diff --git "a/11/11795.json" "b/11/11795.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11795.json" @@ -0,0 +1,2666 @@ +{ + "letter_id": "11795", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11795", + "dominant_topic": 13, + "topic_dist": [ + 0.056954, + 0.056967, + 0.048757, + 0.044071, + 0.046335, + 0.044823, + 0.050743, + 0.057528, + 0.046506, + 0.049121, + 0.052704, + 0.048774, + 0.050348, + 0.062895, + 0.048468, + 0.046159, + 0.043148, + 0.048305, + 0.045922, + 0.051472 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana", + "max_score": 0.689492, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_72", + "psc_text": "Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana bibliotheca, signatum num. 5286, in quo ad rem nostram ista leguntur: « Januarius fuit ordinatus anno Domini Jesu Christi 443. Huic Januario episcopo S. Leo scribit, ut episcopi et reliqui clericalis ordinis, de Pelagiana et Coelestiana haeresi ad unitatem catholicam redire volentes, in suis sedibus non restituantur, nisi publice erroribus abrenuntiaverint. » In eodem Chronico, a Dandulo conscripto, pariter de eodem Januario legitur: « Hic in Pola civitate Istriae natus, et catholicis disciplinis eruditus, et episcopus factus, sua prudentia et doctrina populum sibi subditum, propter instantes persecutiones, multis angustiis circumseptum, ab erroribus conservavit illaesum, in cujus laudem Leo papa sic", + "candidate_score": 0.689492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_36", + "psc_text": "et, quasi in multarum rerum intelligentia nutans, lumen ex novis Augustini scriptis efflagitabat? Galliam pene totam fuisse commotam, cum Prosper haec scriberet, priori epistola declarat, et propterea fieri studebat S. Patris sapientia et eruditione doctior, et ut prodesset multis suo rogatu, eum interpellat, scribens: Tribue nobis in hac causa, papa beatissime, pater optime, quantum juvante Domino potes, diligentiam pietatis tuae, ut quae in istis quaestionibus obscuriora et ad percipiendum difficiliore sunt quam lucidissimis expositionibus digneris aperire . Harum autem gravissimarum quaestionum decem argumenta statim subjicit, et interim veritus contra tot adversarios meritis atque honoribus claros in apertum disputationis campum prosilire, et contra eosdem dimicare, animi fervorem silentio cohibet, quoadusque ab Augustino obtinebit responsum. « Quibus omnibus enodatis (ita ultimum ejus epistolae caput orditur), et multis insuper quae altiore intuitu 292 ad hanc causam pertinentia magis potes videre decussis, credimus et speramus non solum tenuitatem nostram disputationum tuarum praesidio roborandam, sed", + "candidate_score": 0.68588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_79", + "psc_text": "qui sollicite cupimus servare unitatem spiritus in vinculo pacis, praeceptionis nostrae fructum percipiamus, et vestrae dilectionis operibus gratulemur. 301 6. Praeterit hic prorsus Quesnellus quae Leo decernere atque praecipere asseruit, atque ad illas voces conversus: Quoniam hoc et canonum definivit auctoritas, serio inquirit ad quos canones ibi S. pontifex respexerit; sed tandem haerens, vel ad 16 Nicaenum, vel ad Sardicenses 18 et 19, immo ad Carthaginensis primi concilii canones S. P. respexisse sibi videri asseverat; sed de consensu scripto tradito nullam mentionem in canonibus haberi, sincere fassus est. Quin ergo conjicit eam disciplinam jam primo a Leone fuisse introductam, cum jam in praecedentium conciliorum et Romanorum pontificum decretis non reperit expressam? Haec porro consecutio minime dissimulanda aut praetermittenda erat ab homine qui Leonis vitam et gesta studiose ornare sibi instituerat. Nunc autem illa et alia similia missa facere juvat. Tum enim diligentius ac aeque disertius a nobis expedienda erunt, cum,", + "candidate_score": 0.681397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_72", + "psc_text": "Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana bibliotheca, signatum num. 5286, in quo ad rem nostram ista leguntur: « Januarius fuit ordinatus anno Domini Jesu Christi 443. Huic Januario episcopo S. Leo scribit, ut episcopi et reliqui clericalis ordinis, de Pelagiana et Coelestiana haeresi ad unitatem catholicam redire volentes, in suis sedibus non restituantur, nisi publice erroribus abrenuntiaverint. » In eodem Chronico, a Dandulo conscripto, pariter de eodem Januario legitur: « Hic in Pola civitate Istriae natus, et catholicis disciplinis eruditus, et episcopus factus, sua prudentia et doctrina populum sibi subditum, propter instantes persecutiones, multis angustiis circumseptum, ab erroribus conservavit illaesum, in cujus laudem Leo papa sic", + "candidate_score": 0.67145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_79", + "psc_text": "qui sollicite cupimus servare unitatem spiritus in vinculo pacis, praeceptionis nostrae fructum percipiamus, et vestrae dilectionis operibus gratulemur. 301 6. Praeterit hic prorsus Quesnellus quae Leo decernere atque praecipere asseruit, atque ad illas voces conversus: Quoniam hoc et canonum definivit auctoritas, serio inquirit ad quos canones ibi S. pontifex respexerit; sed tandem haerens, vel ad 16 Nicaenum, vel ad Sardicenses 18 et 19, immo ad Carthaginensis primi concilii canones S. P. respexisse sibi videri asseverat; sed de consensu scripto tradito nullam mentionem in canonibus haberi, sincere fassus est. Quin ergo conjicit eam disciplinam jam primo a Leone fuisse introductam, cum jam in praecedentium conciliorum et Romanorum pontificum decretis non reperit expressam? Haec porro consecutio minime dissimulanda aut praetermittenda erat ab homine qui Leonis vitam et gesta studiose ornare sibi instituerat. Nunc autem illa et alia similia missa facere juvat. Tum enim diligentius ac aeque disertius a nobis expedienda erunt, cum,", + "candidate_score": 0.669906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_72", + "psc_text": "Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana bibliotheca, signatum num. 5286, in quo ad rem nostram ista leguntur: « Januarius fuit ordinatus anno Domini Jesu Christi 443. Huic Januario episcopo S. Leo scribit, ut episcopi et reliqui clericalis ordinis, de Pelagiana et Coelestiana haeresi ad unitatem catholicam redire volentes, in suis sedibus non restituantur, nisi publice erroribus abrenuntiaverint. » In eodem Chronico, a Dandulo conscripto, pariter de eodem Januario legitur: « Hic in Pola civitate Istriae natus, et catholicis disciplinis eruditus, et episcopus factus, sua prudentia et doctrina populum sibi subditum, propter instantes persecutiones, multis angustiis circumseptum, ab erroribus conservavit illaesum, in cujus laudem Leo papa sic", + "candidate_score": 0.668752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_79", + "psc_text": "qui sollicite cupimus servare unitatem spiritus in vinculo pacis, praeceptionis nostrae fructum percipiamus, et vestrae dilectionis operibus gratulemur. 301 6. Praeterit hic prorsus Quesnellus quae Leo decernere atque praecipere asseruit, atque ad illas voces conversus: Quoniam hoc et canonum definivit auctoritas, serio inquirit ad quos canones ibi S. pontifex respexerit; sed tandem haerens, vel ad 16 Nicaenum, vel ad Sardicenses 18 et 19, immo ad Carthaginensis primi concilii canones S. P. respexisse sibi videri asseverat; sed de consensu scripto tradito nullam mentionem in canonibus haberi, sincere fassus est. Quin ergo conjicit eam disciplinam jam primo a Leone fuisse introductam, cum jam in praecedentium conciliorum et Romanorum pontificum decretis non reperit expressam? Haec porro consecutio minime dissimulanda aut praetermittenda erat ab homine qui Leonis vitam et gesta studiose ornare sibi instituerat. Nunc autem illa et alia similia missa facere juvat. Tum enim diligentius ac aeque disertius a nobis expedienda erunt, cum,", + "candidate_score": 0.665553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_103", + "psc_text": "tertiadecima esse posteriorem. Duodecimam autem epistolam, quamvis consulari nota careat, tamen in annum 445 rejiciendam esse evidentissime ex altera sequenti intelligitur, quae cum ad episcopos metropolitanos per Achaiam provinciam fuerit scripta octavo idus Januarii, Aetio et Symmacho viris clarissimis consulibus, qui est Christi annus 446, et in ea mentionem habeat de iis quae in praecedenti ad Anastasium scripserat; ideo duodecima ad annum 445 referenda est. Quesnelli ergo, Tillemontii aliorumque opinio affirmantium sextam epistolam anno 444 fuisse a S. Leone exaratam, non tantum nutat, sed prorsus concidit, et propterea verisimiliorem Norisii sententiam esse arbitramur, qua in annum 447 eam rejecit. 18. Neque obest alteram Leonis epistolam ad Januarium eodem anno scriptam fuisse. Quid enim? Repugnatne Romanum pontificem duodecim mensium spatio duas ad eumdem Italiae episcopum, gravissima urgente causa, ut isthaec erat, epistolas mittere potuisse? Nonne postrema conscripta 306 fuit anno 447 exeunte? data quippe est III kalend. Januarii, Alipio et Ardubare", + "candidate_score": 0.664902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_104", + "psc_text": "Neque obest alteram Leonis epistolam ad Januarium eodem anno scriptam fuisse. Quid enim? Repugnatne Romanum pontificem duodecim mensium spatio duas ad eumdem Italiae episcopum, gravissima urgente causa, ut isthaec erat, epistolas mittere potuisse? Nonne postrema conscripta 306 fuit anno 447 exeunte? data quippe est III kalend. Januarii, Alipio et Ardubare viris clarissimis consulibus. Potuit ergo pontifex priorem epistolam ad Januarium scribere vel in exordio, vel circa ejusdem anni medium, praesertim cum tanta non sit ab Urbe ad Aquileiam itineris distantia, ut etiam quinque aut sex mensium spatio plurium eos inter litterarum commercium intercedere non potuerit. Ex quibus constat neque has conjecturas infirmari, etiamsi altera ad Januarium epistola kalend. Julii edita fuisset, ut plerique manuscripti codices habent. In re tamen hac exploratissima diutius haud immorabor. CAPUT VII. De aliis atque aliis scriptorum opinionibus circa praecedentes S. Leonis epistolas. Nostra autem statuitur. 1. Ad graviora igitur nostro sermone converso, quid recentioribus scriptoribus", + "candidate_score": 0.66388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22_24", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_104", + "psc_text": "Neque obest alteram Leonis epistolam ad Januarium eodem anno scriptam fuisse. Quid enim? Repugnatne Romanum pontificem duodecim mensium spatio duas ad eumdem Italiae episcopum, gravissima urgente causa, ut isthaec erat, epistolas mittere potuisse? Nonne postrema conscripta 306 fuit anno 447 exeunte? data quippe est III kalend. Januarii, Alipio et Ardubare viris clarissimis consulibus. Potuit ergo pontifex priorem epistolam ad Januarium scribere vel in exordio, vel circa ejusdem anni medium, praesertim cum tanta non sit ab Urbe ad Aquileiam itineris distantia, ut etiam quinque aut sex mensium spatio plurium eos inter litterarum commercium intercedere non potuerit. Ex quibus constat neque has conjecturas infirmari, etiamsi altera ad Januarium epistola kalend. Julii edita fuisset, ut plerique manuscripti codices habent. In re tamen hac exploratissima diutius haud immorabor. CAPUT VII. De aliis atque aliis scriptorum opinionibus circa praecedentes S. Leonis epistolas. Nostra autem statuitur. 1. Ad graviora igitur nostro sermone converso, quid recentioribus scriptoribus", + "candidate_score": 0.660148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_72", + "psc_text": "Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana bibliotheca, signatum num. 5286, in quo ad rem nostram ista leguntur: « Januarius fuit ordinatus anno Domini Jesu Christi 443. Huic Januario episcopo S. Leo scribit, ut episcopi et reliqui clericalis ordinis, de Pelagiana et Coelestiana haeresi ad unitatem catholicam redire volentes, in suis sedibus non restituantur, nisi publice erroribus abrenuntiaverint. » In eodem Chronico, a Dandulo conscripto, pariter de eodem Januario legitur: « Hic in Pola civitate Istriae natus, et catholicis disciplinis eruditus, et episcopus factus, sua prudentia et doctrina populum sibi subditum, propter instantes persecutiones, multis angustiis circumseptum, ab erroribus conservavit illaesum, in cujus laudem Leo papa sic", + "candidate_score": 0.655554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_79", + "psc_text": "qui sollicite cupimus servare unitatem spiritus in vinculo pacis, praeceptionis nostrae fructum percipiamus, et vestrae dilectionis operibus gratulemur. 301 6. Praeterit hic prorsus Quesnellus quae Leo decernere atque praecipere asseruit, atque ad illas voces conversus: Quoniam hoc et canonum definivit auctoritas, serio inquirit ad quos canones ibi S. pontifex respexerit; sed tandem haerens, vel ad 16 Nicaenum, vel ad Sardicenses 18 et 19, immo ad Carthaginensis primi concilii canones S. P. respexisse sibi videri asseverat; sed de consensu scripto tradito nullam mentionem in canonibus haberi, sincere fassus est. Quin ergo conjicit eam disciplinam jam primo a Leone fuisse introductam, cum jam in praecedentium conciliorum et Romanorum pontificum decretis non reperit expressam? Haec porro consecutio minime dissimulanda aut praetermittenda erat ab homine qui Leonis vitam et gesta studiose ornare sibi instituerat. Nunc autem illa et alia similia missa facere juvat. Tum enim diligentius ac aeque disertius a nobis expedienda erunt, cum,", + "candidate_score": 0.653626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_41", + "psc_text": "Augustinum sanctae recordationis virum pro vita sua atque meritis in nostra communione semper habuimus, nec umquam hunc sinistrae suspicionis saltem rumor aspersit, quem tantae scientiae olim fuisse meminimus, ut inter magistros optimos etiam ante a meis decessoribus haberetur. Huic autem epistolae praeteritorum sedis apostolicae auctoritates de gratia Dei et libero voluntatis arbitrio subjectas legimus; ut inde obloquentes quae sequi et probare profiterentur, atque ea omnia quae sacratissima beati apostoli sedes Petri contra inimicos gratiae Dei per ministerium praesulum suorum sanxit et docuit, intelligerent. Quisnam vero horum capitulorum collector fuerit, in praesentia non inquirimus. Auctor tamen ita recentioribus dogmatistis refragatur, ut luce hac in re clarius ostendat Pelagianam haeresim proscriptam et judicatam fuisse ab apostolica sede, et Africanos canones tantum roboris obtinuisse, quantum iisdem Romani 293 antistites tribuerunt, cum eosdem probarunt. Quae sane verba cum Quesnellum aliosque ejus asseclas gravius urgeant et male habeant, statim subjicimus sequentia verba: Necessarium igitur fuit", + "candidate_score": 0.650879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_72", + "psc_text": "Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana bibliotheca, signatum num. 5286, in quo ad rem nostram ista leguntur: « Januarius fuit ordinatus anno Domini Jesu Christi 443. Huic Januario episcopo S. Leo scribit, ut episcopi et reliqui clericalis ordinis, de Pelagiana et Coelestiana haeresi ad unitatem catholicam redire volentes, in suis sedibus non restituantur, nisi publice erroribus abrenuntiaverint. » In eodem Chronico, a Dandulo conscripto, pariter de eodem Januario legitur: « Hic in Pola civitate Istriae natus, et catholicis disciplinis eruditus, et episcopus factus, sua prudentia et doctrina populum sibi subditum, propter instantes persecutiones, multis angustiis circumseptum, ab erroribus conservavit illaesum, in cujus laudem Leo papa sic", + "candidate_score": 0.650523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22_24", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_103", + "psc_text": "tertiadecima esse posteriorem. Duodecimam autem epistolam, quamvis consulari nota careat, tamen in annum 445 rejiciendam esse evidentissime ex altera sequenti intelligitur, quae cum ad episcopos metropolitanos per Achaiam provinciam fuerit scripta octavo idus Januarii, Aetio et Symmacho viris clarissimis consulibus, qui est Christi annus 446, et in ea mentionem habeat de iis quae in praecedenti ad Anastasium scripserat; ideo duodecima ad annum 445 referenda est. Quesnelli ergo, Tillemontii aliorumque opinio affirmantium sextam epistolam anno 444 fuisse a S. Leone exaratam, non tantum nutat, sed prorsus concidit, et propterea verisimiliorem Norisii sententiam esse arbitramur, qua in annum 447 eam rejecit. 18. Neque obest alteram Leonis epistolam ad Januarium eodem anno scriptam fuisse. Quid enim? Repugnatne Romanum pontificem duodecim mensium spatio duas ad eumdem Italiae episcopum, gravissima urgente causa, ut isthaec erat, epistolas mittere potuisse? Nonne postrema conscripta 306 fuit anno 447 exeunte? data quippe est III kalend. Januarii, Alipio et Ardubare", + "candidate_score": 0.647511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_71", + "psc_text": "certiorem. Septimii autem epistolam temporis injuria intercidisse, tum mihi, tum viris omnibus eruditis persuasum est. Nec enim multo impenso studio ad eam perquirendam reperire potuimus. Supersunt adhuc tamen duae S. pontificis epistolae ad Januarium episcopum Aquileiensem, Septimii metropolitam, conscriptae, et ex utraque cum gestarum rerum historia, tum apostolicae sedis decreta in Pelagianos facillime recognoscuntur. 2. Quod ad priorem epistolam attinet, diu dubitatum fuit ad quem ex Aquileiensibus episcopis scripta fuerit. Veteres editores, quorumdam forte corruptorum manuscriptorum fidem secuti, Nicetae nomen pro Januario legerunt. Quesnellus deinde illius epistolae epigraphem edidit mutilatam, et relicto utroque nomine, scripsit dumtaxat: Epistola ad Aquileiensem episcopum. Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana", + "candidate_score": 0.644602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_104", + "psc_text": "Neque obest alteram Leonis epistolam ad Januarium eodem anno scriptam fuisse. Quid enim? Repugnatne Romanum pontificem duodecim mensium spatio duas ad eumdem Italiae episcopum, gravissima urgente causa, ut isthaec erat, epistolas mittere potuisse? Nonne postrema conscripta 306 fuit anno 447 exeunte? data quippe est III kalend. Januarii, Alipio et Ardubare viris clarissimis consulibus. Potuit ergo pontifex priorem epistolam ad Januarium scribere vel in exordio, vel circa ejusdem anni medium, praesertim cum tanta non sit ab Urbe ad Aquileiam itineris distantia, ut etiam quinque aut sex mensium spatio plurium eos inter litterarum commercium intercedere non potuerit. Ex quibus constat neque has conjecturas infirmari, etiamsi altera ad Januarium epistola kalend. Julii edita fuisset, ut plerique manuscripti codices habent. In re tamen hac exploratissima diutius haud immorabor. CAPUT VII. De aliis atque aliis scriptorum opinionibus circa praecedentes S. Leonis epistolas. Nostra autem statuitur. 1. Ad graviora igitur nostro sermone converso, quid recentioribus scriptoribus", + "candidate_score": 0.643085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_102", + "psc_text": "De Monumentis Aquileiensis Ecclesiae. Serius autem eam epistolam scripsisse eminentissimus cardinalis Norisius asseverat, dicens: « hanc epistolam ad Januarium anno 447, et quidem ante quartam quae Januario eidem inscribitur, fuisse exaratam. » Nos vero, quin alterutram in partem moveamur, adhuc tamen genuinum hujus epistolae tempus indicabimus. Nam, ut antea observatum est, S. pontifex primo et quinto hujus epistolae capite Januario canones jam alias a se editos pro clericis haereticis recipiendis observari mandat. Ejusmodi porro canones cum in duodecima, tum in tertia decima epistola expressos legamus, idcirco sequitur epistolam quae in Quesnelli editione sexto loco ponitur, duabus illis, videlicet duodecima et tertiadecima esse posteriorem. Duodecimam autem epistolam, quamvis consulari nota careat, tamen in annum 445 rejiciendam esse evidentissime ex altera sequenti intelligitur, quae cum ad episcopos metropolitanos per Achaiam provinciam fuerit scripta octavo idus Januarii, Aetio et Symmacho viris clarissimis consulibus, qui est Christi annus 446, et in ea mentionem habeat", + "candidate_score": 0.642987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_104", + "psc_text": "Neque obest alteram Leonis epistolam ad Januarium eodem anno scriptam fuisse. Quid enim? Repugnatne Romanum pontificem duodecim mensium spatio duas ad eumdem Italiae episcopum, gravissima urgente causa, ut isthaec erat, epistolas mittere potuisse? Nonne postrema conscripta 306 fuit anno 447 exeunte? data quippe est III kalend. Januarii, Alipio et Ardubare viris clarissimis consulibus. Potuit ergo pontifex priorem epistolam ad Januarium scribere vel in exordio, vel circa ejusdem anni medium, praesertim cum tanta non sit ab Urbe ad Aquileiam itineris distantia, ut etiam quinque aut sex mensium spatio plurium eos inter litterarum commercium intercedere non potuerit. Ex quibus constat neque has conjecturas infirmari, etiamsi altera ad Januarium epistola kalend. Julii edita fuisset, ut plerique manuscripti codices habent. In re tamen hac exploratissima diutius haud immorabor. CAPUT VII. De aliis atque aliis scriptorum opinionibus circa praecedentes S. Leonis epistolas. Nostra autem statuitur. 1. Ad graviora igitur nostro sermone converso, quid recentioribus scriptoribus", + "candidate_score": 0.640383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_72", + "psc_text": "Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana bibliotheca, signatum num. 5286, in quo ad rem nostram ista leguntur: « Januarius fuit ordinatus anno Domini Jesu Christi 443. Huic Januario episcopo S. Leo scribit, ut episcopi et reliqui clericalis ordinis, de Pelagiana et Coelestiana haeresi ad unitatem catholicam redire volentes, in suis sedibus non restituantur, nisi publice erroribus abrenuntiaverint. » In eodem Chronico, a Dandulo conscripto, pariter de eodem Januario legitur: « Hic in Pola civitate Istriae natus, et catholicis disciplinis eruditus, et episcopus factus, sua prudentia et doctrina populum sibi subditum, propter instantes persecutiones, multis angustiis circumseptum, ab erroribus conservavit illaesum, in cujus laudem Leo papa sic", + "candidate_score": 0.639056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_102", + "psc_text": "De Monumentis Aquileiensis Ecclesiae. Serius autem eam epistolam scripsisse eminentissimus cardinalis Norisius asseverat, dicens: « hanc epistolam ad Januarium anno 447, et quidem ante quartam quae Januario eidem inscribitur, fuisse exaratam. » Nos vero, quin alterutram in partem moveamur, adhuc tamen genuinum hujus epistolae tempus indicabimus. Nam, ut antea observatum est, S. pontifex primo et quinto hujus epistolae capite Januario canones jam alias a se editos pro clericis haereticis recipiendis observari mandat. Ejusmodi porro canones cum in duodecima, tum in tertia decima epistola expressos legamus, idcirco sequitur epistolam quae in Quesnelli editione sexto loco ponitur, duabus illis, videlicet duodecima et tertiadecima esse posteriorem. Duodecimam autem epistolam, quamvis consulari nota careat, tamen in annum 445 rejiciendam esse evidentissime ex altera sequenti intelligitur, quae cum ad episcopos metropolitanos per Achaiam provinciam fuerit scripta octavo idus Januarii, Aetio et Symmacho viris clarissimis consulibus, qui est Christi annus 446, et in ea mentionem habeat", + "candidate_score": 0.634443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_103", + "psc_text": "tertiadecima esse posteriorem. Duodecimam autem epistolam, quamvis consulari nota careat, tamen in annum 445 rejiciendam esse evidentissime ex altera sequenti intelligitur, quae cum ad episcopos metropolitanos per Achaiam provinciam fuerit scripta octavo idus Januarii, Aetio et Symmacho viris clarissimis consulibus, qui est Christi annus 446, et in ea mentionem habeat de iis quae in praecedenti ad Anastasium scripserat; ideo duodecima ad annum 445 referenda est. Quesnelli ergo, Tillemontii aliorumque opinio affirmantium sextam epistolam anno 444 fuisse a S. Leone exaratam, non tantum nutat, sed prorsus concidit, et propterea verisimiliorem Norisii sententiam esse arbitramur, qua in annum 447 eam rejecit. 18. Neque obest alteram Leonis epistolam ad Januarium eodem anno scriptam fuisse. Quid enim? Repugnatne Romanum pontificem duodecim mensium spatio duas ad eumdem Italiae episcopum, gravissima urgente causa, ut isthaec erat, epistolas mittere potuisse? Nonne postrema conscripta 306 fuit anno 447 exeunte? data quippe est III kalend. Januarii, Alipio et Ardubare", + "candidate_score": 0.625621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_7_9", + "bdc_text": "Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_114", + "psc_text": "anno 589 Severus patriarcha Aquileiensis sui erroris obtulit libellum. Quare maxime allucinari Quesnellum asserendum est, qui audentius scripsit: « Notitia episcopalis sedis Septimii aeque obscura manet ac si numquam haec epistola innotuisset. Septimio eam sedem attribuit impostor epistolae artifex, quae in mentem venit, ac prout fraudis suae consilio melius conducere putavit. Revera nihil ab Ughellio de Altinensi hujus nominis episcopo in antiquis monumentis inventum, quandoquidem de eo nihil in Italia Sacra legitur. » Quam lepide imponit Quesnellus, qui pro asserenda Septimio Altini episcopali sede ex Ughellio testimonium exposcit! Si enim, Dandulum secutus, sermonem dumtaxat orditur ab excidio urbis Altini, quando videlicet Paulus hujus urbis episcopus sedem transtulit Torcellum. Sed hac in re cum Dandulus, tum Ughellius lapsi sunt. Siquidem eam translationem ab episcopo Paulo anno 631 factam contendunt, quem mense sequenti obiisse asseverant. Nos tamen in Actis Romani concilii sub Agathone pontifice legimus: Paulus episcopus sanctae Ecclesiae Altinensis provinciae Istriae,", + "candidate_score": 0.624962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_7_9", + "bdc_text": "Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_72", + "psc_text": "Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana bibliotheca, signatum num. 5286, in quo ad rem nostram ista leguntur: « Januarius fuit ordinatus anno Domini Jesu Christi 443. Huic Januario episcopo S. Leo scribit, ut episcopi et reliqui clericalis ordinis, de Pelagiana et Coelestiana haeresi ad unitatem catholicam redire volentes, in suis sedibus non restituantur, nisi publice erroribus abrenuntiaverint. » In eodem Chronico, a Dandulo conscripto, pariter de eodem Januario legitur: « Hic in Pola civitate Istriae natus, et catholicis disciplinis eruditus, et episcopus factus, sua prudentia et doctrina populum sibi subditum, propter instantes persecutiones, multis angustiis circumseptum, ab erroribus conservavit illaesum, in cujus laudem Leo papa sic", + "candidate_score": 0.624158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_102", + "psc_text": "De Monumentis Aquileiensis Ecclesiae. Serius autem eam epistolam scripsisse eminentissimus cardinalis Norisius asseverat, dicens: « hanc epistolam ad Januarium anno 447, et quidem ante quartam quae Januario eidem inscribitur, fuisse exaratam. » Nos vero, quin alterutram in partem moveamur, adhuc tamen genuinum hujus epistolae tempus indicabimus. Nam, ut antea observatum est, S. pontifex primo et quinto hujus epistolae capite Januario canones jam alias a se editos pro clericis haereticis recipiendis observari mandat. Ejusmodi porro canones cum in duodecima, tum in tertia decima epistola expressos legamus, idcirco sequitur epistolam quae in Quesnelli editione sexto loco ponitur, duabus illis, videlicet duodecima et tertiadecima esse posteriorem. Duodecimam autem epistolam, quamvis consulari nota careat, tamen in annum 445 rejiciendam esse evidentissime ex altera sequenti intelligitur, quae cum ad episcopos metropolitanos per Achaiam provinciam fuerit scripta octavo idus Januarii, Aetio et Symmacho viris clarissimis consulibus, qui est Christi annus 446, et in ea mentionem habeat", + "candidate_score": 0.621782, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.688637, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.688637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.686676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_990", + "psc_text": "epistolam, quam per Basilium diaconum miserat, et aliunde cum synodalia gesta propter linguae diversitatem parum clara reperiisset, ideo eidem injunxit: Ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata; ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. 6. Quesnellus, in altero tomo Operum S. Leonis, scite annotavit ab hoc munere, Juliano episcopo Coensi tum imposito, nuntiorum pontificiorum originem et consuetudinem derivari, quod aliqui forte ultro concedere non repugnabunt. Sed cum addat hos, non male viros eruditos secutus, se comparare cum patriarcharum Orientalium apocrisiariis, inter utrosque tamen variis discriminibus servatis, omnino ei assentiri non possumus. 1º (Ait), apocrisiarios ad comitatum imperatoris Orientalis a patriarchis fuisse destinatos, cum Byzantium imperii sedes translata fuit, vicarios autem paulo post, vel paulo ante Chalcedonensem synodum fuisse institutos; 2º apocrisiarios patriarcharum non pro causa fidei, sed pro specialibus", + "candidate_score": 0.669919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_127", + "psc_text": "utpote Petro de Marca refragantem, cujus partes, peregrinam satis et asperam viam ineundo, se assumere confinxit, cum archiepiscopus Parisiensis apostolicae sedi hoc jus denegare tam confidenter ausus non sit, pro quo in praesentiarum verba edimus. Idem enim cl. doctissimusque Parisiensis Ecclesiae antistes Romanis pontificibus jus asseruit in judicandis Orientalium causis ad fidem et etiam ad disciplinae universalis rigorem pertinentibus: crediditque hoc jus apostolicae deberi sedi, vel Sardicensium canonum vigore, vel etiam Nicaenorum, in quibus stabilitum fuerat ut in judiciis habendis antiqua consuetudo servaretur. Satis honorifice quoque de Romanorum pontificum primatu locutus est in universa Ecclesia. Quodque ut suadeat provocat ad veterum Patrum testimonia: Cypriani videlicet, Irenaei, Hieronymi et Augustini, ea ratione ductus, ut centrum unitatis et capitis ratio in catholico coetu servetur. Neque pariter negat hoc appellationum jus de quo agimus. Immo Orientalium varia affert exempla, eorum videlicet qui ejusmodi juris vigore ad apostolicam sedem provocarunt, hujusque judicio semotis contentionum", + "candidate_score": 0.66779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.658913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.657379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_990", + "psc_text": "epistolam, quam per Basilium diaconum miserat, et aliunde cum synodalia gesta propter linguae diversitatem parum clara reperiisset, ideo eidem injunxit: Ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata; ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. 6. Quesnellus, in altero tomo Operum S. Leonis, scite annotavit ab hoc munere, Juliano episcopo Coensi tum imposito, nuntiorum pontificiorum originem et consuetudinem derivari, quod aliqui forte ultro concedere non repugnabunt. Sed cum addat hos, non male viros eruditos secutus, se comparare cum patriarcharum Orientalium apocrisiariis, inter utrosque tamen variis discriminibus servatis, omnino ei assentiri non possumus. 1º (Ait), apocrisiarios ad comitatum imperatoris Orientalis a patriarchis fuisse destinatos, cum Byzantium imperii sedes translata fuit, vicarios autem paulo post, vel paulo ante Chalcedonensem synodum fuisse institutos; 2º apocrisiarios patriarcharum non pro causa fidei, sed pro specialibus", + "candidate_score": 0.655749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_471", + "psc_text": "suam pontificatus curam ex divina institutione per universum orbem distendi, adducere potuimus, ne praesens haec nostra exercitatio quasi in immensum cresceret. Eam igitur ad finem perducere cupientes, adhuc unum addendum censuimus: videlicet non tantum sanctum Leonem ad quintum Nicaenum genuinum canonem respexisse, cum ad Theodosium epistolas dedit, sed ad sextum etiam. Neque hunc esse intelligendum quemadmodum vulgati codices exhibent, sed eo modo quo in Chalcedonensi concilio recitatum fuit. Videlicet, quod Ecclesia Romana semper habuit primatum. Hanc lectionem totius orbis episcopi approbantes, Romani pontificis primatum ex divina institutione pendere principaliter non obscure testati sunt. Non erat igitur Leoni opus alios canones respicere praeter Nicaenos, vel Sardicenses Nicaenorum nomine vestitos pro suis juribus in medium adducere. Demum quia Quesnellus, negotium facessere volens Romanis pontificibus, multum operis impendit in 416 Sardicensibus canonibus pro suo arbitrio interpretandis, idcirco de iisdem verba facere reservamus in sequenti exercitatione, ad quam tamquam hujus appendicem jam stylum admovemus.", + "candidate_score": 0.65443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.652542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_761", + "psc_text": "ostendere meam doctrinam, vestigia apostolica sequentem. Hanc genuinam esse praecedentis Theodoreti textus lectionem, omnium primus auctor est ipse Baronius. Qui Graecum epistolarum Theodoreti codicem in Vaticanae bibliothecae scriniis offendens, illas Latine reddi curavit, studio Frederici Metii utriusque linguae peritissimi, cui pariter lectioni, si nos adhaereamus, nihil solemnius dari posse pro Theodoreti appellatione firmanda fateri oportebit. Cum ille, episcopatu depositus atque dejectus, opem sibi dari ex apostolicae sedis sententia et judicio postulet et obsecret, et, appellationis ordinem sequendo, Romam venire se exhibebat paratum, ut probaret se a quacumque haereseos macula esse mundum. Verumtamen, cum istiusmodi primigenia interpretatio nec Launoio nec Quesnello arrisisset, novas voces in illum textum intulerunt. Atque, aliam interpretationem Gentiani Hervetii secuti, ambo subducentes vocabulum appellanti, aliud substituerunt, videlicet invocanti, ut facilius negotium Baronio atque Peronio facesserent. Praeterea nec Quesnellus et Launoius inter se in reliquis conveniunt. Nam Launoius pro judicio ponit tribunal. Immo et Quesnellus dissidet a se", + "candidate_score": 0.651942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.649812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_665", + "psc_text": "concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in Christo beatissimo, et apostolico honore venerando papae Leoni Ravennius. Quamvis tamen, violenta quadam usus interpretatione in notis ad hanc sequentem epistolam, contendat illas voces et istas alias appellationes, apostolatum vestrum, apostolicamque sedem, de omnibus et quibuscumque episcopis eorumque sedibus dictas fuisse, quemadmodum in sequentibus videbimus. Dum haec annotare haud piguit, minime Quesnellum debitis laudibus fraudare intendimus qui multo studio, Ceretii, Salonii atque Verani episcopales sedes inquisivit, sed ob veterum monumentorum jacturam incassum laboravit. Idcirco Baronii, Sirmondi aliorumque praecedentium scriptorum dictis insistens, S. Eucherii Lugdunensis filios fuisse Salonium et Veranum affirmat; Ceretium et Salonium Arausicano interfuisse concilio judicat; atque tandem annotavit", + "candidate_score": 0.648493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_606", + "psc_text": "attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3. Quod vero ad Julianum episcopum Coensem spectat, nihil nobis dicendum occurrit, praeter id quod ex iisdem epistolis colligi posse intelligimus. Alias enim atque alias Nestorianae et Eutychianae haeresis occasione litteras Julianum Romano pontifici dedisse, omnibus perspectum est. Sed cum istius omnes epistolae desiderentur, ut etiam Paschasius Quesnellus in catalogo monumentorum ad S. Leonem pertinentium descripsit, nonnisi conjecturis adducti de iisdem verba facere possumus. Interim vero quid Julianus, quave occasione ad S. Leonem, labente anno 450 vel ineunte 451, scripserit, nobis indicatum est ex epistola olim 41, nunc apud Quesnellum 61, quam R. P. iis verbis orsus est: Litteras fraternitatis tuae", + "candidate_score": 0.646286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.642994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.642783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22_24", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_575", + "psc_text": "potiamur. 8. Leoni tamen vehementer fidei catholicae firmitatem et Orientalium Ecclesiarum tranquillitatem optanti nondum omnes praecautiones, 437 et necessaria media adhibuisse videbatur, si praeter epistolas ad Theodosium, Pulcheriam et archimandritas Constantinopolitanos scriptas, adhuc usque ad felicem hujus causae exitum non laborasset. Quare, Constantinopolim versus sollicite itinerantibus jam quatuor legatis a se missis, ipse S. pontifex alias et alias epistolas scripsit. Alteram nimirum ad Martinum presbyterum, et reliquas ejusdem collegas, ut ex ipsius contextu ad marginem Quesnellus ipse merito annotavit, quos laudat propter mala ab ipsis in veritatis defensionem perpessa, cujus veritatis unitatem locorum spatia non scindunt. Atque tandem protestatur suos legatos misisse ad roborandam fortitudinem sanctarum mentium, quorum pio operi ut curam atque consilium adjungant hortatur. Aliam pariter non multo post scripsit ad duos presbyteros Faustum et Martinum. An vero Martinus, cui nova haec epistola inscribitur, idem sit cum Martino cui praecedens data est, non judicabo. Valde probabile tamen est", + "candidate_score": 0.634594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22_24", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.633181, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.68582, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1602", + "psc_text": "auctoritate certior definitio praeberetur. Hinc vero etiam patet non alienum fuisse a consuetudine episcoporum Galliae, post soluta in conciliis Gallicanis dubia, Romanam cathedram consulere, eo quod ex majorum traditione didicerint quantum praestet hujus auctoritas atque sententia, quantamque in rebus dubiis certitudinem pariat. 8. Ex constituto etiam hujus epistolae tempore falsa deteguntur illa duo, quae idem Quesnellus in confirmationem anni abs se asserti conferre posse existimavit. Primo enim intelligimus gesta quae in episcoporum honoratorumque examine ob Sabiniani et Leonis presbyterorum causam confecta initio epistolae memorantur, non pertinere ad synodum Arausicanam I an. 441, neque ad Vasensem I an. 442, quibus, ipso observante Quesnello, Rusticus eorum presbyterorum episcopus non interfuit, sed ad alium conventum. fortassis Narbonensem, habitum paulo ante hanc epistolam ad Rusticum, id est sub an. 458. Hinc Baluzius in nova Conciliorum collectione Narbonense concilium, in quo eorum presbyterorum causa cognita fuerit, jure astruxit, et solum perperam istud affixit anno 452.", + "candidate_score": 0.68582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.682611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_14_16", + "bdc_text": "HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar . Sunt multi civium filii , quibus nondum obtigit , quod illius Klarer bemühte sich bei der Zürcher Schulbehörde um eine Aufbesserung der Stipendien für seine Söhne Abraham und Lukas , welche die Fraum ünsterschule besuchten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_731", + "psc_text": "est: quia multi e simplicioribus, atque ii maxime qui ex diversis haeresibus opera nostra emerserunt, sedem illorum qui condemnarunt, attendentes, haereticos nos fortasse existimabunt, cum dogmatis perfectionem perspicere non possint, quodque episcopatu tot annis gesto, non domum acquisierim, non agrum, non obolum, non sepulcrum; sed spontaneam paupertatem amplexus sim, et ea quae a parentibus ad nos pervenerant, post illorum mortem statim distribuerim, ut sciunt omnes qui habitant in Oriente. CAP. VII. Prae omnibus autem sacrum Deoque charum caput vestrum obsecro ut precibus mihi opem et auxilium ferat. Haec per reverentissimos Deoque charissimos presbyteros, Hypatium et Abramium chorepiscopos, et Alypium monachorum qui apud nos sunt exarchum, sanctitati vestrae suggessi: quandoquidem ne ad vos 952 contenderem, regiarum litterarum vincula retinuerunt, quemadmodum et alios. Et sanctitatem vestram oro ut et paterno affectu illos videat, et sinceras aures vestras illis benignas praebeat, et calumniis vexatam ac sine causa impugnatam senectutem meam studio et providentia", + "candidate_score": 0.668871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1602", + "psc_text": "auctoritate certior definitio praeberetur. Hinc vero etiam patet non alienum fuisse a consuetudine episcoporum Galliae, post soluta in conciliis Gallicanis dubia, Romanam cathedram consulere, eo quod ex majorum traditione didicerint quantum praestet hujus auctoritas atque sententia, quantamque in rebus dubiis certitudinem pariat. 8. Ex constituto etiam hujus epistolae tempore falsa deteguntur illa duo, quae idem Quesnellus in confirmationem anni abs se asserti conferre posse existimavit. Primo enim intelligimus gesta quae in episcoporum honoratorumque examine ob Sabiniani et Leonis presbyterorum causam confecta initio epistolae memorantur, non pertinere ad synodum Arausicanam I an. 441, neque ad Vasensem I an. 442, quibus, ipso observante Quesnello, Rusticus eorum presbyterorum episcopus non interfuit, sed ad alium conventum. fortassis Narbonensem, habitum paulo ante hanc epistolam ad Rusticum, id est sub an. 458. Hinc Baluzius in nova Conciliorum collectione Narbonense concilium, in quo eorum presbyterorum causa cognita fuerit, jure astruxit, et solum perperam istud affixit anno 452.", + "candidate_score": 0.658415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.652053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.651294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_820", + "psc_text": "beatitudinis vestrae, hoc quod erga privilegia Arelatensis Ecclesiae institutio vetusta tradiderat, promulgatis (sicut et scrinia apostolicae sedis procul dubio continent) auctoritatibus confirmarunt: credentes plenum esse rationis atque justitiae, ut sicut per beatissimum Petrum apostolorum principem sacrosancta Ecclesia Romana teneret supra omnes totius mundi Ecclesias principatum, ita etiam intra Gallias Arelatensis Ecclesia, quae sanctum Trophimum ab apostolis missum sacerdotem habere meruisset, ordinandi pontificium vindicaret. His secundum religionem utitur privilegiis Ecclesia memorata. CAP. III. Caeterum multa sunt quibus secundum instituta principum cunctis intra regiones nostras civitatibus praeferatur. Haec in tantum a gloriosissimae memoriae Constantino peculiariter honorata est, ut ab ejus vocabulo praeter proprium nomen, quo Arelas 996 vocitatur, Constantina nomen acceperit. Hanc clementissimae recordationis Valentinianus et Honorius fidelissimi principes specialibus privilegiis, et, ut verbo ipsorum utamur, Matrem omnium Galliarum appellando decorarunt. In hac urbe quicumque intra Gallias ex tempore praedictorum ostentare voluit insignia dignitatis, consulatum suscepit et dedit. Hanc sublimissima praefectura, hanc", + "candidate_score": 0.65041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.650179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.650094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.649372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.649065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.648727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_819", + "psc_text": "miserunt, meruisse manifestum est sacerdotem, quam Viennensis civitas, quae sibi nunc impudenter ac notabiliter primatus exposcit indebitos. Jure enim ac merito ea urbs semper apicem sanctae dignitatis obtinuit, quae in sancto Trophimo primitias 995 nostrae religionis prima suscepit, ac postea intra Gallias hoc quod divino munere fuerat consecuta, studio doctrinae salutaris effudit. Cujus honoris obtentu Ecclesiam Arelatensem omnes decessores praedecessoresque nostri velut matrem debito semper honore coluerunt, tenentesque traditionem totam ab hac sibi civitates nostrae sede episcopos postularunt. Ab hujus Ecclesiae sacerdote tam decessores nostros quam nos ipsos constat in summum sacerdotium, donante Domino, consecratos. Quam quidem antiquitatem sequentes praedecessores beatitudinis vestrae, hoc quod erga privilegia Arelatensis Ecclesiae institutio vetusta tradiderat, promulgatis (sicut et scrinia apostolicae sedis procul dubio continent) auctoritatibus confirmarunt: credentes plenum esse rationis atque justitiae, ut sicut per beatissimum Petrum apostolorum principem sacrosancta Ecclesia Romana teneret supra omnes totius mundi Ecclesias principatum, ita etiam intra Gallias Arelatensis", + "candidate_score": 0.648396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.647924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_178", + "psc_text": "media quidem parte deficientem, quae tamen in omnibus tum Graecis tum Latinis concilii Chalcedonensis codicibus collectionis 17 integra legitur. In omnibus etiam collectionibus et mss. Latinis Sardicense concilium mutilum praefertur sine tribus extremis canonibus, qui in Graecis exemplaribus continentur. In cod. Vat. 1341, et in tribus aliis Gallicanis laudatis a Coustantio (Tom. I Epist. Rom. pont., p. 772), qui exhibent collectionem Hispanicam Innocentii I, epistola ad episcopos synodi Toletanae decurtata est, cum in ea desint numeri 2, 3, 4, 5, 6, 8, et pars etiam numeri primi. In mss. collectionis Hadrianeae solum initium describitur litterarum Hormisdae ad presbyteros, diaconos et archimandritas secundae Syriae, quas manuscripta collectionis praestantissimae 14 integras conservarunt. Et, ut alia ejusdem generis omittamus, in ipsa collect. 5 Quesnelliana num. 51, capite diminuta affertur Gelasii epistola ad Orientales. Quidni igitur pariter mutila proferri potuit epistola Leonis ad Africanos? 9. Exemplar quidem hujus epistolae, quod sine tribus capitibus editionis", + "candidate_score": 0.647477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.647367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.646974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_54", + "psc_text": "14 ad Anastasium scriptas an. 446, in quibus simile decretum legitur. Cum enim ex dictis exploratum videatur epist. 1 ad Aquileiensem datam fuisse anno circiter 442, constet autem plures Leonis epistolas intercidisse, uti multis in locis notabitur; satis probabile est eidem pontifici ante hunc annum 442, sub ipsa pontificatus initia, aliquam occasionem fuisse renovandi antiquam constitutionem, quae olim a Patribus, canonibus scilicet Nicaenis et Sardicensibus, a Romana Ecclesia tunc solum receptis, lata, et identidem repetita a Damaso aliisque ejus successoribus, ac tandem ab ipso Leone renovata, saepe decreta dici potuit. Adde quod annot. 27 in epist. 9 ad Dioscorum ostendemus verba ad nos ibidem non tam de Leone quam de praedecessoribus ejus sumpta. Ita etiam hic voces a nobis, et decretorum nostrorum de praedecessorum decretis accipi potuerunt. Cum enim una eademque sit antecessorum et successorum auctoritas, decreta autem pontificia ex hac auctoritate totam vim sortiantur, nostra dici potuerunt decreta, quae", + "candidate_score": 0.646562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_80", + "psc_text": "ipsam a Cyrillo datam credidit ad quosdam monachos his argumentis: quia, inquit, non ad unum, sed ad plures scripta est; et hos quidem Cyrillo inferiores ac subditos innuunt verba, Praecipio vobis ne faciatis, etc.; monachos vero indicare videtur Pachomii monachi exemplum, quod iisdem litteris inseritur. At cum scripta sit ad Latinos, qui Pascha celebrare volebant VII kal. Aprilis, ad inferiores et Cyrilli subditos tradita dici nequit. Sicuti vero librarii arbitrio in epistola ad Africanos scriptum fuit mandamus vobis, ubi apud Dionysium legitur nuntiamus; ita eodem arbitrio in hac epistola scriptum credimus praecipio vobis, ubi aliud in originali ejusque versione modestius aliquid legebatur. Monachi autem exemplum ad propositum comprobandum allatum, nihil conficit, ut ea epistola monachis tradita statuatur; cum praesertim Latinos monachos Cyrillum de Paschate an. 444 interrogasse ne suspicari quidem liceat. 7. Utrum tandem ad unum, an ad plures, scripta fuerit, dubitari potest. Tillemontius in Cyrilli Vita, art. 147, quibusdam", + "candidate_score": 0.6461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.645945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_8", + "psc_text": "pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis intermediis disjunctas, reperimus in mss. collectionum 11, 20, 21 et 22. 7. Demum omnes hae tres epistolae, prima ad Aquileiensem, et secunda ad Septimum simul junctae, epistola vero 18 ad Januarium seorsim descripta, continentur in mss. antiquissimae collectionis 5, in peculiari ms. Florentino S. Marci collectionis 13, ac in codicibus collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in", + "candidate_score": 0.645942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.64566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_181", + "psc_text": "Anastasium, quae in pluribus collectionibus integra est, duobus capitibus tertio et quarto praetermissis, descriptam reperimus in duobus antiquis mss. Vat. 1347 et Vat. Palat. 579, ex quibus si alii codices vel collectiones illam sumpsissent, parem defectum praeferrent, nec tamen ea idcirco in suspicionem vocari posset. Nonne quaedam etiam Gelasii litterae in aliquot collectionibus breviores sunt quam in Conciliis editae fuerunt? Celeberrima est ejus pontificis epistola ad Dardanos, quae non solum in Quesnelli collectione 5, cap. 50, verum etiam in omnibus fere mss. aliarum antiquarum collectionum tribus longioribus et novem brevioribus membris caret, quae tamen leguntur in mss. praestantissimae collect. 14, et exinde in Romana Epistolarum pontificum editione, ac in tomis Conciliorum edita sunt; quo ampliori exemplo Facundum Hermianensem usum fuisse haud dubitari potest. Sicut autem in memoratis paulo ante mss. epistolae Innocentii I, ad Toletanos, retentis solis decretis generalibus, caetera quae ad singulares causas et personas pertinent, praetermissa fuerunt, ita", + "candidate_score": 0.645316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1375", + "psc_text": "ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem, epist. 151 ad Anatolium, et 152 ad Julianum; cumque hae omnes kal. Septembris notentur, nihil dubium est quin duae etiam sequentes eadem die signatae fuerint, uti sane ex Ratisponensi emendavimus. 1309 EPISTOLA CXLIX. AD BASILIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. SYNOPSIS. I. Praemissa de non misso ordinationis nuntio querela, hortatur ut resistat Eutychianorum furori, qui caeso apud Alexandriam Proterio episcopo, synodum novam, posthabita Chalcedonensi, instaurari poscebant. --II. Leone imper. laudato, omnia in episcoporum constantia posita esse asserit, ne novi tractatus ineantur. LEO BASILIO episcopo Antiocheno. CAP. I. Ordinationem quidem dilectionis tuae secundum ecclesiasticum morem tuo vel fratrum nostrorum provincialium episcoporum debueramus sermone cognoscere;", + "candidate_score": 0.644408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22_24", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.64419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.64374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_81", + "psc_text": "aliquid legebatur. Monachi autem exemplum ad propositum comprobandum allatum, nihil conficit, ut ea epistola monachis tradita statuatur; cum praesertim Latinos monachos Cyrillum de Paschate an. 444 interrogasse ne suspicari quidem liceat. 7. Utrum tandem ad unum, an ad plures, scripta fuerit, dubitari potest. Tillemontius in Cyrilli Vita, art. 147, quibusdam Occidentis episcopis datam existimat. Si id collegit ex verbis quod optamus, charissimi fratres, non advertit haec pertinere ad finem epistolae, quae Africanis tradita fuit. Si vero deduxit ex illis quae huic posteriori fragmento inseruntur, charissimi domini mei in mente habetote, quae Cyrilli potius quam Pachomii verba esse videntur, fortiora quidem sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas", + "candidate_score": 0.640868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1145", + "psc_text": "ἐκεῖνο δηλαδὴ, ὡς ἔπρεπεν ἐπίσκοπον ἀποστολικοῦ θρόνου, ἐξόχως ἡ σἠ ἁγιωσύνη ἐποίησε, ὅτι τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας φυλάττουσα, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ παλαιοῦ ἔθους καὶ τῆς τάξεως τῆς ποτε διατετυπωμένης καὶ ἀσαλεύτου μέχρι καὶ σήμερον διαμεινάσης ἠνέχετ�� καινοτομηθῆναι. Διὰ τὰ γράμματα δὲ τῆς σῆς ὁσιότητος οἷα καὶ ὁπόσα παρά τινων πέπρακται, δυνήσεται ἐξ ἑτέρων ἡ σὴ ἁγιωσύνη σαφέστατα καταμαθεῖν, οἷς ἀντιβῆναι οὐκ ἂν ἐβοugr;λάμεθα, διαβεβαιουμένης τῆς σῆς θεοφιλείας, τῇ καθολικῇ πίστει καὶ ἀληθῶς ὀρθοδόξῳ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον, πάντων τῶν συναινούντων τῶν ἐπισκόπων, ἠκολουθηκέναι· διά τοι τοῦτο καὶ ἡ σεβασμιότης ἡ σὴ διαγράμματα τάχιστα ἐκπέμψει, δι' ὧν βεβαιοῦν αὐτὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον φανερώτατα ἐπιδείκνυσιν, ἵνα μὴ οἱ ἐπιθυμοῦντες τῶν ἀνοδιῶν, δυνηθεῖέν τινα ἔχειν ὑπόνοιαν περὶ τῆς κρίσεως τῆς σῆς ἁγιωσύνης. Ἐδόθη πρό δεκαπέντε καλανδῶν ματιῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει 1185 EPISTOLA CXI. AD MARCIANUM AUGUSTUM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Ordinationis Anatolii suspicionem per fidei ejus professionem esse sublatam. --II. Male ab eo", + "candidate_score": 0.640669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22_24", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.640341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_81", + "psc_text": "aliquid legebatur. Monachi autem exemplum ad propositum comprobandum allatum, nihil conficit, ut ea epistola monachis tradita statuatur; cum praesertim Latinos monachos Cyrillum de Paschate an. 444 interrogasse ne suspicari quidem liceat. 7. Utrum tandem ad unum, an ad plures, scripta fuerit, dubitari potest. Tillemontius in Cyrilli Vita, art. 147, quibusdam Occidentis episcopis datam existimat. Si id collegit ex verbis quod optamus, charissimi fratres, non advertit haec pertinere ad finem epistolae, quae Africanis tradita fuit. Si vero deduxit ex illis quae huic posteriori fragmento inseruntur, charissimi domini mei in mente habetote, quae Cyrilli potius quam Pachomii verba esse videntur, fortiora quidem sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas", + "candidate_score": 0.639971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.639927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_410", + "psc_text": "455 in praefatione epistolis praemissa, num. 34, demonstravimus. Id autem quantum auctoritati tribuat huic collectioni Graecae, et exinde etiam collectioni Latinae, quae ex Graeca ducit originem; quantumque propterea haec collectio praestet collectioni Hispanicae, nemo non videt. Inter memoratae vero collectionis Chalcedonensis epistolas cum in Latinis, tum in Graecis codicibus integra describitur illa S. Petri Chrysologi ad Eutychem, a coaevo utique collectore inserta; ac idcirco ex antiquitate atque praestantia hujus collectionis tam apud Graecos, quam apud Latinos receptae, de integrae ejus epistolae sinceritate dubitare non licet. Cum Agnellus Ravennas a Bacchinio et a Muratorio editus, postremi capitis ejus epistolae summam dedit in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum", + "candidate_score": 0.639873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.639219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_38", + "psc_text": "diversos Aquileienses episcopos datas, certe autem inter utramque non exiguum tempus, sed aliquot annos intercessisse patebit ex paragrapho sequenti, ubi primam epistolam non Januario, sed probabilius ejus praedecessori scriptam ostendemus; vel certe (cuicumque tradita fuerit) exaratam fuisse sub initio pontificatus Leonis anno circiter 442, id est quinque circiter annorum intervallo ante epistolam 18, quae exeunte an. 447 Januario tradita fuit. Ita cum ad hunc ultimum litteras hoc anno dedit, primum nonnullis immutatis descripsit epistolam ad Septimum, tum ex epist. 1, jam diu ante probabilius data ad praedecessorem ejus, postremam tantum periodum sumpsit, et litteras clausit: in quo observari potest, hanc postremam periodum veluti formulam seu clausulam quamdam decretorum haberi posse, quemadmodum visa est P. Bernardo de Rubeis, ut ne mirum sit eamdem in diversis ad eumdem epistolis inveniri. Sed quidquid de his responsionibus videatur, Quesnellianae, ut diximus, et Dionysianae collectionum testimonia cuicumque conjecturae et objectioni certissime praestant. § V. Quis", + "candidate_score": 0.638856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332", + "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium", + "candidate_score": 0.638854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.638835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22_24", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.636717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.636716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_410", + "psc_text": "455 in praefatione epistolis praemissa, num. 34, demonstravimus. Id autem quantum auctoritati tribuat huic collectioni Graecae, et exinde etiam collectioni Latinae, quae ex Graeca ducit originem; quantumque propterea haec collectio praestet collectioni Hispanicae, nemo non videt. Inter memoratae vero collectionis Chalcedonensis epistolas cum in Latinis, tum in Graecis codicibus integra describitur illa S. Petri Chrysologi ad Eutychem, a coaevo utique collectore inserta; ac idcirco ex antiquitate atque praestantia hujus collectionis tam apud Graecos, quam apud Latinos receptae, de integrae ejus epistolae sinceritate dubitare non licet. Cum Agnellus Ravennas a Bacchinio et a Muratorio editus, postremi capitis ejus epistolae summam dedit in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum", + "candidate_score": 0.635951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_38", + "psc_text": "diversos Aquileienses episcopos datas, certe autem inter utramque non exiguum tempus, sed aliquot annos intercessisse patebit ex paragrapho sequenti, ubi primam epistolam non Januario, sed probabilius ejus praedecessori scriptam ostendemus; vel certe (cuicumque tradita fuerit) exaratam fuisse sub initio pontificatus Leonis anno circiter 442, id est quinque circiter annorum intervallo ante epistolam 18, quae exeunte an. 447 Januario tradita fuit. Ita cum ad hunc ultimum litteras hoc anno dedit, primum nonnullis immutatis descripsit epistolam ad Septimum, tum ex epist. 1, jam diu ante probabilius data ad praedecessorem ejus, postremam tantum periodum sumpsit, et litteras clausit: in quo observari potest, hanc postremam periodum veluti formulam seu clausulam quamdam decretorum haberi posse, quemadmodum visa est P. Bernardo de Rubeis, ut ne mirum sit eamdem in diversis ad eumdem epistolis inveniri. Sed quidquid de his responsionibus videatur, Quesnellianae, ut diximus, et Dionysianae collectionum testimonia cuicumque conjecturae et objectioni certissime praestant. § V. Quis", + "candidate_score": 0.635583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.635516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur", + "candidate_score": 0.634957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43", + "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi", + "candidate_score": 0.634887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22_24", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.634255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_166", + "psc_text": "et varia opuscula etiam posterioris aevi continet, ex Leone autem hanc unicam epistolam exhibet. Alter vero antiquissimus et majusculis litteris scriptus complectitur vetustam collect. 3, cui alium similem invenimus in perantiquo Vat. 1342. Nos insuper hanc eamdem epistolae decurtatae (sic enim appellabimus) rationem nacti sumus in tribus aliis collectionibus, nimirum in ms. Vat. Reginae collect. 1, in vetusto cod. Lucensi collect. 4 simili Colbertino 784, qui a Coustantio laudatur in praefat. ad Epistolas Roman. pontif. num. 89, ac praeterea in manuscriptis collectionis 9 Hispanicae, Vat. 1341 et Vindebon. Caesareo 41, ut praetereamus alia plura scripta exemplaria memoratarum collectionum 10, 12 et 24, quae in praefat. ad epistolas recensuimus. Ita octo collectiones 1, 3, 4, 5, 9, 10, 12 et 24, ac peculiaris cod. Barb. 77, hanc primam epistolae formam exhibent. 3. Secunda ejusdem forma edita est primum a Wendelino, dein a Pithaeo, ac demum a Voello et Justello in collectione", + "candidate_score": 0.633249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_7", + "bdc_text": "Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_980", + "psc_text": "ὡς ἀρχηγῷ σοι τοῦ καλοῦ πρὸς ὠφέλειαν χρησάμενοι, τῆς ἀληθείας τοῖς τῆς ἐκκλησίας τέκνοις τὸν κλῆρον ἐδείξαμεν, οὐ καθ' ἕνα ἕκαστος ἐν παραβύστῳ τὴν διδασκαλίαν ποιούμενοι, ἀλλὰ κοινῷ πνεύματι, μιᾷ συμπνοίᾳ καὶ ὁμονοίᾳ τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν γνωρίσαντεσ. Καὶ ἦμεν ἐν κοινῇ χορείᾳ, τοῖς πνευματικοῖσ, ὡς ἐν βασιλικοῖσ δείπνοισ, ἐντρυφῶντες ἐδέσμασιν, ἅπερ διὰ τῶν σῶν γραμμάτων ὁ χριστὸς τοῖς εὐωχουμενοις ηὐτρεπισε καὶ τὸν ἐπουράνιον νυμφίον ἐν ἡμῖν ὁρᾷν ἐδοκοῦμεν ἐνδιαιτώμενον Εἰ γὰρ ὅπου εἰσὶ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ αὐτοῦ ὄνομα, ἐκεῖ ἔφη εἶναι ἐν μεσῳ αὐτῶν· πόσην περὶ πεντακοσίου εἴκοσιν ἱερέας τὴν οἰκείωσιν ἐπεδείκνυτο, οἳ καὶ πατρίδος καὶ πόνου τῆς εἰς αὐτὸν ὁμολογίας τὴν γνῶσιν προέθηκαν; ὧν σὺ μὲν ὡς κεφαλὴ μελῶν, ἡγεμόνευεσ ἐν τοῖς τὴν σύνταξιν ἐπέχουσι, τὴν εὔνοιαν ἐπιδεικνύμενοσ. Βασιλεῖς δὲ πιστοὶ πρὸς εὐκοσμίαν ἐξῆρχον, ὡς Ζοραβάβελ τῇ (Ἰησοῦ, τῆς ἐκκλησίασ, καθάπερ) Ἰερουσαλὴμ, τὴν τὴν ἐν τοῖς δόγμασιν οἰκοδομίαν ἀνανεοῦν προθυμούμενοι. Καἲ ἦν ἂν ὁ ἀντικείμενος", + "candidate_score": 0.632817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.632683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_8_10", + "bdc_text": "Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in : Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43", + "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi", + "candidate_score": 0.630411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_8_10", + "bdc_text": "Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in : Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_8", + "psc_text": "pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis intermediis disjunctas, reperimus in mss. collectionum 11, 20, 21 et 22. 7. Demum omnes hae tres epistolae, prima ad Aquileiensem, et secunda ad Septimum simul junctae, epistola vero 18 ad Januarium seorsim descripta, continentur in mss. antiquissimae collectionis 5, in peculiari ms. Florentino S. Marci collectionis 13, ac in codicibus collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in", + "candidate_score": 0.628718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_12_14", + "bdc_text": "Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ; Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_584", + "psc_text": "δοκιμασθείσης ἡμῖν τῆς αὐτῶν πίστεως, ἀπεστείλαμεν. Οἵ τινες εἰς τάξιν ἐμὴν τῇ ἁγίᾳ τῆς ὑμῶν ἀδελφότητος συνόδῳ παρέσονται· καὶ τὰ τῇ κοινῇ μεθ' ὑμῶν γνώμῇ τὰ κατὰ Θεὸν 868 ἀρέσκοντα ψηφιοῦνται· Τουτέστιν, ὥστε ἐν πρώτοις τῆς φθοροποιοῦ πλάνης αὐτοῦ καταδικασθείσης, καὶ οὕτως περὶ τῆς ἑαυτοῦ ἀμαθοῦς πλάνης ἀποκαταστάσεως σκοπηθῆναι· εἴγε ὅλως τὴν τῆς ἀληθείας διδασκαλίαν δεχόμενος, τὸ αἱρετικὸν φρόνημα· ὅπερ ἡ κακοδοξία αὐτοῦ πέφῃνεν ἐμπλακεῖσα, εἰς πλῆρες, καὶ σαφῶς οἰκείᾳ φωνῇ, καὶ ὑπογραφῇ, καταδικάζειν ἀνέχοιτο. Ὅπερ καὶ ἐν τῷ λιβέλλῳ, ὅνπερ πρὸς ἠμᾶς ἀπέστειλε, ποιεῖν ἦν ὑποσχόμενος· διὰ πάντων ἐπαγγελλόμενος, ταῖς ἡμετέραις ἀκολουθεῖν ἀποφάσεσι· δεξάμενος δὲ τὰ γράμματα τοῦ ἐπισκόπου, καὶ συναδελφοῦ ἡμῶν Φλαυιανοῦ, τελεώτερον πρὸς αὐτὸν περὶ τούτων, ἅπερ ἔδοξεν ἐφ' ἡμᾶς ἀναφέρειν, ἀντεγράψαμεν· ἕνα τῆς πλάνης ἀπαλειφομένης τῆς νῦν ἀναφυείσης, εἰς ὕμνον, καὶ δόξαν τοῦ Θεοῦ μία πίστις εἴη κατὰ τὸν πάντα κόσμον, καί μία, καὶ ἡ αὐτὴ ὁμολογία· καὶ ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ", + "candidate_score": 0.627797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.627447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_12_14", + "bdc_text": "Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ; Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_428", + "psc_text": "διδόναι, φόβον ἀποδιδόναι, καὶ ἐκδέχεσθαι, οὐκ ἐρευνᾷν τὸν κριτὴν ὁμολογοῦμεν. Ταῦτα διὰ βραχέων ἀπεκρινάμην, ἀδελφὲ, τοῖς σοῖς γράμμασι, πλείονα μέλλων γράφειν, εἰ πρὸς ἐμὲ ὁ ἀδελφὸς καὶ συνεπίσκοπος ἡμέτερος Φλαυιανός τινα περὶ τούτου τοῦ πράγματος γράμματα ἔπεμψεν. Εἰ γάρ σοι ἀπαρέσκει, ὅτι περ γράφεις, σαυτῷ ᾑρῆσθαι τὴν ἀκρόασιν, ἡμεῖς ποίῳ τρόπῳ περὶ τούτων δικάσαι δυνάμεθα, οὓς μή τε ὁρῶμεν 780 διὰ τὴν ἀπουσίαν, καὶ τὶ ἐνόησαν, τῇ σιωπῇ αὐτῶν ἀγνοοῦμεν; δίκαιος μεσίτης οὐκ ἔστιν, ὃς ἑνὸς μέρους οὕτως ἀκούει, ὡς ἑτέρῳ μέρει μηδὲν φυλάξαι. Ἐπί πᾶσι δὲ προτρεπόμεθά σε, ἀδελφὲ τιμιὼτατε, ὥστε τοῖ;ς παρὰ τοῦ μακαριωτάτου πάπα τῆς πόλεως Ῥώμης γραφομένοις πειθαρχοῦντως προσέχειν· ἐπειδὴ ὁ μακάριος Πέτρος, ὃς ἐν τῇ ἰδίᾳ καθέδρᾳ καὶ ζῇ, καὶ προκάθηται, δίδωσι τοῖς ζητοῦσι τῆς πίστεως τὴν ἀλήθειαν· Ἡμεῖ;ς γὰρ σπουδῇ τῆς εἰρήνης, καὶ τῆς πίστεως, ἐκτὸς συναινέσεως τοῦ Ῥώμης ἐπισκόπου, πίστεως αἰτίας διαγνῶναι οὐ δυνάμεθα. Ὑγιαίνουσαν τὴν ἀγάπην τὴν σὴν ὁ δεσπότης χρόνῷ μακροτάτῳ", + "candidate_score": 0.627332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.626366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.626122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.624201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_38", + "psc_text": "diversos Aquileienses episcopos datas, certe autem inter utramque non exiguum tempus, sed aliquot annos intercessisse patebit ex paragrapho sequenti, ubi primam epistolam non Januario, sed probabilius ejus praedecessori scriptam ostendemus; vel certe (cuicumque tradita fuerit) exaratam fuisse sub initio pontificatus Leonis anno circiter 442, id est quinque circiter annorum intervallo ante epistolam 18, quae exeunte an. 447 Januario tradita fuit. Ita cum ad hunc ultimum litteras hoc anno dedit, primum nonnullis immutatis descripsit epistolam ad Septimum, tum ex epist. 1, jam diu ante probabilius data ad praedecessorem ejus, postremam tantum periodum sumpsit, et litteras clausit: in quo observari potest, hanc postremam periodum veluti formulam seu clausulam quamdam decretorum haberi posse, quemadmodum visa est P. Bernardo de Rubeis, ut ne mirum sit eamdem in diversis ad eumdem epistolis inveniri. Sed quidquid de his responsionibus videatur, Quesnellianae, ut diximus, et Dionysianae collectionum testimonia cuicumque conjecturae et objectioni certissime praestant. § V. Quis", + "candidate_score": 0.620788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_80", + "psc_text": "ipsam a Cyrillo datam credidit ad quosdam monachos his argumentis: quia, inquit, non ad unum, sed ad plures scripta est; et hos quidem Cyrillo inferiores ac subditos innuunt verba, Praecipio vobis ne faciatis, etc.; monachos vero indicare videtur Pachomii monachi exemplum, quod iisdem litteris inseritur. At cum scripta sit ad Latinos, qui Pascha celebrare volebant VII kal. Aprilis, ad inferiores et Cyrilli subditos tradita dici nequit. Sicuti vero librarii arbitrio in epistola ad Africanos scriptum fuit mandamus vobis, ubi apud Dionysium legitur nuntiamus; ita eodem arbitrio in hac epistola scriptum credimus praecipio vobis, ubi aliud in originali ejusque versione modestius aliquid legebatur. Monachi autem exemplum ad propositum comprobandum allatum, nihil conficit, ut ea epistola monachis tradita statuatur; cum praesertim Latinos monachos Cyrillum de Paschate an. 444 interrogasse ne suspicari quidem liceat. 7. Utrum tandem ad unum, an ad plures, scripta fuerit, dubitari potest. Tillemontius in Cyrilli Vita, art. 147, quibusdam", + "candidate_score": 0.61872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_8_10", + "bdc_text": "Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in : Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.617775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_8_10", + "bdc_text": "Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in : Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_42", + "psc_text": "Altinas epicopus fuit, in ipso exordio epist. 1 nominetur velut is cujus causa Leo ad Aquileiensem scripsit. Neque tamen hi codices Januario suffragantur. 22. Solum cod. Vat. Ottobonianus 297 collectionis 23 et nonnulli codd. collectionis 8, uti Vercellensis et Vat. 1353, Januarium praeferunt. At hoc nomen codicibus collectionis 8 posterius insertum, cum antea in eadem collectione defuerit, manifestum est ex Vallicellano A. 5, et multo magis ex Vat. 5845, qui ad eamdem collectionem 8 pertinent: nam in Vallicellano legitur in textu, pag. 278, Aquileiensi episcopo, Januarii vero nomen superadditum cernitur; in Vaticano autem omnium vetustissimo codice 5845, in cujus additionibus collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in", + "candidate_score": 0.617334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.616318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.616136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_8_10", + "bdc_text": "Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in : Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.615979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.61596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.615571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_8_10", + "bdc_text": "Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in : Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.614047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_11_13", + "bdc_text": "Willy Hirzel , Walter Klarer 1499-1567 . Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ; Thomas Fuchs , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_778", + "psc_text": "ἡμῖν προσήγαγε, 969 φάσκων, ὅλον τὸ δόγμα τῆς θρησκείας κατὰ τὴν ἀνατολὴν τεθορυβῆσθαι, καὶ τοῦτο συμβέβηκεν, ὥστε πᾶσαν τῶν χριστιανῶν τὴν πίστιν εἰς σύγχυσιν ἐλάσαι, καὶ γὰρ Φλαυιανὸν τὸν ἐπίσκοπον τῆς Κωνσταντινουπόλεως Ἐκκλησίας, διὰ τὰς ἔχθρας τοῦ Ἀλεξανδρέων ἐπισκόπου, ἀπωδύρατο ἐκβεβλῆσθαι, καὶ τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων ἐπισκόπων ᾔτησεν, ἐπιμαρτυρόμενος αὐτῶν τε τῶν σεβασμίων τόπων τὴν προσκύνησιν, καὶ τῆς ὑμετέρας ἡμερότητος τὴν σωτηρίαν. Ὥστε πρὸς τὴν σὴν φιλανθρωπίαν ἀπὸ τοῦ μέρους τούτου ἐμὰ γράμματα καταπεμφθῆναι, δέσποτα ἁγνότατε πάτερ, βασιλεῦ προσκυνητέ. Προσαγορεύουσα τοιγαροῦν, δίκαια αἰτῷ· ὥστε τούτοις τοῖς πράγμασι θεραπείαν ἡ ὑμετέρα γαληνότης ἐπιτρέψοι παρασχεθῆναι· καὶ τὰ κακῶς πεπραγμένα διορθωθῆναι κελεύσοι· ἄχρις οὗ πάντων τῶν ἤδη τετυπωμένων ἀνακληθέντων, ἐξ ὁλοκλήρου πίστεως, καὶ τῆς τῶν χριστιανῶν θρησκείας, ἡ κινουμένη αἰτία, ἐν τοῖς τῆς Ἰταλίας συναχθείση�� τῆς συνόδου, δοκιμασθείη. Ἐγράφη γὰρ ἑνταῦθα πᾶσαν φιλονεικίαν κεκινῆσθαι, ὥστε Φλαυιανὸν τὸν ἐπίσκοπον ἐκ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἐπαρθῆναι. EPISTOLA LVIII. GALLAE PLACIDIAE AD PULCHERIAM AUGUSTAM, Qua concilium Ephesinum", + "candidate_score": 0.605041, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf034", + "work_id": "tlg0555.tlg001.1st1K-grc1", + "max_score": 0.683906, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg0555.tlg001.1st1K-grc1_window_140", + "psc_text": "χρονιζόμενον, ἄμεμπτον, ἀεὶ διαμένον. ἀνελεύθερος πᾶς ὅστις εἰς δόξαν βλέπει, ὡς δὴ παρ᾿ ἐκείνης τευξόμενος καλοῦ τινος. ἐνταῦθα δὴ σαφῶς, οἶμαι, διδάσκει ὁποῖός ἐστιν ὁ θεός, καὶ ὡς ἡ δόξα ἡ κοινὴ καὶ ἡ συνήθεια τοὺς ἑπομένους αὐταῖν, ἀλλὰ μὴ τὸν θεὸν ἐπιζητοῦντας, ἐξανδραποδιζέσθην. οὐκ ἀποκρυπτέον οὐδὲ τοὺς ἀμφὶ τὸν Πυθαγόραν, οἵ φασιν »ὁ μὲν θεὸς εἷς, οὗτος δὲ οὐχ, ὥς τινες ὑπονοοῦσιν, ἐκτὸς τᾶς διακοσμήσιος, ἀλλ᾿ ἐν αὐτᾷ, ὅλος ἐν ὅλῳ τῷ κύκλῳ, ἐπίσκοπος πάσας γενέσιος, κρᾶσις τῶν ὅλων αἰώνων καὶ ἐργάτας τῶν αὐτοῦ δυνάμιων καὶ ἔργων ἁπάντων ἐν οὐρανῷ φωστὴρ καὶ πάντων πατήρ, νοῦς καὶ ψύχωσις τῶ ὅλω κύκλω, πάντων κίνασις.« ἀπόχρη καὶ τάδε εἰς ἐπίγνωσιν θεοῦ ἐπιπνοίᾳ θεοῦ πρὸς αὐτῶν μὲν ἀναγεγραμμένα, πρὸς δὲ ἡμῶν ἐξειλεγμένα τῷ γε καὶ σμικρὸν διαθρεῖν ἀλήθειαν δυναμένῳ. Ἴτω δὲ ἡμῖν (οὐ γὰρ αὐταρκεῖ μόνον ἡ φιλοσοφία) ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ ποιητικὴ ἡ περὶ τὸ ψεῦδος τὰ πάντα ἠσχολημένη, μόλις ποτὲ ἤδη", + "candidate_score": 0.683906, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2", + "max_score": 0.683482, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_541", + "psc_text": "διεληλύθαμεν, ὅ τε Νάρκισσος καὶ Θεόφιλος, καὶ σὺν αὐτοῖς Κάσσιος τῆς κατὰ Τύρον ἐκκλησίας ἐπίσκοπος καὶ Κλᾶρος τῆς ἐν Πτολεμαΐδι οἵ τε μετὰ τούτων συνεληλυθότες, περὶ τῆς κατελθούσης εἰς αὐτοὺς ἐκ διαδοχῆς τῶν ἀποστόλων περὶ τοῦ πάσχα παραδόσεως πλεῖστα διειληφότες, κατὰ τὸ τέλος τῆς γραφῆς αὐτοῖς ῥήμασιν ἐπιλέγουσιν ταῦτα· τῆς δ’ ἐπιστολῆς ἡμῶν πειράθητε κατὰ πᾶσαν παροικίαν ἀντίγραφα διαπέμψασθαι, ὅπως μὴ ἔνοχοι ὦμεν τοῖς ῥᾳδίως πλανῶσιν ἑαυτῶν τὰς ψυχάς. δηλοῦμεν δὲ ὑμῖν ὅτι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἄγουσιν ᾗπερ καὶ ἡμεῖς· παρ’ ἡμῶν γὰρ τὰ γράμματα κομίζεται αὐτοῖς καὶ ἡμῖν παρ’ αὐτῶν, ὥστε συμφώνως καὶ ὁμοῦ ἄγειν ἡμᾶς τὴν ἁγίαν ἡμέραν. Ἀλλὰ γὰρ πρὸς τοῖς ἀποδοθεῖσιν Εἰρηναίου συγγράμμασιν καὶ ταῖς ἐπιστολαῖς φέρεταί τις αὐτοῦ πρὸς Ἕλληνας λόγος συντομώτατος καὶ τὰ μάλιστα ἀναγκαιότατος, Περὶ ἐπιστήμης ἐπιγεγραμμένος, καὶ ἄλλος, ὃν ἀνατέθεικεν ἀδελφῷ Μαρκιανῷ τοὔνομα εἰς ἐπίδειξιν τοῦ ἀποστολικοῦ κηρύγματος, καὶ βιβλίον τι διαλέξεων διαφόρων, ἐν ᾧ τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς", + "candidate_score": 0.683482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_592", + "psc_text": "Περὶ καταλαλιᾶς καὶ ὁ Προτρεπτικὸς εἰς ὑπομονὴν ἢ πρὸς τοὺς νεωστὶ βεβαπτισμένους καὶ ὁ ἐπιγεγραμμένος Κανὼν ἐκκλησιαστικὸς ἢ πρὸς τοὺς Ἰουδαΐζοντας, ὃν Ἀλεξάνδρῳ τῷ δεδηλωμένῳ ἐπισκόπῳ ἀνατέθεικεν. Ἐν μὲν οὖν τοῖς Στρωματεῦσιν οὐ μόνον τῆς θείας κατάστρωσιν πεποίηται γραφῆς, ἀλλὰ καὶ τῶν παρ’ Ἕλλησιν, εἴ τι ἄρα ὠφέλιμον ἐδόκει καὶ αὐτοῖς εἰρῆσθαι, μνημονεύει τῶν τε παρὰ τοῖς πολλοῖς δογμάτων, τὰ Ἑλλήνων ὁμοῦ καὶ τὰ βαρβάρων ἀναπτύσσων καὶ ἔτι τὰς τῶν αἱρεσιαρχῶν ψευδοδοξίας εὐθύνων, ἱστορίαν τε πολλὴν ἐξαπλοῖ, ὑπόθεσιν ἡμῖν πολυμαθοῦς παρέχων παιδείας. τούτοις ἅπασιν καταμίγνυσιν καὶ τὰ φιλοσόφων δόγματα, ὅθεν εἰκότως κατάλληλον τῇ ὑποθέσει καὶ τὴν προγραφὴν τῶν Στρωματέων πεποίηται. κέχρηται δ’ ἐν αὐτοῖς καὶ ταῖς ἀπὸ τῶν ἀντιλεγομένων γραφῶν μαρτυρίαις, τῆς τε λεγομένης Σολομῶνος Σοφίας καὶ τῆς Ἰησοῦ τοῦ Σιρὰχ καὶ τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς τῆς τε Βαρναβᾶ καὶ Κλήμεντος καὶ Ἰούδα, μνημονεύει τε τοῦ πρὸς Ἕλληνας Τατιανοῦ λόγου καὶ Κασσιανοῦ ὡς καὶ αὐτοῦ χρονογραφίαν πεποιημένου, ἔτι μὴν Φίλωνος", + "candidate_score": 0.681634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_108", + "psc_text": "δικαίου καὶ ὁ Παῦλος μνημονεύει Gal. 1, 19 γράφων ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον, εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ κυρίου. Ἐν τούτοις καὶ τὰ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν πρὸς τὸν τῶν Ὀσροηνῶν βασιλέα τέλος ἐλάμβανεν ὑποσχέσεως. ὁ γοῦν Θωμᾶς τὸν Θαδδαῖον κινήσει θειοτέρᾳ ἐπὶ τὰ Ἔδεσσα κήρυκα καὶ εὐαγγελιστὴν τῆς περὶ τοῦ Χριστοῦ διδασκαλίας ἐκπέμπει, ὡς ἀπὸ τῆς εὑρεθείσης αὐτόθι γραφῆς μικρῷ πρόσθεν ἐδηλώσαμεν· ὁ δὲ τοῖς τόποις ἐπιστάς, τόν τε Ἄβγαρον ἰᾶται τῷ Χριστοῦ λόγῳ καὶ τοὺς αὐτόθι πάντας τοῖς τῶν θαυμάτων παραδόξοις ἐκπλήττει, ἱκανῶς τε αὐτοὺς τοῖς ἔργοις διαθεὶς καὶ ἐπὶ σέβας ἀγαγὼν τῆς τοῦ Χριστοῦ δυνάμεως, μαθητὰς τῆς σωτηρίου διδασκαλίας κατεστήσατο, εἰς ἔτι τε νῦν ἐξ ἐκείνου ἡ πᾶσα τῶν Ἐδεσσηνῶν πόλις τῇ Χριστοῦ προσανάκειται προσηγορίᾳ, οὐ τὸ τυχὸν ἐπιφερομένη δεῖγμα τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ εἰς αὐτοὺς εὐεργεσίας. καὶ ταῦτα δ’ ὡς ἐξ ἀρχαίων ἱστορίας εἰρήσθω· μετίωμεν δ’ αὖθις ἐπὶ τὴν θείαν γραφήν. Acts", + "candidate_score": 0.680481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_199", + "psc_text": "δ’ ἐν Πόντῳ καὶ Γαλατίᾳ καὶ Βιθυνίᾳ Καππαδοκίᾳ τε καὶ Ἀσίᾳ κεκηρυχέναι τοῖς ἐκ διασπορᾶς Ἰουδαίοις ἔοικεν· ὃς καὶ ἐπὶ τέλει ἐν Ῥώμῃ γενόμενος, ἀνεσκολοπίσθη κατὰ κεφαλῆς, οὕτως αὐτὸς ἀξιώσας παθεῖν. τί δεῖ Rom. 15, 19 περὶ Παύλου λέγειν, ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ πεπληρωκότος τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καὶ ὕστερον ἐν τῇ Ῥώμῃ ἐπὶ Νέρωνος μεμαρτυρηκότος; ταῦτα Ὠριγένει κατὰ λέξιν ἐν τρίτῳ τόμῳ τῶν εἰς τὴν Γένεσιν ἐξηγητικῶν εἴρηται. Τῆς δὲ Ῥωμαίων ἐκκλησίας μετὰ τὴν Παύλου καὶ Πέτρου μαρτυρίαν πρῶτος κληροῦται 2 Tim. 4, 21 τὴν ἐπισκοπὴν Λίνος. μνημονεύει τούτου Τιμοθέῳ γράφων ἀπὸ Ῥώμης ὁ Παῦλος κατὰ τὴν ἐπὶ τέλει τῆς ἐπιστολῆς πρόσρησιν. Πέτρου μὲν οὖν ἐπιστολὴ μία, ἡ λεγομένη αὐτοῦ προτέρα, ἀνωμολόγηται, ταύτῃ δὲ καὶ οἱ πάλαι πρεσβύτεροι ὡς ἀναμφιλέκτῳ ἐν τοῖς σφῶν αὐτῶν κατακέχρηνται συγγράμμασιν· τὴν δὲ φερομένην δευτέραν οὐκ ἐνδιάθηκον μὲν εἶναι παρειλήφαμεν, ὅμως δὲ πολλοῖς χρήσιμος φανεῖσα, μετὰ τῶν ἄλλων ἐσπουδάσθη γραφῶν. τό γε μὴν", + "candidate_score": 0.680298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_5", + "psc_text": "τῶν δ’ οὖν μάλιστα διαφανεστάτων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀποστόλων τὰς διαδοχὰς κατὰ τὰς διαπρεπούσας ἔτι καὶ νῦν μνημονευομένας ἐκκλησίας ἀνασωσαίμεθα. ἀναγκα��ότατα δέ μοι πονεῖσθαι τὴν ὑπόθεσιν ἡγοῦμαι, ὅτι μηδένα πω εἰς δεῦρο τῶν ἐκκλησιαστικῶν συγγραφέων διέγνων περὶ τοῦτο τῆς γραφῆς σπουδὴν πεποιημένον τὸ μέρος· ἐλπίζω δ’ ὅτι καὶ ὠφελιμωτάτη τοῖς φιλοτίμως περὶ τὸ χρηστομαθὲς τῆς ἱστορίας ἔχουσιν ἀναφανήσεται. ἤδη μὲν οὖν τούτων καὶ πρότερον ἐν οἷς διετυπωσάμην χρονικοῖς κανόσιν ἐπιτομὴν κατεστησάμην, πληρεστάτην δ’ οὖν ὅμως αὐτῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος ὡρμήθην τὴν ἀφήγησιν ποιήσασθαι. Καὶ ἄρξεταί γέ μοι ὁ λόγος, ὡς ἔφην, ἀπὸ τῆς κατὰ τὸν Χριστὸν ἐπινοουμένης ὑψηλοτέρας καὶ κρείττονος ἢ κατὰ ἄνθρωπον οἰκονομίας τε καὶ θεολογίας. καὶ γὰρ τὸν γραφῇ μέλλοντα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ὑφηγήσεως παραδώσειν τὴν ἱστορίαν, ἄνωθεν ἐκ πρώτης τῆς κατ’ αὐτὸν τὸν Χριστόν, ὅτιπερ ἐξ αὐτοῦ καὶ τῆς προσωνυμίας ἠξιώθημεν, θειοτέρας ἢ κατὰ τὸ δοκοῦν τοῖς πολλοῖς οἰκονομίας ἀναγκαῖον ἂν εἴη κατάρξασθαι. Διττοῦ δὲ ὄντος τοῦ κατ’", + "candidate_score": 0.678093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_395", + "psc_text": "ὧν καὶ εἰς ἡμᾶς τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως ἡ τῆς ὑγιοῦς πίστεως ἔγγραφος κατῆλθεν ὀρθοδοξία. Ὁ μὲν οὖν Ἡγήσιππος ἐν πέντε τοῖς εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσιν ὑπομνήμασιν τῆς ἰδίας γνώμης πληρεστάτην μνήμην καταλέλοιπεν· ἐν οἷς δηλοῖ ὡς πλείστοις ἐπισκόποις συμμίξειεν ἀποδημίαν στειλάμενος μέχρι Ῥώμης, καὶ ὡς ὅτι τὴν αὐτὴν παρὰ πάντων παρείληφεν διδασκαλίαν. ἀκοῦσαί γέ τοι πάρεστιν μετά τινα περὶ τῆς Κλήμεντος πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς αὐτῷ εἰρημένα ἐπιλέγοντος ταῦτα· καὶ ἐπέμενεν ἡ ἐκκλησία ἡ Κορινθίων ἐν τῷ ὀρθῷ λόγῳ μέχρι Πρίμου ἐπισκοπεύοντος ἐν Κορίνθῳ· οἷς συνέμιξα πλέων εἰς Ῥώμην καὶ συνδιέτριψα τοῖς Κορινθίοις ἡμέρας ἱκανάς, ἐν αἷς συνανεπάημεν τῷ ὀρθῷ λόγῳ· γενόμενος δὲ ἐν Ῥώμῃ, διαδοχὴν ἐποιησάμην μέχρις Ἀνικήτου· οὗ διάκονος ἦν Ἐλεύθερος, καὶ παρὰ Ἀνικήτου διαδέχεται Σωτήρ, μεθ’ ὃν Ἐλεύθερος. ἐν ἑκάστῃ δὲ διαδοχῇ καὶ ἐν ἑκάστῃ πόλει οὕτως ἔχει ὡς ὁ νόμος κηρύσσει καὶ οἱ προφῆται καὶ ὁ κύριος. Ὁ δ’ αὐτὸς καὶ τῶν κατ’ αὐτὸν αἱρέσεων τὰς ἀρχὰς ὑποτίθεται", + "candidate_score": 0.677889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_541", + "psc_text": "διεληλύθαμεν, ὅ τε Νάρκισσος καὶ Θεόφιλος, καὶ σὺν αὐτοῖς Κάσσιος τῆς κατὰ Τύρον ἐκκλησίας ἐπίσκοπος καὶ Κλᾶρος τῆς ἐν Πτολεμαΐδι οἵ τε μετὰ τούτων συνεληλυθότες, περὶ τῆς κατελθούσης εἰς αὐτοὺς ἐκ διαδοχῆς τῶν ἀποστόλων περὶ τοῦ πάσχα παραδόσεως πλεῖστα διειληφότες, κατὰ τὸ τέλος τῆς γραφῆς αὐτοῖς ῥήμασιν ἐπιλέγουσιν ταῦτα· τῆς δ’ ἐπιστολῆς ἡμῶν πειράθητε κατὰ πᾶσαν παροικίαν ἀντίγραφα διαπέμψασθαι, ὅπως μὴ ἔνοχοι ὦμεν τοῖς ῥᾳδίως πλανῶσιν ἑαυτῶν τὰς ψυχάς. δηλοῦμεν δὲ ὑμῖν ὅτι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἄγουσιν ᾗπερ καὶ ἡμεῖς· παρ’ ἡμῶν γὰρ τὰ γράμματα κομίζεται αὐτοῖς καὶ ἡμῖν παρ’ αὐτῶν, ὥστε συμφώνως καὶ ὁμοῦ ἄγειν ἡμᾶς τὴν ἁγίαν ἡμέραν. Ἀλλὰ γὰρ πρὸς τοῖς ἀποδοθεῖσιν Εἰρηναίου συγγράμμασιν καὶ ταῖς ἐπιστολαῖς φέρεταί τις αὐτοῦ πρὸς Ἕλληνας λόγος συντομώτατος καὶ τὰ μάλιστα ἀναγκαιότατος, Περὶ ἐπιστήμης ἐπιγεγραμμένος, καὶ ἄλλος, ὃν ἀνατέθεικεν ἀδελφῷ Μαρκιανῷ τοὔνομα εἰς ἐπίδειξιν τοῦ ἀποστολικοῦ κηρύγματος, καὶ βιβλίον τι διαλέξεων διαφόρων, ἐν ᾧ τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς", + "candidate_score": 0.669304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_7_9", + "bdc_text": "Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_395", + "psc_text": "ὧν καὶ εἰς ἡμᾶς τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως ἡ τῆς ὑγιοῦς πίστεως ἔγγραφος κατῆλθεν ὀρθοδοξία. Ὁ μὲν οὖν Ἡγήσιππος ἐν πέντε τοῖς εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσιν ὑπομνήμασιν τῆς ἰδίας γνώμης πληρεστάτην μνήμην καταλέλοιπεν· ἐν οἷς δηλοῖ ὡς πλείστοις ἐπισκόποις συμμίξειεν ἀποδημίαν στειλάμενος μέχρι Ῥώμης, καὶ ὡς ὅτι τὴν αὐτὴν παρὰ πάντων παρείληφεν διδασκαλίαν. ἀκοῦσαί γέ τοι πάρεστιν μετά τινα περὶ τῆς Κλήμεντος πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς αὐτῷ εἰρημένα ἐπιλέγοντος ταῦτα· καὶ ἐπέμενεν ἡ ἐκκλησία ἡ Κορινθίων ἐν τῷ ὀρθῷ λόγῳ μέχρι Πρίμου ἐπισκοπεύοντος ἐν Κορίνθῳ· οἷς συνέμιξα πλέων εἰς Ῥώμην καὶ συνδιέτριψα τοῖς Κορινθίοις ἡμέρας ἱκανάς, ἐν αἷς συνανεπάημεν τῷ ὀρθῷ λόγῳ· γενόμενος δὲ ἐν Ῥώμῃ, διαδοχὴν ἐποιησάμην μέχρις Ἀνικήτου· οὗ διάκονος ἦν Ἐλεύθερος, καὶ παρὰ Ἀνικήτου διαδέχεται Σωτήρ, μεθ’ ὃν Ἐλεύθερος. ἐν ἑκάστῃ δὲ διαδοχῇ καὶ ἐν ἑκάστῃ πόλει οὕτως ἔχει ὡς ὁ νόμος κηρύσσει καὶ οἱ προφῆται καὶ ὁ κύριος. Ὁ δ’ αὐτὸς καὶ τῶν κατ’ αὐτὸν αἱρέσεων τὰς ἀρχὰς ὑποτίθεται", + "candidate_score": 0.636671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_12_14", + "bdc_text": "Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ; Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_695", + "psc_text": "συνόδοις τῶν ἀδελφῶν, ἐν Ἰκονίῳ καὶ Συνάδοις καὶ παρὰ πολλοῖς, τοῦτο ἔδοξεν· ὧν τὰς βουλὰς ἀνατρέπων εἰς ἔριν αὐτοὺς καὶ φιλονεικίαν ἐμβαλεῖν οὐχ ὑπομένω. οὐ γὰρ μετακινήσε��ς, φησίν, ὅρια Deut. 19, 14 (LXX) τοῦ πλησίον σου, ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες σου. Ἡ τετάρτη αὐτοῦ τῶν περὶ βαπτίσματος ἐπιστολῶν πρὸς τὸν κατὰ Ῥώμην ἐγράφη Διονύσιον, τότε μὲν πρεσβείου ἠξιωμένον, οὐκ εἰς μακρὸν δὲ καὶ τὴν ἐπισκοπὴν τῶν ἐκεῖσε παρειληφότα· ἐξ ἧς γνῶναι πάρεστιν ὅπως καὶ αὐτὸς οὗτος λόγιός τε καὶ θαυμάσιος πρὸς τοῦ κατ’ Ἀλεξανδρειαν Διονυσίου μεμαρτύρηται. γράφει δὲ αὐτῷ μεθ’ ἕτερα τῶν κατὰ Νοουάτον μνημονεύων ἐν τούτοις· Νοουατιανῷ μὲν γὰρ εὐλόγως ἀπεχθανόμεθα, διακόψαντι τὴν ἐκκλησίαν καί τινας τῶν ἀδελφῶν εἰς ἀσεβείας καὶ βλασφημίας ἑλκύσαντι καὶ περὶ τοῦ θεοῦ διδασκαλίαν ἀνοσιωτάτην ἐπεισκυκλήσαντι καὶ τὸν χρηστότατον κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ὡς ἀνηλεῆ συκοφαντοῦντι, ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις τὸ λουτρὸν ἀθετοῦντι τὸ ἅγιον καὶ τήν τε πρὸ αὐτοῦ πίστιν καὶ ὁμολογίαν ἀνατρέποντι τό", + "candidate_score": 0.635542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_12_14", + "bdc_text": "Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ; Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_681", + "psc_text": "ἦν οὗτος) ἰδία τις περὶ μετανοίας αὐτοῦ φέρεται γραφὴ καὶ ἄλλη ἐπιστρεπτικὴ πρὸς τὸ κατ’ Ἀλεξάνδρειαν αὐτοῦ ποίμνιον. ἐν τούτοις ἐστὶν καὶ ἡ περὶ μαρτυρίου πρὸς τὸν Ὠριγένην γραφεῖσα· καὶ τοῖς κατὰ Λαοδίκειαν ἀδελφοῖς, ὧν προΐστατο Θηλυμίδρης ἐπίσκοπος, καὶ τοῖς κατὰ Ἀρμενίαν ὡσαύτως περὶ μετανοίας ἐπιστέλλει, ὧν ἐπεσκόπευεν Μερουζάνης. πρὸς ἅπασι τούτοις καὶ Κορνηλίῳ τῷ κατὰ Ῥώμην γράφει, δεξάμενος αὐτοῦ τὴν κατὰ τοῦ Νοουάτου ἐπιστολήν, ᾧ καὶ σημαίνει δηλῶν ἑαυτὸν παρακεκλῆσθαι ὑπό τε Ἑλένου τοῦ ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας ἐπισκόπου καὶ τῶν λοιπῶν τῶν σὺν αὐτῷ Φιρμιλιανοῦ τε τοῦ ἐν Καππαδοκίᾳ καὶ τοῦ κατὰ Παλαιστίνην Θεοκτίστου, ὡς ἂν ἐπὶ τὴν σύνοδον ἀπαντήσοι τὴν κατὰ Ἀντιόχειαν, ἔνθα τοῦ Νοουάτου κρατύνειν τινὲς ἐνεχείρουν τὸ σχίσμα. πρὸς τούτοις ἐπιστέλλει μηνυθῆναι αὐτῷ Φάβιον μὲν κεκοιμῆσθαι, Δημητριανὸν δὲ διάδοχον ἐκείνου τῆς κατ’ Ἀντιόχειαν ἐπισκοπῆς καθεστάναι· γράφει δὲ καὶ περὶ τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις αὐτοῖς ῥήμασιν φάσκων· ὁ μὲν γὰρ θαυμάσιος Ἀλέξανδρος ἐν φρουρᾷ γενόμενος, μακαρίως ἀνεπαύσατο.", + "candidate_score": 0.634489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_761", + "psc_text": "ἐπισκώπτων (μή τις νομίσῃ) ταῦτα εἶπον, ἀλλὰ μόνον τὴν ἀνομοιότητα διευθύνων τούτων τῶν γραφῶν. Ἐπὶ ταύταις τοῦ Διονυσίου φέρονται καὶ ἄλλαι πλείους ἐπιστολαί, ὥσπερ αἱ κατὰ Σαβελλίου πρὸς Ἄμμωνα τῆς κατὰ Βερνίκην ἐκκλησίας ἐπίσκοπον καὶ ἡ πρὸς Τελεσφόρον καὶ ἡ πρὸς Εὐφράνορα καὶ πάλιν Ἄμμωνα καὶ Εὔπορον· συντάττει δὲ περὶ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως καὶ ἄλλα τέσσαρα συγγράμματα, ἃ τῷ κατὰ Ῥώμην ὁμωνύμῳ Διονυσίῳ προσφωνεῖ. καὶ πλείους δ��� παρὰ ταύτας εἰσὶν αὐτοῦ παρ’ ἡμῖν ἐπιστολαὶ καὶ δὴ καὶ πολυεπεῖς λόγοι ἐν ἐπιστολῆς χαρακτῆρι γραφέντες, ὡς οἱ περὶ φύσεως, Τιμοθέῳ τῷ παιδὶ προσπεφωνημένοι, καὶ ὁ περὶ πειρασμῶν, ὃν καὶ αὐτὸν Εὐφράνορι ἀνατέθεικεν. ἐπὶ τούτοις καὶ Βασιλείδῃ τῶν κατὰ τὴν Πεντάπολιν παροικιῶν ἐπισκόπῳ γράφων, φησὶν ἑαυτὸν εἰς τὴν ἀρχὴν ἐξήγησιν πεποιῆσθαι τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ, διαφόρους δ’ ἡμῖν τε καὶ πρὸς τοῦτον καταλέλοιπεν ἐπιστολάς. Τοσαῦτα ὁ Διονύσιος· ἀλλὰ γὰρ ἤδη μετὰ τὴν τούτων ἱστορίαν φέρε, καὶ τὴν καθ’ ἡμᾶς τοῖς μετέπειτα γνωρίζειν γενεὰν ὁποία τις", + "candidate_score": 0.632444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_470", + "psc_text": "γέγονεν τῆς κατὰ τοὺς δηλουμένους γραφῆς, δεδήλωται δὲ καὶ πρὸς τῶν ἡμετέρων. ἀλλὰ τοῖς μὲν ἔξωθεν ἱστορικοῖς, ἅτε τῆς πίστεως ἀνοικείοις, τέθειται μὲν τὸ παράδοξον, οὐ μὴν καὶ ταῖς τῶν ἡμετέρων εὐχαῖς τοῦθ’ ὡμολογήθη γεγονέναι· τοῖς δέ γε ἡμετέροις, ἅτε ἀληθείας φίλοις, ἁπλῷ καὶ ἀκακοήθει τρόπῳ τὸ πραχθὲν παραδέδοται. τούτων δ’ ἂν εἴη καὶ Ἀπολινάριος, ἐξ ἐκείνου φήσας τὴν δι’ εὐχῆς τὸ παράδοξον πεποιηκυῖαν λεγεῶνα οἰκείαν τῷ γεγονότι πρὸς τοῦ βασιλέως εἰληφέναι προσηγορίαν, κεραυνοβόλον τῇ Ῥωμαίων ἐπικληθεῖσαν φωνῇ. μάρτυς δὲ τούτων γένοιτ’ ἂν ἀξιόχρεως ὁ Τερτυλλιανός, τὴν Ῥωμαϊκὴν τῇ συγκλήτῳ προσφωνήσας ὑπὲρ τῆς πίστεως ἀπολογίαν, ἧς καὶ πρόσθεν ἐμνημονεύσαμεν, τήν τε ἱστορίαν βεβαιῶν σὺν ἀποδείξει μείζονι καὶ ἐναργεστέρᾳ· Tertull. Apol. 5 γράφει δ’ οὖν καὶ αὐτός, λέγων Μάρκου τοῦ συνετωτάτου βασιλέως ἐπιστολὰς εἰς ἔτι νῦν φέρεσθαι ἐν αἷς αὐτὸς μαρτυρεῖ ἐν Γερμανίᾳ ὕδατος ἀπορίᾳ μέλλοντα αὐτοῦ τὸν στρατὸν διαφθείρεσθαι ταῖς τῶν Χριστιανῶν εὐχαῖς σεσῶσθαι, τοῦτον δέ φησιν καὶ θάνατον ἀπειλῆσαι", + "candidate_score": 0.629445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_12", + "bdc_text": "Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_503", + "psc_text": "ἐκκλησίαν βλασφημεῖν διδάσκοντος τοῦ ἀπηυθαδισμένου πνεύματος, ὅτι μήτε τιμὴν μήτε πάροδον εἰς αὐτὴν τὸ ψευδοπροφητικὸν ἐλάμβανε πνεῦμα, τῶν γὰρ κατὰ τὴν Ἀσίαν πιστῶν πολλάκις καὶ πολλαχῇ τῆς Ἀσίας εἰς τοῦτο συνελθόντων καὶ τοὺς προσφάτους λόγους ἐξετασάντων καὶ βεβήλους ἀποφηνάντων καὶ ἀποδοκιμασάντων τὴν αἵρεσιν, οὕτω δὴ τῆς τε ἐκκλησίας ἐξεώσθησαν καὶ τῆς κοινωνίας εἴρχθησαν. Ταῦτα ἐν πρώτοις ἱστορήσας καὶ δι’ ὅλου τοῦ συγγράμματος τὸν ἔλεγχον τῆς κατ’ αὐτοὺς πλάνης ἐπαγαγών, ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ τῆς τελευτῆς τῶν προδεδηλωμένων ταῦτά φησιν· ἐπειδὴ τοίνυν καὶ προφητοφόντας ἡμᾶς ἀπεκάλουν, ὅτι μὴ τοὺς ἀμετροφώνους αὐτῶν προφήτας ἐδεξάμεθα (τούτους John 14, 26 γὰρ εἶναί φασιν οὕσπερ ἐπηγγείλατο τῷ λαῷ πέμψειν ὁ κύριος), ἀποκρινάσθωσαν ἡμῖν πρὸς θεοῦ· ἔστιν τις, ὦ βέλτιστοι, τούτων τῶν ἀπὸ Μοντανοῦ καὶ τῶν γυναικῶν λαλεῖν ἀρξαμένων Matt. 23, 34 ὅστις ὑπὸ Ἰουδαίων ἐδιώχθη ἢ ὑπὸ παρανόμων ἀπεκτάνθη; οὐδείς. οὐδέ γέ τις αὐτῶν κρατηθεὶς ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος ἀνεσταυρώθη; οὐ γὰρ οὖν. οὐδὲ μὴν οὐδὲ", + "candidate_score": 0.628448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_7", + "bdc_text": "Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_151", + "psc_text": "διατριβὰς καὶ τὰς συνηλύσεις τά τε συμπόσια καὶ πᾶσαν τὴν ἄλλην τοῦ βίου ἀγωγὴν τὸν Φίλωνα· ὃν καὶ λόγος ἔχει κατὰ Κλαύδιον ἐπὶ τῆς Ῥώμης εἰς ὁμιλίαν ἐλθεῖν Πέτρῳ, τοῖς ἐκεῖσε τότε κηρύττοντι. καὶ οὐκ ἀπεικὸς ἂν εἴη τοῦτό γε, ἐπεὶ καὶ ὅ φαμεν αὐτὸ σύγγραμμα, εἰς ὕστερον καὶ μετὰ χρόνους αὐτῷ πεπονημένον, σαφῶς τοὺς εἰς ἔτι νῦν καὶ εἰς ἡμᾶς πεφυλαγμένους τῆς ἐκκλησίας περιέχει κανόνας· ἀλλὰ καὶ τὸν βίον τῶν παρ’ ἡμῖν ἀσκητῶν ὡς ἔνι μάλιστα ἀκριβέστατα ἱστορῶν, γένοιτ’ ἂν ἔκδηλος οὐκ εἰδὼς μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀποδεχόμενος ἐκθειάζων τε καὶ σεμνύνων τοὺς κατ’ αὐτὸν ἀποστολικοὺς ἄνδρας, ἐξ Ἑβραίων, ὡς ἔοικε, γεγονότας ταύτῃ τε ἰουδαϊκώτερον τῶν παλαιῶν ἔτι τὰ πλεῖστα διατηροῦντας ἐθῶν. πρῶτόν γέ τοι τὸ μηθὲν πέρα τῆς ἀληθείας οἴκοθεν καὶ ἐξ Philo, p. 471, 6. 7 ἑαυτοῦ προσθήσειν οἷς ἱστορήσειν ἔμελλεν, ἀπισχυρισάμενος Philo, p. 471, 15—472, 3 ἐν ᾧ ἐπέγραψεν λόγῳ Περὶ βίου θεωρητικοῦ ἢ ἱκετῶν, θεραπευτὰς αὐτοὺς", + "candidate_score": 0.628168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_17_19", + "bdc_text": "vgl. Egli , aaO , S. 370f. . Novarum , ut vocant , rerum habeo nihil , nisi quod audimus multos de morte caesarisZu den Gerüchten über den Tod Kaiser Kaiser Karls V. vgl. oben Nr. 1711 , 25-33 mit Anm. 16 . nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_739", + "psc_text": "ταῖς ὁδοῖς ἐρρίπτουν ἡμιθνῆτας καὶ νεκροὺς ἀτάφους ἀπεσκυβαλίζοντο, τὴν τοῦ θανάτου διάδοσιν καὶ κοινωνίαν ἐκτρεπόμενοι, ἣν οὐκ ἦν καὶ πολλὰ μηχανωμένοις ἐκκλῖναιῥᾴδιον. μετὰ δὲ καὶ ταύτην τὴν ἐπιστολήν, εἰρηνευσάντων τῶν κατὰ τὴν πόλιν, τοῖς κατ’ Αἴγυπτον ἀδελφοῖς ἑορταστικὴν αὖθις ἐπιστέλλει γραφήν, καὶ ἐπὶ ταύτῃ πάλιν ἄλλας διατυποῦται· φέρεται δέ τις αὐτοῦ καὶ περὶ σαββάτου καὶ ἄλλη περὶ γυμνασίου. Ἑρμάμμωνι δὲ πάλιν καὶ τοῖς κατ’ Αἴγυπτον ἀδελφοῖς δι’ ἐπιστολῆς ὁμιλῶν πολλά τε ἄλλα περὶ τῆς Δεκίου καὶ τῶν μετ’ αὐτὸν διεξελθὼν κακοτροπίας, τῆς κατὰ τὸν Γαλλιῆνον εἰρήνης ἐπιμιμνήσκεται· οὐδὲν δὲ οἷον τὸ καὶ τούτων ὧδέ πως ἐχόντων ἀκοῦσαι· Ἐκεῖνος μὲν οὖν τῶν ἑαυτοῦ βασιλέων τὸν μὲν προέμενος, τῷ δὲ ἐπιθέμενος, παγγενεῖ ταχέως καὶ πρόρριζος ἐξηφανίσθη, ἀνεδείχθη δὲ καὶ συνανωμολογήθη παρὰ πάντων ὁ Γαλλιῆνος, παλαιὸς ἅμα βασιλεὺς καὶ νέος, πρῶτος ὢν καὶ μετ’ ἐκείνους παρών. κατὰ γὰρ τὸ ῥηθὲν πρὸς τὸν προφήτην Ἡσαΐαν τὰ ἀπ’ ἀρχῆς ἰδοὺ ἥκασιν, καὶ καινὰ ἃ νῦν", + "candidate_score": 0.623127, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "pta0022.pta004.pta-grc1", + "max_score": 0.682124, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta004.pta-grc1_window_32", + "psc_text": "φρονοῦμεν καὶ γράφομεν. Ἡ δὲ πρόφασις, δι’ ἣν ἔγραψε τὰς ἄλλας ἐπιστολάς, ἔστιν αὕτη. Διονυσίου τοῦ ἐπισκόπου μαθόντος περὶ τῶν ἐν Πενταπόλει καὶ ζήλῳ τῆς εὐσεβείας γράψαντος, καθὰ προεῖπον, κατὰ τῆς αἱρέσεως Σαβελλίου τὴν πρὸς Εὐφράνορα καὶ Ἀμμώνιον ἐπιστολήν, τινὲς τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἀδελφῶν φρονοῦντες μὲν ὀρθῶς, μὴ ἐρωτήσαντες δὲ αὐτόν, ἵνα παρ’ αὐτοῦ μάθωσι πῶς ἔγραψεν, ἀνῆλθον πρὸς τὴν Ῥώμην καὶ κατειρήκασιν αὐτοῦ παρὰ τῷ ὁμωνύμῳ αὐτοῦ Διονυσίῳ τῷ ἐπισκόπῳ Ῥώμης. κἀκεῖνος ἀκούσας ἔγραψεν ὁμοῦ κατά τε τῶν τὰ Σαβελλίου δοξαζόντων καὶ κατὰ τῶν φρονούντων ταῦτα, ἅπερ καὶ Ἄρειος λέγων ἐξεβλήθη τῆς ἐκκλησίας, ἴσην καὶ κατὰ διάμετρον ἀσέβειαν εἶναι λέγων τήν τε Σαβελλίου καὶ τὴν τῶν λεγόντων κτίσμα καὶ ποίημα καὶ γενητὸν εἶναι τὸν τοῦ θεοῦ λόγον. ἐπέστειλε δὲ καὶ Διονυσίῳ δηλῶσαι περὶ ὧν εἰρήκασι κατ’ αὐτοῦ. καὶ ἀντέγραψεν εὐθὺς αὐτὸς καὶ ἐπέγραψε τὰ βιβλία ἐλέγχου καὶ ἀπολογίας. ἐνταῦθα τὸ μυσαρὸν ἐργαστήριον τῶν θεομάχων κατανόει καὶ πῶς αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.682124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta004.pta-grc1_window_32", + "psc_text": "φρονοῦμεν καὶ γράφομεν. Ἡ δὲ πρόφασις, δι’ ἣν ἔγραψε τὰς ἄλλας ἐπιστολάς, ἔστιν αὕτη. Διονυσίου τοῦ ἐπισκόπου μαθόντος περὶ τῶν ἐν Πενταπόλει καὶ ζήλῳ τῆς εὐσεβείας γράψαντος, καθὰ προεῖπον, κατὰ τῆς αἱρέσεως Σαβελλίου τὴν πρὸς Εὐφράνορα καὶ Ἀμμώνιον ἐπιστολήν, τινὲς τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἀδελφῶν φρονοῦντες μὲν ὀρθῶς, μὴ ἐρωτήσαντες δὲ αὐτόν, ἵνα παρ’ αὐτοῦ μάθωσι πῶς ἔγραψεν, ἀνῆλθον πρὸς τὴν Ῥώμην καὶ κατειρήκασιν αὐτοῦ παρὰ τῷ ὁμωνύμῳ αὐτοῦ Διονυσίῳ τῷ ἐπισκόπῳ Ῥώμης. κἀκεῖνος ἀκούσας ἔγραψεν ὁμοῦ κατά τε τῶν τὰ Σαβελλίου δοξαζόντων καὶ κατὰ τῶν φρονούντων ταῦτα, ἅπερ καὶ Ἄρειος λέγων ἐξεβλήθη τῆς ἐκκλησίας, ἴσην καὶ κατὰ διάμετρον ἀσέβειαν εἶναι λέγων τήν τε Σαβελλίου καὶ τὴν τῶν λεγόντων κτίσμα καὶ ποίημα καὶ γενητὸν εἶναι τὸν τοῦ θεοῦ λόγον. ἐπέστειλε δὲ καὶ Διονυσίῳ δηλῶσαι περὶ ὧν εἰρήκασι κατ’ αὐτοῦ. καὶ ἀντέγραψεν εὐθὺς αὐτὸς καὶ ἐπέγραψε τὰ βιβλία ἐλέγχου καὶ ἀπολογίας. ἐνταῦθα τὸ μυσαρὸν ἐργαστήριον τῶν θεομάχων κατανόει καὶ πῶς αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.64123, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.679447, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3477", + "psc_text": "abominationem desolationis, quod dictum est per Danielem prophetam, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat » (Matth. XXIV, 15)? Ego autem ne petitionis Beatitudinis tuae contemptor essem, haec quemadmodum sensi, scripsi ad tuam Charitatem. Plenius autem dignare nos verbo gratiae tuae rescribendo instruere et laetificare. EPISTOLA CXCIX. DE FINE SAECULI. Augustinus Hesychio, commonstrans quomodo sint intelligentia Scripturae loca quae varie loquuntur de fine saeculi; quodque praestat non inquirere tempus adventus Christi, sed hoc agere ut unusquisque ad excipiendum illum sit paratus. Domino beatissimo, et venerabiliter suspiciendo fratri et coepiscopo HESYCHIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Accepi litteras Venerationis tuae, quibus valde salubriter exhortaris ut Salvatoris nostri diligatur et desideretur adventus. Facis hoc ut servus bonus ejusdem patrisfamilias, avidus lucrorum Domini tui, et volens habere plurimos socios dilectionis qua ipse praecipue et perseveranter accenderis. Intuentes igitur quod commemorasti de Apostolo, quia Dominum dixit redditurum coronam justitiae, non tantum sibi,", + "candidate_score": 0.679447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.67202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3477", + "psc_text": "abominationem desolationis, quod dictum est per Danielem prophetam, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat » (Matth. XXIV, 15)? Ego autem ne petitionis Beatitudinis tuae contemptor essem, haec quemadmodum sensi, scripsi ad tuam Charitatem. Plenius autem dignare nos verbo gratiae tuae rescribendo instruere et laetificare. EPISTOLA CXCIX. DE FINE SAECULI. Augustinus Hesychio, commonstrans quomodo sint intelligentia Scripturae loca quae varie loquuntur de fine saeculi; quodque praestat non inquirere tempus adventus Christi, sed hoc agere ut unusquisque ad excipiendum illum sit paratus. Domino beatissimo, et venerabiliter suspiciendo fratri et coepiscopo HESYCHIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Accepi litteras Venerationis tuae, quibus valde salubriter exhortaris ut Salvatoris nostri diligatur et desideretur adventus. Facis hoc ut servus bonus ejusdem patrisfamilias, avidus lucrorum Domini tui, et volens habere plurimos socios dilectionis qua ipse praecipue et perseveranter accenderis. Intuentes igitur quod commemorasti de Apostolo, quia Dominum dixit redditurum coronam justitiae, non tantum sibi,", + "candidate_score": 0.670536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_14_16", + "bdc_text": "HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar . Sunt multi civium filii , quibus nondum obtigit , quod illius Klarer bemühte sich bei der Zürcher Schulbehörde um eine Aufbesserung der Stipendien für seine Söhne Abraham und Lukas , welche die Fraum ünsterschule besuchten ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1216", + "psc_text": "ne vel sic nobis parcere aliquatenus possint. Plurimum autem labores et pericula nostra, quo fructuosa sint, adjuvabis, si eorum vanissimam et impiae superbiae plenissimam sectam non ita cures imperialibus legibus comprimi, ut sibi vel suis videantur qualescumque molestias pro veritate atque justitia sustinere: sed eos, cum hoc abs te petitur, rerum certarum manifestissimis documentis apud Acta vel Praestantiae tuae vel minorum judicum convinci atque instrui patiaris, ut et ipsi qui te jubente attinentur, duram, si fieri potest, flectant in melius voluntatem, et ea caeteris salubriter legant. Onerosior est quippe quam utilior diligentia, quamvis ut magnum deseratur malum, et magnum teneatur bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et", + "candidate_score": 0.6619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_16_18", + "bdc_text": "Sunt multi civium filii , quibus nondum obtigit , quod illius Klarer bemühte sich bei der Zürcher Schulbehörde um eine Aufbesserung der Stipendien für seine Söhne Abraham und Lukas , welche die Fraum ünsterschule besuchten ; vgl. Egli , aaO , S. 370f. . Novarum , ut vocant , rerum habeo nihil , nisi quod audimus multos de morte caesarisZu den Gerüchten über den Tod Kaiser Kaiser Karls V. vgl. oben Nr. 1711 , 25-33 mit Anm. 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1093", + "psc_text": "et boni, et in comparatione plurium malorum pauci sunt, et per se ipsi multi sunt: quia multi filii desertae, magis quam ejus quae habet virum; et multi ab oriente et occidente venient, et recumbent cum Abraham, Isaac et Jacob in regno coelorum (Matth. VIII, 11); et quia exhibet sibi Deus populum abundantem, aemulatorem bonorum operum (Tit. II, 14); et multa millia quae numerare nemo potest, videntur in Apocalypsi, ex omni tribu et lingua, in stolis albis palmisque victricibus (Apoc. VII, 9). Ipsa est quae aliquando obscuratur, et tanquam obnubilatur multitudine scandalorum, quando peccatores intendunt arcum, ut sagittent in obscura luna rectos corde (Psal. X, 3). Sed etiam tunc in suis firmissimis eminet. Et si aliqua in his verbis divinis distributio facienda est, fortasse non frustra dictum sit de semine Abrahae, Sicut stellae coeli, et sicut arena, quae est ad oram maris: ut in stellis coeli pauciores, firmiores, clarioresque intelligantur; in", + "candidate_score": 0.648569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24_26", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3491", + "psc_text": "Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3). Et hic non dixit post quantum temporis hoc futurum sit, sed quomodo futurum sit; id est, non quanta erit aetatis brevitas vel prolixitas, sed quantumlibet intervallum sit spatiumque temporis, non tamen eis hoc veniet malum novissimum, nisi cum dixerint, Pax et securitas. Quibus verbis videtur Apostolus hujus novissimi diei vel spem vel timorem ab hoc nostro tempore removisse: non enim videmus ipsos amatores hujus saeculi, quibus subitaneus apparebit interitus, jam dicere, Pax et securitas. 9. Quid ergo scire sufficiat, satis ipse demonstrat Apostolus, dicendo, De temporibus et momentis non opus habemus vobis scribere; vel sicut alii codices habent, Non opus", + "candidate_score": 0.641448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24_26", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.637853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_16", + "bdc_text": "Sunt multi civium filii , quibus nondum obtigit , quod illius Klarer bemühte sich bei der Zürcher Schulbehörde um eine Aufbesserung der Stipendien für seine Söhne Abraham und Lukas , welche die Fraum ünsterschule besuchten ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1093", + "psc_text": "et boni, et in comparatione plurium malorum pauci sunt, et per se ipsi multi sunt: quia multi filii desertae, magis quam ejus quae habet virum; et multi ab oriente et occidente venient, et recumbent cum Abraham, Isaac et Jacob in regno coelorum (Matth. VIII, 11); et quia exhibet sibi Deus populum abundantem, aemulatorem bonorum operum (Tit. II, 14); et multa millia quae numerare nemo potest, videntur in Apocalypsi, ex omni tribu et lingua, in stolis albis palmisque victricibus (Apoc. VII, 9). Ipsa est quae aliquando obscuratur, et tanquam obnubilatur multitudine scandalorum, quando peccatores intendunt arcum, ut sagittent in obscura luna rectos corde (Psal. X, 3). Sed etiam tunc in suis firmissimis eminet. Et si aliqua in his verbis divinis distributio facienda est, fortasse non frustra dictum sit de semine Abrahae, Sicut stellae coeli, et sicut arena, quae est ad oram maris: ut in stellis coeli pauciores, firmiores, clarioresque intelligantur; in", + "candidate_score": 0.63266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_692", + "psc_text": "ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me scriptae, per fratrem nostrum Sysinnium diaconum huc exemplaria pervenerunt. In qua hortaris me, ut παλινῳδίαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum, inter vituperationes et laudes Helenae fluctuantem; ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor Dignationi tuae, licet stilus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur, tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores", + "candidate_score": 0.629716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_12_14", + "bdc_text": "Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ; Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_393", + "psc_text": "mihi ad defensionem testis haec epistola in judicio Dei, qui novit quo animo fecerim, et qui dixit: Beati pacifici, quia ipsi filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9). CAPUT II. 3. Ergo ut meminisse dignamini, cum essemus in vestra civitate, et nonnulla vobiscum de communione christianae unitatis ageremus, prolata sunt a partibus vestris Gesta quaedam, quibus recitatum est quod septuaginta ferme episcopi Caecilianum quondam nostrae communionis episcopum Carthaginensis Ecclesiae cum suis collegis et ordinatoribus damnaverunt. Ubi etiam Felicis Aptungitani causa multo prae caeteris invidiosius et criminosius ventilata est. Quae cum essent cuncta perlecta, respondimus non esse mirandum, si homines qui tunc illud schisma fecerunt, non sine confectione Gestorum, eos in quos fuerant ab aemulis et perditis concitati, absentes causa incognita, temere damnandos esse putaverunt. Nos autem alia habere Gesta ecclesiastica, in quibus Secundus Tigisitanus, qui tunc agebat in Numidia primatum, praesentes et confessos traditores reliquit Deo judicandos, et eos in episcopalibus", + "candidate_score": 0.628528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_18", + "bdc_text": "Novarum , ut vocant , rerum habeo nihil , nisi quod audimus multos de morte caesarisZu den Gerüchten über den Tod Kaiser Kaiser Karls V. vgl. oben Nr. 1711 , 25-33 mit Anm. 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3340", + "psc_text": "propter istos. Nam etsi non sunt etiam ipsi morituri, quid istos adjuvent omnino non video, cum talia de his dici possint, qualia de illis dicta sunt duobus. Sed revera, quantum ad verba beati Apostoli pertinet, videtur asserere quosdam in fine saeculi adveniente Domino, cum futura est resurrectio mortuorum, non esse morituros, sed vivos repertos in illam immortalitatem quae sanctis etiam caeteris datur, repente mutandos, et simul cum illis rapiendos, sicut dicit, in nubibus: nec aliquid aliud mihi visum est, quoties de his verbis volui cogitare. 10. Sed vellem hinc potius audire doctiores, ne illis etiam, qui putant aliquos morte non praecedente vivificatos ad vitam perpetuam transituros, dicere inveniatur Apostolus: Stulte, tu quod seminas non vivificatur, nisi prius moriatur. Nam et illud quod in plerisque codicibus legitur, omnes resurgemus (I Cor. XV, 36, 51), unde fieri poterit, nisi omnes moriamur? Resurrectio quippe, nisi mors praecesserit, nulla est. Et quod nonnulli codices", + "candidate_score": 0.625375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1650", + "psc_text": "sempiterna. CLASSIS TERTIA. Epistolae quas ab anno habitae collationis cum Donatistis Pelagianaeque haereseos in Africa deprehensae, scripsit Augustinus deinceps reliquo tempore vitae suae, id est ab anno 411 ad 430. EPISTOLA CXXIV. Augustinus ad Albinam, Pinianum et Melaniam ipsius desiderio venientes in Africam et Thagastae commorantes excusat se, quod illuc ad eos visendos pergere, non tam per hiemis rigorem, quam per statum Hipponensis Ecclesiae titubantem haud sibi licuisset. Dominis in Domino insignibus, et sanctitate charissimis ac desideratissimis fratribus, ALBINAE, PINIANO, et MELANIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum habitu valetudinis vel natura frigus ferre non possim, nunquam tamen majores aestus, quam ista hieme tam horrenda, perpeti potui, quod ad vos, ad quos volatu maria transeunda fuerant, tam in proximo constitutos, tam de longinquo visendi nos gratia venientes, non dicam pergere, sed volare non potui. Et forte Sanctitas vestra eamdem hiemalem asperitatem poenae meae tantum causam putaverit; absit, charissimi. Quid enim", + "candidate_score": 0.623045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_18", + "bdc_text": "Novarum , ut vocant , rerum habeo nihil , nisi quod audimus multos de morte caesarisZu den Gerüchten über den Tod Kaiser Kaiser Karls V. vgl. oben Nr. 1711 , 25-33 mit Anm. 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3518", + "psc_text": "attendite quoniam hoc est quod dictum est per prophetam, Erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo super omnem carnem, etc. (Act. II, 1, 17). 24. Jam tunc ergo erant dies novissimi; quanto magis nunc, etiamsi tantum dierum remansit usque in finem, quantum ad hunc diem a Domini ascensione transactum est, vel aliquid sive minus restet sive amplius? quod profecto nescimus, quia non est nostrum scire tempora vel momenta, quae Pater posuit in sua potestate: cum tamen sciamus, in novissimis temporibus, in novissimis diebus, in novissima hora nos agere, sicut Apostoli; sed multo magis qui fuerunt post illos ante nos, et multo magis nos, et magis quam nos qui erunt post nos, donec ad illos veniatur qui erunt, si dici potest, novissimorum novissimi, atque ad ipsum omnino novissimum, quem vult intelligi Dominus, ubi dicit, Et resuscitabo eum in novissimo die (Joan. VI, 40): qui quam longe absit, comprehendi", + "candidate_score": 0.618997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3491", + "psc_text": "Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3). Et hic non dixit post quantum temporis hoc futurum sit, sed quomodo futurum sit; id est, non quanta erit aetatis brevitas vel prolixitas, sed quantumlibet intervallum sit spatiumque temporis, non tamen eis hoc veniet malum novissimum, nisi cum dixerint, Pax et securitas. Quibus verbis videtur Apostolus hujus novissimi diei vel spem vel timorem ab hoc nostro tempore removisse: non enim videmus ipsos amatores hujus saeculi, quibus subitaneus apparebit interitus, jam dicere, Pax et securitas. 9. Quid ergo scire sufficiat, satis ipse demonstrat Apostolus, dicendo, De temporibus et momentis non opus habemus vobis scribere; vel sicut alii codices habent, Non opus", + "candidate_score": 0.615587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_10_12", + "bdc_text": "Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ; Willy Hirzel , Walter Klarer 1499-1567 . Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.615138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_10_12", + "bdc_text": "Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ; Willy Hirzel , Walter Klarer 1499-1567 . Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_807", + "psc_text": "Ipse dixit, Messis est finis saeculi; non dixit, messis est tempus Donati. Ipse dixit, Messores Angeli sunt (Matth. XIII, 30, 38, 39); non dixit, Messores principes Circumcellionum sunt. Sed quia pro zizaniis triticum accusastis, vos esse zizania demonstrastis, et quod est gravius, ante tempus vos a tritico separastis. Majores enim vestri in quorum sacrilega praecisione perseveratis, quidam Gestis municipalibus Codices sanctos et instrumenta Ecclesiae persecutoribus tradiderunt, quidam eos fatentes dimiserunt et eis communicaverunt, et utrique Carthaginem furiosa factione convenerunt, de crimine traditionis de quo ipsi inter se jam consenserant, inauditos damnaverunt, episcopum contra episcopum ordinaverunt, altare contra altare erexerunt. Postea litteras ad imperatorem Constantinum, ut inter Afros episcopi transmarini judicarent, miserunt; datis judicibus quos postulaverant et Romae judicantibus non obtemperaverunt, episcopos apud Imperatorem tanquam male judicaverint arguerunt. Ab aliis rursus episcopis ad Arelatum missis ad ipsum Imperatorem appellaverunt; ab ipso auditi et calumniatores inventi, in eodem scelere permanserunt. Evigilate ad", + "candidate_score": 0.615056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3491", + "psc_text": "Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3). Et hic non dixit post quantum temporis hoc futurum sit, sed quomodo futurum sit; id est, non quanta erit aetatis brevitas vel prolixitas, sed quantumlibet intervallum sit spatiumque temporis, non tamen eis hoc veniet malum novissimum, nisi cum dixerint, Pax et securitas. Quibus verbis videtur Apostolus hujus novissimi diei vel spem vel timorem ab hoc nostro tempore removisse: non enim videmus ipsos amatores hujus saeculi, quibus subitaneus apparebit interitus, jam dicere, Pax et securitas. 9. Quid ergo scire sufficiat, satis ipse demonstrat Apostolus, dicendo, De temporibus et momentis non opus habemus vobis scribere; vel sicut alii codices habent, Non opus", + "candidate_score": 0.614303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3325", + "psc_text": "si recipere non quaeramus: non autem potest esse verus charitatis impensor, nisi fuerit benignus exactor. Quoniam pecunia cum recipitur, accedit cui datur, sed recedit a quo datur: charitas vero non solum apud eum crescit, qui hanc ab eo quem diligit, exigit, etiamsi non recipit; sed etiam ille a quo eam recipit, tunc incipit habere cum reddit. Proinde, domine frater, mutuam tibi charitatem libens reddo, gaudensque recipio: quam recipio, adhuc repeto: quam reddo, adhuc debeo. Unum enim magistrum, apud quem condiscipuli sumus, per ejus Apostolum dociles audire debemus praecipientem ac dicentem: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8). EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi", + "candidate_score": 0.609391, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.678716, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1215", + "psc_text": "recordatus, navigationem quam parumper distuleras, pares. Et quia non est in homine via ejus, et a Domino gressus hominis diriguntur (Jer. 10. 23): si forte (quod procul absit) aliquid fuerit impedimenti, quaeso ut quos caritas jungit, terrarum longitudo non separet: et absentem Lucinium nostrum, semper praesentem litterarum vicissitudine sentiamus. EPISTOLA LXXII. AD VITALEM PRESBYTERUM. De Salomone et Achaz. Alteri Vitalis epistolae respondens, docet pro vero credendum esse, Salomonem, et Achaz undecimo aetatis anno filios genuisse. Posse tamen alia ratione Scripturam id assevantem explicari; verum ab hujusmodi quaestionibus anxie discutiendis dehortatur. 1. Zenon nauclerus, per quem mihi dicis tuae sanctitatis litteras esse transmissas, unam tantum et brevem 436 Epistolam beati Papae Amabilis reddidit, solita munuscula continentem. Satisque miror quid causae fuerit, ut cum in benedictionibus et tuis et illius perferendis fidelis extiterit, in reddenda epistola negligens comprobetur. Neque enim te falli arbitror discipulum veritatis; nisi forte Graeco homini Latinus sermo inter", + "candidate_score": 0.678716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026", + "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit", + "candidate_score": 0.677661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum, qui clausus latebat in littera. O mira doctoris virtus! Eadem hora credit eunuchus, baptizatur, fidelis et sanctus est; ac de discipulo magister: plus in deserto fonte Ecclesiae, quam in aurato synagogae Templo reperit. 6. Haec a me perstricta sunt breviter 275 (neque enim Epistolaris angustia evagari longius patiebatur) ut intelligeres te in Scripturis sanctis, sine praevio et monstrante semitam, non posse ingredi. Taceo de Grammaticis, Rhetoribus, Philosophis, Geometris, Dialecticis, Musicis, Astronomis, Astrologis, Medicis, quorum scientia mortalibus vel utilissima est, et in tres partes scinditur, τό δὸγμα, τὴν μέθοδον, τὴν ἐμπειριαν. Ad minores artes veniam, et quae non tam λογῳ, quam", + "candidate_score": 0.673483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_755", + "psc_text": "dederis homini scienti litteras, ut legat, respondebit tibi: Non possum, signatus est enim. Quanti hodie putant se nosse litteras, et tenent signatum librum; nec aperire possunt, nisi ille reseraverit « qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit et nemo aperit? » (Ibid. 3. 7.) In Actis Apostolorum sanctus eunuchus, imo vir (sic enim eum Scriptura cognominat), cum legeret Isaiam, interrogatus a Philippo: « Putasne intelligis quae legis? » respondit, « Quomodo possum, nisi aliquis me docuerit? » (Act. 8.) Ego, ut de me interim loquar, nec sanctior sum hoc eunucho, nec studiosior; qui de Aethiopia, id est, de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum,", + "candidate_score": 0.666687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026", + "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit", + "candidate_score": 0.665506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_1_3", + "bdc_text": "Ebrius illeUnbekannt. , qui huc venerat explorandi gratia , num laepra sit infectus , insalutato me discessit ; unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_755", + "psc_text": "dederis homini scienti litteras, ut legat, respondebit tibi: Non possum, signatus est enim. Quanti hodie putant se nosse litteras, et tenent signatum librum; nec aperire possunt, nisi ille reseraverit « qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit et nemo aperit? » (Ibid. 3. 7.) In Actis Apostolorum sanctus eunuchus, imo vir (sic enim eum Scriptura cognominat), cum legeret Isaiam, interrogatus a Philippo: « Putasne intelligis quae legis? » respondit, « Quomodo possum, nisi aliquis me docuerit? » (Act. 8.) Ego, ut de me interim loquar, nec sanctior sum hoc eunucho, nec studiosior; qui de Aethiopia, id est, de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum,", + "candidate_score": 0.6567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum, qui clausus latebat in littera. O mira doctoris virtus! Eadem hora credit eunuchus, baptizatur, fidelis et sanctus est; ac de discipulo magister: plus in deserto fonte Ecclesiae, quam in aurato synagogae Templo reperit. 6. Haec a me perstricta sunt breviter 275 (neque enim Epistolaris angustia evagari longius patiebatur) ut intelligeres te in Scripturis sanctis, sine praevio et monstrante semitam, non posse ingredi. Taceo de Grammaticis, Rhetoribus, Philosophis, Geometris, Dialecticis, Musicis, Astronomis, Astrologis, Medicis, quorum scientia mortalibus vel utilissima est, et in tres partes scinditur, τό δὸγμα, τὴν μέθοδον, τὴν ἐμπειριαν. Ad minores artes veniam, et quae non tam λογῳ, quam", + "candidate_score": 0.656549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.655524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_19_21", + "bdc_text": "nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam . Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2126", + "psc_text": "ante laudaveris. Cum his ergo errare puto, quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est, qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras, Joannes, qui dudum in Pontificali gradu Constantinopolitanam rexit Ecclesiam. » 24. « Porro si quaeras, vel recolas, quid hinc senserit noster Ambrosius: quid noster itidem Cyprianus, invenies fortasse, nec nobis defuisse, quos in eo, quod asserimus, sequeremur, quanquam sicut paulo ante dixi, TANTUMMODO Scripturis Canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non dubitem. Proinde cum quaero tertium, ut tres etiam ego tribus opponam, possem quidem, ut arbitror, facile reperire, si multa legissem. Verumtamen ipse mihi pro his omnibus, imo supra hos omnes Apostolus Paulus occurrit: ad ipsum confugio; ad ipsum ab omnibus", + "candidate_score": 0.652177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_19_21", + "bdc_text": "nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam . Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2332", + "psc_text": "quae fecerit, quae passus sit, et quomodo in cunctis Deo agat gratias, ut sub exemplo sui illos provocet ad certandum. Veni, inquit, Troadem, quae prius Troja appellabatur, ut Evangelium Christi in Asia praedicarem. Cumque mihi ostium apertum esset in Domino, hoc est, plurimi credidissent, sive per signa atque virtutes quae in me operabatur Deus, et spes esset nascentis fidei, et in Domino succrescentis, non habui requiem spiritui meo, hoc est, speratam consolationem invenire non potui, eo quod Titum fratrem meum non invenerim, sive quem ibi reperiendum putabam, sive quem ibi audieram degere, vel qui venturum esse illuc se dixerat. Quae autem fuit tanta consolatio, et quae requies spiritui in praesentia Titi, quem quia non invenit, valefaciens eis, profectus est in Macedoniam? Aliquoties diximus Apostolum Paulum virum fuisse doctissimum, et eruditum ad pedes Gamalielis (Act. 22. 3), qui in Apostolorum Actibus concionatur, et dicit: Et nunc quid habetis cum hominibus istis?", + "candidate_score": 0.649296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026", + "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit", + "candidate_score": 0.648932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_13_15", + "bdc_text": "Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "siceram bibere: ne in crapula et ebrietate aggraventur corda eorum; et ut sensus officium exhibens, Deo vigeat semper, et tenuis sit. Quod autem infert prudentem, excludit eos, qui sub nomine simplicitatis excusant stultitiam Sacerdotum. NISI ENIM cerebrum sanum fuerit, omnia membra in vitio erunt. Ornatum quoque, ἐπίτασις est prioris verbi, id est, irreprehensibilis. Qui vitia non habet, irreprehensibilis appellatur: qui virtutibus pollet, ornatus est. Possumus et aliud 423 intelligere ex hoc verbo, juxta illud Tullii: Caput est artis, decere quod facias. Sunt enim quidam ignorantes mensuram suam, et tantae stoliditatis ac vecordiae, ut et in motu et in incessu, et in habitu, et in sermone communi, risum spectantibus praebeant: et quasi intelligentes quid sit ornatus, comunt se vestibus et munditiis corporis, et lautioris mensae epulas parant: cum omnis istiusmodi ornatus et cultus sordibus foedior sit. Quod autem doctrina a Sacerdotibus expetatur, et veteris praecepta sunt Legis, et ad Titum plenius", + "candidate_score": 0.648111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_1_3", + "bdc_text": "Ebrius illeUnbekannt. , qui huc venerat explorandi gratia , num laepra sit infectus , insalutato me discessit ; unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum, qui clausus latebat in littera. O mira doctoris virtus! Eadem hora credit eunuchus, baptizatur, fidelis et sanctus est; ac de discipulo magister: plus in deserto fonte Ecclesiae, quam in aurato synagogae Templo reperit. 6. Haec a me perstricta sunt breviter 275 (neque enim Epistolaris angustia evagari longius patiebatur) ut intelligeres te in Scripturis sanctis, sine praevio et monstrante semitam, non posse ingredi. Taceo de Grammaticis, Rhetoribus, Philosophis, Geometris, Dialecticis, Musicis, Astronomis, Astrologis, Medicis, quorum scientia mortalibus vel utilissima est, et in tres partes scinditur, τό δὸγμα, τὴν μέθοδον, τὴν ἐμπειριαν. Ad minores artes veniam, et quae non tam λογῳ, quam", + "candidate_score": 0.646169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_18_20", + "bdc_text": "Novarum , ut vocant , rerum habeo nihil , nisi quod audimus multos de morte caesarisZu den Gerüchten über den Tod Kaiser Kaiser Karls V. vgl. oben Nr. 1711 , 25-33 mit Anm. 16 . nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam . Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2201", + "psc_text": "Pauli Apostoli sit legendum: Omnes quidem dormiemus, non autem omnes immutabimur (1. Cor. 15. 5) . An juxta quaedam exemplaria. Non omnes dormiemus, omnes autem immutabimur: utrumque enim in Graecis codicibus invenitur. Super quo Theodorus Heracleotes, quae urbs olim Perinthus vocabatur, in commentariolis Apostoli sic locutus est: Omnes quidem non dormiemus, omnes autem immutabimur. « Enoch enim et Elias, mortis necessitate superata, ita ut erant in corporibus, de terrena conversatione ad coelestia regna translati sunt (Genes. 5. 4; et Reg. 2). Unde et Sancti qui die consummationis atque judicii in corporibus reperiendi sunt, cum aliis Sanctis, qui ex mortuis resurrecturi sunt, rapientur in nubibus obviam Christo in aera, et non gustabunt mortem: eruntque semper cum Domino, gravissima mortis necessitate calcata. Unde ait Apostolus: Omnes quidem non dormiemus, omnes autem immutabimur. Qui enim ex mortuis resurrexerint, et in nubibus viventes rapti fuerint, transibunt ad incorruptionem, et a mortalitate 801 in immortalitatem", + "candidate_score": 0.64596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24_26", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_934", + "psc_text": "Ad Vesperam demorabitur fletus, et ad matutinum laetitia (Ps. 29. 6). Nox praecessit, dies autem appropinquavit » (Rom. 13). Unde et Moyses moriens plangitur (Deut. 34), Jesus absque funere et lacrymis in monte sepelitur. Quidquid de Scripturis super lamentatione dici potest, in eo libro quo Paulam Romae consolati sumus, breviter explicavimus. Nunc nobis per aliam semitam ad eumdem locum perveniendum est, ne videamur praetrita [al. praeterita ] et abolita quondam calcare vestigia. 7. Scimus quidem Nepotianum nostrum esse cum Christo, et Sanctorum mixtum choris, quod hic nobiscum eminus rimabatur in terris, et aestimatione quaerebat, ibi videntem cominus dicere: « Sicut audivimus, sic et vidimus, in civitate Domini virtutum, in civitate Dei nostri » (Ps. 47. 9): sed desiderium absentiae ejus ferre non possumus, non illius, sed nostram vicem dolentes. Quanto ille felicior, tanto amplius nos in dolore, quod tali caremus bono. Flebant et sorores Lazarum (Joan. 11), quem resurrecturum noverant.", + "candidate_score": 0.645522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2924", + "psc_text": "provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam affectionem bene compresbyter noster credidit Hieronymus. Compatimur gregis nostri membro, et quod faciendum duximus, vel facere potuimus, sumus velociter exsecuti. Germanitas tua, frater carissime, citius litteras memorato reddere festinet. EPISTOLA CXXXVI INNOCENTII AD HIERONYMUM. Innocentius Hieronymum, ob ea quae passus est, consolatur, et quid pro tempore faciendum duxerit, ac jam fecerit, declarat. Dilectissimo filio HIERONYMO Presbytero INNOCENTIUS. Nunquam boni aliquid contentionem fecisse in Ecclesia testatur Apostolus (Tit. 3. 10) ; et ideo haereticorum correptiones primum fieri jubet magis, quam diuturna duci collatione. Quae regula dum negligenter aspicitur, 1045 malum non vitatur quod cavendum est; sed augetur. Tamen quoniam dolor gemitusque", + "candidate_score": 0.645369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_13_15", + "bdc_text": "Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "non bibant. Sicera Hebraeo sermone omnis potio nuncupatur, quae inebriare potest; sive illa quae frumento conficitur; sive pomorum succo, aut cum favi decoquuntur in dulcem et barbaram potionem, aut palmarum fructus exprimuntur in liquorem, coctisque frugibus, aqua pinguior coloratur. Quidquid inebriat, et statum mentis evertit, fuge similiter ut vinum. Nec hoc dico, quod Dei a nobis creatura damnetur (siquidem et Dominus vini potator est appellatus (Matth. 11): et Timotheo dolenti stomachum, modica vini sorbitio relaxata est (1. Tim. 5), sed modum pro aetatis, et valetudinis et corporum qualitate exigimus in potando. Quod si absque vino ardeo adolescentia, et inflammor calore sanguinis, et succulento validoque sum corpore, libenter carebo poculo, in quo suspicio veneni est. Pulchre dicitur apud Graecos, et nescio an apud nos aeque resonet: Pinguis venter, non gignit sensum tenuem. 12. Modus in jejuniis. --Tantum tibi jejuniorum modum impone, quantum ferre potes. Sint tibi pura, casta, simplicia, moderata, et", + "candidate_score": 0.643859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_18_20", + "bdc_text": "Novarum , ut vocant , rerum habeo nihil , nisi quod audimus multos de morte caesarisZu den Gerüchten über den Tod Kaiser Kaiser Karls V. vgl. oben Nr. 1711 , 25-33 mit Anm. 16 . nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam . Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2227", + "psc_text": "viventes, Paulus Apostolus vocat; non quo velit intelligi et se et alios resurrectionis tempore in corpore reperiendos: sed nos dixit, pro eo quod est, justos; de quorum et ego sum numero. Ipsi enim rapientur obviam Christo, et non peccatores. Viventes autem, non juxta tropologiam, sanctos accipimus, qui peccato non mortui sunt, sed omnes, quos in corpore adveniens Christus invenerit. Quodque sequitur: Non praeveniemus eos, qui dormierunt, nequaquam ad peccatores referre debemus: 809 neque enim peccatores cum justis rapientur obviam Christo sed ii, quos mors dissolverit. Verum quid ista perquiro, et Apostolicis dictis calumniam facio, cum ipse manifestissime scribat: qui residui sumus in adventu Domini? Qui sint autem residui, verbis discimus Salvatoris: Sicut in diebus Noe ducebant uxores, et nubebant; et repente venit diluvium, et tulit omnes: sic erit adventus Filii hominis (Matth. 24; et Luc. 17) . Quibus sermonibus approbatur, in fine mundi multos vivos, et adhuc in corporibus reperiendos.", + "candidate_score": 0.642332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.640487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24_26", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2953", + "psc_text": "apud te longitudinem computari, cum magis debuerim dicere, unius vigiliae spatium, instar habere mille annorum prolixitatem. Nox in quatuor vigilias dividitur, quae singulae trium horarum spatio supputantur. Unde et Dominus quarta vigilia ad navigantes venit Apostolos (Matth. 14; et Marc. 6). Sicut igitur una noctis vigilia cito pertransiit, maxime vigiliarum labore defessis: sic et mille annorum spatia apud te, qui semper es, et futurus es, et fuisti, pro brevissimo tempore computantur. Quodque infert: Sicut dies hesterna, quae praeteriit, juxta illud Apostoli sentiamus quod scribit ad Hebraeos: Jesus Christus heri et hodie, ipse et in sempiternum (Hebr. 13. 8) . Ergo arbitror ex hoc loco, et ex Epistola quae nomine Petri Apostoli inscribitur, mille annos pro una die solitos appellari: ut scilicet quia mundus in sex diebus fabricatus est, sex millibus annorum tantum credatur subsistere: et postea venire septenarium numerum, et octonarium, in quo verus exercetur sabbatismus, et circumcisionis puritas redditur.", + "candidate_score": 0.637102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2924", + "psc_text": "provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam affectionem bene compresbyter noster credidit Hieronymus. Compatimur gregis nostri membro, et quod faciendum duximus, vel facere potuimus, sumus velociter exsecuti. Germanitas tua, frater carissime, citius litteras memorato reddere festinet. EPISTOLA CXXXVI INNOCENTII AD HIERONYMUM. Innocentius Hieronymum, ob ea quae passus est, consolatur, et quid pro tempore faciendum duxerit, ac jam fecerit, declarat. Dilectissimo filio HIERONYMO Presbytero INNOCENTIUS. Nunquam boni aliquid contentionem fecisse in Ecclesia testatur Apostolus (Tit. 3. 10) ; et ideo haereticorum correptiones primum fieri jubet magis, quam diuturna duci collatione. Quae regula dum negligenter aspicitur, 1045 malum non vitatur quod cavendum est; sed augetur. Tamen quoniam dolor gemitusque", + "candidate_score": 0.636955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_25_27", + "bdc_text": "IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2953", + "psc_text": "apud te longitudinem computari, cum magis debuerim dicere, unius vigiliae spatium, instar habere mille annorum prolixitatem. Nox in quatuor vigilias dividitur, quae singulae trium horarum spatio supputantur. Unde et Dominus quarta vigilia ad navigantes venit Apostolos (Matth. 14; et Marc. 6). Sicut igitur una noctis vigilia cito pertransiit, maxime vigiliarum labore defessis: sic et mille annorum spatia apud te, qui semper es, et futurus es, et fuisti, pro brevissimo tempore computantur. Quodque infert: Sicut dies hesterna, quae praeteriit, juxta illud Apostoli sentiamus quod scribit ad Hebraeos: Jesus Christus heri et hodie, ipse et in sempiternum (Hebr. 13. 8) . Ergo arbitror ex hoc loco, et ex Epistola quae nomine Petri Apostoli inscribitur, mille annos pro una die solitos appellari: ut scilicet quia mundus in sex diebus fabricatus est, sex millibus annorum tantum credatur subsistere: et postea venire septenarium numerum, et octonarium, in quo verus exercetur sabbatismus, et circumcisionis puritas redditur.", + "candidate_score": 0.63626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24_26", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1407", + "psc_text": "opibus sustentari, quae propriis manibus non queunt laborare, quae vere viduae sunt, quas et aetas probat, et vita. Heli Sacerdos offendit Deum ob vitia liberorum. Ergo e contrario placatur Deus virtutibus eorum, « si permanserint 504 in fide et caritate, et sanctitate cum pudicitia » (1. Tim. 2. 15). « O Timothee, te ipsum castum custodi » (Tim. 5. 22). Absit ut sinistrum quippiam mihi de te suspicari liceat; SED EX abundantia lubricam aetatem monuisse, pietatis est. Quae dicturus sum, non tibi, sed puellaribus annis dicta intellige. « Vidua quae in deliciis est, vivens mortua est » (2 Tim. 5. 6). Hoc vas electionis loquitur; et de illo profertur thesauro, qui confidenter aiebat, « An experimentum quaeritis ejus, qui in me loquitur Christus? » (2. Cor. 13. 3.) Hoc ille pronuntiat, qui libere sub persona sua fragilitatem humani corporis fatebatur. « Non enim quod volo bonum, hoc operor, sed quod", + "candidate_score": 0.636025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_25_27", + "bdc_text": "IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3012", + "psc_text": "(Matth. 23. 8) . Si tamen scit expedire nobis, ut etiam talia noverimus, qui novit non solum quid doceat, verum etiam quid nobis discere expediat; nam confiteor dilectioni tuae cupiditatem meam; cupio quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit Sanctorum, quam unde in hanc terram venire ceperim. Et tamen illud, cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est vestrum nosse tempus, aut tempora, quae Deus posuit in sua potestate (Act. 1. 7) . Quid si et hoc scit non esse nostrum scire, qui profecto scit, quid nobis sit utile scire? Et illud quidem per illum scio, non esse nostri scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate; utrum autem originem Animarum, quam nondum scio, nostrum sit scire, id est pertineat ad nos id scire, ne hoc", + "candidate_score": 0.628834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2953", + "psc_text": "apud te longitudinem computari, cum magis debuerim dicere, unius vigiliae spatium, instar habere mille annorum prolixitatem. Nox in quatuor vigilias dividitur, quae singulae trium horarum spatio supputantur. Unde et Dominus quarta vigilia ad navigantes venit Apostolos (Matth. 14; et Marc. 6). Sicut igitur una noctis vigilia cito pertransiit, maxime vigiliarum labore defessis: sic et mille annorum spatia apud te, qui semper es, et futurus es, et fuisti, pro brevissimo tempore computantur. Quodque infert: Sicut dies hesterna, quae praeteriit, juxta illud Apostoli sentiamus quod scribit ad Hebraeos: Jesus Christus heri et hodie, ipse et in sempiternum (Hebr. 13. 8) . Ergo arbitror ex hoc loco, et ex Epistola quae nomine Petri Apostoli inscribitur, mille annos pro una die solitos appellari: ut scilicet quia mundus in sex diebus fabricatus est, sex millibus annorum tantum credatur subsistere: et postea venire septenarium numerum, et octonarium, in quo verus exercetur sabbatismus, et circumcisionis puritas redditur.", + "candidate_score": 0.623423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2332", + "psc_text": "quae fecerit, quae passus sit, et quomodo in cunctis Deo agat gratias, ut sub exemplo sui illos provocet ad certandum. Veni, inquit, Troadem, quae prius Troja appellabatur, ut Evangelium Christi in Asia praedicarem. Cumque mihi ostium apertum esset in Domino, hoc est, plurimi credidissent, sive per signa atque virtutes quae in me operabatur Deus, et spes esset nascentis fidei, et in Domino succrescentis, non habui requiem spiritui meo, hoc est, speratam consolationem invenire non potui, eo quod Titum fratrem meum non invenerim, sive quem ibi reperiendum putabam, sive quem ibi audieram degere, vel qui venturum esse illuc se dixerat. Quae autem fuit tanta consolatio, et quae requies spiritui in praesentia Titi, quem quia non invenit, valefaciens eis, profectus est in Macedoniam? Aliquoties diximus Apostolum Paulum virum fuisse doctissimum, et eruditum ad pedes Gamalielis (Act. 22. 3), qui in Apostolorum Actibus concionatur, et dicit: Et nunc quid habetis cum hominibus istis?", + "candidate_score": 0.622146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2953", + "psc_text": "apud te longitudinem computari, cum magis debuerim dicere, unius vigiliae spatium, instar habere mille annorum prolixitatem. Nox in quatuor vigilias dividitur, quae singulae trium horarum spatio supputantur. Unde et Dominus quarta vigilia ad navigantes venit Apostolos (Matth. 14; et Marc. 6). Sicut igitur una noctis vigilia cito pertransiit, maxime vigiliarum labore defessis: sic et mille annorum spatia apud te, qui semper es, et futurus es, et fuisti, pro brevissimo tempore computantur. Quodque infert: Sicut dies hesterna, quae praeteriit, juxta illud Apostoli sentiamus quod scribit ad Hebraeos: Jesus Christus heri et hodie, ipse et in sempiternum (Hebr. 13. 8) . Ergo arbitror ex hoc loco, et ex Epistola quae nomine Petri Apostoli inscribitur, mille annos pro una die solitos appellari: ut scilicet quia mundus in sex diebus fabricatus est, sex millibus annorum tantum credatur subsistere: et postea venire septenarium numerum, et octonarium, in quo verus exercetur sabbatismus, et circumcisionis puritas redditur.", + "candidate_score": 0.622061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2341", + "psc_text": "Deo, et praesente eo qui se miserit, omnia in Christo et pro Christo loqui: ut causa praedicationis Dei, triumphus Christi, ejusque sit gloria. Et notandum quod mysterium Trinitatis in hujus capituli fine monstretur. Ex Deo enim, in Spiritu Sancto, coram Deo, Patre, in Christo loquitur. Ad comprobandum autem quod de Troade perrexerit Macedoniam, de Apostolorum Actibus ponam testimonium. Cum autem pertransissent Mysiam, descenderunt Troadem, et visio per noctem Paulo ostensa est. Vir Macedo quidam erat stans et deprecans eum, ac dicens: Transiens in Macedoniam, adjuva nos. Quod cum vidisset, statim quaesivimus proficisci in Macedoniam, certi facti, quod vocasset nos Deus evangelizare eis (Act. 16. 8. et seqq) . CAP. XII.--Quid sit quod in Epistola scribit ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, ut integer spiritus vester et anima et corpus, sine querela in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur (1. Thes. 5. 13) . Famosa quaestio,", + "candidate_score": 0.620781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1889", + "psc_text": "sanctae mentis fonte profertur. Quanquam Dominus atque Salvator in Evangelio doceat Apostolos sciscitantes quid sibi redditurus sit, qui omnia sua pro nomine ejus dimiserunt: centuplum in praesentiarum recepturos, et in futuro vitam aeternam (Marc. 10). Ex quo intelligimus, NON LAUDIS esse possidere divitias, sed pro Christo eas contemnere: non tumere ad honores, sed pro Dei fide eos parvipendere. Vere quod pollicitus est servis suis et ancillis Salvator, reddidit in praesenti. Nam quae unius urbis contempsit gloriam, totius orbis opinione celebratur: quam Romae habitantem, nullus extra Romam noverat, latentem in Bethleem, et barbara et Romana terra miratur. Cujus enim gentis homines ad sancta loca non veniunt? Quis autem in sanctis locis praeter Paulam, quod plus inter homines miraretur, invenit? Haec sicut inter multas gemmas pretiosissima gemma micat, et jubar solis parvos igniculos stellarum obruit et obscurat: ita cunctorum virtutes et potentias sua humilitate superavit, minimaque fuit inter omnes ut omnium major", + "candidate_score": 0.607597, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus", + "max_score": 0.678404, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_163", + "psc_text": "τὸ εἶναι Χριστιανῶν ἐδημίσθη. Ὅστις ἐν Ἀλεξανδρείᾳ διασκορπισθεῖσαν τὴν Ἐκκλησίαν ὀκτωκαίδεκα ἐτῶν τὴν ἡλικίαν ἄγων, κατηχήσεων ἐπιστήμην παρειληφὼς, μετ' οὐ πολὺ παρὰ Δημητρίου τῆς αὐτῆς πόλεως ἐπισκόπου, εἰς τόπον Κλήμεντος πρεσβυτέρου κατασταθεὶς, ἐπὶ ἔτη πολλὰ διέπρεψε, μεσῆλιξ τε γενόμενος, διὰ τὰς ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ Ἐκκλησίας, αἵτινες παρὰ πολλῶν αἱρέσεων ἐσκύλοντο, ἐπὶ μαρτυρίᾳ Ἐκκλησιαστικῆς ἐπιστολλῆς 894 ἀπιὼν διὰ Παλαιστίνης εἰς Ἀθήνας, παρὰ Θεοκτίστου καὶ Ἀλεξάνδρου Καισαρείας καὶ Ἱεροσολύμων ἐπισκόπων, πρεσβύτερος χειροτονηθεὶς, Δημητρίῳ προσέκρουσεν, ὅστις τοιαύτῃ κατ' αὐτοῦ ἐχρήσατο ἀνοίᾳ, ὥστε ἐπ' ὀνόματι αὐτοῦ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην γράψαι. Πρὸ τοῦ δὲ μετελθεῖν εἰς Καισάρειαν, τὴν Ῥώμην κατείληφεν ἐπὶ Ζεφυρίνου ἐπισκόπου, εὐθύς τε εἰς Ἀλεξάνδρειαν ἀναζεύξας, Ἡρακλᾶν τὸν πρεσβύτερον τὸν ἐν σχήματι φιλοσόφου διατελοῦντα, βοηθὸν συνελάβετο κατηχήσεως, ὅστις καὶ μετὰ Δημήτριον τὴν Ἀλεξανδρέων ἐυβέρνησεν Ἐκκλησίαν. Ὅσης δὲ δόξης ἐγένετο, ἐκ τούτου δηλοῦται· Φιρμιλλιανὸς γὰρ Καισαρείας ἐπίσκοπος μετὰ πάσης τῆς Καππαδοκίας καὶ προέπεμψεν αὐτὸν, καὶ ἐπὶ πολὺ κατέσχε, καὶ ὕστερον προφάσει τῶν ἁγίων τόπων", + "candidate_score": 0.678404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_89", + "psc_text": "φυλάττει. CAPUT XVI. 855 Ignatius Antiochenae Ecclesiae tertius post Petrum apostolum episcopus, persecutionem commovente Trajano, damnatus ad bestias, Romam vinctus mittitur. Cumque navigans Smyrnam venisset, ubi Polycarpus, auditor Joannis, episcopus erat, scripsit unam Epistolam ad Ephesios, alteram ad Magnesianos, tertiam ad Trallenses, quartam ad Romanos, et inde egrediens scripsit ad Philadelpheos, et ad Smyrnaeos; et proprie ad Polycarpum, commendans illi Antiochensem Ecclesiam, in qua et de Evangelio quod nuper a me translatum est, super persona Christi ponit testimonium dicens: Ego vero et post resurrectionem in carne eum vidi, et credo quia sit. Et quando venit ad Petrum, et ad eos qui eum Petro erant, dixit eis: Ecce, palpate me, et videte, quia non sum daemonium incorporale. Et statim tetigerunt eum, et crediderunt. Dignum autem videtur, quia tanti viri fecimus mentionem, et de epistola ejus, quam ad Romanos scribit [ Al. scripsit], pauca ponere. De Syria usque ad Romam pugno ad", + "candidate_score": 0.656911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_86", + "psc_text": "scripsisse, quo et Josephus. 854 Ἰοῦστος Τιβεριάδος, ἐπαρχίας Γαλιλαίας, ἐπεχείρησε μὲν καὶ αὐτὸς Ἰουδαϊκὴν ἱστορίαν συντάξαι, καὶ τινα ὑπομνήματα περὶ γραφῶν, ἁλλὰ τοῦτον Ἰώσηπος ἐλέγχει ψευσάμενον. Καὶ γὰρ ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ συνέγραφεν ὅτε καὶ Ἰώσηπος. CAPUT XV. Clemens, de quo Apostolus Paulus ad Philippenses scribens, ait, Cum Clemente et caeteris cooperatoribus meis, quorum nomina scripta sunt in libro vitae (Philip. IV, 3) , quartus post Petrum Romae episcopus: siquidem secundus Linus fuit, tertius Anacletus, tametsi plerique Latinorum, secundum post Petrum Apostolum putent fuisse Clementem. Scripsit ex persona Romanae Ecclesiae ad Ecclesiam Corinthiorum valde utilem Epistolam, quae et in nonnullis locis publice legitur, quae mihi videtur characteri Epistolae, quae sub Pauli nomine ad Hebraeos fertur, convenire. Sed et multis de eadem Epistola, non solum sensibus, sed juxta verborum quoque ordinem abutitur. Omnino grandis in utraque similitudo est. Fertur et secunda ejus nomine Epistola, quae a veteribus reprobatur. Et Disputatio Petri", + "candidate_score": 0.650816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_87", + "psc_text": "locis publice legitur, quae mihi videtur characteri Epistolae, quae sub Pauli nomine ad Hebraeos fertur, convenire. Sed et multis de eadem Epistola, non solum sensibus, sed juxta verborum quoque ordinem abutitur. Omnino grandis in utraque similitudo est. Fertur et secunda ejus nomine Epistola, quae a veteribus reprobatur. Et Disputatio Petri et Appionis longo sermone conscripta, quam Eusebius in tertio historiae Ecclesiasticae volumine coarguit. Obiit tertio Trajani anno, et nominis ejus memoriam usque hodie Romae exstructa Ecclesia custodit. Κλήμης, περὶ οὗ Παῦλος ὁ Ἀπόστολος πρὸς Φιλιππησίους γράφων, λέγει· Μετὰ καὶ Κλήμεντος. Τέταρτος μετὰ Πέτρον Ῥώμης Ἐπίσκοπος. Δεύτερος γὰρ Λῖνος ἐγένετο, τρίτος Ἀνέγκλητος, εἰ καὶ πολλοὶ τῶν Ῥωμαίων ὐπολαμβάνουσι, δεύτερον μετὰ τὸν Ἀπόστολον γεγενῆσθαι Κλήμεντα. Ἔγραψεν ἐκ προσώπου τῆς ἐκκλησίας Ῥώμης πρὸς τὴν ἐν Κορίνθῳ ἐκκλησίαν Ἐπιστολὴν πάνυ θαυμαστὴν, ἥτις ἐν φανεροῖς τόποις δημοσίᾳ ἀναγινώσκεται, τῷ χαρακτῆρι τῆς πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παῦλου συνᾴδουσα οὐ μόνον νοήμασιν, ἀλλὰ καὶ λόγοις. Καὶ ἁπλῶς μεγίστη", + "candidate_score": 0.643722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_85", + "psc_text": "τἀληθῆ δεχομένων, καὶ πολλοὺς μὲν Ἰουδαίους, πολλοὺς δὲ καὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ ἐπηγάγετο, ὁ Χριστὸς οὗτος ἦν. Καὶ αὐτὸν ἐνδείξει τῶν πρώτων ἀνδρῶν παρ' ἡμῖν, σταυρῷ ἐπιτετιμηκότος Πιλάτου, οὐκ ἐπαύσαντο οἱ τὸ πρῶτον αὐτὸν ἀγαπήσαντες. Ἐφάνη γὰρ αὐτοῖς τρίτην ἔχων ἡμέραν πάλιν ζῶν, τῶν θείων προφητῶν ταῦτα καὶ ἄλλα μυρία περὶ αὐτοῦ εἰρηκότων, εἴς τε νῦν Χριστιανῶν ἀπὸ τοῦδε ὠνομασμένων οὐκ ἔλιπε τὸ φύλον. CAPUT XIV. 853 Justus Tiberiensis, de provincia Galilaea, conatus est et ipse Judaicarum rerum historiam texere, et quosdam Commentariolos de Scripturis componere: sed hunc Josephus ( In Just. Vita ) arguit mendacii. Constat autem illum eo tempore scripsisse, quo et Josephus. 854 Ἰοῦστος Τιβεριάδος, ἐπαρχίας Γαλιλαίας, ἐπεχείρησε μὲν καὶ αὐτὸς Ἰουδαϊκὴν ἱστορίαν συντάξαι, καὶ τινα ὑπομνήματα περὶ γραφῶν, ἁλλὰ τοῦτον Ἰώσηπος ἐλέγχει ψευσάμενον. Καὶ γὰρ ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ συνέγραφεν ὅτε καὶ Ἰώσηπος. CAPUT XV. Clemens, de quo Apostolus Paulus ad Philippenses scribens, ait, Cum Clemente et", + "candidate_score": 0.643516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_240", + "psc_text": "Ὅστις πολλὰ καὶ περιφανῆ συνέταξε, τουτέστιν ὑπομνήματα εἰς πάντας τοὺς Ψαλμούς, ὑπομνήματα εἰς Ματθαῖον καὶ Ἰωάννην, καὶ περὶ Δογμάτων, καὶ κατὰ Ἀρειανῶν λόγους δύο, καὶ περὶ Πνεύματος ἁγίου λόγον ἕνα, ὅντινα ἐγὼ εἰς Ῥωμαϊκὸν μετέφρασα· εἰς Ἠσαϊαν τόμους ὀκτωκαίδεκα, εἰς Ὠσηὲ πρὸς ἐμὲ γράφων ὑπομνημάτων λόγους τρεῖς, εἰς Ζαχαρίαν ἐμοῦ παρακαλέσαντος λόγους πέντε, ὑπομνήματα εἰς τὸν Ἰὼβ, καὶ ἄλλα ἄπειρα, ἅτινα διηγήσασθαι ἰδίου ἐστὶ καταλόγου. Περίεστιν ἄχρι τοῦδε, καὶ ὀγδοηκοστὸν τρίτον ἐπλήρωσεν ἐνιαυτόν. CAPUT CX. Optatus Afer, episcopus Milevitanus, ex parte catholica, scripsit Valentiniano et Valente principibus, adversum Donatianae partis calumniam libros sex, in quibus asserit crimen Donatianorum in nos falso retorqueri. Ὀπτᾶτος, ἐπίσκοπος τῆς Μελιυϊτῶν, τοῦ μέρους τῆς καθολικῆς, ἔγραψε ἐπὶ Βαλεντινιανοῦ καὶ Οὐάλεντος κατὰ τῶν Δονατιανῶν συκοφαντίας λόγους ἓξ, ἐν οἶς λέγει, τὸ ἔγκλημα παρὰ τῶν Δωνατιστῶν εἰς ἡμᾶς ψευδῶς ἐπηνέχθαι. CAPUT CXI. 941 Aquilius Severus, in Hispania, de genere illius Severi, ad quem Lactantii duo epistolarum scribuntur", + "candidate_score": 0.641836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_213", + "psc_text": "λόγοι πέντε. Ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας λόγοι δέκα, Χρονικῶν κανόνων παντοδαπῆς ἱστορίας, καὶ τούτων ἐπιτομὴ. Περὶ τῆς Εὐαγγελίων διαφωνίας, εἰς Ἠσαΐαν λόγοι δέκα, κατὰ Πορφυρίου, τοῦ τότε συγγράφοντος ἐν Σικελίᾳ, ὥς τινες οἴονται, λόγοι τριάκοντα, ἀφ' ὧν εἰς ἐμὲ λόγοι εἴκοσι μόνον περιῆλθον. Τοπιαῶν λόγος εἷς. Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους λόγοι ἓξ, περὶ τοῦ βίου Παμφίλου λόγοι τρεῖς, περὶ μαρτύρων ἕτερα συγγράμματα καὶ εἰς τοὺς ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα ψαλμοὺς δεδοκιμασμένα ὑπομνήματα, καὶ ἔτερα πολλὰ. Ἤνθησε μάλιστα ἐπὶ Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως καὶ Κωνσταντίου, καὶ διὰ τὴν φιλίαν τὴν πρὸς Πάμφιλον τὸν μάρτυρα, τῇ ἐπωνυμίᾳ αὐτοῦ ἑκλήθη. CAPUT LXXXII. Rheticius Aeduorum, id est, Augustodunensis Episcopus, sub Constantino celeberrimae famae habitus est in Galliis. Leguntur ejus Commentarii in Cantica canticorum, et aliud grande volumen adversus Novatianum, nec praeter haec quidquam ejus operum reperi. Ῥαιτίκιος, Ἰδουάρων, τουτέστιν, Αὐγουστοδίας ἐπίσκοπος, ἐπὶ Κωνσταντίνου ἀπολήψεως χρηστῆς ἐγένετο ἐν τῇ Γαλλίᾳ. Ἀναγινώσκονται τούτου ὑπομνήματα εἰς Ἄισματα τῶν ᾀσμάτων, καὶ μέγα τεῦχος", + "candidate_score": 0.641639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_88", + "psc_text": "Ἀνέγκλητος, εἰ καὶ πολλοὶ τῶν Ῥωμαίων ὐπολαμβάνουσι, δεύτερον μετὰ τὸν Ἀπόστολον γεγενῆσθαι Κλήμεντα. Ἔγραψεν ἐκ προσώπου τῆς ἐκκλησίας Ῥώμης πρὸς τὴν ἐν Κορίνθῳ ἐκκλησίαν Ἐπιστολὴν πάνυ θαυμαστὴν, ἥτις ἐν φανεροῖς τόποις δημοσίᾳ ἀναγινώσκεται, τῷ χαρακτῆρι τῆς πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παῦλου συνᾴδουσα οὐ μόνον νοήμασιν, ἀλλὰ καὶ λόγοις. Καὶ ἁπλῶς μεγίστη ἐστὶν ἐν ἑκατέρᾳ ὁμοίωσις. Φέρεται καὶ ἑτέρα ἐξ ὀνόματος αὐτοῦ εἶναι Ἐπιστολὴ, ἥτις παρὰ πάντων ἀποδοκιμάζεται. Καὶ διάλογος Πέτρου καὶ Ἀπίωνος μακρῷ λόγῳ συνταγεῖσα, ἥντινα Εὐσέβιος εὐθύνει, ἐν τῷ τρίτῳ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας τεύχει. Τελευτᾷ τῷ τρίτῳ ἐνιαυτῷ Τραϊανοῦ, καὶ τὴν τούτου μνήμην ἄχρι τήμερον ἐν τῇ Ῥώμῃ οἰκοδομηθεῖσα ἐκκλησία φυλάττει. CAPUT XVI. 855 Ignatius Antiochenae Ecclesiae tertius post Petrum apostolum episcopus, persecutionem commovente Trajano, damnatus ad bestias, Romam vinctus mittitur. Cumque navigans Smyrnam venisset, ubi Polycarpus, auditor Joannis, episcopus erat, scripsit unam Epistolam ad Ephesios, alteram ad Magnesianos, tertiam ad Trallenses, quartam ad Romanos, et inde egrediens scripsit ad", + "candidate_score": 0.641569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_49", + "psc_text": "die quo Petrus Romae, pro Christo capite truncatur, sepultusque est in via Ostiensi, anno post passionem Domini tricesimo septimo. Scripsit autem novem ad septem Ecclesias Epistolas, ad Romanos unam, ad Corinthios duas, ad Galatas unam, ad Ephesios unam, ad Philippenses unam, ad Colossenses unam, ad Thessalonicenses duas, praeterea ad discipulos suos, Timotheo duas, Tito unam, Philemoni unam. Epistola autem quae fertur ad Hebraeos, non ejus creditur, propter styli sermonisque dissonantiam, sed vel Barnabae, juxta Tertullianum, vel Lucae Evangelistae, 839 juxta quosdam, vel Clementis Romanae postea Ecclesiae Episcopi, quem aiunt ipsi adjunctum sententias Pauli proprio ordinasse et ornasse sermone. Vel certe quia Paulus scribebat ad Hebraeos, et propter invidiam sui apud eos nominis, titulum in principio salutationis amputaverit. Scripserat ut Hebraeus Hebraice, id est, suo eloquio disertissime, ut ea quae eloquenter scripta fuerant in Hebraeo, eloquentius verterentur [ Ms. vertisse] in Graecum, et hanc causam esse, quod a caeteris Pauli Epistolis", + "candidate_score": 0.64119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_99", + "psc_text": "et Apollinarius, et caeteri qui post resurrectionem aiunt in carne cum sanctis Dominum regnaturum. Tertullianus quoque in libro de Spe fidelium, et Victorinus Petabionensis, et Lactantius hac opinione ducuntur. 860 Παπίας Ἰωάννου ἀκροατὴς, Ἱεραπολίτης τῆς Ἀσίας Ἐπίσκοπος, πέντε μόνους συνέταξε λόγους, οὓς καὶ ἐπέγραψε, Ἔκθεσις λόγων Κυρίου. Ἐν οἷς λέγων ἐν προοιμίοις μὴ ἀκολουθεῖν ποικίλαις φήμαις, ἀλλὰ τοὺς Ἀποστόλους ἔχειν ἡγουμένους, ἔφη· « Κατενόουν τί Ἀνδρέας, τί Πέτρος, εῤιήκασι, τί Φίλιππος, τί Θωμᾶς, τί Ἰάκωβος, τί Ἰωάννης, τί Ματθαῖος, καὶ οἳ λοιποὶ τοῦ Κυρίου μαθηταὶ, τί δὲ Ἀριστίων, καὶ ὁ πρεσβύτερος Ἰωάννης, μαθηταὶ τοῦ Κυρίου ἐλάλησαν. Οὐδὲ γάρ με τοσοῦτον βίβλοι εἰς ἀνάγνωσιν ὠφελοῦσιν, ὅσον ζῶσα φωνὴ, ἥτις ἄχρι τοῦ παρόντος τῶν συγγραψαμένων ἀκμάζει. » Δηλοῦται δέ ἐξ αὐτοῦ καταλόγου τῶν ὀνομάτων, ἄλλον εἶναι Ἰωάννην Ἀποστόλον, καὶ ἄλλον εἶναι πρεσβύτερον Ἰωάννην, ὅντινα ὔστερον μετὰ τὸν Ἀριστίωνα καταριθμετῖαι. Ταῦτα δὲ εἰρήκαμεν διὰ τὰ προαναφερόμενα, ἐν οἷς εἴπομεν, τὰς δύο ὑστέρας Ἐπιστολάς", + "candidate_score": 0.639226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_183", + "psc_text": "esse in genealogia Salvatoris apud Matthaeum et Lucam, plenissime disputat. Ἰούλιος Ἀφρικανὸς, οὗ πέντε περὶ Χρόνων τυγχάνει λόγοι, ἐπὶ Μάρκου Αὐρηλίου Ἀντωνίνου τοῦ διαδεξαμένου Μακρῖνον, πρεσβείαν ἀνεδέξατο περὶ ἀναστάσεως Ἐμμαοῦς τῆς πόλεως τῆς μετακληθείσης Νικοπόλεως. Ἔστι καὶ ἐπιστολὴ πρὸς Ὠριγένην, ἕνεκεν τῆς κατὰ Σωσάνναν ζητήσεως· λέγει γὰρ ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ τοῦτον μὴ εἶναι τὸν μῦθον, μηδὲ συνᾴδειν τῇ Ἑβραϊκῇ ἐτυμολογίᾳ, ἀπὸ τοῦ πρίνου πρίσαι, καὶ ἀπὸ τοῦ σχίνου σχίσαι, πρὸς ὃν δεδοκιμασμένην ἐπιστολὴν γράφει Ὠριγένης. Ἔστιν αὐτοῦ καὶ πρὸς Ἀριστείδην ἄλλη ἐπιστολὴ, ἐν ᾗ περὶ τῆς διαφωνίας τῆς δοκούσης εἶναι ἐν τῇ γενεαλογίᾳ τοῦ Σωτῆρος παρὰ Ματθαίου καὶ Λουκᾶ, ἀρκούντως διαλέγεται. CAPUT LXIV. Geminus, Antiochenae Ecclesiae presbyter, pauca ingenii sui monumenta 905 composuit, florens sub Alexandro principe, et episcopo urbis suae Zebenno, eo vel maxime tempore, quo Heraclas Alexandrinae Ecclesiae pontifex ordinatus est. Γεμῖνος τῆς κατὰ Ἀντιόχειαν Ἐκκλησίας πρεσβύτερος, ὀλίγα τῆς οἰκείας εὐφυΐας 906 βιβλία συνέταξεν, ἀνθήσας ἐπὶ Ἀλεξάνδρου τοῦ", + "candidate_score": 0.639004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_7_9", + "bdc_text": "Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_136", + "psc_text": "κατηχήσεων διδάσκαλος γέγονεν. Ἐπίσημά τε τεύχη, παιδεύσεως καὶ εὐγλωττίας ἀνάμεστα συνέταξε, τοῦτο μὲν τῶν θείων, τοῦτο δὲ καὶ κοσμικῶν, ἀφ' ὧν ἐστι τάδε· Στρωματεῖς ὀκτὼ, Ὑποτυπώσεων λόγοι ὀκτὼ, κατὰ τῶν Ἐθνῶν, Παιδαγωγοὶ τρεῖς, περὶ τοῦ Πάσχα εἷς, περὶ Νηστείας διάλεξις, καὶ ἕτερος ἐπιγραφόμενος Τίς ἄρα πλούσιος σωθήσεται, περὶ Κακολογίας λόγος εἷς, περὶ Κανόνων ἐκκλησιαστικῶν, καὶ κατὰ ἀκολουθούντων τῇ τῶν Ἰουδαίων πλάνῃ λόγον, ὅντινα ἰδικῶς Ἀλεξάνδρῳ ἐπισκόπῳ Ἱεροσολύμων προσεφώνησε. 880 Μέμνηται δὲ ἐν τοῖς ἰδίοις Στρώμασιν τοῦ τεύχους Τατιανοῦ τοῦ προειρημένου κατὰ τῶν Ἐθνῶν, καὶ Κασσιανοῦ τινος χρονογραφίας, ὅπερ ἐν τοῖς παλαιοῖς εὑρεῖν οὐκ ἐδυνήθημεν. Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ Ἰουδαίους Ἀριστόβουλόν τινα καὶ Δημήτριον, καὶ Εὐπόλεμον ἀναφέρει, οἷα κατὰ τῶν ἐθνῶν συγγραψαμένους καθ' ὁμοιότητα Ἱωσήπου, ἀρχαιογονίας Μωϋσέως, καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἔθνους. Ἔστι καὶ Ἀλεξάνδρου Ἱεροσολύμων Ἐπισκόπου ὃς μετὰ Νάρκισσον ὕστερον προέστη τῆς Ἐκκλησίας, Ἐπιστολὴ περὶ χειροτονίας Ἀσκληπιάδου ὁμολογητοῦ, πρὸς Ἀντιοχέας, συγχαίροντος αὐτοῖς, ἐν ᾗ εἰς τὸ τέλος οὔτως λέγει· « Ταῦτα", + "candidate_score": 0.635161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_240", + "psc_text": "Ὅστις πολλὰ καὶ περιφανῆ συνέταξε, τουτέστιν ὑπομνήματα εἰς πάντας τοὺς Ψαλμούς, ὑπομνήματα εἰς Ματθαῖον καὶ Ἰωάννην, καὶ περὶ Δογμάτων, καὶ κατὰ Ἀρειανῶν λόγους δύο, καὶ περὶ Πνεύματος ἁγίου λόγον ἕνα, ὅντινα ἐγὼ εἰς Ῥωμαϊκὸν μετέφρασα· εἰς Ἠσαϊαν τόμους ὀκτωκαίδεκα, εἰς Ὠσηὲ πρὸς ἐμὲ γράφων ὑπομνημάτων λόγους τρεῖς, εἰς Ζαχαρίαν ἐμοῦ παρακαλέσαντος λόγους πέντε, ὑπομνήματα εἰς τὸν Ἰὼβ, καὶ ἄλλα ἄπειρα, ἅτινα διηγήσασθαι ἰδίου ἐστὶ καταλόγου. Περίεστιν ἄχρι τοῦδε, καὶ ὀγδοηκοστὸν τρίτον ἐπλήρωσεν ἐνιαυτόν. CAPUT CX. Optatus Afer, episcopus Milevitanus, ex parte catholica, scripsit Valentiniano et Valente principibus, adversum Donatianae partis calumniam libros sex, in quibus asserit crimen Donatianorum in nos falso retorqueri. Ὀπτᾶτος, ἐπίσκοπος τῆς Μελιυϊτῶν, τοῦ μέρους τῆς καθολικῆς, ἔγραψε ἐπὶ Βαλεντινιανοῦ καὶ Οὐάλεντος κατὰ τῶν Δονατιανῶν συκοφαντίας λόγους ἓξ, ἐν οἶς λέγει, τὸ ἔγκλημα παρὰ τῶν Δωνατιστῶν εἰς ἡμᾶς ψευδῶς ἐπηνέχθαι. CAPUT CXI. 941 Aquilius Severus, in Hispania, de genere illius Severi, ad quem Lactantii duo epistolarum scribuntur", + "candidate_score": 0.634575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_107", + "psc_text": "πέντε συνέθνκε βίβλους ἁπλουστέρῳ λόγῳ, ὥστε ἐκείνων ἐξηγήσασθαι χαρακτῆρας, ὧν τῷ βίῳ ἐξηκολούθει. Φάσκει δὲ ἐπιστῆναι τῇ Ῥωμῃ ἐπὶ Ἀνικήτου, τοῦ μετὰ Πέτρον δεκάτου ἐπισκόπου, καὶ διατετεληκέναι ἄχρι Ἐλευθέρου ἐπισκόπου τῆς προειρημένης ᾽Ρώμης, ὃς Ἀνικήτου διάκονος ἐγεγόνει. Καὶ κατὰ τῶν εἰδώλων ἐξηγούμενος, ἐκ ποίας πρῶτον πλάνης ηὐξήθη, συνέταξεν ἱστορίαν, δεικνὺς ἐν ποίοις ἤνθησε καιροῖς. Φάσκει γὰρ οὕτως· « Τύμβους τοῖς νεκροῖς καὶ ναοὺς ἐποιήσαντο, καθὰ ἄχρι τῆς δεῦρο ὁρῶμεν, ἀφ' ὧν ἐστιν καὶ Ἀντίνους, ὁ δοῦλος Ἀδριανοῦ Καίσαρος, οὗτινος καὶ γυμνικὸς ἀγὼν ἐν τῇ Ἀντίνῳ ἐπιτελεῖται, καὶ τὸ δίκαιον τῆς πόλεως ἐκ τῆς αὐτοῦ προσηγορίας ἔτυχε, καὶ προφήτας ἐν τῷ ναῷ ἔστησε. » Τὸν δὲ Ἀντίνουν ἐν τῷ μεταξὺ τῶν αἰδιλικίων ἐσχηκέναι Ἀδριανόν τινες συγγράφονται. CAPUT XXIII. Justinus philosophus, habitu quoque philosophorum incedens, de Neapoli urbe Palaestinae, patre Prisco Bacchio pro religione Christi plurimum laboravit: in tantum, ut Antonino 865 quoque Pio, et filiis ejus, et Senatui librum ( Apologia", + "candidate_score": 0.634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_12_14", + "bdc_text": "Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ; Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_166", + "psc_text": "συνταγμάτων ἐν τῷ τεύχει τῶν ἐπιστολῶν τῶν πρὸς Παύλαν παρ' ἡμῶν γραφεισῶν, ἐν μιᾷ ἐπιστολῇ συγκρίνων τοῖς Βάῤῥωνος ἔργοις τέθεικα, νῦν παραλιμπάνω, ἐκεῖνο περὶ τῆς αὐτοῦ ἀθανάτου εὐφυΐας μὴ σιωπῶν, ὅτι περ διαλεκτικὴν, καὶ γεωμετρικὴν, ἀριθμητικὴν, μουσικὴν, γραμματικὴν, 896 καὶ ῥητορικὴν, καὶ πάντων τῶν φιλοσόφων τὰ δόγματα, οὕτως ἐξέμαθεν, ὥστε σπουδαστὰς τῶν κοσμικῶν γραμμάτων ἀκροατὰς ἐσχηκέναι, καὶ ἐξηγεῖσθαι αὐτοῖς ἑκάστοτε, συνδρομάς τε πρὸς αὐτὸν πολλὰς γίνεσθαι, ἃς διὰ τοῦτο ἐδέχετο, ἐφ' ᾧγε προφάσει τῆς διδασκαλίας, εἰς τὴν τοῦ Χριστοῦ πίστιν ἀνάγειν πάντας. Περὶ γὰρ τῆς ὠμότητος τοῦ διωγμοῦ, τοῦ κατὰ τῶν Χρισιανῶν ἐπὶ Δεκίου κινηθέντος· ἐλύσσα γὰρ εἰς Φιλίππου εὐλάβειαν, ὃν καὶ ἀπέκτεινεν· εἰπεῖν ἡγοῦμαι περισσόν. Ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ διωγμῷ, καὶ Φαβιανὸς ὁ Ῥώμης ἐπίσκοπος ἐτελεύτησεν, καὶ Ἀλέξανδρος καὶ Βαβύλας Ἱεροσολύμων καὶ Ἀντιοχείας ἐπίσκοποι, ἐν τῇ φυλακῇ ὁμολογηταὶ ἐκοιμήθησαν. Εἴ τις γὰρ περὶ Ὠριγένους μαθεῖν ἐθελήσῃ, πρῶτον μὲν ἐκ τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ, τῶν μετὰ τὸν διωγμὸν πρὸς διαφόρους ἀποσταλεισῶν,", + "candidate_score": 0.632415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_7_9", + "bdc_text": "Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_114", + "psc_text": "ἕνα, περὶ Γεννήσεως Χριστοῦ ἕνα, περὶ Προφητείας ἰδίας ἕνα, περὶ Φιλοξενίας ἕνα, καὶ ἕτερον λόγον ὃς ἐπιγράφεται Κλεὶς, περὶ Διαβόλου ἕνα, περὶ Ἀποκαλύψεως Ἰωάννου ἕνα, καὶ περὶ τοῦ Ἐνσωμάτου θεοῦ λόγον ἕνα, Ἐκλογῶν λόγους ἕξ. Τούτου τὴν εὐφυΐαν ἐπαινῶν 868 Τερτυλλιανὸς ἐν τοῖς ἑπτὰ λόγοις, οὓς ἔγραψε κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ὑπὲρ Μοντανοῦ, λέγει ὅτι πολλοὶ τῶν ἡμετέρων νομίζουσιν αὐτὸν προφήτην. CAPUT XXV. Theophilus sextus Antiochensis Ecclesiae episcopus, sub imperatore M. Antonino Vero librum contra Marcionem composuit, qui usque hodie exstat. Feruntur ejus et ad Autolycum tria volumina, et contra haeresim Hermogenis liber unus: et alii breves elegantesque tractatus ad aedificationem Ecclesiae pertinentes. Legi sub nomine ejus in Evangelium et in Proverbia Salomonis Commentarios, qui mihi cum superiorum voluminum elegantia et phrasi non videntur congruere. Θεόφιλος ἕκτος τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Ἐκκλησίας ἐπίσκοπος, βασιλεύοντος Μάρκου Ἀντωνίνου Βήρου βίβλον κατὰ Μαρκίωνος συνέταξεν, ἥτις ἄχρι τήμερον τυγχάνει. Τούτου φέρεται καὶ πρὸς Αὐτόλυκον τρία τεύχη,", + "candidate_score": 0.631992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_7_9", + "bdc_text": "Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ; Emil Egli , Walter Klarer , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_23", + "psc_text": "καὶ τὰ μάλιστα Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου εἰς δέκα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας βίβλους μεγίστην ἡμῖν παρέσχετο βοήθειαν, καὶ τὰ ἑκάστου, περὶ ὧν συγγράφειν μέλλομεν, τεύχη, ὑπὲρ τῶν οἰκείων τὴν μαρτυρίαν παρέξουσι χρόνων. Τοιγαροῦν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δέομαι, ἵν' ὅπερ ὁ σὸς Κικέρων, ὁ ἐν τῷ ἄκρῳ τῆς ῥωμαϊκῆς εὐγλωττίας ἱστάμενος, ποιῆσαι οὐκ ἀπηξίωσεν, 824 εἰς Βροῦτον, τὸν τῶν ῥητόρων τῇ ῥωμαϊκῇ γλώττῃ συντάττων κατάλογον, τοῦτο ἐγὼ ἐν τῷ ἀπαριθμήσασθαι τοὺς συγγραφέας τῆς αὐτοῦ ἐκκλησίας, ἐκπληρώσω διὰ τῆς σῆς προτροπῆς. Εἰ δέ τινες ἐκ τῶν ἄχρι τήμερον συγγεγραμμένων παρ' ἐμοῦ ἐν τῷδε τῷ τεύχει παρελείφθησαν, ἑαυτοῖς μᾶλλον ἢ μοὶ ἐπιγραφέτωσαν. Οὐδὲ γὰρ ἀποκρυπτόντων αὐτῶν τὰ ἴδια συγγράμματα, γνῶναι ἐδυνήθην οἷς οὐκ ἐνέτυχον, καὶ ὅπερ ἄλλοις ἐσθ' ὅτε γνωστὸν τυγχάνει, ἐμοὶ ἐν τῇ τοῦ κόσμου τοῦτου γωνίᾳ ἄγνωστον ὑπῆρξεν. Ὅμως ὅταν κατάδηλοι διὰ τῶν οἰκείων γένωνται συγγραμμάτων, οὐχ ὡς τὰ μέγιστα βλαβέντες τὴν ἡμετέραν ἐπιστενάξουσι σιωπήν. Μαθέτωσαν τοιγαροῦν Κέλσος, Πορφύριος, Ἰουλιανὸς", + "candidate_score": 0.625467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_240", + "psc_text": "Ὅστις πολλὰ καὶ περιφανῆ συνέταξε, τουτέστιν ὑπομνήματα εἰς πάντας τοὺς Ψαλμούς, ὑπομνήματα εἰς Ματθαῖον καὶ Ἰωάννην, καὶ περὶ Δογμάτων, καὶ κατὰ Ἀρειανῶν ��όγους δύο, καὶ περὶ Πνεύματος ἁγίου λόγον ἕνα, ὅντινα ἐγὼ εἰς Ῥωμαϊκὸν μετέφρασα· εἰς Ἠσαϊαν τόμους ὀκτωκαίδεκα, εἰς Ὠσηὲ πρὸς ἐμὲ γράφων ὑπομνημάτων λόγους τρεῖς, εἰς Ζαχαρίαν ἐμοῦ παρακαλέσαντος λόγους πέντε, ὑπομνήματα εἰς τὸν Ἰὼβ, καὶ ἄλλα ἄπειρα, ἅτινα διηγήσασθαι ἰδίου ἐστὶ καταλόγου. Περίεστιν ἄχρι τοῦδε, καὶ ὀγδοηκοστὸν τρίτον ἐπλήρωσεν ἐνιαυτόν. CAPUT CX. Optatus Afer, episcopus Milevitanus, ex parte catholica, scripsit Valentiniano et Valente principibus, adversum Donatianae partis calumniam libros sex, in quibus asserit crimen Donatianorum in nos falso retorqueri. Ὀπτᾶτος, ἐπίσκοπος τῆς Μελιυϊτῶν, τοῦ μέρους τῆς καθολικῆς, ἔγραψε ἐπὶ Βαλεντινιανοῦ καὶ Οὐάλεντος κατὰ τῶν Δονατιανῶν συκοφαντίας λόγους ἓξ, ἐν οἶς λέγει, τὸ ἔγκλημα παρὰ τῶν Δωνατιστῶν εἰς ἡμᾶς ψευδῶς ἐπηνέχθαι. CAPUT CXI. 941 Aquilius Severus, in Hispania, de genere illius Severi, ad quem Lactantii duo epistolarum scribuntur", + "candidate_score": 0.62066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_145", + "psc_text": "ἅπαξ εἰς τὴν αὐτῶν ἀκρόασιν ἐλκυσθέντας. CAPUT XLIII. Theophilus, Caesareae Palaestinae (quae olim Turris Stratonis vocabatur) Episcopus, sub Severo principe, adversum eos, qui decima quarta luna cum Judaeis Pascha faciebant, cum caeteris Episcopis synodicam valde utilem composuit epistolam. Θεόφιλος, Καισαρείας Παλαιστίνης, ἥτις πρώην πύργος Στράτωνος ἐκαλεῖτο, ἐπίσκοπος, ἐπὶ Σεβήρου τοῦ βασιλέως, κατὰ τῶν ἐπιτελούντων τὸ πάσχα μετὰ τῶν Ἰουδαίων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης, συνοδικὴν ἐπιστολὴν πάνυ θαυμαστὴν μετὰ ἑτέρων συνέταξεν. CAPUT XLIV. 885 Bacchylus, Corinthi episcopus, sub eodem Severo principe clarus habitus, de Pascha ex omnium qui in Achaia erant episcoporum persona, elegantem h librum scripsit. 886 Βακχύλος, Κορίνθου ἐπίσκοπος, ὁμοίως Σεβήρου βασιλεύοντος λαμπρὸς ὑπάρχων, περὶ τοῦ πάσχα ἐκ προσώπου πάντων τῶν ἐν Ἀχαΐᾳ ἐπισκόπων θαυμαστὴν συνέταξε βίβλον. CAPUT XLV. Polycrates, Ephesiorum episcopus, cum caeteris episcopis Asiae, qui juxta quamdam veterem consuetudinem cum Judaeis decima quarta luna Pascha celebrabant, scripsit adversus Victorem, episcopum Romanum, epistolam synodicam, in qua docet, se", + "candidate_score": 0.618691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_11_13", + "bdc_text": "Willy Hirzel , Walter Klarer 1499-1567 . Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ; Thomas Fuchs , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_166", + "psc_text": "συνταγμάτων ἐν τῷ τεύχει τῶν ἐπιστολῶν τῶν πρὸς Παύλαν παρ' ἡμῶν γραφεισῶν, ἐν μιᾷ ἐπιστολῇ συγκρίνων τοῖς Βάῤῥωνος ἔργοις τέθεικα, νῦν παραλιμπάνω, ἐκεῖνο περὶ τῆς αὐτοῦ ἀθανάτου εὐφυΐας μὴ σιωπῶν, ὅτι περ διαλεκτικὴν, καὶ γεωμετρικὴν, ἀριθμητικὴν, μουσικὴν, γραμματικὴν, 896 καὶ ῥητορικὴν, καὶ πάντων τῶν φιλοσόφων τὰ δόγματα, οὕτως ἐξέμαθεν, ὥστε σπουδαστὰς τῶν κοσμικῶν γραμμάτων ἀκροατὰς ἐσχηκέναι, καὶ ἐξηγεῖσθαι αὐτοῖς ἑκάστοτε, συνδρομάς τε πρὸς αὐτὸν πολλὰς γίνεσθαι, ἃς διὰ τοῦτο ἐδέχετο, ἐφ' ᾧγε προφάσει τῆς διδασκαλίας, εἰς τὴν τοῦ Χριστοῦ πίστιν ἀνάγειν πάντας. Περὶ γὰρ τῆς ὠμότητος τοῦ διωγμοῦ, τοῦ κατὰ τῶν Χρισιανῶν ἐπὶ Δεκίου κινηθέντος· ἐλύσσα γὰρ εἰς Φιλίππου εὐλάβειαν, ὃν καὶ ἀπέκτεινεν· εἰπεῖν ἡγοῦμαι περισσόν. Ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ διωγμῷ, καὶ Φαβιανὸς ὁ Ῥώμης ἐπίσκοπος ἐτελεύτησεν, καὶ Ἀλέξανδρος καὶ Βαβύλας Ἱεροσολύμων καὶ Ἀντιοχείας ἐπίσκοποι, ἐν τῇ φυλακῇ ὁμολογηταὶ ἐκοιμήθησαν. Εἴ τις γὰρ περὶ Ὠριγένους μαθεῖν ἐθελήσῃ, πρῶτον μὲν ἐκ τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ, τῶν μετὰ τὸν διωγμὸν πρὸς διαφόρους ἀποσταλεισῶν,", + "candidate_score": 0.611936, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", + "max_score": 0.678292, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4_6", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_12", + "psc_text": "detrahant etiam probabilibus fidem. 4. Neque moveat mira quaedam cum rebus gestis hujus temporis convenientia, et simplicissimus antiquitatis candor qui in ea deprehenditur. Impostor enim, ut fraudem antiquitatis et simplicitatis colore velaret, ex antiquis monumentis plura decerpsit, uti animadvertere licet potissimum ex epistola Silvestri pro Ecclesia Viennensi, quae ex genuinis Zosimi litteris pro Ecclesia Arelatensi fere ad verbum exscripta fuit. Haec autem Leonis decretalis ex sincera ac fusiore ejusdem epistola ad Viennenses quasdam sententias recepit. In iis porro quae ibidem peculiaria adduntur: Sitque redintegratum Viennensi archiepiscopo privilegium et jus antiquum, quod apostolica benignitas ad Arelatensem ex parte transtulit civitatem; verba ex parte eam ex apostolica auctoritate ante hoc tempus obtinuisse praesumunt Viennensis provinciae divisionem in partes duas, quam posteriori decreto ipse Leo constituit, ita ut haec sententia ex epist. Leonis 66 ad comprovinciales metropolis Arelatensis deducta videatur: unde etiam consularis notatio Valentiniani et Avieni ex eadem transcripta est: quod suppositionem", + "candidate_score": 0.678292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20_22", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_16", + "psc_text": "opusculi 2 col. 868. Itaque vetus haec hallucinatio cognoscitur. Suppositionem autem detexerunt nonnulli, inter quos praecipue audiendus est P. Jacobus Sirmondus in notis posthumis tom. IV Concil. pag. 667: Leonis nomen, inquit, plerosque omnes hactenus induxit, ut hanc epistolam Leoni papae ascriberent, atque inter ejus epistolas collocarent numero 96, cum revera sit Leonis Bituricensis, qui una cum Victurio Cenomanensi et Eustochio Turonensi eam scripsit ad episcopos et presbyteros provinciae, non Thraciae, ut inter Leonis epistolas vulgatum est, sed Tertiae, quo nomine Turonica provincia designatur, quae est tertia Lugdunensis. Ad calcem vero epistolae, post subscriptiones trium episcoporum, sequebatur in codice S. Remigii Remensis, et caeteri qui adfuerunt episcopi subscripserunt, ut hinc appareat, a pluribus episcopis et in synodo fortasse aliqua editam fuisse, post Andegavensem (an. 453), cui cum his tribus adfuerat etiam Chariato, qui hoc loco inter ejusdem provinciae Tertiae antistites numeratur. Quapropter haec epistola S. Leonis nostri aetate scripta fuit.", + "candidate_score": 0.65847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_25", + "psc_text": "ad kal. Decembris. Ante autem Natalem Domini nostri Jesu Christi, Isaiae, Hieremiae, et Daniel usque ad Epiphaniam. Postea quidem Ezechiel, et Prophetae minores, atque Job usque idus Februarias. Psalmi omni tempore. Evangelium et Apostolum [ Lege Apostolus] similiter. Tractatus vero sancti Hieronymi, Ambrosii, et caeterorum Patrum, prout ordo poscit, leguntur. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. Turribii Asturicensis epistolam ad Idatium et Ceponium episcopos, quam Quesnellus inter Leoninas edidit post Leonis epistolam ad Turribium, Stephanus Baluzius (Vid. t. IV Concil. pag. 731) , et alii nonnulli in suspicionem vocant. At illam satis vindicat antiquitas codicis S. Aemiliani, ex quo ea ab Ambrosio Morales primum prodiit, uti pluribus ostendemus in observationibus ad not. 8 Quesnelli in epist. 15 S. Leonis ad Turribium. Aliae vero objectiones, quae proferri possent, facile elidentur, si hanc epistolam non minus quam libellum adversus Priscillianistas, qui cum hac epistola ad Idatium et Ceponium episcopos directus agnoscitur, ante episcopatum a", + "candidate_score": 0.65264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_21_23", + "bdc_text": "hatte am 22 . bzw. 23 . Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_31", + "psc_text": "kalendis Septembris ann. 457 scriptae supersunt Leonis epistolae 152 et 153, in quibus utriusque cura in fidei bonum excitatur. Neque moveat inscriptio epistolae 147 ad Julianum; quae cum in ms. Grimanico inscribatur et Aetio presbytero a pari, ea ad Aetium quoque missa creditur eodem exemplo, propterea quod pontifici incertum esset num Julianus Constantinopoli degeret. Nam et eam epigraphen et Aetio presbytero a pari, in codice Ratisponensi omissam, delendam suspicamur, et Aetio aliam epistolam eodem fortassis die traditam conjecimus annot. 2 (Col. 1116, n. h) in epist. 147. Quod si S. pontifex in hac epistola queritur Julianum non scripsisse ea occasione qua Anatolius ad eumdem pontificem litteras transmiserat, id potius eum Constantinopoli adhuc subsistentem praesumit: ea vero forte de causa omisit scribere, quia de eadem fere re scripserat paulo ante, et Anatolium pleniores dedisse litteras sciebat. Aetio quidem delegatio et substitutio in Juliani locum nullibi indicatur. Quod in annis sequentibus nullae", + "candidate_score": 0.646393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_5_7", + "bdc_text": "im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation . Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_9", + "psc_text": "mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum hiemis tempore peditem per Alpes profectum in Urbem, et postquam ibidem aliquamdiu constitisset, hieme pariter exinde aufugisse: quod si non ad Februarii initia, saltem ad finem Januarii referendum videtur; ac propterea probabilissimum est nondum pontificem publicis saltem litteris quidquam statuisse in Hilarium, cum is Arelatem reversus illum placaturus Romam misit primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat:", + "candidate_score": 0.646029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_6_8", + "bdc_text": "Sein einziger Brief an Bullinger datiert aus dem Jahr 1545 ( Zürich StA , E II 355 , 114 ) . - Lit. : Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in : Appenzellische Jahrbücher 8 , 1873 , S. 86-106 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 1. Haec appendix trium documentorum genera complectetur. Primum epistolas Leoni affictas, et sententiam de apocryphis ex Leonis epistola ad Turribium ex parte transcriptam. Dein duas epistolas a Quesnello Leoninis adjectas, alteram Turribii ad Idatium et Ceponium episcopos, alteram Juliani Coensis ad Leonem Augustum. Subjiciemus tertiam ex codice Casinensi editam a Christiano Lupo et Baluzio, qua coaevus auctor anonymus refellit Eutychis epistolam 21 ad Leonem scriptam. Tandem duo monumenta ad Leonis epistolas pertinentia, nimirum fragmentum gestorum Constantinopolitani concilii ex vita S. Abundii Comensis editum, in quo epistola 28 Leonis ad Flavianum recepta fuit, et actionem ineditam concilii Chalcedonensis, in qua Leonis epistola 93 ad synodum Nicaeae primum indictam, postea vero Chalcedone habitam, Latine ac Graece recitata cognoscitur. 2. In serie autem epistolarum quae Leoni perperam tributae fuere, hic non recensuimus epistolam ad Demetriadem, quia haec longior tractatus est, non disjungendus a duobus libris de Vocatione omnium gentium, qui secundo tomo", + "candidate_score": 0.639345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22_24", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_25", + "psc_text": "ad kal. Decembris. Ante autem Natalem Domini nostri Jesu Christi, Isaiae, Hieremiae, et Daniel usque ad Epiphaniam. Postea quidem Ezechiel, et Prophetae minores, atque Job usque idus Februarias. Psalmi omni tempore. Evangelium et Apostolum [ Lege Apostolus] similiter. Tractatus vero sancti Hieronymi, Ambrosii, et caeterorum Patrum, prout ordo poscit, leguntur. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. Turribii Asturicensis epistolam ad Idatium et Ceponium episcopos, quam Quesnellus inter Leoninas edidit post Leonis epistolam ad Turribium, Stephanus Baluzius (Vid. t. IV Concil. pag. 731) , et alii nonnulli in suspicionem vocant. At illam satis vindicat antiquitas codicis S. Aemiliani, ex quo ea ab Ambrosio Morales primum prodiit, uti pluribus ostendemus in observationibus ad not. 8 Quesnelli in epist. 15 S. Leonis ad Turribium. Aliae vero objectiones, quae proferri possent, facile elidentur, si hanc epistolam non minus quam libellum adversus Priscillianistas, qui cum hac epistola ad Idatium et Ceponium episcopos directus agnoscitur, ante episcopatum a", + "candidate_score": 0.639322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_25", + "psc_text": "ad kal. Decembris. Ante autem Natalem Domini nostri Jesu Christi, Isaiae, Hieremiae, et Daniel usque ad Epiphaniam. Postea quidem Ezechiel, et Prophetae minores, atque Job usque idus Februarias. Psalmi omni tempore. Evangelium et Apostolum [ Lege Apostolus] similiter. Tractatus vero sancti Hieronymi, Ambrosii, et caeterorum Patrum, prout ordo poscit, leguntur. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. Turribii Asturicensis epistolam ad Idatium et Ceponium episcopos, quam Quesnellus inter Leoninas edidit post Leonis epistolam ad Turribium, Stephanus Baluzius (Vid. t. IV Concil. pag. 731) , et alii nonnulli in suspicionem vocant. At illam satis vindicat antiquitas codicis S. Aemiliani, ex quo ea ab Ambrosio Morales primum prodiit, uti pluribus ostendemus in observationibus ad not. 8 Quesnelli in epist. 15 S. Leonis ad Turribium. Aliae vero objectiones, quae proferri possent, facile elidentur, si hanc epistolam non minus quam libellum adversus Priscillianistas, qui cum hac epistola ad Idatium et Ceponium episcopos directus agnoscitur, ante episcopatum a", + "candidate_score": 0.636637, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.67761, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_14_16", + "bdc_text": "HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar . Sunt multi civium filii , quibus nondum obtigit , quod illius Klarer bemühte sich bei der Zürcher Schulbehörde um eine Aufbesserung der Stipendien für seine Söhne Abraham und Lukas , welche die Fraum ünsterschule besuchten ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1972", + "psc_text": "in cruce, et diceret: Pater, ignosce illis: quod enim faciunt, nesciunt (Luc. XXIII, 34) . LIBER DECIMUS QUINTUS. 625-626 Crebro, Eustochium, dixisse me novi, Apostolos et Evangelistas ubicumque de veteri Instrumento ponunt testimonia, si inter Hebraicum et Septuaginta nulla diversitas sit, vel suis, vel Septuaginta Interpretum verbis uti solitos. Sin autem aliter in Hebraico, aliter in veteri editione sensus est, Hebraicum magis, quam Septuaginta Interpretes sequi. Denique, ut nos multa ostendimus posuisse eos ex Hebraeo, quae in Septuaginta non habentur; sic aemuli nostri doceant assumpta aliqua de Septuaginta testimonia, quae non sunt [ Al. sint] in Hebraeorum libris: et finita contentio est. Hoc diximus, quia praesens capitulum cum in sensu unum sit, in verbis discrepat. A cujus explanatione quintus post decimum in Isaiam liber incipit. Cap. LIV (Cap. LIV.--Vers. 1.) Lauda, sterilis, quae non paris: decanta laudem et hinni, quae non parturiebas: quoniam plures filii desertae, magis quam ejus quae", + "candidate_score": 0.67761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_16", + "bdc_text": "Sunt multi civium filii , quibus nondum obtigit , quod illius Klarer bemühte sich bei der Zürcher Schulbehörde um eine Aufbesserung der Stipendien für seine Söhne Abraham und Lukas , welche die Fraum ünsterschule besuchten ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2572", + "psc_text": "Israel, ut sugant et repleantur uberibus consolationis ejus. Neque enim poterat fieri, ut quae genuit masculum, et erat puerpera, careret lactis abundantia in educationem ejus gentis et parvulorum, qui simul nati fuerant, ut praeberet eis duo ubera, nequaquam ut prius in Aegypto, fracta et jacentia, sed integra et virginali decore stantia, veteris ac novi Instrumenti, ad praebendum rationale lac. De quibus sponsus ad eam loquitur: Bona ubera tua super vinum (Cant. I, 1) . Isti erant, de quibus specialiter dicebant: Beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur (Matth. V, 5) . Et hoc notandum, quod qui parvuli sunt, consolationis indigent lacte, et adhuc in mortali versantur loco. Qui vero post lac consolationis ad solidum profecerint cibum, deliciis affluent veritatis, et scientia omnimodae gloriae, quae Hebraice dicitur ZIZ ( ). Pro qua LXX introitum; Symmachus pinguedinem; Theodotio, multitudinem interpretati sunt. Hoc diximus, ut psalmi septuagesimi noni verbum panderemus ambiguum, in quo scriptum est:", + "candidate_score": 0.642048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem . Ebrius illeUnbekannt. , qui huc venerat explorandi gratia , num laepra sit infectus , insalutato me discessit ; unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1940", + "psc_text": "mortem (Matth. XXVI, 38) . Et: Nunc anima mea turbata est (Joan. XII, 27) . Et nos putavimus eum esse immundum, sive in dolore, ut Septuaginta transtulerunt, pro quo Aquila et Symmachus posuerunt leprosum, Theodotio, flagellatum. Quod aliis verbis Hebraico idiomate lepra intelligitur, juxta illud quod in psalmo scriptum est: Et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo (Ps. XC, 10) . Et est sensus: Putavimus eum pro peccatis suis a Deo esse percussum, qui humiliatus est propter nos, et cum latronibus crucifixus. Pro eo quod Symmachus transtulit Ἐν ἁφῇ ὄντα, hoc est, in lepra; Aquila posuit ἁφημένον, id est, leprosum: quod multi non intelligentes, putant relictum, et alii legunt καθήμενον, id est, sedentem. In principio capituli, in quo juxta Septuaginta dicitur: Domine, quis credidit auditui nostro: et brachium Domini cui revelatum est (Rom. X) , quo testimonio et apostolus Paulus utitur ad Romanos, edisserens illud super Domini passione: Dominus, in Hebraico", + "candidate_score": 0.638599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_1", + "bdc_text": "Ebrius illeUnbekannt. , qui huc venerat explorandi gratia , num laepra sit infectus , insalutato me discessit ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1940", + "psc_text": "mortem (Matth. XXVI, 38) . Et: Nunc anima mea turbata est (Joan. XII, 27) . Et nos putavimus eum esse immundum, sive in dolore, ut Septuaginta transtulerunt, pro quo Aquila et Symmachus posuerunt leprosum, Theodotio, flagellatum. Quod aliis verbis Hebraico idiomate lepra intelligitur, juxta illud quod in psalmo scriptum est: Et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo (Ps. XC, 10) . Et est sensus: Putavimus eum pro peccatis suis a Deo esse percussum, qui humiliatus est propter nos, et cum latronibus crucifixus. Pro eo quod Symmachus transtulit Ἐν ἁφῇ ὄντα, hoc est, in lepra; Aquila posuit ἁφημένον, id est, leprosum: quod multi non intelligentes, putant relictum, et alii legunt καθήμενον, id est, sedentem. In principio capituli, in quo juxta Septuaginta dicitur: Domine, quis credidit auditui nostro: et brachium Domini cui revelatum est (Rom. X) , quo testimonio et apostolus Paulus utitur ad Romanos, edisserens illud super Domini passione: Dominus, in Hebraico", + "candidate_score": 0.628327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_1", + "bdc_text": "Ebrius illeUnbekannt. , qui huc venerat explorandi gratia , num laepra sit infectus , insalutato me discessit ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1939", + "psc_text": "primogenitus omnis creaturae, primogenitus fieret ex mortuis. Quod autem infert: Homo in dolore et sciens ferre infirmitatem, sive virum dolorum, et scientem infirmitatem, verum corpus hominis, et veram demonstrat animam, qui sciens 615 ferre infirmitates, omnes eas divinitate superavit. Et absconditus vultus illius atque despectus, ut humano corpore divina potentia celaretur. De quo supra dictum est: Tu es Deus absconditus, et nesciebamus. Qui vere languores nostros et peccata portavit, et pro nobis dolet, non putative, id est, τὸ δοκεῖν, ut vetus et nova haeresis suspicantur; sed vere crucifixus est. Vere doluit, dicens in Evangelio: Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Et: Nunc anima mea turbata est (Joan. XII, 27) . Et nos putavimus eum esse immundum, sive in dolore, ut Septuaginta transtulerunt, pro quo Aquila et Symmachus posuerunt leprosum, Theodotio, flagellatum. Quod aliis verbis Hebraico idiomate lepra intelligitur, juxta illud quod in psalmo scriptum est:", + "candidate_score": 0.61897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_947", + "psc_text": "legatur, si quaeris, quaere: et ad me habita in saltu. Arabia in lingua nostra, vesperam sonat, quae noctis et tenebrarum principium est, omnisque qui habet initium peccatorum, versatur in vespera. Qui autem venit ad summum, in media nocte consistit. Unde et in Aegypto primogenita in media nocte caeduntur (Exod. 12). Et Apostolus Petrus, antequam gallus cantaret, ter Dominum negavit, quod media nox intelligitur (Mat. XXVI): Postquam autem nox praecessit, et coepit dies appropinquare, superatis mediae noctis tenebris, et gallo lucis nuntio resonante, flevit amare, et intellexit peccatum suum, et eo tempore dicere potuit: Ad vesperam demorabitur fletus, et ad matutinum laetitia (Ps. XXIX, 6) . Hoc interim de praesenti loco. Caeterum nomen Arabiae, id est, vesperae et Occidentis, in aliis Scripturarum locis diversas intelligentias recipit. In saltu ad vesperam dormietis, in semitis Dodanim. LXX: In saltu ad vesperam dormietis in via Dedan. Qui in malitia esse coeperunt, et peccatorum ingrediuntur", + "candidate_score": 0.613851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_814", + "psc_text": "nocte periit, in errore scilicet sempiterno. Et Aegyptii in mari Rubro vigilia matutina, quae nocturnum tempus ostendit, fluctibus obruti sunt (Exod. XIV). Et Lot, Sodomitis nocte pereuntibus, venit in Segor, et ortus est ei sol (Gen. XIX). Quod intelligens beatus Apostolus scribit de sanctis atque perfectis (I Thess. V, 6, 7): Non sumus noctis, 266 neque tenebrarum, sed sumus filii diei. Qui enim dormiunt, nocte dormiunt, et qui inebriantur, nocte ebrii sunt. Nos autem qui diei sumus, vigilemus induti lorica fidei et charitatis. Et quia noctem reliquerat, et filius diei esse jam coeperat, loquitur ad credentes: Nox praecessit, dies autem appropinquavit, quasi in die cum honestate ambulemus, non in comessationibus et ebrietatibus, non in cubilibus et luxuria (Rom. XIII, 12) . Pereunte autem nocte Moabitide, etiam murus ejus, qui dialectica arte constructus est, in eadem nocte vastatus est atque destructus, et aeterna taciturnitate conticuit. Porro Ar, quod interpretatur ἀντίδικος, id", + "candidate_score": 0.613407, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.67613, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2701", + "psc_text": "Nam primo litteras longe ante saeculum octavum in monasteriis floruisse supra luce clarius demonstratum est. Secundo, nec verum est, quod lapsum observantiae ex studiis litterarum provenisse docent; qui si legissent historias, non studiis, hujusce rei causam attribuissent, sed bellis civilibus et incursionibus Normannorum, qui spoliatis incensisque monasteriis, monachos omnes sparsim effugarunt, ut vix ullum exstiterit in universo Francorum regno coenobium, quod eorum potuerit evadere furorem. Veram et unicam hancce causam agnovit Adso Dervensis abbas, qui saeculo X libellum de miraculis et translatione S. Basoli describebat, ubi aperte docet quod in S. Basoli coenobio « partim propter incursus barbaricos, partim vero propter frequentes et perpetes in regno principum discordias, omnis antiquorum Patrum deperit instituta traditio (Cap. 1 saec. IV Bened.). » Additque: « Tunc etiam et alia monasteria sunt suo honore privata, nudatae rebus ecclesiae, et plurimae subversae. » Nec magis eis favet quem citant truncatus concilii Vernensis canon; quem, ut", + "candidate_score": 0.67613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2685", + "psc_text": "Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo XII ineunte antiquum priscorum monachorum fervorem renovarunt Cistercienses, qui in ipsis ordinis sui cunabulis studiis litterarum operam dare coeperunt; vivente certe S. Bernardo, ut patet ex libro Institutorum capituli generalis Cisterciensis, qui liber complectitur varias definitiones ab initio ordinis in capitulis generalibus editas usque ad annum 1134, quo ipsa prodiit in lucem, hoc est annis circiter viginti ante S. Bernardi obitum. In eo siquidem exstat integrum caput de pueris litteras discentibus (Cap. 76) , quo praescribitur ut « nullus puerorum doceatur litteras intra monasterium, vel in locis monasterii, nisi sit monachus, vel receptus in probatione novitius; quibus tempore lectionis discere", + "candidate_score": 0.675668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_13_15", + "bdc_text": "Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2283", + "psc_text": "homini sobrio uncias potus duodecim ad refectionem perfectam, an discretionis legibus quadret, aliis judicandum relinquo. Et quidem id sufficere puerulo aliquando posset, imo quibusdam abstinentiae gratia a Deo donatis; sed universam congregationem his legibus 545 constringere nullae discretionis ac prudentiae leges permittunt. Neque vero existimandum antiquos illos auctores, qui ternum ad refectionem cyathum sobrio sufficere asserunt, adeo rigide ad litteram intelligendos esse, quasi triginta duntaxat vini drachmas sobrio concessissent. Sed cyathi nomine integrum calicem haud dubium intelligunt, sicuti etiam nunc intelligere solemus. Id patet ex Regula sancti abbatis Isaiae, cujus auctoritate gloriatur dissertator: nam quod in citata oratione cyathi, id in Regula scyphi nomine expressit (Cap. 2): Si ad potum vini coactus fueris, ne bibas plus quam tres scyphos mediocres. Verum ad id demonstrandum nihil efficacius proferri potest quam citata ab ipso dissertatore Regula sancti Fructuosi (Cap. 5), quae cum in dies mediam fratribus heminam indulgeat, vult tamen ut in", + "candidate_score": 0.675644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1061", + "psc_text": "primas, advenit magister novitiorum, qui lectiones eorum recipit, et videt quantum singuli memoriae tradiderint. Ecce ad litteram praxi mandatur Regulae textus. » Menardus etiam meditationem hic exponit pro studio psalterii et lectionum, « ut discant rudiores recte legere, et pronuntiare lectiones, et psalterium, atque etiam interpretari, imo et ipsum psalterium memoriae mandent si possint, » quod confirmat ex Vita S. Gosvini 250 abbatis Aquiscinctensis, qui instituit ut post vigilias pueri ad lucernam psalmos, et lectiones, et similia ediscerent, et ex Concordia Dunstani cap. 2. Possetque insuper stabiliri ex antiquis Germaniae Consuetudinibus mss., in quibus n. 30 haec habentur; « Quod vero restat post vigilias a fratribus, qui Psalterii et lectionum, seu cantus aliquid indigent, meditationi inserviatur, sicut praecipit Regula, usquequo aliquod indicium lucis appareat; » ex Statutis Lanfranci, quae decernunt (Cap. 1), ut post nocturnos « infantes cum luminaribus in capitulo diligenter a magistris custodiantur, canentes quod necessarium erit; »", + "candidate_score": 0.67122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_13_15", + "bdc_text": "Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2623", + "psc_text": "Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi docendi et praedicandi, uti ipse testatur in quodam sermone his verbis (Serm. 10, in psal. XC): « Quod aliquoties vobis loquimur praeter consuetudinem ordinis nostri, non nostra id agimus praesumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque", + "candidate_score": 0.671155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1065", + "psc_text": "propter silentii nocturni religionem, quam ea ratione non violare impossibile fuisset, nisi cum Bernardo Cassinensi intelligamus de psalmorum silenti sibimet decantatione: licet eam fuisse communem et pene generalem ordinis nostri per X, XI et XII saeculum consuetudinem pro comperto habeatur. Quarto, dico S. Benedictum hoc loco duo attigisse, lectiones et psalmos: multum autem in eam propendeo sententiam, quae tenet S. Patrem praescripsisse ut rudiores cantandas sive recitandas publice lectiones privatim praeviderent, et Psalterium ipsum memoriter discerent 251, maxime cum nondum inventa arte typographica, mss. codices multis referti mendis in infinitos errores inter legendum juniores et imperitos inducerent, morisque fuerit apud veteres monachos Psalterium memoriter discere: nam meditari apud antiquos saepe sumitur pro simplici lectione, ut in secunda Regula SS. Patrum cap. 5, sive pro studio; unde antiqua versio Gallica ms. Conchensis monasterii hunc Regulae textum ita vertit: Le temps qui reste après vigile soit occupé à dire Psautier ou à", + "candidate_score": 0.670686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_13_15", + "bdc_text": "Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2284", + "psc_text": "in Regula scyphi nomine expressit (Cap. 2): Si ad potum vini coactus fueris, ne bibas plus quam tres scyphos mediocres. Verum ad id demonstrandum nihil efficacius proferri potest quam citata ab ipso dissertatore Regula sancti Fructuosi (Cap. 5), quae cum in dies mediam fratribus heminam indulgeat, vult tamen ut in praecipuis solemnitatibus tria pulmenta, et totidem potiones praebeantur. Nam si calix, poculum et potio, ex constanti veterum traditione tam profana quam monastica, idem sonant cum cyatho, sanctus Fructuosus nihil amplius in diebus solemnibus quam in privatis indulsisset: nam cum mediam quotidie heminam, quae sex cyathis constat, concesserit, tres consequenter cyathos, ac proinde tres potiones privatis perinde ac solemnibus concessisse fatendum erit. Adde quod si tres cyathi stricte sumpti, sufficiant homini sobrio ad unam refectionem, huncque numerum transgredi sobrietatis sit metas excedere, procul dubio S. P. Benedictus omnium justorum spiritu plenus, regulam scribens discretione praecipuam, temperantiae leges ignorasse dicendus erit, ut", + "candidate_score": 0.666951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658", + "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «", + "candidate_score": 0.6664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2654", + "psc_text": "quid sustinuerim difficultatis, quoties desperaverim, quoties cessaverim, et contentione discendi rursus incoeperim; testis est conscientia tam mea qui passus sum, quam eorum qui mecum duxerunt vitam; et gratias ago Domino, quod de amaro semine litterarum dulces fructus carpo. » Longum hic foret per omnes insignes illos doctissimosque monachos excurrere, quorum consuetudine usus est ipse S. Hieronymus; aliosve percelebres viros, quorum doctrina saeculo quarto, in omni scientiarum genere floruit solitudo, uberesque fructus in commune Ecclesiae catholicae bonum protulit. In sequenti saeculo V excultas etiam fuisse in laura S. Euthymii litteras (Vita S. Euthym., Anal. Graec. tom. I), patet non solum ex magno discipulorum ejus numero qui ad episcopales infulas assumpti sunt, sed maxime ex celeberrimo Gabrielio, qui ab adolescentia ejus magisterio traditus, « litteris adeo deditus erat, ut etiam Latina, Graeca et Syra lingua recte loqui et scribere didicerit, » ut tradit Cyrillus Scythopolitanus auctor coaevus. Eodem quoque saeculo V viguisse", + "candidate_score": 0.665817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2701", + "psc_text": "Nam primo litteras longe ante saeculum octavum in monasteriis floruisse supra luce clarius demonstratum est. Secundo, nec verum est, quod lapsum observantiae ex studiis litterarum provenisse docent; qui si legissent historias, non studiis, hujusce rei causam attribuissent, sed bellis civilibus et incursionibus Normannorum, qui spoliatis incensisque monasteriis, monachos omnes sparsim effugarunt, ut vix ullum exstiterit in universo Francorum regno coenobium, quod eorum potuerit evadere furorem. Veram et unicam hancce causam agnovit Adso Dervensis abbas, qui saeculo X libellum de miraculis et translatione S. Basoli describebat, ubi aperte docet quod in S. Basoli coenobio « partim propter incursus barbaricos, partim vero propter frequentes et perpetes in regno principum discordias, omnis antiquorum Patrum deperit instituta traditio (Cap. 1 saec. IV Bened.). » Additque: « Tunc etiam et alia monasteria sunt suo honore privata, nudatae rebus ecclesiae, et plurimae subversae. » Nec magis eis favet quem citant truncatus concilii Vernensis canon; quem, ut", + "candidate_score": 0.658646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_13_15", + "bdc_text": "Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2282", + "psc_text": "postulet, vinum bibat. Et sic cum sex in nostra hemina habeamus cyathos vini, tres ad prandium, inquit, et totidem ad coenam, si tantumdem aquae vino admisceamus, duodecim liquoris uncias ad quamlibet refectionem propinamus, ut scilicet quatuor ad singulos haustus absorbeantur, quod satis superque sufficere debet homini sobrio ad quotidianum potum. Praetereo hic silentio quod duas pondo uncias cyatho tribuat dissertator, cum tamen ex constanti veterum scriptorum auctoritate non constet nisi decem drachmis, id est una uncia cum quarta parte unciae (uncia enim drachmas octo continet), aut ad summum duabus unciis mensuralibus, quae ponderalibus aliquanto leviores sunt. At quod ait, sufficere homini sobrio uncias potus duodecim ad refectionem perfectam, an discretionis legibus quadret, aliis judicandum relinquo. Et quidem id sufficere puerulo aliquando posset, imo quibusdam abstinentiae gratia a Deo donatis; sed universam congregationem his legibus 545 constringere nullae discretionis ac prudentiae leges permittunt. Neque vero existimandum antiquos illos auctores, qui ternum", + "candidate_score": 0.655096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_1_3", + "bdc_text": "Ebrius illeUnbekannt. , qui huc venerat explorandi gratia , num laepra sit infectus , insalutato me discessit ; unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2660", + "psc_text": "n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt. Venio ad saeculum VI, quo Benedictinus ordo, in quo thesauros sapientiae et scientiae hactenus reconditos crederes, ortum simul et incrementum accepit. Qualis fuerit primorum S. Benedicti discipulorum oraxis, aliqua ex parte discere possumus ex his quae scribit Cassiodorus ad Vivarienses suos monachos, qui a Cassino haud procul dissiti, Benedictinis haud dubium parebant institutis. His imprimis commendat sacrae Scripturae studium, historiae ecclesiasticae lectionem, SS. Patrum, maxime Hilarii, Cypriani, Ambrosii. Hieronymi et Augustini scripta; tum hortatur eos ad Dionysii Exigui monachi canones ecclesiasticos assidue legendos. « ne videamini, inquit, tam salutares ecclesiasticas 636 regulas culpabiliter ignorare. » Et paulo post addit (Divin.", + "candidate_score": 0.654757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_13_15", + "bdc_text": "Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.653461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658", + "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «", + "candidate_score": 0.65278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3646", + "psc_text": "in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem est conversum apud nos, quod quolibet die unum Regulae capitulum legatur. Imo debet diligenter exponi ad ignorantiam crassam tollendam omnino. Novitii vero totiens debent ruminare legendo, ut totam ex integro sicut psalterium mente perfecte sciant. » Sed et Boherius: « Apud nos, inquit, in capitulo consuevit legi quotidie, et qualibet die infra capitulum istius Regulae, exceptis diebus XII lectionum, et vigiliis festivitatum, quibus pronuntiatur evangelium homiliae, ut in vigilia Paschae, Pentecostes, et similibus. Dividuntur tamen ad instar psalmorum prolixiorum, prooemium hujus Regulae, cap. 2, 43, 48, 63, 64, 65. Constitutiones vero papales bis in anno legi debent, et semel in", + "candidate_score": 0.652049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_13_15", + "bdc_text": "Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2252", + "psc_text": "in diem uteretur. Ad hoc argumentum quid respondere posset dissertator plane non video; unde et illud in suis responsionibus tanquam nimis incommodum silentio praetermisit. Idem tamen demonstrari posse videtur ex Regula sancti Fructuosi capite 5, quae sextarium inter quatuor fratres dividi jubet, hoc est unicuique mediam heminam tribuit. Nam si adeo parva fuisset heminae mensura, satius omnino fuisset vinum prorsus auferre monachis, quam tantillum per diem concedere. Postea heminae capacitatem amplius discutiens rem factis demonstrandam esse asserit; atque imprimis exemplum ex Regula Magistri (Cap. 27) petitum profert, ex qua tres in hemina calices comprehendi demonstrat. Haec Regula Magistri non suam singulis fratribus heminam sive vas vinarium assignat, sed ex eodem vase omnibus misceri praecipit, primo quidem aestivo tempore singulis singulos meros, id est meri calices, deinde caldos omnibus quaternos extra illum merum; et, cum ad sextam reficitur, ternas sera potiones. Hieme vero ad refectionem sive sextae, sive nonae caldos duntaxat", + "candidate_score": 0.649604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24_26", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1334", + "psc_text": "mater est, quae et idipsum lumen portat in mente, quod illa dudum gestavit in ventre, advesperascente jam die digna Deum laude magnificat, et de collatis beneficiis gratias agens, spiritus ejus in Deo salutari suo gratulabunda exsultat. » Completorium autem. ] Ita ultimam diei horam canonicam S. Benedictus appellat, qua cuncta diei complemus officia. Ita etiam S. Isidorus in Regul. c. 7. Sed in lib. I de offic. eccles., cap. 21, completas vocat, nonnulli Patres completam. S. Columbanus Regul. c. 7, initium noctis; Fructuosus Bracar. episc., primam noctis horam, forte quia dicebatur in crepusculo vespertino, ut videre est apud Eddium (Saec. IV, part. 1) in Vita S. Wilfridi, c. 64, sive instante noctis articulo, ut in Hist. translat. S. Genulfi (Saec. IV, part. 2), n. 25. Et haec forsitan erit hora quam S. Basilius petitionem appellat. Trium psalmorum dictione terminetur. ] Apposite ad hunc locum S. Ambrosius (Lib. V in Hexam.,", + "candidate_score": 0.64914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2685", + "psc_text": "Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo XII ineunte antiquum priscorum monachorum fervorem renovarunt Cistercienses, qui in ipsis ordinis sui cunabulis studiis litterarum operam dare coeperunt; vivente certe S. Bernardo, ut patet ex libro Institutorum capituli generalis Cisterciensis, qui liber complectitur varias definitiones ab initio ordinis in capitulis generalibus editas usque ad annum 1134, quo ipsa prodiit in lucem, hoc est annis circiter viginti ante S. Bernardi obitum. In eo siquidem exstat integrum caput de pueris litteras discentibus (Cap. 76) , quo praescribitur ut « nullus puerorum doceatur litteras intra monasterium, vel in locis monasterii, nisi sit monachus, vel receptus in probatione novitius; quibus tempore lectionis discere", + "candidate_score": 0.648748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1061", + "psc_text": "primas, advenit magister novitiorum, qui lectiones eorum recipit, et videt quantum singuli memoriae tradiderint. Ecce ad litteram praxi mandatur Regulae textus. » Menardus etiam meditationem hic exponit pro studio psalterii et lectionum, « ut discant rudiores recte legere, et pronuntiare lectiones, et psalterium, atque etiam interpretari, imo et ipsum psalterium memoriae mandent si possint, » quod confirmat ex Vita S. Gosvini 250 abbatis Aquiscinctensis, qui instituit ut post vigilias pueri ad lucernam psalmos, et lectiones, et similia ediscerent, et ex Concordia Dunstani cap. 2. Possetque insuper stabiliri ex antiquis Germaniae Consuetudinibus mss., in quibus n. 30 haec habentur; « Quod vero restat post vigilias a fratribus, qui Psalterii et lectionum, seu cantus aliquid indigent, meditationi inserviatur, sicut praecipit Regula, usquequo aliquod indicium lucis appareat; » ex Statutis Lanfranci, quae decernunt (Cap. 1), ut post nocturnos « infantes cum luminaribus in capitulo diligenter a magistris custodiantur, canentes quod necessarium erit; »", + "candidate_score": 0.648608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_3_5", + "bdc_text": "eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation im Land Appenzell. 1565 verfasste er eine Chronik der Appenzeller Reformation .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2580", + "psc_text": "fruges colligendas per se occupentur. ] Etiam omissa lectione, ut praescribit supra citatus canon 17 concilii Aquisgranensis, et antea Regula secunda et tertia SS. Patrum cap. 5, et Regula S. Macarii cap. 10, atque ut S. Maurum fecisse docet Faustus (In ejus Vita num. 15), scribens eum cum fratribus ad fruges colligendas longiuscule a monasterio fuisse egressum, et ad sextam refectionis horam cum iisdem fratribus rediisse; cum tamen ex Regula a quarta ad sextam legere debuissent. Vide Regulam S. Donati ad virgines, c. 20. Quia tunc vere monachi sunt, si labore manuum suarum vivunt. ] Quod sic capiendum non est, quasi veri non essent monachi, qui ruralibus operibus omissis, et alias habentes unde religiose vivant, lectioni et orationi vacant. Sed hoc ad eorum consolationem dixit, quos paupertas ad victum sibi comparandum manuum labore cogit, ut loquitur Hildemarus. Sive etiam, ut aiunt Bernardus Cassinensis et Boherius, « quia multum accedit ad", + "candidate_score": 0.648521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_1_3", + "bdc_text": "Ebrius illeUnbekannt. , qui huc venerat explorandi gratia , num laepra sit infectus , insalutato me discessit ; unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2667", + "psc_text": "viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo VI in claustro litteras edoctus, sacerdos ordinatur (Bolland, 11 Martii); tum ex Vita S. Columbani num. 9, qui Silenis abbatis disciplinae se subjiciens (Saec. II Ben.), « omnium divinarum Scripturarum studiis eum imbuit; » tum ex Vita S. Galli abbatis cap. 1, qui in Bencorensi monasterio (Saec. II Ben.), « superna gratia se praeveniente, tanto studio divinas epotavit Scripturas, ut de thesauro suo nova proferre posset et vetera; grammaticae etiam regulas, metrorumque subtilitates capaci consequeretur ingenio, » ut scribit Walfridus. Quam vero in Hiberniae monasteriis S. Columbanus deprehenderat disciplinam, eamdem secum in Gallias transtulit, maxime autem in Luxoviense coenobium (Saec.", + "candidate_score": 0.646501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24_26", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1287", + "psc_text": "surgebat ad confitendum Deo: quod tamen S. Pater non sic proponit quasi nos vellet media nocte surgere, quibus modice amplius de media nocte permittit; sed tantum ut ostenderet monachos nocte surgere debere, ut exponunt Hildemarus et Bernardus Cassinensis. Vid. l. I de Antiq. monach. Ritibus, cap. 1. Ergo his temporibus referamus laudes Creatori nostro. ] Non solum ore, sed etiam corde, imo corde amplius: nam, ut ait Hildemarus, « Ille laudes Deo refert qui hoc quod ore dicit, corde cogitat. Et propterea vigilanter S. Benedictus subjunxit, cum dicit his temporibus referamus laudes, et statim adjecit Creatori nostro, ac si diceret: Ita laudes referamus, ut Creator noster cognoscatur: nam sunt multi qui videntur laudes referre, sed non referunt Deo; quia hoc quod ore dicunt, corde non intendunt. » Super judicia justitiae suae.] Super, id est propter, infit Hildemarus; his enim verbis quare Deo referre laudes debeamus tam in die quam in", + "candidate_score": 0.645863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_13_15", + "bdc_text": "Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2281", + "psc_text": "media dividatur, tres ad prandium cyathos, totidemque ad coenam habebimus. Nam tres illi calices, ex constanti omnium veterum traditione tam profana quam monastica, aliud nihil erant quam tres cyathi; quod patet ex Plinio (Plin. lib. XXVIII, cap. 62), istud probante auctoritate Democriti, quem librum composuisse ait, ut ostenderet quartum in refectione cyathum non esse sorbendum; ex S. Augustino qui sobrium hominem cum Manichaeorum affectata sobrietate conferens (Lib. II de Morib. Manich., c. 13), hunc describit tres cyathos vini sustentandae valetudinis gratia sorbentem; et ex oratione tertia abbatis Isaiae, qua fratri adolescentiori permittit, ut ad ternum usque cyathum, si valetudinis ratio postulet, vinum bibat. Et sic cum sex in nostra hemina habeamus cyathos vini, tres ad prandium, inquit, et totidem ad coenam, si tantumdem aquae vino admisceamus, duodecim liquoris uncias ad quamlibet refectionem propinamus, ut scilicet quatuor ad singulos haustus absorbeantur, quod satis superque sufficere debet homini sobrio ad quotidianum potum.", + "candidate_score": 0.645296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_1_3", + "bdc_text": "Ebrius illeUnbekannt. , qui huc venerat explorandi gratia , num laepra sit infectus , insalutato me discessit ; unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.643409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24_26", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1272", + "psc_text": "id est matutinis prima, tertia, sexta, nona, vespera, completorio, et nocte surgamus ad confitendum ei. COMMENTARIUS. Agit praesertim hoc capitulo S. P. Benedictus de canonicarum horarum numero, de quibus priusquam Regulae textum expendamus, nonnulla praemittenda sunt. Certe mos semper in Ecclesia viguit, certis statisque horis Deo quotidie laudes persolvendi, licet diversas diversa tempora aut loca habuerint consuetudines. Nam bis tantum in 302 die conveniebant Aegyptii monachi, pro nocturnis scilicet vigiliis et pro vesperis ex Cassiani lib. II, c. 2, reliquum diei tempus in cella manibus operando transmittentes, nec tamen psalmodiam intermittentes. Idem in monasterio S. Juliani cognomento Sabae vigebat institutum ex Theodoreti Philotheo cap. 2. In monasterio etiam S. Publii Zeugmatensis die incipiente cantabant matutinos, eodemque desinente vespertinos. Tabennenses monachi tres quotidie persolvebant horas canonicas, vigilias nocturnas, nonam, et vesperas, ut docet Palladius in Lausiaca c. 38. Totidem sabbato et dominica celebrabant Aegyptii monachi, in quibus praeter nocturnas vigilias et", + "candidate_score": 0.641391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_25_27", + "bdc_text": "IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1272", + "psc_text": "id est matutinis prima, tertia, sexta, nona, vespera, completorio, et nocte surgamus ad confitendum ei. COMMENTARIUS. Agit praesertim hoc capitulo S. P. Benedictus de canonicarum horarum numero, de quibus priusquam Regulae textum expendamus, nonnulla praemittenda sunt. Certe mos semper in Ecclesia viguit, certis statisque horis Deo quotidie laudes persolvendi, licet diversas diversa tempora aut loca habuerint consuetudines. Nam bis tantum in 302 die conveniebant Aegyptii monachi, pro nocturnis scilicet vigiliis et pro vesperis ex Cassiani lib. II, c. 2, reliquum diei tempus in cella manibus operando transmittentes, nec tamen psalmodiam intermittentes. Idem in monasterio S. Juliani cognomento Sabae vigebat institutum ex Theodoreti Philotheo cap. 2. In monasterio etiam S. Publii Zeugmatensis die incipiente cantabant matutinos, eodemque desinente vespertinos. Tabennenses monachi tres quotidie persolvebant horas canonicas, vigilias nocturnas, nonam, et vesperas, ut docet Palladius in Lausiaca c. 38. Totidem sabbato et dominica celebrabant Aegyptii monachi, in quibus praeter nocturnas vigilias et", + "candidate_score": 0.640523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_25_27", + "bdc_text": "IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1334", + "psc_text": "mater est, quae et idipsum lumen portat in mente, quod illa dudum gestavit in ventre, advesperascente jam die digna Deum laude magnificat, et de collatis beneficiis gratias agens, spiritus ejus in Deo salutari suo gratulabunda exsultat. » Completorium autem. ] Ita ultimam diei horam canonicam S. Benedictus appellat, qua cuncta diei complemus officia. Ita etiam S. Isidorus in Regul. c. 7. Sed in lib. I de offic. eccles., cap. 21, completas vocat, nonnulli Patres completam. S. Columbanus Regul. c. 7, initium noctis; Fructuosus Bracar. episc., primam noctis horam, forte quia dicebatur in crepusculo vespertino, ut videre est apud Eddium (Saec. IV, part. 1) in Vita S. Wilfridi, c. 64, sive instante noctis articulo, ut in Hist. translat. S. Genulfi (Saec. IV, part. 2), n. 25. Et haec forsitan erit hora quam S. Basilius petitionem appellat. Trium psalmorum dictione terminetur. ] Apposite ad hunc locum S. Ambrosius (Lib. V in Hexam.,", + "candidate_score": 0.639803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1272", + "psc_text": "id est matutinis prima, tertia, sexta, nona, vespera, completorio, et nocte surgamus ad confitendum ei. COMMENTARIUS. Agit praesertim hoc capitulo S. P. Benedictus de canonicarum horarum numero, de quibus priusquam Regulae textum expendamus, nonnulla praemittenda sunt. Certe mos semper in Ecclesia viguit, certis statisque horis Deo quotidie laudes persolvendi, licet diversas diversa tempora aut loca habuerint consuetudines. Nam bis tantum in 302 die conveniebant Aegyptii monachi, pro nocturnis scilicet vigiliis et pro vesperis ex Cassiani lib. II, c. 2, reliquum diei tempus in cella manibus operando transmittentes, nec tamen psalmodiam intermittentes. Idem in monasterio S. Juliani cognomento Sabae vigebat institutum ex Theodoreti Philotheo cap. 2. In monasterio etiam S. Publii Zeugmatensis die incipiente cantabant matutinos, eodemque desinente vespertinos. Tabennenses monachi tres quotidie persolvebant horas canonicas, vigilias nocturnas, nonam, et vesperas, ut docet Palladius in Lausiaca c. 38. Totidem sabbato et dominica celebrabant Aegyptii monachi, in quibus praeter nocturnas vigilias et", + "candidate_score": 0.636151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24_26", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1404", + "psc_text": "qua possis diutius orare, sive non . . . . Iterum sunt alii, qui istud signum, ad quod praecipit Regula esse surgendum, intelligunt istud signum esse ultimum, quod tangitur ad vigilias, ad matutinum, ad primam, ad tertiam, sextam, nonam, vesperum atque completorium; quatenus, cum tactum fuerit, paratus sit monachus stans in choro ad respondendum dicto Deus, in adjutorium meum intende, Domine ad adjuvandum me festina. » Moris quippe fuit in ordine nostro, ut inter divini officii signa fratres orando circuirent altaria, quod ad vigilias nocturnas maxime praestabant, uti ostendimus in l. I de Antiq. mon. Ritibus, c. 1, ac de illa oratione sanctae Regulae textum illi capiebant. Eo etiam sensu Bernardus Cass. et Richardus de S. Angelo intellexisse videntur, uti et S. Hildegardis, quae hunc in locum sic scribit: « Quoniam ante singulas horas canonicas orationem dici admonebat, quia cum in sequentibus jubeat quod hospiti pacis osculum non prius offeratur", + "candidate_score": 0.635857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1334", + "psc_text": "mater est, quae et idipsum lumen portat in mente, quod illa dudum gestavit in ventre, advesperascente jam die digna Deum laude magnificat, et de collatis beneficiis gratias agens, spiritus ejus in Deo salutari suo gratulabunda exsultat. » Completorium autem. ] Ita ultimam diei horam canonicam S. Benedictus appellat, qua cuncta diei complemus officia. Ita etiam S. Isidorus in Regul. c. 7. Sed in lib. I de offic. eccles., cap. 21, completas vocat, nonnulli Patres completam. S. Columbanus Regul. c. 7, initium noctis; Fructuosus Bracar. episc., primam noctis horam, forte quia dicebatur in crepusculo vespertino, ut videre est apud Eddium (Saec. IV, part. 1) in Vita S. Wilfridi, c. 64, sive instante noctis articulo, ut in Hist. translat. S. Genulfi (Saec. IV, part. 2), n. 25. Et haec forsitan erit hora quam S. Basilius petitionem appellat. Trium psalmorum dictione terminetur. ] Apposite ad hunc locum S. Ambrosius (Lib. V in Hexam.,", + "candidate_score": 0.63267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_25_27", + "bdc_text": "IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2579", + "psc_text": "Petrus Boherius, et Joannes de Turrecremata. Et sic horam integram cum dimidia, hoc est septimam totam et mediam octavam somno impendebant. Regulae Tarnatensis, S. Isidori et S. Fructuosi tres quieti meridianae horas concedunt. Cassinenses a Pascha (Declarat. Cassin., cap. 48), sive a festo S. Benedicti ad medium Aprilem una hora, a medio Aprili ad medium Augustum duabus horis, inde ad idus Septembris una hora dormiunt et silent. Ad silentium quod spectat, scribit Hildemarus quod incipi debet ad tertiam, quamvis id Regula non dicat; sed loquitur haud dubium secundum usum sui monasterii. Si autem necessitas loci vel paupertas exegerit, ut ad fruges colligendas per se occupentur. ] Etiam omissa lectione, ut praescribit supra citatus canon 17 concilii Aquisgranensis, et antea Regula secunda et tertia SS. Patrum cap. 5, et Regula S. Macarii cap. 10, atque ut S. Maurum fecisse docet Faustus (In ejus Vita num. 15), scribens eum cum fratribus ad", + "candidate_score": 0.630839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1272", + "psc_text": "id est matutinis prima, tertia, sexta, nona, vespera, completorio, et nocte surgamus ad confitendum ei. COMMENTARIUS. Agit praesertim hoc capitulo S. P. Benedictus de canonicarum horarum numero, de quibus priusquam Regulae textum expendamus, nonnulla praemittenda sunt. Certe mos semper in Ecclesia viguit, certis statisque horis Deo quotidie laudes persolvendi, licet diversas diversa tempora aut loca habuerint consuetudines. Nam bis tantum in 302 die conveniebant Aegyptii monachi, pro nocturnis scilicet vigiliis et pro vesperis ex Cassiani lib. II, c. 2, reliquum diei tempus in cella manibus operando transmittentes, nec tamen psalmodiam intermittentes. Idem in monasterio S. Juliani cognomento Sabae vigebat institutum ex Theodoreti Philotheo cap. 2. In monasterio etiam S. Publii Zeugmatensis die incipiente cantabant matutinos, eodemque desinente vespertinos. Tabennenses monachi tres quotidie persolvebant horas canonicas, vigilias nocturnas, nonam, et vesperas, ut docet Palladius in Lausiaca c. 38. Totidem sabbato et dominica celebrabant Aegyptii monachi, in quibus praeter nocturnas vigilias et", + "candidate_score": 0.629938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_25_27", + "bdc_text": "IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1275", + "psc_text": "Laetam de Institutione filiae: « Assuescat exemplo ad orationes et psalmos nocte consurgere, mane hymnos canere, tertia, sexta, nona hora, stare in acie quasi bellatricem Christi, accensaque lucerna reddere sacrificium vespertinum. » Denique Regula Cujusdam ad Monachos decernit (Cap. 30), ut « tribus conventibus diei, totidemque noctis tempore in ecclesia » conveniatur. S. Aurelianus ad Regulae calcem scripsit ordinem psalmodiae a suis monachis servandum, in quo septem notat horas canonicas, mentionemque facit tertiae, sextae, nonae, lucernarii, duodecimae, nocturnorum et matutinorum. Eumdem numerum horarum, licet diversis temporibus persolvendarum, in suo monasterio observatum fuisse docet Cassianus (Lib. III cap. 3, 4 et 5); celebrabant enim nocturnas vigilias, matutinos, qui ad auroram dicebantur; alios matutinos, qui nostrae primae respondebant, quosque suo tempore institutos fuisse testatur, tertiam, sextam, nonam, et vesperas. Similem etiam numerum in monachis sui temporis agnovit Cassiodorus, cum scribens in psalmum CXVIII, exponensque illum versiculum: Septies in die laudem dixi tibi,", + "candidate_score": 0.629243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_25_27", + "bdc_text": "IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1287", + "psc_text": "surgebat ad confitendum Deo: quod tamen S. Pater non sic proponit quasi nos vellet media nocte surgere, quibus modice amplius de media nocte permittit; sed tantum ut ostenderet monachos nocte surgere debere, ut exponunt Hildemarus et Bernardus Cassinensis. Vid. l. I de Antiq. monach. Ritibus, cap. 1. Ergo his temporibus referamus laudes Creatori nostro. ] Non solum ore, sed etiam corde, imo corde amplius: nam, ut ait Hildemarus, « Ille laudes Deo refert qui hoc quod ore dicit, corde cogitat. Et propterea vigilanter S. Benedictus subjunxit, cum dicit his temporibus referamus laudes, et statim adjecit Creatori nostro, ac si diceret: Ita laudes referamus, ut Creator noster cognoscatur: nam sunt multi qui videntur laudes referre, sed non referunt Deo; quia hoc quod ore dicunt, corde non intendunt. » Super judicia justitiae suae.] Super, id est propter, infit Hildemarus; his enim verbis quare Deo referre laudes debeamus tam in die quam in", + "candidate_score": 0.628738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_25_27", + "bdc_text": "IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus . Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1404", + "psc_text": "qua possis diutius orare, sive non . . . . Iterum sunt alii, qui istud signum, ad quod praecipit Regula esse surgendum, intelligunt istud signum esse ultimum, quod tangitur ad vigilias, ad matutinum, ad primam, ad tertiam, sextam, nonam, vesperum atque completorium; quatenus, cum tactum fuerit, paratus sit monachus stans in choro ad respondendum dicto Deus, in adjutorium meum intende, Domine ad adjuvandum me festina. » Moris quippe fuit in ordine nostro, ut inter divini officii signa fratres orando circuirent altaria, quod ad vigilias nocturnas maxime praestabant, uti ostendimus in l. I de Antiq. mon. Ritibus, c. 1, ac de illa oratione sanctae Regulae textum illi capiebant. Eo etiam sensu Bernardus Cass. et Richardus de S. Angelo intellexisse videntur, uti et S. Hildegardis, quae hunc in locum sic scribit: « Quoniam ante singulas horas canonicas orationem dici admonebat, quia cum in sequentibus jubeat quod hospiti pacis osculum non prius offeratur", + "candidate_score": 0.627333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1334", + "psc_text": "mater est, quae et idipsum lumen portat in mente, quod illa dudum gestavit in ventre, advesperascente jam die digna Deum laude magnificat, et de collatis beneficiis gratias agens, spiritus ejus in Deo salutari suo gratulabunda exsultat. » Completorium autem. ] Ita ultimam diei horam canonicam S. Benedictus appellat, qua cuncta diei complemus officia. Ita etiam S. Isidorus in Regul. c. 7. Sed in lib. I de offic. eccles., cap. 21, completas vocat, nonnulli Patres completam. S. Columbanus Regul. c. 7, initium noctis; Fructuosus Bracar. episc., primam noctis horam, forte quia dicebatur in crepusculo vespertino, ut videre est apud Eddium (Saec. IV, part. 1) in Vita S. Wilfridi, c. 64, sive instante noctis articulo, ut in Hist. translat. S. Genulfi (Saec. IV, part. 2), n. 25. Et haec forsitan erit hora quam S. Basilius petitionem appellat. Trium psalmorum dictione terminetur. ] Apposite ad hunc locum S. Ambrosius (Lib. V in Hexam.,", + "candidate_score": 0.626305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2238", + "psc_text": "sic. Et ideo cum aliqua scrupulositate a nobis mensura victus aliorum constituitur. Tamen infirmorum contuentes imbecillitatem, credimus heminam 534 vim per singulos sufficere per diem. Quibus autem donat Deus tolerantiam abstinentiae, propriam se habituros mercedem sciant. Quod si, aut loci necessitas, vel labor, aut ardor aestatis amplius poposcerit, in arbitrio prioris consistat, considerans in omnibus, ne subrepat satietas aut ebrietas: licet legamus, vinum omnino monachorum non esse. Sed quia nostris temporibus id monachis persuaderi non potest, saltem vel hoc consentiamus, ut non usque ad satietatem bibamus, sed parcius: quia vinum apostatare facit etiam sapientes. Ubi autem loci necessitas exposcit, ut nec supra scripta mensura inveniri possit, sed multo minus, aut ex toto nihil; benedicant Deum qui ibi habitant, et non murmurent. Hoc ante omnia admonentes ut absque murmurationibus sint. COMMENTARIUS. Unusquisque proprium habet donum ex Deo: alius sic, alius vero sic. ] Ex hoc Apostoli effato regulam victus aliorum S.", + "candidate_score": 0.622999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1275", + "psc_text": "Laetam de Institutione filiae: « Assuescat exemplo ad orationes et psalmos nocte consurgere, mane hymnos canere, tertia, sexta, nona hora, stare in acie quasi bellatricem Christi, accensaque lucerna reddere sacrificium vespertinum. » Denique Regula Cujusdam ad Monachos decernit (Cap. 30), ut « tribus conventibus diei, totidemque noctis tempore in ecclesia » conveniatur. S. Aurelianus ad Regulae calcem scripsit ordinem psalmodiae a suis monachis servandum, in quo septem notat horas canonicas, mentionemque facit tertiae, sextae, nonae, lucernarii, duodecimae, nocturnorum et matutinorum. Eumdem numerum horarum, licet diversis temporibus persolvendarum, in suo monasterio observatum fuisse docet Cassianus (Lib. III cap. 3, 4 et 5); celebrabant enim nocturnas vigilias, matutinos, qui ad auroram dicebantur; alios matutinos, qui nostrae primae respondebant, quosque suo tempore institutos fuisse testatur, tertiam, sextam, nonam, et vesperas. Similem etiam numerum in monachis sui temporis agnovit Cassiodorus, cum scribens in psalmum CXVIII, exponensque illum versiculum: Septies in die laudem dixi tibi,", + "candidate_score": 0.621633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2603", + "psc_text": "non se fabulis occupent, propter illud Apostoli: Cum silentio operantes. » Regula Cujusdam item ad virgines (Cap. 12): « Operatio manuum ab hora secunda sumat exordium, ut in horam nonam finem accipiat. Ab hora vero nona lectio usitetur; et si aliquando proprium aliquod opus faciendum aut vestimenti consuendi, vel lavandi, aut quodlibet aliud opus per abbatissae vel praepositae commeatum faciet, etc. » Regula B. Aelredi abbatis ad virgines (Cap. 14) a calendis Novembris ad Quadragesimam post nocturnas vigilias ad auroram usque praescribit lectionem, orationem, aut opus aliquod manuum; albescente aurora matutinas laudes cum hymnis horae primae persolvi, et sic cum alternatione lectionum, orationum et psalmorum, tertiam exspectari: « Qua dicta, inquit, in opere manuum usque ad horam nonam occupentur. » A Pascha autem ad praedictas calendas (Cap. 15), « dicta prima, sacrificium diurni operis inchoet usque ad horam tertiam. In lectione et oratione usque ad sextam spiritum occupet. Post sextam,", + "candidate_score": 0.618796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1276", + "psc_text": "5); celebrabant enim nocturnas vigilias, matutinos, qui ad auroram dicebantur; alios matutinos, qui nostrae primae respondebant, quosque suo tempore institutos fuisse testatur, tertiam, sextam, nonam, et vesperas. Similem etiam numerum in monachis sui temporis agnovit Cassiodorus, cum scribens in psalmum CXVIII, exponensque illum versiculum: Septies in die laudem dixi tibi, sic loquitur: « Si ad litteram hunc numerum velimus advertere, septem illas significat vices quibus se monachorum devotio consolatur, id est, matutinas, tertiam, sextam, nonam, lucernarium, completorios, nocturnos. » 303 Similes horas instituit Regula S. Isidori, cap. 7. Denique S. Basilius septem etiam horas recenset in serm. 1 de Institutione monachorum, ubi sic discurrit: « Is maxime horarum modus tenendus est, qui a sanctis viris ad orationem descriptus est. Etenim eximius ille David ait: Media nocte surgebam ad confitendum tibi super judicia justitiae tuae; quem sane quoque Paulus et Silas secuti reperiuntur, qui, in carcere positi, circiter mediam noctem Deum", + "candidate_score": 0.618409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1910", + "psc_text": "11 S. Benedictus appellat orationem seu collectam, quae nocturnas vigilias terminat: ita hic benedictionem vocat preces et orationes quae super hebdomadarios recitantur, quaeque ex Boherio proferri debent ab abbate, priore, vel hebdomadario: ex Udalrico. lib. II, cap. 35, Consuet. S. Germani a Pratis, Nicolao de Fractura, et Caerem. Bursfeldensium, a sacerdote hebdomadario. Qualis autem esset illa benedictio non liquet. Hildemarus hanc profert: Concede, quaesumus, omnipotens Deus, ut huic famulo tuo pro hujus hebdomadae expleto officio merces tribuatur aeterna. Per Christum. Aliam ex ms. codice S. Victoris affert Menardus, his verbis contentam: V\\ Mirifica misericordias tuas. R\\ Qui salvos facis sperantes in te a resistentibus dexterae tuae. V\\ Mitte ei, Domine, auxilium de Sancto. R\\ Et de Sion tuere eum. V\\ Salvum fac servum tuum, R\\ Deus meus, sperantem in te. Sequitur oratio: Deus, qui dixisti, Venite omnes qui laboratis et onerati estis; hunc famulum tuum ministrationum suarum praemio refice sempiterno.", + "candidate_score": 0.618384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1111", + "psc_text": "finiantur vigiliae nocturnae. COMMENTARIUS. Hiemis tempore praemisso in primis versu Deus, in adjutorium, etc.] Hic est versiculus ille a priscis monachis adeo celebratus, quem ad universa quae aggrediebantur opera usurpabant, cujus vim et efficaciam describit Cassianus collat. 10, cap. 10. Hunc S. P. Benedictus ad omnia divini cursus officia praemitti primus instituit; quem ritum ab eo acceptum pontificia auctoritate postea firmavit, atque ab universali Ecclesia recipi curavit S. Gregorius Magnus, ut docent Pamelius annot. 15 in Cypr. lib. de Orat. Dominica, et Polydorus 262 Virgil. lib. VI de Invent. rerum, c. 2, quanquam ritus hujus auctorem Damasum suasu S. Hieronymi faciat Navarrus de Orat. c, 3, n. 64. Sed epistola illa S. Hieronymi, unde id desumit, quae tom. I. Concil. habetur, ut commentitia et adulterina jure exploditur. Hunc versiculum, quem ad implorandum divinum auxilium adhibere solemus, merito S. Benedictus nocturnis vigiliis praemitti voluit, quia hoc potissimum tempore variis cacodaemonum infestationibus", + "candidate_score": 0.617795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1275", + "psc_text": "Laetam de Institutione filiae: « Assuescat exemplo ad orationes et psalmos nocte consurgere, mane hymnos canere, tertia, sexta, nona hora, stare in acie quasi bellatricem Christi, accensaque lucerna reddere sacrificium vespertinum. » Denique Regula Cujusdam ad Monachos decernit (Cap. 30), ut « tribus conventibus diei, totidemque noctis tempore in ecclesia » conveniatur. S. Aurelianus ad Regulae calcem scripsit ordinem psalmodiae a suis monachis servandum, in quo septem notat horas canonicas, mentionemque facit tertiae, sextae, nonae, lucernarii, duodecimae, nocturnorum et matutinorum. Eumdem numerum horarum, licet diversis temporibus persolvendarum, in suo monasterio observatum fuisse docet Cassianus (Lib. III cap. 3, 4 et 5); celebrabant enim nocturnas vigilias, matutinos, qui ad auroram dicebantur; alios matutinos, qui nostrae primae respondebant, quosque suo tempore institutos fuisse testatur, tertiam, sextam, nonam, et vesperas. Similem etiam numerum in monachis sui temporis agnovit Cassiodorus, cum scribens in psalmum CXVIII, exponensque illum versiculum: Septies in die laudem dixi tibi,", + "candidate_score": 0.617619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2579", + "psc_text": "Petrus Boherius, et Joannes de Turrecremata. Et sic horam integram cum dimidia, hoc est septimam totam et mediam octavam somno impendebant. Regulae Tarnatensis, S. Isidori et S. Fructuosi tres quieti meridianae horas concedunt. Cassinenses a Pascha (Declarat. Cassin., cap. 48), sive a festo S. Benedicti ad medium Aprilem una hora, a medio Aprili ad medium Augustum duabus horis, inde ad idus Septembris una hora dormiunt et silent. Ad silentium quod spectat, scribit Hildemarus quod incipi debet ad tertiam, quamvis id Regula non dicat; sed loquitur haud dubium secundum usum sui monasterii. Si autem necessitas loci vel paupertas exegerit, ut ad fruges colligendas per se occupentur. ] Etiam omissa lectione, ut praescribit supra citatus canon 17 concilii Aquisgranensis, et antea Regula secunda et tertia SS. Patrum cap. 5, et Regula S. Macarii cap. 10, atque ut S. Maurum fecisse docet Faustus (In ejus Vita num. 15), scribens eum cum fratribus ad", + "candidate_score": 0.616941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1217", + "psc_text": "appellabant veteres, a voce matuta, hoc est aurora, eo quod ea oriente inciperentur. Nunc vero matutinorum nomine intelligimus vigilias nocturnas, quas etiam ita appellatas olim fuisse probat Menardus noster ex conc. Turon. II, can. 18, et Mabillonius in lib. II de Antiqua Liturgia Gallicana. Atque ita Beda in Vita S. Cuthberti cap. 45 (Saec. II Bened.): « Omne, inquit, nocturnae sive matutinae psalmodiae tempus stando persolvit; » anonymus in Vita S. Austrebertae n. 15 (Saec. III, part. I): Quadam die matutinis expletis, cum sorores fessis corporibus post laborem se in lectis collocassent. » Dominico die in primis dicatur psalmus sexagesimus sextus. ] Nulla hic mentio versus Deus, in adjutorium, quem ideo juxta Regulam praetermittendum censent Menardus et Haeftenus lib. VII, tract. 7, disq. 2: moti praesertim hac loquendi ratione S. Benedicti, in primis. Crediderim tamen cum Boherio esse praemittendum; nam etsi de eo taceat S. Pater, cum tamen omnibus illud", + "candidate_score": 0.616677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1038", + "psc_text": "per quam scilicet universa, quae prius non sine formidine poenae aut laboris observabat, jam absque ullo labore incipiat custodire, qui enim amat aut non laborat, aut ipsum amat laborem, inquit S. Augustinus (De S. Viduitate). Et iterum: « Nullo modo sunt onerosi labores amantium; sed ipsi delectant, sicut venantium, aucupantium, piscantium. » Non jam timore gehennae. ] Quem expulit charitas. Sed amore Christi et consuetudine ipsa bona, et delectatione virtutum, ] quam intromittit ipsa charitas. Quae Dominus in operarium. ] Quem quaesivit in multitudine populi, ut in officina monasterii spiritalem artem instrumentis bonorum operum munitus exerceret; mundum a vitiis et peccatis, igne nimirum charitatis, ad cujus culmen pervenit; Spiritu sancto praeveniente et adjuvante; dignabitur demonstrare, et postmodum aeternam gloriam retribuere. Faxit Deus. CAPUT VIII. De Officiis divinis in noctibus. Hiemis tempore, id est a calendis Novembris usque ad Pascha, juxta considerationem rationis, octava hora noctis surgendum est; ut modice amplius", + "candidate_score": 0.615686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1111", + "psc_text": "finiantur vigiliae nocturnae. COMMENTARIUS. Hiemis tempore praemisso in primis versu Deus, in adjutorium, etc.] Hic est versiculus ille a priscis monachis adeo celebratus, quem ad universa quae aggrediebantur opera usurpabant, cujus vim et efficaciam describit Cassianus collat. 10, cap. 10. Hunc S. P. Benedictus ad omnia divini cursus officia praemitti primus instituit; quem ritum ab eo acceptum pontificia auctoritate postea firmavit, atque ab universali Ecclesia recipi curavit S. Gregorius Magnus, ut docent Pamelius annot. 15 in Cypr. lib. de Orat. Dominica, et Polydorus 262 Virgil. lib. VI de Invent. rerum, c. 2, quanquam ritus hujus auctorem Damasum suasu S. Hieronymi faciat Navarrus de Orat. c, 3, n. 64. Sed epistola illa S. Hieronymi, unde id desumit, quae tom. I. Concil. habetur, ut commentitia et adulterina jure exploditur. Hunc versiculum, quem ad implorandum divinum auxilium adhibere solemus, merito S. Benedictus nocturnis vigiliis praemitti voluit, quia hoc potissimum tempore variis cacodaemonum infestationibus", + "candidate_score": 0.61556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2603", + "psc_text": "non se fabulis occupent, propter illud Apostoli: Cum silentio operantes. » Regula Cujusdam item ad virgines (Cap. 12): « Operatio manuum ab hora secunda sumat exordium, ut in horam nonam finem accipiat. Ab hora vero nona lectio usitetur; et si aliquando proprium aliquod opus faciendum aut vestimenti consuendi, vel lavandi, aut quodlibet aliud opus per abbatissae vel praepositae commeatum faciet, etc. » Regula B. Aelredi abbatis ad virgines (Cap. 14) a calendis Novembris ad Quadragesimam post nocturnas vigilias ad auroram usque praescribit lectionem, orationem, aut opus aliquod manuum; albescente aurora matutinas laudes cum hymnis horae primae persolvi, et sic cum alternatione lectionum, orationum et psalmorum, tertiam exspectari: « Qua dicta, inquit, in opere manuum usque ad horam nonam occupentur. » A Pascha autem ad praedictas calendas (Cap. 15), « dicta prima, sacrificium diurni operis inchoet usque ad horam tertiam. In lectione et oratione usque ad sextam spiritum occupet. Post sextam,", + "candidate_score": 0.615468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1330", + "psc_text": "his verbis (De cons., dist. 5 c. Convenit, opusc. 10, cap. 4): « Vesperum non eumdem psalmorum modum apud diversos ordines habet: nam apud clericos quidem quinque psalmos amplectitur; apud monachos autem quatuor solis expletur. Neutrum tamen ratione vacare dignoscitur, si dignae discussionis indagine perquiratur. Nam de quinque vesperae psalmis haec eadem non absurde redditur ratio quae et superius absoluta de matutinis habetur. Nam quia humani generis judex nocte venturus sit ipso docente cognoscimus, sed qua noctis hora, videlicet utrum media nocte, an galli cantu, an mane veniat, quia ipso perhibente sicut fur venturus est, ignoramus; recte ergo sicut in matutinae, ita et in vespertinae laudis officio sponsum suum sancta electorum ecclesia praestolatur, quae per numerum est quinque prudentum virginum congrue designata; cui nimirum cum quinque psalmos bonis operibus ornata conjubilat, accensis quasi totidem lampadibus in ejus occursum laetabunda festinat. Qui vero quatuor psalmos instituit, ad hoc nisi fallor spectasse", + "candidate_score": 0.61463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1189", + "psc_text": "ad monachos, c. 21, et S. Aurelianus in Ordine psalm., qui illum ad matutinas laudes decantari decernunt. Hunc vulgatus Alcuinus in lib. de Offic. per ferias vocat hymnum dominicalem; forte quia a S. Benedicto et antiquis monachis omnibus omnino dominicis, ne quidem Adventus et Quadragesimae exceptis, praeter communem Ecclesiae consuetudinem decantaretur: quod cum episcopi in Galliae et Italiae conciliis congregati minime probarent, interpellarentque abbates monachosque nonnullos cur in dominicis Adventus et Quadragesimae Te Deum laudamus ad vigilias psallerent, « responderunt se pro nulla re illud agere, nisi ex B. Benedicti nominatissimi atque excellentissimi Patris praeceptione, cujus etiam actus simulque dicta a summo Romanorum pontifice, videlicet Gregorio, haberentur descripta ac laudabiliter roborata. His denique comperti episcopi usus monachorum authentico ex more viguit, » quemadmodum scribit Rodulfus Glaber (Lib. III Hist., cap. 3). Neque tamen id solis S. Benedicti monachis singulare exstitit, cum talem consuetudinem a quibusdam canonicorum ecclesiis observatam fuisse doceat", + "candidate_score": 0.61447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1404", + "psc_text": "qua possis diutius orare, sive non . . . . Iterum sunt alii, qui istud signum, ad quod praecipit Regula esse surgendum, intelligunt istud signum esse ultimum, quod tangitur ad vigilias, ad matutinum, ad primam, ad tertiam, sextam, nonam, vesperum atque completorium; quatenus, cum tactum fuerit, paratus sit monachus stans in choro ad respondendum dicto Deus, in adjutorium meum intende, Domine ad adjuvandum me festina. » Moris quippe fuit in ordine nostro, ut inter divini officii signa fratres orando circuirent altaria, quod ad vigilias nocturnas maxime praestabant, uti ostendimus in l. I de Antiq. mon. Ritibus, c. 1, ac de illa oratione sanctae Regulae textum illi capiebant. Eo etiam sensu Bernardus Cass. et Richardus de S. Angelo intellexisse videntur, uti et S. Hildegardis, quae hunc in locum sic scribit: « Quoniam ante singulas horas canonicas orationem dici admonebat, quia cum in sequentibus jubeat quod hospiti pacis osculum non prius offeratur", + "candidate_score": 0.613666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale , mi Vadiane , et me ama. Tiguri , ultima maii , hora nocturna 9. , anno 1543 . H. Bullingerus tuus . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2110", + "psc_text": "semper meminisse debemus quod ait Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 11), ferias monacho non esse super terram; et Regula ms. incerti alterius auctoris (Cap. 7): Ne dicas hodie festivitas est, et bibam vinum; et cras Pentecostes, et manducabo carnes; quia non est festivitas apud monachos super terram. Quae verba desumpta sunt ex Evagrii monachi sententiis ad eos qui in coenobiis et xenodochiis habitant fratres. Tam sextae, quam nonae. ] De vespertina autem quae fit tempore Quadragesimae quid? De ea forte hic tacuit, quia postea dicturus est, hoc potissimum tempore aliquid de cibo et potu subtrahendum esse, ut notat Boherius: mensuramque ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat.", + "candidate_score": 0.613428, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf037", + "work_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis", + "max_score": 0.674071, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.674071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.660008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_7", + "bdc_text": "Heinrich Jakob Heim ( Hg. ) , Pfr. Walther Klarer's Geschichte der Reformation im Appenzellerlande , in :", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_18", + "psc_text": "Horum omnium quaecumque, praemissis prologis, a Latinis leguntur, a Ruffino interpretata sunt; quae autem sine prologo, ab alio translata sunt, qui prologum facere noluit. Origenis autem non omnia (quia et Hieronymus aliquanta) transtulit, quae sub prologo discernuntur. Proprio autem labore, imo gratia Dei et dono, exposuit idem Ruffinus symbolum, ut in ejus comparatione alii nec exposuisse credantur. Disseruit et benedictionem Jacob super Patriarchas triplici, id est, historico, morali et mystico sensu. Scripsit et epistolas ad timorem Dei hortatorias multas, inter quas praeeminent illae quas ad Probam dedit. Historiae etiam ecclesiasticae, quam ab Eusebio scriptam et ab ipso interpretatam diximus, addidit decimum et undecimum librum. Sed et obtrectatori opusculorum suorum respondit duobus voluminibus, arguens et convincens se Dei intuitu et ecclesiae utilitate, auxiliante Domino, ingenium agitasse; illum vero aemulationis stimulo incitatum ad obloquendum stylum vertisse. CAPUT XVIII. TICHONIUS natione Afer, in divinis litteris eruditus, juxta historiam sufficienter, et in saecularibus non", + "candidate_score": 0.629754, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa062.opp-lat1", + "max_score": 0.672526, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_14_16", + "bdc_text": "HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar . Sunt multi civium filii , quibus nondum obtigit , quod illius Klarer bemühte sich bei der Zürcher Schulbehörde um eine Aufbesserung der Stipendien für seine Söhne Abraham und Lukas , welche die Fraum ünsterschule besuchten ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa062.opp-lat1_window_223", + "psc_text": "ut tamquam filii domino et patri liberaliter seruiant, quia et hoc acceperunt; dedit enim potestatem ille unicus filios dei fieri credentibus in nom i ne eius eosque admonuit petere, quaerere, pulsare, ut accipiant et inueniant et aperiatur eis, addens increpationem et dieensdicens: si u o s, cum sitis mali, nostis bona data dare filiis uestrisnostris, quanto magis pater uester, qui est in 2. 21 cf. Rom. G, 11 8 Rom. 8, 15 16 Rom. 3, 30 20 Matth. 5, 6 24 Ioh. 1, 12 26 cf. Matth. 7, 7 27 Matth. 7, 11 1 aliquid discernendū est zbd 3 eam non facit b 4 libet S non licet K cogitur Km2 5 qua LmlSPb malet Lml 6 posset (i s. e ml) L possit SPGb 9 seruitutis-spiritum om.Lml 10 timore C 12 quamuis in illo d 15 iudei P greci LS 21 hu*cO transeunt b 23 filii liberaliter domiuo seni.", + "candidate_score": 0.672526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_15_17", + "bdc_text": "Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar . Sunt multi civium filii , quibus nondum obtigit , quod illius Klarer bemühte sich bei der Zürcher Schulbehörde um eine Aufbesserung der Stipendien für seine Söhne Abraham und Lukas , welche die Fraum ünsterschule besuchten ; vgl. Egli , aaO , S. 370f. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa062.opp-lat1_window_223", + "psc_text": "ut tamquam filii domino et patri liberaliter seruiant, quia et hoc acceperunt; dedit enim potestatem ille unicus filios dei fieri credentibus in nom i ne eius eosque admonuit petere, quaerere, pulsare, ut accipiant et inueniant et aperiatur eis, addens increpationem et dieensdicens: si u o s, cum sitis mali, nostis bona data dare filiis uestrisnostris, quanto magis pater uester, qui est in 2. 21 cf. Rom. G, 11 8 Rom. 8, 15 16 Rom. 3, 30 20 Matth. 5, 6 24 Ioh. 1, 12 26 cf. Matth. 7, 7 27 Matth. 7, 11 1 aliquid discernendū est zbd 3 eam non facit b 4 libet S non licet K cogitur Km2 5 qua LmlSPb malet Lml 6 posset (i s. e ml) L possit SPGb 9 seruitutis-spiritum om.Lml 10 timore C 12 quamuis in illo d 15 iudei P greci LS 21 hu*cO transeunt b 23 filii liberaliter domiuo seni.", + "candidate_score": 0.651264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_24", + "bdc_text": "nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa062.opp-lat1_window_239", + "psc_text": "loquutus S locus Km1 11 qui reddes] quia reddes OKm2 quia tu reddes d reddisG' secundum] iuxtab 12 sua] cius OC igitur] crgob demnationemUml potesta∗∗tuteO 13 quiqui K condempserint Km1 14 ei qui se LGKm1b 15 accedendumyi 16 commiserit] non contcmpseritzi 17 bona opera b 18 corruptione∗O redimctur (a s.alt. e m1) S 24 langorcs I' redemit Km1 redimetz,cf. 127,15 correptioneOml 26 satiat] sanatPG hoc est mortalitatis. deformitas desperaret: renouabitur, inquit, sicut aquilacaquilae iuuentus tua, tamquam diceret: 'haec, quae audisti, ad nouum hominem et ad nouum pertinent testamentum'. recole mecum eadem ipsa paululum, obsecro te, et inspice delectabiliter laudem misericordiae, hoc est gratiae dei. benedic, inquit, anima mea. dominum et noli obliuisci omnes retributioncsretributiones eius: noli 'adtributiones', sed retributiones, quia retribuit bona pro malis. qui propitius fit omnibus iniquitatibus tuis: hoc agitur in baptismatis sacramento. qui sanat omnes languores tuos: hoc agitur in hac uita fidelis hominis, dum caro concupiscit", + "candidate_score": 0.613559, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.672258, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_69", + "psc_text": "Nam et quod visus [ Al. jussus] sit ire Jerosolymam, ad hoc isse ut videret apostolum, non discendi studio, quia et ipse eumdem praedicationis haberet auctorem; sed honoris priori apostolo deferendi. Et mansi apud eum diebus quindecim. Non grandi indiguit magisterio qui tanto se ad videndum Petrum tempore praeparavit. Et licet quibusdam superfluum videatur, numeros quoque qui in Scripturis sunt observare: tamen non abs re arbitror quindecim dies, quibus apud Petrum Paulus habitavit, plenam significare scientiam, consummatamque doctrinam. Siquidem quindecim sunt carmina in Psalterio, et quindecim gradus per quos ad canendum ascendunt Deo, et in atriis ejus consistendum justus ascendit. Ezechias quoque quindecim annorum spatio sibi ad vitam dato, signum accipere meretur in gradibus (Isa. XXXVIII): et solemnitates Dei a quinto decimo die incipiunt (Exod. XII). Necnon (quia duplicem intelligentiam sequamur) propterea quindecim ponit dies, ut ostendat non fuisse grande tempus, quo potuerit aliquid a Petro discere; ut ad illum", + "candidate_score": 0.672258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_2_4", + "bdc_text": "unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St . Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_69", + "psc_text": "Nam et quod visus [ Al. jussus] sit ire Jerosolymam, ad hoc isse ut videret apostolum, non discendi studio, quia et ipse eumdem praedicationis haberet auctorem; sed honoris priori apostolo deferendi. Et mansi apud eum diebus quindecim. Non grandi indiguit magisterio qui tanto se ad videndum Petrum tempore praeparavit. Et licet quibusdam superfluum videatur, numeros quoque qui in Scripturis sunt observare: tamen non abs re arbitror quindecim dies, quibus apud Petrum Paulus habitavit, plenam significare scientiam, consummatamque doctrinam. Siquidem quindecim sunt carmina in Psalterio, et quindecim gradus per quos ad canendum ascendunt Deo, et in atriis ejus consistendum justus ascendit. Ezechias quoque quindecim annorum spatio sibi ad vitam dato, signum accipere meretur in gradibus (Isa. XXXVIII): et solemnitates Dei a quinto decimo die incipiunt (Exod. XII). Necnon (quia duplicem intelligentiam sequamur) propterea quindecim ponit dies, ut ostendat non fuisse grande tempus, quo potuerit aliquid a Petro discere; ut ad illum", + "candidate_score": 0.670071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_19_21", + "bdc_text": "nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam . Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_63", + "psc_text": "cognovissent fratres, deduxerunt eum Caesaream, et dimiserunt Tarsum (Act. XXVIII) . Hic autem dicit se primum isse in Arabiam; et iterum reversum Damascum post triennium venisse Jerosolymam, vidisse Petrum, et cum eo mansisse diebus quindecim, nec praeter Jacobum, fratrem Domini, alterum convenisse. Quae ut vera credantur (dubia quippe videri absentibus poterant), sub testatione confirmat, dicens: Quae autem dico vobis, ecce coram Deo quia non mentior. Possumus igitur aestimare esse quidem Paulum, secundum Lucae historiam, Jerosolymam, non quasi ad antecessores apostolos, ut aliquid ab illis disceret: sed ut persecutionis impetum declinaret, qui sibi Damasci propter Evangelium Christi fuerat concitatus: et sic venisse Jerosolymam quasi ad quamcumque aliam civitatem. Inde cum statim propter insidias recessisse, et venisse Arabiam, sive Damascum: atque inde post triennium ad videndum Petrum Jerosolymam revertisse. Vel certe ita: Statim ut baptizatus sit, et accepto cibo confortatus, fuisse eum cum discipulis qui erant Damasci per dies aliquot: et stupentibus", + "candidate_score": 0.66392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_19_21", + "bdc_text": "nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam . Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_61", + "psc_text": "Evangelium gentibus annuntiare, non steterit: nec moris quibusdam tempus produxerit eundo ad apostolos, et revelationem Domini cum hominibus conferendo: sed abierit in Arabiam, et rursus reversus Damascum, post tres annos Evangelium praedicaverit: et tunc demum Jerosolymam veniens, Petrum, Joannem et Jacobum viderit. (Vers. 17.) Neque veni Jerosolymam ad antecessores meos apostolos. Si de apostolis dixerat, non contuli cum carne et sanguine, quid necesse fuerat idipsum iterare dicendo: Neque veni Jerosolymam ad antecessores meos apostolos? Is itaque sensus tenendus, quem supra exposuimus. Sed abii in Arabiam: et iterum reversus sum Damascum. Non sibi videtur historiae ordo concinere, referente Luca in Actibus apostolorum (Act. IX), quod cum Paulus post fidem Christi per dies multos Evangelium Damasci loqueretur audenter, factae fuerint ei insidiae, et 393 in sporta per murum nocte demissus sit, et venerit Jerosolymam tentans se jungere discipulis. A quibus cum vitaretur, et timerent ad eum accedere, a Barnaba ad apostolos illum", + "candidate_score": 0.660236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_67", + "psc_text": "(Gal. IV, 24, 25) . Et docet vetus Testamentum, hoc est, ancillae [ Al. in ancillae] filium, in Arabia (quae interpretatur humilis et occidua ) constitutum. Statim itaque ut credidit Paulus, ad Legem, ad Prophetas, ad veteris Testamenti jam in occiduo positi sacramenta conversus, quaesivit in eis Christum, quem jussus fuerat in gentibus praedicare: et reperto illo, non est ibi diutius commoratus; sed reversus est Damascum, hoc est, ad sanguinem et passionem Christi: et inde prophetica lectione firmatus pergit Jerosolymam, locum visionis et pacis: non tam disciturus aliquid ab apostolis, quam cum eis Evangelium quod docuerat, collaturus. (Vers. 18.) Deinde post annos tres, veni Jerosolymam videre Petrum. Non ut oculos, genas, vultumque ejus aspiceret, utrum macilentus, an pinguis; adunco naso esset, an recto: et utrum frontem vestiret coma: an (ut Clemens in Periodis ejus refert) calvitiem haberet in capite. Nec puto Apostolicae fuisse gravitatis, ut post tantam triennii praeparationem, aliquid", + "candidate_score": 0.657142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_4", + "bdc_text": "Gallen , Schaffhausen und Bern und studierte 1517-1521 kanonisches Recht in Paris. 1522-1530 war er Pfarrer in Hundwil , 1530-1531 in Herisau , 1531-1532 in Gossau ( Kt. St. Gallen) , 1532-1543 in Urnäsch und schlie ßlich 1543-1567 wiederum in Hundwil . Klarer war De kan der Appenzeller Kirche und hatte entscheidenden Anteil an der Konsolidierung der Reformation", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_80", + "psc_text": "ore duorum et trium testium, staret omne verbum (Deut. XIX, 15). Aliud est autem conferre, aliud discere. Inter conferentes aequalitas est; inter docentem et discentem, minor est ille qui discit. In principio fidei, in transitu apostolos vidit [ Al. videt]. Post annos (ut ipse ait) decem et septem, plene cum eis loquitur, et se humiliat: et ne 399 forte in vacuum aut curreret, aut cucurrisset, inquirit. Duplicem ob causam, quo et humilitas ostenderetur Pauli, qui doctor in toto orbe jam gentium, ad praecessores apostolos cucurrisset: et Galatae discerent [ Al. dicerent] non reprobasse Evangelium ejus, eos quoque qui in Judaea Ecclesiis praesidebant. Simul autem et illud docet, quod pro Christi fide et Evangelii libertate, ad eos ipsos qui de eo plura cognoverant, quod Legem infringeret, Moysen destrueret, circumcisionem penitus auferret, ausus sit ducere Titum, hominem incircumcisum. Et inter tantam multitudinem Judaeorum et inimicos suos, qui quasi ob zelum Legis sanguinem", + "candidate_score": 0.656734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_22_24", + "bdc_text": "Dezember 1542 ein Schreiben an Luzern und ein anderes an Zürich , Bern , Basel und Schaffhausen gerichtet ; s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_112", + "psc_text": "Nec mirum esse si Lucas hanc rem tacuerit, cum et alia multa quae 410 Paulus sustinuisse se replicat, historiographi licentia praetermiserit: et non statim esse contrarium, si quod alius ob causam dignum putavit relatu, alius inter caetera dereliquit. Denique primum episcopum Antiochenae Ecclesiae Petrum fuisse accepimus, et Romam exinde translatum, quod Lucas penitus omisit. Ad extremum si propter Porphyrii blasphemiam, alius nobis fingendus est Cephas, ne Petrus putetur errasse, infinita de Scripturis erunt radenda divinis, quae ille, quia non intelligit, criminatur. Sed et adversum Porphyrium, in alio, si Christus jusserit, opere pugnabimus: nunc reliqua prosequamur. (Vers. 14.) Sed cum vidissem quod non recto pede incedunt ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus. Sicut hi qui sanis gressibus claudicare se simulant, non vitium habent in pedibus, sed est aliqua causa cur claudicent, ita et Petrus sciens circumcisionem et praeputium nihil esse, sed observationem mandatorum Dei, edebat quidem ante cum gentibus, sed", + "candidate_score": 0.656076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_19_21", + "bdc_text": "nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam . Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III . hatte am 22 . bzw. 23 .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_64", + "psc_text": "venisse Jerosolymam quasi ad quamcumque aliam civitatem. Inde cum statim propter insidias recessisse, et venisse Arabiam, sive Damascum: atque inde post triennium ad videndum Petrum Jerosolymam revertisse. Vel certe ita: Statim ut baptizatus sit, et accepto cibo confortatus, fuisse eum cum discipulis qui erant Damasci per dies aliquot: et stupentibus cunctis in synagogis Judaeorum, praedicasse continuo quod Jesus esset Filius Dei; et tunc isse in Arabiam, et de Arabia Damascum revertisse, et ibi fecisse triennium: quos dies multos Scriptura testatur, dicens: Cum implerentur autem dies multi, consilium fecerunt Judaei ut eum interficerent (Actor. IX, 23) . Notae autem factae sunt Saulo insidiae eorum: et custodiebant portas die ac nocte, ut eum interficerent. Accipientes ergo discipuli ejus nocte, per murum dimiserunt eum, submittentes in sporta. Cum autem venisset Jerusalem, tentabat jungere se discipulis. Lucam vero 394 idcirco de Arabia praeterisse, quia forsitan nihil dignum apostolatu in Arabia perpetrarat: et ea potius", + "candidate_score": 0.647799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_1_3", + "bdc_text": "Ebrius illeUnbekannt. , qui huc venerat explorandi gratia , num laepra sit infectus , insalutato me discessit ; unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_473", + "psc_text": "apprime nostris temporibus eruditus, miror quomodo rem ridiculam locutus sit. Paulus, inquit, Hebraeus erat, et Graecas litteras nesciebat. Et quia necessitas expetebat, ut manu sua epistolam subscriberet, contra consuetudinem curvos tramites litterarum, vix magnis apicibus exprimebat: etiam in hoc suae ad Galatas indicia charitatis ostendens, quod propter illos id quoque quod non poterat, facere conaretur. Grandibus ergo Paulus litteris scripsit epistolam, quia sensus erat grandis in litteris, et spiritu Dei vivi, non atramento, nec calamo fuerat exaratus. Quod autem apposuit, mea manu, opera intelligamus in manibus. Quam ob causam crebro et in prophetis scribitur: Sermo Dei qui factus est in manu Jeremiae, sive Aggaei, ut per hanc quoque similitudinem in manu Pauli sciamus factum Dei esse sermonem. Grandes Paulus litteras non solum tunc ad Galatas, sed etiam hodie scribit ad cunctos, et quamvis parvi sint apices quibus ejus Epistolae conscribuntur, tamen magnae sunt litterae, quia in litteris magnus est sensus.", + "candidate_score": 0.646365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_1_3", + "bdc_text": "Ebrius illeUnbekannt. , qui huc venerat explorandi gratia , num laepra sit infectus , insalutato me discessit ; unde literas , quas tibi scripseram , huc usque retinui ; eas nunc per d. Clarerum Walter Klarer , geb. um 1500 , gest. 1567 , besuchte 1509-1517 Schulen in St .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_472", + "psc_text": "unoquoque 530 dicente: Ego sum Pauli, et ego Apollo, ego autem Cephae (I Cor. I, 12) , epistolam suam tali annotatione signavit: Salutatio mea manu Pauli: Si quis non amat Dominum Jesum Christum, anathema sit, maranatha, et caetera. Propter hoc igitur volens omnem occasionem falsis auferre doctoribus, qui es Galatas a veritate Evangelii depravarant, finem epistolae manus suae annotatione complevit, dicens: Videte qualibus litteris scripsi vobis; non quod grandes litterae fuerint (hoc quippe in Graeco sonat πηλίκοις), sed quod suae manus essent eis nota vestigia, ut dum litterarum apices recognoscunt, ipsum se putarent videre, qui scripserat. In hoc loco vir apprime nostris temporibus eruditus, miror quomodo rem ridiculam locutus sit. Paulus, inquit, Hebraeus erat, et Graecas litteras nesciebat. Et quia necessitas expetebat, ut manu sua epistolam subscriberet, contra consuetudinem curvos tramites litterarum, vix magnis apicibus exprimebat: etiam in hoc suae ad Galatas indicia charitatis ostendens, quod propter illos id quoque", + "candidate_score": 0.644992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_20", + "bdc_text": "Putavi iam olim te vidisse breve apostolicum , quo Helvetios vocat Tridentum , Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_68", + "psc_text": "post annos tres, veni Jerosolymam videre Petrum. Non ut oculos, genas, vultumque ejus aspiceret, utrum macilentus, an pinguis; adunco naso esset, an recto: et utrum frontem vestiret coma: an (ut Clemens in Periodis ejus refert) calvitiem haberet in capite. Nec puto Apostolicae fuisse gravitatis, ut post tantam triennii praeparationem, aliquid humanum in Petro voluerit aspicere. Sed his oculis aspexit eum, quibus et modo in 395 Epistolis suis videtur. His oculis Paulus vidit Cepham, quibus nunc a prudentibus quibusque Paulus ipse conspicitur. Quod si cui non videtur, cum superiori sensu jungat [ Al. junget] haec omnia: quod nihil sibi apostoli contulerint. Nam et quod visus [ Al. jussus] sit ire Jerosolymam, ad hoc isse ut videret apostolum, non discendi studio, quia et ipse eumdem praedicationis haberet auctorem; sed honoris priori apostolo deferendi. Et mansi apud eum diebus quindecim. Non grandi indiguit magisterio qui tanto se ad videndum Petrum tempore praeparavit. Et", + "candidate_score": 0.628065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_10_12", + "bdc_text": "Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ; Willy Hirzel , Walter Klarer 1499-1567 . Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_347", + "psc_text": "ubi praecepit eum qui uxorem patris sui habebat, tolli de medio, et tradi poenitentiae in interitum et vexationem carnis per jejunia et aegrotationes, ut spiritus salvus fiat in die Domini [ Al. addit nostri] Jesu Christi. Ait quippe: Non bona gloriatio vestra. Nescitis quia modicum fermentum totam massam corrumpit (I Cor. V, 5, 6 seqq.) ? sive (ut jam [ Al. et jam] emendavimus) totam conspersionem fermentat? Et statim intulit: Expurgate vetus fermentum, ut sitis nova conspersio, sicut estis azymi, etenim pascha nostrum immolatus est Christus. Itaque epulemur non in fermento veteri, neque in fermento malitiae et nequitatiae, sed in azymis sinceritatis et veritatis. Nunc autem per hanc eamdem sententiam docet panem Ecclesiae spiritualem, qui de coelo descendit, non debere Judaica interpretatione violari: et Dominus idipsum discipulis praecepit, ut caveant a fermento Pharisaeorum (Joan. VI). Quod evangelista manifestius faciens addidit: Dixerat autem eis de doctrina Pharisaeorum (Matth. XVI, 12) .", + "candidate_score": 0.615596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_10_12", + "bdc_text": "Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ; Willy Hirzel , Walter Klarer 1499-1567 . Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_325", + "psc_text": "XXXV, 7) . Homines rationabiles quosque et spirituales viros, animalia vero, eos qui tardioris ingenii sunt, et a spiritualibus ad agenda Domini sabbata erudiuntur. Nec contrarium esse id quod supra dictum est: Si circumcidamini, Christus vobis nihil prodest: Et quod sequitur: Testificor omnem hominem circumcidentem se, quoniam debitor est universae Legis faciendae, huic quod infertur a nobis. Neque enim auditores Legis sunt justi apud Deum: sed factores Legis justificabuntur. Quia factor ille sit Legis, qui potest dicere: Non sumus circumcisio; et, In occulto Judaeus: et, scimus quia Lex spiritualis est. Qui autem concisionem et interfectricem sequatur litteram, eum non Legis esse factorem, sed vere legis inimicum, 481 maxime post Salvatoris adventum, qui ad se convertentibus tollat velamen de corde, ut omnes revelata facie gloriam Domini contemplantes, transfiguremur de vetustate litterae in novitatem spiritus. (Vers. 4.) Evacuati estis a Christo: qui in Lege justificamini, a gratia excidistis. Quomodo nemo potest duobus", + "candidate_score": 0.610482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_10_12", + "bdc_text": "Zwa I/13 , 1903 , S. 363-375 ; Willy Hirzel , Walter Klarer 1499-1567 . Ein Bahnbrecher der Reformation im Land Appenzell , Herisau 1967 ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_80", + "psc_text": "ore duorum et trium testium, staret omne verbum (Deut. XIX, 15). Aliud est autem conferre, aliud discere. Inter conferentes aequalitas est; inter docentem et discentem, minor est ille qui discit. In principio fidei, in transitu apostolos vidit [ Al. videt]. Post annos (ut ipse ait) decem et septem, plene cum eis loquitur, et se humiliat: et ne 399 forte in vacuum aut curreret, aut cucurrisset, inquirit. Duplicem ob causam, quo et humilitas ostenderetur Pauli, qui doctor in toto orbe jam gentium, ad praecessores apostolos cucurrisset: et Galatae discerent [ Al. dicerent] non reprobasse Evangelium ejus, eos quoque qui in Judaea Ecclesiis praesidebant. Simul autem et illud docet, quod pro Christi fide et Evangelii libertate, ad eos ipsos qui de eo plura cognoverant, quod Legem infringeret, Moysen destrueret, circumcisionem penitus auferret, ausus sit ducere Titum, hominem incircumcisum. Et inter tantam multitudinem Judaeorum et inimicos suos, qui quasi ob zelum Legis sanguinem", + "candidate_score": 0.610104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_19", + "bdc_text": "nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_61", + "psc_text": "Evangelium gentibus annuntiare, non steterit: nec moris quibusdam tempus produxerit eundo ad apostolos, et revelationem Domini cum hominibus conferendo: sed abierit in Arabiam, et rursus reversus Damascum, post tres annos Evangelium praedicaverit: et tunc demum Jerosolymam veniens, Petrum, Joannem et Jacobum viderit. (Vers. 17.) Neque veni Jerosolymam ad antecessores meos apostolos. Si de apostolis dixerat, non contuli cum carne et sanguine, quid necesse fuerat idipsum iterare dicendo: Neque veni Jerosolymam ad antecessores meos apostolos? Is itaque sensus tenendus, quem supra exposuimus. Sed abii in Arabiam: et iterum reversus sum Damascum. Non sibi videtur historiae ordo concinere, referente Luca in Actibus apostolorum (Act. IX), quod cum Paulus post fidem Christi per dies multos Evangelium Damasci loqueretur audenter, factae fuerint ei insidiae, et 393 in sporta per murum nocte demissus sit, et venerit Jerosolymam tentans se jungere discipulis. A quibus cum vitaretur, et timerent ad eum accedere, a Barnaba ad apostolos illum", + "candidate_score": 0.603628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_19", + "bdc_text": "nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_63", + "psc_text": "cognovissent fratres, deduxerunt eum Caesaream, et dimiserunt Tarsum (Act. XXVIII) . Hic autem dicit se primum isse in Arabiam; et iterum reversum Damascum post triennium venisse Jerosolymam, vidisse Petrum, et cum eo mansisse diebus quindecim, nec praeter Jacobum, fratrem Domini, alterum convenisse. Quae ut vera credantur (dubia quippe videri absentibus poterant), sub testatione confirmat, dicens: Quae autem dico vobis, ecce coram Deo quia non mentior. Possumus igitur aestimare esse quidem Paulum, secundum Lucae historiam, Jerosolymam, non quasi ad antecessores apostolos, ut aliquid ab illis disceret: sed ut persecutionis impetum declinaret, qui sibi Damasci propter Evangelium Christi fuerat concitatus: et sic venisse Jerosolymam quasi ad quamcumque aliam civitatem. Inde cum statim propter insidias recessisse, et venisse Arabiam, sive Damascum: atque inde post triennium ad videndum Petrum Jerosolymam revertisse. Vel certe ita: Statim ut baptizatus sit, et accepto cibo confortatus, fuisse eum cum discipulis qui erant Damasci per dies aliquot: et stupentibus", + "candidate_score": 0.600971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_19", + "bdc_text": "nescio quid spargere , alios rursus constanter asseverare caesarem venisse in Italiam .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_64", + "psc_text": "venisse Jerosolymam quasi ad quamcumque aliam civitatem. Inde cum statim propter insidias recessisse, et venisse Arabiam, sive Damascum: atque inde post triennium ad videndum Petrum Jerosolymam revertisse. Vel certe ita: Statim ut baptizatus sit, et accepto cibo confortatus, fuisse eum cum discipulis qui erant Damasci per dies aliquot: et stupentibus cunctis in synagogis Judaeorum, praedicasse continuo quod Jesus esset Filius Dei; et tunc isse in Arabiam, et de Arabia Damascum revertisse, et ibi fecisse triennium: quos dies multos Scriptura testatur, dicens: Cum implerentur autem dies multi, consilium fecerunt Judaei ut eum interficerent (Actor. IX, 23) . Notae autem factae sunt Saulo insidiae eorum: et custodiebant portas die ac nocte, ut eum interficerent. Accipientes ergo discipuli ejus nocte, per murum dimiserunt eum, submittentes in sporta. Cum autem venisset Jerusalem, tentabat jungere se discipulis. Lucam vero 394 idcirco de Arabia praeterisse, quia forsitan nihil dignum apostolatu in Arabia perpetrarat: et ea potius", + "candidate_score": 0.596117, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa072.opp-lat1", + "max_score": 0.672056, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_14_16", + "bdc_text": "HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar . Sunt multi civium filii , quibus nondum obtigit , quod illius Klarer bemühte sich bei der Zürcher Schulbehörde um eine Aufbesserung der Stipendien für seine Söhne Abraham und Lukas , welche die Fraum ünsterschule besuchten ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa072.opp-lat1_window_31", + "psc_text": "in mg. exhibet X ml 244 tu addidi 245 om. X gaudetis-indicate om. 256 nec] haec X Omnes qui gaudetis de pace, modo uerum iudicateindicate. Audite, fratres, quod dico, et mihi irasci nolite. quia non sunt falsa quae auditis, potestis et considerare. quid si ipsa mater ecclesia uos alloquatur cum pace et dicat: 'o filii mei, quid querimini de matre? quare me deseruistis, iam uolo a uobis audire. accusatis fratres uestros et ego laceror ualde. quando me premebant gentes, multa tuli cum dolore. multi me deseruerunt, sed fecerunt in timore; uos uero nullus coegit sic contra me rebellare. dicitis mecum uos esse, sed falsum uidetis esse: ego catholica dicor et uos de Donati parte. iussit me apostolus pro regibus mundi orare;", + "candidate_score": 0.672056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_14", + "bdc_text": "HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa072.opp-lat1_window_31", + "psc_text": "in mg. exhibet X ml 244 tu addidi 245 om. X gaudetis-indicate om. 256 nec] haec X Omnes qui gaudetis de pace, modo uerum iudicateindicate. Audite, fratres, quod dico, et mihi irasci nolite. quia non sunt falsa quae auditis, potestis et considerare. quid si ipsa mater ecclesia uos alloquatur cum pace et dicat: 'o filii mei, quid querimini de matre? quare me deseruistis, iam uolo a uobis audire. accusatis fratres uestros et ego laceror ualde. quando me premebant gentes, multa tuli cum dolore. multi me deseruerunt, sed fecerunt in timore; uos uero nullus coegit sic contra me rebellare. dicitis mecum uos esse, sed falsum uidetis esse: ego catholica dicor et uos de Donati parte. iussit me apostolus pro regibus mundi orare;", + "candidate_score": 0.658319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_23_25", + "bdc_text": "s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa072.opp-lat1_window_30", + "psc_text": "iterum enim respondemus: hoc fecissetis et ante. non enim peiores erant illo Iuda traditore, cum quo apostoli acceperunt primum sacramentum cenae, cum tanti sceleris reum inter se iam scirent esse; nec tamen hos inquinabant sordes in alieno corde. et tamen christianos fratres audetis rebaptizare. 254 cf. Matth. 26, 25. Ioh. 13, 26 234 saiictos uiros illos 24» sanctos illos uiros ).CPX 235 si tibi dicat] de hoc anacolutho cf. Parm. I 7, 12 init. et Post gesta 4, 4 init. frater dicat tclt). 236 in fide Christi$237 tu ostende qualis sis 2:cIt nunc om. 11<1>), 240 te om. CPXfJ 242 in mg. exhibet X ml 244 tu addidi 245 om. X gaudetis-indicate om. 256 nec] haec X Omnes qui gaudetis de", + "candidate_score": 0.649676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_13_15", + "bdc_text": "Thomas Fuchs , in : HLS VII 250 ( im Druck). , fratrem dilectum , mitto . Iuvi , quantum potui , et porro non negabo operam meam Clarero , verum ita , ut nihil praeter decorum egisse videar .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa072.opp-lat1_window_31", + "psc_text": "in mg. exhibet X ml 244 tu addidi 245 om. X gaudetis-indicate om. 256 nec] haec X Omnes qui gaudetis de pace, modo uerum iudicateindicate. Audite, fratres, quod dico, et mihi irasci nolite. quia non sunt falsa quae auditis, potestis et considerare. quid si ipsa mater ecclesia uos alloquatur cum pace et dicat: 'o filii mei, quid querimini de matre? quare me deseruistis, iam uolo a uobis audire. accusatis fratres uestros et ego laceror ualde. quando me premebant gentes, multa tuli cum dolore. multi me deseruerunt, sed fecerunt in timore; uos uero nullus coegit sic contra me rebellare. dicitis mecum uos esse, sed falsum uidetis esse: ego catholica dicor et uos de Donati parte. iussit me apostolus pro regibus mundi orare;", + "candidate_score": 0.644599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11795_sent_23_25", + "bdc_text": "s. CT IV 295f , Nr. 231f. alioqui misissem citius ; nunc per d. Klarerum mitto , sed ita , ut reddas . IsteD. h. der Papst . more suo agit , nos more nostro agemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa072.opp-lat1_window_29", + "psc_text": "maculas fortasse, et si te credo esse sanctum, quibus communicas uide. si maculat quod nescimus, iam non potes sanctus esse, quem maculant tot peccata, quae committunt uestri occulte. si autem quod nescis non curas, nec ego quod factum est ante*. — et tamen christianum talem audes