diff --git "a/11/11687.json" "b/11/11687.json"
new file mode 100644--- /dev/null
+++ "b/11/11687.json"
@@ -0,0 +1,9490 @@
+{
+  "letter_id": "11687",
+  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11687",
+  "dominant_topic": 7,
+  "topic_dist": [
+    0.04893,
+    0.058358,
+    0.050809,
+    0.048287,
+    0.050944,
+    0.046754,
+    0.043565,
+    0.064015,
+    0.047527,
+    0.045827,
+    0.046241,
+    0.043052,
+    0.052469,
+    0.051191,
+    0.048646,
+    0.055101,
+    0.043449,
+    0.057726,
+    0.049615,
+    0.047494
+  ],
+  "citations": [
+    {
+      "rank": 1,
+      "cf_id": "cf016",
+      "work_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1",
+      "max_score": 0.709515,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_0",
+          "psc_text": "lib. 1 § 1 Multas nobis perturbationes in hac uita esse subeundas I 625 A scriptura diuina frequentibus demonstrat locis multasque B suppetere consolationes, quibus animus capax uigoris et recti conscius absorbere debeat quae praesentium incommodorum sunt, spectare ea quae habeant perpetem iocunditatem. praeponderant enim consolationes perturbationibus, quia et praesentium sedationem adferunt et spem futurorum. unde et apostolus Paulus indignae sunt inquit passiones huius C temporis ad superuenturam gloriam: indignae utique ad consolationem conparationis, non ad fructum redemptionis. § 2 quae est enim tam praeclara cuiusque uita in terris, ut adaequare illam caelestem gloriam possit ? quid sublimius Paulo, qui tantum periculorum subiit, tantum doloris atque infirmitatum absorbuit? in iis quas pro Christi nomine subiit passionibus cottidie, ut ipse dicit, moriebatur et nihil indignum perpeti se in hoc tempore pro tantae gloriae spe atque expectatione censebat. Helias famem insidias mortisque terrores, D 6 Uerg. Aen. I 604 11 Rora. 8,",
+          "candidate_score": 0.709515,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_0",
+          "psc_text": "lib. 1 § 1 Multas nobis perturbationes in hac uita esse subeundas I 625 A scriptura diuina frequentibus demonstrat locis multasque B suppetere consolationes, quibus animus capax uigoris et recti conscius absorbere debeat quae praesentium incommodorum sunt, spectare ea quae habeant perpetem iocunditatem. praeponderant enim consolationes perturbationibus, quia et praesentium sedationem adferunt et spem futurorum. unde et apostolus Paulus indignae sunt inquit passiones huius C temporis ad superuenturam gloriam: indignae utique ad consolationem conparationis, non ad fructum redemptionis. § 2 quae est enim tam praeclara cuiusque uita in terris, ut adaequare illam caelestem gloriam possit ? quid sublimius Paulo, qui tantum periculorum subiit, tantum doloris atque infirmitatum absorbuit? in iis quas pro Christi nomine subiit passionibus cottidie, ut ipse dicit, moriebatur et nihil indignum perpeti se in hoc tempore pro tantae gloriae spe atque expectatione censebat. Helias famem insidias mortisque terrores, D 6 Uerg. Aen. I 604 11 Rora. 8,",
+          "candidate_score": 0.696163,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_256",
+          "psc_text": "quare uisitationis tuae oblitus es, postremo quare infirmitatis meae oblitus es? quid est enim homo nisi quia uisitas eum? non ergo obliuiscaris infirmum. memento, domine, quia infirmum me fecisti, memento quia puluerem me finxisti. quomodo stare potero, nisi solidaturus hoc lutum semper intendas, ut de uultu tuo soliditas mea D prodeat? cum auerteris faciem, turbabuntur omnia: si intendas, uae mihi. non habes quod in me aspicias nisi contagia delictorum; nec deseri utile nec uideri est, quia dum uidemur offendimus. possumus tamen aestimare quia non repellit quos uidet, quia emundat quos aspicit. ignis ante eum 1 Psalm. XXXXI 10. XXXXII 2 5 II Tim. 2, 19 7 Matth. 7, 23 12 Hebr. 6, 10 14 Psalm. VIII 5 (6) Hebr. 2, 6 15 Psalm. Cll 14 17 Iob 10, 9 18 Psalm. CIII 29 22 Ioel 2, 3 1 me pr.] mei B ' 2 enim P (i s. u.) 4",
+          "candidate_score": 0.643813,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_87",
+          "psc_text": "? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret, sed quasi a se aliena rideret. at uero nos quasi aliquid nobis obiciatur, dum purgare uolumusnolumus. acerbamus: dum ulcisci cupimus, confitemur. B cum dicat scriptura ut auertas dedecoris sermonem et auferas uestimentum tuum; praeterit enim iniuriosus. taceamus ergo, ut praetereat, ne uestimentum nostrum prouocatus exurat; scriptum est enim: noli incendere carboriescarbones peccatoris, ne forte exuraris in igne flammae eius. propterea ergo sanctus tacet, etsi seruus proteruit; etsi pauper conuiciatur, tacet iustus; etsi peccator opprobria iacit, iustus ridet: etsi infirmus maledicit, iustus benedicit. tacebat Dauid, cum Gera filius Semei malediceret, Iob ridebat. § 6 C Paulus benedicebat, sicut ipse ait: maledicimur",
+          "candidate_score": 0.641041,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_157_159",
+          "bdc_text": "„devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos : „spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_100",
+          "psc_text": "in P (er uel es s. tt.) pre in DP' 10 secundum PB scim DP' seculum C merita BC deseri DP' 11 etsij si B 12 peccator B (pecca in ras.) non (om. sum) hominis DP' 13 si uideor DP' 14 illud B 17 nec solum uiuunt om. B 18 diuitiis ... potiuntur om. B 20 altiori P (i alt. ex e m2) cet. 21 mala ṇο̣ṇ ṣụṇṭ ṃạḷạ et B 22 aestimantur BP1 aestimentur P (s 8. u.) ΠΕΠΑΛΕωΝΤΕ P IIHnaaEtoNTH B nennaEw D nenaaew P' IIEnaaEwNTE C 28 non eam tam B possessio P (s tert. s. u.) Ecclesiastes diuitias custodiri in malum possidenti eas, quae pereunt in summa distentione ac sollicitudine. pereunt enim quae hic relinquuntur et mortuo prodesse non possunt. habuit igitur defunctus ex illis sollicitudinem, requiem inuenire non potuit, qui reliquit quod erubesceret nec secum abstulit quod teneret, D longe dispar ab eo de quo",
+          "candidate_score": 0.634732,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_14",
+          "bdc_text": "tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_256",
+          "psc_text": "quare uisitationis tuae oblitus es, postremo quare infirmitatis meae oblitus es? quid est enim homo nisi quia uisitas eum? non ergo obliuiscaris infirmum. memento, domine, quia infirmum me fecisti, memento quia puluerem me finxisti. quomodo stare potero, nisi solidaturus hoc lutum semper intendas, ut de uultu tuo soliditas mea D prodeat? cum auerteris faciem, turbabuntur omnia: si intendas, uae mihi. non habes quod in me aspicias nisi contagia delictorum; nec deseri utile nec uideri est, quia dum uidemur offendimus. possumus tamen aestimare quia non repellit quos uidet, quia emundat quos aspicit. ignis ante eum 1 Psalm. XXXXI 10. XXXXII 2 5 II Tim. 2, 19 7 Matth. 7, 23 12 Hebr. 6, 10 14 Psalm. VIII 5 (6) Hebr. 2, 6 15 Psalm. Cll 14 17 Iob 10, 9 18 Psalm. CIII 29 22 Ioel 2, 3 1 me pr.] mei B ' 2 enim P (i s. u.) 4",
+          "candidate_score": 0.62731,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86_88",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_23",
+          "psc_text": "helyas: aaron DP' iesu B profetę P (semper) 19 dns ihs BlJP' 20 factum est nouum BDP' 22 et pro B ut cet. 24 ille legis DP' facta P lex facta B et factus DP' factus C 27 aseruit P enim et ego spiritum dei habeo. hos ergo montes inueterauit Iesus, et Iudaei nesciunt. si enim cognouissent, numquam dominum maiestatis crucifixissent, numquam ludaicaIudaica adhuc deliramenta sequerentur. ipsi sunt ergo qui nesciunt. unde et in euangelio dicit dominus Iesus: dimitte illis, pater, quia nesciunt quid faciunt. § 13 sed non excusantur, quia nesciunt, cum scire nolint quod debuerunt cognoscere. B certe non illis inuidemus, domini si sententiam sequantur: sententia enim superiora solet absoluere, non futura. sed nec ille inmunis a scelere qui crucifixit suae auctorem salutis et postea ueniam non poposcit. esto ut ante ignorauerit quem persequebatur: in cruce tamen positum debuit recognoscere uniuersorum esse dominum elementorum, sub quo omnia elementa",
+          "candidate_score": 0.622227,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 2,
+      "cf_id": "cf020",
+      "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae",
+      "max_score": 0.697853,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_161_163",
+          "bdc_text": "per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. . Basileae , 25 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_169",
+          "psc_text": "non posuit, in reliqua interpretationis parte consentiens: Benedictus qui venit rex in nomine Domini, pax in coelo, et gloria in excelsis. (Luc. 19. 38) . Igitur, ut diximus, ipsa verba Hebraea ponenda sunt, et omnium Interpretum opinio digerenda, quo facilius quid super hoc sentiendum sit, ex retractatione cunctorum ipse sibi Lector inveniat. 3. Interpretum Hebraei textus opinio. --In centesimo decimo septimo Psalmo, ubi nos legimus, O Domine salvum me fac, o Domine bene prosperare: benedictus qui venit in nomine Domini, in Hebraeo legitur, ANNA ADONAI, OSIANNA, ANNA ADONAI ASLIANNA; BARUCH ABBA BASEM ADONAI. Quod Aquila, Symmachus, Theodotio, et Quinta Editio, ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσον δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus",
+          "candidate_score": 0.697853,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_160_162",
+          "bdc_text": "ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde . per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_169",
+          "psc_text": "non posuit, in reliqua interpretationis parte consentiens: Benedictus qui venit rex in nomine Domini, pax in coelo, et gloria in excelsis. (Luc. 19. 38) . Igitur, ut diximus, ipsa verba Hebraea ponenda sunt, et omnium Interpretum opinio digerenda, quo facilius quid super hoc sentiendum sit, ex retractatione cunctorum ipse sibi Lector inveniat. 3. Interpretum Hebraei textus opinio. --In centesimo decimo septimo Psalmo, ubi nos legimus, O Domine salvum me fac, o Domine bene prosperare: benedictus qui venit in nomine Domini, in Hebraeo legitur, ANNA ADONAI, OSIANNA, ANNA ADONAI ASLIANNA; BARUCH ABBA BASEM ADONAI. Quod Aquila, Symmachus, Theodotio, et Quinta Editio, ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσον δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus",
+          "candidate_score": 0.688533,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_33_35",
+          "bdc_text": "verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084",
+          "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.",
+          "candidate_score": 0.68331,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_51_53",
+          "bdc_text": "Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur . Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555",
+          "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem",
+          "candidate_score": 0.67776,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32_34",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084",
+          "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.",
+          "candidate_score": 0.673363,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_95_97",
+          "bdc_text": "quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ; vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia . De Turca hodie scripsit Bucerus Myconius bezieht sich auf den durch ihn an Calvin und Farel übermittelten Brief Bucers vom 25 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_846",
+          "psc_text": "epistola usus est, hoc est, quo sensus e sensu, non verbum e verbo transfertur. 1. Paulus Apostolus, praesente Agrippa rege, de criminibus responsurus, quod posset intelligere qui auditurus erat, securus de causae victoria statim in principio sibi gratulatur, dicens: « De omnibus quibus accusor a Judaeis, o rex Agrippa, existimo me beatum, cum apud te sim hodie defendendus, qui praecipue nosti cunctas quae in Judaeis sunt consuetudines et quaestiones » (Act. 26. 13). Legerat enim illud Jesu: « Beatus qui in aures loquitur audientis » (Eccli. 25. 12 secundum LXX); et noverat tantum oratoris verba proficere, quantum judicis prudentia cognovisset. Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et",
+          "candidate_score": 0.670497,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138_140",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy . The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in : Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3123",
+          "psc_text": "anteriora sunt, me extendens, ad destinatum persequor bravium supernae vocationis, sciens scriptum esse cordis inspectorem Deum (Phil. 3. 15. et Prov. 24. 12) . Et idcirco satagit, ut animam mundam habeat a peccato. Propter quod scriptum est, omni custodia serva cor tuum (Prov. 4. 23) . Et iterum: Diligit Dominus munda corda. Accepti autem sunt ei omnes immaculati (Prov. 11. 20. juxta LXX) . Idcirco age, ut ordines reliquum tempus vitae tuae sine offensa, ut possis secure canere cum Propheta: Perambulam in innocentia cordis mei, in medio domus meae (Psal. 100. 2) . Et iterum: Introibo ad altare Dei, ad Deum, qui laetificat juventutem meam (Psal. 42. 4) . Quia inchoasse non sufficit; sed perfecisse justitia est. EPISTOLA CXLIX. S. HIERONYMI. De solemnitatibus Paschae. Hebraeorum dies festos edisserit, eosque minime observari debere post Evangelium docet. 1. De solemnitatibus et Sabbatis, Neomeniis, quae in Lege a Domino praecipiuntur observari, tuae caritatis",
+          "candidate_score": 0.667684,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138_140",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy . The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in : Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3132",
+          "psc_text": "aliis sufficere credentibus, ut non in XIV. cum Judaeis Pascha celebrarent, alii hoc fortiter cauteque custodiant, ut immolationem veri agni Dei, qui tollit peccata mundi ante XIV. celebrare non audeant secundum illud legale praeceptum, quod et Dominus ad passionem veniens minime contempsit, observabitis eum usque ad XIV (Exod. 13. 6) ; quae nunc maxime Ecclesia auctoritatem Sedis Apostolicae sequens observat. Sed haec deserentes, quia non est hujus temporis per singula discuti, ad spiritalem intelligentiam mentis aciem commutamus, quibus praecipitur mense novorum XIV. die mensis paschalis agni carnes comedere, ut nobis nascentibus ob bonorum operum fructus, cum Decalogi a nobis verba completa fuerint, in Evangelii perfectione quaterno numero consistentes carnes nostri agni in vespere mundi, in quo finis saeculorum pervenit, non tenebratis cordibus, Spiritu Sancto noctem nostram illuminante, comedamus. 4. De Sabbato, et VI. diebus operari praecipitur; in VII. autem hoc est Sabbato, ab omni opere servili prohibemur. Per senarium autem",
+          "candidate_score": 0.666921,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_161_163",
+          "bdc_text": "per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. . Basileae , 25 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_173",
+          "psc_text": "qui venit in nomine Domini. Benediximus vobis de 67 domo Domini: Deus Dominus et illuxit nobis » (Psal. 117. 22. etc.). Unde et Evangelistarum scriptura commemorat, Pharisaeos et Scribas hac indignatione commotos, quod viderent populum, Psalmi prophetiam super Christo intelligere completam, et clamantes parvulos Osianna, filio David, dixisse ei: Audis quid isti loquuntur? et Jesum respondisse eis: « Nunquam legistis, Quia ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem » (Matth. 21. Luc. 19. Joan. 12)? centesimum decimum septimum Psalmum octavi Psalmi assertione firmantem. Et de eo quidem, quod facile exprimi poterat, « Benedictus qui venit in nomine Domini, » omnium Evangelistarum Scriptura consentit. De verbo autem OSIANNA, quia in Graecum non poterant transferre sermonem, sicut in ALLELUIA, et in AMEN, et in plerisque factum videmus, ipsum Hebraeum posuerunt, dicentes, OSIANNA. Lucas igitur, qui inter omnes Evangelistas Graeci sermonis eruditissimus fuit, quippe ut medicus, et qui Evangelium Graecis scripsit, quia se",
+          "candidate_score": 0.665424,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138_140",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy . The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in : Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3124",
+          "psc_text": "Deum, qui laetificat juventutem meam (Psal. 42. 4) . Quia inchoasse non sufficit; sed perfecisse justitia est. EPISTOLA CXLIX. S. HIERONYMI. De solemnitatibus Paschae. Hebraeorum dies festos edisserit, eosque minime observari debere post Evangelium docet. 1. De solemnitatibus et Sabbatis, Neomeniis, quae in Lege a Domino praecipiuntur observari, tuae caritatis imperio cogente, dicturi, quid secundum litteram reprobari, vel quid spiritualiter observari debeat: prius cogimur amatoribus litterae adversariisque veritatis respondere; quos cum meo jure possim repercutere magis eos blande leniterque alloquens ad agnitionem veritatis venire cupio, qui cum radicum amarum corticem ruminare cupiunt, poma expuunt, pulveremque auri mirantes, formata metalla despiciunt. Qui etsi secundum litteram Legis observari 1115 cuncta contendunt, velamine posito super faciem Moysi, spiritus veritatis luce illuminari nequeunt, quos etsi veritati non acquieverint, hirci tamen more emissarii, humero nostrae patientiae parati ad satisfactionem de ea quae in nobis est fide (1. Pet. 3. 15) , ad eremum suae perditionis,",
+          "candidate_score": 0.664054,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_159_161",
+          "bdc_text": "Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde . per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_169",
+          "psc_text": "non posuit, in reliqua interpretationis parte consentiens: Benedictus qui venit rex in nomine Domini, pax in coelo, et gloria in excelsis. (Luc. 19. 38) . Igitur, ut diximus, ipsa verba Hebraea ponenda sunt, et omnium Interpretum opinio digerenda, quo facilius quid super hoc sentiendum sit, ex retractatione cunctorum ipse sibi Lector inveniat. 3. Interpretum Hebraei textus opinio. --In centesimo decimo septimo Psalmo, ubi nos legimus, O Domine salvum me fac, o Domine bene prosperare: benedictus qui venit in nomine Domini, in Hebraeo legitur, ANNA ADONAI, OSIANNA, ANNA ADONAI ASLIANNA; BARUCH ABBA BASEM ADONAI. Quod Aquila, Symmachus, Theodotio, et Quinta Editio, ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσον δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus",
+          "candidate_score": 0.662149,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_160_162",
+          "bdc_text": "ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde . per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_171",
+          "psc_text": "qui in centesimo decimo septimo Psalmo cum omnium interpretatione consenserat, ut nobis manifestiorem tribueret intellectum, in centesimo decimo quarto Psalmo, ubi dicitur: O Domine, libera animam meam, ita interpretatur est: Obsecro, Domine, libera animam meam. Ubi autem Septuaginta, ὦ, et ille, Obsecro, transtulerunt, Aquila, et caeteris Editionibus ὦ δὴ interpretantibus, in Hebraeo scribitur ANNA: verum ita ut in principio ALEPH habeat, non HE. Ex quo animadvertimus, si ex ALEPH scribatur ANNA, significari obsecro; sin autem ex HE, esse conjunctionem, sive interjectionem, quae apud Graecos ponitur δὴ, et est in σῶσον δὴ, cujus interpretationem Latinus sermo non exprimit. 4. Sed quoniam hae minutiae et istiusmodi disputationis arcanum, propter barbariem linguae pariter ac litterarum, legenti molestiam tribuunt, ad explanandi compendium venio, ut dicam de centesimo decimo septimo Psalmo, qui manifeste de Christo prophetat, et in synagogis Judaeorum creberrime legebatur, unde et populis notior erat, hos versus esse assumptos: quod ille, qui repromittebatur",
+          "candidate_score": 0.660669,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_161_163",
+          "bdc_text": "per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. . Basileae , 25 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_171",
+          "psc_text": "qui in centesimo decimo septimo Psalmo cum omnium interpretatione consenserat, ut nobis manifestiorem tribueret intellectum, in centesimo decimo quarto Psalmo, ubi dicitur: O Domine, libera animam meam, ita interpretatur est: Obsecro, Domine, libera animam meam. Ubi autem Septuaginta, ὦ, et ille, Obsecro, transtulerunt, Aquila, et caeteris Editionibus ὦ δὴ interpretantibus, in Hebraeo scribitur ANNA: verum ita ut in principio ALEPH habeat, non HE. Ex quo animadvertimus, si ex ALEPH scribatur ANNA, significari obsecro; sin autem ex HE, esse conjunctionem, sive interjectionem, quae apud Graecos ponitur δὴ, et est in σῶσον δὴ, cujus interpretationem Latinus sermo non exprimit. 4. Sed quoniam hae minutiae et istiusmodi disputationis arcanum, propter barbariem linguae pariter ac litterarum, legenti molestiam tribuunt, ad explanandi compendium venio, ut dicam de centesimo decimo septimo Psalmo, qui manifeste de Christo prophetat, et in synagogis Judaeorum creberrime legebatur, unde et populis notior erat, hos versus esse assumptos: quod ille, qui repromittebatur",
+          "candidate_score": 0.660315,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_160_162",
+          "bdc_text": "ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde . per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_175",
+          "psc_text": "agimus tantum sibilum, insonando sith: ita Hebraei inter reliquas proprietates linguae suae habent interjectionem, ut quando volunt Dominum deprecari, ponant verbum petentis affectu, et dicant, ANNA Domine, quod Septuaginta dixerunt, o Domine. OSI ergo salvifica interpretatur; ANNA interjectio deprecantis est. Si ex duobus his velis compositum verbum facere, dices OSIANNA, sive ut nos loquimur, OSANNA, media vocali littera elisa; sicut facere solemus in versibus Virgilii, quando pro mene incoepto 68 desistere victam, scandimus, men incoepto. ALEPH namque littera prima verbi sequentis, extremam prioris verbi AIN veniens excludit. Quapropter ut ad quaestionis originem revertamur, ubi nos legimus in Latino: « O Domine salvum me fac; o Domine bene complace: benedictus qui venit in nomine Domini, » juxta Hebraeum sensum legere possumus: « Obsecro, Domine, salvum fac; obsecro Domine, prosperare, obsecro: benedictus qui venit in nomine Domini. » Salvum autem fac, dicitur, ut subaudiamus populum tuum Israel, sive generaliter mundum. Denique Matthaeus,",
+          "candidate_score": 0.659342,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_139_141",
+          "bdc_text": "The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in : Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit . Tigurini , Bernenses , Basilienses , Scafhusii tanta laude vehuntur apud exteros ob ea , quę hactenus egerunt pro voto cęsaris , ut nemini sit dubium , quin in futurum et utilitate per occasionem non sint vacaturi .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3132",
+          "psc_text": "aliis sufficere credentibus, ut non in XIV. cum Judaeis Pascha celebrarent, alii hoc fortiter cauteque custodiant, ut immolationem veri agni Dei, qui tollit peccata mundi ante XIV. celebrare non audeant secundum illud legale praeceptum, quod et Dominus ad passionem veniens minime contempsit, observabitis eum usque ad XIV (Exod. 13. 6) ; quae nunc maxime Ecclesia auctoritatem Sedis Apostolicae sequens observat. Sed haec deserentes, quia non est hujus temporis per singula discuti, ad spiritalem intelligentiam mentis aciem commutamus, quibus praecipitur mense novorum XIV. die mensis paschalis agni carnes comedere, ut nobis nascentibus ob bonorum operum fructus, cum Decalogi a nobis verba completa fuerint, in Evangelii perfectione quaterno numero consistentes carnes nostri agni in vespere mundi, in quo finis saeculorum pervenit, non tenebratis cordibus, Spiritu Sancto noctem nostram illuminante, comedamus. 4. De Sabbato, et VI. diebus operari praecipitur; in VII. autem hoc est Sabbato, ab omni opere servili prohibemur. Per senarium autem",
+          "candidate_score": 0.658987,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2150",
+          "psc_text": "sum criminosus, et juxta tritum vulgi sermone proverbium: Jurgantibus, et negantibus cunctis, nec aures me credo habere, nec tactum: ipsique parietes in me maledicto resonarunt, et in me psallebant qui bibebant vinum (Psal. 68) : coactus 783 malo tacere didici, rectius esse arbitrans, ponere custodiam ori meo, et ostium munitum labiis meis (Psal. 38) , quam declinare cor meum in verba malitiae: et dum carpo vitia, in vitium detractionis incurrere. Quod cum dixissem: Non est, inquit, detrahere, verum dicere; nec privata correptio generalem facit doctrinam; cum aut rarus, aut nullus sit, qui sub hujus culpae rea tum cadat. Quaeso ergo te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos",
+          "candidate_score": 0.658667,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_161_163",
+          "bdc_text": "per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. . Basileae , 25 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1201",
+          "psc_text": "cernis, ad disputandum materia; sed jam epistolaris angustia finienda est. EPISTOLA LXXI AD LUCINIUM. Lucinium Boeticum genere, qui cum uxore sua Theodora castam ducebat vitam, et Jerosolymam navigare constituerat, hortatur ut in proposito perstet et adnaviget. Interea opera quaedam sua, quae ille postulaverat, una cum quatuor ciliciolis, et Isaiae codice, mittit; tum de jejuniis, Eucharistiae sumptione, ac traditionibus Ecclesiasticis disserit. 1. Nec opinanti mihi subito litterae tuae redditae sunt: quae quanto 431 insperatae, tanto gaudiorum plenae, quiescentem animam suscitarunt, ut statim amore complecterer, quem oculis ignorabam, et illud mecum tacitus mussitarem: Quis dabit mihi pennas sicut columbae, et volabo, et quiescam (Ps. 54. 7) , ut inveniat quem diligit amima mea. Vere nunc in te sermo Dominicus completus est: Multi de Oriente et Occidente venient, et recumbent in sinu Abrahae. Cornelius centurio cohortis Italicae, jam tunc Lucinii mei praefigurabat fidem. Apostolus Paulus scribens ad Romanos: Cum in Hispaniam proficisci coepero,",
+          "candidate_score": 0.658177,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_161_163",
+          "bdc_text": "per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. . Basileae , 25 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985",
+          "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.",
+          "candidate_score": 0.656188,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_161_163",
+          "bdc_text": "per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. . Basileae , 25 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_170",
+          "psc_text": "ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσον δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus OSANNA, salvifica, sive salvum fac exprimatur, omnium 66 interpretatione signatum est: nunc illud in cura est, quid sine adjectione salvandi, solus ANNA sermo significet. Sciendumque quod in hoc loco ter dicatur ANNA; et primum quidem ac secundum iisdem litteris scribitur, ALEPH, NUN, HE, tertium vero HE, NUN, HE. Symmachus igitur, qui in centesimo decimo septimo Psalmo cum omnium interpretatione consenserat, ut nobis manifestiorem tribueret intellectum, in centesimo decimo quarto Psalmo, ubi dicitur: O Domine, libera animam meam, ita interpretatur est: Obsecro, Domine, libera animam meam. Ubi autem Septuaginta, ὦ, et ille, Obsecro, transtulerunt, Aquila, et caeteris Editionibus ὦ δὴ interpretantibus,",
+          "candidate_score": 0.656183,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_114_116",
+          "bdc_text": "omnibus viribus dicitur ei adfuturus . Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt . Oporin musste sich am 1 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1479",
+          "psc_text": "nec venena jam timebo, cum antidotum praebibero. Non mihi nocebit, si dixero: Origenes, cum in caeteris libris omnes vicerit, in Cantico canticorum ipse se vicit; nec formidabo sententiam, qua illum doctorem Ecclesiarum quondam adolescentulus nominavi. Nisi forte accusare debui, cujus rogatu [al. rogatus ] opuscula transferebam, et dicere in prologo: Hic cujus interpretor libros haereticus est, cave lector, ne legas: fuge viperam: aut si legere volueris, scito a malis hominibus et haereticis corrupta esse, quae transtuli; quanquam timere non debeas; ego enim omnia, quae vitiata fuerant, correxi. Hoc est aliis verbis dicere: ego, qui interpretor, catholicus sum; hic, quem interpretor, haereticus est. Denique et vos satis simpliciter, et ingenue, et non malitiose, parvi scilicet pendentes praecepta rhetorica, et praestigias oratorum, dum libros ejus περὶ Ἀρχῶν haereticos confitemini, et in alios crimen transferre vultis, injecistis legentibus scrupulum, ut totam auctoris vitam discuterent, et ex caeteris libris ejus conjecturam praesentis facerent quaestionis.",
+          "candidate_score": 0.65549,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_161_163",
+          "bdc_text": "per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. . Basileae , 25 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_166",
+          "psc_text": "sed etiam contraria sibimet proferunt. Dilectionis tuae est, ut ardenti illo strenuitatis ingenio, abscisis opinionibus, ambiguitatibusque supplosis, quid se habeat apud Hebraeos, vivo sensu scribas; ut et de hoc, sicut et de multis, tibi curae nostrae in Christo Jesu gratias referant. EPISTOLA XX SEU RESCRIPTUM HIERONYMI AD DAMASUM. Quid vox OSANNA significet juxta hebraicum fontem, et cur hebraeum hoc verbum, ita ut est apud Hebraeos, relictum apud omnes sit Linguas, docet. 1. Variorum interpretationes. --MULTI super hoc sermone diversa finxerunt, e quibus noster Hilarius in Commentariis Matthaei (c. 21. n. 3) ita posuit: Osanna Hebraico sermone significatur, redemptio domus David. Primum redemptio lingua Hebraea PHEDUTH interpretatur: deinde domus BETH. David vero in hoc loco non esse nomen insertum, omnibus patet. Alii opinati sunt, Osanna, gloriam dici. Porro gloria CHABOD appellatur: nonnulli gratiam, cum gratia, THODA sive ANNA nuncupetur. 2. Ad Hebraeum fontem recurrendum. --Restat ergo, ut omissis opinionum rivulis, ad",
+          "candidate_score": 0.65531,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_51_53",
+          "bdc_text": "Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur . Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2066",
+          "psc_text": "caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt; ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes Praefatiunculae divinorum Voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas,",
+          "candidate_score": 0.654911,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126_128",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ; Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in : Der Reformation verpflichtet .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_876",
+          "psc_text": "Isaia sumens: « Ecce, inquit, ponam in Sion lapidem offensionis, et petram scandali » (Isai. 8. 14), discordat a Translatione veteri; et tamen cum Hebraica veritate concordat. In Septuaginta enim contrarius sensus est: « Non ut lapidi offensionis occurreretis, neque ut petrae ruinae: » cum Apostolus quoque Petrus 315 Hebraeis Pauloque consentiens, ita posuerit: « Incredulis autem lapis offensionis et petra scandali » (Rom. 9. 33. et 1. Petr. 2). Ex quibus universis perspicuum est, Apostolos et Evangelistas in interpretatione veterum Scripturarum, sensum quaesisse, non verba: nec magnopere de ordine sermonibusque curasse, dum intellectui res pateret. 10. Lucas vir Apostolicus et Evangelista scribit, Stephanum primum Christi Martyrem in Judaica concione narrantem: « In septuaginta quinque animabus descendit Jacob in Aegyptum: et defunctus est ipse, et patres nostri translati sunt in Sychem et positi sunt in sepulcro quod emit Abraham pretio argenti a filiis Emor patris Sychem » (Act. 7. 15.",
+          "candidate_score": 0.65358,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_91_93",
+          "bdc_text": "a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 )",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1418",
+          "psc_text": "(1. Cor. 7. 9) . Tolle quod pejus est uri, et per se bonum non erit nubere. Procul sint Haereticorum calumniae. Scimus honorabiles nuptias, et cubile immaculatum (Hebr. 13. 4) . Etiam de Paradiso expulsus Adam, unam uxorem habuit. Primus Lamech maledictus et sanguinarius, et de Cain stirpe descendens, unam costam divisit in duas, et plantarium digamiae protinus diluvii poena subvertit. Unde illud Apostoli, quod fornicationis metu indulgere compellitur, scribens ad Timotheum: « Volo adolescentulas nubere, filios procreare, matris familias esse, nullam occasionem dare adversario maledicti causa » (1. Tim. 5. 14). Et cur indulserit, statim subjecit: « Jam quaedam declinaverunt post Satanam. » Ex quo intelligimus, illum non stantibus coronam, sed jacentibus manum porrigere. Vide qualia sint secunda matrimonia, quae lupanaribus praeferuntur, « quia declinaverunt quaedam post Satanam. » Ideo adolescentula vidua, quae se non potest continere, vel non vult, maritum potius accipiat, quam diabolum. 11. Pulchra nimirum et",
+          "candidate_score": 0.653567,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_129",
+          "bdc_text": "Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2700",
+          "psc_text": "Jacob, et cohaeredibus ejusdem promissionis: exspectavit enim fundamentum habentem civitatem, cujus artifex et creator Deus est (Hebr. 11. 8. et seqq.) . Et iterum cum de Abel et Enoch, et Noe, Saraque dixisset, intulit: Juxta fidem mortui sunt hi omnes, non acceptis repromissionibus, sed procul eas videntes et salutantes et confitentes, quia peregrini et advenae erant super terram. Qui enim haec loquuntur, ostendunt quod quaerant patriam: et siquidem illius recordabantur, de qua egressi erant, habebant tempus, ut reverterentur: nunc vero meliorem desiderant, id est coelestem (Ibid. 13. et seqq.) . Multisque in medio Sanctis commemoratis, ad extremum intulit, Et hi omnes testimonium habentes in fide, non acceperunt repromissionem, Deo de nobis melius quid providente, ne sine nobis perfecti fierent (Ibid. 49. et seqq.) . Accessimus enim ad montem Sion et civitatem Dei viventis, Jerusalem coelestem, et multa millia angelorum solemnitatis, et Ecclesiam primitivorum, qui scripti sunt in coelis (Hebr. 12.",
+          "candidate_score": 0.653551,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34_36",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi . Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1754",
+          "psc_text": "solum mea in te benevolentia gavisurum; sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum dico quod sentio, provocas senem, tacentem stimulas, videris jactare doctrinam. Non est autem aetatis meae putari malevolum erga eum, cui magis favorem debeo. Et si in Evangeliis ac Prophetis perversi homines inveniunt quod nitantur reprehendere, miraris si in tuis libris, et maxime in Scripturarum expositione, quae vel obscurissimae sunt, quaedam a recta linea discrepare videantur? Et hoc dico non quod in operibus tuis quaedam reprehendenda jam censeam: neque enim lectioni eorum umquam operam dedi, nec horum exemplariorum apud nos copia est, praeter Soliloquiorum tuorum libros, et quosdam Commentarios in Psalmos, 641 quos si vellem discutere, non dicam a me, qui nihil sum, sed a veterum Graecorum docerem interpretationibus discrepare. Vale, mi amice carissime, aetate fili, dignitate parens; et hoc a me rogatus observa, ut quidquid mihi scripseris, ad me primum facias pervenire. EPISTOLA CVI. AD SUNNIAM ET",
+          "candidate_score": 0.653226,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_114_116",
+          "bdc_text": "omnibus viribus dicitur ei adfuturus . Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt . Oporin musste sich am 1 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1487",
+          "psc_text": "Aliud est, si qua ab haereticis addita sunt, aliud si quis quasi bene dicta defendat. Solus inventus est Origenes, cujus scripta in toto orbe falsarentur, et, quasi ad Mithridatis litteras, omnis veritas uno die de voluminibus illius raderetur. Si unus violatus est liber, num universa ejus opera, quae diversis et locis et temporibus edidit, simul corrumpi potuerunt? Ipse Origenes in epistola, quam scribit ad Fabianum Romanae urbis Episcopum, poenitentiam 532 agit, cur talia scripserit, et causas temeritatis in Ambrosium refert, quod secreto edita, in publicum protulerit: et quid adhuc ἐυρεσιλογοῦσιν, aliena esse, quae displicent? 11. An Pamphilus Origenis laudator. --Porro, quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris",
+          "candidate_score": 0.653074,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126_128",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ; Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in : Der Reformation verpflichtet .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_875",
+          "psc_text": "hoc loco apocryphorum quidam deliramenta sectari, et dicere, quod de Apocalyps. Eliae testimonium sumptum sit: cum in Isaia juxta Hebraicum ita legatur: « A saeculo non audierunt, nec auribus perceperunt. Oculus non vidit, Deus, absque te, quae praeparasti exspectantibus te » (Isai. 64. 4). Hoc Septuaginta multo aliter transtulerunt: « A saeculo non audivimus; neque oculi nostri viderunt Deum absque te, et opera tua vera, et facies exspectantibus te misericordiam. » Intelligimus unde sumptum sit testimonium, et tamen Apostolus non verbum expressit e verbo, sed παραφρασικῶς, eumdem sensum aliis sermonibus indicavit. In Epistola ad Romanos idem Apostolus Paulus exemplum de Isaia sumens: « Ecce, inquit, ponam in Sion lapidem offensionis, et petram scandali » (Isai. 8. 14), discordat a Translatione veteri; et tamen cum Hebraica veritate concordat. In Septuaginta enim contrarius sensus est: « Non ut lapidi offensionis occurreretis, neque ut petrae ruinae: » cum Apostolus quoque Petrus 315 Hebraeis",
+          "candidate_score": 0.652714,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126_128",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ; Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in : Der Reformation verpflichtet .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_210",
+          "psc_text": "Factum est verbum Domini in manu Aggaei Prophetae » (Agg. 1. et 2), dicentis ad Jerusalem: « Ornavi te, inquit, ornamento, et imposui tibi armillas circa manus tuas » (Ezech. 16. 11). Rursum ad eum qui indutus est podere, alius locus signaculi demonstratur: « Pertransi per mediam Jerusalem, et da signaculum in frontibus virorum gementium, et dolentium in omnibus iniquitatibus, quae fiunt in medio eorum » (Ibid. 9. 4). Quare? ut postea possint dicere: « Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine » (Psal. 4. 7). 25. « Et calceamentum in pedibus ejus. » Sponsi quippe perdiderat dignitatem, et nudis pedibus Pascha celebrare non poterat. Haec sunt calceamenta de quibus Dominus ait: « Et calceavi te hiacyntho. Et calceamenta in pedibus ejus » (Ezec. 16. 10); nec ubi coluber insidians, plantam ingredientis invaderet: et super scorpiones et serpentes securius ambularet; ut praepararetur ad Evangelium pacis: jam non gradiens secundum",
+          "candidate_score": 0.652217,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_101_103",
+          "bdc_text": "des réformateurs VIII 75-78 . Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2466",
+          "psc_text": "Christum in sua majestate venturum. Quod Apostolus audiens, rogat eos, et adjurat per adventum Domini nostri Jesu Christi, ut non cito moveantur; neque per spiritum, neque per sermonem, neque per Epistolam, tanquam ab eo scriptam, quasi instet dies Domini. Duos autem esse adventus Domini Salvatoris, et omnia Prophetarum docent volumina, et Evangeliorum fides: quod primum in humilitate venerit, et postea sit venturus in gloria, ipso Domino protestante, quae ante consummationem mundi ventura sint, et quomodo venturus Antichristus, quando loquitur ad Apostolos, Cum videritis abominationem desolationis, quae dicta est a Daniele Propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat, tunc qui in Judaea sunt, fugiant ad montes, et qui in tecto, non descendant tollere aliquid de domo sua (Matth. 24. 15. et seqq. an. D 9) . Et iterum: Tunc si quis vobis 887 dixerit, ecce hic Christus aut illic, nolite credere. Surgent enim Pseudochristi, et Pseudoprophetae, et dubunt signa magna,",
+          "candidate_score": 0.650583,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_122_124",
+          "bdc_text": "et propter epitaphiaÜber die Kriti k am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847",
+          "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora",
+          "candidate_score": 0.650483,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34_36",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi . Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084",
+          "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.",
+          "candidate_score": 0.650333,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_115_117",
+          "bdc_text": "Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt . Oporin musste sich am 1 . August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand.",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_648",
+          "psc_text": "Regum libros. Quae si legere volueris, probabis quantae difficultatis 236 sit divinam Scripturam, et maxime Prophetas intelligere: et Interpretum vitio quae apud suos purissimo cursu orationis labuntur, apud nos scatere vitiis. Porro eloquentiam quam pro Christo in Cicerone contemnis, in parvulis ne requiras. Ecclesiastica interpretatio etiam si habet eloquii venustatem, dissimulare eam debet et fugere, ut non otiosis Philosophorum scholis paucisque discipulis, sed universo loquatur hominum generi. EPISTOLA L. AD DOMNIONEM. Admonitus a Sancto Domnione de conviicis quibus Romae lacerabant multi libros adversus Jovinianum, in primis autem Monachus quidam juvenis, rumigerulus, hunc mire exagitat, ejusque imperitiam objurgans, provocat ad scribendum. 1. Litterae tuae et amorem pariter sonant, et querelam. Amorem tuum, quo sedulo monens, etiam quae tuta sunt in nobis pertimescis: querelam eorum qui non amant, et quaerentes occasionem in peccatis, garriunt adversus fratrem suum, et contra filium matris suae ponunt scandalum (Ps. 39. 20). Scribis enim eos, imo nescio",
+          "candidate_score": 0.649929,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126_128",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ; Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in : Der Reformation verpflichtet .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_170",
+          "psc_text": "ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσον δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus OSANNA, salvifica, sive salvum fac exprimatur, omnium 66 interpretatione signatum est: nunc illud in cura est, quid sine adjectione salvandi, solus ANNA sermo significet. Sciendumque quod in hoc loco ter dicatur ANNA; et primum quidem ac secundum iisdem litteris scribitur, ALEPH, NUN, HE, tertium vero HE, NUN, HE. Symmachus igitur, qui in centesimo decimo septimo Psalmo cum omnium interpretatione consenserat, ut nobis manifestiorem tribueret intellectum, in centesimo decimo quarto Psalmo, ubi dicitur: O Domine, libera animam meam, ita interpretatur est: Obsecro, Domine, libera animam meam. Ubi autem Septuaginta, ὦ, et ille, Obsecro, transtulerunt, Aquila, et caeteris Editionibus ὦ δὴ interpretantibus,",
+          "candidate_score": 0.649828,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_162",
+          "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
+          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
+          "candidate_score": 0.649253,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1952",
+          "psc_text": "Quae in contemptu ciborum tantam habebat pertinaciam: in luctu mitis erat, et suorum mortibus frangebatur, maxime liberorum. Nam et in viri et filiarum dormitione semper periclitata est. Et cum os stomachumque signaret, et matris [ Ms. matricis ] dolorem crucis niteretur impressione lenire; superabatur affectu, et credulam mentem, parentis viscera consternabant, animoque vincens, fragilitate corporis vincebatur: quam semel languor arripiens, longo tempore possidebat; ut et nobis inquietudinem, et sibi discrimen afferret. In quo illa laetabatur, per momenta commemorans; Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. 7. 24) ? Dicat prudens lector, pro laudibus me vituperationem scribere. Testor Jesum, cui illa servivit, et ego servire cupio, me utramque in partem nihil fingere, sed quasi Christianum de 715 Christiana, quae sunt vera, proferre, id est, historiam scribere, non panegyricum, et illius vitia, aliorum esse virtutes. Vitia loquor, secundum animum meum, et omnium sororum ac fratrum desiderium, qui illam",
+          "candidate_score": 0.648376,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_51_53",
+          "bdc_text": "Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur . Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024",
+          "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut",
+          "candidate_score": 0.647283,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_73",
+          "bdc_text": "Nosti Metenses recepisse evangelium Myconius hatte zweifellos Gerüchte über den Aufruhr vernommen , der beim Einritt des protestantischen Heerführers Wilhelm von Fürstenberg am 9 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2466",
+          "psc_text": "Christum in sua majestate venturum. Quod Apostolus audiens, rogat eos, et adjurat per adventum Domini nostri Jesu Christi, ut non cito moveantur; neque per spiritum, neque per sermonem, neque per Epistolam, tanquam ab eo scriptam, quasi instet dies Domini. Duos autem esse adventus Domini Salvatoris, et omnia Prophetarum docent volumina, et Evangeliorum fides: quod primum in humilitate venerit, et postea sit venturus in gloria, ipso Domino protestante, quae ante consummationem mundi ventura sint, et quomodo venturus Antichristus, quando loquitur ad Apostolos, Cum videritis abominationem desolationis, quae dicta est a Daniele Propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat, tunc qui in Judaea sunt, fugiant ad montes, et qui in tecto, non descendant tollere aliquid de domo sua (Matth. 24. 15. et seqq. an. D 9) . Et iterum: Tunc si quis vobis 887 dixerit, ecce hic Christus aut illic, nolite credere. Surgent enim Pseudochristi, et Pseudoprophetae, et dubunt signa magna,",
+          "candidate_score": 0.646854,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_162",
+          "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834",
+          "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem",
+          "candidate_score": 0.646845,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_121_123",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847",
+          "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora",
+          "candidate_score": 0.645986,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_115_117",
+          "bdc_text": "Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt . Oporin musste sich am 1 . August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand.",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1487",
+          "psc_text": "Aliud est, si qua ab haereticis addita sunt, aliud si quis quasi bene dicta defendat. Solus inventus est Origenes, cujus scripta in toto orbe falsarentur, et, quasi ad Mithridatis litteras, omnis veritas uno die de voluminibus illius raderetur. Si unus violatus est liber, num universa ejus opera, quae diversis et locis et temporibus edidit, simul corrumpi potuerunt? Ipse Origenes in epistola, quam scribit ad Fabianum Romanae urbis Episcopum, poenitentiam 532 agit, cur talia scripserit, et causas temeritatis in Ambrosium refert, quod secreto edita, in publicum protulerit: et quid adhuc ἐυρεσιλογοῦσιν, aliena esse, quae displicent? 11. An Pamphilus Origenis laudator. --Porro, quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris",
+          "candidate_score": 0.645931,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_51_53",
+          "bdc_text": "Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur . Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428",
+          "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:",
+          "candidate_score": 0.645103,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_115",
+          "bdc_text": "Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_648",
+          "psc_text": "Regum libros. Quae si legere volueris, probabis quantae difficultatis 236 sit divinam Scripturam, et maxime Prophetas intelligere: et Interpretum vitio quae apud suos purissimo cursu orationis labuntur, apud nos scatere vitiis. Porro eloquentiam quam pro Christo in Cicerone contemnis, in parvulis ne requiras. Ecclesiastica interpretatio etiam si habet eloquii venustatem, dissimulare eam debet et fugere, ut non otiosis Philosophorum scholis paucisque discipulis, sed universo loquatur hominum generi. EPISTOLA L. AD DOMNIONEM. Admonitus a Sancto Domnione de conviicis quibus Romae lacerabant multi libros adversus Jovinianum, in primis autem Monachus quidam juvenis, rumigerulus, hunc mire exagitat, ejusque imperitiam objurgans, provocat ad scribendum. 1. Litterae tuae et amorem pariter sonant, et querelam. Amorem tuum, quo sedulo monens, etiam quae tuta sunt in nobis pertimescis: querelam eorum qui non amant, et quaerentes occasionem in peccatis, garriunt adversus fratrem suum, et contra filium matris suae ponunt scandalum (Ps. 39. 20). Scribis enim eos, imo nescio",
+          "candidate_score": 0.642575,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_145",
+          "bdc_text": "et occiderit , quicquid invenerit , eo quod Germani quidam milites ( alii dicunt Geldrii ) circumdati ab exercitu MarięMaria von Ungarn , Statthalterin der Niederlande .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2285",
+          "psc_text": "Dominum non de confessione verae fidei Salvatorem vocat: sed humilitate, et timore hortulano defert obsequium. Et vide quanta ignorantia. Quem custodiebat cohors militum, cujus sepulcro Angeli praesidebant, ab uno hortulano arbitratur ablatum: et ignorans imbecillitatem femineam, tantarum se virium ropromittit, et credit, ut corpus viri, et perfectae aetatis: quod (ut caetera taceam) centum libris myrrhae circumlitum erat, existimaret ab una, et pavida muliere posse portari. Cumque Jesus appellasset eam, atque dixisset: Maria, ut quem facie non agnoscebat, voce intelligeret, illa in errore persistens, nequaquam Dominum, sed Rabboni, id est, magistrum vocat. Et vide quanta turbatio, quem hortulanum putans, Dominum nuncupaverat, Dei Filium resurgentem, magistrum vocat. Itaque ad eam, quae quaerebat viventem cum mortuis; quae errore femineo et imbecillitate muliebri huc, illucque currebat, et corpus quaerebat occisi; cujus pedes viventis tenuerat, loquitur 829 Dominus et dicit: Noli me tangere, tibi enim nondum ascendi ad Patrem meum. Et est sensus: Quem mortuum",
+          "candidate_score": 0.642179,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Nosti Metenses recepisse evangelium Myconius hatte zweifellos Gerüchte über den Aufruhr vernommen , der beim Einritt des protestantischen Heerführers Wilhelm von Fürstenberg am 9 . Juli in Metz entstanden war . Von einem Durchbruch für die Reformation konnte zu diesem Zeitpunkt aber noch nicht die Rede sein.",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1309",
+          "psc_text": "autem verius aestimamus exprimi, tonitruum gaudii. Ad hanc urbem quae in extremis finibus erat, populus congregatus est, qui in desertum exire cupiebat, eo quod tumultum saeculi derelinquens, movebatur a vitiis pristinis, et ab excomodente se prius tinea peccatorum, ut omnem amaritudinem vertens in dulcedinem, Dei vocem in Sina monte desuper tonantis audiret. Quod autem verba divina et eloquia Scripturarum, in istius saeculi et mundi rota, tonitrus appellentur, Psalmista declarat, dicens: « Vox tonitrui tui in rota » (Ps. 76. 12). Et Dei Patris vocem in baptismo Salvatoris audientes tonitruum putaverunt. Cumque commoti fuerimus ad Evangelicam tubam, et excitati tonitruo gaudii, eximus in mense primo, quando « hyems praeteriit, et abiit sibi » (Cant. 2), quando veris exordium est, quando terra parturit, quando cuncta renovantur, et eximus quinta decima die mensis primi (Exod. 12), in crastinum Paschae pleno mensis lumine, post esum agni immaculati: et calciatos pedes habentes de Apostolo (Ephes.",
+          "candidate_score": 0.64203,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_121_123",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_876",
+          "psc_text": "Isaia sumens: « Ecce, inquit, ponam in Sion lapidem offensionis, et petram scandali » (Isai. 8. 14), discordat a Translatione veteri; et tamen cum Hebraica veritate concordat. In Septuaginta enim contrarius sensus est: « Non ut lapidi offensionis occurreretis, neque ut petrae ruinae: » cum Apostolus quoque Petrus 315 Hebraeis Pauloque consentiens, ita posuerit: « Incredulis autem lapis offensionis et petra scandali » (Rom. 9. 33. et 1. Petr. 2). Ex quibus universis perspicuum est, Apostolos et Evangelistas in interpretatione veterum Scripturarum, sensum quaesisse, non verba: nec magnopere de ordine sermonibusque curasse, dum intellectui res pateret. 10. Lucas vir Apostolicus et Evangelista scribit, Stephanum primum Christi Martyrem in Judaica concione narrantem: « In septuaginta quinque animabus descendit Jacob in Aegyptum: et defunctus est ipse, et patres nostri translati sunt in Sychem et positi sunt in sepulcro quod emit Abraham pretio argenti a filiis Emor patris Sychem » (Act. 7. 15.",
+          "candidate_score": 0.641901,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_122_124",
+          "bdc_text": "et propter epitaphiaÜber die Kriti k am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1504",
+          "psc_text": "Joan. 2) . Quanquam ex superfluo faciam, haec tibi scribere, qui errantes potes ab errore revocare; TAMEN NIHIL nocet, et prudentes et eruditos viros pro sollicitudine fidei commoneri. Omnes fratres qui tecum sunt, nomine meo salutari volo. » EPISTOLA XC. THEOPHILI AD EPIPHANIUM. Hortatur Epiphanium, ut modis omnibus adnitatur, quo convocata Synodo, Origenistarum haeresis publica auctoritate damnetur; simulque illi a se scriptam Synodicam mittit. Domino dilectissimo fratri, et coepiscopo EPIPHANIO THEOPHILUS. « Dominus qui locutus est ad Prophetam: « Ecce constitui te hodie super gentes et regna, eradicare, et suffodere, et disperdere, et rursum aedificare ac plantare (Jerem. 1, 10), » singulis temporibus eamdem Ecclesiae suae largitur gratiam: ut integrum corpus conservetur, et in nullo haereticorum dogmatum venena praevaleant. Quod quidem nunc videmus expletum. Nam Ecclesia Christi, « quae non habet maculam, neque rugam, aut aliquid istiusmodi » (Ephes. 5.) 539 egredientes de cavernis suis Origenis colubros evangelico ense truncavit:",
+          "candidate_score": 0.641585,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_122_124",
+          "bdc_text": "et propter epitaphiaÜber die Kriti k am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_662",
+          "psc_text": "de vulnere sanguis. » (Aeneid. lib. XII). Porro si non vult scribere, et tantum maledictis agendum putat, audiat tot interjacentibus terris, flactibus, populis, saltem Echo clamoris mei: Non damno nuptias, non damno conjugium. Et ut certius sententiam meam teneat, volo omnes qui propter nocturnos forsitan metus soli cubitare non possunt, uxores ducere. EPISTOLA LI S. EPIPHANII AD JOANNEM Episcopum Jerosolymorum A Hieronymo Latine reddita. Epiphanius Episcopus Salaminae Cypri excusat se Joanni Episcopo Jerosolymitano, quod Paulinanium Presbyterum ordinasset ipso inconsulto. Deinde commonet, ut ab Origenis erroribus abstineat. Domino dilectiss. Fratri JOANNI Episc. EPIPHANIUS. 1. Oportebat nos, dilectissime, Clericatus honore non abuti in superbiam, sed custodia mandatorum Dei, et observatione diligentissima hoc esse quod dicimur. Si enim sancta Scriptura loquitur: « Cleri eorum non proderunt eis (Jerem. » 12. juxta. LXX): quae arrogantia clericatus conducere nobis poterit, qui non solum cogitatione, et sensu, verum etiam sermone peccamus? 242 Audivi quippe quod tumeas",
+          "candidate_score": 0.6414,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_90_92",
+          "bdc_text": "Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 . a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1418",
+          "psc_text": "(1. Cor. 7. 9) . Tolle quod pejus est uri, et per se bonum non erit nubere. Procul sint Haereticorum calumniae. Scimus honorabiles nuptias, et cubile immaculatum (Hebr. 13. 4) . Etiam de Paradiso expulsus Adam, unam uxorem habuit. Primus Lamech maledictus et sanguinarius, et de Cain stirpe descendens, unam costam divisit in duas, et plantarium digamiae protinus diluvii poena subvertit. Unde illud Apostoli, quod fornicationis metu indulgere compellitur, scribens ad Timotheum: « Volo adolescentulas nubere, filios procreare, matris familias esse, nullam occasionem dare adversario maledicti causa » (1. Tim. 5. 14). Et cur indulserit, statim subjecit: « Jam quaedam declinaverunt post Satanam. » Ex quo intelligimus, illum non stantibus coronam, sed jacentibus manum porrigere. Vide qualia sint secunda matrimonia, quae lupanaribus praeferuntur, « quia declinaverunt quaedam post Satanam. » Ideo adolescentula vidua, quae se non potest continere, vel non vult, maritum potius accipiat, quam diabolum. 11. Pulchra nimirum et",
+          "candidate_score": 0.641273,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2333",
+          "psc_text": "autem fuit tanta consolatio, et quae requies spiritui in praesentia Titi, quem quia non invenit, valefaciens eis, profectus est in Macedoniam? Aliquoties diximus Apostolum Paulum virum fuisse doctissimum, et eruditum ad pedes Gamalielis (Act. 22. 3), qui in Apostolorum Actibus concionatur, et dicit: Et nunc quid habetis cum hominibus istis? Si enim a Deo est, stabit, si ex hominibus, destruetur (Ibid. 5. 38. 39) . Cumque haberet scientiam sanctarum Scripturarum, 844 et sermonis diversarumque linguarum gratiam possideret: unde ipse gloriatur in Domino, et dicit: Gratias ago Deo, quod omnium vestrum linguis magis loquor (1. Cor. 14. 18) , divinorum sensuum majestatem digno non poterat Graeci eloquii explicare sermone. Habebat ergo Titum interpretem: sicut, et beatus Petrus Marcum, cujus Evangelium, Petro narrante, et illo scribente, compositum est. Denique et duae Epistolae quae feruntur Petri, stylo inter se et charactere discrepant, structuraque verborum. Ex quo intelligimus, pro necessitate rerum, diversis eum usum",
+          "candidate_score": 0.63999,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_372",
+          "psc_text": "aure buccinna magis quam cithara concrepamus. Illi legant, « spe gaudentes, tempori servientes: » nos legamus, « spe gaudentes, Domino servientes » (Rom. 12. 12 et 11). Illi adversus Presbyterum accusationem omnino putent recipiendam: nos legamus, « adversus Presbyterum accusationem ne receperis, nisi sub duobus, 135 aut tribus testibus: peccantes autem coram omnibus argue » (1. Tim. 5. 19). Illis placeat, « Humanus sermo et omni acceptione dignus: » nos cum Graecis, id est, cum Apostolo, qui Graece locutus est, erremus: « Fidelis sermo, et omni acceptione dignus. » Ad extremum illi gaudeant Gallicis Cantheriis; nos solutus vinculis, et in Salvatoris ministerium praeparatus Zachariae asellus ille delectet, qui postquam Domino terga praebuit, coepit Isaiae consonare vaticinio: « Beatus qui seminat secus omnem aquam, ubi bos et asinus calcant » (isai. 32. sec. LXX). EPISTOLA XXVIII. AD EAMDEM MARCELLAM, De voce Diapsalma. Quid sit Sela, sive Diapsalma, interpretatur; tum Origenis Epistolam",
+          "candidate_score": 0.639846,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_149_151",
+          "bdc_text": "accesseris , ab eo nomine meo peteres duos quaterniones in Appianum Myconius bezieht sich auf die 1529 in Mainz erschienene Ausgabe von Appians \"De civilibus Romanorum bellis historiarum libri 5\" ( VD 16 A 3163 ) ; vgl. unten Nr. 1649 , 51 . - Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_416",
+          "psc_text": "laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis opibus ponere. 2. Scripsit itaque Varro quadraginta quinque libros Antiquitatum: quatuor de vita populi Romani . . . . . 3. Origenes. --Quorsum Varronis, et Chalcenteri mentio facta sit quaeritis? Videlicet, ut ad Adamantium, nostrumque Chalcenterum veniamus: qui tanto studio in sanctarum Scripturarum labore sudavit, ut juste Adamantii nomen acceperit. Vultis nosse quanta ingenii sui reliquerit monimenta? sequens titulus ostendit. 154 Scripsit in Genesim libros tredecim. Mysticarum Homiliarum libros duos. In Exodum Excerpta. In Leviticum Excerpta . . . . . . Item Monobiblia. Περὶ Αρκῶν libros quatuor. De Resurrectione libros duos. Et alios de Resurrectione dialogos duos . .",
+          "candidate_score": 0.639795,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_71_73",
+          "bdc_text": "Gérald Chaix , in : LThK3 VI 1055. , videret ac audiret , quę videbantur esse contra patriam , abeundi libertate obtenta rediit ad suos . Nosti Metenses recepisse evangelium Myconius hatte zweifellos Gerüchte über den Aufruhr vernommen , der beim Einritt des protestantischen Heerführers Wilhelm von Fürstenberg am 9 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2032",
+          "psc_text": "hac quaestione. Cumque Jerosolymam perrexissent, exsurrexerunt quidam de haeresi Pharisaeorum, qui crediderant in Christum, dicentes: Oportet circumcidi eos et praecipere illis, ut servent Legem Moysi. Et cum magna super hoc verbo oriretur quaestio: Petrus solita libertate: Viri, inquit, fratres, vos scitis quoniam ab antiquis diebus in nobis elegit Deus per os meum audire gentes verbum Evangelii, et credere; et qui novit corda Deus, testimonium perhibuit, dans illis Spiritum Sanctum sicut et nobis, et nihil discrevit inter nos et illos, fide purificans corda illorum. Nunc autem quid tentatis Deum imponere jugum super cervicem discipulorum, quod neque patres nostri, neque nos portare potuimus? Sed per gratiam Domini nostri Jesu Christi credimus salvari, quemadmodum et illi. Tacuit autem omnis multitudo, et in sententiam ejus Jacobus Apostolus, et omnes simul Presbyteri transierunt. 8. Haec non debent molesta esse lectori, sed et mihi et illi utilia, ut probemus ante Apostolum Paulum non ignorasse Petrum imo",
+          "candidate_score": 0.639329,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_58_60",
+          "bdc_text": "Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt . paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt . cum equis , quales oculi nostrorum nunquam vider [ unt ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1799",
+          "psc_text": "ingressus tui, Deus (Ibid. 25) ; pro quo in Graeco scriptum sit: Visi sunt ingressus tui, Deus. In Hebraeo ita habet RAU ALICHOTHACH: quod Aquila, et Symmachus, et Theodotion interpretati sunt: Viderunt itinera tua, Deus, et quod sequitur: Itinera Dei mei regis, qui est in sancto. Ergo a nobis ita legendum est: Viderunt gressus tuos, Deus; et scriptoris vitium relinquendum, qui nominativum posuit pro accusativo: licet et in Septuaginta, et in Ἑξαπλοῖς ita repererim: ἐθεωρήσαν αὶ πορεῖαὶ σου, ὁ θεὸς: et pro eo quod est ἐθεωρὴσαν, hoc est, viderunt, in multis codicibus habet, ἐθεωρήθησαν: quod et obtinuit consuetudo. In eodem: Ingressus Dei mei, regis mei, qui est in sancto (Ibid.) ; subauditur, viderunt ingressus Dei mei, et regis mei. Quod autem dicitis, mei, in rege non appositum, apertissimi mendacii est, secundo enim ponitur, et Dei mei, et regis mei, blandientis affectu; ut qui omnium Deus et rex est, suus specialiter",
+          "candidate_score": 0.639315,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_111_113",
+          "bdc_text": "Geldrius affinisVor affinis ein gestrichenes , unlesbares Wort . factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ; vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1074",
+          "psc_text": "verbi ambiguitatem, a gravibus interpretati sunt, cum βάρις verbum sit ἐπιχώριον Palaestinae: et usque hodie domus ex omni parte conclusae, et in modum aedificatae turrium ac moenium publicorum, βάρεις appellentur. 15. « Astitit regina a dextris tuis in vestitu deaurato; » quodque sequimur: « circumdata varietate » , excepta Editione Vulgata, nullus interpretum transtulit. In Hebraico, « Stetit conjux in dextra tua in diademate aureo. » Ubi nos conjugem vertimus, ibi apud Hebraeos legitur SEGAL. Pro quo Aquila σύγκοιτον, id est, concubinam: Symmachus et Quinta Editio παλλακὴν, id est, pellicem, Septuaginta, Theodotion, et Sexta, reginam interpretati sunt. Deinde ubi ego posui, in diademate aureo, Symmachus transtulit, in auro primo: Aquila, Quinta et Sexta Editio, in tinctura, vel in auro Ophir. Quae filiae regum sunt, et in sponsi parantur amplexus, per myrrham et guttam et casiam et domos eburneas delectant cum, cujus thronus in saeculum saeculi est. Quae autem jam super",
+          "candidate_score": 0.639129,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_73",
+          "bdc_text": "Nosti Metenses recepisse evangelium Myconius hatte zweifellos Gerüchte über den Aufruhr vernommen , der beim Einritt des protestantischen Heerführers Wilhelm von Fürstenberg am 9 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1309",
+          "psc_text": "autem verius aestimamus exprimi, tonitruum gaudii. Ad hanc urbem quae in extremis finibus erat, populus congregatus est, qui in desertum exire cupiebat, eo quod tumultum saeculi derelinquens, movebatur a vitiis pristinis, et ab excomodente se prius tinea peccatorum, ut omnem amaritudinem vertens in dulcedinem, Dei vocem in Sina monte desuper tonantis audiret. Quod autem verba divina et eloquia Scripturarum, in istius saeculi et mundi rota, tonitrus appellentur, Psalmista declarat, dicens: « Vox tonitrui tui in rota » (Ps. 76. 12). Et Dei Patris vocem in baptismo Salvatoris audientes tonitruum putaverunt. Cumque commoti fuerimus ad Evangelicam tubam, et excitati tonitruo gaudii, eximus in mense primo, quando « hyems praeteriit, et abiit sibi » (Cant. 2), quando veris exordium est, quando terra parturit, quando cuncta renovantur, et eximus quinta decima die mensis primi (Exod. 12), in crastinum Paschae pleno mensis lumine, post esum agni immaculati: et calciatos pedes habentes de Apostolo (Ephes.",
+          "candidate_score": 0.638238,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_147_149",
+          "bdc_text": "Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer . accesseris , ab eo nomine meo peteres duos quaterniones in Appianum Myconius bezieht sich auf die 1529 in Mainz erschienene Ausgabe von Appians \"De civilibus Romanorum bellis historiarum libri 5\" ( VD 16 A 3163 ) ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_423",
+          "psc_text": "aliud excussorum: quia excutientes sunt, qui excutiant, excussi vero, qui ab aliis excutiantur. Et incongruum esse excussos Apostolos accipi, qui magis excutientes debuerint appellari. Quid igitur faciam? Tantum virum, et temporibus suis disertissimum reprehendere non audeo: qui et confessionis suae merito, et vitae industria, et eloquentiae claritate, ubicumque Romanum nomen est, praedicatur: nisi quod non ejus culpae ascribendum est, qui Hebraei sermonis ignarus fuit, Graecarum quoque litterarum quamdam auram coeperat, sed Heliodori Presbyteri, quo ille familiariter usus est, ea quae intelligere non poterat, quomodo ab Origene essent dicta, quaerebat. Qui, quia in hoc Psalmo Commentarium Origenis invenire non potuit, opinionem magis insinuare suam, quam inscitiam voluit confiteri. Quam ille sumptam claro sermone disseruit, et alienum errorem disertius executus est. 157 4. Restat igitur, ut rursum ad fontem sermonis recurramus Hebraei, et videamus, quomodo scriptum sit. Ubi nos habemus, sicut filii excussorum: ibi legitur, CHEN BNE ANNAURIM, quod Aquila interpretatus est,",
+          "candidate_score": 0.6381,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_145_147",
+          "bdc_text": "et occiderit , quicquid invenerit , eo quod Germani quidam milites ( alii dicunt Geldrii ) circumdati ab exercitu MarięMaria von Ungarn , Statthalterin der Niederlande . in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2285",
+          "psc_text": "Dominum non de confessione verae fidei Salvatorem vocat: sed humilitate, et timore hortulano defert obsequium. Et vide quanta ignorantia. Quem custodiebat cohors militum, cujus sepulcro Angeli praesidebant, ab uno hortulano arbitratur ablatum: et ignorans imbecillitatem femineam, tantarum se virium ropromittit, et credit, ut corpus viri, et perfectae aetatis: quod (ut caetera taceam) centum libris myrrhae circumlitum erat, existimaret ab una, et pavida muliere posse portari. Cumque Jesus appellasset eam, atque dixisset: Maria, ut quem facie non agnoscebat, voce intelligeret, illa in errore persistens, nequaquam Dominum, sed Rabboni, id est, magistrum vocat. Et vide quanta turbatio, quem hortulanum putans, Dominum nuncupaverat, Dei Filium resurgentem, magistrum vocat. Itaque ad eam, quae quaerebat viventem cum mortuis; quae errore femineo et imbecillitate muliebri huc, illucque currebat, et corpus quaerebat occisi; cujus pedes viventis tenuerat, loquitur 829 Dominus et dicit: Noli me tangere, tibi enim nondum ascendi ad Patrem meum. Et est sensus: Quem mortuum",
+          "candidate_score": 0.638034,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_811",
+          "psc_text": "deserti, ad montem filiae Sion » (Isai. 16. 1). Venio ad Viduam de Evangelio, viduam pauperculam (Luc. 21), omni Israelitico 294 populo ditiorem, quae accipiens granum sinapis, et mittens fermentum in farinae satis tribus; Patris et Filii confessionem, Spiritus Sancti gratia temperavit, et duo minuta misit in Gazophylacium. Quidquid (al. id est quidquid ) habere poterat in substantia sua, universasque divitias in utroque fidei suae obtulit Testamento. Haec sunt duo Seraphim ter glorificantia Trinitatem, et in thesauros Ecclesiae condita. Unde et forcipe utriusque Testamenti, ardens carbo comprehensus, purgat labia peccatoris. 18. Quid vetera repetam, et virtutes feminarum de libris proferam, cum possis multas ante oculos tibi proponere in Urbe qua vivis, quarum imitari exemplum debeas? Et ne videar adulatione per singulas currere, sufficit tibi sancta Marcella, quae respondens generi suo, aliquid nobis de Evangelio retulit. Anna septem annis a virginitate sua vixerat cum marito, ista septem mensibus. Illa Christi exspectabat",
+          "candidate_score": 0.63702,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_875",
+          "psc_text": "hoc loco apocryphorum quidam deliramenta sectari, et dicere, quod de Apocalyps. Eliae testimonium sumptum sit: cum in Isaia juxta Hebraicum ita legatur: « A saeculo non audierunt, nec auribus perceperunt. Oculus non vidit, Deus, absque te, quae praeparasti exspectantibus te » (Isai. 64. 4). Hoc Septuaginta multo aliter transtulerunt: « A saeculo non audivimus; neque oculi nostri viderunt Deum absque te, et opera tua vera, et facies exspectantibus te misericordiam. » Intelligimus unde sumptum sit testimonium, et tamen Apostolus non verbum expressit e verbo, sed παραφρασικῶς, eumdem sensum aliis sermonibus indicavit. In Epistola ad Romanos idem Apostolus Paulus exemplum de Isaia sumens: « Ecce, inquit, ponam in Sion lapidem offensionis, et petram scandali » (Isai. 8. 14), discordat a Translatione veteri; et tamen cum Hebraica veritate concordat. In Septuaginta enim contrarius sensus est: « Non ut lapidi offensionis occurreretis, neque ut petrae ruinae: » cum Apostolus quoque Petrus 315 Hebraeis",
+          "candidate_score": 0.636182,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_60_62",
+          "bdc_text": "cum equis , quales oculi nostrorum nunquam vider [ unt ] Randtext beschädigt. . Vielleicht spiegelt sich in diesem Gerücht die vorübergehende Rückkehr des französischen Gesandten Antoine Polin aus Konstantinopel , der im Frühjahr 1542 zwei kostbare Pferde als Geschenk des Sultans mitgebracht hatte . Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_959",
+          "psc_text": "animus temporum nostrorum ruinas persequi. Viginti et eo amplius anni sunt, quod inter Constantinopolim, et alpes Julias, quotidie Romanus sanguis effunditur. Scythiam, Thraciam, Macedoniam, Dardaniam, Daciam, Thessaliam, Achaiam, Epiros, Dalmatiam, cunctasque Pannonias Gothus, Sarmata, Quadus, Alanus, Hunni, Wandali, Marcomanni vastant, trahunt, rapiunt. Quot matronae, quot virgines Dei, et ingenua nobiliaque corpora, his belluis fuere ludibrio? Capti Episcopi, interfecti Presbyteri, et diversorum officia Clericorum. Subversae Ecclesiae, ad altaria Christi stabulati equi, Martyrum effossae reliquiae: ubique Luctus, ubique gemitus [ pavor], et plurima mortis imago (Ex Virg. Aeneid. 2) . Romanus orbis ruit, et tamen cervix nostra 345 erecta non flectitur. Quid putas nunc animi habere Corinthios, Athenienses, Lacedaemonios, Arcadas, cunctamque Graeciam, quibus imperant Barbari? Et certe paucas urbes nominavi, in quibus olim fuere regna non modica. Immunis ab his malis videbatur Oriens, et tantum nuntiis consternatus. Ecce tibi anno praeterito ex ultimis Caucasi rupibus immissi in nos, non jam Arabiae, sed",
+          "candidate_score": 0.636155,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_63_65",
+          "bdc_text": "-Opera , Bd. V , S. 99 . Legatis honor tantum non praescriptus exhibendus fuit , et qui non obedivit , poenę fuit obnoxius . Author est iuvenis nobilis a Schöno wWelcher Angehörige des weit verzweigten Geschlechts gemeint ist , bleibt unsicher ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670",
+          "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,",
+          "candidate_score": 0.63615,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_147_149",
+          "bdc_text": "Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer . accesseris , ab eo nomine meo peteres duos quaterniones in Appianum Myconius bezieht sich auf die 1529 in Mainz erschienene Ausgabe von Appians \"De civilibus Romanorum bellis historiarum libri 5\" ( VD 16 A 3163 ) ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_453",
+          "psc_text": "sensus: « Quinta autem ascenderunt filii Israel de terra Aegypti: » quod quia minus videbatur intelligi, adjuncta generatio est. Aquilam vero ut in caeteris, et in hoc maxime loco proprie transtulisse omnis Judaea conclamat: et Synagogarum consonant universa subsellia, quod videlicet idem sermo, et eisdem litteris scriptus, diversas apud eos et voces et intelligentias habeat. Ex quibus exempli causa unum ponimus, ut quod dicimus perspicuum 168 fiat: pastores et amatores eisdem litteris scribuntur RES, AIN, JOD, MEM: sed pastores ROIM, amatores leguntur REIM. Unde evenit, ut ubi Jerusalem in Prophetis, cum amatoribus suis fornicationis scelere arguitur, ibi in nostris codicibus, pro amatoribus, pastorum nomen sit immutatum. 14. Scio haec molesta esse lectori, sed de Hebraicis litteris disputantem, non decet Aristotelis argumenta conquirere, nec ex flumine Tulliano eloquentiae ducendus est rivulus: nec aures Quintiliani flosculis et scholari declamatione mulcendae. Pedestris, et quotidianae similis, et nullam lucubrationem redolens oratio necessaria est, quae",
+          "candidate_score": 0.635874,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_91_93",
+          "bdc_text": "a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 )",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_781",
+          "psc_text": "quia vidisti, quia inclinasti aurem tuam; et populi tui, domusque patris tui oblita es, idcirco concupiscet rex decorem tuum, et dicet tibi: Tota pulchra es amica mea, et macula non est in te (Cant. 4. 7) . Quid pulchrius anima, quae Dei filia nuncupatur, et nullos extrinsecus quaerit ornatus? [Mss. amplexus. ] Credit in Christum, et hac ambitione ditata pergit ad sponsum: eumdem habens Dominum, quem et virum. 4. Nuptiarum angustiae. --Quid angustiarum habeant nuptiae, didicisti in ipsis nuptiis: et quasi coturnicum carnibus usque ad nauseam saturata es (Num. 11): amarissimam choleram tuae sensere fauces. Egessisti acescentes et morbidos cibos: relevasti aestuantem stomachum. Quid vis rursum ingerere, quod tibi noxium fuit? Canis revertens ad vomitum, et sus lota, ad volutabrum luti (2. Petr. 2. 22) . Bruta quoque animalia et vagae aves, in easdem pedicas retiaque non incidunt. An vereris, ne proles Furiana deficiat, et ex te parens tuus non",
+          "candidate_score": 0.635235,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_165_167",
+          "bdc_text": "Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter : ] Domino Heinricho Bullingero , antistiti Tigurino fidelissimo , fratri in domino suo .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730",
+          "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc",
+          "candidate_score": 0.635012,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_96_98",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia . De Turca hodie scripsit Bucerus Myconius bezieht sich auf den durch ihn an Calvin und Farel übermittelten Brief Bucers vom 25 . Juli ( gedruckt :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_165",
+          "psc_text": "collegam Pauli lingua Hebraea Apostolum dici: qui cum eo nonnullas Epistolas scribit. Et vitiose Silvanus legitur pro Sila, quum Silvanum in Apostolorum Actis non legamus. SECUNDA CLASSIS COMPLECTENS EPISTOLAS, QUAS HIERONYMUS PER FERME TRIENNIUM ROMAE SCRIPSIT AB EXEUNTE ANNO CHRISTI 382 AD ULTRA MEDIUM 385. EPISTOLA XIX DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM, Quid apud Hebraeos sonet OSANNA perspicue sibi explicari rogat. Dilectiss. filio HIERONYMO DAMASUS Episcopus in Domino salutem. Commentaria cum legerem Graeco Latinoque sermone in Evangeliorum interpretatione a nostris, id est, orthodoxis viris olim, ac nuper scripta de eo quod legitur, Osanna filio David (Matth. 21. 9); non solum diversa, sed etiam contraria sibimet proferunt. Dilectionis tuae est, ut ardenti illo strenuitatis ingenio, abscisis opinionibus, ambiguitatibusque supplosis, quid se habeat apud Hebraeos, vivo sensu scribas; ut et de hoc, sicut et de multis, tibi curae nostrae in Christo Jesu gratias referant. EPISTOLA XX SEU RESCRIPTUM HIERONYMI AD DAMASUM. Quid vox",
+          "candidate_score": 0.634248,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_149_151",
+          "bdc_text": "accesseris , ab eo nomine meo peteres duos quaterniones in Appianum Myconius bezieht sich auf die 1529 in Mainz erschienene Ausgabe von Appians \"De civilibus Romanorum bellis historiarum libri 5\" ( VD 16 A 3163 ) ; vgl. unten Nr. 1649 , 51 . - Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1487",
+          "psc_text": "Aliud est, si qua ab haereticis addita sunt, aliud si quis quasi bene dicta defendat. Solus inventus est Origenes, cujus scripta in toto orbe falsarentur, et, quasi ad Mithridatis litteras, omnis veritas uno die de voluminibus illius raderetur. Si unus violatus est liber, num universa ejus opera, quae diversis et locis et temporibus edidit, simul corrumpi potuerunt? Ipse Origenes in epistola, quam scribit ad Fabianum Romanae urbis Episcopum, poenitentiam 532 agit, cur talia scripserit, et causas temeritatis in Ambrosium refert, quod secreto edita, in publicum protulerit: et quid adhuc ἐυρεσιλογοῦσιν, aliena esse, quae displicent? 11. An Pamphilus Origenis laudator. --Porro, quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris",
+          "candidate_score": 0.634116,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_154_156",
+          "bdc_text": "emptum ab eo , dum isthic ageremSoweit bekannt , war Myconius letztmals im August 1536 nach Zürich gekommen ( vgl. HBBW VI [Nr. 877 ] , S. 389 , Anm. 4 ) . Wahrscheinlich erfolgte der Kauf aber schon vor seinem Umzug nach Basel ( 1531) . , et nunquam interea , quamvis non semel petierim , integrum factum . Prior est M alphabeti primi , custos :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_881",
+          "psc_text": "si a diligenti lectore Translationi veteri conferatur: et tamen jure Septuaginta Editio obtinuit in Ecclesiis, vel quia prima est, et ante Christi facta adventum, vel quia ab Apostolis (in quibus tamen ab Hebraico non discrepat) usurpata. Aquila autem proselytus et contentiosus interpres, qui non solum verba, sed etymologias quoque verborum transferre conatus est, jure projicitur a nobis. Quis enim pro frumento et vino et oleo, possit, vel legere, vel intelligere, χεῦμα, ὀπωρισμόν, ϛιλπνότητα, quod nos possumus dicere « fusionem, pomationemque, » et « splendentiam. » Aut quia Hebraei non solum habent ἄρθρα, sed et πρόαρθρα, ille κακοζήλως, et syllabas interpretatur, et litteras dicitque σὺν τόν οὐρανόν καὶ σὺν τήν γήν, quod Graeca et Latina lingua omnino non recipit; cujus rei exemplum ex nostro sermone capere possumus. Quanta enim apud Graecos bene dicuntur, quae si ad verbum transferamus, 317 in Latino non resonant: et e regione, quae apud nos placent si",
+          "candidate_score": 0.633789,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_121_123",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_875",
+          "psc_text": "hoc loco apocryphorum quidam deliramenta sectari, et dicere, quod de Apocalyps. Eliae testimonium sumptum sit: cum in Isaia juxta Hebraicum ita legatur: « A saeculo non audierunt, nec auribus perceperunt. Oculus non vidit, Deus, absque te, quae praeparasti exspectantibus te » (Isai. 64. 4). Hoc Septuaginta multo aliter transtulerunt: « A saeculo non audivimus; neque oculi nostri viderunt Deum absque te, et opera tua vera, et facies exspectantibus te misericordiam. » Intelligimus unde sumptum sit testimonium, et tamen Apostolus non verbum expressit e verbo, sed παραφρασικῶς, eumdem sensum aliis sermonibus indicavit. In Epistola ad Romanos idem Apostolus Paulus exemplum de Isaia sumens: « Ecce, inquit, ponam in Sion lapidem offensionis, et petram scandali » (Isai. 8. 14), discordat a Translatione veteri; et tamen cum Hebraica veritate concordat. In Septuaginta enim contrarius sensus est: « Non ut lapidi offensionis occurreretis, neque ut petrae ruinae: » cum Apostolus quoque Petrus 315 Hebraeis",
+          "candidate_score": 0.633783,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_127",
+          "bdc_text": "Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_881",
+          "psc_text": "si a diligenti lectore Translationi veteri conferatur: et tamen jure Septuaginta Editio obtinuit in Ecclesiis, vel quia prima est, et ante Christi facta adventum, vel quia ab Apostolis (in quibus tamen ab Hebraico non discrepat) usurpata. Aquila autem proselytus et contentiosus interpres, qui non solum verba, sed etymologias quoque verborum transferre conatus est, jure projicitur a nobis. Quis enim pro frumento et vino et oleo, possit, vel legere, vel intelligere, χεῦμα, ὀπωρισμόν, ϛιλπνότητα, quod nos possumus dicere « fusionem, pomationemque, » et « splendentiam. » Aut quia Hebraei non solum habent ἄρθρα, sed et πρόαρθρα, ille κακοζήλως, et syllabas interpretatur, et litteras dicitque σὺν τόν οὐρανόν καὶ σὺν τήν γήν, quod Graeca et Latina lingua omnino non recipit; cujus rei exemplum ex nostro sermone capere possumus. Quanta enim apud Graecos bene dicuntur, quae si ad verbum transferamus, 317 in Latino non resonant: et e regione, quae apud nos placent si",
+          "candidate_score": 0.633468,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_28_30",
+          "bdc_text": "Vielleicht ist aber auch ein Bürger von Lichtensteig ( Kt. St . Gallen) gemeint , etwa Magister Heinrich Wirth ( s. Paul Staerkle , Beiträge zur spätmittelalterlichen Bildungsgeschichte St .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026",
+          "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit",
+          "candidate_score": 0.633423,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_91_93",
+          "bdc_text": "a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 )",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_602",
+          "psc_text": "viduis, de nuptiis diximus. Sed brevitatis studio unum adhuc ponam testimonium, cui non reor contradicturum, nisi eum, qui aut se inimicum probare 221 voluerit, aut vecordem. Nam cum proposuissem, quod Dominus isset ad nuptias in Cana Galilaeae, post quaedam etiam haec addidi (Lib. 1. c. 25): « Qui enim semel ivit ad nuptias, semel docuit esse nubendum, et tunc virginitati posset officere, si nuptias post virginitatem, et viduitatis castimoniam, non in gradu tertio poneremus. Nunc autem cum Haereticorum sit damnare conjugia, et Dei spernere conditionem: quidquid de laude dixerit nuptiarum, libenter audimus. Ecclesia enim non damnat matrimonia, sed subjicit: nec abjicit, sed dispensat, sciens (sicut supra diximus) in domo magna, non solum esse vasa aurea et argentea, sed et lignea et fictilia: et alia esse in honorem, alia in contumeliam (1. Tim. 2. 21). Et quicumque se mundaverit, eum futurum esse vas honorabile et necessarium, in omne opus bonum praeparatum.",
+          "candidate_score": 0.633306,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_149",
+          "bdc_text": "accesseris , ab eo nomine meo peteres duos quaterniones in Appianum Myconius bezieht sich auf die 1529 in Mainz erschienene Ausgabe von Appians \"De civilibus Romanorum bellis historiarum libri 5\" ( VD 16 A 3163 ) ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1487",
+          "psc_text": "Aliud est, si qua ab haereticis addita sunt, aliud si quis quasi bene dicta defendat. Solus inventus est Origenes, cujus scripta in toto orbe falsarentur, et, quasi ad Mithridatis litteras, omnis veritas uno die de voluminibus illius raderetur. Si unus violatus est liber, num universa ejus opera, quae diversis et locis et temporibus edidit, simul corrumpi potuerunt? Ipse Origenes in epistola, quam scribit ad Fabianum Romanae urbis Episcopum, poenitentiam 532 agit, cur talia scripserit, et causas temeritatis in Ambrosium refert, quod secreto edita, in publicum protulerit: et quid adhuc ἐυρεσιλογοῦσιν, aliena esse, quae displicent? 11. An Pamphilus Origenis laudator. --Porro, quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris",
+          "candidate_score": 0.632447,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_90_92",
+          "bdc_text": "Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 . a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_598",
+          "psc_text": "concedere, aliud laudare virtutem. Si autem durus in eo videor, quia dixi: « quidquid aequaliter licet, aequali lance pensandum est; » puto non me crudelem judicabit et rigidum, qui alia loca virginitati et nuptiis, alia trigamis, et octogamis, et poenitentibus legerit praeparata. Christum in carne virginem, in spiritu monogamum, quod unam haberet Ecclesiam, noster in reliquis sermo testatus est: et crediti sumus nuptias condemnare! Damnare dicor nuptias, cujus hic sermo est? (Lib. 1. c. 13.) Nullique dubium est, « Sacerdotes de Aaron et Eleazar et Phinees stirpe generatos; qui cum et ipsi uxores habuerint, recte nobis opponerentur, si errore Encratitarum ducti contenderemus matrimonia reprobanda. » 220 Tatianum Encratitarum principem, qui abjicit matrimonia, reprehendimus, et ipsi nuptias condemnamus? Rursumque ubi virgines, et viduas comparo, quid de nuptiis senserim; et quomodo tres gradus virginitatis, viduitatisque vel continentiae et conjugii fecerim, declarant ipsa quae scripta sunt. « Non nego beatas esse viduas, quae",
+          "candidate_score": 0.632277,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_159_161",
+          "bdc_text": "Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde . per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1589",
+          "psc_text": "si anima vitiis sordidata carne circumdatur? Et culpae subjacebit Anna uxor Helcanae semen virile postulans, ut propter desiderium mulierculae, animae in coelis periclitentur, et una earum peccato gravis labatur in terram, ac pristinam beatitudinem deserat. Nec Moyses imprecans, et dicens: Dominus Deus vester multiplicet vos, et ecce estis hodie sicut stellae caeli in multitudine. Dominus Deus patrum vestrorum addat vobis sicut estis, millies, et benedicat, ut locutus est (Deuter. 1. 10. et seq) : hoc petebat ut animarum in coelo catervae peccantes Israelitici populi gentem conderent. Quod esse discrepans, apertissime patet, ut qui pro delicto populi precabatur: Si dimittas peccatum hoc populo, dimitte; sin autem, dele me de libro quem scripsisti (Exod. 32. 32. juxta Graecum) , postulet multiplicari filios Israel, quos si noverat animarum ruinis crescere, non e contrario precaretur, ne propter vitia melioris substantiae natura vilior conderetur. Cur David imprecatur in Psalmo: Benedicat te Dominus ex Sion, et",
+          "candidate_score": 0.632079,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_91_93",
+          "bdc_text": "a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 )",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2882",
+          "psc_text": "pars Manichaei (de turpitudine cujus te discipuli diligunt plurimum) verbum perfectionis, et scientiae tibi temere vindicantes, soli cum solis clauduntur mulierculis, et illud eis inter coitum amplexusque decantant: Tum pater omnipotens foecundis imbribus aether Conjugis in gremium laetae descendit: et omnes Magnus alit, magno commixtus corpore, foetus. (VIRGIL. Georg. 2). Qui quidem partem habent Gnosticae haereseos, de Basilidis impietate venientem. Unde et vos asseritis eos, qui absque legis scientia sunt, peccata vitare non posse. Quid loquor [al. loquar ] de Priscilliano, qui et saeculi gladio, et totius orbis auctoritate damnatus est? Evagrius Ponticus Iberita, qui scribit ad Virgines, scribit ad Monachos, scribit ad eam cujus nomen nigredinis testatur perfidiae tenebras, edidit librum et sententias περὶ ἀπαθεὶας quam nos impassibilitatem vel imperturbationem possumus dicere; quando nunquam animus nullo perturbationis vitio commovetur: et ut simpliciter dicam, vel saxum, vel Deus est. Hujus libros per Orientem Graecos, et interpretante discipulo 1030 ejus Ruffino,",
+          "candidate_score": 0.631794,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1746",
+          "psc_text": "in Graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam: sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. 638 EPISTOLA CV. AD AUGUSTINUM. Expostulat de Augustini Epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte a se expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS, in Domino salutem. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellas, ut respondeam cuidam Epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium Diaconum exemplaria pervenerunt absque suscriptione tua; et quam primum per fratrem Profuturum, secundo per quemdam alium te misisse significas: et interim Profuturum retractum de itinere, et Episcopum constitutum, veloci morte subtractum: illum cujus nomen retices, maris timuisse discrimina, et navigationis mutasse consilium.",
+          "candidate_score": 0.631592,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_127",
+          "bdc_text": "Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_445",
+          "psc_text": "progenie sabbatizasse, quando Enoch raptus est, « et non inveniebatur, quia transtulit illum Deus » (Gen. 5. 24). De septuaginta autem et septem, illam expositionem 165 sequuntur: in adventu Christi, mortis atque peccati aculeum esse confractum. 9. Ponam et aliam opinionem, ne quid videar praetergressus. Quidam septimum annum remissionis, et quinquagesimum Jubilaei, et quadringentesimum nonagesimum, quod volunt intelligi septuagies septies, multis modis interpretantur: asserentes ob hanc causam quinquagesimi et quingentesimi numeri sacrati, in Evangelio positum debitorem: et quinquagesimum Psalmum poenitentiae: qui septem conficitur septimanis, et in principium ogdoadis erumpit. Verum ne longius sermo procedat, hucusque super hoc locutum esse sufficiat, quia et ex his quae respersimus, ingentem tibi disputationis silvam poteris ipse conficere: sciens Origenem, duodecimum et tertiumdecimum in Genesim librum de hac tantum Quaestione dictasse. 10. Cur Deus loquitur ad Abraham, quod quarta progenie, filii Israel essent de Aegypto reversuri: et postea Moyses scribit: Quinta autem progenie ascenderunt filii",
+          "candidate_score": 0.631451,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_127",
+          "bdc_text": "Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_170",
+          "psc_text": "ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσον δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus OSANNA, salvifica, sive salvum fac exprimatur, omnium 66 interpretatione signatum est: nunc illud in cura est, quid sine adjectione salvandi, solus ANNA sermo significet. Sciendumque quod in hoc loco ter dicatur ANNA; et primum quidem ac secundum iisdem litteris scribitur, ALEPH, NUN, HE, tertium vero HE, NUN, HE. Symmachus igitur, qui in centesimo decimo septimo Psalmo cum omnium interpretatione consenserat, ut nobis manifestiorem tribueret intellectum, in centesimo decimo quarto Psalmo, ubi dicitur: O Domine, libera animam meam, ita interpretatur est: Obsecro, Domine, libera animam meam. Ubi autem Septuaginta, ὦ, et ille, Obsecro, transtulerunt, Aquila, et caeteris Editionibus ὦ δὴ interpretantibus,",
+          "candidate_score": 0.630983,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_58_60",
+          "bdc_text": "Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt . paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt . cum equis , quales oculi nostrorum nunquam vider [ unt ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1805",
+          "psc_text": "MALOCHOTHACII, scriptum habet, quod Aquila ἀγγελίας σου, id est, nuntios tuos; Septuaginta, τὰς ἐπαγγελίας σου, id est, praedicationes tuas, vel promissa interpretati sunt: licet et laus, et praedicatio unum utrumque significet. 46. Septuagesimo tertio: Ut quid Deus repulisti in finem (Psal. 75. 1) . Pro quo male apud Graecos legitur ordine commutato: Ut quid repulisti, Deus. In eodem: Quanta malignatus est inimicus in Sancto (Ibid. 3) . Miror quis in codice vestro emendando perverterit, ut pro, Sancto, Sanctis posuerit, cum et in nostro codice, in Sancto, inveniatur. In eodem: Incendamus omnes dies festos Dei a terra (Ibid. 8) . Pro quo in Graeco scriptum est καταπαύσωμεν; et nos ita transtulimus: Quiescere faciamus omnes dies festos Dei a terra. Et miror quomodo e latere Adnotationem nostram nescio quis temerarius scribendam in corpore putaverit, quam nos pro eruditione legentis scripsimus hoc modo, Non habet, καταπαύσωμεν, ut quidam putant, 660 sed κατακαύσωμεν, id",
+          "candidate_score": 0.63071,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_127",
+          "bdc_text": "Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_158",
+          "psc_text": "dicitur. De hoc calculo Sephora filium circumcidit: et Jesus populum purgat a vitiis: et in Apocalypsi Dominus pollicetur vincentibus, ut accipiant calculum et scribatur super eum nomen novum. Videntur autem mihi et Septuaginta in eo quod ἄνθρακα transtulerunt, idem sensisse quod caeteri. Ἄνθραξ quippe, quem nos carbunculum interpretamur, genus est lapidis fulgidi atque nitentis, quem etiam in duodecim lapidibus invenimus. Sive igitur calculum, sive carbunculum lapidem accipimus, in calculo divini sermonis veritas et rigor; in carbunculo lucens doctrina et manifesta monstratur. « Eloquia enim Domini, eloquia casta, argentum igne probatum terrae, purgatum septuplum » (Ps. 11. 7). Et alibi: « Mandatum Domini lucidum, illuminans oculos » (Ps. 18. 19). Quod autem ait: In manu habebat carbonem, manuum intelligamus operationem, ut ibi, In manu linguae mors, et vita (Prov. 18. 21) ; et in Psalmo: Cadent in manu gladii (Ps. 62. 11) ; Aut certe vere manus apparuit, ut per similitudinem",
+          "candidate_score": 0.629415,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_154_156",
+          "bdc_text": "emptum ab eo , dum isthic ageremSoweit bekannt , war Myconius letztmals im August 1536 nach Zürich gekommen ( vgl. HBBW VI [Nr. 877 ] , S. 389 , Anm. 4 ) . Wahrscheinlich erfolgte der Kauf aber schon vor seinem Umzug nach Basel ( 1531) . , et nunquam interea , quamvis non semel petierim , integrum factum . Prior est M alphabeti primi , custos :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_880",
+          "psc_text": "addiderint, quanta dimiserint, quae in exemplaribus Ecclesiae, obelis, asteriscisque distincta sunt. Illud enim quod legimus in Isaia: « Beatus qui habet semen in Sion, et domesticos in Jerusalem » (Isai. 31. sec. LXX), solent Hebraei deridere, cum audierint. Nec non et in Amos post descriptionem luxuriae: « Stantia putaverunt haec, et non fugientia » (Amos 6. sec. LXX). Revera sensus rhetoricus et declamatio Tulliana. Sed quid faciemus ad authenticos libros, in quibus haec non feruntur adscripta, et caetera his similia, quae si proferre nitamur, infinitis libris opus est. Porro quanta dimiserint, vel asterisci testes, ut dixi, sunt, vel nostra interpretatio, si a diligenti lectore Translationi veteri conferatur: et tamen jure Septuaginta Editio obtinuit in Ecclesiis, vel quia prima est, et ante Christi facta adventum, vel quia ab Apostolis (in quibus tamen ab Hebraico non discrepat) usurpata. Aquila autem proselytus et contentiosus interpres, qui non solum verba, sed etymologias quoque verborum",
+          "candidate_score": 0.628921,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_149",
+          "bdc_text": "accesseris , ab eo nomine meo peteres duos quaterniones in Appianum Myconius bezieht sich auf die 1529 in Mainz erschienene Ausgabe von Appians \"De civilibus Romanorum bellis historiarum libri 5\" ( VD 16 A 3163 ) ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_880",
+          "psc_text": "addiderint, quanta dimiserint, quae in exemplaribus Ecclesiae, obelis, asteriscisque distincta sunt. Illud enim quod legimus in Isaia: « Beatus qui habet semen in Sion, et domesticos in Jerusalem » (Isai. 31. sec. LXX), solent Hebraei deridere, cum audierint. Nec non et in Amos post descriptionem luxuriae: « Stantia putaverunt haec, et non fugientia » (Amos 6. sec. LXX). Revera sensus rhetoricus et declamatio Tulliana. Sed quid faciemus ad authenticos libros, in quibus haec non feruntur adscripta, et caetera his similia, quae si proferre nitamur, infinitis libris opus est. Porro quanta dimiserint, vel asterisci testes, ut dixi, sunt, vel nostra interpretatio, si a diligenti lectore Translationi veteri conferatur: et tamen jure Septuaginta Editio obtinuit in Ecclesiis, vel quia prima est, et ante Christi facta adventum, vel quia ab Apostolis (in quibus tamen ab Hebraico non discrepat) usurpata. Aquila autem proselytus et contentiosus interpres, qui non solum verba, sed etymologias quoque verborum",
+          "candidate_score": 0.628303,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_112_114",
+          "bdc_text": "factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ; vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 . omnibus viribus dicitur ei adfuturus .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2524",
+          "psc_text": "inter externas debere deputari. 8. Quod quidem observat, et gentilitas, in condemnationem nostri, si hoc non exhibeat veritas Christo, quod tribuit mendacium diabolo; qui et castitatem reperit perditricem. Hierophanta apud Athenas ejurat virum, et aeterna debilitate fit castus. Flamen unius uxoris 906 ad sacerdotium admittitur. Flaminea quoque unius mariti eligitur uxor. Ad tauri Aegyptii sacra semel maritus assumitur. Ut omittam virgines Vestae, et Apollinis, Junonisque Achivae, et Dianae ac Minervae, quae perpetua sacerdotii virginitate marcescunt. Stringam breviter reginam Carthaginis, quae magis ardere voluit, quam Hiarbae regi nubere: et Hasdrubalis uxorem, quae apprehensis utraque manu liberis, in subjectum se praecipitavit incendium, ne pudicitiae damna sentiret: et Lucretiam, quae amissa gloria castitatis, noluit pollutae conscientiae supervivere. Ac ne multa longo sermone contexam, quae potes de primo contra Jovinianum volumine ad aedificationem tuam sumere, unum tantum, quod in patria tua gestum est, repetam; ut scias pudicitiam etiam barbaris ac feris, et sanguinariis gentibus",
+          "candidate_score": 0.628003,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_62",
+          "bdc_text": "Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_234",
+          "psc_text": "illi responderunt: Nemo nos conduxit. Quod autem extrema hora, nostri sit Salvatoris adventus, testis est Joannes Apostolus, dicens: « Fratres, novissima hora est. Etenim sicut audistis, quia Antichristus venit, nunc autem Antichristi multi facti sunt, propter quod cognoscimus, quia novissima hora est » (Joan. 2. 18). Si haec displicet interpretatio, sequor quocumque duxeris: ita tamen ut eos qui vocati sunt primi, justos esse fatearis. Quod cum obtinuero, illud inferam: et quomodo justi murmuraverunt adversum patremfamilias, dicentes: « Hi novissimi venerunt, et una hora fecerunt: et aequales illos nobis fecisti, qui portavimus pondus diei et aestus? Videntur quidem juste dicere, nos aequalem debere esse mercedem ejus, qui prima hora ad noctem usque sudaverit, et ejus qui una hora sit in labore versatus. Sed ista justitia habet in se livorem, cum alterius invideat felicitati. Denique et Dominus oculum in eis arguit invidentem, dicens: Amice, an oculus tuus nequam est, 87 quia ego",
+          "candidate_score": 0.627939,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_92",
+          "bdc_text": "De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_602",
+          "psc_text": "viduis, de nuptiis diximus. Sed brevitatis studio unum adhuc ponam testimonium, cui non reor contradicturum, nisi eum, qui aut se inimicum probare 221 voluerit, aut vecordem. Nam cum proposuissem, quod Dominus isset ad nuptias in Cana Galilaeae, post quaedam etiam haec addidi (Lib. 1. c. 25): « Qui enim semel ivit ad nuptias, semel docuit esse nubendum, et tunc virginitati posset officere, si nuptias post virginitatem, et viduitatis castimoniam, non in gradu tertio poneremus. Nunc autem cum Haereticorum sit damnare conjugia, et Dei spernere conditionem: quidquid de laude dixerit nuptiarum, libenter audimus. Ecclesia enim non damnat matrimonia, sed subjicit: nec abjicit, sed dispensat, sciens (sicut supra diximus) in domo magna, non solum esse vasa aurea et argentea, sed et lignea et fictilia: et alia esse in honorem, alia in contumeliam (1. Tim. 2. 21). Et quicumque se mundaverit, eum futurum esse vas honorabile et necessarium, in omne opus bonum praeparatum.",
+          "candidate_score": 0.627176,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_92_94",
+          "bdc_text": "De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_868",
+          "psc_text": "Transeamus ad caetera: neque enim epistolae brevitas patitur diutius singulis immorari. Idem Matthaeus loquitur: « Hoc autem totum factum est, ut compleretur quod dictum est a Domino per Prophetam dicentem: Ecce virgo in utero habebit, et pariet filium, et vocabunt nomen ejus Emmanuel » (Matth. 1. 22. 23; et Isai. 7. 14) Quod Septuaginta transtulerunt: « Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitis nomen ejus Emmanuel. » Si verba calumniantur [al. calumniamur ], utique non est idem, « habebit, et accipiet; neque vocabuit, et vocabitis. » Porro in Hebraeo legimus ita scriptum: « Ecce virgo concipiet et pariet filium, et vocabit nomen ejus Emmanuel. » Non Achaz, qui arguebatur infidelitatis, non Judaei qui erant Dominum negaturi, sed vocabit, inquit, ipsa quae concipiet, ipsa virgo, quae pariet. In eodem Evangelista legimus, Herodem ad adventum Magorum fuisse turbatum; Scribisque et Sacerdotibus congregatis, sciscitatum ab eis, ubi Christus nasceretur; illosque",
+          "candidate_score": 0.626313,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_3_5",
+          "bdc_text": "in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis . Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2932",
+          "psc_text": "fundamus. Eversam nobilem domum funditus doleo, et tamen quid in causa sit, scire non potui. Neque enim portitor litterarum nosse se dixit. Unde dolere possumus pro amicis communibus, et Christi, qui solus potens et Dominus est, clementiam deprecari: licet ex parte Dei mereamur offensam, qui inimicos Domini foverimus. Optimum autem facies, si cunctis rebus omissis, Orientem et praecipue sancta loca petas: hic enim quieta sunt omnia. Et licet venena pectoris non amiserint, tamen os impietatis non audent aperire: sed sunt sicut aspides surdae, et obturantes aures suas (Psal. 57. 5). Sanctos fratres saluta. Nostra autem domus secundum carnales opes, haereticorum persecutionibus penitus eversa, Christo propitio spiritualibus divitiis plena est. Melius est enim panem manducare, quam fidem perdere. EPISTOLA CXL. AD CYPRIANUM PRESBYTERUM. Psalmum octogesimum nonum, cujus initium est, Domine, refugium factus es nobis, Cypriano Presbytero ad fidem Hebraicae veritatis, post LXX., et Vulgatam editionem, pie eloquenterque exponit. 1. Prius te,",
+          "candidate_score": 0.626,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_90_92",
+          "bdc_text": "Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 . a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_996",
+          "psc_text": "6. « Uxorem virginem accipiet, viduam autem et ejectam et meretricem non accipiet, sed virginem de genere suo, et non contaminabit semen suum in populo. Ego Dominus qui sanctifico eum » (Levit. 21. 14). Scio pontificem, cui praecepta nunc dantur a plerisque Christum 359 intelligi: et id quod dictum est, « super patre et matre non inquinabitur, » de virginali Mariae partu edisseri: multoque facilior est super Domino interpretatio, qui audit in Psalmo: « Tu es sacerdos in aeternum, secundum ordinem Melchisedec » (Psal. 109. 14). Et in Zacharia: « Audi Jesu sacerdos magne » (Zach. 3. 8): et cui sordida peccatorum nostrorum vestimenta tolluntur, ut recipiant gloriam quam habuit apud patrem prius quam mundus esset. 7. Sed ne quis me vim facere Scripturae putet, et sic amare Christum, ut historiae auferam veritatem, interpretabor in membris, quod referatur ad caput: intelligam de servis, quod impleatur in Domino. Quanquam gloria Domini,",
+          "candidate_score": 0.625496,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_877",
+          "psc_text": "et Evangelista scribit, Stephanum primum Christi Martyrem in Judaica concione narrantem: « In septuaginta quinque animabus descendit Jacob in Aegyptum: et defunctus est ipse, et patres nostri translati sunt in Sychem et positi sunt in sepulcro quod emit Abraham pretio argenti a filiis Emor patris Sychem » (Act. 7. 15. 16. et Genes. 23). Hic locus in Genesi multo aliter invenitur, quod scilicet Abraham emerit ab Ephron Hetheo, filio Seor, juxta Hebron, quadringentis drachmis argenti, speluncam duplicem, et agrum circa eam, sepelieritque in ea Saram uxorem suam. Atque in eodem legimus libro, postea revertentem de Mesopotamia Jacob cum uxoribus et filiis suis, posuisse tabernaculum ante Salem urbem Sychimorum, quae est in terra Chanaan, et habitasse ibi, et emisse partem agri, in quo habebat tentoria, ab Emor patre Sychem centum agnis: et statuisse ibi altare, et invocasse ibi Deum Israel (Ibid. 33). Abraham non emit specum ab Emor patre Sychem: sed",
+          "candidate_score": 0.625056,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1738",
+          "psc_text": "occasio, quam ut per Dei servum, ac ministrum fidelissimum, mihique carissimum, mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo, et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi; nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursum mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut",
+          "candidate_score": 0.624664,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_36",
+          "bdc_text": "Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1443",
+          "psc_text": "eruditissimos viros infinita versuum millia conscripsisse? Sed hoc quid ad me? Noverit ille qui audivit, sciat ipse qui scripsit, meque ab accusatione sui ipse etiam liberet. Ego nec interfui, nec audivi. Unus e populo sum, imo ne unus quidem, quia multis clamantibus, 516 tacui. Conferamus arguentis accusatique personas: et cujus vel meritum, vel vita, vel doctrina praecesserit, illi magis accommodemus fidem. 5. Videsne, quod clausis, ut dicitur, oculis summa quaeque perstringam: non tam eloquens quod mente concepi, quam indicans quid reticeam. Intellexi et probavi dispensationem [al. disputationem ] tuam, quod Ecclesiasticae paci consulens, quasi sireneos cantus obturata aure pertransis. Alioqui quia a parva aetate sacris litteris eruditus es, nosti quo sensu unumquodque dicatur: quomodo in ambiguis sententiis [Ms. ambiguas sententias ] tuus sermo libratus, et aliena non damnet, et nostra non deneget. Sed fides pura et aperta confessio non quaerit strophas et argumenta verborum. Quod simpliciter creditur, simpliciter confitendum est.",
+          "candidate_score": 0.624063,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2763",
+          "psc_text": "mali daemone corripitur, morbo opprimitur 993 regio, et ea sustinet, quae videmus impios homines non sustinere, et sustinere Deo servientes? Sin autem judicia sunt, inquiunt, Domini vera, justificata in semetipsis (Psal. 18), et nihil apud Deum injustum est; ipsa ratione compellimur, ut credamus animas fuisse in coelestibus, et propter quaedam antiqua peccata damnatas in corporibus humanis, et ut ita loquamur, sepultas, nosque in valle lacrymarum poenas luere veterum peccatorum. Unde et Propheta dicit: Priusquam humiliarer, ego peccavi (Psal. 118. 67) . Et: Educ de carcere animam meam (Psal. 141. 8) . Et: Iste peccavit, ut caecus ex utero nasceretur, an parentes ejus (Joan. 9. 2) ? et caetera his similia. Haec impia et scelerata doctrina olim in Aegypto et Orientis partibus versabatur, et nunc abscondite, quasi in foveis viperarum apud plerosque versatur, illarumque partium polluit puritatem, et quasi haereditario malo, serpit in paucis, ut perveniat ad plurimos: quam certus sum,",
+          "candidate_score": 0.623881,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_28_30",
+          "bdc_text": "Vielleicht ist aber auch ein Bürger von Lichtensteig ( Kt. St . Gallen) gemeint , etwa Magister Heinrich Wirth ( s. Paul Staerkle , Beiträge zur spätmittelalterlichen Bildungsgeschichte St .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466",
+          "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem",
+          "candidate_score": 0.623714,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_63_65",
+          "bdc_text": "-Opera , Bd. V , S. 99 . Legatis honor tantum non praescriptus exhibendus fuit , et qui non obedivit , poenę fuit obnoxius . Author est iuvenis nobilis a Schöno wWelcher Angehörige des weit verzweigten Geschlechts gemeint ist , bleibt unsicher ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2883",
+          "psc_text": "Monachos, scribit ad eam cujus nomen nigredinis testatur perfidiae tenebras, edidit librum et sententias περὶ ἀπαθεὶας quam nos impassibilitatem vel imperturbationem possumus dicere; quando nunquam animus nullo perturbationis vitio commovetur: et ut simpliciter dicam, vel saxum, vel Deus est. Hujus libros per Orientem Graecos, et interpretante discipulo 1030 ejus Ruffino, Latinos plerique in Occidente lectitant. Qui librum quoque scripsit, quasi de Monachis: multosque in eo enumerat, qui nunquam fuerunt, et quos fuisse describit Origenistas: et ab Episcopis damnatos esse non dubium est, Ammonium videlicet, et Eusebium, et Euthymium, et ipsum Evagrium, Or quoque et Isidorum, et multos alios, quos enumerare taedium est: et juxta illud Lucretii: Ac veluti pueris absinthia tetra medentes Cum dare conantur, prius oras pocula circum Contingunt dulci mellis flavoque liquore (LUCRET. l. 4. de Nat. rerum). Ita ille unum Joannem in ipsius libri posuit principio, quem et catholicum et sanctum fuisse non dubium est, ut per",
+          "candidate_score": 0.623563,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_58_60",
+          "bdc_text": "Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt . paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt . cum equis , quales oculi nostrorum nunquam vider [ unt ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1804",
+          "psc_text": "in Graeco dicitis non esse, Deum; cum et apud Septuaginta scriptum sit, Πῶς ἔγνω ὁ θεός, et omnes Interpretes similiter de Hebraeo transtulerint. In eodem: Intelligam in novissimis eorum (Ibid. 17) . Pro quo in Graeco legisse vos dicitis: et intelligam; sed hic, et, conjunctio superflua est. In eodem: Defecit caro mea, et cor meum (Ibid. 26) . Pro quo male perversum ordinem quidam tenent: Defecit cor meum, et caro mea. In eodem: Ut annuntiem omnes praedicationes tuas (Ibid. 28) . Pro quo vos in Graeco legisse dixistis, τὰς αἴνέσεις σου, id est, laudes tuas. Et sciendum quod in Hebraeo, MALOCHOTHACII, scriptum habet, quod Aquila ἀγγελίας σου, id est, nuntios tuos; Septuaginta, τὰς ἐπαγγελίας σου, id est, praedicationes tuas, vel promissa interpretati sunt: licet et laus, et praedicatio unum utrumque significet. 46. Septuagesimo tertio: Ut quid Deus repulisti in finem (Psal. 75. 1) . Pro quo male apud Graecos legitur",
+          "candidate_score": 0.623402,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_92",
+          "bdc_text": "De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_601",
+          "psc_text": "et in eo loco ubi de Apocalypsi testimonium posuimus (Lib. 1. c. 25), nonne manifestum est, quid de virginibus et viduis et conjugibus senserimus? « Hi sunt qui cantant canticum novum, quod nemo potest cantare, nisi qui virgo est. Hi sunt primitiae Dei et Agni, et sine macula (Apoc. 14. 5). Si virgines primitiae Dei sunt, ergo viduae, et in matrimonio continentes, erunt post primitias, hoc est, in secundo et tertio gradu. In secundo et tertio gradu viduas ponimus et maritatas: et haeretico furore dicimur damnare nuptias? » 11. Multa sunt quae per omnem librum cauto moderamine de virginitate, de viduis, de nuptiis diximus. Sed brevitatis studio unum adhuc ponam testimonium, cui non reor contradicturum, nisi eum, qui aut se inimicum probare 221 voluerit, aut vecordem. Nam cum proposuissem, quod Dominus isset ad nuptias in Cana Galilaeae, post quaedam etiam haec addidi (Lib. 1. c. 25): « Qui enim semel",
+          "candidate_score": 0.622878,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_63_65",
+          "bdc_text": "-Opera , Bd. V , S. 99 . Legatis honor tantum non praescriptus exhibendus fuit , et qui non obedivit , poenę fuit obnoxius . Author est iuvenis nobilis a Schöno wWelcher Angehörige des weit verzweigten Geschlechts gemeint ist , bleibt unsicher ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555",
+          "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem",
+          "candidate_score": 0.62272,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_92",
+          "bdc_text": "De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_575",
+          "psc_text": "in me arguuntur, instruxero. Hoc enim et Tullius tuus; et ante illum in brevi et solo volumine scripsit Antonius, Primam causam esse victoriae, diligenter causam, pro qua dicturus es, discere. 2. Reprehendunt me quidam, quod in libris quos adversus Jovinianum scripsi, nimius fuerim, vel in laude virginum, vel in sugillatione nuptarum [al. nuptiarum ]; et aiunt condemnationem quodammodo esse matrimonii, in tantum pudicitiam praedicare, ut nulla videatur inter uxorem et virginem comparatio derelinqui. Ego si bene problematis memini, inter Jovinianum et nos ista contentio est, quod ille exaequet virginitati nuptias, nos subjiciamus: ille vel parum, vel nihil: nos multum interesse dicamus. Denique idcirco te post Dominum faciente, damnatus est, quod ausus sit perpetuae castitati [al. virginitati ] matrimonium comparare. Aut si idipsum virgo putatur, et nupta, cur piaculum vocis hujus Roma audire non potuit? Virgo a viro, non vir a virgine generatur. Medium esse nihil potest: aut mea sententia sequenda",
+          "candidate_score": 0.622343,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_145",
+          "bdc_text": "et occiderit , quicquid invenerit , eo quod Germani quidam milites ( alii dicunt Geldrii ) circumdati ab exercitu MarięMaria von Ungarn , Statthalterin der Niederlande .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2283",
+          "psc_text": "Dicunt ei Angeli, quos cernebat: Mulier, quid ploras? secundum illud quod Dominus loquebatur ad matrem: Quid mihi, et tibi est mulier? nondum venit hora mea (Joan. 2. 4) , ut eo quod appellaverunt mulierem, arguerent frustra plorantem et dicerent, Quid ploras? In tantum autem Maria Magdalene obstupefacta torpuerat, et fidem, miraculis 828 territa, quasi in caligine, possidebat: ut ne Angelorum quidem praesentium sentiret aspectum, sed muliebriter responderet, et diceret: Ideo ploro, quia tulerunt Dominum meum, et nescio ubi posuerunt eum. O Maria, si Dominum credis, et Dominum tuum, quomodo arbitraris ab hominibus sublatum? Nescio, inquit, ubi posuerunt eum. Quomodo nescis, quem paulo ante adorasti? Cumque videret Angelos; et quos cernebat, ignoraret, stupore perterrita, huc atque illuc faciem circumferebat, nihil aliud nisi Dominum videre desiderans, conversaque retro, vidit Jesum stantem, et nesciebat, quia Jesus erat. Non quod juxta Manichaeum, et alios haereticos formam Dominus vultumque mutasset: ut pro voluntate diversus ac",
+          "candidate_score": 0.620852,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_111_113",
+          "bdc_text": "Geldrius affinisVor affinis ein gestrichenes , unlesbares Wort . factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ; vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1075",
+          "psc_text": "posui, in diademate aureo, Symmachus transtulit, in auro primo: Aquila, Quinta et Sexta Editio, in tinctura, vel in auro Ophir. Quae filiae regum sunt, et in sponsi parantur amplexus, per myrrham et guttam et casiam et domos eburneas delectant cum, cujus thronus in saeculum saeculi est. Quae autem jam super petram Christum stabili radice fundata est Catholica Ecclesia, una columba, perfecta et proxima stat a dextris, et nihil in se sinistrum habet. Stat in vestibus deauratis, de sermonibus Scripturarum ad sensum transiens, et cunctis plena virtutibus: sive ut nos transtulimus, in diademate aureo. Est enim regina, regnatque cum rege: cujus filias possumus intelligere, et in commune credentium animas, et proprie virginum choros. Ophir genus auri est, vel a loco Indiae, vel a colore nomine indito. Septem quippe apud Hebraeos auri vocabula sunt. Uxorem quoque et concubinam intelligamus de cantico Salomonis, 387 quae sine sponso suo vel marito dormire non potest.",
+          "candidate_score": 0.619635,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_151",
+          "bdc_text": "- Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_114",
+          "psc_text": "eo anno quo Romulus Romani imperii conditor natus est: sicut manifestum esse poterit his, qui voluerint legere Temporum librum, quem nos in Latinam linguam, ex Graeco sermone transtulimus. Et factum est in anno, quo mortuus est Ozias rex: vidi Dominum sedentem super thronum excelsum et elevatum (Isai. 6) . Praemissa historia, spiritalis sequitur intellectus, cujus causa historia ipsa 47 replicata est. Vivente leproso rege, et quantum in se est, sacerdotium dissipante, Isaias Visionem videre non potuit. Quamdiu ille regnum tenuit in Judaea, Propheta oculos non levavit ad coelum (Isai. 6): non ei sunt reserata coelestia, non apparuit Dominus Sabaoth, nec in mysterio fidei, ter Sancti nomen auditum est. Quando vero ille mortuus est, universa quae subsequens sermo monstrabit, aperto sese lumine prodiderunt. Tale quiddam et in Exodo (Cap. 2) scriptum est, dum Pharao vixit, populus Israel ex luti et lateris palearumque opere pressus, non suspiravit ad Dominum: dum ille regnavit,",
+          "candidate_score": 0.619099,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_145",
+          "bdc_text": "et occiderit , quicquid invenerit , eo quod Germani quidam milites ( alii dicunt Geldrii ) circumdati ab exercitu MarięMaria von Ungarn , Statthalterin der Niederlande .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2284",
+          "psc_text": "quem paulo ante adorasti? Cumque videret Angelos; et quos cernebat, ignoraret, stupore perterrita, huc atque illuc faciem circumferebat, nihil aliud nisi Dominum videre desiderans, conversaque retro, vidit Jesum stantem, et nesciebat, quia Jesus erat. Non quod juxta Manichaeum, et alios haereticos formam Dominus vultumque mutasset: ut pro voluntate diversus ac varius videretur, sed quod Maria stupefacta miraculo, hortulanum putaret, quem tanto studio requirebat. Itaque et Dominus iisdem verbis, quibus et Angeli, loquitur ad eam: Mulier quid ploras? Addiditque de suo, quem quaeris? At illa respondit: Domine, si tu sustulisti eum, dicito mihi, ubi posuisti eum; et ego eum tollam. Hic Dominum non de confessione verae fidei Salvatorem vocat: sed humilitate, et timore hortulano defert obsequium. Et vide quanta ignorantia. Quem custodiebat cohors militum, cujus sepulcro Angeli praesidebant, ab uno hortulano arbitratur ablatum: et ignorans imbecillitatem femineam, tantarum se virium ropromittit, et credit, ut corpus viri, et perfectae aetatis: quod (ut",
+          "candidate_score": 0.617283,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2005",
+          "psc_text": "abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria, quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea, quam legis, ego essem, jam mihi diceres, quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus. Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utique mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus: si tamen esse ullo modo posset, quod ego te docerem. 8. « In his autem verbis, non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et",
+          "candidate_score": 0.616929,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2632",
+          "psc_text": "Longinum, Censoremque Romanae facundiae, notare quem vellet, et de Senatu doctorum excludere. Hic bene nummatus, plus placebat in prandiis. Nec mirum, si qui multos inescare solitus erat, facto cuneo circumstrepentium garrulorum, procedebat in publicum: intus Nero, foris Cato. Totus ambiguus, ut ex contrariis diversisque naturis, unum monstrum novamque bestiam diceres esse compactam, juxta illud poeticum: Prima leo, postrema draco, media ipsa chimaera. 19. Nunquam ergo tales videas, nec hujusmodi hominibus appliceris, nec declines cor tuum in verba malitiae, et audias: Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuae ponebas scandalum. Et iterum: Filii hominum, 946 dentes eorum arma et sagittae (Psal. 56. 5) . Et alibi: Molliti sunt sermones ejus super oleum, et ipsi sunt jacula (Ps. 54. 22) . Et apertius in Ecclesiaste: Sicut mordet serpens in silentio, sic qui fratri suo occulte detrahit (Eccl. 10. 11) . Sed dices: Ipse non detraho, aliis loquentibus quid facere",
+          "candidate_score": 0.616558,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_153_155",
+          "bdc_text": "DNP I 903-905 . emptum ab eo , dum isthic ageremSoweit bekannt , war Myconius letztmals im August 1536 nach Zürich gekommen ( vgl. HBBW VI [Nr. 877 ] , S. 389 , Anm. 4 ) . Wahrscheinlich erfolgte der Kauf aber schon vor seinem Umzug nach Basel ( 1531) . , et nunquam interea , quamvis non semel petierim , integrum factum .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_848",
+          "psc_text": "miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora volitaret, et mirarentur eam pro doctrina et puritate sermonis, docti pariter et indocti, coepit a me obnixe petere, ut sibi eam in Latinum verterem, et propter intelligendi facilitatem apertius explicarem: Graeci enim eloquii penitus ignarus erat. Feci quod voluit; accitoque Notario, raptim celeriterque dictavi: ex latere in pagina breviter adnotans, quem intrinsecus sensum singula capitula continerent. Siquidem et hoc ut sibi soli facerem, oppido flagitarat; postulavique ab eo mutuo, ut domi haberet exemplar: nec facile in vulgus proderet. Res ita anno et sex mensibus transiit: donec supradicta interpretatio de scriniis ejus novo praestigio Jerosolymam commigravit. Nam quidem Pseudomonachus, vel accepta",
+          "candidate_score": 0.616552,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_118",
+          "bdc_text": "Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2977",
+          "psc_text": "ponit et angustiis. Quibus malis et Sara afflixit Agar ancillam suam; et de quibus in Evangelio scribitur: Sufficit diei malitia sua (Matth. 6. 34) . Quanto igitur magis in hoc saeculo, persecutionibus, paupertate, inimicorum potentia, vel morborum cruciatibus fuerimus afflicti; tanto post resurrectionem in futuro majora praemia consequemur. Pulchre autem non dixit, sustinuimus mala; sed vidimus. Quis enim est homo qui vivat, et non videat mortem (Psal. 88. 49)? Quae non tam ad dissolutionem corporis referenda est, quam ad multitudinem peccatorum, juxta quam dicitur: Anima quae peccaverit, ipsa morietur (Ezech 18) . 20. Appareat apud servos tuos opus tuum, et gloria tua super filios eorum. Septuaginta: Respice in servos tuos, et in opera tua, et dirige filios eorum. Ergo in servis suis ipse Dominus operatur opus suum. Nec propria qui postulat salute contentus est, sed quaerit gloriam filiorum, id est, servorum Dei. Filios autem non tam illos qui de eorum",
+          "candidate_score": 0.616481,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_155",
+          "bdc_text": "Wahrscheinlich erfolgte der Kauf aber schon vor seinem Umzug nach Basel ( 1531) . , et nunquam interea , quamvis non semel petierim , integrum factum .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_881",
+          "psc_text": "si a diligenti lectore Translationi veteri conferatur: et tamen jure Septuaginta Editio obtinuit in Ecclesiis, vel quia prima est, et ante Christi facta adventum, vel quia ab Apostolis (in quibus tamen ab Hebraico non discrepat) usurpata. Aquila autem proselytus et contentiosus interpres, qui non solum verba, sed etymologias quoque verborum transferre conatus est, jure projicitur a nobis. Quis enim pro frumento et vino et oleo, possit, vel legere, vel intelligere, χεῦμα, ὀπωρισμόν, ϛιλπνότητα, quod nos possumus dicere « fusionem, pomationemque, » et « splendentiam. » Aut quia Hebraei non solum habent ἄρθρα, sed et πρόαρθρα, ille κακοζήλως, et syllabas interpretatur, et litteras dicitque σὺν τόν οὐρανόν καὶ σὺν τήν γήν, quod Graeca et Latina lingua omnino non recipit; cujus rei exemplum ex nostro sermone capere possumus. Quanta enim apud Graecos bene dicuntur, quae si ad verbum transferamus, 317 in Latino non resonant: et e regione, quae apud nos placent si",
+          "candidate_score": 0.614996,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_81",
+          "bdc_text": "Henri Tribout de Morembert , La réforme à Metz , Bd. 1 :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1228",
+          "psc_text": "precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. Transivi ad Didymum sectatorem ejus, et vidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Verti me ad Hippolytum, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, et Emisenum, Apollinarem quoque, et Eustathium nostrum, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: et deprehendi, horum omnium opiniones, diversis argumentationibus ac diverticulis ad unum compitum pervenisse, ut dicerent Melchisedech hominem fuisse Chananaeum, regem urbis Jerosolymae, quae primum Salem, postea Jebus, ad extremum Jerusalem appellata sit. Nec mirum esse, si Sacerdos Dei altissimi describatur absque circumcisione et legalibus caeremoniis, et genere Aaron: cum Abel quoque, et Enoch, et Noe placuerint",
+          "candidate_score": 0.613721,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_89",
+          "bdc_text": "quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2816",
+          "psc_text": "exspirant quae circa eos compensatio cogitanda est, quibus insuper et damnatio praeparata est? Nam et de baptismo parvulorum in eodem libro, non quidem sufficienter, sed quantum illi operi satis esse videbatur, utcumque respondi, quod etiam nescientibus, et fidem suam nondum habentibus prodest: non tamen de damnatione eorum parvulorum, qui sine illo ex hac vita emigrant, tunc aliquid dicendum putavi, quia non quod nunc agitur agebatur. 21. Sed ut omittamus et contemnamus ea, quae brevi tempore patiuntur, nec transacta revocantur, numquid similiter contemnere possumus, quod per unum hominem mors, et per unum hominem resurrectio mortuorum? Sicut enim in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur (1. Cor. 15, 21 et 22) . Per hanc enim apostolicam, divinam, claramque sententiam, satis evidenter elucet, neminem ire in mortem nisi per Adam, neminem ire 1010 in vitam aeternam, nisi per Christum. Hoc est quippe omnes et omnes, quia sicut omnes homines per",
+          "candidate_score": 0.613101,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002",
+          "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod",
+          "candidate_score": 0.612975,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
+          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
+          "candidate_score": 0.612953,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_89",
+          "bdc_text": "quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2818",
+          "psc_text": "Ac per hoc, QUISQUIS NOBIS dixerit, quemquam in resurrectione mortuorum vivificari posse, nisi in Christo, tanquam pestis communis fidei detestandus est. Item QUISQUIS DIXERIT, quod in Christo vivificabuntur etiam parvuli, qui sine sacramenti ejus participatione de vita exeunt, hic profecto et contra apostolicam praedicationem venit, et totam condemnat Ecclesiam, ubi propterea cum baptizandis parvulis festinatur et curritur, quia sine dubio creditur aliter eos in Christo vivificari omnino non posse. Qui autem non vivificatur in Christo, restat ut in ea [al. eadem ] condemnatione maneat, de qua dicit Apostolus, Per unius delictum in omnes homines ad condemnationem (Rom. 5. 18) : Cui delicto obnoxios parvulos nasci, et omnis credit Ecclesia, et ipse jam contra Jovinianum disputans, et exponens Jonam Prophetam, sicut paulo ante commemoravi, fide veracissima definisti: credo et in aliis locis opusculorum tuorum, quae vel non legi, vel in praesentia non recordor, Hujus igitur damnationis in parvulis [al. parvulos ]",
+          "candidate_score": 0.612604,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151",
+          "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur",
+          "candidate_score": 0.612107,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_152_154",
+          "bdc_text": "Domenico Magnino , in : DNP I 903-905 . emptum ab eo , dum isthic ageremSoweit bekannt , war Myconius letztmals im August 1536 nach Zürich gekommen ( vgl. HBBW VI [Nr. 877 ] , S. 389 , Anm. 4 ) .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992",
+          "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar",
+          "candidate_score": 0.611404,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Aargau ) stammenden , auch in Straßburg eingebürgerten Familie Liechtensteiger handeln ( s . Charles Wittmer und J. Charles Meyer , Le livre de bourgeoisie de la ville de Strasbourg 1440-1530 , Texte , Teil II , Straßburg 1954 , S. 590 , Nr. 6041 ) . Vielleicht ist aber auch ein Bürger von Lichtensteig ( Kt. St .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1306",
+          "psc_text": "meliora pergentes, tenebrosam Aegyptum relinquimus. Sed jam tempus est, ut promissa complentes, Mansionum Israel ordinem prosequamur. 2. Scriptum est in ultima parte voluminis Numerorum (Cap. 33), quod apud Hebraeos appellatur VAJEDABBER: « Haec sunt castra filiorum Israel, qui egressi sunt 469 de terra Aegypti per turmas suas in manu Moysi et Aaron; » quas Graeci ἀπάρσεις vocant, nos propter linguae proprietatem significantius Mansiones, sive quia de exercitu dicitur, castra transtulimus. Fit autem catalogus Mansionum a prima usque ad ultimam; et numerantur simul quadraginta duae, de quibus Matthaeus loquitur: « Ab Abraham usque ad David generationes quatuordecim, et a David usque ad transmigrationem Babylonis generationes quatuordecim: et a transmigratione Babylonis usque ad Christum generationes quatuordecim, id est, simul generationes quadraginta duae » (Matth. 1. 17). Per has currit verus Hebraeus, qui de terra transire festinat ad coelum: et Aegypto saeculi derelicta, terram repromissionis ingreditur. Nec mirum, si in illo numeri sacramento",
+          "candidate_score": 0.611074,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_33",
+          "bdc_text": "verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2911",
+          "psc_text": "Verba Dei dum non vis facere, post tergum tuum projicis. Et novus Apostolus, orbi terrarum facienda, et non facienda decernis. Sed non est ita, ut loqueris: aliud in tua mente versatur. Quando enim te dicis peccatorem, et posse hominem sine peccato esse, si velit; illud vis intelligi, te quidem sanctum esse, et omni carere peccato: sed per humilitatem, peccati [f. peccatoris ] nomen assumere: ut alios potius laudes, et tibi detrahas. 11. Illud quoque argumentum vestrum ferre quis possit? Dicitis his verbis. « Aliud est esse, aliud esse posse. Esse non est in nostra positum potestate, esse autem posse, generaliter dici: quod licet aliquis non fuerit, tamen possit esse qui esse voluerit, » Rogo quae est ista argumentatio, posse esse, quod nunquam fuerit? posse fieri, quod [al. qui ] nullum fecisse testeris? id cuilibet tribuere, qui an futurus sit ignores: et dare nescio cui, quod in Patriarchis, Prophetis, Apostolis fuisse",
+          "candidate_score": 0.610339,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_112",
+          "bdc_text": "factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_288",
+          "psc_text": "quia coepit a femina. Statim ut filius Dei ingressus est super terram, novam sibi familiam instituit, UT QUI AB ANGELIS adorabatur in coelo, haberet Angelos et in terris. Tunc Holofernis caput, Judith continens amputavit (Judith. 13). Tunc Aman, qui interpretatur iniquitas, suo combustus est igni (Esther. 15). Tunc Jacobus et Joannes relicto patre, rete, navicula, secuti sunt Salvatorem; affectum sanguinis et vincula saeculi, et curam domus pariter relinquentes. Tunc primum auditum est: « Qui vult venire post me, abneget semetipsum: et tollat crucem suam, et sequatur me. » Nemo enim miles cum uxore pergit ad praelium. Discipulo ad sepulturam patris ire cupienti, non permittitur (Matth. 8). Vulpes foveas habent, et volucres coeli nidos, ubi requiescant: Filius autem hominis, non habet ubi caput suum reclinet (Luc. 9. 58). Ne forsitan contristeris, si anguste manseris. « Qui sine uxore est, sollicitus est quae Domini sunt, quomodo placeat Domino. Qui autem cum uxore",
+          "candidate_score": 0.609596,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2778",
+          "psc_text": "gladius, trucidarunt. Nam inde ad nos usque ab oceani littore properavit, fama excitus, quod a me posset de his, quae scire vellet, quidquid vellet audire. Neque nullum cepit adventus sui fructum. Primo ne de me multum famae crederet. Deinde docui hominem quod potui: quod autem non potui, unde discere posset, admonui, atque ut ad te iret hortatus sum. Qua in re consilium vel praeceptum meum cum libenter et obedienter acciperet, rogavi eum ut abs te veniens, per nos ad propria remearet. Quam ejus pollicitationem tenens, occasionem mihi credidi a Domino esse concessam, qua tibi scriberem de his, quae per te scire cupio. Quaerebam enim quem ad te mitterem, nec mihi facile occurrebat idoneus et fide agendi, et alacritate obediendi et 999 exercitatione peregrinandi. Ubi ergo istum juvenem expertus sum, eum ipsum esse qualem a Domino petebam, dubitare non potui. » 3. « ACCIPE igitur quae mihi, peto, aperire ac disserere",
+          "candidate_score": 0.608656,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_79_81",
+          "bdc_text": "par un groupe d'historiens [ . . . ] , Neuchâtel-Paris 1930 , S. 487f : Henri Tribout de Morembert , La réforme à Metz , Bd. 1 :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1197",
+          "psc_text": "429 quid non de media Philosophia est? Hunc imitatus Origenes, decem scripsit Stromateas, Christianorum et Philosophorum inter se sententias comparans: et omnia nostrae religionis dogmata de Platone et Aristotele, Numenio, Cornutoque confirmans. Scripsit et Miltiades contra Gentes volumen egregium. Hippolytus quoque, et Apollonius, Romanae urbis Senator, propria opuscula condiderunt. Exstant et Julii Africani libri, qui temporum scripsit historias; et Theodori, qui postea Gregorius appelatus est (S. Gregorius Thaumaturgus), viri Apostolicorum signorum. atque virtutum; et Dionysii Alexandrini Episcopi: Anatolii quoque Laodicenae Ecclesiae Sacerdotis; nec non Presbyterorum Pamphili, Pierii, Luciani, Malchionis, Eusebii Caesariensis Episcopi, et Eustathii Antiocheni, et Athanasii Alexandrini: Eusebii quoque Emiseni, et Triphilii Cyprii, et Asterii Scythopolitae, et Serapionis Confessoris: Titi quoque Bostrensis Episcopi: Cappadocumque Basilii, Gregorii, Amphilochii: qui omnes in tantum Philosophorum doctrinis atque sententiis suos resarciunt libros, ut nescias quid in illis primum admirari debeas, eruditionem saeculi, an scientiam Scripturarum. 5. Veniam ad Latinos. Quid Tertulliano eruditius, quid",
+          "candidate_score": 0.607134,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002",
+          "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod",
+          "candidate_score": 0.60661,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_81_83",
+          "bdc_text": "Henri Tribout de Morembert , La réforme à Metz , Bd. 1 : Le Luthéranisme , Nancy 1969 . - Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1228",
+          "psc_text": "precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. Transivi ad Didymum sectatorem ejus, et vidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Verti me ad Hippolytum, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, et Emisenum, Apollinarem quoque, et Eustathium nostrum, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: et deprehendi, horum omnium opiniones, diversis argumentationibus ac diverticulis ad unum compitum pervenisse, ut dicerent Melchisedech hominem fuisse Chananaeum, regem urbis Jerosolymae, quae primum Salem, postea Jebus, ad extremum Jerusalem appellata sit. Nec mirum esse, si Sacerdos Dei altissimi describatur absque circumcisione et legalibus caeremoniis, et genere Aaron: cum Abel quoque, et Enoch, et Noe placuerint",
+          "candidate_score": 0.605512,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S . Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
+          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
+          "candidate_score": 0.604644,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_15",
+          "bdc_text": "Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151",
+          "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur",
+          "candidate_score": 0.604637,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_154",
+          "bdc_text": "emptum ab eo , dum isthic ageremSoweit bekannt , war Myconius letztmals im August 1536 nach Zürich gekommen ( vgl. HBBW VI [Nr. 877 ] , S. 389 , Anm. 4 ) .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1727",
+          "psc_text": "in saecula saeculorum. Amen. 18. Salutate invicem in osculo sancto. Salutant vos fratres qui nobiscum sunt. Et hoc nosse debetis: Pro defunctis Episcopis in locis singulorum constitutos. In urbe Nichium pro Theopempto, Theodosium: In Terenuthide Arsinthium: In oppido Geras pro Eudemone Pirozum: In Achaeis pro Apolline Musaeum: In Athrividi pro Isidoro Athanasium: In Cleopatride Offellum: In oppido Laton pro Timotheo Apellen. His ergo scribite, et ab eis, juxta morem, Ecclesiasticas suscipite litteras. 631 EPISTOLA CI AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Negat se in Hieronymum librum scripsisse, in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino carissimo, et desideratissimo, et honorando in Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam",
+          "candidate_score": 0.604513,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_22",
+          "bdc_text": "de reditu eius dum inquiro , respondet prius iturum se Salodorum , Bernam , Friburgum .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1889",
+          "psc_text": "sanctae mentis fonte profertur. Quanquam Dominus atque Salvator in Evangelio doceat Apostolos sciscitantes quid sibi redditurus sit, qui omnia sua pro nomine ejus dimiserunt: centuplum in praesentiarum recepturos, et in futuro vitam aeternam (Marc. 10). Ex quo intelligimus, NON LAUDIS esse possidere divitias, sed pro Christo eas contemnere: non tumere ad honores, sed pro Dei fide eos parvipendere. Vere quod pollicitus est servis suis et ancillis Salvator, reddidit in praesenti. Nam quae unius urbis contempsit gloriam, totius orbis opinione celebratur: quam Romae habitantem, nullus extra Romam noverat, latentem in Bethleem, et barbara et Romana terra miratur. Cujus enim gentis homines ad sancta loca non veniunt? Quis autem in sanctis locis praeter Paulam, quod plus inter homines miraretur, invenit? Haec sicut inter multas gemmas pretiosissima gemma micat, et jubar solis parvos igniculos stellarum obruit et obscurat: ita cunctorum virtutes et potentias sua humilitate superavit, minimaque fuit inter omnes ut omnium major",
+          "candidate_score": 0.604496,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_89",
+          "bdc_text": "quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2220",
+          "psc_text": "perierunt (Ibid. 15. 1) : qui cum mortui sint, non sunt perpetua morte perituri: quia non in mortali crimine continentur, sed levi modicoque peccato. Quod et alius sanctus vitare cupiens, loquebatur: Ne forte obdormiam in morte (Ps. 12. 4) . Est enim somnus peccati, qui ducit ad mortem, et est alia delicti dormitio, quae morte non stringitur. Qui ergo vixerit ea vita, quae dicit, Ego sum vita (Joan. 14. 6) (etenim vita nostra abscondita est cum Christo in Deo Coloss. 3. 3) et nunquam ab ea fuerit separatus, nec ad mortem usque peccaverit, iste de viventibus, et semper viventibus esse dicitur; de quibus et Salvator in Evangelio Joannis mystico sermone testatur: Qui credit in me, non morietur. Et omnis qui vivit, et credit in me, non morietur in aeternum (Joan. 11. 25. 26) . Unde et Apostolus, Domini sui calcans 807 vestigia, ea docuit discipulos, quae didicit a magistro. Omnes",
+          "candidate_score": 0.603346,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_155",
+          "bdc_text": "Wahrscheinlich erfolgte der Kauf aber schon vor seinem Umzug nach Basel ( 1531) . , et nunquam interea , quamvis non semel petierim , integrum factum .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_880",
+          "psc_text": "addiderint, quanta dimiserint, quae in exemplaribus Ecclesiae, obelis, asteriscisque distincta sunt. Illud enim quod legimus in Isaia: « Beatus qui habet semen in Sion, et domesticos in Jerusalem » (Isai. 31. sec. LXX), solent Hebraei deridere, cum audierint. Nec non et in Amos post descriptionem luxuriae: « Stantia putaverunt haec, et non fugientia » (Amos 6. sec. LXX). Revera sensus rhetoricus et declamatio Tulliana. Sed quid faciemus ad authenticos libros, in quibus haec non feruntur adscripta, et caetera his similia, quae si proferre nitamur, infinitis libris opus est. Porro quanta dimiserint, vel asterisci testes, ut dixi, sunt, vel nostra interpretatio, si a diligenti lectore Translationi veteri conferatur: et tamen jure Septuaginta Editio obtinuit in Ecclesiis, vel quia prima est, et ante Christi facta adventum, vel quia ab Apostolis (in quibus tamen ab Hebraico non discrepat) usurpata. Aquila autem proselytus et contentiosus interpres, qui non solum verba, sed etymologias quoque verborum",
+          "candidate_score": 0.602547,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S . Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151",
+          "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur",
+          "candidate_score": 0.601942,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_38",
+          "bdc_text": "facis enim meo nomine , quę non auderem petere , tua sponteDie Rede ist von einem ( nicht erhaltenen ) Schreiben Bullingers .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731",
+          "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],",
+          "candidate_score": 0.596405,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_57",
+          "bdc_text": "Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1292",
+          "psc_text": "ultima Moeotide inter glacialem Tanain, et Massagetarum immanes populos, ubi Caucasi rupibus feras gentes Alexandri claustra cohibent, erupisse Hunnorum examina, quae pernicibus equis huc illucque volitantia, caedis pariter, ac terroris cuncta complerent. Aberat tunc Romanus exercitus, et bellis civilibus in Italia tenebatur. Hanc gentem Herodotus refert, sub Dario, rege Medorum, viginti annis Orientem tenuisse captivum, et ab Aegyptiis atque Aethiopibus annum exegisse vectigal. Avertat Jesus ab orbe Romano tales ultra bestias. Insperati ubique aderant, et famam celeritate vincentes, non religioni, non dignitatibus, non aetati parcebant, non vagientis miserabantur infantiae. Cogebantur mori, qui nondum vivere coeperant; et nescientes malum suum, inter hostium manus ac tela ridebant. Consonus inter omnes rumor, petere eos Jerosolymam, et ob nimiam auri cupiditatem ad hanc urbem percurrere Muri neglecti pacis incuria, sarciebantur. Antiochia obsidebatur. Tyrus se volens a terra abrumpere, insulam quaerebat antiquam. Tunc et nos compulsi sumus parare naves, es se in littore, adventum hostium",
+          "candidate_score": 0.594637,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_38",
+          "bdc_text": "facis enim meo nomine , quę non auderem petere , tua sponteDie Rede ist von einem ( nicht erhaltenen ) Schreiben Bullingers .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729",
+          "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres",
+          "candidate_score": 0.593584,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_57",
+          "bdc_text": "Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2548",
+          "psc_text": "ferocissimae nationes universas Gallias occuparunt. Quidquid inter Alpes et Pyrenaeum est, quod Oceano et Rheno includitur, Quadus, Wandalus, Sarmata, Halani, Gipedes, Heruli, Saxones, Burgundiones, Alemani, et, 914 o lugenda respublica! hostes Pannonii vastarunt. Etenim Assur venit cum illis (Psal. 82. 9) . Moguntiacum [al. Maguntiacum ], nobilis quondam civitas, capta atque subversa est, et in Ecclesia multa hominum millia trucidata. Vangiones longa obsidione deleti. Remorum urbs praepotens, Ambiani, Attrebatae, extremique hominum Morini, Tornacus, Nemetae, Argentoratus, translatae in Germaniam. Aquitaniae, Novemque populorum, Lugdunensis, et Narbonensis provinciae, praeter paucas urbes populata sunt cuncta. Quas et ipsas foris gladius, intus vastat fames. Non possum absque lacrymis Tolosae facere mentionem, quae ut hucusque non rueret, sancti Episcopi Exuperii merita praestiterunt. Ipsae Hispaniae jam jamque periturae, quotidie contremiscunt, recordantes irruptionis Cimbricae, et quidquid alii semel passi sunt, illae semper timore patiuntur. 17. Caetera taceo, ne videar de Dei desperare clementia. Olim a mari Pontico usque",
+          "candidate_score": 0.589767,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_87",
+          "bdc_text": "nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1545",
+          "psc_text": "augustiora videntes loca, simus 563 quod futuri sumus. Qua beatitudine indignos se fecere Judaei, qui Scripturae sanctae opibus derelictis, et ad pauperis intelligentiae acquiescentes magistros, hodie audiunt: Semper errant corde (Psal. 94) ; et nolunt, praesente Christo, dicere: Benedictus qui venit in nomine Domini (Psal. 117) . Praesertim cum omni voce opera clariora, Deum illum esse testentur, et nequaquam dicere: Haec dicit Dominus, sed, Ego dico vobis: per quae ostendit se latorem legum, et Dominum Deum verum, et non esse unum quemlibet prophetarum. 3. Neque enim divinitatem ejus, quae nullis locorum spatiis circumscribitur, assumptio servilis formae poterat obscurare, nec angustia humani corporis ineffabilem majestatis ejus terminare virtutem, quem operum magnitudo Dei filium comprobabat. Nam cum frementis maris elatos gurgites, et instar montium intumescentes, tranquillitati subitae reddidisset, Apostolorum navicula de naufragio liberata, et imperium praesentis Domini aquarum profunda sensissent, cumque, colluctantibus ventis, et ex omni parte fluctibus excitatis, tanta discrimina Salvatoris",
+          "candidate_score": 0.586033,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 3,
+      "cf_id": "cf025",
+      "work_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis",
+      "max_score": 0.696862,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_141",
+          "psc_text": "17) . Ubi notandum valde est, quod humilitatis doctor memoriam divitum faciens non ait, Roga, sed Praecipe, quia etsi impendenda est pietas infirmitati, honor tamen non debetur elationi. Talibus ergo rectum quod dicitur, tanto rectius jubetur, quanto et in rebus transitoriis altitudine cogitationis intumescunt. De his in Evangelio Dominus dicit: Vae vobis divitibus, qui habetis consolationem vestram (Luc. VI, 24) . Quia enim quae sunt aeterna gaudia nesciunt, ex praesentis vitae abundantia consolantur. Offerenda est ergo eis consolatio, quos caminus paupertatis excoquit; atque illis inferendus est timor, quos consolatio gloriae temporalis extollit; ut et illi discant quia divitias quas non conspiciunt possident, et isti cognoscant quia eas quas conspiciunt nequaquam tenere possunt. Plerumque tamen personarum ordinem permutat qualitas morum, ut sit dives humilis, sit pauper elatus. Unde mox praedicantis lingua cum audientis debet vita componi, ut tanto districtius in paupere elationem feriat, quanto eam nec illata paupertas inclinat; et tanto",
+          "candidate_score": 0.696862,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_89",
+          "psc_text": "Fracturam vero ligamen astringit, cum culpam disciplina deprimit, ne plaga usque ad interitum defluat, si hanc districtionis severitas non coarctat. Sed saepe deterius frangitur, cum fractura incaute colligatur, ita ut gravius scissuram sentiat, si hanc immoderatius ligamenta constringant. Unde necesse est ut cum peccati vulnus in subditis corrigendo restringitur, magna se sollicitudine etiam districtio ipsa moderetur, quatenus sic jura disciplinae contra delinquentes exerceat, ut pietatis viscera non amittat. Curandam quippe est ut rectorem subditis et matrem pietas, et patrem exhibeat disciplina. Atque inter haec sollicita circumspectione providendum, ne aut districtio rigida, aut pietas sit remissa. Nam sicut in libris Moralibus jam diximus (Lib. XX Moral., n. 14, c. 8, et epist. 25, lib. I), disciplina vel misericordia multum destituitur, si una sine altera teneatur. Sed erga subditos suos inesse rectoribus debet et juste consulens misericordia, et pie saeviens disciplina. Hinc namque est quod docente Veritate (Luc. X, 34), per Samaritani",
+          "candidate_score": 0.687678,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_89",
+          "psc_text": "Fracturam vero ligamen astringit, cum culpam disciplina deprimit, ne plaga usque ad interitum defluat, si hanc districtionis severitas non coarctat. Sed saepe deterius frangitur, cum fractura incaute colligatur, ita ut gravius scissuram sentiat, si hanc immoderatius ligamenta constringant. Unde necesse est ut cum peccati vulnus in subditis corrigendo restringitur, magna se sollicitudine etiam districtio ipsa moderetur, quatenus sic jura disciplinae contra delinquentes exerceat, ut pietatis viscera non amittat. Curandam quippe est ut rectorem subditis et matrem pietas, et patrem exhibeat disciplina. Atque inter haec sollicita circumspectione providendum, ne aut districtio rigida, aut pietas sit remissa. Nam sicut in libris Moralibus jam diximus (Lib. XX Moral., n. 14, c. 8, et epist. 25, lib. I), disciplina vel misericordia multum destituitur, si una sine altera teneatur. Sed erga subditos suos inesse rectoribus debet et juste consulens misericordia, et pie saeviens disciplina. Hinc namque est quod docente Veritate (Luc. X, 34), per Samaritani",
+          "candidate_score": 0.679958,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_126",
+          "psc_text": "negligentia debeat, forti in perpetuum custodia munitur, recte dicitur: Pones eam murum ferreum inter te et civitatem. Sartago enim ferrea murus ferreus inter prophetam et civitatem ponitur; quia cum nunc fortem zelum rectores exhibent, eumdem zelum postmodum inter se et auditores suos fortem munitionem tenent; ne tunc ad vindictam destituti sint, si nunc fuerint in correptione dissoluti. Sed inter haec sciendum est quia dum ad increpationem se mens doctoris exasperat, difficile valde est ut non aliquando et ad aliquid quod dicere non debet erumpat. Et plerumque contingit ut dum culpa subditorum cum magna invectione corripitur, magistri lingua usque ad excessus verba pertrahatur. Cumque increpatio immoderate accenditur, corda delinquentium in desperatione deprimuntur. Unde necesse est ut exasperatus rector, cum subditorum mentem plus quam debuit percussisse considerat, apud se semper ad poenitentiam recurrat; ut per lamenta veniam in conspectu veritatis obtineat, ex eo etiam quod per zeli ejus studium peccat. Quod figurate",
+          "candidate_score": 0.674265,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_90",
+          "psc_text": "jam diximus (Lib. XX Moral., n. 14, c. 8, et epist. 25, lib. I), disciplina vel misericordia multum destituitur, si una sine altera teneatur. Sed erga subditos suos inesse rectoribus debet et juste consulens misericordia, et pie saeviens disciplina. Hinc namque est quod docente Veritate (Luc. X, 34), per Samaritani studium semivivus in stabulum ducitur, et vinum atque oleum vulneribus ejus adhibetur, ut per vinum scilicet mordeantur vulnera, per oleum foveantur. Necesse quippe est ut quisquis sanandis vulneribus praeest, in vino morsum doloris adhibeat, in oleo mollitiem pietatis, quatenus per vinum mundentur putrida, per oleum foveantur sananda. Miscenda ergo est lenitas cum severitate; faciedum quoddam ex utroque temperamentum, ut neque multa asperitate exulcerentur subditi, neque nimia benignitate solvantur. Quod juxta Pauli vocem (Hebr. IX, 4) bene illa tabernaculi arca significat, in qua cum tabulis virga simul et manna est; quia cum Scripturae sacrae scientia in boni rectoris pectore, si est",
+          "candidate_score": 0.672348,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_217",
+          "psc_text": "taciti, ut scire sollicite studeant, non solum quales foris ostendere, sed etiam quales se debeant intus exhibere, ut plus ex cogitationibus occultum judicium quam ex sermonibus reprehensionem metuant proximorum. Scriptum namque est: Fili mi, attende sapientiam meam, et prudentiae meae inclina aurem tuam, ut custodias cogitationes (Prov. V, 1) . Nil quippe in nobis est corde fugacius, quod a nobis toties recedit, quoties per pravas cogitationes defluit. Hinc etenim Psalmista ait: Cor meum dereliquit me (Ps. XXXIX, 13) . Hinc ad semetipsum rediens, ait: Invenit servus tuus cor suum ut oraret te (II Reg. VII, 27) . Cum ergo cogitatio per custodiam 54 restringitur, cor quod fugere consuevit invenitur. Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias tranquille lingua diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant. Nam cum putredo quae interius fervet",
+          "candidate_score": 0.670024,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_90",
+          "psc_text": "jam diximus (Lib. XX Moral., n. 14, c. 8, et epist. 25, lib. I), disciplina vel misericordia multum destituitur, si una sine altera teneatur. Sed erga subditos suos inesse rectoribus debet et juste consulens misericordia, et pie saeviens disciplina. Hinc namque est quod docente Veritate (Luc. X, 34), per Samaritani studium semivivus in stabulum ducitur, et vinum atque oleum vulneribus ejus adhibetur, ut per vinum scilicet mordeantur vulnera, per oleum foveantur. Necesse quippe est ut quisquis sanandis vulneribus praeest, in vino morsum doloris adhibeat, in oleo mollitiem pietatis, quatenus per vinum mundentur putrida, per oleum foveantur sananda. Miscenda ergo est lenitas cum severitate; faciedum quoddam ex utroque temperamentum, ut neque multa asperitate exulcerentur subditi, neque nimia benignitate solvantur. Quod juxta Pauli vocem (Hebr. IX, 4) bene illa tabernaculi arca significat, in qua cum tabulis virga simul et manna est; quia cum Scripturae sacrae scientia in boni rectoris pectore, si est",
+          "candidate_score": 0.661918,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_217",
+          "psc_text": "taciti, ut scire sollicite studeant, non solum quales foris ostendere, sed etiam quales se debeant intus exhibere, ut plus ex cogitationibus occultum judicium quam ex sermonibus reprehensionem metuant proximorum. Scriptum namque est: Fili mi, attende sapientiam meam, et prudentiae meae inclina aurem tuam, ut custodias cogitationes (Prov. V, 1) . Nil quippe in nobis est corde fugacius, quod a nobis toties recedit, quoties per pravas cogitationes defluit. Hinc etenim Psalmista ait: Cor meum dereliquit me (Ps. XXXIX, 13) . Hinc ad semetipsum rediens, ait: Invenit servus tuus cor suum ut oraret te (II Reg. VII, 27) . Cum ergo cogitatio per custodiam 54 restringitur, cor quod fugere consuevit invenitur. Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias tranquille lingua diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant. Nam cum putredo quae interius fervet",
+          "candidate_score": 0.65839,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_216",
+          "psc_text": "tacitis debet, quia dum quaedam vitia incaute fugiunt, occulte deterioribus implicantur. Nam saepe linguam quia immoderatius frenant, in corde gravius multiloquium tolerant; ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii augustat. Quae plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securius aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde nonnunquam mens in superbiam extollitur, et quos loquentes audit, quasi infirmos despicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, mentem elevat; et cum suam nequitiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. Admonendi sunt igitur nimis taciti, ut scire sollicite studeant, non solum quales foris ostendere, sed etiam quales se debeant intus exhibere, ut plus ex cogitationibus occultum judicium quam ex sermonibus reprehensionem metuant proximorum. Scriptum namque est: Fili mi, attende sapientiam meam, et prudentiae meae inclina aurem tuam, ut custodias cogitationes (Prov. V, 1) .",
+          "candidate_score": 0.657075,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_187",
+          "psc_text": "quidam cum cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur, quidam vero jam quaedam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: Vita carnium sanitas cordis; quia si mentis innocentia custoditur, etiam si qua foris infirma sunt quandoque roborantur. 47 Et recte illic subditur: Putredo ossium invidia, quia per livoris vitium ante Dei oculos pereunt etiam quae humanis oculis fortia videntur. Ossa quippe per invidiam putrescere, est quaedam etiam robusta deperire. CAPUT XI [ Al. XXXV]. Quomodo admonendi simplices et versipelles. ( Admonitio 12.) Aliter admonendi sunt simplices, atque aliter impuri. Laudandi sunt simplices quod studeant nunquam falsa dicere, sed admonendi sunt ut noverint nonnunquam vera reticere. Sicut enim semper dicentem falsitas laesit, ita nonnunquam quibusdam audita vera nocuerunt. Unde coram discipulis Dominus locutionem suam silentio temperans, ait: Multa habeo vobis dicere, sed nunc non potestis illa portare (Joan. XVI, 12)",
+          "candidate_score": 0.652556,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88_90",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern. quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint . Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_366",
+          "psc_text": "(Eccli. VII, 15) . 87 Verbum namque in oratione iterare, est post fletum committere quod rursum necesse sit flere. Hinc per Isaiam dicitur: Lavamini (Isai. I, 16) , mundi estote (Eadem dist., c. 15, Lavamini) . Post lavacrum enim mundus esse negligit, quisquis post lacrymas vitae innocentiam non custodit. Et lavantur ergo et nequaquam mundi sunt, qui commissa flere non desinunt, sed rursus flenda committunt. Hinc per quemdam sapientem dicitur: Qui baptizatur a mortuo, et iterum tangit illum, quid proficit lavatio ejus (Eccli. XXXIV, 30) ? Baptizatur quippe a mortuo (Eadem dist., c. 16, Baptizatur), qui mundatur fletibus a peccato; sed post baptisma mortuum tangit, qui culpam post lacrymas repetit. Admonendi sunt qui admissa plangunt, nec tamen deserunt, ut ante districti judicis oculos eis se esse similes agnoscant, qui venientes ad faciem quorumdam hominum, magna eis submissione blandiuntur; recedentes autem, inimicitias ac damna quae valent atrociter inferunt. Quid est enim",
+          "candidate_score": 0.650213,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_216",
+          "psc_text": "tacitis debet, quia dum quaedam vitia incaute fugiunt, occulte deterioribus implicantur. Nam saepe linguam quia immoderatius frenant, in corde gravius multiloquium tolerant; ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii augustat. Quae plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securius aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde nonnunquam mens in superbiam extollitur, et quos loquentes audit, quasi infirmos despicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, mentem elevat; et cum suam nequitiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. Admonendi sunt igitur nimis taciti, ut scire sollicite studeant, non solum quales foris ostendere, sed etiam quales se debeant intus exhibere, ut plus ex cogitationibus occultum judicium quam ex sermonibus reprehensionem metuant proximorum. Scriptum namque est: Fili mi, attende sapientiam meam, et prudentiae meae inclina aurem tuam, ut custodias cogitationes (Prov. V, 1) .",
+          "candidate_score": 0.648982,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_219",
+          "psc_text": "qui infert actio prava compescitur, et ab hoc qui sustinet doloris fervor vulnere aperto temperatur. Qui enim proximorum mala respiciunt, et tamen in silentio linguam premunt, quasi conspectis vulneribus usum medicaminis subtrahunt, et eo mortis auctores fiunt, quo virus quod poterant curare noluerunt. Lingua itaque discrete frenanda est, non insolubiliter obliganda. Scriptum namque est: Sapiens tacebit usque ad tempus (Eccli. XX, 7) , ut nimirum cum opportunum considerat, postposita censura silentii, loquendo quae congruunt, in usum se utilitatis impendat. Et rursum scriptum est: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccle. III, 7) . Discrete quippe vicissitudinum pensanda sunt tempora, ne aut cum restringi lingua debet, per verba inutiliter defluat; aut cum loqui utiliter potest, semetipsam pigre restringat. Quod bene Psalmista considerans, dicit: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis (Ps. CXL, 3) . Non enim poni ori suo parietem, sed ostium petit, quod videlicet aperitur et clauditur. Unde",
+          "candidate_score": 0.648587,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_146",
+          "psc_text": "Discant laeti ex minarum asperitate quod timeant; audiant tristes praemiorum gaudia de quibus praesumant. Illis quippe dicitur: Vae vobis qui ridetis nunc, quoniam flebitis (Luc. VI, 25) ; isti vero eodem magistro docente audiunt: Iterum videbo vos, et gaudebit cor vestrum, et gaudium vestrum nemo tollet a vobis (Joan. XVI, 22) . Nonnulli autem laeti vel tristes non rebus fiunt, sed conspersionibus existunt. Quibus profecto intimandum est quod quaedam vitia quibusdam conspersionibus juxta sunt. Habent enim laeti ex propinquo luxuriam, tristes iram. Unde necesse est ut non solum quisque consideret quod ex conspersione sustinet, sed etiam quod ex vicino deterius perurget; ne dum nequaquam pugnat contra hoc quod tolerat, ei quoque a quo se liberum aestimat, vitio succumbat. CAPUT IV [ Al. XXVIII]. Quomodo admonendi subdili et praelati. ( Admonitio 5.) Aliter admonendi sunt subditi, atque aliter praelati. Illos ne subjectio conterat, istos ne locus superior extollat. Illi ne minus",
+          "candidate_score": 0.646078,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85_87",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_377",
+          "psc_text": "supplicia, quod profecto acceperant ut possent delere peccata. Quorum nimirum nequitia cum malum agit quod dijudicat, venturum jam judicium hic degustat; ut cum aeternis suppliciis servatur obnoxia, suo hic interim examine non sit absoluta; tantoque illic graviora tormenta percipiat, quanto hic malum non deserit, etiam quod ipsa condemnat. Hinc enim Veritas dicit: Servus qui cognovit voluntatem Domini sui, et non praeparavit, et non fecit secundum voluntatem ejus, vapulabit multis (Luc. XII, 47) . Hinc Psalmista, ait: Descendant in infernum viventes (Psal. LIV, 16) . Vivi quippe quae circa illos aguntur sciunt et sentiunt, mortui autem sentire nil possunt. Mortui enim in infernum descenderent, si mala nesciendo perpetrarent. Cum vero sciunt mala, et tamen faciunt, ad iniquitatis infernum viventes miseri sentientesque descendant. CAPUT XXXII [ Al. LVI]. Quomodo admonendi qui subito motu, et qui consulto peccant. ( Admonitio 33.) Aliter admonendi sunt qui repentina concupiscentia superantur, atque aliter qui in culpa",
+          "candidate_score": 0.645741,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_202",
+          "psc_text": "enim quod lapides extra tunsi sunt, ut in constructione templi Domini absque mallei sonitu ponerentur; quia videlicet nunc foris per flagella tundimur, ut intus in templum Dei postmodum sine disciplinae percussione disponamur, quatenus quidquid in nobis est superfluum, modo percussio resecet, et tunc sola nos in aedificio concordia charitatis liget. Admonendi sunt aegri, ut considerent pro percipiendis terrenis haereditatibus quam dura carnales filios disciplinae flagella castigent. Quae ergo nobis divinae correptionis poena gravis est, per quam et nunquam amittenda haereditas percipitur, et semper mansura supplicia vitantur? Hinc etenim Paulus ait: Patres quidem carnis nostrae habuimus eruditores, et reverebamur eos; non multo magis obtemperabimus patri spirituum, et vivemus? Et illi quidem in tempore paucorum dierum secundum voluntatem suam erudiebant nos; hic autem ad id quod utile est in recipiendo sanctificationem ejus (Hebr. XII, 9, 10) . Admonendi sunt aegri, ut considerent quanta salus cordis sit molestia corporalis, quae ad cognitionem sui",
+          "candidate_score": 0.644287,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis . Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl . oben Nr. 1630 , Anm. 16. .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_290",
+          "psc_text": "(Psal. CXXXVIII, 21, 22) . Inimicos etenim Dei perfecto odio odisse, est et quod facti sunt diligere, 70 et quod faciunt increpare; mores parvorum premere, vitae prodesse. Pensandum ergo est, quando ab increpatione quiescitur, quanta culpa cum pessimis pax tenetur, si propheta tantus hoc velut in hostiam Deo obtulit, quod contra se pro Domino pravorum inimicitias excitavit. Hinc est quod tribus Levi assumptis gladiis per castrorum media transiens, quia feriendis noluit peccatoribus parcere, Deo manus dicta est consecrasse (Exod., XXXII, 27, seq.). Hinc Phinees peccantium civium gratiam spernens, coeuntes cum Madianitis perculit, et iram Domini iratus placavit (Num. XXV, 9). Hinc per semetipsam Veritas dicit: Nolite arbitrari, quia venerim pacem mittere in terram. Non veni pacem mittere, sed gladium (Matth. X, 34) . Malorum namque cum incaute amicitiis jungimur, culpis ligamur. Unde Josaphat, qui tot de anteacta vita praeconiis attollitur, de Achab regis amicitiis pene periturus increpatur. Cui a Domino",
+          "candidate_score": 0.643903,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_284",
+          "psc_text": "eo superbiendo donum concordiae quod majus est, amittunt; ut si fortasse carnem prae caeteris gulae refrenatione quis edomat, concordare eis quos superat abstinendo contemnat. Sed qui abstinentiam a concordia separat, quid admoneat Psalmista perpendat; ait enim: Laudate eum in tympano et choro (Psal. CL, 4) . In tympano namque sicca et percussa pellis resonat, in choro autem voces societate concordant. Quisquis itaque corpus affligit, sed concordiam deserit, Deum quidem laudat in tympano, sed non laudat in choro. Saepe vero dum quosdam major scientia erigit, a caeterorum societate disjungit, et quasi quo plus sapiunt, eo a concordiae virtute desipiscunt. Hi itaque audiant quid per semetipsam Veritas dicat: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Sal quippe sine pace non virtutis est donum, sed damnationis argumentum. Quo enim quisque melius sapit, eo deterius delinquit; et idcirco inexcusabiliter merebitur supplicium, quia prudenter 69 si voluisset, potuit vitare",
+          "candidate_score": 0.640165,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_14",
+          "bdc_text": "tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_217",
+          "psc_text": "taciti, ut scire sollicite studeant, non solum quales foris ostendere, sed etiam quales se debeant intus exhibere, ut plus ex cogitationibus occultum judicium quam ex sermonibus reprehensionem metuant proximorum. Scriptum namque est: Fili mi, attende sapientiam meam, et prudentiae meae inclina aurem tuam, ut custodias cogitationes (Prov. V, 1) . Nil quippe in nobis est corde fugacius, quod a nobis toties recedit, quoties per pravas cogitationes defluit. Hinc etenim Psalmista ait: Cor meum dereliquit me (Ps. XXXIX, 13) . Hinc ad semetipsum rediens, ait: Invenit servus tuus cor suum ut oraret te (II Reg. VII, 27) . Cum ergo cogitatio per custodiam 54 restringitur, cor quod fugere consuevit invenitur. Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias tranquille lingua diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant. Nam cum putredo quae interius fervet",
+          "candidate_score": 0.63263,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. . Fuit ante dies aliquot hic Felix Molitor , aliquando faber lignariusDer Zimmermann Felix Müller wurde 1539 in die Zunft zur Zimmerleuten aufgenommen ( s. Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_126",
+          "psc_text": "negligentia debeat, forti in perpetuum custodia munitur, recte dicitur: Pones eam murum ferreum inter te et civitatem. Sartago enim ferrea murus ferreus inter prophetam et civitatem ponitur; quia cum nunc fortem zelum rectores exhibent, eumdem zelum postmodum inter se et auditores suos fortem munitionem tenent; ne tunc ad vindictam destituti sint, si nunc fuerint in correptione dissoluti. Sed inter haec sciendum est quia dum ad increpationem se mens doctoris exasperat, difficile valde est ut non aliquando et ad aliquid quod dicere non debet erumpat. Et plerumque contingit ut dum culpa subditorum cum magna invectione corripitur, magistri lingua usque ad excessus verba pertrahatur. Cumque increpatio immoderate accenditur, corda delinquentium in desperatione deprimuntur. Unde necesse est ut exasperatus rector, cum subditorum mentem plus quam debuit percussisse considerat, apud se semper ad poenitentiam recurrat; ut per lamenta veniam in conspectu veritatis obtineat, ex eo etiam quod per zeli ejus studium peccat. Quod figurate",
+          "candidate_score": 0.629681,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. . Fuit ante dies aliquot hic Felix Molitor , aliquando faber lignariusDer Zimmermann Felix Müller wurde 1539 in die Zunft zur Zimmerleuten aufgenommen ( s. Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_125",
+          "psc_text": "murum perforantes innotescit. Sed cuncta haec licet subtiliter rector insinuet, nisi contra delicta singulorum aemulationis spiritu ferveat, nullam sibi in perpetuum absolutionem parat. Unde illic adhuc recte subjungitur: 32 Et tu sume tibi sartaginem ferream, et pones eam murum ferreum inter te et inter civitatem. Per sartaginem quippe frixura mentis, per ferrum vero increpationis fortitudo signatur. Quid vero acrius doctoris mentem, quam zelus Dei frigit et excruciat? Unde Paulus hujus sartaginis urebatur frixura, cum diceret: Quis infirmatur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror? (II Cor. XI, 29.) Et quia quisquis zelo Dei accenditur, ne damnari ex negligentia debeat, forti in perpetuum custodia munitur, recte dicitur: Pones eam murum ferreum inter te et civitatem. Sartago enim ferrea murus ferreus inter prophetam et civitatem ponitur; quia cum nunc fortem zelum rectores exhibent, eumdem zelum postmodum inter se et auditores suos fortem munitionem tenent; ne tunc ad vindictam destituti",
+          "candidate_score": 0.617381,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 4,
+      "cf_id": "cf020",
+      "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam",
+      "max_score": 0.696241,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_450",
+          "psc_text": "libere: si mala, quid occulte miseros jugulatis errore, rectaeque fidei ad decipiendos simplices quosque jactatis expositionem? quae si vera est, cur absconditur? si falsa, cur scribitur? Rogo quae est ista insania? Praecipiente apostolo (I Petr. III), ut parati simus ad satisfaciendum omni poscenti nos rationem de ea quae in nobis est spe, et Propheta clamante: Loquebar de [Al. in] testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar (Psal. CXVIII, 46) , isti publicum fugiunt, et susurrant in angulis perditorum, dolentque quasi pro suis, quae sua metuunt confiteri. Cumque generaliter adversum vitia quid et haereticos dixerimus, se peti queruntur; malumque conscientiae dissimulata diu indignatione pronuntiant. Quod si cavendum nobis est, ne veterem laedere videamur necessitudinem, si superbissimam haeresim spirituali mucrone truncemus, ergo sustinendae erunt nobis cruces proditae fidei, et dicendum cum Propheta: Versatus sum in miseria, dum mihi infigitur spina (Psal. XXXI, 4) . Quin potius audiant illud Apostolicum: Obedire Deo",
+          "candidate_score": 0.696241,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_112_114",
+          "bdc_text": "factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ; vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 . omnibus viribus dicitur ei adfuturus .",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_674",
+          "psc_text": "LIII, 1) ? Scribit et Joannes Evangelista: Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 3) . David quoque in suo carmine loquitur: Verbo Domini coeli firmati sunt, et spiritu oris ejus omnis virtus eorum (Psal. XXXII, 6) . Quod autem ait: Dedi eam ei, cui [Al. qui] placuit in oculis meis, hoc significat, quod omnia humano generi per Dei gratiam sint tributa. Ego, inquit, feci terram, et hominem, et jumenta (Psal. XXXV) . Ordo contrarius. In Genesi enim primum fiunt animantia, et extremus homo (Genes. I), sed hic prius hominem nominat, et postea quae subjecta sunt homini. (Vers. 6, 7.) Nunc itaque ego dedi omnes terras istas in manu Nabuchodonosor regis Babylonis servi mei: insuper et bestias agri dedi ei ut serviant illi. Et servient ei omnes gentes, et filio ejus et filio filii ejus. Cujus infelicitatis est Israel, quando comparatione ejus Nabuchodonosor servus",
+          "candidate_score": 0.641491,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_83_85",
+          "bdc_text": "- Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt . Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_640",
+          "psc_text": "33.) Haec dicit Dominus exercituum: Ecce afflictio (sive malum) egredietur de gente in gentem, et turbo magnus (sive tempestas) egredietur a summitatibus (sive extremis) terrae. Et erunt interfecti Domini (sive vulnerati a Domino) in die illa a summo terrae usque ad summum ejus. Non plangentur: et non colligentur, neque sepelientur: in sterquilinium super faciem terrae jacebunt. 1023 Erubescant qui vim Scripturae sanctae facere conantur, in bonam partem ea quae comminationis plena sunt, disserentes. De hoc autem loco puto dixisse et Dominum: Consurget gens adversus gentem, et regnum contra regnum (Luc. XXI, 10) ; et caetera quae in ipsius Evangelii sententia continentur. Intelligamus autem haec Al. ipsa facta juxta historiam, quando a rege Babylonio cunctae nationes in circuitu subjugatae sunt: et imperium ejus sensere crudele. Vel juxta prophetiam longo post tempore in consummatione mundi futura. Dicunturque interfecti a Domino, non quod Dominus ipse percutiat; sed quo in interitu pessimorum, voluntas et",
+          "candidate_score": 0.63875,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_142_144",
+          "bdc_text": "Postremus rumor de Turca fert quatuor insignes viros captivos Viennam ductos et triginta millia Turcarum expectari Massilię , de Gallo , quod oppidum vastarit in Mediomatricibus D . h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 . August ( unten Nr. 1649 , 12-29 ) .",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_488",
+          "psc_text": "appellaretur Magur Al. Magor, omnes similiter transtulerunt, ut significarent vel pavorem, vel peregrinationem, vel sublationem et translationem, et congregationem. Comminaturque eum cum amicis suis jam jamque capiendum, tradendumque hostium manibus, et cunctum populum tribus Judae, Babylonii regis manibus obtinendum, aliosque interficiendos gladio, et alios ducendos in captivitatem, et universas divitias tam urbis quam thesaurorum regiorum ab inimicis esse capiendas, ipsumque 979 Phasur cum omni cognatione sua et familia ducendum in captivitatem, et in Babylone esse moriturum, eo quod populum suum mendacio deceperit, nequaquam illi vera et tristia, sed per mendacium prospera pollicendo. Simulque animadvertenda Prophetae patientia atque prudentia, quod missus in carcerem tacet, et silentio vincit injuriam, nec tamen dissimulat quod scit esse venturum, ut saltem sic pseudopropheta pontifex peccare desistat, et Dei clementiam deprecetur. (Vers. 7, 8.) Seduxisti me, Domine, et seductus sum, (sive decepisti me, Domine, et deceptus sum). Fortior me fuisti et invaluisti (sive obtinuisti et potuisti).",
+          "candidate_score": 0.627043,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_63_65",
+          "bdc_text": "-Opera , Bd. V , S. 99 . Legatis honor tantum non praescriptus exhibendus fuit , et qui non obedivit , poenę fuit obnoxius . Author est iuvenis nobilis a Schöno wWelcher Angehörige des weit verzweigten Geschlechts gemeint ist , bleibt unsicher ;",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_790",
+          "psc_text": "adhuc: idcirco conturbata sunt viscera mea super eo: miserans miserebor ejus, ait Dominus. Poenitentiam agente Ephraim, et dicente: In principio erudisti me, et eruditus sum quasi juvencus indomitus; et in fine: Quoniam sustinuisti opprobrium adolescentiae meae; respondit Dominus, et plena ad se mente conversum, tali sustentat oraculo: Filius dilectus mihi Ephraim (Genes. XLVIII) , quem in tantum dilexi ab initio, ut fratri praeferrem Manasse. Filius honorabilis, qui contra naturae ordinem, honorem primogeniti Domini dignatione suscepit. Puer delicatus, de quo scribitur: Filii Ephraim intendentes et mittentes arcum, conversi sunt in die belli (Psal. LXXVII, 9) . Contra quem et ad quem, totus Osee liber est prophetae, cui benedixit Jacob. Delicias autem in hoc loco juxta illud accipiamus, quod in psalmo dicitur: Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI, 4) . Pro quo in Graeco, et in Hebraico habetur, deliciis afflue. Unde et paradisus in Eden, deliciarum paradisus",
+          "candidate_score": 0.626469,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_56_58",
+          "bdc_text": "De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca . Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_279",
+          "psc_text": "qui non noverunt te, et provinciae sive regiones, quae non invocaverunt nomen tuum, nequaquam tuum debent sentire judicium, sed indignationem (Psal. LXXXVII). Tradidisti enim nos, ut emendaremur. Illi autem aggravaverunt jugum suum: seni non pepercerunt, et parvulos afflixerunt: comederunt nos, et penitus devoraverunt et in tantam solitudinem redegerunt Jerusalem, ut et publicarum et privatarum aedium omnia dissiparent, et populum tuum interficerent. (Cap. XI.--Vers. 1-3.) Verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino dicens: Audite verba pacti (sive testamenti) hujus, et loquimini ad viros Juda, et habitatores Jerusalem, et dices ad eos: Haec dicit Dominus Deus Israel. Non quidem est positum in titulo, sub quo tempore, vel sub quo rege, et quoto anno ejus, haec prophetia facta sit: sed intelligimus, vel priori prophetiae et tempori haec esse jungenda, vel certe post aliquod temporis intervallum prioris prophetiae hunc Domini ad Prophetam factum esse sermonem. Notandum est autem, quod verbum BERITH ( ),",
+          "candidate_score": 0.62303,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_90_92",
+          "bdc_text": "Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 . a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_562",
+          "psc_text": "eorum dissimilis. Hoc quod nos de Hebraico posuimus: quia adulteris repleta est terra, in Septuaginta non habetur, qui juramentum dixere, pro maledictione. Redditque causas, quod propter adulteria, et maledicta, sive superfluum juramentum, immo perjuria, frugum sterilitas consecuta sit. Quidquid de terra Judaea juxta litteram intelligis, refer ad congregationem credentium, quoniam propter adulteria, et mendacia, sive perjuria, virtutum et donationum Dei, sterilitas in Ecclesiis sit. (Vers. 11, 12.) Propheta namque et Sacerdos polluti sunt, et in domo mea inveni mala [Vulg. malum] eorum, ait Dominus. Idcirco via eorum erit quasi lubricum in tenebris. Impellentur enim et corruent in ea, quia afferam (sive inferam) super eos mala, annum visitationis eorum, ait Dominus. Quando in Ecclesia Dei, et maxime in principibus ejus inveniuntur mala, sciamus esse completum, 1000 Propheta et sacerdos polluti sunt; in domo mea inveni mala eorum, ait Dominus. Domus autem Christi Ecclesia est, de qua et Apostolus scribit ad Timotheum:",
+          "candidate_score": 0.620893,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_56_58",
+          "bdc_text": "De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca . Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_570",
+          "psc_text": "Locutus est Dominus, pax erit vobis. Ne timeatis dura supplicia, nec vanis comminationibus terreamini: pax erit vobis atque tranquillitas, et quidquid dicimus et annuntiamus vobis, locutus est Dominus; nec veniet super vos malum, quod timetis 1002 pro mala conscientia; sed bonum quod vobis locutus est Dominus. Quis enim affuit in consilio Domini, et vidit, et audivit sermonem ejus? quis consideravit verbum illius, et audivit? Ubi nos interpretati sumus, in consilio, et in Hebraico scriptum est BASOD ( ): Aquila, secretum: Symmachus, sermonem: Septuaginta et Theodotio, substantiam, sive subsistentiam interpretati sunt. Et est sensus: Nolite credere, o vulgus indoctum, Prophetis, vobis falsa annuntiantibus, qui dicunt, haec locutus est Dominus, pax erit vobis: non veniet super vos malum. Unde enim possunt Dei nosse secreta, aut quo annuntiante, Dei didicere consilium? quomodo ad eos divinae dispositionis sermo pervenit? Quidam nostrorum in hoc loco reperisse se putant, ubi Dei describatur substantia. (Vers. 19, 20.)",
+          "candidate_score": 0.618873,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_56_58",
+          "bdc_text": "De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca . Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_239",
+          "psc_text": "vulnerans lingua eorum, dolum locuta est: in ore suo pacem cum amico suo loquitur, et occulte ponit ei insidias. Numquid super his non visitabo, dicit Dominus: aut in gente hujuscemodi non ulciscetur anima mea? Omnis haereticus qui corda vulnerat audientium et nescientium scriptum: Omni custodia serva cor tuum (Prov. IV, 23) , sagittam possidet vulnerantem, et in dolo loquitur. Cumque ore suo pacem proximo repromittat, occulte tendit insidias. 906 Sequentibus autem versiculis, in quibus dicit: Numquid super his non visitabo, dicit Dominus: aut in gente hujuscemodi non ulciscetur anima mea? crebro in hoc Propheta abutitur, ut cum singula malorum operum enumerarit, inferat se juste facere quod facit Al. faciat. (Vers. 10.) Super montes assumam (sive assumile) fletum et lamentum, et super speciosa (sive semitas) deserti planctum: quoniam incensa sunt (sive defecerunt) eo quod non sit vir (sive homo) pertransiens, et non audierunt vocem possidentis (sive substantiae), a volucre coeli usque",
+          "candidate_score": 0.615971,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_116",
+          "psc_text": "et homines quondam civitatis Dei? (Vers. 18.) Viae tuae, et cogitationes tuae fecerunt haec tibi: ista malitia tua, quia amara [Vulg. addit quia], tetigit cor tuum. Facit apostropham ad urbem Jerusalem, quod viae illius et cogitationes, quibus et opere, et sermone peccavit, fecerunt ei venire omnia, quae evenerunt: malitiamque illius, quae per se amara sit, fetigisse cor illius, et animae interna penetrasse. Quidquid ergo nobis accidit, nostro accidit vitio, qui dulcem Dominum in amaritudinem vertimus, et cogimus saevire nolentem. (Vers. 19, 20.) Ventrem meum, ventrem meum doleo: sensus cordis mei turbati sunt in me: non tacebo, quoniam vocem buccinae audivit anima mea, clamorem praelii. Contritio super contritionem vocata est: et vastata est omnis terra. Repente vastata sunt tabernacula mea, subito pelles meae. Ubi nos juxta Symmachum posuimus, turbati sunt, et in Hebraeo scriptum est, HOMA ( ); Septuaginta et Theodotio posuerunt μαιμάσσει: quod verbum usque in praesentiarum quid significet, ignoro.",
+          "candidate_score": 0.607175,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_4",
+          "bdc_text": "Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_461",
+          "psc_text": "ut ambularent per eas in itinere non trito. Qui obliviscitur Dei, et relinquit illum, qui dicit: 971 Ego sum via (Joan. XIV, 6) ; libatque diis alienis, impingit in viis suis, nequaquam Dei, sed suis, et antiquas sempiternasque semitas derelinquit, quae omnium sanctorum sunt tritae vestigiis colentium Deum. Isti vero ambulaverunt in itinere non trito, et relicto cultu Dei, idola venerati sunt, propter quae infertur poena quae sequitur: (Vers. 16.) Ut fieret terra eorum in desolationem, et in sibilum sempiternum, omnis qui praeterit [Al. praeterierit] per eam, obstupescet et movebit caput suum. Et quia dereliquerunt, ait, cultum Dei, et pravas idololatriae semitas sunt secuti; propterea terra eorum redacta est in solitudinem et in miraculum omnium sibilumque, ita ut qui terram quondam, et urbem florentissimam viderint in desertum et cinere esse collapsam, admirentur et stupeant, et animae confusionem, gestu corporis indicent: hoc est enim movere caput, et stuporem mentis silentio demonstrare.",
+          "candidate_score": 0.601837,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 5,
+      "cf_id": "cf012",
+      "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1",
+      "max_score": 0.692416,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_322",
+          "psc_text": "scr. R 22 loquuntur R et hi quae V 24 et ueritatem VR 25 catolicae V 26 hac praedioandi R ac praedicandi ex aut praedicandi m. 2 V 28 ita in ore Rb in requiem dñi huius dignus V (r) dignus ascensus, in uerborum ac linguae ueritate uiuendum est, ut per operationum fidem sensus nostri uerba non falsa sint. § 10 Sed artum hoc et per saeculi nequitias 80 uitia difficile est. est enim necessarium plerumque mendacium, et nonnumquam falsitas utilis est, cum aut percussori de latente mentimur, aut testimonium pro periclitante frustramur, autfallimus de difficultate curationis segrotumaegrotum; et oportet secundum apostoli doctrinam sermonem nostrum saleesseconditum. idcirco nunc spiritosspiritus sanctus falsitatis adiectumadfectum mendacii condicionibus temperauit dicens: qui non egit dolum in lingua sua nec fecit proximo suo malum, ut crimen mendacii in incommodo haberetur alieno. § 11 Sed licet, quae superius diximus, expleantur, et ingrediatur ionocensinnocens opereturque iustitiam, ueritatem corde",
+          "candidate_score": 0.692416,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54_56",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2712",
+          "psc_text": "ipse dominus in euangeliis confirmat, cum ait de se: s i, inquit, Dauid in spiritu uocat eum dominum, quomodo dicitis, quod filius eius est? docens omnia Dauid spiritu prophetico elocutum. locutum autem de se licet in hoc loco eodem ostenderit, cum ait ab eo dominum se esse in spiritu nuncupatum, absolutius tamen ostendit, in psalmis sacramentum omne corporei aduentus sui contineri, dicens: haec sunt uerba mea, quae locutus sum ad uos, cum adhuc essem uobiscum, quoniam oportebat omnia 3 Matth. XXVIII, 20. 12 Hierem. XXXI, 2; 10. 13 Esai. XXIIII, 3. 14 Esai. LVIII, 14. 1B Matth. XXII, 45. 21 Luc. XXIIII, 44. -1 in eum RE in eo PT connnmeratione monstrata (sic) RP commemoratione monstrato TE 2 ut igitur hunc R ut hunc igitur PT 3 et in eo RT et in eu P sum uobiscum R 4 usque in R usquae P usque ad TE 5 Qic Re;",
+          "candidate_score": 0.68194,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1844",
+          "psc_text": "lex enim omnis adaentumaduentum domini testata est, ipso dicente: si crederetis Moysi, crederetis utique et mihi; de me enim ille scripsit. mandata igitur dei ob id propheta dilexit, quia in his aduentum dominicae corporationis intellegit. in eo autem, quod diligit, plus nescio quid significat. facere autem aliquid minus est quam diligere, quia plerumque id, quod agimus, necessitatis est, dilectio uero propriae uoluntatis adfectio est. § 16 Sed dilectio ea demum perfecta est, qua? maxima est et quae nulli alii conparatione similium coaequatur. diligit autem mandata dei super aurum et topazion. humanus error pretiosius nihil auro et gemmis opinatur, et haec santsunt, qusequae hominum cupiditates dominatui pretii sui et honoris subdiderunt. auro ius, honestas, pudicitia uenalis est; per gemmas uero humani corporis praestantior, ut putant, species ad naturae contumeliam expetitur. et idcirco nihil habet sexus uterque pretiosius, dum uiri posse omnia auro uolunt, mulieres uero per gemmas fieri se existimant pulchriores.",
+          "candidate_score": 0.677064,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54_56",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2371",
+          "psc_text": "V1. prophetarum et euangeliorum et apostolorum arcano caelesti libros consecratos plenae cognitionis scientia consequetur? § 2 In his igitur omnibus hserenshaerens ac detentus propheta ex interno cordis sui secreto secundum apostoli uocem et ipse proclamat dicens: de profundis clamaui ad te, domine. pone illum secundum apostolum in profundo diuitiarum dei inperscrutabilium et inuestigabilium demorantem, statue illum de profundo humanarum calamitatum aestu precantem secundum eam domini, quse in anteriore psalmo est, uocem: ueni in profundum maris, et tempestas demersit me, existima illum non labiis, sed secreto, ut iussum est, cordis orare: apta aut ignorationi aut passioni aut orationi uox ista dicentis est: de profundis clamaui ad te, domine, dum aut neseitnescit aut patitur aut precatur. et quia de profundis clamat, confidenter ait: domine exaudi uocem meam, fiant aures tuae intendentes in uocem orationis mesemeae. § 3 Sed quaerendum est, an idipsum sit exaudi uocem meam et fiant aures tuse intendentes in",
+          "candidate_score": 0.675132,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1811",
+          "psc_text": "ut clauis se configat. moriendum ergo nobis est, et omnia carnis nostranostrae uitia configenda cruci domini sunt. morimur enim secundum apostoluraapostolum cum Christo et consepelimur in baptismo. et hoc propheta quamquam in uoluntate sua habeat, tamen, ut per misericordiam dei consequatur, expostulat. configi enim ex timore dei carnes suas orat, quisquia iudicia dei metuat. timet enim aeterni iudicii sententiam, timet non cum Christo configi et commori et consepeliri, nouum se hominem, nisi uetere cum uitiis et concupiscentiis exuto, intellegens non futurum. AIN. Feci iudicium et iustitiam: non tradas me persequentibus me et reliqua. § 1 Et in psalmi exordio et deinceps frequenter meminimus per hsechaec singularum litterarum quaedamquasdam quasi elementa discendi doctrina nos pietatis, continentise, intellegentiseintellegentiae, fidei et timoris institui, et ut rudem infantiam ad loquendi scientiam, quam et agendi doctrina consequitur, ipsis humanae uocis initiis erudiri: quod ex praesentibus sextae et decimae litterae octo uersibus intellegi licet. propheta enim",
+          "candidate_score": 0.674499,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_322",
+          "psc_text": "scr. R 22 loquuntur R et hi quae V 24 et ueritatem VR 25 catolicae V 26 hac praedioandi R ac praedicandi ex aut praedicandi m. 2 V 28 ita in ore Rb in requiem dñi huius dignus V (r) dignus ascensus, in uerborum ac linguae ueritate uiuendum est, ut per operationum fidem sensus nostri uerba non falsa sint. § 10 Sed artum hoc et per saeculi nequitias 80 uitia difficile est. est enim necessarium plerumque mendacium, et nonnumquam falsitas utilis est, cum aut percussori de latente mentimur, aut testimonium pro periclitante frustramur, autfallimus de difficultate curationis segrotumaegrotum; et oportet secundum apostoli doctrinam sermonem nostrum saleesseconditum. idcirco nunc spiritosspiritus sanctus falsitatis adiectumadfectum mendacii condicionibus temperauit dicens: qui non egit dolum in lingua sua nec fecit proximo suo malum, ut crimen mendacii in incommodo haberetur alieno. § 11 Sed licet, quae superius diximus, expleantur, et ingrediatur ionocensinnocens opereturque iustitiam, ueritatem corde",
+          "candidate_score": 0.673777,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2886",
+          "psc_text": "m. 1 R heretioi R 20 combinabor Ed. Bas. 1550 et Paris. lo72 tiĮ n 28 in archa Ra 24 Vll-Septeii 26 i utilis R 28 et peccata nostra E. hominem, faciens pacem, ut reconciliaret ambos deo in uno corpore, internum scilicet hominem et externum fecit unum. non ergo conbinamur, sed unimur: quia unitas fidei est, at uero conbinatio consortium factionis. § 8 Non modo autem non conbinari se propheta cum electis iniquorum non optat, sed etiam, quia homini errare debitum est, si quid forte secus et humanitus gesserit, corripi se a iusto in misericordia et argui mauult. formam namque in se naturae nostrae infirmitatisque constituit. plures etenim nostrum. cum lapsi fuerint, cum errauerint, emendari se iustae misericordiae arguitione fastidiunt et conbinari malunt peccatoribus quam per iustorum correptionem ad paenitentiam retorqueri tenuit. autem egregie rationem ueri propbeticuspropheticus sermo dicens: corripiet me iustus in misericordia et increpabit me. est enim misericordisemisericordiae",
+          "candidate_score": 0.672649,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54_56",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_19",
+          "psc_text": "absoiuitabsoluit. id ipsum autem dominus post resurrecrionemresurrectionem testatus est, dicens: quoniam omnia oportet inpleri. quae scripta sontsunt in lege Moysi et in prophetis et in psalmis de me. per haec ergo omnis prophetiae liber et signatus et clausus est: quia creditis his, quae inpleta per eam sunt cunnctacuncta illa. quae signata et clau.<a sontsunt, et aperientur et absolnenturabsoluentur. § 7 Kt quam quam omnia a dininodiuino spiritnspiritu per Dauid dicta esse ipsa domini professione noscamus. tamen etiam id ipsamipsum propheriseprophetiae hoiushuius species docet snpemae et ca-lesris in eo doctrinae 17 Luc. XXIV, 44. 1 in uoce rD (cj. Tischendorf Son. Test. Vat. p. 262 ,) uoce E 4 neqae infra terram om. r 5 et ego flebam multam r (cf. Tischendorf L c.) et flebam DE quia nemo — uidere ipeum om. r 7 ait rcflE dixit dl 10 intro r intus DE 11 dignos est rE est dignus D",
+          "candidate_score": 0.66993,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2712",
+          "psc_text": "ipse dominus in euangeliis confirmat, cum ait de se: s i, inquit, Dauid in spiritu uocat eum dominum, quomodo dicitis, quod filius eius est? docens omnia Dauid spiritu prophetico elocutum. locutum autem de se licet in hoc loco eodem ostenderit, cum ait ab eo dominum se esse in spiritu nuncupatum, absolutius tamen ostendit, in psalmis sacramentum omne corporei aduentus sui contineri, dicens: haec sunt uerba mea, quae locutus sum ad uos, cum adhuc essem uobiscum, quoniam oportebat omnia 3 Matth. XXVIII, 20. 12 Hierem. XXXI, 2; 10. 13 Esai. XXIIII, 3. 14 Esai. LVIII, 14. 1B Matth. XXII, 45. 21 Luc. XXIIII, 44. -1 in eum RE in eo PT connnmeratione monstrata (sic) RP commemoratione monstrato TE 2 ut igitur hunc R ut hunc igitur PT 3 et in eo RT et in eu P sum uobiscum R 4 usque in R usquae P usque ad TE 5 Qic Re;",
+          "candidate_score": 0.668165,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_19",
+          "psc_text": "absoiuitabsoluit. id ipsum autem dominus post resurrecrionemresurrectionem testatus est, dicens: quoniam omnia oportet inpleri. quae scripta sontsunt in lege Moysi et in prophetis et in psalmis de me. per haec ergo omnis prophetiae liber et signatus et clausus est: quia creditis his, quae inpleta per eam sunt cunnctacuncta illa. quae signata et clau.<a sontsunt, et aperientur et absolnenturabsoluentur. § 7 Kt quam quam omnia a dininodiuino spiritnspiritu per Dauid dicta esse ipsa domini professione noscamus. tamen etiam id ipsamipsum propheriseprophetiae hoiushuius species docet snpemae et ca-lesris in eo doctrinae 17 Luc. XXIV, 44. 1 in uoce rD (cj. Tischendorf Son. Test. Vat. p. 262 ,) uoce E 4 neqae infra terram om. r 5 et ego flebam multam r (cf. Tischendorf L c.) et flebam DE quia nemo — uidere ipeum om. r 7 ait rcflE dixit dl 10 intro r intus DE 11 dignos est rE est dignus D",
+          "candidate_score": 0.668028,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54_56",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_289",
+          "psc_text": "enimEsaias: et reuelauit dominus brachium suum sanctum in conspectu omnium gentium, et cognoscent omnes fines terrre salutare dei nostri. omnibus igitur gentibus reuelatum est et ab omnibus cognitum est. et rursum in psalmis spiritus sanctus exclamat: cantate domino canticum nouum, quia mirabilia fecit. ostendit dominus salutare suum, in conspectu gentium reuelauit iustitiam suam. et rursum: adnuntiate in gentibus gloriam eius et in omnibus populis salutare eius. et rursum: ostende nobis, domine, misericordiam tuam et salutare tuum d-a nobis. cuius spei desiderium dominus in euangelio ostendit, dicens: multi prophetaeprophetas et iusti concupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, qusequas auditis. hoc salutare Simeon et exspectauit diu et, cum in manibus accepisset, agnouit et inter uagitus infantiseinfantiae, inter cunarum sordes per fidem deum uidit. in talibus et agnoscens adorauit, dicens: nunc dimitte seruum 1 Philipp. ITI, 8. 10 Esai. LII, 10. 14 Ps. XCVll, 1. 17 Ps. XCV, 3. 19 PB. LXXXIV,",
+          "candidate_score": 0.667954,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_852",
+          "psc_text": "adnuntiauerunt opera dei et facta eius intellexerunt. lsetabiturlaetabitur iustus in domino et sperabit in eo, et laadabunturlaudabuntur omnes recti corde. aduersus uulnerantes sagittas paruulorum loqui aliquid aduersantium lingua non habuit. et qui uidebant paruulos sagittantes, eonturbanturconturbantur et metuunt, cum se in errore sitos recognoscunt, cum diem iudicii et retributionem actae in corpore uitseuitae agnoscunt. cum opera dei audiunt et facta eius intellegunt. in his est laetitia sanctorum, in his spes firmissima. ob hsechaec deum qui recto corde sunt laudant, scientes esse remissorem peccatorum, mortis peremptorem et diaboli debellatorem, iudicem saeculi, seternitatisaeternitatis largitorem, deum et dominum nostrum, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS LXIV. In finem psalmus Dauid. Tedecet hymnum, deus, in Sion et tibi reddetur uotum in Hierusalem et reliqua. § 1 Oportune superiorem psalmum hic, qui subiacet, consecutus est. est autem et ipse in finem et congregationem gentium, quae dominum laudaturae sunt, nuntiat; et ipse huius interpretationis",
+          "candidate_score": 0.667678,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54_56",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_858",
+          "psc_text": "ex dS m. 2 P 14 post omnia eras. 5—6 litL R n 16 condempnat R in demerso P 17 condẽpna R 18 uau ex UBU . m..3 R —= agi' R magi P magistri E 19 heretioi R 20 totum ex tutum R adque R 21 ou ipsi P 99 post contemptus eras. ergo R 96 obseruantia R probantur Re. pro quibus deum sanctus spiritus interpellet idem namque per prophetam loquitur et docet. ipse autem secundum apostolum pro nobis inenarrabilibus gemitibus interpellat; atqueideohicitadictumest: exaudi orationem: non enim subsequitur meam, ut dicentis persona posset intellegi. licet enim multi, tamquam hoc deesset, addiderint, non tamen in authentioisauthenticis extat. propheta enim non suo sensu, sed inspiratus haec loquilurloquitur: eiaudiexaudi orationem. § 4 Sequitur, ut, quorum oratio sit exaudienda, demonstret, nec longe expectationem nostram differt; subiecit enim : omnis caro ad te ueniet. humani generis uniuersitatem scriptumscriptura sub carnis nomine designat, ut in",
+          "candidate_score": 0.665787,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3037",
+          "psc_text": "uiis suis et sanctus in omnibus operibus suis. iustus in uiis est, cum infirmitatem nostram in aeternum regnum suum confirmata donorum spiritalium communione deducit; sanctus autem in operibus suis, cum uniuersis fructus in temporum oportunitate subpeditat: sanctitatem suam in omnium alimonia docens, iustitiam uero in replendis beneplacito animis conseruans. § 21 Post quae sequitur: prope est dominus inuocantibus eum. non longe abest, qui per naturae suae uirtutem et ipse ubique semper est, et totus semper et ubique est secundum illud Apostoli: quia in ipso sumus et in ipso uiuimus ac mouemur. prope est ergo inuocantibus, cum nihil sit, quod sine eo sit. sed quibus iouocantibusinuocantibus prope sit, subiectis docet: omnibusinuocantibuseuminueritate. non ex otio inuocantibus neque ex infidelis ambiguitatis incerto, sed uerum deum fideli inuocantibus ueritate. § 22 Et cum prope adsit, quid in ueritate se inuocantibus tribuat, demonstrat dicens: uoluntatem timentium se faciet; non turpium uoluntates neque uitiosorum cupiditates deus",
+          "candidate_score": 0.664826,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_83_85",
+          "bdc_text": "- Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt . Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1069",
+          "psc_text": "manu mediatoris disponentium adstitisse. hic ergo currus dei decem milium multiplex est miliaque laetantium sunt. et quia mediator dei hominumque sit dominus, in cuius manu per angelos, ut dictum est, lata lex fuerit, sequens sermo subiecit: dominus in illis in Sina, in illis scilicet laetantibus milibus: currusque numero multiplici decem milium, id est infinitorum intellegentia sub decem milium multiplicatione subiecta. in his itaque deus in Sina est. § 19 Sed ne forte euangelia non supplementa legis aliquatenus niderenturuiderentur. qui in illis in Sina est dominus, hic rursum in sancto ascendit in altum captiuamque cepit captiuitatem. in eo scilicet sancto, cuius formam ex forma dei euacuatus accepit. quod autem sanctus sit, cum plures prophetiseprophetiae tum Gabriel angelus ad Mariam testatur dicens: et quod ex te nascetur 23 Luc. I, 35. 1 rotae eius scripni (ot τϱοχοὶ avrot LXX, cf. etiam Sabatier II, 871, Lucif. ed. Hartel p. 274) rotas (ro in",
+          "candidate_score": 0.664582,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2712",
+          "psc_text": "ipse dominus in euangeliis confirmat, cum ait de se: s i, inquit, Dauid in spiritu uocat eum dominum, quomodo dicitis, quod filius eius est? docens omnia Dauid spiritu prophetico elocutum. locutum autem de se licet in hoc loco eodem ostenderit, cum ait ab eo dominum se esse in spiritu nuncupatum, absolutius tamen ostendit, in psalmis sacramentum omne corporei aduentus sui contineri, dicens: haec sunt uerba mea, quae locutus sum ad uos, cum adhuc essem uobiscum, quoniam oportebat omnia 3 Matth. XXVIII, 20. 12 Hierem. XXXI, 2; 10. 13 Esai. XXIIII, 3. 14 Esai. LVIII, 14. 1B Matth. XXII, 45. 21 Luc. XXIIII, 44. -1 in eum RE in eo PT connnmeratione monstrata (sic) RP commemoratione monstrato TE 2 ut igitur hunc R ut hunc igitur PT 3 et in eo RT et in eu P sum uobiscum R 4 usque in R usquae P usque ad TE 5 Qic Re;",
+          "candidate_score": 0.663932,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54_56",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2711",
+          "psc_text": "monstrato. ut igitur hunc non omittat precatur et sit ei auxiliator assiduus per eum et in eo, qui ait: ecce ego uobiscum sum omnibus diebus usque in consummationem saeculi! dominum nostrum Iesum Christum, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXXVIII. In finem psalmus Dauid. Domine, probasti me et cognouisti me et reliqua. § 1 Omnis quidem propheticus sermo ex diuini spiritus instinctu profectus est. et hoc non in obscuro est, cum legimus: haec dicit dominus; et iterum: audite uerba domini: et rursum: quoniam dominus locutus est; et in eodem: os enim domini locutum est ista. de psalmis autem ipse dominus in euangeliis confirmat, cum ait de se: s i, inquit, Dauid in spiritu uocat eum dominum, quomodo dicitis, quod filius eius est? docens omnia Dauid spiritu prophetico elocutum. locutum autem de se licet in hoc loco eodem ostenderit, cum ait ab eo dominum se esse in spiritu nuncupatum,",
+          "candidate_score": 0.663919,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2022",
+          "psc_text": "cognoscat urendum? cuius doctrinae per apostclosapostolos reuelandse in psalmo altero meminit dicens: sagittsagittae ee paruulorum factae sunt plagae eorum. has potentes sagittas, hos carbones desolationis dari sibi fidelis quisque orat et ad linguam dolosam expectat adponi emendandis hisbis, qui tribulant, uel doctrinae telo uel metu paenae. § 13 Sed et beatus Iob hostem suum. quo confixus fuerat, ignorans cruciatus corporis sui et dolores sagittas domini esse dixit dicens: sagittae enim domini in corpore meo sunt, quarum indignatio ebibit sanguinem meum. et forte has quoque ultricium poenarum sagittas aduersus labia iniqua et linguam dolosam inprecetur propheta, quibus confixa eum lingua dolosa uniuersa labia perurantur. § 14 Quamquam sint plures, qui spiritaliter suscepta a fidelibus caelestis doctrinae praecepta sagittas uelint existimari et carbones desolationum peccatorum emundationem, atque ita accipiendum putent carbones desolationis, quia dominus dixit: ignem ueni mittere in terram; etquiduolo, si iam accensus est? non est autem dubium, peccatonimpeccatorum eum ablutionem",
+          "candidate_score": 0.662636,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1020",
+          "psc_text": "detentus excesserit. huic autem nomen est dominus, qui se ex forma dei exinaniens et formam serui suscipiens oboedientem se usque ad mortem crucis egit. propter quod eum exaltauit deus nomenque ei super omne nomen donauit, ut in eius nomine genu caelestia et terrestria flecterent et inferna, linguaque omnis confiteretur dominum Iesum in gloria dei patris. ascendit ergo super occasum, cui nomen est dominus, idque, quo occidunt uniuersa, transgrediens legem mortis ex mortuis aeternus egressus est. huic itaque iter parandum est secundum illud: parate uias domini, rectas facite semitas eius. omnis uallis inplebitur et omnis collis humiliabitur, ut parato 16 Phil. II, 9 sq. 23 Eaai. XL, 3 sq.; Lnc. III, 4. 1 propositae V sit ia supr. acr. m. 1 R ac uia R 8 eius supr. ncr. m. 1 R 4 cui d5 (om. et) V estet V 5 adhibita sed cognitio per sup. lin. add. m. 2 V",
+          "candidate_score": 0.660838,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54_56",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2908",
+          "psc_text": "uiis laquei absconsi sunt, domino quoque in pnedicationispraedicationis suae eursucursu ubique parantur insidiseinsidiae. hic in spelunca orat, ille orat in corpore. seruus dominum prophetat Christum, Dauid iste illum Dauid omnium passionum prophetat exemplo. atque ideo haec non tam Dauid de se ipso, quam de domino per Dauid dicta intellegetur oratio. § 2 Voce mea ad dominum clamaui, uoce mea ad dominum deprecatus sum. effundo in conspectu eius orationem meam et tribulationem meam ante ipsum pronuntio. in deficiendo ex me spiritum meum. egregie uerborum ordo dispositus est. primum uoce clamatur; omnis enim fidelis uiri etiam tacita et spiritalis expectatio deo clamor est. deinde uoce oratur, id est desiderii et fidei petitio uerbis uocis effertur secundum illud apostoli: psallam spiritu, psallam et uoce. tertio in conspectu 32 I Cor. 14, 15. 4 illum dauid ex illum ddaaid m. 1 R 8 ad dfim R 11 posset (et ex carr. 1) R 20",
+          "candidate_score": 0.65971,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_139_141",
+          "bdc_text": "The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in : Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit . Tigurini , Bernenses , Basilienses , Scafhusii tanta laude vehuntur apud exteros ob ea , quę hactenus egerunt pro voto cęsaris , ut nemini sit dubium , quin in futurum et utilitate per occasionem non sint vacaturi .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2196",
+          "psc_text": "quae sunt in GP, om. R 28 steterimus (ate in ras. t in ners. ineunte add. m. 3) R stet**** G 26 **qui angeloram man**** (?) G. circuitu eius, et dominus in circuitu po.puli sui ex hoehoc 6t usque in saeculum. hos enim secundum superiora exempla montes esse existimabimus humilitatem terrae excedentes, firmos et excelsos et inmobiles. cum enim et montem significari ecclesiam, id est dominum in corpore legimus, et inueniamus montes dei exultare atque laetari — scriptum enim est: montes exultauerunt ut arietes --, quomodo possumus montes non eos significatos esse intellegere, qui super terrenam naturam gloriosi iam in dei rebus exultant? § 6 Ac ne leneleue praesidium in apostolis, uel patriarchis ac prophetis, uel potius in angelis, qui ecclesiam quadam custodia cireumsrepiunt, crederemus, adiectum est: et dominus in circuitu populi sui ex hoc nunc et usque in saeculum. sed forte apostolorum uel angelorum custodia sufficiens existimetur. uerum id",
+          "candidate_score": 0.659591,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3070",
+          "psc_text": "R(G?) et omnibus his nomina E 26 praeferantur R proferuntur E cf. p. 848, 9 81 ***cernit G discreuit BE. suis uocentur, audiamus eum, qui uocaturus est. dicit in euangelio: nolite mirari ista; quia uenit hora, in qua omnes, qui sunt in monumentis, audient uocem eius et prodient. uocantur ergo et prodient. adeo autem enumerantur per deum, ut capilli quoque, qui in singulis nobis innumerabiles esse existimantur, in numero sint eodem domino dicente: nonne et capilli capitis uestri numerati sunt? hoc domino potius dignum, hoc in misericordia eius prseferendumpraeferendum, ut eos, quos contritos corde sanauerit, quorum alligauerit contritiones, nominibus uocet, proprietate numeret, csBlcsticaelesti luce clarificet. § 6 Ob quae mirabilia eius praedicauit: magnus dominus noster et magna uirtus eius et sapientiae eius non est numerus. suscipit enim mansuetos dominus, humiliat autem peccatores usque ad terram. hoc enim mansuetorum proprium est, quia secundum euangelia mansueti possidebunt terram, ut digni apud deum",
+          "candidate_score": 0.659219,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_114_116",
+          "bdc_text": "omnibus viribus dicitur ei adfuturus . Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt . Oporin musste sich am 1 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1423",
+          "psc_text": "auferri a se obprobrium contemptumque precatur, ut uerecundiam non derelinquat: esse quidem in natura sua confessus arguitionis et obprobrii causam, quam a se deprecatur auferri, sed per deuotionem exquisitorum testimoniorum eam sperat auferri. § 20 Exquirit autem testimonia dei propheta non in otio, neque in insolentia rerum secundarum, sed exquirit multis aduersum se residentibus, multis aduersum se conloquentibus dicens: etenim sederunt principes et aduersum me detrahebant. scit omnem prophetiae fidem mundi huius perosam esse principibus; scit et apostolos cunctis futuros propter Christianum nomen odiosos. sedent aduersus prophetam principes et detrahunt tunc, cum audiunt Esaiam dicentem: audite uerbum domini principes Sodomum, et intendite legem dei populus GomorrseGomorrae. ex consilio enim talium Esaias sectus est, Hieremias quoque carcere clauditur, Daniel leonibus fame ad sseuitiamsaeuitiam incitatis obicitur, ZaehariasZacharias inter templum et altare occiditur, apostoli caeduntur, desecantur, crucifiguntur, ut prsedicatiopraedicatio dei auferatur, ut doctrina prophetiseprophetiae inhibeatur, ut uitseuitae aeternae uia obssepiaturobsaepiatur. sed hos principum",
+          "candidate_score": 0.658423,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2524",
+          "psc_text": "uitam aeternam unanimitas promeretur. qui dixit enim aeternae uitae uiam pandens: diligite inuicem, sicut ego dilexi uos, non mendax est. est enim ipse ueritas, u i a, uita, dominus noster Iesus Christus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXXIII. Ecce nunc benedicite dominum omnes serui domini: qui statisindomo domini, in atriis domus domini. § 1 Finem sumunt cantica graduum, sed ascensionibus suis dignum. cum enim per ea ad cognitionem sacramenti caelestis scandatur, necesse est, ut postea benedictio ei, ad quem conscensum sit, debeatur. uocat igitur omnes propheta, ad benedicendum dominum et tamquam consummatis omnibus uniuersos ad contestationem honoris debiti congregat dicens: ecce nunc benedicite dominum omnes serui domini. in eo autem, quod ait: ecce nunc, elaboratae ascensionis perfectum so opus esse significat, ut iam nunc benedicant, quia proficientes 15 Ioh. XIII, 34. 16 Ioh. XIV, 6. 1 statim ut peccauit statim impiua G peccauit et statim impiua PTE",
+          "candidate_score": 0.658184,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_113_115",
+          "bdc_text": "vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 . omnibus viribus dicitur ei adfuturus . Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1423",
+          "psc_text": "auferri a se obprobrium contemptumque precatur, ut uerecundiam non derelinquat: esse quidem in natura sua confessus arguitionis et obprobrii causam, quam a se deprecatur auferri, sed per deuotionem exquisitorum testimoniorum eam sperat auferri. § 20 Exquirit autem testimonia dei propheta non in otio, neque in insolentia rerum secundarum, sed exquirit multis aduersum se residentibus, multis aduersum se conloquentibus dicens: etenim sederunt principes et aduersum me detrahebant. scit omnem prophetiae fidem mundi huius perosam esse principibus; scit et apostolos cunctis futuros propter Christianum nomen odiosos. sedent aduersus prophetam principes et detrahunt tunc, cum audiunt Esaiam dicentem: audite uerbum domini principes Sodomum, et intendite legem dei populus GomorrseGomorrae. ex consilio enim talium Esaias sectus est, Hieremias quoque carcere clauditur, Daniel leonibus fame ad sseuitiamsaeuitiam incitatis obicitur, ZaehariasZacharias inter templum et altare occiditur, apostoli caeduntur, desecantur, crucifiguntur, ut prsedicatiopraedicatio dei auferatur, ut doctrina prophetiseprophetiae inhibeatur, ut uitseuitae aeternae uia obssepiaturobsaepiatur. sed hos principum",
+          "candidate_score": 0.656569,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2701",
+          "psc_text": "est. reges non gentium, sed terraeterras, id est sui uniuscuiusque corporis regem desinente a se regno peccati. uocati enim sumus in regnum caelorum ex regno mortis euerso: mors enim regnauit ab Adam usque ad Moysen: et iam unusquisque rex suus est secundum apostolum: iam sine nobis regnatis. horum igitur confessio deo digna est. audierunt enim omnia uerba oris dei et in reges se constitutos sciunt. § 13 Neque solum confiteantur, sed et cantent in uiis domini, non transgredientes uias dei, sed in his euntes. iiise autem dei sunt prophetae omnes et apostoli, in unam uiam unumquemque uia sua dirigentes. et quod ex omnibus in unam uiam concurratur, propheta demonstrat dicens: state in uiis domini et interrogate semitas dei aeternales et uidete, quae est uia bona, et ambulate in ea. uipeuiae enim domini aeternae. in his itaque uiis domini cantandum est et hymnis prophetalibus concinendum, quia magna dei gloria est; magnificentisemagnificentiae",
+          "candidate_score": 0.656039,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2700",
+          "psc_text": "marg.) mouente GR mouentib: T mouentibus Pa molientibus e diem illam diem R 15 dfio G inseparatam G modo G et modo RPT 17 nec diffidit G nec diffidit propheta RPTE quod G 21 ne quid terroribus om. R pareat P ingruunt PT 22 incidit ex incidet P 25 d5 GPT, supr. scr. m. 3 R confesaione P. domine, omnes reges terree: quia audierunt omnia uerba oris tui. et cantent in uiis domini, quoniam magna est gloria domini; quoniam excelsus dominus et humilia respicit et alta de longe agnoscit. et quos reges terraeterras propheta significet, iam in plurimis psalmis ostensum est. reges non gentium, sed terraeterras, id est sui uniuscuiusque corporis regem desinente a se regno peccati. uocati enim sumus in regnum caelorum ex regno mortis euerso: mors enim regnauit ab Adam usque ad Moysen: et iam unusquisque rex suus est secundum apostolum: iam sine nobis regnatis. horum igitur confessio",
+          "candidate_score": 0.655992,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_127_129",
+          "bdc_text": "Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in : Der Reformation verpflichtet . Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_128",
+          "psc_text": "deus uerbum, homo nascitur. poscente rege PtolomaMPtolomaeo) septuaginta seniores libros VeteriVeteris* Testamenti ex hebra'is litteris in graecas transtulerunt. erat autem iam a Moyse antea institutum, in synagoga omni septuaginta esse doctores. nam idem Moyses, quamuis uerba Testamenti in litteras condidisset, tamen separatim quaedam ex occultis legis secretiora mysteria septuaginta senioribus, qui doctores deinceps manerent, intimauerat. cuius doctrinae etiam dominus in euangeliis meminit, dicens: super cathedram Moysi, inquit, sederunt. scribae et pharisiei: omnia ergo, quaecumque dixerint uobis, facite et seruate: secundum uero facta eorum nolite facere. doctrina ergo horum mansit in posterum, qua1. ab ipso scriptore legis accepta in hoc seniorum et numero et officio conseniataconseruata est. 20 Matth. XXIII, 2. 1 repromissio R E deuB E (θσ nou. Tesf. I at.) di V om. R 2 sicut primo et in psalmo scriptum est secundo (corr. m. 1) R sicut et in psalmo scribtum est T sicut in psalmo primo scriptum",
+          "candidate_score": 0.654197,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2367",
+          "psc_text": "de profunda h. t. V sed cf. p. 649, .5 26 multa super G VR multa de PTE 26 sapientiae G VPT & sapientiae R. sunt inexcrutabilia iudicia eius et inuestigabiles uiae eius! quis enim cognouit sensum domini aut quis consiliarius eius fuit? aut quis ante dedit ei et retribuetur illi? quia ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi claritusclaritas in sseculasaecula saeculorum. humanae infirmitatis religiosa confessio est, ex deo hoc solum nosse, quod deus est. ceterum secreta illa et profunda inperspicabilis iudicii decreta mens terrena non penetrat. inuestigare quidem ea perscrutarique pium est. sed inexcrutabilia ea esse et inuestigabilia confitenda sunt: quorum est alterum religiosae uoluntatis, alterum inperspicabilis naturae. quis enim causas naturasque caeli et huius et superioris et ceterorum sciet? quis angelorum et potestatum et dominatuum et thronorum et principatuum officia rationesque perceperit? quis Cherubim et Seraphim perpetuas uoces seternasque intelleget? quis laudantes deum",
+          "candidate_score": 0.653867,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3032",
+          "psc_text": "Atque ad id spebus fidelibus expetendum adhortatio 2 iustitiam tuam R sed cf. p. 833, 32 8 miserator et om. R 12 ipso Re ipse b 18 laudium R cf. Neue Formenl. /, 272 laudum E 19 regnum omnium R cf. Sabatier II, 280 omnium E 20 progeniae R 24 eloquntur R 27 dominatui intelligat coaeternam Rb dominatui subiiciant coaeterno e 82 spebus E spem R. prophetae continuo subiecta est: fi d e Ii s dominus in uerbis suis et sanctus in omnibus operibus suis. uerborum fides forte nutaret, nisi sanctitas operibus esset admixta. atque ita sanctitas in operibus fidem confirmat in uerbis. ut de sancti fide in promissis non ambigas, cuius sanctitate utaris in rebus. si enim sanctum esse deum intellegimus per id, quod nascimur, uiuimus, alimur et copiis omnibus humanae naturanaturae congruis abundamus, sanctitas ista esse non potest infidelis. in dictis. § 18 Scit autem propheta esse et",
+          "candidate_score": 0.653731,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_972",
+          "psc_text": "amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso. huius igitur similes apostolicse doctrinae eruditio deo offert cum hominibus dinturnsediuturnae frugifereequefrugiferaeque culturae, sub ipsa desseuientis hiemis tempestate progenitos. dicente autem deo: quo mihimultitndinem hostiarum uestrarum? plenus sum, bolocaustaholocausta arietum et adipem agnorum et sangnioemsanguinem taurorum et hircorum nolo. quis enim haec exquisiuit de manibus uestris? superfluum est existimare, in bubus et bircishircis tamquam perfecta sollemniorum notauota placuisse. § 27 Demutat, ut in ceteris, interiectiointerfectio diapsalmae personam atque sensum, doctrinsedoctrinae tamen ordine non dissidente. postea enim quam ex persona apostolorum, euangelistarum, martyrum. prophetarum ostenderat, quibus modis anima eius posita esset in uitam, id est per passionum poenas atque mortis, per quas in locum beatitudinis transisset reddens in holocaustis deo notauota, post hunc ergo sermonem, quem omnem ad deum habnerathabuerat, eos nunc, quos ad holocaustorum sollemnia erudierat, adfatur dicens: uenite et audite, et enarrabo uobis, omnes, qui timetis deum. aduocat non incertos neque",
+          "candidate_score": 0.653086,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3129",
+          "psc_text": "omnia, tnnctunc ipse subiectus erit illi, qui ei subiecit omnia, ut deus sit omnia in omnibus. hic ergo populus est propinquans regno dei patris per regnum filii dei proximus. regnat itaque dominus traditurus deo patri regnum, non regni potestate cariturus, sed nos, qui regnum eius sumus, deo patri traditurus in regnum. regni traditio nostra prouectio est, ut, qui in regno. filii erimus, in regno quoque simus et patris, digni per id regno patris, quia digni regno erimus et filii, proximi tum patris regno, cum filii erimus in regno, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CLIX. Cantate domino canticum nouum, laudatio eius in ecclesia sanctorum et reliqua. § 1 Superior psalmus omnem creationum diuersitatem ad laudem dei creatoris est adhortatus; et ordo a caelestibus caeptus cuncta 1 Ps. CXLIV, 18. 5 I Cor. 15, 24 sq. 1 his R (sine dubio orlum ex hii) 2 hymnus R cf. p.",
+          "candidate_score": 0.652847,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_50_52",
+          "bdc_text": "- Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ; Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur . Huic tuas legendas dedi .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_345",
+          "psc_text": "est, quantum et sacramento psalmi et propheticae satisfaceret doctrinae. id enim solum in superscriptione est: cum, inquit, uenit Doec et adnuntiauit Saul et dixit: quia uenit Dauid in domum Abimelech. et necessario post quinquagesimum psalmum, in quo peccatorum remissio secundum sanctificati huius, ut in exordio psalmorum docuimus, numeri uirtutem continetur, psalmus iste tempore anterior, ordine posterior collocatur: ut id, quod in finem intellectus prseseribiturpraescribitur, perfectis undique et absolutis sacramentorum generibus possit intellegi. 5 I Reg. 22, 9. 9 Ibid. 18 sq. 1 Idumeus VRPa 51 Dauid VPE dd R absolutius ex absolutio n m. 2 V 4 mulorum ex malorum m. 3 V 5 uenie tem corr. m. 2 V 6 Acitobh P in domino (in siipra scr.) R 7 et manduoare dedit illi PE dedit ei — alienigenae in marg. infer. add. m. 2 V 8 alienigene (supra eras. sunt. litl. nige) R dedit ei R 9 et oiuitatea",
+          "candidate_score": 0.651338,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_96",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_577",
+          "psc_text": "ergo, qui est ante ssecula, id est, per quem omnia sunt. quia ante omnia sit, exaadietexaudiet eum et humiliauit eos, cum indigni gloria aeternae resurrectionis effecti sint. e e 1 spιs ≡R praecatio V R ad deum PTE 2 me om. T ueaper corr. m. 2 V3 narrabo supr. scr. m. 1 P renunciabo R et renuntiabo (renunoiabo T) PTE 4 liberabit PTE cf. Sabatier. II, 111 5 adpropiant I* appropriant ex appropinquauit m. 1 V adpropinquant R cj. infr. 18 6 exaudiet (om. et) R humiliabit RPTE 8 exaudit PTE e « et hanc — exauditi om. V 9 uesper et/man corr. m. 2 V narrauitl' in his di F 11 profetioa VR 12 meridiae R nunciet RT 13 usque in VPTb 14 inooationem RT non male r 16 audiat TE cf. Lucifer ed. Hartel p. 368 in pacem (om. et) Ix 17 liberet ex liberam m. 2 V",
+          "candidate_score": 0.651226,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_127_129",
+          "bdc_text": "Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in : Der Reformation verpflichtet . Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_23",
+          "psc_text": "non enim illic primus aut secundus aut tertius aut quinquagesimus aut centesimus praenotantur, sed sine discrimine aliquo ordinis numerique permixti sunt. Esdras enim, ut antiquae traditiones ferunt, incompositos eos et pro auctorum ac temporum diuersitate dispersos in uolumen unum collegit et rettulit. sed septuaginta seniores, secundum Moysi traditionem ad custodiam legis doctrinae in synagoga manentes, postea quam illis a rege PtolomseoPtolomaeo transferendae ex hebrseo in graecum sermonem totius legis cura mandata est, spiritali et caelesti scientia uirtutes psalmorum intellegentes in numerum eos atque ordinem 11 Ioh. III, 31. 2 psalterium r psalterio DE nuncupatum r 10 in illo r in ipso DE 14 in forma rDe in formam b 19 numerum om. r fort. et sine 21 praenotantur r die praenotatur d'b sed eine discrimine aliquo rb sed sine prescriptione aliqua De 26 ad custodiam legis doctrinae scripsi (if. Ps. 11 cap. 2) ad custodiam legis et doctrinae d't» ad",
+          "candidate_score": 0.6503,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_115",
+          "bdc_text": "Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1423",
+          "psc_text": "auferri a se obprobrium contemptumque precatur, ut uerecundiam non derelinquat: esse quidem in natura sua confessus arguitionis et obprobrii causam, quam a se deprecatur auferri, sed per deuotionem exquisitorum testimoniorum eam sperat auferri. § 20 Exquirit autem testimonia dei propheta non in otio, neque in insolentia rerum secundarum, sed exquirit multis aduersum se residentibus, multis aduersum se conloquentibus dicens: etenim sederunt principes et aduersum me detrahebant. scit omnem prophetiae fidem mundi huius perosam esse principibus; scit et apostolos cunctis futuros propter Christianum nomen odiosos. sedent aduersus prophetam principes et detrahunt tunc, cum audiunt Esaiam dicentem: audite uerbum domini principes Sodomum, et intendite legem dei populus GomorrseGomorrae. ex consilio enim talium Esaias sectus est, Hieremias quoque carcere clauditur, Daniel leonibus fame ad sseuitiamsaeuitiam incitatis obicitur, ZaehariasZacharias inter templum et altare occiditur, apostoli caeduntur, desecantur, crucifiguntur, ut prsedicatiopraedicatio dei auferatur, ut doctrina prophetiseprophetiae inhibeatur, ut uitseuitae aeternae uia obssepiaturobsaepiatur. sed hos principum",
+          "candidate_score": 0.649559,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_289",
+          "psc_text": "enimEsaias: et reuelauit dominus brachium suum sanctum in conspectu omnium gentium, et cognoscent omnes fines terrre salutare dei nostri. omnibus igitur gentibus reuelatum est et ab omnibus cognitum est. et rursum in psalmis spiritus sanctus exclamat: cantate domino canticum nouum, quia mirabilia fecit. ostendit dominus salutare suum, in conspectu gentium reuelauit iustitiam suam. et rursum: adnuntiate in gentibus gloriam eius et in omnibus populis salutare eius. et rursum: ostende nobis, domine, misericordiam tuam et salutare tuum d-a nobis. cuius spei desiderium dominus in euangelio ostendit, dicens: multi prophetaeprophetas et iusti concupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, qusequas auditis. hoc salutare Simeon et exspectauit diu et, cum in manibus accepisset, agnouit et inter uagitus infantiseinfantiae, inter cunarum sordes per fidem deum uidit. in talibus et agnoscens adorauit, dicens: nunc dimitte seruum 1 Philipp. ITI, 8. 10 Esai. LII, 10. 14 Ps. XCVll, 1. 17 Ps. XCV, 3. 19 PB. LXXXIV,",
+          "candidate_score": 0.649196,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88_90",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern. quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint . Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_652",
+          "psc_text": "his ex hisic R ac ecferendos V ad haec ferendos R ad efferendoa PTE 15 aculeo R 17 in erumnam VRTa. inoidi R incidet PTe confringitur Pa qua usque P quousque e 18 ad om. V 19 cum om. V 20 malaexmale m. 2 V 91 tum ipsa materia R in qua R conpingatur V 92 habiturased R habitura seu V habitaturus sit P reeurrectionem ex resurrectionis m. 2 V. 12* ad poenam anima eius secundum diuitem euangelicum punienda. quae uiuens sit. § 6 Sed inter hsec iusti cuiusque, tamquam Lazari in sinu Abrahae requiescentis, laetitia. monstratur. sequitur enim: laetabitur iustus, cum uiderit uindictam: manus suas lauabit in sanguine peccatoris. etdicet homo: sic utique erit fructus iusto? sic utique est deus iudicans eos interra. laetitia iusti est, cum uiderit uiodictamuindictam, quia peccatoribus puniendis deductum se per angelos in aeternam requiem leetaturlaetatur: manus suas non peccatorum sanguine abluens, sed, cum peccatores",
+          "candidate_score": 0.649141,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3031",
+          "psc_text": "omnium saaculorumsaeculorum, et dominatio tua in omni generatione et progenie. dignus prophetica magniloquentia ordo dictorum est. opera deum confitentur: quam magnificus enim sit, operum et creatunecreaturae magnificentia conSteturconfitetur. sed confitentur et sancti, quibus rex esse dignatur. gloriam regni elocuntur, ne ignorata non desideretur usuris. magnificentiam quoque gloriae regni dei nuntiant, ne desperetur reterusaeterna. dominatus etiam in generationem et generationem ostenditur, ut se dominatui intellegat coaeternaID. atque ita cognitio dei in operibus est, sanctorum officium in doctrina est, prophetheprophetiae usus in prsedicationepraedicatione est, regni gloria in aeternitate dominatus est, dominatus seternitasaeternitas eos necesse est habeat, in quos agatur aeternus. § 17 Atque ad id spebus fidelibus expetendum adhortatio 2 iustitiam tuam R sed cf. p. 833, 32 8 miserator et om. R 12 ipso Re ipse b 18 laudium R cf. Neue Formenl. /, 272 laudum E 19 regnum omnium R cf. Sabatier II, 280 omnium E 20 progeniae R 24",
+          "candidate_score": 0.648919,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2711",
+          "psc_text": "monstrato. ut igitur hunc non omittat precatur et sit ei auxiliator assiduus per eum et in eo, qui ait: ecce ego uobiscum sum omnibus diebus usque in consummationem saeculi! dominum nostrum Iesum Christum, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXXVIII. In finem psalmus Dauid. Domine, probasti me et cognouisti me et reliqua. § 1 Omnis quidem propheticus sermo ex diuini spiritus instinctu profectus est. et hoc non in obscuro est, cum legimus: haec dicit dominus; et iterum: audite uerba domini: et rursum: quoniam dominus locutus est; et in eodem: os enim domini locutum est ista. de psalmis autem ipse dominus in euangeliis confirmat, cum ait de se: s i, inquit, Dauid in spiritu uocat eum dominum, quomodo dicitis, quod filius eius est? docens omnia Dauid spiritu prophetico elocutum. locutum autem de se licet in hoc loco eodem ostenderit, cum ait ab eo dominum se esse in spiritu nuncupatum,",
+          "candidate_score": 0.647735,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55_57",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca . Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_690",
+          "psc_text": "manducandum: si autem non saturabuntur, et murmurabunt. amissa ciuitate temploque deserto et secundum romani regis edicta circumeuntes tantum, non etiam ineuntes ciuitatem famis eos non huius panis et cibi, sed oblationum, hostiarum et uisionum, quibus omnibus saturabantur, adficiet, aduersum custodem suum canum inprobitate latrantes. et dispergentur ad manducandum: quia per diuersa speciem sacerdotii illius legitimi et holocausti et circumcisionis imitantur, cum hsechaec tantum non nisi intra Hierosolymam sint legitima constituta. sed ad manducandum dispersi non saturantur. non enim nisi sanctis et deo placitis et loci ipsius ac templi eonstitutioneconstitutione religiosis sollemnitatibus explebuntur. sed adhuc ei murmurabunt: ne hac quidem fame festiuitatum suarum edomiti, ut secundum murmur, quo in deserto deum exacerbaueruutexacerbauerunt, pamitentisepoenitentiae quietequieta resipiscant.. 1 quia qui Bened. in adn., quia VRPa qui ex quia T qui e 2 dominator tJ dominabitur m. 2 V o temporum ex temporam m. 2 V 6 hanc P o dispensati corr. m. 2",
+          "candidate_score": 0.647258,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126_128",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ; Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in : Der Reformation verpflichtet .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1070",
+          "psc_text": "formam ex forma dei euacuatus accepit. quod autem sanctus sit, cum plures prophetiseprophetiae tum Gabriel angelus ad Mariam testatur dicens: et quod ex te nascetur 23 Luc. I, 35. 1 rotae eius scripni (ot τϱοχοὶ avrot LXX, cf. etiam Sabatier II, 871, Lucif. ed. Hartel p. 274) rotas (ro in ras. R) eius RP rota eius VTe flmnen ignis scripsi (norapbi πυϱός, cf. Lucif. I. c.) lfumen eius V flamen ingens RPTE ducebant VR fort. lucebat cf. Lucif; 2 ei post seniiebant supr. scr. P et om. PT (inPeras.) 3 aetabant ex stabant P adstabunt V sub specialis R 4 bonis in curru PT 5 concordii V 6 obaequelam PTE 7 syna RT ardentis facis T conlucentiaq. ignis PXT ingrauescentiaque PE ingrauescentisque T 8 tonithrui T aduenturs corr. m. 1 V 9 lege V manu add. m. 2 V 10 milium ex mulium m. 1 V 11 et supr. scr.",
+          "candidate_score": 0.646938,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_157_159",
+          "bdc_text": "„devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos : „spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1171",
+          "psc_text": "PE 6 sit (it in ra.q.) R illut F profetae R profit=se (in rOR. fuit i) V 7 quae uos auditis Pb quae auditis uos e 9 infirmitatis V 11 ne ex me m. 2 V 16 p supr. scr. P 17 reuerentiam V1 faciem add. m. 2 V 20 I V om. R 23 ex om. P et oblectatione uitiorum a Pb 24 dfns add. m. 2 V 25 que corr. m. 2 V petebatur P 96 deaiderata (ta in uers. exeunte add. m. 3) R 27 nonissimum ex nouissi m. 2 V et ab hoc V 28 depraecamur V depre == HH camur R. ergo inproperium propter deum, dum alienum a natura sua corpus adsumit, dum secundum apostolum peccati nescium pater facit esse peccatum, dum fit oboediens usque ad mortem crucis, dum ipsi exprobratur, quod ceteros saluans se ipse non saluet, dum contumelias sputorum alaparumque perpetitur. § 10",
+          "candidate_score": 0.646282,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_50_52",
+          "bdc_text": "- Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ; Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur . Huic tuas legendas dedi .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2712",
+          "psc_text": "ipse dominus in euangeliis confirmat, cum ait de se: s i, inquit, Dauid in spiritu uocat eum dominum, quomodo dicitis, quod filius eius est? docens omnia Dauid spiritu prophetico elocutum. locutum autem de se licet in hoc loco eodem ostenderit, cum ait ab eo dominum se esse in spiritu nuncupatum, absolutius tamen ostendit, in psalmis sacramentum omne corporei aduentus sui contineri, dicens: haec sunt uerba mea, quae locutus sum ad uos, cum adhuc essem uobiscum, quoniam oportebat omnia 3 Matth. XXVIII, 20. 12 Hierem. XXXI, 2; 10. 13 Esai. XXIIII, 3. 14 Esai. LVIII, 14. 1B Matth. XXII, 45. 21 Luc. XXIIII, 44. -1 in eum RE in eo PT connnmeratione monstrata (sic) RP commemoratione monstrato TE 2 ut igitur hunc R ut hunc igitur PT 3 et in eo RT et in eu P sum uobiscum R 4 usque in R usquae P usque ad TE 5 Qic Re;",
+          "candidate_score": 0.646068,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_82_84",
+          "bdc_text": "Le Luthéranisme , Nancy 1969 . - Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1069",
+          "psc_text": "manu mediatoris disponentium adstitisse. hic ergo currus dei decem milium multiplex est miliaque laetantium sunt. et quia mediator dei hominumque sit dominus, in cuius manu per angelos, ut dictum est, lata lex fuerit, sequens sermo subiecit: dominus in illis in Sina, in illis scilicet laetantibus milibus: currusque numero multiplici decem milium, id est infinitorum intellegentia sub decem milium multiplicatione subiecta. in his itaque deus in Sina est. § 19 Sed ne forte euangelia non supplementa legis aliquatenus niderenturuiderentur. qui in illis in Sina est dominus, hic rursum in sancto ascendit in altum captiuamque cepit captiuitatem. in eo scilicet sancto, cuius formam ex forma dei euacuatus accepit. quod autem sanctus sit, cum plures prophetiseprophetiae tum Gabriel angelus ad Mariam testatur dicens: et quod ex te nascetur 23 Luc. I, 35. 1 rotae eius scripni (ot τϱοχοὶ avrot LXX, cf. etiam Sabatier II, 871, Lucif. ed. Hartel p. 274) rotas (ro in",
+          "candidate_score": 0.64486,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_157_159",
+          "bdc_text": "„devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos : „spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_337",
+          "psc_text": "si xJSianus eius, non V 23 reposce (s in ras.) R reposoe ex reposae m. 2 V a om. V 24 xjSs et inops 1\". beneficium cum pauperi praestas, OhristoChristo praestare te nosce, quia propter eum, cum deus esset, indigentiam eius est dignatus et nomeonomen. § 16 Sed ne durosdurus sermo admonitionis istius crederetur, tamquam si penitus sub usurarum nomine habendi curam remouisset: non igitur adquirendi sollicitudinem sustulit, quin etiam modestiam accipiendi muneris temperauit adiciens ad id, quod diieratdixerat: qui pecuniam suam non dedit ad usuram et munera super innocentes non accepit. est quaedam munerum consuetudo, quae honorem adferat largienti, ita ut maximi doloris sit oblata contemni. quam damni donasse. quae sumpta sunt. igitur ea munera, quae in alterius operarentur iniuriam, inhibuit. nam si usum opminoomnino munerum abstulisset, satis fuerat dixisse: et munera non accipit. sed quia simplex donorum usus aut ex hominis aut etiam ex dei reuerentia uenit, ea",
+          "candidate_score": 0.643457,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2233",
+          "psc_text": "adhuc in isdem se esse cognoscat. scriptum est enim: iustus in principio sermonis sui ipse sibi accusator est et rursum: confitere primum peccata tua, ut iustificeris, et: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur. scit quidem propheta se liberum; sed tamquam captus deo subditus est sinesiue per propriae confessionis disciplinam, quia, ubi peccati confessio est, ibi et iustificatio a deo est, quod in publicano et ' pharisaeo dominus testatus est, cum pharisseuspharisaeus iustum se gloriatus 18 Prov. XVIII, 17. 19 Esai. XLIII, 26. 20 Matth. Y, 5. 3 in his oris V exultatione linguae G VRPT linguae exultatione E 5 laetabimur G ao ex hac R 6 ablutoa GR absolutos V nunc ablutos PTE 9 scribturae G V 10 praecem G V 12 consulatus T 13 oaptiuitas G om. VRPT 15 id praeterito G nuntiantis RP*T(G ?) nuntiantes Pl nuntians V de auertendie VRT neo auertendia (?) G = — auertendis P",
+          "candidate_score": 0.643301,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2433",
+          "psc_text": "8 iiecessitate ex necessitatem m. 2 V 9 dominantem V 10 rpcedat PT* 11 homo deo R deo homo PTE & inconpraehensibilem Re incomprehensibilem PTb 12 ipse add. m. 2 V 18 ait R eft VPTE thronus VPTE thronum R 14 scamellum V scabellum RPTEcf. Abh. IV, 94 18 humanae terrena (5 in ras.) P 22 recipit VR reoipiat P recipiet TE 23 humane m P requirit R requiret VPTE reperiet coni. Itened. 24 scripturarum caelestium RPT oaelestium acripturarum E. hoc uotumnotum, per cuius satisfactionem locus domino, et deo Iacob tabernaculum sit repertum. § 6 Domino nostro Iesu Christo unigenito dei filio, qui omnia hamanse salutis sacramenta tamquam iuratus expleuit et quem a prophetis Dauid significatum docuimus, hoc opus maximum fuit, ut hominem ad scientiam diuinam eruditum dignuntdignum habitaculo dei redderet. et esse hominem sedem atque habitationem deo ita docemur, deo ipso per prophetam loquente: quia inhabitabo in his etinet",
+          "candidate_score": 0.642628,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2272",
+          "psc_text": "est semper, non etiam desinendum: neque idcirco ad perfectum non contendendum, quia doleamus id, quo tenditur, non posse contingi. sed in ipsa contendendi pertinacia dolendum est non contingere nos posse. quo tendimus. doloris huius dominus meminit dicens: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur; beatitudinem consolationis ob luetumluctum et dolorem non adeptae consummationis inpertiens. § 14 Propheticam autem uirtutem ipse ille dispositus in tempora uerborum ordo seruauit dicens: surgite, postquam sederitis. quorum alterum in prsesenspraesens est, id est surgite. ne fides tamquam de incertis et dubiis ambigeret, curacum ueluti praesentem efficientiam ueritas propheticse admonitionis adferret et uiuis nobis fiduciam spei non cunctantis insereret. tempus autem huius, quod praesens est, mandati distulit in futurum in eo, quod ait: cum sederitis. in non ambigendis ergo mandatis praesentis est ueritas; in consequjendis autem expectAndi temporis dispensatio reseruatur. 1 Ecclesiastes I, 18. 8 Ps. LXXIX, 6. 14 Matth. V, 5. 4 doloris GRPT ex dolorem m.",
+          "candidate_score": 0.641798,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_157",
+          "bdc_text": "„devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_424",
+          "psc_text": "reliqua. § 1 Praesens psalmus tertio decimo psalmo psenepaene conueniens est, sed habet in hac ipsa uerborum similitudine non exiguum intellegentiseintellegentiae discrimen. primum uirtute inscriptionis ipsiaBipsius. nam tertius decimus ita inscribitur: in finem illius DanidDauid quo titulo id significatur, psalmum illum a Dauid prophetatum fuisse; hicuero: in finem proMaeleth intellectus illi Dauid. ubi enim est: in finem intellectus, adhortationis et admonitionis est significatio, qua iubemur secundum finis cognitionem intellegentiae nostrae admouere iudicium: ut ea in psalmo denuntiari intellegamus, quae consummabuntur in fine, secundum illud apostoli: dehinc finis, cum tradiderit regnum deo patri; cum euacuauerit omnem principatum et potestatem et uirtutem, tunc et ipse subicietur subicienti sibi omnia. nouissima autem inimica euacuabitur mors. hic ergo finis est, qui intellegitur in psalmo. illud autem, quod illi Dauid psalmus inscribitur, ostenditur omnis de CbristoChristo, qui Dauid uerus est, prophetari: quia ubi illius inscribitur, ibi eum, qui dixerit, significat; ubi uero illi est, ibi",
+          "candidate_score": 0.641298,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1370",
+          "psc_text": "ex dei uerbis iudicia esse potuerunt, et propheta non tacuit: quae idcirco praedicata sunt, ut docerentur. § 9 Post iudicium autem oris dei publicam et constantem prsedicationempraedicationem id sequitur: in uia testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus diuitiis. non timet propheta nitaeuitae susesuae testes, sed in his delectatur; et ei conscientia spectantium se et contuentium iucunda est. trepidat enim ad omnem intercessionem pollutsepollutae conscientiae metus; ceterum, ubi constans innocentis uitseuitae fiducia est, plurium testium interuentio grata est. sed non de communis consuetudine gaudii iucundus propheta est : delectatur enim sicut in diuitiis omnibus; non tantum in diuitiis, sed in diuitiis omnibus. sunt opes in auro, sunt in argento, sunt in pecuniis, sunt in uestibus, sunt in domibus, sunt in agris eorumque aut uitibus ant oleis aut frugibus: sed domini propheta doctrinarum fruge perfectus est et legis ac prophetalium institutionum facultatibus diues est et, anterior licet tempore, non tamen euangelicorum",
+          "candidate_score": 0.640758,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3160",
+          "psc_text": "haec doctrinae spicula, quae parooloram sagiUae sunt, stultas disputationes uulnerant. adnuntiatis enim operibus dei IOBC incipient facta eius intellegi, tunc in his lsetabiturlaetabitur iustus, tunc eum omnes recti eordecorde laudabunt. in his est laetitia sanctorum, in bishis spes firmissima. ob haec deum, qui recto sunt cordacorde, laudabunt scientes esse remissionem peccatorum, mortis peremptorem, zaboli debellatorem, deum et dominum nostrum legum Christum, qui est benedictus in saecula saeculorum. Tractatus in psalmum CXXXII. ex cod. Verenensi et Vaticano 521. Ecce, quam bonum est et iucundum habitare fratres in unum. bonum et iucundum est in unum fratres habitare, quia, cum in uno habitant, conuentu ecclesiae congregantur; cum fratres nuncupantur, unicae uoluntatis caritate concordes sunt. ad primam enim apostolorum prsedicationempraedicationem hoc magnum praeceptum fuisse legimus, quod dicitur: erat enim omnium credeDtiumcredentium cor et anima una. hoc itaque populo dei congruit. sub uno patre fratres esse, sub uno spiritu unum esse, sub una domo unianimes",
+          "candidate_score": 0.64053,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_36",
+          "bdc_text": "Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2608",
+          "psc_text": "Ge in saecula RPT 24 ac ex hac R confitemur <> 25 dupliois GPT ex duplices corr. m. 3 R. eius in saecula sit, aut peccata nostra confiteamur ei ab eo indulgenda, quia bonus et cuius indeficiens misericordia sit. utrumque naturae nostrae conueniens, ut et eum, ad cuius cogaitionemcognitionem nascimur, laudemus, et ei, qui bonus et misericors in saecula ait, confiteamur peccata sub agnitione peccati. non enim confessio eat, 4eo, qui nihil ignoret, ea, quae gesseris, confiteri, quia professione ista 4ow jionnon eget, cuius cognitioni nihil occultum est, cuius aditui nihil inuium est, cnhw virtutiuirtuti nihil relicum est, extra quem locus nullus est; sed confessio est rei scilicet eius, quae ignorabatur, professa cognitio, ex alterius iudicii opinione in alterius intellegentiaBintellegentiae proficiens sententiam. utile enim sibi ac iucundum quisquam esse antea existimauerat rapere, caedere, furari, superbire, potare, scortari; sed ubi hsec omnia aeternae damnationi obnoxia esse cognouit, cognitis his confitetur errorem.",
+          "candidate_score": 0.640039,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_696",
+          "psc_text": "VP Explioit psalmus LVIII. incipit LVIIII R Expl. de LVIII. inoip. de LIX T 17 in his quae h. I. VR sed cf. in/r. cap. 1 et 2 in tituli inscriptione R in titulis V sed cf. infra et Sabatier II. 119 18 in doctrina VRα, 19 Subal. et corr. ex SuBaLeTH R 22 in om. T praescribta V 23 ad om. PT significatione T. effectu sunt, anteferri: curacum in finem, eumcum pro his, qui demutabuntur, cum tituli inscriptio, cum in doctrinam Dauid superscriptio conprehendit. post qusegestorum tempusadscribitur: succenditMesopotamiam etSyriam Sobal, et conuertit loab et percussit uallem Salinarum duodecim milia. quo psalmus omnis ab historia dissentit. nam cum Sobal percussit cum Mesopot-amia et Syria, quae ab eodem ad bellum commota et accensa et capta est, hanc maximi belli uictoriam ingens gratulationis laetitia consecuta est. psalmus autem totus tristis et msestusmaestus est, cum super repulso detractoque populo dolor est, cum commotae",
+          "candidate_score": 0.638873,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_157",
+          "bdc_text": "„devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_823",
+          "psc_text": "incipit psalmus LXIII VP Finit psalmus LXII incp. psal. LXIII R Expl. de pealmo LXII incip. de LXIII T 17 dum V cum R depraecor V ad te om. R 18 a = timore R ; de forma huius tractatus in cod. V ualde mutata ac mutilata cf. praef. et Acad. p. 51 20 editus tantum supr. scr. m. 3 R in fine RP. praescribitur, res non sui temporis, quo scriptus est, continere testatortestatur. sed quaerendum est, ex qua persona sit dictus, quidue ei se intellegendum enuntiet; nam sine dubio esse spiritalis est opinandus. cum enim ipsi illi psalmi, qui secundum titulorum inscriptiones res gestas continere creduntur, in plurimis a tituli sui et rerum ac personarum proprietate dissentiant magisque per editiones nominum atque gestorum spiritaiiumspiritalium operationum significent effectus, quid de eo erit intellegendum, in quo simplex tantum psalmi i D finem intellegendi inscriptio continetur, nisi quod spiritalis in eo doctrinae",
+          "candidate_score": 0.638578,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86_88",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1416",
+          "psc_text": "idcirco maledicti, qui declinant a mandatis tuis, quia increpantur superbi: quia per superbiam animi insolentis et humana despicimus et diuina neglegimus. sed uirtosuirtus uerbi hic conlocati non neglegenter est audienda. promptum enim fuerat dicere: maledicti, qui non obtemperant mandatis tuis. de uno et de plurimis mandatis in superiore uersu conpetentia diximus. maledicti autem sunt, qui per hanc prophfttiae doctrinam eruditi a mandatis dei declinant, id est per uitiorum praesentium desideria ab spe aeternorum mandatorum decidunt. qui enim declinat, id, in quo est, deuitat et ex alia parte in aliam deducitur et deflexu quodam de itinere decedit. uel leuiter ergo declinantem a mandatis dei maledictionis sententia conprehendit, ut intellegeremus, quanti periculi res esset, ea omnino ignorare nos, a quibus declinare maledictum est. 4 I Tim. 3, 6. 8 Pe. L, 29. 9 Luc. XIV, 11; Matth. XXIII, 12. 1 possit R sacerdotes rł a sacerdotis R 2 eum (e ex corr.",
+          "candidate_score": 0.638409,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_63",
+          "psc_text": "2 litt. in ras. R 12 et quia infusus huic profetae sp̃s sanctus haec loquatur V 16 lege e.r le corr. in marg. m. 2 V 20 non defluet RE 21 fecerit R 22 scribtis V 23 hoc om. Ve atque intelligi E cf. Abh. IV, 64 25 ante id una lilt. eras. R docuere E 26 referenda est profetia r 27 profetae illius sermo referat l. § 3 Ea autem, qufequae in exordio psalmi posita sunt, minime personaepersona eius dignitatique conueniunt; et incautam hanc ita prsedicandipraedicandi facilitatem ipsa illa coarguunt, quae continentur in psalmo. cum enim dicitur: et in lege domini fuit uoluntas eius, cum lex per dei filium lata sit, quomodo ad eum ob id beatitudo referetur, quia uoluntas eius in lege domini fuerit, cum dominus ipse sit legis? quod autem lex eius sit, in psalmo septuagesimo et septimo ipse testatur, quo ait: adtendite, populus meus, in legem",
+          "candidate_score": 0.638331,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_83_85",
+          "bdc_text": "- Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt . Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1068",
+          "psc_text": "in sancta V 20 hominibus (om. in) VPTe sed if. infr. 21 inhabitare dum dm R 24 haud ex haut RP haut V danihel RPT 25 sedes RITE ardens rota* eius: flumen ignis ducebat ante eum: milia milium seruiebant ei et dena milia denum milium adstabant ei. atque in his quidem, siue sub specie talis ornatus, siue sub significationis exemplo, nobis in currocurru opinio et sensus comitatus caelestis adfertur, ut sub concordi iugo milibus Uetantiumlaetantium obsequellam caelestem intellegamus. et hoc illae in Sina ardentes faces conlucentesque ignes, ingrauescentia tonitrua et totius domini aduentus terror ostendit, miDisteriaministeria scilicet angelorum legem in manu mediatoris disponentium adstitisse. hic ergo currus dei decem milium multiplex est miliaque laetantium sunt. et quia mediator dei hominumque sit dominus, in cuius manu per angelos, ut dictum est, lata lex fuerit, sequens sermo subiecit: dominus in illis in Sina, in illis scilicet laetantibus milibus: currusque numero multiplici decem",
+          "candidate_score": 0.637999,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_24",
+          "bdc_text": "Coenavit item mecum , quo die hęc scripsi , M. Heinrichus Liechtenstagius Bei Meister ( Magister? )",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716",
+          "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum",
+          "candidate_score": 0.637454,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_157_159",
+          "bdc_text": "„devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos : „spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1147",
+          "psc_text": "defixi uero in limo profundi nulla substantia sit. ergo quia nemo nisi quod sperat precatur — sperat autem nemo se non mori — talis heechaec eius merito oratio est, qui, moriturus licet, morte non erat obtinendus. adsumpta ergo infirmitas habuit officium deprecandsedeprecandae salutis, diuinitatis uero conscientia spem tenuit salutis in morte sperandse. saluari se ergo orat, qui et dixerit: deus, deus meus, quare me dereliquisti? 2 Ioh. n, 17. 24 Pa. XXI, 2; Matth. XXVII, 46. 1 cum etiam VP subab apoatolorum R 2 praesamptum sit Pu zelua — comedit me in marg. a m. 2 V 3 ademit VP oni ad eam V õ infirmitates ex infirmitatis m. 2 V loquitur ex loquetur m. 2 P 6 ac dolet ipsi V ex necessitate timoris V 7 quae risuscepit V accomodans ex ascommodans m. 2 V 9 quaerellis VR quaere = lis P et om. P infirmitatis ex firmitatis m.",
+          "candidate_score": 0.637306,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2704",
+          "psc_text": "cognitione P horum cognitione c. § 14 Neque solum magna est dei gloria, sed etiam excelsasexcelsus estethumilia respicit. hinc eminentis celsitudinis suae admiratio maxima est, quod humilia respicit, qui excelsus est. sed quae humilia respicit ? nempe ista: cor contribnlatumcontribulatum et humiliatum deus non spernit; et rursum: et super quem respiciam, nisi super humilem et trementem uerba mea? sed qui excelsus humiiiahumilia respicit, habet in se aiiamaliam quoque admirationem, quod et alta de longe agnoscit. superbpesuperbae et insolentes cogitationes deum non fallunt: agnoscit omnia, et nihil scientiae eius inpenetrabile est. deus, ut scriptum est, prope est his, qui tribulato sunt corde; non admiscetur autem adrogantibus, neque insolentibus prope est. unicuique nostrum pro fidei diuersitate aut proximus est ant remotus, spiritali uirtute, ubi se dignum est, adquiescens. et ideo alta a longe cognoscit, quia et per indignitatem abest ab insolente et per uirtutem, longe licet, quae sunt superba. cognoscit. § 15",
+          "candidate_score": 0.637231,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_19",
+          "psc_text": "absoiuitabsoluit. id ipsum autem dominus post resurrecrionemresurrectionem testatus est, dicens: quoniam omnia oportet inpleri. quae scripta sontsunt in lege Moysi et in prophetis et in psalmis de me. per haec ergo omnis prophetiae liber et signatus et clausus est: quia creditis his, quae inpleta per eam sunt cunnctacuncta illa. quae signata et clau.<a sontsunt, et aperientur et absolnenturabsoluentur. § 7 Kt quam quam omnia a dininodiuino spiritnspiritu per Dauid dicta esse ipsa domini professione noscamus. tamen etiam id ipsamipsum propheriseprophetiae hoiushuius species docet snpemae et ca-lesris in eo doctrinae 17 Luc. XXIV, 44. 1 in uoce rD (cj. Tischendorf Son. Test. Vat. p. 262 ,) uoce E 4 neqae infra terram om. r 5 et ego flebam multam r (cf. Tischendorf L c.) et flebam DE quia nemo — uidere ipeum om. r 7 ait rcflE dixit dl 10 intro r intus DE 11 dignos est rE est dignus D",
+          "candidate_score": 0.63704,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1021",
+          "psc_text": "II, 9 sq. 23 Eaai. XL, 3 sq.; Lnc. III, 4. 1 propositae V sit ia supr. acr. m. 1 R ac uia R 8 eius supr. ncr. m. 1 R 4 cui d5 (om. et) V estet V 5 adhibita sed cognitio per sup. lin. add. m. 2 V praecepta e 6 conlocare V 7 ei in raa. R 8 occasum autem V 9 in uita V intelligantur R oboleri V abo- Jetio V omnium om. V 10 occidentũ P secundum om. T 11 psallendum = R 12 ascenderit ex ascendit m. 2 V 14 dfis VRlT dno Rt P 15 oboedientiam (entiam in ras.) P se om. RPT usque ad e ex usque in m. 2 V 17 iusper T omne supr. scr. m. 1 R 18 ac terreatria PTE 19 confitetur R confiteatur PTb 20 in glam PTl ergo ndd. m. 2 V 21 dfis VT dominus",
+          "candidate_score": 0.636848,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_96",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_858",
+          "psc_text": "ex dS m. 2 P 14 post omnia eras. 5—6 litL R n 16 condempnat R in demerso P 17 condẽpna R 18 uau ex UBU . m..3 R —= agi' R magi P magistri E 19 heretioi R 20 totum ex tutum R adque R 21 ou ipsi P 99 post contemptus eras. ergo R 96 obseruantia R probantur Re. pro quibus deum sanctus spiritus interpellet idem namque per prophetam loquitur et docet. ipse autem secundum apostolum pro nobis inenarrabilibus gemitibus interpellat; atqueideohicitadictumest: exaudi orationem: non enim subsequitur meam, ut dicentis persona posset intellegi. licet enim multi, tamquam hoc deesset, addiderint, non tamen in authentioisauthenticis extat. propheta enim non suo sensu, sed inspiratus haec loquilurloquitur: eiaudiexaudi orationem. § 4 Sequitur, ut, quorum oratio sit exaudienda, demonstret, nec longe expectationem nostram differt; subiecit enim : omnis caro ad te ueniet. humani generis uniuersitatem scriptumscriptura sub carnis nomine designat, ut in",
+          "candidate_score": 0.635978,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55_57",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca . Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2371",
+          "psc_text": "V1. prophetarum et euangeliorum et apostolorum arcano caelesti libros consecratos plenae cognitionis scientia consequetur? § 2 In his igitur omnibus hserenshaerens ac detentus propheta ex interno cordis sui secreto secundum apostoli uocem et ipse proclamat dicens: de profundis clamaui ad te, domine. pone illum secundum apostolum in profundo diuitiarum dei inperscrutabilium et inuestigabilium demorantem, statue illum de profundo humanarum calamitatum aestu precantem secundum eam domini, quse in anteriore psalmo est, uocem: ueni in profundum maris, et tempestas demersit me, existima illum non labiis, sed secreto, ut iussum est, cordis orare: apta aut ignorationi aut passioni aut orationi uox ista dicentis est: de profundis clamaui ad te, domine, dum aut neseitnescit aut patitur aut precatur. et quia de profundis clamat, confidenter ait: domine exaudi uocem meam, fiant aures tuae intendentes in uocem orationis mesemeae. § 3 Sed quaerendum est, an idipsum sit exaudi uocem meam et fiant aures tuse intendentes in",
+          "candidate_score": 0.635051,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_96",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_950",
+          "psc_text": "cf. supr.) 91 quo ex quod R obaudiri posse ut efficiant PTa utaudiri posse = = efficiant R ut obaudiri posse efficiant t. qui meminerit dominum in enaugeliiseuangeliis dixisse: quod dico cobisuobis in tenebris, dicite in lumine, etquod in aure auditis, praedicate super tecta. deus namque constanti et publica prsedicationepraedicatione laudandus est, neque debet in commemorandis uirtutibus eius fides nostra trepidare. § 19 Sed qusequae tandem uox laudis eius audiri efficienda est? nempe ea, quod credentium animam posuerit in uitam, quod apostolicae praedicationi et martyrum confessioni constantiam et perseuerantiam largitus sit confitendi, quorum discursibus orbem terrae quibusdam quasi pedibus cselestis regni praedicatio transcucurrit in omnem enim terram exiit sonus eorum. et alibi spiritalis discursus gloriarngloriam clamans spiritus sanctus: quam speciosi pedes euangelizantium bona, euangelizantium pacem! hsechaec ergo uox laudis dei prsedicantium audienda prseconiopraeconio est, propheta testante: qui posuit animam meam ad uitam et non dedit commoueri pedes meos. non enim",
+          "candidate_score": 0.634044,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_133",
+          "bdc_text": "September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1366",
+          "psc_text": "ex repetito continuerit corr. m. 2 V depraecatur R iustificationes suas pE 25 depraecatnr V confesaio C. dicens: benedictus es, domine: doce me iustificationes tuas. de iustificationibus nonnulla aliqua anteriore sermone conplexi sumus, et superfluum est eadem frequenter iterare. maximus igitur et praecipuus labor est hanc iustificationum dei scientiam consequi, et humanae naturae infirmitas difficulter tot tantarumque rerum cognitionem consequitur: atque ob id ut doceatur orat, quia diuinae bonitatis munus est, animi humani inperitiam ad congruam atque unicuique generi conpetentem officiorum obseruantiam temperare. § 8 Succedit deinde etiam de iudiciis dei sermo, quo dicit: in labiis meis pronuntiaui omnia iudicia oris tui. quanta rerum et nuncupationum differentia est! primum a iuuentute mandata dei custodiuntur, dehinc deus toto corde inquiritur, tum dei eloquia occuluntur et iustificationes disci desiderantur, nunc indiciaiudicia praedicantur. sed propheta forte existimabitur a se excidisse et uel suorum, uel alienorum dictorum inmemor fuisse. in hoc enim psalmorum libro",
+          "candidate_score": 0.631845,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2314",
+          "psc_text": "in omni benedictione spiritali in cselestibus. cum itaque in spiritalibus et caelestibus benedici se ostendat, perfecta illa sanctorum beatitndobeatitudo non in his terrenis et corporeis esse speranda est; sed potius intellegendum est, per corporalium et terrenorum nuncupationem caelestium bonorum esse intellegentiam consequendam. numquid cum dominus secundum euangelia sponsus est et secundum Iohannem 9 I Cor. 7, 7. 16 Rom. VII, 14. 19 Ephes. I, 3. 1 isac r filii duo R duo filii (fili V) VPT et ex ei corr. R 8 aiuentiB filii scripsi aiuentis YRPT E 5 aput R R repperietur J'R 7 domo V ex domu corr. R domu 7' domus P 9 erit RPT erat V 11 propheta PT profeta supr. scr. m. 1 R pro**** V 12 usitata est VR usitata PTE 16 ad R in VPT 17 omnis VRT om. P 18 terrenam beatitudinis spem RPT terrenam beatitndinis sed spem V terrenam n beatitudinem",
+          "candidate_score": 0.631068,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis . Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl . oben Nr. 1630 , Anm. 16. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_614",
+          "psc_text": "qui ob metum erat intra speluncam reconditus, psalterio et cithara, ut testatur in psalmo, id est totius artis musicae perstreperet apparatu. § 3 CcepitCoepit autem ita: miserere mei, deus, miserere mei: quoniam in te confidit anima mea. misericordiam rogat, quia confidit in domino. docens ab his misericordiam dei sperandam esse, qui crederent. et misericordisemisericordiae dei quod momentum quiue sit effectus, ostendit dicens: et in umbra alarum tuarum sperabo, donec transeat iniquitas. auibus naturanaturae; est infirmitatem pullorum aliaalis inumbrare eosque a praeteraolantium ui atque inprobitate defendere. quod et in gallinis maxime noscimus, cum collectos intra pinnaepinnas fetus suos aut opacant aut tuentur. quarum consuetudinem ad exemplum sollicitudinis suae dominus commemorat dicens ad Hierusalem interfectricem prophetarum: quotiens uolui colligere filios tuos, sicut gallina, quae congregat pullos suos sub alas suas et noluisti? sperat ergo in umbra alarum dei sanctus. donec iniquitas transeat, id est dum aut saeculi scandala, aut iniquitalesiniquitates impiorum, aut",
+          "candidate_score": 0.630334,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_133_135",
+          "bdc_text": "September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 . September wurde diese den Pfarrern übergeben . Sie enthielt allerdings nur unbedeutende Zugeständnisse .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_852",
+          "psc_text": "adnuntiauerunt opera dei et facta eius intellexerunt. lsetabiturlaetabitur iustus in domino et sperabit in eo, et laadabunturlaudabuntur omnes recti corde. aduersus uulnerantes sagittas paruulorum loqui aliquid aduersantium lingua non habuit. et qui uidebant paruulos sagittantes, eonturbanturconturbantur et metuunt, cum se in errore sitos recognoscunt, cum diem iudicii et retributionem actae in corpore uitseuitae agnoscunt. cum opera dei audiunt et facta eius intellegunt. in his est laetitia sanctorum, in his spes firmissima. ob hsechaec deum qui recto corde sunt laudant, scientes esse remissorem peccatorum, mortis peremptorem et diaboli debellatorem, iudicem saeculi, seternitatisaeternitatis largitorem, deum et dominum nostrum, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS LXIV. In finem psalmus Dauid. Tedecet hymnum, deus, in Sion et tibi reddetur uotum in Hierusalem et reliqua. § 1 Oportune superiorem psalmum hic, qui subiacet, consecutus est. est autem et ipse in finem et congregationem gentium, quae dominum laudaturae sunt, nuntiat; et ipse huius interpretationis",
+          "candidate_score": 0.628968,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_133",
+          "bdc_text": "September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_852",
+          "psc_text": "adnuntiauerunt opera dei et facta eius intellexerunt. lsetabiturlaetabitur iustus in domino et sperabit in eo, et laadabunturlaudabuntur omnes recti corde. aduersus uulnerantes sagittas paruulorum loqui aliquid aduersantium lingua non habuit. et qui uidebant paruulos sagittantes, eonturbanturconturbantur et metuunt, cum se in errore sitos recognoscunt, cum diem iudicii et retributionem actae in corpore uitseuitae agnoscunt. cum opera dei audiunt et facta eius intellegunt. in his est laetitia sanctorum, in his spes firmissima. ob hsechaec deum qui recto corde sunt laudant, scientes esse remissorem peccatorum, mortis peremptorem et diaboli debellatorem, iudicem saeculi, seternitatisaeternitatis largitorem, deum et dominum nostrum, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS LXIV. In finem psalmus Dauid. Tedecet hymnum, deus, in Sion et tibi reddetur uotum in Hierusalem et reliqua. § 1 Oportune superiorem psalmum hic, qui subiacet, consecutus est. est autem et ipse in finem et congregationem gentium, quae dominum laudaturae sunt, nuntiat; et ipse huius interpretationis",
+          "candidate_score": 0.627996,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_64_66",
+          "bdc_text": "Legatis honor tantum non praescriptus exhibendus fuit , et qui non obedivit , poenę fuit obnoxius . Author est iuvenis nobilis a Schöno wWelcher Angehörige des weit verzweigten Geschlechts gemeint ist , bleibt unsicher ; in Frage kommt vielleicht der am 4 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1359",
+          "psc_text": "existere. propheta enim quid senserit, in promptu est noscere. legimus scriptum in Hieremia: maledictus, qui facit opera domini neglegenter. legimus et in euangeliis scriptum: omni enim habenti dabitur et abundabit; et qui non habet, etiam quod habet auferetur ab eo. ergo habens abundabit; non habens uero ipso illo, quod habet, indigebit. propheta non est obnoxius maledictionis condicioni, quia non neglegenter opera dei egit eum toto corde perquirens. deinde confidenter petit, ne a mandatis dei apellatur, quia eum toto corde perquirat. secundum euangelia enim habenti dabitur, et ei, qui non habet, etiam id, quod habet, auferetur. deus igitur non auferet nisi non habenti, secundum quod neque repellit nisi neglegentem. adeo autem bonitate plenus est, ut habentem abundantia muneretur: adeo uero non uult quemquam non habere, uti non habenti ipsum, quod habet, adimat. § 5 Neminem igitur nisi obnitentem repellit, neminem nisi neglegentem reicit. hanc enim propheta praetulit causam, cur se non",
+          "candidate_score": 0.62793,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_140",
+          "bdc_text": "Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_266",
+          "psc_text": "insoribtus eet (eat tup. lin. a m. 2 V 24 testantur ex uestantur m. 2 V 26 nelnt ex ueluti V 26 e rum (corr. m. 2) Y eat om. V 27 niohil r. in fine est, quod praesens tempus excedit; quia finis ex omnibus, non ex fine omnia: desinunt enim in ea cuncta, et est quoddam rei actae dictseue postremum; et nisi in ea totius uniuersitatis postremitas erit, non erit finis; quia necesse est non esse ultimum, quod ultra se habeat aliquid postremum. ex quo intellegendum, quotiensque titulus habet in fine, non praesentia in his, sed ultima contineri. occulta autem sunt. quae abscondita et latentia sunt, quaeque reconditis et inaccessibilibus et inperspicabilibus occulantur sintque ei tantum, qui condiderit, conperta, aut nisi cum aliquibus cognoscenda protulerit. ergo psalmus inscribitur in finem pro occultis. et quia ex natura rerum, quid intellegentiaintellegentiae) in nominibus finis occultorumque sit, uidemus, res ipsas, quae in",
+          "candidate_score": 0.627805,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86_88",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1529",
+          "psc_text": "in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in mandatis tuis, quae dilexi uehementer. § 12 Sed neque meditatio legis neque ipsa dilectio inpensa sufficiet, nisi fructum operum et uoluntatis efficientia consequatur. neque in hoc propheta cessauit; ait enim: et tuli manus meas ad mandata tua, qusequae dilexi ualde. 5 I Cor. 4, 8. 1 terrenorum V 9 cominus C 3 negantes se b 4 negamus C 5 et apostolus VCp fort. regnastis et om. Cp regnaretis VC fort. recte cf. Abh. IV, 85 8 suae R 9 gemina autem intellegentia = (eras. e) lectionS intellegentiae R geminautem intellegentia eleotionem intellegentie C geminam autem intellegentiae lectionem V geminam L.",
+          "candidate_score": 0.627742,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas . Principio nunc ago tibi gratias immortales ; facis enim meo nomine , quę non auderem petere , tua sponteDie Rede ist von einem ( nicht erhaltenen ) Schreiben Bullingers .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1353",
+          "psc_text": "Nouit Hieremias propheta aetatis huius beatitudinem dicens: bonum, inquit, est iuueni uiro, cum aufert iugum graue in iuuentute sua: sedebisedebit t singulariter et tacebit. non expectat frigescentes senectute annos nec emortuam iam per aetatem uitiorum consuetudinem. uult longi praelii militem; uult eum Christi seruum, quem ne ipsa quidem praeteritorum criminum recordatio polluat nam in his, qui iam prouectioris aetatis crediderunt, inest quidem per donum gratiae praeteritorum indulgentia; sed non abest per conscientueconscientiae 18 Thren. III, 27. 1 quasi ex que corr. m. 2 V 2 infantiae om. R sed. 1 lilt. eros. I 8 otiosae R elocutus est V 4 corriget RC 6 et qua C quia et pE aera ex aere m. 2 V obliuionem V 7 confirmans Cp(A) 8 ac ex ae V ac ex hao R consuetudinum V 9 rudens V 10 et om. C aetatum V 18 abstrahi (aba i. ras. «V) R abstrahere p 14",
+          "candidate_score": 0.627712,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_22_24",
+          "bdc_text": "de reditu eius dum inquiro , respondet prius iturum se Salodorum , Bernam , Friburgum . Quare falsus gaudio concepto prorsus excidi . Coenavit item mecum , quo die hęc scripsi , M. Heinrichus Liechtenstagius Bei Meister ( Magister? )",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_60",
+          "psc_text": "salutis spatium uacuum 7-8 litter. R. 2* et in eo, in quo filius loqui docetur, ipse se ex his, qusequae eommemoratcommemorat, dictorum suorum profitetur auctorem. dicens: populus, quem non cognoui, seruiuit mihi. dum enim et pater dicit: ipse inuocabit me et filius ait: populus seruiuit mihi, ipsos se esse, qui de se loquantur, ostendunt. at uero nunc cum dicitur: sedinsed lege domini fuit uoluntas eius, nulla domini persona de se loquentis ostenditur. sed alterius potius, beatitudinem eius scilicet uiri, cuius in lege domini, uoluntas sit, praedicantis. persona itaque prophefcrpropheta, cuius ore spiritus sanctus loquatur, nunc esse noscenda est officio oris eius ad cognitionem nos sacramenti spiritalis erudiens. § 2 Et cum hfechaec loquatur, quaerendum est, de quo uiro eum loqui intellegere debeamus. ait enim: beatus uir, qui non abiit in consilio impiorum et in uia peccatorum non stetit et in cathedra pestilentiae non sedit. sed in lege domini fuit uoluntas",
+          "candidate_score": 0.627398,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas . Principio nunc ago tibi gratias immortales ; facis enim meo nomine , quę non auderem petere , tua sponteDie Rede ist von einem ( nicht erhaltenen ) Schreiben Bullingers .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_747",
+          "psc_text": "Set quia haec, quamuis spe reposita iam sanctis sint, tamen adhuc sub dispensatione temporum differantur, qua munitione interim tutus sit, interiecto diapsalma demonstrat dicens: protegar in uelamento alarum tuarum, quoniam tu, deus. exaudisti orationem meam. protectionem miserieordisemisericordiae dei sub uelamento alarum diuinus sermo significat, de quo quia superioribus tractatum est, superfluus nunc et otiosus erit sermo. sed protectionis meritum ex fide orationis indultum est secundum illud: petite et dabitur uobis. § 5 Quin etiam ad quam spem protectione alarum dei inumbrandus esset, ostendit dicens: dedisti hereditatem timentibus nomen tuum. dies super dies regis adicies, annos eius usque in diem generationis et generationis. permanet in aeternum in conspectu dei. haec enim hereditas sancti est, uita et incorruptio et regnum et coaeterna deo habitatio. non Israhel tantum haec hereditas scripta est, sed timentibus dei nomen. dies enim aeterni sunt regis, siue quia sancti, qui peccati serui non erunt, reges sunt secundum illud",
+          "candidate_score": 0.627119,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_133_135",
+          "bdc_text": "September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 . September wurde diese den Pfarrern übergeben . Sie enthielt allerdings nur unbedeutende Zugeständnisse .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_996",
+          "psc_text": "PTb diriffis T'e 11 ex tribus VR ud credentes R 13 exultent P 14 in terra T 15 et spe V directarum (ec in ras.) P rectarum V 17 hine nihil P 18 isdem RP hisdem VTct itenatus F1 20 icitur R 22 isdem R hisdem VT 23 esse tractandam (am ex a corr. m. 2) V tractandam esse PTE 24 ee unam R unam PTE confessionS (sed ionS in ras. 3) R (b) cf. Acad. p. 59 25 esse om. V aliam ex ueliam m. 2 V cl. Acad. p. 13. XXII. Htlar. Pict. para I. 18 nbi dominus loquitur ad patrem: confitebor tibi, domine pater, domine caelorum et terrae, quoniam abscondisti haec a sapientibus et reuelasti ea paruulis. prima ergo illa et sujwriorsuperior confessio peccatorum esse credenda est, maxime quae prsedicationi propheticae atque apostolicae conectitur; sequens haec laudationis dei intellegenda est populorum, deinde omnium, id est gentium uniuersaromuniuersarum,",
+          "candidate_score": 0.626818,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_133",
+          "bdc_text": "September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_560",
+          "psc_text": "21 quaerellis VR querelis PT profetae VR non mo mouemus V 29 onim add. m. 2 V 28 potius d5 de PT quam om. T 24 quaestus YR. sunt. et, ut arbitror, ea, quae secuntur, intellegentise nostrae cursum probabunt. § 10 Intercedens uero diapsalma demutauit et sensum. nam omnis rursum aduersum eos, de quibus est querella, fit sermo, honore tamen eius, ad quem omnia est referre solitus, antelato. sequitur enim: expectabam saluificantem me a, pnsillanimitateetpusillanimitate tempestate. non noua hsechaec eius expectatioest; nam et in eo psalmo, quem ex persona eius esse non dubium est, sic precatus est: salua me, dens, quoniam intrauerunt aquae usque ad animam meam. infixus sum in limum profundi et non est substantia. ueni in altitudinem maris et tempestas demersit me. ab hac igitur tempestate atque ab hac pusillanimitate — humiliatus enim erat usque ad mortem crucis — saluari expectat ab eo, ad quem precatus est dicens:",
+          "candidate_score": 0.626742,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_56_58",
+          "bdc_text": "De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca . Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_884",
+          "psc_text": "cum fundo maris perturbatur. turbato enim diabolo omnia terroris sui ministeria turbantur: et ipse, in quo gentes pauebant, aduersantium potestatum sonus trepidat. recordemur uatum murmura et inconditos bacchantium fremitus et nonnumquam confuso audientium sensu incertum nescio quid simulacrorum sera sonuisse, omnem denique profano cserimoniorum cantu mundum resultantem; nunc uero domino Christo praedicato silere omnia confutata et trepida, cum hi templorum et gentium dii uirtute fidelium subiciuntur ad poenam, cum credentium uerbis torquentur, laniantur, uruntur et inuisibiles nobis atque inconprehensibiles naturae uerbo continentur, puniuntur, abiguntur, cum uates silent, cum muta sunt templa. per hsechaec itaque iam iudicio praeparantur. et praeparatio ista quid proficit? profecit namque: turbabuntur gentes et timebunt: cernentes scilicet deos suos mutos et tantum ad inpositionem manuum nostrarum poenae suae uocibus ingemescentes. sed post perturbationem gentium alii timebunt; timorem enim -erit inlature turbatio. numquid omnes, qui turbabuntur, et timebunt? nounon utique omnes, qui turbabuntur, et timebunt. § 11 Qui",
+          "candidate_score": 0.626515,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86_88",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_138",
+          "psc_text": "et populus Israhel facere, qunntaquanta manus tua et consilium praescripsit fieri. et nunc, domine, respice in iuinasminas eorum, et da seruis tuis cum omni fiducia loqui uerbum tuum. non ergo ambiguum est, quid tanto anteriore tempore prophetiseprophetiae psalmus ostenderit. nam permixti tum sibi in Herode atque Pilato gentes frementes et populi uana meditantes in unum cum ipsis suis regibus et principibus adstiterunt. communi enim et prajtorispraetoris et tetrarchretetrarchae iudicio in dominum confirmata damnationis est passio. § 6 Et quidem diligenter secundum propheticam scientiam unicuique generi et nomini singulorum quorumque uerborum est proprietas coaptata: ut gentes fremuerint, inpAritoinperito scilicet motu ineonditoque commotae, dei filium in corpore cernentes et audientes. quae usque adeo fremuerunt, ut corona spinea conpunxerint, ueste regia indutum salutatione atque honore regis inluserint, harundine caput contuderint, aceto ac felle potauerint, lanceslancea latus foderint. cohors enim militum Pilato subditorum ex fremitu ine intemperantis haec gessit. § 7 Populi autem inania",
+          "candidate_score": 0.626154,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_36",
+          "bdc_text": "Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1353",
+          "psc_text": "Nouit Hieremias propheta aetatis huius beatitudinem dicens: bonum, inquit, est iuueni uiro, cum aufert iugum graue in iuuentute sua: sedebisedebit t singulariter et tacebit. non expectat frigescentes senectute annos nec emortuam iam per aetatem uitiorum consuetudinem. uult longi praelii militem; uult eum Christi seruum, quem ne ipsa quidem praeteritorum criminum recordatio polluat nam in his, qui iam prouectioris aetatis crediderunt, inest quidem per donum gratiae praeteritorum indulgentia; sed non abest per conscientueconscientiae 18 Thren. III, 27. 1 quasi ex que corr. m. 2 V 2 infantiae om. R sed. 1 lilt. eros. I 8 otiosae R elocutus est V 4 corriget RC 6 et qua C quia et pE aera ex aere m. 2 V obliuionem V 7 confirmans Cp(A) 8 ac ex ae V ac ex hao R consuetudinum V 9 rudens V 10 et om. C aetatum V 18 abstrahi (aba i. ras. «V) R abstrahere p 14",
+          "candidate_score": 0.62558,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_56_58",
+          "bdc_text": "De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca . Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_690",
+          "psc_text": "manducandum: si autem non saturabuntur, et murmurabunt. amissa ciuitate temploque deserto et secundum romani regis edicta circumeuntes tantum, non etiam ineuntes ciuitatem famis eos non huius panis et cibi, sed oblationum, hostiarum et uisionum, quibus omnibus saturabantur, adficiet, aduersum custodem suum canum inprobitate latrantes. et dispergentur ad manducandum: quia per diuersa speciem sacerdotii illius legitimi et holocausti et circumcisionis imitantur, cum hsechaec tantum non nisi intra Hierosolymam sint legitima constituta. sed ad manducandum dispersi non saturantur. non enim nisi sanctis et deo placitis et loci ipsius ac templi eonstitutioneconstitutione religiosis sollemnitatibus explebuntur. sed adhuc ei murmurabunt: ne hac quidem fame festiuitatum suarum edomiti, ut secundum murmur, quo in deserto deum exacerbaueruutexacerbauerunt, pamitentisepoenitentiae quietequieta resipiscant.. 1 quia qui Bened. in adn., quia VRPa qui ex quia T qui e 2 dominator tJ dominabitur m. 2 V o temporum ex temporam m. 2 V 6 hanc P o dispensati corr. m. 2",
+          "candidate_score": 0.625376,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2407",
+          "psc_text": "G VP (P in supr. addJ, mirabilibus RT 7 demoramnr VR demoremur G demorabimur T demorabit' P 11 his ez is P in hominibua G homini e hominum VRPTb mirabilia et magna GVPTb magna et mirabilia Re 12 erat VR est PT 14 adspiratus est in GVR aspiratus in T adspiratu in P 15 persequentes se Ge peneq. tee et perseq. tis V persequentem se RPTb 16 onorat Pl 18 ut propheta orat uindictam non om. V .21 secuntur R sequuntur VPT 98 non in magnis VPT sed non in magnis R 515 summissua est VfR submissas PTE 26 enim RE om. VPT 97 in caelum est RP in caelum est est V in caelo est TE cor VRPe corde Tb. secundum euangelium exeunt cogitationes malae, homicidia, adulteria, fornieationesfornicationes, furta, falsa testimonia, blaspheraise, humile est, suaui illo mansuetudinis iugo subditum est. tenendus ergo - humilitatis et altitudinis modus est, ut",
+          "candidate_score": 0.62498,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86_88",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1322",
+          "psc_text": "saec. XI. in margine rccte suppleuit 26 legentes ex legentis (gen euan., in marg. legentes) R habraham RC. duos filios habuit, unum ex ancilla et unum ex libera? sed qui ex ancilla, secundum carnem natus est; qui autem ex libera, secundum repromissionem. et quia lex futurorum umbra est, adiecit: quse sunt allegorumena, hsec enim sunt duo testamenta. ergo quaecumque doctrinarum spiritalium umbram conplexabunt, hsec lex esse dicenda est: quia lex et spiritalis est et umbra est futurorum. § 6 Mandatum autem domini est, in quo obseruatio prseceptorum et custodia continetur, ut illud: non occides, non moechaberis, et cetera horum similia. et quia haec simplicia et splendida sunt nosque in uerum lumen per obseruantiam suorum dirigentia, idcirco ita dictum est: prseceptumpraeceptum domini lucidum, inluminans oculos. de lege autem non conuenerat ista dixisse, quia per umbram futurorum sancta est et animas per futurorum cognitionem conuertens; mandatum autem per obseruantiam sui inluminans. §",
+          "candidate_score": 0.624208,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86_88",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1338",
+          "psc_text": "uendendae omnes margaritae sunt, ut eaiea quae multi pretii est reperta, coematur. § 11 Dehinc consequitur hic uersus: tu mandasti mandata tua custodiri nimis. superius commemorauimus aliud significare mandata, aliud legem. et de lege, quantum arbitror, apostolus nobis testis fuit, quia umbra sit futurorum, in qua species ueritatis tamquam corpus in umbra describitur. mandatum uero est, quod per obseruantiam inplendum est; ut illud: non moechaberis, non occides. non enim in eo species futurae imaginis continetur, sed praesentem habet operationis effectum: tu mandasti mandata tua custodiri ualde. nihil igitur dissoluto animo, nihil incurioso agendum est, sed sollicitos atque anxios curam mandatorum dei exsequi nos oportet, ut id, quod agimus, in profectum fidei nostrae cura reuerentia eius, cui agimus, exsequamur. ceterum si aliquid remissa uoluntate et occupata in res alias cogitatione egerimus. officia quidem corporis in agendo occupabuntur, sed deuotionis meritum per neglegentiam non consequemur. § 12 Habemus nunc post mandatorum custodiam",
+          "candidate_score": 0.62351,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_82_84",
+          "bdc_text": "Le Luthéranisme , Nancy 1969 . - Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1068",
+          "psc_text": "in sancta V 20 hominibus (om. in) VPTe sed if. infr. 21 inhabitare dum dm R 24 haud ex haut RP haut V danihel RPT 25 sedes RITE ardens rota* eius: flumen ignis ducebat ante eum: milia milium seruiebant ei et dena milia denum milium adstabant ei. atque in his quidem, siue sub specie talis ornatus, siue sub significationis exemplo, nobis in currocurru opinio et sensus comitatus caelestis adfertur, ut sub concordi iugo milibus Uetantiumlaetantium obsequellam caelestem intellegamus. et hoc illae in Sina ardentes faces conlucentesque ignes, ingrauescentia tonitrua et totius domini aduentus terror ostendit, miDisteriaministeria scilicet angelorum legem in manu mediatoris disponentium adstitisse. hic ergo currus dei decem milium multiplex est miliaque laetantium sunt. et quia mediator dei hominumque sit dominus, in cuius manu per angelos, ut dictum est, lata lex fuerit, sequens sermo subiecit: dominus in illis in Sina, in illis scilicet laetantibus milibus: currusque numero multiplici decem",
+          "candidate_score": 0.623438,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_154_156",
+          "bdc_text": "emptum ab eo , dum isthic ageremSoweit bekannt , war Myconius letztmals im August 1536 nach Zürich gekommen ( vgl. HBBW VI [Nr. 877 ] , S. 389 , Anm. 4 ) . Wahrscheinlich erfolgte der Kauf aber schon vor seinem Umzug nach Basel ( 1531) . , et nunquam interea , quamvis non semel petierim , integrum factum . Prior est M alphabeti primi , custos :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_132",
+          "psc_text": "translsitores septuaginta in principio ediderunt ceteris diuerse transferentibus: et secundum hanc ambiguitatem haec ab illis in omni translatione est facta confusio. § 3 Sed perfecta horum septuaginta interpretum auctoritas manet. primum, quod ante aduentum corporalem domini transtulerunt, nec adulatio interpretandi adhibita tempori arguetur, tanto anteriore interpretationis aetate: dehinc, quod ipsi illi principes doctoresque synagogae et praeter scientiam legis per Moysen quoque doctrina secretiore perfecti non potuerunt inprobabiles esse arbitri interpretandi, qui certissimi et grauissimi erant auctores docendi. hi ergo psalmos inter ceteros libros 1 trasferentea r 2 cognitionum ex cognitionem m. 2 V scientia V 3 ambigua R hebraeicae V uario V nuntia - tia (quae lilt. correcta sit non apparet) R 5 post transtulerunt 1-2 iitt. eras. R multi- R modu m sermonum intellegentiam V 6 ut om. Rb 7 interpraetantes Vll 8 attulerint RE occulte V ..moysi VR 9 traditionis profectae V ambiguae VII hebrea V 10 cumemorata",
+          "candidate_score": 0.62339,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1171",
+          "psc_text": "PE 6 sit (it in ra.q.) R illut F profetae R profit=se (in rOR. fuit i) V 7 quae uos auditis Pb quae auditis uos e 9 infirmitatis V 11 ne ex me m. 2 V 16 p supr. scr. P 17 reuerentiam V1 faciem add. m. 2 V 20 I V om. R 23 ex om. P et oblectatione uitiorum a Pb 24 dfns add. m. 2 V 25 que corr. m. 2 V petebatur P 96 deaiderata (ta in uers. exeunte add. m. 3) R 27 nonissimum ex nouissi m. 2 V et ab hoc V 28 depraecamur V depre == HH camur R. ergo inproperium propter deum, dum alienum a natura sua corpus adsumit, dum secundum apostolum peccati nescium pater facit esse peccatum, dum fit oboediens usque ad mortem crucis, dum ipsi exprobratur, quod ceteros saluans se ipse non saluet, dum contumelias sputorum alaparumque perpetitur. § 10",
+          "candidate_score": 0.623207,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_133_135",
+          "bdc_text": "September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 . September wurde diese den Pfarrern übergeben . Sie enthielt allerdings nur unbedeutende Zugeständnisse .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2019",
+          "psc_text": "praemium in confessione consistit, ut ea, quae consequi nos posse credidimus, consecuturos esse testemur. § 12 Et idcirco quaedam a propheta interrogationis est facta conuersio; sed fidei digna consecuta responsio est. ad id enim, quod quaesitum est: quid detur tibi et quid adponatur tibi ad linguam dolosam? id est: quid tibi aduersus falsitatem eius praesidii adferatur? responsum est: sag i ttae potentes acutae cum carbonibus dosolatoriisdesolatoriis. solae enim sunt domini potentes et acutfeacutae sagittae, quae linguam dolosam ualent configere habentes in se uirtutem perurendae fraudulentiae atque uastandse; de quibus in septimo psalmo ait: sagittas suas arsuris operatus est; quse sibi utraque conueniunt. dei enim uerbum omnem nequitiam configit et omnem sensum petulantisB conuulnerat et ipsum illum uehementissimum mortis aculeum conpungit. namque peccator eumcum audiat deum aeternum, deum mundi conditorem, deum iudicem, 1 Matth. XVI, 13 sq. 21 Ps. VII, 14. 1 homines RT (G?) homines filium hominis E 51 quid",
+          "candidate_score": 0.622891,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_884",
+          "psc_text": "cum fundo maris perturbatur. turbato enim diabolo omnia terroris sui ministeria turbantur: et ipse, in quo gentes pauebant, aduersantium potestatum sonus trepidat. recordemur uatum murmura et inconditos bacchantium fremitus et nonnumquam confuso audientium sensu incertum nescio quid simulacrorum sera sonuisse, omnem denique profano cserimoniorum cantu mundum resultantem; nunc uero domino Christo praedicato silere omnia confutata et trepida, cum hi templorum et gentium dii uirtute fidelium subiciuntur ad poenam, cum credentium uerbis torquentur, laniantur, uruntur et inuisibiles nobis atque inconprehensibiles naturae uerbo continentur, puniuntur, abiguntur, cum uates silent, cum muta sunt templa. per hsechaec itaque iam iudicio praeparantur. et praeparatio ista quid proficit? profecit namque: turbabuntur gentes et timebunt: cernentes scilicet deos suos mutos et tantum ad inpositionem manuum nostrarum poenae suae uocibus ingemescentes. sed post perturbationem gentium alii timebunt; timorem enim -erit inlature turbatio. numquid omnes, qui turbabuntur, et timebunt? nounon utique omnes, qui turbabuntur, et timebunt. § 11 Qui",
+          "candidate_score": 0.622116,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2049",
+          "psc_text": "m. 2 V talem RPT talis T 12 in quo defixi RPT in quod fixi (in add. m. 2) V sunt ex sumus m. 2 V 16 totum & R uer — suo om. R 91 leuat RPT leuauit ergo V 99 acribtum est VP 28 de lege tua VRe (ita etiam p. 381, 7 VRCp) ex lege tua PT 28 mirabilia R in casis (iRT in causis P. in summa religionis sabbati otium? et, ut puto, fieri haec ab his, qui spectatores aderant, uidebantur. non ergo in id reuelandi sunt oculi, quod cernebatur, sed ad id, quod intellegi optabatur in lege. § 4 Mentis ergo oculos propheta eleuauit in montes. quosnam in montes? non utique in hos lucis atque aris profanatos et conuentibus impios, neque illos siluis horridos, saxis nudos, prseruptispraeruptis inuios, niuibus concretos; quid enim in his admirationis aut spei situm est? sed montes accipimus propheticos libros ex",
+          "candidate_score": 0.622087,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_41",
+          "bdc_text": "Nach unbelegten Angaben gehörte er ab 1504 dem Deutschen Orden an ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1074",
+          "psc_text": "ita huius mediatoris ex lege consummata cognitio est, ut. qui in Isetantiumlaetantium milibus in Sina fuisset, hic idem in sancto rursum in altum captiua captiuitate conscendens dona nos, qui secum cohabitaturos diffidebamus, acciperet. § 20 Post hanc itaque contra spei nostrae diffidentiam acceptorum in hominibus donorum hereditatem digna hsechaec ad deum 2 Marc. I, 24; Luc. IV, 34. 4 Ephea. IV, 9 sq. 11 Ps. II, 7 sq. 2 scl V sancte (e in ras. 3) R 4 dicti ex dicit R paulus supr. scr. T 6 qui ascendit RPTE 7 ergo add. m. 2 V 8 cepit V a diabulo V 9 hos et V 11 dominue dixit ad me om. V 12 postula a me PT 18 hereditatem (om. tuam) T 16 ultra ex ultro m. 2 V 17 terraene V terraenae RT 18 legentesque V et omni ante V T 20 i his dona in hominibus V",
+          "candidate_score": 0.62139,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1447",
+          "psc_text": "loco ab origine uac. rel. add.: sano Iangesč 5 et om. p 6 ee in uersu exeunte era.'., ecce in uers. ineunte adiec. R 7 istrahel V 8 palfebris et sic etiam in seq. f pro p V h 1 9 uero w = - - = esse R 10 palpebrarum (h add. m. 1) R omnum corr. m. 2 V 13 per add. m. 2 V 14 memorait ex meminit m. 2 V 14 confirmatus ex confirmans m. 2 V 15 dormi = at R sed etiam E 18 et in lege tua miserere mihi R 20 meminit Cpb uiam = = inesse In R uiam esse V 21 di peccationis alienus 5 p dei a peractione peocati omnis alienus est E cf. p. 3.5,10 22 quia ad VR 23 uoluptatem V. tamquam per uiam ad peccatum itur, ingruere. nec solum id orat deum, sed etiam, ut per legem",
+          "candidate_score": 0.621377,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86_88",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_139",
+          "psc_text": "commotae, dei filium in corpore cernentes et audientes. quae usque adeo fremuerunt, ut corona spinea conpunxerint, ueste regia indutum salutatione atque honore regis inluserint, harundine caput contuderint, aceto ac felle potauerint, lanceslancea latus foderint. cohors enim militum Pilato subditorum ex fremitu ine intemperantis haec gessit. § 7 Populi autem inania meditati sunt id est inani in doctrinis dei meditatione uersati, cum per nieditationemmeditationem legis non intellexerint, qui prsedicabaturpraedicabatur in lege. iam enim tum non tantum ex illa secundum carnem Abrahae generatione svnagogaesynagogae populus abundabat, sed ex multis populis; in uno Israhel populi nomine multorum populorum diuersitas 2 id ipsum om. RE 3 post eius R h. f. inepte etiam uers. !• pgalmi adimxit disrupamus uincula eorū et cpiciamus a nobis iugu ipsoru 7 ei consilium R praescribsit VR 8 illorum RE 9 omni fiducucia ex omnib fiducuciae m. 2 V 10 profetiae V 11 adque VR 12 principibus et regibusE",
+          "candidate_score": 0.621158,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86_88",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1378",
+          "psc_text": "est, et cetera in iustificationum obseruantiam constituta, quae ingentem in se habent futurae spei meditationem per negotii praesentis effectum. atque ideo in his meditatur, ut in mandatis exercetur: quia exercitatio usum retinet consuetudinis institutae, meditatio autem se in id, quod nondum obtinuit, extendit, ut per meditationem id, quod expetit, consequatuTconsequatur; qusequae meditatio iustificationis id consequitur, ne sermoDumsermonum et promissionum subrepat obliuio.' GIMEL. Betribue seruo tuo, uiuam: et custodiam sermones tuos et reliqua. § 1 Quibus non est constans emundati cordis conscientia, precari ista prophetae uoce non possunt: retribue seruo tuo. si enim digna secundum opera nostra retributio aderit, in peccatorum ac delictorum nostrorum poenis manebimus. satis autem est, si cui uel haec saltim fiducia gratulandi ad dominum fuerit: non secundum peccata nostra fecit nobis, nequesecundum iniustitiasnostrasreddidit 23 Ps. CII, 10; 11; 12; 14. a 1 que corr. m. 2 V que C quo e quia pb 2 illut V cociders",
+          "candidate_score": 0.619809,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86_88",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_76",
+          "psc_text": "agitur semper et uadit, loco consistendi in his consiliis non reperto. § 8 Sunt et alia consilia impiorum, eorum scilicet, qui in haeresim delapsi nec noui nec ueteris Testamenti legibus continentur. quorum sermo in orbem semper et circulum erroris inflexus, nihil tenens et in nullo consistens indefinitae sententiae cursu recursuque iactatur. quorum impietatis est, deum non ex dei ipsius professione sed ex arbitrii sui uoluntate metiri; ignorantes non minoris impietatis esse, deum fingere, quam negare; a quibus cum requiras, quo spei ac fidei suasuae fine sic sentiant, confunduntur, perturbantur, dissimulant, circumerrant et finem ipsum eius, dequa quaeritur, disputationis euitant. beatus ergo uir est, qui in hoc impiorum consilio non abiit, id est, qui ipsam illam in hoc consilio eundi non admiserit uoluntatem: quia quae impia sunt, uel cogitasse iam crimen sit. § 9 Sequens autem est, ut qui in impiorum consilio non abiit, in peccatorum quoque uia non stet. plures",
+          "candidate_score": 0.619083,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_36",
+          "bdc_text": "Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1355",
+          "psc_text": "24 iam om. VCp profectioris V orediderunt corr.m. 3 R in his est R donum gratiae per praeteritorum indulgetiam (donum ex bonum corr. m. 2) V 26 habent per C. naturam gestorum recordatio. bonum, inquit, iuueni auferre iugum graue. onus istud crudi ad oboediendum anni aegre ferantferunt; ceterum aetas tenera grauis oneris molestiam per uirtutis incrementa non sentit. sed suscepto in iuuentute onere quid faciet? sedebit, inquit, singulariter et tacebit. rarus iste est, cum quo perfectio timoris dei per annorum augmenta concrescat; et idcirco singularis sedebit, lasciuos adulescentiae coetus derelinquens et ab ipso senum nuper credentium consessu remotus; quia ei non conpetit dicere: delicta iuuentutis mesemeae, domine, ne memineris. silebit etiam congruam fidei et iuuentuti existimans taciturnitatem: non tumultibus negotiorum saecularium admixtus, sed per modestiam tacens, sola diuina sacramentorum cognitione occupatus et sermones dei tacita rerum atque operum obseruatione custodiens. § 3 Redit deinde ad personam suam propheta, ut id,",
+          "candidate_score": 0.618622,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_49",
+          "bdc_text": "Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_197",
+          "psc_text": "cum nubibus caeli meminissent, aduersus quem fremerent et conuenirent, ut per cognitionem diuini aduentus conturbati super contumelia inlusse humilitatis corporeae pseniterentpaeniterent. § 27 Tenet autem ordinem prophetiseprophetiae euangelica doctrina. nam in eo ipso dicti utriusque ratio continetur, huius scilicet dicti: ego autem constitutus sum rex ab eo super Sion montem sanctum eius, adnuntians prseceptumpraeceptum eius. dominus dixit ad me: filius meus es tu, ego bodiegenui te; cum enim ait: a modo uidebitis filium hominis sedentem a dextris uirtutis, tempus, quo filius hominis, qui et Christus et dei filius est, consessu dei dignus esset, ostendit: ut, quia antea dei filius, tum quoque et hominis filius esset, id, quod tum hominis filius est, ad perfectum dei filium, id est ad resumendam indulgendamque corpori aeternitatis suae gloriam per resurrectionis potentiam gigneretur: quam gloriam a patre corporeus reposcebat. qui enim in forma dei erat, formam serui acceperat. et acceptae huic formae serui gloriam dei.",
+          "candidate_score": 0.617826,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas . Principio nunc ago tibi gratias immortales ; facis enim meo nomine , quę non auderem petere , tua sponteDie Rede ist von einem ( nicht erhaltenen ) Schreiben Bullingers .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_420",
+          "psc_text": "26 gerens (g et r in ras.) R aeterna Y. confessioiiis autem causam addidit dicens: quia fecisti; aoetoremauctorem scilicet llniuersitatisuniuersitatis huius dominum esse confessus, nulli alii docens confitendum, quam qui fecit oliuam fructiferfcmfructiferam spei misericordia in saeculum sseeulisaeculi. § 24 Et quis hic sit, qui fecit ista, demonstrat dicens: et exapectaboexspectabo nomen tuum, quoniam bonum est in conspectu sanctorum tuorum. exspectabit ergo dei nomen, cui confitetur, per quem facta sunt omnia: unus enim deuddeus pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus dominus noster Iesus ObristusChristus, per quem omnia, et nos per ipsum. huius ergo nomen exspectat, Iesum - scilicet Ilidereuidere, id est saluatorem suum nosse, angelo dicente: et cognominabis nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. Christum conspieereconspicere, ut per professionem generosae . familiae sit christianus, exspectat. bonum autem hoc nomen est, quod archangeli atque angeli adorant, quod daemones tremunt et ferre",
+          "candidate_score": 0.616374,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_56_58",
+          "bdc_text": "De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca . Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1952",
+          "psc_text": "ex dolore dolore m. 2 V non solum perturbet pb 28 se etiam e sed etiam VRpb sed ue etiam his C tabem ex turbem m. 2 V liq.s«*»»s corr. m. 2 V 24 animo V 25 a dei lege pb a lege dei C. conrumpunt. hos habet aestus, has tantum defatigationes sentit propheta, cum dicit: uidi non seruantes pactum et tabescebam: quia eloquia tua non custodieruDtcustodierunt. consignati testamenti Israhel heres nuncupatus est et audita de monte domini uoce respondit: omnia, quaecumque dixit deus, et audiemus et faciemus. at uero ubi diis alienis adorauit, ubi omnium se scelerum uitiis contamioauitcontaminauit, pactum et auditae nuncupationis et professae obseruationis amisit. alllquiaeloquia enim dei non custodierunt, qusequae se facturos auditurosque responderunt. nec noua prophetae huius super praeuaricationenipraeuaricationem populi tabes est; quippe cum et dominum ipsum ad impietatem Hierusalem inlacrimasse noscamus, et ex doctrina eadem super inpsenitentesinpaenitentes apostolus fleat et insuper ipse. si quis",
+          "candidate_score": 0.616124,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1116",
+          "psc_text": "est V in deo VRPT if. Hartel Ennod. p. 673, Lucif. p. 364, Petschenig Vict. p. 139 in deum E 14 recensque RT (sed c in ras. 3 R, in marg. p add. T) 15 supterfugiant V 16 conplexa sunt V 18 deus et pater E 20 benedictione spiritali E 21 ut RPTb ra 23 uenta P eaque quae P iam om. V ante constitutione mundi V ante mundi constitutionem T ante constitutionem (om. mundi) P 24 per definitionem om. PT (Bened. falsa adn.). XXII. Hllar. Pict. para I. 20 § 30 Et quid illud sit, mox continuat ordo dictorum: a templo tuo in Hierusalem tibi adferent reges munera. templum in Hierusalem est, in quo hostiarum legitima offerebantur; nunc autem a templo in Hierusalem a regibus sunt munera adferenda. quod utique contra locorum significationem rationemque gestorum est, ut illinc, quo inferri magis oporteret, id est de templo, offerenda sint munera.",
+          "candidate_score": 0.615311,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. . Fuit ante dies aliquot hic Felix Molitor , aliquando faber lignariusDer Zimmermann Felix Müller wurde 1539 in die Zunft zur Zimmerleuten aufgenommen ( s. Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1145",
+          "psc_text": "V fidelis VP 19 qui autem ex V obseruatione ex obseruationem corr. m. 2 V 20 demutatio P m renascentis VP 21 Rorent P 22 abigitur corr. m. 1 V psalmus ex pulnii corr. m. 2 V 24 in putatione cantici P consummationem ex conaummationis m. 2 V consummatione P scribturarum VP. testatus est, tum etiam dictum hoc ab eodem sub apostolorum recordatione praisumptumpraesumptum: zelus domus tuae comedit me adimit ambiguitatem confirmatque omnia ad eum dicta gestaque esse referenda. uniuersarum itaque humanarum passionum sorte perfunctus secundum susceptas infirmitates nostras loquitur; et dolet ipse quidem extra necessitatem et timoris positus et doloris, sed his se tamen, quae suscepit, accommodans; ut qui carnis nostrae homo natus esset, et dolorum nostrorum querellis et infirmitatis precatione loqueretur. ccepitcoepit itaque ita: § 2 Salua me, deus, quoniam intrauerunt aquteaquae usque ad animam meam. infixus sum in limum profundi, et non est substantia. uiuendi omnibus finem",
+          "candidate_score": 0.614911,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2315",
+          "psc_text": "R domu 7' domus P 9 erit RPT erat V 11 propheta PT profeta supr. scr. m. 1 R pro**** V 12 usitata est VR usitata PTE 16 ad R in VPT 17 omnis VRT om. P 18 terrenam beatitudinis spem RPT terrenam beatitndinis sed spem V terrenam n beatitudinem sed spiritalem E 19 ths xpi V 20 benedictioni F1 21 itaque in RPT itaquae V1 benedici se ostendat RVTE benedicis eos P 22 perfecta RPT perfeta V 23 corporeis VRb corporalib: PTe intelligendum est R intellegendum P intelligendum 7' intelle**** T' 24 et terrenorum RT terrenorum P 26 euuangelia T'. habet sponsam, de sponsis terrenis et corporalibus significari existimandum est? non utique: sed per hanc sermonis consuetudinem docemur eum esse, qui promissus sit gentibus cuique a patre ecclesiae hereditas per adoptionem corporis, quod ex uirgine praesumpturus esset, desponsa sit. § 9 Ut autem nunc cognoscamus, quid sub uxoris nuncupatione",
+          "candidate_score": 0.614755,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1855",
+          "psc_text": "V ex animo V. § 2 Sequitur deinde: declaratio sermonum tuorum inluminat et intellectum dat paruulis. et hic quoque sermo forte uidetur a naturae nostrae consuetudine esse diaersusdiuersus. cum enim ante intellegendum sit et sic lumine intellegentiseintellegentiae utendum, quia noctem ignorantiae intellegentiae adeptae lumen apellat, propheta tamen dicit declarationem uerborum dei prius inluminare et post inluminationem intellegentiam praestare. sed qusequae sint dei uerba, ante discendum est; et tunc inluminationis ac postea intellegentiae ratio praestanda est. uerba dei sunt, quaecumque prophetae locuti sunt. curocum enim Moyses uerbis suis populo HebrseoHebraeo legis obseruantiam nuntiauerit, tamen in libro eiusdem legis ita scriptum est: et dixit deus ad Moysen: dic filiis Israhel. usus igitur est his legislator uerbis, quibus ei ut uteretur praeceptum est. ergo uerba dei sunt, quae per officium licet humani oris audita sunt. sed et magnus ille propheta ipso iudicio domini nostri Iesu Christi bene locutus, cum dixisset: audi caelum, et",
+          "candidate_score": 0.614694,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2377",
+          "psc_text": "ex audet m. 2 V 6 uirtus huius V 7 ubique est et abj. cumque adest R cf. p. 651, 4 ubique est et ubique adest PTE ubiqae adest V 10 praecemur V praecaemur R cõuiciantis V1 maledicentis V1 11 fides add. m. 2 V 12 ezsequitur RPT exsequetur r a 18 institutionem RPT institutiones . V 19 quarum R qrQ T quorum P e 20 materiam VRP materiam T ad R in PTE 21 aptatam ex aptalam R 22 ut corporis V 24 inferioreque VRTe inferiorique Pb 26 quo conparatur (S paratur P) ut RP quo corporatur (c***oratur n 0 ut Vrb quo cQponatur ut e cSparatoril q T quo corporatum coni. Bened. in adn. haec infidelitatis deliramenta sunt, dum per caelestis naturae ignorationem intra has opinionis angustias uitio ingenii degeneris coartatur. § 5 Deus autem, qui semper et in omnibus manens ubicumque idem et nusquam ipse non totus",
+          "candidate_score": 0.61464,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1948",
+          "psc_text": "VR cum non utique Cpb nam utique non e manent e 16 ut om. VR acientium Vx noticiong p 17 profeta V profecto C iustificationes pb 18 solus V iusta tamen p dum V domino R drb Cp 20 ne et — s cognitionem om. C ne & ab ipso salus pe 23 expraesum V psit P aeternorum C 24 notiones ex notionib. m. 2 V hebreo V haebraeo R. annis seruiente, et post hoc idem sexennii tempus et terra omni in otium relinquenda et fructibus eius etiam bestiis deputandis, in iubelaei quoque anni, id est quinquagesimi lege, per quam et laxatis pactionibus debitorum et agris omnibus ad dominorum, si qui forte uenissent, iura redeuntibus nonanoua et caelestis rerum omnium et remissio et reformatio prsenuntiatur. et quia ab his, qui ista non exquisierint, salus longe est, totus in exquirendis his propheta detentus et diuinsediuinae atque aeternae misericordisemisericordiae iustificationes in speculo",
+          "candidate_score": 0.612367,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1470",
+          "psc_text": "VCpE 94 ut quiram C et exquiram pE 26 per uoltitatum V1 26 pE post gereretur inser. D. 34: da mihi intellectum et scrutabor legem tuam et Beroabo eam in toto corde meo. UII. HlUtr. Plct. pari I. 26 § 5 In prouerbiis Salomonis scriptum meminimus: inintellegenti sapientiam interroganti sapientia deputatur. quo sensu id ostendi uidetur, quod, qui non intellegat et sapienter interroget, sapere credatur. hoc itaque eo proficit, quia propheta in lege manens et secundum apostolum HebrsBusHebraeus ex HebrseisHebraeis octauo die circumcisus et secundum genus ex tribu Iuda et secundum gratiam corporeae unctionis et rex electus et Christus et secundum sacramentum dominicsedominicae natiuitatis dignus, cuius filius Iesus Christus esset, tamquam peregrinus legis orat: da mihi intellectum, et scrutabo legem tuam et seruabo eam intotocorde meo. nondum ergo seruat, nondum scrutatus est, nondum intellegit. non ergo de ea lege loquitur, in qua natus est, eruditus est, operatus est, propheta. sciens",
+          "candidate_score": 0.612027,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1799",
+          "psc_text": "spectatione V 12 inridunt VC fort. recte, cf. p. 409, 12 alia V 14 adferet V affert Re &:ferre'- C auferet pb uestrae et C uestra est 06 15 natam p cummune C 17 uere R uero V licentia ex licentiam m. 2 V a nobis RC a uobis V cf. Ennod. ed. Hartel p. 634 nobis pE 18 erga V 19 profeta add. m. 1 V et fructum V et fructus — accipiat in 1narg. inf. add. C 92 et idcirco ait om. R secundum eloquium E 24 uitae et V spei VC 25 sperat regnum caelorum sperat eni di V 27 confunditur VR suscipiat VC uiuat add. m. 2 V. § 8 Dehinc sequitur: adiuua me, et saluus eroetmeditabor iustificatioDes tuas semper. superius dixerat: adiutor et susceptor meus, nunc autem nominum commemoratorum rem precatur, ut, qui susceptor est, suscipiat et, qui adiutor est, adiuuet. non abesse a se",
+          "candidate_score": 0.611199,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1320",
+          "psc_text": "umbra scilicet, ut apostolus ait, futurorum; quod de ceteris scriptum nusquam est, ut futurorum umbra sit aut iustificatio, aut testimonia, aut mandata: sed tantum id legi proprium est, ut apostolus in plurimis docet, non secundum litterae intellegentiam legem esse tractandam, sed secundum spiritalem doctrinam futurorum in ea umbram esse noscendam. ait enim: non obturabis os bouis triturantis et adiecit: numquid pecudum deo cura est? an propter nos dicta scriptaque sunt? et rursum: legem legentes non audistis, quodAbraham 17 Coloss. II, 17. 23 I Cor. 9, 9. 26 Gal. IV, 21 aqq. 1 secundo (om. in) R secundum V sorutantur RCp 3 custodiri to ex custodire R custodire C 4 derigantur V 5 in VI R 7 in omnia mandata tua Cp 9 de iustificationibuB V 11 aliut lex ad praeceptom V 12 est ex aest m. 2 V 14 totum autem hoc ex totum hoc autem n- 2 V 16",
+          "candidate_score": 0.611034,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl . oben Nr. 1630 , Anm. 16. . Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1959",
+          "psc_text": "om. Cp principium V 21 odia inaectationeque V odia inseatationesQ, R odia et insectationes E odia insectionis C odii insectationes p sustinet p 22 aubatantiam V sed conformans euangelica dni et apostolicam uiam n non ignarus cet. C sed confirmat euangelicQ dm ad apostolos dictii nam ignarus cet. p(A) 23 euuangelicum V. euangelici sermouissermonis, quo ait: tradent enim uos et flagellabunt in synagogis, et stabitis ante reges et potestates in testimonium illis et gentibus. quin etiam constantiam prsedicationis insinuans et confessionis gloriam docens ante eos fuerat adhortatus dicens: omnis, qui confitebitur me coram hominibus, et ego confitebor eum coram patre meo, qui est in cseliscaelis: qui autem negauerit me coram hominibus, et ego negabo eum coram patre meo, qui in cseliscaelis est. sine igitarigitur dedicatus ex lege, siue etiam in euangelii gloriam praeparataspraeparatus, qui neque Saul populoque eius causam insectandi se reliquisset et per multa principum et gentium odia sciret",
+          "candidate_score": 0.610767,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1211",
+          "psc_text": "sunt RPE dolorem supr. scr. m. 1 R suorum ex ipsorii m. 1 R addiderunt (Pll) b 25 \"iuste P iniustae YR. sentiri oporteat, ante tractandum est, ut, quatenus et hsec percussio salutaris et illa percussi persecutio impia sit, possit intellegi. percussit dominus Sodomam et Gomorram ultimis sceleribus pollutas et abominatas; et inuenio his ad misericordiamisericordiae* reconciliationem hoc, quod percussae sunt, profecisse, cum tolerabilius his die iudicii sit futurum, quam his ciuitatibus, in quibus de apostolorum pedibus puluis excussus sit. parcussampercussam quoque synagogam Dathan et Abiron plaga dignissima cognitum est, sed in animis eorum ea, quibus maxime peccauerant, sanctificata sunt opera. et ne per singula, quae sunt multa, discurram, cum et apostolus in interitum carnis ad salutem spiritus tradat, dominus ipse, quid percutiens proficiat, ostendit dicens: uidete, uidete, quia ego sum, et non est deus praeter me. ego interimam et ego uiuificabo; percutiam et ego sanabo, ut percutiendi causam proficisci",
+          "candidate_score": 0.610397,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1321",
+          "psc_text": "3 custodiri to ex custodire R custodire C 4 derigantur V 5 in VI R 7 in omnia mandata tua Cp 9 de iustificationibuB V 11 aliut lex ad praeceptom V 12 est ex aest m. 2 V 14 totum autem hoc ex totum hoc autem n- 2 V 16 se om. V 18 aoriptum nequaquam est C scilicet ut E 20 in lege properium est C 21 litterae — secundum add. m. 2 V 22 in eam V 25 annon RCpE scriptaque om. RCp in hoc quoque folio (90) codicis R interdum nonnullae litterae in textu euanuerunt, quas manus saec. XI. in margine rccte suppleuit 26 legentes ex legentis (gen euan., in marg. legentes) R habraham RC. duos filios habuit, unum ex ancilla et unum ex libera? sed qui ex ancilla, secundum carnem natus est; qui autem ex libera, secundum repromissionem. et quia lex futurorum umbra est, adiecit: quse",
+          "candidate_score": 0.608829,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2114",
+          "psc_text": "scriptura est grauia pro firmis et inmobilibus nuncupare; sic ubi ait: in populo graui laudabo te. nunc quoque cum de pace uirtutis memorasset, abundantiam beatitudinis perfectae et aeternae ciuitatis huius principibus tamquam firmissimis et grauissimis deputauit dicens: et abundantia in turribus grauibus tuis. superius dixerat: et abundantia diligentibus te; non ergo omnium est abundantia, sed diligentium deum. deindfedeinde adiecit: fiat pax in uirtute tua; pax enim ecclesiseecclesiae et unitas uirtutem nobis firmitatemque praestat secundum illud apostoli: et pax dei, quae exsuperat omnem sensum prudentiae, cusLodietcustodiet corda uestra in Christo Iesu. nunc quoque hanc abundantiam, quam 17 Ps. XXXIV, 18. 25 Phil. IV, 7. 2 abnndantia GPT = abundantia = R 4 grauibus RPT gr *** G om. V adque G VR 6 conexa sunt sibi R conez ** sunt ** G conexa (connexa P) sibi sunt PTE inuicem conexa sunt sibi V 7 perfecta uero R per peccata uero P",
+          "candidate_score": 0.608522,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2373",
+          "psc_text": "natura. scriptum quoque est: quoniam spiritus carnem et ossa non habet. ex his enim corporis membra consistunt, quibus substantia dei non eget. deus autem, qui et ubique et in omnibus est, totus audit, totus uidet, totus efficit, totus incedit. et hoc ex scripturis docemur, cum dicitur: ego sum deus adpropians, 9 Ps. LXVIII, 3. 23 Ioh. IV, 24. 26 Luc. XXIV, 39. 30 Hierem. XXIII, 23. 1 arcbano RPT 8 ac ex hao R 4 et VPT om. R 5 proclamat VR clamat PTE 8 calamitatem V1 aestu praecantem R aestum praecantem V 9 anteriori V 10 profunda ex funda V profundo R 14 clamat ex clamaaut V 16 indentes TT1 in uocem VRE (et T in marg.) in precem (praecem P1) PT 20 est ex oest m. 1 V om. R 25 scribtum V 26 bis ex is P 28 et ante ubique supr. scr. T. et non de",
+          "candidate_score": 0.608294,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2790",
+          "psc_text": "tribulatis corde, in humilibus terrae, in purgamentis mundi, in ecclesiae infimis. infimum enim ecclesiae id est omni humilitate submissum. hoc ergo occultum mysterium reuelatum est, quod est Christus in nobis. non per apostolum hsechaec tantum dominus, sed etiam in hoc eodem psalmo ita loquitur dicens: non est occultatum os meum a te, quae fecisti in occulto: et substantia mea in inferioribus terrae. non in inferno, sicut superius. cum de passione tractabat, sed in inferioribus terrae. cum de reuelatis a patre, quae in occulto fuerant, praedicabat. occultum autem fuerat, quod est Christus in uobis, id est substantia mea in inferioribus terrae, in inferioribus scilicet omnium humilitatis officiis. § 32 Procedit deinde secundum profectum euangelicum sermo psalmi, cum ait: inperfectum tuum uiderunt oculi mei, et in libro tuo omnes scribentur: die replebuntur, et nemo in eis. atque ut omnia secundum doctrinam caelestem intellegere possimus, id, quod difficultatem adfert, absoluendum est. quod enim",
+          "candidate_score": 0.608156,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2231",
+          "psc_text": "quod G quod P aut quod G (ila etiam in seqq.) 16 in ieiuniis RV(Gf) ieiuniis PT 17 post aut quo uerba repetita pecuniae seruiebamus aut quo del. m. 2 V noatrae VR nostra PT 18 benignitatia GRPT benignitatis ex benignitas corr. m. 2 V 19 imperabamus B 20 uincimus TE uicimus GVRP quo dft VRT quod dflm G qd deum P 28 dfis GPT ds VR cf. p. 609, 14. uirtntes uitiorum demutationem contuentes dei in nos magnificentiam admirantur. idipsum etiam ex sensu adepta huius beatitudinis nos quoque confitemur in oris gaudio et exultatione lingucelingua: magnificauit dominus facere nobiscum: facti sumus lsetanteslaetantes. lsetamurlaetamur enim de profundo ac miserabili csenocaeno ablutos nos fuisse et nouos ex omnibus uitseuitae anterioris uitiis constitisse. § 10 Et quia propheta futurae spei gaudia loquebatur, licet secundum scripturae consuetudinem tamquam de praeteritis gratularetur, tamen per consequentem precem non sui temporis res has esse declarat dicens",
+          "candidate_score": 0.607287,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2748",
+          "psc_text": "quem misisti Iesum Christum. sed haec suo loco plenius prosequemur. § 14 Descendendum autem ad id est secundum ordinem dictorum: ecce tu, domine, cognouisti omnia nouissima et antiqua. nouissima sunt, cum probasti, cum 1 Ioh. XIV, 6. 3 Matth. XXIV, 35. 22 loh. XVII, 6. 23 Ibid. 3. 1 uia uita R uilL tua P uia et uita E recepit R 2 in lingnaP 3 qtiia ait a qui ait P 5 uerii ex uero P 8 profecit P 18 et non Pb 16 moyse RE moyses P libris = legis R loquentis RPb lt potuit Re a 18 nesciente P 19 et ante isac supr. scr. P 21 istae R ei om. P 23 auiè est R est autem PE 24 solum & uerum RPX solum uermn pt E çj. Sabatier III, 471 25 suo loco PE uolout R 27 cognouisti nonislima (uisti in tiers. exeunte add. m. 3)",
+          "candidate_score": 0.606303,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_80_82",
+          "bdc_text": "] , Neuchâtel-Paris 1930 , S. 487f : Henri Tribout de Morembert , La réforme à Metz , Bd. 1 : Le Luthéranisme , Nancy 1969 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2886",
+          "psc_text": "m. 1 R heretioi R 20 combinabor Ed. Bas. 1550 et Paris. lo72 tiĮ n 28 in archa Ra 24 Vll-Septeii 26 i utilis R 28 et peccata nostra E. hominem, faciens pacem, ut reconciliaret ambos deo in uno corpore, internum scilicet hominem et externum fecit unum. non ergo conbinamur, sed unimur: quia unitas fidei est, at uero conbinatio consortium factionis. § 8 Non modo autem non conbinari se propheta cum electis iniquorum non optat, sed etiam, quia homini errare debitum est, si quid forte secus et humanitus gesserit, corripi se a iusto in misericordia et argui mauult. formam namque in se naturae nostrae infirmitatisque constituit. plures etenim nostrum. cum lapsi fuerint, cum errauerint, emendari se iustae misericordiae arguitione fastidiunt et conbinari malunt peccatoribus quam per iustorum correptionem ad paenitentiam retorqueri tenuit. autem egregie rationem ueri propbeticuspropheticus sermo dicens: corripiet me iustus in misericordia et increpabit me. est enim misericordisemisericordiae",
+          "candidate_score": 0.605192,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_16",
+          "psc_text": "nemo aperiet; quia per hanc, quae in illo expleta est prophetia, aperiet, quod nemo prsecludet, et contra expletae in eo prophetdaBprophetiae fide abnegata claudet, quod nemo possit aperire. nullus enim nisi ille, in quo heBc prophetata sunt et expleta., clauem intellegentiseintellegentiae huius impertiet. denique id ipsum in consequentibus docuit, dicens: et uidi super dexteram sedentis in throno librum scriptum de intus etde foris, signatum signaculis septem; et uidialterum 2 Luc. XI, 52. 13 Apoc. III, 7. 26 Apoc. V, 1 sq. 3 ipsique r 11 intelligentiairũuis α intelligentiarum uis D intelli- Rentia, earum (om. uis) rt 16 et nemo olandet et claudet et nemo r 17 haec septem quaedam scripsi (cf. quae dixi Stud. 1886, 339 et infr. p. 8, 14) per haec septem quaedam rdlb per hoc in quedam d* per haec ui quadam e 20 abeoluit DE absoluet r aperiens om. r et claudens DE et claudet r",
+          "candidate_score": 0.604675,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_159",
+          "bdc_text": "Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_467",
+          "psc_text": "hominibus gratia V 8 mentis V 9 per paulum loquentem VPTE 10 iudaeis ac et graecis estote PT estote Iudaeis et Graecis E ecleBiae V 11 et ego per omnia Rare placet ln non ex nã m. 2 V 12 quod mihi utile est R quod mihi utile sit b meum utile PT 18 non hominibus placere sed d5 V 14 quod d5 placet - - P cendum — enim pla sup. lin. a m. 2 V 15 quoque om. E 20 uellit Viis E placeret V quibus pkceat rnp. lin. m. 2 V 21 potest ex est m. 1 V 22 accedentibus a accidentibus m. 1 R aocidentibus V1' 28 ad uero V 24 uellit V 25 inoffensam F1 26 et hanc sibi esse E. XXIL HQsr. Pict. pars J. 9 esse causam probabilem placendi sibi cunctis apostolus docuit; quia utilitatis susesuae neglegens utilitati se dedisset alienae. § 16",
+          "candidate_score": 0.602128,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_159",
+          "bdc_text": "Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_466",
+          "psc_text": "placetur, adhibetur. non est autem maius uinculum hominibus placendi quam ut nemo sui causa uelit his piacereplacere, quibus placeat; quia quod in profectum propriae utilitatis efficitur, non potest non aliquam interdum offensionem ex causis accedentibus excitare, cum quod alii utile est, alteri ssepesaepe fiat incommodum. at uero qui nihil sui causa uelit et omnia in profectum alienae utilitatis exerceat, necesse est ut causam sibi inoffensseinoffensae placabilitatis adquirat; quia et ex alienis utilitatibus placeat nec offendat ex propriis. et hanc 2 Gal. I, 10. 9 I Cor. 10, 89 sq. 1 ille doctor gentium V 4 namque deo Tb 7 ab hominibus gratia V 8 mentis V 9 per paulum loquentem VPTE 10 iudaeis ac et graecis estote PT estote Iudaeis et Graecis E ecleBiae V 11 et ego per omnia Rare placet ln non ex nã m. 2 V 12 quod mihi utile est R quod mihi utile sit b",
+          "candidate_score": 0.595682,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_159",
+          "bdc_text": "Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_464",
+          "psc_text": "18 timentis V 18 manere VRT famulatum V 17 et om. PTE ipeum om. V 18 soient Tb 19omnes h. I. om. RE if. p. 126, 6 21 trepidaue? timore ubi P 22 coepti ex coepit R di supr. scr. m.1 R dissipabit R 24 hii T 87 uellint Y. hoius prophetici dicti sententiam sanctus ille gentium doctor dicens: ego si adhncadhuc hominibus placerem, Christi seruus non essem. inutilis est humanae gratiae et inreligiosa sectatio. nam ex deo magis, quam in contumeliam dei hominibus est placendum, ut per diuina instituta et probitatem fidelis uitae innocentisque placeatur. ceterum placere tantum hominibus uelle deo est displicere. non auocat autem ab hominum gratia dens iustorum mentes et fidelium rationabilem sanctitatem. et audiamus eum per Paulum dicentem: sine offensione Iudaeis et Graecis estote et ecclesiae dei, sicuti et ego omnia omnibus placeo, non quaerens quod meum utile est, sed quod multorum est, ut saluentur.",
+          "candidate_score": 0.591723,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_159",
+          "bdc_text": "Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_465",
+          "psc_text": "uelle deo est displicere. non auocat autem ab hominum gratia dens iustorum mentes et fidelium rationabilem sanctitatem. et audiamus eum per Paulum dicentem: sine offensione Iudaeis et Graecis estote et ecclesiae dei, sicuti et ego omnia omnibus placeo, non quaerens quod meum utile est, sed quod multorum est, ut saluentur. hoc est non hominibus, sed deo placere, cum per id, quod deo placetur, et hominibus sit placendum. ex causa. enim placèndiplacendi deo causa quoque etiam hominibus probabilis fit placendi. ceterum studium, quod, ut hominibus tantum placeatur. inpenditur, ad id, quod deo placendum est, non refertur, quia tantum eorum causa, quibutfquibus placetur, adhibetur. non est autem maius uinculum hominibus placendi quam ut nemo sui causa uelit his piacereplacere, quibus placeat; quia quod in profectum propriae utilitatis efficitur, non potest non aliquam interdum offensionem ex causis accedentibus excitare, cum quod alii utile est, alteri ssepesaepe fiat incommodum. at uero qui nihil sui",
+          "candidate_score": 0.588405,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 6,
+      "cf_id": "cf025",
+      "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia",
+      "max_score": 0.691746,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_873",
+          "psc_text": "consolationis non est. Hinc est quod in Evangelio Veritas dicit: Amen amen dico vobis, quid plorabitis et flebitis vos, mundus autem gaudebit; vos autem contristabimini, sed tristitia vestra vertetur in gaudium (Joan. XVI, 20) . Et rursum: Vos igitur nunc quidem tristitiam habetis, iterum autem videbo vos, et gaudebit cor vestrum, et gaudium vestrum nemo auferet a vobis (Ibid., 22) . Sospitate ergo Dominus moerentes erigere dicitur, quia pro se afflictos temporaliter vera salute consolatur. Quod tamen de electis Dei etiam in hac vita nil obstat intelligi. 24. Humiles jam ex hac vita in sublimi sunt positi. --In sublimi quippe humiles ponuntur, quia cum se ex humilitate substernunt, altae mentis judicio cuncta temporalia transeunt; cumque se indignos in omnibus aestimant, rectae cogitationis examine hujus mundi gloriam transcendentes calcant. Videamus humilem Paulum. Ecce discipulis dicit: Non enim nosmetipsos praedicamus, sed Jesum Christum Dominum nostrum, nos antem servos vestros per Christum (II",
+          "candidate_score": 0.691746,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2059",
+          "psc_text": "verbis tument, qui aut in perversa fide, aut in pravis moribus jacent. Sequitur: CAPUT XXVI. VERS. 3.-- En, decies confunditis me. 30. Sive sileant justi, sive loquantur, malos semper experiuntur adversarios. --Numeratis vicibus locutionum amicorum Job, adhuc nisi quinquies locutos eos cognoscimus. Sed propter hoc quod ab eis quinquies increpationes audierat, quorum increpationibus quinquies ipse respondit, decies se perhibet esse confusum, quia et in eo graviter laboravit quod frustra increpatus est, et in eo confusionem pertulit quod verba doctrinae non audientibus dixit. Itaque et cum audiens taceret, et cum loquens non audiretur, ipse laborem pertulit, qui et tacendo patienter, et eis loquendo inutiliter, cordis dolorem sensit. Unde et superius dicit: Quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me (Job. XVI, 7) . Sin vero ad typum sanctae Ecclesiae haec verba referimus, liquet quod magnum ejus est gaudium servare Decalogi praecepta. Sed hanc",
+          "candidate_score": 0.691422,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353",
+          "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem",
+          "candidate_score": 0.687944,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1011",
+          "psc_text": "feriri paterna correptione desiderant, et dolorem vulneris medicamina salutis putant. Recte ergo nunc dicitur: Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefacit, dicens: CAPUT XX. IBID.-- Nec contradicam sermonibus sancti. 23. Deus saepe tacitus loquitur operibus. --Plerumque ad nos verba Dei non sunt dictorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradiceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui (sicut jam diximus) quem ferientem tolerat, sanctum vocat. Sequitur: CAPUT XXI [ Vet. IX, Rec. VIII ]. VERS.",
+          "candidate_score": 0.683393,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38",
+          "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se",
+          "candidate_score": 0.682777,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1741",
+          "psc_text": "Sequitur: CAPUT XXVI. VERS. 7.-- Nunquid Deus indiget vestro mendacio, ut pro illo loquamini dolos? 37. Veritas fulciri non quaerit auxilio falsitatis. --Deus mendacio non eget, quia veritas fulciri non quaerit auxilio falsitatis. Haeretici autem, quia ea quae prave de Deo intelligunt ex veritate tueri non possunt, quasi ad probandum radium luminis umbram falsitatis requirunt. Et pro eo 380 dolos loquuntur, dum infirmas mentes in intellectu illius stulta seductione decipiunt. Sequitur: CAPUT XXVII. VERS. 8.-- Nunquid faciem ejus accipitis, et pro Deo judicare nitimini? 38. Stulti tanto severius de alienis judicant, quanto sua profundius ignorant. --Stulti cum prudentium facta conspiciunt, haec eis omnia reprehensibilia esse videntur; qui, suae imperitiae atque infirmitatis obliti, tanto intentius de alienis judicant, quanto sua profundius ignorant. [ Vet. VXI. ] At contra justi cum pravorum facta redarguunt, semper suae infirmitatis conscii, eos etsi exterius saeviendo, tamen interius compatiendo reprehendunt, quia illius solius est peccata hominum",
+          "candidate_score": 0.681941,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1863",
+          "psc_text": "ad nulla praemia servatur. Sed afflictiones sanctae Ecclesiae videntes haeretici, eam despiciunt, et tot illam flagellis atteri ex pravae professionis merito suspicantur. Unde adhuc subditur: CAPUT XXIX. VERS. 11.-- Nunquid grande est ut consoletur te Deus? sed verba tua prava hoc prohibent. 34. Afflictam Ecclesiam despiciunt. --Ac si ei patenter dicat: Si professionem fidei corrigeres, jamdudum consolationem a flagellis habere potuisses. Sequitur: CAPUT XXX. VERS. 12.-- Quid te elevat cor tuum, et, quasi magna cogitans, attonitos habes oculos? 35. Sanctorum contemplationem irrident nunquam experti. --Saepe justorum mens ita ad altiora contemplanda suspenditur, ut exterius eorum facies obstupuisse videatur. Sed quia hanc contemplationis vim in occulto agere haeretici ignorant, hoc a justis et recta sapientibus fieri magis per hypocrisim quam per veritatem putant, quia hoc quod ipsi habere nequeunt inesse veraciter aliis non suspicantur. Sequitur: CAPUT XXXI [ Vet et Rec. XVI ]. VERS. 13.-- Quid tumet contra Deum spiritus tuus,",
+          "candidate_score": 0.681024,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366",
+          "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium",
+          "candidate_score": 0.679686,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_407",
+          "psc_text": "Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent, fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident, et quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi",
+          "candidate_score": 0.679488,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2398",
+          "psc_text": "Job, inter tot flagella positus cur adhuc adversa formidas? jam tribulationibus cingeris, jam innumeris afflictionibus angustaris. Malum timeri debet quod necdum susceptum est; tu in tanto positus dolore quid metuis? Sed ecce vir justus nostris inquisitionibus satisfaciens adjungit: CAPUT XXXIX. VERS. 14.-- Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia praesto sunt ei. 49. Ex his quae patimur, formidare discimus quae nondum passi sumus. --Ac si aperte dicat: Jam perpendo quae patior, sed adhuc formido quae pati possum. Explet enim in me voluntatem suam, quia multis me percussionibus affligit. Sed multa similia praesto sunt ei, quia si ferire cogitat, adhuc invenit ubi plaga crescat. Hinc itaque pensandum est quam pavidus ante flagellum fuit, qui etiam percussus adhuc metuit ne feriatur. Incomprehensibilem quippe vim ei inesse considerans et potestatis et examinis, esse vir justus noluit nec de flagello securus. Unde adhuc metuens adjungit: CAPUT XL. VERS. 15.-- Et idcirco",
+          "candidate_score": 0.677386,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1948",
+          "psc_text": "in quibusdam malis corruant, ac si verbi pabulum nunquam habuissent. Sequitur: CAPUT XV. IBID.-- Tenuit cervicem meam, confregit me, posuit me sibi quasi in signum. 18. Infirmi, urgente persecutione, veritatem praedicare trepidant. --Sicut in malis cervix superbiam, sic in bonis libertatis erectionem signat. Unde nonnunquam ipsa quoque superbia pro erectionis auctoritate ponitur, sicut per prophetam Dominus sanctae Ecclesiae pollicens dicit: Ponam te in superbiam saeculorum (Isai. LX, 15) . Et quia persecutionis tempore infirmi quidam vera quae sentiunt praedicare libere non praesumunt, recte de hoc hoste dicitur: Tenuit cervicem meam, confregit me. [Vet. IX. ] Fortasse autem hi cervicis appellatione signati sunt qui pacis ejus tempore plusquam decet eriguntur, et sub occasione defendendae rectitudinis vitio deserviunt elationis. Qui persecutionis tempore idcirco adversa plus sentiunt, quia de prosperis extolluntur. De quibus bene dicitur: Tenuit cervicem meam, confregit me. Id est, elationem quam in infirmis habuit, districtione suae percussionis inclinavit. Et posuit",
+          "candidate_score": 0.675108,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1632",
+          "psc_text": "in nobis (II Cor. IV, 16) . Et notandum quod nequaquam cum consumptus fueris, sed cum te consumptum putaveris dicit, quia et quod videmus in dubietate est, et quod speramus in certitudine. Unde et isdem Paulus non se consumptum noverat, sed putabat, qui et in adversa tribulationum corruens ut lucifer resplendebat, dicens: Quasi morientes, et ecce vivimus; quasi tristes, semper autem gaudentes; sicut egentes, multos autem locupletantes (II Cor. VI, 9) . [ Vet. XXII. ] Sciendum quoque est quod bonorum mens quo duriora pro veritate tolerat, eo aeternitatis praemia certius sperat. Unde et apte subditur: CAPUT XIX. VERS. 18.-- Et habebis fiduciam, proposita tibi spe. 36. Eo certius in Deum sperat, quo duriora pro illo patitur. --Tanto namque spes in Deum solidior surgit, quanto pro illo quisque graviora pertulerit, quia nequaquam retributionis gaudium de aeternitate colligitur, quod non hic prius pia tribulatione seminatur. 356 Hinc enim per Psalmistam dicitur:",
+          "candidate_score": 0.673465,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2365",
+          "psc_text": "Quae tamen omnia per typum haereticorum promissionibus congruunt, qui cum fideles quosque in praesenti vita afflictos inveniunt, eos ex culpa perfidiae percussos arbitrantur, eisque si sua dogmata sequantur, salutem innocentiae per bonorum operum munditiam promittunt. Sed mens fidelium tanto eos altius despicit, quanto illos innocentiam non videt habere quam pollicentur. Unde bene per Salomonem dicitur: Frustra jactatur rete ante oculos pennatorum (Prov. I, 17). Pennati quippe sunt bonorum spiritus, qui dum ad altiora per spem veritatis evolant, apposita pravorum hominum deceptionis retiacula declinant. Sequitur: CAPUT XXVI [ Rec. XI ]. CAPUT XXIII, VERS. 1, 2.-- Respondens autem Job dixit: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti",
+          "candidate_score": 0.672881,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932",
+          "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV",
+          "candidate_score": 0.672201,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_333",
+          "psc_text": "Quia enim justus et verax haec de semetipso asserit, ostendamus et verum exstitisse quod dixit, et rectum fuisse quod fecit. Necesse quippe erat, ut sanctus vir Deo soli sibique cognitus, quanta virtute polleret, ad imitandum cunctis innotesceret. Aperte namque aliis virtutis exempla non daret, si ipse sine tentatione remaneret. Actum ergo est ut et vires ejus cunctis imitandas ipsa vis percussionis ostenderet, et flagella proderent quod in tranquillitate latuisset. Sed eisdem flagellis crevit virtus patientiae, atque ex dolore verberis aucta est gloria remunerationis. Ut ergo in dicto Domini veritas, rectitudo autem teneatur in facto, beatus Job et non frustra percutitur, quia augetur meritum; et tamen frustra percutitur, quia nullum punitur 75 admissum. Frustra enim percussus est, cui culpa nulla reciditur; et non frustra percussus est, cui virtutis meritum cumulatur. [ Vet. II.] 4. Commotus Deus qui intelligatur. --Sed quid est quod dicitur: Commovisti me adversus eum? Nunquid Satanae verbis Veritas",
+          "candidate_score": 0.671174,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_6_8",
+          "bdc_text": "oben Nr. 1630 , Anm. 16. . Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1512",
+          "psc_text": "nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poena moeroris tergat. Beatus igitur Job, 330 quia vitam patrum praecedentium conspicit, quid in se gemere debeat subtilius agnoscit. Sed magni doloris magisterio, dum sua plangit, ad lamenta nos instruit: ut quo virtutes in aliis cernimus, eo apud districtum judicem nostra sollicite delicta timeamus. Sequitur: CAPUT LX. VERS. 18.-- Quare de vulva eduxisti me? Qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret. 91. Quod nimirum prima oratione jam protulit, dicens: Quare non in vulva mortuus sum? Qui hoc quoque quod hic adjicit, subdens,--VERS. 19.-- Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum, illic verbis aliis non aliter adjungit, dicens: Sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem (Job. III, 16) . Quia vero haec superius late digessimus (Lib. IV, n. 48 et seq.), pro vitando lectoris fastidio, exposita replicare declinamus. Sequitur: CAPUT LXI [",
+          "candidate_score": 0.665377,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1391",
+          "psc_text": "vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a rectitudine discrepat, per quae a judice non discordat. Qui eorumdem protinus vulnerum continuationem exprimit, cum subjungit: CAPUT XXII [ Vet. XVII ]. VERS. 18.-- Non concedit quiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus. 34. Job intus et foris affligitur. --Saepe justis exercitium virtutis est sola exterius 304 adversa tolerare. Sed ut eorum vires certamen plenae probationis erudiat, hos nonnunquam et foris tormenta lacerant, et intus tentamenta castigant. Unde vir sanctus impletum se amaritudinibus asserit, quia cum flagella exterius tolerat, illud est gravius quod de tentatione adversarii in intimis portat. Sed inter haec mitigat vim doloris considerata aequitas et potentia ferientis.",
+          "candidate_score": 0.664772,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_6_8",
+          "bdc_text": "oben Nr. 1630 , Anm. 16. . Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2163",
+          "psc_text": "--Ac si apertis vocibus dicat: Quia extremi judicii terrorem considero, idcirco cogitationum tumultibus in timore confundor. Tanto se quippe animus amplius, in cogitatione dilatat, quanto illud esse terribile, quod imminet, pensat. Et in diversa mens rapitur, quando modo mala quae egit, modo bona quae agere neglexit, modo reprehensibilia in quibus est, modo recta quae sibi adhuc deesse conspicit, sollicito pavore perpendit. Sed amici beati Job cum assiduitate vitae illius edocti bene vivere noverint, pensare tamen subtiliter Dei judicia nescientes, mala hic justorum quempiam posse recipere non credebant. Unde et eumdem sanctum virum iniquum esse suspicati sunt, quem flagellatum viderunt, atque ex hac suspicione agebatur ut in ejus quoque increpationem dilaberentur; ad quam tamen increpationem quasi sub quadam reverentia descendunt. Unde Sophar subjicit dicens: CAPUT II. VERS. 3.-- Doctrinam qua me arguis audiam, et spiritus intelligentiae meae respondebit mihi. 2. Multi monita audiunt, ut judicent, non ut sequantur. --Ac si aperte",
+          "candidate_score": 0.664648,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_455",
+          "psc_text": "Qui enim veraciter intus dolet, quae agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos virtus compunctionis in intimis afficit, omnis strepitus pravae suggestionis obmutescit. Unde et sequitur: CAPUT XXXVII. VERS. 13.-- Et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem. 70. Qui vitia ad virtutis usum possunt famulari. --Si enim cor veraciter dolet, linguam contra nos vitia non habent. Nam cum plene vita rectitudinis quaeritur, supervacua suggestio pravitatis obturatur. Saepe autem si forti nos studio contra vitiorum incentiva stringimus, ipsa etiam vitia ad usum virtutis immutamus. Nonnullos namque ira possidet: sed hanc, dum rationi subjiciunt, in sancti zeli ministerium vertunt. Nonnullos superbia erigit; sed dum divinae formidini animum inclinant, hanc ad defensionem justitiae in vocem liberae auctoritatis immutant. Nonnullos fortitudo carnis illecebrat; sed dum exercendis piis operibus corpus subdunt, unde iniquitatis stimulum passi sunt, inde pietatis lucra mercantur. Unde et bene isdem beatus Job post multa",
+          "candidate_score": 0.663375,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1011",
+          "psc_text": "feriri paterna correptione desiderant, et dolorem vulneris medicamina salutis putant. Recte ergo nunc dicitur: Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefacit, dicens: CAPUT XX. IBID.-- Nec contradicam sermonibus sancti. 23. Deus saepe tacitus loquitur operibus. --Plerumque ad nos verba Dei non sunt dictorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradiceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui (sicut jam diximus) quem ferientem tolerat, sanctum vocat. Sequitur: CAPUT XXI [ Vet. IX, Rec. VIII ]. VERS.",
+          "candidate_score": 0.663139,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1969",
+          "psc_text": "erigat, quanto et per exteriora opprobria repulsa intus redire cogitur, ne foras evanescat. Sequitur. CAPUT XXVI. VERS. 22.-- Atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo! 30. Quoa peccatum in nobis flagellis suis puniat Deus incertum. --Peccatores quidem nos esse semper agnoscimus; sed tamen saepe in flagello positi, pro quo magis peccato flagellemur ignoramus; et nos ipsos 428 subtili inquisitione discutimus, ut, si quo modo possimus, causam percussionis nostrae investigare valeamus. Quae dum plerumque nos latet, fit nobis oneri caecitas nostra, et de eo quod patimur plus dolemus. Quisquis vero cum collega suo ad judicium accedit, et quod sentit dicit, et quidquid contradicitur agnoscit, et quo voluerit pulsat, et novit unde pulsatur. Qui autem divina animadversione percutitur, dum novit quidem quia vapulat, sed cur vapulet ignorat, quasi dicit ipse quod sentit, sed quid contra se dicatur nescit, quia ipse quidem ingemiscit in verbere, sed",
+          "candidate_score": 0.662343,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1623",
+          "psc_text": "eunt et redeunt, quia per hoc quod diu persistere minime in contemplatione sufficiunt, sese iterum ad operationem fundunt; ut in his quae sibi juxta sunt se exercendo refoveant, et super se rursum surgere contemplando convalescant. Sed dum haec eadem contemplatio more debito per temporum intervalla repetitur, indeficienter procul dubio et in ejus soliditate persistitur, quia etsi infirmitatis suae pondere superata mens deficit, hanc tamen iterum continuis conatibus reparata comprehendit. Nec stabilitatem suam in ea perdidisse dicenda est, a qua etsi semper deficit, hanc et cum perdiderit semper inquirit. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XII ]. VERS. 16.-- 354 Miseriae quoque oblivisceris, et quasi aquarum quae praeterierint, non recordaberis. 32. Mala vitae hujus gravia non sunt aeterna bona cogitanti. --Mala vitae praesentis tanto durius animus sentit, quanto pensare bonum quod sequitur, negligit; et quo non vult praemia considerare quae restant, gravia aestimat esse quae tolerat. Unde et contra flagelli ictum cogitatio",
+          "candidate_score": 0.661484,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11_13",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ;",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_455",
+          "psc_text": "Qui enim veraciter intus dolet, quae agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos virtus compunctionis in intimis afficit, omnis strepitus pravae suggestionis obmutescit. Unde et sequitur: CAPUT XXXVII. VERS. 13.-- Et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem. 70. Qui vitia ad virtutis usum possunt famulari. --Si enim cor veraciter dolet, linguam contra nos vitia non habent. Nam cum plene vita rectitudinis quaeritur, supervacua suggestio pravitatis obturatur. Saepe autem si forti nos studio contra vitiorum incentiva stringimus, ipsa etiam vitia ad usum virtutis immutamus. Nonnullos namque ira possidet: sed hanc, dum rationi subjiciunt, in sancti zeli ministerium vertunt. Nonnullos superbia erigit; sed dum divinae formidini animum inclinant, hanc ad defensionem justitiae in vocem liberae auctoritatis immutant. Nonnullos fortitudo carnis illecebrat; sed dum exercendis piis operibus corpus subdunt, unde iniquitatis stimulum passi sunt, inde pietatis lucra mercantur. Unde et bene isdem beatus Job post multa",
+          "candidate_score": 0.661429,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1512",
+          "psc_text": "nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poena moeroris tergat. Beatus igitur Job, 330 quia vitam patrum praecedentium conspicit, quid in se gemere debeat subtilius agnoscit. Sed magni doloris magisterio, dum sua plangit, ad lamenta nos instruit: ut quo virtutes in aliis cernimus, eo apud districtum judicem nostra sollicite delicta timeamus. Sequitur: CAPUT LX. VERS. 18.-- Quare de vulva eduxisti me? Qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret. 91. Quod nimirum prima oratione jam protulit, dicens: Quare non in vulva mortuus sum? Qui hoc quoque quod hic adjicit, subdens,--VERS. 19.-- Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum, illic verbis aliis non aliter adjungit, dicens: Sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem (Job. III, 16) . Quia vero haec superius late digessimus (Lib. IV, n. 48 et seq.), pro vitando lectoris fastidio, exposita replicare declinamus. Sequitur: CAPUT LXI [",
+          "candidate_score": 0.66098,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1197",
+          "psc_text": "Quid vero hoc loco somnia vel visiones accipimus, nisi imaginationes ultimi districtique examinis? quod jam utcunque per timorem cernimus, sed tamen ut est veraciter non videmus. Sancti itaque viri, ut diximus, ad cordis semper secreta redeunt, cum ab hoc mundo vel ultra votum prospera, vel ultra vires adversa patiuntur; atque, externis laboribus fessi, quasi stratum vel lectulum, cubilia mentis petunt. Sed dum quibusdam imaginationibus cogitationum quam sint subtilia divina judicia conspiciunt, quasi in ipsa strati sui requie somnii visione turbantur. Contemplantur enim quam districtus judex veniat, qui, dum vi immensae magnitudinis cordium secreta illuminat, omnes ante oculos culpas reducat. Pensant quanta illa sit verecundia, in conspectu tunc totius humani generis, angelorum omnium, archangelorumque confundi. Perpendunt qui post confusionem cruciatus maneat, cum et reatus animum immortaliter morientem et indeficienter deficientem carnem gehenna consumat. Cum itaque tam pavida imaginatione mens quatitur, quid aliud quam in stratu triste somnium videtur? Dicat ergo: Si",
+          "candidate_score": 0.660385,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_493",
+          "psc_text": "gehennae tormento cruciatur. Dicatur ergo: Is qui serenitatem lucis intimae perdidit, quid est quod ante extremum supplicium tolerat? Occupet eum caligo. Subjungatur etiam, quae illum poena subsequens etiam sine termino devastat: Involvatur amaritudine. Omne quippe quod involutum est finem suum quasi nusquam indicat; quia sicut non ostendit quo incipit, ita non detegit quo desistit. Involvi ergo amaritudine antiquus hostis dicitur, quia superbiae ejus supplicia non solum omnimoda, sed etiam infinita praeparantur. Quae videlicet ejus poena tunc initium accipit, cum districtus ad extremum judicium judex venit. Unde et bene subditur: 109 CAPUT VI [ Rec. XI ]. VERS. 6.-- Noctem illam tenebrosus turbo possideat. 11. Quanta tempestate ad aeterna supplicia raptus. --Scriptum quippe est: Deus manifestus veniet, Deus noster, et non silebit. Ignis in conspectu ejus ardebit, et in circuitu ejus tempestas valida (Psal. XLIX, 3) . Tenebrosus ergo turbo hanc noctem possidet, quia apostatam spiritum a conspectu districti judicis ad",
+          "candidate_score": 0.659514,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85_87",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172",
+          "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.",
+          "candidate_score": 0.658686,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_407",
+          "psc_text": "Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent, fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident, et quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi",
+          "candidate_score": 0.658315,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_591",
+          "psc_text": "in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. [ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur.",
+          "candidate_score": 0.658098,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_6_8",
+          "bdc_text": "oben Nr. 1630 , Anm. 16. . Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1447",
+          "psc_text": "contemplationis ascenderit, quantumlibet in opere se per exercitium laboris accinxerit, indignum tamen adhuc aliquid de corpore mortis sentit, et abominabilem se esse considerat in multis, quae de pondere corruptionis portat. [ Vet. XXX, Rec. XX. ] Cui hoc quoque fit gravius, quod saepe neque hoc intelligit unde delinquit. Flagella suscipit, sed districto judici quid 316 in se majus, quidve minus displiceat, non agnoscit. Unde et subditur: CAPUT XXXVII. VERS. 32.-- Neque enim viro, qui similis mei est, respondebo, nec qui mecum in judicio ex aequo possit audiri. 59. Justo quam grave sit ignorare unde delinquit. --Dum cum quolibet in judicio ex aequo contendimus, et quid contra nos dicatur agnoscimus, et in his quae dicimus audimur, et quo objecta patenter apprehendimus, eo audenter ad proposita respondemus. Quia ergo invisibilis judex quae facimus videt, quasi audit quae dicimus; sed quia id quod ei displicet nequaquam plene cognoscimus, quasi quid ipse dicit ignoramus.",
+          "candidate_score": 0.65788,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_101_103",
+          "bdc_text": "des réformateurs VIII 75-78 . Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2098",
+          "psc_text": "--Redemptor etenim noster, dum a synagoga cognitus non est, in domo sua quasi peregrinus exstitit. Quod aperte propheta testatur, dicens: Quare sicut colonus futurus es in terra, et quasi viator declinans ad manendum (Jerem. XIV, 8) ? Quia enim ut Dominus auditus non est, non possessor agri, sed colonus est creditus. Qui quasi viator ad manendum tantummodo declinavit, quia paucos ex Judaea abstulit, et ad vocationem gentium pergens, iter coeptum peregit. Peregrinus ergo in eorum oculis fuit, quia dum sola quae videre poterant cogitabant, non valuerunt intelligere in Domino quod videre non poterant. Dum enim despiciunt carnem visibilem, non pervenerunt ad invisibilem majestatem. Dicatur igitur recte: Et quasi peregrinus fui in oculis eorum. De quo adhuc populo apte subjungitur: CAPUT XLII. VERS. 16.-- Servum meum vocavi, et non respondit. 50. Christus a suo servo, nimirum a Judaico populo contemptus. --Quid enim Judaicus populus nisi servus fuit, qui non amore filii",
+          "candidate_score": 0.6575,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_6_8",
+          "bdc_text": "oben Nr. 1630 , Anm. 16. . Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1241",
+          "psc_text": "Vet. XXV. ] Spiritus multiplex sermonis oris tui. 271 Qui enim multiplicitatem sermonis ori tribuit, profecto cordis inopiam reprehendit. Ac si aperte dicat: Abundantia spiritus in sermone oris attolleris, sed sensus indigentia coangustaris. [ Vet. XXV. ] Pravi autem, cum recta reprehendunt, ne ipsi quae justa sunt nescire videantur, nota omnibus bona, quae audiendo didicerunt, quasi incognita proferunt. Unde et Baldad protinus adjungit: CAPUT XXXVI. VERS. 3.-- Nunquid Deus supplantat judicium et Omnipotens subvertit quod justum est? 59. Pravi doctrinae laudem aucupantur. Justitiam Dei laudant ubi eis bene est, ubi male damnant. Haec beatus Job nec loquens negaverat, nec reticens ignorabat. Sed procaces quique, ut diximus, etiam nota jactanter proferunt, ut loquendo docti videantur: contemnunt moderate conticescere, ne credantur ex imperitia tacuisse. Sciendum vero est quia tunc divinae justitiae rectitudinem laudant, cum se ad gaudium incolumitas sublevat, et alios flagella castigant; cum se conspiciunt rerum prosperitate perfrui, alios adversitate fatigari.",
+          "candidate_score": 0.65727,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1011",
+          "psc_text": "feriri paterna correptione desiderant, et dolorem vulneris medicamina salutis putant. Recte ergo nunc dicitur: Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefacit, dicens: CAPUT XX. IBID.-- Nec contradicam sermonibus sancti. 23. Deus saepe tacitus loquitur operibus. --Plerumque ad nos verba Dei non sunt dictorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradiceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui (sicut jam diximus) quem ferientem tolerat, sanctum vocat. Sequitur: CAPUT XXI [ Vet. IX, Rec. VIII ]. VERS.",
+          "candidate_score": 0.655921,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366",
+          "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium",
+          "candidate_score": 0.654155,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_113_115",
+          "bdc_text": "vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 . omnibus viribus dicitur ei adfuturus . Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1695",
+          "psc_text": "Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Habet autem Deus consilium et intelligentiam: consilium videlicet, quia disponit sua; intelligentiam, quia cognoscit nostra. [ Vet. V. ] Potest quoque consilii nomine ipsa occulti judicii mora signari, ut quod aliquando tardius delinquentes percutit, non quia iniquorum culpa non conspicitur, sed ut damnationis eorum sententia, quae pro agenda poenitentia differtur, quasi tarda ex consilio prodire videatur. Quod ergo foris quandoque aperta sententia indicat, hoc apud omnipotentem Dominum ante saecula in consilio latebat. Sequitur: CAPUT IX [ Rec. V ]. VERS. 14.-- Si destruxerit, nemo est qui aedificet; si incluserit hominem, nullus est qui aperiat. 12. Deus humanam mentem destruit ab ea recedendo. Qui male agit conscientiam sibi carcerem facit. --Omnipotens Deus humanum cor destruit cum relinquit, aedificat dum replet. Neque enim humanam mentem debellando destruit, sed recedendo, quia ad perditionem suam sufficit sibi dimissa. Unde plerumque fit ut",
+          "candidate_score": 0.653365,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_910",
+          "psc_text": "XVII ]. VERS. 17.-- Beatus homo qui corripitur a Domino. 40. Assiduis flagellis hic atteri electus debet. --Prima virtus est, ne perpetrari debeant, vitare peccata; secunda autem, saltem perpetrata corrigere. Sed plerumque culpas non solum imminentes minime vitamus, verum etiam nec commissas agnoscimus. Et peccatorum mens tanto altius tenebrescit, quanto nec damnum suae caecitatis intelligit. Unde fit plerumque divini muneris largitate, ut culpam poena subsequatur, et flagella oculos delinquentis aperiant, quos inter vitia securitas caecabat. Torpens quippe animus percussione tangitur, ut excitetur; quatenus qui statum suae rectitudinis securus perdidit, afflictus consideret quo jacet. Hinc itaque ipsa asperitas correptionis origo fit luminis. Unde et per Paulum dicitur: Omne quod arguitur, a lumine manifestatur (Ephes. V, 13) , argumentum enim salutis est vis doloris. Hinc est enim quod Salomon ait: Curatio cessare faciet peccata maxima (Eccle. X, 4) . Hinc iterum dicit: Quem enim diligit Dominus, castigat; flagellat autem omnem filium quem",
+          "candidate_score": 0.653243,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_114_116",
+          "bdc_text": "omnibus viribus dicitur ei adfuturus . Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt . Oporin musste sich am 1 .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1695",
+          "psc_text": "Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Habet autem Deus consilium et intelligentiam: consilium videlicet, quia disponit sua; intelligentiam, quia cognoscit nostra. [ Vet. V. ] Potest quoque consilii nomine ipsa occulti judicii mora signari, ut quod aliquando tardius delinquentes percutit, non quia iniquorum culpa non conspicitur, sed ut damnationis eorum sententia, quae pro agenda poenitentia differtur, quasi tarda ex consilio prodire videatur. Quod ergo foris quandoque aperta sententia indicat, hoc apud omnipotentem Dominum ante saecula in consilio latebat. Sequitur: CAPUT IX [ Rec. V ]. VERS. 14.-- Si destruxerit, nemo est qui aedificet; si incluserit hominem, nullus est qui aperiat. 12. Deus humanam mentem destruit ab ea recedendo. Qui male agit conscientiam sibi carcerem facit. --Omnipotens Deus humanum cor destruit cum relinquit, aedificat dum replet. Neque enim humanam mentem debellando destruit, sed recedendo, quia ad perditionem suam sufficit sibi dimissa. Unde plerumque fit ut",
+          "candidate_score": 0.653233,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1213",
+          "psc_text": "jam diximus, sancti viri quo verius summa cognoscunt, eo sublimius terrena despiciunt; et idcirco praesentis vitae dies nihil esse conspiciunt, quia illuminatae mentis oculos in consideratione 265 aeternitatis figunt. De qua dum ad se redeunt, quid se esse nisi pulverem agnoscunt, et infirmitatis suae conscii, districte judicari metuunt? Cumque vim tanti vigoris aspiciunt, trepidant examinari quod sunt. Unde et adhuc apte subjungitur: CAPUT XXVIII. VERS. 17.-- Quid est homo quia magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum? 47. Sancti suam vilitatem, ac Dei munera et judicia semper considerant. --Hominem Deus magnificat, quia largitate rationis ditat, infusione gratiae visitat, honore collatae virtutis exaltat. Cumque per semetipsum nihil sit, esse tamen eum cognitionis suae participem, benignitatis munere concedit. Sed erga eumdem magnificatum hominem cor suum Dominus apponit, quia post dona judicium exerit, merita subtiliter pensat, vitae pondera vehementer examinat, et tanto ab eo post districtius poenas exigit, quanto hunc impenso",
+          "candidate_score": 0.65323,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_675",
+          "psc_text": "sed assidue dura patiuntur, quia saepe ipsa nostra justitia, ad examen divinae justitiae deducta, injustitia est, et sordet in districtione 148 judicis quod in aestimatione fulget operantis. Unde Paulus cum diceret: Nihil mihi conscius sum, protinus adjunxit: Sed non in hoc justificatus sum (I Cor. IV, 4) . Qui causam mox cur non sit justificatus insinuans, ait: Qui autem judicat me, Dominus est. Ac si diceret: Idcirco in eo quod nihil mihi conscius sum justificatum me abnego, quia ab eo qui me judicat examinari me subtilius scio. [ Vet. VIII. ] Dissimulanda ergo sunt quae exterius favent, reprimenda quae interius perstrepunt, declinanda quae quasi necessaria involvunt; et tamen in his omnibus adhuc districti examinis flagella metuenda, quia et ipsa nostra perfectio culpa non caret, nisi hanc severus judex in subtili lance examinis misericorditer penset. [ Rec. IX.] 22. Si tot patiantur justi, quae iniquos manent supplicia? --Bene autem subditur: Et",
+          "candidate_score": 0.652521,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_296",
+          "psc_text": "quo est cura distensior, eo nobis multiplicius insidiatur inimicus. [ Vet. XXXV. ] Omnis enim, qui dispensandis terrenis rebus praesidet, occulti hostis jaculis latius patet. Nonnulla enim providens agere nititur, et saepe dum cautus futura subtiliter praevidet, incautus damna praesentia nequaquam videt; saepe dum praesentibus invigilat, ad instantia praevidenda dormitat; saepe dum aliqua torpens agit, quae vigilanter agenda sunt negligit; saepe dum plus justo vigilantem se in actione exhibet, ipsa actionis suae inquietudine rebus subditis pejus nocet. Aliquando autem linguae modum ponere nititur, sed onere dispensationis exigente, silere prohibetur. Aliquando dum nimia se censura restringit, tacet etiam 67 quae loqui debuit. Aliquando ad inferenda necessaria dum se latius relaxat, dicit etiam quae loqui non debuit. Plerumque autem tantis cogitationum voluminibus implicatur, ut ipsa ferre vix valeat, quae intra se providus versat; et cum nil opere faciat, sub magno cordis sui pondere vehementer insudat. Quia enim dura sunt quae apud semetipsum",
+          "candidate_score": 0.651943,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85_87",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1197",
+          "psc_text": "Quid vero hoc loco somnia vel visiones accipimus, nisi imaginationes ultimi districtique examinis? quod jam utcunque per timorem cernimus, sed tamen ut est veraciter non videmus. Sancti itaque viri, ut diximus, ad cordis semper secreta redeunt, cum ab hoc mundo vel ultra votum prospera, vel ultra vires adversa patiuntur; atque, externis laboribus fessi, quasi stratum vel lectulum, cubilia mentis petunt. Sed dum quibusdam imaginationibus cogitationum quam sint subtilia divina judicia conspiciunt, quasi in ipsa strati sui requie somnii visione turbantur. Contemplantur enim quam districtus judex veniat, qui, dum vi immensae magnitudinis cordium secreta illuminat, omnes ante oculos culpas reducat. Pensant quanta illa sit verecundia, in conspectu tunc totius humani generis, angelorum omnium, archangelorumque confundi. Perpendunt qui post confusionem cruciatus maneat, cum et reatus animum immortaliter morientem et indeficienter deficientem carnem gehenna consumat. Cum itaque tam pavida imaginatione mens quatitur, quid aliud quam in stratu triste somnium videtur? Dicat ergo: Si",
+          "candidate_score": 0.650407,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1447",
+          "psc_text": "contemplationis ascenderit, quantumlibet in opere se per exercitium laboris accinxerit, indignum tamen adhuc aliquid de corpore mortis sentit, et abominabilem se esse considerat in multis, quae de pondere corruptionis portat. [ Vet. XXX, Rec. XX. ] Cui hoc quoque fit gravius, quod saepe neque hoc intelligit unde delinquit. Flagella suscipit, sed districto judici quid 316 in se majus, quidve minus displiceat, non agnoscit. Unde et subditur: CAPUT XXXVII. VERS. 32.-- Neque enim viro, qui similis mei est, respondebo, nec qui mecum in judicio ex aequo possit audiri. 59. Justo quam grave sit ignorare unde delinquit. --Dum cum quolibet in judicio ex aequo contendimus, et quid contra nos dicatur agnoscimus, et in his quae dicimus audimur, et quo objecta patenter apprehendimus, eo audenter ad proposita respondemus. Quia ergo invisibilis judex quae facimus videt, quasi audit quae dicimus; sed quia id quod ei displicet nequaquam plene cognoscimus, quasi quid ipse dicit ignoramus.",
+          "candidate_score": 0.650178,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_6_8",
+          "bdc_text": "oben Nr. 1630 , Anm. 16. . Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2059",
+          "psc_text": "verbis tument, qui aut in perversa fide, aut in pravis moribus jacent. Sequitur: CAPUT XXVI. VERS. 3.-- En, decies confunditis me. 30. Sive sileant justi, sive loquantur, malos semper experiuntur adversarios. --Numeratis vicibus locutionum amicorum Job, adhuc nisi quinquies locutos eos cognoscimus. Sed propter hoc quod ab eis quinquies increpationes audierat, quorum increpationibus quinquies ipse respondit, decies se perhibet esse confusum, quia et in eo graviter laboravit quod frustra increpatus est, et in eo confusionem pertulit quod verba doctrinae non audientibus dixit. Itaque et cum audiens taceret, et cum loquens non audiretur, ipse laborem pertulit, qui et tacendo patienter, et eis loquendo inutiliter, cordis dolorem sensit. Unde et superius dicit: Quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me (Job. XVI, 7) . Sin vero ad typum sanctae Ecclesiae haec verba referimus, liquet quod magnum ejus est gaudium servare Decalogi praecepta. Sed hanc",
+          "candidate_score": 0.649782,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85_87",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_493",
+          "psc_text": "gehennae tormento cruciatur. Dicatur ergo: Is qui serenitatem lucis intimae perdidit, quid est quod ante extremum supplicium tolerat? Occupet eum caligo. Subjungatur etiam, quae illum poena subsequens etiam sine termino devastat: Involvatur amaritudine. Omne quippe quod involutum est finem suum quasi nusquam indicat; quia sicut non ostendit quo incipit, ita non detegit quo desistit. Involvi ergo amaritudine antiquus hostis dicitur, quia superbiae ejus supplicia non solum omnimoda, sed etiam infinita praeparantur. Quae videlicet ejus poena tunc initium accipit, cum districtus ad extremum judicium judex venit. Unde et bene subditur: 109 CAPUT VI [ Rec. XI ]. VERS. 6.-- Noctem illam tenebrosus turbo possideat. 11. Quanta tempestate ad aeterna supplicia raptus. --Scriptum quippe est: Deus manifestus veniet, Deus noster, et non silebit. Ignis in conspectu ejus ardebit, et in circuitu ejus tempestas valida (Psal. XLIX, 3) . Tenebrosus ergo turbo hanc noctem possidet, quia apostatam spiritum a conspectu districti judicis ad",
+          "candidate_score": 0.648565,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85_87",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2372",
+          "psc_text": "Nam cum contra votum suum atque desiderium quodlibet agi conspiciunt, ad occulta Dei judicia recurrunt, ut in eis videant quia inordinate intus non disponitur quod inordinatum foris currere videtur. Cum enim praesidentem angelicis spiritibus Creatorem omnium fidei oculis contemplantur, ad ejus nimirum solium veniunt. Et quia considerant quoniam is qui mire angelos regit injuste homines non disponit, profecto inveniunt causales rationes quam justae sint, dum ipsae causae extrinsecus videantur injustae; dumque id humiliter faciunt, semetipsos saepe in sua voluntate reprehendunt, sua in se nonnunquam vota dijudicant, dum meliora esse ea quae disponit conditor pensant. Unde bene adhuc subditur: CAPUT XXVIII [ Rec. XIII ]. VERS. 4.-- Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus. 35. Ex occultorum Dei judiciorum consideratione ad poenitentiam accenduntur electi. --Coram Deo judicium ponere est intra secretum mentis per fidei contemplationem ad tremendum examen majestatis illius oculos nostrae considerationis aperire, quid peccator homo mereatur attendere,",
+          "candidate_score": 0.648166,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_51_53",
+          "bdc_text": "Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur . Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1676",
+          "psc_text": "est: Dulcedo eorum vermis; disserendo pertingit. Quae nimirum tam multa sunt, ut in uno corpore comprehendi non possent, nisi sub magna brevitate dicerentur. Qui ergo ab aliis actibus vacat, legat caetera multipliciter dicta. Cui vero ad studiose legendum non vacat, hujus partis ei brevitas placeat, in qua non tam quae sentimus dicimus quam ea quae sunt dicenda signamus. Igitur quoniam in ea multa, sicut me loquente excepta sunt, ita dereliqui, immutationem styli lector meus aequanimiter accipe, quia et saepe eosdem cibos edentibus, diversitas placet coctionis. Sed quoties partes singulas ad legendum sumis, reducere semper ad memoriam eam, quam proposui causae originem, stude, quia et per beatum Job, qui dolens dicitur, passiones Domini ejusque corporis, id est sanctae Ecclesiae designantur, et amici ejus haereticorum tenent speciem, qui, ut saepe jam diximus (Maxime praefat., c. 6, n. 15), Deum dum defendere nituntur, offendunt. Qui dum ficte consulunt, sanctorum mentem fortiter affligunt; nec",
+          "candidate_score": 0.648014,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1969",
+          "psc_text": "erigat, quanto et per exteriora opprobria repulsa intus redire cogitur, ne foras evanescat. Sequitur. CAPUT XXVI. VERS. 22.-- Atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo! 30. Quoa peccatum in nobis flagellis suis puniat Deus incertum. --Peccatores quidem nos esse semper agnoscimus; sed tamen saepe in flagello positi, pro quo magis peccato flagellemur ignoramus; et nos ipsos 428 subtili inquisitione discutimus, ut, si quo modo possimus, causam percussionis nostrae investigare valeamus. Quae dum plerumque nos latet, fit nobis oneri caecitas nostra, et de eo quod patimur plus dolemus. Quisquis vero cum collega suo ad judicium accedit, et quod sentit dicit, et quidquid contradicitur agnoscit, et quo voluerit pulsat, et novit unde pulsatur. Qui autem divina animadversione percutitur, dum novit quidem quia vapulat, sed cur vapulet ignorat, quasi dicit ipse quod sentit, sed quid contra se dicatur nescit, quia ipse quidem ingemiscit in verbere, sed",
+          "candidate_score": 0.647907,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_84_86",
+          "bdc_text": "Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt . Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ;",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_166",
+          "psc_text": "dicitur: Angeli eorum in coelis semper vident faciem Patris mei, qui in coelis est (Matth. XVIII, 10) . De his propheta ait: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei (Daniel. VII, 10) . Si igitur semper vident, et semper assistunt, vigilanti cura quaerendum est unde veniunt, qui nunquam recedunt. Sed cum de illis per Paulum dicitur: Nonne omnes sunt administratorii spiritus in ministerium missi, propter eos qui haereditatem capiunt salutis (Heb. I, 14) ? Per hoc, quod missos cognoscimus, unde veniant invenimus. [ Vet. III. ] Sed ecce quaestioni quaestionem jungimus, et quasi dum ansam solvere nitimur, nodum ligamus. Quomodo enim aut semper assistere, aut videre semper faciem Patris possunt, si ad ministerium exterius pro nostra salute mittuntur? Quod tamen citius solvimus, si quantae subtilitatis sit angelica natura pensamus. Neque enim sic a divina visione foras exeunt, ut internae contemplationis gaudiis priventur; quia si conditoris aspectum",
+          "candidate_score": 0.646766,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1102",
+          "psc_text": "linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde mens nonnunquam in superbiam tollitur, eosque quos loquentes audit quasi infirmos conspicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, cogitationem erigit; et cum se per negligentiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. [ Vet. XXVI. ] Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala",
+          "candidate_score": 0.646601,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85_87",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1213",
+          "psc_text": "jam diximus, sancti viri quo verius summa cognoscunt, eo sublimius terrena despiciunt; et idcirco praesentis vitae dies nihil esse conspiciunt, quia illuminatae mentis oculos in consideratione 265 aeternitatis figunt. De qua dum ad se redeunt, quid se esse nisi pulverem agnoscunt, et infirmitatis suae conscii, districte judicari metuunt? Cumque vim tanti vigoris aspiciunt, trepidant examinari quod sunt. Unde et adhuc apte subjungitur: CAPUT XXVIII. VERS. 17.-- Quid est homo quia magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum? 47. Sancti suam vilitatem, ac Dei munera et judicia semper considerant. --Hominem Deus magnificat, quia largitate rationis ditat, infusione gratiae visitat, honore collatae virtutis exaltat. Cumque per semetipsum nihil sit, esse tamen eum cognitionis suae participem, benignitatis munere concedit. Sed erga eumdem magnificatum hominem cor suum Dominus apponit, quia post dona judicium exerit, merita subtiliter pensat, vitae pondera vehementer examinat, et tanto ab eo post districtius poenas exigit, quanto hunc impenso",
+          "candidate_score": 0.64597,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_296",
+          "psc_text": "quo est cura distensior, eo nobis multiplicius insidiatur inimicus. [ Vet. XXXV. ] Omnis enim, qui dispensandis terrenis rebus praesidet, occulti hostis jaculis latius patet. Nonnulla enim providens agere nititur, et saepe dum cautus futura subtiliter praevidet, incautus damna praesentia nequaquam videt; saepe dum praesentibus invigilat, ad instantia praevidenda dormitat; saepe dum aliqua torpens agit, quae vigilanter agenda sunt negligit; saepe dum plus justo vigilantem se in actione exhibet, ipsa actionis suae inquietudine rebus subditis pejus nocet. Aliquando autem linguae modum ponere nititur, sed onere dispensationis exigente, silere prohibetur. Aliquando dum nimia se censura restringit, tacet etiam 67 quae loqui debuit. Aliquando ad inferenda necessaria dum se latius relaxat, dicit etiam quae loqui non debuit. Plerumque autem tantis cogitationum voluminibus implicatur, ut ipsa ferre vix valeat, quae intra se providus versat; et cum nil opere faciat, sub magno cordis sui pondere vehementer insudat. Quia enim dura sunt quae apud semetipsum",
+          "candidate_score": 0.645869,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2219",
+          "psc_text": "se percussionibus anteponit. Et cum fugit arma ferrea, ab arcus aerei sagittis invenitur, quia, mala temporalia stulte praecavens, sententia aeterna 481 percutitur. Qui enim hic inopiae duritiam cum culpa fugit, illic perpetuitatem justae ultionis invenit. [ Vet. XIII. ] Sed priusquam ad judicium rapiatur, adhuc quae iniquus iste hic operetur insinuat. Sequitur: CAPUT XXVI [ Rec. XV ]. VERS. 25.-- Eductus, et egrediens de vagina sua, et fulgurans in amaritudine sua. 31. Ad peccatum a diabolo tracti, propria voluntate egredimur. --Iniquus iste insidiatur depraedationibus proximorum; sed dum prava in cogitationibus machinatur, quasi adhuc gladius in vagina est; dum vero malum quod cogitavit inique perficit, de vagina sua egreditur, quia de occultatione cogitationis suae per iniquitatem malae operationis aperitur. Ostenditur in opere qualis latuit in cogitatione. Et notandum quod ait: Eductus, et egrediens de vagina sua; eductus scilicet per seductorem, egrediens vero per propriam voluntatem. Nam is qui ducitur ducentem procul",
+          "candidate_score": 0.645535,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_912",
+          "psc_text": ". Quamvis ergo convenire simul nequeant dolor et beatitudo, recte tamen nunc dicitur, Beatus homo qui corripitur a Domino; quia per hoc, quod peccator dolore correptionis premitur, quandoque ad beatitudinem, quae sine interventu est doloris, eruditur. Sequitur: CAPUT XXIV [ Rec. XIV ]. IBID.-- Increpationem ergo Domini ne reprobes. 41. Correptio Dei alia punit, alia probat. --Quisquis pro culpa percutitur, sed in querela suae percussionis elevatur, increpationem Domini reprobat, quia hanc injuste se perpeti accusat. Qui autem non pro purgatione criminis, sed pro 200 fortitudinis probatione feriuntur, cum causas suae percussionis inquirunt, nequaquam increpationem Domini reprobare dicendi sunt, quia in semetipsis satagunt invenire quod nesciunt. Unde et beatus Job ad libertatis verba inter percussionis verbera erumpens, tanto de se rectius judicia ferientis interrogat, quanto in semetipso verius causas passionis ignorat. Eliphaz itaque, quia hunc percussum non probationis examine, sed purgationis aestimavit, dum libere inter flagella loqueretur, reprobasse Dei increpationem credidit.",
+          "candidate_score": 0.645493,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85_87",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1780",
+          "psc_text": "ejus flagella perdurant. Semel quippe peccanti homini dictum est: Terra es, et in terram ibis (Genes. III, 19) . Et saepe apparentes angeli hominibus praecepta dederunt. Moyses legislator per districtionem peccata coercuit. 388 Ipse Unigenitus summi Patris ad nos redimendos venit, moriendo mortem absorbuit; vitam perpetuam denuntiavit nobis, quam ostendit in se. Sed tamen illa quae in paradiso data est de morte carnis nostrae sententia ab ipso initio generis humani usque ad finem saeculi non mutatur. Quis est enim homo qui vivit, et non videbit mortem (Psal. LXXXVIII, 49) ? Quod bene rursum Psalmista intuens ait: Tu terribilis es, et quis resistet tibi? ex tunc ira tua (Psal. LXXV, 8) . Qui videlicet peccanti in paradiso homini iratus semel de mortalitate carnis nostrae sententiam fixit, quae nunc et usque ad ultimum mutari nullo modo valebit. Dicat ergo: Scribis contra me amaritudines. Unde adhuc subditur: CAPUT XLVI. [ Vet. XXV, Rec.",
+          "candidate_score": 0.645415,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_83_85",
+          "bdc_text": "- Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt . Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_166",
+          "psc_text": "dicitur: Angeli eorum in coelis semper vident faciem Patris mei, qui in coelis est (Matth. XVIII, 10) . De his propheta ait: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei (Daniel. VII, 10) . Si igitur semper vident, et semper assistunt, vigilanti cura quaerendum est unde veniunt, qui nunquam recedunt. Sed cum de illis per Paulum dicitur: Nonne omnes sunt administratorii spiritus in ministerium missi, propter eos qui haereditatem capiunt salutis (Heb. I, 14) ? Per hoc, quod missos cognoscimus, unde veniant invenimus. [ Vet. III. ] Sed ecce quaestioni quaestionem jungimus, et quasi dum ansam solvere nitimur, nodum ligamus. Quomodo enim aut semper assistere, aut videre semper faciem Patris possunt, si ad ministerium exterius pro nostra salute mittuntur? Quod tamen citius solvimus, si quantae subtilitatis sit angelica natura pensamus. Neque enim sic a divina visione foras exeunt, ut internae contemplationis gaudiis priventur; quia si conditoris aspectum",
+          "candidate_score": 0.645045,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1391",
+          "psc_text": "vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a rectitudine discrepat, per quae a judice non discordat. Qui eorumdem protinus vulnerum continuationem exprimit, cum subjungit: CAPUT XXII [ Vet. XVII ]. VERS. 18.-- Non concedit quiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus. 34. Job intus et foris affligitur. --Saepe justis exercitium virtutis est sola exterius 304 adversa tolerare. Sed ut eorum vires certamen plenae probationis erudiat, hos nonnunquam et foris tormenta lacerant, et intus tentamenta castigant. Unde vir sanctus impletum se amaritudinibus asserit, quia cum flagella exterius tolerat, illud est gravius quod de tentatione adversarii in intimis portat. Sed inter haec mitigat vim doloris considerata aequitas et potentia ferientis.",
+          "candidate_score": 0.643258,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_476",
+          "psc_text": "suspicemur eum, nullo instigante, nullo pulsante, ex impatientia ad vocem maledictionis erumpere, quem nimirum novimus inter damna rerum mortemque filiorum, inter vulnera corporis, inter verba male suadentis uxoris, magna creatori praeconia humili mente reddidisse. Patefecit ergo qua mente haec quietus dixerit, qui tot Dei laudes etiam percussus emanavit. Neque enim postmodum non percussus superbire potuit, quem et in percussione dolor humilem ostendit. Sed cum certo novimus quod maledictum sacra Scriptura prohibet, cur recte aliquando fieri dicimus quod vitari eodem sacro eloquio non ignoramus? [ Rec. VI.] 2. Maledictum aliud ex judicio, aliud ex vindicta. --Sciendum vero est quod Scriptura sacra duobus modis maledictum memorat, aliud videlicet quod approbat, aliud quod damnat (24, q. 3, c. 1, can. Cum sancti). Aliter enim maledictum profertur judicio justitiae, aliter livore vindictae. Maledictum quippe judicio justitiae, ipsi primo homini peccanti prolatum est, cum audivit: Maledicta terra in opere tuo (Genes. III, 17) . Maledictum",
+          "candidate_score": 0.642974,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38",
+          "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se",
+          "candidate_score": 0.642953,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2246",
+          "psc_text": "oblitus non fuerit, extrema locutio ejus ostendit. Qua ex re hoc quod ab eo nunc amicis dicitur: Et ego quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor, constat nimirum quod per irrisionem dicatur. Ac si aperte diceretur: Si me aliquid hypocritae habuisse meminero, in poenitentiae mox fletu contremisco. Carmen vero suam, si recordatus fuerit, tremore perhibet concuti, id est infirmitatem operis ultionis pavore fatigari. Sed quia multa Sophar de subita damnatione impii, in quibus beati Job potentiam momordit, asseruit, sanctus vir contra ejus dicta subjungit, dicens: CAPUT XXXIX [ Rec. XXIII ]. VERS. 7.-- Quare ergo impii vivunt, sublevati sunt, confortatique divitiis? 45. Expenditur hujus vitae felicitas, in dignitatibus et divitiis, in liberis et propinquis; in pacata domo; in armentorum fecunditate; in familiae multitudine et exsultatione. --Nisi enim eos patientia divina toleraret, nequaquam diu vitam in peccatis ducerent. Sublevantur namque divitiis cum esse potentes incipiunt, confortantur vero cum diu",
+          "candidate_score": 0.642276,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1933",
+          "psc_text": "Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV ]. VERS. 8.-- Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. 9. Dolor Ecclesiae dum ad malorum exempla infirmos pertrahi conspicit. --Dolore suo sancta Ecclesia premitur quando in malitia sua crescere perversos intuetur. Et quia dum pravi crescunt etiam infirmi qui in ea sunt ad sequenda studia pravitatis irritantur, recte additur: Et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Sicut enim per ossa fortes, sic per artus infirmi quique designari solent. Membra ergo Ecclesiae ad nihilum rediguntur quando ex imitatione pravorum in hoc mundo crescentium infirmi quique deterius infirmantur. Videntes etenim felicitatem malorum, saepe",
+          "candidate_score": 0.641258,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_291",
+          "psc_text": "negligentiae torporem frangit. Et quamvis electorum corda intra arcana suae cogitationis invigilant, et quid a tentatore sustineat, superantes pensant, eo tamen ipso malignus inimicus aliquid rapuisse se gaudet, quo cogitationibus bonorum vel ad momentum praevalet. [ Vet. XXXIV.] 73. Ejus conatibus quanta vigilantia occurrendum. Discretionis munus in tentatione. --Saepe autem cum praeparatam mentem ad tolerantiam videt, quid ab ea maxime diligatur exquirit, et ibi scandali laqueos inserit, ut quo magis res quaeque diligitur, eo per eam facilius patientia turbetur. Et quidem electorum corda ad se semper sollicite redeunt, et semetipsa graviter vel pro levi motu excessionis affligunt; et dum mota discunt quomodo stare debuerint, aliquando melius concussa solidantur. Sed antiquus hostis, dum tolerantiae cogitationes vel ad momentum turbat, quasi abstulisse se ab agro cordis asinas exsultat. In his autem quae agere disponimus, rationabili custodia quid quibus rebus congruat, sollicite 66 pensamus. Sed plerumque hostis, dum subita ad nos perturbatione tentationis",
+          "candidate_score": 0.640747,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_167",
+          "bdc_text": "] Domino Heinricho Bullingero , antistiti Tigurino fidelissimo , fratri in domino suo .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_604",
+          "psc_text": "Domino transferretur (Genes. V, 22, 24). Ibi Noe, qui per hoc, quod divino examini placuit, in mundo mundo superstes fuit (Genes. VII, 23). Ibi Abraham, qui dum peregrinus est in saeculo, factus est amicus Deo (Genes. XII, 1). Ibi Isaac, qui caligantibus carnis oculis, per aetatem quidem praesentia non vidit, sed per virtutem prophetici spiritus in futuris etiam saeculis magna videndi luce radiavit (Genes. XXVII, 1). Ibi Jacob, qui iram fratris humiliter fugit, clementer edomuit; qui prole quidem fecundus exstitit, sed tamen spiritus ubertate fecundior, eamdem prolem sub prophetiae suae vinculis astrinxit (Genes. XXXIII, 4). Bene autem abortivum hoc absconditum dicitur, quia a mundi primordiis, dum quosdam paucos Moyse scribente cognoscimus, pars nobis maxima humani generis occultatur. Neque enim tot justos solummodo usque ad acceptam legem exstitisse credendum est, quot Moyses brevissima descriptione perstrinxit. Quia ergo a mundi primordio edita multitudo bonorum, ex magna parte notitiae nostrae subtrahitur, abortivum hoc",
+          "candidate_score": 0.638818,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_14_16",
+          "bdc_text": "tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. . Fuit ante dies aliquot hic Felix Molitor , aliquando faber lignariusDer Zimmermann Felix Müller wurde 1539 in die Zunft zur Zimmerleuten aufgenommen ( s.",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2246",
+          "psc_text": "oblitus non fuerit, extrema locutio ejus ostendit. Qua ex re hoc quod ab eo nunc amicis dicitur: Et ego quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor, constat nimirum quod per irrisionem dicatur. Ac si aperte diceretur: Si me aliquid hypocritae habuisse meminero, in poenitentiae mox fletu contremisco. Carmen vero suam, si recordatus fuerit, tremore perhibet concuti, id est infirmitatem operis ultionis pavore fatigari. Sed quia multa Sophar de subita damnatione impii, in quibus beati Job potentiam momordit, asseruit, sanctus vir contra ejus dicta subjungit, dicens: CAPUT XXXIX [ Rec. XXIII ]. VERS. 7.-- Quare ergo impii vivunt, sublevati sunt, confortatique divitiis? 45. Expenditur hujus vitae felicitas, in dignitatibus et divitiis, in liberis et propinquis; in pacata domo; in armentorum fecunditate; in familiae multitudine et exsultatione. --Nisi enim eos patientia divina toleraret, nequaquam diu vitam in peccatis ducerent. Sublevantur namque divitiis cum esse potentes incipiunt, confortantur vero cum diu",
+          "candidate_score": 0.636818,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_14",
+          "bdc_text": "tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1635",
+          "psc_text": "jam delibor, et tempus meae resolutionis instat; bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi; de reliquo reposita mihi est corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in die illa justus judex (II Tim. IV, 6) . Quia enim contra mala transeuntia sine defectu certaverat, de mansuris nimirum gaudiis sine dubietate praesumebat. 38. A terrenis curis liberi quies et opus. --Quamvis defossus intelligi et aliter potest. Saepe namque, rebus transitoriis occupati, pensare negligimus per quanta peccamus; sed si, reducto considerationis oculo, a sinu cordis terrenae cogitationis agger excutitur, quidquid in mente latebat invenitur. Unde sancti viri animorum latebras perscrutari non desinunt, sese subtiliter indagantes, terrenarum rerum curas abjiciunt, et, effossis plene cogitationibus, cum nullo se reatu criminis morderi deprehendunt, velut in strato cordis apud se securi requiescunt. Latere quoque ab hujus mundi actibus appetunt, semper sua considerant, et cum loro regiminis minime constringuntur, judicare quae aliena sunt recusant. Effossi ergo securi dormiunt,",
+          "candidate_score": 0.636695,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1665",
+          "psc_text": "sermo contemptibilis (II Cor. X, 10) . Quem enim talia dicere posse cognoverant, secum communiter vivere non posse judicabant. Cumque eum et humilem vivendo cernerent, et altum sermone pensarent, sua eos elatio compulit ut quem per scripta timuerant per praesentiae verba despicerent. Quid igitur Paulus, nisi contempta lampas apud cogitationes divitum fuit, qui unde magisterium humilitatis exhibuit, inde a rudibus discipulis superbiae contumelias recepit? Horrendo etenim modo languor superbientium unde detumescere debuit excrevit, dum mens elata carnalium hoc quasi dedignabile repulit, quod magister imitabile ostendit. An contempta lampas non erat, qui, tot virtutibus emicans, tanta a persecutoribus adversa tolerabat (Ephes. VI, 20)? Legatione in catena fungitur, ejusque vincula in omni praetorio manifestantur, virgis caeditur, multisque ex genere, ex gentibus, periculis urgetur (Philip. I, 13), lapidibus Lystris tunditur, pedibus extra urbem trahitur, quia exstinctus aestimatur (II Cor. XI, 26). Sed usquequo lampas ista contemnitur? Usquequo despicabilis habetur? Nunquidnam fulgorem suum nullatenus",
+          "candidate_score": 0.633619,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_174",
+          "psc_text": "damnat. 41 Igitur dum Satan de itinere suo discutitur, electi angeli requirendi unde veniant non sunt: quia eorum viae tanto Deo notae sunt, quanto et ipso auctore peraguntur; dumque soli ejus voluntati inserviunt, eo esse incognitae nequeunt, quo per approbationis oculum ex ipso semper ante ipsum fiunt. Sequitur: CAPUT VI. IBID.-- Respondens Satan, ait: Circuivi terram, et perambulavi eam. 7. Satanae circuitus, ejus anxietatis argumentum. --Solet per gyrum circuitus, laboris anxietas designari. Satan ergo laborans terram circuivit, quia quietus in coeli culmine stare contempsit. Cumque se non volasse, sed perambulasse insinuat, quanto peccati pondere in imis prematur, demonstrat. Perambulans ergo terram circuivit; quia ab illo spiritalis potentiae volatu corruens, malitiae suae pressus gravedine, foras ad gyrum laboris venit. Hinc est enim quod et de ejus membris per Psalmistam dicitur: In circuitu impii ambulant (Psal. XI, 9) ; quia dum interiora non appetunt, in exteriorum labore fatigantur. Sequitur: CAPUT VII [",
+          "candidate_score": 0.632845,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. : Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_21",
+          "psc_text": "Bale filio Beor in regnum successisse describitur, hunc beatum Job longe ante Moysi tempora exstitisse crediderunt, morem profecto sacri eloquii nescientes, quia in superioribus suis partibus solet breviter longe post secutura perstringere, cum studet ad alia subtilius enumeranda properare. Unde et illic Jobab, priusquam reges in Israel existerent, fuisse memoratur. Nequaquam ergo exstitisse ante legem cognoscitur, qui Israeliticorum judicum tempore fuisse signatur. Quod dum quidam minus caute considerant, Moysen gestorum illius quasi longe antepositi scriptorem putant; ut videlicet is qui potuit ad eruditionem nostram legis praecepta edere, ipse credatur etiam ex gentilis viri historia, virtutis ad nos exempla mandasse. Nonnulli vero, ut dictum est, scriptorem hujus operis unum quemlibet ex prophetis arbitrantur: asserentes quod nullus tam mystica Dei verba cognoscere potuit, nisi cujus mentem prophetiae spiritus ad superna sublevavit. 2. Auctor Spiritus sanctus. --Sed quis haec scripserit, valde supervacue quaeritur, cum tamen auctor libri Spiritus sanctus fideliter credatur. Ipse igitur",
+          "candidate_score": 0.632591,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_3_5",
+          "bdc_text": "in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis . Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2453",
+          "psc_text": "reatu perpetuae maledictionis ligatur. Unde recte nunc dicitur: Maledicta sit pars ejus in terra. Quia etsi ad tempus benedicitur, in reatu tamen maledictionis tenetur. De quo et apte subditur: Nec ambulet per viam vinearum. Via namque vinearum est rectitudo Ecclesiarum. Qua in re sive haereticum, sive carnalem quempiam nil obstat intelligi, quia via vinearum, id est rectitudo Ecclesiarum amittitur, dum vel fides recta, vel rectitudo justitiae non tenetur. Ille namque per viam vinearum ambulat, qui, sanctae universalis Ecclesiae praedicationem pensans, neque a fidei, neque a bonorum actuum rectitudine declinat. In via quippe vinearum ambulare est sanctae Ecclesiae Patres velut dependentes botros aspicere, quorum verbis dum intendit in labore itineris, amore debriatur aeternitatis. Sequitur: CAPUT LXVII [ Rec. XXVII ]. VERS. 19.-- Ad nimium calorem transeat ab aquis nivium. 81. Sapere ad sobrietatem quam difficile. --Idcirco iniquitas frigori comparatur, quia peccantis mentem torpore constringit. Unde scriptum est: Sicut frigidam fecit cisterna",
+          "candidate_score": 0.632506,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_140",
+          "bdc_text": "Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1971",
+          "psc_text": "potest, quia magna est interpositio oculis cordis nostri ad contemplandam subtilitatem Dei, ipsa videlicet infirmitas nostra. Sed tunc ad purum intuebimur eum a quo nunc subtiliter intuemur, cum, hac infirmitate deposita, ad contemplationis internae gratiam venerimus, de qua Paulus dicit: Tunc cognoscam sicut et cognitus sum (I Cor. XIII, 12) . Unde beatus Job videns eamdem cognitionem plenissime hic perfici nullatenus posse, de caecitate quidem vitae praesentis gemit, sed tamen se de ejus brevitate consolatur, dicens: CAPUT XXVII. VERS. 23.-- Ecce enim breves anni transeunt, et semitam per quam non revertar ambulo. 31. Vitae miserias ejus brevitas mitigat et sotatur. --Omne quod transit breve est, etiam si tardius terminari videatur. In mortis autem semita, per quam non revertimur, ambulamus, non quod ad vitam carnis minime resurgendo reducimur, sed quod ad labores hujus vitae mortalis, vel ad conquirenda laboribus praemia, iterum non venimus. CAPUT XXVIII [ Vet. XV, Rec. X ].",
+          "candidate_score": 0.629655,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366",
+          "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium",
+          "candidate_score": 0.627001,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_140",
+          "bdc_text": "Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1513",
+          "psc_text": "de utero translatus ad tumulum, illic verbis aliis non aliter adjungit, dicens: Sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem (Job. III, 16) . Quia vero haec superius late digessimus (Lib. IV, n. 48 et seq.), pro vitando lectoris fastidio, exposita replicare declinamus. Sequitur: CAPUT LXI [ Vet. XLIV, Rec. XXXVI ]. VERS. 20.-- Nunquid non paucitas dierum meorum finietur brevi? 92. Vitae terminus, potissimum attendendus. --Cautum se ac sollicitum vivere ostendit, qui brevitatem praesentis vitae considerans, non ejus usum, sed terminum conspicit, ut ex fine colligat nihil esse quod transiens delectat. Hinc namque per Salomonem dicitur: Si annis multis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum; qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita (Eccle. XI, 8) . Hinc rursum scriptum est: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis (Eccli. VII, 40) . Igitur cum",
+          "candidate_score": 0.626841,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_62_64",
+          "bdc_text": "Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 . Legatis honor tantum non praescriptus exhibendus fuit , et qui non obedivit , poenę fuit obnoxius .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1921",
+          "psc_text": "David prophetae vocibus dicit: Supra dorsum meum fabricaverunt peccatores (Psal. CXXVIII, 3) , quia videlicet dum haereticos vel quoslibet reprobos, quos corrigere non valet, tolerat, facta peccantium supra dorsum portat. Beatus itaque Job videns Eliphaz amicum suum multa contra se de hypocrisi conquerentem, qui ex consolationis verbis ad amaritudinem increpationis eruperat, et simulatus consolator apparebat, per patientiam suam typum servat Ecclesiae, quae novit talia audiendo tolerare, et, cum ejus sermo admittitur, ratiocinando destruere, et dicit: CAPUT II. [ Rec II ]. CAP. XVI, VERS. 2.-- Audivi frequenter talia. 2. Job typus Ecclesiae a fictis amicis oppressae, consolatores simulantibus. A consolatoriis verbis ad increpatoria amici Job eruperant. --Electi quippe frequenter aliena mala quasi sua audiunt, et ab his eis crimen impingitur a quibus crimina impacta perpetrantur. Hac autem responsione beatus Job illud Ecclesiae tempus significat quo, oppressa ab adversariis, temporali eorum potentia quasi dejecta creditur. Unde sequitur:--IBID.-- Consolatores onerosi omnes vos",
+          "candidate_score": 0.626633,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2453",
+          "psc_text": "reatu perpetuae maledictionis ligatur. Unde recte nunc dicitur: Maledicta sit pars ejus in terra. Quia etsi ad tempus benedicitur, in reatu tamen maledictionis tenetur. De quo et apte subditur: Nec ambulet per viam vinearum. Via namque vinearum est rectitudo Ecclesiarum. Qua in re sive haereticum, sive carnalem quempiam nil obstat intelligi, quia via vinearum, id est rectitudo Ecclesiarum amittitur, dum vel fides recta, vel rectitudo justitiae non tenetur. Ille namque per viam vinearum ambulat, qui, sanctae universalis Ecclesiae praedicationem pensans, neque a fidei, neque a bonorum actuum rectitudine declinat. In via quippe vinearum ambulare est sanctae Ecclesiae Patres velut dependentes botros aspicere, quorum verbis dum intendit in labore itineris, amore debriatur aeternitatis. Sequitur: CAPUT LXVII [ Rec. XXVII ]. VERS. 19.-- Ad nimium calorem transeat ab aquis nivium. 81. Sapere ad sobrietatem quam difficile. --Idcirco iniquitas frigori comparatur, quia peccantis mentem torpore constringit. Unde scriptum est: Sicut frigidam fecit cisterna",
+          "candidate_score": 0.625859,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1670",
+          "psc_text": "contempta. --Libet inter haec ad Redemptoris vias mentis oculos attollere, sensimque a membris ad caput venire. Ipse enim nobis lampas veraciter exstitit, qui, pro redemptione nostra in cruce moriens, tenebrosis nostris mentibus lucem per lignum fudit. Hac nos lampade Joannes illuminari conspexerat, cum dicebat: Erat lux vera quae illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum (Joan. I, 9) . Quam tamen apud cogitationes divitum contemptam vidit, cum paulo post subdidit: In propria venit et sui eum non receperunt (Ibid., 11) . Hujus lampadis flammas Herodes explorare voluit, cum ejus miracula videre concupivit, sicut scriptum est: Erat enim ex multo tempore cupiens videre eum, eo quod audisset multa de illo, et sperabat signum aliquod videre ab eo fieri (Luc. XXIII, 8) . Sed lampas haec ante ejus oculos nullo radio lucis emicuit, quia ei qui se non pie sed curiose quaesierat nil de se mirabile ostendit. Inquisitus quippe Redemptor tacuit, exspectatus",
+          "candidate_score": 0.625832,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_140",
+          "bdc_text": "Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1967",
+          "psc_text": "CII, 13) . Quid enim mirum si figmentum nostrum dicatur specialiter scire, dum constet nihil esse quod nesciat? Sed figmentum nostrum scire ejus est hoc in seipso ex pietate suscepisse. 28. Idem testis nobis quaerendus. Quae tamen vox cum beato Job congruere nobis etiam singulis potest. Omnis enim qui ex eo quod agit humanas laudes appetit, testem in terra quaerit. Qui autem de actibus suis omnipotenti Deo placere festinat, testem se in coelo habere considerat. Et saepe contingit ut ipsa quoque in nobis bona opera ab incautis hominibus reprehendantur. Sed qui testem in coelo habet, reprehensiones hominum metuere non debet. Unde adhuc subditur: CAPUT XXV [ Vet. XIV ]. VERS. 21.-- Verbosi amici mei, ad Deum stillat oculus meus. 29. Non ab hominibus quaerendum testimonium. --Quid enim per oculum nisi cordis intentio designatur? sicut scriptum est: Si fuerit oculus tuus simplex, totum corpus tuum lucidum erit (Matth. VI, 22) .",
+          "candidate_score": 0.625234,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_75_77",
+          "bdc_text": "Von einem Durchbruch für die Reformation konnte zu diesem Zeitpunkt aber noch nicht die Rede sein. Zu den Vorgängen in und um Metz vgl . Henri Strohl , in : Guillaume Farel 1489-1565 .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2295",
+          "psc_text": "erat (Ibid., 36) . Esset quippe aliquid in ejus aestimatione impius, si ipse ab hoc saeculo per intentionem minime transisset. Sed is cui non transeunti magnum aliquid esset, transeunti animo quam nihil esset apparuit, quia dum aeterna retributio cogitatur, praesens gloria quam sit nulla cognoscitur. Hinc Moyses, cum supernae contemplationis gloriam quaereret, dixit, Transiens videbo visionem (Exod. III, 3) . Nisi enim gressum cordis a saeculi amore removisset, nequaquam intelligere superna potuisset. Hinc Jeremias luctum cordis sui considerari deposcens, ait: O vos omnes qui transitis per viam, attendite et videte, si est dolor sicut dolor meus (Thren. I, 12) . Qui enim praesentem vitam non quasi viam transeunt, sed quasi patriam attendunt, luctum cordis electorum considerare nesciunt. Illos ergo ut dolorem suum considerent propheta exquirit, quos in hoc mundo contigit 497 animum non fixisse. Hinc per Salomonem dicitur: Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt (Prov. XXXI,",
+          "candidate_score": 0.62095,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_4",
+          "bdc_text": "Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2453",
+          "psc_text": "reatu perpetuae maledictionis ligatur. Unde recte nunc dicitur: Maledicta sit pars ejus in terra. Quia etsi ad tempus benedicitur, in reatu tamen maledictionis tenetur. De quo et apte subditur: Nec ambulet per viam vinearum. Via namque vinearum est rectitudo Ecclesiarum. Qua in re sive haereticum, sive carnalem quempiam nil obstat intelligi, quia via vinearum, id est rectitudo Ecclesiarum amittitur, dum vel fides recta, vel rectitudo justitiae non tenetur. Ille namque per viam vinearum ambulat, qui, sanctae universalis Ecclesiae praedicationem pensans, neque a fidei, neque a bonorum actuum rectitudine declinat. In via quippe vinearum ambulare est sanctae Ecclesiae Patres velut dependentes botros aspicere, quorum verbis dum intendit in labore itineris, amore debriatur aeternitatis. Sequitur: CAPUT LXVII [ Rec. XXVII ]. VERS. 19.-- Ad nimium calorem transeat ab aquis nivium. 81. Sapere ad sobrietatem quam difficile. --Idcirco iniquitas frigori comparatur, quia peccantis mentem torpore constringit. Unde scriptum est: Sicut frigidam fecit cisterna",
+          "candidate_score": 0.62071,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1066",
+          "psc_text": "Domini benedictum (Ibid., 21) . Sed indiscretae mentes hanc vivendi regulam nesciunt, et quo vias Dei dissolute appetunt, eo ad mundi itinera stulte replicantur. 44. Teporis damna in aliis visa pius movere solent. --Recte igitur sanctus vir post Theman semitas, Saba itinera memorat, quia quos Auster reprobi teporis solverit, hos nimirum rete implicationis tenet. Bene autem pravorum facta describens considerare haec admonet, quia perversa agendo diligimus, sed haec visa in aliis dijudicamus; et quae in nobis minus dijudicanda credimus, quam sint turpia in aliorum actione cognoscimus; sicque fit ut ad semetipsam mens redeat, et agere quod reprehendit erubescat. Quasi enim a speculo foeda facies displicet, cum mens a vita simili in se ipsa quod aversetur videt. Ait ergo: Considerate semitas Theman, itinera Saba, et exspectate paulisper. Ac si aperte diceret: Damna alieni teporis attendite, et tunc spem de aeternis firmius sumetis, si recto cordis oculo quod in aliis displiceat videtis.",
+          "candidate_score": 0.619318,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1671",
+          "psc_text": "cupiens videre eum, eo quod audisset multa de illo, et sperabat signum aliquod videre ab eo fieri (Luc. XXIII, 8) . Sed lampas haec ante ejus oculos nullo radio lucis emicuit, quia ei qui se non pie sed curiose quaesierat nil de se mirabile ostendit. Inquisitus quippe Redemptor tacuit, exspectatus miracula exhibere contempsit, seseque apud se in occultis retinens, eos quos exteriora quaerere comperit, ingratos foris reliquit: magis eligens aperte a superbientibus despici, quam a non credentibus vacua voce laudari. Unde et protinus lampas ista contempta est, sicut illic subditur: Sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo, et illusit indutum veste alba (Ibid. 11) . [ Vet. XXXI. ] 54. In die novissimo coruscabit. --Sed contempta lampas, quae in terra irrisiones tolerat, de coelo judicium coruscat. Unde hic apte subjungitur: Parata ad tempus statutum. De quo videlicet tempore per Psalmistam dicit: Cum accepero tempus, ego justitias judicabo (Psal. LXXIV, 3)",
+          "candidate_score": 0.618218,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2296",
+          "psc_text": "Qui enim praesentem vitam non quasi viam transeunt, sed quasi patriam attendunt, luctum cordis electorum considerare nesciunt. Illos ergo ut dolorem suum considerent propheta exquirit, quos in hoc mundo contigit 497 animum non fixisse. Hinc per Salomonem dicitur: Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt (Prov. XXXI, 8) . Muti enim dicuntur qui praedicatorum verbis contradicendo minime resistunt. Qui etiam pertranseuntes sunt, quia intentionem mentis in amore vitae praesentis figere dedignantur. Igitur quia malus ad diem perditionis servatur, et ad diem furoris ducitur, hoc non nisi qui est viator intelligit, quoniam qui cor in praesentibus fixit, quae iniquum sequuntur supplicia non deprehendit. De quo adhuc subditur: CAPUT LVIII [ Rec. XXXVI. ] VERS. 31.-- Quis arguet coram eo viam ejus? et quae fecit, quis reddet illi? 69. Antichristum tantis signis, ostensione sanctitatis tanta elatum, solus Christus debellaturus est. --Saepe malus indignationem conditoris sui, quam in aeternum passurus",
+          "candidate_score": 0.618097,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2367",
+          "psc_text": "per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium recte referuntur, qui esse sine amaritudine nesciunt etiam si in hoc mundo prosperari videantur. Quibus cum et adversitas evenit, eum quem invenit ingeminat dolorem. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, ut aperte monstretur quia electorum mens sine amaritudine et in prosperitate non fuerit. Bene autem dicitur: Et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. Manus quippe plagae est fortitudo percussionis. Primam namque percussionem suam electi considerant, quia a conditoris sui visione divisi sunt, quia nequaquam illuminationis intimae claritate perfruuntur, sed in praesentis vitae exsilio quasi in caecitatis loco relegati gemunt. Semper ergo habent in hac",
+          "candidate_score": 0.615577,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1305",
+          "psc_text": "Quia vero non solum ex sua perversitate hypocrita, sed adjuncta etiam sequacium perditione reprobatur, postquam non cognosci a judice dicitur, recte protinus subinfertur: CAPUT L. VERS. 18, 19.-- Haec est enim laetitia viae ejus ut rursum de terra alii germinentur. 86. Multiplex hypocritae supplicium. --Ac si aperte diceretur: Veniente judice, nequaquam cognoscitur, sed multipliciter supplicia recipit, quia eo latius in sua iniquitate laetatus est, quo et in aliis mala propagavit. Cui enim hic non sufficit iniquitas propria, torqueatur illic necesse est et merito reatus alieni. Nunc itaque simulatores gaudeant, et humana judicia se obtinuisse glorientur; despiciatur justorum simplicitas, atque a calliditate duplicium fatuitas vocetur; citius despectus simplicium transit, citius duplicium gloria percurrit. Unde et apte subjungitur: CAPUT LI [ Rec. XXXI ]. VERS. 20.-- Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis: 285 87. Propter bona non bona intentione facta, et propter dolos. --Quia nimirum districtus in judicio apparens, et",
+          "candidate_score": 0.614919,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2060",
+          "psc_text": "eis loquendo inutiliter, cordis dolorem sensit. Unde et superius dicit: Quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me (Job. XVI, 7) . Sin vero ad typum sanctae Ecclesiae haec verba referimus, liquet quod magnum ejus est gaudium servare Decalogi praecepta. Sed hanc perversi decies confundunt, quia per omne quod peccant pravis suis moribus Decalogi praecepta relinquunt, et toties bonis confusionem faciunt, quoties in suis actibus divinis vocibus obsistunt. Sequitur: CAPUT XXVII. IBID.-- Et non erubescitis opprimentes me. 31. Hostes Ecclesiae nec timore Dei, nec hominum pudore refrenantur. --Sunt nonnulli quos ad perpetrandam nequitiam oborta subito malitia invitat, sed tamen humana verecundia revocat. Et plerumque per hoc quod exterius erubescunt, ad interiora sua redeunt, et contra se internum judicium sumunt, quia si propter hominem mala facere metuunt, quanto magis propter Deum, qui cuncta inspicit, nec appetere mala debuerunt? In quibus fit ut mala",
+          "candidate_score": 0.614564,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1950",
+          "psc_text": "Unde et praedicator egregius cum persecutionum mala toleraret, atque sub persecutione adversariorum gemeret, teneram discipulorum mentem de suis afflictionibus consolans, ait: Ipsi enim scitis quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Ac si eis aperte dicat: Quid in hoc tempore vulnera nostra miramini, qui si aeterna gaudia quaerimus, huc ad hoc venimus, ut feriamur? Sequitur: CAPUT XVI. VERS. 14.-- Circumdedit me lanceis suis, convulneravit lumbos meos, non pepercit, et effudit in terram viscera mea. 19. Hostis tentationum jaculis ab omni parte nos impetit. --Haec juxta litteram beato Job congruere posse videbantur, per hoc quod dicitur: Circumdedit me lanceis suis, convulneravit lumbos meos, non pepercit, nisi subderetur quod de eo minime scriptum legitur: Effudit in terram viscera mea. Ex qua re necesse est ut dum hoc juxta litteram invenire non possumus, ea quae in verbis ejus secundum historiam sonant juxta spiritum inquiramus. Sancta Ecclesia lanceis ab hoste suo",
+          "candidate_score": 0.61401,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1197",
+          "psc_text": "Quid vero hoc loco somnia vel visiones accipimus, nisi imaginationes ultimi districtique examinis? quod jam utcunque per timorem cernimus, sed tamen ut est veraciter non videmus. Sancti itaque viri, ut diximus, ad cordis semper secreta redeunt, cum ab hoc mundo vel ultra votum prospera, vel ultra vires adversa patiuntur; atque, externis laboribus fessi, quasi stratum vel lectulum, cubilia mentis petunt. Sed dum quibusdam imaginationibus cogitationum quam sint subtilia divina judicia conspiciunt, quasi in ipsa strati sui requie somnii visione turbantur. Contemplantur enim quam districtus judex veniat, qui, dum vi immensae magnitudinis cordium secreta illuminat, omnes ante oculos culpas reducat. Pensant quanta illa sit verecundia, in conspectu tunc totius humani generis, angelorum omnium, archangelorumque confundi. Perpendunt qui post confusionem cruciatus maneat, cum et reatus animum immortaliter morientem et indeficienter deficientem carnem gehenna consumat. Cum itaque tam pavida imaginatione mens quatitur, quid aliud quam in stratu triste somnium videtur? Dicat ergo: Si",
+          "candidate_score": 0.61228,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_440",
+          "psc_text": "Redemptore spiritus, tanta cor nostrum flamma compunctionis concremat, ut omne quod in eo est illicitum et operis et cogitationis exurat. Quod ergo illic est jus in petram fundere, hoc est hic saniem testa mundare. Perfecta enim mens solerter invigilat, ut non solum perversa agere renuat, sed omne etiam quod in se per cogitationes turpiter liquatur tergat. [ Vet. XXIII. ] Sed saepe de ipsa victoria bellum oritur, ut cum immunda cogitatio vincitur, victoris animus elatione pulsetur. Sic ergo mentem necesse est per munditiam erigi, ut tamen sollicite debeat in humilitate substerni. [ Rec. XXVIII. ] Unde et cum de sancto viro diceretur, Testa saniem radebat, protinus apte subjungitur, CAPUT XXXI. IBID.-- Sedens in sterquilinio. 60. Tentationis victor humilitatem servet. Elatio parva agentium, et magna de se sentientium. Elatio iniquorum, ubi alii peccant in quibus ipsi non peccent. --In sterquilinio quippe sedere, est vilia de se quempiam et abjecta sentire. In",
+          "candidate_score": 0.612237,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1927",
+          "psc_text": "sentirent. Notandum, quod non ait: Utinam esset anima mea pro anima vestra! sed Utinam esset anima vestra pro anima mea! quia profecto sibi malediceret, si se illis fieri similem optaret. Illis vero meliora voluit quos sibi fieri similes quaesivit. Consolamur vero pravos in flagellis constitutos cum de exteriore percussione interiorem in eis convalescere salutem indicamus. [ Vet. III. ] Caput etiam movemus cum mentem, quae principale nostrum est, ad compassionem inflectimus. Eosque inter flagella roboramus cum doloris eorum vim verbis mitibus lenimus. Sunt namque nonnulli qui dum interna nesciunt de malis exterioribus desperabiliter affliguntur, de quibus per Psalmistam dicitur: In miseriis non subsistent (Psal. CXXXIX, 11) . Ille etenim bene novit in exterioribus miseriis subsistere, qui scit semper de spe interna gaudere. 6. Aliquando malis quasi parcens non parcit, et quasi non parcens parcit Ecclesia. --Quod vero non ait Parcens, sed Quasi parcens vobis, nequaquam hoc negligenter praetereundum puto, quia",
+          "candidate_score": 0.612144,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_441",
+          "psc_text": "viro diceretur, Testa saniem radebat, protinus apte subjungitur, CAPUT XXXI. IBID.-- Sedens in sterquilinio. 60. Tentationis victor humilitatem servet. Elatio parva agentium, et magna de se sentientium. Elatio iniquorum, ubi alii peccant in quibus ipsi non peccent. --In sterquilinio quippe sedere, est vilia de se quempiam et abjecta sentire. In sterquilinio nobis sedere, est ad ea quae illicite gessimus mentis oculos poenitendo reducere; ut cum ante nos peccatorum stercora cernimus, omne quod in animo de elatione surgit inclinemus. In sterquilinio sedet, qui infirmitatem suam sollicitus respicit, et sese de bonis, quae per gratiam perceperit, non extollit. An non apud se in sterquilinio Abraham sederat, qui dicebat: Loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis (Genes. XVIII, 27) ? Aperte enim cernimus, in quo se apud se loco posuerat, qui pulverem se ac cinerem, etiam dum cum Deo loqueretur, aestimabat. Si igitur ita se despicit, qui usque ad honorem divinae",
+          "candidate_score": 0.611463,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_64",
+          "bdc_text": "Legatis honor tantum non praescriptus exhibendus fuit , et qui non obedivit , poenę fuit obnoxius .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_28",
+          "psc_text": "enim Deus aperte quibusdam sub lege positis locutus est, quasi alienos nos ab eisdem praeceptis aspicimus, quibus haec specialiter locutus non est. Unde ad confutandam impudentiam nostram, gentilis homo ad exemplum deducitur; ut quia obedire homo legi sub lege positus despicit, ejus saltem comparatione evigilet, qui sine lege legaliter vixit. Erranti igitur homini data est lex; erranti vero etiam sub lege adducitur testimonium eorum qui extra legem sunt, ut quia conditionis nostrae ordinem servare noluimus, praeceptis admoneremur; et quia praeceptis obedire contempsimus, exemplis confunderemur; nec, ut dictum est, eorum exemplis, quos lex astringeret, sed quos lex a peccato nulla cohiberet. 5. Praecepta contemnenti addita exempla Job hominis gentilis. --Circumscripsit nos divina providentia, circumvenit excusationem nostram; undique conclusus est aditus tergiversationis humanae. Homo gentilis, homo sine lege, ad medium adducitur, ut eorum qui sub lege sunt pravitas confundatur. Quod bene per prophetam ac breviter dicendo ostenditur: Erubesce, Sidon, ait mare (Isai.",
+          "candidate_score": 0.610532,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1875",
+          "psc_text": "Unde adhuc subditur:--VERS. 19:-- Quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos. Solis suis patribus datam terram existimant, quia solos errorum suorum magistros rexisse veraciter Ecclesiam putant. Quis vero alienus nisi apostata angelus vocatur? Unde et per Psalmistam de cunctis simul malignis spiritibus dicitur: Quoniam alieni insurrexerunt in me, et fortes quaesierunt animam meam (Psal. LIII, 5) . Haeretici igitur, quia doctorum suorum corda apostatae angelo existimant non fuisse subjecta, transisse per eos alienum denegant. Cui videlicet alieno per unumquemque transire est iniquas in corde ejus cogitationes immittere. Unde et per prophetae vocem de malignis spiritibus contra stantem animam dicitur: Et dixerunt animae tuae: Incurvare 408 ut transeamus (Isai. LI, 23) . Sed Eliphaz Themanites quia quaedam narraturus audiri vult, quamvis multa quae dicenda sunt sciat, sed quia beato Job dicenda non erant nesciat, audiamus sententias quas contra beatum Job protulit. Nec enim debemus cui, sed solum",
+          "candidate_score": 0.609996,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_959",
+          "psc_text": "35). Hinc est enim quod is quem legio daemonum Domino jubente dereliquit, ad Salvatoris sui pedes residet, verba doctrinae percipit, et de regione sua simul discedere cum salutis auctore concupiscit; sed tamen ei ipsa quae salutem contulit Veritas dicit: Revertere primum in domum 210 tuam, et narra quanta tibi fecerit Dominus. Cum enim quamlibet parum de divina cognitione percipimus, redire ad humana jam nolumus, et proximorum necessitatibus onerari recusamus; quietem contemplationis quaerimus, nihilque aliud, nisi hoc quod sine labore reficit, amamus. Sed sanatos nos Veritas ad domum mittit, narrare quae nobiscum acta sunt praecipit, ut videlicet prius mens exsudet in opere, et postmodum refici debeat per contemplationem. [ Rec. XVIII. ] 61. Contemplationis et actionis figurae Rachel et Lia, Maria et Martha. Vitae activae magna merita, contemplativae potiora. --Hinc est quod Jacob pro Rachel servit, et Liam accipit, eique dicitur Non est consuetudinis in terra nostra ut minores ante tradamus",
+          "candidate_score": 0.609246,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38",
+          "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se",
+          "candidate_score": 0.608653,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_4",
+          "bdc_text": "Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2456",
+          "psc_text": "duntaxat sententia, non optantis dicitur: Ad nimium calorem transeat ab aquis nivium. Ac si aperte diceretur: Qui humiliter sub disciplinae vinculo non restringitur, ab infidelitate sua, vel perversi operis frigore, per immoderatam sapientiam in errorem labitur. Unde bene quoque egregius praedicator, discipulorum suorum cordibus hunc exquisitae sapientiae nimium calorem devitans, ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Ne fortasse nimius calor interimeret quos prius aquae nivium, id est infidelitatis, vel torpentium actionum frigora morituros tenebant. Et quia valde difficile est ut is qui se sapientem aestimat mentem ad humilitatem reducat, et recta praedicantibus credat, sensumque suae perversitatis abjiciat, recte subjungitur: CAPUT LXVIII [ Rec. XXVIII ]. IBID.-- Et usque at inferos peccatum illius. 82. Peccatum quod hic non emendatur, irremissibile. --Peccatum quippe usque ad inferos ducitur, quod ante finem vitae praesentis per correctionem ad poenitentiam non emendatur. De quo videlicet peccato per",
+          "candidate_score": 0.607441,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1011",
+          "psc_text": "feriri paterna correptione desiderant, et dolorem vulneris medicamina salutis putant. Recte ergo nunc dicitur: Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefacit, dicens: CAPUT XX. IBID.-- Nec contradicam sermonibus sancti. 23. Deus saepe tacitus loquitur operibus. --Plerumque ad nos verba Dei non sunt dictorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradiceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui (sicut jam diximus) quem ferientem tolerat, sanctum vocat. Sequitur: CAPUT XXI [ Vet. IX, Rec. VIII ]. VERS.",
+          "candidate_score": 0.606657,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_4",
+          "bdc_text": "Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2296",
+          "psc_text": "Qui enim praesentem vitam non quasi viam transeunt, sed quasi patriam attendunt, luctum cordis electorum considerare nesciunt. Illos ergo ut dolorem suum considerent propheta exquirit, quos in hoc mundo contigit 497 animum non fixisse. Hinc per Salomonem dicitur: Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt (Prov. XXXI, 8) . Muti enim dicuntur qui praedicatorum verbis contradicendo minime resistunt. Qui etiam pertranseuntes sunt, quia intentionem mentis in amore vitae praesentis figere dedignantur. Igitur quia malus ad diem perditionis servatur, et ad diem furoris ducitur, hoc non nisi qui est viator intelligit, quoniam qui cor in praesentibus fixit, quae iniquum sequuntur supplicia non deprehendit. De quo adhuc subditur: CAPUT LVIII [ Rec. XXXVI. ] VERS. 31.-- Quis arguet coram eo viam ejus? et quae fecit, quis reddet illi? 69. Antichristum tantis signis, ostensione sanctitatis tanta elatum, solus Christus debellaturus est. --Saepe malus indignationem conditoris sui, quam in aeternum passurus",
+          "candidate_score": 0.606436,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_202",
+          "psc_text": "palmo metiens, et terram pugillo concludens ostenditur, quod ipse sit circumquaque cunctis rebus, quas creavit, exterior. Id namque quod interius concluditur, a concludente exterius continetur. Per sedem ergo, cui praesidet, 47 intelligitur esse interius supraque; per pugillum, quo continet, esse exterius subterque signatur. Quia enim ipse manet intra omnia, ipse extra omnia, ipse supra omnia, ipse infra omnia; et superior est per potentiam, et inferior per sustentationem; exterior per magnitudinem, et interior per subtilitatem: sursum regens, deorsum continens; extra circumdans, interius penetrans; nec alia ex parte superior, alia inferior, aut alia ex parte exterior, atque ex alia manet interior: sed unus idemque totus ubique praesidendo sustinens, sustinendo praesidens, circumdando penetrans, penetrando circumdans; unde superius praesidens, inde inferius sustinens; et unde exterius ambiens, inde interius replens: sine inquietudine superius regens, sine labore inferius sustinens; interius sine extenuatione penetrans, exterius sine extensione circumdans. Est itaque inferior et superior sine loco; est amplior",
+          "candidate_score": 0.605322,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_15",
+          "bdc_text": "Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1950",
+          "psc_text": "Unde et praedicator egregius cum persecutionum mala toleraret, atque sub persecutione adversariorum gemeret, teneram discipulorum mentem de suis afflictionibus consolans, ait: Ipsi enim scitis quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Ac si eis aperte dicat: Quid in hoc tempore vulnera nostra miramini, qui si aeterna gaudia quaerimus, huc ad hoc venimus, ut feriamur? Sequitur: CAPUT XVI. VERS. 14.-- Circumdedit me lanceis suis, convulneravit lumbos meos, non pepercit, et effudit in terram viscera mea. 19. Hostis tentationum jaculis ab omni parte nos impetit. --Haec juxta litteram beato Job congruere posse videbantur, per hoc quod dicitur: Circumdedit me lanceis suis, convulneravit lumbos meos, non pepercit, nisi subderetur quod de eo minime scriptum legitur: Effudit in terram viscera mea. Ex qua re necesse est ut dum hoc juxta litteram invenire non possumus, ea quae in verbis ejus secundum historiam sonant juxta spiritum inquiramus. Sancta Ecclesia lanceis ab hoste suo",
+          "candidate_score": 0.601683,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_4",
+          "bdc_text": "Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2006",
+          "psc_text": "aer ad coelum, terra ad aerem, hoc ille est superior infernorum sinus ad terram. [ Vet. XXIII. ] 436 54. Job solam animam totum hominem esse sentit. --Sed mirum valde est quod adjungit: Descendent omnia mea. Cum enim sola anima descensura esset ad inferni loca, quid est quod sanctus vir illuc perhibet omnia sua descendere, nisi quod ibi se esse totum vidit, ubi pondus suae remunerationis intelligit? Quia hoc quod ex se insensibile in terra deserit, quousque ad incorruptionem resurrectionis redeat, se esse non sentit. Omnia itaque sua in infernum profundissimum descensura perhibet, quo solam suam animam descensuram videt, quia ibi totus est, ubi sentire possit quod receperit. Vel certe in infernum omnia ejus descendunt, quia laborum omnium retributio adhuc in sola inferni quiete recipi praestolabatur. Et quasi illuc descendit omne quod egit, quia ibi quietem retributionis suae ex omnibus invenit. Unde etiam ipsa quies praestolata subjungitur, cum illico subinfertur:",
+          "candidate_score": 0.596262,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 7,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis",
+      "max_score": 0.687731,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_983",
+          "psc_text": "hodie maxime faciendum, nisi ut commendem vobis periculum meum, ut sitis gaudium meum? Periculum autem meum est, si attendam quomodo laudatis, et dissimulem quomodo vivatis. Ille autem novit, sub cujus oculis loquor, imo sub cujus oculis cogito, non me tam delectari laudibus popularibus, quam stimulari et angi quomodo vivant qui me laudant. Laudari autem a male viventibus nolo, abhorreo, detestor: dolori mihi est, non voluptati. Laudari autem a bene viventibus, si dicam nolo, mentior: si dicam volo, timeo ne sim inanitatis appetentior quam soliditatis. Ergo quid dicam? Nec plene volo, nec plene nolo. Non plene volo, ne in laude humana pericliter: non plene nolo, ne ingrati sint quibus praedico. CAPUT II. 2. Cura de aliorum salute quanta imposita episcopo. Sarcina autem mea est, quam modo audistis, cum Ezechiel propheta legeretur. Parum est enim quia dies ipse admonet nos eamdem sarcinam cogitare: insuper etiam talis lectio recitata est, quae nobis incutiat",
+          "candidate_score": 0.687731,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962",
+          "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius",
+          "candidate_score": 0.684186,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_734",
+          "psc_text": "II. 2. Cyprianus qualis ante conversionem ad fidem. In Domino ergo laudetur anima ejus, ut mites audiant et laetentur. In Domino laudetur anima bona, quo possidente fit bona, quo inspirante viget, quo illuminante fulget, quo formante pulchra, quo implente fecunda est. Hoc enim deserente, quondam mortua, tenebrosa, deformis, sterilis fluctuabat, antequam credidisset in Christum. Quid enim ei pagano proderat eloquentia, qua tanquam poculo pretioso et bibebat mortiferos, et propinabat errores? Cum autem benignitas et humanitas illuxit Salvatoris nostri Dei (Tit. III, 4), mundavit eum credentem sibi a saecularibus cupiditatibus, et fecit vas in honorem utile domui suae, ad omne opus bonum paratum (II Tim. II, 21). Nec ille tanquam ingratus haec tacuit. Absit enim ut cognoscens Deum non sicut Deum glorificaret: sed gratias egit, pristina sua non impie resorbens quae vomuerat, sed pie recolens quae mutaverat. Scribens enim ad amicum suum, ut et ipse ex tenebris, quod erat in se,",
+          "candidate_score": 0.67626,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_734",
+          "psc_text": "II. 2. Cyprianus qualis ante conversionem ad fidem. In Domino ergo laudetur anima ejus, ut mites audiant et laetentur. In Domino laudetur anima bona, quo possidente fit bona, quo inspirante viget, quo illuminante fulget, quo formante pulchra, quo implente fecunda est. Hoc enim deserente, quondam mortua, tenebrosa, deformis, sterilis fluctuabat, antequam credidisset in Christum. Quid enim ei pagano proderat eloquentia, qua tanquam poculo pretioso et bibebat mortiferos, et propinabat errores? Cum autem benignitas et humanitas illuxit Salvatoris nostri Dei (Tit. III, 4), mundavit eum credentem sibi a saecularibus cupiditatibus, et fecit vas in honorem utile domui suae, ad omne opus bonum paratum (II Tim. II, 21). Nec ille tanquam ingratus haec tacuit. Absit enim ut cognoscens Deum non sicut Deum glorificaret: sed gratias egit, pristina sua non impie resorbens quae vomuerat, sed pie recolens quae mutaverat. Scribens enim ad amicum suum, ut et ipse ex tenebris, quod erat in se,",
+          "candidate_score": 0.660712,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_983",
+          "psc_text": "hodie maxime faciendum, nisi ut commendem vobis periculum meum, ut sitis gaudium meum? Periculum autem meum est, si attendam quomodo laudatis, et dissimulem quomodo vivatis. Ille autem novit, sub cujus oculis loquor, imo sub cujus oculis cogito, non me tam delectari laudibus popularibus, quam stimulari et angi quomodo vivant qui me laudant. Laudari autem a male viventibus nolo, abhorreo, detestor: dolori mihi est, non voluptati. Laudari autem a bene viventibus, si dicam nolo, mentior: si dicam volo, timeo ne sim inanitatis appetentior quam soliditatis. Ergo quid dicam? Nec plene volo, nec plene nolo. Non plene volo, ne in laude humana pericliter: non plene nolo, ne ingrati sint quibus praedico. CAPUT II. 2. Cura de aliorum salute quanta imposita episcopo. Sarcina autem mea est, quam modo audistis, cum Ezechiel propheta legeretur. Parum est enim quia dies ipse admonet nos eamdem sarcinam cogitare: insuper etiam talis lectio recitata est, quae nobis incutiat",
+          "candidate_score": 0.649502,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_734",
+          "psc_text": "II. 2. Cyprianus qualis ante conversionem ad fidem. In Domino ergo laudetur anima ejus, ut mites audiant et laetentur. In Domino laudetur anima bona, quo possidente fit bona, quo inspirante viget, quo illuminante fulget, quo formante pulchra, quo implente fecunda est. Hoc enim deserente, quondam mortua, tenebrosa, deformis, sterilis fluctuabat, antequam credidisset in Christum. Quid enim ei pagano proderat eloquentia, qua tanquam poculo pretioso et bibebat mortiferos, et propinabat errores? Cum autem benignitas et humanitas illuxit Salvatoris nostri Dei (Tit. III, 4), mundavit eum credentem sibi a saecularibus cupiditatibus, et fecit vas in honorem utile domui suae, ad omne opus bonum paratum (II Tim. II, 21). Nec ille tanquam ingratus haec tacuit. Absit enim ut cognoscens Deum non sicut Deum glorificaret: sed gratias egit, pristina sua non impie resorbens quae vomuerat, sed pie recolens quae mutaverat. Scribens enim ad amicum suum, ut et ipse ex tenebris, quod erat in se,",
+          "candidate_score": 0.649301,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962",
+          "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius",
+          "candidate_score": 0.648742,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_22",
+          "psc_text": "laudari, non in Domino. Qui autem dicit, In Domino laudabitur anima mea; non dicit, Audiant gentes, et jucundentur; audiant homines, et jucundentur: sed, Audiant mites, et jucundentur. Audiant quibus sapit. Mitis enim erat Christus: Sicut ovis ad immolandum ductus est (Isai. LIII, 7) . Propterea mitis, quia sicut ovis ad immolandum ductus est. Audiant mites, et jucundentur. Quia sapiunt quod dictum est, Gustate, et videte quam suavis est Dominus: beatus vir qui sperat in eum (Psal. XXXIII, 3, 9) . Longam lectionem audivimus, brevis est dies: longo sermone etiam nos tenere vestram patientiam non debemus. Novimus quia patienter audistis, et diu stando et audiendo tanquam martyri compassi estis. Qui audit vos, amet vos, et coronet vos. SERMO CCLXXV. In Natali martyris Vincentii II. 1. Vincentii in poenis fortitudo ex adjutorio Christi. Martyres discernit causa, non poena. Magnum et multum mirandum spectaculum noster animus cepit: nec inanissimam et perniciosissimam, sicut solet",
+          "candidate_score": 0.640779,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_351",
+          "psc_text": "Nescimus, non volentes doceri, sed timentes confiteri. 5. Christus Deus latens in carne. Haec divina dispensatio; quantum homo perscrutari potest, melior melius, inferior inferius; haec divina dispensatio magnum nobis insinuat sacramentum. Venturus enim erat Christus in carne, non quicumque, non angelus, non legatus; sed ipse veniens salvos faciet eos (Isai. XXXV, 4) . Non erat quicumque venturus: et tamen quomodo erat venturus? In carne mortali nasciturus, infans parvulus futurus, in praesepi ponendus, cunis involvendus, lacte nutriendus, per aetates augendus, postremo etiam morte perimendus. Haec ergo omnia humilitatis indicia et nimiae humilitatis est forma. Cujus haec humilitas? Excelsi. Quam excelsi? Noli quaerere in terra, transcende et sidera. Cum ad coelestes exercitus Angelorum veneris, audies ab eis, Transi et nos. Cum veneris ad Sedes, Dominationes, Principatus, Potestates, audies, Transi et nos; et nos facti sumus: Omnia per ipsum facta sunt. Universam transcende creaturam; quidquid conditum est, quidquid institutum, quidquid mutabile, sive corporeum,",
+          "candidate_score": 0.63717,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_91_93",
+          "bdc_text": "a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 )",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_293",
+          "psc_text": "Manus enim Domini cum illo. O humana infirmitas, quid factura es in judice, quae sic haesitas in praecone? Sed etiam hic quid dixi? Redeo ad considerationem consuetudinis humanae. Et quid dixi? Praeconem dixi, judicem dixi et praeco: homo, et judex homo. Quod apparebat dixi, quod latebat quis dixerit? Verbum caro factum est (Joan. I, 1, 2, 14) : non tamen Verbum in carnem versum est. Verbum caro factum est, accipiendo quod non erat; non amittendo quod erat. Ecce admirati sumus praeconis ejus nativitatem, quam hodie celebramus, sed propter quem facta est videamus. 3. Angelus ad Zachariam et ad Mariam missus. Oratio Zachariae quomodo exaudita. Venit angelus Gabriel ad Zachariam, non ad Elisabeth uxorem ejus, matrem Joannis: venit, inquam, angelus Gabriel ad Zachariam, non ad Elisabeth. Quare? Quia Joannes per Zachariam futurus erat in Elisabeth. Ergo angelus annuntians venturum Joannem nascendo, non venit ad exceptorium ventris, sed ad fontem seminis. Nuntiavit",
+          "candidate_score": 0.631356,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_92",
+          "bdc_text": "De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_293",
+          "psc_text": "Manus enim Domini cum illo. O humana infirmitas, quid factura es in judice, quae sic haesitas in praecone? Sed etiam hic quid dixi? Redeo ad considerationem consuetudinis humanae. Et quid dixi? Praeconem dixi, judicem dixi et praeco: homo, et judex homo. Quod apparebat dixi, quod latebat quis dixerit? Verbum caro factum est (Joan. I, 1, 2, 14) : non tamen Verbum in carnem versum est. Verbum caro factum est, accipiendo quod non erat; non amittendo quod erat. Ecce admirati sumus praeconis ejus nativitatem, quam hodie celebramus, sed propter quem facta est videamus. 3. Angelus ad Zachariam et ad Mariam missus. Oratio Zachariae quomodo exaudita. Venit angelus Gabriel ad Zachariam, non ad Elisabeth uxorem ejus, matrem Joannis: venit, inquam, angelus Gabriel ad Zachariam, non ad Elisabeth. Quare? Quia Joannes per Zachariam futurus erat in Elisabeth. Ergo angelus annuntians venturum Joannem nascendo, non venit ad exceptorium ventris, sed ad fontem seminis. Nuntiavit",
+          "candidate_score": 0.630882,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_976",
+          "psc_text": "accipere unde alatur, ille vult videre quod imitetur. Monet nos de hac veritate etiam sancti Evangelii lectio, quae modo recitata est. Christianis enim dicitur in Deum credentibus, bene operantibus, spem vitae aeternae pro bonis operibus exspectantibus, Vos estis lumen mundi. Et universae ubique diffusae Ecclesiae dicitur, Non potest civitas abscondi supra montem constituta (Matth. V, 14) . Erit, inquit, in novissimis temporibus manifestus mons domus Domini, paratus in cacumine montium (Isai. II, 2) . Ipse est mons, qui ex parvo lapide crevit, et totum orbem crescendo implevit (Dan. II, 34, 35). In illo aedificatur Ecclesia, quae abscondi non potest. CAPUT II. 2. Lucerna in candelabro.--Neque accendunt lucernam, et ponunt eam sub modio, sed super candelabrum, ut luceat omnibus qui in domo sunt (Matth. V, 15) . Bene occurrit lectio, quando candelabra dedicantur, ut sit qui operatur lucerna posita in candelabro. Lucerna est enim homo qui bene operatur. Quod est autem",
+          "candidate_score": 0.62971,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_92_94",
+          "bdc_text": "De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_294",
+          "psc_text": "Oratio Zachariae quomodo exaudita. Venit angelus Gabriel ad Zachariam, non ad Elisabeth uxorem ejus, matrem Joannis: venit, inquam, angelus Gabriel ad Zachariam, non ad Elisabeth. Quare? Quia Joannes per Zachariam futurus erat in Elisabeth. Ergo angelus annuntians venturum Joannem nascendo, non venit ad exceptorium ventris, sed ad fontem seminis. Nuntiavit amborum futurum filium, sed patri nuntiavit. Venturus enim erat Joannes de connubio masculi et feminae. Ecce iterum ipse Gabriel venit ad Mariam, non ad Joseph: unde erat caro illa coeptura, unde erat initium habitura, ad ipsam angelus venit. Patri autem sacerdoti Zachariae quomodo angelus futurum filium praenuntiavit? Noli, inquit, timere, Zacharia, exaudita est oratio tua. Quid enim, fratres mei, sacerdos ille ideo intraverat in sancta sanctorum, ut filios precaretur a Domino: Absit. Dicit aliquis: Unde hoc probas? non enim indicavit Zacharias quid rogaverit. Unum est quod breviter dico: Si petisset filium, crederet annuntiatum. Angelus dicit quod ei filius nasceretur, ille",
+          "candidate_score": 0.627667,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_22",
+          "bdc_text": "de reditu eius dum inquiro , respondet prius iturum se Salodorum , Bernam , Friburgum .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_923",
+          "psc_text": ". Certe retribuebas? Accipis: adhuc accipis. Sed modo plane propinquante passione, retribuam bona pro bonis, non bona pro malis. Prius ergo Dominus debebat mala pro malis: noluit autem retribuere mala pro malis, sed retribuit bona pro malis. Retribuendo bona pro malis, invenit quomodo retribueret bona pro bonis. CAPUT V. 5. Bona opera dona Dei. Pauli propria nonnisi mala. Ecce enim in Paulo, prius Saulo, nihil boni invenit. Cum in illo nihil boni invenisset, mala dimisit, bona retribuit. Cum ergo ei prius bona retribuit, praevenit: sed donando bona quibus retribueret bona, ecce retribuit mercedem his bonis operibus. Bonum certamen certanti, cursum consummanti, fidem servanti, retribuit bona; sed quibus bonis? Quae ipse dedit. Annon ipse dedit, ut bonum certamen certares? Si non ipse dedit, quid est quod alio loco dicis, Plus illis omnibus laboravi; non autem ego, sed gratia Dei mecum (I Cor. XV, 10) ? Ecce iterum dicis, Cursum consummavi. Non",
+          "candidate_score": 0.627084,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_92_94",
+          "bdc_text": "De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_296",
+          "psc_text": "hoc rogavi? Utique angelus nec falleretur, nec falleret, quando dicebat? Exaudita est oratio tua: nam ecce paritura est uxor tua. Sed quare hoc dictum est? Quia ille pro populo sacrificabat: sacerdos pro populo sacrificabat, populus Christum exspectabat; Joannes Christum annuntiabat. 4. Maria inter mulieres benedicta. Angelus vero idem ipse ad Mariam virginem: Ave, inquit, gratia plena, Dominus tecum: jam tecum est qui erit in te. Benedicta tu inter mulieres. Proprietate hebraicae linguae omnes feminas mulieres dici solere Scriptura sancta testatur: ne forte mirentur aut scandalizentur, qui non solent Scripturas audire. Dominus quodam Scripturarum loco aperte dicit, Segregate mulieres, quae non cognoverunt virum (Num. XXXI, 17, sec. LXX) . Ipsam denique recolite originem nostram: quando facta est Eva de latere viri, quid dicit Scriptura? Detraxit ei costam, et aedificavit eam in mulierem (Gen. II, 22) . Jam mulier vocatur, de viro quidem sumpta, sed nondum viro conjuncta. Jam ergo cum auditis",
+          "candidate_score": 0.623226,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_92",
+          "bdc_text": "De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_294",
+          "psc_text": "Oratio Zachariae quomodo exaudita. Venit angelus Gabriel ad Zachariam, non ad Elisabeth uxorem ejus, matrem Joannis: venit, inquam, angelus Gabriel ad Zachariam, non ad Elisabeth. Quare? Quia Joannes per Zachariam futurus erat in Elisabeth. Ergo angelus annuntians venturum Joannem nascendo, non venit ad exceptorium ventris, sed ad fontem seminis. Nuntiavit amborum futurum filium, sed patri nuntiavit. Venturus enim erat Joannes de connubio masculi et feminae. Ecce iterum ipse Gabriel venit ad Mariam, non ad Joseph: unde erat caro illa coeptura, unde erat initium habitura, ad ipsam angelus venit. Patri autem sacerdoti Zachariae quomodo angelus futurum filium praenuntiavit? Noli, inquit, timere, Zacharia, exaudita est oratio tua. Quid enim, fratres mei, sacerdos ille ideo intraverat in sancta sanctorum, ut filios precaretur a Domino: Absit. Dicit aliquis: Unde hoc probas? non enim indicavit Zacharias quid rogaverit. Unum est quod breviter dico: Si petisset filium, crederet annuntiatum. Angelus dicit quod ei filius nasceretur, ille",
+          "candidate_score": 0.62293,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_21_23",
+          "bdc_text": "Gaudebam , ver [um ]Randtext beschädigt . de reditu eius dum inquiro , respondet prius iturum se Salodorum , Bernam , Friburgum . Quare falsus gaudio concepto prorsus excidi .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_580",
+          "psc_text": "flete. Sic enim et ille cui commoti sunt pedes, reprehendit se, quia Deum coeperat accusare, et ibi jam erat; sed pene fuit, paulo minus fuit. Non negavit Deo scientiam: sed tanquam motis pedibus nutavit. Quid est nutare? Dubitare. Quando autem se reprehendit, quod correctum non habuit, quid dixit? Quare mihi turbati sunt pedes? Quia zelavi, inquit, in peccatoribus, pacem peccatorum videns (Psal. LXXII, 3-17) . Quia vidi divites iniquos, zelavi; et dixi quia perdidi justitiam, et sine causa justificavi cor meum, et lavi inter innocentes manus meas. Et cum dubito, sic coepi cognoscere. Sic coepi, inquit, cognoscere: hoc labor est ante me. Magnus labor, istam solvere quaestionem. Vere labor est. Bene est illi, et malus est; male est illi, et bonus est: et super ambos Deus judex est. Justus ergo judex dat bona malis, et mala bonis. Labor est ante me. Sed quousque labor est? Donec introeam in sanctuarium Dei,",
+          "candidate_score": 0.62209,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_28",
+          "bdc_text": "Vielleicht ist aber auch ein Bürger von Lichtensteig ( Kt. St .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_800",
+          "psc_text": "Si multum ad te putas imitari Dominum tuum, attende Stephanum conservum tuum. Dominus Christus, unicus Dei Filius: numquid hoc Stephanus? Dominus Christus, de incorrupta virgine natus: numquid hoc Stephanus? Dominus Christus venit, non in carne peccati, sed in similitudine carnis peccati (Rom. VIII, 3): numquid hoc Stephanus? Sic natus est ut tu; inde natus est, unde et tu; ab eo renatus est, a quo et tu; eo pretio redemptus, quo et tu; tanti valet, quanti vales. Unum instrumentum nobis factum est. Evangelium instrumentum est, ubi omnes empti sumus: ubi tu, ibi ille. Quia servi sumus, instrumentum est: quia filii sumus, testamentum est. Ipsum attende, conservum attende. CAPUT III. 4. Lucerna infirmis oculis accensa in sanctorum exemplis. Inimicorum dilectio donum Dei. Multum est ad te, quia infirmos oculos habes, intueri solem? lucernam vide. Suis enim discipulis dixit Dominus: Nemo accendit lucernam, et ponit eam sub modio, sed super candelabrum, ut luceat",
+          "candidate_score": 0.621232,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_28",
+          "bdc_text": "Vielleicht ist aber auch ein Bürger von Lichtensteig ( Kt. St .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_976",
+          "psc_text": "accipere unde alatur, ille vult videre quod imitetur. Monet nos de hac veritate etiam sancti Evangelii lectio, quae modo recitata est. Christianis enim dicitur in Deum credentibus, bene operantibus, spem vitae aeternae pro bonis operibus exspectantibus, Vos estis lumen mundi. Et universae ubique diffusae Ecclesiae dicitur, Non potest civitas abscondi supra montem constituta (Matth. V, 14) . Erit, inquit, in novissimis temporibus manifestus mons domus Domini, paratus in cacumine montium (Isai. II, 2) . Ipse est mons, qui ex parvo lapide crevit, et totum orbem crescendo implevit (Dan. II, 34, 35). In illo aedificatur Ecclesia, quae abscondi non potest. CAPUT II. 2. Lucerna in candelabro.--Neque accendunt lucernam, et ponunt eam sub modio, sed super candelabrum, ut luceat omnibus qui in domo sunt (Matth. V, 15) . Bene occurrit lectio, quando candelabra dedicantur, ut sit qui operatur lucerna posita in candelabro. Lucerna est enim homo qui bene operatur. Quod est autem",
+          "candidate_score": 0.620587,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_33",
+          "bdc_text": "verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_350",
+          "psc_text": "confugerunt, et ibi secum turbari coeperunt, offendentes et ruentes. Si dixerimus, inquiunt: hoc apud se ipsos, ubi cogitabant, sed quo ille cernebat: Si dixerimus, inquiunt, De coelo est; dicet nobis, Quare ergo non credidistis ei? Ipse enim testimonium perhibuerat Christo Domino. Si autem dixerimus, Ab hominibus; lapidant nos populi: quia propheta magnus Joannes habebatur. Et dixerunt, Nescimus. Nescitis: in tenebris estis, lumen amittitis. Quanto enim melius, si forte tenebrae in corde humano versantur, lumen admittere, non amittere. Ubi dixerunt, Nescimus: ait Dominus, Nec ego dico vobis in qua potestate ista facio (Matth. XXI, 23-27) . Scio enim quo corde dixeritis, Nescimus, non volentes doceri, sed timentes confiteri. 5. Christus Deus latens in carne. Haec divina dispensatio; quantum homo perscrutari potest, melior melius, inferior inferius; haec divina dispensatio magnum nobis insinuat sacramentum. Venturus enim erat Christus in carne, non quicumque, non angelus, non legatus; sed ipse veniens salvos faciet eos (Isai.",
+          "candidate_score": 0.616199,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_22",
+          "bdc_text": "de reditu eius dum inquiro , respondet prius iturum se Salodorum , Bernam , Friburgum .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_922",
+          "psc_text": "quid? Nolo recordari: imo recorder hominis nequitiam, ut approbem Dei misericordiam. A quo patiebatur Christus, patitur pro Christo: fit Paulus ex Saulo; fit verus testis ex falso. Qui spargebat, colligit: qui oppugnabat, defendit. Unde hoc Saulo, quod dicimus? Ipsum audiamus. Quaeritis, inquit, unde hoc mihi? Non est, inquit, hoc a me: Misericordiam consecutus sum. Non est, inquit, mihi hoc a me: Misericordiam consecutus sum. Quid retribuam Domino pro omnibus quae retribuit mihi? Retribuit enim, sed non mala pro malis: retribuit plane, sed non mala pro malis; retribuit bona pro malis. Quid ergo retribuam? Calicem salutaris accipiam (Psal. CXV, 12, 13) . Certe retribuebas? Accipis: adhuc accipis. Sed modo plane propinquante passione, retribuam bona pro bonis, non bona pro malis. Prius ergo Dominus debebat mala pro malis: noluit autem retribuere mala pro malis, sed retribuit bona pro malis. Retribuendo bona pro malis, invenit quomodo retribueret bona pro bonis. CAPUT V. 5.",
+          "candidate_score": 0.611158,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_992",
+          "psc_text": "facit, vita nocens voluptatem: illud nocet, illud libet. Sed quod ad tempus libet, postea pejus dolet. Quod autem ad tempus salubriter dolet, postea infinita voluptate et abundanti gaudio laetificat; secundum illud quod scriptum est, Qui seminant in lacrymis, in gaudio metent (Psal. CXXV, 5) ; et illud, Beati qui lugent, quoniam ipsi consolabuntur (Matth. V, 5) . 6. Conclusio. Haec ergo diligentius attendentes, cogitemus illud quod de luxuria ac voluptate scriptum est: Ad tempus, inquit, indulcat fauces, postea felle amarior invenitur (Prov. V, 3 et 4) . Et quia vita nostra in hoc saeculo quasi via esse cognoscitur, oportet nobis de labore ad requiem pervenire, quam de requie ad laborem: et melius est nobis in via brevi tempore laborare, ut postea in patria possimus ad aeternum gaudium feliciter pervenire; praestante Domino nostro Jesu Christo, qui cum Patre, etc. SERMO CCCXL. In die ordinationis suae, II. 1. Episcopalis sarcina. Christi adjutorio",
+          "candidate_score": 0.61039,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 8,
+      "cf_id": "cf009",
+      "work_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum",
+      "max_score": 0.686861,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_95_97",
+          "bdc_text": "quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ; vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia . De Turca hodie scripsit Bucerus Myconius bezieht sich auf den durch ihn an Calvin und Farel übermittelten Brief Bucers vom 25 .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_173",
+          "psc_text": "quibusdam prophetis et Israel reges legimus, sicut ibi: Et in diebus, inquit, Jeroboam filii Joas regis Israel (Amos. I) . Quando vero sacramentum Evangelii praedicandum erat, et in toto orbe Evangelium disseminandum, cujus princeps Joannes in eremo fuit, et orbem Romanum Tiberii regebat imperium, et tunc in quintodecimo anno verbum Domini ad Joannem factum esse describitur. Et si tantum his qui de nationibus credituri erant annuntianda salus fuisset, et penitus excludendus Israel, suffecerat dicens: In quintodecimo anno Tiberii Caesaris, praeside Judaeae Pontio Pilato. Quia vero et de Judaea et de Galilaea multi credituri erant, idcirco et haec regna ponuntur in titulo, diciturque: Tetrarcha Galilaeae Herode, et Philippo fratre ejus tetrarcha Ituraeae et Trachonitidis regionis, et Lysania tetrarcha Abilenae, sub principibus sacerdotum Anna et Caipha factum est verbum Domini ad Joannem filium Zachariae in deserto. Olim verbum Dei fiebat ad Jeremiam filium Elchiae in Anathoth in diebus Josiae regis Judae (Jer.",
+          "candidate_score": 0.686861,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_95",
+          "bdc_text": "quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ;",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_173",
+          "psc_text": "quibusdam prophetis et Israel reges legimus, sicut ibi: Et in diebus, inquit, Jeroboam filii Joas regis Israel (Amos. I) . Quando vero sacramentum Evangelii praedicandum erat, et in toto orbe Evangelium disseminandum, cujus princeps Joannes in eremo fuit, et orbem Romanum Tiberii regebat imperium, et tunc in quintodecimo anno verbum Domini ad Joannem factum esse describitur. Et si tantum his qui de nationibus credituri erant annuntianda salus fuisset, et penitus excludendus Israel, suffecerat dicens: In quintodecimo anno Tiberii Caesaris, praeside Judaeae Pontio Pilato. Quia vero et de Judaea et de Galilaea multi credituri erant, idcirco et haec regna ponuntur in titulo, diciturque: Tetrarcha Galilaeae Herode, et Philippo fratre ejus tetrarcha Ituraeae et Trachonitidis regionis, et Lysania tetrarcha Abilenae, sub principibus sacerdotum Anna et Caipha factum est verbum Domini ad Joannem filium Zachariae in deserto. Olim verbum Dei fiebat ad Jeremiam filium Elchiae in Anathoth in diebus Josiae regis Judae (Jer.",
+          "candidate_score": 0.677504,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_101_103",
+          "bdc_text": "des réformateurs VIII 75-78 . Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_270",
+          "psc_text": "in populo Judaeorum. Nos autem qui eramus alieni a testamento et peregrini a promissionibus (Ephes. II), toto prophetas corde suscepimus, magisque habemus Moysen et prophetas de Christo 347-348 praedicantes, quam illi qui ex eo quod non susceperunt Jesum, nec illos susceperunt qui de illo annuntiaverunt. Unde ad id quod dixerat: Nemo propheta acceptus in patria sua: et aliud adjungit: In veritate enim dico vobis, quia multae viduae erant in diebus Eliae in Israel, quando clausum est coelum annis tribus, et mensibus sex. Quod dicit tale est: Elias propheta erat, sed erat in populo Judaeorum. Sed quando mirabile quid facturus erat cum essent plures viduae in Israel, reliquit eas, et venit ad viduam in Sareptam Sidoniae, ad gentilem mulierculam, figuram futurae rei explicans, quia occupante fame non panis, neque siti aquae, sed fame audiendi sermonem Dei, venit ad viduam, de qua et propheta testatur dicens: Multi filii desertae, magis quam ejus",
+          "candidate_score": 0.652345,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_101_103",
+          "bdc_text": "des réformateurs VIII 75-78 . Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_269",
+          "psc_text": "salvus fiat (Rom. XI). Quamobrem mihi videtur consequenti ordine Nazaraenis interrogantibus respondisse Salvator: Nemo propheta acceptus est in patria sua. Et puto plus juxta sacramentum, quam juxta litteram verum esse quod dicitur, licet Jeremias in Anatoth patria sua non fuerit acceptus (Jerem. I), et Isaias, quaecumque fuit patria illius, et reliqui prophetae; sed magis mihi videtur sic intelligi, ut dicamus patriam fuisse omnium prophetarum, populum circumcisionis, et hanc non recepisse prophetas, et eorum vaticinia: porro nationes quae longe fuerant a prophetis, et eorum notitiam non habebant, suscepisse vaticinium Jesu Christi. Nemo est ergo propheta acceptus in patria sua, hoc est in populo Judaeorum. Nos autem qui eramus alieni a testamento et peregrini a promissionibus (Ephes. II), toto prophetas corde suscepimus, magisque habemus Moysen et prophetas de Christo 347-348 praedicantes, quam illi qui ex eo quod non susceperunt Jesum, nec illos susceperunt qui de illo annuntiaverunt. Unde ad id quod dixerat:",
+          "candidate_score": 0.651555,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_83_85",
+          "bdc_text": "- Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt . Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_93",
+          "psc_text": "conventicula Christianorum. Quapropter consurgentes laudemus Dominum, et fiamus pro carnali Israel, spiritalis Israel. Benedicamus omnipotenti Deo opere, cogitatione, sermone, in Christo Jesu, cui est gloria et imperium in saecula saeculorum. Amen. HOMILIA XIII. De eo quod scriptum est: Et facta est multitudo exercitus coelestis, usque ad eum locum ubi ait: Invenerunt Mariam et Jesum positum in praesepe. Cap. II. Dominus noster, atque Salvator in Bethleem, et multitudo coelestis exercitus laudat Deum, et dicit: Gloria in excelsis Deo, et super terram pax hominibus bonae voluntatis. Haec autem loquitur multitudo coelestis exercitus, quia jam defecerat praebere hominibus auxilium, et videbat se opus quod sibi creditum fuerat, implere non posse absque eo qui vere salvare poterat, et praesules quoque ipsos juvare, ut homines salvarentur. Quomodo igitur scriptum est in Evangelio, quod quidam remis sulcantes mare adversus contrarios ventos jam fessi erant, et viginti quinque, sive triginta stadiis laborantes, portum tenere non poterant, et",
+          "candidate_score": 0.646514,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_51_53",
+          "bdc_text": "Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur . Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_1",
+          "psc_text": "linguae traderem, nec virium mearum, nec otii, nec laboris est. Perspicitis enim, quantum apud me et auctoritas vestra, et voluntas valet. Praetermisi paululum Hebraicarum Quaestionum libros, ut ad arbitrium vestrum lucrativis operis haec, qualiacumque sunt, non mea, sed aliena dictarem: praesertim 247 248 cum a sinistro oscinem corvum audiam crocitantem, et mirum in modum de cunctarum avium ridere coloribus, cum totus ipse tenebrosus sit. Fateor itaque antequam ille objiciat, in his Origenem tractatibus quasi puerum talis ludere: alia sunt virilia ejus, et alia senectutis seria. Quae si libuerit, si potuero, si Dominus, ut in Latinum sermonem vertam, dederit commeatum, et praetermissum opus prius explevero, tunc videre poteritis, immo per vos Romana lingua cognoscet, quantum boni et ante nescierit, et scire nunc coeperit. Praeterea Commentarios viri eloquentissimi Hilarii et beati martyris Victorini, quos in Matthaeum diverso sermone, sed una gratia spiritus ediderunt, post paucos dies ad vos mittere disposui; ne ignoretis",
+          "candidate_score": 0.646205,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_115",
+          "bdc_text": "Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_173",
+          "psc_text": "quibusdam prophetis et Israel reges legimus, sicut ibi: Et in diebus, inquit, Jeroboam filii Joas regis Israel (Amos. I) . Quando vero sacramentum Evangelii praedicandum erat, et in toto orbe Evangelium disseminandum, cujus princeps Joannes in eremo fuit, et orbem Romanum Tiberii regebat imperium, et tunc in quintodecimo anno verbum Domini ad Joannem factum esse describitur. Et si tantum his qui de nationibus credituri erant annuntianda salus fuisset, et penitus excludendus Israel, suffecerat dicens: In quintodecimo anno Tiberii Caesaris, praeside Judaeae Pontio Pilato. Quia vero et de Judaea et de Galilaea multi credituri erant, idcirco et haec regna ponuntur in titulo, diciturque: Tetrarcha Galilaeae Herode, et Philippo fratre ejus tetrarcha Ituraeae et Trachonitidis regionis, et Lysania tetrarcha Abilenae, sub principibus sacerdotum Anna et Caipha factum est verbum Domini ad Joannem filium Zachariae in deserto. Olim verbum Dei fiebat ad Jeremiam filium Elchiae in Anathoth in diebus Josiae regis Judae (Jer.",
+          "candidate_score": 0.64606,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Nosti Metenses recepisse evangelium Myconius hatte zweifellos Gerüchte über den Aufruhr vernommen , der beim Einritt des protestantischen Heerführers Wilhelm von Fürstenberg am 9 . Juli in Metz entstanden war . Von einem Durchbruch für die Reformation konnte zu diesem Zeitpunkt aber noch nicht die Rede sein.",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_141",
+          "psc_text": "ingressus est ostiis, et stetit? Vides igitur quemadmodum argumentis variis etiam resurrectioni ejus quaestio concitetur, et fit signum cui contradicitur. Ego et hoc quod prophetarum ore praedictum est, puto signum esse cui contradicitur. Sunt enim plures haeretici, qui asserunt eum a prophetis penitus non fuisse praedicatum. Et quid me necesse est multa prosequi? Omnia quae de eo narrat historia, signum est cui contradicitur. Non quod contradicant hi qui credunt in eum: nos quippe omna scimus vera esse quae scripta sunt; sed quia apud incredulos universa, quae de eo scripta sunt, signum sit cui contradicitur. Deinde Simeon ait: Et tuam ipsius animam pertransibit gladius. Quis est iste gladius, qui non aliorum tantum, sed etiam Mariae cor pertransit? Aperte scribitur, quod in tempore passionis omnes sint apostoli scandalizati, ipso quoque Domino dicente: Omnes vos scandalizabimini in nocte hac (Matth. XXVI) . Ergo scandalizati sunt universi, in tantum ut Petrus quoque apostolorum princeps",
+          "candidate_score": 0.639033,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_270",
+          "psc_text": "in populo Judaeorum. Nos autem qui eramus alieni a testamento et peregrini a promissionibus (Ephes. II), toto prophetas corde suscepimus, magisque habemus Moysen et prophetas de Christo 347-348 praedicantes, quam illi qui ex eo quod non susceperunt Jesum, nec illos susceperunt qui de illo annuntiaverunt. Unde ad id quod dixerat: Nemo propheta acceptus in patria sua: et aliud adjungit: In veritate enim dico vobis, quia multae viduae erant in diebus Eliae in Israel, quando clausum est coelum annis tribus, et mensibus sex. Quod dicit tale est: Elias propheta erat, sed erat in populo Judaeorum. Sed quando mirabile quid facturus erat cum essent plures viduae in Israel, reliquit eas, et venit ad viduam in Sareptam Sidoniae, ad gentilem mulierculam, figuram futurae rei explicans, quia occupante fame non panis, neque siti aquae, sed fame audiendi sermonem Dei, venit ad viduam, de qua et propheta testatur dicens: Multi filii desertae, magis quam ejus",
+          "candidate_score": 0.637134,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_73",
+          "bdc_text": "Nosti Metenses recepisse evangelium Myconius hatte zweifellos Gerüchte über den Aufruhr vernommen , der beim Einritt des protestantischen Heerführers Wilhelm von Fürstenberg am 9 .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_141",
+          "psc_text": "ingressus est ostiis, et stetit? Vides igitur quemadmodum argumentis variis etiam resurrectioni ejus quaestio concitetur, et fit signum cui contradicitur. Ego et hoc quod prophetarum ore praedictum est, puto signum esse cui contradicitur. Sunt enim plures haeretici, qui asserunt eum a prophetis penitus non fuisse praedicatum. Et quid me necesse est multa prosequi? Omnia quae de eo narrat historia, signum est cui contradicitur. Non quod contradicant hi qui credunt in eum: nos quippe omna scimus vera esse quae scripta sunt; sed quia apud incredulos universa, quae de eo scripta sunt, signum sit cui contradicitur. Deinde Simeon ait: Et tuam ipsius animam pertransibit gladius. Quis est iste gladius, qui non aliorum tantum, sed etiam Mariae cor pertransit? Aperte scribitur, quod in tempore passionis omnes sint apostoli scandalizati, ipso quoque Domino dicente: Omnes vos scandalizabimini in nocte hac (Matth. XXVI) . Ergo scandalizati sunt universi, in tantum ut Petrus quoque apostolorum princeps",
+          "candidate_score": 0.635116,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_159_161",
+          "bdc_text": "Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde . per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_114",
+          "psc_text": "vermis natus sum, cujus non est aliunde semen, sed in ipsis, et ex ipsis in quibus coalescit corporibus origo est. Propter quod quia omne masculinum quod aperit vulvam, sanctum Domino vocabitur, ductus est in Jerosolymam, ut appareret ante conspectum Dei, et propter illud quod sequitur, Ut daretur munus pro eo quod in Lege Domini scriptum est: Par turturum aut duos pullos columbarum (Luc. II, 24) . Turturum par, et duos pullos columbarum, pro Salvatore videmus oblatos. Ego et aves istas beatas puto quae pro ortu Domini oblatae sunt, et quomodo asinam Balaam miror, et felicitate accumulo, quia digna fuerit non solum videre angelum Dei, sed etiam ore reserato in humanum sermonem erumpere: sic multo amplius has volucres praedico, easque sustollo, quod pro Domino nostro et Salvatore oblatae sunt. Ut offerrent pro eo par turturum, aut duos pullos columbarum. Novum quid forsitan videar inferre, sed pro majestate parum dignum. Sicut nova",
+          "candidate_score": 0.634485,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_82_84",
+          "bdc_text": "Le Luthéranisme , Nancy 1969 . - Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_93",
+          "psc_text": "conventicula Christianorum. Quapropter consurgentes laudemus Dominum, et fiamus pro carnali Israel, spiritalis Israel. Benedicamus omnipotenti Deo opere, cogitatione, sermone, in Christo Jesu, cui est gloria et imperium in saecula saeculorum. Amen. HOMILIA XIII. De eo quod scriptum est: Et facta est multitudo exercitus coelestis, usque ad eum locum ubi ait: Invenerunt Mariam et Jesum positum in praesepe. Cap. II. Dominus noster, atque Salvator in Bethleem, et multitudo coelestis exercitus laudat Deum, et dicit: Gloria in excelsis Deo, et super terram pax hominibus bonae voluntatis. Haec autem loquitur multitudo coelestis exercitus, quia jam defecerat praebere hominibus auxilium, et videbat se opus quod sibi creditum fuerat, implere non posse absque eo qui vere salvare poterat, et praesules quoque ipsos juvare, ut homines salvarentur. Quomodo igitur scriptum est in Evangelio, quod quidam remis sulcantes mare adversus contrarios ventos jam fessi erant, et viginti quinque, sive triginta stadiis laborantes, portum tenere non poterant, et",
+          "candidate_score": 0.626895,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_92_94",
+          "bdc_text": "De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt .",
+          "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_47",
+          "psc_text": "impleverit mundum, id est, coelestia, terrestria, et infernalia, quomodo et coelum ipsum penetravit, et in superna ascenderit. Legimus enim, quod pertransierit coelos Filius Dei (Hebr. IV). Si haec videris, pariter intueberis non transitorie dictum: Magnus erit; sed verbum opere completum. Magnus est Dominus noster Jesus, et praesens, et absens, tribuitque consortium fortitudinis suae huic coetui nostro atque conventui: quod ut et singuli mereamur accipere; deprecemur Dominum Deum, cui est gloria et imperium in saecula saeculorum, Amen. HOMILIA VII. De eo quod scriptum est: Exsurgens autem Maria cum festinatione venit in montana, usque ad eum locum ubi ait; Erit consummatio eorum quae dicta sunt. Cap. I. Meliores ad deteriores veniunt, ut eis ex adventu suo aliquid tribuant emolumenti. Sic et Salvator venit ad Joannem, ut sanctificaret baptisma illius: et Maria statim ut audivit angelum nuntiantem, quod conceperit Salvatorem, et quod cognata illius Elizabeth haberet in utero, consurgens cum festinatione venit in",
+          "candidate_score": 0.625754,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 9,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa021a.opp-lat1",
+      "max_score": 0.686522,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021a.opp-lat1_window_3",
+          "psc_text": "P hiis (sic ubique) V 22 sunt Vb XXV. Aug. Mct. 6. 13 et lenimenta languentium, ut sunt consolationes, cohortationes, disputationes et quaecumque sunt alia: horum omnium quaedam etiam per malos nescientes operatur summa dei iustitia, quaedam autem per scientes bonos. nostrum igitur fuit eligere et optare meliora, ut ad uestram correctionem aditum haberemushaberes, non in contentione et aemulatione et persecutionibus, sed mansuete consolando, beniuole cohortando, leniter disputando. sicut scriptum est: seruum autem domini non oportet litigare, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diuersa sentientes. nostrum ergo fuit uelle has partes expetere; dei est uolentibus et petentibus donare, quod bonum est. cap. 2 Illi in uos saeuiant. qui nesciunt, cum quo labore uerum inueniatur et quam difficile caueantur errores; illi in uos saeuiant, qui nesciunt, quam rarum et arduum sit carnalia phantasmata piae mentis serenitate superare; illi in uos saeuiant, qui nesciunt, cum quanta difficultate sanetur",
+          "candidate_score": 0.686522,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021a.opp-lat1_window_3",
+          "psc_text": "P hiis (sic ubique) V 22 sunt Vb XXV. Aug. Mct. 6. 13 et lenimenta languentium, ut sunt consolationes, cohortationes, disputationes et quaecumque sunt alia: horum omnium quaedam etiam per malos nescientes operatur summa dei iustitia, quaedam autem per scientes bonos. nostrum igitur fuit eligere et optare meliora, ut ad uestram correctionem aditum haberemushaberes, non in contentione et aemulatione et persecutionibus, sed mansuete consolando, beniuole cohortando, leniter disputando. sicut scriptum est: seruum autem domini non oportet litigare, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diuersa sentientes. nostrum ergo fuit uelle has partes expetere; dei est uolentibus et petentibus donare, quod bonum est. cap. 2 Illi in uos saeuiant. qui nesciunt, cum quo labore uerum inueniatur et quam difficile caueantur errores; illi in uos saeuiant, qui nesciunt, quam rarum et arduum sit carnalia phantasmata piae mentis serenitate superare; illi in uos saeuiant, qui nesciunt, cum quanta difficultate sanetur",
+          "candidate_score": 0.671198,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 10,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1",
+      "max_score": 0.68604,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32_34",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_57",
+          "psc_text": "neque enim posset contrarium Christo apostolus loqui, ut, cum ille diceret: ne uobis dicatis patrem in terra; unus enim pater uester deus, contra apostolus tamquam resistens uerbis Christi patrem se diceret eorum, quibus annuntiauerat 5 relatio Anullim] cf. Gesta tertiae cognitionis cap. 220 (Mansi IV 227) 14. 30 Matth. 23, 9 23 I Cor. 4, 15 6 Anullini scripsi Amilini / Anulini v 27 mysterium scripsi coli. I Cor. 4, 1 otzovojjLooc fj-Dorrjptiuv ministerium fv euangelium, nisi esset utique distinguendum, quid diuinae gratiae, quid humanae honorificentiae causa diceretur. § 9 Quaesierunt etiam quis ordinauerit Augustinum, nescio quas, sicut iactabatur, calumnias praeparantes. tibiubi cum eis intrepide responderet a Megalio se ordinatum, qui tunc fuerit primas episcoporum in Numidia ecclesiae catholicae, et urgeret instanter, ut iam proferrent quae praeparauerunt, ut ibi etiam calumniosi demonstrarentur, illi intentionem in aliud detorserunt, redeuntes ad Caeciliani personam, quam dicebant catholici ecclesiae non obesse, etiamsi uera eius",
+          "candidate_score": 0.68604,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_137",
+          "bdc_text": "die Akten in Basel StA , Kirchenakten C 3 , 37-48 ( korrigierte Teilnehmerliste :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_130",
+          "psc_text": "in carcere doceantur baptizati martyres et illic a christianisChristianis celebrata sacramenta, ubi christiani propter eadem sacramenta tenebantur inclusi —, inter haec ergo tandem aliquando saepe etiam cognitor interlocutus fieri potuisse illum conuentum ab episcopis, quando et plebes congregatae probabantur, compulit Donatistas, ut contra concilium iudiciumque Miltiadis, quo Caecilianus purgatus atque absolutus legebatur, si haberent aliquid dicerent, quoniam illic potius quam in illo Cirtensi concilio causa consisteret. § 34 Tunc Donatistae ipsum Miltiadem coeperunt crimine traditionis arguere et dicere maiores suos propterea illius 31 cf. De un. bapt. 16, 27 sq. 1 peraenirent scripri peruenire fv; de re cf. 15, 27 18 loquebatur f 25 post inclusi incipit cap. 18 in v 6* iudicium refugisse, quod traditor fuisset, quasi non etiam iudicioindicio eius assisterent et responderent se in Caecilianum non habere quod dicerent. sed tamen facto iudice intento, utrum de traditionis crimine Miltiadis aliquod iudicium uel publicum uel ecclesiasticum proferretur, ipsisque",
+          "candidate_score": 0.657737,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_137",
+          "bdc_text": "die Akten in Basel StA , Kirchenakten C 3 , 37-48 ( korrigierte Teilnehmerliste :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_136",
+          "psc_text": "forte ipsis licuisset Casensem a Donato Carthaginiensi distinguere, cum timerent, ne maior auctor ipsorum Donatus Carthaginiensis damnatus in Miltiadis iudicio putaretur. et catholicis non liceret in tanta multitudine clericorum Romanorum habere plures similibus nominibus appellatos. falsum enim erat quod Donatistae dixerant, conuenire personas, conuenire loca, conuenire regiones, quando nec loca nec regiones nec ipsae expressae personarum dignitates de utrisque 3 Strato f -17 monstrarat f haec scripsi hic fv gestis, sed sola nominum conuenientia legebatur, quam in diuersis personis generis humani consuetudo frequentare non cessat. § 37 Spernens itaque cognitor incertissimas suspiciones iussit aliquid manifestum contra illa gesta proferri aut certe Constantini iudicium, cuius mentio iam facta fuerat, recitari. et recitatum est iudicium Constantini, quemadmodum se inter partes causam Caeciliani cognouisse ad Eumalium uicarium Africae scripsisset, quo remotis omnibus arbitris Caecilianum innocentem, illos calumniosissimos cognouisse testatus est, commemorans etiam in Arelatensi oppido pro Caeciliano factum episcopale iudicium, cui iudicio iam",
+          "candidate_score": 0.656645,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_137",
+          "bdc_text": "die Akten in Basel StA , Kirchenakten C 3 , 37-48 ( korrigierte Teilnehmerliste :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_121",
+          "psc_text": "falsitatem crederet obiecturos, ubi ad maiorem diligentiam temporum attestatio praenotata legeretur, ne forte per hanc esset aliquando necessaria indagatio ueritatis? quis ergo eos crederet hoc obiecturos, ut praepararet antiqua concilia, quibus hanc consuetudinem demonstraret? aut quis tunc iret et uetusta ecclesiastica archiua reuolueret? —, cum hoc uiderent catholici, et in Miltiadis concilio diem et consulem demonstrabant et de ipsis sanctis scripturis commemorauerunt prophetas indicia antiquissimorum temporum suis litteris praenotasse, quoto anno cuius regis, quoto mense anni, quoto die mensis factum esset super eos uerbum domini. cognitor autem illud de die et consule obiectum contemnendum et remouendum existimans iussit gesta apud Miltiadem habita cetera recitari, et recitata sunt. quibus apparuit ommum qui tunc consederant episcoporum sententiis et ipsius Miltiadis Caecilianum absolutum atque purgatum, Donatum uero 24 Milt. conc.] anno 313 27 cuius regis quoto scripsi coli. Post gesta 15, 19 cuiusque fv damnatam, qui praesens in prima fuerat actione conuictus, ille",
+          "candidate_score": 0.655847,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_127_129",
+          "bdc_text": "Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in : Der Reformation verpflichtet . Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_23",
+          "psc_text": "quod cum factum fuisset et appareret, quaesiuitjquaesiuit cognitor, utrum saltem sub dei 3 autem] tamen v 11 loco] hoc f 15 subacripseriiit Engelbrecht subscripeerant fv 28 postea] potius / testificatione firmarent eum fuisse Carthagini, quando praesentes praesentibus mandauerunt ut subscriberent. ubi uehementius perturbati responderunt: quid, si se alius pro eodem opposuit? hanc eorum falsitatem deprehensam iudicio dei relinquens iussit cetera nomina recitari, quibus recitatis quaesiuit de numero episcoporum partis utriusque. respondit officium nomina Donatistarum episcoporum esse ducenta septuaginta nouem annumeratis etiam illis, pro quibus absentibus alii subscripserant, computato et illo defuuctodefuncto. catholicorum autem omnium praesentium nomina esse constitit ducenta octoginta sex. uiginti enim non subscripserant, qui tamen suam exhibentes praesentiam et in medium procedentes, nisi quos infirmitas corporis illic apud Carthaginem tenuit, praesentibus gestis se mandare et consentire professi sunt. in loco ergo collationis, hoc est in thermis Gargilianis, quia ipse postea locus placuerat, ex his catholicis, qui mandato subscripserant",
+          "candidate_score": 0.651576,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_135_137",
+          "bdc_text": "Sie enthielt allerdings nur unbedeutende Zugeständnisse . Vgl . die Akten in Basel StA , Kirchenakten C 3 , 37-48 ( korrigierte Teilnehmerliste :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_43",
+          "psc_text": "nihil habere 14 cf. epist. 93, 23 2 an ecclesiae? 3 exspectari v, cf. Post gesta 28, 48 18 medio f 22 toties v (passim) 25 confessamque f 31 ingerere scripsi inserere fv, cf. p. 51, 31 et index s. u. ingero quod dicerent, sicut res ipsa uel sero postea patefecit, plenissime sciebant: hoc ergo uidentes catholici noluerunt personam suscipere petitorum, asserentes non se obicere crimina sed obiecta defendere, quae cum defendissent et falsa esse demonstrassent, consequenter eos apparere qui sint et quanta iniquitate se ab unitate diuiserint. hic Donatistae asserebant, quocumque modo etiam de ipsis criminibus quae uellent diluere ultro catholici cogerent sibi aduersarios respondere, petitorum eos habere personam. sed catholici respondebant ad hoc se petisse collationem, non ubi obicerent diluenda sed ubi obiecta diluerent, quoniam et mandatum Donatistarum aduersus traditores et persecutores factum erat et uerba Primiani, quando prius a catholicis de collatione conuentus est, crimen eis eum",
+          "candidate_score": 0.646887,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_84_86",
+          "bdc_text": "Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt . Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_27",
+          "psc_text": "plures quam centum uiginti, hoc est tertiam partem omnium eorum in suis sedibus aegrotasse potuisse et ideo non uenisse Carthaginem. § 15 Quinto decimo loco egressis omnibus, qui iam superfiuosuperfluo praesentes erant, et remanentibus eis, quos necessarios utrique delegerant, in perendinum diem collatio dilata est utrorumque consensu, quoniam dies praesens iam uidebatur emensus. COLLATIO SECUNDI DIEI. § 1 Primo loco, cum die intermisso ad memoratum locum, sicut placuerat et constitutum fuerat, conueniretur, obtulit consessum iterum cognitor, deprecans ut fieret. et mox catholici consederunt, Donatistae autem recusauerunt. in qua recusatione inter cetera id quoque dixerunt, quod scriptum sibi esset cum talibus non sedere. ad hoc catholici, ne morae fierent, tunc non responderunt, sed opportuniore loco in tertii diei collatione. tunc ergo etiam ipse cognitor stando se cogniturum esse respondit. § 2 Secundo loco recitata est notoria, quam pridie dederant petentes, ut sibi mandatum catholicorum ederetur, quo 20 primo loco] cf. Mansi",
+          "candidate_score": 0.645784,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_135_137",
+          "bdc_text": "Sie enthielt allerdings nur unbedeutende Zugeständnisse . Vgl . die Akten in Basel StA , Kirchenakten C 3 , 37-48 ( korrigierte Teilnehmerliste :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_112",
+          "psc_text": "sed tantummodo quod ei Purpurius obiecit et propter quod pacem, ne schisma fieret, omnia illa deo dimittens cum traditoribus fecit, recitari uoluerunt, ut quales homines in absentem Caecilianum sententias dixerint appareret. § 28 Hoc autem recitato petierunt catholici, ut etiam illa quae dilata fuerant legerentur, (inde asserentes posse monstrari, quid de Caeciliano gestum sit quidue sentiendum) de concilio Carthaginiensi, in quo lectum fuerat absentem Caecilianum a multis episcopis fuisse damnatum. (contra Donatistae catholicos urgebant, ut uerum esse faterentur) [hoc] illud concilium, quia catholici recitauerant relationes Anullini proconsulis, quibus appareret chartas criminum Caeciliani Constantino imperatori esse transmissas, quod utique agentes confirmauerunt a maioribus suis Caecilianum apud imperatorem accusatum. responsum est autem a catholicis illud Carthaginiense concilium sic non praeiudicare absenti Caeciliano, quemadmodum non praeiudicauit absenti Primiano concilium eorum, a quibus in Maximiani causa damnatus est, quoniam magis tenuit pars Donati, quod actum est postea pro Primiano, quam illius concilii auctoritatem, quo",
+          "candidate_score": 0.644183,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_3_5",
+          "bdc_text": "in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis . Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_86",
+          "psc_text": "per mundum cresceret, non debere propter zizania totius mundi triticum deseri. cum ergo haec iam dicta fuissent et quaestio ipsa iam terminata uideretur, ad eam rursus summa inopia redierunt eadem per eadem replicantes, quaerentes quomodo potuerit diabolus in ecclesia seminare zizania, deinde calumniantes, quod duas ecclesias catholici dixerint, unam quae nunc habet permixtos malos, aliam quae post resurrectionem eos non esset habitura, ueluti non idem futuri essent sancti cum Christo regnaturi, qui nunc pro eius nomine cum iuste uiuunt tolerant malos. § 20 Ad haec catholici responderunt etiam ipsos iam fuisse confessos esse in ecclesia uel occultos malos, et uicissim quaesierunt, quomodo eos in ecclesia diabolus seminauerit, quod illi, quasi fieri non posset, de zizaniis requirebant. repetierunt etiam catholici testimonium Cypriani, qui eandem euangelicam similitudinem non aliter intellexit, quam ut in ecclesia diceret esse zizania nec latere, sed cerni. contra quod 30 cf. Cypr. epist. 54, 3 15 posse scripsi",
+          "candidate_score": 0.637324,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_133_135",
+          "bdc_text": "September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 . September wurde diese den Pfarrern übergeben . Sie enthielt allerdings nur unbedeutende Zugeständnisse .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_75",
+          "psc_text": "f 24 quod] quo v, cf. 10, 19 mundum non bene intellegi ecclesiam nomen esse positum ostenderetur, sicuti est: deus erat in Christo mundum reconcilians sibietsibi cetera huiusmodi, ubi ostenderetur ecclesia quoniam ipsa utique per Christum reconciliatur deo. et haec agebantur catholicis sermonem suum prosequendo perpetuare conantibus, illis autem ne id fieret perstrepentibus, cum suam responsionem non reseruarent, sicut catholici fecerant, cum eorum epistula legeretur, sed crebras contradictiones interponendo, ne catholicorum prosecutio imperturbata procurreret, impedirent. § 16 Flagitantibus itaque patientiam eorum catholicis et per multas cognitoris interlocutiones uix impetrantibus responderunt litteris eorum, ostendentes multis sanctarum scripturarum testimoniis et exemplis malos in ecclesia nunc sic esse permixtos, ut, quamuis debeat uigilare ecclesiastica disciplina ad eos non solum uerbis, sed etiam excommunicationibus et degradationibus corripiendos, tamen non solum in ea latentes nesciantur, sed plerumque propter pacem unitatis etiam cogniti tolerentur, sic ostendentes diuina testimonia consonare, ut et illa, quibus commendaretur ecclesia cum",
+          "candidate_score": 0.630142,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis . Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl . oben Nr. 1630 , Anm. 16. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_87",
+          "psc_text": "quaesierunt, quomodo eos in ecclesia diabolus seminauerit, quod illi, quasi fieri non posset, de zizaniis requirebant. repetierunt etiam catholici testimonium Cypriani, qui eandem euangelicam similitudinem non aliter intellexit, quam ut in ecclesia diceret esse zizania nec latere, sed cerni. contra quod 30 cf. Cypr. epist. 54, 3 15 posse scripsi posset fv 22 nunc] non / 23 iidem fv (passim) testimonium illi omnino nihil ausi fuerant respondere, cum auctoritatem Cypriani tanti habeant, ut per illam conentur defendere, quod male de iterando baptismo sentiunt et faciunt. de duabus etiam ecclesiis calumniam eorum catholici refutarunt, identidem expressius ostendentes quid dixerint, id est non eam ecclesiam, quae nunc habet permixtos malos, alienam se dixisse a regno dei ubi non erunt mali commixti, sed eandem ipsam unam et sanctam ecclesiam nunc esse aliter, tunc autem aliter futuram, nunc habere malos mixtos, tunc non habituram; sicut nunc mortalem, quod ex mortalibus constaret hominibus, tunc autem",
+          "candidate_score": 0.627625,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_131_133",
+          "bdc_text": "Juli konnten sie dem Rat ihre schriftliche Eingabe vortragen ( vgl . die diesbezüglichen Notizen von Myconius in Zürich ZB , Ms F 81 , 377r . und 378v. ) ; am 11 . September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_31",
+          "psc_text": "de qua fuerat eis satis superque responsum et inde iam fuerat primo die transitum. sed tunc eis catholici etiam ad hoc responderunt, quod non solum in edicto cognitoris Calendarum Iuniarum dies constitutus legeretur, sed etiam ipsi octauo Calendas Iuniaslunias suum mandatum conscripsissent, cum iam transisset dies, quo dicebant agi debuisse causam, id est quarto decimo Calendas Iuniaslunias. dictum est etiam ipsum Primianum ad 3 eandem notoriam coni. v eadem notaria fv 11 sufficerent quot scripsi aufflceret quod fv, cf. 14 19 recitarentur / 25 quid v LIII. August. c. Don. IQ. 4 Calendas Iunias se pollicitum occurrere. quae omnia ideo a catholicis dicta sunt, quod audierant eos etiam in populo suo de hac re inuidiose locutos; et tamen inter haec omnia illi in petenda dilatione uehementissime perstiterunt. quod cum uidissent catholici ad hoc eos diu nugari, ut gesta multis uerbis onerarentur, petierunt cognitorem, ut eis quam petebant dilationem concederet. et",
+          "candidate_score": 0.62558,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl . oben Nr. 1630 , Anm. 16. . Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_144",
+          "psc_text": "idem ipse etiam cognitor esset interlocutus, addiderunt etiam illi suae falsitati connincendaeconuincendae magnum aliud firmamentum, recitantes ipsius Constantini litteras scribentis ad Uerinum uicarium, ut libero eos dimittat arbitrio, se iussisse insinuans ut de exilio remearent. in quibus litteris Constantinus sic eos detestatur, ut nihil illa indulgentia possit deformius inueniri. quos utique non ita culpasset, sed magis laudasset, si ab eis Caecilianus apud illum uictus ab eoque damnatus Brixae relegaretur. ac per hoc ista contra se ipsos 5 cf. pag. 85, 27 et Post gesta lo, 17 27 cf. Post gesta 33, 56 14 monstrauerunt f 33 ista] ita f proferentes atque recitantes et a Caeciliano se superatos memorati imperatoris iudicio manifestissime monstrauerunt et suam falsitatem, qua eum dicebant esse damnatum, apertissime conuicerunt, et qui catholicos persecutionem facere, se autem pati gloriabantur, Caecilianum tamen per suas accusationes ab imperatore damnatum etiam falso gloriari uoluerunt. his itaque recitatis cum catholici dicerent et",
+          "candidate_score": 0.612692,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 11,
+      "cf_id": "cf013",
+      "work_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum",
+      "max_score": 0.685669,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_16",
+          "psc_text": "Non blasphemetur bonum nostrum (Rom. XIV, 16) . Et iterum: Ut quid libertas nostra judicetur ab infideli conscientia (I Cor. X, 29) ? Et iterum: Omnia autem vestra honesta fiant (I Cor. XIV, 40) . Et iterum: Commendantes nosmetipsos in omnem conscientiam hominum coram Deo (II Cor. IV, 2) . Et iterum: Provideamus bona non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus (Rom. XII, 17) . Et iterum: Ut is qui ex adverso est confundatur, nihil habens de nobis dicere mali (Tit. II, 8) . Neque me praeterit saecularis livoris invidia in obtrectationem semper religionis ardere, et mordacem malignis rumoribus dentem impressum dicacitatis infigere. Utatur sua mundus natura, dum nihil in nostra inveniat disciplina. Falsitas ex more jactetur, dum ne verisimile quidem possit esse quod dicitur. Nemo ideo debet contemnere vulnus infamiae, quia semper consueverit rumor simulare: sed ideo intentius praecavere, quod soleat etiam ficta componere. Nemo ab obtrectationis metu",
+          "candidate_score": 0.685669,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_14_16",
+          "bdc_text": "tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. . Fuit ante dies aliquot hic Felix Molitor , aliquando faber lignariusDer Zimmermann Felix Müller wurde 1539 in die Zunft zur Zimmerleuten aufgenommen ( s.",
+          "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_7",
+          "psc_text": "cessamus pro vobis orantes, ut impleamini agnitione ejus in omni sapientia et intellectu spiritali (Col. I, 9) . Et rursus; Verbum Christi habitet in vobis abundanter in omni sapientia (Col. III, 16) . Nam et in Veteri Testamento similem hominibus curam sacrae praeceptionis inculcavit eloquium. Sic enim David ait: Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum, et in via peccatorum non stetit, et in cathedra pestilentiae non sedit; sed in lege Domini voluntas ejus, et in lege ejus meditabitur die ac nocte (Psal. I, 1) . Et ad Jesum Nave Dominus loquitur: Non recedet liber iste de manibus tuis, et meditaberis in eo die ac nocte (Jos. I, 8) . His quoque se negotiis malarum cogitationum lubrica frequenter interserunt; et quamvis ipsa sedulitas animum ad Deum praestet intentum, efficit tamen in sese mordax saeculi cura sollicitum. Quod si haec frequenter et importune patitur religioso labori deditus, nunquam profecto illis",
+          "candidate_score": 0.63555,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 12,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
+      "max_score": 0.685278,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1739",
+          "psc_text": "non superbe sapere, neque sperare in incerto divitiarum, sed in Deo vivo qui praestat nobis omnia abundanter ad fruendum; ut divites sint in operibus bonis, facile tribuant, communicent, thesaurizent sibi fundamentum bonum in futurum, ut apprehendant veram vitam (I Tim. VI, 17-19) ? CAPUT II. 3. Debes itaque prae amore hujus verae vitae, etiam desolatam te putare in hoc saeculo, in quantalibet ejus felicitate verseris. Nam sicut est illa vera vita, in cujus comparatione utique ista quae multum amatur, quamlibet jucunda atque producta sit, nec vita dicenda est: sic est etiam solatium verum, quod per prophetam Dominus promittit dicens, Dabo illi solatium verum, pacem super pacem (Isai. LVII, 18, 19, sec. LXX); sine quo solatio quaecumque sunt terrena solatia, magis in eis desolatio, quam consolatio reperitur. Divitiae quippe atque fastigia dignitatum, caeteraque hujusmodi quibus felices se esse putant mortales verae illius felicitatis expertes, quid afferunt consolationis, cum sit eis non",
+          "candidate_score": 0.685278,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_8",
+          "psc_text": "Nonne verum est quod Nebridio placet, beatos nos esse? Non utique; nam stultos adhuc esse, nec ipse audet negare. Quid, si etiam stultis beata vita contingit? Durum quasi vero parva, vel alia ulla miseria sit quam ipsa stultitia. Unde ergo illi visum est? an lectis illis libellis etiam sapientem me ausus est credere? Non usque adeo temeraria est laetitia gestiens, praesertim hominis cujus quanti ponderis consideratio sit, bene novimus. Illud igitur est: scripsit quod nobis putavit dulcissimum fore; quia et illi dulce factum est quidquid posuimus in illis litteris, et scripsit gaudens, nec curavit quid committendum gaudenti calamo esset. Quid, si Soliloquia legisset? Laetaretur multo exundantius, nec tamen reperiret plus aliquid, quod me appellaret, quam beatum. Cito ergo summum nomen effudit in me, nec sibi aliquid reservavit quod de me laetior asseveret. Vide laetitia quid faciat! 2. Sed ubi est ista beata vita? ubi? ubinam? O si ipsa esset, repelleret",
+          "candidate_score": 0.683511,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980",
+          "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,",
+          "candidate_score": 0.682206,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1740",
+          "psc_text": "illi solatium verum, pacem super pacem (Isai. LVII, 18, 19, sec. LXX); sine quo solatio quaecumque sunt terrena solatia, magis in eis desolatio, quam consolatio reperitur. Divitiae quippe atque fastigia dignitatum, caeteraque hujusmodi quibus felices se esse putant mortales verae illius felicitatis expertes, quid afferunt consolationis, cum sit eis non indigere quam eminere praestantius; quae plus excruciant adepta timore amissionis, quam concupita adeptionis ardore? Talibus bonis non fiunt homines boni, sed aliunde boni facti, bene utendo faciunt ut ista sint bona. Non sunt ergo in iis vera solatia, sed ibi potius ubi vera vita. Nam inde necesse est ut fiat homo beatus, unde fit bonus. 4. Homines autem boni videntur etiam in hac vita praestare non parva solatia. Nam si paupertas angit, si luctus moestificat, si dolor corporis inquietat, si contristat exsilium, si ulla calamitas alia vexat, adsint boni homines qui non solum gaudere cum gaudentibus, verum etiam flere cum",
+          "candidate_score": 0.679756,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
+          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
+          "candidate_score": 0.676403,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_33_35",
+          "bdc_text": "verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_854",
+          "psc_text": "offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliud existimo: prorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum, vel Apostolorum; de quorum scriptis, quod omni errore careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione; qua nisi esses praeditus, non utique diceres: Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. CAPUT II. 4. Quod si teipsum, consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate nec fallaciter dixisse credo; quanto magis aequum est me credere; apostolum Paulum non aliud sensisse",
+          "candidate_score": 0.675087,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1830",
+          "psc_text": "opinionem facile praesumptam, quaeso deponas, eumque animum quamvis erga me benevolentissimum, solvas atque exuas; ac de me mihi magis quam ulli alteri credas, si mihi dilectionis vicem rependis. Tanta est enim christianarum profunditas Litterarum, ut in eis quotidie proficerem, si eas solas ab ineunte pueritia usque ad decrepitam senectutem maximo otio, summo studio, meliore ingenio conarer addiscere: non quod ad ea quae necessaria sunt saluti, tanta in eis perveniatur difficultate; sed cum quisque ibi fidem tenuerit, sine qua pie recteque non vivitur, tam multa, tamque multiplicibus mysteriorum umbraculis opacata intelligenda proficientibus restant, tantaque non solum in verbis quibus ista dicta sunt, verum etiam in rebus quae intelligendae sunt, latet altitudo sapientiae, ut annosissimis, acutissimis, flagrantissimis cupiditate discendi hoc contingat, quod eadem Scriptura quodam loco habet, Cum consummaverit homo, tunc incipit (Eccli. XVIII, 6). CAPUT II. 4. Sed quid hinc plura? Veniendum potius est ad rem quam requiris. Ubi primum te",
+          "candidate_score": 0.673225,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350",
+          "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se",
+          "candidate_score": 0.670739,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_139_141",
+          "bdc_text": "The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in : Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit . Tigurini , Bernenses , Basilienses , Scafhusii tanta laude vehuntur apud exteros ob ea , quę hactenus egerunt pro voto cęsaris , ut nemini sit dubium , quin in futurum et utilitate per occasionem non sint vacaturi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_591",
+          "psc_text": "interiora Austri nulla semita certa vel recta gradiuntur; aut cum ad aliquid in doctrina utili figurate significandum, fit nonnullorum siderum aliqua commemoratio; quantum ergo intersit inter has utilitates, et vanitates hominum ob hoc observantium sidera, ut nec aeris qualitates, nec regionum vias, nec solos temporum numeros, nec spiritualium similitudines, sed quasi fatalia rerum jam eventa perquirant, quis non intelligat? CAPUT IX. 16. Sed jam deinceps videamus cur etiam id observetur, cum Pascha celebratur, ut sabbatum occurrat: hoc enim proprium christianae religionis est. Nam Judaei mensem novorum tantummodo et lunam observant a quartadecima usque ad vicesimam primam. Sed quia illud eorum Pascha quo passus est Dominus, ita occurrit ut inter mortem ejus et resurrectionem medius esset sabbati dies, addendum patres nostri censuerunt, ut et nostra festivitas a Judaeorum festivitate distingueretur; et quod non frustra factum esse credendum est ab illo qui est ante tempora, et per quem facta sunt tempora, et",
+          "candidate_score": 0.667935,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138_140",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy . The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in : Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_591",
+          "psc_text": "interiora Austri nulla semita certa vel recta gradiuntur; aut cum ad aliquid in doctrina utili figurate significandum, fit nonnullorum siderum aliqua commemoratio; quantum ergo intersit inter has utilitates, et vanitates hominum ob hoc observantium sidera, ut nec aeris qualitates, nec regionum vias, nec solos temporum numeros, nec spiritualium similitudines, sed quasi fatalia rerum jam eventa perquirant, quis non intelligat? CAPUT IX. 16. Sed jam deinceps videamus cur etiam id observetur, cum Pascha celebratur, ut sabbatum occurrat: hoc enim proprium christianae religionis est. Nam Judaei mensem novorum tantummodo et lunam observant a quartadecima usque ad vicesimam primam. Sed quia illud eorum Pascha quo passus est Dominus, ita occurrit ut inter mortem ejus et resurrectionem medius esset sabbati dies, addendum patres nostri censuerunt, ut et nostra festivitas a Judaeorum festivitate distingueretur; et quod non frustra factum esse credendum est ab illo qui est ante tempora, et per quem facta sunt tempora, et",
+          "candidate_score": 0.663565,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34_36",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi . Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4162",
+          "psc_text": "nostri, quae et me exaudiat orantem, ne mea tristitia de vobis augeatur, sed potius quae est exorta sanetur; et erigat per gratiam suam, et laetificet juventutem tuam non contemnentem senectutem meam. Vale. FRAGMENTUM Quod in veteri codice Ecclesiae Trecensis continente collectiones Cresconii et Ferrandi repertum est, cum titulo hic affixo. EX EPISTOLA AD CLASSICIANUM, Qui excommunicatus fuerat. Ego propter eos qui pro peccato unius animae, totam domum ejus, id est plurimas animas anathemate ligant, maxime ne ibi quisquam sine Baptismate de corpore abscedat; et utrum non etiam de ecclesia pellendi sunt, qui eo confugiunt quo fidem fidejussoribus frangant, adjuvante Domino, et in concilio nostro agere cupio, et si opus fuerit ad Sedem apostolicam scribere; ut in his causis quid sequi debeamus concordi omnium auctoritate constituatur, atque firmetur. Illud plane non temere dixerim, quod si quisquam fidelium fuerit anathematus injuste, ei potius oberit qui faciet, quam ei qui hanc patietur injuriam.",
+          "candidate_score": 0.657821,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32_34",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74",
+          "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior",
+          "candidate_score": 0.657066,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980",
+          "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,",
+          "candidate_score": 0.656899,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34_36",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi . Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_258",
+          "psc_text": "Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si in aliquo exulcerassem, deliniendam remedium, litteras tuas recordatus reperi, ut te ad Dominum harmoniae omniformis artificem, modulamine carminis evocarem. Quaeso te ut aure audias, neque causam salutis tuae in verbis meis spernas; sed piam curam et mentem paternam etiam in despiciendis sermonibus libenter accipias, quibus insitum Christi nomen, quod est supra omne nomen, hanc deberi venerationem facit, ut non possit a credente contemni. CARMEN ELEGIACUM PAULINI AD LICENTIUM. Quare age, rumpe moras, et vincla tenacia secli: Nec metuas placidi mite jugum Domini. Pulchra quidem, sed mira vagis praesentia rerum Mentibus, at sapiens non stupet ista animus. Nunc te sollicitat variis",
+          "candidate_score": 0.656899,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_33_35",
+          "bdc_text": "verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
+          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
+          "candidate_score": 0.656891,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34_36",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi . Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407",
+          "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,",
+          "candidate_score": 0.655943,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_33_35",
+          "bdc_text": "verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689",
+          "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc",
+          "candidate_score": 0.655208,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_33_35",
+          "bdc_text": "verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572",
+          "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post",
+          "candidate_score": 0.654158,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34_36",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi . Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_721",
+          "psc_text": "scripsero, in te culpa sit qui provocasti, non in me qui respondere compulsus sum. CAPUT III. 5. Addis praeterea te paratum esse ut, si quid me in tuis scriptis moverit, aut corrigere voluero, fraterne accipias, et non solum mea in te benevolentia gavisurum, sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum dico quod sentio: provocas senem, tacentem stimulas, videris jactare doctrinam. Non est autem aetatis meae, putari malevolum erga eum cui magis favorem debeo. Et si in Evangeliis ac Prophetis perversi homines inveniunt quod nitantur reprehendere, miraris si in tuis libris, et maxime in Scripturarum expositione, quae vel obscurissimae sunt, quaedam a recti linea discrepare videantur? Et hoc dico, non quod in operibus tuis quaedam reprehendenda jam censeam. Neque enim lectioni eorum unquam operam dedi: nec horum exemplariorum apud nos copia est, praeter Soliloquiorum tuorum libros, et quosdam Commentarios in Psalmos; quos si vellem discutere, non dicam a me, qui nihil",
+          "candidate_score": 0.653426,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_102_104",
+          "bdc_text": "Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3727",
+          "psc_text": "inspicere, ne per oblivionem aliquid negligatis, semel in septimana vobis legatur: et ubi vos inveneritis ea quae scripta sunt facientes, agite gratias Domino bonorum omnium largitori; ubi autem sibi quaecumque vestrum videt deesse aliquid, doleat de praeterito, caveat de futuro, orans ut et debitum dimittatur, et in tentationem non inducatur. EPISTOLA CCXII. Augustinus Quintiliano, commendat matrem viduam cum filia virgine, quae deferebant reliquias Stephani martyris. Domino beatissimo, et merito venerabili fratri et coepiscopo QUINTILIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Honorabiles Dei famulas, et pretiosa Christi membra, Gallam viduam sancti propositi, et ejus filiam Simpliciolam virginem sacram, matri aetate subditam, sanctitate praelatam, quas verbo Domini aluimus ut potuimus, Venerationi tuae in Christi dilectione commendo, et tanquam mea manu per hanc epistolam trado consolandas, et in omnibus adjuvandas, quae utilitas earum vel necessitas postulat: quod et sine mea commendatione procul dubio faceret Sanctitas tua. Si enim nos propter supernam Jerusalem, cujus nos omnes",
+          "candidate_score": 0.65262,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34_36",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi . Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572",
+          "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post",
+          "candidate_score": 0.652162,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_33_35",
+          "bdc_text": "verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_644",
+          "psc_text": "nec opus est, arbitror, plura scribere; cum si volueris, facillime possis, et quid alii curent et caveant in possessionibus tuis, et in re tua quid agatur addiscere. In re tua esse, mihi valde affirmatum est, amicum, cum quo cupio concordare; peto faveas ad hanc rem, ut et inter homines magnam laudem, et apud Deum habeas magnam mercedem: jam enim mihi per quemdam Carum utriusque nostrum medium mandaverat, se nescio quos violentos suos timere ne faceret, quos in re tua et te favente timere non poterit; nec ipse in eo debes diligere non constantiam, sed plane pertinaciam. Turpe est enim mutare sententiam, sed veram et rectam; nam stultam et noxiam, et laudabile et salubre est. Sicut autem constantia non sinit hominem depravari, sic pertinacia non sinit corrigi: proinde sicut illa laudanda, sic ista est emendanda. Presbyter quem misi, reliqua tuae prudentiae planius intimabit. Incolumem felicemque te Dei misericordia tueatur, domine dilectissime",
+          "candidate_score": 0.651768,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
+          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
+          "candidate_score": 0.650773,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3944",
+          "psc_text": "videre, quantum boni consequantur populi Christiani, si in praesentibus malis non eis desit praesentia ministrorum Christi: quorum vides etiam quantum obsit absentia, dum sua quaerunt non quae Jesu Christi (Philipp. II, 21); nec habent illam de qua dictum est, Non quaerit quae sua sunt (I Cor. XIII, 5); nec imitantur eum qui dixit, Non quaerens quod mihi utile, sed quod multis, ut salvi fiant (Id. X, 33). Qui etiam persecutoris principis illius insidias non fugisset, nisi se aliis quibus necessarius erat, servare voluisset: propter quod ait, Compellor autem ex duobus: concupiscentiam habens dissolvi et esse cum Christo, multo magis optimum; manere autem in carne, necessarium propter vos (Philipp. I, 23). 10. Hic forte quis dicat ideo debere Dei ministros fugere talibus imminentibus malis, ut se pro utilitate Ecclesiae temporibus tranquillioribus servent. Recte hoc fit a quibusdam, quando non desunt alii per quos suppleatur ecclesiasticum ministerium, ne ab omnibus deseratur; quod",
+          "candidate_score": 0.650524,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793",
+          "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere",
+          "candidate_score": 0.650345,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_114_116",
+          "bdc_text": "omnibus viribus dicitur ei adfuturus . Rumores scriberem , nisi tempus et ocium prohiberent , adeo divexamur propter Alcoranum Die heimlich begonnene Drucklegung einer von Theodor Bibliander herausgegebenen lateinischen Übersetzung des Korans durch Johannes Oporin hatte den Rat aufgeschreckt . Oporin musste sich am 1 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1287",
+          "psc_text": "exaruit, idem ipse rursus Christus occurrit, ex cujus ore Evangelio diffamato, cuncta illa quae temporaliter apud Israelitas vel ut umbratili prius significatione viguerunt, evacuata marcescunt. Et nunc ille populus amisso Jerosolymitano regno, et sacerdotio, et sacrificio, quod totum umbra erat futuri, in captiva dispersione magno aestu tribulationis aduritur, sicut Jonas, quod scriptum est, a solis ardore (Jonae IV, 8), et dolet graviter; et tamen dolori ejus atque umbrae quam diligebat, salus gentium poenitentiumque praeponitur. 36. Adhuc cachinnent Pagani, et jam vermem Christum, et hanc interpretationem prophetici sacramenti superbiore garrulitate derideant, dum tamen et ipsos sensim paulatimque consumat. Nam de omnibus talibus Isaias prophetat, per quem nobis dicit Deus: Audite me qui scitis judicium, populus meus, in quorum corde lex mea est: opprobria hominum nolite metuere, et detractione eorum ne superemini, nec quod vos spernant magni duxeritis. Sicut enim vestimentum, ita per tempus absumentur, et sicut lana a tinea comedentur; justitia",
+          "candidate_score": 0.650268,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34_36",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi . Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_722",
+          "psc_text": "a recti linea discrepare videantur? Et hoc dico, non quod in operibus tuis quaedam reprehendenda jam censeam. Neque enim lectioni eorum unquam operam dedi: nec horum exemplariorum apud nos copia est, praeter Soliloquiorum tuorum libros, et quosdam Commentarios in Psalmos; quos si vellem discutere, non dicam a me, qui nihil sum, sed a veterum Graecorum docerem interpretationibus discrepare. Vale, mi amice, charissime, aetate fili, dignitate parens: et hoc a me rogatus observa, ut quidquid mihi scripseris, ad me primum facias pervenire. EPISTOLA LXXIII. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venerando et desideratissimo fratri, compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Quamvis existimem, antequam istas sumeres, venisse in manus tua, litteras meas, quas per Dei servum, filium nostrum, Cyprianum diaconum misi; quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria",
+          "candidate_score": 0.650173,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623",
+          "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus",
+          "candidate_score": 0.64955,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_21_23",
+          "bdc_text": "Gaudebam , ver [um ]Randtext beschädigt . de reditu eius dum inquiro , respondet prius iturum se Salodorum , Bernam , Friburgum . Quare falsus gaudio concepto prorsus excidi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_8",
+          "psc_text": "Nonne verum est quod Nebridio placet, beatos nos esse? Non utique; nam stultos adhuc esse, nec ipse audet negare. Quid, si etiam stultis beata vita contingit? Durum quasi vero parva, vel alia ulla miseria sit quam ipsa stultitia. Unde ergo illi visum est? an lectis illis libellis etiam sapientem me ausus est credere? Non usque adeo temeraria est laetitia gestiens, praesertim hominis cujus quanti ponderis consideratio sit, bene novimus. Illud igitur est: scripsit quod nobis putavit dulcissimum fore; quia et illi dulce factum est quidquid posuimus in illis litteris, et scripsit gaudens, nec curavit quid committendum gaudenti calamo esset. Quid, si Soliloquia legisset? Laetaretur multo exundantius, nec tamen reperiret plus aliquid, quod me appellaret, quam beatum. Cito ergo summum nomen effudit in me, nec sibi aliquid reservavit quod de me laetior asseveret. Vide laetitia quid faciat! 2. Sed ubi est ista beata vita? ubi? ubinam? O si ipsa esset, repelleret",
+          "candidate_score": 0.645287,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350",
+          "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se",
+          "candidate_score": 0.642842,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238",
+          "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto",
+          "candidate_score": 0.641187,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318",
+          "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas",
+          "candidate_score": 0.640942,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_165_167",
+          "bdc_text": "Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter : ] Domino Heinricho Bullingero , antistiti Tigurino fidelissimo , fratri in domino suo .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152",
+          "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui",
+          "candidate_score": 0.639682,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_72_74",
+          "bdc_text": "LThK3 VI 1055. , videret ac audiret , quę videbantur esse contra patriam , abeundi libertate obtenta rediit ad suos . Nosti Metenses recepisse evangelium Myconius hatte zweifellos Gerüchte über den Aufruhr vernommen , der beim Einritt des protestantischen Heerführers Wilhelm von Fürstenberg am 9 . Juli in Metz entstanden war .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_808",
+          "psc_text": "litteras ad imperatorem Constantinum, ut inter Afros episcopi transmarini judicarent, miserunt; datis judicibus quos postulaverant et Romae judicantibus non obtemperaverunt, episcopos apud Imperatorem tanquam male judicaverint arguerunt. Ab aliis rursus episcopis ad Arelatum missis ad ipsum Imperatorem appellaverunt; ab ipso auditi et calumniatores inventi, in eodem scelere permanserunt. Evigilate ad salutem, amate pacem, redite ad unitatem. Haec vobis quemadmodum gesta sint, quando vultis, omnia recitamus. 3. Ille communicat malis, qui consentit factis malorum, non qui tolerat in agro dominico zizania usque ad messem, vel paleam usque ad ultimam ventilationem. Si malos odistis, vos ipsi mutamini ab scelere schismatis. Si malorum permixtionem timeretis, Optatum inter vos in apertissima iniquitate viventem per tot annos non teneretis. Quem cum modo martyrem dicitis, superest ut eum, propter quem mortuus est, Christum dicatis. Postremo quid vos offendit orbis christianus, a quo vos nefario furore praecidistis? et quid vos promeruerunt Maximianistae, quos a vobis damnatos et",
+          "candidate_score": 0.639347,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_126",
+          "bdc_text": "Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_751",
+          "psc_text": "vocaretur, si eorum tantum vel vitas vel scripta ibi legisses, qui jam defuncti essent; cum vero multorum, et eo tempore quo scrib batur, et nunc usque viventium commemorentur opuscula, mirari te cur ei hunc titulum imposuerim. Puto intelligere prudentiam tuam, quod ex opere ipso titulum potueris intelligere. Legisti enim et graecos et latinos, qui vitas virorum illustrium descripserunt, quod nunquam Epitaphium huic operi scripserint, sed de illustribus viris, verbi gratia, ducibus, philosophicis, oratoribus, historicis, poetis, epicis, tragicis, comicis. Epitaphium autem proprie scribitur mortuorunt: quod quidem in dormitione sanctae memoriae Nepotiani presbyteri olim fecisse me novi. Ergo hic liber vel de illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus",
+          "candidate_score": 0.63929,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3061",
+          "psc_text": "in Christi pace laetitias, frequentias, alacritates, et ad hymnos audiendos et canendos, et ad verbum Dei percipiendum celebres hilaresque conventus, multorumque in eis cum dolore magno recordationem praeteriti erroris, et cum gaudio considerationem cognitae veritatis, et cum indignatione et detestatione mendacium magistrorum, quod modo cognoscant de nostris Sacramentis quam falsa jactaverint; multorum etiam in eis confessiones quod olim vellent esse catholici, nec inter homines tanti furoris auderent: horum ergo populorum congregationes per plurimas Africae regiones ab illa perditione liberatorum, si sub uno conspectu videres; tunc diceres nimiae fuisse crudelitatis, si dum timeretur ne homines desperati, et istorum innumerabili multitudini nulla aestimatione comparandi, suis et voluntariis ignibus cremarentur, isti in aeternum perdendi et sempiternis ignibus cruciandi relinquerentur. 33. Si enim duo aliqui in una domo habitarent, quam certissime sciremus esse ruituram, nobisque id praenuntiantibus nollent credere, atque in ea manere persisterent; si eos inde possemus eruere vel invitos, quibus imminentem illam",
+          "candidate_score": 0.638148,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1061",
+          "psc_text": "ipse Dominus nocentem Judam usque ad condignum ejus exitum toleravit, et eum sacram coenam cum innocentibus communicare permisit; sicut tolerarunt Apostoli eos qui per invidiam, quod ipsius diaboli vitium est, Christum annuntiabant (Philipp. I, 15-18); sicut toleravit Cyprianus collegarum avaritiam, quam secundum Apostolum appellat idololatriam (Coloss. III, 5.) Postremo quidquid tunc inter illos episcopos gestum est, etiamsi forte ab aliquibus eorum sciebatur, si non sit acceptio personarum nunc ab omnibus ignoratur. Cur ergo non ab omnibus pax amatur? Haec facillime cogitare possetis, aut fortasse etiam cogitatis. Sed melius erat ut amaretis possessiones terrenas, quas timendo perdere cognitae veritati consentiretis, quam ut amaretis vanissimam hominum gloriam, quam vos putatis perdere, si cognitae veritati consenseritis. CAPUT V. 16. Vides itaque jam, ut opinor, non esse considerandum quod quisque cogitur, sed quale sit illud quo cogitur, utrum bonum an malum: non quo quisque bonus possit esse invitus; sed timendo quod non vult pati,",
+          "candidate_score": 0.638051,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_3_5",
+          "bdc_text": "in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis . Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727",
+          "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus",
+          "candidate_score": 0.63773,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_117_119",
+          "bdc_text": "August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152",
+          "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui",
+          "candidate_score": 0.63635,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_62",
+          "bdc_text": "Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3497",
+          "psc_text": "de oculis tuis » (Luc. XIX, 42). Sed hoc ad tempus primi adventus Domini pertinet, non secundi, de quo nunc quaestio est. De secundo quippe adventu suo dixit, Non est vestrum scire tempora, non de primo: de illo enim ab eo quaesierunt Discipuli quem sperabant, non de isto quem jam videbant. Si enim primum ejus adventum Judaei cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8); et ideo non everti, sed permanere potuissent. Jamvero quod ait ad eos, Poenitentiam agite; completa sunt tempora, credite Evangelio (Marc. I, 15), etiam ipse firmasti de iis temporibus dictum esse Judaeorum, quae continuo post paucos annos fuerant transitura, et nunc novimus jam esse transacta, eversa scilicet civitate in qua regnum eorum fuerat constitutum. 13. Proinde quod ex Daniele de interfecta bestia posuit Venerabilitas tua, et de reliquarum bestiarum regno, et inter haec de filio hominis veniente cum nubibus coeli, manifestum esse dixisti intelligentibus Scripturam.",
+          "candidate_score": 0.635166,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_8",
+          "psc_text": "Nonne verum est quod Nebridio placet, beatos nos esse? Non utique; nam stultos adhuc esse, nec ipse audet negare. Quid, si etiam stultis beata vita contingit? Durum quasi vero parva, vel alia ulla miseria sit quam ipsa stultitia. Unde ergo illi visum est? an lectis illis libellis etiam sapientem me ausus est credere? Non usque adeo temeraria est laetitia gestiens, praesertim hominis cujus quanti ponderis consideratio sit, bene novimus. Illud igitur est: scripsit quod nobis putavit dulcissimum fore; quia et illi dulce factum est quidquid posuimus in illis litteris, et scripsit gaudens, nec curavit quid committendum gaudenti calamo esset. Quid, si Soliloquia legisset? Laetaretur multo exundantius, nec tamen reperiret plus aliquid, quod me appellaret, quam beatum. Cito ergo summum nomen effudit in me, nec sibi aliquid reservavit quod de me laetior asseveret. Vide laetitia quid faciat! 2. Sed ubi est ista beata vita? ubi? ubinam? O si ipsa esset, repelleret",
+          "candidate_score": 0.635118,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_165_167",
+          "bdc_text": "Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter : ] Domino Heinricho Bullingero , antistiti Tigurino fidelissimo , fratri in domino suo .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849",
+          "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis",
+          "candidate_score": 0.633527,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3970",
+          "psc_text": "indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod scire voluisti, ut in verbis meis, et quod non indicant, sentias. Quid igitur dicam, nisi delectatum me esse litteris tuis, delectatum valde? Repetitio verbi hujus, non est repetitio, sed quasi perpetua dictio: quia fieri non posset, ut semper diceretur, ideo factum est ut saltem repeteretur; sic enim fortasse dici potest. 2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te",
+          "candidate_score": 0.633044,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326",
+          "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica",
+          "candidate_score": 0.632941,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2097",
+          "psc_text": "29): nam etiam hoc ipse Apostolus scripsit. Cum autem dicit, judicium sibi manducat, satis ostendit, quia non alteri judicium manducat, sed sibi. Hoc nos egimus, et ostendimus, et obtinuimus, quia communio malorum non maculat aliquem participatione Sacramentorum, sed consensione factorum. Nam si in factis malis non eis quisque consentiat; portat malus causum suam et personam suam, nec praejudicat alteri quem in consensione mali operis socium non habet criminis. 6. Hoc etiam ipsi voce apertissima coacti sunt confiteri; non tunc quando ista dicebamus, sed postea cum aliud ageretur. Nam cum ventum fuisset ad causam etiam Caeciliani, quam nos ab Ecclesiae causa distinguebamus, ut si forte malus esset inventus, ipsum anathematizaremus, non tamen propter ipsum Ecclesiam Christi relinqueremus, cui per malam suam causam praejudicare non posset: cum ergo etiam ad ipsam Caeciliani causam ventum fuisset, et legi sent illi concilium Carthaginense, ubi recitabant septuaginta plus minus episcoporum sententias contra Caecilianum absentem prolatas;",
+          "candidate_score": 0.632926,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690",
+          "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino",
+          "candidate_score": 0.632536,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_91_93",
+          "bdc_text": "a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 )",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_534",
+          "psc_text": "in codicibus sanctis Ecclesias quibus Apostoli scripserunt, et nullum in eis habent episcopum. Quid autem perversius et insanius, quam lectoribus easdem Epistolas legentibus dicere, Pax tecum, et ab earum Ecclesiarum pace separari, quibus ipsae Epistolae scriptae sunt? CAPUT II. 4. Tamen ne sibi etiam de Constantinensi, hoc est civitatis vestrae episcoporum ordine blandintur, recita illi Gesta apud Munatium Felicem Flaminem perpetuum curatorem tunc ejusdem civitatis vestrae, Diocletiano octavum, et Maximiano septimum consulibus, undecimo calendas junias, quibus liquido constitit ita Paulum episcopum tradidisse, ut Sylvanus tunc ejus subdiaconus fuerit, et cum illo tradiderit proferens instrumenta dominica, etiam quae diligenter fuerant occultata, capitulatam argenteam, et lucernam argenteam, ita ut ei diceret Victor quidam: Mortuus fueras, si non illas invenisses. Hunc iste Sylvanum; manifestissimum traditorem, pro magno commemorat in epistola quam tibi scribit, a Secundo Tigisitano primae sedis episcopo episcopum tunc ordinatum. Quiescat ergo superba eorum lingua, et cognoscat crimina sua, ne delirans",
+          "candidate_score": 0.630925,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_133_135",
+          "bdc_text": "September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 . September wurde diese den Pfarrern übergeben . Sie enthielt allerdings nur unbedeutende Zugeständnisse .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1823",
+          "psc_text": "superius memoratus, multa esse dixit praesentibus aliquantis, quae huic possent jungi non immerito quaestioni, si, ut ante dixi, non ab ejus partibus epistolaris considerata brevitas fuisset. Quae tamen licet scribere noluerit, tacere non est passus. Dicebat enim quod etsi sibi hodie incarnationis dominicae ratio redderetur, reddi vix ad liquidum possit cur hic Deus, qui et Veteris Testamenti Deus esse firmatur, spretis veteribus sacrificiis delectatus est novis. Nihil enim corrigi posse asserebat nisi quod antefactum non recte probaretur; vel quod semel recte factum sit, immutari ullatenus non debuisse. Recte enim facta dicebat mutari nisi injuste non posse; maxime quia ista varietas inconstantiae Deum possit arguere. Tum deinde quod ejus praedicatio atque doctrina, reipublicae moribus nulla ex parte conveniat; utpote, sicut a multis dicitur, cujus hoc constet praeceptum, ut nulli malum pro malo reddere debeamus (Rom. XII, 17), et percutienti aliam praebere maxillam, et pallium dare persistenti tunicam tollere, et cum eo",
+          "candidate_score": 0.629996,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980",
+          "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,",
+          "candidate_score": 0.629977,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3970",
+          "psc_text": "indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod scire voluisti, ut in verbis meis, et quod non indicant, sentias. Quid igitur dicam, nisi delectatum me esse litteris tuis, delectatum valde? Repetitio verbi hujus, non est repetitio, sed quasi perpetua dictio: quia fieri non posset, ut semper diceretur, ideo factum est ut saltem repeteretur; sic enim fortasse dici potest. 2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te",
+          "candidate_score": 0.629299,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
+          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
+          "candidate_score": 0.629016,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_713",
+          "psc_text": "non solum res ipsa indicat, sed etiam te attestatum esse memini. Ac per hoc plurimum profueris, si eam graecam Scripturam, quam Septuaginta operati sunt, latinae veritati reddideris: quae in diversis codicibus ita varia est, ut tolerari vix possit; et ita suspecta, ne in graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam; sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. EPISTOLA LXXII. Hieronymus Augustino expostulans de illius epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellis ut respondeam cuidam epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium diaconum",
+          "candidate_score": 0.627872,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_650",
+          "psc_text": "salute hominum, de quibus per te Catholica mater exsultat, aspernere etiam superflua metuentes. EPISTOLA LIX. Augustinus Victorino concilium convocanti, excusatoria, quare ad concilium non venturus sit: rogans ut prius cum Xantippo super jure primatus et concilii convocandi placide componat. Domino beatissimo et venerabili patri et consacerdoti VICTORINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Tractoria ad me quinto idus novembris venit, jam finito die, et me valde indispositum invenit, ut occurrere omnino non possem. Verumtamen sive imperitiam meam moverit, sive juste motus sim, tuae Sanctitatis et Gravitatis est arbitrari. Legi in eadem tractoria etiam ad Mauritanias esse scriptum, quas provincias scimus suos habere primates. Quod si et ex eis ad Numidiam convocandum esset concilium, oportuit utique ut aliquorum Maurorum episcoporum, qui illic priores sunt, nomina in tractoria ponerentur; quod in ista tractoria non reperiens, multum miratus sum. Deinde ad ipsos Numidas ita perturbato et neglecto ordine scriptum, ut nomen meum tertio loco",
+          "candidate_score": 0.625969,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_62_64",
+          "bdc_text": "Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 . Legatis honor tantum non praescriptus exhibendus fuit , et qui non obedivit , poenę fuit obnoxius .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3497",
+          "psc_text": "de oculis tuis » (Luc. XIX, 42). Sed hoc ad tempus primi adventus Domini pertinet, non secundi, de quo nunc quaestio est. De secundo quippe adventu suo dixit, Non est vestrum scire tempora, non de primo: de illo enim ab eo quaesierunt Discipuli quem sperabant, non de isto quem jam videbant. Si enim primum ejus adventum Judaei cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8); et ideo non everti, sed permanere potuissent. Jamvero quod ait ad eos, Poenitentiam agite; completa sunt tempora, credite Evangelio (Marc. I, 15), etiam ipse firmasti de iis temporibus dictum esse Judaeorum, quae continuo post paucos annos fuerant transitura, et nunc novimus jam esse transacta, eversa scilicet civitate in qua regnum eorum fuerat constitutum. 13. Proinde quod ex Daniele de interfecta bestia posuit Venerabilitas tua, et de reliquarum bestiarum regno, et inter haec de filio hominis veniente cum nubibus coeli, manifestum esse dixisti intelligentibus Scripturam.",
+          "candidate_score": 0.625868,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_62",
+          "bdc_text": "Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3457",
+          "psc_text": "in brevi spatio non solent diei, sicut dies vel hora, maxime si graecum intueamur eloquium, ex qua lingua in nostram eumdem librum, ubi hoc scriptum est, scimus esse translatum; quamvis latine satis exprimi non potuerit. Ibi enim graece legitur, χρόνους ἢ καιρούς. Nostri autem utrumque hoc verbum tempora appellant, sive χρόνους, sive καιροὺς, cum habeant haec duo inter se non negligendam differentiam. Καιροὺς quippe appellant Graeci tempora quaedam, non tamen quae in spatiorum voluminibus transeunt, sed quae in rebus ad aliquid opportunis vel importunis sentiuntur; sicut messis, vindemia, calor, frigus, pax, bellum, et si qua similia: χρόνους autem ipsa spatia temporum vocant. 3. Et hoc certe ipsi Apostoli non ita quaesierunt, quasi unum novissimum diem vel horam, id est exiguam diei partem scire voluissent; sed utrum jam esset opportunum tempus quo regnum repraesentaretur Israel. Tunc audierunt, Nemo potest cognoscere tempora, quae Pater posuit in sua potestate, id est χρόνους ἢ",
+          "candidate_score": 0.625737,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_62",
+          "bdc_text": "Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3489",
+          "psc_text": "in tempore? » etc. Imo vero monet, non ut bonus servus cognoscat temporum finem; sed ut omni tempore in opere bono vigilet, quia nescit temporum finem. Non monet ut tempora, quae Pater posuit in sua potestate, assequamur super Apostolos; sed monet ut quoniam nescimus quando veniat Dominus, in cordis praeparatione imitemur Apostolos: unde jam supra satis locutus sum. Arguit autem Judaeos quare tempus non cognoscant, dicens, Hypocritae, faciem caeli potestis probare, etc. (Luc. XII, 42, 56); quoniam illud tempus non agnoscebant quod jam volebat agnosci, id est primi adventus sui, quo in eum crederent qui alterum ejus adventum vellent exspectare vigilantes, quandocumque futurus esset. Qui enim adventum Domini non cognoverit primum, praeparare se non poterit ad secundum, credendo in eum fideliterque vigilando, ne illum tanquam fur in tenebris comprehendat, sive tardius venerit, sive citius quam speratur. CAPUT III. 7. Dicit etiam, sicut admones, apostolus Paulus, In novissimis temporibus instabunt tempora",
+          "candidate_score": 0.625683,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_3_5",
+          "bdc_text": "in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis . Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428",
+          "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis",
+          "candidate_score": 0.62552,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
+          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
+          "candidate_score": 0.625058,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576",
+          "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores",
+          "candidate_score": 0.624163,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793",
+          "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere",
+          "candidate_score": 0.62342,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_145_147",
+          "bdc_text": "et occiderit , quicquid invenerit , eo quod Germani quidam milites ( alii dicunt Geldrii ) circumdati ab exercitu MarięMaria von Ungarn , Statthalterin der Niederlande . in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3028",
+          "psc_text": "eam in gyrum ducere, tanquam jumenta contemptibilia, verbere adacti sunt. Quod enim de legibus auxilium a civilibus potestatibus adversus eos aliquid valuit? quis in praesentia eorum officialis anhelavit? quis, quod illi noluissent, exactor exegit? quis eos qui eorum caedibus exstincti sunt, vindicare tentavit, nisi quod propria de illis poenas poscebat insania, cum alii provocandis in se gladiis hominum, quos, ut ab eis ferirentur, morte terrebant, alii per varia praecipitia, alii per aquas, alii per ignes se in mortes voluntarias usquequaque mittebant, et animas ferales a se sibi illatis suppliciis projiciebant? 16. Horrebant ista plurimi in ipsa superstitione haeretica constituti; et cum innocentiae suae sufficere arbitrarentur quod sibi talia displicerent, dicebatur eis a catholicis: Si innocentiam vestram mala ista non polluunt, quomodo dicitis orbem christianum vel falsis, vel certe ignotis Caeciliani peccatis esse pollutum? quomodo vos nefario scelere, ab unitate catholica, tanquam ab area dominica separatis, quae usque ad tempus ventilationis",
+          "candidate_score": 0.622372,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_68_70",
+          "bdc_text": "Vgl . Les livres des procurateurs de la nation germanique de l'ancienne universit é d'Orléans 1444-1602 , Bd. I/2 , hg. v . Detlef Illmer u. a. , Leiden 1980 , Nr. 1173 , S. 413f ; Adel an Ober- und Hochrhein. Beiträge zur Geschichte der Freiherren von Schönau , hg. v . Wernher Freiherr von Schönau-Wehr und Katharina Frings , Freiburg i. Br. 2001 , bes. S. 85. , qui , dum esset apud cardinalem , Lothoringii fratrem Kardinal Jean de Lorraine , 1498-1550 , war ein jüngerer Bruder von Herzog Anton II . von Lothringen. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611",
+          "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit",
+          "candidate_score": 0.62237,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845",
+          "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,",
+          "candidate_score": 0.621153,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_62",
+          "bdc_text": "Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3480",
+          "psc_text": "longe futurus est, cum ipsi Apostoli, tempore quo adhuc erant in carne, dixerint, Novissima hora est (I Joan. II, 18)? quamvis a Domino audierint, Non est vestrum scire tempora. Hoc ergo nesciebant quod nescimus et nos (quantum ad me attinet dico, et eos qui hoc mecum nesciunt); et tamen quibus dictum est, Non est vestrum scire tempora, quae pater posuit in sua potestate (Act. I, 7), diligebant ejus manifestationem, et dabant conservis suis in tempore cibaria, nec percutiebant eos dominando eis, nec luxuriabantur cum amatoribus mundi, dicentes, Moram facit Dominus meus. 2. Alia est ergo ignorantia temporum, alia labes morum amorque vitiorum. Nam et apostolus Paulus quando dicebat, Non cito moveamini mente, neque terreamini, sive per verbum sive per epistolam, tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (II Thess. II, 2); nolebat utique ut crederent eis qui jam propinquare Domini arbitrabantur adventum: nec tamen volebat ut, tanquam servus ille,",
+          "candidate_score": 0.619935,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_62",
+          "bdc_text": "Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3490",
+          "psc_text": "vigilantes, quandocumque futurus esset. Qui enim adventum Domini non cognoverit primum, praeparare se non poterit ad secundum, credendo in eum fideliterque vigilando, ne illum tanquam fur in tenebris comprehendat, sive tardius venerit, sive citius quam speratur. CAPUT III. 7. Dicit etiam, sicut admones, apostolus Paulus, In novissimis temporibus instabunt tempora periculosa, et reliqua (II Tim. III, 1). Sed numquid ideo docet tempora, quae Pater posuit in sua potestate? aut ideo quisquam novit quam longa vel brevia sint eadem ipsa, quae fatendum est esse novissima? Cogitare quippe debemus quam olim dictum sit, Filioli, novissima hora est (I Joan. II, 18). 8. Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3).",
+          "candidate_score": 0.619919,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60",
+          "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur",
+          "candidate_score": 0.619474,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96",
+          "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,",
+          "candidate_score": 0.619245,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_36",
+          "bdc_text": "Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572",
+          "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post",
+          "candidate_score": 0.617956,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080",
+          "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut",
+          "candidate_score": 0.616751,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1484",
+          "psc_text": "Hoc loco vero exarsi ad rescribendum tibi: hoc enim languore animi tui penetrasti mihi pectus, et irrupisti in curas meas, ut dissimulare non possem, quantum me Deus adjuvaret, mederi tibi; non ut de tuis quaestionibus enodandis explicandisque cogitarem, sed ut felicitatem tuam pendentem ex linguis hominum atque nutantem a tam infelici retinaculo abrumperem, et cuidam sedi omnino inconcussae stabilique religarem. Tune, o Dioscore, nec Persium tuum respicis insultantem tibi contorto versiculo, sed plane puerile caput, si sensus adsit, idoneo colapho contundentem atque coercentem: Scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter? (Persius Satyra 1.) Tot, ut superius dixi, legisti dialogos, tot philosophorum altercationibus cor inseruisti. Dic mihi quis eorum finem actionum suarum constituerit in fama vulgi, aut in lingua hominum vel bonorum atque sapientium. Tu autem, et quod magis pudendum est, jam navigaturus, satis praeclare te in Africa profecisse testaris, cum aliam ob causam te oneri non esse",
+          "candidate_score": 0.615332,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793",
+          "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere",
+          "candidate_score": 0.615043,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
+          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
+          "candidate_score": 0.614897,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_184",
+          "psc_text": "me non sedatus, sed consideratus consolatur dolor. Ne reprehendas, quaeso, sanctiore gravitate qua praevales, et dicas non recte me dolere, quod adhuc te non noverim, cum animum mihi tuum, hoc est teipsum interiorem aspiciendum patefeceris. Quid enim si uspiam te vel in terrena tua civitate didicissem fratrem et dilectorem meum, et tantum in Domino ac talem virum, nullumne me dolorem sensurum fuisse arbitrareris, si non sinerer nosse domum tuam? Quomodo ergo non doleam, quod nondum faciem tuam novi, hoc est domum animae tuae, quam sicut meam novi? 2. Legi enim litteras tuas fluentes lac et mel, praeferentes simplicitatem cordis tui, in qua quaeris Dominum sentiens de illo in bonitate, et afferentes ei claritatem et honorem. Legerunt fratres, et gaudent infatigabiliter et ineffabiliter, tam uberibus et tam excellentibus donis Dei, bonis tuis. Quotquot eas legerunt, rapiunt, quia rapiuntur cum legunt. Quam suavis odor Christi, et quam fragrat ex eis, dici non",
+          "candidate_score": 0.614452,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_588",
+          "psc_text": "Non navigem, quia adhuc sunt hibernae reliquiae; aut, Tempus seminandi est, quia imbribus autumnalibus terra satiata est; vel si qui forte alii naturales effectus circa motum aeris et humores ad variandas temporum qualitates in siderum ordinatissima conversione notati sunt, de quibus dictum est cum conderentur: Et sint in signis et temporibus et in diebus et in annis (Gen. I, 14). Si quae autem figurae similitudinum non tantum de coelo et de sideribus, sed etiam de inferiori creatura ducuntur ad dispensationem sacramentorum, eloquentia quaedam est doctrinae salutaris, movendo affectui discentium accomodata, a visibilibus ad invisibilia, a corporalibus ad spiritualia, a temporalibus ad aeterna. CAPUT VIII. 14. Nec quisquam nostrum attendit quod eo tempore, quo Pascha celebramus, sol in ariete est, sicut illi appellant quemdam siderum locum, ubi revera mense novorum sol invenitur: sed sive illi arietem, sive aliquid aliud eamdem partem coeli vocare voluerint, nos de Scripturis sanctis hoc didicimus, quod",
+          "candidate_score": 0.613008,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_167",
+          "bdc_text": "] Domino Heinricho Bullingero , antistiti Tigurino fidelissimo , fratri in domino suo .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
+          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
+          "candidate_score": 0.612771,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_167",
+          "bdc_text": "] Domino Heinricho Bullingero , antistiti Tigurino fidelissimo , fratri in domino suo .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.612355,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635",
+          "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,",
+          "candidate_score": 0.611137,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_33",
+          "bdc_text": "verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3502",
+          "psc_text": "graveris exponere quomodo dixeris neminem posse temporum mensuras colligere; ne forte et hoc mihi videatur quod etiam Charitati tuae, et frustra quilibet nostrum instrui exspectet ab altero. Cum hoc enim dixisses, deinde subdidisti et aisti: Evangelium quidem dicit, « De die et hora nemo scit » (Matth. XXIV, 36): ego autem, inquis, pro possibilitate intellectus mei dico, neque mensem neque annum adventus ipsius sciri posse. Ita enim hoc videtur sonare, tanquam non possit sciri quo anno venturus sit, sed possit sciri qua hebdomade annorum, vel qua decade; tanquam dici possit atque definiri intra illos vel illos septem annos, aut intra illos vel illos decem annos. Quod si ne hoc quidem comprehendi potest, quaero utrum sic saltem possit definiri tempus adventus ejus, ut cum venturum esse dicamus intra istos, verbi gratia, quinquaginta vel centum annos, vel quotlibet seu majoris numeri seu minoris annorum, sed in quo eorum, nos ignorare. Hoc si",
+          "candidate_score": 0.611116,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102",
+          "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut",
+          "candidate_score": 0.610994,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635",
+          "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,",
+          "candidate_score": 0.610315,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_87_89",
+          "bdc_text": "nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern. quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3410",
+          "psc_text": "quemadmodum victurus esset quisque si viveret: et ideo quem nequiter novit fuisse victurum, sine Baptismo facit emori; sic in eo puniens opera mala, non quae fecit, sed quae facturus fuit. Si ergo divinitus etiam quae commissa non sunt, mala opera puniuntur; primo attendant quam falso polliceantur in damnationem parvulos non ituros qui sine Baptismate moriuntur, qui propterea non baptizantur, quia male victuri erant, si viverent: propter ipsam quippe malam vitam procul dubio damnabuntur, si etiam mala quae fuerant futura damnantur. Deinde, si eis ad percipiendum Baptismatis consulitur sacramentum, quos novit Deus si viverent bene fuisse victuros, cur non omnes tenentur in vita, quam bonis operibus ornaturi sunt? cur etiam eorum qui baptizantur quidam diu viventes pessime vivunt, et usque ad apostasiam aliquando perveniunt? cur ipsum primum conjugium peccatorum, quos utique noverat Deus peccaturos, non de paradiso ante projecit, ne ibi committerent quod tam sancto loco esset indignum, si juste peccata",
+          "candidate_score": 0.610135,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_87_89",
+          "bdc_text": "nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum . Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern. quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3409",
+          "psc_text": "non contemnat. Quod si contempserit, etiam ut contemneret, se inveniat obduratum: si autem non contempserit, etiam ut non contemneret, se credat adjutum; sed obduratum debito, adjutum gratia. CAPUT IX. 41. Neque enim, si duorum de Isaac patriarcha geminorum, quod quidem jam ostendimus quanta caecitate dicatur, futura praevidit Deus opera, qui vixerunt atque senuerunt, et propterea Jacob dilexit, Esau autem odio habuit, ideo moriturorum etiam parvulorum potest quisquam dicere, ut huic ad percipiendum Baptismum non consulat, illi autem consulat, Deum futura opera eorum praevidere: quomodo enim futura dicuntur quae nulla erunt? 42. Sed Deus, inquiunt, in eis quos hinc aufert, praevidet quemadmodum victurus esset quisque si viveret: et ideo quem nequiter novit fuisse victurum, sine Baptismo facit emori; sic in eo puniens opera mala, non quae fecit, sed quae facturus fuit. Si ergo divinitus etiam quae commissa non sunt, mala opera puniuntur; primo attendant quam falso polliceantur in damnationem parvulos non",
+          "candidate_score": 0.609077,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S . Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3970",
+          "psc_text": "indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod scire voluisti, ut in verbis meis, et quod non indicant, sentias. Quid igitur dicam, nisi delectatum me esse litteris tuis, delectatum valde? Repetitio verbi hujus, non est repetitio, sed quasi perpetua dictio: quia fieri non posset, ut semper diceretur, ideo factum est ut saltem repeteretur; sic enim fortasse dici potest. 2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te",
+          "candidate_score": 0.608658,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S . Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080",
+          "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut",
+          "candidate_score": 0.608407,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_9",
+          "psc_text": "si Soliloquia legisset? Laetaretur multo exundantius, nec tamen reperiret plus aliquid, quod me appellaret, quam beatum. Cito ergo summum nomen effudit in me, nec sibi aliquid reservavit quod de me laetior asseveret. Vide laetitia quid faciat! 2. Sed ubi est ista beata vita? ubi? ubinam? O si ipsa esset, repelleret atomos Epicuri. O si ipsa esset, sciret nihil deorsum esse praeter mundum. O si ipsa esset, nosset extrema sphaerae tardius rotari quam medium, et alia similia quae similiter novimus. Nunc vero quomodo vel qualiscumque beatus sum, qui nescio cur tantus mundus sit, cum rationes figurarum per quas est, nihil prohibeant esse, quanto quis voluerit, ampliorem? Aut quomodo non mihi diceretur, imo non cogeremur confiteri corpora in infinitum secari, ut a certa velut basi in quantitatem certam certus corpusculorum numerus surgeret? Quare cum corpus nullum esse minimum sinitur, quo pacto sinamus esse amplissimum, quo amplius esse non possit; nisi forte illud",
+          "candidate_score": 0.606968,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238",
+          "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto",
+          "candidate_score": 0.606329,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_22",
+          "bdc_text": "de reditu eius dum inquiro , respondet prius iturum se Salodorum , Bernam , Friburgum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323",
+          "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe",
+          "candidate_score": 0.605978,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_283",
+          "psc_text": "innotescat, libenter amplector. Audivi enim quod dixerit, ut sine tumultu populari adsint nobiscum deni ex utraque parte graves et honesti viri, et secundum Scripturas, quid in vero sit, perquiramus. Nam illud quod rursus eum dixisse nonnulli ad me pertulerunt, cur non ierim Constantinam, quando ibi plures ipsi erant, vel me debere ire Milevim, quod illic, sicut perhibent, concilium proxime habituri sunt, ridiculum est dicere, quasi ad me pertineat cura propria, nisi Hipponensis Ecclesiae. Mihi tota hujus quaestionis ratio maxime cum Proculeiano est. Sed si forte imparem se putat, cujus voluerit collegae sui imploret auxilium. In aliis enim civitatibus tantum agimus, quod ad Ecclesiam pertinet, quantum vel nos permittunt, vel nobis imponunt earumdem civitatum episcopi, fratres et consacerdotes nostri. 6. Quanquam et iste qui se tot annorum episcopum dicit, quid in me tirone timeat, quominus mecum velit conferre sermonem, non satis intelligo: si doctrinam liberalium litterarum, quas forte ipse aut non",
+          "candidate_score": 0.605554,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67",
+          "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud",
+          "candidate_score": 0.604819,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S . Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635",
+          "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,",
+          "candidate_score": 0.60471,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S . Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60",
+          "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur",
+          "candidate_score": 0.602928,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_15",
+          "bdc_text": "Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3970",
+          "psc_text": "indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod scire voluisti, ut in verbis meis, et quod non indicant, sentias. Quid igitur dicam, nisi delectatum me esse litteris tuis, delectatum valde? Repetitio verbi hujus, non est repetitio, sed quasi perpetua dictio: quia fieri non posset, ut semper diceretur, ideo factum est ut saltem repeteretur; sic enim fortasse dici potest. 2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te",
+          "candidate_score": 0.602155,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_15",
+          "bdc_text": "Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481",
+          "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus",
+          "candidate_score": 0.601549,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_64",
+          "bdc_text": "Legatis honor tantum non praescriptus exhibendus fuit , et qui non obedivit , poenę fuit obnoxius .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_864",
+          "psc_text": "hi, qui cum in Christum ex Judaeis credidissent, tamen aemulatores erant Legis, ne per doctrinam Christi velut sacrilega, nec Deo mandante conscripta damnari putarentur quae per Moysen patribus fuerant ministrata. Hoc enim de Paulo jactaverant, non illi qui intelligebant quo animo a Judaeis fidelibus observari tunc ista deberent, propter commendandam scilicet auctoritatem divinam et sacramentorum illorum propheticam sanctitatem, non propter adipiscendam salutem, quae jam in Christo revelabatur, et per Baptismi sacramentum ministrabatur; sed illi hoc de Paulo sparserant, qui sic ea volebant observari, tanquam sine his in Evangelio salus credentibus esse non posset. Ipsum enim senserant vehementissimum gratiae praedicatorem et intentioni eorum maxime adversum, docentem non per illa hominem justificari, sed per gratiam Jesu Christi, cujus praenuntiandae causa illae umbrae in Lege mandatae sunt. Et ideo illi invidiam et persecutionem molientes concitare, tanquam inimicum Legis mandatorumque divinorum criminabantur: cujus falsae criminationis invidiam congruentius devitare non posset, quam ut ea ipse",
+          "candidate_score": 0.599951,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121",
+          "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.",
+          "candidate_score": 0.599886,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793",
+          "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere",
+          "candidate_score": 0.59899,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S . Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793",
+          "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere",
+          "candidate_score": 0.598356,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S . Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732",
+          "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,",
+          "candidate_score": 0.597562,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_38",
+          "bdc_text": "facis enim meo nomine , quę non auderem petere , tua sponteDie Rede ist von einem ( nicht erhaltenen ) Schreiben Bullingers .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690",
+          "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino",
+          "candidate_score": 0.597516,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_78_80",
+          "bdc_text": "Biographie nouvelle écrite [ . . . ] par un groupe d'historiens [ . . . ] , Neuchâtel-Paris 1930 , S. 487f :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3300",
+          "psc_text": "conjectura praesumit. Secundum vitas autem quas proprias habere incipiunt, novos homines dicimus nasci, sive anima, sive corpore. At vero secundum originale peccatum veteres nascuntur; ideo Baptismate renovantur. 17. Aliquid ergo certum de animae origine nondum in Scripturis canonicis comperi. Nam ii qui novas sine ulla propagine asserunt animas fieri, inter testimonia quibus id nituntur ostendere, ponunt etiam illa duo quae paulo ante commemoravi, Qui fingit spiritum hominis in ipso; et, Qui finxit singillatim corda hominum; de quibus vides quemadmodum possit a resistentibus responderi: utrum enim cum fingit, ex alio fingat, an ex nihilo, incertum est. Illud tamen inter caetera testimonium videtur esse praecipuum, quod in libro Salominis Ecclesiastae legitur: Et revertetur pulvis in terram, sicut erat; et spiritus revertetur ad Deum, qui dedit eum (Eccle. XII, 7). Sed facillime respondetur, Corpus in terram de qua factum est primum hominis corpus, et spiritus ad Deum a quo facta est prima hominis",
+          "candidate_score": 0.596781,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_26",
+          "bdc_text": "Aargau ) stammenden , auch in Straßburg eingebürgerten Familie Liechtensteiger handeln ( s .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3443",
+          "psc_text": "filios habuit, unum de ancilla, et unum de libera. Sed ille quidem qui de ancilla, secundum carnem natus est: qui autem de libera, per repromissionem; quae sunt in allegoria. Haec enim sunt duo Testamenta. Unum quidem a monte Sina, in servitutem generans, quod est Agar: Sina enim mons est in Arabia, qui conjunctus est huic quae nunc est Jerusalem, et servit cum filiis suis. Quae autem sursum est Jerusalem, libera est; quae est mater nostra. Scriptum est enim, Laetare sterilis, quae non paris, erumpe et exclama, quae non parturis; quia multi filii desertae, magis quam ejus quae habet virum. Nos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii sumus. Sed sicut tunc, qui secundum carnem natus fuerat, persequebatur eum qui secundum spiritum, ita et nunc. Sed quid dicit Scriptura? Ejice ancillam et filium ejus; non enim haeres erit filius ancillae cum filio liberae. Nos autem, fratres, non sumus ancillae filii, sed liberae;",
+          "candidate_score": 0.595634,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_38",
+          "bdc_text": "facis enim meo nomine , quę non auderem petere , tua sponteDie Rede ist von einem ( nicht erhaltenen ) Schreiben Bullingers .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248",
+          "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam",
+          "candidate_score": 0.594104,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_38",
+          "bdc_text": "facis enim meo nomine , quę non auderem petere , tua sponteDie Rede ist von einem ( nicht erhaltenen ) Schreiben Bullingers .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168",
+          "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas",
+          "candidate_score": 0.592508,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_78_80",
+          "bdc_text": "Biographie nouvelle écrite [ . . . ] par un groupe d'historiens [ . . . ] , Neuchâtel-Paris 1930 , S. 487f :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3503",
+          "psc_text": "illos vel illos decem annos. Quod si ne hoc quidem comprehendi potest, quaero utrum sic saltem possit definiri tempus adventus ejus, ut cum venturum esse dicamus intra istos, verbi gratia, quinquaginta vel centum annos, vel quotlibet seu majoris numeri seu minoris annorum, sed in quo eorum, nos ignorare. Hoc si jam comprehendisti, multum est quod comprehendere potuisti. Idipsum est autem quod rogo ut nobis benignus impertias, adhibens idonea documenta quibus id potueris indagare: si autem neque hoc te comprehendisse praesumis, hoc sentis quod ego. 17. Novissima enim esse ista tempora, multis rerum signis apparentibus, quae Dominum praedixisse legimus, omnes qui ea credimus, cernimus. Sed et mille annorum tempus, si eorum finis esset saeculi finis, posset universum dici novissimum tempus, vel etiam novissimus dies, quia scriptum est, Mille anni ante oculos tuos, tanquam dies unus (Psal. LXXXIX, 4); ut quidquid per eosdem mille annos gereretur, novissimo tempore vel novissimo die diceretur",
+          "candidate_score": 0.591612,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_87",
+          "bdc_text": "nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3567",
+          "psc_text": "Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab homine vitari potest, sive citius sive tardius quam futurum est, Dominus venturus esse credatur; sed mihi quisquam non videtur errare, cum aliquid nescire se scit, sed cum se putat scire quod nescit. Removeamus itaque de medio servum illum malum, qui dicens in corde suo, Moram facit Dominus meus venire, dominatur conservis suis, et ebriosis convivando miscetur (Matth. XXIV, 48, 49, et Luc. XII, 45): iste quippe procul dubio Domini sui odit adventum. Quo servo malo remoto, constituamus ante oculos tres servos bonos, familiam dominicam diligenter sobrieque tractantes, adventum Domini sui sitienter desiderantes, vigilanter exspectantes, fideliter amantes: si unus eorum citius,",
+          "candidate_score": 0.587362,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 13,
+      "cf_id": "cf025",
+      "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae",
+      "max_score": 0.685255,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_63",
+          "psc_text": "audientium corda feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscindat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste juxta divinam vocem, tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 33). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico una exterius cortice multa interius grana muniuntur, sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Tunc ergo tintinnabulis mala punica jungimus, cum per omne quod dicimus unitatem fidei custodimus. Rursum, cum me ad considerandum confero qualis rector in compassione, qualisque esse debeat in contemplatione, perpendo ut et singulis compassione sit proximus,",
+          "candidate_score": 0.685255,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32_34",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1449",
+          "psc_text": "praesentium transmisisti, pro quibus ad nos causis a Crementio fratre et coepiscopo nostro transmissus fueris, superficie tenus indicasti, et earum radicem penitus tacuisti. Quarum si nobis origo vel fuisset qualitas interius manifesta, quid de his definiendum esset, praedicti fratris nostri animos responsione utique patenti ac congrua firmaremus. Illud tamen nobis omnino displicuit quod aliquos episcoporum sine primatis sui epistolis ad comitatum profectos esse, vel conventus significas illicitos celebrare. Sed quia, sicut praefati sumus, causarum origo vel qualitas omnino nobis ignota est, pronuntiare aliquid definitive non possumus, ne, quod reprehensibile nimis est, de rebus non bene cognitis proferre sententiam videamur. Unde valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae",
+          "candidate_score": 0.665239,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_34_36",
+          "bdc_text": "Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi . Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_500",
+          "psc_text": "huc eos, si tamen probationum difficultas pro locorum longinquitate non impedit, ad haec ipsa discutienda transmittere. Quod si vel ad tuum judicium vel ad nos, majorum fulti patrocinio, quod non credimus, venire despexerint, et in objectis sibi capitulis contumaciter respondere nequiverint, volumus ut eis post secundam et tertiam admonitionem tuam, ministerium sacri interdicas officii; atque nobis de contumacia eorum scriptorum tuorum tenore renunties, ut deliberemus quemadmodum actus eorum debeas subtiliter perscrutari, atque secundum definitiones canonicas emendare. Cognoscat igitur fraternitas tua de causa hac nos plenissime absolutos, ex eo quod vobis causas ipsas commisimus subtiliter perquirendas, atque omnia peccata eorum si inulte 668 venerint, omne pondus discussionis hujus in tuae animae redundare periculum; sciens nullam dilectionem vestram excusationem apud futurum judicem habituram, si non excessus cleri tui cum summa canonici rigoris severitate correxeris, et hos quibus haec fuerint approbata, sacros ulterius ordines temerare permiseris. Illud autem (Grat. dist. 93, c. 22)",
+          "candidate_score": 0.664342,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_128_130",
+          "bdc_text": "Der Reformation verpflichtet . Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 . Juni 1542 eingeladen , um sich erneut über die Änderungen der Synodal- und Bannordnung zu beklagen ( vgl. HBBW IX , S. 279f , 1-10 mit Anm. 1 ) . Am 19 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2385",
+          "psc_text": "responsalem venire ad te facito, atque causam ipso praesente cognosce, et de capitulis quibus te ratio moverit fratri et coepiscopo nostro Eusebio scribe, ut homines suos agere injusta prohibeat, et minores non premere, sed magis in quibus justum fuerit moneat adjuvare. Hoc quoque volumus, ut ei qui in civitate Nicopolitana metropolita fuerit ordinatus, dilectio tua scribere debeat, quatenus causam de damnis quae Ecclesiae suae illata praedictus frater noster Alcyson queritur cognoscere, et quod justum est debeat definire, quia a decessore ipsius negotium ipsum non decisum, sed legitur reservatum. 1268 EPISTOLA IX. AD JOANNEM PANORMITANUM EPISCOPUM. Basilicae consecrandae dat facultatem. Gregorius Joanni episcopo Panormitano. Basilicam quam a dilectione tua in honorem beatae semperque virginis Mariae, per Savinum subdiaconum nostrum et rectorem patrimonii, suggeris esse perfectam consecrandi tibi praeceptionis nostrae serie noveris facultatem attributam. quatenus, frater charissime, devotionis tuae desiderium complens, celebritatis perfectione gratuleris. Data mense Decembri, indictione 7. EPISTOLA X. AD",
+          "candidate_score": 0.663684,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_102_104",
+          "bdc_text": "Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1194",
+          "psc_text": "Claudio abbati. Veniente viro reverendissimo Severo episcopo, tuam quoque dilectionem credidi ad beati Petri apostolorum principis limina pariter venire, quia et ita mihi fuerat nuntiatum, et valde ex eodem nuntio laetabar. Sed credo te occupationibus monasterii praepeditum, et idcirco ad me minime venisse. Epistolas vero quas dilectio tua ante hoc tempus transmiserat accipiens, sicut voluisti, secreto relegi. Sed de tribus personis de quibus scripseras, nihil vidi esse possibile; de ea maxime persona, quae hic apud me fuit non suspicor posse aliquid tale utiliter fieri, quae aut naturae simplicitate, aut negligentia torpere mihi visa est. Et ideo dilectio tua si quid valet illic requirat, et sollicite disponat, atque ad me veniat. Si vero venire non valet, vel post aliquantum temporis venire debet, ut usque ad quinque vel sex menses, si vita comes fuerit, mecum faciat, et postea ad propria revertatur. Omnipotens Dei gratia ab omni te adversitate custodiat. LIBER OCTAVUS. Indictione",
+          "candidate_score": 0.663117,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_162_164",
+          "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. . Basileae , 25 . iulii anno 1542 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623",
+          "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti",
+          "candidate_score": 0.662681,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_44_46",
+          "bdc_text": "Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben . Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1246",
+          "psc_text": "auxiliante Domino civitatis valeat custodia procurari. EPISTOLA XIX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Comitiolo de Romana Ecclesia bene merito pristinam impendat favorem. Gregorius Maurentio magistro militum. Veniens dilectissimus filius noster Cyprianus diaconus laudabile Comitioli studium, et quam nobis utilitatem Urminati castro fecerit, indicavit. Sed et multa de eo bona diversis testificationibus olim cognovimus. Et quia eum apud vos, sicut ante fuit, modo non esse audivimus, gloriam vestram petimus ut si quid est unde juste vestros animos fortassis offendit, nobis, quidquid illud est, remittatis, eique plenam gratiam reddere, atque illum in ea qua apud vos dudum fuit familiaritate recipere debeatis, et vestrum illi favorem, sicut revera proprio, salva ratione quocunque usus exegerit, impendatis. Ita ergo facite ut de integro ei gratia restituta, aut ipso renuntiante, aut aliis referentibus possimus agnoscere. EPISTOLA XX. AD MARINIANUM EPISCOPUM RAVENNAE. Commendat uxorem Joannis, quae in controversiam suae conditionis vocabatur. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Joannes praesentium portitor",
+          "candidate_score": 0.661225,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_128_130",
+          "bdc_text": "Der Reformation verpflichtet . Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 . Juni 1542 eingeladen , um sich erneut über die Änderungen der Synodal- und Bannordnung zu beklagen ( vgl. HBBW IX , S. 279f , 1-10 mit Anm. 1 ) . Am 19 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1097",
+          "psc_text": "eo videlicet quo fuisti loco et ordine, per omnia statuimus remeare, et nullam te a quoquam contradictionem vel inquietudinem de his quae ad nos perlata fuerant sustinere: admonentes ut ita te de caetero cautum sollicitumque debeas exhibere, quatenus et officio tuo moribus et actione respondeas ut omnis contra te penitus adversae opinionis dicendi subtrahatur occasio. Mense Maio, indictione 15. 865 EPISTOLA XIX. AD MARINIANUM ARCHIEPISCOPUM. Deprecante onus episcopale ob infirmitatem Castorio, alium Ariminensibus ordinandum episcopum. Hunc a clero et plebe eligi, a Ravennate episcopo examinari, atque, ut consecretur, Romam mitti jubet. Gregorius Mariniano archiepiscopo Ravennae. Qualiter (Grat. 7, q. 1, c. 13) ordinati a nobis sacerdotis, corporis qua notum est impediente molestia, Ariminensis Ecclesia pastorali hactenus sit regimine destituta dudum fraternitas vestra cognovit. Quem dum, habitatorum loci illius precibus permoti, saepius hortaremur ut si de eadem capitis, qua detinebatur molestia melioratum se esse sentiret, ad suam, auxiliante Domino, reverteretur Ecclesiam,",
+          "candidate_score": 0.660911,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_128_130",
+          "bdc_text": "Der Reformation verpflichtet . Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 . Juni 1542 eingeladen , um sich erneut über die Änderungen der Synodal- und Bannordnung zu beklagen ( vgl. HBBW IX , S. 279f , 1-10 mit Anm. 1 ) . Am 19 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_685",
+          "psc_text": "post nostram admonitionem licebit ad tuae voluntatis arbitrium contra morem majoribus tuis inobedientem existere, nec tantae nos indisciplinationis ecclesiasticam cognoscas dissimulare vel differre vindictam. EPISTOLA XI. AD JOANNEM EPISCOPUM. Pallio in litaniis solemnibus uti, quatuor duntaxat per annum diebus, concedit. Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Fraternitatem vestram valde invenio contristatam pro eo quod in litaniis induere pallium rationis censura prohibetur. Sed per excellentissimum patricium, et per eminentissimum praefectum, atque per alios civitatis suae nobiles viros importune expetit ut hoc debeat concedi. Nos autem sollicite requirentes ab Adeodato diacono quondam fraternitatis tuae, cognovimus quia nunquam consuetudo fuerit decessoribus tuis ut in litaniis pallio nisi in solemnitate beati Joannis Baptistae, beati Petri apostoli, et beati martyris Apollinaris uterentur. Cui quidem nequaquam credere debuimus, quia multi apud civitatem fraternitatis vestrae responsales saepius fuerunt qui se fatentur tale aliquid nunquam vidisse. Et de hac re multis potius credendum est quam uni pro sua Ecclesia aliquid",
+          "candidate_score": 0.660669,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_162",
+          "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623",
+          "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti",
+          "candidate_score": 0.659244,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_128_130",
+          "bdc_text": "Der Reformation verpflichtet . Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 . Juni 1542 eingeladen , um sich erneut über die Änderungen der Synodal- und Bannordnung zu beklagen ( vgl. HBBW IX , S. 279f , 1-10 mit Anm. 1 ) . Am 19 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1665",
+          "psc_text": "consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi auctoritatem veniens, apud Occidentis Ecclesias haereticus seu respuendus erit; illi enim per omnia indubitatam in Scripturis divinis accommodant fidem. Sed haec de Pascha sufficiant. Caeterum de episcopis illis quid judicas interrogo, qui contra canones ordinantur, id est quos tu Simoniacos et Giltas auctor pestes scripsistis. Nunquid cum illis communicandum est? Quia, quod gravius est, multi in hac provincia 1039 tales esse noscuntur, aut de aliis qui, in Diaconatu violati, postea ad episcoporum gradum eliguntur [ Ms. gradare leguntur]? Sunt enim quorum in his novimus conscientias; et cum nostra parvitate id conferentes, certum scire volebant si sine periculo post hoc [",
+          "candidate_score": 0.658578,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_128_130",
+          "bdc_text": "Der Reformation verpflichtet . Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 . Juni 1542 eingeladen , um sich erneut über die Änderungen der Synodal- und Bannordnung zu beklagen ( vgl. HBBW IX , S. 279f , 1-10 mit Anm. 1 ) . Am 19 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_638",
+          "psc_text": "communione in nullo separamini, ut vere, sicut de bona ac fideli filia, communi exsultatione gratulemur. In hoc autem vos ac vestra 719 opera Deo placere cognoscite, si priusquam ejus examen veniat sacerdotum illius judicio comprobentur. (Vide sup. ep. 4.) EPISTOLA XXXIX. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Brixianis civibus non juret se tria capitula minime damnasse, sed in epistola integram Chalcedonensis synodi fidem profiteatur. Joannem Ravennatem intra Missarum solemnia non nominet, nisi id postulet antiqua consuetudo, aut ab illo soleat ipse nominari. Theodelindae iterum scribens, jam quintae synodi non meminit, quae tamen contra priores quatuor statuit nihil. Compescat Fortunatum. Ursicinum e status sui conditione non pulset. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Scriptis sanctitatis vestrae percursis, in gravi vos maerore esse cognovimus, maxime propter episcopos et cives Brixiae, qui vobis mandant ut eis epistolam transmittatis, in qua jurare debeatis vos tria capitula minime damnasse. Quod si decessor fraternitatis vestrae Laurentius non fecit, a vobis quaeri",
+          "candidate_score": 0.658281,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_102_104",
+          "bdc_text": "Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2046",
+          "psc_text": "qualiter debeamus cum Galliarum atque Britannorum episcopis agere. Responsio beati Gregorii papae. In Galliarum episcopos (Grat. 25, q. 2, c. 3) nullam tibi auctoritatem tribuimus, quia ab antiquis praedecessorum meorum temporibus pallium Arelatensis episcopus accepit, quem nos privare auctoritate percepta minime debemus. Si igitur contingat ut fraternitas tua ad Galliarum provincias transeat, cum eodem Arelatensi episcopo debet agere, qualiter si qua sunt in episcopis vitia corrigantur. Qui si forte in disciplinae vigore tepidus existat, tuae fraternitatis zelo accendendus est. Cui etiam epistolas fecimus (indict. 4, epist. 68), ut cum tuae sanctitatis praesentia in Galliis fuerit, ei ipse tota mente subveniat, ut quae sunt Creatoris nostri jussioni contraria ab episcoporum moribus compescatis. Ipse autem auctoritate propria episcopos Galliarum judicare non poteris; sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, pravorum mentes ad sanctitatis studia reformando, quia (Grat. 6, q. 3, c. 1) scriptum est in lege: Per alienam messem",
+          "candidate_score": 0.657951,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_102_104",
+          "bdc_text": "Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_993",
+          "psc_text": "exsecrabile ut quod a regibus gentium servatum est, ab episcopis dicatur ablatum. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM ET SYAGRIUM EPISCOPOS. Augustinum et Candidum commendat. Gregorius Desiderio Viennensi, et Syagrio Augustodunensi, episcopis Galliae a paribus. De fraternitatis vestrae sincera charitate bene confidimus quod amore beati Petri apostolorum principis hominibus nostris vestra devote solatia commodetis, praesertim dum causae qualitas exigat ubi etiam sponte concurrere, et laborare magis 832 optetis. Indicamus itaque sanctitati vestrae, nos Augustinum servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei pro animarum illuc causa, disponente Domino, direxisse; cujus relatione quid sibi injunctum sit, subtiliter agnoscens, fraternitas vestra ei modis omnibus in quibus causa poposcerit impendat solatia, ut boni operis adjutores, sicut decet et convenit, possitis existere. Ita ergo fraternitas vestra in hac re se devotam studeat demonstrare, ut bona quae de vobis opinione narrante didicimus, vera esse opere comprobemus. Dilectissimum vero communem",
+          "candidate_score": 0.657479,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_161_163",
+          "bdc_text": "per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. . Basileae , 25 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_81",
+          "psc_text": "subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut ligare quos solvunt. Quisquis ergo aliud sapit, anathema sit. Quisquis vero praedictarum synodorum fidem tenet, pax ei sit a Deo Patre per 516 Jesum Christum Filium ejus, qui cum eo vivit et regnat consubstantialiter Deus in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. EPISTOLA XXVI. AD ANASTASIUM PATRIARCHAM ANTIOCHENUM. Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum",
+          "candidate_score": 0.656536,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_33_35",
+          "bdc_text": "verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl . Catull , Carmen 93 , 2. , neque meas neque tuasGemeint sind wohl Briefe Dritter an Bullinger. committere sum ausus . Hoc in s[ i]num Randtext beschädigt. tibi .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_500",
+          "psc_text": "huc eos, si tamen probationum difficultas pro locorum longinquitate non impedit, ad haec ipsa discutienda transmittere. Quod si vel ad tuum judicium vel ad nos, majorum fulti patrocinio, quod non credimus, venire despexerint, et in objectis sibi capitulis contumaciter respondere nequiverint, volumus ut eis post secundam et tertiam admonitionem tuam, ministerium sacri interdicas officii; atque nobis de contumacia eorum scriptorum tuorum tenore renunties, ut deliberemus quemadmodum actus eorum debeas subtiliter perscrutari, atque secundum definitiones canonicas emendare. Cognoscat igitur fraternitas tua de causa hac nos plenissime absolutos, ex eo quod vobis causas ipsas commisimus subtiliter perquirendas, atque omnia peccata eorum si inulte 668 venerint, omne pondus discussionis hujus in tuae animae redundare periculum; sciens nullam dilectionem vestram excusationem apud futurum judicem habituram, si non excessus cleri tui cum summa canonici rigoris severitate correxeris, et hos quibus haec fuerint approbata, sacros ulterius ordines temerare permiseris. Illud autem (Grat. dist. 93, c. 22)",
+          "candidate_score": 0.656366,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_102_104",
+          "bdc_text": "Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2047",
+          "psc_text": "ut quae sunt Creatoris nostri jussioni contraria ab episcoporum moribus compescatis. Ipse autem auctoritate propria episcopos Galliarum judicare non poteris; sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, pravorum mentes ad sanctitatis studia reformando, quia (Grat. 6, q. 3, c. 1) scriptum est in lege: Per alienam messem transiens falcem mittere non debet; sed manu spicas conterere, et manducare (Deut. XXIII, 25) . Falcem ergo judicii mittere non potes in eam segetem, quae alteri videtur esse commissa; sed per affectum boni operis frumenta dominica vitiorum suorum paleis exspolia, et in Ecclesiae corpus monendo, et persuadendo, quasi mandendo converte. Quidquid vero ex auctoritate agendum est, cum praedicto Arelatensi episcopo agatur, ne praetermitti possit 1157 hoc quod antiqua Patrum institutio invenit. Britannorum vero omnium episcoporum tuae curam fraternitati committimus, ut indocti doceantur, infirmi persuasione roborentur, perversi auctoritate corrigantur. Obsecratio Augustini. Obsecro ut reliquiae sancti Sixti martyris nobis transmittantur. Concessio Gregorii.",
+          "candidate_score": 0.653446,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_102_104",
+          "bdc_text": "Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1379",
+          "psc_text": "quasi per nostram epistolam obtineret. Et ideo fraternitatem vestram scire necesse est ita sibi a nobis eos qui hoc exigant commendari, ut eis adesse in quantum possibile et justum est debeat, non tamen ut Ecclesiae suae hujus rei occasione aliquod gravamen imponat. Data mense Februario, indictione 2. EPISTOLA XXXVI. AD FORTUNATUM NEAPOLIT. EPISCOPUM. Reversis e Gallia Judaeis negotiatoribus, Christiana quae adduxerint mancipia aut iis tradantur qui emptionem injunxerant, aut Christianis intra quadragesimum diem venundentur. Caveat a Basilio Judaeo filiis suis Christianis mancipia donante. Gregorius Fortunato episcopo Neapolis. Cognoscentes qualis fraternitatem vestram zelus pro Christianis mancipiis, quae Judaei de Galliarum finibus emunt accenderit, adeo nobis sollicitudinem vestram placuisse signamus, ut inhibendos eos ab hujusmodi negotiatione nostra etiam deliberatio judicaret. Sed Basilio Hebraeo cum aliis Judaeis veniente comperimus hanc illis a diversis judicibus reipublicae emptionem injungi, atque evenire ut inter paganos et Christiani pariter comparentur. Unde necesse fuit 954 ita causam cauta",
+          "candidate_score": 0.652798,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_102_104",
+          "bdc_text": "Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1015",
+          "psc_text": "ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo convaluerit, in causae illius cognitione versaturum. Gregorius Gennadio patricio Africae. Excellentiam vestram non ambigimus reminisci, quia ante biennium pro Paulo fratre et coepiscopo nostro scripsimus, ut ei ad nos venire 839 desideranti dignitatis vestrae suffragia praeberetis, ob hoc quod a Donatistis insecutionis dicebatur molestiam sustinere, quatenus postquam illic eum contra eos nuntiatum est habere subsidium non posse, cognita veritate, fraterna ei compassione potuissemus ferre consultum et salubri dispositione quid contra pestiferae praesumptionis insaniam debuisset fieri tractaremus. Et quantum nobis praedictus frater innotuit, non solum nullum meruit cujusquam habere solatium, sed ne immune ad Romanam potuisset urbem accedere, diverso est impedimento",
+          "candidate_score": 0.652697,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_102_104",
+          "bdc_text": "Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_180",
+          "psc_text": "oriatur, unde consolationis debent invenire solatium. EPISTOLA LXVI. AD FELICEII EPISCOPUM MESSANENSEM. Quae servandae sint consuetudines, quae abrogandae. Ne munera sibi mittat, aut Romam veniat, amice monet. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Consuetudines quae Ecclesiis gravamen noscuntur inducere nostra nos decet consideratione remittere, ne illuc aliqua cogantur inferre, unde sibi inferenda debent potius exspectare. Clericorum siquidem vel aliorum consuetudinem te oportet illibatam servare, eisque annis singulis quae sunt consueta transmittere. Nobis autem de caetero, ne quid transmittere debeas, inhibemus. Et quoniam non delectamur xeniis, Palmatianas, quas tua direxit fraternitas, cum gratiarum actione suscepimus; sed eas, ne quod 554 exinde potuisses sentire dispendium, digno fecimus pretio venundari, et id fraternitati tuae transmisimus singillatim. Sed quia charitatem tuam ad nos venire velle cognovimus, scriptis praesentibus admonemus ut ad veniendum non debeas laborem assumere; sed ora pro nobis, ut quanto nos itineris intervalla dissociant, tanto animis nostris adinvicem Christo adjuvante simus in charitate conjuncti,",
+          "candidate_score": 0.652486,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_102_104",
+          "bdc_text": "Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_96",
+          "psc_text": "perducatur, aliam necesse est ordinationem inquiramus, ne Ecclesia Dei in his sine quibus eam Christiana non patitur esse religio, inculta ac destituta remaneat. Sin autem excellentia vestra aliter se habere quam de eo quod dicitur esse perspexerit, eum ad Ecclesiam suam reverti concedat, ut officium suum in commissis sibi animabus adimpleat. Mense Martio, indictione nona. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EXMONACHUM PATRICIUM SYRACUSANUM. Venantium, quod monasticum habitum dimiserit, increpat; ut quantocius resipiscat, hortatur; quorumnam consilia ipsi audienda sint, docet. Gregorius Venantio exmonacho patricio Syracusano. Multi hominum stulti putaverunt quod si ad ordinem episcopatus eveherer, te alloqui et per epistolas frequentare recusarem. Sed 523 non ita est, quia ipsa jam loci mei necessitate compellor, ut tacere non debeam. Scriptum quippe est: Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam (Isai. LVIII, 1) . Et rursus scriptum est: Speculatorem dedi te domui Israel, audies de ore meo verbum, et annuntiabis eis ex me",
+          "candidate_score": 0.65129,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Verum quid agam ? Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_49",
+          "psc_text": "ut rector cogitatione sit mundus, operatione praecipuus, discretus in silentio, utilis in verbo, singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus, bene agentibus per humilitatem socius, contra delinquentium vitia per zelum justitiae erectus. Quae videlicet cuncta dum subtili studeo inquisitione perscrutari, ipsa me in singulis latitudo considerationis angustat. Nam sicut praedixi, curandum summopere est ut rector cogitatione sit mundus, quatenus nulla hunc immunditia polluat, qui hoc suscepit officii, ut in alienis quoque cordibus pollutionis maculas tergat. Quia necesse est (Caus. I Q., cap. Necesse est) ut esse munda studeat manus, quae diluere sordes curat, ne tacta quaeque deterius inquinet, si sordida ipsa insequens lutum tenet. Scriptum namque est: Mundamini, qui fertis vasa Domini (Isai. LII, 11) . Domini etenim vasa ferunt, qui proximorum animas ad interna sacraria perducendas in conversationis suae exemplo suscipiunt. Apud semetipsum ergo quantum debeat mundari conspiciat, qui ad aeternitatis templum vasa viventia in sinu propriae conversationis portat.",
+          "candidate_score": 0.649337,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_162",
+          "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2391",
+          "psc_text": "omnia quae scripsimus requirere atque nobis stude subtiliter indicare ut, renuntiatione tua redditi certiores, quid post haec, Deo auctore fieri debeat disponamus. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 12.) EPISTOLA XII. AD THEODELINDAM LANGOBARDORUM REGINAM. Gratulatur de sociato catholicae fidei filio. Quod Secundo non responderit, causatur podagram. Habitam sub Justiniano synodum mittit. Romanae Ecclesiae orthodoxiam tuetur. Regi de facta pace gratias refert. Gregorius Theodelindae reginae. Scripta quae ad nos dudum a Genuensibus partibus transmisistis gaudii vestri nos fecere participes, 1270 propterea quod omnipotentis Dei gratia, et filium vobis donatum, et, quod valde excellentiae vestrae est laudabile, catholicae eum fidei novimus sociatum. Nec enim de christianitate vestra aliud credendum fuerat, nisi id studere vos, ut quem divino munere suscepistis catholicae rectitudinis auxilio muniretis, ut et Redemptor noster familiarem te suam famulam cognosceret, et Langobardorum genti novum regem in timere suo feliciter enutriret. Unde oramus omnipotentem Deum ut et vos in mandatorum",
+          "candidate_score": 0.649319,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_51_53",
+          "bdc_text": "Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur . Huic tuas legendas dedi . Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623",
+          "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti",
+          "candidate_score": 0.648836,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103_105",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1033",
+          "psc_text": "idem vir ejus argumenta sibi occasionis exquirat quibus eam possit abjicere. Nam si a vobis, quod non credimus, minime fuerit adimpletum, eamque recipere forte distulerit, nos illud cognoscatis cum districta vindicta correcturos. EPISTOLA II. AD COLUMBUM EPISCOPUM. Dimissum jam in regiam urbem Paulum episcopum. Tardius ad se Columbum scripsisse. Ejus excusationem confutat. Gregorius Columbo episcopo Numidiae. Epistolam fraternitatis vestrae, harum latore diacono vestro deferente, suscepimus, in qua nobis de persona Pauli episcopi quae apud vos acta sunt indicastis. Quod tam sero factum est, ut persona ipsa hic jam valuisset minime reperiri. Nam et vir excellentissimus filius noster Gennadius patricius suum ad nos pro causa eadem cancellarium 846 destinavit. Sed dum fecissemus inquiri utrum cum eo nobis coram positis vellet inire conflictum, respondit ad hoc se minime fuisse transmissum, sed solummodo tres quosdam huc de ejus Ecclesia deduxisse, qui contra eum plurima dicere debuissent. Dum ergo neque illum ad inferendas actiones",
+          "candidate_score": 0.64883,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 . - Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ; Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1239",
+          "psc_text": "Sed si abundantes fuerint, et ad celebrandas Deo laudes vel utilitates monasteriorum complendas sufficiant, abbas cum devotione de his qui superfuerint offerat, quos dignos coram Deo invenire potuerit. Quod si sufficienter habens dare noluerit, tunc Ravennas episcopus ad ordinanda alia monasteria de his qui supersunt tollat. Ad ecclesiasticum tamen officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit (Grat. dist. 58, c. 1). Quisquis autem ex praedicto monasterio ad ecclesiasticum ordinem pervenerit, ulterius illic nec aliquam potestatem, nec licentiam habeat habitandi. Observandum quoque est ut descriptio rerum aut chartarum ejusdem monasterii ab ecclesiasticis fieri non debeat, si quando res exigit: 907 sed abbas loci cum abbatibus aliis rerum inventarium faciat. Quoties autem pro utilitate monasterii sui ad Romanum pontificem abbas venire vel transmittere forte voluerit, ei modis omnibus liceat. Praeterea cum episcoporum adventus desideranter a monasteriis debeat exspectari, quia tamen hospitandi occasione praedictum monasterium temporibus decessoris vestri",
+          "candidate_score": 0.648759,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_44_46",
+          "bdc_text": "Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben . Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1190",
+          "psc_text": "c. 27) ad nos multorum relatione pervenerat monasteria in Ravennatibus partibus constituta omnino clericorum vestrorum dominio praegravari; ita ut occasione quasi regiminis ea, quod dici grave est, velut in proprietate possideant. Quibus non modicum condolentes, decessori vestro epistolas misimus, ut hoc emendare per omnia debuisset. Sed quoniam vitae est termino citius occupatus, ne hoc onus monasteriis remaneret, fraternitati vestrae haec eadem nos scripsisse recolimus. Et quia, ut comperimus, in hujus rei hactenus correctione cessatum est, haec ad vos iterum praevidimus scripta dirigere. Hortamur ergo ut omni mora, omnique excusatione submota, ita monasteria ipsa ab hujusmodi studeatis gravamine relevare; quatenus nullam deinceps in eis clerici, vel hi qui in sacro sunt ordine constituti, ob aliud habeant, nisi orandi tantummodo causa, accedendi licentiam, aut si forte ad peragenda sacra missarum fuerint invitati mysteria. Sed ne vel per cujuslibet monachi (Grat. 16, q. 1, c. 37) aut abbatis promotionem aliquod onus monasteria fortasse",
+          "candidate_score": 0.64699,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_44_46",
+          "bdc_text": "Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben . Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1997",
+          "psc_text": "NOTARIUM. Agathosae maritum suum, nolente ipsa tonsuratum et monachum, reddi jubet. Gregorius Adriano notario Panormitano. Agathosa (Grat. 27, q. 2, c. 21) latrix praesentium questa est maritum suum contra voluntatem suam in monasterio Urbici abbatis esse conversum. Quod quia ad ejusdem abbatis culpam et invidiam non est dubium pertinere, experientiae tuae praecipimus ut diligenti inquisitione discutiat, ne forte cum ejus voluntate conversus sit, vel ipsa se mutare promiserit. Et si hoc repererit, et illum in monasterio permanere provideat, et hanc, sicut promisit, 1138 mutare compellat. Si vero nihil horum est, nec quoddam fornicationis crimen, propter quod viro licet relinquere uxorem, praedictam mulierem commisisse cognoveris, ne illius conversio uxori relictae in saeculo fieri possit perditionis occasio, volumus ut maritum suum illi, vel si jam tonsuratus est, reddere omni debeas excusatione cessante. Quia etsi mundana lex praecipit, conversionis gratia, utrolibet invito, posse solvi conjugium, divina hoc tamen lex fieri non permittit. Nam,",
+          "candidate_score": 0.645816,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_44_46",
+          "bdc_text": "Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben . Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2373",
+          "psc_text": "apud Ecclesiae colonos perhibet retineri, volumus ut sine cujusquam impedimento eas habeat, 1264 si tamen ita est exigendi licentia. Nam et si inventus fuerit esse culpabilis, non res suas amittere, sed in se debet dignam ultionem suscipere. EPISTOLA VI. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Fortunatum abbatem injuste depositum restituat, et episcopum reprehendat quod a praedecessore ordinata absque causa mutaverit. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Quia incongruum valde est a suscepto officio sola quemquam voluntate suspendi, quem culpa non removet, sollicite disponendum est ut nec prior ordinatio irrationabiliter destruatur, nec sine emendatione quae male secuta fuerint relinquantur. Fortunatus itaque, lator praesentium, in monasterio sanctorum Laurentii et Zenonis, quod in Caesenati castro est constitutum, a Natali quondam episcopo officium sibi abbatis asserens esse commissum, nunc se a successore ejus Concordio nulla existente culpa exinde remotum, atque alium in loco suo queritur ordinatum. Quod etiam coram quibusdam diaconis nostris, praesente diacono praedicti Concordii episcopi sui",
+          "candidate_score": 0.64527,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_44_46",
+          "bdc_text": "Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben . Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1381",
+          "psc_text": "diem quadragesimum venundentur. Et transacto hoc dierum numero, nullus apud eos quolibet modo remaneat. Si autem quaedam ex eisdem mancipiis talem aegritudinem fortassis incurrerint, ut intra statutos dies vendi non valeant, adhibenda sollicitudo est ut dum saluti fuerint pristinae restituta, similiter modis omnibus distrahantur, quia rem quae culpa caret ad damnum vocari non convenit. Quoniam vero quoties novum quid statuitur ita solet futuris formam imponere ut multis dispendiis praeterita non condemnet, si qua apud eos mancipia de emptione anni praeteriti remanserunt, vel a vobis nuper ablata sunt, dum apud vos sunt posita, ea habeant alienandi licentiam, ne detrimentum ante prohibitionem possint ignorantes incurrere, quod eos dignum est postmodum vetitos sustinere. Nuntiatum praeterea nobis est suprascriptum Basilium filiis suis Deo propitio Christianis quaedam mancipia ad hoc velle titulo donationis concedere, ut ei hujus occasionis obtentu, domini solummodo nomine ablato, deserviant; et post hoc si ad Ecclesiam confugiendum forte crediderint, ut fieri",
+          "candidate_score": 0.64456,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_44_46",
+          "bdc_text": "Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben . Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1998",
+          "psc_text": "praedictam mulierem commisisse cognoveris, ne illius conversio uxori relictae in saeculo fieri possit perditionis occasio, volumus ut maritum suum illi, vel si jam tonsuratus est, reddere omni debeas excusatione cessante. Quia etsi mundana lex praecipit, conversionis gratia, utrolibet invito, posse solvi conjugium, divina hoc tamen lex fieri non permittit. Nam, excepta fornicationis causa, vir uxorem dimittere nulla ratione conceditur, quia postquam copulatione conjugii viri atque mulieris unum corpus efficitur, non potest ex parte converti, et ex parte in saeculo remanere. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 41.) EPISTOLA LI. AD UNIVERSOS SICILIAE EPISCOPOS. Adversus imminentem hostium invasionem binas per hebdomadam litanias indicant, et fideles a saeculari perversitate dehortentur. Gregorius universis episcopis Siciliae. Super afflictiones et gemitus quos annosa hic continuatione de hostibus sustinemus major nos metus excruciat, quod inimicos nostros omni annisu ad Siciliae invasionem cognoscimus festinare. Sed ne haec illis molientibus prosperitatem multitudo nostrorum praebeat peccatorum, toto nos corde",
+          "candidate_score": 0.644476,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_44_46",
+          "bdc_text": "Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben . Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1738",
+          "psc_text": "ad eum clam postpositis vobis redierit, volumus ut familia quidem ipsius sacram communionem recipiat, et dominae ea culpa in hujus afflictionis poena familiam diu non teneat. De ipsa vero, hoc est de uxore praedicti portitoris, hoc vos observare necesse est, ut si manifeste constiterit quia contra conjugem suum 1063 dicere nihil potuit, sed et insuper suspicio ipsius, praestito, ut edocti sumus, sacramento amputata est, et utique post hoc sua ad eum sponte reversa est, in ea quoque temperanda est censura judicii, ut longe jam tempore minime communione privetur. Si autem aliter se veritas quam nobis insinuatum est fortassis habuerit, fraternitatis vestrae subtiliter scripta nos instruant, ut quid fiendum sit nostris iterum discurrentibus epistolis agnoscatis. EPISTOLA XXXIII. AD SECUNDINUM EPISCOPUM. Si revera Dulcinus episcopus substantiae suae sex uncias Ecclesiae Locrensi et sex monasterio sancti Christophori reliquerit, nullam jam dicto monasterio molestiam irrogari patiatur. Gregorius Secundino episcopo Taurominitano. Scripta fraternitatis vestrae suscepimus,",
+          "candidate_score": 0.643998,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_130_132",
+          "bdc_text": "Juni 1542 eingeladen , um sich erneut über die Änderungen der Synodal- und Bannordnung zu beklagen ( vgl. HBBW IX , S. 279f , 1-10 mit Anm. 1 ) . Am 19 . Juli konnten sie dem Rat ihre schriftliche Eingabe vortragen ( vgl . die diesbezüglichen Notizen von Myconius in Zürich ZB , Ms F 81 , 377r . und 378v. ) ; am 11 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_266",
+          "psc_text": "vos aliquas molitum fuisse calumnias, piissimos vero imperatores non solum libenter non audisse, sed etiam aspere suscepisse, cujus hoc fuerit donum, perpendite; et ad eum qui hominibus in hoc saeculo ne quantum appetunt nocere valeant, potenter obviat, totam spem mentis inflectite, quatenus pravas hominum voluntates brachii sui oppositione reverberet, conatusque eorum, ut consuevit, misericorditer ipse confringat. Gloriosum domnum Appionem et domnam Eusebiam, domnum Eudoxium et domnam Gregoriam, mea per vos deprecor vice salutari. EPISTOLA XXVIII. AD STEPHANUM CHARTULARIUM. Monachos duos sui status desertores jubeat retrudi; monasterio consuetudines novas imponi non sinat. Gregorius Stephano chartulario. Scientes magnitudinem charitatis vestrae toto Dominum corde diligere, ob hoc ea quae in massis 590 de jure quondam patriciae recordationis Julii contra praecepta dominica contraque canonum regulam commissa esse didicimus, ad ejus necesse duximus referre notitiam, quatenus et quae perpetrata sunt corrigi debeant, et alii deinceps tentare non praesumant. Insinuatum igitur nobis est, in massa quae",
+          "candidate_score": 0.643637,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103_105",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_639",
+          "psc_text": "conditione non pulset. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Scriptis sanctitatis vestrae percursis, in gravi vos maerore esse cognovimus, maxime propter episcopos et cives Brixiae, qui vobis mandant ut eis epistolam transmittatis, in qua jurare debeatis vos tria capitula minime damnasse. Quod si decessor fraternitatis vestrae Laurentius non fecit, a vobis quaeri non debet. Si autem fecit, cum universali Ecclesia non fuit, et cautionis suae juramenta transcendit. Sed quia eumdem virum sua credimus sacramenta servasse, atque in unitate catholicae Ecclesiae permansisse, dubium non est quod nulli episcoporum suorum juraverit se tria capitula minime damnasse. Ex qua re colligat sanctitas vestra quia cogi non debet ad hoc quod a decessore vestro factum nullo modo est. Sed ne ii qui vobis ista scripserunt scandalizari videantur, transmittite eis epistolam, in qua sub anathematis interpositione fateamini neque vos aliquid de fide Chalcedonensis synodi imminuere, neque eos qui imminuunt recipere, et quoscunque damnavit damnare, et quoscunque absolvit",
+          "candidate_score": 0.643246,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_45_47",
+          "bdc_text": "Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1381",
+          "psc_text": "diem quadragesimum venundentur. Et transacto hoc dierum numero, nullus apud eos quolibet modo remaneat. Si autem quaedam ex eisdem mancipiis talem aegritudinem fortassis incurrerint, ut intra statutos dies vendi non valeant, adhibenda sollicitudo est ut dum saluti fuerint pristinae restituta, similiter modis omnibus distrahantur, quia rem quae culpa caret ad damnum vocari non convenit. Quoniam vero quoties novum quid statuitur ita solet futuris formam imponere ut multis dispendiis praeterita non condemnet, si qua apud eos mancipia de emptione anni praeteriti remanserunt, vel a vobis nuper ablata sunt, dum apud vos sunt posita, ea habeant alienandi licentiam, ne detrimentum ante prohibitionem possint ignorantes incurrere, quod eos dignum est postmodum vetitos sustinere. Nuntiatum praeterea nobis est suprascriptum Basilium filiis suis Deo propitio Christianis quaedam mancipia ad hoc velle titulo donationis concedere, ut ei hujus occasionis obtentu, domini solummodo nomine ablato, deserviant; et post hoc si ad Ecclesiam confugiendum forte crediderint, ut fieri",
+          "candidate_score": 0.642785,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_44_46",
+          "bdc_text": "Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben . Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2372",
+          "psc_text": "sacro promotus est, adjiciens etiam priusquam ad diaconem perveniret et postea prava illam opinione vixisse, ideo fraternitatem tuam his hortamur affatibus, ut cum Dei, sicut decet, timore, causam hanc subtili omnino investigatione perquirat; et si ita in conjugio diaconi mulier fuisse constiterit, et suprascriptus lator memorato defensori et rectori patrimonii ad vindictam modis omnibus tradatur, et cum competenti emendatione ii qui male sociati sunt disjungantur. Si vero in ejus conjugio non fuit, memoratum Fantinum ex nostro mandato commonere te volumus, ut eis facere nil praesumat, nec falsa illum accusatio apud eum in aliquo praegravet. Quia vero res suas antedictus Petrus apud Ecclesiae colonos perhibet retineri, volumus ut sine cujusquam impedimento eas habeat, 1264 si tamen ita est exigendi licentia. Nam et si inventus fuerit esse culpabilis, non res suas amittere, sed in se debet dignam ultionem suscipere. EPISTOLA VI. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Fortunatum abbatem injuste depositum restituat, et episcopum",
+          "candidate_score": 0.642553,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103_105",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_180",
+          "psc_text": "oriatur, unde consolationis debent invenire solatium. EPISTOLA LXVI. AD FELICEII EPISCOPUM MESSANENSEM. Quae servandae sint consuetudines, quae abrogandae. Ne munera sibi mittat, aut Romam veniat, amice monet. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Consuetudines quae Ecclesiis gravamen noscuntur inducere nostra nos decet consideratione remittere, ne illuc aliqua cogantur inferre, unde sibi inferenda debent potius exspectare. Clericorum siquidem vel aliorum consuetudinem te oportet illibatam servare, eisque annis singulis quae sunt consueta transmittere. Nobis autem de caetero, ne quid transmittere debeas, inhibemus. Et quoniam non delectamur xeniis, Palmatianas, quas tua direxit fraternitas, cum gratiarum actione suscepimus; sed eas, ne quod 554 exinde potuisses sentire dispendium, digno fecimus pretio venundari, et id fraternitati tuae transmisimus singillatim. Sed quia charitatem tuam ad nos venire velle cognovimus, scriptis praesentibus admonemus ut ad veniendum non debeas laborem assumere; sed ora pro nobis, ut quanto nos itineris intervalla dissociant, tanto animis nostris adinvicem Christo adjuvante simus in charitate conjuncti,",
+          "candidate_score": 0.642453,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103_105",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1188",
+          "psc_text": "ei possit obsistere, hunc qui ad dilectionem tuam venit, cum omni cura et celeritate dimitte, ut, eo ad loca sua remeante, alter secundum ea quae praemissa sunt requiratur. Datum mense Augusti, indictione 15. EPISTOLA XLII. AD MARINIANUM EPISCOPUM. Cum neque lapsum episcopum loco suo restitui, neque ultra tres menses Ecclesiam vacare permittant canones, Cornelii ordinet episcopum. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Fraternitatis vestrae epistola nuntiante, comperimus Corneliensis Ecclesiae filios assidua 890 supplicatione in loco lapsi quondam episcopi sui consecrandum sibi a vobis poscere sacerdotem, atque vos quid de ea re fieri debeat dubitare, et nostrum evidens exspectare mandatum. Postquam ergo (Grat. dist. 50, c. 11) quemquam criminaliter abscedentem in locum de quo lapsus est nulla permittit ratio revocari, et ultra tres menses Ecclesiam vacare pontifice statuta sacrorum canonum non permittunt, ne, cadente pastore, dominicum gregem antiquus, quod absit, hostis insidiando dilaniet, fraternitas vestra deprecationi eorum consentire, et loco lapsi debet episcopum",
+          "candidate_score": 0.641532,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_44_46",
+          "bdc_text": "Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben . Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1382",
+          "psc_text": "possint ignorantes incurrere, quod eos dignum est postmodum vetitos sustinere. Nuntiatum praeterea nobis est suprascriptum Basilium filiis suis Deo propitio Christianis quaedam mancipia ad hoc velle titulo donationis concedere, ut ei hujus occasionis obtentu, domini solummodo nomine ablato, deserviant; et post hoc si ad Ecclesiam confugiendum forte crediderint, ut fieri debeant Christiana, non in libertatem, sed eorum dominio quibus antea donata sunt vendicentur. In qua re fraternitatem vestram decenter convenit vigilare. Et si qua filiis suis mancipia donare voluerit, ut cuncta fraudis tollatur occasio, fiant modis omnibus Christiana, et in domo ejus non maneant; sed cum res exegerit ut eorum debeat uti solatiis, hoc illi jubeantur impendere quod etiam a suis filiis ei decet et propter Deum convenit exhiberi. EPISTOLA XXXVII. AD CHRYSANTHUM SPOLETANUM EPISCOPUM. Ne confugientibus ad illius dioecesim monachis communionem indiscrete reddi patiatur. Mancipio ea lege manumisso ut monachus fieret, monasterium deserere non liceat. Gregorius Chrysantho episcopo Spoletano.",
+          "candidate_score": 0.640956,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_44_46",
+          "bdc_text": "Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben . Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_141",
+          "psc_text": "Qui vero post eamdem prohibitionem, quae ante triennium facta est, continenter cum suis uxoribus vixerunt, laudandi atque remunerandi sunt, et ut in bono suo permaneant exhortandi. Eos autem qui post prohibitionem factam se a suis uxoribus continere noluerint, nolumus pervenire ad sacrum ordinem, quia nullus debet ad ministerium altaris accedere, nisi cujus castitas ante susceptum ministerium fuerit approbata. Liberato negotiatori qui se Ecclesiae commendavit, qui habitat in massa Cinciana, annuam continentiam a te volumus fieri. Cujus continentiae summam ipse aestima, qualis esse debeat, ut 539 renuntiata nobis in tuis possit rationibus imputari. De praesenti vero indictione, jam a filio nostro servo Dei Diacono percepi. Fantinum defensorem Joannes Monachus quidam moriens in sex uncias haeredem dimisit, cui hoc quidem quod dimissum est trade, sed contestare eum ut hoc facere ulterius non praesumat. Sed pro labore suo statue quid accipiat, ut ei vacuus labor suus esse non debeat; et hoc meminerit, ut",
+          "candidate_score": 0.640858,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_49",
+          "psc_text": "ut rector cogitatione sit mundus, operatione praecipuus, discretus in silentio, utilis in verbo, singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus, bene agentibus per humilitatem socius, contra delinquentium vitia per zelum justitiae erectus. Quae videlicet cuncta dum subtili studeo inquisitione perscrutari, ipsa me in singulis latitudo considerationis angustat. Nam sicut praedixi, curandum summopere est ut rector cogitatione sit mundus, quatenus nulla hunc immunditia polluat, qui hoc suscepit officii, ut in alienis quoque cordibus pollutionis maculas tergat. Quia necesse est (Caus. I Q., cap. Necesse est) ut esse munda studeat manus, quae diluere sordes curat, ne tacta quaeque deterius inquinet, si sordida ipsa insequens lutum tenet. Scriptum namque est: Mundamini, qui fertis vasa Domini (Isai. LII, 11) . Domini etenim vasa ferunt, qui proximorum animas ad interna sacraria perducendas in conversationis suae exemplo suscipiunt. Apud semetipsum ergo quantum debeat mundari conspiciat, qui ad aeternitatis templum vasa viventia in sinu propriae conversationis portat.",
+          "candidate_score": 0.640693,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103_105",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2047",
+          "psc_text": "ut quae sunt Creatoris nostri jussioni contraria ab episcoporum moribus compescatis. Ipse autem auctoritate propria episcopos Galliarum judicare non poteris; sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, pravorum mentes ad sanctitatis studia reformando, quia (Grat. 6, q. 3, c. 1) scriptum est in lege: Per alienam messem transiens falcem mittere non debet; sed manu spicas conterere, et manducare (Deut. XXIII, 25) . Falcem ergo judicii mittere non potes in eam segetem, quae alteri videtur esse commissa; sed per affectum boni operis frumenta dominica vitiorum suorum paleis exspolia, et in Ecclesiae corpus monendo, et persuadendo, quasi mandendo converte. Quidquid vero ex auctoritate agendum est, cum praedicto Arelatensi episcopo agatur, ne praetermitti possit 1157 hoc quod antiqua Patrum institutio invenit. Britannorum vero omnium episcoporum tuae curam fraternitati committimus, ut indocti doceantur, infirmi persuasione roborentur, perversi auctoritate corrigantur. Obsecratio Augustini. Obsecro ut reliquiae sancti Sixti martyris nobis transmittantur. Concessio Gregorii.",
+          "candidate_score": 0.640212,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_122_124",
+          "bdc_text": "et propter epitaphiaÜber die Kriti k am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_446",
+          "psc_text": "contra Ecclesiam Caralitanam habere dignoscitur, interius trutinata, legalem valeat finem accipere. Praeterea quoniam aliqua nobis de persona Epiphanii presbyteri facinora nuntiata sunt, necesse est ut diligentius cuncta perscruteris, et seu mulieres cum quibus perisse dicitur, seu alios quos de causa eadem scire aliquid senseris, huc pariter festines adducere, quatenus ecclesiasticae districtioni liquide possint aperiri quae vera sunt. Haec vero omnia ita efficaciter utrique curabitis adimplere, ut nulla vos de neglectu culpa respiciat, scientes ad vestrum omnino pertinere periculum, si haec nostra quoquo modo fuerit lentata praeceptio. EPISTOLA XXXVII. AD BONAM ABBATISSAM. Monasterium construi praecipit, et omnia a Joanne presbytero ipsi legata confirmat. Gregorius Bonae abbatissae. Ecclesiastica damnum non sentit utilitas, si res aliis competentes, cognita veritate, restituat. Cognovimus itaque Joannem quondam presbyterum sanctae Romanae Ecclesiae, cui Deo auctore deservimus, in domo juris sui posita in hac urbe Roma, juxta thermas Agrippianas, oratorium construxisse, ibique quosdam reditus legati titulo per testamenti",
+          "candidate_score": 0.639587,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103_105",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. . Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_336",
+          "psc_text": "injuriaverat factum innotuit. Quae res nos vehementer affligit; quia si ita est, nihil te ostendis de coelestibus cogitare, sed terrenam te conversationem habere significas, dum pro vindicta propriae injuriae, quod sacris regulis prohibetur, maledictionem anathematis invexisti. Unde de caetero omnino esto circumspectus atque sollicitus, et talia cuiquam pro defensione injuriae tuae inferre denuo non praesumas. Nam si tale aliquid feceris, in te scias postea vindicandum. 614 EPISTOLA L. AD JOANNEM EPISCOPUM. Desolatam ab hostibus trium Tabernarum Ecclesiam unit Velitranae. Gregorius Joanni episcopo Velitrano. Postquam hostilis impietas diversarum civitatum (Grat. 16, q. 1, can. 49) ita peccatis facientibus desolavit Ecclesias, ut reparandi eas spes nulla populo deficiente remanserit, majori valde cura constringimur ne, defunctis earum sacerdotibus, reliquiae plebis nullo pastoris moderamine gubernatae per invia fidei hostis callidi rapiantur, quod absit, insidiis. Hujus ergo rei sollicitudine saepe commoniti, hoc nostro sedit cordi consilium, ut vicinis eas mandaremus pontificibus gubernandas. Ideoque fraternitati tuae",
+          "candidate_score": 0.638486,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_130",
+          "bdc_text": "Juni 1542 eingeladen , um sich erneut über die Änderungen der Synodal- und Bannordnung zu beklagen ( vgl. HBBW IX , S. 279f , 1-10 mit Anm. 1 ) . Am 19 .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_638",
+          "psc_text": "communione in nullo separamini, ut vere, sicut de bona ac fideli filia, communi exsultatione gratulemur. In hoc autem vos ac vestra 719 opera Deo placere cognoscite, si priusquam ejus examen veniat sacerdotum illius judicio comprobentur. (Vide sup. ep. 4.) EPISTOLA XXXIX. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Brixianis civibus non juret se tria capitula minime damnasse, sed in epistola integram Chalcedonensis synodi fidem profiteatur. Joannem Ravennatem intra Missarum solemnia non nominet, nisi id postulet antiqua consuetudo, aut ab illo soleat ipse nominari. Theodelindae iterum scribens, jam quintae synodi non meminit, quae tamen contra priores quatuor statuit nihil. Compescat Fortunatum. Ursicinum e status sui conditione non pulset. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Scriptis sanctitatis vestrae percursis, in gravi vos maerore esse cognovimus, maxime propter episcopos et cives Brixiae, qui vobis mandant ut eis epistolam transmittatis, in qua jurare debeatis vos tria capitula minime damnasse. Quod si decessor fraternitatis vestrae Laurentius non fecit, a vobis quaeri",
+          "candidate_score": 0.638046,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_24",
+          "bdc_text": "Coenavit item mecum , quo die hęc scripsi , M. Heinrichus Liechtenstagius Bei Meister ( Magister? )",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007",
+          "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores",
+          "candidate_score": 0.636536,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107_109",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2341",
+          "psc_text": "episcopis.) De persona Januarii episcopi sciendum est graviter omnino et contra leges esse actum ut violenter 1253 de Ecclesia traheretur, dum quando si quamlibet aliam injuriam a quocunque episcopus passus fuerit in Ecclesia, injuriantem lex capitali poena percutiat, et sicut majestatis reum omnibus det accusandi illum licentiam, ut hujus legis series loquitur Codicis libro primo, titulo sexto, constitutione decima: Imperatores Arcadius et Honorius Augusti, Theodoro praefecto praetor. Si quis in hoc genus sacrilegii proruperit, ut, in Ecclesias catholicas irruens, sacerdotibus et ministris, vel ipsi cultui locoque aliquid importet injuriae, quod geritur a provinciae rectoribus animadvertatur, atque ita provinciae moderator, sacerdotum et clericorum et catholicae Ecclesiae ministrorum, loci quoque ipsius et divini cultus injuriam capitali in convictos seu confessos reos sententia noverit vindicandum. Et post pauca: Sitque cunctis laudabile factas atroces sacerdotibus aut ministris injurias veluti publicum crimen insequi, atque de talibus reis ultionem mereri, etc. Datum VII Kalendas Maii, Mediolani,",
+          "candidate_score": 0.634354,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_55_57",
+          "bdc_text": "Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca . Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1342",
+          "psc_text": "quam scholasticus composuerat super oblationem diceremus, et ipsam traditionem quam Redemptor noster composuit 941 super ejus corpus et sanguinem non diceremus. Sed et Dominica oratio apud Graecos ab omni populo dicitur, apud nos vero a solo sacerdote. In quo ergo Graecorum consuetudines secuti sumus, qui aut veteres nostras reparavimus, aut novas et utiles constituimus, in quibus tamen alios non probamur imitari? Ergo vestra charitas cum occasio dederit ut ad Catanensem civitatem pergat, vel in Syracusana Ecclesia, eos quos credit aut intelligit quia de hac re murmurare potuerunt, facta collatione doceat, et quasi alia ex occasione eos instruere non desistat. Nam de Constantinopolitana Ecclesia quod dicunt (Grat. Dist. 22. c. De Const.), quis eam dubitet sedi apostolicae esse subjectam? quod et piissimus domnus imperator et frater noster ejusdem civitatis episcopus assidue profitentur. Tamen si quid boni vel ipsa vel altera Ecclesia habet, ego et minores meos quos ab illicitis prohibeo in",
+          "candidate_score": 0.634216,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1226",
+          "psc_text": "solam tantummodo voluntatem Natalis episcopi detrusum exsilio. Et ideo, si quid de ejus causa fraternitas vestra cognovit, nobis suis subtiliter epistolis innotescat. Si autem necdum cognovit, requirat, nobisque renuntiet, ut quidquid de eo statuendum sit, certi deliberare adjutore Domino valeamus. Mense Februario, indictione prima. (Cf. Joan. Diac. l. IV, n. 11.) EPISTOLA XI. AD CANDIDUM S. ANDREAE ABBATEM. Confirmat concordiam et transactionem inter monasterium sancti Andreae, et Maurentium magistrum militiae. Gregorius Candido abbati monasterii sancti Andreae ad clivum Scauri. Sicut loci nostri consideratio providere nos admonet ut monasteriorum negotia pacis intentio salubri fine distinguat, sic iterum ratione constringimur consensus nostri auctoritate quae utiliter decisa fuerint roborare, ne forte cujusquam excusationis objecta, quod a religioso proposito et aequitate valde dissentit, aliquid in dubium contentio recidiva perducat, et gignat ex pace litigium. Proinde quoniam inter te Candidum abbatem monasterii sancti Andreae apostoli, positi in hac urbe Romana, in clivo Scauri, 903 agentem",
+          "candidate_score": 0.634076,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_775",
+          "psc_text": "omnino vos videre volui; sed si molestia corporis aut aetatis impedimento fuit, hoc mihi sufficit, ut ubicunque tua sanctitas fuerit, pro me sollicite oret, quia etsi locis corpore dividimur, charitate semper indisjuncti sumus. Evangelia autem sicut mandastis transmisimus. Filium vero vestrum Epiphanium mandastis (Grat. 1, q. 1, c. 122), ut ad sacrum ordinem provehere deberemus, vobisque retransmittere. Sed in uno vos audivimus, in altero autem minime audire potuimus. Diaconus quidem factus est; sed quisquis semel in hac Ecclesia ordinem sacrum acceperit, egrediendi ex ea ulterius licentiam non habet. Si ergo vos videre non potui, hac ex re consolationem habeo, quia in filio vestro requiesco. Solidos autem vobis voluistis pro necessitatibus cellae quinquaginta transmitti, quos multum esse aestimantes, ex eis nobis decem donastis, ut quadraginta mitteremus. Sed ne forsitan vel hoc grave esset, adhuc alios nobis ex eis estis dignati largiri. Sed quia vos valde in continentia nostra benignos invenimus, eidem",
+          "candidate_score": 0.633606,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_121_123",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_446",
+          "psc_text": "contra Ecclesiam Caralitanam habere dignoscitur, interius trutinata, legalem valeat finem accipere. Praeterea quoniam aliqua nobis de persona Epiphanii presbyteri facinora nuntiata sunt, necesse est ut diligentius cuncta perscruteris, et seu mulieres cum quibus perisse dicitur, seu alios quos de causa eadem scire aliquid senseris, huc pariter festines adducere, quatenus ecclesiasticae districtioni liquide possint aperiri quae vera sunt. Haec vero omnia ita efficaciter utrique curabitis adimplere, ut nulla vos de neglectu culpa respiciat, scientes ad vestrum omnino pertinere periculum, si haec nostra quoquo modo fuerit lentata praeceptio. EPISTOLA XXXVII. AD BONAM ABBATISSAM. Monasterium construi praecipit, et omnia a Joanne presbytero ipsi legata confirmat. Gregorius Bonae abbatissae. Ecclesiastica damnum non sentit utilitas, si res aliis competentes, cognita veritate, restituat. Cognovimus itaque Joannem quondam presbyterum sanctae Romanae Ecclesiae, cui Deo auctore deservimus, in domo juris sui posita in hac urbe Roma, juxta thermas Agrippianas, oratorium construxisse, ibique quosdam reditus legati titulo per testamenti",
+          "candidate_score": 0.633604,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_45",
+          "bdc_text": "Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2135",
+          "psc_text": "duos solidos annis singulis ecclesiasticae rationi persolveret; et post ejus obitum solum ipsum cum imposito aedificio ad jus Ecclesiae sine dubitatione aliqua remaneret. Sed quia asserit se in tantam pauperiem pervenisse, ut eosdem duos solidos, sicut promiserat, singulis non possit annis impendere, et ob hoc unum sibi petiit relaxari, experientia tua curet addiscere. Et si pauper ita ut asserit manifeste est, nostra praestatione partem mediam relaxatam volumus, ut annis singulis non amplius quam unum solidum exsolvat, quia et aetatis senium et pauperies ejus indicat ut onus quod petit ei debeat relaxari. Ita ergo hoc servari 1187 studii tui sit, ut tamen proprietatem soli atque impositi aedificii post obitum ipsius Ecclesiae sollicitudine et vigilanti cura conserves. EPISTOLA X. AD FANTINUM DEFENSOREM. Isidori haeredibus instet ut xenodochium construant, aut jam constructo tribuant legatum. Gregorius Fantino defensori. Ea quae fienda mandat piae voluntatis intentio, ut ad effectum valeant pervenire, curae debet sacerdotalis existere.",
+          "candidate_score": 0.632659,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_42_44",
+          "bdc_text": "später war er Hofmeister und ab 1518 ( nach anderer Angabe ab 1521 ) Komtur der Kommende Beuggen unweit von Basel . Als er sich der Reformation zuwandte und heiratete , wurde er ( 1526 ? ) aus dieser Stellung vertrieben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_631",
+          "psc_text": "jam uxoribus fuerant copulati unum ex duobus eligerent, id est, aut a suis uxoribus abstinerent, aut certe nulla ratione ministrare praesumerent. Et quantum dicitur, Speciosus tunc subdiaconus pro hac re ab administrationis se suspendit officio, et usque in obitus sui tempus notarii quidem gessit officium, et a ministerio, quod subdiaconum oportuerat exhibere, cessavit. Post cujus obitum, quia relicta ejus Honorata marito est sociata, a tua eam fraternitate 717 in monasterio cognovimus esse deputatam. Ideoque si, ut fertur, ejus se maritus ab administratione suspendit, ante dictae mulieri non debet officere, quod ad secundam conjugii copulationem migravit, praesertim si non tali mente subdiacono juncta est, ut a carnis voluptatibus abstineret. Si ergo ita se veritatem quemadmodum edocti sumus habere cognoscis, praedictam te mulierem de monasterio per omnia convenit relaxare, ut ad suum maritum sine aliqua possit formidine remeare. De caetero vero fraternitas tua sit omnino sollicita, ut quos ad hoc jam officium",
+          "candidate_score": 0.6302,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_94",
+          "bdc_text": "war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1765",
+          "psc_text": "responsum est: Quid mihi et tibi est, mulier? Ac si aperte diceret: Unde facere miraculum possum, hoc mihi ex patre, non ex matre est. Ex matre enim mori poterat, qui ex natura patris miracula faciebat. Unde et in cruce positus eamdem matrem moriens recognovit, quam discipulo commendavit, dicens: Ecce mater tua (Joan. XIX, 27) . Ait ergo: Quid mihi et tibi est, mulier? Nondum venit hora mea (Joan. II, 4) . Quod est: In miraculo quod ex tua natura non habeo, te minime recognosco. Cum hora mortis venerit, cognosco te matrem, quia unde mori possum hoc ex te habeo. Itaque scientiam quam ex humanitatis natura non habuit, ex qua cum angelis, creatura fuit, hanc se cum angelis, qui creaturae sunt, habere denegavit. Diem ergo et horam judicii scit Deus et homo; sed ideo, quia Deus est homo. Res autem valde manifesta est, quia quisquis Nestorianus non est, Agnoita esse nullatenus",
+          "candidate_score": 0.630188,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis . Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl . oben Nr. 1630 , Anm. 16. .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1053",
+          "psc_text": "quemdam vos damnasse reperimus: cujus nomen in Latina lingua neque in synodis, neque in libris beatae memoriae episcoporum Epiphanii, Augustini, et Philastri, quos contra haereticos praecipue disputasse novimus, positum reperimus. Quod si quis eum veraciter de catholicis Patribus damnat, ejus procul dubio sententiam sequimur. Vos tamen si in synodica vestra epistola eos quoque nominatim damnare voluistis, qui extra sanctas synodos per Patrum scripta damnantur multos scriptis suis vestra fraternitas minus posuit; si autem eos quos generales synodi respuunt, hunc unum amplius. Sed inter haec sciendum est quia ut nobis liceat rectam fidem libere fateri, et cuncta quae agenda sunt concorditer in pace disponere, pro serenissimorum dominorum vita propria quoque sobole incessanter orandum est, ut omnipotens Deus eorum pedibus barbaras nationes subjiciat, longa eis et felicia tempora concedat, quatenus per Christianum imperium ea quae in Christo est fides regnet. EPISTOLA V. AD CYRIACUM EPISCOPUM. Laudem tribuit, quod humiliter ac modeste de",
+          "candidate_score": 0.629991,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_992",
+          "psc_text": "quatenus dum sanctitatis vestrae fuerit solamina consecutus, si quid Deo nostro lucrifacere, sicut optamus, valuerit, et vos possitis pariter mercedem acquirere, qui ad bona opera suffragii vestri devote copiam ministratis. Candidum autem presbyterum, communem filium, et patrimoniolium Ecclesiae nostrae fraternitas vestra, quippe ut unanimis nobis, studeat habere commendatum, ut aliquid inde pauperum alimoniis sanctitate vestra valeat adjuvante proficere. Quia igitur patrimoniolum ipsum per annos plurimos praedecessor vester tenuit, et collectas apud se pensiones servavit, fraternitas vestra cujus sint res vel quibus erogentur consideret, atque eas animae suae respectu supra scripto filio nostro Candido presbytero nobis restituat dirigendas. Nam valde est exsecrabile ut quod a regibus gentium servatum est, ab episcopis dicatur ablatum. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM ET SYAGRIUM EPISCOPOS. Augustinum et Candidum commendat. Gregorius Desiderio Viennensi, et Syagrio Augustodunensi, episcopis Galliae a paribus. De fraternitatis vestrae sincera charitate bene confidimus quod amore beati Petri apostolorum principis hominibus nostris vestra devote",
+          "candidate_score": 0.62989,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_994",
+          "psc_text": "sit, subtiliter agnoscens, fraternitas vestra ei modis omnibus in quibus causa poposcerit impendat solatia, ut boni operis adjutores, sicut decet et convenit, possitis existere. Ita ergo fraternitas vestra in hac re se devotam studeat demonstrare, ut bona quae de vobis opinione narrante didicimus, vera esse opere comprobemus. Dilectissimum vero communem filium Candidum presbyterum, cui patrimoniolum Ecclesiae nostrae commisimus in illis partibus constitutum, vobis per omnia commendamus. EPISTOLA LV. AD PROTASIUM EPISCOPUM. Ut Virgilium Arelatensem de pensionibus Romam mittendis urgeat, et Candidum habeat commendatum. Gregorius Protasio episcopo de Aquis Galliae. Quantus in vobis beati Petri apostolorum principis amor excellat, non solum officii vestri praerogativa, sed etiam devotio, quam circa utilitates Ecclesiae ipsius geritis, patefecit. Quae quia Augustino servo Dei praesentium latore cognovimus referente, de affectu et veritatis studio quod in vobis est valde gaudemus, et gratias agimus, quia etsi corpore absentes, mente tamen et animo nobiscum vos esse monstratis; quippe erga",
+          "candidate_score": 0.629468,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_45",
+          "bdc_text": "Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2204",
+          "psc_text": "oportebat instruxit. Curae ergo tuae sit ut argentum Ecclesiarum, quod clerus et populus habet, apud quos praevideris, in cimiliarchio ecclesiae sub omni sollicitudine atque cautela deponas, atque de eodem deposito inde susceptum accipias. Argentum vero Ecclesiarum, quod pro peccatis a clero et populo destitutum est, tecum huc defer. Si forte tres aut quatuor clericos de ipsis Ecclesiis cognoveris remansisse, facta notitia, quis quomodo est, vel ubi habitat, nobis defer, ut eis, si necessarium viderimus, quid singulis annis accipere debeant, statuere valeamus. Res vero quae vetustate perire possunt, tecum similiter defer, ut ex eis quod utile visum fuerit 1209 disponatur. Tu autem protegente Domino inventa navigii prosperitate revertere. EPISTOLA XLII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Salustium admoneat ne posthac Luminoso Ecclesiae servo sit molestus. Gregorius Romano defensori. Luminosus praesentium lator violentiam se uxoremque suam a Salustio viro clarissimo asserens sustinere, huc necessitate eadem faciente venire compulsus est. Unde quia servum sanctae Mariae, quod",
+          "candidate_score": 0.628345,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_112",
+          "bdc_text": "factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2240",
+          "psc_text": "de pace cum imperatore stabilienda. Gregorius Theoderico regi Francorum. Scriptorum vestrorum eloquia incolumitatem vestram signantia laeti suscepimus, ex quibus ita transcendere vos prudentia aetatem agnovimus, 1221 ut evidenter appareat pro gentis Francorum felicitate excellentiae vestrae potestatis regiae gubernacula supernae gratiae favore fuisse commissa. Inter quae hoc quoque in vobis satis laudabile mirandumque est, quod in his quae filiam nostram praecellentissimam aviam vestram pro omnipotentis Dei amore desiderare cognoscitis juvare sic studiosissime festinatis, ut per hoc et hic feliciter, et in futura vita regnum cum angelis teneatis. Quia ergo hoc Deo donante ex magna venit discretione judicii, ita omnia quae excellentia vestra voluit citius ac libenter implevimus, ut quantum nobis bona vestra placuerint effectus nostri celeritate monstraremus. Salutantes praeterea vos paterna dulcedine, indicamus, omnia quae viris illustribus famulis vestris Burgoaldo et Varmaricario filiis nostris apud nos agenda mandastis facta nobis fuisse habito secreto colloquio manifesta. Et valde laudavimus, quia et praesentia",
+          "candidate_score": 0.627951,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_883",
+          "psc_text": "sollicitudinem impendebat, eas modo gubernare, ut cognovimus, non potest, ne patrimoniolum ibidem constitutum, faciente negligentia, deperiret, idcirco praesentium portitorem dilectissimum filium nostrum Candidum presbyterum ad id gubernandum transmisimus, quem excellentiae vestrae, praemisso paterna charitate salutationis alloquio, in omnibus commendamus, petentes ut si aliquod illic 796 fortasse praejudicium factum est, aut res ejusdem patrimonioli ab aliquo detinentur, potestatis vestrae justitia corrigatur, et juri pristino quae ablata sunt reformentur, quatenus sicut fides vestra, ita et aequitas omnibus, quod est valde gloriosum atque laudabile, gentibus enitescat. Claves praeterea sancti Petri, in quibus de vinculis catenarum ejus inclusum est, excellentiae vestrae direximus, quae, collo vestro suspensae, a malis vos omnibus tucantur. EPISTOLA VII. AD CANDIDUM PRESBYTERUM. Jubet ex reditibus patrimonii pueros Anglos, et in usum pauperum vestimenta emere. Gregorius Candido presbytero eunti ad patrimonium Galliae. Pergens, auxiliante Domino Deo nostro Jesu Christo, ad patrimonium quod est in Galliis gubernandum, volumus ut dilectio tua ex",
+          "candidate_score": 0.627315,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_990",
+          "psc_text": "pro utilitate animarum, auxiliante Domino, direxisse. Quem necesse est ut sacerdotali studio sanctitas vestra adjuvare et sua ei solatia praebere festinet. Cui etiam ut promptiores ad suffragandum possitis existere, causam vobis injunximus subtiliter indicare, scientes quod ea cognita, tota vos propter Deum devotione ad solatiandum, quia res exigit, commodetis. Candidum praeterea presbyterum communem filium, quem ad gubernationem patrimonioli Ecclesiae nostrae transmisimus, charitati vestrae in omnibus commendamus. Data die X Kalend. Aug. indictione 14. EPISTOLA LIII. AD VIRGILIUM EPISCOPUM. Commendat Augustinum ac simul Candidum presbyterum; monetque ut huic patrimonii pensiones restituat, quas collegerat ipsius decessor. Gregorius Virgilio episcopo Arelatensi metropolitae. Quamvis fraternitatem vestram bonis esse intentam operibus, et sponte se exhibere in causis Deo placitis confidamus, verumtamen utile esse 831 fraterna vos alloqui charitate credimus, ut solatia, quae vos ultro decet impendere, nostris quoque provocati epistolis augeatis. Atque ideo indicamus sanctitati vestrae Augustinum, servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium",
+          "candidate_score": 0.626979,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_45",
+          "bdc_text": "Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1371",
+          "psc_text": "Veneris 951 in provincia Campania sitam, territorio Minturnensi, quam ei beatae memoriae decessoris nostri Benedicti redditam praeceptione cognovimus, ab Ecclesia nostra nunc indebite detineri: idcirco hac tibi auctoritate praecipimus, ut si manifeste ab Ecclesiae nostrae hominibus detinetur, in jus eam praedicti monasterii sine aliqua mora vel altercatione restituas. Si vero non a nostris, sed a quibusdam forsitan extraneis detinetur, strenua te agere sollicitudine volumus, ut in jus modis omnibus memorati debeat monasterii reformari, quatenus et ipse quod suum est, te solatiante, sine aliqua fatigatione recipiat, et alter de dispendio monasterii injuste lucrum non habeat. EPISTOLA XXXI. AD FAUSTUM. Ecclesiae Vulturnae ministeria apud Anthemium absque dubitatione deponat. Gregorius Fausto. Sicut res ecclesiasticae competentibus personis sine aliqua sunt dilatione reddendae, ita restituentis attendenda cautela est, ut nulla ei possit postmodum ex ipsa nasci restitutione molestia. Et ideo, quoniam tempore quo quondam Constantius defensor, pater gloriae vestrae, commissi sibi patrimonii Campaniae curam gessit,",
+          "candidate_score": 0.626883,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_45",
+          "bdc_text": "Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1381",
+          "psc_text": "diem quadragesimum venundentur. Et transacto hoc dierum numero, nullus apud eos quolibet modo remaneat. Si autem quaedam ex eisdem mancipiis talem aegritudinem fortassis incurrerint, ut intra statutos dies vendi non valeant, adhibenda sollicitudo est ut dum saluti fuerint pristinae restituta, similiter modis omnibus distrahantur, quia rem quae culpa caret ad damnum vocari non convenit. Quoniam vero quoties novum quid statuitur ita solet futuris formam imponere ut multis dispendiis praeterita non condemnet, si qua apud eos mancipia de emptione anni praeteriti remanserunt, vel a vobis nuper ablata sunt, dum apud vos sunt posita, ea habeant alienandi licentiam, ne detrimentum ante prohibitionem possint ignorantes incurrere, quod eos dignum est postmodum vetitos sustinere. Nuntiatum praeterea nobis est suprascriptum Basilium filiis suis Deo propitio Christianis quaedam mancipia ad hoc velle titulo donationis concedere, ut ei hujus occasionis obtentu, domini solummodo nomine ablato, deserviant; et post hoc si ad Ecclesiam confugiendum forte crediderint, ut fieri",
+          "candidate_score": 0.625816,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_45",
+          "bdc_text": "Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_412",
+          "psc_text": "seu promotione vigilanti ac canonica visa fuerint, cura disponere; quippe ut pontifex proprius, liberam habebis ex praesenti nostra permissione licentiam. Quapropter, frater charissime, dominicorum reminiscens mandatorum, salubriter ita in commissae plebis regimine lucrandisque animabus invigila, ut ante tribunal aeterni judicis constitutus, fructum bonae operationis, qui ad mercedem tuam pertineat, eidem Redemptori nostro, in quo laetari possis, exhibeas. Mense Februario, indictione 11. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 15.) EPISTOLA XXI. AD PASCHALEM, DEMETIANUM ET CASTORIUM. Orphanis patris substantiam Ecclesiae obligatam reddit, debitasque ab illo pecunias omnino condonat. Gregorius Paschali, Demetiano, atque Castorio, filiis Urbici defensoris de Tiburtina. Officii nostri est orbatis ita parentibus ferre consultum, quatenus aliquid de his quae 639 juste debentur Ecclesiae relaxantes, eorum possimus subvenire miseriis. Quia igitur, facta subtilius ratione, patrem vestrum Urbicum, quondam defensorem, de patrimonio Sabinensi atque Carsiolano, quod ejus fuerat curae commissum, constat in non modicam summam debitorem fuisse defunctum, et quamvis tota",
+          "candidate_score": 0.62577,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1015",
+          "psc_text": "ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo convaluerit, in causae illius cognitione versaturum. Gregorius Gennadio patricio Africae. Excellentiam vestram non ambigimus reminisci, quia ante biennium pro Paulo fratre et coepiscopo nostro scripsimus, ut ei ad nos venire 839 desideranti dignitatis vestrae suffragia praeberetis, ob hoc quod a Donatistis insecutionis dicebatur molestiam sustinere, quatenus postquam illic eum contra eos nuntiatum est habere subsidium non posse, cognita veritate, fraterna ei compassione potuissemus ferre consultum et salubri dispositione quid contra pestiferae praesumptionis insaniam debuisset fieri tractaremus. Et quantum nobis praedictus frater innotuit, non solum nullum meruit cujusquam habere solatium, sed ne immune ad Romanam potuisset urbem accedere, diverso est impedimento",
+          "candidate_score": 0.625396,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2094",
+          "psc_text": "vestra discurrant, et personam, si praecipitis, cum vestrae auctoritatis as sensu transmittamus, quae una cum aliis sacerdotibus haec et subtiliter quaerere et secundum Deum debeat emendare. Nec enim sunt dissimulanda quae dicimus, quia qui emendare potest et negligit, participem se procul dubio delicti constituit. Providete ergo animae vestrae, providete nepotibus, quos cupitis regnare feliciter, providete provinciis; et priusquam Creator noster manum suam ad feriendum excutiat, de correctione hujus sceleris studiosissime cogitate, ne tanto postmodum acrius feriat, quanto modo diutius et clementer exspectat. Scitote autem quod Deo nostro magnum sacrificium placationis offertis, si tanti labem facinoris de vestris citius finibus amputatis.. EPISTOLA LXX. AD CANDIDUM PRESBYT. RECTOREM PATRIMONII. Aurelium presbyterum commendat, ut ei oratorium vel locum aliquem committat. Gregorius Candido presbytero Galliae. Lator praesentium filius noster Aurelius presbyter, a Galliarum partibus veniens, petiit ut sicubi in possessionibus beati Petri apostolorum principis oratorium aut locus qui presbytero vel abbate indiget inveniri potuerit,",
+          "candidate_score": 0.62529,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Gallens , St . Gallen 1939 . -Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ; verum quod non potui certo scire , candidus an ater essetVgl .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2408",
+          "psc_text": "quibus et aliqua injusta eis impingebantur. Sunt etiam quaedam ecclesiae in nostra provincia super quarum consecrationibus dubitatur, et tam propter antiquitatem, quam et propter earum custodum incuriam, nescitur utrum dedicatae ab episcopis fuerint, necne. Super quibus omnibus nos a vestra sanctitate ac vestrae sanctae sedis auctoritate instrui precamur; et utrum ea quae, sicut praediximus, vos praefato consodali nostro Augustino episcopo et Anglorum genti scripsisse audivimus, specialiter eis aut generaliter omnibus scripta sint scriptis vestris imbui quaerimus, et de hac sive de aliis praescriptis rebus pleniter informari cupimus. Nos enim ea quae legimus, et observari a fidelibus cognovimus, non increpando, 1276 quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam",
+          "candidate_score": 0.625166,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_68_70",
+          "bdc_text": "Vgl . Les livres des procurateurs de la nation germanique de l'ancienne universit é d'Orléans 1444-1602 , Bd. I/2 , hg. v . Detlef Illmer u. a. , Leiden 1980 , Nr. 1173 , S. 413f ; Adel an Ober- und Hochrhein. Beiträge zur Geschichte der Freiherren von Schönau , hg. v . Wernher Freiherr von Schönau-Wehr und Katharina Frings , Freiburg i. Br. 2001 , bes. S. 85. , qui , dum esset apud cardinalem , Lothoringii fratrem Kardinal Jean de Lorraine , 1498-1550 , war ein jüngerer Bruder von Herzog Anton II . von Lothringen. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2227",
+          "psc_text": "quod lege est vetitum, sed dudum factum videris exprimere, et salubriter amputandi causa litigii litterarum memoriae servanda deponere. EPISTOLA IV. AD JANUARIUM CARALITANUM EPISCOPUM. Desideriae abbatissae et Joannis abbatis contentionem, adhibitis episcopis duobus, finiat. Gregorius Januario episcopo Caralis. Quando inter religiosas personas de terrenis rebus controversia nascitur, ita sacerdotali est sollicitudine finienda, ut crescere non possit 1217 ex mora contentio. Desideria siquidem abbatissa, latrix praesentium, huc veniens questa est substantiam parentum suorum, pariter et germani sui sibi rationabiliter competentem, a Joanne abbate indebite detineri. Et quia eamdem causam interveniente petit judicio terminari, fraternitas vestra, adhibitis sibi Innocentio atque Libertino fratribus et coepiscopis nostris, cum eis negotii hujus qualitatem diligenter examinet, et pari consilio communique tractatu ita se in definiendo ex omni latere festinet exhibere sollicitam, quatenus et ipsa omni invidia favoris ac negligentiae careat, et inter illos post definitionem vestram aliquod non possit litigium remanare. Si vero aliqua ex lege",
+          "candidate_score": 0.62495,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_45",
+          "bdc_text": "Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1380",
+          "psc_text": "emunt accenderit, adeo nobis sollicitudinem vestram placuisse signamus, ut inhibendos eos ab hujusmodi negotiatione nostra etiam deliberatio judicaret. Sed Basilio Hebraeo cum aliis Judaeis veniente comperimus hanc illis a diversis judicibus reipublicae emptionem injungi, atque evenire ut inter paganos et Christiani pariter comparentur. Unde necesse fuit 954 ita causam cauta ordinatione disponi, ut nec mandantes frustrari, nec hi qui contra voluntatem suam se inquiunt obedire, aliqua sustineant injuste dispendia. Proinde fraternitas vestra hoc vigilanti sollicitudine observari ac custodire provideat, ut revertentibus eis a praefata provincia, Christiana mancipia quae ab ipsis adduci contigerit, aut mandatoribus contradantur, aut certe Christianis emptoribus intra diem quadragesimum venundentur. Et transacto hoc dierum numero, nullus apud eos quolibet modo remaneat. Si autem quaedam ex eisdem mancipiis talem aegritudinem fortassis incurrerint, ut intra statutos dies vendi non valeant, adhibenda sollicitudo est ut dum saluti fuerint pristinae restituta, similiter modis omnibus distrahantur, quia rem quae culpa caret ad",
+          "candidate_score": 0.623411,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325",
+          "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.",
+          "candidate_score": 0.623013,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_57_59",
+          "bdc_text": "Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt . paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102",
+          "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua",
+          "candidate_score": 0.622529,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_28",
+          "bdc_text": "Vielleicht ist aber auch ein Bürger von Lichtensteig ( Kt. St .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1204",
+          "psc_text": ". Si ergo potestas lucis postea erit, quia electis dictum est: Vos estis lux mundi (Matth. V, 14) ; et sicut scriptum est: Obtinebunt eos justi in matutino (Psal. XLVIII, 15) ; omne quod in hora et potestate tenebrarum patimur lugendum non est. 896 Indicat autem mihi suavissima sanctitas vestra quod mecum, si potuisset fieri, sine charta et calamo loqui voluisset, et dolet quod nobis Orientis pene et Occidentis spatium interjacet. Sed hoc quod sentio, verum dico, et in charta mihi mens vestra sine charta loquitur, quia in verbo vestrae sanctitatis sola charitas sonat, et divisi locis non sumus, qui ex dono omnipotentis Domini dilectionis vinculo conjuncti sumus. Cur igitur accipere pennas columbae deargentatae quaeritis (Psal. LXVII, 14), quas jam habetis? Pennae quippe ejus sunt charitas Dei et proximi. Per ipsas enim sancta Ecclesia evolat, per ipsas terrena omnia transcendit; quas si vestra sanctitas non haberet, ad me cum tanta",
+          "candidate_score": 0.62035,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_68_70",
+          "bdc_text": "Vgl . Les livres des procurateurs de la nation germanique de l'ancienne universit é d'Orléans 1444-1602 , Bd. I/2 , hg. v . Detlef Illmer u. a. , Leiden 1980 , Nr. 1173 , S. 413f ; Adel an Ober- und Hochrhein. Beiträge zur Geschichte der Freiherren von Schönau , hg. v . Wernher Freiherr von Schönau-Wehr und Katharina Frings , Freiburg i. Br. 2001 , bes. S. 85. , qui , dum esset apud cardinalem , Lothoringii fratrem Kardinal Jean de Lorraine , 1498-1550 , war ein jüngerer Bruder von Herzog Anton II . von Lothringen. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1445",
+          "psc_text": "atque hortis ibi conjunctis aestimatae fuerint, studii tui sit ut praefatus frater et coepiscopus noster dare pretium debeat; quatenus hoc quod occupari fecit, in jus Ecclesiae ipsius valeat provenire, et illi opprimi aut aliquam pati injustitiam nullo modo videantur. Codices vero vel ornamenta pariter ablata quaerantur. Quae si manifeste tulta sunt, et ipsa sine ambiguitate aliqua volumus restitui, quia sicut illis quidquam in synagogis suis facere, ut et ipsi prius scripsimus, ultra quam lege decretum est, non debet esse licentia; ita eis contra justitiam et aequitatem nec praejudicium, nec aliquod debet inferri dispendium. (Vide lib. XI, epp. 48 et 49.) EPISTOLA LVI. AD FANTINUM. Candidum defensorem, Jamni Judaei ex navis pretio debiti soluti chirographum restituere compellat. Gregorius Fantino defensori. Indicavit nobis Jamnus Judaeus praesentium portitor, navem suam atque res suas Candidum defensorem nostrum cum aliis creditoribus occupasse, atque eas pro credita quam dederant pecunia venundedisse, et cunctis debitis cautionibus restitutis,",
+          "candidate_score": 0.620181,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_36",
+          "bdc_text": "Age vero , non dubito , quin audita excusatione mea nihil non ęqui bonique consulas .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_929",
+          "psc_text": "esset utcunque excusabile, si unquam ratio ei qui accusatur necessitatem probationis imponeret. At postquam non tibi, sed accusatoribus hoc onus incumbit, ad nos, sicut praefati sumus, dilatione cessante, venire non desinas; et aut sine mora aderit accusator, qui ea quae de simoniaca haeresi vel aliis dicta sunt congruenti probatione suffulciat; aut certe in his quae ad salubritatem negotii ipsius pertinent, interveniente beato Petro apostolorum principe, dispensatio justa proveniat; quatenus nulla nos ante Deum dissimulatione, pro eo quod haec ad nostram conscientiam pervenere, reatus culpa possit confundere. Quod vero indicas serenissimos dominos ut illic debeat esse cognitio praecepisse, nos quidem nullas eorum alias de hac re, nisi ut ad nos venire debeas, jussiones accepimus. Sed et si forsitan pro reipublicae suae utilitate, quae divina sibi largitate concessa est, multa cogitantibus et in diversis sollicitudinibus occupatis suggestum, et eorum est jussio per obreptionem elicita, postquam et nobis et omnibus notum est piissimos",
+          "candidate_score": 0.619491,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2046",
+          "psc_text": "qualiter debeamus cum Galliarum atque Britannorum episcopis agere. Responsio beati Gregorii papae. In Galliarum episcopos (Grat. 25, q. 2, c. 3) nullam tibi auctoritatem tribuimus, quia ab antiquis praedecessorum meorum temporibus pallium Arelatensis episcopus accepit, quem nos privare auctoritate percepta minime debemus. Si igitur contingat ut fraternitas tua ad Galliarum provincias transeat, cum eodem Arelatensi episcopo debet agere, qualiter si qua sunt in episcopis vitia corrigantur. Qui si forte in disciplinae vigore tepidus existat, tuae fraternitatis zelo accendendus est. Cui etiam epistolas fecimus (indict. 4, epist. 68), ut cum tuae sanctitatis praesentia in Galliis fuerit, ei ipse tota mente subveniat, ut quae sunt Creatoris nostri jussioni contraria ab episcoporum moribus compescatis. Ipse autem auctoritate propria episcopos Galliarum judicare non poteris; sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, pravorum mentes ad sanctitatis studia reformando, quia (Grat. 6, q. 3, c. 1) scriptum est in lege: Per alienam messem",
+          "candidate_score": 0.618184,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1075",
+          "psc_text": "gaudio relevati quod de vestrae salutis indicio prospera cuncta cognovimus; sed in his omnipotentem Dominum deprecamur, ut sicut vos in praesenti vita, quae quodammodo umbra futurae est, de transitoria praestitit corporis incolumitate gaudere, 858 ita in illa coelesti patria, in qua vita vera est, de perfecta animae salute gratulari communique faciat exsultatione gaudere. Harum itaque lator nostris se apud vos desiderans epistolis commendari, a nobis inquisitus utrum, sicut decet clericum, litteras didicisset, eas se ignorare respondit. Quid ergo commendationis de eo apud fraternitatem vestram amplius agamus ignoro, nisi ut de ejus anima debeatis esse solliciti, ac circa eum pastorali invigilare studio, ut qui nescit legere, lingua vestra illi sit codex, ut in bono praedicationis vestrae vel operis quod imitetur aspiciat. Solet enim plerumque strictius cor viva vox trahere quam lectio dicta per transitum. Sed dum haec ei interius spiritalis a vobis magisterli doctrina tribuetur, exterior quoque sollicitudo non desit; ut",
+          "candidate_score": 0.616528,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_57_59",
+          "bdc_text": "Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt . paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_791",
+          "psc_text": "plagas enumero. Primum quod mihi pax subducta est, quam cum Langobardis in Tuscia positis sine ullo reipublicae dispendio feceram. Deinde corrupta pace, de Romana civitate milites ablati sunt. Et quidem alii ab hostibus occisi, alii vero Narniis et Perusii positi; et ut Perusium teneretur, Roma relicta est. Post hoc plaga gravior fuit adventus Agilulphi, ita ut oculis meis cernerem Romanos more canum in collis funibus ligatos, qui ad Franciam ducebantur venales. Et quia nos qui intra civitatem fuimus, Deo protegente, manus ejus evasimus, quaesitum est unde culpabiles esse videremur, videlicet cur frumenta defuerint, quae in hac urbe diu multa servari nullatenus possunt, sicut in alia suggestione plenius indicavi. Et quidem de memetipso in nullo turbatus sum, quia teste conscientia fateor, adversa quaelibet pati paratus sum, dummodo haec omnia cum salute duntaxat meae animae evadam. Sed de gloriosis viris Gregorio praefecto et Castorio magistro militum non mediocriter sum afflictus, qui et",
+          "candidate_score": 0.614553,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104_106",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2046",
+          "psc_text": "qualiter debeamus cum Galliarum atque Britannorum episcopis agere. Responsio beati Gregorii papae. In Galliarum episcopos (Grat. 25, q. 2, c. 3) nullam tibi auctoritatem tribuimus, quia ab antiquis praedecessorum meorum temporibus pallium Arelatensis episcopus accepit, quem nos privare auctoritate percepta minime debemus. Si igitur contingat ut fraternitas tua ad Galliarum provincias transeat, cum eodem Arelatensi episcopo debet agere, qualiter si qua sunt in episcopis vitia corrigantur. Qui si forte in disciplinae vigore tepidus existat, tuae fraternitatis zelo accendendus est. Cui etiam epistolas fecimus (indict. 4, epist. 68), ut cum tuae sanctitatis praesentia in Galliis fuerit, ei ipse tota mente subveniat, ut quae sunt Creatoris nostri jussioni contraria ab episcoporum moribus compescatis. Ipse autem auctoritate propria episcopos Galliarum judicare non poteris; sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, pravorum mentes ad sanctitatis studia reformando, quia (Grat. 6, q. 3, c. 1) scriptum est in lege: Per alienam messem",
+          "candidate_score": 0.613887,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_948",
+          "psc_text": "Ravennae. Postquam revertens Castorius omnia nobis quae inter vos et Agilulphum regem acta sunt indicavit, ne excusationem contra nos de mora potuisset aliquis invenire, sub omni eum celeritate illuc retransmittendum praevidimus. Ab eo ergo ea quae sunt agenda cognoscens, esto sollicitus, et omni modo immine ut pax ista debeat ordinari, quia, quantum dicitur, aliqui hoc impedire conantur. Pro qua re festina strenue agere, ut labor vester sine effectu non valeat remanere. Nam jam et partes istae, et diversae insulae in gravissunt periculo positae. Fratrem nostrum Marinianum episcopum (Grat. dist. 86, c. 6) verbis quibus vales excita, quia obdormisse eum suspicor. Nam venerunt quidam ad me, in quibus erant quidam senes mendicantes, qui a me discussi sunt a quibus et quid acceperint, et per singula retulerunt quanta eis et a quibus in itinere data sint. Quos dum sollicite de praedicto fratre requirerem quid eis dedisset, responderunt se eum rogasse, sed ab",
+          "candidate_score": 0.611934,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2238",
+          "psc_text": "talis debeat a nobis in Gallias persona transmitti, quae, facta synodo, cuncta quae contra sacratissimos canones perpetrantur omnipotente Deo possit auctore corrigere. In qua re gloriae vestrae curam cognovimus, quam de vita animae, et de regni vestri soliditate cogitatis, quia Redemptorem nostrum formidantes, ejusque in omnibus praecepta servantes, et hic agitis ut diu regni vestri gubernacula subsistant, et post longa annorum curricula vos quoque de terreno regno ad regnum coeleste transeatis. Apto autem tempore, si Deo dictum placuerit, veneranda excellentiae vestrae desideria implere curabimus. Nos itaque pro munitione locorum de quibus excellentia vestra scripsit, omnia, sicut voluit, sancire studuimus. Sed ne fortasse ab eorum locorum praepositis eadem decreta nostra quocunque tempore supprimantur, pro eo quod eis quaedam interdicta esse noscuntur, haec eadem constitutio gestis est publicis inserenda, quatenus sicut in nostris, ita quoque in regalibus scriniis teneatur. Omnipotens Deus excellentiam vestram in suo semper timore custodiat, atque ita vestra vota",
+          "candidate_score": 0.611246,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_57_59",
+          "bdc_text": "Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt . paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_905",
+          "psc_text": "sicut Chalcedonensis synodus in uno loco ab Ecclesia Constantinopolitana falsata est, sic aliquid in Ephesina synodo factum est. Charitas ergo vestra vetustos omnino codices ejusdem synodi requirat, et illic inde videat si quid tale invenitur, mihique eumdem Codicem quem invenerit transmittat, quem mox ut legero retransmitto. Novis enim Codicibus passim non credat, ex qua re dubius factus sum, et nihil adhuc volui de hac causa praedicto fratri meo Joanni episcopo rescribere. Romani autem Codices multo veriores sunt Graecis, quia nos vestra sicut non acumina, ita nec imposturas habemus. De Joanne vero presbytero cognoscite quia illius causa per synodum decisa est, in qua aperte cognovi quia ejus adversarii eum facere haereticum voluerunt et diu conati sunt, sed minime potuerunt. Vestros, qui nostri sunt, mea vice salutate, et nostri, qui vestri sunt, per me vos multum salutant. Omnipotens Deus sua te manu inter tot spinas protegat, ut eos illaesus, quos Dominus elegit,",
+          "candidate_score": 0.610752,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Dolet mihi , quod ad te scribere non licet frequentius . Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1065",
+          "psc_text": "qui hanc mihi praecipue dudum suae magnitudinis probationem dedit; quod, in tam multis dispensationis ecclesiasticae causis occupatus, tranquillum cor inter turbulentas frequentias tenuit, seque ipsum semper sub mansuetudine restrinxit. Quod videlicet non parva laus magni et inconcussi est animi, inter causarum turbas non fuisse turbatum. Praeterea assiduis insistere fraternitas vestra 855 precibus debet, ut omnipotens Deus in praedicto fratre et consacerdote nostro bene coepta custodiat, et semper ad meliora perducat. Hoc sanctissimis vobis, hoc subjecto ei populo semper orandum est. Nam ita sibi regentium merita connectuntur et plebium, ut saepe ex culpa praesidentium deterior fiat vita subjectorum, et saepe ex merito plebium delinquat vita pastorum. Quia enim mala actio praesidentis valde noceat subditis, testantur Pharisaei, de quibus scriptum est: Clauditis regnum coelorum ante homines. Vos enim non intratis, nec introeuntes sinitis introire (Matth. XXIII, 13) . Et quia culpa plebium multum noceat vitae pastorum, in David facto cognoscimus (II Reg.",
+          "candidate_score": 0.610618,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104_106",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_336",
+          "psc_text": "injuriaverat factum innotuit. Quae res nos vehementer affligit; quia si ita est, nihil te ostendis de coelestibus cogitare, sed terrenam te conversationem habere significas, dum pro vindicta propriae injuriae, quod sacris regulis prohibetur, maledictionem anathematis invexisti. Unde de caetero omnino esto circumspectus atque sollicitus, et talia cuiquam pro defensione injuriae tuae inferre denuo non praesumas. Nam si tale aliquid feceris, in te scias postea vindicandum. 614 EPISTOLA L. AD JOANNEM EPISCOPUM. Desolatam ab hostibus trium Tabernarum Ecclesiam unit Velitranae. Gregorius Joanni episcopo Velitrano. Postquam hostilis impietas diversarum civitatum (Grat. 16, q. 1, can. 49) ita peccatis facientibus desolavit Ecclesias, ut reparandi eas spes nulla populo deficiente remanserit, majori valde cura constringimur ne, defunctis earum sacerdotibus, reliquiae plebis nullo pastoris moderamine gubernatae per invia fidei hostis callidi rapiantur, quod absit, insidiis. Hujus ergo rei sollicitudine saepe commoniti, hoc nostro sedit cordi consilium, ut vicinis eas mandaremus pontificibus gubernandas. Ideoque fraternitati tuae",
+          "candidate_score": 0.610369,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Odium cęsarianorum denuo gliscit contra nos , postquam ad Gallum König Franz I. von Frankreich. adversus imperium Quinquepagici cum sociis excurreruntVgl . oben Nr. 1630 , Anm. 16. . Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_934",
+          "psc_text": "salutis rediens, scriptis praesentibus acceptis, ab utrorumque te suspende molestia, ut eis libera sit licentia vel ad me veniendi si voluerint, vel quomodolibet alibi pro suis utilitatibus proficisci. EPISTOLA XXVI. AD SALONITANOS. Se non privato odio contra Maximum moveri; mirari autem se quod ex illis vix pauci a Maximi communione abstinuerint. Gregorius dilectissimis filiis, clero, et nobilibus Salonae consistentibus. Pervenit ad me quod quidam perversae mentis homines, ut dilectionis vestrae animos vulnerarent, vobis insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non magis quae canonica, sed ea quae furoris sunt, exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet causa privato zelo moveatur. Ego autem et vestrae dilectioni providens (Grat. 1, q. 6, can. 2), et meae animae omnipotentis Dei judicium pertimescens, ejusdem Maximi causas subtiliter exquiri 813 desidero, si nullis criminibus pressus quae sacro ordini contradicunt, si non per simoniacam haeresim, id est",
+          "candidate_score": 0.610086,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104_106",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1033",
+          "psc_text": "idem vir ejus argumenta sibi occasionis exquirat quibus eam possit abjicere. Nam si a vobis, quod non credimus, minime fuerit adimpletum, eamque recipere forte distulerit, nos illud cognoscatis cum districta vindicta correcturos. EPISTOLA II. AD COLUMBUM EPISCOPUM. Dimissum jam in regiam urbem Paulum episcopum. Tardius ad se Columbum scripsisse. Ejus excusationem confutat. Gregorius Columbo episcopo Numidiae. Epistolam fraternitatis vestrae, harum latore diacono vestro deferente, suscepimus, in qua nobis de persona Pauli episcopi quae apud vos acta sunt indicastis. Quod tam sero factum est, ut persona ipsa hic jam valuisset minime reperiri. Nam et vir excellentissimus filius noster Gennadius patricius suum ad nos pro causa eadem cancellarium 846 destinavit. Sed dum fecissemus inquiri utrum cum eo nobis coram positis vellet inire conflictum, respondit ad hoc se minime fuisse transmissum, sed solummodo tres quosdam huc de ejus Ecclesia deduxisse, qui contra eum plurima dicere debuissent. Dum ergo neque illum ad inferendas actiones",
+          "candidate_score": 0.608175,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ;",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1868",
+          "psc_text": "eum a quo plectenda sunt crimina nutriri vitia videantur. Haec igitur, dilectissime frater, diligenter attende; et ita agere stude, ut et pravos salubriter corrigas, et scandalum de malorum societate filiorum tuorum animis non inducas. (Cf. Joan. Diac. l. III, cc. 30 et 45.) 1102 EPISTOLA XIV. AD ASCLEPIODOTUM. Gallicanum Romanae Ecclesiae patrimonium commendat, et clavim mittit cum reliquiis. Gregorius Asclepiodoto patricio. Prudentes viros, sicut estis, regibus adhaerere, multorum solamen est. Nam dum praestantiorem sibi locum ad animae utilitatem datum intelligunt, certum est quia mercedis causas, ubi inveniunt, non postponunt. Quanto igitur affectu, quantaque devotione gloria se vestra in causis pauperum studio pietatis impenderit, dilectissimo filio nostro Candido presbytero renuntiante comperimus. Sed quoniam hanc sibi quodammodo nobilitas legem imponit, ut debere se quod sponte tribuit aestimet: et nisi in beneficiis suis creverit, nihil praestitisse se reputet: paterna dilectione salutantes, gloriae vestrae suprascriptum presbyterum, et patrimonium Ecclesiae nostrae fiducialiter commendamus, ut ope",
+          "candidate_score": 0.607032,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104_106",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2287",
+          "psc_text": "Martio, indictione 6. EPISTOLA XXVII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Campaniae episcopos officii sui immemores convocet, atque ut vigilantius agant moneat. Si quem postea noverit desidem, mittat illum Romam. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Quoties illa de fratribus coepiscopisque nostris audimus quae et illos reprehensibiles ostendere, et nobis tristitiam valeant generare, de eorum nos emendatione non mediocriter cogit necessitas cogitare. Quia ergo nuntiatum nobis est Campaniae episcopos ita negligentes existere (Grat., dist. 84, c. 2), ut, immemores honoris sui geniique, neque erga Ecclesias, neque erga filios suos paternae vigilantiae curam exhibeant, vel monasteriorum sollicitudinem gerant, seu in oppressorum se et pauperum tuitionem impendant, ideo hac tibi auctoritate praecipimus ut eis a te convocatis, ex nostro illos mandato districte commoneas, quatenus desides ulterius esse non debeant, sed sacerdotalem se habere zelum et sollicitudinem opere doceant, atque ita in his quae eos juste secundum Deum agere convenit, vigilantes existant, ut nullum nos de eis denuo",
+          "candidate_score": 0.606861,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104_106",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2301",
+          "psc_text": "senserint amore terribiles. Praeterea duas ad Cillanem epistolas misimus, si pacem quae ab excellentia vestra in triginta diebus facta est custodiret; et rescripsit eam se servaturum, si tamen ipsi a reipublicae partibus fuerit custodita. Homines autem illos quos tenuerat omnes cum rebus suis relaxavit. Sed de occisis hominibus suis valde dolet, atque de vobis vehementer suspectus est, quia si, quod Deus avertat, locum invenerit, etiam in pace eum non est dubium excessurum. Ad Pisanos autem hominem nostrum dudum qualem debuimus, et quomodo debuimus, transmisimus; sed obtinere nil potuit. Unde et dromones eorum jam parati ad egrediendum nuntiati sunt. EPISTOLA XXXIV. AD PANTALEONEM NOTARIUM. Quod ad justam mensuram modium quo Ecclesiae coloni frumenta dabant redegerit laudat. Jubet perceptam ex injusto modio pecuniam colonis pauperioribus secreto distribui. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua quod vel quale apud sacratissimum corpus beati Petri apostoli jusjurandum praebuerit memor est. Unde nos quoque securi discussionis tibi causam",
+          "candidate_score": 0.604725,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_154",
+          "bdc_text": "emptum ab eo , dum isthic ageremSoweit bekannt , war Myconius letztmals im August 1536 nach Zürich gekommen ( vgl. HBBW VI [Nr. 877 ] , S. 389 , Anm. 4 ) .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1424",
+          "psc_text": "hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. 968 Epistolam vero quam in ea reverendissimus Ibas denegat suam, quod in extrema parte synodi jaceat, agnoscis. Quae videlicet epistola Nestorium in auditum et inquisitione non facta damnatum asserit; Cyrillum vero in Apollinaris dogma cecidisse suspicatur. Et si totus superior textus praedictae synodi legitur, quantum haec epistola eidem synodo adversetur invenitur, quia scilicet sancta synodus et Nestorium, sicut est, haereticum denuntiat, et beatum Cyrillum patrem catholicum veneratur. Epistola ergo quae illum defendit qui a synodo damnatus est, et eum accusat qui a synodo veneratus, procul dubio definitioni sanctae synodi probatur adversa. Sed quia ejus defensores",
+          "candidate_score": 0.604278,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104_106",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2122",
+          "psc_text": "quatenus Matthaeo viro clarissimo scholastico duodecim solidos dare non differas, quos tuis scito rationibus procul dubio imputandos. Ita ergo cum gratiarum actione jussionem nostram festina implere, ut nulla accipientem possit fatigare dilatio. EPISTOLA III. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. De puero quodam e Sicilia Misenum ducto, ubi monachi habitum susceperat. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Lator praesentium Gallus, nauclerus, oblata nobis petitione, noscitur intimasse, asserens puerum se quemdam de Siciliae partibus venientem 1183 orationis gratia ad Campaniae partes perduxisse, qui in Misenati portu conjungens, illic in monasterio conversionis causa sese retinuit. Quem cum hic de conditione sua pro sui periculo diligenter inquireret, quantum astruit, jurisjurandi interveniente vinculo, liberum se, nullique conditioni obnoxium publica voce professus est. Pro quo ab actionariis publicis se remeantem queritur esse constrictum impetentibus cur servum juris publici furtim de illis partibus auferre praesumpserit. Qui, post illata sibi damna, cautione se quoque ostendit obstrictum eumdem puerum ad partes illas quibus",
+          "candidate_score": 0.603438,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_104_106",
+          "bdc_text": "Eas impetratum iri putat ob Galli tantam importunitatem , quantam credere licet ; tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_639",
+          "psc_text": "conditione non pulset. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Scriptis sanctitatis vestrae percursis, in gravi vos maerore esse cognovimus, maxime propter episcopos et cives Brixiae, qui vobis mandant ut eis epistolam transmittatis, in qua jurare debeatis vos tria capitula minime damnasse. Quod si decessor fraternitatis vestrae Laurentius non fecit, a vobis quaeri non debet. Si autem fecit, cum universali Ecclesia non fuit, et cautionis suae juramenta transcendit. Sed quia eumdem virum sua credimus sacramenta servasse, atque in unitate catholicae Ecclesiae permansisse, dubium non est quod nulli episcoporum suorum juraverit se tria capitula minime damnasse. Ex qua re colligat sanctitas vestra quia cogi non debet ad hoc quod a decessore vestro factum nullo modo est. Sed ne ii qui vobis ista scripserunt scandalizari videantur, transmittite eis epistolam, in qua sub anathematis interpositione fateamini neque vos aliquid de fide Chalcedonensis synodi imminuere, neque eos qui imminuunt recipere, et quoscunque damnavit damnare, et quoscunque absolvit",
+          "candidate_score": 0.602624,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_59",
+          "bdc_text": "paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102",
+          "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua",
+          "candidate_score": 0.596985,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 14,
+      "cf_id": "cf011",
+      "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3",
+      "max_score": 0.684785,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_12",
+          "psc_text": "Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung ändert: aus ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι macht er ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος τὴν ἐρήμωσιν ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι. Er erwartete zu ἀπεκλαίοντο einen Akkusativ, den er sich mit τὴν ἐρήμωσιν ausdachte, und sah nicht, dass τῆς ἑαυτῶν πατρίδος zum folgenden Partizip μεμνημένοι gehört. Das Verhältnis des Textes in A und P ist im großen und ganzen einfach und sicher zu bestimmen; einige Details müssen im Unklaren bleiben. Auf die gemeinsamen fenestrae habe ich bereits hingewiesen. Darüber hinaus fehlte im Hyparchetyp in der Kommentierung zu Ps 104 eine längere Passage; sie kann mit der Sekundärüberlieferung",
+          "candidate_score": 0.684785,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_107",
+          "psc_text": "Der Zuweisung im Harleianus ist hier ohne weiteres zu trauen. Einen Hinweis auf seine Verfasserschaft gibt Eusebius sogar selbst, nämlich in dem Rückverweis zu Beginn der zweiten eusebischen Texteinheit, des Fragmentes zu Ps 118,2ab; dieser Hinweis ist meiner Meinung nach nicht von Niketas formuliert: ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἡμῖν ἐξήτασται, καιρὸς δὴ ἄνωθεν ἀρξαμένους τὸν πάντα ψαλμὸν ἐπισκέψασθαι. Vermutlich stellt das Fragment zu Vers 2ab die unmittelbare Fortsetzung dar; sie wird auch von Niketas geboten, der den durchgehenden Eusebius-Text mit einem Eintrag aus Theodoret unterbrochen hat. Ps 118,2ab Der Text in den Hauptzeugen, den Devreesse in seinem unten unter „Vorarbeiten“ genannten Werk nicht verzeichnet, ist offenkundig unvollständig, lässt sich aber unschwer mit dem Text bei Niketas verbinden und erweitern. Dort verweist er im ersten Satz auf das vorausgehende lange Exzerpt und enthält im zweiten Satz die zu den δεύτεροι notwendige Ergänzung mit den πρῶτοι.Vgl. Marguerite Harl (avec la collaboration de",
+          "candidate_score": 0.672449,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_124",
+          "psc_text": "Kommentar zu Ps 93,3–4 (PG 23, 1196 C13–14). Ps 140,8ab Eusebisch ist in diesem Fragment vor allem der Ausdruck βασκαινόντων τῇ κατὰ θεὸν αὐτοῦ προκοπῇ (vgl. In psalmum 69,2–4 = PG 23, 769 B5–6 und In psalmum 85,11 = PG 23, 1037 B4). Ps 141,3a–4a Das zweite Fragment ist in N dem Exzerpt zu Vers 4a aus Theodoret hinzugefügt. Die Doppelzuweisung an Theodoret und Eusebius, die in Nd auf Eusebius verkürzt wurde, trägt dem Rechnung. Die Lexik des Satzes ist für Eusebius gewöhnlich, der Tonfall ähnelt dem ersten Satz des Bruchstückes aus der Palästinischen Katene. Ps 144,10a–12b Übereinstimmend mit der Palästinischen Katene bietet Niketas den Text von Beginn des Fragmentes bis τῆς ἐξομολογήσεως ἀποδιδόασιν, durchsetzt ihn jedoch mit Auszügen aus Chrysostomus, Theodoret und Euthymius. Die Texteinheit mit dem Fragment 6b, in den Handschriften nicht eigens kenntlich gemacht, schließt unmittelbar an den mit δημιουργικῆς δυνάμεως endenden ersten Abschnitt des Fragmentes aus",
+          "candidate_score": 0.670018,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_97",
+          "psc_text": "zu Ps 102,13–14: οὕτως οὖν ὥσπερ ἀπὸ σκότους τῆς τῶν ἁμαρτημάτων ἀγνοίας ἐπὶ τὸ φῶς τῆς αὐτοῦ γνώσεως μετεστήσατο ἡμᾶς. καὶ ταῦτ’ ἔπραξεν ὡς ἀγαθὸς πατὴρ σπλαγχνιζόμενος ἐφ’ υἱοῖς μεμηνόσι. Das Motiv vom Schatten des ewigen Lebens mag schon wieder einem anderen Autor angehören. Vor und nach dieser Texteinheit ist Gregor von Nyssa exzerpiert, woraus sich die Zuschreibung an diesen in Nh erklärt. Ps 107,4ab Dieses Stück ist anonym überliefert, aber seine Zugehörigkeit zu Eusebius lässt sich an der Positionierung ziemlich gut erkennen. Denn ihm voraus geht bei Niketas eine Paraphrase aus Theodoret zu Vers 4 (PG 80, 1752 A1–6) und dem wieder voraus eine Paraphrase der letzten beiden Sätze von Eusebs Fragment Nr. 2. Niketas hat also seine Euseb-Paraphrase mit einer solchen aus Theodoret unterbrochen. Es ist geradezu zu erwarten, dass Eusebius zu dem Völker-Motiv in Vers 4 erneut sein exegetisches Hauptmotiv angebracht hat. Inhalt und Sprache sind unverkennbar",
+          "candidate_score": 0.664485,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_160_162",
+          "bdc_text": "ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde . per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29",
+          "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).",
+          "candidate_score": 0.663451,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_60",
+          "psc_text": "Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502. Auftraggeber oder späterer Besitzer war der auf fol. 13r genannte rumänische Gelehrte und Politiker Constantin Cantacuzenus, der 1716 verstarb, doch gelangte das Buch, dem Katalog der British Library zufolge, schon vor dessen Tod über Edmund Chishull in englischen Besitz. Der Harleianus gehört zu den wenigen Codices, die den gesamten Text der Niketas-Katene enthalten. Allerdings scheint der Schreiber der Meinung gewesen zu sein, er könne hie und da einen längeren Abschnitt übergehen. Die Auslassungen mögen auch der Vorlage geschuldet sein; um bloße Lesefehler kann es sich kaum handeln. Wo sie bemerkt wurden, haben mindestens zwei Hände am Rand den Text nachgetragen.",
+          "candidate_score": 0.661572,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_160_162",
+          "bdc_text": "ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde . per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. , cui scribam ( si deo placuerit ) propediem Ein entsprechender Brief ist nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_92",
+          "psc_text": "Ps 105,35a–36b Die Angabe „Chrysostomus“ in Nd und Nh ist verrutscht und bezieht sich auf den folgenden Eintrag. Für Eusebius als Verfasser sprechen gute Gründe: Die Wortverbindung τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀθέων ἐθνῶν verweist deutlich auf den Lehrer in Cäsarea, ebenso die Art der Zitation von LXX:Wis:14:12: Wo Eusebius den verhältnismäßig selten zitierten Spruch anbringt, wird er durch Assoziierung von ἄσεμνος (Praeparatio I 9,18 = 39,2) oder ἀκόλαστος (Praeparatio VII 2,4 = 365,11) ausgelöst, beide Termini wie hier auf Götzenverehrung bezogen. Ps 106,2a–3b Zum ersten Stück (Fragment Nr. 3): Nomen und Attribute sind typisch für Eusebius. Es liegt inhaltlich nahe, den Satz im engen Kontext des folgenden Eusebius-Fragmentes zu vermuten. Zum zweiten Stück (Fragment Nr. 4): Die Ausdrucksweise deutet klar auf Eusebius: Den eröffnenden Imperativ τήρει δέ mit Konjunktion (ὡς, ὅπως, ὅτι) setzt Eusebius in Nachahmung des Origenes gerne ein, um eine Textbeobachtung mitzuteilen (was bei Chrysostomus nicht zu finden ist).",
+          "candidate_score": 0.661334,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_78",
+          "psc_text": "ναμάτων ἐν μεθέξει γενέσθαι πολλῶν· οἱ γὰρ ποταμοὶ οἱ εὐαγγελικοί εἰσι λόγοι. Vokabular und Bilder sind reichlich aus Eusebius belegbar, aber sie sind nicht ausschließlich eusebisch. Vor allem aber ist die Wendung ἐν μεθέξει γενέσθαι vornehmlich bei Kyrill und nie bei Eusebius zu finden. Niketas hat nicht nur den direkt überlieferten Eusebius-Kommentar herangezogen, sondern, wie an Textabgrenzungen ersichtlich ist, die Exzerpte sowohl in der Palästinischen Katene als auch deren Epitomierung in der Monophysitischen Katene. Dabei kann er den Kommentar für sich und eine Katene für sich benutzt haben, aber auch beides zugleich. Seine Arbeit erhält dadurch, neben der Gewinnung von neuen Bruchstücken, einen beträchtlichen Wert für die Kritik der schon bekannten. Manche Probleme von A P lassen sich mit ihr bereinigen oder überhaupt erst entdecken. Das Fragment zu Ps 134,19a–21b endet in A P mit einem syntaktischen Gebilde, das zu einer Konjektur herausfordert, aber mit dem bei Niketas stehenden Ausdruck",
+          "candidate_score": 0.659128,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_125_127",
+          "bdc_text": "eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ; Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_0",
+          "psc_text": "Vorbemerkung der Online-Edition Die vorliegende Online-Fassung der als „Eusebius von Caesarea Werke Band X: Der Psalmenkommentar. Teil 3: Fragmente zu Psalm 101–150. Herausgegeben von Franz Xaver Risch, GCS.NF 32, Berlin/Boston 2022“ publizierten Druckfassung wurde aus einer Classical Text Editor-Datei konvertiert. Die Apparate (Bezeugung und Varianten) sind daher (vorerst) nicht für die Anzeige im PTA optimiert, da grundsätzlich die Bezeugung des Lemmas fehlt. Dafür ersetzt die Online-Edition die fehlenden Bibelstellen-, Personen- und Ortsindices der gedruckten Edition. Da im ersten Band die allgemeiner einleitenden Fragen zum Psalmen-Kommentar des Eusebius von Cäsarea und seiner Überlieferung behandelt werden, beschränke ich mich hier im wesentlichen auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und",
+          "candidate_score": 0.657235,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_11",
+          "psc_text": "Lemma aufgreift. Der Hyparchetyp der Hauptzeugen las offenbar das indefinite Pronomen: πολλῶν τινων, A und P haben lediglich mit ihrer Akzentsetzung (τινῶν) die Enklise-Regel nicht befolgt. Die Übereinstimmung von P2 mit Cb, einem Zeugen der Monophystischen Katene, an dieser Stelle ist wohl kaum als Indiz für eine gemeinsame Vorlage zu deuten, da der Verfasser von Cb mehr noch als P2 zu eigenständigen Verbesserungen der Lesequalität neigt. Wenn P2 aber auf fol. 258r zu Ps 122,1a–c die Autorenzuweisung εὐσεβ in brauner Tinte nachträgt, scheint er doch eine andere Vorlage gekannt zu haben. Denn sie fehlt auch im Ambrosianus, mithin im Hyparchetyp. Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung",
+          "candidate_score": 0.655659,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_107",
+          "psc_text": "Der Zuweisung im Harleianus ist hier ohne weiteres zu trauen. Einen Hinweis auf seine Verfasserschaft gibt Eusebius sogar selbst, nämlich in dem Rückverweis zu Beginn der zweiten eusebischen Texteinheit, des Fragmentes zu Ps 118,2ab; dieser Hinweis ist meiner Meinung nach nicht von Niketas formuliert: ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἡμῖν ἐξήτασται, καιρὸς δὴ ἄνωθεν ἀρξαμένους τὸν πάντα ψαλμὸν ἐπισκέψασθαι. Vermutlich stellt das Fragment zu Vers 2ab die unmittelbare Fortsetzung dar; sie wird auch von Niketas geboten, der den durchgehenden Eusebius-Text mit einem Eintrag aus Theodoret unterbrochen hat. Ps 118,2ab Der Text in den Hauptzeugen, den Devreesse in seinem unten unter „Vorarbeiten“ genannten Werk nicht verzeichnet, ist offenkundig unvollständig, lässt sich aber unschwer mit dem Text bei Niketas verbinden und erweitern. Dort verweist er im ersten Satz auf das vorausgehende lange Exzerpt und enthält im zweiten Satz die zu den δεύτεροι notwendige Ergänzung mit den πρῶτοι.Vgl. Marguerite Harl (avec la collaboration de",
+          "candidate_score": 0.655228,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_1",
+          "psc_text": "auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und direkt im Coislinianus 44 und der Rest wiederum fragmentiert in verschiedenen Katenen. Der weitaus größere Teil des erhaltenen Kommentars zu Ps 101 bis 150 ist in der sogenannten Palästinischen Katene (Siglen A P) und ihrer Verarbeitung in der Monophysitischen Katene (Sigle C) aufbewahrt. Einige darin nicht enthaltene Partien sind der Psalmen-Katene des Niketas von Herakleia (Sigle N) zu entnehmen. Die Palästinische Katene Nachdem die große und unübersichtliche Menge der Handschriften, die eine Psalmenkatene enthalten, von Georg Karo und Hans Lietzmann in siebenundzwanzig Typen geordnet worden war,Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902) 20–66. entdeckte Marcel Richard, ausgehend",
+          "candidate_score": 0.654567,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22",
+          "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and",
+          "candidate_score": 0.654065,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_70",
+          "psc_text": "οἰκουμένην ἐσκεδασμένοι τυγχάνουσιν. Dieser Satz ist aus dem Kommentar von Theodoret genommen. Man ist also nicht befugt, Referate aus Eusebius dann für ursprünglicher als in der Palästinischen Katene vorliegend zu halten, wenn sie in eusebisch scheinender Manier erweitert sind. Im genannten Fall ist die Einfügung dank der Direktüberlieferung Theodorets einfach erkennbar, in anderen Fällen ist eine Identifikation nicht möglich. Dieselbe Vorsicht hat zu walten, wenn ein Fragment mit einem sicher eusebischen Gedanken erweitert ist: Er kann von Niketas aus einer anderen Stelle des Eusebius in den Katenen genommen und wiederholend versetzt worden sein. Der Katenist gibt nicht einfach ein unangetastetes Exzerpt wieder wie es die alten Katenenautoren gehandhabt hatten, sondern kontaminiert Eusebius mit Eusebius. Zum Beispiel übernimmt er in sein erstes Exzerpt aus dem Fragment zu Ps 106,13a–14b den Ausdruck τὰς λογικὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις aus dem vorausgehenden ersten Fragment zu Ps 106,10a–12b. Erweiterungen übernommener Fragmente können aber auch bedeuten,",
+          "candidate_score": 0.653804,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_1",
+          "psc_text": "auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und direkt im Coislinianus 44 und der Rest wiederum fragmentiert in verschiedenen Katenen. Der weitaus größere Teil des erhaltenen Kommentars zu Ps 101 bis 150 ist in der sogenannten Palästinischen Katene (Siglen A P) und ihrer Verarbeitung in der Monophysitischen Katene (Sigle C) aufbewahrt. Einige darin nicht enthaltene Partien sind der Psalmen-Katene des Niketas von Herakleia (Sigle N) zu entnehmen. Die Palästinische Katene Nachdem die große und unübersichtliche Menge der Handschriften, die eine Psalmenkatene enthalten, von Georg Karo und Hans Lietzmann in siebenundzwanzig Typen geordnet worden war,Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902) 20–66. entdeckte Marcel Richard, ausgehend",
+          "candidate_score": 0.652863,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_113",
+          "psc_text": "Verfasser Eusebius an. Seinen häufig richtigen, häufig aber auch falschen Zuweisungen möchte man hier wieder ohne weiteres vertrauen, da der Text zwei auffällige Merkmale der eusebischen Diktion enthält: σφόδρα ἀκριβῶς ist bei anderen christlichen Exegeten selten, sehr häufig aber bei Eusebius; in Verbindung mit einem Verbum des Sagens (hier λέγων) begegnet es nur bei Eusebius. Διὸ λέλεκται ist eine typisch eusebische Zitateinleitung. Die Formulierung ἐπὶ τὴν οἰκείαν πατρίδα ἐπανιούσῃ weist ebenfalls auf Eusebius. Der Text ist bei Niketas eingebettet zwischen je einen Auszug aus Chrysostomus und Maximus Confessor, der als Origenes ausgegeben wird. Da sich beide identifizieren lassen, ist die Abgrenzung verhältnismäßig sicher. Bei Niketas kann jedoch nie ausgeschlossen werden, dass er einen weiteren, ungenannten Autor verschmolzen hat. Ps 119,7ab Sowohl in der Palästinischen Katene als auch bei Niketas wird das Fragment dem Eusebius zugewiesen, aber in der Palästinischen Katene beginnt der Text mitten im Satz. Niketas bietet einen vollständigeren",
+          "candidate_score": 0.651903,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_67_69",
+          "bdc_text": "Juni 1542 in Dôle immatrikulierte Hans Melchior von Schönau aus der Laufenburger Linie oder einer seiner Brüder. Vgl . Les livres des procurateurs de la nation germanique de l'ancienne universit é d'Orléans 1444-1602 , Bd. I/2 , hg. v . Detlef Illmer u. a. , Leiden 1980 , Nr. 1173 , S. 413f ; Adel an Ober- und Hochrhein. Beiträge zur Geschichte der Freiherren von Schönau , hg. v . Wernher Freiherr von Schönau-Wehr und Katharina Frings , Freiburg i. Br. 2001 , bes. S. 85. , qui , dum esset apud cardinalem , Lothoringii fratrem Kardinal Jean de Lorraine , 1498-1550 , war ein jüngerer Bruder von Herzog Anton II .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22",
+          "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and",
+          "candidate_score": 0.651086,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_94",
+          "psc_text": "ἐθνῶν ἁπάντων κλῆσις θεσπίζεται). Inhaltlich identisch heißt es in seiner περιοχή zu Ps 106: προφητεία κλήσεως ἐθνῶν (Periochae 136,118 Bandt). Ps 106,10a–12b Der als Fragment 7b gezählte Text steht allein bei Niketas (Nd fol. 97v; Ne fol. 355rv; Nh fol. 492r), und zwar zu Vers 10a nach einem Exzerpt aus Theodoret und vor dem nächsten Lemma Vers 11. Für den Überschuß gegenüber dem Fragment 7a in A P C ist eine Quelle anzunehmen, da es nicht der Arbeitsweise von Niketas enstpricht, mehr als den einen oder anderen Ausdruck hinzuzufügen. Der μείζων-Satz ist eusebisch, denn der Gedanke, dass die Dankbarkeit infolge der Erinnerung an Übel größer wird, findet sich sehr ähnlich im Kommentar zu Ps 85,11: ἐπιστρέφει τοίνυν αὐτὸς ἑαυτὸν καὶ μνήμην ποιεῖται τῆς αὐτοῦ ἁμαρτίας, ἵνα μείζων γένηται ἡ πρὸς τὸν θεὸν εὐχαριστία (PG 23, 1036 D5–7). Die folgende Wortverbindung τὴν αἰτίαν παρατίθησι δι’ ἥν haben laut der Datenbank TLG",
+          "candidate_score": 0.650155,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_125_127",
+          "bdc_text": "eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ; Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_12",
+          "psc_text": "Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung ändert: aus ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι macht er ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος τὴν ἐρήμωσιν ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι. Er erwartete zu ἀπεκλαίοντο einen Akkusativ, den er sich mit τὴν ἐρήμωσιν ausdachte, und sah nicht, dass τῆς ἑαυτῶν πατρίδος zum folgenden Partizip μεμνημένοι gehört. Das Verhältnis des Textes in A und P ist im großen und ganzen einfach und sicher zu bestimmen; einige Details müssen im Unklaren bleiben. Auf die gemeinsamen fenestrae habe ich bereits hingewiesen. Darüber hinaus fehlte im Hyparchetyp in der Kommentierung zu Ps 104 eine längere Passage; sie kann mit der Sekundärüberlieferung",
+          "candidate_score": 0.650137,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_125",
+          "bdc_text": "eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_0",
+          "psc_text": "Vorbemerkung der Online-Edition Die vorliegende Online-Fassung der als „Eusebius von Caesarea Werke Band X: Der Psalmenkommentar. Teil 3: Fragmente zu Psalm 101–150. Herausgegeben von Franz Xaver Risch, GCS.NF 32, Berlin/Boston 2022“ publizierten Druckfassung wurde aus einer Classical Text Editor-Datei konvertiert. Die Apparate (Bezeugung und Varianten) sind daher (vorerst) nicht für die Anzeige im PTA optimiert, da grundsätzlich die Bezeugung des Lemmas fehlt. Dafür ersetzt die Online-Edition die fehlenden Bibelstellen-, Personen- und Ortsindices der gedruckten Edition. Da im ersten Band die allgemeiner einleitenden Fragen zum Psalmen-Kommentar des Eusebius von Cäsarea und seiner Überlieferung behandelt werden, beschränke ich mich hier im wesentlichen auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und",
+          "candidate_score": 0.650059,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_0",
+          "psc_text": "Vorbemerkung der Online-Edition Die vorliegende Online-Fassung der als „Eusebius von Caesarea Werke Band X: Der Psalmenkommentar. Teil 3: Fragmente zu Psalm 101–150. Herausgegeben von Franz Xaver Risch, GCS.NF 32, Berlin/Boston 2022“ publizierten Druckfassung wurde aus einer Classical Text Editor-Datei konvertiert. Die Apparate (Bezeugung und Varianten) sind daher (vorerst) nicht für die Anzeige im PTA optimiert, da grundsätzlich die Bezeugung des Lemmas fehlt. Dafür ersetzt die Online-Edition die fehlenden Bibelstellen-, Personen- und Ortsindices der gedruckten Edition. Da im ersten Band die allgemeiner einleitenden Fragen zum Psalmen-Kommentar des Eusebius von Cäsarea und seiner Überlieferung behandelt werden, beschränke ich mich hier im wesentlichen auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und",
+          "candidate_score": 0.649658,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84",
+          "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff",
+          "candidate_score": 0.649167,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_124",
+          "psc_text": "Kommentar zu Ps 93,3–4 (PG 23, 1196 C13–14). Ps 140,8ab Eusebisch ist in diesem Fragment vor allem der Ausdruck βασκαινόντων τῇ κατὰ θεὸν αὐτοῦ προκοπῇ (vgl. In psalmum 69,2–4 = PG 23, 769 B5–6 und In psalmum 85,11 = PG 23, 1037 B4). Ps 141,3a–4a Das zweite Fragment ist in N dem Exzerpt zu Vers 4a aus Theodoret hinzugefügt. Die Doppelzuweisung an Theodoret und Eusebius, die in Nd auf Eusebius verkürzt wurde, trägt dem Rechnung. Die Lexik des Satzes ist für Eusebius gewöhnlich, der Tonfall ähnelt dem ersten Satz des Bruchstückes aus der Palästinischen Katene. Ps 144,10a–12b Übereinstimmend mit der Palästinischen Katene bietet Niketas den Text von Beginn des Fragmentes bis τῆς ἐξομολογήσεως ἀποδιδόασιν, durchsetzt ihn jedoch mit Auszügen aus Chrysostomus, Theodoret und Euthymius. Die Texteinheit mit dem Fragment 6b, in den Handschriften nicht eigens kenntlich gemacht, schließt unmittelbar an den mit δημιουργικῆς δυνάμεως endenden ersten Abschnitt des Fragmentes aus",
+          "candidate_score": 0.648064,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_108",
+          "psc_text": "genannten Werk nicht verzeichnet, ist offenkundig unvollständig, lässt sich aber unschwer mit dem Text bei Niketas verbinden und erweitern. Dort verweist er im ersten Satz auf das vorausgehende lange Exzerpt und enthält im zweiten Satz die zu den δεύτεροι notwendige Ergänzung mit den πρῶτοι.Vgl. Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome II. Catalogue des fragments, notes et indices = SC 190 (Paris 1972) 561. Wie er in die Hesychius-Überlieferung (PG 93, 1337 C3–6) geraten ist, bleibt unklar. Die Überlieferung in den Hauptzeugen ist anonym. Harl setzt ein Fragezeichen. Der Stil spricht indessen deutlich für Eusebius: Die nur von Niketas wiedergegebene Wendung καιρὸς ἐπισκέψασθαι im ersten Satz ist gut eusebisch, auch mal wie hier in Verbindung mit ἀρξαμένους. Die ebenfalls nur bei Niketas zu lesende einleitende Formulierung διὸ εἰκότως λέλεκται ist typisch für Eusebius; ebenso ist der sowohl in der Palästinischen Katene",
+          "candidate_score": 0.647883,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_108_110",
+          "bdc_text": "vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) . proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_107",
+          "psc_text": "Der Zuweisung im Harleianus ist hier ohne weiteres zu trauen. Einen Hinweis auf seine Verfasserschaft gibt Eusebius sogar selbst, nämlich in dem Rückverweis zu Beginn der zweiten eusebischen Texteinheit, des Fragmentes zu Ps 118,2ab; dieser Hinweis ist meiner Meinung nach nicht von Niketas formuliert: ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἡμῖν ἐξήτασται, καιρὸς δὴ ἄνωθεν ἀρξαμένους τὸν πάντα ψαλμὸν ἐπισκέψασθαι. Vermutlich stellt das Fragment zu Vers 2ab die unmittelbare Fortsetzung dar; sie wird auch von Niketas geboten, der den durchgehenden Eusebius-Text mit einem Eintrag aus Theodoret unterbrochen hat. Ps 118,2ab Der Text in den Hauptzeugen, den Devreesse in seinem unten unter „Vorarbeiten“ genannten Werk nicht verzeichnet, ist offenkundig unvollständig, lässt sich aber unschwer mit dem Text bei Niketas verbinden und erweitern. Dort verweist er im ersten Satz auf das vorausgehende lange Exzerpt und enthält im zweiten Satz die zu den δεύτεροι notwendige Ergänzung mit den πρῶτοι.Vgl. Marguerite Harl (avec la collaboration de",
+          "candidate_score": 0.647053,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_571",
+          "psc_text": "Ἀπὸ … ἐκπίπτων] vgl. AS III 515,20–26Ἀπὸ ποίων ποῖα ? δὲ εἰς οἷα μετελήλυθεν ὁ κατὰ θεὸν προκόψας, παρίστησιν ἀνωτέρω μὲν εἰπών· ἐκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου , ἐνταῦθα δέ· ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου, μή με καταισχύνῃς . καὶ ἀνωτέρω μέν φησι· βεβαίωσόν με , ὡς μήπω ἐν ἕξει τελείᾳ ὤν, ἐνταῦθα δέ· μή με καταισχύνῃς · τοῦτο … ἐκπίπτων] Nd 142v: anonym; Nh 539v: Theodoret fortgesetztτοῦτο γὰρ εἰώθει εἴωθε πάσχειν ὁ μετὰ τὴν ἐν θεῷ προκοπὴν ἐκπίπτων. Ὁδὸν ἐντολῶν σου ἔδραμον, ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου. Διέδραμόν … τετήρηκα] Ca 382r: Eusebius; Cb 363v: anonym; vgl. Nd 142v: anonym; vgl. Nh 539v: anonym Διέδραμόν … θεοῦ] A 234v: Eusebius; P 211v: Eusebius; Wa 214r: Eusebius; am Rand, ἄλλος im Text PG 23 (1369 D1–6) Harl 242–244 Διέδραμόν, φησίν, ἐν βραχεῖ χρόνῳ οὐ μιᾶς ἐντολῆς, ἀλλὰ πασῶν τῶν ἐντολῶν σου τὴν ὁδὸν ἔργοις ἐπιτελῶν καὶ αὐταῖς πράξεσι τὰ ὑπὸ",
+          "candidate_score": 0.646783,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_49",
+          "psc_text": "d’Évagre le Pontique, in: OCP 26 (1960) 307–348. Die Eusebius belangende Paraphrase der Palästinischen Katene ist durch wechselnde Zeichen und häufig auch an der Anführung von Autorennamen fassbar. Die Euseb-Stücke sind zum Teil auch dort zugewiesen, wo sie in den Hauptzeugen anonym sind. Ab Ps 108 (fol. 276r) finden sich unter dem Namen des Eusebius zusätzlich zu den paraphrasierten Fragmenten Scholien von Origenes. Ihre Identität lässt sich an der zweiten Randkatene des Vindobonensis theol. gr. 8 unproblematisch feststellen. Der in V wiedergegebene Text ist die Bearbeitung einer Vorlage, die älter ist nicht nur als A P, sondern auch als C. Daher kann er nicht nur zur Stützung der Haupttradition gegenüber C herangezogen werden, so im Fragment zu Ps 105,40a–42b mit der Wendung καὶ περὶ ἑτέρου ἔθνους oder im Fragment zu Ps 113,9a–11b mit ἀνάξιοι gegen ἄξιοι oder im Fragment zu Ps 118,34ab mit σώματος gegen στόματος. Er kann auch einen",
+          "candidate_score": 0.646644,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22",
+          "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and",
+          "candidate_score": 0.645686,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_23_25",
+          "bdc_text": "Quare falsus gaudio concepto prorsus excidi . Coenavit item mecum , quo die hęc scripsi , M. Heinrichus Liechtenstagius Bei Meister ( Magister? ) Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_92",
+          "psc_text": "Ps 105,35a–36b Die Angabe „Chrysostomus“ in Nd und Nh ist verrutscht und bezieht sich auf den folgenden Eintrag. Für Eusebius als Verfasser sprechen gute Gründe: Die Wortverbindung τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀθέων ἐθνῶν verweist deutlich auf den Lehrer in Cäsarea, ebenso die Art der Zitation von LXX:Wis:14:12: Wo Eusebius den verhältnismäßig selten zitierten Spruch anbringt, wird er durch Assoziierung von ἄσεμνος (Praeparatio I 9,18 = 39,2) oder ἀκόλαστος (Praeparatio VII 2,4 = 365,11) ausgelöst, beide Termini wie hier auf Götzenverehrung bezogen. Ps 106,2a–3b Zum ersten Stück (Fragment Nr. 3): Nomen und Attribute sind typisch für Eusebius. Es liegt inhaltlich nahe, den Satz im engen Kontext des folgenden Eusebius-Fragmentes zu vermuten. Zum zweiten Stück (Fragment Nr. 4): Die Ausdrucksweise deutet klar auf Eusebius: Den eröffnenden Imperativ τήρει δέ mit Konjunktion (ὡς, ὅπως, ὅτι) setzt Eusebius in Nachahmung des Origenes gerne ein, um eine Textbeobachtung mitzuteilen (was bei Chrysostomus nicht zu finden ist).",
+          "candidate_score": 0.645587,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41",
+          "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den",
+          "candidate_score": 0.645414,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_125_127",
+          "bdc_text": "eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ; Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_1",
+          "psc_text": "auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und direkt im Coislinianus 44 und der Rest wiederum fragmentiert in verschiedenen Katenen. Der weitaus größere Teil des erhaltenen Kommentars zu Ps 101 bis 150 ist in der sogenannten Palästinischen Katene (Siglen A P) und ihrer Verarbeitung in der Monophysitischen Katene (Sigle C) aufbewahrt. Einige darin nicht enthaltene Partien sind der Psalmen-Katene des Niketas von Herakleia (Sigle N) zu entnehmen. Die Palästinische Katene Nachdem die große und unübersichtliche Menge der Handschriften, die eine Psalmenkatene enthalten, von Georg Karo und Hans Lietzmann in siebenundzwanzig Typen geordnet worden war,Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902) 20–66. entdeckte Marcel Richard, ausgehend",
+          "candidate_score": 0.645401,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_12",
+          "psc_text": "Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung ändert: aus ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι macht er ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος τὴν ἐρήμωσιν ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι. Er erwartete zu ἀπεκλαίοντο einen Akkusativ, den er sich mit τὴν ἐρήμωσιν ausdachte, und sah nicht, dass τῆς ἑαυτῶν πατρίδος zum folgenden Partizip μεμνημένοι gehört. Das Verhältnis des Textes in A und P ist im großen und ganzen einfach und sicher zu bestimmen; einige Details müssen im Unklaren bleiben. Auf die gemeinsamen fenestrae habe ich bereits hingewiesen. Darüber hinaus fehlte im Hyparchetyp in der Kommentierung zu Ps 104 eine längere Passage; sie kann mit der Sekundärüberlieferung",
+          "candidate_score": 0.645225,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_80",
+          "psc_text": "einzelnen Wort bestehen, zur Vermutung, dass Niketas entweder den Eusebius-Kommentar oder ein Katenen-Exemplar aus einer anderen als der uns bekannten Überlieferung eingesehen hat, zum Beispiel καινή für σκηνήν im Fragment zu Ps 143,9ab. Zum Problem der Expositiones in psalmos von Pseudo-Athanasius Der Kommentar des Eusebius war Hauptquelle einer Psalmenkommentierung, die seit je dem Athanasius von Alexandreia zugeschrieben wurde und unter anderen in den Codices Parisini 166–167 verarbeitet war, auf denen die heute bekannten Expositiones in psalmos (CPG 2140) in Mignes Patrologia beruhen (PG 27, 60–545). Dass Eusebius Quelle für diesen Pseudo-Athanasius war, hat schon Niketas gesehen. Im Nachwort zu seiner Psalmenkatene (Nd fol. 259r; Nh fol. 652v) urteilt er richtig, dass Athanasius den Eusebius paraphrasiert habe: ὁ μὲν (= Ἀθανάσιος) τὰ ἐκείνου (= Εὐσεβίου) παραφράζων. Dass er damit einen anderen „Athanasius“ meint als jenen Autor in den Expositiones in psalmos, steht nicht zur Debatte. Alle Passagen, die mit dem Namen",
+          "candidate_score": 0.644533,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_50",
+          "bdc_text": "- Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138",
+          "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique",
+          "candidate_score": 0.644506,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_570",
+          "psc_text": "vgl. Nd 142v: Kyrill fortgesetzt; vgl. Nh 539r: Eusebius fortgesetzt; Achelis, Hippolyťs kleinere exegetische und homiletische Schriften 152,8–11 Ὁ … ἐκπίπτων] A 233v–234r: Eusebius; P 211r: Eusebius; vgl. V 296v: Eusebius; PG 23 (1369 C2–7); Harl 240Ὁ φιλαλήθης φιλαληθεὶς καὶ μηδέποτε μήποτε προφέρων προσφέρων ψευδῆ λόγον διὰ στόματος στόματος πεπαρρησιασμένως δὲ πάντα καὶ ( λέγων καὶ πράττων εἴποι ἄν Ps-Hippolyt ἐροῖ ἄν ἐρεῖ ἄν · ὁδὸν ἀληθείας ᾑρετισάμην. ἀλλὰ καὶ ὁ διὰ παντὸς πρὸ ὀφθαλμῶν διαθέμενος τιθέμενος τὰ τοῦ θεοῦ κρίματα κρίματα καὶ τὰς ἐντολὰς καὶ ἐπὶ πάσῃ λέξει πράξει μεμνημένος αὐτῶν ἐρεῖ ἐροῖ · τὰ κρίματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. Ἀπὸ … ἐκπίπτων] vgl. AS III 515,20–26Ἀπὸ ποίων ποῖα ? δὲ εἰς οἷα μετελήλυθεν ὁ κατὰ θεὸν προκόψας, παρίστησιν ἀνωτέρω μὲν εἰπών· ἐκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου , ἐνταῦθα δέ· ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου, μή με καταισχύνῃς . καὶ ἀνωτέρω μέν φησι· βεβαίωσόν με , ὡς μήπω ἐν ἕξει",
+          "candidate_score": 0.64414,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_12",
+          "psc_text": "Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung ändert: aus ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι macht er ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος τὴν ἐρήμωσιν ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι. Er erwartete zu ἀπεκλαίοντο einen Akkusativ, den er sich mit τὴν ἐρήμωσιν ausdachte, und sah nicht, dass τῆς ἑαυτῶν πατρίδος zum folgenden Partizip μεμνημένοι gehört. Das Verhältnis des Textes in A und P ist im großen und ganzen einfach und sicher zu bestimmen; einige Details müssen im Unklaren bleiben. Auf die gemeinsamen fenestrae habe ich bereits hingewiesen. Darüber hinaus fehlte im Hyparchetyp in der Kommentierung zu Ps 104 eine längere Passage; sie kann mit der Sekundärüberlieferung",
+          "candidate_score": 0.643914,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_428",
+          "psc_text": "τὸν Σύμμαχον· οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ ἀσχημοσύνην . Καὶ περιβαλέσθωσαν ὡσεὶ διπλοΐδα αἰσχύνην αὐτῶν. Καὶ … ἀκολούθως] A 177v: anonym; P 164v: anonym; Ca 361r: Eusebius; Cb 343r: Eusebius; vgl. V 280r: anonym; vgl. Nd 109r καὶ τοῦτο…περιβάλλονται: Eusebius; vgl. Ne 393rv: anonym; vgl. Nh 505r: Eusebius; PG 23 (1340 D3–11)Καὶ τοῦτο μάθοις ἂν ἐπιστήσας, ποίας ἄρα Ἰουδαίων παῖδες κέκτηνται διανοίας ὁρῶντες τὰ μὲν ἑαυτῶν σεμνὰ καὶ ἅγια ἐκ βάθρων ἠφανισμένα τοῦ δὲ πρὸς αὐτῶν αὐτὸν ἀτιμίᾳ περιβληθέντος σταυρῷ τε καὶ θανάτῳ παραδοθέντος am Rand in , ἀτιμίᾳ παραδοθέντος σταυρῷ τε καὶ θανάτῳ , τὸ μὲν τοῦ θανάτου μνῆμα σπουδαῖς τε καὶ φιλοτιμίαις τετιμημένον, τὰς δὲ διὰ τῆς αὐτοῦ δυνάμεως καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἱδρυθείσας ἠδρυνθείσας ἐκκλησίας ἱδρυνθείσας (ἱδρυνθήσας ἐκκλησίας nach δυνάμεως τῆς οἰκουμένης αὐξούσας ὁσημέραι ὡσημέραι καὶ πληθυνούσας πλη��υούσας καὶ ἐπὶ μέγα ἐπὶ μετα ἔτι μετὰ δόξης προϊούσας· ταῦτα γὰρ ὁρῶντες ὀφθαλμοῖς Ἰουδαίων παῖδες ~ , πῶς οὐκ ἐντροπὴν καὶ",
+          "candidate_score": 0.643858,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_650",
+          "psc_text": "291v: Eusebius; P 254v: anonym; Curti 44Καὶ τοὺς ὁδεύοντας δὲ τὴν καλὴν ὁδὸν τὴν ἄγουσαν ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ τὴν ἐπουράνιον καὶ ἐν ταῖς κατὰ θεὸν προκοπαῖς ἀναβαίνοντας οὐδὲν παρενοχλήσει δι’ ὃν ἐκτήσαντο ἐκτήσατο βοηθόν, ἐπεὶ καὶ νοήμων ἐστὶν ἔστιν υἱὸς ἀπὸ καύματος διασῳζόμενος κατὰ τὴν θείαν παροιμίαν συγκαιομένου ὑπὸ ἀπὸ ἡλίου τοῦ μὴ σπουδαίου· οὐ γὰρ ἄξιος τῆς τοιαύτης εὐλογίας. ἀμέλει γοῦν τὰ ἐπὶ τὴν πέτραν σπαρέντα καυματισθέντα ὑπὸ ἡλίου ἐξηράνθη . καὶ τὴν χόρτῳ δὲ παραβαλλομένην πᾶσαν σάρκα ἀνατέλλων ὁ ἥλιος σὺν τῷ καύσωνι κατὰ τὸν τὸν θεῖον Ἰάκωβον ξηραίνει . περὶ δὲ τῶν εὐεργετουμένων ἐν Ἡσαΐᾳ λέγεται· οὐ μὴ πατάξει αὐτοὺς ὁ ἥλιος οὐδὲ ὁ καύσων . καὶ εἰ ἓν ὂν ὃν περὶ ψεκτῶν ἡλίου καὶ σελήνης εἰρημένα ἀναλογίαν ἐχόντων πρὸς ἐκείνους οἷς εἴρηται Εἰ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης λαβεῖν δεῖ τὸ προκείμενον, ῥητέον· ὁ … αὐτῷ] vgl. Nd 167r: Origenes; vgl. Nh 562v: Origenesὁ",
+          "candidate_score": 0.643761,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_61_63",
+          "bdc_text": "Vielleicht spiegelt sich in diesem Gerücht die vorübergehende Rückkehr des französischen Gesandten Antoine Polin aus Konstantinopel , der im Frühjahr 1542 zwei kostbare Pferde als Geschenk des Sultans mitgebracht hatte . Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_54",
+          "psc_text": "von Eusebius als uns heute vergönnt ist. Die griechischen Fragmente zur Theophanie (CPG 3488) sind aus seiner Lukas-Katene gewonnen, ebenso die Schrift De solemnitate paschali (CPG 3479). Sein literarisches Engagement lässt daher von selbst die Frage aufkommen, ob er über die Fragmente in der Katene hinaus nicht auch den Psalmen-Kommentar des Eusebius oder größere Teile davon unabhängig von der Fragmentierung in der Palästinischen Katene kannte. Und tatsächlich gelang Gilles Dorival der Nachweis, dass unbekannte Texteinheiten aus Eusebius enthalten sind, und er nahm an, dass Niketas noch dessen ganzen Kommentar vor sich gehabt habe.Vgl. Gilles Dorival, La reconstitution du Commentaire sur les Psaumes d’Eusèbe de Césarée grâce aux chaînes exégétiques grecques, en particulier la chaîne de Nicétas, in: Texte und Untersuchungen 128 = Studia Patristica XV 1 (Berlin 1984) 170–176; Les Chaînes (wie Anm. 3) III 545–546. Ob freilich Niketas tatsächlich eine Gesamtausgabe von Eusebs Psalmen-Kommentar benutzen konnte oder nur über",
+          "candidate_score": 0.642765,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_815",
+          "psc_text": "Φωναὶ τοῦ κατὰ θεὸν ἀγωνιζομένου Οἵτινες ἐλογίσαντο ἀδικίας ἐν καρδίᾳ. Ἐμελέτησαν … περιπεσεῖν] Nd 216r: Eusebius; Nh 609v: EusebiusἘμελέτησαν ἄδικα ἄδικα παράνομα βλαβερά ἐν μὲν τοῖς λογισμοῖς κρύπτοντες τὴν ἑαυτῶν κακίαν, τὴν δὲ γλῶτταν γλῶτταν εἰς κολακείαν εἰς ἀπάτην παρεσκευασμένοι ὁμοίως τῷ ὄφει τῷ ἀπατήσαντί ποτε τὴν ἐν παραδείσω γυναῖκα. ἐπεῖ κἀκεῖνος προσῄει μὲν τῇ γυναικὶ φιλίαν ὑποκρινόμενος φροντίζειν τε αὐτῆς καὶ κή��εσθαι προσποιούμενος, ἔκρυπτε δὲ ἐν τοῖς ἑαυτοῦ λόγοις τὸν θανατηφόρον ἰὸν τῆς παραβάσεως. τοιοῦτοι δ’ ἂν εἶεν οἱ ἄθεοι αἱρεσιῶται καὶ οἱ διὰ τῆς σοφίας τοὺ κόσμου τούτου ὁπλιζόμενοι εἰς πόλεμον καὶ τὴν γλῶσσαν ἀκονῶντες αὐτῶν μετὰ τοῦ κρύπτειν ὑπὸ τὰ χείλη τὸν ἰὸν ἰὸν τὸν τῶν ἀσπίδων δυνάμεων τινῶν δηλαδὴ πονηρῶν. εὔχεται τοίνυν ὁ προφήτης ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ φυλαχθῆναι πρὸς τὸ μὴ τοιούτοις περιπεσεῖν. Ἡ κεφαλὴ τοῦ κυκλώματος αὐτῶν, κόπος τῶν χειλέων αὐτῶν καλύψει αὐτούς. πεσοῦνται ἐπ’ αὐτοὺς ἄνθρακες, ἐν πυρὶ καταβαλεῖς αὐτούς, ἐν ταλαιπωρίαις οὐ",
+          "candidate_score": 0.642735,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29",
+          "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).",
+          "candidate_score": 0.64236,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_558",
+          "psc_text": "προκοπῆς τοῦ τὰ θεῖα παιδευομένου καὶ τῆς μελλούσης ἐπιστήσεσθαι τοῦ θεοῦ κρίσεως μεμαθηκότος. Σαφὴς δὲ καὶ ἡ τῶν κριμάτων πρὸς τὰ προλεχθέντα διαφορὰ καὶ μάλιστα πρὸς τὸν περὶ τῶν μαρτυριῶν λόγον, ἐν ᾧ καὶ περὶ τῶν κριμάτων τοῦ θεοῦ προμεμαρτύρηται· ἐν γὰρ τοῖς πάλαι διὰ τῶν θείων γραφῶν περὶ τῶν μελλόντων ἔσεσθαι μεμαρτυρημένοις καὶ τὰ περὶ τῆς κρίσεως τοῦ θεοῦ περιείληπται, ἅπερ ὁ μεμαθηκὼς ἔλεγεν· ἔγνων, κύριε, ὅτι δικαιοσύνη τὰ κρίματά σου , καὶ πάλιν· καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου· ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην . Μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν. Ἀλλ’ … θεόν] Nd 138v: Eusebius; Nh 534v: EusebiusἈλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἡμῖν ἐξήτασται, καιρὸς δὴ ἄνωθεν ἀρξαμένους τὸν πάντα ψαλμὸν ἐπισκέψασθαι. οἱ μὲν οὖν πρῶτοι μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ μηδαμοῦ μηδαμῶς ἔξω τοῦ νόμου βαίνοντες. οἱ … θεοῦ] Ca 379r: Theodoret; Cb 361r: anonym; PG 93 (1337",
+          "candidate_score": 0.642225,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109_111",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) . proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . . Geldrius affinisVor affinis ein gestrichenes , unlesbares Wort .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_58",
+          "psc_text": "Sinnentstellende Wortauffassungen wie σταυροῦ statt σωτῆρος im Fragment zu Ps 101,23a–25a oder λόγοις (durch Assoziierung mit dem vorausgehenden λόγος) statt ἔργοις im Fragment zu Ps 102,22a–c verraten ein geringes Interesse des Schreibers am Inhalt, doch kann eine Abweichung vom originalen Niketas-Text, besonders wenn sie keinen inhaltlichen Fehler darstellt, bereits traditionell sein. Das zeigen Übereinstimmungen mit dem Laurentianus, zum Beispiel im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c, wo Nd und Ne ὁ προφήτης einfügen und τούτων mit τῶν ζῴων verdeutlichen. (Ne) Laurentianus Plut. V 14 (12. Jh.) Der Florentiner Codex enthält auf 431 Folia die Niketas-Katene von Ps 77,1a bis Ps 112,9. Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht",
+          "candidate_score": 0.642114,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_125_127",
+          "bdc_text": "eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ; Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_94",
+          "psc_text": "ἐθνῶν ἁπάντων κλῆσις θεσπίζεται). Inhaltlich identisch heißt es in seiner περιοχή zu Ps 106: προφητεία κλήσεως ἐθνῶν (Periochae 136,118 Bandt). Ps 106,10a–12b Der als Fragment 7b gezählte Text steht allein bei Niketas (Nd fol. 97v; Ne fol. 355rv; Nh fol. 492r), und zwar zu Vers 10a nach einem Exzerpt aus Theodoret und vor dem nächsten Lemma Vers 11. Für den Überschuß gegenüber dem Fragment 7a in A P C ist eine Quelle anzunehmen, da es nicht der Arbeitsweise von Niketas enstpricht, mehr als den einen oder anderen Ausdruck hinzuzufügen. Der μείζων-Satz ist eusebisch, denn der Gedanke, dass die Dankbarkeit infolge der Erinnerung an Übel größer wird, findet sich sehr ähnlich im Kommentar zu Ps 85,11: ἐπιστρέφει τοίνυν αὐτὸς ἑαυτὸν καὶ μνήμην ποιεῖται τῆς αὐτοῦ ἁμαρτίας, ἵνα μείζων γένηται ἡ πρὸς τὸν θεὸν εὐχαριστία (PG 23, 1036 D5–7). Die folgende Wortverbindung τὴν αἰτίαν παρατίθησι δι’ ἥν haben laut der Datenbank TLG",
+          "candidate_score": 0.641544,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_61_63",
+          "bdc_text": "Vielleicht spiegelt sich in diesem Gerücht die vorübergehende Rückkehr des französischen Gesandten Antoine Polin aus Konstantinopel , der im Frühjahr 1542 zwei kostbare Pferde als Geschenk des Sultans mitgebracht hatte . Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84",
+          "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff",
+          "candidate_score": 0.641258,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_61_63",
+          "bdc_text": "Vielleicht spiegelt sich in diesem Gerücht die vorübergehende Rückkehr des französischen Gesandten Antoine Polin aus Konstantinopel , der im Frühjahr 1542 zwei kostbare Pferde als Geschenk des Sultans mitgebracht hatte . Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_24",
+          "psc_text": "als Vermengung der ersten Palästinischen Katene mit einer zweiten Palästinischen Katene ansah. Die Tradition dieser Komposition teilt er in wiederum zwei Katenen, zu deren erster die von mir benutzten Handschriften gehören.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 232–248. Für Chrysostomus und Hesychius ist die ehemals so genannte Monophysitische Katene von enormer Bedeutung. Die Reste der anderweitig nicht bekannten Ausführungen zu Ps 101 bis 106 von Chrysostomus hat Anne-Marie Malingrey aus ihr ediert,Anne-Marie Malingrey, Fragments du commentaire de Jean Chrysostome sur les psaumes 103 à 106, in: Jürgen Dummer u. a. (Hrsg.), Texte und Textkritik = Texte und Untersuchungen 133 (Berlin 1987) 351–378. und die lückenhafte Direktüberlieferung des sogenannten Commentarius magnus (CPG 6554) von Hesychius kann mit ihr weitgehend ersetzt werden. Von Eusebius enthält sie keine neuen Bruchstücke. Die Eklogen bewahren den Text der Palästinischen Katene, soweit sie ihn übernommen haben, stehen aber nicht in der Tradition des Hyparchetyps der Hauptzeugen.",
+          "candidate_score": 0.64094,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_23",
+          "psc_text": "von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and an Assessment of its Position in the Exegetical Tradition (Diss. Leuven 2020) 13–39. Marcel Richard hatte die Katene in ihm als monophysitisch und ägyptisch bezeichnet,Vgl. Richard, Les premières chaînes (wie Anm. 2) 93. wogegen sich Gilles Dorival wandteDorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 27–29. und sie aufgrund eingehender Untersuchungen als Vermengung der ersten Palästinischen Katene mit einer zweiten Palästinischen Katene ansah. Die Tradition dieser Komposition teilt er in wiederum zwei Katenen, zu deren erster die von mir benutzten Handschriften gehören.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 232–248. Für Chrysostomus und Hesychius ist die ehemals so genannte Monophysitische Katene von",
+          "candidate_score": 0.640447,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_816",
+          "psc_text": "κρύπτειν ὑπὸ τὰ χείλη τὸν ἰὸν ἰὸν τὸν τῶν ἀσπίδων δυνάμεων τινῶν δηλαδὴ πονηρῶν. εὔχεται τοίνυν ὁ προφήτης ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ φυλαχθῆναι πρὸς τὸ μὴ τοιούτοις περιπεσεῖν. Ἡ κεφαλὴ τοῦ κυκλώματος αὐτῶν, κόπος τῶν χειλέων αὐτῶν καλύψει αὐτούς. πεσοῦνται ἐπ’ αὐτοὺς ἄνθρακες, ἐν πυρὶ καταβαλεῖς αὐτούς, ἐν ταλαιπωρίαις οὐ μὴ ὑποστῶσιν. Προφητικῶς … ἐξέδωκεν] A 359v: Eusebius; P 308rv: EusebiusΠροφητικῶς λέγεται τὸ μετελευσόμενον τοὺς ἀσεβεῖς τέλος· ἔσται γάρ, φησίν, τοῖς νῦν ὑπερηφάνοις καὶ τὰ τοιαῦτα τολμῶσιν ἐπὶ τέλει τῶν πραγμάτων τάδε καὶ τάδε. καὶ καταλήψεται αὐτοὺς τάδε· πρῶτον μὲν κυκλώσει αὐτοὺς τὰ διαβούλια αὐτῶν κατὰ τὸν προφήτην, εἶτα πεσοῦνται ἐπ’ αὐτοὺς ἄνθρακες καὶ ἐν πυρὶ καταβληθήσονται, δῆλον δὲ ὅτι τῷ αἰωνίῳ· τοῦτο γὰρ ἐκδέχεται πάντας τοὺς ἀσεβεῖς. Κεφαλὴ … ἐνθύμησις] vgl. Nd 217v: anonym; vgl. Nh 611r: anonym Κεφαλὴ δὲ κυκλώματος τῶν ἁμαρτημάτων ὁ λογισμὸς καὶ ἡ ἐνθύμησις. τῆς οὖν ἐπιβουλῆς αὐτῶν τῆς κατ’ ἐμοῦ, δι’ ἧς ἐκύκλωσέ με",
+          "candidate_score": 0.639868,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_108_110",
+          "bdc_text": "vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) . proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_93",
+          "psc_text": "Satz im engen Kontext des folgenden Eusebius-Fragmentes zu vermuten. Zum zweiten Stück (Fragment Nr. 4): Die Ausdrucksweise deutet klar auf Eusebius: Den eröffnenden Imperativ τήρει δέ mit Konjunktion (ὡς, ὅπως, ὅτι) setzt Eusebius in Nachahmung des Origenes gerne ein, um eine Textbeobachtung mitzuteilen (was bei Chrysostomus nicht zu finden ist). ἀπολύτως καὶ ἀδιορίστως ἁπάντων erinnert deutlich an Supplementa ad Marinum (PG 22, 1004 D5–6): ἀορίστως καὶ ἀπoλύτως τοὺς πάντας δηλώσαντες. Die Verbindung des Superlativs σαφέστατα mit θεσπίζειν hat dem TLG zufolge nur Eusebius. κλῆσις τῶν ἐθνῶν θεσπίζεται ist ohnehin kennzeichnend für ihn (vgl. Demonstratio VI 2,2 = 253,6: ἡ τῶν ἐθνῶν ἁπάντων κλῆσις θεσπίζεται). Inhaltlich identisch heißt es in seiner περιοχή zu Ps 106: προφητεία κλήσεως ἐθνῶν (Periochae 136,118 Bandt). Ps 106,10a–12b Der als Fragment 7b gezählte Text steht allein bei Niketas (Nd fol. 97v; Ne fol. 355rv; Nh fol. 492r), und zwar zu Vers 10a nach einem Exzerpt aus",
+          "candidate_score": 0.639639,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_668",
+          "psc_text": "ᾄδειν τῷ νικοποιῷ κυρίῳ. τοιοῦτος δὲ ἦν ὁ ὑπὸ Μωυσέα Ἰσραήλ, ᾧ ἐλέγετο· σιώπα καὶ ἄκουε, Ἰσραήλ , καί· κύριος πολεμήσει περὶ ὑμῶν ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ ὑμεῖς σιγήσεσθε . διὰ δὲ τῶν προκειμένων οἱ … ὑπακούουσιν] vgl. Nd 171r εἰσάγων τοὺς…ὑπακούουσιν: Eusebius; vgl. Nh 567r: Eusebiusοἱ δηλωθέντες ἡμῖν διὰ τῶν ἔμπροσθεν παλαιοὶ πρεσβύται καὶ δημογέροντες τὸν νέον λαὸν διδάσκουσι λέγειν τὰ προκείμενα, οἱ δὲ ἅτε μαθηταὶ ὑπακούουσιν. Ἰσραὴλ δέ ἐστιν ὁ δυνάμενος λέγειν· εἰ μὴ ὅτι κύριος ἦν ἐν ἡμῖν, τουτέστι πᾶς ὁ ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν κύριον διὰ καθαρότητα ψυχῆς, ἀλλ’ οὐχ’ ὁ ἐπὶ τῷ κατὰ σάρκα γένει σεμνυνόμενος. Ὁ … καθαρότητα] Nd 171v: Eusebius; Nh 567v: EusebiusὉ μὲν πρὸ τῶν πειρασμῶν νεκρὸς ὢν δι’ ἁμαρτίας εἰς βυθὸν κακῶν χωρήσας κατὰ τοὺς τῶν διωγμῶν καιροὺς νεκρὸς ὢν κατεπόθη, ὁ δὲ πρὸ τούτου ζῶν κατὰ θεόν, ἔπειτα ἐν καιροῖς διωγμῶν ἐξομοσάμενος καὶ εἰς παντελῆ χωρήσας ἀποστασίαν ζῶν κατεπόθη. τοῦτο",
+          "candidate_score": 0.639626,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_53",
+          "psc_text": "C 21). Überliefert wurde sie offensichtlich in zwei Bänden, von denen der eine Ps 1–76, der andere Ps 77–150 behandelte. Von Karo und Lietzmann wird sie unter dem Typ VIII beschrieben,Vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 32–35. von Gilles Dorival als eine Vertreterin der „Gemischten Konstantinopolitanischen Katenen“ eingeordnet und ausführlich analysiert.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 492–565. Entstanden ist sie zwischen 1088 und 1105, sehr wahrscheinlich im Zusammenhang mit seiner Lehrtätigkeit.Zu Biographie und Werk s. Bram Roosen, The works of Nicetas Heracleensis (ὁ) τοῦ Σερρῶν, in: Byzantion 69 (1999) 119–144. Niketas besaß Zugang zu sehr viel mehr Schriften von Eusebius als uns heute vergönnt ist. Die griechischen Fragmente zur Theophanie (CPG 3488) sind aus seiner Lukas-Katene gewonnen, ebenso die Schrift De solemnitate paschali (CPG 3479). Sein literarisches Engagement lässt daher von selbst die Frage aufkommen, ob er über die Fragmente in der Katene hinaus nicht auch den Psalmen-Kommentar",
+          "candidate_score": 0.639155,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_80",
+          "psc_text": "einzelnen Wort bestehen, zur Vermutung, dass Niketas entweder den Eusebius-Kommentar oder ein Katenen-Exemplar aus einer anderen als der uns bekannten Überlieferung eingesehen hat, zum Beispiel καινή für σκηνήν im Fragment zu Ps 143,9ab. Zum Problem der Expositiones in psalmos von Pseudo-Athanasius Der Kommentar des Eusebius war Hauptquelle einer Psalmenkommentierung, die seit je dem Athanasius von Alexandreia zugeschrieben wurde und unter anderen in den Codices Parisini 166–167 verarbeitet war, auf denen die heute bekannten Expositiones in psalmos (CPG 2140) in Mignes Patrologia beruhen (PG 27, 60–545). Dass Eusebius Quelle für diesen Pseudo-Athanasius war, hat schon Niketas gesehen. Im Nachwort zu seiner Psalmenkatene (Nd fol. 259r; Nh fol. 652v) urteilt er richtig, dass Athanasius den Eusebius paraphrasiert habe: ὁ μὲν (= Ἀθανάσιος) τὰ ἐκείνου (= Εὐσεβίου) παραφράζων. Dass er damit einen anderen „Athanasius“ meint als jenen Autor in den Expositiones in psalmos, steht nicht zur Debatte. Alle Passagen, die mit dem Namen",
+          "candidate_score": 0.638696,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_150",
+          "psc_text": "θεραπευτικὸν περινοεῖ ἑαυτῷ. τοῦτο δὲ ἦν ἡ πρὸς τὸν θεὸν εὐχή, ἣν μόνην εἶχε παραμυθίαν, δι’ ἧς ἐξαπλῶν ἑαυτοῦ αὐτοῦ τὴν ψυχὴν καὶ σύμπαντας ἑαυτῷ ἑαυτοῦ τοὺς λογισμοὺς προφέρων ἐνώπιον τοῦ θεοῦ λέγεται ἐνώπιον κυρίου ἐκχέειν τὴν δέησιν αὐτοῦ ἢ ἢ + καὶ über der Zeile τὴν λογοποιίαν αὐτοῦ ἑαυτοῦ κατὰ τὸν Σύμμαχον. Ἀλλὰ … οἰκτειρηθῇ] V 247r: (Athanasius-Serie); Nd 59r: Eusebius; Ne 227r: Eusebius; Nh 447r: Eusebius; PG 23 (1252 Α11–15)Ἀλλὰ καὶ ὁ κατὰ θεὸν πτωχός, τουτέστιν ὁ τῶν προφητῶν χορός, λύπης πεπληρωμένος ἐπὶ τῇ τοῦ προτέρου λαοῦ καταστροφῇ προσέρχεται τῷ κυρίῳ τὰς ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἀναπέμπων δεήσεις μετὰ νηστείας καὶ δακρύων , ὅπως ἂν καὶ αὐτὸς ὁ λαὸς οἰκτειρηθῇ. Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ. ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ θλίβωμαι, κλῖνον τὸ οὖς σου πρός με. ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσωμαί σε, ταχὺ εἰσάκουσόν μου. Ὁ … ἐμοῦ] vgl. Nd 59r παρρησία…ἐρεῖ τοῦτο: Eusebius; vgl. Ne 228v:",
+          "candidate_score": 0.638262,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32",
+          "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine",
+          "candidate_score": 0.638135,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_147_149",
+          "bdc_text": "Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer . accesseris , ab eo nomine meo peteres duos quaterniones in Appianum Myconius bezieht sich auf die 1529 in Mainz erschienene Ausgabe von Appians \"De civilibus Romanorum bellis historiarum libri 5\" ( VD 16 A 3163 ) ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29",
+          "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).",
+          "candidate_score": 0.638066,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_70",
+          "psc_text": "οἰκουμένην ἐσκεδασμένοι τυγχάνουσιν. Dieser Satz ist aus dem Kommentar von Theodoret genommen. Man ist also nicht befugt, Referate aus Eusebius dann für ursprünglicher als in der Palästinischen Katene vorliegend zu halten, wenn sie in eusebisch scheinender Manier erweitert sind. Im genannten Fall ist die Einfügung dank der Direktüberlieferung Theodorets einfach erkennbar, in anderen Fällen ist eine Identifikation nicht möglich. Dieselbe Vorsicht hat zu walten, wenn ein Fragment mit einem sicher eusebischen Gedanken erweitert ist: Er kann von Niketas aus einer anderen Stelle des Eusebius in den Katenen genommen und wiederholend versetzt worden sein. Der Katenist gibt nicht einfach ein unangetastetes Exzerpt wieder wie es die alten Katenenautoren gehandhabt hatten, sondern kontaminiert Eusebius mit Eusebius. Zum Beispiel übernimmt er in sein erstes Exzerpt aus dem Fragment zu Ps 106,13a–14b den Ausdruck τὰς λογικὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις aus dem vorausgehenden ersten Fragment zu Ps 106,10a–12b. Erweiterungen übernommener Fragmente können aber auch bedeuten,",
+          "candidate_score": 0.637994,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Januar 1550 ( s . Zürich Stadtarchiv , VIII. C. 48 , Nr. 70). . Gaudebam , ver [um ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41",
+          "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den",
+          "candidate_score": 0.63737,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_33",
+          "psc_text": "in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine Kopie von Ca. Die Unabhängigkeit des Pariser Codex vom Venetianer ist unzweifelhaft. Sie wird allein schon durch eine große fenestra in letzterem erwiesen: Cb bricht den Eintrag zu Ps 104,1a aus unersichtlichen Gründen ab und lässt mehrere Zeilen frei, um auf der nächsten Seite, übereinstimmend mit Ca, mit einem Auszug von Chrysostomus fortzufahren. Ca hat den ganzen, unproblematisch zu lesenden Text. Ebenso folgt Ca nicht dem Augensprung im Fragment zu Ps 102,22a–c von τόπου zu τόπου oder dem im Fragment zu Ps 118,173ab von ᾑρετισάμην zu ᾑρετισάμην oder der unerklärlichen Auslassung δι’ ἧς ἐξαπλῶν – δέησιν αὐτοῦ im ersten Fragment",
+          "candidate_score": 0.637146,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_50",
+          "bdc_text": "- Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_5",
+          "psc_text": "(12. / 13. Jh.) Die Handschrift,Zur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 23–24. die neben einer handschriftlichen Zählung am oberen Rand eine gestempelte am unteren Rand aufweist, beginnt mit der Katene zu Ps 83,4 und endet, in der modernen Zählung, auf 422v mitten in einem Auszug aus Didymus zu Ps 150,3ab. Eine jüngere Hand trug auf einem weiteren Blatt den Katenentext nach, aber auch sie bietet ihn nicht mehr vollständig und bricht im drittletzten Exzerpt nach vier Zeilen ab. Das Wenige, das noch fehlt, ist dem Patmiacus 215 zu entnehmen. Die im großen und ganzen zuverlässige Handschrift zeigt neben den üblichen Itazismen eine gewisse Unsicherheit in der Verwendung von ο und ω. Wo es sich nicht einfach um einen Fehler handelt, muss Eusebs Ausdrucksweise zur Entscheidung berücksichtigt werden: Im Fragment zu Ps 143,3ab lesen wir in A τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τῆς περὶ τῶν ἀνθρώπων, in P und,",
+          "candidate_score": 0.637122,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_27_29",
+          "bdc_text": "Charles Wittmer und J. Charles Meyer , Le livre de bourgeoisie de la ville de Strasbourg 1440-1530 , Texte , Teil II , Straßburg 1954 , S. 590 , Nr. 6041 ) . Vielleicht ist aber auch ein Bürger von Lichtensteig ( Kt. St . Gallen) gemeint , etwa Magister Heinrich Wirth ( s.",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22",
+          "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and",
+          "candidate_score": 0.637064,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_24",
+          "psc_text": "als Vermengung der ersten Palästinischen Katene mit einer zweiten Palästinischen Katene ansah. Die Tradition dieser Komposition teilt er in wiederum zwei Katenen, zu deren erster die von mir benutzten Handschriften gehören.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 232–248. Für Chrysostomus und Hesychius ist die ehemals so genannte Monophysitische Katene von enormer Bedeutung. Die Reste der anderweitig nicht bekannten Ausführungen zu Ps 101 bis 106 von Chrysostomus hat Anne-Marie Malingrey aus ihr ediert,Anne-Marie Malingrey, Fragments du commentaire de Jean Chrysostome sur les psaumes 103 à 106, in: Jürgen Dummer u. a. (Hrsg.), Texte und Textkritik = Texte und Untersuchungen 133 (Berlin 1987) 351–378. und die lückenhafte Direktüberlieferung des sogenannten Commentarius magnus (CPG 6554) von Hesychius kann mit ihr weitgehend ersetzt werden. Von Eusebius enthält sie keine neuen Bruchstücke. Die Eklogen bewahren den Text der Palästinischen Katene, soweit sie ihn übernommen haben, stehen aber nicht in der Tradition des Hyparchetyps der Hauptzeugen.",
+          "candidate_score": 0.637049,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_61_63",
+          "bdc_text": "Vielleicht spiegelt sich in diesem Gerücht die vorübergehende Rückkehr des französischen Gesandten Antoine Polin aus Konstantinopel , der im Frühjahr 1542 zwei kostbare Pferde als Geschenk des Sultans mitgebracht hatte . Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_59",
+          "psc_text": "Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht auf eigene Textgestaltung. Abweichungen wie ein vereinfachendes συνεργοῦντα für συγγεωργοῦντα im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c bleiben vereinzelte Eingriffe. Mitunter finden sich Erweiterungen gegenüber den anderen N-Handschriften, die jedoch für vorliegende Eusebius-Texte nicht relevant sind, beispielsweise im Eintrag zu Ps 110,10c (fol. 417v). (Nh) Harleianus 5791 (17. Jh.) Die junge Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502.",
+          "candidate_score": 0.636624,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32",
+          "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine",
+          "candidate_score": 0.636128,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Januar 1550 ( s . Zürich Stadtarchiv , VIII. C. 48 , Nr. 70). . Gaudebam , ver [um ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_7",
+          "psc_text": "falsche Genetiv Plural stand in der Vorlage. Denn P korrigiert während des Schreibens mit derselben schwarzen Tinte. (P) Patmiacus 215 (12. / 13. Jh.) Der mit dem Ambrosianus gleichaltrige Pergament-Codex aus dem Johannes-Kloster auf PatmosZur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 24. ist am Anfang ebenfalls beschädigt und beginnt mit der Katene zu Ps 78,3. Er endet auf fol. 356v mit einem anonym gebotenen Auszug aus Eusebius zu Ps 150,6. Dies dürfte auch das Ende der Katene gewesen sein. Ein Leser notiert nach einem größeren Abstand: πάνυ πέφυκεν ὠφέλιμος ἡ βίβλος. ταύτην μετελθὼν καλὸν εὑρήσεις πλοῦτον. Absicht des im Patmiacus vorliegenden Textes war es, den Kommentar des Theodoret mit der Katene zu verknüpfen. Zu diesem Zweck gibt der Katenist nach dem Lemma stets zuerst die Kommentierung von Theodoret wieder und fährt dann mit dem Katenentext fort, wie er sich auch im Ambrosianus findet, mit der Ausnahme, dass die",
+          "candidate_score": 0.636006,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Januar 1550 ( s . Zürich Stadtarchiv , VIII. C. 48 , Nr. 70). . Gaudebam , ver [um ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_0",
+          "psc_text": "Vorbemerkung der Online-Edition Die vorliegende Online-Fassung der als „Eusebius von Caesarea Werke Band X: Der Psalmenkommentar. Teil 3: Fragmente zu Psalm 101–150. Herausgegeben von Franz Xaver Risch, GCS.NF 32, Berlin/Boston 2022“ publizierten Druckfassung wurde aus einer Classical Text Editor-Datei konvertiert. Die Apparate (Bezeugung und Varianten) sind daher (vorerst) nicht für die Anzeige im PTA optimiert, da grundsätzlich die Bezeugung des Lemmas fehlt. Dafür ersetzt die Online-Edition die fehlenden Bibelstellen-, Personen- und Ortsindices der gedruckten Edition. Da im ersten Band die allgemeiner einleitenden Fragen zum Psalmen-Kommentar des Eusebius von Cäsarea und seiner Überlieferung behandelt werden, beschränke ich mich hier im wesentlichen auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und",
+          "candidate_score": 0.635831,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_61_63",
+          "bdc_text": "Vielleicht spiegelt sich in diesem Gerücht die vorübergehende Rückkehr des französischen Gesandten Antoine Polin aus Konstantinopel , der im Frühjahr 1542 zwei kostbare Pferde als Geschenk des Sultans mitgebracht hatte . Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_56",
+          "psc_text": "Les Chaînes (wie Anm. 3) III 513. konnte ich drei Codices auswerten. (Nd) Coislinianus 190 (13. / 14.Jh.) Der 259 Blätter umfassende Pariser Codex ist auf Pergament geschrieben, das teilweise ein Palimpsest darstellt; es enthält eine noch nicht zuzuordnende Psalmenkatene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 508. Ab fol. 196 sind 22 Seiten Papier eingelegt worden; die Herstellungsweise verweist auf Südtitalien.Zur Analyse der Herstellung, Lokalisierung und Datierung vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 505–507. Die Handschrift enthält den zweiten Band der Niketas-Katene und setzt unbeschädigt erst mit der Behandlung von Ps 80,2b ein. Das Fehlen des Materials ab Ps 77 dürfte der Vorlage anzulasten sein.Vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 507–508. Der Coislinianus bietet nicht den originalen Text, wie ihn Niketas der Öffentlichkeit übergab. Denn die Abweichungen zwischen Nh und Nd weisen dort auf eine Bearbeitung des Textes in Nd hin, wo Nh mit der Palästinischen",
+          "candidate_score": 0.635669,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32",
+          "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine",
+          "candidate_score": 0.635416,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148_150",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer . accesseris , ab eo nomine meo peteres duos quaterniones in Appianum Myconius bezieht sich auf die 1529 in Mainz erschienene Ausgabe von Appians \"De civilibus Romanorum bellis historiarum libri 5\" ( VD 16 A 3163 ) ; vgl. unten Nr. 1649 , 51 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29",
+          "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).",
+          "candidate_score": 0.63526,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_67",
+          "psc_text": "Der Name des Eusebius wird neben echten Eusebius-Stellen vorzugsweise bei Exzerpten aus Pseudo-Athanasius, Theodoret und, weniger häufig, aus Chrysostomus angegeben. Dies geschieht mit einer gewissen Regelmäßigkeit, so dass sich die Vermutung aufdrängt, dass in solchen Fällen die Namensangabe nicht den Autor des exzerpierten Textes mitteilen soll, sondern dessen Abhängigkeit von Eusebius. Was wir geneigt sind, für eine falsche Angabe zu halten, kann also auf die Quelle der Quelle deuten. Und tatsächlich setzen die drei genannten Autoren den Kommentar des Eusebius voraus und verarbeiten deutlicher eusebische Ideen als etwa Didymus oder Apolinarius. Die Arbeitsweise des Niketas muss hier nicht im einzelnen ausgebreitet werden; das geschieht an anderer Stelle.Franz Xaver Risch, Die Arbeitsweise des Niketas (erscheint 2023). Für die vorliegende Edition sollen nur einige Aspekte hervorgehoben werden. Die Kleinteiligkeit, mit der Niketas oftmals arbeitet, bringt es mit sich, dass so manche Phrase, die eusebische Eigenart verrät, nicht sicher als solche identifiziert werden",
+          "candidate_score": 0.635244,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138",
+          "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique",
+          "candidate_score": 0.634898,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_89",
+          "psc_text": "des davorstehenden Textes von Eusebius angesehen werden. Es handelt sich also um ein anderes Fragment aus Eusebius, das womöglich pseudo-athanasianisch bearbeitet ist. Ps 103,5a Niketas gibt Nd zufolge am Rand gleichzeilig mit dem Text als Verfasser Eusebius an. Eine überlieferungsbedingte Verschiebung der Angabe scheidet hier aus, da die vorausgehende und die folgende Passage, je ein Stück aus Basilius, klar abgrenzbar sind. Ne setzt dementsprechend nach dem letzten Worte einen Paragraphen; dass in Nh der Text ab καὶ φέρεται dem folgenden Basilius zugeschlagen ist, geht zu Lasten des unachtsamen Schreibers. Inhalt und Sprache weisen ziemlich deutlich auf Eusebius: Sowohl in der Demonstratio (IV 5 = 155,34–156,1 Heikel) als auch in der Theophanie I 6 (43,4–6 Gressmann), übernommen in De laudibus Constantini 11 (13,9–10 Heikel), erwähnt er die Lage der Erde auf dem Wasser, ausführlich auch im Kommentar zu Ps 23,1–2 (PG 23, 220 C7–D10). Der mit dem Adjektiv (nicht mit dem",
+          "candidate_score": 0.634896,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_61_63",
+          "bdc_text": "Vielleicht spiegelt sich in diesem Gerücht die vorübergehende Rückkehr des französischen Gesandten Antoine Polin aus Konstantinopel , der im Frühjahr 1542 zwei kostbare Pferde als Geschenk des Sultans mitgebracht hatte . Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_49",
+          "psc_text": "d’Évagre le Pontique, in: OCP 26 (1960) 307–348. Die Eusebius belangende Paraphrase der Palästinischen Katene ist durch wechselnde Zeichen und häufig auch an der Anführung von Autorennamen fassbar. Die Euseb-Stücke sind zum Teil auch dort zugewiesen, wo sie in den Hauptzeugen anonym sind. Ab Ps 108 (fol. 276r) finden sich unter dem Namen des Eusebius zusätzlich zu den paraphrasierten Fragmenten Scholien von Origenes. Ihre Identität lässt sich an der zweiten Randkatene des Vindobonensis theol. gr. 8 unproblematisch feststellen. Der in V wiedergegebene Text ist die Bearbeitung einer Vorlage, die älter ist nicht nur als A P, sondern auch als C. Daher kann er nicht nur zur Stützung der Haupttradition gegenüber C herangezogen werden, so im Fragment zu Ps 105,40a–42b mit der Wendung καὶ περὶ ἑτέρου ἔθνους oder im Fragment zu Ps 113,9a–11b mit ἀνάξιοι gegen ἄξιοι oder im Fragment zu Ps 118,34ab mit σώματος gegen στόματος. Er kann auch einen",
+          "candidate_score": 0.634475,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_125",
+          "bdc_text": "eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_1",
+          "psc_text": "auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und direkt im Coislinianus 44 und der Rest wiederum fragmentiert in verschiedenen Katenen. Der weitaus größere Teil des erhaltenen Kommentars zu Ps 101 bis 150 ist in der sogenannten Palästinischen Katene (Siglen A P) und ihrer Verarbeitung in der Monophysitischen Katene (Sigle C) aufbewahrt. Einige darin nicht enthaltene Partien sind der Psalmen-Katene des Niketas von Herakleia (Sigle N) zu entnehmen. Die Palästinische Katene Nachdem die große und unübersichtliche Menge der Handschriften, die eine Psalmenkatene enthalten, von Georg Karo und Hans Lietzmann in siebenundzwanzig Typen geordnet worden war,Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902) 20–66. entdeckte Marcel Richard, ausgehend",
+          "candidate_score": 0.633809,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_61_63",
+          "bdc_text": "Vielleicht spiegelt sich in diesem Gerücht die vorübergehende Rückkehr des französischen Gesandten Antoine Polin aus Konstantinopel , der im Frühjahr 1542 zwei kostbare Pferde als Geschenk des Sultans mitgebracht hatte . Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_136",
+          "psc_text": "de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt, die Codices Colbertinus 646 benutzt, nach der aktuellen Katalogisierung von Omont Parisinus gr. 463 aus dem 17. Jh., den Regius 1807, heute Parisinus gr. 146, und den Regius 1878, heute Parisinus gr. 139, aus dem schon der Colbertinus hervorgegangen war.Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus II–IV. Zur handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls",
+          "candidate_score": 0.633727,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_117_119",
+          "bdc_text": "August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_107",
+          "psc_text": "Der Zuweisung im Harleianus ist hier ohne weiteres zu trauen. Einen Hinweis auf seine Verfasserschaft gibt Eusebius sogar selbst, nämlich in dem Rückverweis zu Beginn der zweiten eusebischen Texteinheit, des Fragmentes zu Ps 118,2ab; dieser Hinweis ist meiner Meinung nach nicht von Niketas formuliert: ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἡμῖν ἐξήτασται, καιρὸς δὴ ἄνωθεν ἀρξαμένους τὸν πάντα ψαλμὸν ἐπισκέψασθαι. Vermutlich stellt das Fragment zu Vers 2ab die unmittelbare Fortsetzung dar; sie wird auch von Niketas geboten, der den durchgehenden Eusebius-Text mit einem Eintrag aus Theodoret unterbrochen hat. Ps 118,2ab Der Text in den Hauptzeugen, den Devreesse in seinem unten unter „Vorarbeiten“ genannten Werk nicht verzeichnet, ist offenkundig unvollständig, lässt sich aber unschwer mit dem Text bei Niketas verbinden und erweitern. Dort verweist er im ersten Satz auf das vorausgehende lange Exzerpt und enthält im zweiten Satz die zu den δεύτεροι notwendige Ergänzung mit den πρῶτοι.Vgl. Marguerite Harl (avec la collaboration de",
+          "candidate_score": 0.633192,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_92",
+          "psc_text": "Ps 105,35a–36b Die Angabe „Chrysostomus“ in Nd und Nh ist verrutscht und bezieht sich auf den folgenden Eintrag. Für Eusebius als Verfasser sprechen gute Gründe: Die Wortverbindung τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀθέων ἐθνῶν verweist deutlich auf den Lehrer in Cäsarea, ebenso die Art der Zitation von LXX:Wis:14:12: Wo Eusebius den verhältnismäßig selten zitierten Spruch anbringt, wird er durch Assoziierung von ἄσεμνος (Praeparatio I 9,18 = 39,2) oder ἀκόλαστος (Praeparatio VII 2,4 = 365,11) ausgelöst, beide Termini wie hier auf Götzenverehrung bezogen. Ps 106,2a–3b Zum ersten Stück (Fragment Nr. 3): Nomen und Attribute sind typisch für Eusebius. Es liegt inhaltlich nahe, den Satz im engen Kontext des folgenden Eusebius-Fragmentes zu vermuten. Zum zweiten Stück (Fragment Nr. 4): Die Ausdrucksweise deutet klar auf Eusebius: Den eröffnenden Imperativ τήρει δέ mit Konjunktion (ὡς, ὅπως, ὅτι) setzt Eusebius in Nachahmung des Origenes gerne ein, um eine Textbeobachtung mitzuteilen (was bei Chrysostomus nicht zu finden ist).",
+          "candidate_score": 0.633152,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29",
+          "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).",
+          "candidate_score": 0.631885,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_147_149",
+          "bdc_text": "Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer . accesseris , ab eo nomine meo peteres duos quaterniones in Appianum Myconius bezieht sich auf die 1529 in Mainz erschienene Ausgabe von Appians \"De civilibus Romanorum bellis historiarum libri 5\" ( VD 16 A 3163 ) ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28",
+          "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius",
+          "candidate_score": 0.631856,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_103",
+          "psc_text": "τάγματα ein, wofür sonst ein Bezug fehlt. Die Bezeichnung von Israel, Aaron, Gottesfürchtige, mitunter auch Levi, als τάγματα scheint für Eusebius typisch zu sein. Ihre Darstellung findet man bei ihm immer wieder: vgl. die Fragmente zu Ps 21,24–25 (PG 23, 209 C14–212 A9); zu Ps 111,1–3; zu 127,1bc und zu Ps 134,19a–21b. Das Motiv von den τάγματα übernimmt Theodoret im Kommentar zu Ps 113,18–20 (PG 80,1793 B13–D9); es hat den Anschein, dass Niketas um diese Abhängigkeit wusste, als er ein Exzerpt daraus dem Eusebius zuwies. Ps 117,4ab Wichtigstes Kriterium für die Zuschreibung an Eusebius ist die verbale und inhaltliche Übereinstimmung mit der Hypothesis zu Ps 133: τοὺς ἔτι κατηχουμένους ἐν προθύροις τῆς πρώτης καὶ στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἑστῶτας , οὓς καὶ δούλους ὀνομάζει ἅτε μηδεπώποτε πνεῦμα υἱοθεσίας εἰληφότας. Niketas oder ein anderer Rezipient des Eusebius hatte, um den Vers 117,4a zu kommentieren, keinen Anlass, eine Verbindung zu Ps 133 herzustellen, da",
+          "candidate_score": 0.631677,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_117_119",
+          "bdc_text": "August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29",
+          "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).",
+          "candidate_score": 0.631387,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_116_118",
+          "bdc_text": "Oporin musste sich am 1 . August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29",
+          "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).",
+          "candidate_score": 0.631309,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_125",
+          "bdc_text": "eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84",
+          "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff",
+          "candidate_score": 0.63103,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_613",
+          "psc_text": "με . β´ Τὴν … Ἱερουσαλήμ] vgl. Nd 164v–165r: anonym; vgl. Nh 561r: anonymΤὴν δευτέραν ᾠδὴν τῶν ἀναβαθμῶν εἰκότως προσφέρεται ὁ διὰ τῆς πρώτης ἐπακουσθείς. παρίστησι γοῦν τῆς μὲν παροικίας ἑαυτὸν ἀπηλλάχθαι ἐν δὲ τῇ ἐπανόδῳ τῇ εἰς τὰ οἰκεῖα τυγχάνων καὶ καθ’ ὁδὸν ὑπάρχων ἔτι ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων καὶ τῆς μακρᾶς πορείας τῆς μεταξὺ Βαβυλῶνος καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ. διό φησιν· ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου . ἐπιζητήσας … οἰκεῖα] vgl. Nd 165r: anonym; vgl. Nh 561r: anonymἐπιζητήσας δὲ καὶ πυθόμενος· πόθεν ἥξει; εὗρε τὸν βοηθόν. διό φησιν· ἡ βοήθειά μου παρὰ κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . εἶθ’ ὡς λοιπὸν ἔχοντι τὸν βοηθὸν ἀποκρίνεται ὁ λόγος· μὴ δῷς εἰς σάλον τὸν πόδα σου, μηδὲ νυστάξῃ νυστάξει ὁ φυλάσσων σε. καὶ πάλιν· ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐ συγκαύσει σε, οὐδὲ ἡ σελήνη τὴν νύκτα . καὶ πάλιν· κύριος φυλάξει φυλάξαι",
+          "candidate_score": 0.630645,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_116_118",
+          "bdc_text": "Oporin musste sich am 1 . August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_107",
+          "psc_text": "Der Zuweisung im Harleianus ist hier ohne weiteres zu trauen. Einen Hinweis auf seine Verfasserschaft gibt Eusebius sogar selbst, nämlich in dem Rückverweis zu Beginn der zweiten eusebischen Texteinheit, des Fragmentes zu Ps 118,2ab; dieser Hinweis ist meiner Meinung nach nicht von Niketas formuliert: ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ οὕτως ἡμῖν ἐξήτασται, καιρὸς δὴ ἄνωθεν ἀρξαμένους τὸν πάντα ψαλμὸν ἐπισκέψασθαι. Vermutlich stellt das Fragment zu Vers 2ab die unmittelbare Fortsetzung dar; sie wird auch von Niketas geboten, der den durchgehenden Eusebius-Text mit einem Eintrag aus Theodoret unterbrochen hat. Ps 118,2ab Der Text in den Hauptzeugen, den Devreesse in seinem unten unter „Vorarbeiten“ genannten Werk nicht verzeichnet, ist offenkundig unvollständig, lässt sich aber unschwer mit dem Text bei Niketas verbinden und erweitern. Dort verweist er im ersten Satz auf das vorausgehende lange Exzerpt und enthält im zweiten Satz die zu den δεύτεροι notwendige Ergänzung mit den πρῶτοι.Vgl. Marguerite Harl (avec la collaboration de",
+          "candidate_score": 0.630604,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22",
+          "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and",
+          "candidate_score": 0.630295,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_70_72",
+          "bdc_text": "von Lothringen. - Lit. : Gérald Chaix , in : LThK3 VI 1055. , videret ac audiret , quę videbantur esse contra patriam , abeundi libertate obtenta rediit ad suos .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_976",
+          "psc_text": "τῶν ἐθνῶν ἐνεργείας τοῖς ἑαυτῶν λόγοις καὶ ταῖς ἑαυτῶν εὐχαῖς καταδήσαντες οἱ τοῦ σωτῆρος ἀπόστολοι ὑπὲρ πάσας τὰς ἐκ σιδήρου πεποιημένας χειροπέδας τὴν δύμαμιν αὐτῶν, δι’ ἧς περιέτρεχον ὧδε κἀκεῖ καικεῖσε τὰ ἔθνη πάντα χειρούμενοι, τῷ ἑαυτῶν ἐπηγάγοντο βασιλεῖ. Παραλαβόντες δὲ τὰ ἔθνη εἰς μαθητείαν τὸν περὶ τῆς κρίσεως αὐτοῖς παρεδίδοσαν λόγον ἔγγραφον καταλιπόντες τὸ δόγμα, ὥστε ἔχειν διαπαντὸς εἰς ἀνάγνωσιν τὴν μνήμην τῶν ἐγγεγραμμένων ποιεῖσθαι. Μετὰ ταῦτα σφόδρα ἀκολούθως ἐπήγαγεν· δόξα αὕτη ἐστὶ πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ· ἑκάστῳ γὰρ τῶν ὁσίων τῶν ἀποδεδομένων ἡμῖν διὰ τούτων αὐτῶν κατορθοῦται ἡ δόξα, οἷον ὡς ἐπὶ παραδείγματος Παύλου δόξα ἦν τὸ λέγειν· οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ κόσμου τούτου . δόξα unlesbar δόξα δὲ ἦσαν αὐτοῦ καὶ λαοί, οὓς ἐλευθερώσας ἀπὸ τῆς δαιμονικῆς πλάνης τῷ Χριστοῦ λόγῳ προσηγάγετο ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ καὶ κύκλῳ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ ἐκκλησίαν συστησάμενος.",
+          "candidate_score": 0.630172,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_50",
+          "bdc_text": "- Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_59",
+          "psc_text": "Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht auf eigene Textgestaltung. Abweichungen wie ein vereinfachendes συνεργοῦντα für συγγεωργοῦντα im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c bleiben vereinzelte Eingriffe. Mitunter finden sich Erweiterungen gegenüber den anderen N-Handschriften, die jedoch für vorliegende Eusebius-Texte nicht relevant sind, beispielsweise im Eintrag zu Ps 110,10c (fol. 417v). (Nh) Harleianus 5791 (17. Jh.) Die junge Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502.",
+          "candidate_score": 0.630053,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_125",
+          "bdc_text": "eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41",
+          "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den",
+          "candidate_score": 0.629484,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_46",
+          "psc_text": "Wa hat versucht, die beiden Fenster zu Beginn des Fragmentes zu Ps 101,25b–29b zu schließen, zeigt dabei aber mit den Ausfüllungen αὐτοῦ ἀπό für das in C zu findende und wohl richtige μέχρι τῆς ἐκβάσεως und καιρῶν συνιδὼν τό für συνορᾷ τὸ ἀδύνατον διὰ τό wenig Geschick. Die beiden Fenster am Ende desselben Fragmentes, an deren Stelle in C kein Text vorliegt, werden dagegen sinnvoll ausgefüllt, wobei das zweite von ihnen durch einen Blick in die Bibel geschlossen werden konnte, das erste vielleicht nur glücklich geraten ist. Fraglich bleibt, ob die ältere Handschrift Wa hier einen älteren Text als den von A P repräsentiert und das Fenster wirklich erst später entstanden ist. (V) Vaticanus gr. 754 (10. Jh.) Der Codex Vaticanus gr. 754 aus dem zehnten Jahrhundert, der in der Forschung bereits viel Aufmerksamkeit erfahren hat, gruppiert um den Psaltertext eine Bearbeitung der Palästinischen Katene, die von Karo und LietzmannKaro",
+          "candidate_score": 0.629399,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_50",
+          "bdc_text": "- Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_143",
+          "psc_text": "TU 183 (Berlin / Boston 2019) 122–141. gesetzt. In dem von mir verarbeiteten Quellenmaterial begegnen sie nicht, waren aber wohl im ursprünglichen Werk angegeben.Vgl. hierzu Bandt, Eusebius (wie Anm. 46) 122–123. Der Kommentar des Eusebius enthielt, wie aus dem direkt überlieferten zweiten Teil seines Werkes zu ersehen ist, eine der Auslegung voranstehende Zitation der Lemmata. Deren Aufteilung kann jedoch für den dritten Teil nicht sicher aus den Fragmenten erschlossen werden; sie folgt deshalb der Präsentation in den Hauptzeugen. Ihr Text dagegen wurde aus der Göttinger Septuaginta von RahlfsAlfred Rahlfs, Psalmi cum Odis = Septuaginta X (Göttingen 21967). übernommen, da nicht davon ausgegangen werden kann, in der Palästinischen Katene habe der Bibeltext gestanden, den Eusebius kommentiert hat. Und selbst wenn in ihr Eusebs Psalmentext reproduziert gewesen wäre, könnte man ihn aus den rezenten Hauptzeugen A und P nicht rekonstruieren, da sie, wie schon Marguerite Harl festgestellt hat, nicht denselben Psalter benutzt",
+          "candidate_score": 0.629069,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_48_50",
+          "bdc_text": "1630 , 11f) . - Lit. : Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 . - Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_31",
+          "psc_text": "Hesychius zugewiesenen Einträgen steht unter εὐσεβίου der Text von Theodoret zu Vers 16 ὁ ἑβραῖος – βλαστήσαντα (PG 80, 1700C, wiederum von Montfaucon als Eusebius gedruckt = PG 23, 1277D–1280A). Ebenso ist der in Ca unter εὐσεβίου gebotene „Eusebius“ zu Vers 16b (PG 23, 1280 A) in der Ausgabe von Montfaucon von Theodoret (PG 80, 1700D). Dasselbe gilt für die jeweiligen Einträge zu Vers 17. Und, um noch ein letztes Beispiel anzuführen, fol. 359r enthält Texteinheiten von Theodoret als Einträge von Eusebius zu Ps 108,11ab und zu 108,14a, 14b und 15b. Entsprechend zu diesen Unsicherheiten bedeutet auch ein καὶ μετ’ ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus",
+          "candidate_score": 0.629015,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_56",
+          "psc_text": "Les Chaînes (wie Anm. 3) III 513. konnte ich drei Codices auswerten. (Nd) Coislinianus 190 (13. / 14.Jh.) Der 259 Blätter umfassende Pariser Codex ist auf Pergament geschrieben, das teilweise ein Palimpsest darstellt; es enthält eine noch nicht zuzuordnende Psalmenkatene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 508. Ab fol. 196 sind 22 Seiten Papier eingelegt worden; die Herstellungsweise verweist auf Südtitalien.Zur Analyse der Herstellung, Lokalisierung und Datierung vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 505–507. Die Handschrift enthält den zweiten Band der Niketas-Katene und setzt unbeschädigt erst mit der Behandlung von Ps 80,2b ein. Das Fehlen des Materials ab Ps 77 dürfte der Vorlage anzulasten sein.Vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 507–508. Der Coislinianus bietet nicht den originalen Text, wie ihn Niketas der Öffentlichkeit übergab. Denn die Abweichungen zwischen Nh und Nd weisen dort auf eine Bearbeitung des Textes in Nd hin, wo Nh mit der Palästinischen",
+          "candidate_score": 0.628829,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_48_50",
+          "bdc_text": "1630 , 11f) . - Lit. : Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 . - Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_85",
+          "psc_text": "Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff genommen werden, wenn das Werk erkannt und kritisch ediert ist. An der Universität Wien wurde unter Leitung von Uta Heil bereits die erste Phase einer Rekonstruktion der Expositiones in psalmos begonnen.Uta Heil / Sebastiano Panteghini, Determining the Text, Content and Provenance of the Expositiones in Psalmos attributed to Athanasius: Challenges and Opportunities, (erscheint 2023; eine vorläufige Version wurde mir freundlicherweise von den Herausgebern zur Verfügung gestellt). Doch selbst dann, wenn die Ergebnisse des gesamten Projektes vorliegen, können meiner Überzeugung nach nur Referate und keine sicheren neuen Fragmente des originalen Textes gewonnen werden. Zu den Bruchstücken aus der Niketas-Katene Konzeption und",
+          "candidate_score": 0.628627,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_20",
+          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII. C. 48 , Nr. 70). .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_53",
+          "psc_text": "C 21). Überliefert wurde sie offensichtlich in zwei Bänden, von denen der eine Ps 1–76, der andere Ps 77–150 behandelte. Von Karo und Lietzmann wird sie unter dem Typ VIII beschrieben,Vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 32–35. von Gilles Dorival als eine Vertreterin der „Gemischten Konstantinopolitanischen Katenen“ eingeordnet und ausführlich analysiert.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 492–565. Entstanden ist sie zwischen 1088 und 1105, sehr wahrscheinlich im Zusammenhang mit seiner Lehrtätigkeit.Zu Biographie und Werk s. Bram Roosen, The works of Nicetas Heracleensis (ὁ) τοῦ Σερρῶν, in: Byzantion 69 (1999) 119–144. Niketas besaß Zugang zu sehr viel mehr Schriften von Eusebius als uns heute vergönnt ist. Die griechischen Fragmente zur Theophanie (CPG 3488) sind aus seiner Lukas-Katene gewonnen, ebenso die Schrift De solemnitate paschali (CPG 3479). Sein literarisches Engagement lässt daher von selbst die Frage aufkommen, ob er über die Fragmente in der Katene hinaus nicht auch den Psalmen-Kommentar",
+          "candidate_score": 0.628328,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_50",
+          "bdc_text": "- Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_53",
+          "psc_text": "C 21). Überliefert wurde sie offensichtlich in zwei Bänden, von denen der eine Ps 1–76, der andere Ps 77–150 behandelte. Von Karo und Lietzmann wird sie unter dem Typ VIII beschrieben,Vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 32–35. von Gilles Dorival als eine Vertreterin der „Gemischten Konstantinopolitanischen Katenen“ eingeordnet und ausführlich analysiert.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 492–565. Entstanden ist sie zwischen 1088 und 1105, sehr wahrscheinlich im Zusammenhang mit seiner Lehrtätigkeit.Zu Biographie und Werk s. Bram Roosen, The works of Nicetas Heracleensis (ὁ) τοῦ Σερρῶν, in: Byzantion 69 (1999) 119–144. Niketas besaß Zugang zu sehr viel mehr Schriften von Eusebius als uns heute vergönnt ist. Die griechischen Fragmente zur Theophanie (CPG 3488) sind aus seiner Lukas-Katene gewonnen, ebenso die Schrift De solemnitate paschali (CPG 3479). Sein literarisches Engagement lässt daher von selbst die Frage aufkommen, ob er über die Fragmente in der Katene hinaus nicht auch den Psalmen-Kommentar",
+          "candidate_score": 0.628167,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_70",
+          "psc_text": "οἰκουμένην ἐσκεδασμένοι τυγχάνουσιν. Dieser Satz ist aus dem Kommentar von Theodoret genommen. Man ist also nicht befugt, Referate aus Eusebius dann für ursprünglicher als in der Palästinischen Katene vorliegend zu halten, wenn sie in eusebisch scheinender Manier erweitert sind. Im genannten Fall ist die Einfügung dank der Direktüberlieferung Theodorets einfach erkennbar, in anderen Fällen ist eine Identifikation nicht möglich. Dieselbe Vorsicht hat zu walten, wenn ein Fragment mit einem sicher eusebischen Gedanken erweitert ist: Er kann von Niketas aus einer anderen Stelle des Eusebius in den Katenen genommen und wiederholend versetzt worden sein. Der Katenist gibt nicht einfach ein unangetastetes Exzerpt wieder wie es die alten Katenenautoren gehandhabt hatten, sondern kontaminiert Eusebius mit Eusebius. Zum Beispiel übernimmt er in sein erstes Exzerpt aus dem Fragment zu Ps 106,13a–14b den Ausdruck τὰς λογικὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις aus dem vorausgehenden ersten Fragment zu Ps 106,10a–12b. Erweiterungen übernommener Fragmente können aber auch bedeuten,",
+          "candidate_score": 0.627959,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_146",
+          "psc_text": "vermuten lässt. Das Nichtnennen von mit „vgl.“ gekennzeichneten Texteinheiten im kritischen Apparat, der in der Regel allein die Abweichungen angibt, darf also nicht e silentio als Übereinstimmung mit dem edierten Text gewertet werden. Die Angabe „n.n. fortgesetzt“ bedeutet, dass die Handschrift innerhalb des zu demselben Lemma gehörenden Textes den zuletzt angegebenen Autor beizubehalten vorgibt. Die Angabe „anonym“ bedeutet, dass zwischen dem Lemma und dem edierten Eusebius-Fragment kein Name angegeben ist. Bei Niketas habe ich Incipit und Explicit angegeben, wenn eines von beiden oder beides nicht mit dem Referenztext übereinstimmt. Die Stellenangaben aus Mignes Patrologie und aus Pitras Analecta Sacra im Quellenapparat sind nichts weiter als Angaben der Referenz, damit der Leser den Abstand der neuen Ausgabe von der bislang rezipierten Psalmenkommentierung des Eusebius einfacher überblickt oder auch bei Beschäftigung mit älterer Literatur die aus Migne und Pitra zitierten Stellen dem nunmehr gültigen Text zuordnen kann. Bibelzitate werden nur dann nachgewiesen,",
+          "candidate_score": 0.627908,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_50",
+          "bdc_text": "- Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_139",
+          "psc_text": "drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique et traduction = SC 189 (Paris 1972) Tome II. Catalogue des fragments, notes et indices = SC 190 (Paris 1972). Die Fragmente zu den Gradualpsalmen sind enthalten in Carmelo Curti, La catena palestinese sui Salmi graduali (Catania 2003). Einige parallele Passagen zur Psalmenkatene des Niketas sind wiedergegeben im achten Band von John Anthony Cramer, Catenae Graecorum Patrum in Novum Testamentum I–VIII (Oxford 1838–1844 = Hildesheim 1967). Die komplizierte Überlieferung ist durch mehrere wichtige Vorarbeiten, auf deren Ergebnisse ich mich stütze, weitgehend erhellt worden: Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902). Robert Devreesse, Les anciens commentateurs grecs des",
+          "candidate_score": 0.627616,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_118_120",
+          "bdc_text": "Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_321",
+          "psc_text": "εἰκόνι] vgl. Nd 90v: anonym; vgl. Ne 333v: anonym; vgl. Nh 484r: Theodoret fortgesetzt τὴν δόξαν αὐτῶν, ἥτις ἦν ὁ θεός, ἠλλάξαντο ἐν ὁμοιώματι μόσχου. τὸ σεβάσμιον οὖν ὄνομα περιθέντες ζῴου ἀλόγου εἰκόνι ἐπελάθοντο τοῦ θεοῦ τοῦ σῴζοντος αὐτοὺς καὶ ποιήσαντος μεγάλα ἐν Αἰγύπτῳ, θαυμάσια ἐν γῇ Χάμ. Καὶ εἶπε τοῦ ἐξολεθρεῦσαι αὐτούς, εἰ μὴ Μωυσῆς ὁ ἐκλεκτὸς αὐτοῦ ἔστη ἐν τῇ θραύσει ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ἀποστρέψαι τὴν ὀργὴν αὐτοῦ τοῦ μὴ ἐξολεθρεῦσαι. Ἔχεις … ἀναπεμπομένων] A 153r: anonym; P 145r: anonym; vgl. V 264v: Eusebius; AS III 495,4–21Ἔχεις ἐν τῇ ἱστορίᾳ, ὅπως εἶπε Μωυσῆς τῷ κυρίῳ· εἰ μὲν ἀφεῖς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν, ἄφες, εἰ δὲ μή, κἀμὲ ἐξάλειψον ἐκ τῆς βίβλου σου ἧς ἔγραψας . δι’ ὧν τὸ χρηστὸν καὶ φιλάνθρωπον καὶ ἀνεξίκακον τὸν τοῦ Μωυσέως τρόπον τὸν μωυσέως τρόπον τῶν τοῦ μωυσέος τρόπων von erster Hand verändert μιμεῖσθαι διδασκόμεθα· ἔδει γὰρ τὸν ἀγαθοῦ θεοῦ θεράποντα ζηλωτὴν εἶναι τοῦ",
+          "candidate_score": 0.626959,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_134",
+          "psc_text": "= 419,8 Ziegler und XIV 1,1 = 259,6–7 Ziegler). Dieses Satzgerüst διελθὼν – μέτειμι ἐπί findet der TLG sonst nur einmal bei Photius (Bibliothek 221b12 Bekker). Die Wörter ἀθρόως und ὁμοῦ gehören zu oft wiederholten Ausdrücken der Gemeinsamkeit. Der Text Nr. 9 ist in Inhalt, Wortwahl und Darstellungsart sozusagen klassischer Eusebius. Es genügt, auf den Vergleich mit der λύρα hinzuweisen. Er findet sich in derselben Entfaltung, von πολυχόρδῳ bis μουσικῇ, fast wortgleich in De laudibus Constantini 12,11 (232,32–233,1 Heikel), in der Theophanie I 28 (506–9 Gressmann) und in De martyribus Palaestinae (recensio prolixior) 11,1 (933,2–4 Schwartz / Mommsen). Ps 150,6c Den letzten in P überlieferten Satz, der mit ἐπιτελῶν endet, teilend fügt Niketas noch zwei weitere Sätze an, in denen Eusebius ein Hauptmotiv seiner Auslegung wie in einem hymnischen Abschluß zusammenfasst. Die zentralen Wörter ἀναπέμπειν und ἀθρόως begegnen immer wieder durch den gesamten Kommentar hindurch. Ausgaben und Vorarbeiten Im allgemeinen",
+          "candidate_score": 0.626585,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_48_50",
+          "bdc_text": "1630 , 11f) . - Lit. : Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 . - Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_59",
+          "psc_text": "Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht auf eigene Textgestaltung. Abweichungen wie ein vereinfachendes συνεργοῦντα für συγγεωργοῦντα im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c bleiben vereinzelte Eingriffe. Mitunter finden sich Erweiterungen gegenüber den anderen N-Handschriften, die jedoch für vorliegende Eusebius-Texte nicht relevant sind, beispielsweise im Eintrag zu Ps 110,10c (fol. 417v). (Nh) Harleianus 5791 (17. Jh.) Die junge Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502.",
+          "candidate_score": 0.62641,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_48_50",
+          "bdc_text": "1630 , 11f) . - Lit. : Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 . - Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138",
+          "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique",
+          "candidate_score": 0.626351,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_80",
+          "psc_text": "einzelnen Wort bestehen, zur Vermutung, dass Niketas entweder den Eusebius-Kommentar oder ein Katenen-Exemplar aus einer anderen als der uns bekannten Überlieferung eingesehen hat, zum Beispiel καινή für σκηνήν im Fragment zu Ps 143,9ab. Zum Problem der Expositiones in psalmos von Pseudo-Athanasius Der Kommentar des Eusebius war Hauptquelle einer Psalmenkommentierung, die seit je dem Athanasius von Alexandreia zugeschrieben wurde und unter anderen in den Codices Parisini 166–167 verarbeitet war, auf denen die heute bekannten Expositiones in psalmos (CPG 2140) in Mignes Patrologia beruhen (PG 27, 60–545). Dass Eusebius Quelle für diesen Pseudo-Athanasius war, hat schon Niketas gesehen. Im Nachwort zu seiner Psalmenkatene (Nd fol. 259r; Nh fol. 652v) urteilt er richtig, dass Athanasius den Eusebius paraphrasiert habe: ὁ μὲν (= Ἀθανάσιος) τὰ ἐκείνου (= Εὐσεβίου) παραφράζων. Dass er damit einen anderen „Athanasius“ meint als jenen Autor in den Expositiones in psalmos, steht nicht zur Debatte. Alle Passagen, die mit dem Namen",
+          "candidate_score": 0.626347,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_70_72",
+          "bdc_text": "von Lothringen. - Lit. : Gérald Chaix , in : LThK3 VI 1055. , videret ac audiret , quę videbantur esse contra patriam , abeundi libertate obtenta rediit ad suos .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_975",
+          "psc_text": "ἄλλως ἦν ὑπεξαγαγεῖν καὶ ἐλευθερῶσαι τοὺς πάλαι τοῖς δαίμοσι δεδουλωμένους ἢ καθυποτάξαι πρότερον καὶ καταδῆσαι καθυποτάξαντας πρότερον καὶ καταδήσαντας τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν, εἰκότως ἐπιλέλεκται ταῦτα. νοήσεις δὲ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῆς σωτηρίου φωνῆς, δι’ ἧς εἴρηται · πῶς δύναταί τις εἰσελ��ὼν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ διαρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον δήσῃ τὸν ἰσχυρὸν καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσῃ ; Εὐχαὶ τοίνυν ἀποστολικαὶ καὶ λόγοι τε αὐτῶν καὶ διδασκαλίαι καὶ ὁ βίος ὁ τούτοις κατάλληλος αἵ τε κατὰ δαιμόνων ἐνεργοῦσαι πράξεις δεσμοὺς ἐνεποίουν ταῖς ἀντικειμέναις δυνάμεσιν, καὶ τούτων μάλιστα ταῖς μείζοσι καὶ ἀρχοντικαῖς, ὧν τὰς κατὰ τῶν ἐθνῶν ἐνεργείας τοῖς ἑαυτῶν λόγοις καὶ ταῖς ἑαυτῶν εὐχαῖς καταδήσαντες οἱ τοῦ σωτῆρος ἀπόστολοι ὑπὲρ πάσας τὰς ἐκ σιδήρου πεποιημένας χειροπέδας τὴν δύμαμιν αὐτῶν, δι’ ἧς περιέτρεχον ὧδε κἀκεῖ καικεῖσε τὰ ἔθνη πάντα χειρούμενοι, τῷ ἑαυτῶν ἐπηγάγοντο βασιλεῖ. Παραλαβόντες δὲ τὰ ἔθνη εἰς μαθητείαν τὸν περὶ τῆς κρίσεως αὐτοῖς",
+          "candidate_score": 0.625277,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_72",
+          "bdc_text": "LThK3 VI 1055. , videret ac audiret , quę videbantur esse contra patriam , abeundi libertate obtenta rediit ad suos .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_975",
+          "psc_text": "ἄλλως ἦν ὑπεξαγαγεῖν καὶ ἐλευθερῶσαι τοὺς πάλαι τοῖς δαίμοσι δεδουλωμένους ἢ καθυποτάξαι πρότερον καὶ καταδῆσαι καθυποτάξαντας πρότερον καὶ καταδήσαντας τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν, εἰκότως ἐπιλέλεκται ταῦτα. νοήσεις δὲ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῆς σωτηρίου φωνῆς, δι’ ἧς εἴρηται · πῶς δύναταί τις εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ διαρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον δήσῃ τὸν ἰσχυρὸν καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσῃ ; Εὐχαὶ τοίνυν ἀποστολικαὶ καὶ λόγοι τε αὐτῶν καὶ διδασκαλίαι καὶ ὁ βίος ὁ τούτοις κατάλληλος αἵ τε κατὰ δαιμόνων ἐνεργοῦσαι πράξεις δεσμοὺς ἐνεποίουν ταῖς ἀντικειμέναις δυνάμεσιν, καὶ τούτων μάλιστα ταῖς μείζοσι καὶ ἀρχοντικαῖς, ὧν τὰς κατὰ τῶν ἐθνῶν ἐνεργείας τοῖς ἑαυτῶν λόγοις καὶ ταῖς ἑαυτῶν εὐχαῖς καταδήσαντες οἱ τοῦ σωτῆρος ἀπόστολοι ὑπὲρ πάσας τὰς ἐκ σιδήρου πεποιημένας χειροπέδας τὴν δύμαμιν αὐτῶν, δι’ ἧς περιέτρεχον ὧδε κἀκεῖ καικεῖσε τὰ ἔθνη πάντα χειρούμενοι, τῷ ἑαυτῶν ἐπηγάγοντο βασιλεῖ. Παραλαβόντες δὲ τὰ ἔθνη εἰς μαθητείαν τὸν περὶ τῆς κρίσεως αὐτοῖς",
+          "candidate_score": 0.62485,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_12",
+          "psc_text": "Ebenso ist vielleicht im Text zu Ps 144,14a–16b das am Rand braun geschriebene ἀμείβων, das den Ausdruck πόλιν ἐκ πόλεως ergänzen soll, keine korrigierende eigene Erfindung. Dagegen wieder muss der Autor von P2 keine besondere Vorlage benutzt haben, wenn er an einer Stelle im Text zu Ps 136,1b–2 die Formulierung ändert: aus ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι macht er ἀπεκλαίοντο τῆς ἑαυτῶν πατρίδος τὴν ἐρήμωσιν ὡς ἂν θεοῦ πόλεως μεμνημένοι. Er erwartete zu ἀπεκλαίοντο einen Akkusativ, den er sich mit τὴν ἐρήμωσιν ausdachte, und sah nicht, dass τῆς ἑαυτῶν πατρίδος zum folgenden Partizip μεμνημένοι gehört. Das Verhältnis des Textes in A und P ist im großen und ganzen einfach und sicher zu bestimmen; einige Details müssen im Unklaren bleiben. Auf die gemeinsamen fenestrae habe ich bereits hingewiesen. Darüber hinaus fehlte im Hyparchetyp in der Kommentierung zu Ps 104 eine längere Passage; sie kann mit der Sekundärüberlieferung",
+          "candidate_score": 0.624771,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_94",
+          "psc_text": "ἐθνῶν ἁπάντων κλῆσις θεσπίζεται). Inhaltlich identisch heißt es in seiner περιοχή zu Ps 106: προφητεία κλήσεως ἐθνῶν (Periochae 136,118 Bandt). Ps 106,10a–12b Der als Fragment 7b gezählte Text steht allein bei Niketas (Nd fol. 97v; Ne fol. 355rv; Nh fol. 492r), und zwar zu Vers 10a nach einem Exzerpt aus Theodoret und vor dem nächsten Lemma Vers 11. Für den Überschuß gegenüber dem Fragment 7a in A P C ist eine Quelle anzunehmen, da es nicht der Arbeitsweise von Niketas enstpricht, mehr als den einen oder anderen Ausdruck hinzuzufügen. Der μείζων-Satz ist eusebisch, denn der Gedanke, dass die Dankbarkeit infolge der Erinnerung an Übel größer wird, findet sich sehr ähnlich im Kommentar zu Ps 85,11: ἐπιστρέφει τοίνυν αὐτὸς ἑαυτὸν καὶ μνήμην ποιεῖται τῆς αὐτοῦ ἁμαρτίας, ἵνα μείζων γένηται ἡ πρὸς τὸν θεὸν εὐχαριστία (PG 23, 1036 D5–7). Die folgende Wortverbindung τὴν αἰτίαν παρατίθησι δι’ ἥν haben laut der Datenbank TLG",
+          "candidate_score": 0.623991,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_72",
+          "bdc_text": "LThK3 VI 1055. , videret ac audiret , quę videbantur esse contra patriam , abeundi libertate obtenta rediit ad suos .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_976",
+          "psc_text": "τῶν ἐθνῶν ἐνεργείας τοῖς ἑαυτῶν λόγοις καὶ ταῖς ἑαυτῶν εὐχαῖς καταδήσαντες οἱ τοῦ σωτῆρος ἀπόστολοι ὑπὲρ πάσας τὰς ἐκ σιδήρου πεποιημένας χειροπέδας τὴν δύμαμιν αὐτῶν, δι’ ἧς περιέτρεχον ὧδε κἀκεῖ καικεῖσε τὰ ἔθνη πάντα χειρούμενοι, τῷ ἑαυτῶν ἐπηγάγοντο βασιλεῖ. Παραλαβόντες δὲ τὰ ἔθνη εἰς μαθητείαν τὸν περὶ τῆς κρίσεως αὐτοῖς παρεδίδοσαν λόγον ἔγγραφον καταλιπόντες τὸ δόγμα, ὥστε ἔχειν διαπαντὸς εἰς ἀνάγνωσιν τὴν μνήμην τῶν ἐγγεγραμμένων ποιεῖσθαι. Μετὰ ταῦτα σφόδρα ἀκολούθως ἐπήγαγεν· δόξα αὕτη ἐστὶ πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ· ἑκάστῳ γὰρ τῶν ὁσίων τῶν ἀποδεδομένων ἡμῖν διὰ τούτων αὐτῶν κατορθοῦται ἡ δόξα, οἷον ὡς ἐπὶ παραδείγματος Παύλου δόξα ἦν τὸ λέγειν· οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ κόσμου τούτου . δόξα unlesbar δόξα δὲ ἦσαν αὐτοῦ καὶ λαοί, οὓς ἐλευθερώσας ἀπὸ τῆς δαιμονικῆς πλάνης τῷ Χριστοῦ λόγῳ προσηγάγετο ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ καὶ κύκλῳ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ ἐκκλησίαν συστησάμενος.",
+          "candidate_score": 0.621457,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_65",
+          "bdc_text": "Author est iuvenis nobilis a Schöno wWelcher Angehörige des weit verzweigten Geschlechts gemeint ist , bleibt unsicher ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_624",
+          "psc_text": "συντελουμένῳ οἰκοδομήματι καὶ νομίζουσι τὸν οἶκον ἐκεῖνον κλῆρον ὑπάρχειν τοῦ θεοῦ συνείρει λέγων· ἰδοὺ ἡ κληρονομία κυρίου κυρίου οἱ υἱοί. ὡσεὶ βέλη ἐν χειρὶ δυνατοῦ, οὕτως οἱ υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων . ταῦτα δὲ περὶ τοῦ χοροῦ τῶν ἀποστόλων προφητεύεται· αὐτοὶ οὗτοι γὰρ ἐξ αὐτῶν προελθόντες καὶ αὐτῶν ἐκείνων τῶν ἐκ περιτομῆς υἱοὶ γενόμενοι κληρονομία κατέστησαν κυρ��ου ~ καὶ γεγόνασιν αὐτοῦ βέλη κατὰ τῶν ἀοράτων ἀοράτων αὐτοῦ καὶ νοητῶν αὐτοῦ πολεμίων. αὐτοὶ δὲ ἦσαν καὶ οἱ λεγόμενοι υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων οὐχ ὅμοιοι μὲν γενόμενοι τοῖς πατράσιν τοῖς πατράσιν γενόμενοι ~ οὐδὲ ἐκτιναγέντες αὐτοί, τῶν αὐτοὶ, αὐτοὶ δὲ τῶν (sic) δὲ ἀποβλήτων ἐκείνων γενόμενοι υἱοί ~ . διὸ λέγονται υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων. ἐπιλέγει δὲ ἔτι περὶ αὐτῶν ὁ λόγος τὸ μακάριος ἄνθρωπος, ὃς πληρώσει τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ ἐξ αὐτῶν μακαρίζων τοὺς ἐκ τῆς διδασκαλίας αὐτῶν ὠφεληθησομένους ὀφεληθησομένους auf Rasur καὶ ἐπισυνάπτει λέγων· οὐ καταισχυνθήσονται οὐκαισχυνθήσονται , ὅταν λαλῶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτοῦ αὐτῶν",
+          "candidate_score": 0.618842,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138",
+          "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique",
+          "candidate_score": 0.616415,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_76_78",
+          "bdc_text": "Zu den Vorgängen in und um Metz vgl . Henri Strohl , in : Guillaume Farel 1489-1565 . Biographie nouvelle écrite [ . . . ]",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29",
+          "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).",
+          "candidate_score": 0.606055,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_26",
+          "bdc_text": "Aargau ) stammenden , auch in Straßburg eingebürgerten Familie Liechtensteiger handeln ( s .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_624",
+          "psc_text": "συντελουμένῳ οἰκοδομήματι καὶ νομίζουσι τὸν οἶκον ἐκεῖνον κλῆρον ὑπάρχειν τοῦ θεοῦ συνείρει λέγων· ἰδοὺ ἡ κληρονομία κυρίου κυρίου οἱ υἱοί. ὡσεὶ βέλη ἐν χειρὶ δυνατοῦ, οὕτως οἱ υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων . ταῦτα δὲ περὶ τοῦ χοροῦ τῶν ἀποστόλων προφητεύεται· αὐτοὶ οὗτοι γὰρ ἐξ αὐτῶν προελθόντες καὶ αὐτῶν ἐκείνων τῶν ἐκ περιτομῆς υἱοὶ γενόμενοι κληρονομία κατέστησαν κυρίου ~ κ��ὶ γεγόνασιν αὐτοῦ βέλη κατὰ τῶν ἀοράτων ἀοράτων αὐτοῦ καὶ νοητῶν αὐτοῦ πολεμίων. αὐτοὶ δὲ ἦσαν καὶ οἱ λεγόμενοι υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων οὐχ ὅμοιοι μὲν γενόμενοι τοῖς πατράσιν τοῖς πατράσιν γενόμενοι ~ οὐδὲ ἐκτιναγέντες αὐτοί, τῶν αὐτοὶ, αὐτοὶ δὲ τῶν (sic) δὲ ἀποβλήτων ἐκείνων γενόμενοι υἱοί ~ . διὸ λέγονται υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων. ἐπιλέγει δὲ ἔτι περὶ αὐτῶν ὁ λόγος τὸ μακάριος ἄνθρωπος, ὃς πληρώσει τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ ἐξ αὐτῶν μακαρίζων τοὺς ἐκ τῆς διδασκαλίας αὐτῶν ὠφεληθησομένους ὀφεληθησομένους auf Rasur καὶ ἐπισυνάπτει λέγων· οὐ καταισχυνθήσονται οὐκαισχυνθήσονται , ὅταν λαλῶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτοῦ αὐτῶν",
+          "candidate_score": 0.604467,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_679",
+          "psc_text": ". ἐὰν auf Rasur ἔδει οὖν οἱ ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ τυγχάνοντες τὴν κατὰ θεὸν λύπην λυπούμενοι ἀποκλαίοιντο τὰ ἑαυτῶν κακὰ μονονουχὶ τοῖς ἑαυτῶν δάκρυσιν ἀγαθὰς ἐλπίδας ἑαυτοῖς παρὰ τῷ θεῷ σπείροντες, εὖ ἴστε, ἐν ἀγαλλιάσει θεριοῦσιν, ὥστε εἰ καὶ πορευόμενοι ἔκλαιον, ἀλλ’ ἐπανιόντες ἀγαλλιάσονται· καὶ εἰ βραχέα σπέρματα εὐσεβείας τὰ ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπῆλθον ἐν ἑαυτοῖς ἔχοντες, ἀλλ’ ἐκεῖ γεωργήσαντες τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς καὶ ὧν ἔχουσι σπερμάτων ἐπιμεληθέντες καὶ πολὺν τὸν ἐν θεῷ καρπὸν συλλεξάμενοι οὐκέτι σπέρματα, ἀλλὰ δράγματα καὶ τελείους στάχυας φέροντες μεθ’ ἑαυτῶν ἐπανήξουσι. Καὶ τοῦτο τέλος τῆς ἑβδόμης ᾠδῆς περὶ τῆς ἐπανόδου τοῦ παντὸς Ἰσραὴλ καὶ τῆς ἐπὶ ταὐτὸν συναγωγῆς αὐτῶν προφητευούσης· ἔνθα συνάγειν μοι δοκεῖ τὰ περὶ τοῦ ἐκ περιτομῆς λαοῦ θεσπισθέντα. ρκϛʹ Οἰκοδομὴ ἐκκλησίας Ἐὰν μὴ κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες αὐτόν. ἐὰν μὴ κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων. Ἡ … θεόν] A 304rv: Eusebius; P 264r: Eusebius; vgl.",
+          "candidate_score": 0.604298,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 15,
+      "cf_id": "cf052",
+      "work_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV",
+      "max_score": 0.682744,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV_window_16",
+          "psc_text": "Dei misericordia, et instruente nos tua Beatitudine noverimus; possumus quidem ad non credendum esse constantes, sed ad auctoritatem talia sentientium non sumus pares: quia multum nos et vitae meritis antecellunt, et aliqui eorum, adepto nuper summo sacerdotii honore, supereminent; nec facile quisquam, praeter paucos perfectae gratiae intrepidos amatores, tanto superiorum disputationibus ausus est contraire. Ex quo non solum his qui eos audiunt, verum etiam ipsis qui audiuntur, cum dignitatibus crevit periculum; dum et multos reverentia eorum aut inutili cohibet silentio, aut incurioso ducit assensu; et saluberrimum ipsis videtur, quod pene nullius contradictione reprehenditur. Unde, quia in istis Pelagianae pravitatis reliquiis non mediocris virulentiae fibra nutritur, si principium salutis male in homine collocatur; si divinae voluntati impie voluntas humana praefertur, ut ideo quis adjuvetur quia voluit, non ideo quia adjuvatur, velit; si originaliter malus receptionem boni non a summo bono, sed a semetipso inchoare male creditur; si aliunde Deo placetur, nisi",
+          "candidate_score": 0.682744,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 16,
+      "cf_id": "cf016",
+      "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis",
+      "max_score": 0.681895,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_103",
+          "bdc_text": "legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_15",
+          "psc_text": "mysterio? Non igitur otiose inter multas viduas una praefertur. Quae enim talis, ad quam tantus propheta, qui ad coelum raptus est, dirigatur, eo praesertim tempore quando clausum est coelum annis tribus et mensibus sex, cum facta esset fames magna in omni terra? Ubique ergo fames erat, et adhuc tamen haec vidua non egebat. Qui sunt hi tres anni? Ne forte illi quibus Dominus venit in terras, et fructum in ficulnea invenire non potuit, juxta quod scriptum est: Ecce anni tres sunt, ex quo veni quaerens fructum in ficulnea hac, et non invenio (Ibid., 7) . 15. Haec est profecto vidua illa, de qua dictum est: Laetare, sterilis quae non paris, erumpe et exclama, quae non parturis; quoniam multi filii desertae magis quam ejus quae habet virum (Esai. LIV, 1) . Et bene vidua, cui bene dicitur: Ignominiae et viduitatis tuae non eris memor; quia ego Dominus qui facio te (Ibid.,",
+          "candidate_score": 0.681895,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_101_103",
+          "bdc_text": "des réformateurs VIII 75-78 . Nr. 1138 ) . legationem misisse Viennam , quę petierit inducias in tres annosNäheres ist darüber nicht bekannt. .",
+          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_15",
+          "psc_text": "mysterio? Non igitur otiose inter multas viduas una praefertur. Quae enim talis, ad quam tantus propheta, qui ad coelum raptus est, dirigatur, eo praesertim tempore quando clausum est coelum annis tribus et mensibus sex, cum facta esset fames magna in omni terra? Ubique ergo fames erat, et adhuc tamen haec vidua non egebat. Qui sunt hi tres anni? Ne forte illi quibus Dominus venit in terras, et fructum in ficulnea invenire non potuit, juxta quod scriptum est: Ecce anni tres sunt, ex quo veni quaerens fructum in ficulnea hac, et non invenio (Ibid., 7) . 15. Haec est profecto vidua illa, de qua dictum est: Laetare, sterilis quae non paris, erumpe et exclama, quae non parturis; quoniam multi filii desertae magis quam ejus quae habet virum (Esai. LIV, 1) . Et bene vidua, cui bene dicitur: Ignominiae et viduitatis tuae non eris memor; quia ego Dominus qui facio te (Ibid.,",
+          "candidate_score": 0.660257,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_90_92",
+          "bdc_text": "Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 . a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_13",
+          "psc_text": "delicti invidiam mitigatura memoratur si honoretur vidua, minoribusque aequi justitia judicii deferatur; sic enim habes: Judicate pupillo, et justificate viduam; et venite, disputemus, dicit Dominus (Esai. I, 17, 18) . Et alibi: Pupillum et viduam suscipiet (Psal. CXLV, 9) . Et alibi: Viduam ejus benedicens benedicam (Psal. CXXXI, 15) . In quo Ecclesiae quoque figura praetexitur. Videtis igitur, sanctae viduae, nequaquam lubrico munus studio deserendum, quod divinae benedictionis subsidiis honoratur. CAPUT III. Redit ad Sarreptanam viduam, in qua Ecclesiae figuram exstitisse ostendit, atque Esaiae testimonio confirmat; unde colligit in illa virginibus, nuptis ac viduis exemplar esse. Conversus ad prophetam, in eo Christum quoque significatum dicit, quippe qui divina mysteria et futuram pluviae irrigationem sit pollicitus. Eodem etiam geminum Gedeonis signum refertur atque explicatur. E quibus elicit nec cujusvis esse miracula facere, et Christi incarnationem Judaeorumque abdicationem illic adumbrari. 14. Quid vero illud, ut ad superiora redeamus, quod cum in omni",
+          "candidate_score": 0.633371,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 17,
+      "cf_id": "cf018",
+      "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.681512,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_94_96",
+          "bdc_text": "war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ; vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846",
+          "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν",
+          "candidate_score": 0.681512,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_94_96",
+          "bdc_text": "war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ; vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_498",
+          "psc_text": "24 ἐπὶ] ὑπὸ V 25 οὐχ, χ auf Rasur V 26 εἴρηται πρὸς αὐτοὺς M 29 ἀνέμων *] ἀνθρώπων V M Ι ἐξουσίας] am Rande (??) ὑποκρίσεως καὶ ἀπάτης V corr ἐπειδὴ δὲ εἶπεν »ἐν γεννητοῖς γυναικῶν οὐκ ἔστι μείζων Ἰωάννου«, ἵνα μή τινες νομίσωσι καὶ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος μείζονα εἶναι τὸν Ἰωάννην, ὅτι καὶ αὐτὸς ἀπὸ γυναικὸς ἐγεννήθη τῆς Μαρίας τῆς άειπαρθένου διὰ πνεύματος ὰγίου, ἀσφαλιζόμενος ἡμᾶς ἴφη ὅτι ὁ μικρότερος αύτοῦ, τουτέστιν ἐν τῷ χρόνῳ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας, μείζων αὐτοῦ ἐστιν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. ἐπειδὴ γὰρ μετὰ ἑξάμηνον ἐγεννήθη ὁ σωτὴρ τῆς Ἰωάννου γεννήσεως, δῆλον ὅτι *, μείζων αὐτοῦ ὤν· ἠν γὰρ ἀεὶ καὶ ἔστιν. τίνι δὲ τοῦτο οὐ δῆλόν ἐστιν; ἄρα γοῦν ματαίως τὰ πάντα παρ’ αὐτοῖς πεποιήτευται, ἀπὸ ἀγαθῶν εἰς φαῦλα μεταβεβλημένα. 8. Καὶ τὰ μὲν βιβλία αὐτῶν πολλά. ἐρωτήσεις γάρ τινας Μαρίας ἐκτίθεται, ἄλλοι δὲ εἰς τὸν προειρημένον Ἰαλδαβαὼθ εἰς ὄνομα τε τοῦ",
+          "candidate_score": 0.671743,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_94_96",
+          "bdc_text": "war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ; vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2317",
+          "psc_text": "S u. 9 Ναζαρὲθ Μ 10 ὁ < Μ 15 βασιλεὺς εἶ U | αὐτῷ < U 16 ὅτι2 < U 17 μείζω U 20 δείξῃ + ὅτι Μ 21 τὰς < Μ 22 Ναζαρὲθ Μ 25 [λέγει] *] λέγει Μ εἶπεν U 27 ἐστι, ebenso S. 267, 3] ἦν S. 267, 9; viell. richtiger 28 ἐρχόμενος + ὅτι Μ | γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου < Μ »καὶ ἐμαρτύρησε, φησίν, Ἰωάννης λέγων ὅτι τεθέαμαι τὸ πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς καταβαῖνον καὶ ἐρχόμενον ἐπ᾿ αὐτόν«. τὸ δὲ »ἐμαρτύρησε« καὶ τό »οὗτός ἐστιν ὃν εἶπον ὑμῖν«, ὡς ἤδη περὶ ἄλλου καὶ ἄλλου καιροῦ παρῳχημένου λέγων, ἵνα δείξῃ οὐ τὸν αὐτὸν εἶναι καιρὸν τοῦτον ἐκείνῳ τῷ τοῦ βαπτίσματος χρόνῳ, ἀλλὰ ἄλλον παρ᾿ ἐκεῖνον. οὔτε γὰρ εὐθὺς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ πρὸς τὸν Ἰωάννην ἀφικνεῖται, ἀλλὰ πρῶτον μὲν εἰς τὸν Γαλιλαίαν, ἔπειτα δὲ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην, ὅπερ ἦν τοῦτο πρὸς τὸν Ἰωάννην",
+          "candidate_score": 0.670601,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_94_96",
+          "bdc_text": "war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ; vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_847",
+          "psc_text": "βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν Ἕλληνά τε καὶ ἐξ ἐθνῶν ὑπάρχειν. προσήλυτον δὲ γεγονέναι ὕστερον. πῶς οὖν αὐτὸς λέγει περὶ ἑαυτοῦ ὅτι »Ἑβραῖος ἐξ Ἑβραίων, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενιαμίν, κατὰ νόμον Φαρισαῖος, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων«· καὶ ἐν ἄλλῳ τόπῳ λέγει »Ἰσραηλῖταί εἰσι, κἀγώ· σπέρμα Ἀβραάμ εἰσι, κἀγώ«, καὶ φησι περιτομῇ ὀκταήμερος καὶ ἀνατεθραμμένος παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιὴλ καὶ Ἑβραῖος ἐξ Ἑβραίων‘. καὶ ὦ τῶν δεινῶν ἑρπετῶν τὰ δεινὰ κωκύματα καὶ τὰ δρακοντοειδῆ συρίγματα καὶ τῆς κενοφωνίας τὰ δηλητήρια. τίνος δὲ λήψομαι τὴν μαρτυρίαν; Ἐβίωνος καὶ τῶν κατ’ αὐτὸν ἢ τοῦ ἁγίου Πέτρου τοῦ λέγοντος ὡς ἔγραψεν ὑμῖν ὁ ἀδελφός μου",
+          "candidate_score": 0.668451,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123_125",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3412",
+          "psc_text": "ßlich, wieder unter einer Leiste ἐγράφη χειρὶ ἰωάννου πρεσβυτέρου ἐν ἔτει ςݲφݲξݲεݲΔ/ιν ϊ: πάντες δὲ οἱ ἀναγινώσκοντες εὔχεσθε ὑπὲρ ἐμοῦ διὰ τὸν κύριον. Das Mehr in M gegenüber U ist, wie schon der unepiphanische διαλαλιὰ u. παρεξηγεῖσθαι sind dem Epiphanius unbekannt) zeigt, der aus S. 410, 8 ff geschöpfte Zusatz eines Lesers, dem die letzte Auseinandersetzung mit Origenes noch nicht ganz genügte. Man beachte auch, wie sich in Wendung: dann würde Johannes der Täufer — das Urbild des Mönchs! dem Satan zusammen im Himmel sein, die eigentümlich mönchische Auffassung verrät.",
+          "candidate_score": 0.665194,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_94_96",
+          "bdc_text": "war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ; vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_731",
+          "psc_text": "δέ τις ἐξ αὐτῶν Ἰώσηπος, οὐχ ὁ συγγραφεὺς καὶ ἱστοριογράφος καὶ παλαιὸς ἐκεῖνος, ἀλλ’ ὁ ἀπὸ Τιβεριάδος ὁ ἐν χρόνοις τοῦ P128 μακαρίτου Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως τοῦ γέροντος >, ὃς καὶ παρ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἀξιώματος κομήτων ἔτυχε καὶ ἐξουσίαν εἴληφεν ἐν αὐτῇ τῇ Τιβεριάδι ἐκκλησίαν Χριστῷ ἱδρῦσαι καὶ ἐν Διοκαισαρείᾳ καὶ ἐν Καπερναοὺμ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις, ὃς καὶ πολλὰ πέπονθεν ὑπ᾿ αὐτῶν τῶν Ἰουδαίων πρὶν ἢ τῷ βασιλεῖ ἐμφανισθῆναι. οὗτος γὰρ ὁ Ἰώσηπος τῶν παρ᾿ αὐτοῖς ἀξιωματικῶν ἀνδρῶν ἐναρίθμιος ἠν. εἰσὶ δὲ οὗτοι <οἱ> μετὰ τὸν πατριάρχην, καλούμενοι. προσεδρεύουσι δὲ τῷ πατριάρχῃ καὶ σὺν αὐτῷ πολλάκις καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ συνεχῶς διάγουσι, διὰ τὸ συμβουλεύειν καὶ ἀναφέρειν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν νόμον. ὁ δὲ πατριάρχης κατ᾿ ἐκεῖνο καιροῦ Ἐλλὴλ τοὔνομα ἦν νομίζω γὰρ ὅτι οὕτως τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰώσηπος ἔλεγεν, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ χρόνου σφάλλομαι), ἐκ γένους δὲ τοῦ 1 vgl. zu haer. 29, 9,",
+          "candidate_score": 0.66512,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_93_95",
+          "bdc_text": "August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846",
+          "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν",
+          "candidate_score": 0.660818,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_139_141",
+          "bdc_text": "The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in : Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit . Tigurini , Bernenses , Basilienses , Scafhusii tanta laude vehuntur apud exteros ob ea , quę hactenus egerunt pro voto cęsaris , ut nemini sit dubium , quin in futurum et utilitate per occasionem non sint vacaturi .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2225",
+          "psc_text": ". . ., ὅταν ὁ λαὸς ἤρνυεν τὴν ζύμην Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 16ff Wendland συνιστάνουσι δεῖν τὸ πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς φυλάσσειν κατὰ τὴν τοῦ νόμου διαταγήν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐμπέσῃ Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 pascha enim dicit (Blastus) non aliter custodiendum esse, nisi secundum legem Moysi XIIII mensis Theodoret haeret. fab. III 4; Migne 83, 405 A — 11ff vgl. die (gefälschten) Akten des Konzils von Cäsarea c. 1; S. 307 Krusch Stud. z. m. Chronol. nam et omnes Gallii quacumque die VIII k. ap. fuisset, semper pascha caelebrabant Martin von Bracara de pascha 1; S. 93, 4ff Burn Niceta of Remesiana = tractatus Adthanasii c. 1; S. 329 Krusch (=S. 94, 1ff Burn) scio autem multos scrupulosius interrogare solitos quare secundum morem Iudaeorum ad lunae computationem diversis temporibus pascha celebremus, dicentes rectius sibi videri ut si dominicae passionis commemoratio",
+          "candidate_score": 0.658989,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_129",
+          "bdc_text": "Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2302",
+          "psc_text": "sande Bakhuyzen - 6 vgl. II Tim. 4, 10 — 9 II Tim. 4, 10; vgl. Eusebius h. e. IV 4, 8; S. 194, 5 Schwartz — 16 zu παραιτούμενον εὐγγελίσασθαι vgl. Clemens Al. bei Eusebius h. e. VI 14, 7; S. 550, 26 Schwartz προτραπέντα ὑπὸ τῶν γνωρίμων canon Murat. cohortantibus condescipulis et episcopis suis Hieronymus vir. ill. 9 rogatus ab Asiae episcopis prologus in Matth.; Migne 26, 19A coactus est ab omnibus paene tunc Asiae episcopis et multarum ecclesiarum legationibus — 18 μετὰ ἔτη ἐνενήκοντα, vgl. oben S. 250,8; wohl erschlossen aus Irenaeus adv. haer. II 22,5; I 331 Harvey Παρέμεινα γὰρ αὐτοῖς μέχρι τῶν Τραιανοῦ χρόνων ΙΙΙ 3, 4; II 15 zusammen mit III 1, 1; II 6 ἐξέδωκε τὸ εὐαγγέλιον ἐν Ἐφέσῳ τῆς Ἀσίας διατρίβων - 18f daß das Enangelium nach der Apokalypes geschrieben ist, behauptet ebenso der monarchianische Prolog zum Joh. Ev. S. 7 Corssen",
+          "candidate_score": 0.657923,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_93_95",
+          "bdc_text": "August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_498",
+          "psc_text": "24 ἐπὶ] ὑπὸ V 25 οὐχ, χ auf Rasur V 26 εἴρηται πρὸς αὐτοὺς M 29 ἀνέμων *] ἀνθρώπων V M Ι ἐξουσίας] am Rande (??) ὑποκρίσεως καὶ ἀπάτης V corr ἐπειδὴ δὲ εἶπεν »ἐν γεννητοῖς γυναικῶν οὐκ ἔστι μείζων Ἰωάννου«, ἵνα μή τινες νομίσωσι καὶ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος μείζονα εἶναι τὸν Ἰωάννην, ὅτι καὶ αὐτὸς ἀπὸ γυναικὸς ἐγεννήθη τῆς Μαρίας τῆς άειπαρθένου διὰ πνεύματος ὰγίου, ἀσφαλιζόμενος ἡμᾶς ἴφη ὅτι ὁ μικρότερος αύτοῦ, τουτέστιν ἐν τῷ χρόνῳ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας, μείζων αὐτοῦ ἐστιν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. ἐπειδὴ γὰρ μετὰ ἑξάμηνον ἐγεννήθη ὁ σωτὴρ τῆς Ἰωάννου γεννήσεως, δῆλον ὅτι *, μείζων αὐτοῦ ὤν· ἠν γὰρ ἀεὶ καὶ ἔστιν. τίνι δὲ τοῦτο οὐ δῆλόν ἐστιν; ἄρα γοῦν ματαίως τὰ πάντα παρ’ αὐτοῖς πεποιήτευται, ἀπὸ ἀγαθῶν εἰς φαῦλα μεταβεβλημένα. 8. Καὶ τὰ μὲν βιβλία αὐτῶν πολλά. ἐρωτήσεις γάρ τινας Μαρίας ἐκτίθεται, ἄλλοι δὲ εἰς τὸν προειρημένον Ἰαλδαβαὼθ εἰς ὄνομα τε τοῦ",
+          "candidate_score": 0.656566,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622",
+          "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher",
+          "candidate_score": 0.655796,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621",
+          "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),",
+          "candidate_score": 0.652851,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622",
+          "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher",
+          "candidate_score": 0.652785,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_116_118",
+          "bdc_text": "Oporin musste sich am 1 . August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2825",
+          "psc_text": "60; Migne 32, 797 C ἡ παρθενίαν ὁμολογήσασα καὶ ἐκπεσοῦσα τῆς ἐπαγγελίας τὸν χρόνον τοῦ ἐπὶ μο��χείας ἁμαρτήματος ἐν τῇ οἰκονομίᾳ τῆς καθ᾿ ἑαυτὴν ζωῆς πληρώσει. τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν βίον μοναζόντων ἐπαγγειλαμένων καὶ ἐκπιπτόντων — 13ff vgl. Exod. 25, 3 — 6 M U 2 ἁμαρτίαν μίαν U | τὸν < U 3 ἑαυτῶ λαβεῖν U | παρθενίας + <ἐκπεσόντα>? * 6 [καὶ] Corn. 7 ἐπιφερομένοις *] ἐπιφερομένης M U 11 δὲ < Μ 13 πάντας U 16 vor τὸν μαργαρίτην + καὶ U 17 διαλάττοντας U 20 <ἀντὶ> * | [ὁ]? oder οἶκος + <τῆς ἐκκλησίας>? * | θεμελιούμενος *] θέμενος Μ θεμέλιος 21 ἐν δυνάμει] ἐνδύμασι Μ | * etwa <τῆς ἀληθείας> * 24 σταυροῦ Corn.] + (mißverstanden für Xριστοῦ?) Μ σταυρῶ U πρτώδη ταῦτα, πλὴν καὶ τῷ δρόμῳ καὶ τῷ γαυράματι καὶ τῇ ἀκοντιάσει διὰ τὴν αὐτῶν ἐπεντριβὴν τούτοις καλῶς ἀπεικασθέντα, περιφρονήσαντες Ρ 513 τῶν",
+          "candidate_score": 0.652322,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_118_120",
+          "bdc_text": "Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2901",
+          "psc_text": "Ὠριγένους ἔν τε ἀγρυπνίαις καὶ ἐν σχολῇ μεγίστῃ τὸν κάματον τὸν περὶ τῆς γραφὴς διανύοντος. ὅθεν τὸ πρῶτον αὐτοῦ ἐπιμελῶς φιλοτιμη- 3ff Klarer u. richtiger als unsere Stelle, in der der Name Ἑξαπλᾶ (vgl. S. 408, 7ff) auf die 6 griechischen Übersetzungen bezogen scheint, sind die anderweitigen Angaben des Epiph. de mens. ac pond. 7, 3; S. 159, 6ff Lagarde τὰς γὰρ ἔξ ἑρμηνείας καὶ τὴν Ἑρβαϊκὴν γραφὴν ἑβραϊκοῖς στοιχείοις καὶ ἡήμασιν αὐτοῖς ἐν σελίδι μιᾷ συντεθεικὼς ἄλλην σελίδα ἀντιπαρέθετο δἰ Ἑλληνικῶν μὲν γραμμάτων, Ἐβραϊκῶν δὲ λέξεων πρὸς κατὰλήψιν τῶν μὴ εἰδότων Ἑβραϊκὰ στοιχεῖα εἰς τὸ διὰ τῶν Ἐλληνικῶν εἰδέναι τῶν Ἐβραϊκῶν λογίων τὴν δύναμιν καὶ οὕτω τοῖς γενομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ Ἐξαπλοῖς ἢ Ὀκταπλοῖς τὰς μὲν δύο Ἐβραϊκὰς σελίδας καὶ τὰς ἕξ τῶν ἑρμηνευτῶν ἐκ παραλλήλου ἀντιπαραθεὶς μεγάλην ὠφέλειαν γνώσεως τἔδωκε τοῖς φιλοκάλοις 18,21ff; S. 171, 5ff τὰ Ἐξαπλᾶ καὶ τὰς δύο τῶν Ἐβραϊκῶν σελίδας ἄντικρυ ἐκ παραλλήλου μιᾶς ἑρμηνείας",
+          "candidate_score": 0.6514,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_97_99",
+          "bdc_text": "De Turca hodie scripsit Bucerus Myconius bezieht sich auf den durch ihn an Calvin und Farel übermittelten Brief Bucers vom 25 . Juli ( gedruckt : CO XI 414-416 , Nr. 406 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623",
+          "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.",
+          "candidate_score": 0.651216,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_67_69",
+          "bdc_text": "Juni 1542 in Dôle immatrikulierte Hans Melchior von Schönau aus der Laufenburger Linie oder einer seiner Brüder. Vgl . Les livres des procurateurs de la nation germanique de l'ancienne universit é d'Orléans 1444-1602 , Bd. I/2 , hg. v . Detlef Illmer u. a. , Leiden 1980 , Nr. 1173 , S. 413f ; Adel an Ober- und Hochrhein. Beiträge zur Geschichte der Freiherren von Schönau , hg. v . Wernher Freiherr von Schönau-Wehr und Katharina Frings , Freiburg i. Br. 2001 , bes. S. 85. , qui , dum esset apud cardinalem , Lothoringii fratrem Kardinal Jean de Lorraine , 1498-1550 , war ein jüngerer Bruder von Herzog Anton II .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230",
+          "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν",
+          "candidate_score": 0.650949,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_68_70",
+          "bdc_text": "Vgl . Les livres des procurateurs de la nation germanique de l'ancienne universit é d'Orléans 1444-1602 , Bd. I/2 , hg. v . Detlef Illmer u. a. , Leiden 1980 , Nr. 1173 , S. 413f ; Adel an Ober- und Hochrhein. Beiträge zur Geschichte der Freiherren von Schönau , hg. v . Wernher Freiherr von Schönau-Wehr und Katharina Frings , Freiburg i. Br. 2001 , bes. S. 85. , qui , dum esset apud cardinalem , Lothoringii fratrem Kardinal Jean de Lorraine , 1498-1550 , war ein jüngerer Bruder von Herzog Anton II . von Lothringen. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_532",
+          "psc_text": "Vater Johannis des äufers findet sich auch im Protev. Jac. c. 23 f u. bei Origenes comment. ser. in Matth. 25; IV 229 Lommatzsch vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2, 695 u. 776 A. 2 — 2f vgl. Luk. 1, 22 — 4 vgl. Luk. 1, 9f — 5 zu ὄνος vgl. S. 287, 15 u. Tacitus hist. V 3f Tertullian apolog. 16 — 7 f vgl. Luk. 1, 20 — 8 vgl. Luk. 1, 64 — 10 vgl. Exod. 28, ff V M 1 φασὶ M 2f ἑώρακε, ω aus ο Vcorr ἑώρακε Μ 11 φασίν V Ι ἴνα M 13 ἰνδαλτικὸν, von äterer Hand ändert zu ἰνδαλματικὸν V 14 ἔμπλεων, ω aus ο Vcorr ἔμπλεον Μ 15 /// ὁρατὸς, ein Buchstabe ausradiertV; ἀόρατος? hier u. Z. 16 ül., an der zweiten Stelle β richtig 20 > * vgl. Ζ. 22 αὐτὸν] ἔχω VM 20f ἀπτάνετο M",
+          "candidate_score": 0.650571,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_124_126",
+          "bdc_text": "Die Texte werden Myconius zugeschrieben ; eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r . Vgl . den Text des Epitaphs in Oekolampad BA II 783f , Nr. 988 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_729",
+          "psc_text": "ihm allein. bekannte Ebionitenevangelium übertragen. Die umgekehrte Verwechslung bei Hieronymus c. Pelag. III 2; Migne 23, 570 B in evangelio inxta Hebraeos quod chaldaico quidem syroque sermone, sed hebraicis literis scriptum est, quo utuntur usque hodie Naxareni, secundum apostolos sive ut plerique autumant iuxta Matthaeum, vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2, 730 Harnack, Lit. Gesch. II 1, 626 (die wilden Aufstellungen von A. Schmidtke TU XXXVII 1 bleiben überall außer Betracht) V Μ 1 δὲ < M 3 δὲ *] τε V M 8 ἄλλοτε *] ἄλλοθι V < Μ Εβραίους, ὡς τὰ ἀληθῆ ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι Ματθαῖος μόνος Ἑβραϊστὶ καὶ Ἑβραϊκοῖς γράμμασιν ἐν τῇ καινῇ διαθήκῃ ἐποιήσατο τὴν τοῦ εὐαγγελίου ἔκθεσίν τε καὶ κήρυγμα. ἤδη δέ που καί τινες πάλιν ἔφασαν καὶ ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς δια- λέκτου τὸ κατὰ Ἰωάννην μεταληγθὲν εἰς Ἑβραΐδα ἐμφέρεσθαι ἐν τοῖς τῶν Ἰουδαίων γαζοφυλακίοις, φημὶ δὲ τοῖς ἐν Τιβεριάδι, καὶ ἐναποκεῖσθαι ἐν",
+          "candidate_score": 0.65046,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_127_129",
+          "bdc_text": "Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in : Der Reformation verpflichtet . Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2907",
+          "psc_text": "ebenda s. 55, 10ff ita ut primo omnium Hebraea verba Ηebraeicis litteris poneret, secundo in loco per ordinem Graecis litteris e rejoin Hebraea verba describeret, tertiam Auilae editinem subiungeret, quartam Symmachi, quintam septuaginta interpretum . . . sextam Theodotionis conlocaret. et propter huiuscemodi compositionem exemplaria ipsa nominavit Ἑξαπλᾶ, i. e. sextiplici ordine scripta. in psalterio autem et aliis nonnulis interserit aliqua etiam de ceteris istis editionibus, quas quoniam sine nomine auctorum reppererat, sextam et septimam editionem nomnavit Hieronymus in Tit. 3, 9; Migne 26, 595B Hexapla . . . in quibus et ipsa Hebraea jropriis sunt characteribus verba descripta et Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in",
+          "candidate_score": 0.650014,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_45_47",
+          "bdc_text": "Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_925",
+          "psc_text": "Ἀσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών. καὶ οὕτως μὲν σύγκεινται ὡς κατὰ συζυγίαν ἀρρενοθήλεος, ἐν δὲ τῇ ἀκολουθίᾳ κατὰ διαδοχὴν οὕτως· Ἀμψίου Ἀὐραὰν Βουκοῦα Θαρδουοῦ Οὐβουκοῦα Θαρδεδδεὶν Μερεξὰ Ἀτὰρ βαρβὰ Οὐδουὰκ Ἐστὴν Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν] Οὐανανὶν Λαμεράρδε Ἀθαμὲς Σουμὶν Ἀλλωρὰ Κουβιαθὰ Δαναδαρία Δαμμὼ Ὠρὴν Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ Ἐμφιβοχὲ Βάρρα Ἀσσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών· ὡν ὀνομάτων ἑρμηνεῖσί εἰσιν 2 vgl. dieselbe Foiinel Z. 8ff u. S. 395, 9ff (= V1M1 u. V2M2). Die Sprache des ücks ist ein (jüdisch gefärbtes) Aramäisch. Die einzelnen Wortformen jedoch so stark verderbt, ß eine vollständige Wiederherstellung als erscheint. Immerhin glauben J. Marquart u. H. ßmann mit ähermder Sicherheit zu erkennen, ß Ἀτὰ (lies Ἀγὰρ) Βαρβὰ = ℵ(??) (??) (er ürtete mit dem Schwert), Ἐσλὴν (lies Ἐσδὴν) Οὐανανὶν = (??) (??) (Gnade u. Erbarmen), Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ = (??) (??) ür den, der ausgeht u. der ausgegangen ist) aufzufassen ist. Daraus erhellt bereits, ß die Formel jedenfalls",
+          "candidate_score": 0.649395,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_430",
+          "psc_text": "ff vgl. Act. 6, 5 — 16 f vgl. Act. 6, 5 — 23— S. 23—S. 268, 17 vgl. Clemens AI. strom. III 25, 6; II ählin = Eusebius h. e. III 29, 2; S. 260, 13 ff Schwartz ὡραίαν, φασί, γυναῖκα ἔχων οὗτος μετὰ τὴν ἀνάληψιν τὴν τοῦ σωτῆρος πρὸς τῶν ἀποστόλων ὀνειδισθεὶς ζηλοτυπίαν, εἰς μέσον ἀγαγὼν τὴν γυναῖκα γῆμαι τῷ βουλομένῳ ἐπέτρεψεν. ἀκό- V Μ 3 καὶ 2 U] τῆς VM Ι μυθώδους aus μύθου τούτου hergestellt Vcorr 6 προABBREVκύπτουσα, σ ausradiert Vcorr ποῦ κρύπτουσα 7 αὐτὴν V 11 ἡ 1 ausradiert V corr Ι καὶ ἡ 2 θ. 2 < V 12 προσκύνησις] κράτος V 12 Unterschrift Βασιλείδου V 13 τῆς δὲ ἀκολουθίας] ἡ καὶ V 16 τῆς] τῶν V 18 vor κ��ρυγματος + τοῦ V 19 προκρίτABBREVοις, ε ausradiert V corr Ι <ἦν> καὶ ἀπὸ τοῦ γυναίου ἐγκρατευσάμενος ὡς κατὰ μίμησιν ὼν ἑώρα θεῷ προσανεχόντων, μέχρι",
+          "candidate_score": 0.648982,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304",
+          "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |",
+          "candidate_score": 0.648929,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_93_95",
+          "bdc_text": "August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2317",
+          "psc_text": "S u. 9 Ναζαρὲθ Μ 10 ὁ < Μ 15 βασιλεὺς εἶ U | αὐτῷ < U 16 ὅτι2 < U 17 μείζω U 20 δείξῃ + ὅτι Μ 21 τὰς < Μ 22 Ναζαρὲθ Μ 25 [λέγει] *] λέγει Μ εἶπεν U 27 ἐστι, ebenso S. 267, 3] ἦν S. 267, 9; viell. richtiger 28 ἐρχόμενος + ὅτι Μ | γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου < Μ »καὶ ἐμαρτύρησε, φησίν, Ἰωάννης λέγων ὅτι τεθέαμαι τὸ πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς καταβαῖνον καὶ ἐρχόμενον ἐπ᾿ αὐτόν«. τὸ δὲ »ἐμαρτύρησε« καὶ τό »οὗτός ἐστιν ὃν εἶπον ὑμῖν«, ὡς ἤδη περὶ ἄλλου καὶ ἄλλου καιροῦ παρῳχημένου λέγων, ἵνα δείξῃ οὐ τὸν αὐτὸν εἶναι καιρὸν τοῦτον ἐκείνῳ τῷ τοῦ βαπτίσματος χρόνῳ, ἀλλὰ ἄλλον παρ᾿ ἐκεῖνον. οὔτε γὰρ εὐθὺς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ πρὸς τὸν Ἰωάννην ἀφικνεῖται, ἀλλὰ πρῶτον μὲν εἰς τὸν Γαλιλαίαν, ἔπειτα δὲ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην, ὅπερ ἦν τοῦτο πρὸς τὸν Ἰωάννην",
+          "candidate_score": 0.648915,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109_111",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) . proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . . Geldrius affinisVor affinis ein gestrichenes , unlesbares Wort .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λε��όντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.648209,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110_112",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . . Geldrius affinisVor affinis ein gestrichenes , unlesbares Wort . factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1174",
+          "psc_text": "Vcorr γεννητῆς M 15 f τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν τῆς αἰωνίου βασιλείας Clemens AI. 16 εὐνουχίσαντες ἑαυτοὺς Clemens AI. 16 f συμβαίνοντα, νοντα auf Rasur Vcorr 17 φασί hinter γάμου (Z. 16) Clemens AI. 17f τοῦτον — <τοῦτον—πορισμὸν> Clemeus AI. 18 < <καὶ τῷ> *] καὶ τὸ Clemens AI. βέλτιον] ἄμεινον Clemens AI. 19 φησὶ < Clemens AI. 20 νυκτὸς καὶ Clemens AI. 21 τὸ] viell. vorclementinischer Fehler ür τῷ * | γενομένη Clemens AI. 22 ἀντέχου Clemens AI.] ἀνέχου VM 22 f ὡς ἤδη — τὸν λόγον < Clemens AI. μέσον φέρων τὸν λόγον φησὶ κατὰ λέξιν ὁ Ἰσίδωρος ἐν τοῖς Ἠθικοῖς ἀποσπερματίσας εὐσυνειδήτως προσεύχου. ὅταν δέ, φησίν, ἠ εὐχαριστία ΣΟΥ εῖς αἴτησιν ὑποπέσῃ καὶ στῇς <εὶς> τὸ λοιπόν, οὐ κατορθώσας, [μὴ] αφαλῆναι, γάμησον«. εἶτα πάλιν φησίν «ἀλλὰ νέος τις ἤ πένης ἐστὶν ἤ κατωφερὴς (τουτέστιν ἀσθενὴς) καὶ οὐ θέλει γῆμαι κατὰ τὸν λόγον, οὖτος τοῦ ἀδελφοῦ μὴ χωριζέσθω«.",
+          "candidate_score": 0.646415,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623",
+          "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.",
+          "candidate_score": 0.64638,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_93_95",
+          "bdc_text": "August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2596",
+          "psc_text": "δὲ τὸ υἱὸν αὐτὸν εἶναι πόρωης, φασί, τῆν μητέρα αὐτοῦ μὲη γεγράφθαι μηδὲ τὸν πατέρα αὐτοῦ γινώσκασθαι. ἐξέπεσε δὲ καὶ τούτων ὁ ληρώδης λόγος. καὶ γὰρ καὶ ῥαὰβ πόρνη ὑπῆρχε καὶ ἔστι γεγραμμένη, καὶ Ζαμβρὶ πορνεύσας γέγραπται καὶ Χασβιεὶ μετ’ αὐτοὺ, καίπερ ἀλλοτρία οὖσα καὶ οὐκ ἀπὸ γένους Ἰσραὴλ ἀναγομένη. * καὶ »πᾶας ὁ μὴ διὰ τῆς θύρας είσερχό9μενος, ὡς ἔφη τὸ ἅγιον εὐαγγέλιον, λῃστὴς καὶ οὐ ὢν ποιμὴν ��πάρχει«. Ἐν δὲ τῇ ἐκκλησίᾳ φύσει τινὲς διαφόρως τοῦτον τὸν Μελχισεδὲκ 4ff Quelle nicht nachweisbar — 13 ff ebenso (u. wohl aus Epiph.) Chrysostomus de Melchised. c. 3; Migne 56, 260 Ἱουδαῖοι μὲν γὰρ αὐτὸν λέγουσιν ἐκ πορνεία γεννηθέντα καὶ διὰ τοῦτο άγενενλόγητον γενέσθαι Cedrenus hist. comp. Migne 121, 77A u. andere — 17 vgl. Jos. 2, 1 – 18 vgl. Num. 25, 14f – 19 Joh. 10, 1 – 22 vgl. Clemens Al. IV 160, 3; II 3219, 22ff Stählin",
+          "candidate_score": 0.646046,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_130_132",
+          "bdc_text": "Juni 1542 eingeladen , um sich erneut über die Änderungen der Synodal- und Bannordnung zu beklagen ( vgl. HBBW IX , S. 279f , 1-10 mit Anm. 1 ) . Am 19 . Juli konnten sie dem Rat ihre schriftliche Eingabe vortragen ( vgl . die diesbezüglichen Notizen von Myconius in Zürich ZB , Ms F 81 , 377r . und 378v. ) ; am 11 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2356",
+          "psc_text": "neut. Kanons II 2, 971 (aber „ungeordnet“ paßt schon nicht zu der Begründung, daß etwas untredrückt sei, und wäre nach dem ψεύδεται S. 275, 4 eine merkwürdige Abschwächung; auch die von Zahn RE3 II 307, 20 mit Berufung auf S. 274, 16 vorgeschlagene Änderung in ἀντίθετον ist unannehmbar: an unserer stelle müßte zu ἀντίθετον ein Dativ gefordert werden). Übrigens steht trotz des λέγουσι nicht fest, ob die Aloger selbst den Ausdruck ἀδιάθετον gebraucht haben; jedenfalls ist beachtenswert, daß auch die umschreibende wiederholung von S. 274, 22 in c. 21, 15; S. 281, 2ff dieses Stichwort nicht enthält M U 1 λέγω δὲ—ἡμερῶν < U 1f καὶ οὐκ—δέχεσθαι] καὶ μηδὲ δέχεσθαι αὐτοὺς αὐτὸ U 2 αὐτὸ] αὐτὰ Μ | πεπλασμένοι Μ 4 τῶν εὐαγγελιστῶν < U 5 Ἰωάννης < U | ὢν] ὧν Μ 5f ἐν τῇ κλήσει—ἀδελφῷ αὐτοῦ < U 6 τελευταῖος δὲ τοῖς χρόνοις] ὕστερον δὲ τοῖς ἔτεσιν U",
+          "candidate_score": 0.645499,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_93_95",
+          "bdc_text": "August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_731",
+          "psc_text": "δέ τις ἐξ αὐτῶν Ἰώσηπος, οὐχ ὁ συγγραφεὺς καὶ ἱστοριογράφος καὶ παλαιὸς ἐκεῖνος, ἀλλ’ ὁ ἀπὸ Τιβεριάδος ὁ ἐν χρόνοις τοῦ P128 μακαρίτου Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως τοῦ γέροντος >, ὃς καὶ παρ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἀξιώματος κομήτων ἔτυχε καὶ ἐξουσίαν εἴληφεν ἐν αὐτῇ τῇ Τιβεριάδι ἐκκλησίαν Χριστῷ ἱδρῦσαι καὶ ἐν Διοκαισαρείᾳ καὶ ἐν Καπερναοὺμ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις, ὃς καὶ πολλὰ πέπονθεν ὑπ᾿ αὐτῶν τῶν Ἰουδαίων πρὶν ἢ τῷ βασιλεῖ ἐμφανισθῆναι. οὗτος γὰρ ὁ Ἰώσηπος τῶν παρ᾿ αὐτοῖς ἀξιωματικῶν ἀνδρῶν ἐναρίθμιος ἠν. εἰσὶ δὲ οὗτοι <οἱ> μετὰ τὸν πατριάρχην, καλούμενοι. προσεδρεύουσι δὲ τῷ πατριάρχῃ καὶ σὺν αὐτῷ πολλάκις καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ συνεχῶς διάγουσι, διὰ τὸ συμβουλεύειν καὶ ἀναφέρειν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν νόμον. ὁ δὲ πατριάρχης κατ᾿ ἐκεῖνο καιροῦ Ἐλλὴλ τοὔνομα ἦν νομίζω γὰρ ὅτι οὕτως τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰώσηπος ἔλεγεν, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ χρόνου σφάλλομαι), ἐκ γένους δὲ τοῦ 1 vgl. zu haer. 29, 9,",
+          "candidate_score": 0.645473,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_67_69",
+          "bdc_text": "Juni 1542 in Dôle immatrikulierte Hans Melchior von Schönau aus der Laufenburger Linie oder einer seiner Brüder. Vgl . Les livres des procurateurs de la nation germanique de l'ancienne universit é d'Orléans 1444-1602 , Bd. I/2 , hg. v . Detlef Illmer u. a. , Leiden 1980 , Nr. 1173 , S. 413f ; Adel an Ober- und Hochrhein. Beiträge zur Geschichte der Freiherren von Schönau , hg. v . Wernher Freiherr von Schönau-Wehr und Katharina Frings , Freiburg i. Br. 2001 , bes. S. 85. , qui , dum esset apud cardinalem , Lothoringii fratrem Kardinal Jean de Lorraine , 1498-1550 , war ein jüngerer Bruder von Herzog Anton II .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.644945,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_75",
+          "bdc_text": "Von einem Durchbruch für die Reformation konnte zu diesem Zeitpunkt aber noch nicht die Rede sein.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_7",
+          "psc_text": "καταλαβεῖν Ζ. 6; von da an bis Μελχισεδεκιανοὶ S. 160, 21 fehlt U; als Ersatz dient R) M 2 γενόμενοι + <πρὸς σὲ καὶ>? * | σοὺς πόδας] πόδας σου U G 4 στόματός σου Μ 7 R 10 σωτὴρ] χριστὸς < R | τοῦ καὶ G R M 15 <αὐτῷ> * 22 <οὐκ> Jül. | σὲ < M 32 * etwa <διοικῶν>* Ἡ ἀντιγραφεῖσα πρὸς τοὺς περὶ Ἀκάκιον καὶ Παῦλου πρεσβυτέρους ὑπὸ <τοῦ> αὐτοῦ Ἐπιφανίου πρὸς τὰ ὑπ᾿ αὐτῶν γραφέντα περὶ τοῦ κατὰ αἱρέσεων γράψαι αὐτόν. Κυρίοις τιμιωτάτοις ἀδελφοῖς καὶ συμπρεσβυτέροις Ἀκακίῳ καὶ Παύλῳ Ἐπιφάνιος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Προοίμιον εἴτ᾿ οὖν λαλιάν, ἐπιγραφὴν ὥσπερ διαγράφοντες παλαιοὶ συγραφεῖς διὰ τοῦ αἰνίγματος ὑπόφασιν ἐδείκνυον πάσης ὑποκειμένης πραγματείας. ὅθεν καὶ αὐτοὶ τῷ αὐτῷ κεχρημένοι χαρακτῆρι προοιμιαζόμεθα ὑμῖν, ἀγαπητοί, τὰ] τῆς κατὰ αἱρέσεων † αἰτήσεως ὑμῶν έν ὀλίγῳ τὴν δύναμιν ἀνακεφαλαιούμενοι. ἐπειδὴ γὰρ μέλλομεν ὑμῖν τό τε ὀνόματα τῶν αἱρέσεων δηλοῦν τάς τε",
+          "candidate_score": 0.644804,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_48_50",
+          "bdc_text": "1630 , 11f) . - Lit. : Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 . - Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_77",
+          "psc_text": "ἐπώ- 1f vgl. S. 178, 1f — 5 Cecrops als Anfänger des Götterdienstes bei den Griechen vgl. zu S. 163, 18 — 5 —8 aus Eusebius vgl. Chronik S. 42, 28 81, 30 Karst Hieronymns Chronik S. 16, 4 Helm — 14f vgl. Matth. 4, 18 —22 — 17 vgl. Gen. 17, 10ff — 19 vgl. S. 178, 1f; 3431 = 3332 + 99 Jahre Abrahams GU M 2 * nach Panarion anaceph. c. 3, 4; S. 163, 15 änze etwa <ἀπ’ δὲ καὶ Βαβυλωνίων καὶ Φρυγῶν ἄρχεται ὁ Ἑλληνισμός , τῶν ἀνθρώπων> * | ἐντεῦθεν U 4 * etwa <μετήνεγκαν αὐτὴν εἰς τὰ λοιπὰ ἔθνη> | δὴ] δὲ Μ 7 δὲ] τε G U | ἑκκαιδεκάτη *, nach Eusebius] ὀκτωκαιδεκάτη GUM 11 καθολικῆς + καὶ ἀποστολικῆς U 12 προφητῶν GU 13 Ε; * 14 ἀπετάσσετο *] ἀποτασσόμενος GUM | δὲ] * 16 ἔτι M 17 εἰς <δὲ> 18 am",
+          "candidate_score": 0.644771,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109_111",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) . proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . . Geldrius affinisVor affinis ein gestrichenes , unlesbares Wort .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.644698,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_93_95",
+          "bdc_text": "August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2432",
+          "psc_text": "οὐ γὰρ ἐφεύδετο, μὴ γένοιτο. 7 Luk. 3,23 — 9 vgl. Luk. 4,16ff — 10 Luk. 4,18 — 22 mit διελθὼν διὰ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάσος is wohl Joh. 6,1 gemeint; vgl. c. 30, 7; S. 302,15 διαβῆναι ἐπὶ τὴν λίμνην εἰτ᾿ οὖν θάλασσαν Γεννησαρὲτ — 23 f Joh. (7,14) 7,37 — 28 Joh. 7.8 M U 2f ἀγγαθααβαεὶθ M ἀγαθααβαεὶθ M ἀγαθαλβαεὶθ U 3 εἰκὰς Μ 4f μεταγειτνιῶν M Μεταγιτνίων U 6f πολλάκις <U 7 ὁ <U | εἶναι < U 8 ἐνομίζετο + εἶναι U | [καὶ ] * 14 γὰρ < Μ 15 < τὸ >* 20 καὶ ἅς—σημείου <U 22 διὰ] ἐπὶ U 23 Ναζαρὲθ M 25 Ναζαρὲθ M | τὴν2 < U 26f τοῦ ἐνιαυτοῦ τοῦ πρώτου Μ 28f οὐ καταβαίνω U »μεσαζούσης γὰρ τῆς ἑορτῆς ἦλθε« φησί »καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα«, »καὶ ἔλεγον· οὐχ οὗτός ἐστιν ὅν ἐζήτουν πιάσαι; Καὶ ἰδοὺ ἐν παρρησίᾳ λαλεῖ·",
+          "candidate_score": 0.644059,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_108_110",
+          "bdc_text": "vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) . proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.643893,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_93_95",
+          "bdc_text": "August ( unten Nr. 1647 ) war die Rede davon , Kaiser Karl V. habe Maria Tudor , die Tochter des englischen Königs Heinrich VIII. , geheiratet. , de morioneUnbekannt . quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2597",
+          "psc_text": "Ἱουδαῖοι μὲν γὰρ αὐτὸν λέγουσιν ἐκ πορνεία γεννηθέντα καὶ διὰ τοῦτο άγενενλόγητον γενέσθαι Cedrenus hist. comp. Migne 121, 77A u. andere — 17 vgl. Jos. 2, 1 – 18 vgl. Num. 25, 14f – 19 Joh. 10, 1 – 22 vgl. Clemens Al. IV 160, 3; II 3219, 22ff Stählin Σαλὴμ γὰρ ἑρμηνεύεται εἰρήνην, ἦς ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἀναγράφεται βασιλεύς, ὅν φησι Μωυςῆς, Μελχισεδὲκ βασιλεὺς Σαλὴμ ὁ ἱερεὺς τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου, ὁ τὸν οἶνον καὶ τὸν ἄρτον τὴν ἡγιασμένην διδοὺς τροφὴν εἰς τύπον ἐχριριστίας Ambrosius de Abr. I 3, 16; S. 514, 1ff Schenkl ideoque eum et Melchisedech, qui interpretatione Latina dicitur rex iustituiae, rex pacis, benedixit; erat enim sacerdos summi dei. qui est rex iustitiae, sacerdos dei, nisi cui dicitur: tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech, hoc est dei filius, sacerdos patris qui sui corporis sacrificio patrem nostris repropitianit delictis? ders. de mysteriis c. 8; Migne",
+          "candidate_score": 0.643761,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623",
+          "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.",
+          "candidate_score": 0.643065,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107_109",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387",
+          "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι",
+          "candidate_score": 0.642906,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1165",
+          "psc_text": "II 197, 16ff ählin. — Die üpfung des Epiphanes an Sekundus ist wohl ßt durch den hinter Sekundus genannten ἐπιφανὴς διδάσκαλος der Valentinianer bei Irenaeus 1 11, 3 1 102f Harvey = Hippolyt refut. VI 38, 2; S. 168, 11 Wendland, vgl. Tertullian adv. Valent. 37; die Zusammenstellung des Epiphanes mit Isidor bedeutet keine Verwechslung, sondern ist ßfolgerung des Epiph. auf Grund der Ahnlichkeit ihrer Anschauungen V Μ 2 ἢ < Μ | lies wohl τῆς ἀποστάσης δυνάμεως * 3 * etwa > | γεννητὴν, ν oben über Vcorr 4 οὐκ oben über Vcorr | οὐ κεκτισμένα Μ 5 γεννητὰ, ν oben über V corr 6 * etwa <ὑπολαμβάνεται> * 7 αὐτοῦ 8 ἀποστᾶσα M | γεγέννηται M 9 ἄνω aus ἀνθρωπίνων Vcorr 10 ἠ < Μ | καὶ τὸ — ὑστέρᾳ < M 10f προσενεχθήσεται V 12 τὰ < Μ Pet.] ἐπιμένων VM 19 τούτους Dind.] τούτων YM 19",
+          "candidate_score": 0.642841,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337",
+          "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.",
+          "candidate_score": 0.642112,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_116_118",
+          "bdc_text": "Oporin musste sich am 1 . August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620",
+          "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch",
+          "candidate_score": 0.642083,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_66_68",
+          "bdc_text": "in Frage kommt vielleicht der am 4 . Juni 1542 in Dôle immatrikulierte Hans Melchior von Schönau aus der Laufenburger Linie oder einer seiner Brüder. Vgl . Les livres des procurateurs de la nation germanique de l'ancienne universit é d'Orléans 1444-1602 , Bd. I/2 , hg. v . Detlef Illmer u. a. , Leiden 1980 , Nr. 1173 , S. 413f ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2415",
+          "psc_text": "Chr. Bis 28 n. Chr. — 11 hinter Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου sind in allen 3 Zeugen die Konsuln des Jahres 4 n. Chr. Ausgefallen; der Mangel wird wieder eingebracht durch die Spaltung bei ι ݲ ε ݲ ι ݲ ς ݲ — 14 η ݲ Καίσαρος καἲ Καπίτωνος] Germanicus Caesar u. C. Fonteius Capito sind in Wirklichkeit die Konsuln von 12 n. Chr.; die Umstellung ist allen Zeugen gemeinsam M U 1 ποιῆσαι]γενέσθαι ? * | εἴκοσι ἐννέα] ἐννέα Μ 2 f μετά τε τὸ *] μετὰ δὲ τὸν Μ μετ᾿ αὐτὸν δὲ U 3 ἀπὸ Μ 3 f ἐν τῷ—Αὐγούστο < U 3 δεκάτῳ *, Vgl. 289, 16] δωδεκάτω Μ 6 ὡς πολλάκις ἔφην < U 8 Λεντούλλου Μ U | Πίσσωνος u. + τὸ δεύτερον U 9 Καίσαρος < Μ 10 Οὐινδουκίου U | Οὐάρου]Οὐρμίλου Μ 11 Λαμμία U | Σερολίου Μ Σερουιουλίου U | Νοννίου *]",
+          "candidate_score": 0.641756,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1804",
+          "psc_text": "— 13 f vgl. Mark. 5, 13 — 27 luk. 11, 11f — 28 Luk. 11, 13 VM 4 <ὡς>* 5 τοὺς μὲν τελευτήσαντας Pet.] τοῦ μὲν τελευτήσαντος VM 12f δαιμον///ῶντα, ι ausradiert V corr 13 λέγω δὴ τὸν nachgetragen V corr | ἐξερκόμενο///ν, ο aus ω V corr 16 σκολιεήη, η aus ει V corr σκολιεύη Μ 19 δαιμοv ///ῶντα, ι ausradiert V corr | τοῦ δεσμοῦ *] τοὺς δεσμοὺς VM 22 καὶ τῶν ἀπὸ σοῦ αμ Rande nachgetragen V corr ὑμῶν ὁ ἐπουράνιος;« εἰ τοίνυν δόματα ἀγαθὰ κέκληκεν ἰχθὺν καὶ Ι ᾠόν, οὐ πονηρὸν τὸ μετὰ εὐκαριστίας ἐκ θεοῦ καρισθὲν μεταλαμβανόμενον, καὶ ἐλήλεγκταί σου πανταχόμεν ἡ κακοτροπία. Σχόλιον κݲεݲ. Παρακέκοπται τὸ περὶ Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. εἶχεν γάρ »ἡ γενεὰ αὔτη, σημεῖο0ν οὐ δοθήσεται αὐτῇ«. οὐκ εἶχεν δὲ περὶ Νινευὴ καὶ βασιλίσσης νότου καὶ Σαλομῶνος. Ἔλεγκος κݲεݲ. Καὶ ἐν αὐτοῖς οἶς δοκεῖς παρακόπτειν οὐ δύνασαι, α ὦ Μαρκίων, λαθεῖν",
+          "candidate_score": 0.641687,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_155_157",
+          "bdc_text": "Wahrscheinlich erfolgte der Kauf aber schon vor seinem Umzug nach Basel ( 1531) . , et nunquam interea , quamvis non semel petierim , integrum factum . Prior est M alphabeti primi , custos : „devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1577",
+          "psc_text": "< M | ἐνανθρωπήσας ἐνηνθρώπησεν VM | τελειότητα M 8 * ἀνατροπῆς > * 14 ἣν δὴ U] ἤδη V ἦν δὴ M 23 Unterschrift κατὰ Σηθιανῶν VM 24 κατὰ Ἀρχοντικῶν εἰκοστὴ ἡ καὶ μݲ VM 27 αὐτῶν aus αὐτὸν Vcorr 30 Κωνσταντί///ου, ν V corr εἶτα ἐπανελθόντος εἰς τὰ οἰκεῖα καὶ διδάξαντος. μετέλαβεν δέ, ὡς ἔφην, ἐν Παλαιστίνῃ ὡς ἀπὸ ἀσπίδος ἰὸν ἀπὸ Πέτρου τινὸς γέροντος, ἀναξίως Πέτρου καλουμένου, ὃς κατῴκει ἐν τῇ τῆς Ἐλευθεροπόλεως > Ἱερουσαλὴμ ἐνορίᾳ, ἐπέκεινα τῆς Χεβρὼν σημείοις τρισί· Καφαρβαριχὰ τὴν κώμην καλοῦσιν. οὑτος ὁ γέρων τὰ πρῶτα ἔνδυμα εἶχεν ἔκπληκτον, ὑποκρίσεως γέμον· ἔξωθεν μὲν γὰρ ἀληθῶς κώδιον προβάτου ἠμφίεστο, ἠγνοεῖτο δὲ ἔνδοθεν λύκος ὑπάρχων ἅρπαξ. ἀναχωρητὴς γὰρ ἐδόκει εἶναι, ἐν σπηλαίῳ τινὶ καθεζόμενος, ὃς πολλοὺς δῆθεν συνήγαγεν εἰς ἀπόταξιν καὶ πατὴρ δῆθεν διά τε τὸ γῆρας καὶ τὸ σχῆμα ἐκαλεῖτο, τά τε αὐτοῦ ὑπάρχοντα πτωχοῖς διένειμεν καὶ καθ᾿ ἡμέραν ἐλεημοσύνας ἐποίει. ἐν δὲ τῇ",
+          "candidate_score": 0.641631,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1207",
+          "psc_text": "9 σφετέρου aus ὑφ’ ἑτέρου hergestellt V corr σφετέρου M 11 *] προσήκει *, χρὴ Pet. | <τὸ> ἀδικεῖν <ἀν>αιροῦντα ἀν)αιροῦντα Wil.] ἀδικεῖν αἱροῦντος V M 11 f * τῶν — συνορώντων] eränze etwa > * u. übersetze das ächste: u. solcher, die keine logische Folge zu erkennen vermögen vgl. Z. 17 f; Wil. schließt das ἀδικίαν ἀναιροῦντα an u. schreibt τῶν τὸ ἑξῆς τε μὴ συνορώντων | <κατὰ> schreibt <μήτε> u. verbindet das Glied mit συνορώντων 14 τε Wil.] γε | <αὐτοῦ> ἰδίαν *, αὐτοῦ sc. τοῦ σωτῆρος bildet den Gegensatz zu θεοῦ Ζ. 18] θείαν statt ἰδίαν Harnack 15 τά τε Pet.] ἅτε V M | γεγονέναι 2 Grabe] γέγονεν V M 18 <τοῦτο> *, sc. der Glaube,daß die Welt von φθοροποιὸς θεὸς ühre | μὴ αἰτίαν] μάτην Harnack μνωπίᾳ Hilgenfeld; aber αἰτίαν λαμβάνεσθαί τινος hat den Sinn von »Kenntnis « εῖρημένων. πεπόνθασι δὲ τοῦτο ἰδίως ἑκάτεροι αὐτῶν,",
+          "candidate_score": 0.641143,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2567",
+          "psc_text": "3; S. *12, 33ff Ahrens-Krüger: indem aber Epiphanios, Bischof von Kypros, ein Buch gegen die Häresie der Melchisedekiten verfaβte, belehrte er darin, sich verteidigend, den Aristokrates (?), ihm sei ein Gesicht erschienen, daβ die Mutter des Melchisedek Saltiel geheiβen habe und sein Vater Heraklas und daβ er aus dem Volk der Kanaanäer gevesen sei; aus Zacharias Rhetor schöpfen die Syrer Bar Seroswai, Ba Bahlul und Bar Ali (Payne Smith, Thes. syr. Sp. 343. 1054), sowie die sog. arabische Genesiscatene (John Gregory in den Critici sacri. London 1660. VII 1203f = Lagarde, Mat. z. Gesch. Krit. des Pent. II 8, 89, 9 u. S. 90, 25f) 2 τοῦτο <U | Ἡρακλᾶν U Zach. Rhet.] Ἡρακλαάμ Μ Heraclim Syr. u. cat. Arab. | τινὰ <U | τὸν <U 3 Ἀσταρὼθ U Saltiel Zach. Rhet. u. die von ihm abhängigen Zeugen | Ἀστερίαν U | ἦν δὲ οὖτος] οὖτος δὲ Μ 3f ἐξ",
+          "candidate_score": 0.640973,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_108_110",
+          "bdc_text": "vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) . proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387",
+          "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι",
+          "candidate_score": 0.640911,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_108_110",
+          "bdc_text": "vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) . proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103",
+          "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;",
+          "candidate_score": 0.640868,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846",
+          "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν",
+          "candidate_score": 0.640856,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107_109",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117",
+          "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,",
+          "candidate_score": 0.640504,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.640485,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_155_157",
+          "bdc_text": "Wahrscheinlich erfolgte der Kauf aber schon vor seinem Umzug nach Basel ( 1531) . , et nunquam interea , quamvis non semel petierim , integrum factum . Prior est M alphabeti primi , custos : „devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1532",
+          "psc_text": "15 ἑκάστου *] ἕκαστον VM 17 ἀνθρώπων Pet.] ἄνθρωπον VM 20 σημαίην M 21f προασφαλιζομένη, προ vorgesetzt V corr 29 ἐν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ nachgetragen V corr κόσμῳ. πῶς ἂν ἂν εἴη σωτηρίας ἀνθρώπων ἐπιμελόμενος ὁ παρ’ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος ἀκούων »ἀπωλείας υἱός. καὶ τό »συμφέρει αὐτῷ, εἰ οὐκ ἐγεννήθη« καὶ τό »ἑταῖρε, ἐφ᾿ ὃ πάρει« καὶ τό »εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με« καὶ τό ὁ ἐσθίων μετ᾿ ἐμοῦ τὸν ἄρτον ἐπῇρεν κατ ἐμοῦ πτερνισμόν. ὡς ἔχει τὸ εὐαγγέλιον ἐκ προαγούσης μαρτθρίας τοῦ Ψαλτηρίου) καὶ > οὐαὶ δι’ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται«; αὐτὸς γὰρ ὁ Ἰούδας περὶ ἑαυτοῦ τὸ πᾶν ὑπέφηνεν καὶ τὴν τῶν ἐπαινούντων αὐτὸν ἄνοιαν καὶ <ἀφ᾿> ἑαυτοῦ ἤλεγξεν, εἰ ἄκων ἀλλ᾿ ὅμως μετὰ τὸ λαβεῖν τὸ τίμημα τὰ τριάκοντα ἀργύρια ὕστερον μεταμεληθεὶς καὶ ἀποστρέψας τὰ ἀργύρια, ὡς κακόν τι πεπραχώς, κακὸν μὲν ἑαυτῷ κακὸν δὲ καὶ τοῖς σταυρώσασιν. ὁ δὲ κύριος ἀγαθὸν δι᾿ ἑαυτοῦ ἐπιτελῶν",
+          "candidate_score": 0.63992,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3314",
+          "psc_text": "vor κακοηθείας + καὶ 9 vor εἴρηται + etorjutra U | πάντος M 9f καὶ ἐπὶ *] εἄν ἐπὶ M καὶ ἔπη U 12 ἐκ >U 14 καταπαύσωμεν MU 16 vor στέμμασιν + > ? * 1 στέμμασιν] ἀεὶ M 17 λέξωμεν MU 19 φάσκοις Μ ἐπισκωμματίζων U 20 τοῖς Com.] τοὺς MU 21 * etwa οὐκ ἦν ἐκεῖ βυρσεύων. διὸ δὴ τὸ ἐν τῇ γραφῇ ἐπισημανθὲν> *; vgl. auch S. 508, 22f σῶμα. καὶ πανταχόθεν ἐλέγχῃ τῇ τοῦ διαβόλου ἐπι<π> νοίᾳ καὶ τῇ τοῦ ὄφεως δολιότητι παρακολουθῶν, φθορὰν ἀπιστίας τῇ ἐργαζομένου καὶ τὴν Εὔαν ἐξαπατήσαντος καὶ ἀεὶ τὰς διανοιας τῶν ἀκεραίων ψυχῶν τῇ πανουργίᾳ † ἐν ταῖς αὐτῶν διανοιαις παραφθείροντος. ἴδωμεν τοίνυν εἰ δύναται τὰ ὑπὸ σοῦ εἰρημένα ἔχειν στάσιν, ὠ τοσαῦτα μοχθήσας καὶ εἰς μάτην ἐλάσας τὸν περὶ τῆς τοσούτων βίβλων συγγραφῆς ἀγῶνα. εἰ γάρ ἐστιν ἀληθές, ὂ περὶ σοῦ ᾄδεται, ὅτι ἐξακισχιλίους βίβλους συνεγράψω, ὠ ματαιόπονε, καὶ]",
+          "candidate_score": 0.639735,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979",
+          "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νε��ρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ",
+          "candidate_score": 0.639688,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_45_47",
+          "bdc_text": "Die Stadt Basel , deren Bürgerrecht er 1529 erhielt , unterstützte wie auch Zürich seinen Anspruch auf die Komturei , der ab 1537 durch eine jährliche Pension abgegolten wurde ( die definitive Ablösung erfolgte erst 1559 , s. Basel StA , Klosterarchive , Deutschherren , Urkunden Nr. 7 , 9 , 12f) . Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621",
+          "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),",
+          "candidate_score": 0.639662,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107_109",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.639642,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_108_110",
+          "bdc_text": "vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) . proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_798",
+          "psc_text": "ürer, Gesch. d. Jüd. Volkes IIi4 370) zusammenfallen. — Titel ἀναβαθμοὶ vgl. dement. Recogn. IV 36 hie ergo vobis sit primus gradus ex tribus, qui gradus triginta ex sc gignit mandata, secundus vero qui sexaginta, tertius qui centtini, sieut alias (!) vobis de bis plenius exponeinus. — Zum Inhalt vgl. dement. Recogn. I 36f u. 64 (Gegensatz gegen Tempel u. Opfer) 148 {Jesus namque est, qui igneni illum quem acceiulebat pontifex pro peccatis, restinxit per baptismi gratiain) u. I 69 (Rede des Jakobus vor Kaiphas) V M 1 καὶ οὕτων am Rande nachgetragen V corr < M 3 ἐκτίσθαι aus Vcorr 4 καὶ ἔτι περισσοτέρως] *, gehört viell. nach Ζ. 5 hinter Vcorr setzt dazu am Rande ABBREV μείζονα δὲ αὐτῶν ὄντα 5 <τῶν> * | ὑπὸ aus Vcorr ἐκ Μ | πεποιημένοι V M 6 * etwa καταργῆσαι τὰς θυσίας> * | + <κατὰ Ματθαῖον> ? *, vgl. S.",
+          "candidate_score": 0.6394,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103",
+          "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;",
+          "candidate_score": 0.639288,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621",
+          "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),",
+          "candidate_score": 0.639123,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_68_70",
+          "bdc_text": "Vgl . Les livres des procurateurs de la nation germanique de l'ancienne universit é d'Orléans 1444-1602 , Bd. I/2 , hg. v . Detlef Illmer u. a. , Leiden 1980 , Nr. 1173 , S. 413f ; Adel an Ober- und Hochrhein. Beiträge zur Geschichte der Freiherren von Schönau , hg. v . Wernher Freiherr von Schönau-Wehr und Katharina Frings , Freiburg i. Br. 2001 , bes. S. 85. , qui , dum esset apud cardinalem , Lothoringii fratrem Kardinal Jean de Lorraine , 1498-1550 , war ein jüngerer Bruder von Herzog Anton II . von Lothringen. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.639114,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620",
+          "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch",
+          "candidate_score": 0.639076,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_120_122",
+          "bdc_text": "Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_692",
+          "psc_text": "über den üdischen Kanon oben haer. 8, 6, 1ff; S. 191, 9ff — 21 vgl. Irenaeus adv. haer. I 26, 2; I 213 Harvey et circumciduntur ac perseverant in his consuetudinibus quae sunt secundum legem et Judaico charactere vitae, uti et Hierosolymam adorent quasi sit domus dei u. Eusebius h. e. III 27, 5; S. 256, 16 Schwartz — 21 — S. 330, 4 vgl. die widersprechenden Angaben Irenaeus adv. haer. I 26, 2 = Hippolyt refut. VH 34, 1; S. 221, 9 τὰ δὲ περὶ τὸν Χριστὸν ὁμοίως zm Κη. ρίνθῳ καὶ Καρποκράτει μυθεύουσιν u. Origenes c. Cels. V 61; II 65, 7 ötschau V M 3 αὐτοὺς M 4 ὀνόμασαν M 5 Ναζαρὲθ V 7 διαθήκῃ getilgt V corr 8 γραφία Μ Ι παρ’ Y 9 ὥστερ] καίπερ M Ι οὐδὲ] οὐδὲν M 10 οἱ < Μ 14 ἑβραϊκὴν . . . διάλεκτον aus ἑβραϊκῆ διαλέκτω Vcorr 15",
+          "candidate_score": 0.638432,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.638415,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.638413,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_61_63",
+          "bdc_text": "Vielleicht spiegelt sich in diesem Gerücht die vorübergehende Rückkehr des französischen Gesandten Antoine Polin aus Konstantinopel , der im Frühjahr 1542 zwei kostbare Pferde als Geschenk des Sultans mitgebracht hatte . Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2485",
+          "psc_text": "Zahl 112 soll die Zeit angeben, die seit der (teilweisen! vgl. <εἰ> καὶ ἄλλοι τινὲς — d. h. Ketzer — ἐκεῖσε τυγχάνουσιν) Wiedergewinnung von Thyatira für den katholischen Glauben verflossen ist, nicht die seit dem Auftreten der Montanisten oder der Aloger verstrichene (so Zahn, Forsch. z. Gesch. d. Kan. V 40f). Damit entfällt auch die Annahme, deß Epiph. hier „gedankenlos“ Hippolyt ausschreibe (so Salmon, Hermathena VIII 189). Aus welcher Quelle freilich Epiph. die Nachricht bezog, daß seit dem Jahr 263/264 der katholischen Glaube in Thyatira wieder vordrang, läßt sich nicht einmal vermuten — 12 nach ἀνάληηψιν muß eine Zahl ausgefallen sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in",
+          "candidate_score": 0.638305,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_155_157",
+          "bdc_text": "Wahrscheinlich erfolgte der Kauf aber schon vor seinem Umzug nach Basel ( 1531) . , et nunquam interea , quamvis non semel petierim , integrum factum . Prior est M alphabeti primi , custos : „devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3173",
+          "psc_text": "τοῦ ἄποθανεῖν συμβήσεται, καὶ ο 2 vgl. Matth. 17, 1ff — 8f vgl. Arnos 9, 11 — 17 II. 16, 672 M U S 1 <λέγειν> * Ι πένητα u. πένητα umgestellt S Ι πένηταν U 2 μωσέα Ι ἀλλὰ Μ Ι ἀλλ’ οὐδὲν < S 3 φάσμα M 4f ’Ηλίαν Μωνσέα umgestellt 5 ἀλλ’ ὃ] ἀλλὰ τὸ ὃ M 6 αὐτὴν M < S Ι καὶ ἀνώλεθρον < S MU Ι καὶ < U 1) εἰς φθορὰν φθορὰν < S Ι ἀναστῆ U 9f ἀνοικοδομηθεῖσα < S Ι ἀνωκοδομηθεῖσα U 11 — 13 ὅτι μὴ — ἐτεκτήνατο < 11 οἰκείαν U 12 ἔμελεν *] εἰς τὸ μέλλον M μηδὲ U; ἐπιμελὲς Mendelssohn 13f σκοπεῖσθαι δὲ — οὕτως χρή < u. ὦ ’Aγλαοφῶν in den nächsten Satz gesetzt S 14 σοφότατε Μ | οὑτωσὶ U Ι πάντων M < S 15 προσχῆς wir kommen S 15f καὶ ἀνίστασθαι < S",
+          "candidate_score": 0.638238,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_138",
+          "bdc_text": "Kirchenakten A 9 , 336f ) , dazu auch Amy Nelson Burnett , Controlling the Clergy .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2872",
+          "psc_text": "6 vg. Gen. 38, 9 – 21 f vgl. haer. 26, 13, 4f; I 293, 1 ff – 26 über die Andreasakten vgl. zu haer. 47, 1, 5; II 216, 5 M U 1 αὐτῶν M 3 πεφθαρμένοι U 5 σεμνώτερον U | Αὐάνου M 6 συνῆπτο M 7 σπέρματος *] παιδοπούας M U 9 <αὐτὸς>* 10 * etwa <μοναζούσαις>* 11 vor ὑποκριτικὴ + ἡ M 13 ὑπὲρ M | * etwa <ἀσκητοῦ>* 14 ἢ <Μ 16 αὐτῶν] αὐτὸ Μ 17 μυσερὸν Μ | οὐ Μ 18 ἑτέροις] ἄλλοις U 19 μιμοῦνται < Μ 20 μυσεραῖς Μ 22 δῆθεν < U | ἑαυτῶν U 23 δαιμόνων < U 26f πολλάκις + ὡς U τῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τὰς ἀγαπητὰς λεγομένας συνεισάκτους γυναῖκας κεκτημένων, ὡς καὶ αὐτῶν τοῦτο ἐπιτελούντων, κρυφῆ <δὲ> διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων αἰδῶ, ἵνα * μὲν τῇ πονηρίᾳ συνάπτωνται, τῷ δὲ προσχήματι τῶν ἀνθρώπων ἕνεκα τὸ ὅνομα σεμνύνωνται.",
+          "candidate_score": 0.638162,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_157",
+          "bdc_text": "„devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_386",
+          "psc_text": "3; 1 199 ostendens Nun primo ah innato natum patre, ah hoc autem natum Logon, deinde a Logo Phronesin, a Pkronesi autem Sophiam et Dynamin, a Dynami autem et Sophia virtutes et principes et angelos, quos et primos vocat, et ab iis primum coelum factum, dehinc ah horum derivatione alios autem factos aliud coelum, simile priori fecisse et simili modo ex eorum derivatione cum alii facti essent antitypi eis qui super eos essent, aliud tertium deformasse coelum, et a tertio deorsum, descenden- tium quartum et deinceps secundmn eum modum alter os et alter os prineipes et angelos factos esse dicunt et coelos CCCLXV; kürzer Ps. Tert. adv. omn. haer. 1. — Die des Clemens AI. strom. IV 162, 1 ; I 320, 2 ählin Βασιλείδης δὲ ὑποστατὰς Δικαιοσύνην τε καὶ τὴν θυγατέρα αὐτῆς τὴν Εἰρήνην ὑπολαμβάνει ἐν ὀγδοάιδι μένειν ἐνδιατεταγμένας darf nicht ohne weiteres zur Ergänzung (so Hilgenfeld, S. 219)",
+          "candidate_score": 0.638082,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_983",
+          "psc_text": "haer. I; I 1ff Harvey (= lat,); als Nebenzeugen Tertullian adv. Valent. u. Hippolvt refut. VJ 29ff. — Die lateinische Übersetzung des Irenaeus geht auf eine griechische Handschrift zurück, die mit der von benutzten eine Anzahl von Verderbnissen teilt, also zur selben Familie gehört 1 ὑπεραναβεβηκότας angeflickt Vcorr | δίδοσθαι V 2f ἀνακομιζομένους, ἀνα getilgt u. ους zu οις verändert Vcorr 5 τοῦ < M 8 † lies wohl ἐλθοῦσα γνῶσις <περιεῖχεν> * 9 τὸ] τοῦ V | τε] δὲ V 13 παρὰ + τὰ M 14 κατ’ hineingeflickt Vcorr 15 ἐνταῦθα getilgt, τούτου über geschrieben Vcorr | τὰ1 < M 17 ἔχει δὲ οὕτως angesetzt 18 <Ἐκ> Ausgg. 19 ἐπὶ M 20 καὶ < ὁ ἀπόστολός φησιν »ἤ οἰκοδομὴν θεοῦ τὴν ἐν πίστει« , καὶ διὰ τῆς πανούργως συγκεκροτημένης πιθανότητος παράγουσι τὸν νοῦν τῶν ἀπειροτέρων καὶ αἰχμαλωτίζουσιν αὐτούς, ῥᾳδιουργοῦντες τὰ λόγια τοῦ κυρίου, ἐξηγηταὶ κακοὶ τῶι καλῶς εἰρημένων γινόμενοι,",
+          "candidate_score": 0.638054,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_122_124",
+          "bdc_text": "et propter epitaphiaÜber die Kriti k am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt . Die Texte werden Myconius zugeschrieben ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2900",
+          "psc_text": "τελευτῆσαι καὶ ταφῇ παραδοθῆναι, vgl. Suidas s. v. Ὠριγένης ΙΙ 1; 1277 12 Bernhardy ἔζησε δὲ ἕως Γάλλου καὶ βολουσιανοῦ τουτέστιν ἕως θݲ καὶ ξݲ ἐτῶν τῆς ἡλικίας αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἐν Τύρῳ ἐ ᾗ καὶ ἐτάφη. Die mittelalterlichen Zeugnise dafür bei Piper ZKG I 207ff MU 7–S. 407,3 Georg. mon. Chron. 456, 2– 6 de Boor u. Suidas s. v. Ὠριγένης ΙΙ 1; 1279, 6ff Bernhardy 1<οἷα>* | [θείας]* 3 νοημάτων] ῥημάτων Μ 5 [καὶ]* | ἐπετήδευον U 6 * <διέτριβεν>* 7* etwa <προσέχων>* |τροφὴν U 8 [καὶ] * κοῦντος, χάρτην τε καὶ τὰ ἄλλα τῶν ἀναλωμάτων, καὶ τοῦ Ὠριγένους ἔν τε ἀγρυπνίαις καὶ ἐν σχολῇ μεγίστῃ τὸν κάματον τὸν περὶ τῆς γραφὴς διανύοντος. ὅθεν τὸ πρῶτον αὐτοῦ ἐπιμελῶς φιλοτιμη- 3ff Klarer u. richtiger als unsere Stelle, in der der Name Ἑξαπλᾶ (vgl. S. 408, 7ff) auf die 6 griechischen Übersetzungen bezogen scheint, sind die anderweitigen Angaben des Epiph.",
+          "candidate_score": 0.637988,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_29_31",
+          "bdc_text": "Gallen) gemeint , etwa Magister Heinrich Wirth ( s. Paul Staerkle , Beiträge zur spätmittelalterlichen Bildungsgeschichte St . Gallens , St . Gallen 1939 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2076",
+          "psc_text": "ἀπὸ τούτου γὰρ κατὰ διαδοχὴν οἱ Ἐγκρατῖται λεγόμενοι τοῦ ἰοῦ μετεσχηκότες ὑπάρχουσι. λέγεται δὲ τὸ διὰ 4 Σύρος (oben S. 4,9 hieβ es ἀπὸ Μεσοποταμίας), ebenso Clemens Al. strom. III 81, 1; II 232, 22 Stählin Theodoret haer. fab. I 20, dazu Zahn, Forsch. II294; Tatian selbst nennt sich or. 42 γεννηθεὶς . . . ἐν τῇ τῶν Ἀσσυρίων γῇ — 5 zu διδασκαλεῖον vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey οἰήματι διδασκάλου ἐπαρθεὶς . . . ἴδιον χαρακτῆρα διδασκαλείου συνεστήσατο; Zahns Auffassung von διδασκαλεῖον (Forsch. I 284 A. 2) = Lehre ist schon sprachlich unmöglich — 5—6 ἐν τῇ Μέσῃ τῶν ποταμῶν nur durch Epiph. überliefert — 6 περὶ τὸ δωδέκατον ἔτος Ἀντωνίνου τοῦ εὐσεβοῦς Καίσαρος ἐπικληθέντος von Zahn (Forsch. I 282) mit der angabe des Eusebius zun 12. Jahr des Mark Aurel (Chronik S. 206, 13 Helm Tatianus haereticus ajnoscitur) zusammengestellt und dadurch Antoninus Pius",
+          "candidate_score": 0.63741,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117",
+          "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,",
+          "candidate_score": 0.637303,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1384",
+          "psc_text": "25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι »πολλάκις λάκις ἐπεθύμησα ἀκοῦσαι ἕνα τῶν λόγων τούτων, καὶ οὐκ ἔσχον τὸν ἐροῦντα« ἐμφαίνοντός φασιν εἶναι διὰ τοῦ »ἕνα« τὸν ἀληθῶς ἕνα θεόν, ὃν οὐκ ἐγνώκεισαν. ἔτι ἐν τῷ προσσχόντα αὐτὸν τῇ Ἱερουσαλὴμ δακρῦσαι ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ εἰπεῖν »εἰ ἔγνως καὶ σὺ σήμερον τὰ πρὸς εἰρήνην; ἐκρύβη δὲ <ἀπὸ> σοῦ«, διὰ τοῦ »ἐκρύβη« ῥήματος τὸ ἀπόκρυφον τοῦ Βυθοῦ δεδηλωκέναι. καὶ πάλιν εἰπόντα »δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ«, τὸν τῆς ἀληθείας πατέρα κατηγγελκέναι. ὅ γὰρ οὐκ ᾔδεισαν, φασί, τοῦτο αὐτοῖς ὑπέσχετο διδάξειν. <Ἀπόδειξιν> δὲ τῶν ἀνωτάτω καὶ οἱονεὶ κορωνίδα τῆς ὑποθέσεως οὐτῶν φέρουσι ταῦτα",
+          "candidate_score": 0.637225,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_121_123",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim . et propter epitaphiaÜber die Kriti k am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_7",
+          "psc_text": "καταλαβεῖν Ζ. 6; von da an bis Μελχισεδεκιανοὶ S. 160, 21 fehlt U; als Ersatz dient R) M 2 γενόμενοι + <πρὸς σὲ καὶ>? * | σοὺς πόδας] πόδας σου U G 4 στόματός σου Μ 7 R 10 σωτὴρ] χριστὸς < R | τοῦ καὶ G R M 15 <αὐτῷ> * 22 <οὐκ> Jül. | σὲ < M 32 * etwa <διοικῶν>* Ἡ ἀντιγραφεῖσα πρὸς τοὺς περὶ Ἀκάκιον καὶ Παῦλου πρεσβυτέρους ὑπὸ <τοῦ> αὐτοῦ Ἐπιφανίου πρὸς τὰ ὑπ᾿ αὐτῶν γραφέντα περὶ τοῦ κατὰ αἱρέσεων γράψαι αὐτόν. Κυρίοις τιμιωτάτοις ἀδελφοῖς καὶ συμπρεσβυτέροις Ἀκακίῳ καὶ Παύλῳ Ἐπιφάνιος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Προοίμιον εἴτ᾿ οὖν λαλιάν, ἐπιγραφὴν ὥσπερ διαγράφοντες παλαιοὶ συγραφεῖς διὰ τοῦ αἰνίγματος ὑπόφασιν ἐδείκνυον πάσης ὑποκειμένης πραγματείας. ὅθεν καὶ αὐτοὶ τῷ αὐτῷ κεχρημένοι χαρακτῆρι προοιμιαζόμεθα ὑμῖν, ἀγαπητοί, τὰ] τῆς κατὰ αἱρέσεων † αἰτήσεως ὑμῶν έν ὀλίγῳ τὴν δύναμιν ἀνακεφαλαιούμενοι. ἐπειδὴ γὰρ μέλλομεν ὑμῖν τό τε ὀνόματα τῶν αἱρέσεων δηλοῦν τάς τε",
+          "candidate_score": 0.637152,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620",
+          "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch",
+          "candidate_score": 0.637146,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_155_157",
+          "bdc_text": "Wahrscheinlich erfolgte der Kauf aber schon vor seinem Umzug nach Basel ( 1531) . , et nunquam interea , quamvis non semel petierim , integrum factum . Prior est M alphabeti primi , custos : „devinxisset“ , posterior Ppp alphabeti tertii , cuius custos :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2178",
+          "psc_text": "ἀπόλλυται M U 3 μεταβαλὼν U 3f αὐτοῦ ἐν τῇ μελλούσῃ ἀναστάσει *] ἐν τῆ ἁγία αὐτοῦ ἀναστάσει M U 4 vor ἀτιμίᾳ + τῆ U 6 <τὴν> * 7 αὐτοῦ U 9 <ἐξουσίαν> Pet. 10 τὸν < U 13 ὁ < U | περιττότερον U 14 εἴη] εἶ U 15 [φήσαντι] *] φήυσαντι U φήσας M 16 παρασκευάσαντος Μ 21 γινώσκομεν, ο aus ω U ἀλήθειαν. ὅτε γὰρ εὐθὺς τοῦτο εἶπε Μοντανός, ὑπόνοιαν ἡμῖν δέδωκεν ἀναμνησθῆναι τὰ ὑπὸ τοῦ κυρίου εἰρημένα. οὕτως γὰρ φησιν ὁ κύριος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ »ἐγὼ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐκ ἐδέξασθέ με. ἄλλος ἐλεύσεται ἐπὶ τῷ ἰδίῳ ὀνόματι, καὶ δέξονται τὸν τοιοῦτον«. ἀσύμφωνος τοίνυν παντάπασιν ὁ τοιοῦτος τῶν θείων γραφῶν ηὑρέθη, ὡς παντί τῳ σαφὲς εἴη [τῷ] νουνεχῶς ἐντυγχάνοντι. εἰ τοίνυν ἀσύμφωνος ὑπάρχει, ἀλλότριός ἐστι τῆς ἁγίας καθολικῆς ἐκκλησίας <αὐτὸς> καὶ ἡ κατ´ αὐτὸν αὐχοῦσα αἵρεσις προφήτας ἔχειν καὶ χαρίσματα,",
+          "candidate_score": 0.636829,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2566",
+          "psc_text": "χρόνον«, ὃς εὐλόγησε τὸν Ἀβραὰμ καὶ δεκάτην ἔλαβε παρ᾿ αὐτοῦ. ἔδει γὰρ τὸν ἱερέα τοῦ ὑψίστου παρὰ δούλου θεοῦ τιμηθῆναι, καὶ πρῶτον μὲν τὸν Ἀβραὰμ προσενέγκαι τῷ ἐν ἀκροβυστίᾳ ἱερεῖ ἑρουργοῦντι, ἐπειδὴ ἐξ αὐτοῦ 4 Σαυὴ vgl. Gen. 14,5 Eusebius-Hieronymus Onomasticon S. 150,21 Klostermann – 5ff vgl. de mens. ac pond. 74, 3; 205, 81ff Lagarde – 6 Jo9sephus ant. Jud. I 10,2; § 180 Naber Theophilus ad autol. II 31 – 7 Jul. Africanus im Chron. pasch. Migne 92, 177 B Eusebius-Hieronymus Onomasticon S. 152, 4f Klostermann – 11 vgl. Gen. 14, 18 M U 2–5 Zacharias Rhetor I 3; S. *12, 33ff Ahrens-Krüger: indem aber Epiphanios, Bischof von Kypros, ein Buch gegen die Häresie der Melchisedekiten verfaβte, belehrte er darin, sich verteidigend, den Aristokrates (?), ihm sei ein Gesicht erschienen, daβ die Mutter des Melchisedek Saltiel geheiβen habe und sein Vater Heraklas und daβ er aus dem Volk",
+          "candidate_score": 0.636666,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387",
+          "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι",
+          "candidate_score": 0.636651,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_29_31",
+          "bdc_text": "Gallen) gemeint , etwa Magister Heinrich Wirth ( s. Paul Staerkle , Beiträge zur spätmittelalterlichen Bildungsgeschichte St . Gallens , St . Gallen 1939 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2073",
+          "psc_text": "vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über die Zeit von der Bekehrung Jusins ab, verstehen; eher könnte man, da das ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ ἡλικίᾳ unter sich zusammenpabt, vermuten, dab die Angabe sich ursprünglich auf das Lebensalter bezog, in dem Justin zum Christentum übertrat — 10 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἐφόσον μὲν συνῆν ἐκείνῳ οὐδὲν ἐξέφηνε τοιοῦτον· μετὰ δὲ τὴν ἀκείνου μαρτυρίαν ἀποστὰς τῆς ἐκκλησίας Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 post hune diversa sentire coepit Theodoret haeret. fab. I 20 μετὰ δὲ τὴν τοῦ διδασκάλου τελείωσιν ἐπόθησε γενέσθαι προστάτης αἱρέσεως V M 2 ὑπάρχων]",
+          "candidate_score": 0.636411,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_125",
+          "bdc_text": "eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2559",
+          "psc_text": "33ff 1 überschrift: κατὰ Μελχισεδεκινανῶν λݲεݲ ἢ καὶ νݲεݲ Μ, in U fehlt eine Überschrilft, erst eine spätere hand setzt die Beschreibungder Anakephalaiosis II 212, 25ff (μελχισεδεκιανοὶ οἹ τὸν μελχισεδὲκ γεραίροντες—καὶ λέγειν τετολμηκότες) ind die Lücke 4 δύναμιν + <αὐτὸν>? * 5 ἀκατωνομάστοις Μ | <ἀληθ>ῶς *] ὡς ΜU 7 δὲ ἡγοῦνται] διηγοῦνται Μ | ἐληλυθῶτα Μ 9 εἶ <Μ 10 φησὶν αὐτὸν U 11 ἀγωγῆ U 12 ἀπάτορ, ἀμήτορ Μ 13 <ἐγένετο> * | ἁγίου <U 14 παριστᾶν + <τοῦτο>? 15 ἐπιπλάστως Μ Ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν ῥητῶν ἡ αὐτῶν ἀνατροπὴ γίνεται. ὡς γὰρ λέγει περὶ τοῦ κυρίου ὁ Δαυὶδ προφητεύων, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἱερέα αὐτὸν καθίστασθαικ, ἐν ταὐτῷ ἔσεσθαι τὸν Χριστὸν ἱερέα διηγεῖται ἡ θεία γραφή. εὑρίσκεται δὲ εὑθὺς λέγων * »ἀφομοιούμενος τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές«. εἰ δὲ ἀφομοιοῦται τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἴσος τυγχάνει τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ. πῶς γὰρ",
+          "candidate_score": 0.636197,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107_109",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2487",
+          "psc_text": "Jahr, das zwar nicht zu der eigenen Angabe des Epiph. über die Ursprungszeit des Montanismus (vgl. haer. 48, 1,2; S. 219,9), aber merkwürdig genau zu der des Eusebius (Chronik z. Jahr 171; S. 206,9 Helm) stimmt M U 1 θυάτιραν Μ 2 [καὶ] *, vgl. Z. 8f u. 12f 5 κατὰ < U | κατ᾿ ἐκείνου U 6 Χριστὸν] κύριον U 7 <ἐκεῖ> * | [ἡ]? * | <εἰ> * 8 ἄλλοι *] ἄλλαι MU 10 ἔμελλε U 11 τὴν < U 12 * gemeint ist nach dem oben Bemerkten die Zeit von Himmelfahrt bis 171; darnach wäre einzusetzen <ρ>λ>η> ἐτῶν> * | vor τρισὶν + καὶ U σης τῆς ἐκεῖσε ἐκκλησίας πλανᾶσθαι καὶ χωνεύεσθαι ἐν τῇ κατὰ Φρύγας αἱρέσει. οὕτω γὰρ εὐθὺς διελέγχει <αὐτοὺς> ὁ κύριος ἐν τῇ Ἀποκαλύψει λέγων »γράψον τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Θυατείροις ἐκκλησίας· τάδε λέγει ὁ ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὡς φλόγα πυρὸς καὶ οἱ",
+          "candidate_score": 0.636037,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620",
+          "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch",
+          "candidate_score": 0.63603,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110_112",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . . Geldrius affinisVor affinis ein gestrichenes , unlesbares Wort . factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706",
+          "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν",
+          "candidate_score": 0.635995,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1632",
+          "psc_text": "Ῥώμην αὐτήν, μετὰ τὸ τελευτῆσαι Ὑγῖνον τὸν ἐπίσκοπον Ρώμης οὗτος 6f Ποντικὸς vgl. Justin apol. I 26, 5 u. 58, 1 Irenaeus adv. haer. I 27, 2; I 216 Harvey Hippolyt refut. VII 28, 1; S. 210, 5 Wendland Tertullian de praescr. 30 adv. Marc. I 1 III 6 Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 Filastrius haer. 45; S. 23, IS Marx — Σινώπη sonst nur noch genannt bei dem von Epiph. abhängigen Filastrius haer. 45; S. 23, 19 Marx — 10—12 vgl. Ps. Tertullian omn. haer. 6 episcopi ftlius propter stupruni cuiusdam virginis ab ecclesiae communicatione abiectus; ein Auszug aus Epiph. bei Eznik, Wider die Sekten IV 16 S. 204, 994 Schmid dieser Marcion stammte aus der Provinz Pontus ab, als der Sohn eines Bischofs. Und nachdem er eine Jungfrau entehrt hatte, ging er flüchtig wegen seiner Ausstoßung aus der Kirche durch seinen eigenen Vater (gegen die Glaubwürdigkeit der",
+          "candidate_score": 0.635881,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_914",
+          "psc_text": "Μετὰ τούτοις τοὺς Ἐβιωναίους καλουμένους, <αὐτ>ῶν τὴν μοχθηρίαν διοδεύσαντες τάς τε ἄλλας ἐπαγγειλάμενοι θεοῦ δυνάμει * τὰς ἑξῆς, ἐτέρων θηρῶν μορφὰς καὶ ἰοὺς ἑρπετῶν δήγματά τε καὶ δηλητήρια ἐχούσας, ὅσαπερ ἐν ταῖς αὐτῶν διδασκαλίαις ὡς ἀπὸ χάσματος ἰδεῖν ἔνεστι, πυρβόλου ἢ ἐρπετοῦ δεινοῦ καὶ βασιλίσκου †κεκυημένας, ἐπὶ τὴν τῶν Οὐαλεντίνων αἵρεσιν διέξειμι, τὸν ἔλεγχον αὐτῶν κατὰ δύναμιν ποιούμενος, τῶν δὴ καὶ Γνωστικῶν ἑαυτοῖς ἐπιθέντων ὄνομα, ὡν διαφοραὶ μέν εἰσι δέκα ἐν μαᾷ πληγῇ τῆς αὐτῶν ὀνειρο- 4 vgl. Aelian de nat. anim. II 50 — 11ff zur Darstellung des Epiph. vgl. insbesondere (Justin dial. 35 Hegesipp bei Eusebius h. e. IV 22, 5 S. 372, 1 Schwartz) Irenaeus adv. haer. I 1, Iff; 1 8ff Harvey u. I 11, 1ff, I 98ff Hippolyt refut. VI 3. 21ff Tertullian adv. Valentinianos u. sonst Ps. Tertullian adv. omn. haer. 4 Filastrius haer. 38; S. 20, 23ff Marx, sowie die bei Clemens AI.",
+          "candidate_score": 0.635772,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_50",
+          "bdc_text": "- Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.635638,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107_109",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2280",
+          "psc_text": "beachte auch in Joh. X 3; s. 172, 20ff Preuschen <διὰ τὸπ πολλοῦς> μὴ λυομέ3νης τπῆς διαφωνίας ἀφεῖσθαιο τῆς περῖὶ τῶν εὐαγγελίων πίστεως, ὡς οὐκ ἀληθῶν οὐδὲ θειοτέρῳ πνεύματι γεγραμμένων ἢ ἐπιτετευγμένως ἀπομνημονευθέντων. – Dden sonst unbekannten Φιλοσαββάτιος hat Epiph. whol der Christichen Streitszchrift Gegen Porphyrius entonommen, die e rim Folgenden benutzt – 10 vgl. II Kor. 10, 3 — 10 f vgl. Hebr. 11, 5f — 17f der gegner nimmt darnach an, daß die Magier in der Geburtsnacht selbst gekommen seien; auch Epiph. setzt die Ankunft der Magier auf denselben Tag wie die Geburt, jedoch genau 2 Jahre spräter vgl. S. 261, 2 ff u. 288, 6 — 20 Matth. 2, 13 M U 1 <αὐτὸν> * | ἐδέξατο Μ 2 ἐν ] ἐκ U 2 f καὶ ὡς—ἀνῄει <U 3 καθέτος Μ | ἀνείη Μ 4 τὰ <U | ἐπεξείργασται Μ 8 [εἰς ] * 9 ἁγίων <Μ",
+          "candidate_score": 0.635446,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_190",
+          "psc_text": "sein vgl. Origenes in Johannem XIII 27; S. 251, 17 ff Preuschen μύθους τινὰς περὶ αὐτοῦ διηγούμενοι ὡς μὴ γευσαμένου θανάτου ἀλλ’ ἐν τῷ βίῳ που τυγχάνοντος. Die Erzählung des Epiph. berührt sich sehr nahe mit ’l Fatch (Montgomery, the Samaritans p. 256) Berichteten; dadurch wird es vollends unwahrscheinlich, ß Epiph. unsern Dositheus mit dem bei Macarius Magnes III 43; S. 151, 26ff Blondel genannten Enkratiten vermengt haben sollte (so Zahn ZKG II 458) (V)GU M 1 ἀπέχεσθαι V G 2 † βιῶσαι] τεκνῶσαι Nicet. Chon.; wohl nicht aufzunehmen, da Epiphanius das Wort nicht kennt (er würde τεκνοποιῆσαι lies vielleicht > — sc. ἐν γάμῳ — βιῶσαι * | τε] μὲν VGM | περιτομὴν + τε V G U 3 διὰ τὸ + μὴ V G 5 Δωσίθεον M 7 vor ἐν παιδεύσει + καὶ, ür δὲ < V G U | <τῇ> * 8 δευτερώσει, aber doch ralg M",
+          "candidate_score": 0.635283,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_47",
+          "bdc_text": "Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305",
+          "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,",
+          "candidate_score": 0.635269,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_51",
+          "bdc_text": "Amerbach , Korr. IV 343. , cui omnia mea committere soleo , aliena vero , quantum prodesse videtur .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1494",
+          "psc_text": "θεός«, 4 Matth. 10, 16 — 11 Matth. 10, 16 — 14ff vgl. Physiologus c. 11; S. 243, 34ff Lauchert τετάρτη φύσις τοῦ ὄφεως· ὅταν ἐπέλθῃ αὐτῷ ἄνθρωπος, θέλων αὐτὸν ἀποκτεῖναι, τὸ σῶμα αὐτοῦ ὅλον εἰς θάνατον παραδίδωσιν, τὴν κεφαλὴν μόνην φυλάσσων. ὀφείλομεν οὖν καὶ ἡμεῖς ἐν καιρῷ διωγμοῦ ὅλον τὸ σῶμα εἰς θάνατον παραδιδόναι, τὴν δὲ κεφαλὴν ἤτοι τὴν πίστιν φυλ·άττειν, τουτέστι μὴ ἀρνούμενοι Χριστόν. ὄπερ ἐποίησαν οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι καὶ πάντες μάρτυρες· παντὸς γὰρ ἀνδρὸς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστός ἐστιν — 17 Gen. 3, 15 — 23 1 Kor. 11, 3 V M 1 Tor πρὸς 2 Buchstaben ausradiert V 2 οὐχ aus οὐκ Vcorr 4 λέγει φασιν V 5 ἡ περιστερὰ aus αἱ περιστεραὶ Vcorr, vgl. Ζ. 13 u. S. 61, 9 10f ἐὰν δὲ εἴπη aus ἐὰν εἴπει δὲ Vcorr 11 ἡ περιστερὰ aus αἱ περιστεραὶ Vcorr 14 <τῶν> * 16 ἀνωτέρω *] ἀνωτέραν VM 23",
+          "candidate_score": 0.635023,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_27_29",
+          "bdc_text": "Charles Wittmer und J. Charles Meyer , Le livre de bourgeoisie de la ville de Strasbourg 1440-1530 , Texte , Teil II , Straßburg 1954 , S. 590 , Nr. 6041 ) . Vielleicht ist aber auch ein Bürger von Lichtensteig ( Kt. St . Gallen) gemeint , etwa Magister Heinrich Wirth ( s.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.634741,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_116_118",
+          "bdc_text": "Oporin musste sich am 1 . August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2423",
+          "psc_text": "αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt; auch darin stimmt Epiph. Mit Den beiden Nebenzeugen Cons. Const. Und Chron. Pasch. Zusammen, vgl. MG Auct. Antiqu. IX 220 Μ U 2 περὶ Οὐαλεντῖνον—ἄλλους < U | αἱ 2 < Μ 3 μυθώδους Μ | ἀναγραψαμένους Μ | τριάκοντα] τέσσαρας Μμ 3 f οὓς—ἔτεσιν] καὶ τὰ ἀπὸ τῶν τριάκοντα ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben π��ρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor",
+          "candidate_score": 0.634691,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1633",
+          "psc_text": "aus Epiph. bei Eznik, Wider die Sekten IV 16 S. 204, 994 Schmid dieser Marcion stammte aus der Provinz Pontus ab, als der Sohn eines Bischofs. Und nachdem er eine Jungfrau entehrt hatte, ging er flüchtig wegen seiner Ausstoßung aus der Kirche durch seinen eigenen Vater (gegen die Glaubwürdigkeit der Erzählung spricht das Schweigen Tertullians u. insbes. das sanctisimus de praescr. 30) — 21 μετὰ τὸ τελευτῆσαι Υγῖνον] ungenaue Wiedergabe von Irenaeus adv. haer. III 4, 3; II 17 Harvey Κέρδων δὲ ὁ πρὸ Μαρκίωνος καὶ αὐτὸς ἐπὶ Ὑγίνου, ὃς ἦν ἔνατος ἐπίσκοπος . . . . Marcion autem illi succedens invaluit sub Aniceto; vgl. auch haer. 41, 1, 5 — die gleiche Ungenauigkeit bei Ps. Tertullian carm. adv. Marc. III 297 sub quo (sc. Aniceto) Marcion hie veniens V M 1 διδασκαλεῖον, εῖ aus ι Vcorr 6 οὗτος + γὰρ M 6f Σινόπης 12 ἐξεοῦται, εο auf Rasur V",
+          "candidate_score": 0.634255,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1535",
+          "psc_text": "σωτῆρος ἡμῶν καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν οὐ κατὰ ἀνάγκην ἀλλὰ ἐκ προαιρέσεως ἑαυτοῦ) παράδοσιν καὶ οἰκονομίαν τοῦ σταυροῦ ὑπὲρ τῆς ἡμῶν σωτηρίας. οἶδα δὲ εἰς πολὺν ὄγκον ἄγων τὰς μαρτυρίας, 2 vgl. Job. 17, 12 — Matth. 26, 24 — 3 Matth. 26, 50 — Matth. 26, 21 — 4 Job. 13, IS — 5 vgl. Psal. 40, 10 — 6 Matth. 26, 24 — 9 vgl. Matth. 27, 3ff — 15 vgl. Joh. 10,11 — 17 Matth. 27, 4. 3 — 18 vgl. Matth. 27,9 — 20 Sach. 11, 12a — 22 Sach. 11, 12b. 13 V M 3 ἐξ nachgetragen V corr 6 <τό> * 8 τῶν ἐπαινούντων αὐτὸν an von etwas anderem Ycorr | <ἀφ᾿> * 14 σωτῆρι nachgetragen Vcorr 16 ὕστερον + δὲ, durchgestrichen V corr 19 ἀργυρ///ους, ι ausradiert V corr ὡς λέγει πάλιν ἄλλος προφήτης »γενέσθω ἡ ἔπαυλις",
+          "candidate_score": 0.633638,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2073",
+          "psc_text": "vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über die Zeit von der Bekehrung Jusins ab, verstehen; eher könnte man, da das ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ ἡλικίᾳ unter sich zusammenpabt, vermuten, dab die Angabe sich ursprünglich auf das Lebensalter bezog, in dem Justin zum Christentum übertrat — 10 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἐφόσον μὲν συνῆν ἐκείνῳ οὐδὲν ἐξέφηνε τοιοῦτον· μετὰ δὲ τὴν ἀκείνου μαρτυρίαν ἀποστὰς τῆς ἐκκλησίας Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 post hune diversa sentire coepit Theodoret haeret. fab. I 20 μετὰ δὲ τὴν τοῦ διδασκάλου τελείωσιν ἐπόθησε γενέσθαι προστάτης αἱρέσεως V M 2 ὑπάρχων]",
+          "candidate_score": 0.633555,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107_109",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. . De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.633245,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_116_118",
+          "bdc_text": "Oporin musste sich am 1 . August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387",
+          "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι",
+          "candidate_score": 0.632991,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.632916,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_113",
+          "bdc_text": "vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_719",
+          "psc_text": "19 γάμον νομιτεύει, ἐγκρά- τειαν συγχωρεῖ III 68; S. 54, 32; dazu unten c. 18, 2; S. 357, 16ff u. bei den äern haer. 19, 1, 7; S. 218, 14 f 4 Anspielung auf die clementinischen epp. de virginitate? — 5 ff vgl. zu haer. 29, 7, 7; S. 330, 4 ff — 8 vgl. Matth. 4, 25 — 11 vgl. Zahn, Forschungen I 333 — 18 vgl. haer. 29, 7, 7; die »andern « sind nicht erhalten V Μ 1 τε < M 2 καὶ < Μ Ι ταύτῃ + τῆ Μ 3 διὰ vor τὸν wiederholt Μ 4 <διὸ> * 4 f lies ἐπιγράφουσι?* 5 τούτων *] τούτου V Μ 7 τὸ πλέον 9 βανέας M 12 καρναὶμ, ι auf Rasur V corr Ι τῆς 2 Zahn] Ἀρνὲμ VM 14 Ναζαρηνοὶ V 15 ἐκεῖνοι///, ein Buchstabe wegradiert V 17 ἐν δὲ + καὶ Μ 22 ἀνδρός] ἀνάνδρως Μ",
+          "candidate_score": 0.632576,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_59",
+          "psc_text": "13 —176, 15 vgl. Ancoratus c. 12 ff Panarion h. 66, 83 dazu V. Gutschmid, Kl. Sehr. V 604 ff — 17 —19 liber Jub. 10, 19 Littmann — 19 f vgl. lib. Jub. 10, 26 Littmann — 22 f vgl. oben Anaceph. 2, 2; S. 162, 14 ff u. de duod. gemmis 36 CSEL 3511 S. 753, 14 ff Günther Scythiam vero soliti veteres appellare cimdam septentrionalem plagani, tibi sunt Gothi et Dauni, Uenni et Arii (die Änderung in Abu ist falsch) usque ad Germanorum Amazonarumque regionem GU M 13 —19 Chronicon pasch. 26 A; S. 45, 5 —12 Dindorf 19 — S. 176, 7 Chron. pasch. 26 B ; S. 45, 14 — 46, 1 Dindorf 4 <ἦν> * 6 ἀλλ’ ὅτι] ἀλλὰ GU 7 ἐδείκνυτο < U 10 τε < Μ 13 ἕως + τούτου GU 14 κατακλυσμὸν + τουτέστιν ἀπὸ Αρφαξὰδ ἕως τοῦ Φαλέγ Chron. pasch.",
+          "candidate_score": 0.632211,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_786",
+          "psc_text": "nach haer. 28, 1, 5 <ἐκ τοῦ ἄνω θεοῦ, τὸν δὲ Ἰησοῦν> 25 τὴν χεῖρα hinter τοὺς μαθητὰς V 26 ἀδελφαὶ] ἀδελφοὶ V τεῦθεν, ὡς ἔφην, τῆς πάσης κυβείας μεμεστωμένος ὁ Ἐβίων διὰ πολλῶν μορφῶν ὑποφαίνει ἑαυτόν, ὡς εἶναι τεράστιον κατὰ τὰ ἄνω μοι προδεδηλωμένα. 15. Χρῶνται δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ βίβλοις, δῆθεν ταῖς Περιόδοις καλουμέναις Πέτρου ταῖς διὰ Κλήμεντος γραφείσαις, νοθεύσαντες μὲν τὰ ἐν αὐταῖς, ὀλίγα δὲ ἀληθινὰ ἐάσαντες, ὡς αὐτὸς Κλήμης αὐτοὺς κατὰ πάντα ἐλέγχει ἀφ’ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν ἐγκυκλίων τῶν ἐν ταῖς ὰγίαις ἐκκλησίαις ἀναγινωσκομένων, ὅτι ἄλλον ἔχει χαρακτῆρα ἡ αὐτοῦ πίστις καὶ ὁ λόγος παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑαυτοὺς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ",
+          "candidate_score": 0.632049,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_116_118",
+          "bdc_text": "Oporin musste sich am 1 . August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103",
+          "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;",
+          "candidate_score": 0.631905,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_118_120",
+          "bdc_text": "Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_909",
+          "psc_text": "κύριος] Χριστὸς M 30 μαρτύρων (von äterer Hand verbessert) V καὶ ἐπλήρωσεν, δοὺς τὴν τελείαν περιτομὴν τῶν αὐτοῦ μυστηρίων οὐκ ἐν ἑνὶ μέλει μόνῳ, ἀλλ᾿ ὅλον σῶμα σφραγίσας καὶ περιτεμὼν ἀπὸ ἁμαρτίας, καὶ οὐχ ἓν μέρος λαοῦ σῴζων τουτέστιν ἄνδρας μόνους, ἀλλὰ καὶ] ὅλον λαὸν τὸν τῶν Χριστιανῶν κατὰ ἀλήθειαν ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας ὁμοῦ σφραγίζων καὶ εἰς οὐρανῶν βασιλείας κληρονομίαν ἀφθόνως *, καὶ οὐκ ἐλλιπῶς ἑνὶ τάγματι τῶν ἀνδρῶν μόνον κατὰ ἀσθένειαν τὴν σφραγῖδα παρέχων, ἀλλὰ λαῷ ὁλοτελεῖ διὰ τῆς σφραγῖδος καὶ ἐντολῶν καὶ ἀγαθῆς διδασκαλίας τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἀποκαλύπτων. εἰ δὲ ὡς ὁ κύριος βούλει εἶναι, ὦ Ἐβίων, τουτέστιν ὡς ὁ διδάσκαλος, πολὺ ἠπάτησαι. μὴ ἐν τῇ περιτομῇ ἀπεικάζου, ἀλλὰ κάλεσον τὸν Λάζαρον ἀπὸ μνημείου ἢ ἄλλον νεκρὸν ἔγειρον, λεπροὺς καθάρισον ἢ τυφλοῖς χάρισαι τὸ βλέπειν ἢ ἐκ γενετῆς παραλυτικὸν ἴασαι, εἰ δύνῃ· οὐ δύνῃ δέ, ὅτι ἐναντίως πράττεις, ἀπιστίᾳ κατεχόμενος καὶ δεσμοῖς σαρκὸς καὶ δικαιώμασι νόμου",
+          "candidate_score": 0.631635,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305",
+          "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,",
+          "candidate_score": 0.631472,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_132",
+          "psc_text": "mens, ac pond. 4, 15; S. 157, 39 ff Lagarde — 13 vgl. Gal. 3, 24 — 15 f vgl. Matth. 5, 17 — 16f vgl. Joh. 1, 17 — 21 I Joh. 2, 2 GU M do. (bis Z. 9) 1 > Dind. 1f ὁ προφήτης beidemale < do. 3 Ἔσδρας ݲ] τὸ βιβλίον τοῦ Ἔσδρα GU | Ἔσδρας β] τὸ δεύτερον βιβλίον τοῦ Ἔσδρα M < U Ἐσθήρ + Τωβὴτ Ἰουδήθ Μ | vor αὗται + καὶ U do. | αὗται + μὲν do. 4 vor ἐκ θεοῦ + αἱ U 4f εἴκοσι2 — εἰσιν < do. | εἰκοσι δὲ καὶ δύο 5 ὡς + δὲ do. | vor στοιχεῖα + κݲβ do. 6 εἰς πέντε λογιζομένας *] εἰς λεγομένας GUM καὶ πέντε λέγεσθαι do. 7 περὶ τούτου δὲ] περὶ οὗ do. | ἀλλαχοῦ do. 7 f δύο βίβλοι hinter παρ’ αὐτοῖς Μ 9 Σαλομῶντος G 10 αἱ",
+          "candidate_score": 0.631469,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_25",
+          "bdc_text": "Heinrich Liechtenstagius könnte es sich um einen Angehörigen der aus Rheinfelden ( Kt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_982",
+          "psc_text": "Εἰρηναίου δὲ φημι, τὴν παράθεσιν ὁλοσχερῶς ποιήσομαι. ἔχει δὲ οὕτως· <ΕΚ> ΤΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ Ἐπεὶ τὴν ἀλήθειαν παραπεμπόμενοί τινες ἐπεισάγοθσι λόγους ψευδεῖς καὶ »γενεαλογίας ἀπεράντους, αἵτινες ζητήσεις μᾶλλον παρέχουσι«, καθὼς ἀξιωθέντα νύμφας ἀποδοθήσεσθαι τοῖς τοῦ σωτῆρος ἀγγέλοις δογματίζουσι, τῶν ψυχῶν αἰτῶν ἐν Μεσότητι κατ᾿ ἀνάγκην μετὰ τοῦ δημιουργοῦ ἀναπαυσαμένων εἰς τὸ παντελές. καἰ αὐτὰς μὲν τὰς ψυχὰς πάλιν ὑπομερίζοντες λέγουσι ἅς μὲν φύσει ἀγαθὰς ἅς δὲ φύσει πονηράς. καὶ τὰς μὲν ἀγαθὰς ταύτας εἶναι τὰς δεκτικὰς τοῦ σπέρματος γινομένας, τὰς δὲ φύσει πονηρὰς μηδέποτε ἄν ἐπιδέξασθαι ἐκεῖνο το σπερμα 20 T Tim. 14 V M von 19ff an Irenaeus adv. haer. I; I 1ff Harvey (= lat,); als Nebenzeugen Tertullian adv. Valent. u. Hippolvt refut. VJ 29ff. — Die lateinische Übersetzung des Irenaeus geht auf eine griechische Handschrift zurück, die mit der von benutzten eine Anzahl von Verderbnissen teilt, also zur selben Familie gehört 1 ὑπεραναβεβηκότας angeflickt Vcorr | δίδοσθαι",
+          "candidate_score": 0.631416,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1884",
+          "psc_text": "7–9 vgl. S. 117, 10f 7 f μου beidemale S. 117, 10. 11 8 ὀστέα S. 117, 11; vgl. aber Z. 17 10 καταγελάσει, η oben drüber V corr 11 οὐχ, χ auf Rasur V corr 14 περιῆρε] περιεῖλε Dind. 17 ὅτι Dind. 20 vor ἡμῶν + παρ᾿ ? * 21 ὥς γε aus ὡς καὶ V corr | ἐχούσης *] ἔχειν VM 23 παρ᾿ αὐτῶ///, ν wegradiert V corr 24 καὶ hineingeflickt V corr | προσταχθέντων Μ 24 τῶν * 26 κεῖται * <Ἀπὸ τῆς πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῆς.> Σχόλιον αݲ. »Μάθετε ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ ίστεως ζήσεται. ὅσοι γὰρ ὑπὸ νόμον, ὑπὸ κατάραν εἰσίν· ὁ δὲ ποιήσς αὐτὰ ζήσεται ἐν αὐτοῖς«. Ἔλεγος αݲ. Τό »μάθετε ὄτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται« κατὰ a τὰ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου εἰρημένα γραφῆς παλαιᾶς ἐστι δικτικά, ἅτινά ἐστι παρὰ τοῦ ἀποστόλου εἰς ἡμετέραν ζωὴν * ἀπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν εἰρημένα περὶ",
+          "candidate_score": 0.631412,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.631185,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1567",
+          "psc_text": "αὐτῶν τὰ ῥήματα, παρενθέντες τὴν ἑαυτῶν μυθοποιίαν, φανταζόμενοι καὶ ὀνειροπολοῦντες τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα καὶ τὰ ὄντα τῆς ἑα��τῶν διανοίας διασκεδαννύντες; ἀλλὰ τὸ πᾶν τοῦ διαβόλου βούλημα ὃ ἐνεκίσσησε ταῖς τῶν ἀνθρώπων ψυχαῖς. ἔστιν δὲ ἰδεῖν καὶ θαυμάσαι ὡς ἐν πολλοῖς μὲν ἀτοπήμασι τὸν ἄνθρωπον ἠπάτησε καὶ εἰς παρανομίαν κατέσπασεν, εἴς τε πορ- 1f vgl. Ancoratus c. 113, 3; I 138, 6 c. 113, 5; 1 140, 1 c. 113, 1; I 137, 7 — 9 Ἰωυὰν Hippolyt Chronik § 60; S. 50 Bauer Refut. X 31, 4; S. 287, 23 Wendland; Ygl. Panarion Anaceph. von Tom. 1 3, 7; I 164, 5ff — 11 Θήρας Hippolyt Chronik § 63; S. 52 Bauer Μοσὸχ Hippolyt Chronik § 169; S. 88 Bauer — 12 Θωβὲλ Hippolyt Chronik § 61; S. 52 Bauer Λοὺδ Hippolyt Chronik § 111; S. 68 Bauer Γεφὰρ Γαθὲρ) Hippolyt Chronik § 168; S. 88 Bauer —",
+          "candidate_score": 0.631099,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_125",
+          "bdc_text": "eine Abschrift mit deutscher Übersetzung von seiner Hand ( mit einer nicht ausgeführten Variante zum deutschen Zweizeiler ) findet sich in Zürich ZB , Ms F 81 , 377v. -378r .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194",
+          "psc_text": "Jül. | καὶ2<U 11 τ. ἐπαγγελίας κ. τ. συνθήκης U 12 μηνυστὴν M | unten S. 238,13f schreibt Epiphanius, wie wenn er gelesen hätte θέλοντας καὶ μὴ θέλοντας; wohl Flüchtigkeitsversehen. Die Prophetin spricht von sich im Masc. wie S. 222,1 | γνωθεῖν] μαθεὶν U. Das dem Zusammenhang genau entsprechende, aber in seiner Bildung höchst ungewöhnliche γνωθεῖν wage ich nicht zu ändern. Verständlicher wäre γνω(σ)τεῖν; das θ scheint jedoch durch die Verballhornung in μαθεῖν geschützt. Sachlich richtig umschreibt Epiph. das Wort S. 238,15 mit διδάσκειν 15 τοῦ1]τῶν τοῦ U 17 οὐχ]οὐκ M κόσμον οὐδὲ μετὰ ἀνάγκης ὑπὸ πατρὸς ἀπεστάλη, ἀλλὰ ἅμα σὺν πατρὶ ἔχων τ[ο θέλειν καὶ σὺν ἁγίῳ πνεύματι τὸ παρέχειν· καὶ ὡς αὐτὸς ἅμα σὺν πατρὶ τὸ θέλειν ἔχει καὶ τὸ οὐχὶ μετὰ ἀνάγκης καὶ τὴν χάριν πὰσι διδόναι, ἀλλὰ δι᾿ ὑπερβολὴν φιλανθρωπίας, οὕτω καὶ οὓς ἐκάλεσε μετὰ προαιρε΄σεως κέκληκεν, οὐκ ἀνάγκην ἐπιβάλλων, οὐ κλοιὸν ἐπιτιθέμενος. φάσκει γὰρ ὅτι",
+          "candidate_score": 0.631092,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1660",
+          "psc_text": "Matth. 24, 28 — 19 vgl. I Kor. 15, 37 — 22 Joh. 12, 24 — 23 I Kor. 15, 36 — 24 I Kor. 15, 35 V M 1 καὶ vor vor durchgestrichen V corr + καὶ M Σολομῶντα *] Σαλομῶνα VM 11 κενοφωνία, αι drüber V corr καινοφωνία M 15 ἡ vor ψυχὴ V corr 21 εὐαγγελίῳ + <λέγων>? * 23 ἄφρο///ν, ο aus ω V ἄφρον M | ἄφρο///να, ο aus ω V corr δὲ σώματι ἔρχονται;« καὶ εὐθὺς πρὸς τοὺς τοιούτους φησίν) »ἄφρων, σὺ ὃ σπείρεις οὐ ζωογονεῖται, ται, ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ«. καὶ ἔδειξεν ἐξ απαντος η γραφη του πεπτωκοτος κοκκου τουτεστιν του σωματος τοῦ θαπτομένου καὶ οὐ ψυχῆς τὴν ἀνάστασιν γίνεσθαι. πῶς δὲ ψυχὴ ἐλεύσεται μόνη; πῶς δὲ βασιλεύσει μόνη ἡ ὁμοῦ σὺν σώματι ἐργασαμένη τὸ δίκαιον ἢ τὸ φαῦλον; ἔσται γὰρ ἐναντία καὶ οὐ δικαία η κρίσις. 6. Πῶς δὲ συσταθήσεται ὁ παρ᾿ αὐτῷ",
+          "candidate_score": 0.630849,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3412",
+          "psc_text": "ßlich, wieder unter einer Leiste ἐγράφη χειρὶ ἰωάννου πρεσβυτέρου ἐν ἔτει ςݲφݲξݲεݲΔ/ιν ϊ: πάντες δὲ οἱ ἀναγινώσκοντες εὔχεσθε ὑπὲρ ἐμοῦ διὰ τὸν κύριον. Das Mehr in M gegenüber U ist, wie schon der unepiphanische διαλαλιὰ u. παρεξηγεῖσθαι sind dem Epiphanius unbekannt) zeigt, der aus S. 410, 8 ff geschöpfte Zusatz eines Lesers, dem die letzte Auseinandersetzung mit Origenes noch nicht ganz genügte. Man beachte auch, wie sich in Wendung: dann würde Johannes der Täufer — das Urbild des Mönchs! dem Satan zusammen im Himmel sein, die eigentümlich mönchische Auffassung verrät.",
+          "candidate_score": 0.6307,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_666",
+          "psc_text": "13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17 Karst Hieronymus Chronik S. 152, 11ff Helm — 18 anders gewendet bei Eusebius, vgl. Hieronymus Chronik S. 148, 11ff Helm lannaeus cognomento Alexander, qui pontificatum quoque adminisirans crudelissime civibus praefuit V Μ 11 003E; * 13 αὐτοῦ + τοῦ Χριστοῦ Vcorr Ι * etwa > χριστοὶ > *, vgl. Ζ. 19 u. die oben ührte Stelle aus Eusebius-Hieronymus Ι δὲ] γὰρ V 14 <μετ> *, vgl. S. 225, 15 15 ἀρχιερατικοῦ M 16 Σααλίνας V 18 αὐτῶ M 19 οἷτος < M 21 vor βασιλεῖς hineingeflickt οὕτω Vcorr Ι ἱερεῖς + ὁμοῦ οἱ ἄρχοντες> ?* 21 f ἐγίνοντο statt καθίστων",
+          "candidate_score": 0.630679,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_48_50",
+          "bdc_text": "1630 , 11f) . - Lit. : Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 . - Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.630546,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_868",
+          "psc_text": "καὶ τοὺς λέγοντας ἐν δοκήσει πεφηνέναι· ἔπειτα, ἵνα δείξῃ ὡς οὐκ ἦν ὁμοούσιον τὸ σῶμα τῇ θεότητι, ὥς φησιν Ἀπολλινάριος, ἀλλ᾿ οὔτε ἄνωθεν αὐτὸ κατενήνοχεν, ὡς λέγει Οὐαλεντῖνος· καὶ ἵνα βεβαιώσῃ ἣν πάλαι ἔδωκε περιτομὴν δικαίως ὑπηρετήσασαν ἕως τῆς αὐτοῦ παρουσίας καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν τοὺς Ἰουδαίους ἀπολογίαν. εἰ γὰρ μὴ περιετμήθη, εἶχον λέγειν, οὐκ ἠδυνάμεθα Χριστὸν δέξασθαι ἐν ἀκροβυστίᾳ. ἄλλως τε καὶ ἔδει αὐτὸν ἐντειλάμενον τῷ Ἀβραὰμ περιτμηθῆναι, σφραγῖδος ἕνεκα φαινομένης εἰς τύπον δὲ ἀληθινῆς καὶ ἀοράτου δοθείσης, ταύτην Χριστὸν περιτμηθέντα βεβαιῶσαι. ἐγένετο γὰρ ἡ φαινομένη περιτομὴ ἕνεκεν δισταγμοῦ τοῦ Ἀβραάμ, ὅτε εἰπεν ὁ ἅγιος καὶ δίκαιος ὡς ἐν δισταγμῷ »εἰ τῷ ἑκατονταετεῖ υἱὸς γεννη- 23 Gen. 17, 17 V M —S. 372, 6 ürzt bei Anastasius Sin. quaest. 28; Migne 89, 556 C Lemma Τοῦ ἁγί��υ Ἐπιφανίου ἐκ τῶν Παναρίων 1 ἦλθον V | Ἕλληνες + βουλόμενοι V | αὐτὸν θεάσασθαι V 2 Ἰωάννῃ getilgt, ür am",
+          "candidate_score": 0.630488,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2426",
+          "psc_text": "τοῦ πέμπτου«, ὡς τότε παρ᾿ Ἑβραίοις ἐτελέσθη· ὃ πρῶτον μὲν τῇ ψήφῳ τῶν Ἑβραίων ἐχρῆν πληρωθῆναι, ᾗ καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν ἀκολουθήσαντες, φημὶ δὲ Ῥωμαῖοι, πέμπτην αὐτὴν ἑσπερινὴν εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσαν ἐπιτελοῦσι, Κύπριοι δὲ πέμπτην αὐτὴν [τὴν] ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἄγουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ φύσει καὶ Σαλαμίνιοι καὶ αὐτὸν τὸν μὴνα πέμπτον ἄγουσιν, ὡς καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τοῦ παρ᾿ αὐτοῖς ἀγομένου νέου ἔτους πέμπτον αὐτὸν Τάττουσι — διῆλθεν οὖν τὰς προειρημένας ὑπατείας εἰκοσιεννέα πλήρης, εἰς δὲ τὴν τριακοστὴν ὑπατείαν, λέγω δὲ *, περὶ τὸν < ἑν > δέκατον μῆνα ἦλθε πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ ἐβαπτίσθη ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ τῷ τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8",
+          "candidate_score": 0.630487,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2099",
+          "psc_text": "Ἀντιοχέων τῆς Συρίας, οὐ πάντῃ δέ, * ἡ τοιαύτη αἵρεσις. Φάσκουσι δὲ καὶ οὗτοι ἀρχάς τινας εἶναι τήν τε τοῦ διαβόλου 2 ff vgl. zum Ganzen haer. 46 u. 61; für die Darstellung des Epiph. im einzelnen Irenaeus adv. haer. 28, 1; I 220 Harvey Hippolytus refut. VIII 7 u. 20; S. 225, 20 ff u. 238, 26 Wendland Eusebius h. e. IV 28 ff; S. 388, 17 ff Schwartz; dazu auch Clemens Al. paedag. II 2, 33; I 176, 12 f Stählin strom. I 71, 5; II 46, 4 VII 108, 2; III 76, 1, 8; S. 204, 11 ff u. Basilius ep. 188. 236; Migne 32, 669 A/B 729 C 881 C (dazu Holl Amphilochius S. 36) Amphilochius Icon. S. 23 ff Ficker Amphilochinana cod. Theod. XVI 5, 7.9.11.65—14 ff vgl. Irenaeus I 28, 1; 220 Harvey ἀπὸ Σατορνίνον καὶ Μαρκίωνος οἱ καλούμενοι Ἐγκρατεῖς, . . . ἀθετοῦντες",
+          "candidate_score": 0.629853,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_110_112",
+          "bdc_text": "proximo nuncio scribam rem omnemVgl. unten Nr. 1649 , 1-6 . . Geldrius affinisVor affinis ein gestrichenes , unlesbares Wort . factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1178",
+          "psc_text": "| ἐστιν hinter νέος τις Clemens AI. 6 κατωφερὴς Clemens AI.] καταφερὴς VM | τουτέστιν ἀσθενὴς < Clemens AI. 7 f αἰσχρὰς δὲ — ὁ τάλας < Clemens AI. 8 <γάρ> * | φησίν σαντες καὶ εἴς τι πρὸς ἀλλήλους διαφερόμενοι, ὅμως ἐν μιᾷ αἱρέσει ἑαυτοὺς κατέθεντο, »ὥστε καὶ ἔχειν ἐξουσίαν ἐδογμάτισαν καὶ τοῦ ἁμαρ- τάνειν διὰ τὴν τελειότητα, ἦ πάντως Τε σωθησομένων φύσει, κἄν τε νυνὶ ἁμάρτωσι, διὰ τὴν ἔμφυτον ἐκλογήν, ἐπεὶ μηδὲ τὰ αὐτὰ αὐτοῖς πράττειν συγχωροῦσιν οἱ προπάτορες τῶν δογμάτων τούτων«. »Φασὶ δὲ καὶ οὖτοι ὡς ἐπὶ τὸ ὑψηλότερον καὶ γνωστικώτερον ἐπεκ- τεινόμενοι τὴν πρώτην τετράδα οὕτως· ἔσ��ι τις πρὸ πάντων προαρχὴ προανεννόνητος, ἄρρητός τε καὶ ἀνονόμαστος, ἥν ἐγὼ Μονότητα καλῶ. ταύτῃ τῇ Μονότητι συνυπάρχει δύναμις, ἥν καὶ αὐτὴν ὀνομάζω Ἐνό- τητα. αὕτη ἡ Ἐνότης ἥ τε Μονότης, τὸ Ἔν οὖσαι, προήκαντο, μὴ πρόέ- μεναι. ἀρχὴν ἐπῖ πάντων νητήν, ἀγέννητόν τε καὶ ἀόρατον, ἥν ἀρχὴν ὁ λόγος",
+          "candidate_score": 0.629536,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_119_121",
+          "bdc_text": "Steinmann , Oporinus 25-31 ; Bobzin , Koran 159-275 ; vgl. unten Nr. 1655f. 1703 und passim .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1523",
+          "psc_text": "II 85, 28ff — 16 Joh. 6, 70 — 18 Job. 17, 11 f — 21 Matth. 26, 24 — 24 II Petr. 2, 19 — 26 Joh. 8, 44 — 29 f vgl. Joh. 12, 6 V M 3 ἐκ τῶν auf Rasur Vcorr 7 τὸν aus τῶν V corr 12 φησιν] * 14 λέγων *] λέγει VM | αὐτῶν U] ἑαυτῶν VM 15 * <ἐσήμανε> * 17 διάβολον διάβολος V M 19 ἐφύλασσα V M 22 οὐαὶ δὲ] οὐδὲ M | γὰρ] δὲ, durchgestrichen u. γὰρ auf Rasur gesetzt Vcorr 23 εἰ auf Rasur V corr 27 ὑμῶν nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν",
+          "candidate_score": 0.629468,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_131_133",
+          "bdc_text": "Juli konnten sie dem Rat ihre schriftliche Eingabe vortragen ( vgl . die diesbezüglichen Notizen von Myconius in Zürich ZB , Ms F 81 , 377r . und 378v. ) ; am 11 . September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428",
+          "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ",
+          "candidate_score": 0.629458,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_68",
+          "psc_text": "Karst Hieronymus Chronik S. 20, 13 Helm — 11 f Gen. 11 , 18.20 — 12 Beginn des Götzendienstes unter Seruch Hb. Jub. 11,4 — 6 Littmann; vgl. auch Suidas s. v. Σερούχ — 15 vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 12 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 2; S. 163, 5 — 18 f Gen. 11, 22. 24 — 19 der Götzendienst unter Thara lib. Jub. 11, 16 Littmann; vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 14 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 3; S. 163, 9 ff GU M 6 —8 Chron. pasch. 28 B; S. 49, 15 —17 Dindorf 1 Νεβρὼθ U | Ἀσσοὺρ U 3 Χαλλάνη M | Θήρας G M | Λοβὸν M 4 Ἑλλήνων παῖδες G 5 τὰ < G Μ 7 ἐγένετο Chron. pasch. | διαδοχῆς G διακονίας Chron. pasch. 9 vor πολὺ + οὐ G U 10 ἀλλήλων] Ἑλλήνων M 11",
+          "candidate_score": 0.629232,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_48_50",
+          "bdc_text": "1630 , 11f) . - Lit. : Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 . - Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_182",
+          "psc_text": "vgl. Deut. 16, 16 — 10ff vgl. Esra 4, If Neb. 5, 63ff — 14ff die äer sind Epiphanius ümlich; über den Namen = äufer vgl. Brandt, äisches Religionssystem S. 180 Bousset, Hauptprobleme der Gnosis S. 283 — 18 ff über die (unter dem Einfluß des seleucidiscben Reichs erfolgte) Verlegung des in Samarien vgl. Ideler, Handbuch der Chronologie I 397 ff Lagarde, Mitteilungen IV 134 V (bis Νεεμία Ζ. 13; das ßende Blatt D u. das folgende E fast unleserlich; an deren Stelle GU) Μ 1 Σεβουαίων aus Σεβουέων V corr 4 <καὶ> *, aber viell. ist πολλάκις οὖν verderbt u. ür zu lesen ἔμπροσθεν κυρίου * 5 τὸν < M 6 Ἰουδαῖοι + οἱ M | Ἰουδαίας] Γαλιλαίας? * 8 τὴν < M 13 ὑπ’ auf Rasur V corr 14 αἱρέσεως < GM κατὰ σεβουαίων, δευτέρα ἀπὸ Σαμαρειτῶν, ἑνδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 15 vor τότε + καὶ U",
+          "candidate_score": 0.628781,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436",
+          "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν",
+          "candidate_score": 0.628682,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_117_119",
+          "bdc_text": "August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103",
+          "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;",
+          "candidate_score": 0.628392,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620",
+          "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch",
+          "candidate_score": 0.628368,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621",
+          "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),",
+          "candidate_score": 0.628279,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3310",
+          "psc_text": "M | σαφηνείας | M σαφηνίσας ἔφην] haben wir gezeigt S | δὲ <M 18 τὰς ἑτέρας M 18 f ἐάνπερ — τοῦ λόγου] wenn Gott hilft S 18 εὓρομεν M 19 καὶ οὐ — τὰ ἑξῆς <S 20 f μακρὰν — ἐσομένην <S 21 ἐὰν + δὲ Μ | συνέσως ἄφνω <S 22 f καθάπερ — ἀσφαλεστέραν] ums erleuchtet zu dieser Darlegung S 23 ἀποκαταστήσει M | Unterschrift: ἓως ὦδε τὸ μέρος τῶν Μεθοδίου MU 63. Ταῦτα μέν ἐστιν ἅ ἀπὸ μέρους καθ’ εἱρμὸν <ἐκ> τῶν ὑπὸ τοῦ μακαρίτου Μεθοδίου, τοῦ καὶ Εύβουλίου, περὶ τοῦ προειρημένου Ωριγένους καὶ τῆς αὐτοῦ διὰ σοφιστικῆς πλάνης κακοπιστίας ἐν τῷ αὐτῷ περὶ ἀναστάσεως λόγῳ *, ἃ ἐνταῦθα παραθέμενοι ἱκανῶς ἔχειν ἐνομίσαμεν πρὸς τὰς ἐκείνου φλυαρίας καὶ τὴν αὐτοῦ ἀνατροπὴν τῆς τῶν ἀνθρώπων ζωῆς δι᾿ ἐπιπλάστου ἐξ Ἑλληνικῆς δεισιδαιμονίας κακοηθείας. πολλὰ γὰρ καὶ ἕτερα ἐν τῇ περὶ τῆς ὑποθέσεως άκολουθίᾳ τῷ προειρημένῳ Μεθοδίῳ, ἀνδρὶ",
+          "candidate_score": 0.628192,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_48_50",
+          "bdc_text": "1630 , 11f) . - Lit. : Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 . - Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2617",
+          "psc_text": "καὶ τῆς αὐτοῦ μετασχὼν παιδείας. διήρκεσε μὲν 3ff vgl. Eusebius praep. ev. VI 9; Migne 21, 462 D Σύρου μὲν τὸ γένος Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B Σύρος, ἐξ Ἐδέσσης ὁρμώμενος ebenso Chron. Edess. S. 90 Hallier Barhebraeus hist. dyn. VII 79 Pococke u. Chron. I 47 Abbeloos-Lamy; dagegen Hippolyt refut. VII 31, 1; S.216, 17 f Wendland ἐπεχείρησε . . . πρὸς Βαρδησιάνην τὸν Ἀρμένιον ἐγγράφως ποιήσασθαι λόγους Jul. Africanus Κεστοὶ c. 29; p. 300 Thevenot Βαρδηςάνης ὁ Πάρθος Porphyrius de abst. IV 17; 256, 10 Nauck Βαρδηςάνης ἀνὴρ Βαβυλώνιος Hieronymus adv. Iov. II 14; Migne 23, 304 A Bardesanes vir Babylonius — 7 f vgl. Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392 16ff Schwartz πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καί τινας ἑπέρους διαφόρων αὐτοῦ συγγραμμάτων — 9f λόγιός τις ὤν ἐν ταῖς δυςὶ γλώσσαις] anders und wohl richtiger Eusebius h. e. IV 30, 1;",
+          "candidate_score": 0.62799,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.627956,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_117_119",
+          "bdc_text": "August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620",
+          "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch",
+          "candidate_score": 0.627924,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621",
+          "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),",
+          "candidate_score": 0.62777,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_117_119",
+          "bdc_text": "August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387",
+          "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι",
+          "candidate_score": 0.62775,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_161",
+          "bdc_text": "per dominum Iesum cum tuaBullingers Ehefrau Anna , geb. Adlischwyler. tuisque .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2296",
+          "psc_text": "μὴ ἔχων συνάφειαν πατὴρ αὐτοῦ ἐτύγχανεν; ὅπερ ἀδύνατον. 11. Ἀλλὰ ἐρεῖς μοι, πῶς οὖν ἀνὴρ αὐτῆς ἐκέκλητο, εἰ μὴ ἔσχε ταύτην; ὁ δὲ ταῦτα ἀμφιβάλλων ἀγνοεῖ τὰ κατὰ τὸν νόμον, ὅτι ἐξότε ὀνομάζεται γυνὴ ἀνδρί, κἄν τε παρθένος εἴη κἄν τε ἐν οἴκῳ πατρὸς ἔτι ὑπάρχει, γυνὴ τοῦ ὠνομασμένου λέγεται ἡ τοιαύτη· τούτου ἕνεκεν ὁ ἅγιος ἄγγελός φησι »μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν τὴν γυναῖκά σου«. καὶ ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι πλάνη τις <ἐστὶν> ἐν τοῖς εὐαγγελίοις — ἔκπληκτον γὰρ τὸ μυστήριον καὶ ἡ διήγησις ὑπὲρ ἄνθρωπον, μόνοις δὲ τοῖς υἱοῖς τοῦ ἁγίου πνεύματός ἐστι πᾶσα λεία τε καὶ πεφωτισμένη —, <φησί> »ἦν ὡς ἐτῶν τριάκοντα, ὡς ἐνομίζετο υἱὸς τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Ἠλὶ τοῦ Ματθάν«, καὶ ἀναφέρει τὴν γέννησιν ἐπὶ τὸν Ἀβραάμ, ὅθεν καὶ ὁ Ματθαῖος ἐνήρξατο, ὑπερβαίνει δὲ τὸν Νῶς καὶ φθάνει ἐπὶ τὸν Ἀδάμ, ἵνα τὸν ἀπὸ πρώτης πλασθέντα σημάνῃ, ζητούμενον διὰ τοῦ ἀπὸ τοῦ φυράματος αὐτοῦ ἐλθόντος τουτέστιν",
+          "candidate_score": 0.62763,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_117_119",
+          "bdc_text": "August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2423",
+          "psc_text": "αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt; auch darin stimmt Epiph. Mit Den beiden Nebenzeugen Cons. Const. Und Chron. Pasch. Zusammen, vgl. MG Auct. Antiqu. IX 220 Μ U 2 περὶ Οὐαλεντῖνον—ἄλλους < U | αἱ 2 < Μ 3 μυθώδους Μ | ἀναγραψαμένους Μ | τριάκοντα] τέσσαρας Μμ 3 f οὓς—ἔτεσιν] καὶ τὰ ἀπὸ τῶν τριάκοντα ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor",
+          "candidate_score": 0.627433,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1796",
+          "psc_text": "9—11 25—27 vgl. S. 110, 12—14 9 γενομένης <Μ 10 ὅς] ὅ Μ 11 * etwa <ἐλάλησεν δὲ ἐν τῷ νόμῳ διὰ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ὁ πατὴρ>* 17 <τὸ> * 18 <καὶ> * | <τε> * 21 *ergänze etwa nach S. 131,21f <οὕτως καὶ ὁ οὐρανός, οὗ πύριον αὐτὸν ὁμολογεῖς, τῆς καθ᾿ ἡμᾶς κατίσεως ὑπάρχει> * 31 [ποιήσαντι]* | ὑπάρχειν] lies wohl παρέχειν* θέντι φήσαντος ὀρθῶς λελαληκέναι καὶ »οὕτως ποίει καὶ ζήσῃ«, τίς b οὕτως ἐμβρόντητος ἂν εἴη ὡς πείθεσθαι μὲν τῷ Μαρκίωνι, βλασφημοῦντι εἰς τὸν θεὸν τὸν καὶ τὸν νόμον καὶ τὴν χάριν τοῦ εὐαγγελίου τοῖς ἀνθρώποις κεχαρισμένον, αὐτῷ δὲ συναπάγεσθαι τῷ μήτε ἐκ νόμου μήτε ἀπὸ πνεύματος ἁγίου ἔχοντί τι τῆς διδασκαλίας. Σχόλιον κݲδݲ. Καὶ εἶπεν »τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτ]ν μεσονυκτίου, αἰτῶν τρεῖς ἔρτους;᾿« καὶ λοιπόν »αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται. τίνα γὰρ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα υἱὸς αἰτήσει ἰχθὺν καὶ ἀντὶ",
+          "candidate_score": 0.627418,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s . Zürich Stadtarchiv , VIII. C. 48 , Nr. 70). .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621",
+          "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),",
+          "candidate_score": 0.627386,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_117_119",
+          "bdc_text": "August verantworten , wobei ihm Myconius zur Seite stand. Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ; Steinmann , Oporinus 25-31 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2618",
+          "psc_text": "Migne 23, 304 A Bardesanes vir Babylonius — 7 f vgl. Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392 16ff Schwartz πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καί τινας ἑπέρους διαφόρων αὐτοῦ συγγραμμάτων — 9f λόγιός τις ὤν ἐν ταῖς δυςὶ γλώσσαις] anders und wohl richtiger Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392, 15 ff Schwartz ἔν τε τῇ Σύρων συνέγραψε γλώττῃ καὶ ταῦτά τινες μετέφρασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν — 10 f gemeint ist Abgar IX bar Manu vgl. v. Gutschmid Mém. de l’acad. de St. Pétersbourg t. 35. 1887. S. 34 ff — zu ὁσιωτάτῳ vgl. Jul. Africanus bei Georg. Syncellus I 676 Dindorf Ἀφρικανὸς Ἄρυαρόν φησιν ἱερὸν ἄνδρα . . . βασιλεύειν Εδέσης κατὰ τούτους τοὺς χρόνους Eusebius-Hieronymus Chronik z. Jahr 218; S. 214, 5 Helm Abgarus vir sanctus regnavit Edessae ut rult Africanus M U 1 Überschrift: κατὰ βαρδισιανιστῶν Μ κατὰ βαρδησιανιστῶν λݲςݲ καὶ νݲςݲ U 2",
+          "candidate_score": 0.627064,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2969",
+          "psc_text": "fügen sie diesen bei] λέγουσιν ΜU εὐαγγελικά, οἶον [ὡς] τό »ἐκεὶ ἔσται ὁ κλαυρμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὁδόντων« καὶ τό »φοβήθητε τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν Γεεννῃ« καὶ τὸ ἐν τῷ Παὐλῳ »ζωοποιήσει τὰ θνητὰ ὑμῶν σώματα διὰ ��οῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν«. 14.Χρὴ δὲ πάντα τὸν φιλαλήθη κατὰ ταὐτὸν τούτοις τὸν νοῦν ἐπιστήσαντα περὶ τῆς ἀναστάσεως ἀγωνίσασθαι, σῶσαί τε καὶ τὴν τῶν ἀρχρίων παράδοσιν καὶ φυλάξασθαι μὴ ἐμπεσεῖν εἰς φλυαρίαν πτωχῶν νοημάτων, παδυνάτων τε ἅμα καὶ θεοῦ ἀναξίων. τοῦτο οὖν εἰς τὸν τόπον τοῦτον διαληπτέον, ὅτι πᾶν σῶμα ὑπὸ φύσεως συνεχόμενον τῆς καταταττούσης ἔξωθέν τινα δίκην τροφῆς εἰς αὐτὸ καὶ ἀπεκκρινούσης ἀντὶ τῶν ἐπεισαγομένων ἕτερα, ὤςπερ τὰ τῶν ζᾠων, τὸ ὑλικὸν ὑποκείμενον οὑδέποτε ἔχει ταυτόν. διάπερ οὐ κακῶς ποταμὸς ὡνόμασται τὸ σῶμα, διότι ὡς πρὸς τὸ ἀκριβὲς τάχα οὐδὲ δύο ἠμερῶν τὸ πρῶτον ὑποκείμενον ταὐτόν ἐστιν ἐν τῷ σώματι ἡμῶν, καίτοι γε τοῦ οἱονεὶ",
+          "candidate_score": 0.626984,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_124",
+          "psc_text": "gezählt — 6 vgl. Exod. 6, 16. — 20 — 14 Exod. 1, 7 — 18f vgl. Exod. 19 δευτέρῳ ἔτει nach Num. 1, 1 — 21 vgl. Gal. 3, 24 — 26 vgl. Deut. 6, 4 u. 13 V M 3 /// αὐτὰ V corr 4 Λευὶ, ὶ aus εὶ hergestellt V 9 βίβλος hinter νομοθεσίαν (Z. 10) V 11 τί V 13 εἰ] ἡ V 14 οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ hinter ἐν γῇ Αἰγύπτῳ V 15 ἐπιμιξ///ίας, ι aus ει V 16f über diesen Gebrauch von ἀπαγορεύειν = verwerfen s. Index 18 vor ἐπεσημήνατο + νόμος νόμος <νόμος τις> ? * 23 ἐδίδασκεν V 24 γεννήματα VM γενήματα V corr 26 <ἦν> * 27 ἀεὶ < θεῷ ἐν τῇ ἐρήμῳ προσέφερον ἐν τῇ λατρείᾳ τῆς σκηνῆς τῆς ἁγίας ὑπὸ Μωυσέως διὰ τύπων δηλωθέντων αὐτῷ ὑπὸ θεοῦ κατασκευασθείσης. ἐδέξαντο γοῦν οἱ αὐτοὶ Ἰουδαῖοι καὶ προφητικὰς φωνὰς περὶ τοῦ Χριστοῦ ἐρχομένου,",
+          "candidate_score": 0.626927,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399",
+          "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ",
+          "candidate_score": 0.626286,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_113",
+          "bdc_text": "vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_127",
+          "psc_text": "vgl. Jes. 9, 6 — 6 vgl. Hebr. 2,11 — 9 ff vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kanons II 1, 220f G. Mercati, studi e testi 5 (1901) S. 17ff 243ff V (bis Ζ. 12 Ἀριθμούς, dann wieder G U) Μ —S. 192, 9 Doctrina patr. c. 32 S. 237, 7 ff Diekamp (= do.); vgl. de mens, ac pond. c. 4, 1ff u. 23, 1ff S. 156, 13ff u. 178, 87 ff Lagarde Joh. Damasc. de fide orth. IV 17 ff; Migne 94, 1178 B ff. Doctr. patr. S. 293, 24 ff Diekamp 1 τῆς σκηνῆς τῆς ἁγίας *] τῆς σκηνοπηγίας VM 2f κατασκευασθείση Μ 6 αὐτοῦ *] αὐτῶν aus αὐτὸν V corr αὐτῶν Μ | ἐγκεταλέγουσιν M 8 > * 9 οἱ < < M | τῆς2 < < M 11 ff anstatt 11 μὲν < do. 12 ἕκτην βίβλον u. so durchweg im Folgenden bis S. 192",
+          "candidate_score": 0.626017,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_313",
+          "psc_text": "Tertullian de anima 34 quibus fallendis et ipse configuratus aeque; dazu Bousset, Hauptrobleme S. 239ff vgl. die ähnliche Vorstellung bei appeles Ps. Tert. adv. omn. haer. 6 Christum ... ipso descensu sideream sibi carnem et aëream conteruisse; hunc in resurrectione signulis quibusque elementis quae in descensu suo mutuata fuissent, in ascenus redidisse — 5 vgl. clement. Hom. II 25; S. 29, 1 ff Lagarde clement. Recogn. II 12 u. Irenaeus adv. haer. I 29, 4; I 225 Harvey (von den barbelognostikern) ἐκ δὲ τοῦ πρώτον ἀγγέλου προβληθῆναι λέγουσι πνεῦμα ἄγιον, ὅ Σοφίαν καὶ Προύνικον προσηγόρευσαν — 6f vgl. Irenaeus adv. haer. I 23, 2; I 191 Harvey per quam in initio mente concepit angelos facere et archangelos. hanc enim Ennoiam ... generare angelos et potestates, a quibus et mundum hunc factum dixit — 7 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 23, 2; I 192 Harvey Hippolyt refut. VI 19, 1",
+          "candidate_score": 0.625518,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_48_50",
+          "bdc_text": "1630 , 11f) . - Lit. : Peter Heim , Die Deutschordens kommende Beuggen und die Anfänge der Ballei Elsass- Burgund von ihrer Entstehung bis zur Reformationszeit , Bonn- Bad Godesberg 1977 . - Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 32 , S. 153-155. 187f ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2618",
+          "psc_text": "Migne 23, 304 A Bardesanes vir Babylonius — 7 f vgl. Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392 16ff Schwartz πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καί τινας ἑπέρους διαφόρων αὐτοῦ συγγραμμάτων — 9f λόγιός τις ὤν ἐν ταῖς δυςὶ γλώσσαις] anders und wohl richtiger Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392, 15 ff Schwartz ἔν τε τῇ Σύρων συνέγραψε γλώττῃ καὶ ταῦτά τινες μετέφρασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν — 10 f gemeint ist Abgar IX bar Manu vgl. v. Gutschmid Mém. de l’acad. de St. Pétersbourg t. 35. 1887. S. 34 ff — zu ὁσιωτάτῳ vgl. Jul. Africanus bei Georg. Syncellus I 676 Dindorf Ἀφρικανὸς Ἄρυαρόν φησιν ἱερὸν ἄνδρα . . . βασιλεύειν Εδέσης κατὰ τούτους τοὺς χρόνους Eusebius-Hieronymus Chronik z. Jahr 218; S. 214, 5 Helm Abgarus vir sanctus regnavit Edessae ut rult Africanus M U 1 Überschrift: κατὰ βαρδισιανιστῶν Μ κατὰ βαρδησιανιστῶν λݲςݲ καὶ νݲςݲ U 2",
+          "candidate_score": 0.625399,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_314",
+          "psc_text": "haer. I 23, 2; I 191 Harvey per quam in initio mente concepit angelos facere et archangelos. hanc enim Ennoiam ... generare angelos et potestates, a quibus et mundum hunc factum dixit — 7 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 23, 2; I 192 Harvey Hippolyt refut. VI 19, 1 ff; S. 145, 8ff Wendland Tertulian de anima 34 — 10ff vgl. Hippolyt rrfut. vI 19, 2; S. 145, 10 ἥτις ἀεὶ καταγινομένη ἐν γυναίζὶν ἐτάρασσε τὰς ἐν κόσμῳ δυνάμεις διὰ τὸ ἀνυπέρβλητον αὐτῆς καάλλος clement. Recogn. II 12 pro qua (sc. die luma) inquit, graeci et Barbari confligentes imaginem quidem eius aliqua ex parte videre potuerunt, ipsam vero ut est penditus iognorarunt, quioppe quae Nikolaiten (Panarion haer. 25, 2,4) bei den »Gnostickern« (haer. 26, 1,9) u. im Manichäismus (haer. 26, 27, 1) vgl. bousset, Hauptropleme der Gnosis S. 73 Cumont, cosmogonie manich. S. 67 V M 4 λαθὼν u.",
+          "candidate_score": 0.625395,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3400",
+          "psc_text": "εἶπαν Μ 21 ἐκεῖνο *] ἐκεῖ ὃ M | * etwa <κυρῶσαι> * 25 εἶπον M 26 μόνον + <ε��πεν>? * 26f <ἑαυτοὺς> * μεως τό ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ‘, ἓνα εἴπηῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἐγηγερμένων σωμάτων. οὑτοι γὰρ ἠσαν οἱ δέδμιοι τῆς οἱ ἐν Ἅιδῃ πεπεδημένοι· καί φησιν ὁμοίως τοὺς παραπικραίνοντας, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τάφοις‘, ἳνα εἴπῃ τὰ σώματα τῶν άναστάντων, καὶ οὐκ εἶπεν· τοὺς παραπικρανθέντας ἢ παραπικραινομένους, ἀλλὰ τοὺς παραπικραίνοντας. ὀφθέντες γὰρ ἐν τῇ πόλει πολλοῖς οἱπρόσφατον τελευτήσαντες μετὰ τῶν παλαιοτάτων — νομίζω γὰρ ὃτι ἀπὸ τοῦ Αδὰμ ἤρξατο τὴν ἀνάστασιν ποιεῖσθαι, οἱ δὲ πρόσφατοι * τῶν αὐτῶν σωμάων, * τεθαμμένους αὐτοὺς ἐν τῷ Γολγοθᾷ τόπῳ ἐπ’ αὐτὸν * σταυρωθεὶς καὶ πληρῶν τὸ γεγραμμένον »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ὁ ἐπάνω σου ἐσταυρωμένος, — καὶ ἄλλων μετ’ αὐτῶν ἐκ τῶν ἰδίων <αὐτοὺς > ἐπιγινωσκόντων πρῶτον μὲν ἐξέπληττον τοὺς τας. εἰ",
+          "candidate_score": 0.624996,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_309",
+          "psc_text": "refiit. VI 19, 3; S. 146, 3 ff Wendland Tertullian de anima 34 — 25 ff vgl. Justin apol. 126, 3 Ἑλένην τινὰ . . . τὴν ὑπ' αὐτοῦ ἔννοιαν πρώτην γενομένην λέγουσι Irenaeus adv. haer. I 23, 1. 2; I 191 Harvey esse aiitem se sublimissimam virtutem . . . Ilelenam . . . primam mentis eius couceptionem , matrem omnium, Tertullian de anima 34 se quidem fingit siimmum patrem , illam vero iniectionem siiam primam Hippolyt refut. VI 18, 3; S. 144, 13 aus der Ἀπόφασις μεγάλη: ἡ φαίνεται ἄνωθεν, ἥτις ἐστὶ μεγάλη δύναμις, νοῦς τῶν ὅλων . . . ἄρσην, ἡ δὲ ἑτέρα κάτωθεν, ἐπίνοια μεγάλη, θήλεια dazu 19, 2; S. 145, 13 ἐν γὰρ τῇ κατ' ἐκεῖνον καιρὸν γενομένῃ Ἑλένηῃ ἐνῴκησεν . . . ἡ ἐπίνοια, vgl. auch Ps. Tert. adv. omn. haev. 1 V Μ 1 οἱ δὲ πάντες V 8 Πέτρῳ < Μ 13",
+          "candidate_score": 0.624624,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46_48",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben . Möglicher weise ist er identisch mit einem schon früher von Myconius als Nachrichtenquelle erwähnten Edelmann ( vgl. z. B. oben Nr. 1614 , 2 ; 1630 , 11f) . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1165",
+          "psc_text": "II 197, 16ff ählin. — Die üpfung des Epiphanes an Sekundus ist wohl ßt durch den hinter Sekundus genannten ἐπιφανὴς διδάσκαλος der Valentinianer bei Irenaeus 1 11, 3 1 102f Harvey = Hippolyt refut. VI 38, 2; S. 168, 11 Wendland, vgl. Tertullian adv. Valent. 37; die Zusammenstellung des Epiphanes mit Isidor bedeutet keine Verwechslung, sondern ist ßfolgerung des Epiph. auf Grund der Ahnlichkeit ihrer Anschauungen V Μ 2 ἢ < Μ | lies wohl τῆς ἀποστάσης δυνάμεως * 3 * etwa > | γεννητὴν, ν oben über Vcorr 4 οὐκ oben über Vcorr | οὐ κεκτισμένα Μ 5 γεννητὰ, ν oben über V corr 6 * etwa <ὑπολαμβάνεται> * 7 αὐτοῦ 8 ἀποστᾶσα M | γεγέννηται M 9 ἄνω aus ἀνθρωπίνων Vcorr 10 ἠ < Μ | καὶ τὸ — ὑστέρᾳ < M 10f προσενεχθήσεται V 12 τὰ < Μ Pet.] ἐπιμένων VM 19 τούτους Dind.] τούτων YM 19",
+          "candidate_score": 0.6246,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_109",
+          "bdc_text": "De incendario [ !] BrunswicensiHerzog Heinrich von Braunschweig-Wolfenbüttel ( zum Vorwurf der Brandstiftung vgl. HBBW XI [Nr. 1494 ] , S. 133f , 29-35 mit Anm. 17 u. ö. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.624248,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s . Zürich Stadtarchiv , VIII. C. 48 , Nr. 70). .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620",
+          "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch",
+          "candidate_score": 0.624205,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2415",
+          "psc_text": "Chr. Bis 28 n. Chr. — 11 hinter Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου sind in allen 3 Zeugen die Konsuln des Jahres 4 n. Chr. Ausgefallen; der Mangel wird wieder eingebracht durch die Spaltung bei ι ݲ ε ݲ ι ݲ ς ݲ — 14 η ݲ Καίσαρος καἲ Καπίτωνος] Germanicus Caesar u. C. Fonteius Capito sind in Wirklichkeit die Konsuln von 12 n. Chr.; die Umstellung ist allen Zeugen gemeinsam M U 1 ποιῆσαι]γενέσθαι ? * | εἴκοσι ἐννέα] ἐννέα Μ 2 f μετά τε τὸ *] μετὰ δὲ τὸν Μ μετ᾿ αὐτὸν δὲ U 3 ἀπὸ Μ 3 f ἐν τῷ—Αὐγούστο < U 3 δεκάτῳ *, Vgl. 289, 16] δωδεκάτω Μ 6 ὡς πολλάκις ἔφην < U 8 Λεντούλλου Μ U | Πίσσωνος u. + τὸ δεύτερον U 9 Καίσαρος < Μ 10 Οὐινδουκίου U | Οὐάρου]Οὐρμίλου Μ 11 Λαμμία U | Σερολίου Μ Σερουιουλίου U | Νοννίου *]",
+          "candidate_score": 0.624205,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_113",
+          "bdc_text": "vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_932",
+          "psc_text": "Wendland) — 15 vgl. Irenaeus adv. haer. I 1, 3; I 11 Harvey τοῦτο τὸ ἀόρατον καὶ πνευματικὸν κατ᾿ αὐτοὺς πλήρωμα — 16 vgl. clement. Hom. VI 3; S. 74, 19ff Lagarde clement. Recogn. Χ 30 V M 1 <καὶ> Ausgg. 4 ἀγηράρατος M 7 ἀκατωνομάστου M 9ff auch hier müßte eigentlich eine von der Ζ. 1ff gegebenen in der Reihenfolge abweichende Liste stehen. Die Wiederholung ist Folge des bei S. 385, 8ff eingeschlagenen Verfahrens 15 συ///ζυγίαν, ν ausradiert V corr 19 δογμάτων] θαυμάτων V 20 ἀπεδέξαντο M οὐδὲν ἀλλοιώσαντες πλὴν τῆς παρ᾿ αὐτοῖς μεταπεποιημένης βαρβαρικῆς ὀνοματοποιίας. οὕτω γάρ φασι καὶ οἱ περὶ Ἡσίοδον· πρῶτον πάντων γίνεται Χάος, ἴνα εἴπωσι Βυθόν, εἶτα Νὺξ Ἔρεβος Γῆ Ἡμέρα Ἔρως Μῆτις Μόρος Ὀϊζὺς Πότμος Νέμεσις Μῶμος Φιλότης Θάνατος Δυσνομία Γήρως Ἄτη Ἵμερος Λήθη Ὕπνος Ὑσμίνη Λυσιμελὴς Ὕβρις Εὐφρόνιος Αἴγλη παυσιμέριμνος Ἀπάτη Ἡδυμελὴς Ἔρις. καὶ οὑτος μὲν ὁ ἀριθμὸς κατὰ ἀκολουθίαν ἀρρενοθήλεος οὕτως ἔχει",
+          "candidate_score": 0.62415,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105_107",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2469",
+          "psc_text": "τὴν ἀρχὴν τοῦ κηρύγματος ὁ σωτὴρ ποιεῖται καὶ τῷ τρίτῳ πάσχει, ὠς πληροῦσθαι τὰ ἤδη μοι κατὰ λεπτὸν εἰρημένα περὶ ἡμερῶν καὶ μηνῶν καὶ ὑπατειῶν. καὶ πανταχόθεν διέπεσεν τούτων πεπλανημένος ὁ λόγος, τῶν εὐαγγελίων συνῳδὰ πρὸς ἄλληλα 3 Joh. 2,1 — 5 vgl. Matth. 12,40 — 6 vgl. Origenes in Joh. XIII 57; S. 288,8ff Preuschen τῇ Κανᾶ ταύτῃ ἐπιδημεῖ βεβαιῶν ἑαυτῷ κτῆσιν τῶν ἀπὸ ταύτης τῆς γῆς πιστευόντων εἰς τὸν πατέρα δι᾿ αὐτοῦ ebda XIII 62; S. 294, 28 u. 295,7 — 8 Psal. 5 Überschrift — 19 vgl. Ancoratus c. 66,2ff; I 79,19ff M U 2 τὸ εὐαγγέλιον *] τοῦ εὐαγγελίου M 2 δείκνυσιν *] διηγεῖται M 3 <λέγον> * |τῇ].ἔτι M 5 † ἐν τῇ γῇ] lies wohl ἐν τῶ ἅιδῃ *; gemeint sind die „drei Tage und drei Nächte“ von der Kreuzigung bis zur Auferstehung, vgl. die Berechnung in der Didaskalie V 14,9ff; S. 274,7ff Funk",
+          "candidate_score": 0.624066,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_58_60",
+          "bdc_text": "Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt . paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt . cum equis , quales oculi nostrorum nunquam vider [ unt ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2908",
+          "psc_text": "Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in Studi e Testi 5 (1901) S. 47 ff u. Serruys mél. d’archéol. et d’hist. t. 22 (1902) M U 2 καὶ (vor Θεοδοτίωνος) < Μ | καὶ ἕκτης < Μ 3 <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>* 4 <Ἑβραϊκῶν>* 5f Ἐβρϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων *] Ἑβραϊκῇ (Ἐβραϊκὴν U) μὲν τῇ λέξει, Ἑλληνικῷ δὲ τῷ γράμματι MU 6f σύνθεσιν] lies wohl παράθεσιν* 7 καὶ < Μ | <δε>* 8 <γενέσθαι>* | vor Ἑβραϊκῆς +τῆς U 9 δἰ 1] μετὰ Μ | <Ἐβραϊκῶν>* | δἰ <Ἑβραϊκῶν> —Ἑλλνηικῶν στοιχείων] δἰ Ἑβραϊκῶν καὶ Ἑλληνικῶν στοιχείων U Ταύτην ὁμοῦ πᾶσαν τὴν πραγματείαν ὁ",
+          "candidate_score": 0.623936,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_113",
+          "bdc_text": "vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1344",
+          "psc_text": "εἰς τὸ ἦτα] ἕως τοῦ ijxa Hipp. | vor τῶ ein τὰ ausradiert Vcorr | τῷ ἀριθμῷ] per numeros lat. τὸν ἀριθμὸν Hipp. τῶν στοιχείων, ὑφεξαιρούμενος δὲ τὸ ἐπίσημον καὶ ἐπισυντιθεὶς τὴν ἐπαύξησιν τῶν γράμματων, εὑρήσει τὸν τῶν τριάκοντα ἀριθμόν. μέχρι γὰρ τοῦ ε στοιχείου πεντεκαίδεκα γινονται· ἔπειτα προστεθεὶς αὐτοῖς ὁ τῶν ἑπτὰ ἀριθμὸς β καὶ κ ἀπετέλεσε· προσελθὸν δὲ τούτοις τὸ η, ὅ ἐστιν ὀκτώ, τὴν θαυμασιωτάτην τριακοντάδα ἀνεπλήρωσεν. καὶ ἐντεῦθεν ἀποδεικνύουσι τὴν Ὀγδοάδα μητέρα τῶν τριάκοντα Αἰώνων. ἐπεὶ οὖν ἐκ τριῶν δυνάμεων ἥνται ὁ τῶν τριάκοντα ἀριθμός, τρὶς αὐτὸς γενόμενος τὰ ἐνενήκοντα ἐποίησε· τρίς γὰρ τριάκοντα ἐνενήκοντα. καὶ αὐτὴ δὲ ἡ τριὰς ἐφ᾿ ἑαυτῆς συντεθεῖσα ἐννέα ἐγέννησεν. οὕτως τε ἡ ὀγδοὰς τὸν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα παρ᾿ αὐτοῖς ἀπεκύησεν ἀριθμόν. καὶ ἐπεὶ ὁ δωδέκατος Αἰὼν ἀποστὰς κατέλειψε τοὺς ἄνω ἕνδεκα, κατάλληλον λέγουσι τὸν τύπον τῶι γραμμάτων τῷ σχήματι τοῦ † λόγου κεῖσθαι ἑνδέκατον γὰρ τῶν γραμμάτων κεῖται τὸ λ,",
+          "candidate_score": 0.623461,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_113",
+          "bdc_text": "vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1317",
+          "psc_text": "ἀριθμουμένων). τὸ γὰρ Χρειστός ἐστι στοιχείων τὸ μὲν γὰρ χρι (lies χει) τριῶν, τὸ δὲ ρ δύο καὶ τὸ ει δύο καὶ ι τεσσάρων, τὸ σ πέντε καὶ τὸ τ τριῶν, τὸ δὲ οὖ δύο καὶ τὸ ν (lies σαν) τριῶν. οὕτως τὸ ἐν τῷ Χριστῷ ἄρρητον φάσκουσι στοιχείων τριάκοντα Hipp. 13 τοῦτο + δὲ Hipp. | φασιν Hipp. | αὐτὸν + λέγειν Hipp. | α καὶ ω] ἐγὼ τὸ ἄλφα καὶ τὸ ω Hipp. 13f ἵνα—ὀρνέου] ἐπιδεικνύντα τὴν περιστερὰν τοῦτον ἔχουσαν τὸν ἀριθμόν, ὅ ἐστιν ὀκτακόσια ἕν Hipp. 15 ταύτην + μὲν Hipp. | φησί < Hipp. 16 vor τῆς + id est lat. | τόπῳ *] τρόπω V M Hipp, locum lat. | προσῆλθεν Hipp. ἡ δευτέρα τετρὰς καὶ ἐγένετο ὀγδοάς, ἐξ ἧς προῆλθεν δεκάς. οὕτως ἐγένετο δεκὰς καὶ ὀγδοάς. ἡ οὗν δεκὰς ἐπισυνελθοῦσα τῇ ὀγδοάδι καὶ δεκαπλασίονα αὐτὴν ποιήσασα τὸv τῶν ὀγδοήκοντα προεβίβασεν ἀριθμόν, καὶ τὰ ὀγδοήκοντα",
+          "candidate_score": 0.623202,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_131_133",
+          "bdc_text": "Juli konnten sie dem Rat ihre schriftliche Eingabe vortragen ( vgl . die diesbezüglichen Notizen von Myconius in Zürich ZB , Ms F 81 , 377r . und 378v. ) ; am 11 . September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399",
+          "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ",
+          "candidate_score": 0.623127,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_29_31",
+          "bdc_text": "Gallen) gemeint , etwa Magister Heinrich Wirth ( s. Paul Staerkle , Beiträge zur spätmittelalterlichen Bildungsgeschichte St . Gallens , St . Gallen 1939 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_338",
+          "psc_text": "τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον. 2. Τῷ δὲ αὐτῷ ἐλαττώματι ᾡ καὶ ὁ αὐτοῦ διδάσκαλος περιέπεσε καὶ αὐτὸς ἁλοὺς διὰ τῶν α���τῶν τοῦ ἐλέγχου τῆς ἀληθείας λόγων ἀνατραπήσεται † ἀνετράπη γὰρ οὗτος καὶ ἔληξεν ἡ αὐτοῦ αἵρεσις ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον. ὑπερβήσομαι δὲ καὶ ἐφ’ ἐτέραν πάλιν προκόπτων τῇ ὺφηγήσει ἐλεύσομαι. τῷ γὰρ ὄντι οἱ παλαιοὶ ἱστοροῦσι μῦθον, ὡς ἐκ πολλῶν ἀσπίδων συνηγμένων ἐν ἄγγει ἑνὶ ὀστρακινῳ καὶ 1 ff vgl. mit Epiph. insbesondere Justin apol. I 26, 4 Irenaeus adv. haer. 1 23, 5 Ι 195 Harvey Tertullian de anima 50 Ps. Tert. adv. omn. haer. 1 — 3 ἀπὸ Σαμαρειτῶν] bei Justin apol.",
+          "candidate_score": 0.623029,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_97_99",
+          "bdc_text": "De Turca hodie scripsit Bucerus Myconius bezieht sich auf den durch ihn an Calvin und Farel übermittelten Brief Bucers vom 25 . Juli ( gedruckt : CO XI 414-416 , Nr. 406 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622",
+          "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher",
+          "candidate_score": 0.622983,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979",
+          "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ",
+          "candidate_score": 0.622857,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_29_31",
+          "bdc_text": "Gallen) gemeint , etwa Magister Heinrich Wirth ( s. Paul Staerkle , Beiträge zur spätmittelalterlichen Bildungsgeschichte St . Gallens , St . Gallen 1939 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2072",
+          "psc_text": "ὑμέτερα c. 1; S. 2, 9, dazu Eusebius h. e. IV 16, 7; S. 358, 2ff Schwartz Τατιανός, ἀνὴρ τὸν πρῶτον αὐτοῦ βίον σοφιστεύσας ἐν τοῖς Ἐλλήνων μαθήμασιν καὶ δόξαν οὐ σμικρὰν ἐν αὐτοῖς ἀπενηνεγμένος — 3 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey Ἰουστίνου ἀκροατὴς γεγονώς Hippolyt refut. VIII 16; S. 236, 6 Wendland γενόμενος μαθητὴς Ἰουστίνου τοῦ μάρτυρος Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 hic Iustini martyris discipulusfuit Theodoret haeret. fab. I 20 τατιανὸς δὲ ὁ Σύρος σοφιστὴς ἐγεγόνει τὸ πρῶτον, ἔπειτα δὲ καὶ τοῦ θεσπεσίου Ἰουστίνου τοῦ μέρτυρος ἐγένετο φοιτητής — 5 zu Σαμαρείτης vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über",
+          "candidate_score": 0.622721,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105_107",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2269",
+          "psc_text": "<οὔσης>?* 14f τὰ vor εἰς παράστασιν *] vor ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίοου ΜU 14 τῆς2<Μ 15 κακῆ U 16 νενοημένα Μ | αὐτὸν]τὸν U 17 * etwa <ἐπλάνησαν τοὺς περὶ>* 20 κυρίου] Χριστοῦ Μ 22 καλῶς] ἁγνῶς Μ 23 ἀντέλεγον U ἑαυτῆς τὸ μέτωπον ἡ ἀναισχυντία τὰ ἑαυτῆς κακὰ ἐπισπᾶσθαι ἐφιλοτιμήσατο. εὐθὺς δὲ μετὰ τὸν Ματθαῖον ἀκόλουθος γενόμενος ὁ Μάρκος τῷ ἁγίῳ Πέτρῳ ἐν Ῥώμῃ ἐπιτρέπεται τὸ εὐαγγέιον ἐκθέσθαι καὶ γράψας ἀποστέλλεται ὑπὸ τοῦ ἁγίου Πέτρου εἰς τὴν τῶν Αἰγυπτών χώραν. οὗτος δὲ εἷς ἐτύγχανεν ἐκ τῶν ἑβδομήκοντα δύο, τῶν διασκορπισθέντων ἐπὶ τῷ ῥήματι ᾧ εἶπεν ὁ κύριος »ἐὰν μή τις φήγῃ μου τὴν σάρκα καὶ πίῃ μου τὸ αἷμα, οὐκ ἔστι μου ἄξιος«, ὡς τοῖς τὰ εὐαγγέλις ἀναγνοῦσι σαφὴς <εἴη> ἡ παράστασις· ὅμως διὰ Πέτρου ἐπανακάμψας εὐαγγελίζεσθαι καταξιοῦται, πνεύματι ἁγίῳ ἐμπεφορημένος. ἄρχεται δὲ κηρύττειν ὅθεν τὸ πνεῦμα αὐτῷ παρεκελεύσατο, τὴν ἀρχὴν τάττων ἀπὸ πεντεκαιδεκάτου ἔτους Τιβερίου Καίσαρος, μετὰ ἔτη τριάκοντα",
+          "candidate_score": 0.622697,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_113",
+          "bdc_text": "vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1346",
+          "psc_text": "τάξει ἐπὶ τὴν τοῦ ὁμοίου αὐτῷ κατῆλθεν ζήτησιν, ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸν δωδέκατον ἀριθμόν, καὶ εὑρὸν † αὐτὸν ἐπληρώθη, φανερὸν εἶναι ἐξ αὐτοῦ τοῦ σχήματος τοῦ στοι- V Μ lat. Hipp. 1 ὑπεξαιρούμενος Hipp. | δὲ < Hipp. | τὸν ἐπίσημον Hipp. 1f καὶ — γραμμάτων < Hipp. 2 τὸν, ὸν auf Rasur Vcorr τὸν τῶν < —6 μέχρι γὰρ — αἰώνων < Hipp. 3 ε Ausg.] Θ V M Ε lat. 4 V M cum . . . appositum est lat. 5 ὀκτώ auf Rasur Vcorr 7 τριῶν] τριάκοντα V M tribus lat. τῶν τριῶν Hipp. | τρὶς < Hipp. 8 τρὶς γὰρ — < lat. 8f καὶ αὐτὴ δὲ — ἐγέννησεν < Hipp. 9 ἐφ᾿ τε < lat. Hipp. 10 παρ’ αὐτοῖς < lat. Hipp. | nach ἀριθμὸν hat einen ängeren Zusatz | καὶ ἐπεὶ] ἐπειδὴ δὲ Hipp. 11 ἀποστὰς < καταλείψας Hipp. | ἄνω < Hipp. | ἕνδεκα",
+          "candidate_score": 0.62262,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2449",
+          "psc_text": "U 6 τὴν < Μ 7 ergänze etwa nach S. 296,2f <τῇ τρίτῃ ἔφαγον τὸ πάσχα>* | μὲν < U 11 ἐκεῖνο *) ἐκείνω Μ ἐκεῖ U 14 οὔτως] οὓτος U 15 μετὰ < Μ | πρῶτον] ἔτος U 16 δεκτὸν < Μ |κηρύξας δὲ ἄλλον ἐνιαυτὸν] καὶ ἕτερον U 17 τοῦτο *] τὸν Μ U 18 ἀπὸ τῆς τῶν] τῆς ἀπὸ τῶν Μ 19 Ἐπιφανίω ΜU | πέμπτη — ἐπιφώσκουσα] ἕκτη U | Ἰαννουαρίου MU 20 ἑβδομήκοντα τέσσαρας] οαݲ Μ 21 προείπομεν U |Ἰαννουαρίου ΜU 20 ἑβδομήκοντα Ἀπριλλίων> * | κατὰ U 24 Ἐπιφανίων Μ U 25 —S. 299,1 παρελθούσης — εἰκάδα < U πέμπτην <καὶ> εἰκάδα καὶ πρὸ ιݲαݲ καλανδ[ων Ἀπριλλίων *, ἵνα εὐρεθῶσι πάντες ψευδόμενοι οἱ μὴ ὄντες υἱοῖ τὴ ἀληθείας. 28. Εὐθὺς πρῶτος Οὐαλεντῖνος * δραματουργήσας, τριάκοντα ἡμῖνν αἰῶνας ἀπὸ τοῦ τριακονταςτοῦς νομίζων * τῆς τοῦ σωτῆρος ἀναγωγῆς καὶ ἀνδρώσεως τῆς αὐτοῦ ἡλικίας, οὐκ εἰδὼς ὅτι",
+          "candidate_score": 0.622567,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387",
+          "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι",
+          "candidate_score": 0.62205,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436",
+          "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν",
+          "candidate_score": 0.621348,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_29_31",
+          "bdc_text": "Gallen) gemeint , etwa Magister Heinrich Wirth ( s. Paul Staerkle , Beiträge zur spätmittelalterlichen Bildungsgeschichte St . Gallens , St . Gallen 1939 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2070",
+          "psc_text": "< Μ 11 ἐννάτην Μ 18 ἤ *] εἰ VM 19 σπανίους *] σπανίως VM 21 διασκοπήσομεν V 24 Unterschrift κατὰ Σευηριανῶν VM 25 Überschrift κατὰ Τατιανῶν εἰκοστὴ ἕκτη ἡ καὶ μς V M 27 ὤν ἤ μετ’ αὐτοὺς angeflickt Vcorr διδασκαλίαν προστησάμενος. καὶ τὰ μὲν πρῶτα, οἷα δὴ ἀπὸ Ἑλλήνων ὁρμώμενος καὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων παιδείας ὑπάρχων, συνακμάζει Ἰουστίνῳ τῷ φιλοσόμῳ, ἀνδρὶ ἁγίῳ καὶ φίλῳ θεοῦ, τῷ ἀπὸ Σαμαρειτῶν εἰς Χριστὸν πεπιστευκότι. οὗτος γὰρ ὁ Ἰουστίνος Σαμαρείτης ἦν τὸ γένος, εἰς Χριστὸν <δὲ> πεπιστευχὼς καὶ μεγάλως ἐξασκηθεὶς ἀρετῆς τε βίον ἐνδειξάμενος τὸ τέλος ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρήσας τελείου στεφάνου καταξιοῦται ἐπὶ τῆς Ῥωμαίων ἐπὶ Ῥουστικοῦ ἡγεμόνος καὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως, ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ Ἡλικίᾳ. τούτῳ ὁ προειρημένος Τατιανὸς συνακμάσας τὰ πρῶτα καλῶς φερόμενος καὶ τῇ πίστει ἐρρωμένος ἐτύγχανεν, ὅσον ἦν σὺν τῷ ἁγίῳ Ἰουστίνῳ τῷ μάρτυρι. ὅτε δὲ ἐτελεύτα Ἰουστίνος ὁ ἅγιος, ὥσπερ τυφλὸς χειραγνγούμενος Stählin Eusebius—Hieronymus Chronik z.",
+          "candidate_score": 0.621061,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2269",
+          "psc_text": "<οὔσης>?* 14f τὰ vor εἰς παράστασιν *] vor ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίοου ΜU 14 τῆς2<Μ 15 κακῆ U 16 νενοημένα Μ | αὐτὸν]τὸν U 17 * etwa <ἐπλάνησαν τοὺς περὶ>* 20 κυρίου] Χριστοῦ Μ 22 καλῶς] ἁγνῶς Μ 23 ἀντέλεγον U ἑαυτῆς τὸ μέτωπον ἡ ἀναισχυντία τὰ ἑαυτῆς κακὰ ἐπισπᾶσθαι ἐφιλοτιμήσατο. εὐθὺς δὲ μετὰ τὸν Ματθαῖον ἀκόλουθος γενόμενος ὁ Μάρκος τῷ ἁγίῳ Πέτρῳ ἐν Ῥώμῃ ἐπιτρέπεται τὸ εὐαγγέιον ἐκθέσθαι καὶ γράψας ἀποστέλλεται ὑπὸ τοῦ ἁγίου Πέτρου εἰς τὴν τῶν Αἰγυπτών χώραν. οὗτος δὲ εἷς ἐτύγχανεν ἐκ τῶν ἑβδομήκοντα δύο, τῶν διασκορπισθέντων ἐπὶ τῷ ῥήματι ᾧ εἶπεν ὁ κύριος »ἐὰν μή τις φήγῃ μου τὴν σάρκα καὶ πίῃ μου τὸ αἷμα, οὐκ ἔστι μου ἄξιος«, ὡς τοῖς τὰ εὐαγγέλις ἀναγνοῦσι σαφὴς <εἴη> ἡ παράστασις· ὅμως διὰ Πέτρου ἐπανακάμψας εὐαγγελίζεσθαι καταξιοῦται, πνεύματι ἁγίῳ ἐμπεφορημένος. ἄρχεται δὲ κηρύττειν ὅθεν τὸ πνεῦμα αὐτῷ παρεκελεύσατο, τὴν ἀρχὴν τάττων ἀπὸ πεντεκαιδεκάτου ἔτους Τιβερίου Καίσαρος, μετὰ ἔτη τριάκοντα",
+          "candidate_score": 0.620592,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s . Zürich Stadtarchiv , VIII. C. 48 , Nr. 70). .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.620352,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_27",
+          "bdc_text": "Charles Wittmer und J. Charles Meyer , Le livre de bourgeoisie de la ville de Strasbourg 1440-1530 , Texte , Teil II , Straßburg 1954 , S. 590 , Nr. 6041 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_383",
+          "psc_text": "247, 20 V Μ 1 εἴτε] ἤτοι V 3 vor τοιούτων + τούτων τῶν M 5 τὰς] τὰ Μ 6 Unterschrift κατὰ Σατορνίλου V κατὰ Σατορνίλου αݲ Μ 7 κατὰ Βασιλείδου ἡ καὶ εἰκοστὴ τετάρτη V κατὰ βασιλείδου δ εἰ καὶ κδ M 8 ἐν < M 10 λ auf Rasur V corr 11 καὶ Ἀλεξάνδρειαν] * 11 f ἀλεξανδρειοπολίχωρον M 13 φιλόσοφε Μ 13 f καὶ τοῦτο hinter ἂν (Z. 13) Μ 14 εἰς αὐτοῦ V 16 ἀπορίας Y 17 πόλε��ς V 20 ἦν γοῦν] ἤγουν M 21 f ἢ καὶ u. vor αἵρεσις (Z. 22) + ἡ Μ 23 σχολαστὴν V 24 καταληφθέντα V διηγούμενος δόξῃ φαντασιάζειν πλέον τοὺς ἀκούοντας, ἀρέσκεσθαί τε καὶ συναγείρειν πλῆθος ὑπὲρ τὸν ἑταῖρον αὐτοῦ Σατορνῖλον. καί τινας λοιπὸν φαντασιώδεις μυθοποιίας ὑποβαλλόμενος ἄρχεται μὲν οὕτως τὰ ἀληθῆ δὲ <εἰπεῖν> οὐκ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ ἐννοίας ἐναρξάμενος ἡμῖν τὰ δεινά τε καὶ ὀλετήρια, ἀλλὰ προφάσεις λαβὼν",
+          "candidate_score": 0.620185,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_131_133",
+          "bdc_text": "Juli konnten sie dem Rat ihre schriftliche Eingabe vortragen ( vgl . die diesbezüglichen Notizen von Myconius in Zürich ZB , Ms F 81 , 377r . und 378v. ) ; am 11 . September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2897",
+          "psc_text": "τῆς Φοινίκης, ὡς λόγος ἔχει, εἴκοσι ὀκτὼ ἔτη *, πολιτείᾳ μὲν ὑπερβαλλούςῃ καὶ σχολῇ καὶ καμάτῳ *, τοῦ μὲν Ἀμβροσίου τὰ πρὸς τροφὰς αὐτῷ τε καὶ τοῖς ὀξυγράφοις [καὶ] τοῖς ὑπηρετοῦσιν αὐτῷ ἐπα- ἅμα καὶ κόραις ἐπὶ τὸ καλλιγραφεῖν ἠσκημέναις· ὧν ἁπάντων τὴν δέουσαν τῶν ἐπιτηδείων ἄφθονον περιουσίαν ὁ Ἀμβρόσιος παρεστήσατο· ναὶ μὴν καὶ ἐν τῇ καὶ μάλιστα αὐτὸν προὔτρεπεν ἐπὶ τὴν τῶν ὑπομνημάτων σὐνταξιν 5 vgl. de mens. ac pond. 18, 21; S. 171 2ff Lagarde ἐλθὼν δὲ εἰς Καισάρειαν τὴν Στράτωνος καὶ διατρίψας εἰς Ἱεροσόλυμα χρόνον ὀλίγον, εἶτα ἐλθὼν εἰς Τύρον ἐπὶ ἔτη κݲηݲ ὡς ὁ λόγος ἔχει, τὴν μὲν πολιτείαν ἐνησκεῖτο, τὰς δὲ γραφὰς ἡρμήνευσεν; darnach Suidas s. v. Ὠριγένηε ΙΙ 1; 1279, 14 Bernhardy πᾶσαν δὲ θείαν γραφῆν ἡρμήνευσεν ἐπὶ ἔτη ιݲηݲ (liew wohl κݲηݲ). — Die 28 Jahre als Zeit, über die sich die Auslegungstätigkeit des Origenes erstrechte, enthalten wohl gute geschichtliche Erinnerung. Denn nach",
+          "candidate_score": 0.619476,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_532",
+          "psc_text": "Vater Johannis des äufers findet sich auch im Protev. Jac. c. 23 f u. bei Origenes comment. ser. in Matth. 25; IV 229 Lommatzsch vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2, 695 u. 776 A. 2 — 2f vgl. Luk. 1, 22 — 4 vgl. Luk. 1, 9f — 5 zu ὄνος vgl. S. 287, 15 u. Tacitus hist. V 3f Tertullian apolog. 16 — 7 f vgl. Luk. 1, 20 — 8 vgl. Luk. 1, 64 — 10 vgl. Exod. 28, ff V M 1 φασὶ M 2f ἑώρακε, ω aus ο Vcorr ἑώρακε Μ 11 φασίν V Ι ἴνα M 13 ἰνδαλτικὸν, von äterer Hand ändert zu ἰνδαλματικὸν V 14 ἔμπλεων, ω aus ο Vcorr ἔμπλεον Μ 15 /// ὁρατὸς, ein Buchstabe ausradiertV; ἀόρατος? hier u. Z. 16 ül., an der zweiten Stelle β richtig 20 > * vgl. Ζ. 22 αὐτὸν] ἔχω VM 20f ἀπτάνετο M",
+          "candidate_score": 0.619167,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437",
+          "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag",
+          "candidate_score": 0.619148,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105_107",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305",
+          "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,",
+          "candidate_score": 0.618914,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105_107",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_896",
+          "psc_text": "V M —S. 3 7 8, 23 in lat. Übersetzung bei Corderius Catenain Lucamp.175 (=cat.) 1 τρίτῳ ül.] ἐνάτω V ἐννάτω M 2 προφητεύετο, ε obenhinein Veorr ἐπροφητεύετο M 3 βασιλεύσαντα + * 4 〈πέντε〉 ül. 9 < M 10 τῶ ῥήματι M | ἐπὶ < Μ | Ἀχαὰζ, α getilgt Vcorr | vor τοῦ Ἐζεκίου + τῆς 11 Ἀχ///ὰζ, α getilgt Vcorr 12 τῳ] τὸ M | ἡ < M | καὶ προφητεύουσα < 14 εἰσελεύσεται, εἰς getilgt Vcorr 22 κράβατον V 26 ψώχουσιν, ω aus υ Vcorr γὰρ διάφορα ὥριζεν ὁ νόμος, τὸ μὲν κατὰ ἑβδομάδα ἀνακυκλούμενον φύσει σάββατον, τὸ δὲ διὸ τὰς ὑποπιπτούσας τῆς κατὰ σελήνην νεομηνίας καὶ τὰς καθεξῆς ἑορτάς, οἷον ἠμέρας σκηνοπηγίας καὶ ἡμέρας Πάσχων, ὅτε τὸ πρόβατον θύουσι καὶ ἄζυμα λοιπὸν ἐσθίουσιν· ἔτι δὲ ὅτε τὴν μίαν νηστείαν νηστεύουσι τοῦ ἔτους, τὴν λεγομένην μεγάλην, καὶ τὴν ἄλλην, ἣν λέγουσι μικράν. ὅτε γὰρ ὑποπίπτουσιν αὑται",
+          "candidate_score": 0.617972,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_29_31",
+          "bdc_text": "Gallen) gemeint , etwa Magister Heinrich Wirth ( s. Paul Staerkle , Beiträge zur spätmittelalterlichen Bildungsgeschichte St . Gallens , St . Gallen 1939 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117",
+          "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,",
+          "candidate_score": 0.617322,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3173",
+          "psc_text": "τοῦ ἄποθανεῖν συμβήσεται, καὶ ο 2 vgl. Matth. 17, 1ff — 8f vgl. Arnos 9, 11 — 17 II. 16, 672 M U S 1 <λέγειν> * Ι πένητα u. πένητα umgestellt S Ι πένηταν U 2 μωσέα Ι ἀλλὰ Μ Ι ἀλλ’ οὐδὲν < S 3 φάσμα M 4f ’Ηλίαν Μωνσέα umgestellt 5 ἀλλ’ ὃ] ἀλλὰ τὸ ὃ M 6 αὐτὴν M < S Ι καὶ ἀνώλεθρον < S MU Ι καὶ < U 1) εἰς φθορὰν φθορὰν < S Ι ἀναστῆ U 9f ἀνοικοδομηθεῖσα < S Ι ἀνωκοδομηθεῖσα U 11 — 13 ὅτι μὴ — ἐτεκτήνατο < 11 οἰκείαν U 12 ἔμελεν *] εἰς τὸ μέλλον M μηδὲ U; ἐπιμελὲς Mendelssohn 13f σκοπεῖσθαι δὲ — οὕτως χρή < u. ὦ ’Aγλαοφῶν in den nächsten Satz gesetzt S 14 σοφότατε Μ | οὑτωσὶ U Ι πάντων M < S 15 προσχῆς wir kommen S 15f καὶ ἀνίστασθαι < S",
+          "candidate_score": 0.617315,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.61711,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105_107",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979",
+          "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ",
+          "candidate_score": 0.617093,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428",
+          "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ",
+          "candidate_score": 0.617003,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1644",
+          "psc_text": "καινότερόν τι ἐπεχείρησε Μαρκιωνιστής τις Πρέπων Ἀσσύριος . . . τρίτην φάσκων δίκαιον εἶναι ἀρχὴν καὶ μέσην ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ τεταγμένην X 19, 1; S. 279, 21ff Μαρκίων δὲ ὁ Ποντικὸς καὶ Κέρδων . . . ὁρίζουσιν εἶναι τρεῖς τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, ἀγαθὸν δίκαιον ὕλην· τινὲς δὲ τούτων μαθηταὶ προστιθέασι λέγοντες ἀγαθὸν δίκαιον πονηρὸν ὕλνη Dionysius Rom. Athanasius de decr. Nie. syn. 26; Migne 25, 464A Adamantius de recta in deum fide 1, 2; S. 4, 16 van de Sande Bakhuyzen τρεῖς ἀρχάς. θεὸν τὸν πατέρα τοῦ Χριστοῦ ἀγαθὸν καὶ ἄλλον τὸν δημιουργὸν καὶ ἕτερον τὸν u. 7; Migne 33, 921 A u. 928 A Ephrem Syrus II 444 Assemani Eznik, Wider die Sekten IV 16; S. 204, 1000 Schmid (aus Epiphanius) er stellt drei Prinzipien auf u. lehrt das des Guten u. des Oerechten u. das vom Bösen, dazu I 28; S. 87, 2012 drei Wurzeln . .",
+          "candidate_score": 0.616932,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387",
+          "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι",
+          "candidate_score": 0.616896,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1858",
+          "psc_text": "corr | [καὶ]* 15 *<ἀναπληρῶν>* 21f πάντος Μ 24 οὐκ ἀκαθοσίωτος]οὐκαθοσίωτος Μ 26 εἴ τι auf Rasur V corr λίου οὐδὲ τῆς τῶν προφητῶν ἀκολουθίας. κατὰ σαυτοῦ δέ, ὦ Μαρκίων, ἐπήγαγες πολυτρόπως τὸν ἔλεγχον, μᾶλλον δὲ ὑπ᾿ αὐτῆς τῆς ἀληθεί��ς ἀναγκαζόμενος. Πάσχα γὰρ τὸ παλαιὸν οὐδὲν ἦν ἀλλὰ e προβάτου θῦμα καὶ κρεῶν ἐδωδή, ἐμψύχου τε μετάληψις μετὰ ἀζύμων. καὶ τίς σε ἠνάγκασεν μὴ ἀφανίσαι τέλεον τὸν κατὰ σοῦ ἔλεγχον ἢ (ὡς εἶπον) αὐτὴ ἡ ἀλήθεια; ἣν γὰρ σὺ βδελύττῃ σαρκοφαγίαν, ὁ κύριος Ἰησοῦς μετὰ τῶν ἑαυτοῦ μαθητῶν βέβρωκεν, ἐπιτελῶν τὸ Πάσχα τὸ κατὰ νόμον. καὶ μὴ λέγε ὅτε ὃ ἔμελλε μυστήριον ἐπιτελεῖν, f τελεῖν, τοῦτο προωνόμαζε λέγων· θέλω μεθ᾿ ὑμῶν φαγεῖν τὸ Πάσχα. ἵνα γὰρ κατὰ πάντα τρόπον καταισχύνῃ σε ἡ ἀλήθεια, οὐκ ἐν τῇ ἀρχῇ ποιεῖ τὸ μυστήριον, ἵνα μὴ ἀρνήσῃ, ἀλλά φησι· μετὰ τὸ δειπνῆσαι λαβὼν τάδε καὶ τάδε, [καὶ] εἶπεν, τοῦτό ἐστι τάδε καὶ τάδε, καὶ",
+          "candidate_score": 0.616883,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_32",
+          "bdc_text": "-Mitteilungen zur vaterländischen Geschichte XL , S. 263 , Nr. 556 ) . ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304",
+          "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |",
+          "candidate_score": 0.616745,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2469",
+          "psc_text": "τὴν ἀρχὴν τοῦ κηρύγματος ὁ σωτὴρ ποιεῖται καὶ τῷ τρίτῳ πάσχει, ὠς πληροῦσθαι τὰ ἤδη μοι κατὰ λεπτὸν εἰρημένα περὶ ἡμερῶν καὶ μηνῶν καὶ ὑπατειῶν. καὶ πανταχόθεν διέπεσεν τούτων πεπλανημένος ὁ λόγος, τῶν εὐαγγελίων συνῳδὰ πρὸς ἄλληλα 3 Joh. 2,1 — 5 vgl. Matth. 12,40 — 6 vgl. Origenes in Joh. XIII 57; S. 288,8ff Preuschen τῇ Κανᾶ ταύτῃ ἐπιδημεῖ βεβαιῶν ἑαυτῷ κτῆσιν τῶν ἀπὸ ταύτης τῆς γῆς πιστευόντων εἰς τὸν πατέρα δι᾿ αὐτοῦ ebda XIII 62; S. 294, 28 u. 295,7 — 8 Psal. 5 Überschrift — 19 vgl. Ancoratus c. 66,2ff; I 79,19ff M U 2 τὸ εὐαγγέλιον *] τοῦ εὐαγγελίου M 2 δείκνυσιν *] διηγεῖται M 3 <λέγον> * |τῇ].ἔτι M 5 † ἐν τῇ γῇ] lies wohl ἐν τῶ ἅιδῃ *; gemeint sind die „drei Tage und drei Nächte“ von der Kreuzigung bis zur Auferstehung, vgl. die Berechnung in der Didaskalie V 14,9ff; S. 274,7ff Funk",
+          "candidate_score": 0.616727,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105_107",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_702",
+          "psc_text": "V corr 3 τόπου *] νόμου 5 καταλύων Μ 10 hinter ἦλθεν ein μὲν getilgt V corr 11 hinter δεσμοῖς angeflickt τοῖς V corr 12 μείζονα, ο aus ω Vcorr 13 οὕτω M 15 σχέσει ausradiert, jedoch nicht ersetzt Vcorr 16 ἐντελέστερα, ρα auf Rasur Vcorr Ι οὖν auf Rasur statt δὲ / / / / Vcorr 20 θεοῦ] χριστοῦ M 21 ἁγίου < M 23 ἐξεπέσετε, ε statt α Vcorr 24 οὖν V τούτους κέκτηνται μῖσος, ἀλλὰ καὶ ἀνιστάμενοι ἕωθεν καὶ μέσης ἡμέρας καὶ περὶ τὴν ἑσπέραν, τρὶς τῆς ἡμέρας ὅτε εὐχὰς ἐπιτελοῦσιν ἑαυτοῖς ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἐπαρῶνται αὐτοῖς καὶ ἀναθεματίζουσι, τρὶς τῆς ἡμέρας φάσκοντες ὅτι »ἐπικαταράσαι ὁ θεὸς τοὺς Ναζωραίους«. δῆθεν γὰρ τούτοις περισσότερον ἐνέχουσι, διὰ τὸ ἀπὸ Ἰουδαίων αὐτοὺς ὄντας Ἰησοῦν κηρύσσειν εἶναι <τὸν> Χριστόν, ὅπερ ἐναντίον πρὸς τοὺς ἔτι Ἰουδαίους, τοὺς τὸν Ἰησοῦν μὴ δεξαμένους. ἔχουσι δὲ τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον πληρέστατον Ἑβραϊστί. παρ' αὐτοῖς γὰρ",
+          "candidate_score": 0.616691,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105_107",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt . Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_502",
+          "psc_text": "V M 3 zu αὐτὸς am Rande nachgetragen ὁ σωτὴρ V corr Ι ἀπὸ *] ὑπὸ V M 5 ἐν < V 7 * etwa < μικρότερος αἰτοῦ ἐφαίνετο> * 8 ὢν] ἦν M τοῦτο M Ι εὔδηλον M 10 μεταπεποιημένα M 13 τε *] δὲ V M 14 ἄλλας V; lies wohl ἄλλοι φέρουσιν * 21 μεταλαβόντα, μετα oben über V corr 22 δεῖ oben drüber Vcorr 24 vor τοῦτο + καὶ μένον ἐν τῷ εὐαγγελίῳ, ὅτι »εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, τὰ ἐπουράνια πῶς πιστεύσετε;« καὶ τό »ὅταν ἴδητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀνερχόμενον ὅπου ἦν τὸ πρότερον«. τουτέστιν τὴν άπόρροιαν μεταλαμβανομένην ὅθεν καὶ ἐξῆλθεν, καὶ τὸ εἰπεῖν »ἐὰν μὴ φάγητέ μου τὴν σάρκα καὶ πίητέ μου τὸ αἱμα« καὶ τῶν μαθητῶν ταρασσομένων καὶ λεγόντων »τίς δύναται τοῦτο άκοῦσαι;« φασὶν ὡς περὶ τῆς αἰσχρότητος ἠν ὁ λόγος. διὸ καὶ ἐταράχθησαν καὶ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω·",
+          "candidate_score": 0.616681,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1384",
+          "psc_text": "25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι »πολλάκις λάκις ἐπεθύμησα ἀκοῦσαι ἕνα τῶν λόγων τούτων, καὶ οὐκ ἔσχον τὸν ἐροῦντα« ἐμφαίνοντός φασιν εἶναι διὰ τοῦ »ἕνα« τὸν ἀληθῶς ἕνα θεόν, ὃν οὐκ ἐγνώκεισαν. ἔτι ἐν τῷ προσσχόντα αὐτὸν τῇ Ἱερουσαλὴμ δακρῦσαι ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ εἰπεῖν »εἰ ἔγνως καὶ σὺ σήμερον τὰ πρὸς εἰρήνην; ἐκρύβη δὲ <ἀπὸ> σοῦ«, διὰ τοῦ »ἐκρύβη« ῥήματος τὸ ἀπόκρυφον τοῦ Βυθοῦ δεδηλωκέναι. καὶ πάλιν εἰπόντα »δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ«, τὸν τῆς ἀληθείας πατέρα κατηγγ��λκέναι. ὅ γὰρ οὐκ ᾔδεισαν, φασί, τοῦτο αὐτοῖς ὑπέσχετο διδάξειν. <Ἀπόδειξιν> δὲ τῶν ἀνωτάτω καὶ οἱονεὶ κορωνίδα τῆς ὑποθέσεως οὐτῶν φέρουσι ταῦτα",
+          "candidate_score": 0.616466,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2419",
+          "psc_text": "τῇ ἐκκλησίᾳ κεκήρυκται. Τίς γὰρ ἀριθμήσας τὰς μὴ δυναμένας σφαλῆναι καθ᾿ εἱρμὸν ὑπατείας οὐ καταγνώσεται τῶν νομιζόντων διαφωνίαν εἶναι ἐν τῷ τῶν ἐτῶν 2 f die beiden Sexti u. Ppompeius Magnus. Apuleius sind in Wirklichkeit nur ein Paar, die Konsuln des Jahres 14 n. Chr. M U 1 ι ݲ δ ݲ] ι ݲ ε ݲ Μ | Σιλουανοῦ U 2 nach Σιλανοῦ ohne Zahl angereiht τῶν δύο Σέξτων, dann ι ݲ ς ݲ Πομπηίου καὶ Ἀπουληίου Μ; Die im Text befolgte Zählung von U wird Durch das Chron. Pasch. Bestätigt 3 Πομπιίου U | Μάγνου < Μ 5 Λίβονος Μ 7 vor Δρούσου die Zahl κ ݲ α ݲ, aber trotzdem Z. 9 wieder κ ݲ α ݲ U | Δρούσσου Μ | Γερμανου < Μ 9 Γάλβου Μ 11 Δρούσσου Μ 12 Βάλβου U | 13 Πουλλίωνος U | Oὐέτερος] Οὐίκτορος Μ 14 Καθήγου U 15 Λεντούλλου Μ",
+          "candidate_score": 0.61635,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_76_78",
+          "bdc_text": "Zu den Vorgängen in und um Metz vgl . Henri Strohl , in : Guillaume Farel 1489-1565 . Biographie nouvelle écrite [ . . . ]",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_280",
+          "psc_text": "die hier vorgetragene Chronologie des Lebens Jesu -wird wiederholt u. eingehend begründet Panarion haer. 51, 8 ff; vgl. z. d. St. u. unter Christologie (Chronologie des Lebens Jesu) — 14f ührt bei Michael Glykas ann. IH; Migne 158, 396 B G U Μ anaceph. 1 διὰ] ἀπὸ anaceph. 3 παρθένου < G U anaceph. | καὶ < 4 ἀνθρωπίνην anaceph. 5 χωρὶς ἁμαρτίας < anaceph. 6 ἐμβηθλεὲμ U | ἐν τῷ σπηλαίῳ < anaceph. 7 vor Συμεῶνος + τοῦ U | Συμεὼν 5 Ἄννας Μ | ἀπενεχθέντα] ληφθέντα anaceph. 9f Ἱερουσαλὴμ < 11 ἀπενεχθέντα] ἀπαρθέντα anaceph. 12 δευτέραν < Μ | ἐνιαυτῶν | καὶ Βηθλεὲμ < anaceph. 13 vor βασταζόμενον + καὶ Μ | ὡσαύτως < 14 δὲ < anaceph. | κατελθόντα] καταχθέντα u. vor ἐν οἰκίᾳ !M 15 τῇ — ὄντι < G | δὲ Μαρία Μ 16 ὑπὸ τῶν μάγων προσκυνηθέντα < | προσκυνηθῆναι U | προσκυνηθέντα +",
+          "candidate_score": 0.616298,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_896",
+          "psc_text": "V M —S. 3 7 8, 23 in lat. Übersetzung bei Corderius Catenain Lucamp.175 (=cat.) 1 τρίτῳ ül.] ἐνάτω V ἐννάτω M 2 προφητεύετο, ε obenhinein Veorr ἐπροφητεύετο M 3 βασιλεύσαντα + * 4 〈πέντε〉 ül. 9 < M 10 τῶ ῥήματι M | ἐπὶ < Μ | Ἀχαὰζ, α getilgt Vcorr | vor τοῦ Ἐζεκίου + τῆς 11 Ἀχ///ὰζ, α getilgt Vcorr 12 τῳ] τὸ M | ἡ < M | καὶ προφητεύουσα < 14 εἰσελεύσεται, εἰς getilgt Vcorr 22 κράβατον V 26 ψώχουσιν, ω aus υ Vcorr γὰρ διάφορα ὥριζεν ὁ νόμος, τὸ μὲν κατὰ ἑβδομάδα ἀνακυκλούμενον φύσει σάββατον, τὸ δὲ διὸ τὰς ὑποπιπτούσας τῆς κατὰ σελήνην νεομηνίας καὶ τὰς καθεξῆς ἑορτάς, οἷον ἠμέρας σκηνοπηγίας καὶ ἡμέρας Πάσχων, ὅτε τὸ πρόβατον θύουσι καὶ ἄζυμα λοιπὸν ἐσθίουσιν· ἔτι δὲ ὅτε τὴν μίαν νηστείαν νηστεύουσι τοῦ ἔτους, τὴν λεγομένην μεγάλην, καὶ τὴν ἄλλην, ἣν λέγουσι μικράν. ὅτε γὰρ ὑποπίπτουσιν αὑται",
+          "candidate_score": 0.616186,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2493",
+          "psc_text": "διαδοχὴν ἐν τῷ Κανιὴλ ἐμφέρονται, ὧν πρῶτοι Ἀσσύριοι ἐβασίλευσαν καὶ Βαβυλώνιοι ἐν χρόνοις αὐτοῦ, Μῆδοι δὲ διεδέξαντο, μετ᾿ αὐτοὺς δὲ Πέρσαι, ᾧν πρῶτος γέγονε Κῦρος βασιλεύς. τὰ γὰρ ἔθνη ὑπὸ ἀγγέλους τεταγμένα εἰσίν, ὡς ἐπιμαρτυρεῖ μοι Μωυσῆς ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ θεράπων, τὸν λόγον κατὰ ἀκολουθίαν ἑρμηνεύων καὶ λέγων »ἐπερώτησον τὸν πατέρα σου καὶ ἀναγγελεῖ σοι, τοὺς πρεσβυτέρους σου καὶ ἐροῦσί σοι· ὅτε διεμέριζεν ὁ ὕψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υἱοὺς Ἀδάμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων θεοῦ· καὶ ἐγενήθη μερὶς κυρίου λαὸς αὐτοῦ Ἰακώβ, σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραήλ«. εἰ οὖν τὰ ἔθνη ὑπὸ ἀγγέλους εἰσὶ τεταγμένα, δικαίως εἶπε· »λῦσον τοὺς τέσσαρας ἀγγέ- 4 ff vgl. Hippolyt adv. Cajum nach E. Schwartz (Abh. Gött. Ges. d. W. 1904 S. 36 f) Ιππόλυτος κατ᾿ αὐτοῦ· οὐ λέγει τοὺς ἀγγέλους εἰς πόλεμον ἔρχεσθαι, ἀλλὰ τὰ τέσσαρα ἔινη ἀναστήσεσθαι ἐκ τοῦ κλίματος τοῦ ἐπὶ τῷ Εὐφράτῃ καὶ ἐπιδραμεῖσθαι τὴν γῆν καὶ πολεμήσειν τῇ",
+          "candidate_score": 0.616109,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3064",
+          "psc_text": "τοῦτο] denn der Unvernimftigkeit dieser Gedanke voll S 3 μὴ — νῦν < S Ι μὴ] μὲν Jahn 4 καθ’ ὑμᾶς] wunderbar S 5 — 7 ἀμεταστρόφως — φύσιν] nicht sterblich wird S 6 ἐξανι- στάμενον U 7 ἀμήχανον γὰρ — ἀθάνατον] es ist nicht mehr möglich dem sterblichen kum Tode überkygehen S Ι οὐχ ἔστιν *] οὐκέτ’ ἔσται Bonwetsch; aber dann wäre noch <ἄλλως> vor οὐκέτ’ unentbehrlich u. nach S eine größ Lücke anzunehmen, etwa οὐκ ἔστι <τῷ> ἀθανάτῳ εἰς < * Ι vor ἐπειδὴ wohl etwas ausagefallen: <δυνατὸν δέ, Ι ἐπειδή, λέξω < S 9 εἰληφ(ὸς M U Ι φθονῶν * nach S] φθόνος U < 10 ἀφθαρσίᾳ] Unsterblichkeit u. Unvertveslichkeit S Ι εἰκόνα] xum Bild S Ι ἐποίησεν αὐτὸν < S 11 γὰρ < MS Ι ἐπὶ M 11 f ζώντων] 13 Σολομῶντος M Ι πόθεν οὦν] καὶ πόθεν U 14 εἰ 2 < S 15 kann",
+          "candidate_score": 0.615685,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_165",
+          "psc_text": "6 — 8 ἀπὸ πάλαι Ancor. c.97,5; S.118, 12 genauer: vor 126Jahren — 14 f zu σὺν ἱματίοις vgl. Hippolyt refut. IX 15, 3; S. 253, 26 Wendland u. Panarion h. 30, 2, 4 — zu der Reinigung nach der Berührung mit Fremden Montgomerv, the S. 319 — 20 Tgl. Hebr. 6. 1 — 23 f vgl. Num. 1, 46 — 24 f vgl. Exod. 13, 19 Jos. 24, 32 GU M 2 δὲ] δὴ M | τοῦ < < M 4 σώματα ἡμῶν GU | καὶ < + δὲ U 5 ἡ τοῦ Μωυσέως ῥάβδος U 6 ἐψυχουμένη G ἐψυχοῦτο U 7 Ῥουβὴμ1 U 8 * <σημαίνων> * 10 ἑαυτῶ G 11 τῇ (vor κρίσει) < 12 ὀλίγα + <ταῦτα> ? * 13 ἔμπλεα] ἔθη παλαιὰ U 14 > * | U 16 ἤτοι] ἢ τοῦ M | θίγειν GUM 18 δὲ < GM | 19 ἴση Μ |",
+          "candidate_score": 0.615638,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2973",
+          "psc_text": "σῶμα Μ 18 τοὺς τύπους] αὐτὸς τύπους Μ | τοὺς τὴν] εἰς τὴν u 20 <ὡς>* |φάσκοι Μ 21 εἴ τι<Μ 21f ὁ Παῦλος καὶ ὁ Πέτρος Μ 22 [ὅ] Μendelssohn | πάλιν <S 23 τόδε τὸ Βοnwetsch nach S] τόδε τι Μ τόδε ἔτι u | ἐκτεταγμένον] ἐντεταγμένον U 24 ὐποκίμενον] Αlter S; vgl. zu S. 424, 12 | <τάὐτὸν> Rufin φους μέχρτ τοῦ πρεσβυτέρου, κἂν οἱ χαρακτῆρες δοκῶσι πολλὴν ἔχειν παραλλαγήν, οὕτως νοητέον καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶδος ταὐτὸν εἶναι τῷ μέλλοντι, πλείστης ὅσης ἐσομένης τῆς ἐπὶ κάλλιον μεταβολῆς. ἀναγκαῖον γὰρ τὴν ψυχὴν ἐν τόποις σωματικοῖς ὑπάρχουσαν κεχρῆσθαι σώμασι καταλλήλοις τοῖς τόποις. καὶ ὥσπερ ἐν θαλάσσῃ ζῆν ἡμᾶς ἐνύδρους γενομένους εἰ ἐχρῆν, πάντως ἂν ἡμᾶς ἔδει βράγχια ἔχειν καὶ τὴν ἄλλην ἰχθύων κατάστασιν, οὕτως μέλλοντας κληρονομεῖν βασιλείαν οὐρανῶν καὶ ἐν τόποις διαφέρουσιν ἔσεσθαι ἀναγκαῖον χρῆσθαι σώμασι πνευματικοῖς· οὐχὶ τοῦ εἴδους τοῦ προτέρου ἀφανιζομένου, κἂν ἐπὶ τὸ ἐνδοξότερον",
+          "candidate_score": 0.615244,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.615152,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1692",
+          "psc_text": "σου«. 5 Luk. 5, 14 vgl. vgl. Tertullian aclv. Marc. IV 9 vade ostende te sacerdofi et offer munus quod praecepit Moyses ... ut sit vobis in testiviovium — 8 Luk. 5, 24 — 10 Luk. 6, 5 — 11 Luk. 6, 16f — 13 Luk. 6, 19a. 20a. — 15 Luk. 6, 23c; vgl. Tertullian adv. Marc. IV 15 secundum haec ... faciebant prophetis patres eorum — 16 Luk. 7,9b; vgl. Tertullian adv. Marc. IV 18 professus est talem se fidem nec in Israële invenisse — 17 Luk. 7, 23. Trotz Zahn S. 463 meint Epiph. nur, daß Marcion das Wort verkehrt gedeutet habe: er hatte es (= er nahm es) als gegen Johannes gerichtet. In der refut. S. 127, 5 hat Epiph, seine eigene Bemerkung nicht mehr verstanden. — Wie Marcion die Beziehung auf Johannes deutlich machte, ob durch Streichung von v. 22 b oder durch Voranstellung von",
+          "candidate_score": 0.615133,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_106_108",
+          "bdc_text": "Navarre et in InsubribusIm Piemont . -Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ; vgl . Brandi II 318. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2386",
+          "psc_text": "Μαρτίῳ ἢ Ἀπριλλίῳ γινομένου ἐξ ἅπαντος δείκνυνται ἄλλοι ὄντες καιροὶ ἐν οἷς ὁ σωτὴρ μετὰ τὸν πειρασμὸν πρὸς τὸν Ἰωάννην ἀφικνεῖται. 22. Κατηγοροῦσι δὲ οἱ αὐτοὶ πάλιν τοῦ ἁγίου εὐαγγελιστοῦ, μᾶλλον δὲ αὐτοῦ τοῦ εὐαγγελίου, ὅτι, φησίν, ὁ Ἰωάννης ἔφη δύο Πάσχα τὸν σωτῆρα πεποιηκέναι ἐν περιόδῳ ἐνιαυτῶν δύο, οἱ δὲ ἄλλοι εὐαγγελισταὶ περὶ ἑνὸς Πάσχα διηγοῦνται. καὶ οὐκ ἴσασιν οἱ ἰδιῶται ὅτι οὐ μόνον δύο Πάσχα ὁμολογεῖ τὰ εὐαγγέλια, ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν, ἀλλὰ δύο μὲν πρῶτα λέγει καὶ αὐτὸ δὲ ἐν ᾧ πέπονθεν ὁ 3 vgl. Joh. 5, 16 — 5 Joh. 5, 18 — 9 Joh. 6, 1—4 — 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½",
+          "candidate_score": 0.614892,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2676",
+          "psc_text": "ἄξος μέλι καῖ τὴν χολὴν γλυκεῖαν κτἑ. Μ U 1 <ἑαυτῶν> Jül. 2 [ἢ δι᾿ ὅν τὰ πάντα]* 6 χρείν καὶ < U 7 ἐμπορία] ἐν πορεία Μ | οἱ < U | Σαβαεὶμ U 8 [καὶ τό· σὺ εἶ θεὸς καὶ οὐκ ᾔδειμεν] * | καὶ 3 + τὸ Μ 9 f καὶ ἐν σ(??)ὶ προσκυνήσουνι < U 11 ὁ < Μ 12 λέξει δὲ < U 12 f τοιούτων U 13 ὧς *] ὡς Μ U | mit οὐ νοῶν beginnt der Nachsatz 15 εἰσάγων] ἄγων Μ 16 [νοοῦσιν] * ; wegen des Folgenden aber wolh dafür einzusetzen <μᾶλλον δὲ ἀνόητοι> 17 γὰρ] γε U | <ἐπιτιθέασιν>* | ὅλως] ὄντως U 18 πολλὰ U | φάσκουσι U 20 καὶ οὗτος < Μ 22 τε < U | προβάλλεται Μ πληροῦσθαι ἐπ᾿ αὐτοὺς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἁγίου ἀποστόλου »μήτε ἃ γέγουσι νοοῦντες μήτε περὶ τίνων διαβεβαιοῦνται«. 7. Ὁρᾶτε",
+          "candidate_score": 0.614831,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2224",
+          "psc_text": "βούλονται ἄγειν τὸ Πάσχα ὁποίᾳ δἂν ἐμπέσῃ ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη τῆς σελήνης· οἱ δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν τὴν πρὸ 4 vgl. Lev. 23,5 Num. 9,4f u. Deut. 27,26; dazu Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 18f Wendland — 7 vgl. Lipsius, Die Pilatusakten2 1886 S. 26f. Der 25. März, die julianische Nachtgleiche, als Todestag Christi schon bei Hippolyt, Ostertafel u. in Dan. IV 23; S. 242,6; Bonwetsch Tertullian adv. Jud. 8 — 9 vgl. Polykrates bei Eusebius h e. V 24,6; S. 492,6ff Schwartz οὗτοι πάντες ἐτήρησαν τὴν ἡμέραν τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης τοῦ πάσχα κατὰ τὸ εὐαγγέλιον . . ., ὅταν ὁ λαὸς ἤρνυεν τὴν ζύμην Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 16ff Wendland συνιστάνουσι δεῖν τὸ πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς φυλάσσειν κατὰ τὴν τοῦ νόμου διαταγήν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐμπέσῃ Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 pascha enim dicit (Blastus) non aliter",
+          "candidate_score": 0.614405,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2932",
+          "psc_text": "Μ 12 λέγειν vor τῶν πρὸ αὐτοῦ U 13f ἐξέμεσε U 14 αὗν < Μ 16 παρὰ < U δείξω. καὶ ἔστι τάδε, ὅσαπερ ἐν τῷ πρώτῳ ψαλμῷ εἰσηγήσατο τῷ βίῳ — ἐν πάσῃ γὰρ ργαφῇ ἀεὶ ὀλισθαίνων κατὰ λέξιν ἐν τοῖς ἀναγκαίοις παρέπεσεν. ἐπιδὴ δὲ ὄγκος πολύς ἐστι (λέγεται γὰρ πολλὴν πεποιηκέναι σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, ὡς ἔφην), * οὐ παρῃτήσατο εἰπεῖ ἃ αὐτῷ ἔδοξε. καὶ ὅσα μὲν ἐν προσομιλίαις καὶ διὰ τῶν προοιμίων εἰς ἤθη τε καὶ εἰς φύσεις ζῴων τε καὶ τῶν ἄλλων παῤ αὐτοῦ εἴρηται, μέσος φερόμενος πολλάκις χαρίεντα διηγήσατο· ὅσα δὲ εἰς δόγματα ἐδογμάτισε καὶ περὶ πίστεως καὶ μείζονος θεωρίας, τῶν πάντων ἀτοπώτατος τῶν πρὸ αὐτο�� καὶ μετ᾿ αὐτὸν εὑρίσκται, πλὴν τῶν ἐν ταῖς αἱρέσεσιν αἰσχρουργιῶν. ἔδοξε γὰρ αὐτὸς καὶ ἀσκητικὸν βίον ἐπανῃρῆσθαι, ὡς καὶ ἄνω μοι προδεδήλωται· διὸ καὶ τὸν θώρακα αὐτοῦ φαςί τινες ἀπὸ ὑπερβολῆς πολιτείας, ἀσιτίας τε καὶ ἀποχῆς ἐμψύχων πεπτωκέναι. φέρε",
+          "candidate_score": 0.613599,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_845",
+          "psc_text": "εἰσὶν οἱ δοῦλοι Χριστοῦ καὶ ἀπόστολοι καὶ υἱοὶ τῆς αὐτῆς ἀληθείας, τίνα δέ ἐστι τὰ σκεύη τοῦ πονηροῦ καὶ πύλαι Ἅιδου, μὴ κατισχύουσαι τῆς πέτρας καὶ τῆς ἐπ᾿ αὐτῇ οἰκοδομηθείσης ἁγίας θεοῦ ἐκκλησίας, εὐθὺς ταράξας ἑαυτὸν καὶ οἰμώξας, ἠρέμα εἰς τὸ πάντας ἀκοῦσαι εἰς μαρτύριον παραστάσεως ἀχράντου διδασκαλίας »σπεύσατε, ἀδελφοί« ἔφη »ἐξέλθωμεν ἐντεῦθεν, μὴ πέσῃ τὸ βαλανεῖον καὶ κατορύξῃ ἡμᾶς μετὰ Ἐβίωνος τοῦ ἔνδον ἐν τῷ βαλανείῳ διὰ τὴν αὐτοῦ 1 Joh. 1, 23 — 6 Joh. 2, 17 — 8 vgl. Joli. 12, 41 — 9ff Verwechslung mit Kerinth, vgl. Irenaeus III 3, 4; U 13 Harvey — 24f vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr",
+          "candidate_score": 0.613545,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2368",
+          "psc_text": "οἶνον οὐκ ἔχουσι. καὶ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· τί ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι; οὔπω ἥκει ἡ ὥρα μου«. * μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν ἀπὸ τῆς ἐρήμου κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τοῦ πειρασμοῦ καὶ παραληφθῆναι εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ στῆναι ἐπὶ τῷ πτερυγίῳ τοῦ ἱεροῦ καὶ ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἀνενεχθῆναι εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν, ὅπερ παρὰ πολλοῖς λέγεται εἶναι τὸ Θαβὼρ ὄρος, ὃ ἑρμηνεύεται Ἰταβύριον· τοῦτο δέ ἐστιν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ. ταύτην γὰρ τὴν ἀκολουθίαν ὁ Ματθαῖος ὑπέθετο, ὅς φησιν »ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἦλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν«. ὁ δὲ Λουκᾶς καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ ὄρους ὁρμὴν ἀκριβῶς δηλώσας πρῶτον μὲν περὶ τοῦ ὄρους εἰπὼν καὶ τῶν βασιλειῶν ὧν ἔδειξε τῷ 5 Joh. 1, 43 — 9 Joh. 2,1 — 12 Joh. 2,3 — 14ff vgl. Matth. 4,5ff — 17f vgl. das Hebräerev. nach Origenes in Joh. II 12; S. 67, 19ff Preuschen in Jerem. hom. 15, 4; S. 128, 26ff",
+          "candidate_score": 0.613401,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s . Zürich Stadtarchiv , VIII. C. 48 , Nr. 70). .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2898",
+          "psc_text": "τὴν μὲν πολιτείαν ἐνησκεῖτο, τὰς δὲ γραφὰς ἡρμήνευσεν; darnach Suidas s. v. Ὠριγένηε ΙΙ 1; 1279, 14 Bernhardy πᾶσαν δὲ θείαν γραφῆν ἡρμήνευσεν ἐπὶ ἔτη ιݲηݲ (liew wohl κݲηݲ). — Die 28 Jahre als Zeit, über die sich die Auslegungstätigkeit des Origenes erstrechte, enthalten wohl gute geschichtliche Erinnerung. Denn nach dem Ausbruch der decianischen Verfolgung hat Origenes keine Schriften mehr verfaßt; andrerseits untrliegt es keinem Anstand, den Johanneskommentar, mit deme er began, auf etwa 221 anzusetzen. Der Irrtum des Epiph. liegt freilich darin, daß er den Origenes diese ganze Zeit in Tyrus zubringen läßt. — Der Tod in Tyrus ist außerdem bezeugt durch Hieronymus vir. ill. 54 mortuus est Tyri, in qua urbe et sepultus est u. ep. 84, 7, 6; S. 130, 3f Hiberg centum et quinquaginta prope anni sunt, ex quo origenes dorminit Tyri, sowie durch eine Überlieferung bei Photius cod. 118 φαςὶ δὲ αὐτὸν ὅ τε Πάμφιλος",
+          "candidate_score": 0.613113,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2702",
+          "psc_text": "τυγχανούσης εὔγνωστος ὁ πατὴρ γινεται. εἰ δὲ τὴν εἰκόνα ἥτις ἐστὶν ὁ υἰὸς οὐκ ἔγνως, πῶς ἰδεῖν θέλεις τὸν πατέρα; — 2 Joh. 14. 8 — Joh. 14, 9 M U 1 *· * etwa <οὕτως ἐσήμανεν· μαρτυρεῖ δὲ καὶ>* |[δὲ]* 4 τῷ 1 * ]τὸ MU | σημαίνων *] σημαίνοντα ΜU | ἔλεγεν *] λέγων ΜU | τῷ δὲ *] τὸ τὲ ΜU 5 ἔλεγεν *] λέγων ΜU | πατέρα < U | τό 2 < Μ 6 <τό> * |αὐτὸς ὁ *] ὁ αὐτὸς ΜU 8 ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ U 9f ἀλλοτριοῦσαν U 12 <ἐνταῦθα> λήξωμεν *] νήψωμεν Μ < U 16 ἐκκλίναντες] καὶ κλίναντες Μ | <τε> * | τῆς 1 < U | αὐτοῦ2] ἑαυτοῦ u. + τε U | vor μοχθηρίας + καὶ U | μοχθηρᾶς Μ 17 τοῦ < U Κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ. τῆς δὲ ἀκολουθίας νݲηݲ. Περὶ Οὐαλησίων ἀκηκόαμεν πολλάκις, οὐ μέντοι γε",
+          "candidate_score": 0.613061,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162",
+          "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι",
+          "candidate_score": 0.613029,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_83",
+          "bdc_text": "- Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2629",
+          "psc_text": "*] διηγήσατο M U 14 νέᾳ] καινῆ U κρύφοις τισὶν ὡσαύτως. ἀνατραπήσεται δὲ καὶ οὗτος μετὰ πάντων τῶν πρὸ αὐτοῦ τε καὶ τῶν μετ’ αὐτὸν ἀπαλλοτριώσας ἑαυτὸν τῆς ἀληθείας καὶ ὡς ἀπὸ λαμπάδος πυρὸς φωτεινῆς εἰς ἀσβόλην μεταβεβλημένος. Περὶ μὲν γὰρ νεκρῶν ἀναστάσεως ἤδη ἡμῖν ἐν πολλαῖς αἱρέσεσιν εἴρηται· οὐ λυπήσει δὲ καὶ αὖθις ἐν τῇ πρὸς τοῦτον ἀνατροπῇ χρήσασθαι ὀλίγοις λόγοις. εἰ μὲν γὰρ τὴν παλαιὰν διαθήκην δέχῃ. ὦ οὗτος, καὶ τὴν καινὴν ὡσαύτως. πόθεν οὐκ ἐλεγχθήσῃ παραφθείρων τὴν τῆς ἀληθείας ὁδὸν καὶ ἑαυτὸν ἀποξενῶν τῆς τοῦ κυρίου ἐν ἀληθείᾳ ζωῆς; ὅτι μὲν γὰρ αὐτὸς ὁ κύριος πρῶτος, ἵνα γέν��ται ἡμῖν ἀρραβὼν τῆς ἀναστάσεως καὶ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἀπέθανεν ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἀνέστη, <δῆλον> καὶ οὐχ ἁπλῶς ἐν δοκήσει πέπονθεν· ἐτάφη γὰρ καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβάστασαν. καὶ μαρτυρεῖ μὲν Ἰωςὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, μαρτυροῦσι καὶ αἱ φέρουσαι μύρα εἰς τὸ μνῆμα καὶ ἡ τῶν ἑκατὸν λιτρῶν",
+          "candidate_score": 0.612771,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_164_166",
+          "bdc_text": "iulii anno 1542 . Tuus Os. Myconius . [ Adresse darunter :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1724",
+          "psc_text": "22, 8 — 22 Luk. 22, 14 f; vgl. Tertullian adv. Marc. IV 40 concupiscentia concupivi pascha edere vobiscum, antequam patiar — 25 Luk. 22, 16 V M 3—26 vgl. S. 145,31 f 146, 3ff. 10ff. 24ff 147,1f. 5ff. 19f 148, 17f 149,16ff 150,3f 1 nach προσευχῆς nochmals μου, durchgestrichen Vcorr | ποιεῖτε aus ποιῆται V corr ποιῆτε Μ 5 τὰ περὶ S. 146, 3] τὴν VM 6 οὖν < M 8 vor Μωυσῆς + ὁ Μ 9 ἐπὶ *] περὶ VM ebenso S. 146, 11 | καθὼς] ὡς S. 146, 11 | κύριον) ὁ κύριος S. 146, 11 12 f θεὸν ζώντων S. 146, 26] θεὸς ζώντων VM 17 τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥητῷ S. 147, 6] τὸ ἐπιφερόμενον, < ἐν τῷ ῥητῷ VM 18 πάντα < S. 147, 7 19 vor τὸ + καὶ 25 γὰρ < S. 150, 3 26 ἂν S. 150, 4] < VM ξݲεݲ.",
+          "candidate_score": 0.612728,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_76_78",
+          "bdc_text": "Zu den Vorgängen in und um Metz vgl . Henri Strohl , in : Guillaume Farel 1489-1565 . Biographie nouvelle écrite [ . . . ]",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_65",
+          "psc_text": "M 21 vor πρώτης + τῆς U 22 nach γίνεται + Νεβρώθ U Νεβρὼδ γὰρ βασιλεύει υἱὸς τοῦ Χοὺς τοῦ Αἰθίοπος, ἐξ οὗ Ἀσοὺρ γεγέννηται. τούτου ἡ βασιλεία ἐν Ὀρὲχ γεγένηται καὶ ἐν Ἀρφὰλ καὶ Χαλαννῃ· κτίζει δὲ καὶ τὴν Θειρὰς καὶ τὴν Θοβὲλ καὶ Λόβον ἐν τῇ Ἀσσυρίων χώρᾳ. τοῦτόν φασι παῖδες Ἑλλήνων εἶναι τὸν Ζωροάστρην, ὃς πρόσω χωρήσας ἐπὶ τὰ ἀνατολικὰ μέρη οἰκιστὴς γίνεται Βάκτρων. ἐντεῦθεν τὰ κατὰ τὴν γῆν παράνομα διανενέμηται· ἐφευρετὴς γὰρ οὑτος γεγένηται κακῆς διδαχῆς, ἀστρολογίας καὶ μαγείας, ὥς τινές φασι περὶ τούτου τοῦ Ζωροάστρου· πλήν, ὡς ἡ ἀκρίβεια περιέχει, τοῦ Νεβρὼδ τοῦ γίγαντος οὗτος ἦν ὁ χρόνος, πολὺ δὲ ἀλλήλων τῷ χρόνῳ διεστήκασιν ἄμφω, ὅ τε Νεβρὼδ καὶ ὁ Ζωροάστρης. Φαλὲκ δὲ γεννᾷ τὸν Ῥαγαῦ, Ῥαγαῦ τὸν Σεροὺχ τὸν ἑρμηνευόμενον ἐρεθισμόν, ἀφ’ οὗ ἤρξατο εἰς ἀνθρώπους ἡ εἰδωλολατρεία τε καὶ ὁ Ἑλληνισμός, ὡς ἡ ἐλθοῦσα εἰς ἡμᾶς γνῶσις περιέχει. οὔπω δὲ ἐν ξοάνοις καὶ",
+          "candidate_score": 0.612644,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_27",
+          "bdc_text": "Charles Wittmer und J. Charles Meyer , Le livre de bourgeoisie de la ville de Strasbourg 1440-1530 , Texte , Teil II , Straßburg 1954 , S. 590 , Nr. 6041 ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2968",
+          "psc_text": "5 καὶ2 <M U | γίγνονται U 6 ἐτέρων ζᾠων ἢ ἀνθρώπων S | ἀντιμεταβάλλει U 7 γίνεται Μ | ἐτέρων ζᾠων ἢ ἀνθρώπων S | καὶ] aber S 7f γινομένου Μ 8 πολλάκις <S | γενέσθαι Μ γίνεσθαι U 9 μέρος] Leib S 9f φλυαρίας ἡμᾶς U 10 ἀλόγους U 11 ταύτας + πάσας S | δυνατὰ εἶναι U 13 oἶον<S 15 ἀνθρώπων U 16—23 καὶ περιήγαγε—ἐφ᾿ ὐμᾶς δέρμα <S 16 κύκλωθεν U 17 σφόδρα Μ 18 ὀστέα U 19 ἐρεῖς] εἶπον U 22 ἐφ᾿ ὑμᾶς1]εἰς ὑμᾶς U 24 εἰμὶ<Μ 25 <ὡς>* | πιθανοτέρω Μ 25 <συλ>λέγουσιν*, nach S fügen sie diesen bei] λέγουσιν ΜU εὐαγγελικά, οἶον [ὡς] τό »ἐκεὶ ἔσται ὁ κλαυρμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὁδόντων« καὶ τό »φοβήθητε τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν Γεεννῃ« καὶ τὸ ἐν τῷ Παὐλῳ »ζωοποιήσει τὰ θνητὰ ὑμῶν σώματα διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν«. 14.Χρὴ δὲ",
+          "candidate_score": 0.612566,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2441",
+          "psc_text": "Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen wohl einer Änderung. Wenn der Freitag (genauer Donnerstag Abend bis Freitag Abend) die τεσσαρεσκαιδεκάτη war, so kann die Nacht vom Samstag zum Sonntag nur die ἑκκαιδεκάτη sein; S. 297, 10f διὰ τὴν πεντεκαιδεκάτην τῆς σελήνης spricht nicht dagegen 1f gemeint ist Matth. 26,2; vgl.ep. ad Eus. et Marc. ὥς φησι καὶ ὁ ἱερώτατος Ματθαῖος περὶ τοῦ σωτῆρος ὅτι εἴρηκε τοῖς μεαθηταῖς· οἴδατε ὅτι μετὰδύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Epiph. versteht die die Stelle so, als ob Jesus hätte sagen wollen, daß eigentlich erst in zwei Tagen das Passah gefeiert werden sollte",
+          "candidate_score": 0.61245,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_76_78",
+          "bdc_text": "Zu den Vorgängen in und um Metz vgl . Henri Strohl , in : Guillaume Farel 1489-1565 . Biographie nouvelle écrite [ . . . ]",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_279",
+          "psc_text": "ἀπενεχθέντα καὶ κατὰ δευτέραν περίοδον ἐνιαυτοῦ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ Βηθλεὲμ ἐληλυθότα, βασταζόμενον ὡσαύτως ὑπὸ τῆς ἰδίας μητρός, ἐν Βηθλεὲμ δὲ ἐν οἰκίᾳ κατελθόντα σὺν τῇ ἰδίᾳ μητρὶ καὶ Ἰωσὴθ γέροντι ὄντι σὺν τῇ Μαρίᾳ δὲ ὄντι, κἀκεῖσε τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς αὐτοῦ γεννήσεως κατοπτευθέντα ὑπὸ τῶν μάγων προσκυνηθέντα δῶρα λαβόντα καὶ ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ὑπὸ] ἀγγέλου τῷ Ἰωσὴφ χρηματίσαντος εἰς Αἴγυπτον παραληφθέντα, ἐκεῖθεν πάλιν διὰ δύο ἐτῶν ἐπανεληλυθότα, τελευτήσαντος τοῦ Ἡρῴδου, Ἀρχελάου τε διαδεξαμένου. 2. Τῷ γὰρ τριακοστῷ τρίτῳ Ἡρῴδου, τεσσαρακοστῷ δὲ δευτέρῳ Αὐγούστου τοῦ βασιλέως, γεννᾶται ὁ σωτὴρ ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰου- 6 — 8. 229, 19 die hier vorgetragene Chronologie des Lebens Jesu -wird wiederholt u. eingehend begründet Panarion haer. 51, 8 ff; vgl. z. d. St. u. unter Christologie (Chronologie des Lebens Jesu) — 14f ührt bei Michael Glykas ann. IH; Migne 158, 396 B G U Μ anaceph. 1 διὰ] ἀπὸ anaceph. 3 παρθένου",
+          "candidate_score": 0.612427,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2865",
+          "psc_text": "μείζον Μ 12 nach γινώσκωσι noch einmal + σε U 15 vor τῶν ἀνθρώπων + ἀπὸ Μ 16 Ἄρειος <Μ 18 εἶναι *] ὄντα Μ U | ἐλέγχει U 21 καὶ1 <U | ἵνα ἐκ τοῦ θεὸν ἀληθινὸν <Μ 23 * <μὴ πλανηθῶμεν> * 23f εἶναι] λέγεσθαι? * 24 vor ἀληθινὸν + ἠ(!) Μ 25 θεοῦ U 27 σαφῶς] τὸ φῶς Μ τῆς πλάνης φρενοβλάβεια. ἔστι γὰρ πατὴρ πατήρ, ἔστιν υἱὸς υἱός, ἔστιν ἅγιον πνεῦμα ἅγιον πνεῦμα, τριὰς οὖσα, μία θεότης μία δοξαλογία μία κυριότης <εἶς θεός>, ᾦ δόξα, τιμὴ καὶ κράτος πατρὶ ἐν υἱῷ, υἱῷ ἐν πατρὶ σὺν ἁγίῳ πνεύματι εἰς αἰνας αἰώνων, ἀμήν. Ταύτην δὲ πάλιν τὴν αἵρεσιν ὡσπερεὶ λίβυν ἢ μόλουρον ἢ ἔλοπα ἢ ἕν τι τῶν ἑρπετῶν τῶν φοβερωωτάτων, οὐ μὴν δὲ δυναμένων διὰ δηγμάτων βλάπτειν ἀποσεισάμενοι καὶ δυνάμει τῆς ἁγίας τριάδος καταπεπατκότες, ἐπὶ τὰς ἑξῆς πάλιν προβαίνοντες αὐτὸν ἐπικαλεσώμεθα ἀρωγὸν τῆς ἡμετέρας πενίας τε καὶ",
+          "candidate_score": 0.612359,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_190",
+          "psc_text": "sein vgl. Origenes in Johannem XIII 27; S. 251, 17 ff Preuschen μύθους τινὰς περὶ αὐτοῦ διηγούμενοι ὡς μὴ γευσαμένου θανάτου ἀλλ’ ἐν τῷ βίῳ που τυγχάνοντος. Die Erzählung des Epiph. berührt sich sehr nahe mit ’l Fatch (Montgomery, the Samaritans p. 256) Berichteten; dadurch wird es vollends unwahrscheinlich, ß Epiph. unsern Dositheus mit dem bei Macarius Magnes III 43; S. 151, 26ff Blondel genannten Enkratiten vermengt haben sollte (so Zahn ZKG II 458) (V)GU M 1 ἀπέχεσθαι V G 2 † βιῶσαι] τεκνῶσαι Nicet. Chon.; wohl nicht aufzunehmen, da Epiphanius das Wort nicht kennt (er würde τεκνοποιῆσαι lies vielleicht > — sc. ἐν γάμῳ — βιῶσαι * | τε] μὲν VGM | περιτομὴν + τε V G U 3 διὰ τὸ + μὴ V G 5 Δωσίθεον M 7 vor ἐν παιδεύσει + καὶ, ür δὲ < V G U | <τῇ> * 8 δευτερώσει, aber doch ralg M",
+          "candidate_score": 0.612226,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2441",
+          "psc_text": "Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen wohl einer Änderung. Wenn der Freitag (genauer Donnerstag Abend bis Freitag Abend) die τεσσαρεσκαιδεκάτη war, so kann die Nacht vom Samstag zum Sonntag nur die ἑκκαιδεκάτη sein; S. 297, 10f διὰ τὴν πεντεκαιδεκάτην τῆς σελήνης spricht nicht dagegen 1f gemeint ist Matth. 26,2; vgl.ep. ad Eus. et Marc. ὥς φησι καὶ ὁ ἱερώτατος Ματθαῖος περὶ τοῦ σωτῆρος ὅτι εἴρηκε τοῖς μεαθηταῖς· οἴδατε ὅτι μετὰδύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Epiph. versteht die die Stelle so, als ob Jesus hätte sagen wollen, daß eigentlich erst in zwei Tagen das Passah gefeiert werden sollte",
+          "candidate_score": 0.612085,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_76_78",
+          "bdc_text": "Zu den Vorgängen in und um Metz vgl . Henri Strohl , in : Guillaume Farel 1489-1565 . Biographie nouvelle écrite [ . . . ]",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2591",
+          "psc_text": "τριάκοντα ἕν. Ἔβερ δὲ ἐγέννησε τὸν φάλεκ ἐν ἔτει ρݲλ ݲ δݲ τῆς αὐτοῦ ζωῆς, καὶ γεγόνασιν ἑπτακόσια ἑξήκοντα πέντε ἔτη. Σάλα δὲ ἐγέννησε τὸν Ἔβερ ἑκατοστὸν τριακοστὸν ἔτος κατάγων τῆς αὐτοῦ ἡλικίας, καὶ γέγονεν ὀκτακόσια ἐνενήκο ντα πέντε ἔτη. Κηνᾶ δὲ ἐγέννα τὸν Σάλα ἔτος κατάγων ρݲθݲ τῆς αὐτοῦ ζωῆς, καὶ γέγονεν χίλια τέσσαρα ἔτη. Ἀρφαξὰδ δὲ ἐτῶν ρλε ὢν ἐγέννησε τὸν Κηνὰν, καὶ γέγονεν χίλια ρݲλݲθݲ ἔτη. Σὴμ δὲ ρݲβݲ ἔτει τῆς αὐτοῦ ζωῆς, ὁ προειρημένος καὶ ξαντασιαζόμενος παρὰ τοῖς Σαμαρείταις εἶναι Μελχισεδέκ, ἐγέννησε τὸν Ἀρφαξάδ, καὶ ὁμοῦ γέγ��νεν ἔτη χίλια διακόσια τεσσαράκοντα ἕν ἕως τοῦ χρόνου τοῦ Ἀβραάμ, καθ’ ὃν συνήντησε τῷ Μελχισεδὲκ ἐπανιὼν ἀπὸ τῆς κοπὴς τῶν περὶ Ἀμαρφὰλ καὶ Ἀριὼχ καὶ Χοδολλογομὸρ καὶ Θαλγὰ τῶν βασιλέων. οὐ, ἔζησε δὲ Σὴμ τοσαῦτα ἔτη κατὰ τὴν τούτων ληρώδη φαντασίαν, ἀλλὰ ρݲβݲ ἐτῶν ὤν ἐγέννησε τὸν Ἀρφαξάδ, ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει μετὰ τὸν κατακλυσμόν. »καὶ ἔζησε μετὰ ταῦτα,",
+          "candidate_score": 0.611696,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920",
+          "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς",
+          "candidate_score": 0.611676,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s . Zürich Stadtarchiv , VIII. C. 48 , Nr. 70). .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387",
+          "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι",
+          "candidate_score": 0.611663,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3301",
+          "psc_text": "διαλυόμενος] ügend. . . macht er deutlich S | εὐθέως ἀμέλει <S | διαλεγόμενος MU 18 f ἀπὸ ποίου] ὁποίου U Phot. 19 ἐγλίχετο] will S | ῥυόμενος + von ihm S | ἦν] <M. ist S | χάρις + δὲ Phot. | χάρις τῷ] εὐχαριστῶ Μ θεῷ διὰ Ἱησοῦ Χριστοῦ«. προσεκτέον γὰρ ὅτι, εἰ τὸ σῶμα θάνατον τοῦτο, ὦ Ἀγλαοφῶν, ὡς ὑπειλήφατε, ἔλεγεν, οὐκ ἂν τὸν Χριστὸν ὡς ῥυόμενον αὐτὸν ὕστερον ἐκ τοῦ τοιούτου κακοῦ παρελάμβανεν· ἐπεὶ τί παραδοξότερον ἢ πλέον ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ τῆς παρουσίας ἐσχήκαμεν; τί δὲ καὶ ὁ ἀπόστολος ὅλως, ὠς διὰ τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ δυνάμενος ἐκ τοῦ θανάτου ὑπὸ θεοῦ ἐλευθερωθῆναι τούτου ἐφθέγγετο, ὁπότε πᾶσι καὶ πρὸ τοῦ τὸν Χριστὸν ἐλθεῖν εἰς τὸν κόσμον συνέβαινε θνῄσκειν; ἐρρύοντο γὰρ χωριζόμενοι πάντες τῶν σωμάτων κατὰ τὴν ἀπὸ τοῦ βίου τούτου ἐξοδον, ἀλλὰ καὶ ὡσαύτως δὲ πᾶσαι αἱ ψυχαί, [καὶ] αἱ τῶν ἀπίστων καὶ πιστῶν καὶ τῶν",
+          "candidate_score": 0.611617,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2996",
+          "psc_text": "+ schien S 23 προσγινόμενον U 24 καὶ ἀπογιγνόμενον < vor ὥσπερ + und S | νῦν < S καὶ τότε οὐκ ὄντος τοῦ σώματος τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐνδοξότερον τὸ εἶδος αὐξηθὲν οὐκέτι ἐν φθαρτῷ, ἀλλ᾿ ἐν ἀπαθεῖ καὶ πνευματικῷ δειχθήσεται σώματι, ὥσπερ οἷον τὸ Ἰησοῦ κατὰ τὴν μεταμόρφωσιν ἦν, ὅτε εἰς τὸ ὄρος ἀνέβη μετὰ Πέτρου, καὶ τὸ Μωυσέως καὶ τὸ Ἠλίου τῶν ὀφθέντων αυτω. 18. Καὶ ταῦτα μὲν οῦν μέχρι τοσούτου διεσκέφθω· οὗτος γὰρ ὡς ἐν κεφαλαίῳ τῶν Ὠριγένους δογματισμῶν ὁ νοκῦς. ἐὰν δέ τις τῶν ἀμφισβητούντων προβαλλόμενος τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, διὰ τὸ »πρωτότοκον τῶν νεκρῶν« καὶ »ἀπαρχὴν« αὐτὸν εἰρῆσθαι »τῶν κεκοιμημένων«, λέγοι ὅτι καθάπερ ἐκεῖνος ἀνέστη, καὶ τὰ πάντων > ὡσαύτως ἐκείνῳ δεῖν προσδοκᾶν ἀναστήσεσθαι, ἵνα ὥσπερ Χριστὸς ἐγήγερται, »οὕτως ὁ θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ«, ἐγήγερται δὲ τὸ τοῦ Ἰησοῦ >, καὶ τὰς σάρκας ἔχον ἃς εἶχε καὶ τὰ ὀστᾶ,",
+          "candidate_score": 0.611569,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2224",
+          "psc_text": "βούλονται ἄγειν τὸ Πάσχα ὁποίᾳ δἂν ἐμπέσῃ ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη τῆς σελήνης· οἱ δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν τὴν πρὸ 4 vgl. Lev. 23,5 Num. 9,4f u. Deut. 27,26; dazu Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 18f Wendland — 7 vgl. Lipsius, Die Pilatusakten2 1886 S. 26f. Der 25. März, die julianische Nachtgleiche, als Todestag Christi schon bei Hippolyt, Ostertafel u. in Dan. IV 23; S. 242,6; Bonwetsch Tertullian adv. Jud. 8 — 9 vgl. Polykrates bei Eusebius h e. V 24,6; S. 492,6ff Schwartz οὗτοι πάντες ἐτήρησαν τὴν ἡμέραν τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης τοῦ πάσχα κατὰ τὸ εὐαγγέλιον . . ., ὅταν ὁ λαὸς ἤρνυεν τὴν ζύμην Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 16ff Wendland συνιστάνουσι δεῖν τὸ πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς φυλάσσειν κατὰ τὴν τοῦ νόμου διαταγήν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐμπέσῃ Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 pascha enim dicit (Blastus) non aliter",
+          "candidate_score": 0.611289,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3299",
+          "psc_text": "κποίου θανάτου ἐγλίχετο ῥυσθῆναι καὶ τίς αὐτὸν ό ῥυόμενος ἦι· »χάρις τῷ 9 Psal. 18, 13 — –15 öm. 7, —24 –24 19 Röm. 7 M U S Phot. 1 τῇ <U | ύπάρ��οντος] ἐπιτυγχάνοντος U 2 ὡς <S; lies σαφῶς? * | ἐν ήμῖν αὐτοῖς U ύαυτοῖς ήημῖν Phot. uns in ihnen S 3 καὶ] aber S | μὲν] μέλλῃ Phot. | φύσει <S 3 f γενηθῆναι Phot. 4 τὸ χεπιρον] das öse u. Feindselige S 5 πλεονάσαν — αγαθῷ <S | ὃ ἀντιστρατεύεσθαι — ἀγαθῷ <Phot. | ὃ] τὸ U | τῷ] τὸ M 6 παντοδαπὰς] πᾶς M örige S | ό ἄνθρπος hinter κείρονας Phot. 6f καὶ λογισμοὺς χείρονας <S 9 εἶναι <SPhot. | ό προφήτης] David S 10 λέγων] sprach S hinter με Phot. | γοῦν] γὰρ U οὐν Phot. | ῥήματα] ῥητὰ U | τοῦτο] diese (zu ῥήματα gezogen) S | παρίστησιν] συνιστῶσι Phot. 11",
+          "candidate_score": 0.611089,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_18",
+          "bdc_text": "Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1432",
+          "psc_text": "ad finem defunetionis. Epiphanius scheint den Unterschied zwischen Marcus u. Herakleon darin zu finden, da Marcus den Lebenden, Herakleon erst Sterbenden das Sakrament spendete. Woher er jedoch das Recht nimmt, die alii des Irenaeus gerade auf Herakleon zu beziehen, bleibt dunkel. Die Unklarheit, ob genauer ein Sakrament fiir die Sterbenden oder eine Totenweihe gemeint ist, ist allen Zeugen gemeinsam, vgl. Z. 22 πρὸς τῇ τελευτῇ mit Z. 24 τοῦ ἐξελθότος; ebenso Theodoret haer. fab. 1 11; Migne 83, 361A μετὰ τὴν ἀποβίωσιν u. daneben ταῖς τῶν τελευτώντων κεφαλαῖς V M — S. 46, 19 vgl. Irenaeus adv. haer. I 21, 5; 1 186ff Harvey (= lat.) 2 τὸν δὲ ὀφθαλμοὺς ὀφθαλμοὺς vor καὶ ποτὲ (Z. 1) Pet. 9 τοίνυν am Rande nachgetragen V corr 13 προηγόρευσεν Μ 14 αὐτὸν καὶ αὐτὸς V 18 δὲ oben über Vcorr | οὑτος U] οὕτως VM 24 οἱ δὲ] sive lat. | τὸ λεγόμενον",
+          "candidate_score": 0.611086,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935",
+          "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU",
+          "candidate_score": 0.610833,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_164",
+          "psc_text": "ἄνοια γίνεται, ἐπίστησον τὸν νοῦν, ὠ θαυμασιώτατε, καὶ εἴσῃ. νεκρὸν μὲν γὰρ εὐθέως βδελύττονται, αὐτοὶ νεκροὶ ὄντες τοῖς ἔργοις. μαρτυροῦσι γὰρ οὐ μία μαρτυρία, ἀλλὰ πολλαὶ τῷ μὴ εἶναι τὸν νεκρὸν ἐβδελυγμένον, ἀλλ’ ὅτι αἰνιγματωδῶς ὁ νόμος ἔλεγεν. οὐκέτι γὰρ δύο ἢ τρεῖς μαρτυρίαι εἰς τοῦτο ἡμῖν ἐπιμαρτυροῦσιν, ἀλλὰ μυριάδες ἑξήκοντα δύο αἱ ἠριθμημέναι ἐν τῇ ἐρήμῳ * καὶ ἄλλαι τοσαῦται καὶ ἐπέκεινα καὶ ἔτι πολὺ πλείους αἱ τῇ σορῷ τοῦ Ἰωσὴφ ἐπακλουθοῦσαι τῇ διὰ τεσσαράκοντα 1 vgl. Gen. 50, 25 Hebr. 11, 22 — 2 vgl. Num. 17, 8 — 5 vgl. Exod. 4, 3 — 7 Deut. 32, 6 — 8 ἀπὸ πάλαι Ancor. c.97,5; S.118, 12 genauer: vor 126Jahren — 14 f zu σὺν ἱματίοις vgl. Hippolyt refut. IX 15, 3; S. 253, 26 Wendland u. Panarion h. 30, 2, 4 — zu der Reinigung nach der Berührung mit Fremden Montgomerv, the S. 319 — 20 Tgl.",
+          "candidate_score": 0.610272,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_76_78",
+          "bdc_text": "Zu den Vorgängen in und um Metz vgl . Henri Strohl , in : Guillaume Farel 1489-1565 . Biographie nouvelle écrite [ . . . ]",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1568",
+          "psc_text": "7; I 164, 5ff — 11 Θήρας Hippolyt Chronik § 63; S. 52 Bauer Μοσὸχ Hippolyt Chronik § 169; S. 88 Bauer — 12 Θωβὲλ Hippolyt Chronik § 61; S. 52 Bauer Λοὺδ Hippolyt Chronik § 111; S. 68 Bauer Γεφὰρ Γαθὲρ) Hippolyt Chronik § 168; S. 88 Bauer — 13 Μιστρὲμ Hippolyt Chronik § 95; S. 66 Bauer Ψοῦς Hippolyt Chronik § 94; S. 66 Bauer; vgl. Panarion haer. 2, 13; I 176, 14 Ἀρμὼτ Ἀρὰμ Hippolyt Chronik § 178; S. 90 Bauer V M 1f Ἰάφεθ . . . Σὴμ Pet.] Σὴμ . . . Ἰάφεθ V M 3 ἐκ τούτου *] ἐκ τούτων V M 4 <οἱ> * 6 * etwa <ἀπαλλοτριωθέντες> * 7 Rasur V corr 8 <τῷ> * 9 Ἰωυ[ν]ὰν Dind. 11 <τὴν> Dind. σ über, οι auf Rasur V corr 12 Λοὺς *] Ἐλοὺδ VM | τὴν3 zweimal geschrieben M 13 Ἀξουμιτῶν VM 18",
+          "candidate_score": 0.609881,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1437",
+          "psc_text": "eo qui ante fuit lat.; darnach προόντι Hilgenfeld (unwahrscheinlich) | <δὲ> *] autem lat. 17f ἴδια . . . *] ἀλλότρια . . . ἴδια VM mea . . aliena lat. 18 καὶ οὐκ] non autem lat. | ἀλλὰ + sunt lat. 19 κατάγω δὲ] deducit enim lat. 21 διαφεύγειν] evadere et effugere lat. | ἐξουσίας + dicunt lat. | δὲ] quoque lat. 21 — 24 ἄνω περὶ — ἀγνωσίᾳ < lat. 22 πρώτην] lies wohl κάτω * 23f <οὐρανῷ> * ἐκ *] ἐκ τῶν VM μᾶλλον παρὰ τὴν θήλειαν τὴν ποιήσασαν ὑμᾶς. εἰ ἡ Μήτηρ ὑμῶν ἀγνοεῖ τὴν ἑαυτῆς ῥίζαν, ἐγὼ οἶδα ἐμαυτὸν καὶ γινώσκω ὅθεν εἰμὶ καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν ἄφθαρτον Σοφίαν, ἥτις ἐστἰν ἐν τῷ Πατρί, μήτηρ δὲ τῆς Μητρὸς ὑμῶν τῆς μὴ ἐχούσης πατέρα, ἀλλ᾿ οὔτε σύζυγον ἄρρενα· θήλεια δὲ ὑπὸ θηλείας γενομένη ἐποίησεν ὑμᾶς, ἀγνοοῦσα καὶ τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ δοκοῦσα ἑαυτὴν εἶναι μόνην. ἐγὼ δὲ",
+          "candidate_score": 0.609702,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1804",
+          "psc_text": "— 13 f vgl. Mark. 5, 13 — 27 luk. 11, 11f — 28 Luk. 11, 13 VM 4 <ὡς>* 5 τοὺς μὲν τελευτήσαντας Pet.] τοῦ μὲν τελευτήσαντος VM 12f δαιμον///ῶντα, ι ausradiert V corr 13 λέγω δὴ τὸν nachgetragen V corr | ἐξερκόμενο///ν, ο aus ω V corr 16 σκολιεήη, η aus ει V corr σκολιεύη Μ 19 δαιμοv ///ῶντα, ι ausradiert V corr | τοῦ δεσμοῦ *] τοὺς δεσμοὺς VM 22 καὶ τῶν ἀπὸ σοῦ αμ Rande nachgetragen V corr ὑμῶν ὁ ἐπουράνιος;« εἰ τοίνυν δόματα ἀγαθὰ κέκληκεν ἰχθὺν καὶ Ι ᾠόν, οὐ πονηρὸν τὸ μετὰ εὐκαριστίας ἐκ θεοῦ καρισθὲν μεταλαμβανόμενον, καὶ ἐλήλεγκταί σου πανταχόμεν ἡ κακοτροπία. Σχόλιον κݲεݲ. Παρακέκοπται τὸ περὶ Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. εἶχεν γάρ »ἡ γενεὰ αὔτη, σημεῖο0ν οὐ δοθήσεται αὐτῇ«. οὐκ εἶχεν δὲ περὶ Νινευὴ καὶ βασιλίσσης νότου καὶ Σαλομῶνος. Ἔλεγκος κݲεݲ. Καὶ ἐν αὐτοῖς οἶς δοκεῖς παρακό��τειν οὐ δύνασαι, α ὦ Μαρκίων, λαθεῖν",
+          "candidate_score": 0.609561,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1030",
+          "psc_text": "VM propenskis lat. 14 δολίως] ῥαδίως, aber getilgt u. dafür am Rande δολίως 15 ἐδρασαίαν Μ 19 Ε; *] superiore lat. | ἐν σκιᾶς] in umbra lat. | κενωματος Ausgg.] σκηνώματος VM vacuitatis lat. 22 δὲ *] τε VM autem lat. 〈ἄνω〉 Ausgg.] sujjerioreni. lat. 23 ἐπεκτα///θέντα, ν ausradiert Vcorr ἐπικτανθέντα Μ 24 τοῦτο] haec lat. 25 Ε; Dind.] illam lat. τωι. ἔχουσά τινα ὀδμῆν ἀφθαρσίας ἐγαταλειφθεῖσαν αὐτῇ Ε; τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. διὸ καὶ αὐτὴν τοῖς ἀμφοτέροις ὀνόμασι καλεῖσθαι, Σοφίαν τε πατρωνυμικῶς (ὁ γὰρ πατὴρ αὐτῆς Σοφία κλῄζεται) καὶ Πνεῦμα ἅγιον ἀπὸ τοῦ περὶ τὸν Χριστὸν πνεύματος. μορφωθεῖσαν δὲ αὐτὴν καὶ ἔμφρονα γενηθεῖσαν, παραυτίκα δὲ κενωθεῖσαν τοῦ ἀοράτως αὐτῇ συνόντος Λόγου τουτέστιν τοῦ Χριστοῦ, ἐπὶ ζήτησιν ὁρμῆσαι τοῦκαταλιπόντος αὐτὴν φωτὸς καὶ μὴ δυνηθῆναι καταλαβεῖν αὐτὸ διὰ τὸ κωλυθῆναι ὑπὸ τοῦ Ὅρου. καὶ ἐνταῦθα τὸν Ὅρον κωλύοντα αὐτὴν τῆς εἰς τοῦμπροσθεν ὁρμῆς εἰπεῖν »Ἰαώ«· ὅθεν τὸ Ἰαὼ ὄνομα",
+          "candidate_score": 0.609365,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_89_91",
+          "bdc_text": "quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint . Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 . a maleferiatis pfaffis .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3303",
+          "psc_text": "χωρισθῆναι τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἀπὸ τῶν σωμάτων, εἴ γε θάνατον τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς ὑπετίθετο; ὥστε οὐ τὸ σῶμα τοῦτο, ὦ Ἀγλαοφῶν, θάνατον, ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν τὴν κατοικήσασαν <ἔνδον> διὰ τῆς ἐπιθυμίας ἐν τῷ σώματι λέγει, ἧς ὁ θεὸς αὐτὸν διὰ τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ ἐρρύσατο. »ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἠλευθέρωσεν ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου«, ὅπως »ὁ ἐγείρας Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν διὰ τὸ ἐνοικοῦν αὐτοῦ πνεῦμα ἐν ἡμῖν ζωοποιήσῃ καὶ τὰ θνητὰ σώματα ἡμῶν«, »τῆς ἁμαρτίας τῆς ἐν τῷ σώματι κατακριθείσης« πρὸς ἀναίρεσιν, »ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ« 18—20 Röm. 8, 2 — 20 f Röm. 8, 11 — 21 f Röm. 8, 3 f MUS Phot. 1 θεῷ + spricht er S | διὰ τοῦ Ἰησοῦ Phot. | προσεκτέον] wir verstehen S | γὰρ ὅτι] δὲ Phot. | τοῦτο < S | ὦ < Μ 2 ὡς ὑπειλήφατε] wie",
+          "candidate_score": 0.60908,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2611",
+          "psc_text": "ἄλλα τὰ περὶ αὐτοῦ εἰρημένα. περὶ γὰρ τοῦ Μελχισεδὲκ εἴρηται ὅτι »ἦν ἱερεὺς τοῦ ὑψίστου«. εἰ οὖν ὕψιστός ἐστιν οὗτος καὶ πατήρ, ἄρα ἑτέρου 4 Matth. 28, 19 — 6 I Kor. 12, 11 — 29 Gen. 14, 18 M U (bis πλανῆσαι Ζ. 13; S. 336, 14 — 337, 9 in U ausgelassen) 14 vgl. Cramer Cat. in ep. ad Hebr. 556, 3 1 ἐφθέγγετο + οὖν U | ἐν] σὺν Μ 8 περὶ < U 9 λ;γει < U | ὅτι] οὔτε U | χαρίσμασιν + εἶπεν ὅτι < U | † δωρεῖται] etwa ἐμπολιτεύεται * 10 τὰ < Μ 11 αὐτοῖς συμβαίνοντα < U | ἀλλ’ U 12 αἵρεσιν < U 21 ὑπέρογγον Μ 22 * etwa <ἀνοήτως>* | * <εὶς τὸν μελχισεδὲκ εἰρημένα ὡς> * 26 <παρὰ> * ὑψίστου ὑπάρχων ἱερεὺς οὐκέτι αὐτὸς εἴη πατὴρ τῶν ὅλων, ἱερατεύων ἑτέρῳ ὑψίστῳ. καὶ ὦ τῆς τῶν ἀνθρώπων χυδαιότητος",
+          "candidate_score": 0.608765,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1162",
+          "psc_text": "δὲ] δὴ V 9 εὐ] *, (doppelte Lesart)] large ab ipso sunt post henc profecta et constituta Joh. Cyp. 11 ἐκτὸς] ἐκ V, vgl. Ζ. 18 12 αὐτῶ M | μὲν < 14 ἐπ’ M 16 παρ’ am Rande nachgetragen V corr < M 16f δεξιὰ u. ein ν wegradiert Vcorr 21 τὸ aus τοῦ Vcorr τοῦ M 22 ἀποστραφέντος M 24 ἀριστερὰ2 V 26 ἐφεῦρεν M 28 τὸ ὑστέρημα μετὰ Pet.] μετὰ τὸ ὑστέρημα V M αἰῶνας γεγενῆσθαι. πόθεν ἄρα τὴν τοῦ γστερήματος φύσιν κατεί- ληφας, ὠ οὑτος, ἢ τὴν ἀποστᾶσαν δύναμιν, λέγε; εἰ μὲν γὰρ εὺρες ταύτην ἀπὸ βλαστήματος τῶν ἄνω *, οὐ κτιστὴν ἀλλὰ γεννητήν, ἐπειδὴ σοί τε καὶ τῷ σου ἐπιστάτῃ οὐκ ἐκτισμένα τὰ κτιστὰ ὸρί- ζεται, ἀλλὰ γεννητὰ καὶ ἀπὸ μετουσίας, ἑκάστης φύσεως παρ᾿ ἑκάστης λαβούσης, τὰ σύθις γεννώμενα * ἀναφῦναι), ἄρα γε κατὰ τὸν ἑαυτοῦ λόγον κατὰ σαυτοῦ ὐπλίζῃ. εἰ γὰρ ἀπὸ τῶν ἄνω",
+          "candidate_score": 0.608721,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979",
+          "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ",
+          "candidate_score": 0.608681,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2973",
+          "psc_text": "σῶμα Μ 18 τοὺς τύπους] αὐτὸς τύπους Μ | τοὺς τὴν] εἰς τὴν u 20 <ὡς>* |φάσκοι Μ 21 εἴ τι<Μ 21f ὁ Παῦλος καὶ ὁ Πέτρος Μ 22 [ὅ] Μendelssohn | πάλιν <S 23 τόδε τὸ Βοnwetsch nach S] τόδε τι Μ τόδε ἔτι u | ἐκτεταγμένον] ἐντεταγμένον U 24 ὐποκίμενον] Αlter S; vgl. zu S. 424, 12 | <τάὐτὸν> Rufin φους μέχρτ τοῦ πρεσβυτέρου, κἂν οἱ χαρακτῆρες δοκῶσι πολλὴν ἔχειν παραλλαγήν, οὕτως νοητέον καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶδος ταὐτὸν εἶναι τῷ μέλλοντι, πλείστης ὅσης ἐσομένης τῆς ἐπὶ κάλλιον μεταβολῆς. ἀναγκαῖον γὰρ τὴν ψυχὴν ἐν τόποις σωματικοῖς ὑπάρχουσαν κεχρῆσθαι σώμασι καταλλήλοις τοῖς τόποις. καὶ ὥσπερ ἐν θαλάσσῃ ζῆν ἡμᾶς ἐνύδρους γενομένους εἰ ἐχρῆν, πάντως ἂν ἡμᾶς ἔδει βράγχια ἔχειν καὶ τὴν ἄλλην ἰχθύων κατάστασιν, οὕτως μέλλοντας κληρονομεῖν βασιλείαν οὐρανῶν καὶ ἐν τόποις διαφέρουσιν ἔσεσθαι ἀναγκαῖον χρῆσθαι σώμασι πνευματικοῖς· οὐχὶ τοῦ εἴδους τοῦ προτέρου ἀφανιζομένου, κἂν ἐπὶ τὸ ἐνδοξότερον",
+          "candidate_score": 0.60868,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2308",
+          "psc_text": "1 ἐπὶ] ἀπὸ U |[ἀναγκάζεται] * 2f παρουσίας] πραγματείας U 5 ἐκδεδοκότας M | πλάνα *] πλάνη Μ πλάνας U 6 προενοεῖτο *] προνοοῦντας MU | ἀσφαλιζόμενος *] ἀσφαλιζομένου MU 7 αὐτοὺς Μ | εἶπε U 8 οἱ < Μ 10 τὴν < Μ 12 ὑμῶν Μ | ἀφ᾿ ὅτου] ἀπότε Μ | ἐγεννᾶται U 13 ἔστιν *] εἶναι MU | δὲ] γὰρ? * | ὁ2 < U 13f ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, *] Χριστὸς κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς MU 15 Ζορομβάβελ U θιὴλ οὔτε Νάθαν οὔτε Δαυὶδ οὔτε ἀπὸ Ἰακὼβ οὔτε ἀπὸ Ἰσαὰκ οὔτε ἀπὸ χρόνων τοῦ Ἀβραὰμ οὔτε Νῶε οὔτε Ἀδὰμ οὔτε ἀπὸ τῆς πέμπτης ἡμέρας οὔτε ἀπὸ τῆς τετάρτης ἡμέρας οὔτε ἀπὸ τῆς τρίτης οὔτε ἐξότε ὁ κόσμος, ἀλλά »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν καὶ θεὸς ἦν ὁ Λόγος. πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ",
+          "candidate_score": 0.608308,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1944",
+          "psc_text": "νόμος, ἀφ᾿ οὗπερ τὴν εὐταξίαν μετακομίζεται οὐδὲ ἀλλοτρίου θεοῦ 3 Gen. 19, 5 — 4 ff vgl. Gen. 19, 11 — 11 vgl. math. 5, 17 — 12 I Kor. 14, 21 — 18 Psal. 94, 10 f vgl. I Kor. 14, 21 (Deut. 28, 49 Jes. 28, 11f) — 21 Mark. 4, 11f — 26 I Kor. 14, 34 V M 12f vgl. S. 122, 20f 26—28 vgl. S. 123, 1—3 3 vor κατὰ + καὶ Μ 3f κατὰ — ἐπειχειρεῖς am Rande nachgetragen V corr 8 <τό>* 9 σοῦ*] σοὶ VM 13 ἐν S. 122, 20] < V M 23f lies wohl τῶν . . . πληρουμένων * 26 ἐν ταῖς ἐκκληςίαις S. 123, 1 27 ἐπιτέτραπται S. 123, 1 f] ἐπιτρέπεται VM ὑπάρχει ὁ νόμος, τὴν γυναῖκα καθυποτάξας τῷ ἀνδρί. συναρέσκει γὰρ κὰι τῷ ἀποστόλῳ τοῦτο ἐν τῇ τῆς ἐκκληςίας νομοθεςίᾳ, ὥς φησι· »καθὼς κὰι ὁ νόμος",
+          "candidate_score": 0.60802,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3155",
+          "psc_text": "6 ἀλλὰ M | φαῦλον + φαῦλον + irgend S | ὁ < S 6f ἢ — διάπλασιν] und unvollkommene Kreatur S 7 ὕστερον < S 8 μεταγνούς < S | φαυλότατοι] unxureichenden u. ungeschickten δημιουργῶν + gemacht . . . ihn zu wandeln in die Klasse der Engel S | οὔτε] οὔτ’ ἂν Pa oder S 10 ἀσθενὲς τοῦτο γάρ] denn öse ist diese Rede S | οὖν] οὐχὶ Pa | ἄνθρωπον 2 < U S 11 τὸν ἄνθρωπον hinter οὐκ ἄνθρωπον 12 ἠθέλησεν U | οὐ < Pa | <τοῦτο> *, nach S ist dies | ἀλλ’ Pa zweites λ getilgt U 13 χείρω M 15 καὶ ὅτε θέλει < Μ 15 f < S 17 ὁ < Pa 18 vor σώματος beidemale + τοῦ Pa 19 θρωπος παρὰ τὸν ἄνθρωπον MU | γεννηθῆ U 20 πάντα γένη Pa | ἀθάνα τον — ὁ ἄνθρωπος < U |",
+          "candidate_score": 0.607976,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3399",
+          "psc_text": "24h; II 173, 4ff haer. 46, 5, 10; II 209, 26 ff — 20 vgl. Matth. 27, 52f M U (bis ἃμα σώματι Ζ. 12; 13 — S. 522, 5 τῆ ὑμῶν πλάνῃ ausgelassen) 1 γὰρ < M 2 τὸ φαινόμενον — δυνήσεται < M 3 λέγων Μ U 4 ἀπεκινήθη U 5 ἀντιλέγων M 6 ἀντιλέγων Μ 7 διὰ πολλὰ πολλὰ U 10 ἀπὸ *] ὑπὸ MU | ἀνταπόδωσιν M 13 εἰς *] εἰ M 14 * etwa αὐτὸς ὁ λόγος ἐφάνη ἐν > * 16 * etwa βουλόμενός τε κυρῶσαι> * 19 ἐναργῶς *] ἐνεργῶς 22 εἶπεν *] εἶπαν Μ 21 ἐκεῖνο *] ἐκεῖ ὃ M | * etwa <κυρῶσαι> * 25 εἶπον M 26 μόνον + <εἶπεν>? * 26f <ἑαυτοὺς> * μεως τό ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ‘, ἓνα εἴπηῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἐγηγερμένων σωμάτων. οὑτοι γὰρ ἠσαν οἱ δέδμιοι τῆς οἱ ἐν Ἅιδῃ πεπεδημένοι· καί φησιν ὁμοίως",
+          "candidate_score": 0.607891,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_613",
+          "psc_text": "5 αὖθις] ἄν τις M 9 οὕτως] τούτων M 11 ἡ < Μ 13 τῶν < M Ι ἔνθεν aus etwas anderem hergestellt Vcorr 15 ἀλλὰ καὶ οἱ μὲν durchgestrichen, ür am Rande τινὲς δὲ V corr ἅτινα ἐκτυπώματά φασιν εἶναι τοῦ Ἰησοῦ καὶ ταῦτα ὑπὸ Ποντίου Πιλάτου γεγενῆσθαι, τουτέστιν τὰ ἐκτυπώματα τοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ ὅτε ἐνεδήμει τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει. κρύβδην δὲ τὰς τοιαύτας ἔχουσιν, ἀλλὰ καὶ φιλοσόφων τινῶν, Πυθαγόρου καὶ Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους καὶ λοιπῶν, μεθ' ὡν φιλοσόφων καὶ ἕτερα ἐκτυπώματα τοῦ Ἰησοῦ τιθέασιν, ἱδρύσαντές τε προσκυνοῦσι καὶ τὰ τῶν ἐθνῶν ἐπι- τελοῦσι μυστήρια. στήσαντες γὰρ ταύτας τὰς εἰκόνας τὰ τῶν ἐθνῶν ἔθη λοιπὸν ποιοῦσι. τίνα δέ ἐστιν <τὰ> ἐθνῶν ἔθη ἀλλ' ἢ καὶ τὰ ἄλλα; ψυχῆς δὲ εἶναι μόνης σωτηρίαν φασὶ καὶ οὐχὶ σωμάτων. 7. Δεῖ τοίνυν τούτους ἀνατρέπειν παντὶ σθένει· μηδεὶς γὰρ καταφρονείτω λόγου καὶ μάλιστα κατὰ ἀπατεώνων. ἀλλ' εἴποι τις ἄν· οὐ γάρ ἐστι φωρατὰ",
+          "candidate_score": 0.607882,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3378",
+          "psc_text": "ausgelassen) 6 ἡ τῆς πολλῆς σου] ἣτις σου πολλῆς Μ 10 <ἡμῶν πρεσβύτης καὶ> S. 510, 2f | Μεθόδιος εἶπε M 11 <ἐπ> οικοδομοῦντες * 15 <ἀνιστάμενον> 16 δὲ] δὴ M 17 f εὐπόριστον] ποριστὸν M 18 δυνατὸν] δυνάμενον Μ | μὴ < M 18f φθάνωμεν M 20 ζῶντας + <ἅμα>? * | ἀπὸ τῶν ζώντων < M 21 Corn.] ἐκείνου M U διηγούμενος λέγει περὶ τῆς δικαίας κρίσεως ᾗ κοινωνεῖ ψυχη σῶμα, ὃτι βασιλεύς τις ἐν τῇ αὐτοῦ βασιλείᾳ πάντας εἶχεν ἐστρατευμένους, παγανὸν δὲ οὐκ ἀλλ’ ἀλλ’ ἢ μόνον δύο, ἴνα χωλὸν καὶ ἓνα τυφλόν, καὶ <αὐτῶν> κατ’ ἰδίαν ἐκαθέζετο καὶ κατ’ ᾤκει. γάμους δὲ ποιήσας ὁ βασιλεὺς τῷ ἰδίῳ υἱῷ ἐκάλεσε πάντας τοὺς ἐν τῇ αὐτοῦ βασιλείᾳ, περιεφρόνησε δὲ τῶν δύο παγανῶν, τοῦ τε χωλοῦ καὶ τοῦ τυφλοῦ· οἱ δὲ ήγανάκτησαν ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐπιβουλἠν ἐργάσασθαι τῷ βασιλεῖ ἐπενόουν. παράδεισον δὲ εἶχεν ό βασιλεύς, καὶ ἀπὸ μήκοθεν ὁ",
+          "candidate_score": 0.607423,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706",
+          "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν",
+          "candidate_score": 0.607218,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3385",
+          "psc_text": "ἐν τὸν κόκκον τὸν πεσόντα εἰς ἀνάστασιν φέρει, ἐν ᾗ τὸν σπαρέντα καὶ ἀποθανόντα εἰς περισσοτέραν φαιδρότητα ἄγει ἀνακαινίζων· ὡς ἐν πολλαῖς γραφαῖς ἐμφέρεται, αἰνιττομένης τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως. 71. Εν δὲ τῷ <τοῦ> Δαυὶδ περὶ τοῦ ἐγκαινισμοῦ τοῦ οἴκου Δαυὶδ ψαλμῷ ὡς καραδοκῶν ὁ προφήτης καὶ πνεύματι ἁγίῳ σκοπῶν τὸ μέλλον εὐλόγως περὶ ἀναστάσεως ἔφη· »ὑψώσω σε, κύριε, ὅτι ὑπέλαβές με, ἀνακανίζων μου τὸν οἶκον«, τουτέστιν τὸ σῶμα τὸ πεσόν, 4 vgl. Luk. 20, 15 — 15 Psal. 7, 15 — 17 Psal. 7, 16 — 20 Jes. 40, 28 M U (von Ζ. 13 καὶ ὁρᾶτε an) 1 > Dind. 9 τὸ] τῶ M 11 περὶ *] παρὰ Μ | * ὁμοῦ <ὁμοῦ αἰτίων> * 12 τῶν] * | εἴτε . . . εἴτε *] μήτε . . . μήτε M 16 πᾶς] πῶς Μ | ἑαυτὸν Μ τὸν πόνων U | διανοημάτων] διὰ νοσσημάτων M 19 ἔχειν M",
+          "candidate_score": 0.607095,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_771",
+          "psc_text": "οὕτως λαμβάνει τὸ ὕδωρ ἐν τῇ χειρὶ καὶ ῥαίνει ἑκάστῳ φούρνακι ἐκ τοῦ υδατος. καὶ ἀνελύετο μὲν τὰ φάρμακα, τὸ πῦρ δὲ ἐνώπιον πάντων ἀνεβλύστανεν. οἱ δὲ παρόντες ὄχλοι κραυγάσαντες »εἷς θεός, ὁ βοηθῶν τοῖς Χριστιανοῖς« ἀνεχώρησαν. πολλάκις δὲ κακούντων τὸν ἄνδρα ἐκείνων, εἰς ὕστερον μέρος τι τοῦ ναοῦ ἐν Τιβεριάδι οἰκοδομήσας καὶ μικρὰν ἐκκλησίαν ἀποτελέσας οὕτως ἐκεῖθεν ἀνεχώρησεν, ἐν Σκυθοπόλει δὲ ἐλθὼν κατέμεινεν. ἐν Διοκαισαρείᾳ δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ τελείως ᾠκοδόμησε. ταῦτα δὲ πραχθέντα καὶ ἐνταῦθά μοι ἐπιμνησθέντα ἕνεκεν τῆς τῶν βίβλων ἑρμηνείας, πῶς ἀπὸ Ἑλληνίδος τὸ εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Ἰωάννην εἰς Ἑβραΐδα μετέπεσε καὶ αἱ Πράξεις τῶν ἀποστόλων, ἔως ὡδε τὰ τῆς ἱστορίας καὶ ὑφηγήσεως ἐχέτω. 13. Ἐπάνειμι δὲ τὴν κατὰ Ἐβίωνος ποιούμενος ἀκολουθίαν· διὰ γὰρ τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον προϊὼν ὁ λόγος τὴν ἀκολουθίαν V Μ 2 τῆς, ῆς auf Rasur u. nachher Rasur v. 4 — 5 Buchstaben V | γενομένης Μ | αγκανείας Μ 4",
+          "candidate_score": 0.607023,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3409",
+          "psc_text": "όφθαλμοὺς σιτία φέρει καὶ ἀνατρέφει τυφλὰ γεγονότα, ἕως ὅτε βούλεται ἕκαστον αὐτῶν προφέ- ρειν καὶ τοῦτον ἐσθίειν. ἐὰν δὲ συμβῇ τινὰς ἀπείρους περιτυχεῖν τοῖς τοιούτοις καὶ λάβωσιν αὐτὰ εἰς ἐδωδήν, δηλητήριον ἑαυτοῖς λαμβάνουσιν > ἀπὸ τοῦ τῆς τῆς ἔχίδνης ἀνατεθραμμένα. οὓτω καὶ σύ, ὦ Ὠρίγενες, ἀπὸ τῆς προειρημένης ‘Ελληνικῆς παιδείας τυ- φλωθεὶς τὸν νοῦν ἐξήμεσας ἰὸν τοῖς πεισθεῖσί σοι καὶ γέγονας αὐτοῖς εὶς βρῶμα δηλητηρίου, δι᾿ ὦν αὐτὸς ἠδίκησαι ἀδικήσας τοὺς πλείους. D692 Μ U 2 τῶν < M 2f πειθομένων αὐτῷ πάσχειν δι᾿ ὃ *] παθῶν, ὡς ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχω MU 4 όὲ] τε U | ὡς] πῶς? * | ὑπὸ 2] ἀπὸ Μ 6 μυοξὸν 8 εὓροι U 13 δηλητηρίου M | αὐτοῖς U 14 > * 15 Ὠριγένη u. < ὦ U 16 M | vor ἰὸν + τὸν U 18 πλείονας M 18 nach πλείους folgt in U die Untersclirift des Kapitels κατὰ ὠριγένους τοῦ ἀδαμαντίου,",
+          "candidate_score": 0.606532,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_143",
+          "bdc_text": "h. bei Metz. - Vgl. die ausführlicheren Nachrichten im Brief vom 6 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1487",
+          "psc_text": "V corr 14 Προύνεικος, ει aus ι V corr 16 ἀνθρώπω zu ἄνω ändert V corr ἄνω M | γεγονὸς 19 ἤτουν VM 20 ὑπ᾿ αὐτῶν *] ὑπ᾿ αὐτοῦ VM 26 > * | τὴν2 nachgetragen Vcorr δὲ εἰ τὴν γνῶσιν δίδωσιν, ἐν ἀπάτῃ καταγγέλλεται ἠπατηκέναι τὴν Εὔαν; ὁ δὲ δί ἀπάτης γνῶσιν ἐντιθεὶς οὐκέτι γνῶσιν δίδωσιν, ἀλλὰ ἀντὶ γνώσεως ἀγνωσίαν, ὡς καὶ ἀληθῶς ἔστιν ἰδεῖν ὅτι τοῦτο ἐν αὐτοῖς τελειοῦται. ἀγνωσίαν γὰρ ἔχοντες γνῶσιν ταύτην νομίζουσιν, ἐν τούτῳ ἀληθεύοντες ἐν τῷ τὴν ἑαυτῶν γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν λέγειν. 7. Φέρουσι δὲ καὶ ἄλλας μαρτυρίας λέγοντες ὅτι καὶ Μωυσῆς έν τῇ ἐρήμῳ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὕψωσε προστησάμενος, ἴνα ἴαμα τοῖς ὑπὸ ὄφεως δακνομένοις γένηται. εἶναι γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος ἰατικὸν τοῦ δήγματος λέγουσι. πάλιν δὲ καθ’ ἑαυτῶν ταῦτα ὁρίζονται. εἰ γὰρ ὄφεων ἠν τὰ δήγματα, βλαβερὰ δὲ ταῦτα, ἄρα ὁ ὄφις οὐκ ἀγαθός. τὸ δε ὑψωθὲν ὑπὸ Μωυσέως τότε",
+          "candidate_score": 0.605967,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_76_78",
+          "bdc_text": "Zu den Vorgängen in und um Metz vgl . Henri Strohl , in : Guillaume Farel 1489-1565 . Biographie nouvelle écrite [ . . . ]",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_68",
+          "psc_text": "Karst Hieronymus Chronik S. 20, 13 Helm — 11 f Gen. 11 , 18.20 — 12 Beginn des Götzendienstes unter Seruch Hb. Jub. 11,4 — 6 Littmann; vgl. auch Suidas s. v. Σερούχ — 15 vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 12 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 2; S. 163, 5 — 18 f Gen. 11, 22. 24 — 19 der Götzendienst unter Thara lib. Jub. 11, 16 Littmann; vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 14 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 3; S. 163, 9 ff GU M 6 —8 Chron. pasch. 28 B; S. 49, 15 —17 Dindorf 1 Νεβρὼθ U | Ἀσσοὺρ U 3 Χαλλάνη M | Θήρας G M | Λοβὸν M 4 Ἑλλήνων παῖδες G 5 τὰ < G Μ 7 ἐγένετο Chron. pasch. | διαδοχῆς G διακονίας Chron. pasch. 9 vor πολὺ + οὐ G U 10 ἀλλήλων] Ἑλλήνων M 11",
+          "candidate_score": 0.605923,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1215",
+          "psc_text": "αὐτοῦ τοῦ δεοῦ εὕρομεν νομοθεσίαν ἐν αὐτῷ. αὕτη μὲν οὖν ἡ διαίρεσις τοῦ σύμπαντος ἐκείνου νόμου ὦδε ἡμῖν διαιρεθεῖσα τὸ ἐν αὐτῷ ἀληθὲς ἀναπέφαγκεν. 5. Πάλιν δὲ δὴ τὸ ἔν μέρος, ὁ αὐτοῦ τοῦ δεοῦ νόμος, διαιρεῖται εἰς τρία τινά· εἴς τε τὴν καθαρὰν νομοθσίαν τὴν ἀσύμπλοκον τῷ κακῷ, ὅς καὶ πυρίως νόμος γέγεται, ὅν οὐκ ὖλθε καταλῦσαι ὁ σωτὴρ ἀλλὰ πληρῶσαι 17 ff Matth. 15, 4—9 — 30 vgl. Matth. 5 V M 1 Μωυσέως V M 2 εὑρεθήσεται aus εὑρεθήσεσθαι Vcorr 3 κατὰ ἀνάγκην aus ἀνάγκη Vcorr 5 αἷς τινὲς Pet.] αἴτινες VM 8 ἀπόλλεσθαι ist wohl nicht zu ändern 9 τὸν aus τῶν Vcorr 10 τοῦτον, ν oben über Vcorr 14 ὢν + <νόμος> ? Harnack; wohl nicht ötig 18 ἡμεῖς V 20 παράδο|||σιν, ο aus ω Vcorr παράδωσιν M 21 οὖτο|||ς, ο aus ω Vcorr 25 Μωυσέως VM οὐ γὰρ ἦν ἀλλότριος αὐτοῦ ὅν ἐπλήρωσεν, ·",
+          "candidate_score": 0.605534,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1940",
+          "psc_text": "τὸ εὐαγγέλιον ἐν Ἀθήναις>*, vgl. z. 9 φήσαντος 7 τῆς ἐπιγεγραμμένης τῷ θεῷ ἀγνώσῳ Dind.] τῆς ἀντὶ ἀγνώστω ἐπιγεγραμμένη τῶ θεῶ ἀγνώστως VM | ῥητῶς *] ῥητορικῶς VM 8 αὐτοῦ+θεῦ VM. (ωγλ. Ζ. 7) 12 κτιστὴν *, nach Diog. 1 112 u. 115, Vorsokraier3 II 186, 1. 13] μίθρα VM (θ auf Rasur V corr) 14 ψευδῶς] sofern er selbst Zeus für unsterblich erklärt, vgl. cat. in Tit. VII 90, 8 ff Cramer (Klosterm.) 19 ἀγίῳ + <τὰ>?* | προκεχωρημέναγηα, γη Vcorr 21 <θέλω>* 25 <λαλῆσαι>* 26f ἕως— γλώσσας am Rande nachgetragen Vcorrr 27 συνέχεις M μηδὲν ἀδικουμένων; ζητεῖς γὰρ βιάσασθαι ἀγγελικὰς δυνάμεις, ἐκβαλλὶων τοὺς λόγους τῆς ἀληθείας ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας φάσκων τῷ Λὼτ τῷ ἁγίῳ »ἐξάγαγε τοὺτ ἄνδρας«. καὶ ὃ ἐπιχειρεῖς κατὰ σεαυτοῦ ἐπιχει h τάσσεις ἐν ἀορααίᾳ καὶ ἐν νυκτὶ ἑζοφωμένῃ διάγεις, ψηλαφῶν τὴν θύραν καὶ μὴ εύρίσκων ἕως ἀνατείλῃ ὁ ἥλιος καὶ ἴδῃς τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως·",
+          "candidate_score": 0.604979,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283",
+          "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων <S 17f ὑπὲρ τοῦ — ἵενται] damit wir seien stadtbewahrend S 18 μηδένα λείποντες Μ 18 f ἴστ’ ἔστ᾿ — ὅρων ἔξω <S 19 ἀπώσονται U | γὰρ Μ 20 πἱ Μ | οἰκοῦσαν U 21 καθαπερεὶ] καθάπερ ἢ M καθάπερ αὶ Pa | ἤ ἄγριοι — λῃσταὶ < S | ἀεὶ <S παρορμώμενοι ύπὸ τοῦ τυράννου καὶ ἄρχοντος τῆς ἀδικίας, δοκιμάζοντος ἦμᾶς εἶ ἀνθίστασθαι αὐτοῖς ἀρκοῦμεν καὶ ἀντιπαρατάσσεσθαι. 59. Ἄγε οὖν, μή ποτε ύπενδοῦσα ἁρπασθῇς, ὦ ψυχή, πρὸς αὐτῶν, καὶ οὐχ ἔξομεν ύπὲρ σοῦ δοῦναι λύτρα. »τί γὰρ ἀντικατάλλαγμα δώσει, φησίν, ἄνθρωπος τῆς ψυχῆς αὐτοῦς«; καλὸν μὲν οὖν, εἰ μὴ εἴχομεν, ἦν ἄν καὶ χαρμιώτατον, τοὺς ἀντιπράσσοντας ήμῖν καὶ μαχομέν��υς· ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, καὶ ὃ θέλομεν οὐ δυνάμεθα θέλομεν δὲ μὴ ἔχειν τους ἐξέλκοντας ήμᾶς εἰς πάθη) — ἦν γὰρ ἀνιδρωτὶ σωθῆναι — καὶ 8 θέλομεν τοῦτο οὐ γιγνεται, ἀλλ᾿ ὂ",
+          "candidate_score": 0.604872,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3389",
+          "psc_text": "ἐξ ἀπόρων τόπων διαχυθέντων ἡμῶν τῶν σωμάτων, τῶν μὲν τέφραν τῶν δὲ ἐν θαλάσσῃ τῶν δὲ ὑπὸ σαρκοβόρων οἰωνῶν τῶν δὲ ὑπὸ θηρίων τῶν δὲ ὑπὸ σκωλήκων φθαρέντων, * φέρει. 1 Psal. 29, 2 — 3 Prov. 24, 42 — 13 Prov. 24, 42 — 19 Job. 2, 19 — 21f vgl. Jes. 40, 28 M U 1 ὁ < U | Σαλομῶν U 2 εἰς τὴν] ἕκτην M | ἐκεῖσε] ἐν Σιὼν M 4 ἔξοδον λέγων — ἀπαλλαγήν hinter ἀγρόν M | φησίν < M 6 vor + τὸν U | τε 1 < M | ἄστυ, λογίοις] ἄστειο λόγοις M 7 κατ᾿ ἀγρὸν M 9 vor ἀδιακρίτως + Μ 10 ἐπειποῦσα κέκληκεν U | τί) * 11 αἰνιττομένη *] αἰνίττεται MU 12 τὸ διὰ — τέλος] διὰ τὴν ταφὴν καὶ τὸ τέλος U | διὰ τῆς ταφῆς ül. 13 σημαίνων Μ 14 ἀνοικοδομήσω M | οὐκ — τὸν",
+          "candidate_score": 0.604821,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3259",
+          "psc_text": "S 2 vor παρορμήσας S und S 2f παρορμήσας — κεκωλυμένων < Ι καὶ προσκαλεσάμενος ἐντέχνως < S 3 καταπεσεῖν] xu gehen S 4 ἁμαρτία + ἡ U Ι οἶον < S Ι οὐδὲ οὔσης οὐδέπω < S 6 < S Phot. Ι ἐπιταγὴν Ι ἔδει] mir S Ι πολιτεύεσθαι Μ 6f ἧς — #x003C; Phot. 7 ὀλισθήσας U 8 εὑρέθη U Phot. | ἡ 2 < U Ι αὕτη < 9f καὶ διαστείλασθαι — μὴ ποιητέον < S 9 o] μοι ἃ Phot. 10 καὶ μὴ τέον < M 11 παραίνεσις — παραγγελία] ἐπαγγελία τοῦ θεοῦ Phot. Ι καὶ < S Ι αὕτη < S 12f καὶ κατ’ — δι αἰῶνος < Phot. στότατον — ἀθανασίαν < S 13 μακάριστον M 13f καὶ χαράν < S + δὲ καὶ U jedoch S Ι ἀθετήσαντι + <μοι> Bonwetsch; aber vgl. in Ζ. 11 Ι αὐτὸν M Ι εἰς θάνατον —",
+          "candidate_score": 0.604774,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1667",
+          "psc_text": "νόμενοι ἕκαστος κατὰ όίεσιν τὸν )Λ́ιον ἐκληρώθη τόπον καὶ ἕκαστος ἐν τῷ ἰόίῳ ὼ)ν τῷ ὲτἐρῳ οὐκ ἐντρίβεται οὐΤε ἐπέρχεται, οὐκέτι αἱ ἀρχαὶ ἀλλήλαις ἐναντίαι οὐδέ τις αὐτῶν φαύλη εὑρεθήσεται, όιà τὸ κατὰ τὸ δίκαιον καὶ ἥσυχον καὶ εὐσταθὲς τῶν ἰδίων ἐπιμέλεσθαι καὶ μὴ περαιτέρω βαίνειν ἐπιβάλλεσθαι. εἰ δὲ ὁ μὲν πονηρὸς ὑπὸ τοῦ ἄνω κατισχύεται καὶ βιάζεται καὶ καταπονεῖται, μεμερισμένος ὢν καὶ ἐν ἰδίῳ τόπῳ ὑπάρχων, οὗ τόπου τῷ ἄνω ἀγαθῷ οὐδὲν προσήκει, οὐδέ τι ὑπ᾿ αὐτοῦ κέκτισται τῶν ἐνταῦθα (λέγω ἐν τῷ τοῦ πονηροῦ τόπῳ), τυραννικώτερος μᾶλλον εὑρεθήσεται ὁ ἄνω καὶ οὐκέτι ἀγαθός, τὸν ἴδιον υἱὸν εἴτ᾿ οὖν Χριστὸν ἀποστείλας, ἵνα τὰ ἀλλότρια λάβῃ. καὶ ποῦ ὁ ὅρος ὁ διρίζων τὰς τρεῖς ἀρχ��ς κατὰ τὸν τοῦ ἀγύρ- V M 8 νοήσομεν Μ 10 ἰδίους] ἰουδαίους M 11 οὐχ, χ auf Rasur V corr | oὐκέτι πονηρὸς < Μ 19 ἑκάστου *] ἑκάστης, durchgestrichen Vcorr < Μ 20 περιεχομένου",
+          "candidate_score": 0.604746,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_107",
+          "bdc_text": "-Schon im Mai rechnete Kaiser Karl V. mit einem Angriff an diesen drei Fronten ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3191",
+          "psc_text": "μοχθηρίαν αὐ τῶν ηκαμεν, πογυμνῶσαι καὶ ταυτης αυτοῖς τῆς προφητειας την προφασιν· »ἐδοκίμασας ἡμᾶς ὁ θεός· ἐπύφωσας ἡμᾶς, ὡς πυροῦται τὸ ἀργύ 24 Psal. 65, 10 M U S 1 λέγω M < S 1 f καὶ οἰδα — χωρὶς σώματος] u. bald daratif 3 3 < M Ι vor δὶς + und S 5 οἶδα + er sagt S Ι τὸν τοιοῦτον < S — Πεφηνέναι] die erste Offenbarung S 6 οὐρανὸν < U 7 καὶ < S ἐπιφερόμενον < S 7f ἄνθρωπον — τοῦ σώματος < S 8 < Ι αυθις ἐτέραν M 8 f αυθις — τὸν παράδεισον < S 9 δείκνυσι < S 9 ρατισμὸς M 10 καὶ τραγικολογία < S Ι τραγικαιολογία M 10 f ἐκ οὐρανῶν] aus dem dritten Himmel S 11f τὰ ὑπὲρ — στερεώματος] die oberen S 13 f κατὰ — πεφυτευμένου < S 15 ἐδιδάξαμεν M Ι ἱκανῶς < S Ι",
+          "candidate_score": 0.604523,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_146_148",
+          "bdc_text": "in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor : Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3255",
+          "psc_text": "Ι παρόντων καὶ < S Ι πίπτει] geschieht S 9 ἀλλὰ Ι παρόντων μὲν . . δὲ < S 9f πῶς γὰρ — καὶ ἐρᾷ < S 10 τούτου + | ἐΠιθυμεῖ καὶ < Phot. Ι ὅθεν < U 11 <ἔφη> * nach S σης M 12 ἀκούσαντες] ἀκούεις M ἀκούσας U 13 δ’ ἂν] denn S 14 καὶ ἐνεκίσσησαν < S Ι ἐνεκίσσσησα U ἐκίσσησαν Phot. 11 — 14–16 οὐ γὰρ — < Phot. 15 ὡν ἔχει καὶ < S Ι καὶ κέχρηται αὐτοῖς < S Ι haben S 16 καὶ ἀφῄρηται — οὐκ ἔχει < S 16 f τὴν ἐπιθυμίαν καλῶς 17 ἐπιθυμήσης M 17f ὃ δή ἐστιν] οὐδὲ ἐσθίειν Phot. 18 εἰ μὴ εἴρητο < U ἀπ’ ἀπ’ αὐτοῦ] νοn dem Baum S 19 τόπον καὶ < S Phot. Ι εἰσελθεῖν < Phot. Ι εἰς τὸ] πρὸς τὸ U < S Ι καὶ παρατρέψασθαι < S Phot.",
+          "candidate_score": 0.604141,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2898",
+          "psc_text": "τὴν μὲν πολιτείαν ἐνησκεῖτο, τὰς δὲ γραφὰς ἡρμήνευσεν; darnach Suidas s. v. Ὠριγένηε ΙΙ 1; 1279, 14 Bernhardy πᾶσαν δὲ θείαν γραφῆν ἡρμήνευσεν ἐπὶ ἔτη ιݲηݲ (liew wohl κݲηݲ). — Die 28 Jahre als Zeit, über die sich die Auslegungstätigkeit des Origenes erstrechte, enthalten wohl gute geschichtliche Erinnerung. Denn nach dem Ausbruch der decianischen Verfolgung hat Origenes keine Schriften mehr verfaßt; andrerseits untrliegt es keinem Anstand, den Johanneskommentar, mit deme er began, auf etwa 221 anzusetzen. Der Irrtum des Epiph. liegt freilich darin, daß er den Origenes diese ganze Zeit in Tyrus zubringen läßt. — Der Tod in Tyrus ist außerdem bezeugt durch Hieronymus vir. ill. 54 mortuus est Tyri, in qua urbe et sepultus est u. ep. 84, 7, 6; S. 130, 3f Hiberg centum et quinquaginta prope anni sunt, ex quo origenes dorminit Tyri, sowie durch eine Überlieferung bei Photius cod. 118 φαςὶ δὲ αὐτὸν ὅ τε Πάμφιλος",
+          "candidate_score": 0.604064,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_190",
+          "psc_text": "sein vgl. Origenes in Johannem XIII 27; S. 251, 17 ff Preuschen μύθους τινὰς περὶ αὐτοῦ διηγούμενοι ὡς μὴ γευσαμένου θανάτου ἀλλ’ ἐν τῷ βίῳ που τυγχάνοντος. Die Erzählung des Epiph. berührt sich sehr nahe mit ’l Fatch (Montgomery, the Samaritans p. 256) Berichteten; dadurch wird es vollends unwahrscheinlich, ß Epiph. unsern Dositheus mit dem bei Macarius Magnes III 43; S. 151, 26ff Blondel genannten Enkratiten vermengt haben sollte (so Zahn ZKG II 458) (V)GU M 1 ἀπέχεσθαι V G 2 † βιῶσαι] τεκνῶσαι Nicet. Chon.; wohl nicht aufzunehmen, da Epiphanius das Wort nicht kennt (er würde τεκνοποιῆσαι lies vielleicht > — sc. ἐν γάμῳ — βιῶσαι * | τε] μὲν VGM | περιτομὴν + τε V G U 3 διὰ τὸ + μὴ V G 5 Δωσίθεον M 7 vor ἐν παιδεύσει + καὶ, ür δὲ < V G U | <τῇ> * 8 δευτερώσει, aber doch ralg M",
+          "candidate_score": 0.603989,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1666",
+          "psc_text": "πονηρὸς οὐκέτι πονηρός, τῶν ἀγαθῶν ὀρεγόμενος καὶ ἐπιδικαζόμενος ὡς βελτιόνων. εἰ δὲ καὶ τοὺς ἰδίους κρίνει τιμωρίαν τε τοὺς ἀδικήσαντας ἀπαιτεῖ, οὐκέτι πονηρὸς ἔσται ὁ πονηρῶν δικαστὴς ὑπάρχων. καὶ εὑρεθήσεται κατὰ πάντα τρόπον ἡ αὐτοῦ ὑπόθεσις ἑαυτὴν ἀνατρἐπουοα. Πόθεν δὲ εἰλήφασι τὸ εἶναι αἱ τρεῖς ἀρχαί, πάλιν λέγε. τίς δὲ ὁ ταύταις ὁρισμὸν συστησάμενος; εἰ μὲν γὰρ ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ τόπῳ περιορίζεται, οὐκέτι τέλεια τὰ τρία εὑρεθήσεται ὁριζόμενα ἔν τισιν περιεκτικοῖς τόποις, εὑρεθήσεται δὲ τὸ ἑκάστου περιεκτικὸν μεῖζον τοῦ περιεχομένου καὶ οὐκέτι τὸ περιεχόμενον θεὸς ἂν κληρείη, ἀλλὰ μᾶλλον ἡ περιεκτικὴ ὁροθεσία. εἰ δὲ καὶ εἰς ταὐτὸν ἀλλήλοις γενόμενοι νόμενοι ἕκαστος κατὰ όίεσιν τὸν )Λ́ιον ἐκληρώθη τόπον καὶ ἕκαστος ἐν τῷ ἰόίῳ ὼ)ν τῷ ὲτἐρῳ οὐκ ἐντρίβεται οὐΤε ἐπέρχεται, οὐκέτι αἱ ἀρχαὶ ἀλλήλαις ἐναντίαι οὐδέ τις αὐτῶν φαύλη εὑρεθήσεται, όιà τὸ κατὰ τὸ δίκαιον καὶ ἥσυχον καὶ εὐσταθὲς τῶν ἰδίων ἐπιμέλεσθαι καὶ μὴ περαιτέρω βαίνειν ἐπιβάλλεσθαι. εἰ δὲ ὁ",
+          "candidate_score": 0.603309,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1667",
+          "psc_text": "νόμενοι ἕκαστος κατὰ όίεσιν τὸν )Λ́ιον ἐκληρώθη τόπον καὶ ἕκαστος ἐν τῷ ἰόίῳ ὼ)ν τῷ ὲτἐρῳ οὐκ ἐντρίβεται οὐΤε ἐπέρχεται, οὐκέτι αἱ ἀρχαὶ ἀλλήλαις ἐναντίαι οὐδέ τις αὐτῶν φαύλη εὑρεθήσεται, όιà τὸ κατὰ τὸ δίκαιον καὶ ἥσυχον καὶ εὐσταθὲς τῶν ἰδίων ἐπιμέλεσθαι καὶ μὴ περαιτέρω βαίνειν ἐπιβάλλεσθαι. εἰ δὲ ὁ μὲν πονηρὸς ὑπὸ τοῦ ἄνω κατισχύεται καὶ βιάζεται καὶ καταπονεῖται, μεμερισμένος ὢν καὶ ἐν ἰδίῳ τόπῳ ὑπάρχων, οὗ τόπου τῷ ἄνω ἀγαθῷ οὐδὲν προσήκει, οὐδέ τι ὑπ᾿ αὐτοῦ κέκτισται τῶν ἐνταῦθα (λέγω ἐν τῷ τοῦ πονηροῦ τόπῳ), τυραννικώτερος μᾶλλον εὑρεθήσεται ὁ ἄνω καὶ οὐκέτι ἀγαθός, τὸν ἴδιον υἱὸν εἴτ᾿ οὖν Χριστὸν ἀποστείλας, ἵνα τὰ ἀλλότρια λάβῃ. καὶ ποῦ ὁ ὅρος ὁ διρίζων τὰς τρεῖς ἀρχὰς κατὰ τὸν τοῦ ἀγύρ- V M 8 νοήσομεν Μ 10 ἰδίους] ἰουδαίους M 11 οὐχ, χ auf Rasur V corr | oὐκέτι πονηρὸς < Μ 19 ἑκάστου *] ἑκάστης, durchgestrichen Vcorr < Μ 20 περιεχομένου",
+          "candidate_score": 0.60324,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
+          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
+          "candidate_score": 0.603171,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3064",
+          "psc_text": "τοῦτο] denn der Unvernimftigkeit dieser Gedanke voll S 3 μὴ — νῦν < S Ι μὴ] μὲν Jahn 4 καθ’ ὑμᾶς] wunderbar S 5 — 7 ἀμεταστρόφως — φύσιν] nicht sterblich wird S 6 ἐξανι- στάμενον U 7 ἀμήχανον γὰρ — ἀθάνατον] es ist nicht mehr möglich dem sterblichen kum Tode überkygehen S Ι οὐχ ἔστιν *] οὐκέτ’ ἔσται Bonwetsch; aber dann wäre noch <ἄλλως> vor οὐκέτ’ unentbehrlich u. nach S eine größ Lücke anzunehmen, etwa οὐκ ἔστι <τῷ> ἀθανάτῳ εἰς < * Ι vor ἐπειδὴ wohl etwas ausagefallen: <δυνατὸν δέ, Ι ἐπειδή, λέξω < S 9 εἰληφ(ὸς M U Ι φθονῶν * nach S] φθόνος U < 10 ἀφθαρσίᾳ] Unsterblichkeit u. Unvertveslichkeit S Ι εἰκόνα] xum Bild S Ι ἐποίησεν αὐτὸν < S 11 γὰρ < MS Ι ἐπὶ M 11 f ζώντων] 13 Σολομῶντος M Ι πόθεν οὦν] καὶ πόθεν U 14 εἰ 2 < S 15 kann",
+          "candidate_score": 0.602707,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3220",
+          "psc_text": "νῦν < S Ι ἔτι Bonwetsch] ὅτι M wie S 12–S. 480, 9 σαρκὶ μὴ — ὁρμὴν καὶ οὐχὶ < S 16 ἐπέστελλεν *] ἐπιστέλλων M Bonwetsch 22 <οὖν> * 24 * etwa <κρίνεται> * 25 <τὰ>* ὅντες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται« εὐθέως ἐπιφέρει »ὑεῖς δὲ οὑκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ ἀλλὰ ἐν πνεύματι, εἴπερ πνεῦμα Χριστοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν« καὶ μετ' ὀλίγον »ὅτι δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οἱκεῖ ἐν ὑμῖν, ὁ ἐγείρας Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν. ἄρα οὖν, ἀδελφοί, ὀφειλέται ἐσμὲν οὐ τῇ σαρκὶ τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν. εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε, μέλλετε ἀποθνᾐσκειν· εἰ δὲ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε, ζήσεσθε«. προσεκτέον γὰρ ὡς τὴν τοῦ σώματος πρὸς τὰς ἡδονὰς ὁρμὴν καὶ οὐχὶ τὸ σῶμα θανατοῦσθαι διεβεβαιώσατο. 51. Ἐὰν δὲ πάλιν ἀθυποφέρωσι λέγοντες· πῶς δὴ οὖν »τὸ φρόνημα τῆς σαρκός« εἶναι",
+          "candidate_score": 0.60263,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3047",
+          "psc_text": "M 12 f μήτε — πεπεδημένους] aber Jeremias u. David redete davon S 13 καὶ < U Ι προσφέρειν M 14 φαίνονται] dahinfallen S 16 ἔτι τε < S 18 τῶν λόγων] den vorliegenden Worten S, vgl. Ζ. 19 Ι ω Θεόφιλε < S 19f καθάπερ — ὃ βουλόμεθα < S 19 ἵν’ < M τὸ πᾶν Pa 22 καθάπερ μεγάλην πόλιν hinter διεκόσμησε S 23 αὑτῷ Bonwetsch, nach S: in sich Ι ἥρμοστο] εἱρμόσατο Μ ἠρμώσατο U harmonisch irar S 23 f καὶ πάντα — διαφοραὶς < S διαφοραῖς, ἴνα τελείως ὁ κόσμος εἰς κάλλος αὐξηθῇ, παντοίας φύσεως ζωοτοκήσας μορφάς, ἄστρα μὲν κατὰ τὸν οὐρανὸν καὶ πτηνὰ κατὰ τὸν ἀέρα, τετράποδα δὲ κατὰ τὴν γῆν καὶ νηκτὰ κατὰ τὸ ὕδωρ, τελευταῖον τὸν ἄνθρωπον, προετοιμάσας ὡς οἰκίαν αὐτῷ καλλίστην τὸ πᾶν, πᾶν, τῆς ἰδίας εἰκόνος ἐμφερὲς εἰς τὸν κόσμον εἰσήγαγεν, ἄγαλμα ὡς ἐν ναῷ καλῷ φαιδρὸν ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ κατασκευάσας.",
+          "candidate_score": 0.602401,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_90",
+          "bdc_text": "Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1765",
+          "psc_text": "φιλονεικίας, aber getilgt u. φιλοκαλίας am Rand gesetzt V corr | * <ἔργον> * 17 συμφωνίας τῆς nachgetragen V corr 19 vor γῆς + τῆς V 21 ὑμῶν V 22 ὑπομνημαστικὴ V 23 προσέπως M Σχόλιον <αݲ> ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ παρ᾿ αὐτῷ τῷ Μαρκίνι. [αݲ.] »Ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σοῦ, καθὼς προσέταξε Μωυσῆς«· »ἵνα ᾖ μαρτύριον τοῦτο ὑμῖν« ἀνθ᾿ οὗ εἶπεν ὁ σωτήρη »εἰς μαρτύριον αὐτοῖς«. Ἔλεγχος αݲ. Πῶς ἠδύνατο ὁ κύριος ὁ κατὰ τοῦ νόμου καὶ κατὰ a τοῦ θεοῦ τοῦ νόμου ἔχων τὴν αὐτοῦ διδασκαλίαν, ὡς σὺ φῄς, λέγειν τοῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ θεραπευομένοις, φημὶ δὲ τῷ λεπρῴ· »ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ«; »ἱερεῖ« γὰρ λέγων οὐκ ἀθετεῖ τὴν τοῦ νόμου ἱερωσύνην· »καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σοῦ« κἄν τε ἀποκόψῃς b »τὸ δῶρον, φανήσεται ἐκ τοῦ προσένεγκε ὅτι περὶ δώρου λέγει· »περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου, καθὼς προσέταξε Μωυσῆς«· εἰ γὰρ τοῦ",
+          "candidate_score": 0.602133,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2424",
+          "psc_text": "ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor λεγομένη + ὑπατεία U 12 ἐνεστώοης]μεσαζούσης U 13 < Πούφου καὶ > * | Οὐιννικάου Μ 13 f καλεῖσθαι *] καλουμένη Μ U 14 Κασσίου < Μ 14 f < ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ αὐτοῦ ἔτει ὅπερ ἦν > * 15 ὀκτωκαιδέκατον—Καίσαρος < U |[ἐν] * 18 περίοδοι Dind.] περιόδοις Μ περίοδος U |ἑορτῆς < U 19 ἐμφέρεται U 20 περὶ τὸν Ἰαννουάριον μῆνα U | Ἰαννουαρίω Μ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων — ἥτις ἐστὶ κατὰ Ῥωμαίου Πέμπτη Ἰανουαρίου ἑσπέρα εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσα, κατ᾿ Αἰγυπτίους Τυβὶ ἑνδεκάτη, κατὰ Σύρους εἴτ᾿ οὖν Ἕλληνας Αὐδυναίου ἕκτη, κατὰ Κυπρίους εἴτ᾿ οὖν ��αλαμινίους πέμπτου",
+          "candidate_score": 0.601795,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) . Er starb laut Bullingers Totenbuch in der Woche vor dem 5 . Januar 1550 ( s .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399",
+          "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ",
+          "candidate_score": 0.60113,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979",
+          "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ",
+          "candidate_score": 0.599617,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_40_42",
+          "bdc_text": "Est vir nobilis hic de RischachLudwig von Reischach ( Ryschach , Rischacher , a Rischaca/Risaca ) , geb. ca. 1484 , gest. 1564 , stammte aus einer bedeutenden , auf dem Hohenstoffeln ansässigen Hegauer Familie . Nach unbelegten Angaben gehörte er ab 1504 dem Deutschen Orden an ; später war er Hofmeister und ab 1518 ( nach anderer Angabe ab 1521 )",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2226",
+          "psc_text": "von Bracara de pascha 1; S. 93, 4ff Burn Niceta of Remesiana = tractatus Adthanasii c. 1; S. 329 Krusch (=S. 94, 1ff Burn) scio autem multos scrupulosius interrogare solitos quare secundum morem Iudaeorum ad lunae computationem diversis temporibus pascha celebremus, dicentes rectius sibi videri ut si dominicae passionis commemoratio agatur, unum anniversarium natalem diem observermus, sicut a plerisque Gallicanis episcopis usque ante non multum temporis custoditum est, ut semper VIII Kalendarum aprilium diem paschae celebraverimus, in quo diae facta resurrectio Christi traditur u. Sozomenus h. e. VII 18; Migne 67, 1472Bff Μοντανισταὶ δέ, οὓς Πεπουζίτας καὶ Φρύγας ὀνομάζουσιν . . . φασὶ . . . χρῆναι μόνοις τοῖς ἡλιακοῖς ἕπεσθαι κύκλοις τοὺς ὀρθῶς ταῦτα κανονίζοντας . . . ἀπὸ γὰρ τῆς πρὸ ἐννέα καλανδῶν Ἀπριλλίων ὡς ἀρχῆς οὔσης κτίσεως ἡλίου καὶ πρώτου μηνὸς ἀναλογίζονται τὴν εἰρημένην ταῖς ἱεραῖς γραφαῖς τεσσαρεσκαιδεκαταίαν. καὶ ταύτην εἶναι λέγουσι τὴν ὀκτὼ εἰδῶν Ἀπριλλίων, καθ᾿",
+          "candidate_score": 0.599195,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_40_42",
+          "bdc_text": "Est vir nobilis hic de RischachLudwig von Reischach ( Ryschach , Rischacher , a Rischaca/Risaca ) , geb. ca. 1484 , gest. 1564 , stammte aus einer bedeutenden , auf dem Hohenstoffeln ansässigen Hegauer Familie . Nach unbelegten Angaben gehörte er ab 1504 dem Deutschen Orden an ; später war er Hofmeister und ab 1518 ( nach anderer Angabe ab 1521 )",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2584",
+          "psc_text": "ἔχουσα τάξιν; dazu Origenes u. Didymus bei Hieronymus ep. 73, 2, 1; S. 14, 8ff statimque in fronte Geneseos primam omeliarum Origenis repperi ut eum angelum diceret, isdemque paene argumentis, quibes scriptor tuus de spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. transivi ad Didymum, sectatorem eius et vidi hminem pedibus in magistri issse sententiam u. den jAnsatz dazu bei philo leg. alleg. III 25; I 130, 17 Cohn; beachte auch die Pistis Sophia (C. Schmidt Index unter Melchisedek) – 14 Hebr. 7, 3 – 15f Röm 8, 26 M U 1 [δὲ] * | καὶ <U | τοῦ <U 7 κατὰ σπέρμα U | καὶ <U 9 φαντάζουσι U | πάλιν < U | <ἄλλα> * 11 αὐτῇ < U 12 τῇ < Μ | Ἱέραξ U 12f ὁ Αἰγύπτιος αἱρεσιάρχης < U 13 τοῦτον νομίζει U | τὸν < U 14 μένει + γὰρ U 18 τῷψ <",
+          "candidate_score": 0.599064,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_131",
+          "bdc_text": "Juli konnten sie dem Rat ihre schriftliche Eingabe vortragen ( vgl . die diesbezüglichen Notizen von Myconius in Zürich ZB , Ms F 81 , 377r . und 378v. ) ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1945",
+          "psc_text": "M 23f lies wohl τῶν . . . πληρουμένων * 26 ἐν ταῖς ἐκκληςίαις S. 123, 1 27 ἐπιτέτραπται S. 123, 1 f] ἐπιτρέπεται VM ὑπάρχει ὁ νόμος, τὴν γυναῖκα καθυποτάξας τῷ ἀνδρί. συναρέσκει γὰρ κὰι τῷ ἀποστόλῳ τοῦτο ἐν τῇ τῆς ἐκκληςίας νομοθεςίᾳ, ὥς φησι· »καθὼς κὰι ὁ νόμος λέγει«. ποῦ δὲ εἶπεν ὁ νόμος ἀλλὰ ἐν τῷ εἰπεῖν τὸν θεὸν πρὸς τὴν Εὔαν εὐθύς »πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει«; εἰ γὰρ καὶ ἐν ἄλλοις τόποις, ἀλλὰ ἐν τεῦθεν ἠ ἀρχή. εἰ τοίνυν ἀπὸ τότε ἡ γυνὴ ὐπετάγη ἐκ προστάγματος θεοῦ τῷ ἀνδρὶ καὶ ἀκολούθως ὁ ἀπόστολος καθυποτάσσει ταυτην, οὐκ ἀντιθέτως τῷ ποιήσαντι τὸν ἄνθρωπον κὰι τὴν γυναῖκα θεῷ καὶ αὐτὸς κελεύων δείκνυσιν ἐξ ἅπαντος ὅτι τοῦ αὐτοῦ [θεοῦ] ὑπάρχει ὁ ἀπόστολος νομοθέτης θεοῦ, οὗκαὶ ὁ νόμος ἦν καὶ ἡ πᾶσα παλαιὰ διαθήιη, καὶ τοῦ αὐτοῦ ἡ καινὴ διαθήκη, τουτέστιν αἱ δύο διαθῆκαι,",
+          "candidate_score": 0.598387,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_131",
+          "bdc_text": "Juli konnten sie dem Rat ihre schriftliche Eingabe vortragen ( vgl . die diesbezüglichen Notizen von Myconius in Zürich ZB , Ms F 81 , 377r . und 378v. ) ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2496",
+          "psc_text": "zeigen 6 τὰς + τέσσαρας U 8 ὧν] ὡς Μ 11 vor βασιλεὺς + ὁ U 18 der Anführung bei Anastasius Sin. geht voran die von Anastasius selbst geformte (u. von Georgius wiederholte) Einleitung: ἑκάστῳ ἔθνει ἄγγελον ἐφεστάναι φησὶν ἡμέραν ἡ μέρανγραφή. Ὁ γὰρ τῷ Δανιὴλ προσδιαλεγόμενος ἄγγελος καὶ ἄρχοντα Περσῶν εἴρηκε καὶ ἄρχοντα Ἑλλήνων καὶ τὸν Μιχαὴλ ἄρχοντα τῶν Ἰουδαίων. φησὶ δὲ (δέγει δὲ καὶ Georg.) Mωυσῆς· ἔστησεν ὅστησεν ὅστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων θεοῦ. ὅθεν (διὸ Georg.) καὶ Ἰωάννης ἐν τῇ Ἀποκαλύψει φάσκει κτἑ. λους τοὺς ἐπὶ τοῦ Εὐφράτου, ἐφισταμένους δηλονότι καὶ ἐπεχομένους ἐπιτρέπειν τοῖς ἔθνεσιν εἰς πόλεμον, ἕως καιροῦ μακροθυμίας κυρίου, ἕως προστάξῃ δι᾿ αὐτῶν ἐκδικίαν γενέσθαι τῶν ἁγίων αὐτοῦ. κρατοῦνται γὰρ οἱ ἐπιτεταγμένοι ἄγγελοι ὑπὸ τοῦ πνεύματος, μὴ ἔχοντες καιρὸν ἐπιδρομῆς, διὰ τὸ μηδέπω λύειν αὐτοὺς τὴν δίκην τοῦ τὰ λοιπὰ ἔθνη λύεσθαι ἕνεκεν τῆς εἰς τοὺς ἁγίους ὕβρεως. λύονται δὲ οἱ τοιοῦτοι καὶ ἐπέρχονται",
+          "candidate_score": 0.598068,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1407",
+          "psc_text": "ἴωμεν. Κατὰ Κολορβασίων ιε, τῆς δὲ ἀκολουθίας λݲεݲ. Κολόρβασος τούτοις ἕπεται ἀπὸ τῆς τοῦ προειρημένου Μάρκου γοητείας τὸν ἔρανον ποιησάμενος, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς τοῦ Πτολεμαίου ῥίζης σκολόπων δίκην ἀναφύσας· ἕτερα <δὲ> πάλιν τούτους ἐνοχλεῖν τῷ κόσμῳ κέντρων δίκην ἐπενόησε, δῆθεν μείζονα ἐμπειρίαν, ὡς ἄνωθεν ἥκων, μηχανώμενος. καὶ τὰ μὲν πρῶτα σὺν τῷ Μάρκῳ ὑπάρχων ὁμοιογνώμονι αὐτῷ, δίκην δικεφάλου ὄφεως ὑπαρχούσης τῆς αὐτῶν αἱρέσεως, ὕστερον δὲ ὡς κεφαλὴ ἀπὸ σώματος ἑρπετοῦ τμηθεῖσα καὶ ἔτι ἐμπνέουσα πολλοὺς ἀφανίσας ἠδίκησεν, ὡς δῆθεν μεῖζόν τι καὶ ἐμπειρότερον παρὰ τοὺς σὺν αὐτῷ καὶ τοὺς πρώτους δεικνύς. V Μ von Z. 24 an Irenaeus adv. haer. I 12, 3; 1 111 Harvey (= lat.); vgl. auch TertuUian adv. Valent. 36. 39 3 πλησιάσαν, σαν auf Rasur Vcorr 4 τὸν ὑποδόχον] τὸ vn. aus τὸν ὑπ. Vcorr τὸ ὑποδόχων M 5 εἰ auf Rasur Vcorr 7 προτρέποι VM 8 ἐρεθίζειν aus ἐρεθίζει Vcorr ἐρεθίζειν M 9",
+          "candidate_score": 0.597906,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_40",
+          "bdc_text": "Est vir nobilis hic de RischachLudwig von Reischach ( Ryschach , Rischacher , a Rischaca/Risaca ) , geb. ca. 1484 , gest. 1564 , stammte aus einer bedeutenden , auf dem Hohenstoffeln ansässigen Hegauer Familie .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2573",
+          "psc_text": "γέγονεν Ἰωδαὲ τοῦ ἱερέως, ἐξ ἱερέων δῆθεν κλαὶ αὐτὸς ὑπάρχων, υἱὸς δὲ τοὺ Ἀχιναάμ· Ἀχιναὰμ δὲ υἱὸς τοῦ Σαδώκ, Σαδὼκ δὲ τοῦ Ἀχιτὼβ τοῦ Ἀμορία, Ἀμορίας υἱὸς [τοῦ Ἀμορία] τοῦ Ῥαζαζά, Ῥαζαζὰ τοῦ Ἀαζία, Ἀζία τοῦ Φινεές, Φινεὲς υἱὸς τοῦ Ἐλεάζαρ, Ἐλεάζρ υἱὸς τοῦ Ἀαρών, τοῦ ἱερέως δηλονότι· Ἀαρὼν υἱὸς τοῦ Ἀμράμ, Ἀμρὰμ τοῦ Καάθ, Καὰθ τοῦ Λευί, Λευὶ τρίτος υἱὸς τοῦ Ἰακώβ· Ἰακὼβ δὲ ἀδελφὸς μὲν Ἠσαῦ, παῖς δὲ τοῦ Ἰσαάκ, Ἰσαὰκ υἱὸς τοῦ Ἀβραάμ. ἐν δὲ ταῖς ῥηταῖς βίβλοις οὐ πάνυ σαφῶς αἱ τούτων γενεαλογίαι ἐμφέρονται ἢ μόνον ἐν ταῖς Παραλειπομέναις τῆς κατὰ τὸν Ἠλίαν ὑποθέσεως μέρη. φύσει δὲ τῶν τριῶν παίδων, Σεδρὰχ Μιχὰκ Ἀβδεναγώ, οὔτε ἐν παραδόσεσιν οὔτε ἐν ἀποκρύφοις τοὺς πατέρας ηὕραμεν. τί οὖν ἐροῦμεν; ἆρα κἀκεῖνοι, οἹ περ Σεδρὰχ Μισὰκ Ἀβοδεναγώ, φαντάσουσιν ἡμᾶς λογίζεσθαι ἃ μὴ χρὴ καὶ ὑπερόγκως θαυμάζειν ὑπὲρ τὸ 3 sonst nicht bezeugt – 4ff vgl. vit. prophet. bei Schermann TU XXXI",
+          "candidate_score": 0.597349,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3254",
+          "psc_text": "τόπον καὶ ἀφορμὴν εἰδελθεῖν εἰς τὸ διαπαῖξαί με καὶ παρατέψασθαι ἡ ἀμαρτία. 11. 16f Röm. 7, 7 — 12 Gen. 2, 17 M U S Phot. 1 ἀπὸ τῆς γῆς < M | δὲ] τε U 2 ἀλόγου < S Phot. Ι 2f βιαζομένης — ἀκρασίαν < Phot. Ι ἑλκτικαῖς ἡδονῶν πριαγωγαῖς] zu üsten S 3 ἔχειν Phot. 4 καθ’ ὃ M 5 χρῆσθαι αἰρείται] δεῖ χρῆσθαι Phot. Ι δικαίως] δικαιωθῆ Μ ἰδίοις U Ι τιμηθῇ u. ψεχθῇ vertauscht S 6 λεκτέον] δεικτέον U λέλεκται Phot. < S Ι τούτων Ψ τις Phot, 7 μήσει U 8 οὐκ] οὐχὶ U Ι παρόντων καὶ < S Ι πίπτει] geschieht S 9 ἀλλὰ Ι παρόντων μὲν . . δὲ < S 9f πῶς γὰρ — καὶ ἐρᾷ < S 10 τούτου + | ἐΠιθυμεῖ καὶ < Phot. Ι ὅθεν < U 11 <ἔφη> * nach S σης M 12 ἀκούσαντες] ἀκούεις M",
+          "candidate_score": 0.597122,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_90",
+          "bdc_text": "Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_881",
+          "psc_text": "ἐν ἀληθείᾳ θεόν, ἄνθρωπον ἐν ἀληθείᾳ. καὶ ὅτι μὲν δάμαλις ἡ παρθένος καλεῖται καὶ τὸ ταύτης λείψανον καθαρισμὸς ἠν τῶν κεκοινωμένων, ἄκουε τοῦ νόμου λέγοντος λάβε σοι δάμαλιν πυρράν‘, ἵνα δείξῃ τὸ ἐκλεκτὸν σκεῦος τῆς Μαρίας * διὰ τὸ πυροειδὲς τῆς τοῦ σωτῆρος θεότητος χωρηθὲν ἐν τῇ παρθένῳ· πῦρ γὰρ ὁ θεός‘ φησί »καταναλισκον«. καί φησιν ὁ νόμος δάμαλιν πυρράν, ἐφ᾿ ἡς ζυγὸς οὐκ ἀναβέβηκεν ἐπὶ τὸν τράχηλον‘, ἴνα δείξῃ τὴν παρθένον δάμαλιν, 5 Luk. 2, 48 — 6 Luk. 3, 23 — 10 vgl. Hebr. 11, 32 — 14 Jes. 7, 14 — 16 Agraphon aus dem Apokryphon Ezechiel, vgl. Zahn, Forsch. YI 309 A. 3 Resch, Agrapha2 S. 305f — 23 Num. 19, 2 — ’) Deut. 4, 24 — 26 Num. 19, 2 V M 1 υἱὸς] Ἰησοῦς M | καὶ2 ausradiert Vcorr 1f καὶ θαρραλεωτέρως getilgt Vcorr 4 <ὑπῆρχεν> *, vgl. S. 373, 22 7 vor",
+          "candidate_score": 0.596818,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_502",
+          "psc_text": "V M 3 zu αὐτὸς am Rande nachgetragen ὁ σωτὴρ V corr Ι ἀπὸ *] ὑπὸ V M 5 ἐν < V 7 * etwa < μικρότερος αἰτοῦ ἐφαίνετο> * 8 ὢν] ἦν M τοῦτο M Ι εὔδηλον M 10 μεταπεποιημένα M 13 τε *] δὲ V M 14 ἄλλας V; lies wohl ἄλλοι φέρουσιν * 21 μεταλαβόντα, μετα oben über V corr 22 δεῖ oben drüber Vcorr 24 vor τοῦτο + καὶ μένον ἐν τῷ εὐαγγελίῳ, ὅτι »εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, τὰ ἐπουράνια πῶς πιστεύσετε;« καὶ τό »ὅταν ἴδητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀνερχόμενον ὅπου ἦν τὸ πρότερον«. τουτέστιν τὴν άπόρροιαν μεταλαμβανομένην ὅθεν καὶ ἐξῆλθεν, καὶ τὸ εἰπεῖν »ἐὰν μὴ φάγητέ μου τὴν σάρκα καὶ πίητέ μου τὸ αἱμα« καὶ τῶν μαθητῶν ταρασσομένων καὶ λεγόντων »τίς δύναται τοῦτο άκοῦσαι;« φασὶν ὡς περὶ τῆς αἰσχρότητος ἠν ὁ λόγος. διὸ καὶ ἐταράχθησαν καὶ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω·",
+          "candidate_score": 0.596607,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_59",
+          "bdc_text": "paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2901",
+          "psc_text": "Ὠριγένους ἔν τε ἀγρυπνίαις καὶ ἐν σχολῇ μεγίστῃ τὸν κάματον τὸν περὶ τῆς γραφὴς διανύοντος. ὅθεν τὸ πρῶτον αὐτοῦ ἐπιμελῶς φιλοτιμη- 3ff Klarer u. richtiger als unsere Stelle, in der der Name Ἑξαπλᾶ (vgl. S. 408, 7ff) auf die 6 griechischen Übersetzungen bezogen scheint, sind die anderweitigen Angaben des Epiph. de mens. ac pond. 7, 3; S. 159, 6ff Lagarde τὰς γὰρ ἔξ ἑρμηνείας καὶ τὴν Ἑρβαϊκὴν γραφὴν ἑβραϊκοῖς στοιχείοις καὶ ἡήμασιν αὐτοῖς ἐν σελίδι μιᾷ συντεθεικὼς ἄλλην σελίδα ἀντιπαρέθετο δἰ Ἑλληνικῶν μὲν γραμμάτων, Ἐβραϊκῶν δὲ λέξεων πρὸς κατὰλήψιν τῶν μὴ εἰδότων Ἑβραϊκὰ στοιχεῖα εἰς τὸ διὰ τῶν Ἐλληνικῶν εἰδέναι τῶν Ἐβραϊκῶν λογίων τὴν δύναμιν καὶ οὕτω τοῖς γενομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ Ἐξαπλοῖς ἢ Ὀκταπλοῖς τὰς μὲν δύο Ἐβραϊκὰς σελίδας καὶ τὰς ἕξ τῶν ἑρμηνευτῶν ἐκ παραλλήλου ἀντιπαραθεὶς μεγάλην ὠφέλειαν γνώσεως τἔδωκε τοῖς φιλοκάλοις 18,21ff; S. 171, 5ff τὰ Ἐξαπλᾶ καὶ τὰς δύο τῶν Ἐβραϊκῶν σελίδας ἄντικρυ ἐκ παραλλήλου μιᾶς ἑρμηνείας",
+          "candidate_score": 0.595997,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2009",
+          "psc_text": "etwa <περιέχει,μόνον τῇ καινῇ διαθήκῃ. οὐκ οἶδα δέ, εἰ καὶ τὸ εὐαγγέλιον ὁμοίως τῷ Μαρκίωνι ῥᾳδιουργεῖ>*, Vgl. S. 188,3f 9 δυσχερὴς *]δυσχερὲς V M 10 εἰπεῖν*] ἰδεὶν V M 11 ἔγνωμεν τῶν αὐτοῦ am zeilenende nachgetragen V corr 14 κατὰ2]εἰς?* 15f τῷ . . . τῷ εἰρημένῳ*]τὸ . . . τὸ εἰρημένον V M 190-21 διδάσκων μὴ-γίνεται am Rande nachgetragen V corr 20 μάμος*] γάμου V M σεται δὲ ὁ τοιοῦτος καὶ διελεγχθήσεται ἀπὸ μὲν τῆς ἤδη πρὸς τὸν αὐτοῦ ἐπιστάτην ἀντιθέσεως, διὰ πολλῶν ποιησαμένων ἡμῶν τὴν πρὸς αὐτὸν ἀντιλογίαν τε καὶ ἀνατροπήν, ἐν ὁποίαις τε καὶ ὁπόσαις συνάδει τὸ εὐαγγέλιον τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ, καὶ ὡς αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν ὁμολογεῖ τὸ ποίημα τοῦ κόσμου εῖναι ἴδιον καὶ αὐτοῦ, καὶ τοῦ πατρὸς εἶναι τὴν κτίσιν, ὥς γε μάλιστα συνελόντι φράσαι κορυφαιότατόν τι ῥῆμα παρὰ τῷ ἁγίῳ Ἰωάννῃ εἰρημένον, τό »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν",
+          "candidate_score": 0.59593,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1244",
+          "psc_text": "δύο σου λέξεις διέπεσον, καὶ 3 Mark. 7, 11 — 11 Matth. 19, 8 — 14 Matth. 19, 6 — 15 Matth. 19, 5 — 20 Gen. 2, 18 — 22 Gen. 2, 23 — 24 Gen. 2, 24 V Μ S (Ss) Ausgg. 7 * <νομοθετηθέντα> * 15 * etwa <συνιστάνων> 16 αὐτοῦ2 < M 18 ὅ οἶν nachgetragen V corr 29 βουλήσει *] ι aus ει Vcorr βούλησις M οὐ πόρρωθεν, ἀλλὰ ἀπ᾿ αὐτῆς τῆς χρήσεως. καὶ ὅτι μὲν νομοθεσία θεοῦ ἔστιν, τοῦτο δῆλον. πανταχοῦ δὲ θεὸς νομοθετεῖ τὰ μὲν εἰς χρόνους, τὰ δὲ εἰς τύπους, τὰ δὲ εἰς άποκάλυψιν τῶν μελλόντων ἔσεσθαι ἀγαθῶν, ὦν ἐλθὼν ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἔδειξε τὴν πλήρωσιν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ. 10. Τὰ δὲ τῆς παρὰ σοὶ ἑτέρας θεῶν διαιρέσεως τριχῆ πάλιν διαιρεθείσης ἐπαναλαβὼν καὶ αὐτὰ δείξω παρὰ σοὶ σεσυκοφαντημένα καὶ οὐκ ἄλλο τι ὄν ἀλλὰ γόητος τὸ ἔργον. ποῖος γὰρ ἡμῖν",
+          "candidate_score": 0.595643,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_912",
+          "psc_text": "vgl. S. 335, 21 ff V Μ 3 οὐχ aus οὐκ V οὐκ M 4 καὶ] * 6 * etwa 〈προάγων〉 * | ἐλλιπῶς, ι statt ει Vcorr 13 γεννητῆς Μ 16 * etwa εἶναί σε > * 18 τὸ ὄνομα Χριστοῦ V 18f ἐπικαλεῖσθαι Μ 20 εἶχες Μ | ἂν hineingeflickt Vcorr < Μ 21 οὐ vor σύνεσιν getilgt Vcorr 22 διὰ auf Rasur statt παρὰ Vcorr | * etwa 〈δύνηται〉 * 26 αὐτὸν γεγενῆσθαι am Rande nachgetragen Vcorr < 27 τὸν < V | υἱὸν] Χριστὸν? *, nach S. 337, 1 u. Καὶ τί μοι ἔτι διατρίβειν ἐν ἁλίμοις καὶ ἀμπώτεσι τόποις, πῆ μὲν ἐπικλυζομένοις πῆ δὲ καταξηραινομένοις, ἐξ ὠνπερ Μύων ἐκβράσματα πολλάκις γίνεται καὶ τοῖς ποσὶ τῶν τὰς ὄχθας τούτων μετιόντων τῶν τόπων ἐκ τοῦ ἀνὰ μέσον τῶν Ἰχθύων τινὰ ἰοβόλα εἶναι, τρυγόνας δέ φημι καὶ δρακαίνας καὶ καρχαρίας καὶ σμυραίνας, ὡς καὶ ἤδη προείρηται) βλάβην ἐμποιεῖ.",
+          "candidate_score": 0.595005,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_203",
+          "psc_text": "dazu Schürer, Gesch. d. jüd. 122A. 24 Strack, Einl. in den Talmud4 S. 19f V M 2 μὲν V corr < V Μ 7 μολυσμοὺς *] καθαρισμοὺς VM 11 πορφύρας + ἃς M νομίσῃ * (Conj. potent., vgl. Index)] νομίσει V Μ 12 περὶ < M κατασκευασμένας M 17 εἰώθασιν aus εἴωθαν hergestellt Vcorr 18 ἕνεκα M 19 > * 20 γὰρ *] δὲ VM <φησιν> * 23 δὲ *] γὰρ V M 27 αὐτοῖς V 28 δῆθεν < M | τῶν] Μωυσέως τοῦ προφήτου <φερομένη> δευτέρα δὲ εἰς τὸν αὐτῶν Ἀκίβαν οὕτω καλούμενον ἢ Βαρακίβαν· ἄλλη δὲ εἰς τὸν Ἀδδᾶν ἢ Ἀνναν τὸν καὶ Ἰούδαν· ἑτέρα δὲ εἰς τοὺς υἱοὺς Ἀσαμωναίου. ἐκ τούτων τῶν τεσσάρων δευτερώσεων ὅσα παρ’ αὐτοῖς νενόμισται οἰήσει σοφίας (ἀσοφίας δὲ τὰ πλεῖστα), αὐχεῖται καὶ ᾄδεται καὶ ἐν τάξει προκριτέας διδασκαλίας βοᾶταί τε καὶ φημίζεται. Κατὰ Φαρισαίων, ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ <αἱρέσεως> γݲ Ταύταις ταῖς δυσὶν αἱρέσεσιν κατ᾿",
+          "candidate_score": 0.594905,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2663",
+          "psc_text": "U 6 τόπῳ + <φησίν>?* | vor οὖτος + ὄτι U 7 ἀκούετε U 9 τῷ *] τὸ M U | αευ 2 <Μ 12 τοῦ 1 ] αὐτοῦ Μ | »ὁ« καὶ τοῦ <Μ 15 πολὺ] ποῦ Μ 18 τὸν <Μ 19 καὶ <U 20 λαμβάνον *] λήψεται Μ U | τὸν πατέρα ἐνυπόστατον Μ | vor ἐνυπόστατον 2 + καὶ Μ 21 καὶ 2 < U 24 γε < Μ | μήτε *] μὴ Μ U 25 συναλοιφὴν *] συναληφὴν Μ συναλιφὴν U υἱόνκ, τὸ ἅγιον πνεῦμα σχηματίζεται ἐν εἴδει περιστερᾶς διὰ τὸ ἀπτάνεσθαι φύσει ἐνυπόστεατον τὸ πνεῦμα. πόθεν δὲ ἀλλαχόθεν οὐκ ἔχομεν δεῖξαι κατὰ τούτων τῶν τὴν φρενοβλάβειαν ἑαυτοῖς ἐγκισσώντων; εἰ μὲν γὰρ ἀληθεύει ἠ αὐτῶν διάνοια καὶ ὁ λόγος ὁ ἕωλος καὶ μὴ ἔχων σύστασιν μήτε δύναμιν μήτε συνέσεως λογισμὸν ἤ ἔμφασιν, ἄρα γοῦν ἐκβλητίαι εἰσὶν αἱ γραφαί, αἱ πάντηῃ μὲν πατέρα πατέρα γινώσκουσαι καὶ υἱὸν",
+          "candidate_score": 0.594771,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1668",
+          "psc_text": "Χριστὸν ἀποστείλας, ἵνα τὰ ἀλλότρια λάβῃ. καὶ ποῦ ὁ ὅρος ὁ διρίζων τὰς τρεῖς ἀρχὰς κατὰ τὸν τοῦ ἀγύρ- V M 8 νοήσομεν Μ 10 ἰδίους] ἰουδαίους M 11 οὐχ, χ auf Rasur V corr | oὐκέτι πονηρὸ�� < Μ 19 ἑκάστου *] ἑκάστης, durchgestrichen Vcorr < Μ 20 περιεχομένου U corr] προεχομένου V M 22 τόπον angeflickt V corr 26 ἐπιβαλλόμενον aus ἐπιβάλλεσθαι V corr ἐπιβαλλόμενον Μ | ὑπὸ statt ἐκ V corr ἀπὸ Μ 28 οὗ τόπου τῷ] οὗ, ου u. τῷ auf Rasur V corr 29 κέκτισται *] κεκτίσθαι V M λέγω + <δὲ>? * 30 τόπῳ Corn.] τύπω V M του τῆς ὑποθέσεως λόγον; ζητηθήσεται γὰρ τέταρτός τις ἐπιεικέστατος καὶ τῶν τριῶν σοφώτερος, ὁριογνώμων τε καὶ ἐπιστήμων, ὃς τὰ μέτρα ἑκάστῳ διένειμέν τε καὶ τοὺς τρεῖς εἰρηνο.ποίησεν, ἵνα μὴ στασιάσαιεν πρὸς ἀλλήλους μηδὲ εἰς τὰ ἄλλου ἄλλος ἀποστέλλοι. καὶ οὑτος μὲν πείσας τὰς τρεῖς ἀρχὰς εὑρεθήσεται",
+          "candidate_score": 0.594562,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_447",
+          "psc_text": "Jes. 28, 10 — 26 vgl. Matth. 13, 27 V M ’ 4 f εὐθυέ////λεγ////κτα, hinter έ υ. γ Rasur Y 5 τὰ τῆς μυθώδους αὐτῶν ////// πλάνης διδάγματα, ους auf Rasur u. hinter αὐτῶν Rasur von 3 — 4 Buchstaben V corr | <ἀν> εχέγγυα * 6 Προύνεικον, ει aus ι V 7 ἀκρασίας *, vgl. S. 268 3] ἐκκαρδίας V M 7 ἐξέρευξις, ρευξι auf Rasur V Ι πάντα M προυνεικευόμενον, ει aus ι V 9 vor λέξις + ἡ M Ι προυνεικεῦσαι aus ἐπρουνίκευσε V corr Ι ταύτην V 10 ἐρωτικὰ] Ἑλληνικὰ V 11 f προύνεικον, ει aus ι V 12 καυλαυκαὺκ V 12 f οὐκ ἂν hineingeflickt Ycorr 14 <εἰσέτιώ * | Ἑβραϊσὶ *] Ἑλληνιστὶ V M 18 εἰς hineingeflickt V corr εἰς τὴν < 19 καυλαυκαὺκ V 21 ἐπ’ < M 22 τελειώτατα M 23 γεγραμμένον ein σαυλασαῦ < M 24 καυλαυκαὺκ beidemale V 27",
+          "candidate_score": 0.593913,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2537",
+          "psc_text": "ὡς ἐμέ· αὐτοῦ ἀκούσατε. Μωυσῆς δὲ ἄνθρωπος ἦν· ὁ οὖν ἐκ θεοῦ ἐγειρόμενος Χριστὸς 7ff Matth. 12, 31f — 16ff Math. 12, 32 — 21 Luk. 12, 9 — 23 Math. 10, 33 — Math. 10, 32 — 25 Deut. 18, 15 — 27 zu Χριστὸς vgl. Hippolyt refut. VII 35, 2; S. 222, 8ff Wendland ὔστερον ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ κεχωρηκέναι τὸν Χριστὸν ἄνωθεν κατεληθότα ἐν εἴδει περιστερᾶς, ὄθεν οὐ πρότερον ὄ εἶναι τὸν Χριστὸν προσαγορεύει. θεὸν δὲ οὐδέποτε τοῦτον γεγονέναι αὐτὸν θέλουσιν ἐπὶ τῇ καθόδῳ τοῦ πνεύματος Χ 23, 2;S. 282, 6ff M U 1 τὸν < U 4 ἄνθρωπον—γενόμενον <Μ | ἐν σαρκὶ < U 5 εν <U 11 ἀσφαλίσασθαι U | vor τῶν + τὴν Μ 13 δι᾿] δὲ Μ 17 f οὔτε . . . οὔτε] οὔδε(!) . . . οὔδε Μ 20 δείκνυσι U | τῶν < U 21 αὐτοῦ] αὐτοὺς U",
+          "candidate_score": 0.593283,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_771",
+          "psc_text": "οὕτως λαμβάνει τὸ ὕδωρ ἐν τῇ χειρὶ καὶ ῥαίνει ἑκάστῳ φούρνακι ἐκ τοῦ υδατος. καὶ ἀνελύετο μὲν τὰ φάρμακα, τὸ πῦρ δὲ ἐνώπιον πάντων ἀνεβλύστανεν. οἱ δὲ παρόντες ὄχλοι κραυγάσαντες »εἷς θεός, ὁ βοηθῶν τοῖς Χριστιανοῖς« ἀνεχώρησαν. πολλάκις δὲ κακούντων τὸν ἄνδρα ἐκείνων, εἰς ὕστερον μέρος τι τοῦ ναοῦ ἐν Τιβεριάδι οἰκοδομήσας καὶ μικρὰν ἐκκλησίαν ἀποτελέσας οὕτως ἐκεῖθεν ἀ��εχώρησεν, ἐν Σκυθοπόλει δὲ ἐλθὼν κατέμεινεν. ἐν Διοκαισαρείᾳ δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ τελείως ᾠκοδόμησε. ταῦτα δὲ πραχθέντα καὶ ἐνταῦθά μοι ἐπιμνησθέντα ἕνεκεν τῆς τῶν βίβλων ἑρμηνείας, πῶς ἀπὸ Ἑλληνίδος τὸ εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Ἰωάννην εἰς Ἑβραΐδα μετέπεσε καὶ αἱ Πράξεις τῶν ἀποστόλων, ἔως ὡδε τὰ τῆς ἱστορίας καὶ ὑφηγήσεως ἐχέτω. 13. Ἐπάνειμι δὲ τὴν κατὰ Ἐβίωνος ποιούμενος ἀκολουθίαν· διὰ γὰρ τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον προϊὼν ὁ λόγος τὴν ἀκολουθίαν V Μ 2 τῆς, ῆς auf Rasur u. nachher Rasur v. 4 — 5 Buchstaben V | γενομένης Μ | αγκανείας Μ 4",
+          "candidate_score": 0.592628,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1030",
+          "psc_text": "VM propenskis lat. 14 δολίως] ῥαδίως, aber getilgt u. dafür am Rande δολίως 15 ἐδρασαίαν Μ 19 Ε; *] superiore lat. | ἐν σκιᾶς] in umbra lat. | κενωματος Ausgg.] σκηνώματος VM vacuitatis lat. 22 δὲ *] τε VM autem lat. 〈ἄνω〉 Ausgg.] sujjerioreni. lat. 23 ἐπεκτα///θέντα, ν ausradiert Vcorr ἐπικτανθέντα Μ 24 τοῦτο] haec lat. 25 Ε; Dind.] illam lat. τωι. ἔχουσά τινα ὀδμῆν ἀφθαρσίας ἐγαταλειφθεῖσαν αὐτῇ Ε; τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. διὸ καὶ αὐτὴν τοῖς ἀμφοτέροις ὀνόμασι καλεῖσθαι, Σοφίαν τε πατρωνυμικῶς (ὁ γὰρ πατὴρ αὐτῆς Σοφία κλῄζεται) καὶ Πνεῦμα ἅγιον ἀπὸ τοῦ περὶ τὸν Χριστὸν πνεύματος. μορφωθεῖσαν δὲ αὐτὴν καὶ ἔμφρονα γενηθεῖσαν, παραυτίκα δὲ κενωθεῖσαν τοῦ ἀοράτως αὐτῇ συνόντος Λόγου τουτέστιν τοῦ Χριστοῦ, ἐπὶ ζήτησιν ὁρμῆσαι τοῦκαταλιπόντος αὐτὴν φωτὸς καὶ μὴ δυνηθῆναι καταλαβεῖν αὐτὸ διὰ τὸ κωλυθῆναι ὑπὸ τοῦ Ὅρου. καὶ ἐνταῦθα τὸν Ὅρον κωλύοντα αὐτὴν τῆς εἰς τοῦμπροσθεν ὁρμῆς εἰπεῖν »Ἰαώ«· ὅθεν τὸ Ἰαὼ ὄνομα",
+          "candidate_score": 0.592589,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_446",
+          "psc_text": "ὑποσποράν; καυλακαῦ γὰρ ἐν τῷ Ἠσαίᾳ γέγραπται, λέξις τις οὖσα ἐν τῇ δωδεκάτῃ ὁράσει, ἔνθα λέγει »θλίψιν ἐπὶ θλίψιν, ελπίδα ἐπ' ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου«· ὡς καὶ αὐτὰ τὰ Ἑβραϊκὰ ῥήματα τελειότατα ἐνταῦθα παραθήσομαι αὐταῖς λέξεσιν ὥς ἐστι γεγραμμένα· μένα· τὸ γὰρ σαυλασαῦ σαυλασαῦ ἑρμηνεύεται θλίψις ἐπὶ θλίψιν, καυλακαῦ καυλακαῦ ἐλπὶς ἐπ' ἐλπίδι, ζιηρσὰμ ζιηρσὰμ ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου. ποῦ οὖν ἡ τούτων μυθολογία; ποῦ ἡ κίσσησις τῆς φαντασιολογίας; πόθεν τῷ κόσμῳ τὰ ζιζάνια; τίς ὁ ἀναγκάσας εἰς ἑαυτοὺς ἐπισπάσασθαι ὄλεθρον τοὺς ἀνθρώπους; εἰ μὲν γὰρ γινώ- 6ff vgl. unten haer. 37, 6, 1 ff — 20 Jes. 28, 10 — 26 vgl. Matth. 13, 27 V M ’ 4 f εὐθυέ////λεγ////κτα, hinter έ υ. γ Rasur Y 5 τὰ τῆς μυθώδους αὐτῶν ////// πλάνης διδάγματα, ους auf Rasur u. hinter αὐτῶν Rasur von 3 — 4 Buchstaben V corr | <ἀν> εχέγγυα * 6 Προύνεικον, ει",
+          "candidate_score": 0.592095,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1487",
+          "psc_text": "V corr 14 Προύνεικος, ει aus ι V corr 16 ἀνθρώπω zu ἄνω ändert V corr ἄνω M | γεγονὸς 19 ἤτουν VM 20 ὑπ᾿ αὐτῶν *] ὑπ᾿ αὐτοῦ VM 26 > * | τὴν2 nachgetragen Vcorr δὲ εἰ τὴν γνῶσιν δίδωσιν, ἐν ἀπάτῃ καταγγέλλεται ἠπατηκέναι τὴν Εὔαν; ὁ δὲ δί ἀπάτης γνῶσιν ἐντιθεὶς οὐκέτι γνῶσιν δίδωσιν, ἀλλὰ ἀντὶ γνώσεως ἀγνωσίαν, ὡς καὶ ἀληθῶς ἔστιν ἰδεῖν ὅτι τοῦτο ἐν αὐτοῖς τελειοῦται. ἀγνωσίαν γὰρ ἔχοντες γνῶσιν ταύτην νομίζουσιν, ἐν τούτῳ ἀληθεύοντες ἐν τῷ τὴν ἑαυτῶν γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν λέγειν. 7. Φέρουσι δὲ καὶ ἄλλας μαρτυρίας λέγοντες ὅτι καὶ Μωυσῆς έν τῇ ἐρήμῳ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὕψωσε προστησάμενος, ἴνα ἴαμα τοῖς ὑπὸ ὄφεως δακνομένοις γένηται. εἶναι γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος ἰατικὸν τοῦ δήγματος λέγουσι. πάλιν δὲ καθ’ ἑαυτῶν ταῦτα ὁρίζονται. εἰ γὰρ ὄφεων ἠν τὰ δήγματα, βλαβερὰ δὲ ταῦτα, ἄρα ὁ ὄφις οὐκ ἀγαθός. τὸ δε ὑψωθὲν ὑπὸ Μωυσέως τότε",
+          "candidate_score": 0.591389,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_702",
+          "psc_text": "V corr 3 τόπου *] νόμου 5 καταλύων Μ 10 hinter ἦλθεν ein μὲν getilgt V corr 11 hinter δεσμοῖς angeflickt τοῖς V corr 12 μείζονα, ο aus ω Vcorr 13 οὕτω M 15 σχέσει ausradiert, jedoch nicht ersetzt Vcorr 16 ἐντελέστερα, ρα auf Rasur Vcorr Ι οὖν auf Rasur statt δὲ / / / / Vcorr 20 θεοῦ] χριστοῦ M 21 ἁγίου < M 23 ἐξεπέσετε, ε statt α Vcorr 24 οὖν V τούτους κέκτηνται μῖσος, ἀλλὰ καὶ ἀνιστάμενοι ἕωθεν καὶ μέσης ἡμέρας καὶ περὶ τὴν ἑσπέραν, τρὶς τῆς ἡμέρας ὅτε εὐχὰς ἐπιτελοῦσιν ἑαυτοῖς ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἐπαρῶνται αὐτοῖς καὶ ἀναθεματίζουσι, τρὶς τῆς ἡμέρας φάσκοντες ὅτι »ἐπικαταράσαι ὁ θεὸς τοὺς Ναζωραίους«. δῆθεν γὰρ τούτοις περισσότερον ἐνέχουσι, διὰ τὸ ἀπὸ Ἰουδαίων αὐτοὺς ὄντας Ἰησοῦν κηρύσσειν εἶναι <τὸν> Χριστόν, ὅπερ ἐναντίον πρὸς τοὺς ἔτι Ἰουδαίους, τοὺς τὸν Ἰησοῦν μὴ δεξαμένους. ἔχουσι δὲ τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον πληρέστατον Ἑβραϊστί. παρ' αὐτοῖς γὰρ",
+          "candidate_score": 0.590826,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_105",
+          "bdc_text": "tribus enim locis in cęsarem movet , in Inferiori GermaniaIn den Niederlanden. , in reg[ no ]Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3389",
+          "psc_text": "ἐξ ἀπόρων τόπων διαχυθέντων ἡμῶν τῶν σωμάτων, τῶν μὲν τέφραν τῶν δὲ ἐν θαλάσσῃ τῶν δὲ ὑπὸ σαρκοβόρων οἰωνῶν τῶν δὲ ὑπὸ θηρίων τῶν δὲ ὑπὸ σκωλήκων φθαρέντων, * φέρει. 1 Psal. 29, 2 — 3 Prov. 24, 42 — 13 Prov. 24, 42 — 19 Job. 2, 19 — 21f vgl. Jes. 40, 28 M U 1 ὁ < U | Σαλομῶν U 2 εἰς τὴν] ἕκτην M | ἐκεῖσε] ἐν Σιὼν M 4 ἔξοδον λέγων — ἀπαλλαγήν hinter ἀγρόν M | φησίν < M 6 vor + τὸν U | τε 1 < M | ἄστυ, λογίοις] ἄστειο λόγοις M 7 κατ᾿ ἀγρὸν M 9 vor ἀδιακρίτως + Μ 10 ἐπειποῦσα κέκληκεν U | τί) * 11 αἰνιττομένη *] αἰνίττεται MU 12 τὸ διὰ — τέλος] διὰ τὴν ταφὴν καὶ τὸ τέλος U | διὰ τῆς ταφῆς ül. 13 σημαίνων Μ 14 ἀνοικοδομήσω M | οὐκ — τὸν",
+          "candidate_score": 0.590724,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1491",
+          "psc_text": "ἀληθὲς VM 5f γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν *] ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν γνῶσιν VM | καὶ ἀγνωσίαν]? * 9 εἶναι] εἰ M 10 δήγματος aus δείγματος Vcorr 13 οὐ nachgetragen Ycorr 14 δι᾿ nachgetragen Vcorr 15 θαυμαστῶν M | εἰ δι᾿ ὧν aus ἰδίων Vcorr 22 ἐγίγνετο V ρουσι δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ ῥητὸν πρὸς μαρτυρίαν οἱ αὐτοὶ λέγοντες ὅτι οὐχ ὁρᾷς ὡς εἶπεν ὁ σωτήρ, ὃν τρόπον ὕψωσε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐν ἄλλῳ τόπῳ, φασί, λέγει ὅτι »γίνεσθε φρόνιμοι ὡς ὁ ὄφις καὶ ἀκέραιοι ὡς ἡ περιστερά‘. καὶ τὰ εἰς σύμβολα διδασκαλίας ἡμῖν ἐκ θεοῦ καλῶς τεταγμένα οὑτοι εἰς τὴν ἑαυτῶν ἐπίνοιαν τὴν ἠπατημένην φέρουσιν. 8. Ὁ γὰρ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ θεὸς Λόγος, ὁ ἐκ πατρὸς πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ἀνάρχως καὶ ἀχρόνως γεννηθείς, οὐκ ὄφις (μὴ γένοιτο), ἀλλὰ κατὰ τοῦ ὄφεως αὐτὸς",
+          "candidate_score": 0.587789,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3205",
+          "psc_text": "Bonwetsch nach S] εἰς ἐκεῖνο δὲ M εἰς δὲ ἐκεῖνο U Ι πολυμόρφως U < S 8 βοῶσι < S Ι <ὅτι> * 8 f τῇ . . . <τὴν> * nach S; mit dem Gesetz hat er . . . . . . genannt] τὴν . . . ἡμῶν MU 9 ἐν <ἐν * nach vgl. S. 486, 21f Ι διαγωγὴν < S 10 σαρκῖνος MU 11 καὶ < M 11 κυριεύσσθαι < S 14 δριμέως] schnell S Ι τύ < M Ι δὲ < U Ι 15 δὲ ἐγὼ U 16 οὖν < U Ι ταῦτα λεγόντων αὐτῶν] dies Wort S Ι < M Ι ὑπεδύετο < M 16 f καὶ κατάπληξις < S 17 ἤδη < S 17 — 19 οὐ μόνον — βλασφημίας] hat sich uns der βε Irrtum υ. völlige Blasphemie fjezevjt S 19 ἐντολῆς] Übertretung S 21 ἀνατρέψαι 22 <δοθῆναι> Bonwetsch nach S 22",
+          "candidate_score": 0.587246,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_148",
+          "bdc_text": "Vellem , ut , dum casu ad Michaelem FroschoueriGemeint ist Froschauers Faktor Michael Schwyzer .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2210",
+          "psc_text": "μαθηταῖς Μ |κυρίου] χριστοῦ U 4 ἔχειν ἡγησάμενοι *] εἰσηγησάμενοι ΜU 7 f καταθλάσαντες] καὶ κολάσαντες Μ 8 τῆς αἱμορροίας ἐχίδνησ M | ἐοικυίας ἧς Dind. Öh.] ἐοικυία ἧς U ἡ κύησις Μ 8f τὸ αἷμα < Μ 9 ἐκβάλλει U 10 ἄφθορον Μ 11 τὸ1 < Μ |πρὸς] εἰς U 11f ἀποφέρεσθαι U 12 * etwa <σχηματιζομένη> * | δῆθεν hinter αἷμα (Ζ. 11) U 14 προσερχόμενοι U 17 Unterschrift κατὰ τῶν καταφρύγα ἤτοι μοντανιστῶν καλουμένων ἢ καὶ τασκοδρουπτῶν κݲηݲ ἢ καὶ μݲηݲ Μ 19 συνέπονται U | τῆς δὲ ἀκολουθίας] ἢ καὶ ΜU 21 τε < Μ | <τοῖς> * 22 κατὰ Φρύγα Μ 23 Κυϊντιλλιανοὶ *] κατὰ φρύγα ΜU τῇ Πεπούζῃ ἢ Κυΐντιλλαν ἢ Πρίσκιλλαν (οὐκ ἔχω <γὰρ> ἀκριβῶς λέγειν), μίαν δὲ ἐξ αὐτῶν ὡς προεῖπον ἐν τῇ Πεπούζῃ κεκαθευδηκέναι καὶ τὸν Χριστὸν πρὸς αὐτὴν ἐληλυθέναι συνυπνωκέναι τε αὐτῇ τούτῳ τῷ τρόπῳ, ὡς ἐκείνη ἀπατωμένη ἔλεγεν· »ἐν",
+          "candidate_score": 0.585936,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 18,
+      "cf_id": "cf025",
+      "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II",
+      "max_score": 0.681377,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1367",
+          "psc_text": "se ipsis fratribus qui corriguntur agnoscant. Quamvis plerumque etiam dignum est ut eosdem quos corrigimus tacita nobis cogitatione praeferamus. Illorum namque per nos vitia disciplinae vigore feriuntur; in his vero quae ipsi committimus ne verbi quidem ab aliquo invectione laceramur. Tanto ergo apud Dominum obligatiores sumus quanto apud homines inulte peccamus. [Vet. XXIII.] Disciplina autem nostra subditos tanto divino judicio liberiores reddit, quanto hic eorum culpas sine vindicta non deserit. Servanda itaque est in corde humilitas, et in opere disciplina. Atque inter haec solerter intuendum, ne dum immoderatius custoditur virtus humilitatis, solvantur jura regiminis; et dum praelatus quisque plus se quam decet dejicit, subditorum vitam stringere sub disciplinae vinculo non possit. Teneamus ergo exterius quod pro aliorum utilitate suscipimus, teneamus interius quod de nostra aestimatione sentimus. Sed tamen decenter quibusdam erumpentibus signis tales nos apud nos esse ipsi etiam qui nobis commissi sunt non ignorent, ut et de auctoritate nostra",
+          "candidate_score": 0.681377,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_249",
+          "psc_text": "Veritas dicit: Vae vobis divitibus, qui hic habetis consolationem vestram (Luc. VI, 24) . Sed sanctus vir qui hoc luget, quia ab aeternis gaudiis cecidit, consolationem de temporalibus non admittit, dicens: Negavi consolari animam meam. Ac si aperte dicat: Qui de temporalium amissione non lugeo, de temporalium abundantia consolari nequaquam possum. Cui tanquam si nos audientes ista diceremus: Quid igitur quaeris, qui consolari in his quae mundi sunt renuis? illico adjecit: Memor fui Dei, et delectatus sum (Psal. LXXVI, 4) . Ac si aperte dicat: Terrenarum rerum me nec abundantia refovet, auctoris autem mei quem adhuc videre non valeo. vel sola memoria delectat. Haec est igitur amaritudo sapientiam, quia dum spe in alta erecti sunt, nullis hic gaudiis animum sternunt. Hinc enim scriptum est: Cor sapientium ubi tristitia est, et cor stultorum ubi laetitia (Eccle. VII, 5) . Hinc Jacobus dicit: Miseri estote, et lugete, et plorate, et risus vester",
+          "candidate_score": 0.676892,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_84_86",
+          "bdc_text": "Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt . Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ;",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_39",
+          "psc_text": "sublimibus suis. Sequitur: CAPUT XIII [Rec. IX]. VERS. 3.---Nunquid est numerus militum ejus? 18. Angelorum numerus etsi Deo finitus, hominibus est infinitus.---In cognitione humanae rationis supernorum spirituum numerus non est, quia quanta sit illa frequentia invisibilis exercitus nescit; de quo per Danielem dicitur: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei (Daniel., VII, 10) . Supernorum civium numerus infinitus et definitus exprimitur, ut qui Deo est numerabilis, esse hominibus innumerabilis demonstretur. Quamvis aliud est assistere, aliud ministrare. Assistunt enim illae procul dubio potestates, quae ad quaedam hominibus nuntianda non exeunt. Ministrant vero hi qui ad explenda officia untiorum veniunt, sed tamen ipsi quoque contemplatione ab intimis non recedunt. Et quia plures sunt qui ministrant, quam hi qui principaliter assistunt, assistentium numerus quasi defininitus, ministrantium vero indefinitus ostenditur. Vet. VIII] 19. Dei milites cur dicantur.---Angelicos vero spiritus recte Dei milites dicimus, quia decertare eos contra potestates aereas non",
+          "candidate_score": 0.673232,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_83_85",
+          "bdc_text": "- Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt . Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_39",
+          "psc_text": "sublimibus suis. Sequitur: CAPUT XIII [Rec. IX]. VERS. 3.---Nunquid est numerus militum ejus? 18. Angelorum numerus etsi Deo finitus, hominibus est infinitus.---In cognitione humanae rationis supernorum spirituum numerus non est, quia quanta sit illa frequentia invisibilis exercitus nescit; de quo per Danielem dicitur: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei (Daniel., VII, 10) . Supernorum civium numerus infinitus et definitus exprimitur, ut qui Deo est numerabilis, esse hominibus innumerabilis demonstretur. Quamvis aliud est assistere, aliud ministrare. Assistunt enim illae procul dubio potestates, quae ad quaedam hominibus nuntianda non exeunt. Ministrant vero hi qui ad explenda officia untiorum veniunt, sed tamen ipsi quoque contemplatione ab intimis non recedunt. Et quia plures sunt qui ministrant, quam hi qui principaliter assistunt, assistentium numerus quasi defininitus, ministrantium vero indefinitus ostenditur. Vet. VIII] 19. Dei milites cur dicantur.---Angelicos vero spiritus recte Dei milites dicimus, quia decertare eos contra potestates aereas non",
+          "candidate_score": 0.671795,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_139_141",
+          "bdc_text": "The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in : Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit . Tigurini , Bernenses , Basilienses , Scafhusii tanta laude vehuntur apud exteros ob ea , quę hactenus egerunt pro voto cęsaris , ut nemini sit dubium , quin in futurum et utilitate per occasionem non sint vacaturi .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2840",
+          "psc_text": "Tanto quippe locupletius ditabitur, quanto et manifestius innotescit quod ad finem praesentis vitae temporalitas urgetur. Praedicatores namque sanctae Ecclesiae benedictione extremi temporis Psalmista ditari conspexerat, cum dicebat: Adhuc multiplicabuntur in senecta uberi, et bene patientes erunt, ut annuntient (Psal. XCI, 15) . In senecta scilicet uberi multiplicantur, quia cum eorum vita differtur, semper ad melius fortitudo producitur, eisque per augmentum temporum crescunt etiam lucra meritorum. Bene autem patientes sunt ut annuntient, quia coelestia praedicantes, tanto robustius adversa tolerant, quanto et per tolerantiam suam animarum commoda locupletius reportant. Sequitur: CAPUT XVI [Rec. XI]. VERS. 12, 13.---Et facta sunt ei quatuordecim millia ovium, et sex millia camelorum, et mille juga boum, et mille asinae; et fuerunt ei septem filii, et tres filiae. 36. In duplicatis Job armentis et gregibus, aggregata fidelium universitas designatur: innocentium, in vitiis olim superbientium, jugo legis subditorum, gentilium.---Quod septem millia ovium, et tria millia camelorum, et quingenta juga",
+          "candidate_score": 0.668998,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1150",
+          "psc_text": "regiminis ad culpam prorumpitur elationis, atque apud districtum judicem ipsa elatio impietas aestimatur, bene de Domino per Eliu dicitur: Qui vocat duces impios. De ipso quippe ducatu dum superbiunt, exemplo suo subditos ad impietatem trahunt. 55. Alios judicans, superno judici assidue se sistat. Potestas accepta non honor, sed onus aestimanda. Ambitus infinita mala. Cura pastoralis nec cupiditate amplectenda, nec formidine deferenda.---Unde magnopere curandum est ut qui regendis hominibus praefertur, apud se intra secretarium mentis in cathedra praesideat humilitatis. Cumque judicanti ei a caeteris foris assistitur, vigilanti oculo incessanter aspiciat, cui quandoque judici ipse de his judicandus assistat, ut quanto nunc ante eum quem non videt, sollicitius trepidat, tanto eum cum viderit securior cernat. [Rec. XVI.] Penset ergo qui ad satisfaciendum districto judici de sua tantummodo anima fortasse vix sufficit, quia quot regendis subditis praeest, reddendae apud eum rationis tempore, ut ita dicam, tot solus animas habet. Quae nimirum cogitatio, si",
+          "candidate_score": 0.664718,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_127_129",
+          "bdc_text": "Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in : Der Reformation verpflichtet . Gestalten und Gestalter in Stadt und Landschaft Basel aus fünf Jahrhunderten , hg. vom Kirchenrat der Evangelisch-reformierten Kirche Basel-Stadt , Basel 1979 , S. 10f. scripta consuliJa kob Meyer. , Oecolampadio et Grynęo et propter synodum Die Pfarrer hatten den gesamten Rat zur Synode vom 12 .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_78",
+          "psc_text": "ipsas Ecclesias non inconvenienter accipere, quae multae unam catholicam faciunt toto terrarum orbe diffusam. Unde et septem Ecclesiis scribit Joannes apostolus, ut unam catholicam septiformis gratiae plenam spiritu designaret (Apoc. I, 4; II, 29) . Et de Domino novimus dixisse Salomonem: Sapientia aedificavit sibi domum, excidit columnas septem (Prov. IX, 1) . Qui ut id de septem Ecclesiis se dixisse innotesceret, secutus etiam sacramenta ipsa diligenter inseruit, dicens: Immolavit victimas, miscuit vinum, et proposuit mensam, 551 misit ancillas suas, ut vocarent ad arcem et maenia civitatis: Si quis est parvulus, veniat ad me (Ibid.) . Immolavit enim Dominus victimas, seipsum offerendo pro nobis. Miscuit vinum, praeceptorum suorum poculum ex narratione historica et intelligentia spiritali contemperans. Unde alias dictum est: Calix in manu Domini, vini meri, plenus est misto (Psal. LXXIV, 9) . Et posuit mensam, id est Scripturam sacram, quae fessos ad se atque a saeculi oneribus venientes pane verbi",
+          "candidate_score": 0.659324,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_6_8",
+          "bdc_text": "oben Nr. 1630 , Anm. 16. . Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_143",
+          "psc_text": "si aperte dicat: Ego ex me aliquid nescio; sed quidquid de veritate sentio, hoc ex ejusdem Veritatis largitate comprehendo. Vos idcirco recta non sapitis, quia hanc eamdem vestram sapientiam non Dei manui, sed vobismetipsis datis. Nam hostes sanctae Ecclesiae, si quid veri aliquando sentiunt, id propriis 565 viribus tribuunt; et tanto magis se privant superna sapientia, quanto illam quasi ex suo ingenio habere privatam volunt. Quibus aliquando datur ad judicium suum ut recte quidem aliqua sciant, sed ex ipsa hac scientia obligatiores ad poenam fiant. Unde apte subditur: CAPUT XII [Vet. VII]. VERS. 12.---Ecce vos omnes nostis, et quid sine causa vana loquimini? 19. Quibusdam datur ad judicium ut recte nonnulla sciant.---Scriptum est: Servus qui cognovit voluntatem domini sui, et non praeparavit, et non fecit secundum voluntatem ejus, vapulabit multis. Qui autem non cognovit, et non fecit digna, plagis vapulabit paucis (Luc. XII, 47) . Rursumque scriptum est: Scienti igitur",
+          "candidate_score": 0.658186,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85_87",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1961",
+          "psc_text": "pravis non auditur.---Qui tamen concentus reprobis dormit, quia eorum cordibus nequaquam per vocem compunctionis innotescit. Non enim considerare illam desiderabilem supernorum civium frequentiam student, nullo ardoris radio illa solemnitatis internae festa conspiciunt, nulla in intimis contemplationis penna sublevantur. Solis namque visibilibus serviunt, et idcirco nihil supernae suavitatis intrinsecus audiunt, quia eos, sicut superius diximus, in aure cordis curarum saecularium surdi tumultus premunt. Quia igitur occulti dispensatione judicii quod aliis aperitur aliis clauditur, quod aliis detegitur aliis occultatur, dicatur recte: Quis enarrabit coelorum rationem, et concentum coeli quis dormire faciet? Quod tamen tunc nobis latius innotuit, cum Redemptor noster per dispensationis 966 mysterium apparens, et indignis misericordiam praebuit, et eos a se qui digni videbantur exclusit. Unde hic quoque apte subjungitur: CAPUT VI [Vet. X, Rec. VI]. VERS. 38.---Quando fundabatur pulvis in terram, et glebae compingebantur. 22. Peccatores pulveri similes, quolibet tentationis flatu rapiuntur. Spiritus sancti gratia solidantur, et charitate compinguntur.---Quis",
+          "candidate_score": 0.656671,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_106",
+          "psc_text": "judicaturus venerit, qui una voce hostes suos perculit, etiam cum judicandus venit? Quod est illud judicium quod immortalis exerit, qui in una voce non potuit ferri moriturus? Quis ejus iram toleret, cujus et ipsa non potuit mansuetudo tolerari? Consideret ergo vir sanctus, et dicat: Cum vix parvam stillam sermonum ejus audierimus, quis poterit tonitruum magnitudinis illius intueri? LIBER DECIMUS OCTAVUS. 557 (Continet expositionem capitum XXVIII et libri Job usque ad versum 21 dimidiatum, secundum multiplices sensus). [Rec. I.] 1. Scripturae sacrae obscuritas ad altiorem ejus sensum investigandum nos movet.---Plerumque in sacro eloquio sic nonnulla mystica describuntur, ut tamen juxta narrationem historicam prolata videantur. Sed saepe dicta talia in eadem historica narratione permista sunt, per quae superficies historiae cuncta cassetur: quae dum nil historicum resonant, aliud in eis inquirere lectorem cogunt. His enim dictis quae aperta credimus, cum interjecta aliqua obscurius invenimus, quasi quibusdam stimulis pungimur, ut ad aliqua altius intelligenda",
+          "candidate_score": 0.653914,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1096",
+          "psc_text": "potest ad petrectae gaudia libertatis, nisi prius debitum solverit humanae conditionis. Conversus autem quisque sibi caute sollicitus, tacite secum considerare non cessat, aeternus judex quam districtus adveniat, suumque terminum quotidie prospicit, et ante severitatem tantae justitiae quas rationes vitae suae sit positurus attendit. Etsi cuncta prava opera, quae intelligere potuit, devitavit, venturus tamen coram districto judice, illa magis quae in semetipso non intelligit, pertimescit. Quis enim considerare valeat quanta mala per momenta temporum ipsis inconstantibus cogitationum motibus perpetramus? Facile est enim opera perversa vitare, sed nimis difficile est ab illicita cogitatione cor tergere. Et tamen scriptum est: Vae vobis qui cogitatis inutile (Mich. II, 1). Et rursum: In die cum judicabit Dominus occulta hominum (Rom. II, 16) . Qui etiam praemisit: Inter se invicem cogitationum accusantium, aut etiam defendentium (Ibid., 15) . Et rursum: Labia dolosa in corde, et corde locuti sunt mala (Psal. XI, 3) . Et rursum: Etenim",
+          "candidate_score": 0.651638,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit . Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde . Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1389",
+          "psc_text": "Vel certe: Sed quae mihi fuerunt lucra, haec arbitratus sum propter Christum detrimenta (Philip. III, 7) . Unde et apte subditur: CAPUT XXX. VERS. 10.--- Revelabit quoque aurum eorum, ut corripiat; et loquetur, ut revertantur ab iniquitate. 56. Amore coelestis gloriae graviora fiunt peccata prius perpetrata.---Aurem ab iniquitate revelare est intellectum cognitionis aperire. Revelata vero aure unusquisque corripitur, quando intrinsecus aeternorum bonorum desiderium percipit, et quae mala extrinsecus perpetravit agnoscit Potest vero in catenis et funibus paupertatis poena etiam temporalis afflictionis intelligi, quia saepe qui jubentis verba non audiunt, ferientis verberibus admonentur, ut ad bona desideria saltem poenae trahant, quos praemia non invitant. Unde per Prophetam dicitur: In camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad le (Psal. XXXI, 9) . Si vero etiam flagella despiciunt, constat nimirum quod tanto illic gravioris vindictae supplicia sentiant, quanto hic majoris providentiae gratiam calcant. Unde et sequitur: CAPUT XXXI. VERS. 11,",
+          "candidate_score": 0.650396,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1527",
+          "psc_text": "hoc in Deo posse accipiant, quod prius de Deo ipsi metuebant. Judices quippe fiunt qui supernum judicium perfecte timuerunt, et aliena jam peccata incipiunt dimittere qui prius formidaverant ne retinerentur sua. Sed quia hoc ipsum judicium quod spiritaliter agitur modo a carnalibus non videtur, sunt nonnulli qui Deum res humanas curare non aestimant, et eas ferri fortuitis motibus putant. Contra quos recte subditur: CAPUT XVIII [Rec. XI]. VERS. 3.---Subter omnes coelos ipse considerat, et lumen illius super terminos terrae. 35. Dei erga summa et infirma providentia.---Ac si aperte diceretur: Qui summa regit, etiam extrema non deserit, quia sic impenditur maximis, ut tamen haec eadem cura regiminis non praepediatur a parvis. Qui enim ubique praesens, et ubique aequalis est, etiam in dissimilibus sibi ipsi dissimilis non est. Aeque ergo omnia respicit, aeque cuncta disponit, qui in omnibus locis praesens, nec localiter tenetur, nec varia curando variatur. Si autem coelos sanctos praedicatores",
+          "candidate_score": 0.649755,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2573",
+          "psc_text": "extremi judicii futurum ejus interitum praenuntiat, dicens: Et videntibus cunctis praecipitabitur. Cunctis enim videntibus praecipitabitur, quia aeterno tunc judice terribiliter apparonte, astantibus legionibus angelorum, assistente cuncto ministerio coelestium potestatum, atque electis omnibus ad hoc spectaculum deductis, ista bellua crudelis et fortis in medium captiva deducitur, et cum suo corpore, id est cum reprobis omnibus, aeternis gehennae incendiis mancipatur, cum dicitur: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 41) . O quale erit illud spectaculum, quando haec immanissima bestia electorum oculis ostendetur, quae hoc belli tempore nimis illos terrere potuerat, si videretur! Sed occulto ac miro Dei consilio agitur, ut et nunc per ejus gratiam a pugnantibus non visa vincatur, et tunc a laetis victoribus jam captiva videatur. 1100 Tunc autem justi divino adjutorio quantum debitores sunt plenius recognoscunt, quando tam fortem bestiam viderint quam nunc infirmi vicerunt, et in hostis sui",
+          "candidate_score": 0.649147,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_85_87",
+          "bdc_text": "Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ; nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1096",
+          "psc_text": "potest ad petrectae gaudia libertatis, nisi prius debitum solverit humanae conditionis. Conversus autem quisque sibi caute sollicitus, tacite secum considerare non cessat, aeternus judex quam districtus adveniat, suumque terminum quotidie prospicit, et ante severitatem tantae justitiae quas rationes vitae suae sit positurus attendit. Etsi cuncta prava opera, quae intelligere potuit, devitavit, venturus tamen coram districto judice, illa magis quae in semetipso non intelligit, pertimescit. Quis enim considerare valeat quanta mala per momenta temporum ipsis inconstantibus cogitationum motibus perpetramus? Facile est enim opera perversa vitare, sed nimis difficile est ab illicita cogitatione cor tergere. Et tamen scriptum est: Vae vobis qui cogitatis inutile (Mich. II, 1). Et rursum: In die cum judicabit Dominus occulta hominum (Rom. II, 16) . Qui etiam praemisit: Inter se invicem cogitationum accusantium, aut etiam defendentium (Ibid., 15) . Et rursum: Labia dolosa in corde, et corde locuti sunt mala (Psal. XI, 3) . Et rursum: Etenim",
+          "candidate_score": 0.64804,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_60_62",
+          "bdc_text": "cum equis , quales oculi nostrorum nunquam vider [ unt ] Randtext beschädigt. . Vielleicht spiegelt sich in diesem Gerücht die vorübergehende Rückkehr des französischen Gesandten Antoine Polin aus Konstantinopel , der im Frühjahr 1542 zwei kostbare Pferde als Geschenk des Sultans mitgebracht hatte . Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2185",
+          "psc_text": "aliquando lubrica vita pravorum, aliquando dignitas temporalis, aliquando hoc ipsum praesens saeculum, aliquando praeparatio rectae intentionis, aliquando sanctus praedicator exprimitur. Equi enim nomine lubrica pravorum vita signatur, sicut scriptum est: Nolite fieri sicut equus et mulus (Psal. XXXI, 9) . Et sicut per prophetam alium dicitur: Equi amatores, et emissarii facti sunt, unusquisque ad uxorem proximi sui hinniebat (Jerem. V, 8) . Equi nomine dignitas temporalis accipitur, Salomone attestante, qui ait: Vidi servos in equis, et principes ambulantes quasi servos super terram (Eccle. X, 7) . Omnis quippe qui peccat servus est peccati, et servi in equis sunt cum peccatores praesentis vitae dignitatibus efferuntur. Principes vero quasi servi ambulant, cum multos dignitate virtutum plenos nullus honor erigit, sed summa hic adversitas velut indignos deorsum premit. Hinc rursum dicitur: Dormitaverunt qui ascenderunt equos (Psal. LXXV, 7) ; id est, in morte animae mentis oculos a veritatis luce clauserunt, qui in praesentis",
+          "candidate_score": 0.647651,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_231",
+          "psc_text": "in eis interna spiritalia quaerimus, eorum profunda rimamur. Quod ipse Dominus facere dicitur, quia id nos agere ipso donante praevalemus. Per nos ergo qui non litteram quae occidit, sed spiritum qui vivificat sequimur, profunda fluviorum Dominus scrutatur, et abscondita in lucem producit, quia dicta legis, quae caliginosa nimis historia obscurat, nunc expositio spiritalis illuminat. Unde et loquens in parabolis per Evangelium Veritas discipulis praecepit, dicens: Quod dico vobis in tenebris, dicite in lumine; et quod in aure auditis, praedicate super tecta (Matth. X, 27) . Aperte namque dicta exponentium fecerunt nobis esse jam conspicuas sententias antiquorum Patrum. Unde Isaias propheta plana sanctae Ecclesiae expositionis verba conspiciens, et non allegoriarum tenebris obscura, exclamavit dicens: Locus fluviorum rivi latissimi et patentes. (Isai. XXXIII. 21) . Testamenti enim veteris dicta quasi angusti et clausi rivi fuerant, qui immensas 584 scientiae suae sententias collectione obscurissima constringebant. At contra doctrina sanctae Ecclesiae rivi et lati",
+          "candidate_score": 0.646103,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_84_86",
+          "bdc_text": "Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt . Interea sacrificorum multitudo usque ad noningentos frequenter in area sua , quam dicunt amplissimam , conveniens , per cuneos consultat ea severitate , ut id tandem magistratui sit visum intolerabile . Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ;",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_38",
+          "psc_text": "tam longa oppressorum captivitas poterat, sed ereptionis eorum beneficio hoc quoque quod in Graecos deliquerant obviabat. Recte ergo dicitur quod contra se angeli veniunt, quia subjectarum sibi gentium vicissim merita contradicunt. Nam sublimes spiritus eisdem gentibus principantes nequaquam pro injuste agentibus decertant; sed eorum facta juste judicantes examinant. Cumque uniuscujusque gentis vel culpa vel justitia ad supernae curiae consilium ducitur, ejusdem gentis praepositus vel obtinuisse in certamine, vel non obtinuisse perhibetur. Quorum tamen omnium una victoria est sui super se opificis voluntas summa, quam dum semper aspiciunt, quod obtinere non valent nunquam volunt. Bene ergo dicitur: Qui facit concordiam in sublimibus suis. Sequitur: CAPUT XIII [Rec. IX]. VERS. 3.---Nunquid est numerus militum ejus? 18. Angelorum numerus etsi Deo finitus, hominibus est infinitus.---In cognitione humanae rationis supernorum spirituum numerus non est, quia quanta sit illa frequentia invisibilis exercitus nescit; de quo per Danielem dicitur: Millia millium ministrabant ei, et decies millies",
+          "candidate_score": 0.645958,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_14_16",
+          "bdc_text": "tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. . Fuit ante dies aliquot hic Felix Molitor , aliquando faber lignariusDer Zimmermann Felix Müller wurde 1539 in die Zunft zur Zimmerleuten aufgenommen ( s.",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2030",
+          "psc_text": "Quid autem per cubitum, nisi operatio; quid per senarium numerum, nisi perfectio operationis ostenditur, quia et sexto die cuncta opera Dominus explesse memoratur? Quid ergo super sex cubitos palmus insinuat (Genes. II, 1) , nisi contemplationis vim, quae jam initia aeternae et septimae quietis demonstrat? Quia enim aeternorum contemplatio hic minime perficitur, mensura septimi cubiti non expletur. Electorum itaque ecclesia, quia cuncta quae operanda sunt perficit, in sex cubitis sese in monte posita civitas ostendit. Quia vero hic adhuc sola initia contemplationis 981 inspicit, de septimo cubito non nisi palmum tangit. 54. Culmen contemplationis non attingitur, nisi ab exteriorum curarum oppressione liberemur.---Sciendum vero est quia nequaquam culmen contemplationis attingimus, si non ab exterioris curae oppressione cessemus. Nequaquam nosmetipsos intuemur, ut sciamus aliud in nobis esse rationale quod regit, aliud animale quod regitur, nisi ad secretum hujus silentii recurrentes, ab omni exterius perturbatione sopiamur. Quod silentium nostrum bene etiam Adam dormiens",
+          "candidate_score": 0.64587,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1129",
+          "psc_text": "historia quam tractamus ostenditur. Neque enim idem beatus Job pro culpa fuerat flagellatus, qui ante flagelli stimulum ipso judice attestante laudatus est. Verius ergo Eliu diceret, si dixisset: Quia in omnipotente Deo impietas atque iniquitas non est, etiam cum juxta vias proprias hominibus reddere non videtur. Nam et quod a nobis non intelligitur, ex occulti judicii non injusta lance profertur. Quia vero praedicatores arrogantes, dum multa inania spargunt, etiam saepe vera ac solida proferunt, Eliu recte subjungit: CAPUT XIX [Vet. XXVI]. VERS. 12.---Vere enim Deus non condemnabit frustra, nec Omnipotens subvertet judicium. 45. Justa Dei judicia, etsi occulta.---Ad diabolum Dominus dicit: Commovisti me adversus eum, ut afflgerem eum frustra (Job. II, 3) . Eliu autem dicit: Quia non condemnabit Dominus frustra. Quod utique discordare dictis Veritatis creditur, nisi subtili consideratione pensetur. Aliud namque est damnare, aliud affligere. Affligit ergo juxta aliquid frustra, sed frustra non damnat. An non juxta aliquid",
+          "candidate_score": 0.645344,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_60",
+          "bdc_text": "cum equis , quales oculi nostrorum nunquam vider [ unt ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2185",
+          "psc_text": "aliquando lubrica vita pravorum, aliquando dignitas temporalis, aliquando hoc ipsum praesens saeculum, aliquando praeparatio rectae intentionis, aliquando sanctus praedicator exprimitur. Equi enim nomine lubrica pravorum vita signatur, sicut scriptum est: Nolite fieri sicut equus et mulus (Psal. XXXI, 9) . Et sicut per prophetam alium dicitur: Equi amatores, et emissarii facti sunt, unusquisque ad uxorem proximi sui hinniebat (Jerem. V, 8) . Equi nomine dignitas temporalis accipitur, Salomone attestante, qui ait: Vidi servos in equis, et principes ambulantes quasi servos super terram (Eccle. X, 7) . Omnis quippe qui peccat servus est peccati, et servi in equis sunt cum peccatores praesentis vitae dignitatibus efferuntur. Principes vero quasi servi ambulant, cum multos dignitate virtutum plenos nullus honor erigit, sed summa hic adversitas velut indignos deorsum premit. Hinc rursum dicitur: Dormitaverunt qui ascenderunt equos (Psal. LXXV, 7) ; id est, in morte animae mentis oculos a veritatis luce clauserunt, qui in praesentis",
+          "candidate_score": 0.644712,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Incommoditates istas me ferre oportet ; tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites . Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1096",
+          "psc_text": "potest ad petrectae gaudia libertatis, nisi prius debitum solverit humanae conditionis. Conversus autem quisque sibi caute sollicitus, tacite secum considerare non cessat, aeternus judex quam districtus adveniat, suumque terminum quotidie prospicit, et ante severitatem tantae justitiae quas rationes vitae suae sit positurus attendit. Etsi cuncta prava opera, quae intelligere potuit, devitavit, venturus tamen coram districto judice, illa magis quae in semetipso non intelligit, pertimescit. Quis enim considerare valeat quanta mala per momenta temporum ipsis inconstantibus cogitationum motibus perpetramus? Facile est enim opera perversa vitare, sed nimis difficile est ab illicita cogitatione cor tergere. Et tamen scriptum est: Vae vobis qui cogitatis inutile (Mich. II, 1). Et rursum: In die cum judicabit Dominus occulta hominum (Rom. II, 16) . Qui etiam praemisit: Inter se invicem cogitationum accusantium, aut etiam defendentium (Ibid., 15) . Et rursum: Labia dolosa in corde, et corde locuti sunt mala (Psal. XI, 3) . Et rursum: Etenim",
+          "candidate_score": 0.643599,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_11",
+          "bdc_text": "in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2695",
+          "psc_text": "Erravimus a via veritatis, et lumen justitiae non luxit nobis, et sol non est ortus nobis (Sap. V, 6) . Ac si aperte dicant: Interni nobis luminis radius non refulsit. Unde et Joannes ait: Mulier amicta sole, et luna sub pedibus ejus (Apoc. XII, 2) . In sole enim illustratio veritatis, in luna autem, quae menstruis suppletionibus deficit, mutabilitas temporalitatis accipitur. Sancta autem Ecclesia, quia superni luminis splendore protegitur, quasi sole vestitur, quia vero cuncta temporalia despicit, lunam sub pedibus pre mit. Rursum sole persecutio designatur, sicut 1127 in Evangelio Veritas dicit, quod nata sine radicibus semina orto sole aruerunt (Matth. XIII, 6) , quia videlicet verba vitae in corde terrenorum hominum temporali momento virentia, superveniente persecutionis ardore, siccantur. Rursum sole manifestae visionis ostensio designatur, sicut Propheta Dominum cunctorum oculis apparentem denuntiat, dicens: In sole posuit tabernaculum suum (Psal. XVIII, 6) . Ac si diceret: Humanitatis assumptae sacramentum in lumine",
+          "candidate_score": 0.643242,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88_90",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern. quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint . Sic area purgata est Vgl. Lk 3 , 17 .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2172",
+          "psc_text": ". Qui tamen repente commutatus, ab hoste praedicator efficitur, et in cunctis mundi partibus Redemptoris sui nomen insinuat, supplicia pro veritate tolerat, pati se quae irrogaverat exsultat; alios blandimentis vocat, alios ad fidem terroribus revocat. Istis regnum pollicetur coelestis patriae, illis minatur ignem gehennae. Hos per auctoritatem corrigit, illos ad viam rectitudinis per humilitatem trahit, atque in omni latere ad manum se sui rectoris inclinat, et tanta arte Dei aream congregat, quanta illam prius elatione ventilabat. [Vet. XV] 35. Paulus abstinentia corpus castigans, ventri deditos ferit.---Sed neque hoc abhorret a Paulo, quod rhinoceros buxei coloris dicitur, et elephantorum ventres cornu ferire perhibetur. Quia enim vivere sub rigore legis assuevit, arctius caeteris in illo custodia uniuscujusque virtutis inolevit Quid enim per colorem buxeum, nisi abstinentiae pallor exprimitur? Cui ipse se tenaciter adhaerere testatur, dicens: Castigo corpus meum, et servituti subjicio, ne forte aliis praedicans ipse reprobus efficiar (I Cor. IX, 27)",
+          "candidate_score": 0.643174,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_139",
+          "bdc_text": "The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in :",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2130",
+          "psc_text": "Nam sequitur: CAPUT XI [Rec. VII]. VERS. 15.---Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat. 16. Pravi doctores de sua prole non sunt solliciti, secus boni.---Quid in pede, nisi transitus operationis accipitur? Quid in agro, nisi mundus iste signatur? De quo in Evangelio Dominus dicit: Ager autem est mundus (Matth. XIII, 38) . Quid in bestia nisi antiquus hostis exprimitur, qui hujus mundi rapinis insidians, humana quotidie morte satiatur? De qua per Prophetam, pollicente Domino, dicitur: Et mala bestia non transibit per eam (Isai. XXXV, 9) . Struthio itaque ova sua deserens obliviscitur quod pes conculcet ea, quia videlicet hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum",
+          "candidate_score": 0.643096,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_82_84",
+          "bdc_text": "Le Luthéranisme , Nancy 1969 . - Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_39",
+          "psc_text": "sublimibus suis. Sequitur: CAPUT XIII [Rec. IX]. VERS. 3.---Nunquid est numerus militum ejus? 18. Angelorum numerus etsi Deo finitus, hominibus est infinitus.---In cognitione humanae rationis supernorum spirituum numerus non est, quia quanta sit illa frequentia invisibilis exercitus nescit; de quo per Danielem dicitur: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei (Daniel., VII, 10) . Supernorum civium numerus infinitus et definitus exprimitur, ut qui Deo est numerabilis, esse hominibus innumerabilis demonstretur. Quamvis aliud est assistere, aliud ministrare. Assistunt enim illae procul dubio potestates, quae ad quaedam hominibus nuntianda non exeunt. Ministrant vero hi qui ad explenda officia untiorum veniunt, sed tamen ipsi quoque contemplatione ab intimis non recedunt. Et quia plures sunt qui ministrant, quam hi qui principaliter assistunt, assistentium numerus quasi defininitus, ministrantium vero indefinitus ostenditur. Vet. VIII] 19. Dei milites cur dicantur.---Angelicos vero spiritus recte Dei milites dicimus, quia decertare eos contra potestates aereas non",
+          "candidate_score": 0.634187,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Tabelliones non sunt ; in causa esse puto rerum perturbationes . Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_586",
+          "psc_text": "semitis suis, quia scilicet vita pravorum insolenti inquietudine molesta ad obruendam, ut ita dixerim, navem cordis quasi tempestas illabitur. De qua videlicet tempestate per Salomonem dicitur: Quasi tempestas transiens non erit impius (Prov. X, 25) . Cumque infirmus quisque perversos florere conspicit, hunc in perversitatis pelagus unda miserae imitationis mergit. Sequitur: CAPUT XXIV. VERS. 13.---Dissipaverunt itinera mea, insidiati sunt mihi, et praevaluerunt, et non fuit qui ferret auxilium. 51. Occultis hostium insidiis ejus viae dissipantur, Deo ad tempus utiliter deserente.---Dicat haec beatus Job de malignis spiritibus, videlicet hostibus occultis; dicat universa Ecclesia de pravis persequentibus, scilicet adversariis apertis. Ipsi quippe ejus itinera dissipant, cum in quorumdam infirmorum mentibus, veritatis vias callida persuasione perturbant. Ipsi insidiantes praevalent, cum eos quos aperte ad malum trahere nequeunt, bona simulando pervertunt. Sed mirum valde est quod subbjicit: Non fuit qui ferret auxilium, cum de divino adjutorio Psalmista clamet: Adjutor in opportunitatibus, in tribulatione (Psal.",
+          "candidate_score": 0.631809,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_84",
+          "bdc_text": "Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_39",
+          "psc_text": "sublimibus suis. Sequitur: CAPUT XIII [Rec. IX]. VERS. 3.---Nunquid est numerus militum ejus? 18. Angelorum numerus etsi Deo finitus, hominibus est infinitus.---In cognitione humanae rationis supernorum spirituum numerus non est, quia quanta sit illa frequentia invisibilis exercitus nescit; de quo per Danielem dicitur: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei (Daniel., VII, 10) . Supernorum civium numerus infinitus et definitus exprimitur, ut qui Deo est numerabilis, esse hominibus innumerabilis demonstretur. Quamvis aliud est assistere, aliud ministrare. Assistunt enim illae procul dubio potestates, quae ad quaedam hominibus nuntianda non exeunt. Ministrant vero hi qui ad explenda officia untiorum veniunt, sed tamen ipsi quoque contemplatione ab intimis non recedunt. Et quia plures sunt qui ministrant, quam hi qui principaliter assistunt, assistentium numerus quasi defininitus, ministrantium vero indefinitus ostenditur. Vet. VIII] 19. Dei milites cur dicantur.---Angelicos vero spiritus recte Dei milites dicimus, quia decertare eos contra potestates aereas non",
+          "candidate_score": 0.631808,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_145_147",
+          "bdc_text": "et occiderit , quicquid invenerit , eo quod Germani quidam milites ( alii dicunt Geldrii ) circumdati ab exercitu MarięMaria von Ungarn , Statthalterin der Niederlande . in itinere ad ipsum ad unum occisi sint . Ut desinam , quia cogor :",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2252",
+          "psc_text": "Ululatum quoque exercitus odorabatur, cum praemitteret, dicens: 1030 Et multi sequentur eorum luxurias, per quos via veritatis blasphematur (Ibid., 2) . [Rec. XVII.] 73. Fidelibus accommodantur, quae de praedicatoribus et doctoribus sunt dicta.---Igitur quia sanctus quisque praedicator atque in persecutionis bello dux fidei, qualem se possit exhibere narravimus, nunc sub hujus equi specie unumquemque Christi militem describamus, ut et qui ad praedicationis culmen necdum se pervenisse considerat, hac tamen voce dominica, si jam bene vivere coeperit, expressum se esse cognoscat, quatenus hinc colligat quantum Deo notus sit, si ad majora pervenerit, quem signanter Deus eloqui nec in minimis praetermittit. Singula itaque quae de equo dicta sunt repentes, intimemus quomodo miles Dei a primaeva conversatione proficiat, quomodo a minimis ad majora succrescat, vel quibus gradibus ab infimis ad superna perveniat. Dicatur ergo: CAPUT XXXV. VERS. 19.---Nunquid praebebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo ejus hinnitum? 74. Militem Dei primum armet fides.---Unicuique animae,",
+          "candidate_score": 0.631573,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_60",
+          "bdc_text": "cum equis , quales oculi nostrorum nunquam vider [ unt ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1934",
+          "psc_text": ". Et rursum: Evigilate, justi, nolite peccare (I Cor. XV, 34) . [Vet. V.] De hoc gallo rursum scriptum est: Tria sunt quae bene gradiuntur, et quartum quod feliciter incedit: leo fortissimus bestiarum, ad nullius pavebit occursum; gallus succinctus lumbos, et aries, nec est rex qui resistat ei (Prov. XXX, 29) . Ipse quippe hoc loco leo ponitur de quo scriptum est: Vicit leo de tribu Juda (Apoc. V, 5) . Qui fortissimus bestiarum dicitur, quia in illo hoc quod infirmum est Dei, fortius est hominibus (I Cor. I, 25) . Qui ad nullius pavet occursum. Dicit enim: Venit princeps mundi hujus, et in me non habet quidquam (Joan. XIV, 30) . Gallus succinctus lumbos, id est praedicatores sancti inter hujus noctis tenebras verum mane nuntiantes. Qui succincti lumbos sunt, quia a membris suis luxuriae fluxia restringunt. In lumbis quippe luxuria est. Unde et eisdem a Domino dicitur: Sint lumbi",
+          "candidate_score": 0.629183,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_14",
+          "bdc_text": "tantum tu cave , nequid sinistri , dum cesso , de me cogites .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2030",
+          "psc_text": "Quid autem per cubitum, nisi operatio; quid per senarium numerum, nisi perfectio operationis ostenditur, quia et sexto die cuncta opera Dominus explesse memoratur? Quid ergo super sex cubitos palmus insinuat (Genes. II, 1) , nisi contemplationis vim, quae jam initia aeternae et septimae quietis demonstrat? Quia enim aeternorum contemplatio hic minime perficitur, mensura septimi cubiti non expletur. Electorum itaque ecclesia, quia cuncta quae operanda sunt perficit, in sex cubitis sese in monte posita civitas ostendit. Quia vero hic adhuc sola initia contemplationis 981 inspicit, de septimo cubito non nisi palmum tangit. 54. Culmen contemplationis non attingitur, nisi ab exteriorum curarum oppressione liberemur.---Sciendum vero est quia nequaquam culmen contemplationis attingimus, si non ab exterioris curae oppressione cessemus. Nequaquam nosmetipsos intuemur, ut sciamus aliud in nobis esse rationale quod regit, aliud animale quod regitur, nisi ad secretum hujus silentii recurrentes, ab omni exterius perturbatione sopiamur. Quod silentium nostrum bene etiam Adam dormiens",
+          "candidate_score": 0.628866,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_139",
+          "bdc_text": "The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in :",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_881",
+          "psc_text": "dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in eo quod officium praedicationis exhibent, aliis invident bonum quod habent, atque ideo jam veraciter non habent. Quibus recte per Jacobum dicitur: Quod si zelum amarum habetis inter vos, et contentiones sunt in cordibus vestris, non est ista sapientia desursum descendens, sed terrena, animalis, diabolica (Jac. III, 14) . Unde hic quoque cum dictum est: Si fructus ejus comedi absque pecunia, recte subjungitur: CAPUT XXIII. IBID.---Et animam agricolarum ejus afflixi. 54. Ecclesiarum rector sibi in praedicatione cooperantibus non invideat.---Agricolae quippe hujus terrae sunt hi qui, minori loco positi, quo valent zelo, quanto possunt opere, ad eruditionem sanctae Ecclesiae in praedicationis gratia",
+          "candidate_score": 0.627507,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2152",
+          "psc_text": "et magna quae latent. In nobis autem saepe magna in facie prodeunt, et nonnunquam quae reprehendenda sunt occultantur. Hinc ergo humilianda est nostrae mentis elatio, quod et illorum infirma sunt publica, et nostra secreta; et rursum fortia illorum secreta sunt, et in publico nostra vulgantur. Quos ergo de aperta infirmitate reprehendimus, superest ut de occultae fortitudinis aestimatione veneremur; et si de aperta se infirmitate nostra mens elevat, occulta sua infirma considerans, sese in humilitate premat. Saepe enim nonnulli multis praeceptis obsequuntur, et quaedam pauca praetereunt, et nos multa praetermittimus cum pauca servamus. Unde fit plerumque ut quia quod servare nos novimus, hoc praeterire alios videmus, illico nostra se in elatione mens elevet, obliviscens quam multa praetereat, cum valde sint pauca quae servat. Necesse est igitur ut in quibus alios reprehendimus, elationem sollicitae nostrae cogitationis inclinemus, quia si sublimiorem se caeteris noster animus conspicit, quasi in praecipitia singularitatis ductus, eo pejus",
+          "candidate_score": 0.627042,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_62_64",
+          "bdc_text": "Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 . -Opera , Bd. V , S. 99 . Legatis honor tantum non praescriptus exhibendus fuit , et qui non obedivit , poenę fuit obnoxius .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2172",
+          "psc_text": ". Qui tamen repente commutatus, ab hoste praedicator efficitur, et in cunctis mundi partibus Redemptoris sui nomen insinuat, supplicia pro veritate tolerat, pati se quae irrogaverat exsultat; alios blandimentis vocat, alios ad fidem terroribus revocat. Istis regnum pollicetur coelestis patriae, illis minatur ignem gehennae. Hos per auctoritatem corrigit, illos ad viam rectitudinis per humilitatem trahit, atque in omni latere ad manum se sui rectoris inclinat, et tanta arte Dei aream congregat, quanta illam prius elatione ventilabat. [Vet. XV] 35. Paulus abstinentia corpus castigans, ventri deditos ferit.---Sed neque hoc abhorret a Paulo, quod rhinoceros buxei coloris dicitur, et elephantorum ventres cornu ferire perhibetur. Quia enim vivere sub rigore legis assuevit, arctius caeteris in illo custodia uniuscujusque virtutis inolevit Quid enim per colorem buxeum, nisi abstinentiae pallor exprimitur? Cui ipse se tenaciter adhaerere testatur, dicens: Castigo corpus meum, et servituti subjicio, ne forte aliis praedicans ipse reprobus efficiar (I Cor. IX, 27)",
+          "candidate_score": 0.626062,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_82_84",
+          "bdc_text": "Le Luthéranisme , Nancy 1969 . - Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. . Congregatus e Gallo milite exercitus ad decem millia ab urbe miliaribus aliquot positus misit , an se dedere velint. Contempserunt .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2252",
+          "psc_text": "Ululatum quoque exercitus odorabatur, cum praemitteret, dicens: 1030 Et multi sequentur eorum luxurias, per quos via veritatis blasphematur (Ibid., 2) . [Rec. XVII.] 73. Fidelibus accommodantur, quae de praedicatoribus et doctoribus sunt dicta.---Igitur quia sanctus quisque praedicator atque in persecutionis bello dux fidei, qualem se possit exhibere narravimus, nunc sub hujus equi specie unumquemque Christi militem describamus, ut et qui ad praedicationis culmen necdum se pervenisse considerat, hac tamen voce dominica, si jam bene vivere coeperit, expressum se esse cognoscat, quatenus hinc colligat quantum Deo notus sit, si ad majora pervenerit, quem signanter Deus eloqui nec in minimis praetermittit. Singula itaque quae de equo dicta sunt repentes, intimemus quomodo miles Dei a primaeva conversatione proficiat, quomodo a minimis ad majora succrescat, vel quibus gradibus ab infimis ad superna perveniat. Dicatur ergo: CAPUT XXXV. VERS. 19.---Nunquid praebebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo ejus hinnitum? 74. Militem Dei primum armet fides.---Unicuique animae,",
+          "candidate_score": 0.625418,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_46",
+          "bdc_text": "Myconius scheint öfter mit ihm Nachrichten ausgetauscht zu haben .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1644",
+          "psc_text": "aliud superius, aliud inferius junxit (Exod. III, 2) . Quod tamen tunc solum agitur, cum ex ipsa aliquid conjunctione signatur. Nam per succensum rubum Moysen alloquens, quid aliud ostendit, nisi quod ejus populi ductor fieret qui et legis flammam perciperet, et tamen peccati spinam nequa quam vitaret; vel quod ex illo populo exiret qui in igne Deitatis carnis nostrae peccata quasi rubi spinas susciperet, et inconsumptam humanitatis nostrae substantiam etiam in ipsa divinitatis flamma servaret? [Vet. VI.] 9. Inspirati quandoque prophetae per angelos.---Nonnunquam vero humanis cordibus etiam per angelos Deus secreta eorum praesentia virtutem suae aspirationis infundit. Unde et Zacharias ait: Et dixit ad me angelus qui loquebatur in me (Zach. I, 14) . Dum ad se quidem sed in se tamen loqui angelum dicit, liquido ostendit quod is qui ad 896 ipsum verba faceret per corpoream speciem extra non esset. Unde et paulo post subdidit: Et ecce angelus qui",
+          "candidate_score": 0.62522,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. . Fuit ante dies aliquot hic Felix Molitor , aliquando faber lignariusDer Zimmermann Felix Müller wurde 1539 in die Zunft zur Zimmerleuten aufgenommen ( s. Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1284",
+          "psc_text": "in gyro. Aggerem namque comportat, quando praedicator quisque molem crescentis tentationis indicat. Et contra Jerusalem castra erigit, quando rectae intentioni audientium hostis callidi circumventiones quasi incomprehensibiles insidias praedicit. Atque in gyro arietes ponit, quando tentationum aculeos in hac vita nos undique circumdantes, et virtutum murum perforantes innotescit. 10. Quis et quantus zelus ad id necessarius.---Ubi bene additur: Et tu sume tibi sartaginem ferream, et pones eam murum ferreum inter te et inter civitatem (Ezech. IV, 3) . Per sartaginem namque frixura, per ferrum vero fortitudo ostenditur. Quid autem ita magistri atque doctoris mentem quam zelus Domini frigit et excruciat? Unde et Paulus hujus sartaginis incendebatur frixura, cum diceret: Quis infirmatur, et ego non infirmor? et quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 29) Et quia quisquis zelo Dei contra peccantes accenditur, forti in perpetuum custodia munitur, ne ex neglecta praedicationis et regiminis cura damnetur, recte dicitur: Pones eam",
+          "candidate_score": 0.624289,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_139",
+          "bdc_text": "The Oversight of Basel's Rural Pastors in the Sixteenth Century , in :",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1258",
+          "psc_text": "res praesidentium juxta subditorum merita disponuntur. Occulte namque et sponte perpetratae culpae exigunt ut prava et a pastoribus exempla praebeantur, quatenus justo judicio is qui de via Dei superbus exorbitat, in via qua graditur etiam per ducatum pastoris offendat. Unde per prophetam quoque praenuntiantis studio dicitur, non maledicentis voto: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva (Psal. LXVIII, 24) . Ac si dicat: Qui humanae vitae actionibus quasi praevidendis itineribus praesunt, veritatis lucem non habeant, ut et qui sequuntur subditi, iniquitatum suarum oneribus incurvati, omnem statum rectitudinis amittant. Quod factum procul dubio in Judaea novimus, cum in ipso nostri Redemptoris adventu pharisaeorum turba atque sacerdotum a vero lumine mentis oculos clausit, et per praepositorum exempla gradiens in infidelitatis tenebris populus erravit. 41. Quo sensu Deus faciat regnare hypocritam.---Sed quaeri rationabiliter potest quomodo hoc in loco dicitur quod regnare hypocritam Dominus facit, cum de hac re specialiter per",
+          "candidate_score": 0.62375,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_123",
+          "bdc_text": "am gemeinsamen Epitaph von Bürgermeister Jakob Meyer zum Hirzen , Johannes Oekolampad und Simon Grynäus , das 1542 im Basler Münster errichtet wurde , ist nichts Näheres bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1902",
+          "psc_text": "Zacharias ait: Super lapidem unum septem oculi sunt (Zach. III, 9) . Atque iterum: Et in candelabro aureo lucernae septem (Ibid., IV, 2) . Nullus vero hominum operationes sancti Spiritus simul omnes habuit, nisi solus Mediator Dei et hominum, cujus est idem Spiritus, qui de Patre ante saecula procedit. Bene ergo dicitur: Super lapidem unum septem oculi sunt. Huic enim lapidi septem oculos habere est simul omnem virtutem Spiritus septiformis gratiae in operatione retinere. Alius namque prophetiam, alius scientiam, alius virtutes, alius genera linguarum, alius interpretationes sermonum juxta distributionem sancti Spiritus accipit (I Cor. XII, 8) ; ad habenda vero cuncta ejusdem Spiritus munera nemo pertingit. At vero conditor noster infirma nostra suscipiens, quia per divinitatis suae potentiam simul se habere omnes sancti Spiritus virtutes edocuit, micantes procul dubio Pleiades junxit. Dum vero Pleiades jungit, Arcturi gyrum dissipat, quia dum semetipsum factum hominem habere cunctas sancti Spiritus operationes innotuit, in",
+          "candidate_score": 0.62155,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_140",
+          "bdc_text": "Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2313",
+          "psc_text": "Cor. XIII, 12) . Et rursum: Ego me non arbitror comprehendisse (Philip. III, 13) . Sed quamvis aeterna valde minus quam sunt ipse conspiciat, quamvis ea se cognoscere perfecte non posse cognoscat, infirmis tamen auditoribus ea ipsa infundere praedicando non potest, quae videre saltem per speculum et imaginem potest. De semetipso quippe tanquam de alio loquitur, dicens: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (II Cor. XII, 4) . Interna ergo quamvis minima et extrema videantur, fortibus tamen praedicatoribus summa sunt, infirmis vero auditoribus incapabilia. Unde et praedicatores sancti, cum auditores suos divinitatis verbum capere non posse conspiciunt, ad sola incarnationis dominicae verba descendunt. Unde bene hic, dum sublevata in arduis aquila longe videre dicitur, illico subinfertur: CAPUT LII [Rec. XXI]. VERS. 30.---Pulli ejus lambunt sanguinem. 104. Passionis Christi meditatione pasci debemus.---Ac si aperte diceretur: Ipsa quidem divinitatis contemplatione pascitur, sed quia auditores ejus divinitatis percipere arcana nequaquam possunt,",
+          "candidate_score": 0.62106,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_145",
+          "bdc_text": "et occiderit , quicquid invenerit , eo quod Germani quidam milites ( alii dicunt Geldrii ) circumdati ab exercitu MarięMaria von Ungarn , Statthalterin der Niederlande .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2252",
+          "psc_text": "Ululatum quoque exercitus odorabatur, cum praemitteret, dicens: 1030 Et multi sequentur eorum luxurias, per quos via veritatis blasphematur (Ibid., 2) . [Rec. XVII.] 73. Fidelibus accommodantur, quae de praedicatoribus et doctoribus sunt dicta.---Igitur quia sanctus quisque praedicator atque in persecutionis bello dux fidei, qualem se possit exhibere narravimus, nunc sub hujus equi specie unumquemque Christi militem describamus, ut et qui ad praedicationis culmen necdum se pervenisse considerat, hac tamen voce dominica, si jam bene vivere coeperit, expressum se esse cognoscat, quatenus hinc colligat quantum Deo notus sit, si ad majora pervenerit, quem signanter Deus eloqui nec in minimis praetermittit. Singula itaque quae de equo dicta sunt repentes, intimemus quomodo miles Dei a primaeva conversatione proficiat, quomodo a minimis ad majora succrescat, vel quibus gradibus ab infimis ad superna perveniat. Dicatur ergo: CAPUT XXXV. VERS. 19.---Nunquid praebebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo ejus hinnitum? 74. Militem Dei primum armet fides.---Unicuique animae,",
+          "candidate_score": 0.620858,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_28",
+          "bdc_text": "Vielleicht ist aber auch ein Bürger von Lichtensteig ( Kt. St .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_288",
+          "psc_text": "Omnes coelestes cives sancti et justi, sed participatione divinae sapientiae, non comparatione.---Omnes enim supernae patriae electi, sancti quidem et justi sunt; sed participatione sapientiae, non comparatione. Quid enim sunt homines Deo comparati? Lumen autem sapientia, lumen et servi sapientiae vocari solent. Sed illa lumen illuminans, isti lumen illuminatum, sicut scriptum est: Erat lux vera quae illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum (Joan. I, 9) . Istis autem tantummodo dicitur: Vos estis lux mundi (Matth. V, 14) . Justitia quidem sapientia, justitia et servi sapientiae nuncupantur; sed illa justitia justificans, isti autem justitia justificata. De Deo quippe, qui sapientia est, dicitur: Ut sit ipse justus et justificans (Rom. III, 26) ; isti vero dicunt: Ut nos efficeremur justitia Dei in ipso (II Cor. V, 21) . Aliter ergo venerandum est lumen illuminans, aliter lumen illuminatum; aliter justitia justificans, aliter justitia justificata. [Vet. XXXIV.] Sapientia vero est, et sapit; nec habet",
+          "candidate_score": 0.619009,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_56_58",
+          "bdc_text": "De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca . Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2366",
+          "psc_text": "Dominus potentiam suae magnitudinis intulit, nunc in subsequentibus nequitiam antiqui hostis ostendit, ut bonus famulus et, auditis prius virtutibus Domini, sciret quantum diligeret, et, cognita post calliditate diaboli, disceret quantum timeret. Unde bene per prophetam dicitur: Leo rugiet, quis non timebit? Dominus Deus (ocutus est, quis non prophetabit (Amos III, 8) ? Postquam enim virtus ei sui conditoris innotuit, nequaquam illum vires adversarii latere debuerunt, ut eo magis defensori suo se humilius subderet quo hostis sui nequitias subtilius agnovisset, protectoremque suum tanto ardentius quaereret, quanto terribiliorem hostem cognosceret quem vitaret. Certum quippe est quia minus diligit ereptorem suum qui minus intelligit periculum quod evasit, et vile solatium deputat defensoris qui virtutem adversarii debilem putat. Unde bene ereptionem suam Domino tribuens propheta dicebat: Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 1) , aperte videlicet dicens: Eo te magis diligo, quo infirmitatem 1055 propriam sentiens, virtutem meam te esse cognosco. Hinc rursum",
+          "candidate_score": 0.617864,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_935",
+          "psc_text": "cum scientiam accipiunt, nihil se accepisse aestimant, si hanc eos occultam habere contingat. Nusquam quippe suum gaudium, nisi in ore hominum ponunt. Unde et fatuae virgines in vasis suis oleum non sumpsisse referuntur (Matth. XXV, 3) , quia arrogantes omnes cum se ab aliquibus fortasse vitiis continent, bonum gloriae intra conscientias habere non possunt. In vase autem proprio sumpserat Paulus oleum, qui dicebat: Gloria nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae (II Cor. I, 12) . Inane ergo vasculum ferre est intus corde vacuo foris humani oris judicium quaerere. Eliu itaque, quia gloriam dum exterius quaerit intra vas oleum non habet, dicit: Respondebo et ego partem meam, et ostendam scientiam meam. Unde et hoc ipsum, quod de fervore vanae gloriae intus patitur, verbis sequentibus aperit, dicens: CAPUT XI [Rec. V]. VERS. 18-20.---Plenus sum sermonibus, et coarctat me spiritus uteri mei. En venter meus quasi mustum absque spiraculo, quod lagunculas novas disrumpit.",
+          "candidate_score": 0.616197,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_250",
+          "psc_text": "sola memoria delectat. Haec est igitur amaritudo sapientiam, quia dum spe in alta erecti sunt, nullis hic gaudiis animum sternunt. Hinc enim scriptum est: Cor sapientium ubi tristitia est, et cor stultorum ubi laetitia (Eccle. VII, 5) . Hinc Jacobus dicit: Miseri estote, et lugete, et plorate, et risus vester in luctum convertatur, et gaudium in moerorem (Jac. IV, 9) . Hinc per semetipsam Veritas attestatur, dicens: Beati qui lugent, quoniam ipsi consolabuntur (Matth, V, 5). Inveniri ergo sapientia in eorum terra non potest, qui suaviter vivunt, quia tanto verius stulti sunt, quanto majora perdentes, in minimis laetantur. Hinc Petrus eamdem pravorum stultitiam reprehendit, dicens: Voluptatem existimantes diei delicias, coinquinationis et maculae (II Pet. II, 13) . Hinc Salomon ait: Risum deputavi errorem, et gaudio dixi: Quid frustra deciperis (Eccle. II, 2) . Dicat itaque vir sanctus de sapientia: Nec invenitur in terra suaviter viventium, quia nimirum qui in 588",
+          "candidate_score": 0.615975,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_8",
+          "bdc_text": "Privor cognitione multorum , quę ex tuis responsionibus haberem abunde .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1138",
+          "psc_text": "habes ergo intellectum, audi quod dicitur, et ausculta vocem eloquii mei. 50. Superbi plus videndo caligant et caecutiunt. Quo magis superbiae vitium patimur, minus videmus.---Habent hoc proprium omnes arrogantes, ut cum fortasse acutum aliquid sentiunt, inde mox ad vitium elationis erumpant, sensusque omnium in sui comparatione despiciant, seque in suo judicio aliorum meritis anteponant. Quibus contingit miseris ut plus videndo tenebrescant, quia dum subtilia attendunt, semetipsos intueri nesciunt; et quo intelligentiam acutius percipiunt, eo per superbiam deterius cadunt. Qui bene quidem subtilia conspicerent, si in eo quod proferunt se viderent. Superius namque Eliu dixerat: Si habes quod loquaris, responde mihi: loquere, volo enim te apparere justum (Job XXXIII, 32) . Nunc autem ait: Si habes intellectum, audi quod dicitur. Ecce quomodo paulisper elatio per verborum incrementa proficit. Superius dubitavit si posset beatus Job proferre quod justum est; nunc vero discutit si hoc quod dicitur saltem possit audire. Ibi dixit: Si",
+          "candidate_score": 0.615157,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_88",
+          "bdc_text": "Quidam mandato contempto denuo congregati a laminariis Blechschmieden , Harnischmachern.",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_578",
+          "psc_text": "superimpositum sancti viri apud dura reproborum corda conspiciunt, qui per Prophetam dicunt: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena (Psal. CXXXVI, 4) ? Frenum poni etiam Paulus admonuit, qui discipulo praecepit, dicens: Haereticum post primam et secundam correptionem devita, sciens quia subversus est qui ejusmodi est, et delinquit proprio judicio condemnatus (Tit. III, 10) . Sancti quippe doctores 659 plerumque alta consideratione resistentium corda conspiciunt, et dum ea derelicta divinitus vident, afflicti gementesque conticescunt. An non aliquando frenum Salomon doctoribus imponit, qui dicit: Noli arguere derisorem, ne oderit te (Prov. IX, 8) . Sed si ab increpatione idcirco reticemus, quia contra nos insurgere derisoris odia formidamus, non jam lucra Dei, sed nostra quaerimus. Qua in re sciendum est quod nonnunquam cum redarguuntur pravi, deteriores existunt. Ipsis ergo et non nobis parcimus, si ab eorum redargutione pro eorum amore cessamus. Unde necesse est ut aliquando toleremus tacendo quod sunt, quatenus in",
+          "candidate_score": 0.615049,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_158_160",
+          "bdc_text": "„spitione“ . Hos si impetraveris , haud vulgaris beneficii loco mihi erit . ValeIn der Vorlage irrtümlich Valde .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_934",
+          "psc_text": "si ostenderet scientiam quam habebat? Quasi enim vas sine operculo, vel ligatura, polluitur, qui per studium ostentationis patens, nullo velamine taciturnitatis operitur. [Vet. X.] Praedicatores autem sancti partem suam reputant, si intus quidem ipsi de sapientia sua gaudeant, foris autem alios ab errore compescant; neque a se ipsis ita loquendo exeunt, ut gaudium mentis in ostensione ponant disertae locutionis, sed bonum scientiae in cordis secreto meditantur, et ibi gaudent ubi hoc percipiunt, non ubi inter tot tentationum laqueos innotescere compelluntur, quamvis cum bonum quod accipiunt innotescunt, media interveniente charitate, ex profectu audientium, et non ex propria ostensione gratulantur. Arrogantes enim cum scientiam accipiunt, nihil se accepisse aestimant, si hanc eos occultam habere contingat. Nusquam quippe suum gaudium, nisi in ore hominum ponunt. Unde et fatuae virgines in vasis suis oleum non sumpsisse referuntur (Matth. XXV, 3) , quia arrogantes omnes cum se ab aliquibus fortasse vitiis continent, bonum gloriae intra",
+          "candidate_score": 0.612264,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_7",
+          "bdc_text": "Malum , quod inde sentio , non vulgariter me ferit .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2568",
+          "psc_text": "exterius sauciat. Ita nonnunquam divinae dispensationis medicamine agitur ut exterioribus doloribus internum vulnus adimatur, et flagellorum sectionibus repellatur ea quae occupare mentem poterat interior putredo vitiorum; et tamen saepe dum patentis culpae sibi homines conscii non sunt, et aut doloribus cruciantur, aut laboribus deprimuntur, contra justum atque omnipotentem judicem in querelam prosiliunt, scilicet minus intuentes contra quam fortem adversarium bellum gerunt. Cujus si intolerabiles vires sollicite attenderent, nequaquam de his quae exterius tolerant murmurarent. 36. Haec gravia non videntur, si bella occulti adversarii graviora ponderemus. Non patris flagellum sed hostis gladium formidemus.---Sed ideo videntur nobis haec gravia, quia bella occulti adversari nolumus pensare graviora. A quibus plerumque bellis, ut diximus, dum flagellamur, defendimur, dum affligimur, occultamur. Caro enim nostra prius quam resurrectionis incorruptione solidetur, si nullo moerore afficitur, in tentationibus effrenatur. Quis autem nesciat quod multo melius sit ardere flamma febrium quam igne vitiorum? Et tamen cum febre corripimur, quia",
+          "candidate_score": 0.608854,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_15",
+          "bdc_text": "Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_961",
+          "psc_text": "casuri semper in praecipiti stant? Salomone attestante, qui ait: Ante ruinam exaltatur cor, et ante gloriam humiliatur (Prov. XVI, 18) . Sequitur: VERS. 8-11.---Dixisti ergo in auribus meis, et vocem verborum tuorum audivi. [Rec. X.]. Atque eamdem vocem subjungens, ait: Mundus sum ego, et absque delicto immaculatus, et non est iniquitas in me. Quia querelas in me reperit, ideo arbitratus est me inimicum sibi. Posuit in nervo pedes meos, custodivit omnes semitas meas. Moxque contra haec verba quae beatum Job dixisse narravit sententiam suam proferens, ait: CAPUT XVII. VERS. 12.---Hoc est ergo in quo non es justificatus. 30. Student magis increpare, quam consolari.---Profecto beatus Job veraciter dixerat quod absque culpa fuerit flagellatus. Hoc enim ipse de se, quod de illo ad diabolum Dominus dixit: Commovisti me adversus eum, ut affligerem illum frustra (Job. II, 3) . Sed Eliu non credidit, cessante culpa, potuisse eum etiam pro gratia flagellari. Nesciebat enim",
+          "candidate_score": 0.606425,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_4",
+          "bdc_text": "Nullibi nanque non sęvit malus illeGemeint ist wohl der Teufel. , et constat itinera minus quam hactenus esse tuta , praesertim Helvetiis .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_16",
+          "psc_text": "namque peccator Redemptoris vias negligit, et idcirco in suis itineribus sine cessatione veterascit. Unde et subditur: CAPUT VII [Vet. IV, Rec. V]. IBID.---Oculi enim ejus sunt in viis illius. 9. Peccator viis Domini relictis, in suis, hoc est in vitiis delectatur.---Vias enim suas peccator intuetur, quia sola cogitare, sola cernere nititur quae sibi ad commodum temporale suffragentur. Hinc etenim Paulus dicit: Omnes quae sua sunt quaerunt, non quae Jesu Christi (Philip. II, 21) . Via namque elati, superbia; via raptoris, avaritia; via est lubrici, concupiscentia carnalis. In viis ergo suis iniquus quisque oculos deprimit, quia solis vitiis, ut per haec animo satisfaciat, intendit. Unde per Salomonem dicitur: Oculi stultorum in finibus terrae (Prov. XVII, 34) , quia hoc solum tota cordis intentione conspiciunt, per quod ad finem terreni desiderii perducantur. Nequaquam vero suae considerationis obtutum in terra peccator figeret, si 538 ad sancta sui Redemptoris itinera mentis oculos levaret. Unde",
+          "candidate_score": 0.603657,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_87",
+          "bdc_text": "nam morem non gesturis siquid accidat a civibus , authoribus impune futurum .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_75",
+          "psc_text": "ad altiora prohibetur. Super quod solium suum suam nebulam Deus aspergere dicitur, quia invisibilis manens, occulta super nos judicia exerit, ut et fiat in promptis quod videre possimus, et tamen origo facti lateat in abditis, ut cur fiat, nescire debeamus. Unde et apte subditur: CAPUT XXVIII [Rec XVI]. VERS. 10.---Terminum circumdedit aquis, usque dum finiantur lux et tenebrae. 41. Perfecta aeternitatis scientia, nulli tribuitur quandiu vivimus.---Quia plerumque in sacro eloquio, ut supra diximus, aquarum nomine populi designantur, aquas Dominus termino circumdat, quia humani generis ita scientiam moderatur, ut quousque vicissitudines alternantium temporum transeant, perfecte ad cognitionem claritatis intimae non pertingat. Sin vero lucis nomine justos accipimus, tenebrarum vero appellatione peccatores (unde et Paulus dicit: Eratis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino [Ephes. V, 8]), hoc ipsum quod diximus sentiri nil obstat, quia perfecta aeternitatis scientia nulli tribuitur, quousque cursus justorum injustorumque finiatur. Sed quia mirum non est carnales populos",
+          "candidate_score": 0.586265,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 19,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei",
+      "max_score": 0.681112,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1515",
+          "psc_text": "Huic ergo stultitia fuit causa etiam hujus utilis optandaeque tristitiae, qua homo esse se dolet quod esse non debet. Stoici autem non stultum, sed sapientem aiunt tristem esse non posse. CAPUT IX.-- De perturbationibus animi, quarum affectus rectos habet vita justorum. 1. Verum his philosophis, quod ad istam quaestionem de animi perturbationibus attinet, jam respondimus in nono hujus operis libro, ostendentes eos non tam de rebus, quam de verbis cupidiores esse contentionis, quam veritatis (Capp. 4, 5). Apud nos autem juxta Scripturas sacras sanamque doctrinam, cives sanctae civitatis Dei in hujus vitae peregrinatione secundum Deum viventes, metuunt cupiuntque, dolent gaudentque. Et quia rectus est amor eorum, istas omnes affectiones rectas habent. Metuunt poenam aeternam, cupiunt vitam aeternam: dolent in re, quia ipsi in semetipsis adhuc ingemiscunt, adoptionem exspectantes redemptionem corporis sui (Rom. VIII, 23); gaudent in spe, quia fiet sermo, qui scriptus est, Absorpta est mors in victoriam (I Cor.",
+          "candidate_score": 0.681112,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. . Verum quid agam ?",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_119",
+          "psc_text": "De modo, qui necessitati disputationis adhibendus est. Si rationi perspicuae veritatis infirmus humanae consuetudinis sensus non auderet obsistere, sed doctrinae salubri languorem suum tanquam medicinae subderet, donec divino adjutorio fide pietatis impetrante sanaretur; non multo sermone opus esset ad convincendum quemlibet vanae opinationis errorem, his qui recte sentiunt, et sensa verbis sufficientibus explicant. Nunc vero quoniam ille est major et tetrior insipientium morbus animorum, quo irratio nabiles motus suos, etiam post rationem plene redditam, quanta homini ab homine debetur, sive nimia caecitate, qua nec aperta cernuntur, sive obstinatissima pervicacia, qua et ea quae cernuntur, non feruntur, tanquam ipsam rationem veritatemque defendunt: fit necessitas copiosius dicendi plerumque res claras, velut eas non spectantibus intuendas, sed quodammodo tangendas palpantibus et conniventibus offeramus. Et tamen quis disceptandi finis erit et loquendi modus, si respondendum esse respondentibus semper existimemus? Nam qui vel non possunt intelligere quod dicitur, vel tam duri sunt adversitate mentis, ut,",
+          "candidate_score": 0.67982,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Privor summo , quo in vita fruor , gaudio , quod hactenus ex suavissimis literis tuis percepi . Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur ) in docenda sumus veritate et fortasse nimium liberi in flagitiis corripiendisVgl. oben Nr. 1602 , 13-25. .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1516",
+          "psc_text": "Et quia rectus est amor eorum, istas omnes affectiones rectas habent. Metuunt poenam aeternam, cupiunt vitam aeternam: dolent in re, quia ipsi in semetipsis adhuc ingemiscunt, adoptionem exspectantes redemptionem corporis sui (Rom. VIII, 23); gaudent in spe, quia fiet sermo, qui scriptus est, Absorpta est mors in victoriam (I Cor. XV, 54) . Item metuunt peccare, cupiunt perseverare: dolent in peccatis, gaudent in operibus bonis. Ut enim metuant peccare, audiunt, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum (Matth. XXIV, 12) . Ut cupiant perseverare, audiunt quod scriptum est, Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Id. X, 22) . Ut doleant in peccatis, audiunt, Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8) . Ut gaudeant in operibus bonis, audiunt, Hilarem datorem diligit Deus (II Cor. IX, 7) . Item sicuti se infirmitas eorum firmitasque habuerit, metuunt tentari, cupiunt tentari:",
+          "candidate_score": 0.678142,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_95_97",
+          "bdc_text": "quodam regis , de evangelio , de aliis rebus eius regni ex Ioanne AngloGemeint ist vielleicht John Burcher ( kaum John Butler , da dieser gemäß einer späteren Äußerung von Myconius den vorliegenden Brief überbrachte ; vgl. unten Nr. 1649 , 51). , quem apud vos esse narravit Oporinus , audies omnia . De Turca hodie scripsit Bucerus Myconius bezieht sich auf den durch ihn an Calvin und Farel übermittelten Brief Bucers vom 25 .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2191",
+          "psc_text": "sequuntur reges nominat, quos et Osee nominavit, Joathan, et Achaz, et Ezechiam (Michaeae I, 1). Hi sunt quos eodem tempore simul prophetasse ex eorum litteris invenitur. His adjungitur Jonas eodem Ozia rege regnante, et Joel cum jam regnarat Joathan, qui successit Oziae. Sed istorum prophetarum duorum tempora in Chronicis, non in eorum libris potuimus invenire, quoniam de suis diebus tacent. Tenduntur autem hi dies a rege Latinorum Proca, sive superiore Aventino, usque ad regem Romulum jam Romanorum, vel etiam usque ad regni primordia successoris ejus Numae Pompilii: Ezechias quippe rex Juda eo usque regnavit; ac per hoc per ea tempora isti velut fontes prophetiae pariter eruperunt, quando regnum defecit Assyrium, coepitque Romanum: ut scilicet quemadmodum regni Assyriorum primo tempore exstitit Abraham, cui promissiones apertissimae fierent in ejus semine benedictionis omnium gentium; ita occidentalis Babylonis exordio, qua fuerat Christus imperante venturus, in quo implerentur illa promissa oracula Prophetarum, non solum loquentium,",
+          "candidate_score": 0.674586,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_119",
+          "psc_text": "De modo, qui necessitati disputationis adhibendus est. Si rationi perspicuae veritatis infirmus humanae consuetudinis sensus non auderet obsistere, sed doctrinae salubri languorem suum tanquam medicinae subderet, donec divino adjutorio fide pietatis impetrante sanaretur; non multo sermone opus esset ad convincendum quemlibet vanae opinationis errorem, his qui recte sentiunt, et sensa verbis sufficientibus explicant. Nunc vero quoniam ille est major et tetrior insipientium morbus animorum, quo irratio nabiles motus suos, etiam post rationem plene redditam, quanta homini ab homine debetur, sive nimia caecitate, qua nec aperta cernuntur, sive obstinatissima pervicacia, qua et ea quae cernuntur, non feruntur, tanquam ipsam rationem veritatemque defendunt: fit necessitas copiosius dicendi plerumque res claras, velut eas non spectantibus intuendas, sed quodammodo tangendas palpantibus et conniventibus offeramus. Et tamen quis disceptandi finis erit et loquendi modus, si respondendum esse respondentibus semper existimemus? Nam qui vel non possunt intelligere quod dicitur, vel tam duri sunt adversitate mentis, ut,",
+          "candidate_score": 0.667642,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_140_142",
+          "bdc_text": "Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit . Tigurini , Bernenses , Basilienses , Scafhusii tanta laude vehuntur apud exteros ob ea , quę hactenus egerunt pro voto cęsaris , ut nemini sit dubium , quin in futurum et utilitate per occasionem non sint vacaturi . Postremus rumor de Turca fert quatuor insignes viros captivos Viennam ductos et triginta millia Turcarum expectari Massilię , de Gallo , quod oppidum vastarit in Mediomatricibus D .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2230",
+          "psc_text": "gentes, nec dividentur amplius in duo regna; neque polluentur ultra in idolis suis, et abominationibus suis, et in cunctis iniquitatibus suis. Et salvos eos faciam de universis sedibus suis, in quibus peccaverunt, et mundabo eos: et erunt mihi populus, et ego ero illis Deus: et servus meus David rex super eos, et pastor unus erit omnium eorum (Id. XXXVII, 22-24) , CAPUT XXXV.-- De trium prophetarum vaticinio, id est, Aggaei, Zachariae et Malachiae. 1. Restant tres minores Prophetae, qui prophetaverunt in fine captivitatis, Aggaeus, Zacharias, Malachias. Quorum Aggaeus Christum et Ecclesiam hac apertius brevitate prophetat: Haec dicit Dominus exercituum: Adhuc unum modicum est, et ego commovebo coelum, et terram, et mare, et aridam, et movebo omnes gentes; et veniet Desideratus cunctis gentibus (Aggaei II, 7 et 8). Haec prophetia partim jam completa cernitur, partim speratur in fine complenda. Movit enim coelum Angelorum et siderum testimonio, quando incarnatus est Christus. Movit",
+          "candidate_score": 0.659571,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_10",
+          "bdc_text": "Consolationibus etiam carendum est , quibus plus quam indigeo , tam infeliciter nobiscum agitur , non ob aliud , nisi quod nimium fideles ( sic interpretari cogimur )",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_50",
+          "psc_text": "sentientibus exhibemus, si neque hoc apud Deum perit, quod exanimis hominum membris officii diligentiaeque persolvitur. Sunt quidem et alia, quae sancti Patriarchae de corporibus suis vel condendis vel transferendis prophetico spiritu dicta intelligi voluerunt: non autem hic locus est, ut ea pertractemus, cum sufficiant ista quae diximus. Sed si ea quae sustentandis viventibus sunt necessaria, sicut victus et amictus, quamvis cum gravi afflictione desint, non frangunt in bonis perferendi tolerandique virtutem, nec cradicant ex animo pietatem, sed exercitatam faciunt fecundiorem: quanto magis, cum desunt ea quae curandis funeribus condendisque corporibus defunctorum adhiberi solent, non efficiunt miseros in occultis piorum sedibus jam quietos? Ac per hoc, quando ista cadaveribus Christianorum in illa magnae urbis, vel etiam aliorum oppidorum vastatione defuerunt; nec vivorum culpa est, qui non potuerunt ista praebere, nec poena mortuorum, qui non possunt ista sentire. CAPUT XIV.-- De captivitate sanctorum, quibus nunquam divina solatia defuerunt. Sed multi, inquiunt, Christiani",
+          "candidate_score": 0.652944,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_91_93",
+          "bdc_text": "a maleferiatis pfaffis . De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 . August ( unten Nr. 1647 )",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1755",
+          "psc_text": "infimo habitet pudicitia conjugalis, supra vidualis, atque hac superior virginalis: et si quid melius secundum fidem civitatis hujus intelligi et dici potest. Hoc etiam de caeteris quae hic exponenda sunt, dixerim, quia etsi non uno disseruntur modo, ad unam tamen catholicae fidei concordiam revocanda sunt. CAPUT XXVII.-- De arca atque diluvio, nec illis esse consentiendum, qui solam historiam recipiunt sine allegorica significatione; nec illis qui solas figuras defendunt repudiata historica veritate. 1. Non tamen quisquam putare debet, aut frustra haec esse conscripta, aut tantummodo rerum gestarum veritatem sine ullis allegoricis significationibus hic esse quaerendam; aut e contrario haec omnino gesta non esse, sed solas esse verborum figuras; aut quidquid illud est, nequaquam ad prophetiam Ecclesiae pertinere. Quis enim nisi mente perversus, inaniter scriptos esse contendat libros per annorum millia tanta religione et tam ordinatae successionis observantia custoditos; aut solas res gestas illic intuendas, ubi certe, ut alia omittam, si numerositas",
+          "candidate_score": 0.649541,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_60",
+          "bdc_text": "cum equis , quales oculi nostrorum nunquam vider [ unt ] Randtext beschädigt. .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_3044",
+          "psc_text": "perhibentur videre serpentes vel aquilae (quantalibet enim acrimonia cernendi eadem quoque animalia nihil aliud possunt videre quam corpora): sed ut videant et incorporalia. Et fortasse ista virtus magna cernendi data fuerit ad horam etiam in isto mortali corpore oculis sancti viri Job, quando ait ad Deum, In obauditu auris audiebam te prius, nunc autem oculus meus videt te; proptera despexi memetipsum, et distabui, et existimavi me terram etcinerem (Job XLII, 5 et 6, sec. LXX) . Quamvis hic nihil prohibeat oculum cordis intelligi, de quibus oculis ait Apostolus: Illuminatos oculos habere cordis vestri (Ephes. I, 18) . Ipsis autem videri Deum, cum videbitur, Christianus ambigit nemo, qui fideliter accipit, quod ait Deus ille magister: Beati mundi corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Sed utrum etiam corporalibus oculis ibi videatur, hoc in ista quaestione versamus. 4. Illud enim quod scriptum est, Et videbit omnis caro salutare Dei (Luc.",
+          "candidate_score": 0.646595,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_112_114",
+          "bdc_text": "factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ; vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 . omnibus viribus dicitur ei adfuturus .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_365",
+          "psc_text": "quo Roma tam magna facta est, ut tamdiu tot gentibus imperaret. Nimirum ergo Jovis hoc opus est. Ipsum enim deorum omnium dearumque regem esse volunt: hoc ejus indicat sceptrum, hoc in alto colle Capitolium. De isto deo, quamvis a poeta, dictum convenientissime praedicant, Jovis omnia plena. (Virgil. Eclog. 3, vers. 60.) Hunc Varro credit etiam ab his coli, qui unum Deum solum sine simulacro colunt, sed alio nomine nuncupari. Quod si ita est, cur tam male tractatus est Romae (sicut quidem et in caeteris gentibus), ut ei fieret simulacrum? Quod ipsi etiam Varroni ita displicet, ut cum tantae civitatis perversa consuetudine premeretur, nequaquam tamen dicere et scribere dubitaret quod hi qui populis instituerunt simulacra, et metum dempserunt, et errorem addiderunt. CAPUT X.-- Quas opiniones secuti sint, qui diversos deos diversis mundi partibus praefecerunt. Cur illi etiam Juno uxor adjungitur, quae dicitur soror et conjux (Virgil., Aeneid. lib. 1, vers. 47)",
+          "candidate_score": 0.638287,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_127",
+          "bdc_text": "Abbildung nach einer Zeichnung von 1775 und deutsche Übersetzung in :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1709",
+          "psc_text": "secundum filium Cain dedicatur hoc tempore, id est mortalis hujus saeculi labente transcursu, sed in illa immortalitate beatitudinis sempiternae. CAPUT XIX.-- De significatione quae in Enoch translatione monstratur. Nam et ista propago, cujus est pater Seth, in ea generatione habet dedicationis nomen, quae septima est ab Adam, annumerato Adam. Septimus enim ab illo natus est Enoch, quod interpretatur Dedicatio. Sed ipse est ille translatus, quoniam placuit Deo, et insigni numero in ordine generationum, quo sabbatum consecratum est, septimo scilicet ab Adam. Ab ipso autem patre istarum generationum, quae discernuntur a propagine Cain, id est a Seth, sextus est: quoto die factus est homo, et consummavit Deus omnia opera sua. Sed hujus Enoch translatio nostrae dedicationis est praefigurata dilatio. Quae quidem jam facta est in Christo capite nostro, qui sic resurrexit, ut non moriatur ulterius, sed etiam ipse translatus est: restat autem altera dedicatio universae domus, cujus ipse Christus est fundamentum,",
+          "candidate_score": 0.633237,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_149_151",
+          "bdc_text": "accesseris , ab eo nomine meo peteres duos quaterniones in Appianum Myconius bezieht sich auf die 1529 in Mainz erschienene Ausgabe von Appians \"De civilibus Romanorum bellis historiarum libri 5\" ( VD 16 A 3163 ) ; vgl. unten Nr. 1649 , 51 . - Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_593",
+          "psc_text": "III.-- Quae sit partitio Varronis librorum suorum, quos de Antiquitatibus rerum humanarum divinarumque composuit. Quadraginta et unum libros scripsit Antiquitatum: hos in res humanas divinasque divisit, rebus humanis viginti quinque, divinis sedecim tribuit: istam secutus in ea partitione rationem, ut rerum humanarum libros senos quatuor partibus daret. Intendit enim qui agant, ubi agant, quando agant, quid agant. In sex itaque primis de hominibus scripsit, in secundis sex de locis, sex tertios de temporibus, sex quartos eosdemque postremos de rebus absolvit. Quater autem seni, viginti et quatuor fiunt. Sed unum singularem, qui communiter prius de omnibus loqueretur, in capite posuit. In divinis identidem rebus eadem ab illo divisionis forma servata est, quantum attinet ad ea quae diis exhibenda sunt: exhibentur enim ab hominibus in locis et temporibus sacra. Haec quatuor, quae dixi, libris complexus est ternis: nam tres priores de hominibus scripsit, sequentes de locis, tertios de temporibus, quartos de sacris;",
+          "candidate_score": 0.633054,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_151_153",
+          "bdc_text": "- Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. : Domenico Magnino , in : DNP I 903-905 .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1293",
+          "psc_text": "temporum multa annorum millia continere: cum ex Litteris sacris ab institutione hominis nondum completa annorum sex millia computemus. Unde, ne multa disputem quemadmodum illarum litterarum, in quibus longe plura annorum millia referuntur, vanitas refellatur, et nulla in illis rei hujus idonea reperiatur auctoritas; illa epistola Alexandri Magni ad Olympiadem matrem suam, quam scripsit narrationem cujusdam Aegyptii sacerdotis insinuans, quam protulit ex litteris quae sacrae apud illos haberentur, continentem regna quae Graeca quoque novit historia: in quibus regnum Assyriorum in eadem epistola Alexandri quinque millia excedit annorum; in Graeca vero historia mille ferme et trecentos habet ab ipsius Beli principatu, quem regem et ille Aegyptius in ejusdem regni ponit exordio. Persarum autem et Macedonum imperium usque ad ipsum Alexandrum, cui loquebatur, plus quam octo et annorum millium ille constituit: cum apud Graecos Macedonum usque ad mortem Alexandri quadringenti octoginta quinque reperiantur; Persarum vero, donec ipsius Alexandri victoria finiretur, ducenti et triginta",
+          "candidate_score": 0.632158,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_112",
+          "bdc_text": "factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ;",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_571",
+          "psc_text": "autem, sicut crediderat et praedixerat, Jovis simulacra, quae adversus eum fuerant nescio quibus ritibus velut consecrata, et in Alpibus constituta, deposuit: eorumque fulmina, quod aurea fuissent, jocantibus (quod illa laetitia permittebat) Cursoribus, et se ab eis fulminari velle dicentibus, hilariter benigneque donavit. Inimicorum suorum filios, quos non ipsius jussus, sed belli abstulerat impetus, etiam nondum christianos ad ecclesiam confugientes, christianos hac occasione fieri voluit, et christiana charitate dilexit; nec privavit rebus, et auxit honoribus. In neminem post victoriam privatas inimicitias valere permisit. Bella civilia, non sicut Cinna et Marius et Sylla et alii tales nec finita finire voluerunt, sed magis doluit exorta quam cuiquam nocere voluit terminata. Inter haec omnia ex ipso initio imperii sui non quievit justissimis et misericordissimis legibus adversus impios laboranti Ecclesiae subvenire, quam Valens haereticus favens Arianis vehementer afflixerat: cujus Ecclesiae se membrum esse magis quam in terris regnare gaudebat. Simulacra Gentilium ubique evertenda praecepit, satis",
+          "candidate_score": 0.631113,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_151",
+          "bdc_text": "- Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1293",
+          "psc_text": "temporum multa annorum millia continere: cum ex Litteris sacris ab institutione hominis nondum completa annorum sex millia computemus. Unde, ne multa disputem quemadmodum illarum litterarum, in quibus longe plura annorum millia referuntur, vanitas refellatur, et nulla in illis rei hujus idonea reperiatur auctoritas; illa epistola Alexandri Magni ad Olympiadem matrem suam, quam scripsit narrationem cujusdam Aegyptii sacerdotis insinuans, quam protulit ex litteris quae sacrae apud illos haberentur, continentem regna quae Graeca quoque novit historia: in quibus regnum Assyriorum in eadem epistola Alexandri quinque millia excedit annorum; in Graeca vero historia mille ferme et trecentos habet ab ipsius Beli principatu, quem regem et ille Aegyptius in ejusdem regni ponit exordio. Persarum autem et Macedonum imperium usque ad ipsum Alexandrum, cui loquebatur, plus quam octo et annorum millium ille constituit: cum apud Graecos Macedonum usque ad mortem Alexandri quadringenti octoginta quinque reperiantur; Persarum vero, donec ipsius Alexandri victoria finiretur, ducenti et triginta",
+          "candidate_score": 0.630852,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_133_135",
+          "bdc_text": "September wurde über die Antwort beratschlagt , und am 25 . September wurde diese den Pfarrern übergeben . Sie enthielt allerdings nur unbedeutende Zugeständnisse .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1639",
+          "psc_text": "an fratris doluerit bonitatem, quae Deo placuit, cum in sacrificium ejus aspexit. Sed rationem Deus reddens, cur ejus oblationem accipere noluerit, ut sibi ipse potius merito, quam ei frater immerito displiceret, cum esset injustus non recte dividendo, hoc est non recte vivendo, et indignus cujus approbaretur oblatio, quam esset injustior, quod fratrem justum gratis odisset, ostendit. 2. Non tamen eum dimittens sine mandato sancto, justo et bono, Quiesce, inquit; ad te enim conversio ejus, et tu dominaberis illius. Numquid fratris? Absit. Cujus igitur, nisi peccati? Dixerat enim, Peccasti: tum deinde addidit, Quiesce; ad te enim conversio ejus, et tu dominaberis illius. Potest quidem ita intelligi ad ipsum hominem conversionem esse debere peccati, ut nulli alii quam sibi sciat tribuere debere quod peccat. Haec est enim salubris poenitentiae medicina, et veniae petitio non incongrua, ut ubi ait, Ad te enim conversio ejus, non subaudiatur, Erit; sed, Sit; praecipientis videlicet, non praedicentis",
+          "candidate_score": 0.630373,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_151",
+          "bdc_text": "- Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1667",
+          "psc_text": "fuisse in litteras, quemdam vixisse centum quinquaginta duos annos, alium decem amplius, alios ducentorum annorum habuisse vitam, alios trecentorum, quosdam ad quingentos, alios ad sexcentos, nonnullos ad octingentos etiam pervenisse, haec omnia propter inscientiam temporum accidisse arbitratus est. Alii quippe, inquit, aestate unum determinabant annum, et alterum hieme; alii quadripertitis temporibus, sicut Arcades, inquit, quorum anni trimestres fuere. Adjecit etiam, aliquando Aegyptios, quorum parvos annos quaternorum mensium fuisse supra diximus, lunae fine limitasse annum. Itaque apud eos, inquit, et singula millia annorum vixisse produntur. 2. His velut probabilibus argumentis quidam non destruentes fidem sacrae hujus historiae, sed astruere nitentes, ne sit incredibile quod tam multos annos vixisse referuntur antiqui, persuaserunt sibi, nec se suadere imprudenter existimant, tam exiguum spatium temporis tunc annum vocatum, ut illi decem sint unus noster, et decem nostri centum illorum. Hoc autem falsissimum esse documento evidentissimo ostenditur. Quod antequam faciam, non mihi tacendum videtur, quae credibilior",
+          "candidate_score": 0.629388,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_150_152",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1649 , 51 . - Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. : Domenico Magnino , in :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1293",
+          "psc_text": "temporum multa annorum millia continere: cum ex Litteris sacris ab institutione hominis nondum completa annorum sex millia computemus. Unde, ne multa disputem quemadmodum illarum litterarum, in quibus longe plura annorum millia referuntur, vanitas refellatur, et nulla in illis rei hujus idonea reperiatur auctoritas; illa epistola Alexandri Magni ad Olympiadem matrem suam, quam scripsit narrationem cujusdam Aegyptii sacerdotis insinuans, quam protulit ex litteris quae sacrae apud illos haberentur, continentem regna quae Graeca quoque novit historia: in quibus regnum Assyriorum in eadem epistola Alexandri quinque millia excedit annorum; in Graeca vero historia mille ferme et trecentos habet ab ipsius Beli principatu, quem regem et ille Aegyptius in ejusdem regni ponit exordio. Persarum autem et Macedonum imperium usque ad ipsum Alexandrum, cui loquebatur, plus quam octo et annorum millium ille constituit: cum apud Graecos Macedonum usque ad mortem Alexandri quadringenti octoginta quinque reperiantur; Persarum vero, donec ipsius Alexandri victoria finiretur, ducenti et triginta",
+          "candidate_score": 0.627762,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_112_114",
+          "bdc_text": "factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ; vgl. HBBW XI [Nr. 1522 ] , S. 191 , Anm. 3 . omnibus viribus dicitur ei adfuturus .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_366",
+          "psc_text": "consuetudine premeretur, nequaquam tamen dicere et scribere dubitaret quod hi qui populis instituerunt simulacra, et metum dempserunt, et errorem addiderunt. CAPUT X.-- Quas opiniones secuti sint, qui diversos deos diversis mundi partibus praefecerunt. Cur illi etiam Juno uxor adjungitur, quae dicitur soror et conjux (Virgil., Aeneid. lib. 1, vers. 47) ? Quia Jovem, inquiunt, in aethere accipimus, in aere Junonem; et haec duo elementa conjuncta sunt, alterum superius, alterum inferius. Non est ergo ille de quo dictum est, Jovis omnia plena; si aliquam partem implet et Juno. An uterque utrumque implet, et ambo isti conjuges et in duobus istis elementis, et in singulis simul sunt? Cur ergo aether datur Jovi, aer Junoni? Postremo ipsi duo satis essent: quid est quod mare Neptuno tribuitur, terra Plutoni? Et ne ipsi quoque sine conjugibus remanerent, additur Neptuno Salacia, Plutoni Proserpina. Nam sicut inferiorem coeli partem, id est aerem, inquiunt, Juno tenet; ita inferiorem",
+          "candidate_score": 0.627182,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_151_153",
+          "bdc_text": "- Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. : Domenico Magnino , in : DNP I 903-905 .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1667",
+          "psc_text": "fuisse in litteras, quemdam vixisse centum quinquaginta duos annos, alium decem amplius, alios ducentorum annorum habuisse vitam, alios trecentorum, quosdam ad quingentos, alios ad sexcentos, nonnullos ad octingentos etiam pervenisse, haec omnia propter inscientiam temporum accidisse arbitratus est. Alii quippe, inquit, aestate unum determinabant annum, et alterum hieme; alii quadripertitis temporibus, sicut Arcades, inquit, quorum anni trimestres fuere. Adjecit etiam, aliquando Aegyptios, quorum parvos annos quaternorum mensium fuisse supra diximus, lunae fine limitasse annum. Itaque apud eos, inquit, et singula millia annorum vixisse produntur. 2. His velut probabilibus argumentis quidam non destruentes fidem sacrae hujus historiae, sed astruere nitentes, ne sit incredibile quod tam multos annos vixisse referuntur antiqui, persuaserunt sibi, nec se suadere imprudenter existimant, tam exiguum spatium temporis tunc annum vocatum, ut illi decem sint unus noster, et decem nostri centum illorum. Hoc autem falsissimum esse documento evidentissimo ostenditur. Quod antequam faciam, non mihi tacendum videtur, quae credibilior",
+          "candidate_score": 0.62714,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_145",
+          "bdc_text": "et occiderit , quicquid invenerit , eo quod Germani quidam milites ( alii dicunt Geldrii ) circumdati ab exercitu MarięMaria von Ungarn , Statthalterin der Niederlande .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_329",
+          "psc_text": "quam etsi ferro rapere non possent, possent tamen obsidione consumere: Gothi vero tam multis senatoribus pepercerunt, ut magis mirum sit quod aliquos peremerunt. At vero Sylla, vivo adhuc Mario, ipsum Capitolium, quod a Gallis tutum fuit, ad decernendas caedes victor insedit; et cum fuga Marius esset elapsus, ferocior cruentiorque rediturus, iste in Capitolio per senatus etiam consultum tam multos vita rebusque privavit. Marianis autem partibus, Sylla absente, quid sanctum cui parcerent fuit, quando Mucio civi, senatori, pontifici, aram ipsam, ubi erant, ut aiunt, fata Romana, miseris ambienti amplexibus non pepercerunt? Syllana porro tabula illa postrema, ut omittamus alias innumerabiles mortes, plures jugulavit senatores, quam Gothi vel spoliare potuerunt. CAPUT XXX.-- De connexione bellorum, quae adventum Christi plurima et gravissima praecesserunt. Qua igitur fronte, quo corde, qua impudentia, qua insipientia, vel potius amentia, illa diis suis non imputant, et haec nostro imputant Christo? Crudelia bella civilia omnibus bellis hostilibus, auctoribus etiam",
+          "candidate_score": 0.626239,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_150_152",
+          "bdc_text": "vgl. unten Nr. 1649 , 51 . - Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. : Domenico Magnino , in :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1667",
+          "psc_text": "fuisse in litteras, quemdam vixisse centum quinquaginta duos annos, alium decem amplius, alios ducentorum annorum habuisse vitam, alios trecentorum, quosdam ad quingentos, alios ad sexcentos, nonnullos ad octingentos etiam pervenisse, haec omnia propter inscientiam temporum accidisse arbitratus est. Alii quippe, inquit, aestate unum determinabant annum, et alterum hieme; alii quadripertitis temporibus, sicut Arcades, inquit, quorum anni trimestres fuere. Adjecit etiam, aliquando Aegyptios, quorum parvos annos quaternorum mensium fuisse supra diximus, lunae fine limitasse annum. Itaque apud eos, inquit, et singula millia annorum vixisse produntur. 2. His velut probabilibus argumentis quidam non destruentes fidem sacrae hujus historiae, sed astruere nitentes, ne sit incredibile quod tam multos annos vixisse referuntur antiqui, persuaserunt sibi, nec se suadere imprudenter existimant, tam exiguum spatium temporis tunc annum vocatum, ut illi decem sint unus noster, et decem nostri centum illorum. Hoc autem falsissimum esse documento evidentissimo ostenditur. Quod antequam faciam, non mihi tacendum videtur, quae credibilior",
+          "candidate_score": 0.625429,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_62",
+          "bdc_text": "Vgl . Paulo Giovio , Historiae sui temporis II/2 , Rom 1985 .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_369",
+          "psc_text": "de Jove ipso erga Saturnum justitia ista servata est? an quia victus est? Ergo pugnarunt? Absit, inquiunt: fabularum est ista garrulitas. Ecce fabulis non credatur, et de diis sentiantur meliora: cur ergo non data est patri Jovis, etsi non sublimior, aequalis certe sedes honoris? Quia Saturnus, inquiunt, temporis longitudo est. Tempus igitur colunt, qui Saturnum colunt, et rex deorum Jupiter insinuatur natus ex tempore. Quid enim indignum dicitur, cum Jupiter et Juno nati dicuntur ex tempore, si coelum est ille et illa terra, cum facta sint utique coelum et terra? Nam hoc quoque in libris suis habent eorum docti atque sapientes: neque de figmentis poeticis, sed de philosophorum libris a Virgilio dictum est, Tum pater omnipotens fecundis imbribus aether, Conjugis in laetae gremium descendit, (Virgil. Georg. lib. 2, vers. 325, 326.) id est in gremium telluris aut terrae. Quia et hic aliquas differentias volunt esse, atque in ipsa terra aliud",
+          "candidate_score": 0.625232,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_134_136",
+          "bdc_text": "September wurde diese den Pfarrern übergeben . Sie enthielt allerdings nur unbedeutende Zugeständnisse . Vgl .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1639",
+          "psc_text": "an fratris doluerit bonitatem, quae Deo placuit, cum in sacrificium ejus aspexit. Sed rationem Deus reddens, cur ejus oblationem accipere noluerit, ut sibi ipse potius merito, quam ei frater immerito displiceret, cum esset injustus non recte dividendo, hoc est non recte vivendo, et indignus cujus approbaretur oblatio, quam esset injustior, quod fratrem justum gratis odisset, ostendit. 2. Non tamen eum dimittens sine mandato sancto, justo et bono, Quiesce, inquit; ad te enim conversio ejus, et tu dominaberis illius. Numquid fratris? Absit. Cujus igitur, nisi peccati? Dixerat enim, Peccasti: tum deinde addidit, Quiesce; ad te enim conversio ejus, et tu dominaberis illius. Potest quidem ita intelligi ad ipsum hominem conversionem esse debere peccati, ut nulli alii quam sibi sciat tribuere debere quod peccat. Haec est enim salubris poenitentiae medicina, et veniae petitio non incongrua, ut ubi ait, Ad te enim conversio ejus, non subaudiatur, Erit; sed, Sit; praecipientis videlicet, non praedicentis",
+          "candidate_score": 0.62513,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_151",
+          "bdc_text": "- Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1294",
+          "psc_text": "regem et ille Aegyptius in ejusdem regni ponit exordio. Persarum autem et Macedonum imperium usque ad ipsum Alexandrum, cui loquebatur, plus quam octo et annorum millium ille constituit: cum apud Graecos Macedonum usque ad mortem Alexandri quadringenti octoginta quinque reperiantur; Persarum vero, donec ipsius Alexandri victoria finiretur, ducenti et triginta tres computentur. Longe itaque hi numeri annorum illis Aegyptiis sunt minores, nec eis, etiamsi ter tantum computarentur, aequarentur. Perhibentur enim Aegyptii quondam tam breves annos habuisse, ut quaternis mensibus finirentur. Unde annus plenior et verior, qualis nunc et nobis et illis est, tres eorum annos complectebatur antiquos. Sed ne sic quidem, ut dixi, Graeca Aegyptiae numero temporum concordat historia, Et ideo Graecae potius fides habenda est: quia veritatem non excedit annorum, qui Litteris nostris, quae vere sacrae sunt continentur. Porro si haec epistola Alexandri, quae maxime innotuit, multum abhorret in spatiis temporum a probabili fide rerum; quanto minus credendum est",
+          "candidate_score": 0.62267,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_151_153",
+          "bdc_text": "- Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. : Domenico Magnino , in : DNP I 903-905 .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1294",
+          "psc_text": "regem et ille Aegyptius in ejusdem regni ponit exordio. Persarum autem et Macedonum imperium usque ad ipsum Alexandrum, cui loquebatur, plus quam octo et annorum millium ille constituit: cum apud Graecos Macedonum usque ad mortem Alexandri quadringenti octoginta quinque reperiantur; Persarum vero, donec ipsius Alexandri victoria finiretur, ducenti et triginta tres computentur. Longe itaque hi numeri annorum illis Aegyptiis sunt minores, nec eis, etiamsi ter tantum computarentur, aequarentur. Perhibentur enim Aegyptii quondam tam breves annos habuisse, ut quaternis mensibus finirentur. Unde annus plenior et verior, qualis nunc et nobis et illis est, tres eorum annos complectebatur antiquos. Sed ne sic quidem, ut dixi, Graeca Aegyptiae numero temporum concordat historia, Et ideo Graecae potius fides habenda est: quia veritatem non excedit annorum, qui Litteris nostris, quae vere sacrae sunt continentur. Porro si haec epistola Alexandri, quae maxime innotuit, multum abhorret in spatiis temporum a probabili fide rerum; quanto minus credendum est",
+          "candidate_score": 0.622649,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_92",
+          "bdc_text": "De nuptiis Anglicanis Gemäß Bullingers Bericht an Vadian vom 1 .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1755",
+          "psc_text": "infimo habitet pudicitia conjugalis, supra vidualis, atque hac superior virginalis: et si quid melius secundum fidem civitatis hujus intelligi et dici potest. Hoc etiam de caeteris quae hic exponenda sunt, dixerim, quia etsi non uno disseruntur modo, ad unam tamen catholicae fidei concordiam revocanda sunt. CAPUT XXVII.-- De arca atque diluvio, nec illis esse consentiendum, qui solam historiam recipiunt sine allegorica significatione; nec illis qui solas figuras defendunt repudiata historica veritate. 1. Non tamen quisquam putare debet, aut frustra haec esse conscripta, aut tantummodo rerum gestarum veritatem sine ullis allegoricis significationibus hic esse quaerendam; aut e contrario haec omnino gesta non esse, sed solas esse verborum figuras; aut quidquid illud est, nequaquam ad prophetiam Ecclesiae pertinere. Quis enim nisi mente perversus, inaniter scriptos esse contendat libros per annorum millia tanta religione et tam ordinatae successionis observantia custoditos; aut solas res gestas illic intuendas, ubi certe, ut alia omittam, si numerositas",
+          "candidate_score": 0.622388,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_151",
+          "bdc_text": "- Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2111",
+          "psc_text": "Romanus historicus, plus tamen fama, quam re ipsa. Nam loquens de illis: Atheniensium, inquit, res gestae, sicuti ego existimo, satis amplae magnificaeque fuere: verum aliquanto minores tamen, quam fama feruntur. Sed quia provenere ibi scriptorum magna ingenia, per terrarum orbem Atheniensium facta pro maximis celebrantur. Ita eorum qui fecere, virtus tanta habetur, quantum eam verbis potuere extollere praeclara ingenia (Belli Catil., cap. 8) . Accedit huic civitati non parva etiam ex litteris et philosophis gloria, quod ibi potissimum talia studia viguerunt. Nam quantum attinet ad imperium, nullum majus primis temporibus, quam Assyriorum fuit, nec tam longe lateque diffusum. Quippe ubi Ninus rex, Beli filius, universam Asiam, quae totius orbis ad numerum partium tertia dicitur, ad magnitudinem vero dimidia reperitur, usque ad Libyae fines subegisse traditur. Solis quippe Indis in partibus Orientis non dominabatur: quos tamen eo defuncto Semiramis uxor ejus est agressa bellando. Ita factum est, ut quicumque in illis",
+          "candidate_score": 0.621138,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_140",
+          "bdc_text": "Zwa XXV , 1998 , S. 129-142 ( hier S. 131f). , quam nuper celebravimus , quę finem invenire nescit .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1746",
+          "psc_text": "non habuerunt sapientiam, perierunt propter inconsiderantiam (Baruch III, 26-28) . CAPUT XXIV.-- Quomodo intelligendum sit, quod de eis qui diluvio perdendi erant, Dominus dixit, Erunt dies eorum centum viginti anni. Quod autem dixit Deus, Erunt dies eorum centum viginti anni (Gen. VI, 3) , non sic accipiendum est, quasi praenuntiatum sit, post haec homines centum viginti annos vivendo non transgredi, cum et post diluvium etiam quingentos excessisse inveniamus. Sed intelligendum est hoc Deum dixisse, cum circa finem quingentorum annorum esset Noe, id est, quadringentos octoginta vitae annos ageret, quos more suo Scriptura quingentos vocat, nomine totius maximam partem plerumque significans: sexcentesimo quippe anno vitae Noe, secundo mense factum est diluvium (Id. VII, 11); ac sic centum viginti anni praedicti sunt futuri vitae hominum periturorum, quibus transactis diluvio delerentur. Nec frustra creditur sic factum esse diluvium, jam non inventis in terra qui non erant digni tali morte defungi, qua in impios",
+          "candidate_score": 0.620817,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_151",
+          "bdc_text": "- Der römische Historiker Appian , geb. zwischen 90 und 95 n. Chr. in Alexandrien , lebte ab 120 in Rom , wo er 160 starb. - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2110",
+          "psc_text": "in illius fine hujus initium confestim fuit. Regna caetera, caeterosque reges velut appendices istorum dixerim. 2. Ninus ergo jam secundus rex erat Assyriorum, qui patri suo Belo successerat, regni illius primo regi, quando in terra Chaldaeorum natus est Abraham . Erat etiam tempore illo regnum Sicyoniorum admodum parvum, a quo ille undecumque doctissimus Marcus Varro scribens de Gente populi Romani, velut antiquo tempore, exorsus est. Ab his enim Sicyoniorum regibus ad Athenienses pervenit, a quibus ad Latinos, inde ad Romanos; sed ante conditam Romam in comparatione regni Assyriorum perexigua ista memorantur. Quamvis Athenienses in Graecia plurimum claruisse fateatur etiam Sallustius Romanus historicus, plus tamen fama, quam re ipsa. Nam loquens de illis: Atheniensium, inquit, res gestae, sicuti ego existimo, satis amplae magnificaeque fuere: verum aliquanto minores tamen, quam fama feruntur. Sed quia provenere ibi scriptorum magna ingenia, per terrarum orbem Atheniensium facta pro maximis celebrantur. Ita eorum qui fecere, virtus",
+          "candidate_score": 0.619526,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_118",
+          "bdc_text": "Zu den Einzelheiten s. Egli , Analecta II 53-61 ;",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1232",
+          "psc_text": "secundum quam factum est, an in se ipso. Sicut aliter scitur rectitudo linearum seu veritas figurarum, cum intellecta conspicitur, aliter cum in pulvere scribitur; et aliter justitia in veritate incommutabili, aliter in anima justi. Sic deinde caetera, sicut firmamentum inter aquas superiores et inferiores, quod coelum vocatum est; sicut deorsum aquarum congeries terraeque nudatio, et herbarum institutio atque lignorum; sicut solis et lunae stellarumque conditio; sicut ex aquis animalium, volucrum scilicet atque piscium belluarumque natantium; sicut quorumcumque in terra gradientium atque repentium, et ipsius hominis, qui cunctis in terra rebus excelleret. Omnia haec aliter in Verbo Dei cognoscuntur ab Angelis, ubi habent causas rationesque suas, id est secundum quas facta sunt, incommutabiliter permanentes, aliter in se ipsis; illic clariore, hic obscuriore cognitione, velut artis atque operum: quae tamen opera cum ad ipsius Creatoris laudem venerationemque referuntur, tanquam mane lucescit in mentibus contemplantium. CAPUT XXX. De senarii numeri perfectione, qui primus",
+          "candidate_score": 0.619424,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Ego te semper cogito , quęro etiam , ut cogitata per literas tibi revelem , sed frustr[ a ] Randtext beschädigt. . Fuit ante dies aliquot hic Felix Molitor , aliquando faber lignariusDer Zimmermann Felix Müller wurde 1539 in die Zunft zur Zimmerleuten aufgenommen ( s. Zürich StA , W I 5. 12 , 13r. ) .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2898",
+          "psc_text": "sectionem faceta hilaritate, velut jam salvus, illusit. Quid plura? Tot dies postea inaniter consumpti transierunt, ut fessi atque confusi faterentur eum nisi ferro nullo modo posse sanari. Expavit, expalluit nimio timore turbatus: atque ubi se collegit, farique potuit, abire illos jussit, et ad se amplius non accedere, nec aliud occurrit fatigato lacrymis et illa jam necessitate constricto, nisi ut adhiberet Alexandrinum quemdam, qui tunc chirurgus mirabilis habebatur, ut ipse faceret quod ab illis fieri nolebat iratus. Sed posteaquam venit ille, laboremque illorum in cicatricibus sicut artifex vidit, boni viri functus officio, persuasit homini ut illi potius qui in eo tantum laboraverant, quantum ipse inspiciens mirabatur, curationis suae fine fruerentur, adjiciens quod revera nisi sectus esset, salvus esse non posset; sed valde abhorrere a suis moribus, ut hominibus quorum artificiosissimam operam, industriam, diligentiam admirans in cicatricibus ejus videret, propter exiguum quod remansit, palmam tanti laboris auferret. Redditi sunt animo ejus, et",
+          "candidate_score": 0.618779,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_83",
+          "bdc_text": "- Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2241",
+          "psc_text": "populi ex Babylonica servitute scripsit etiam Esdras, qui magis rerum gestarum scriptor est habitus, quam propheta: sicuti est et liber, qui appellatur Esther: cujus res gesta in laudem Dei non longe ab his temporibus invenitur: nisi forte Esdras in eo Christum prophetasse intelligendus est, quod inter juvenes quosdam orta quaestione, quid amplius valeret in rebus; cum reges unus dixisset, alter vinum, tertius mulieres, quae plerumque regibus imperarent: idem tamen tertius veritatem super omnia demonstravit esse victricem (III Esdrae, III, 9 seqq.). Consulto autem Evangelio, Christum cognoscimus esse veritatem. Ab hoc tempore apud Judaeos restituto templo, non reges, sed principes fuerunt usque ad Aristobulum: quorum supputatio temporum non in Scripturis sanctis, quae canonicae appellantur, sed in aliis invenitur, in quibus sunt et Machabaeorum libri, quos non Judaei, sed Ecclesia pro canonicis habet, propter quorumdam Martyrum passiones vehementes atque mirabiles, qui antequam Christus venisset in carnem, usque ad mortem pro Dei lege",
+          "candidate_score": 0.618092,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_65",
+          "bdc_text": "Author est iuvenis nobilis a Schöno wWelcher Angehörige des weit verzweigten Geschlechts gemeint ist , bleibt unsicher ;",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1780",
+          "psc_text": "nepotes suos natos genuit; aut, quod est credibilius, seorsum de illo propter ejus eminentiam Scriptura locuta est; quandoquidem et regnum ejus commemoratum est, cujus initium erat illa nobilissima Babylon civitas, et quae juxta commemoratae sunt, sive civitates, sive regiones. Quod vero dictum est, de terra illa, id est de terra Sennaar, quae pertinebat ad regnum Nebroth, exisse Assur, et aedificasse Niniven, et alias quas contexuit civitates, longe postea factum est, quod ex hac occasione perstrinxit, propter nobilitatem regni Assyriorum, quod mirabiliter dilatavit Ninus, Beli filius, conditor Ninivae civitatis magnae: cujus civitatis nomen ex illius nomine derivatum est, ut a Nino Ninive vocaretur. Assur autem, unde Assyrii, non fuit in filiis Cham medii filii Noe, sed in filiis Sem reperitur, qui fuit Noe maximus filius. Unde apparet de progenie Sem exortos fuisse qui postea regnum gigantis illius obtinerent, et inde procederent, atque alias conderent civitates, quarum prima est a Nino appellata",
+          "candidate_score": 0.617161,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_57_59",
+          "bdc_text": "Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt . paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_193",
+          "psc_text": "vers. 351, 352.) Primum si ita est, non habent cur querantur de religione christiana, quod hac offensi eos dii sui deseruerint: quoniam quidem majores eorum jam pridem moribus suis ab Urbis altaribus tam multos ac minutos deos, tanquam muscas abegerunt. Sed tamen haec numinum turba ubi erat, cum longe antequam mores corrumperentui antiqui, a Gallis Roma capta et incensa est? an praesentes forte dormiebant? Tunc enim tota Urbe in hostium potestatem redacta, solus collis Capitolinus remanserat; qui etiam ipse caperetur, nisi saltem anseres diis dormientibus vigilarent. Unde pene in superstitionem Aegyptiorum bestias avesque colentium Roma deciderat, cum anseri solemnia celebrabant. Verum de his adventitiis, et corporis potius quam animi malis, quae vel ab hostibus vel alia clade accidunt, nondum interim disputo: nunc ago de labe morum, quibus primum paulatim decoloratis, deinde torrentis modo praecipitatis, tanta, quamvis integris tectis moenibusque, facta est ruina reipublicae, ut magni auctores eorum eam tunc amissam",
+          "candidate_score": 0.612093,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_112",
+          "bdc_text": "factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ;",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_164",
+          "psc_text": "fuit iniquius rapere non datas? Justius autem bellum cum ea gente geri potuit, quae filias suas ad matrimonium conregionalibus et confinalibus suis negasset petitas, quam cum ea quae repetebat ablatas. Illud ergo potius fieret: ibi Mars filium suum pugnantem juvaret, ut conjugiorum negatorum armis ulcisceretur injuriam, et eo modo ad feminas quas voluerat, perveniret. Aliquo enim fortasse jure belli, injuste negatas, juste victor auferret; nullo autem jure pacis non datas rapuit, et injustum bellum cum earum parentibus juste succensentibus gessit. Hoc sane utilius feliciusque successit, quod etsi ad memoriam fraudis illius circensium spectaculum mansit, facinoris tamen in illa civitate et imperio non placuit exemplum: faciliusque Romani in hoc erraverunt, ut post illam iniquitatem deum sibi Romulum consecrarent, quam ut in feminis rapiendis factum ejus imitandum lege ulla vel more permitterent. Ex hoc jure ac bono post expulsum cum liberis suis regem Tarquinium, cujus filius Lucretiam stupro violenter oppresserat, Junius Brutus",
+          "candidate_score": 0.610691,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_57_59",
+          "bdc_text": "Rumor tamen est hoc anno timendum non esse , defensurum tantum civitates per Ungariam occupatas et munitas . Illud certum legationem Tu[r]cicam Randtext beschädigt . paucis ante diebus fuisse in GalliaVon dieser angeblichen türkischen Gesandtschaft ist sonst nichts bekannt .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_430",
+          "psc_text": "Orientalibus partibus Hadriani voluntate mutati sunt termini imperii Romani. Ille namque tres provincias nobiles, Armeniam, Mesopotamiam, Assyriam, Persarum concessit imperio: ut deus ille Terminus, qui Romanos terminos secundum istos tuebatur, et per illud pulcherrimum auspicium loco non cesserat Jovi, plus Hadrianum regem hominum, quam regem deorum timuisse videatur. Receptis quoque alio tempore provinciis memoratis, nostra pene memoria retrorsus Terminus cessit, quando Julianus, deorum illorum oraculis deditus, immoderato ausu naves jussit incendi, quibus alimonia portabatur: qua exercitus destitutus, mox etiam ipso hostili vulnere exstincto, in tantam est redactus inopiam, ut inde nullus evaderet, undique hostibus incursantibus militem imperatoris morte turbatum, nisi placito pacis illic imperii fines constituerentur, ubi hodieque persistunt; non quidem tanto detrimento, quantum concesserat Hadrianus, sed media tamen compositione defixi. Vano igitur augurio deus Terminus non cessit Jovi, qui cessit Hadriani voluntati, cessit etiam Juliani temeritati, et Joviani necessitati. Viderunt haec intelligentiores gravioresque Romani; sed contra consuetudinem civitatis, quae",
+          "candidate_score": 0.610019,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_112",
+          "bdc_text": "factus GalloHerzog Wilhelm von Jülich , Berg und Kleve hatte 1541 Jeanne d'Albret , eine Nichte des französischen Königs , geheiratet ;",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2168",
+          "psc_text": "XX.-- De successione ordinis regii apud Israelitas post Juidcium tempora. Mox eisdem per loca memorata regnantibus, Israelitarum regnum, finito tempore Judicum, a Saüle rege sumpsit exordium: quo tempore fuit Samuel propheta. Ab illo igitur tempore hi reges Latinorum esse coeperunt, quos cogominabant Silvios: ab eo quippe qui filius Aeneae primus dictus est Silvius, caeteris subsecutis et propria nomina imponebantur, et hoc non defuit cognomentum; sicut longe postea Caesares cognominati sunt, qui successerunt Caesari Augusto. Reprobato autem Saüle, ne quisquam ex ejus stirpe regnaret, eoque defuncto, David successit in regnum post annos a Saülis imperio quadraginta. Tunc Athenienses habere deinde reges post Codri interitum destiterunt, et magistratus habere coeperunt administrandae reipublicae. Post David, qui etiam ipse quadraginta regnavit annos, filius ejus Salomon rex Israelitarum fuit, qui templum illud nobilissimum Dei Jerosolymitanum condidit. Cujus tempore apud Latinos condita est Alba, ex qua deinceps non Latinorum, sed Albanorum reges appellari, in eodem tamen",
+          "candidate_score": 0.60905,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_81_83",
+          "bdc_text": "Henri Tribout de Morembert , La réforme à Metz , Bd. 1 : Le Luthéranisme , Nancy 1969 . - Annales de l'Est , Mémoires 36 , S. 134-138. .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2241",
+          "psc_text": "populi ex Babylonica servitute scripsit etiam Esdras, qui magis rerum gestarum scriptor est habitus, quam propheta: sicuti est et liber, qui appellatur Esther: cujus res gesta in laudem Dei non longe ab his temporibus invenitur: nisi forte Esdras in eo Christum prophetasse intelligendus est, quod inter juvenes quosdam orta quaestione, quid amplius valeret in rebus; cum reges unus dixisset, alter vinum, tertius mulieres, quae plerumque regibus imperarent: idem tamen tertius veritatem super omnia demonstravit esse victricem (III Esdrae, III, 9 seqq.). Consulto autem Evangelio, Christum cognoscimus esse veritatem. Ab hoc tempore apud Judaeos restituto templo, non reges, sed principes fuerunt usque ad Aristobulum: quorum supputatio temporum non in Scripturis sanctis, quae canonicae appellantur, sed in aliis invenitur, in quibus sunt et Machabaeorum libri, quos non Judaei, sed Ecclesia pro canonicis habet, propter quorumdam Martyrum passiones vehementes atque mirabiles, qui antequam Christus venisset in carnem, usque ad mortem pro Dei lege",
+          "candidate_score": 0.608416,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_89",
+          "bdc_text": "quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2765",
+          "psc_text": "temporariae, sive sempiternae, sicut unusquisque divina providentia tractandus est, inferuntur, vel pro peccatis sive praeteritis, sive in quibus adhuc vivit ille qui plectitur, vel pro exercendis declarandisque virtutibus, per homines et angelos, seu bonos seu malos. Nam etsi quisquam mali aliquid alterius improbitate vel errore patiatur, peccat quidem homo, qui vel ignorantia, vel injustitia cuiquam mali aliquid facit: sed non peccat Deus, qui justo, quamvis occulto, judicio fieri sinit. Sed temporarias poenas alii in hac vita tantum, alii post mortem, alii et nunc et tunc, verumtamen ante judicium illud severissimum novissimumque patiuntur. Non autem omnes veniunt in sempiternas poenas, quae post illud judicium sunt futurae, qui post mortem sustinent temporales. Nam quibusdam, quod in isto non remittitur, remitti in futuro saeculo (Matth. XII, 32), id est, ne futuri saeculi aeterno supplicio puniantur, jam supra diximus. CAPUT XIV.-- De poenis temporalibus istius vitae, quibus subjecta est humana conditio. Rarissimi sunt autem",
+          "candidate_score": 0.606361,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_89",
+          "bdc_text": "quibusdam ita multati sunt , ut vix vivi discesserint .",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2766",
+          "psc_text": "post illud judicium sunt futurae, qui post mortem sustinent temporales. Nam quibusdam, quod in isto non remittitur, remitti in futuro saeculo (Matth. XII, 32), id est, ne futuri saeculi aeterno supplicio puniantur, jam supra diximus. CAPUT XIV.-- De poenis temporalibus istius vitae, quibus subjecta est humana conditio. Rarissimi sunt autem qui nullas in hac vita, sed tantum post eam poenas luunt. Fuisse tamen aliquos, qui usque ad decrepitam senectutem ne levissimam quidem febriculam senserint, quietamque duxerint vitam, ipsi et novimus et audivimus: quanquam vita ipsa mortalium tota poena sit, quia tota tentatio est, sicut sacrae Litterae personant, ubi scriptum est, Numquid non tentatio est vita humana super terram (Job VII, 1, sec. LXX) ? Non enim parva poena est ipsa insipientia, vel imperitia, quae usque adeo fugienda merito judicatur, ut per poenas doloribus plenas pueri cogantur quaeque artificia vel litteras discere: ipsumque discere, ad quod poenis adiguntur, tam poenale est",
+          "candidate_score": 0.600193,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_78_80",
+          "bdc_text": "Biographie nouvelle écrite [ . . . ] par un groupe d'historiens [ . . . ] , Neuchâtel-Paris 1930 , S. 487f :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1673",
+          "psc_text": "sed scriptoris tribuatur errori, qui de bibliotheca supradicti regis codicem describendum primus accepit. Nam etiam nunc, ubi numeri non faciunt intentum ad aliquid quod facile possit intelligi, vel quod appareat utiliter disci, et negligenter describuntur, et negligentius emendantur. Quis enim existimet sibi esse discendum, quot millia hominum tribus Israel sigillatim habere potuerunt? quoniam prodesse aliquid non putatur: et quotus quisque hominum est, cui profunditas utilitatis hujus appareat? Hic vero ubi per tot contextas generationes centum anni alibi adsunt, alibi desunt; et post natum, qui commemorandus fuerat, filium, desunt ubi adfuerunt, adsunt ubi defuerunt, ut summa concordet: nimirum cum vellet persuadere, qui hoc fecit, ideo numerosissimos annos vixisse antiquos, quod eos brevissimos nuncupabant; et hoc de maturitate pubertatis, qua idonea filii gignerentur, conaretur ostendere; atque ideo in illis centum annis decem nostros insinuandos putaret incredulis, ne homines tam diu vixisse recipere in fidem nollent; addidit centum, ubi gignendis filiis habilem non",
+          "candidate_score": 0.596265,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_78_80",
+          "bdc_text": "Biographie nouvelle écrite [ . . . ] par un groupe d'historiens [ . . . ] , Neuchâtel-Paris 1930 , S. 487f :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1663",
+          "psc_text": "Praesenti enim sufficit quaestioni secundum utrosque codices tam longas habuisse vitas illius aevi homines, ut posset aetate unus, qui de duobus, quos solos terra tunc habuit parentibus primus est natus, ad constituendam etiam civitatem multiplicari genus humanum. CAPUT XII.-- De opinione eorum, qui primorum temporum homines tam longaevos, quam scribitur, fuisse non credunt. 1. Neque enim ullo modo audiendi sunt, qui putant aliter annos illis temporibus computatos, id est tantae brevitatis, ut unus annus noster decem illos habuisse credatur. Quapropter, inquiunt, cum audierit quisque vel legerit nongentos annos quemquam vixisse, debet intelligere nonaginta: decem quippe illi anni unus est noster; et decem nostri, centum illi fuerunt. Ac per hoc, ut putant, viginti trium annorum fuit Adam, quando genuit Seth; et ipse Seth viginti habebat et sex menses, quando ex illo natus est Enos, quos appellat Scriptura ducentos et quinque annos. Quoniam, sicut isti suspicantur quorum exponimus opinionem, unum annum qualem",
+          "candidate_score": 0.595097,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_78_80",
+          "bdc_text": "Biographie nouvelle écrite [ . . . ] par un groupe d'historiens [ . . . ] , Neuchâtel-Paris 1930 , S. 487f :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1668",
+          "psc_text": "sit incredibile quod tam multos annos vixisse referuntur antiqui, persuaserunt sibi, nec se suadere imprudenter existimant, tam exiguum spatium temporis tunc annum vocatum, ut illi decem sint unus noster, et decem nostri centum illorum. Hoc autem falsissimum esse documento evidentissimo ostenditur. Quod antequam faciam, non mihi tacendum videtur, quae credibilior possit esse suspicio. Poteramus certe hanc asseverationem ex hebraeis codicibus redarguere atque convincere, ubi Adam non ducentorum triginta, sed centum triginta annorum fuisse reperitur, quando tertium genuit filium (Gen. V, 3): qui anni si tredecim nostri sunt, procul dubio primum genuit, quando undecim vel non multo amplius annorum fuit. Quis potest hac aetate generare usitata ista nobisque notissima lege naturae? Sed hunc omittamus, qui fortasse etiam quando creatus est, potuit. Non enim eum tam parvum, quam infantes nostri sunt, factum fuisse, credibile est. Sed filius ejus non ducentorum quinque, sicut nos legimus, sed centum quinque fuit, quando genuit Enos (Ibid.,",
+          "candidate_score": 0.591969,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_78_80",
+          "bdc_text": "Biographie nouvelle écrite [ . . . ] par un groupe d'historiens [ . . . ] , Neuchâtel-Paris 1930 , S. 487f :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2253",
+          "psc_text": "non dissonat. Cum enim ab ipso primo homine, qui est appellatus Adam, nondum sex millia annorum compleantur, quomodo non isti ridendi potius, quam refellendi sunt, qui de spatio temporum tam diversa, et huic exploratae veritati tam contraria persuadere conantur? Cui enim melius narranti praeterita credimus, quam qui etiam futura praedixit, quae praesentia jam videmus? Nam et ipsa historicorum inter se dissonantia copiam nobis praebet, ut ei potius credere debeamus, qui divinae, quam tenemus, non repugnat historiae. Porro autem cives impiae civitatis, diffusi usquequaque per terras, cum legunt doctissimos homines, quorum nullius contemnenda videatur auctoritas, inter se de rebus gestis ab aetatis nostrae memoria remotissimis discrepantes, cui potius credere debeant, non inveniunt. Nos vero in nostrae religionis historia, fulti auctoritate divina, quidquid ei resistit, non dubitamus esse falsissimum, quomodolibet sese habeant caetera in saecularibus litteris; quae seu vera seu falsa sint, nihil momenti afferunt, quo recte beateque vivamus. CAPUT XLI.-- De",
+          "candidate_score": 0.5917,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_78_80",
+          "bdc_text": "Biographie nouvelle écrite [ . . . ] par un groupe d'historiens [ . . . ] , Neuchâtel-Paris 1930 , S. 487f :",
+          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1671",
+          "psc_text": "faciliusque credatur? Sed absit ut prudens quispiam, vel Judaeos cujuslibet perversitatis atque malitiae tantum potuisse credat in codicibus tam multis et tam longe lateque dispersis; vel Septuaginta illos memorabiles viros hoc de invidenda gentibus veritate unum communicasse consilium. Credibilius ergo quis dixerit, cum primum de bibliotheca Ptolemaei describi ista coeperunt, tunc aliquid tale fieri potuisse in codice uno, scilicet primitus inde descripto, unde jam latius emanaret, ubi potuit quidem accidere etiam scriptoris error. Sed hoc in illa quaestione de vita Mathusalem non absurdum est suspicari; et in illo alio, ubi superantibus viginti et quatuor annis summa non convenit. In his autem in quibus continuatur ipsius mendositatis similitudo, ita ut ante genitum filium, qui ordini inseritur, alibi supersint centum anni, alibi desint; post genitum autem ubi deerant, supersint; ubi supererant, desint, ut summa conveniat; et hoc in prima, secunda, tertia, quarta, quinta, septima generatione invenitur: videtur habere quamdam, si dici potest,",
+          "candidate_score": 0.5916,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 20,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1",
+      "max_score": 0.680479,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54_56",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_53",
+          "psc_text": "toto corde, tota anima, tota mente diliget deum, quod est primum summumque praeceptum. cur ergo non praeciperetur homini ista perfectio. quamuis eam in hac uita nemo habeat? non enim recte curritur, si quo currendum est nesciatur. quomodo autem sciretur, si nullis praeceptis ostenderetur? sic ergo curramus, ut conprehendamus. omnes enim qui recte currunt, conprehendent, non sicut in agone theatrico omnes quidem currunt, sed unus accipit palmam. curramus credendo, sperando, desiderando; curramus corpus castigando et elemosynas in bonis dandis malisque ignoscendis hilariter et ex corde faciendo et currentium uires ut adiuuentur orando et sic audiamus praecepta perfectionis, ne currere neglegamus ad plenitudinem caritatis. § 20 His praemissis ea testimonia quae posuit iste cui respondemus, tamquam nos ea protulerimus, diligenter audiamus. 'in Deuteronomio: tu autem perfectus eris coram domino deo tuo; item illic: et non erit inconsummatus in filiis Israel; item saluator in euangelio: estote perfecti, quia pater uester qui in caelis",
+          "candidate_score": 0.680479,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_53",
+          "psc_text": "toto corde, tota anima, tota mente diliget deum, quod est primum summumque praeceptum. cur ergo non praeciperetur homini ista perfectio. quamuis eam in hac uita nemo habeat? non enim recte curritur, si quo currendum est nesciatur. quomodo autem sciretur, si nullis praeceptis ostenderetur? sic ergo curramus, ut conprehendamus. omnes enim qui recte currunt, conprehendent, non sicut in agone theatrico omnes quidem currunt, sed unus accipit palmam. curramus credendo, sperando, desiderando; curramus corpus castigando et elemosynas in bonis dandis malisque ignoscendis hilariter et ex corde faciendo et currentium uires ut adiuuentur orando et sic audiamus praecepta perfectionis, ne currere neglegamus ad plenitudinem caritatis. § 20 His praemissis ea testimonia quae posuit iste cui respondemus, tamquam nos ea protulerimus, diligenter audiamus. 'in Deuteronomio: tu autem perfectus eris coram domino deo tuo; item illic: et non erit inconsummatus in filiis Israel; item saluator in euangelio: estote perfecti, quia pater uester qui in caelis",
+          "candidate_score": 0.674254,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Quam gaudebat , quam tollebat Tigurinos , quam bene precabatur ! Si audisses , scio stimulum ad communia , quę momenti sunt alicuius , scribendi accepisses . Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_54",
+          "psc_text": "plenitudinem caritatis. § 20 His praemissis ea testimonia quae posuit iste cui respondemus, tamquam nos ea protulerimus, diligenter audiamus. 'in Deuteronomio: tu autem perfectus eris coram domino deo tuo; item illic: et non erit inconsummatus in filiis Israel; item saluator in euangelio: estote perfecti, quia pater uester qui in caelis est perfectus est; item apostolus ad Corinthios 6 Rom. 7, 23 7 Matth. 22, 37. 38 13 I Cor. 9, 24 22 Deut. 18, 13 23 Deut. 23, 17 25 Matth. 5, 48 1 tote m. 1 R 4 dr β 6 quia] quando RCKd, m. 2 D 7 anima (ma add. m. 2) L 8 diligit LPO$b Eug., m. 1 DVC summum primumque C 9 cur] cQ. BN 10 quod B 13 current PVOeug., m. 1 DC 15 et soerando Eug. 16 elymosinas LB, m. 1 V elemosinas RCN, m. 1 D belemosynas PO aelymosinas C elemosinis P 17",
+          "candidate_score": 0.66585,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54_56",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est . Omnes dominum rogare debent , ut is maneat et eos confirmet in finem . De Turca Sultan Suleiman I. audimus pauca .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_54",
+          "psc_text": "plenitudinem caritatis. § 20 His praemissis ea testimonia quae posuit iste cui respondemus, tamquam nos ea protulerimus, diligenter audiamus. 'in Deuteronomio: tu autem perfectus eris coram domino deo tuo; item illic: et non erit inconsummatus in filiis Israel; item saluator in euangelio: estote perfecti, quia pater uester qui in caelis est perfectus est; item apostolus ad Corinthios 6 Rom. 7, 23 7 Matth. 22, 37. 38 13 I Cor. 9, 24 22 Deut. 18, 13 23 Deut. 23, 17 25 Matth. 5, 48 1 tote m. 1 R 4 dr β 6 quia] quando RCKd, m. 2 D 7 anima (ma add. m. 2) L 8 diligit LPO$b Eug., m. 1 DVC summum primumque C 9 cur] cQ. BN 10 quod B 13 current PVOeug., m. 1 DC 15 et soerando Eug. 16 elymosinas LB, m. 1 V elemosinas RCN, m. 1 D belemosynas PO aelymosinas C elemosinis P 17",
+          "candidate_score": 0.661372,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_54",
+          "psc_text": "plenitudinem caritatis. § 20 His praemissis ea testimonia quae posuit iste cui respondemus, tamquam nos ea protulerimus, diligenter audiamus. 'in Deuteronomio: tu autem perfectus eris coram domino deo tuo; item illic: et non erit inconsummatus in filiis Israel; item saluator in euangelio: estote perfecti, quia pater uester qui in caelis est perfectus est; item apostolus ad Corinthios 6 Rom. 7, 23 7 Matth. 22, 37. 38 13 I Cor. 9, 24 22 Deut. 18, 13 23 Deut. 23, 17 25 Matth. 5, 48 1 tote m. 1 R 4 dr β 6 quia] quando RCKd, m. 2 D 7 anima (ma add. m. 2) L 8 diligit LPO$b Eug., m. 1 DVC summum primumque C 9 cur] cQ. BN 10 quod B 13 current PVOeug., m. 1 DC 15 et soerando Eug. 16 elymosinas LB, m. 1 V elemosinas RCN, m. 1 D belemosynas PO aelymosinas C elemosinis P 17",
+          "candidate_score": 0.656092,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_54",
+          "bdc_text": "Et profecto spiritus tuorum in illis literis perfectus est .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_53",
+          "psc_text": "toto corde, tota anima, tota mente diliget deum, quod est primum summumque praeceptum. cur ergo non praeciperetur homini ista perfectio. quamuis eam in hac uita nemo habeat? non enim recte curritur, si quo currendum est nesciatur. quomodo autem sciretur, si nullis praeceptis ostenderetur? sic ergo curramus, ut conprehendamus. omnes enim qui recte currunt, conprehendent, non sicut in agone theatrico omnes quidem currunt, sed unus accipit palmam. curramus credendo, sperando, desiderando; curramus corpus castigando et elemosynas in bonis dandis malisque ignoscendis hilariter et ex corde faciendo et currentium uires ut adiuuentur orando et sic audiamus praecepta perfectionis, ne currere neglegamus ad plenitudinem caritatis. § 20 His praemissis ea testimonia quae posuit iste cui respondemus, tamquam nos ea protulerimus, diligenter audiamus. 'in Deuteronomio: tu autem perfectus eris coram domino deo tuo; item illic: et non erit inconsummatus in filiis Israel; item saluator in euangelio: estote perfecti, quia pater uester qui in caelis",
+          "candidate_score": 0.631284,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_160",
+          "psc_text": "hab em u s, nos i psos s edu eim us et u eritas in nobis non est, non enim ait 'habuimus', sed habemus. quod si quisquam asserit de illo peccato dictum, quod habitat in carne mortali nostra secundum uitium quod peccantis primi hominis uoluntate contractum est, cuius peccati desid eri i s ne oboediamus Paulus apostolus praecipit, non autem peccare, qui eidem peccato quamuis in carne habitanti ad nullum opus malum omnino consentit, uel facti uel dicti uel cogitati, quamuis ipsa concupiscentia moueatur, quae alio modo peccati nomen accepit, quod ei consentire peccare sit nobisque moueatur inuitis: subtiliter quidem ista discernit, sed uideat quid agatur de dominica oratione, ubi dicimus: dimitte nobis debita nostra. quod, nisi fallor, non opus esset dicere, si numquam uel in lapsu linguae uel in oblectanda cogitatione eiusdem peccati desideriis aliquantum consentiremus, sed 3 Rom. 5, 12 9 Matth. 9, 12. 13 13 I Ioli.",
+          "candidate_score": 0.625125,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "11687_sent_86",
+          "bdc_text": "Decretum est igitur , ne deinceps illi conveniant ut hactenus ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_25",
+          "psc_text": "praeceptum est in his duobus habere finem et ad haec duo esse referendum: diliges dominum deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex tota mente tua, et: diliges proximum tuum tamquam te ipsum. in his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et prophetae. quicquid ergo dei lege prohibemur et quicquid iubemur facere, ad hoc prohibemur et iubemur, ut duo ista compleamus. et forte generalis prohibitio est: non concupisces, et generalis iussio: diliges. unde breuiter et apostolus Paulus quodam loco utrumque complexus est. prohibitio est enim: nolite conformari huic saeculo, iussio autem: sed reformamini in nouitate mentis uestrae. illud pertinet ad non concupiscere, hoc ad diligere; illud ad continentiam, hoc ad iustitiam; illud ad declinandum a malo, hoc ad faciendum bonum. non concupiscendo enim uetustate expoliamur et nouitate induimur diligendo. sed nec quisquam esse potest continens, nisi deus det, et caritas dei diffunditur in cordibus nostris",
+          "candidate_score": 0.623268,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    }
+  ],
+  "biblical_hits": []
+}
\ No newline at end of file