diff --git "a/1/1637.json" "b/1/1637.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/1/1637.json" @@ -0,0 +1,2698 @@ +{ + "letter_id": "1637", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1637", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.047103, + 0.048915, + 0.052092, + 0.06184, + 0.051993, + 0.038023, + 0.046702, + 0.04689, + 0.051224, + 0.054208, + 0.051, + 0.047971, + 0.045123, + 0.043788, + 0.039036, + 0.042964, + 0.050724, + 0.061599, + 0.057417, + 0.061386 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.707447, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_575", + "psc_text": "Omnia quippe ei visa indicavit, ut, audito quod meruit, magnitudo formidinis ad sollicitudinem eum converteret impetrandae divinae miserationis. Universos ei Domini sermones indicavit, ut dum in vetustate sua se projectum cognosceret, per poenitentiae lacrymas ad verae fidei renovationem festinaret. Qui profecto respondit, dicens: (Vers. 18.) Dominus est, quod bonum est in oculis suis faciat. 26. Quibus nimirum verbis quid aliud quam Judaici populi perfidia clarius agnoscitur? Nam qui omnipotentem Deum Dominum vocat, adhuc ei servire se existimat. Cum igitur Judaico populo repulsio sua a sanctae Ecclesiae doctoribus insinuatur, dicit: Dominus est, quod bonum est in oculis suis faciat. Quia dum Deo se placere per veterem institutionem credit, sanctae Ecclesiae nequaquam minas expavescit. Quasi enim apertiori voce Judaica perfidia asserat, et comminantibus sibi sanctae Ecclesiae praedicatoribus dicat; Eo nobis minis vestris terrorem nullum incutitis, quo circa fidem ei nos ministrare credimus a cujus gratia nos decidisse praedicatis. Cum ergo adjungit: Faciat", + "candidate_score": 0.707447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33_35", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_575", + "psc_text": "Omnia quippe ei visa indicavit, ut, audito quod meruit, magnitudo formidinis ad sollicitudinem eum converteret impetrandae divinae miserationis. Universos ei Domini sermones indicavit, ut dum in vetustate sua se projectum cognosceret, per poenitentiae lacrymas ad verae fidei renovationem festinaret. Qui profecto respondit, dicens: (Vers. 18.) Dominus est, quod bonum est in oculis suis faciat. 26. Quibus nimirum verbis quid aliud quam Judaici populi perfidia clarius agnoscitur? Nam qui omnipotentem Deum Dominum vocat, adhuc ei servire se existimat. Cum igitur Judaico populo repulsio sua a sanctae Ecclesiae doctoribus insinuatur, dicit: Dominus est, quod bonum est in oculis suis faciat. Quia dum Deo se placere per veterem institutionem credit, sanctae Ecclesiae nequaquam minas expavescit. Quasi enim apertiori voce Judaica perfidia asserat, et comminantibus sibi sanctae Ecclesiae praedicatoribus dicat; Eo nobis minis vestris terrorem nullum incutitis, quo circa fidem ei nos ministrare credimus a cujus gratia nos decidisse praedicatis. Cum ergo adjungit: Faciat", + "candidate_score": 0.670086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_24_26", + "bdc_text": "Ego sum et ero in hoc totus , ut primum quęratur regnum dei , inconsyderato quid deinde subsecuturum sit . Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ; obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_870", + "psc_text": "peccatum, servus est peccati (Joan. VIII, XXXIV) . Quibus ergo peccata dominantur, per se ab eorum jugo liberari nequeunt. Nam saepe ad Dominum cum precibus veniunt, liberari petunt, sed exaudiri non possunt. Divino siquidem judicio cum eis agitur, ut qui noluerunt mala vitare, cum possent, non possint vitare, cum volunt: et qui sponte incurrunt mala praecognita, fugere non possint experta. Quare et causam insinuans, qua exaudiri prohibeantur, ait: Quia petistis vobis regem. Quasi aperte dicat: Quia illud vobis dari postulastis, in quo haec omnia futura, me praedicente, cognovistis. Haec, ut superius dixi, in typo praelatorum carnalium de futura regis conversatione praedicuntur: ut ab ejus petitione quiescerent, in quo tanta mala cognovissent. Sed habent corda reproborum, ut malum cito proponant, et a malo proposito non celerius resipiscant. Quare et subditur: (Vers. 19, 20.) Noluit autem populus audire vocem Samuelis, sed dixerunt: Nequaquam. Rex enim erit super nos, et erimus nos quoque,", + "candidate_score": 0.654226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_16", + "bdc_text": "Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_774", + "psc_text": "ex fide Domini nostri Jesu Christi (Rom. III, 24-26) . Hinc item dicit: Gratia liberati estis (Ephes. II, 8) . Tale est ac si dicat: Liberabit vos de potestate spirituum malignorum, ut velut fugatis de itinere crudelibus hostibus, dum mors carnis intervenit, ea quae cupitis aeterna gaudia securius adeatis. Magna itaque promisit, qui magna praecipiendo docuit, ut magnitudo muneris ad fortitudinem incitaret laboris. Magnum quippe est soli Domino servire, videlicet instanter bona agere, bonis actibus reproba non miscere. Sed o quam maximum in vitae hujus transitu, potestatem cruentorum spirituum non incurrere, nullas in via horribilitates cernere, contrarietates objectionum nullas invenire, aeternas poenas evadere, liberatoris nostri praesidia sentire, momentaneam saeculi lucem perdere, sed repente ineffabilem claritatem aeternitatis invenire. Audiant ergo, audiant, qui de manu Philisthiim liberari desiderant: Praeparate corda vestra Domino, et servite illi soli: ut hic sibi quique colligere studeant, unde illic manus tantorum hostium non incurrant, et securi ad", + "candidate_score": 0.632063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_31_33", + "bdc_text": "sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat . Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit . Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1858", + "psc_text": "Nemo novit patrem, nisi filius (Matth. XI, 27). Hunc item Petrus admirans, ait: Nunc scimus, quia scis omnia, et non est opus, ut quis te interroget (Joan. XVI, 30) . Decorem faciei turbae intuentium protestantur, quae dicunt: Bene omnia fecit, et surdos fecit audire, et mutos loqui (Marc. VII, 37) . Hinc item alii admirantes, dicunt: Qualis est hic, quia venti et mare obediunt ei (Matth. VIII, 27) ? Decor ergo faciei quid est, nisi pulchritudo sanctitatis? Quid item est decor faciei, nisi splendor conversationis ejus incomparabilis? quia per omne, quod egit, incomparabili luce gratiae resplenduit. Hunc namque faciei decorem Psalmista admirans, ait: Speciosus forma prae filiis hominum, diffusa est gratia in labiis tuis (Psal. XLIV, 3) . Hanc Paulus praedicans, ait: Qui cum sit splendor gloriae, et figura substantiae ejus, portansque omnia verbo virtutis suae, purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram majestatis in excelsis, tanto melior angelis effectus, quanto", + "candidate_score": 0.619666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_22", + "bdc_text": "Malevoli valde disputant de iuramento ipsorum de non redeundo in urbem facto ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1558", + "psc_text": "non potest. Sed cum male juratur, justius jusjurandum dimittitur quam compleantur crimina quae jurantur. Sit ergo unusquisque cautus antequam juret, ut aut ne omnino juret, aut facturum se mala non juret. Cautos quidem nos esse Dominus insinuat, dicens: Sit sermo vester: Est, est, non, non. Nolite jurare per coelum, neque per terram (Matth. V, 37) . E contra autem reprobi, et incauti quidem sunt, et discreti non sunt. Nam saepe se acturos mala repromittunt, et revocare promissa, quasi perjurium incursuri, non satagunt. Hinc est, quod Herodes incaute juravit, et nefarium jusjurandum quod protulit, in praecursoris Domini morte complevit (Marc. VI). Cauti ergo in nostris dispositionibus esse debemus, sed si cauti esse negligimus, praetermittenda sunt proposita, non implenda. Sic quippe a proposito desistere non est vitium levitatis, sed virtus discretionis. Tamen jurare quae revocanda sunt et detestanda, omnino cavendum est, et vehementer horrendum, quia cum tale jusjurandum non impletur, non omnino", + "candidate_score": 0.617408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_11", + "bdc_text": "Dux Mauricius Saxo Lyntzii tractavit de pace cum rege Ferdinando , qui omnem movet lapidem , ut negotium componatur ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_803", + "psc_text": "velut in area frumentum, et palea simul sumus, sed dum ad vitae terminum ducimur, electi a reprobis Dominica virtute dividuntur, et velut inter se lapidem habent medium, dum illi pondus Redemptoris in damnationis suae judicium sustinent, et isti in ejus fortitudine aeternae gloriae palmas tenent. Possunt per Sen etiam maligni spiritus designari. Excussi quippe sunt, quia a coelesti secreto per superbiam projecti. Et quia nunc in hac vita nobiscum praeliantur, bene cum victoriae nostrae tempus asseritur, lapis inter nos et eos positus perhibetur: quia cum militiae nostrae donativa percipimus, ultra nobis eorum praelia nequaquam renovantur. Samuel autem hunc lapidem in medium ponit: quia nobis Redemptoris nostri bonitatem sanctae Ecclesiae doctor ostendit. Et quia omne, quod a nobis in omni vita nostra prosperum geritur, divinae gratiae adscribitur, apte ab eo lapis ille, qui in medio sistitur, Lapis Adjutorii vocatur. Ipse est namque Lapis Adjutorii, qui si nobis subvenire 172 noluerit, vinci", + "candidate_score": 0.616481, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.692559, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_843", + "psc_text": "Deus videt quia bonum est. Aliud ergo est, ut putet quisque malum esse quod bonum est, quales supradicti sunt: aliud, ut quod bonum est, videat homo quia bonum est; sicut multis tua creatura placet quia bona est, quibus tamen non tu places in ea, unde frui magis ipsa quam te volunt: aliud autem, ut cum aliquid videt homo quia bonum est, Deus in illo videat quia bonum est; ut scilicet ille ametur in eo quod fecit, qui non amaretur nisi per Spiritum sanctum quem dedit; quoniam charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5), per quem videmus quia bonum est quidquid aliquo modo est: ab illo enim est, qui non aliquo modo est, sed quod est, est. CAPUT XXXII. Compendio enarrat opera Dei. 47. Gratias tibi, Domine. Videmus coelum et terram, sive corporalem partem superiorem atque inferiorem, sive spiritualem corporalemque creaturam;", + "candidate_score": 0.692559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26_28", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari . Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.648045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_413", + "psc_text": "me dedit eis. Quid in te stas, et non stas? Projice te in eum; noli metuere, non se subtrahet ut cadas: projice te securus, excipiet et sanabit te. Et crubescebam nimis, quia illarum nugarum murmur adhuc audiebam, et cunctabundus pendebam. Et rursus illa, quasi diceret: Obsurdesce adversus immunda illa membra tua super terram, ut mortificentur. Narrant tibi delectationes, sed non sicut lex Domini Dei tui (Psal. CXVIII, 85). Ista controversia in corde meo, nonnisi de meipso adversus meipsum. At Alypius affixus lateri meo inusitati motus mei exitum tacitus opperiebatur. CAPUT XII. Vocis admonitu quomodo totus conversus. 28. Ubi vero a fundo arcano alta consideratio contraxit et congessit totam miseriam meam in conspectum cordis mei, oborta est procella ingens, ferens ingentem imbrem lacrymarum. Et ut totum effunderem cum vocibus suis, surrexi ab Alypio: solitudo mihi ad negotium flendi aptior suggerebatur; et secessi remotius, quam ut posset mihi onerosa esse etiam ejus", + "candidate_score": 0.636035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_1_3", + "bdc_text": "Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent . Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", + "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", + "candidate_score": 0.634961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_27_29", + "bdc_text": "Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.633481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_173", + "psc_text": "quomodo. CAPUT XIV. Libri de Apto et Pulchro Hierio nuncupati. Unde hunc amaverat. 21. Quid est autem quod me movit, Domine Deus meus, ut ad Hierium Romanae urbis oratorem scriberem illos libros, quem non noveram facie, sed amaveram hominem ex doctrinae fama quae illi clara erat, et quaedam verba ejus audieram, et placuerant mihi? Sed magis quia placebat aliis, et efferebant eum laudibus, stupentes quod ex homine syro, docto prius graecae facundiae, postea in latina etiam dictor mirabilis exstitisset, et esset scientissimus rerum ad studium sapientiae pertinentium; mihi placebat. Laudatur homo, et amatur absens. Utrumnam ab ore laudantis intrat in cor audientis amor ille? Absit: sed ex amante alio accenditur alius. Hinc enim amatur qui laudatur, dum non fallaci corde laudatoris praedicari creditur; id est, cum amans eum laudat. 22. Sic enim tunc amabam homines ex hominum judicio; non enim ex tuo, Deus meus, in quo nemo fallitur. Sed tamen,", + "candidate_score": 0.628573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_1_3", + "bdc_text": "Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent . Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_413", + "psc_text": "me dedit eis. Quid in te stas, et non stas? Projice te in eum; noli metuere, non se subtrahet ut cadas: projice te securus, excipiet et sanabit te. Et crubescebam nimis, quia illarum nugarum murmur adhuc audiebam, et cunctabundus pendebam. Et rursus illa, quasi diceret: Obsurdesce adversus immunda illa membra tua super terram, ut mortificentur. Narrant tibi delectationes, sed non sicut lex Domini Dei tui (Psal. CXVIII, 85). Ista controversia in corde meo, nonnisi de meipso adversus meipsum. At Alypius affixus lateri meo inusitati motus mei exitum tacitus opperiebatur. CAPUT XII. Vocis admonitu quomodo totus conversus. 28. Ubi vero a fundo arcano alta consideratio contraxit et congessit totam miseriam meam in conspectum cordis mei, oborta est procella ingens, ferens ingentem imbrem lacrymarum. Et ut totum effunderem cum vocibus suis, surrexi ab Alypio: solitudo mihi ad negotium flendi aptior suggerebatur; et secessi remotius, quam ut posset mihi onerosa esse etiam ejus", + "candidate_score": 0.61924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_27_29", + "bdc_text": "Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_284", + "psc_text": "Cum haec dicebam, et alternabant hi venti et impellebant huc atque illuc cor meum, transibant tempora, et tardabam converti ad Dominum, et differebam de die in diem vivere in te, et non differebam quotidie in memetipso mori. Amans beatam vitam, timebam illam in sede sua; et ab ea fugiens, quaerebam eam. Putabam enim me miserum fore nimis, si feminae privarer amplexibus, et medicinam misericordiae tuae ad eamdem infirmitatem sanandam non cogitabam, quia expertus non eram; et propriarum virium credebam esse continentiam, quarum mihi non eram conscius, cum tam stultus essem ut nescirem, sicut scriptum est, neminem posse esse continentem, nisi tu dederis (Sap. VIII, 21). Utique dares, si gemitu interno pulsarem aures tuas, et fide solida in te jactarem curam meam. CAPUT XII. Contentio inter Alypium et Augustinum de matrimonio et caelibatu. 21. Prohibebat me sane Alypius ab uxore ducenda, causans nullo modo nos posse securo otio simul in amore", + "candidate_score": 0.617952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_656", + "psc_text": "verbis nostris aliae longae syllabae, aliae breves, nisi quia illae longiore tempore sonuissent, istae breviore? Deus, dona hominibus videre in parvo communes notitias rerum parvarum atque magnarum. Sunt et sidera et luminaria coeli in signis, et in temporibus, et in annis, et in diebus (Gen. 1, 14): sunt vero; sed nec ego dixerim circuitum illius ligneolae rotae diem esse, nec tamen ideo tempus non esse ille dixerit. 30. Ego scire cupio vim naturamque temporis, quo metimur corporum motus, et dicimus illum motum, verbi gratia, tempore duplo esse diuturniorem quam istum. Nam quaero, quoniam dies dicitur, non tantum mora solis super terram, secundum quod aliud est dies, aliud nox, sed etiam totius ejus circuitus ab oriente usque ad orientem, secundum quod dicimus, Tot dies transierunt; cum suis enim noctibus dicuntur tot dies, nec extra reputantur spatia noctium: quoniam ergo dies expletur motu solis, atque circuitu ab oriente usque ad orientem; quaero", + "candidate_score": 0.606248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_647", + "psc_text": "quam cum aggressi fuerimus, et quod praemeditabamur agere coeperimus, tunc erit illa actio, quia tunc non futura, sed praesens est. 24. Quoquo modo se itaque habeat arcana praesensio futurorum, videri nisi quod est non potest. Quod autem jam est, non futurum sed praesens est. Cum ergo videri dicuntur futura, non ipsa quae nondum sunt, id est quae futura sunt, sed eorum causae, vel signa forsitan videntur, quae jam sunt; ideo non futura, sed praesentia sunt jam videntibus, ex quibus futura praedicantur animo concepta. Quae rursus conceptiones jam sunt, et eas praesentes apud se intuentur qui illa praedicunt. Loquatur mihi aliquod exemplum tanta rerum numerositas. Intueor auroram, oriturum solem praenuntio: quod intueor, praesens est; quod praenuntio, futurum: non sol futurus qui jam est, sed ortus ejus qui nondum est: tamen etiam ortum ipsum nisi animo imaginarer, sicut modo cum id loquor, non eum possem praedicere. Sed nec illa aurora quam in", + "candidate_score": 0.605593, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.689975, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_17_19", + "bdc_text": "cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_88", + "psc_text": "Augustinus, ut divinarum Scripturarum sanctitati auctoritatique consuleret, omnes excelsae suae sapientiae nervos ad librum illum catholicae pietati maxime injuriosum refellendum atque destruendum adhibuit. Sed et alios Dictinium in Priscillianae haereseos tutelam et praesidium edidisse tractatus, inter caeteros Leo noster asseverat, ut nos ipsi suo loco dicemus. 7. Interim vero, ne a proposito instituto longius abscedamus, Symphosii ac Dictinii apertum lapsum non ante quintum vel sextum Siricii pontificatus annum revocandum esse certissime arbitramur; quorum quidem impietate a caeteris Hispaniae et Lusitaniae episcopis cognita, et ex Dictinii Operibus, quae omnium manibus terebantur, magis comprobata, catholici ab eorum communione se abstinere coeperunt, et in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum", + "candidate_score": 0.689975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_16_18", + "bdc_text": "Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ; cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_88", + "psc_text": "Augustinus, ut divinarum Scripturarum sanctitati auctoritatique consuleret, omnes excelsae suae sapientiae nervos ad librum illum catholicae pietati maxime injuriosum refellendum atque destruendum adhibuit. Sed et alios Dictinium in Priscillianae haereseos tutelam et praesidium edidisse tractatus, inter caeteros Leo noster asseverat, ut nos ipsi suo loco dicemus. 7. Interim vero, ne a proposito instituto longius abscedamus, Symphosii ac Dictinii apertum lapsum non ante quintum vel sextum Siricii pontificatus annum revocandum esse certissime arbitramur; quorum quidem impietate a caeteris Hispaniae et Lusitaniae episcopis cognita, et ex Dictinii Operibus, quae omnium manibus terebantur, magis comprobata, catholici ab eorum communione se abstinere coeperunt, et in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum", + "candidate_score": 0.689622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_17_19", + "bdc_text": "cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_104", + "psc_text": "Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a multis deceptus et circumventus, quemadmodum illius definitivae sententiae exemplaria patefaciunt. Ex Priscilliani autem dogmatibus duo dumtaxat profitebatur Symphosius: alterum innascibilem esse Deum, alterum vero duo rerum aspectabilium principia reperiri. Nullis tamen libris apocryphis, aut novis scientiis, quas Priscillianus composuerat Symphosius umquam usus est, quamvis Dictinius epistolis aliquantis pene lapsus, quas omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix", + "candidate_score": 0.678037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_17_19", + "bdc_text": "cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_184", + "psc_text": "pertinere judico. Attalo in primis dissensisse fatetur, qui eum comitem curatorem largitionum creaverat, cum jam sciret istud munus nullo prorsus sensu subsistere posse. Tunc quippe Paulinus, Attali tyranni partibus spretis, Gothicam partem secutus est. Alterum vero deterius, quod perperam factum, amara deflevit poenitentia; illudque fuit, ait Baronius, quod ad improbata fidei dogmata Christianus homo diverterat: sed improbis adhaesisse dogmatibus integro quindecim annorum spatio, non obscure sequentia produnt carmina, quibus se catholicae restitutum communioni commemorat: Post autem, exacta jam trieteride quinta, Rite recurrente statuto tempore Pascha, Ad tua, Christe Deus, altaria sacra reversus, Te miserante, tua gaudens sacramenta recepi. Sed quibusnam haereseos vinculis tamdiu Paulinus obstrietus permanserit, Baronius inquirit et probabile existimat Priscillianistarum turpibus erroribus pollutum et implicitum fuisse. Etenim Severi Sulpicii et aliorum testimonio jam vidimus in ea provincia clarissimos viros ac feminas a Priscilliano et ejus sectatoribus Romam proficiscentibus fuisse seductos; quos merito divina ultio secuta est, cum ad", + "candidate_score": 0.673499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18_20", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem . Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_88", + "psc_text": "Augustinus, ut divinarum Scripturarum sanctitati auctoritatique consuleret, omnes excelsae suae sapientiae nervos ad librum illum catholicae pietati maxime injuriosum refellendum atque destruendum adhibuit. Sed et alios Dictinium in Priscillianae haereseos tutelam et praesidium edidisse tractatus, inter caeteros Leo noster asseverat, ut nos ipsi suo loco dicemus. 7. Interim vero, ne a proposito instituto longius abscedamus, Symphosii ac Dictinii apertum lapsum non ante quintum vel sextum Siricii pontificatus annum revocandum esse certissime arbitramur; quorum quidem impietate a caeteris Hispaniae et Lusitaniae episcopis cognita, et ex Dictinii Operibus, quae omnium manibus terebantur, magis comprobata, catholici ab eorum communione se abstinere coeperunt, et in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum", + "candidate_score": 0.671032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_16_18", + "bdc_text": "Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ; cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_104", + "psc_text": "Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a multis deceptus et circumventus, quemadmodum illius definitivae sententiae exemplaria patefaciunt. Ex Priscilliani autem dogmatibus duo dumtaxat profitebatur Symphosius: alterum innascibilem esse Deum, alterum vero duo rerum aspectabilium principia reperiri. Nullis tamen libris apocryphis, aut novis scientiis, quas Priscillianus composuerat Symphosius umquam usus est, quamvis Dictinius epistolis aliquantis pene lapsus, quas omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix", + "candidate_score": 0.666594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_16_18", + "bdc_text": "Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ; cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_35", + "psc_text": "istuc ab omnibus reputatum est. Siquidem Gratianus, alioqui vir religiosus et princeps maxime pius, ab improbo officiorum magistro circumventus, in illum temerarium ausum prolapsus est, ut non tantum praecedentia decreta sanctissime a se edita in irritum mitteret ac deleret, verum etiam Caesaraugustanae synodo, Magno Ambrosio et Romano ipsi pontifici, et sibi (quod gravius est) adversari voluerit. Laetabundi ergo Instantius et Priscillianus ob imperatoris Gratiani in eos lenitatem, Hispanias repetere diu non distulere. Quo tandem, ineunte anno 383, profecti, suas occupant episcopales sedes, quibus Idatius resistendi animum habens, nihil in religionis munimen tentare potuit. Deerat illi quippe facultas, quia haeretici, corrupto Volventio proconsule, vires suas confirmaverant. Immo, cum tali tantaque saeculi potentia se fultos viderent, audacter nimis in episcopum catholicum Ithacium insurgunt, huncque quasi Ecclesiarum perturbatorem, reum apud proconsulem postulant, qui, scelestissimorum annuens votis, omni divino et humano jure sacrilege violato, jubet per atrocem exsecutionem Ithacium deduci. Sed is intrepidus profugit", + "candidate_score": 0.664641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18_20", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem . Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_104", + "psc_text": "Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a multis deceptus et circumventus, quemadmodum illius definitivae sententiae exemplaria patefaciunt. Ex Priscilliani autem dogmatibus duo dumtaxat profitebatur Symphosius: alterum innascibilem esse Deum, alterum vero duo rerum aspectabilium principia reperiri. Nullis tamen libris apocryphis, aut novis scientiis, quas Priscillianus composuerat Symphosius umquam usus est, quamvis Dictinius epistolis aliquantis pene lapsus, quas omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix", + "candidate_score": 0.664621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_17_19", + "bdc_text": "cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_31", + "psc_text": "itaque Priscilliano et sociis, cum post synodalia decreta, tum post Gratiani imperatoris sententiam fuit agendi ratio, ut nequaquam ad generale concilium provocarent, ut in praesentia ejusmodi dictis et votis haereticorum recentiores, ad Romanae sedis auctoritatem angustioribus finibus restringendam, conficiuntur. Sed Priscillianum apud Damasum Romanum pontificem sibi et sociorum causae munimen et praesidia comparare nisum fuisse exploratissimum est. Nam, auctore Sulpicio, hi, ubi Romam pervenere, Damaso se purgare cupientes, ne in conspectum quidem ejus admissi sunt. Neque obstat S. pontificem, illo spiritu ductum qui in Petri successoribus semper perseveraturus est, laudatorum hominum injustos conatus irritos reddidisse, nullo aditu prorsus purgationi eorumdem permisso. Nam ille ipsorum in Urbem adventus, ut causam dicerent, maximum solidissimumque est argumentum episcoporum caeterorumque causas, synodalibus decretis jam ad exitum perductas, Romanorum pontificum auctoritate iterum recognosci et judicari potuisse. Haec autem leviter delibare placuit, ne recentiorum dogmatistarum disserendi ratio nos latere videretur. Jam vero prioribus conatibus frustratis, ad", + "candidate_score": 0.663847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_17_19", + "bdc_text": "cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_94", + "psc_text": "qui in adornandis sancti Leonis Magni Operibus, nimis suis partibus indulgens, nullo veritatis studio adductus, solam ratiocinandi libidinem secutus, rerum ecclesiasticarum seriem, susquedeque, vertere nisus, veterum monumenta aut oscitanter lustravit, aut in pravum sensum detorsit; et denique veteri Ecclesiae disciplina abolita, novam regiminis et oeconomiae rationem moliri allaboravit. Is namque in notis et observationibus ad S. Leonis Magni epistolam 15 disertius Priscillianistarum causam et concilia in eosdem Priscillianistas congregata, tempus quo Symphosius et Dictinius vel in haeresim lapsi sunt, vel in Ecclesiae communionem suscepti fuere, diligentius inquirit. In praeceps sane multa ruerent, quae nos tamquam certa probavimus, si Quesnellianae conjecturae robur haberent. Sed tentabundus imprimis is scriptor incedens, utriusque lapsum, Symphosii nimirum et Dictinii, ante Caesaraugustanum 231 statuit concilium. De qua haeresi infamatus uterque fuit in Caesaraugustana synodo anni 381 adversus Priscillianum, cujus judicium declinasse dicitur Symphosius, in sententia Toletanae I synodo se subducens. Nutare arbitror hocce primum Quesnelli assertum.", + "candidate_score": 0.663692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_16_18", + "bdc_text": "Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ; cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_32", + "psc_text": "permisso. Nam ille ipsorum in Urbem adventus, ut causam dicerent, maximum solidissimumque est argumentum episcoporum caeterorumque causas, synodalibus decretis jam ad exitum perductas, Romanorum pontificum auctoritate iterum recognosci et judicari potuisse. Haec autem leviter delibare placuit, ne recentiorum dogmatistarum disserendi ratio nos latere videretur. Jam vero prioribus conatibus frustratis, ad novos Priscillianus et Instantius animum vertere, ut mox ex sequentibus innotescet. CAPUT IV. Gratianus imperator, a Macedonio circumventus, Instantium et Priscillianum suis sedibus restitui jubet. De Brittone Trevirorum episcopo, illiusque sedis honore et praerogativis. Blondelli et Tillemontii falsae conjecturae rejiciuntur. 1. Necdum tamen, post gravem repulsam quam a Damaso papa Instantius et Priscillianus episcopi passi fuerant, ad plenum exitium res suas perductas esse credidere. Sed, consueta haereticorum obstinata vafritie dominati, adhuc suis malis et exsilio quibus gravabantur mederi cupientes, novum excogitarunt consilium: illud videlicet, ut Mediolanum regrederentur, vana forte quadam spe adducti a magno illius Ecclesiae antistite Ambrosio se in", + "candidate_score": 0.662979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_16_18", + "bdc_text": "Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ; cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_94", + "psc_text": "qui in adornandis sancti Leonis Magni Operibus, nimis suis partibus indulgens, nullo veritatis studio adductus, solam ratiocinandi libidinem secutus, rerum ecclesiasticarum seriem, susquedeque, vertere nisus, veterum monumenta aut oscitanter lustravit, aut in pravum sensum detorsit; et denique veteri Ecclesiae disciplina abolita, novam regiminis et oeconomiae rationem moliri allaboravit. Is namque in notis et observationibus ad S. Leonis Magni epistolam 15 disertius Priscillianistarum causam et concilia in eosdem Priscillianistas congregata, tempus quo Symphosius et Dictinius vel in haeresim lapsi sunt, vel in Ecclesiae communionem suscepti fuere, diligentius inquirit. In praeceps sane multa ruerent, quae nos tamquam certa probavimus, si Quesnellianae conjecturae robur haberent. Sed tentabundus imprimis is scriptor incedens, utriusque lapsum, Symphosii nimirum et Dictinii, ante Caesaraugustanum 231 statuit concilium. De qua haeresi infamatus uterque fuit in Caesaraugustana synodo anni 381 adversus Priscillianum, cujus judicium declinasse dicitur Symphosius, in sententia Toletanae I synodo se subducens. Nutare arbitror hocce primum Quesnelli assertum.", + "candidate_score": 0.66224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18_20", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem . Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_94", + "psc_text": "qui in adornandis sancti Leonis Magni Operibus, nimis suis partibus indulgens, nullo veritatis studio adductus, solam ratiocinandi libidinem secutus, rerum ecclesiasticarum seriem, susquedeque, vertere nisus, veterum monumenta aut oscitanter lustravit, aut in pravum sensum detorsit; et denique veteri Ecclesiae disciplina abolita, novam regiminis et oeconomiae rationem moliri allaboravit. Is namque in notis et observationibus ad S. Leonis Magni epistolam 15 disertius Priscillianistarum causam et concilia in eosdem Priscillianistas congregata, tempus quo Symphosius et Dictinius vel in haeresim lapsi sunt, vel in Ecclesiae communionem suscepti fuere, diligentius inquirit. In praeceps sane multa ruerent, quae nos tamquam certa probavimus, si Quesnellianae conjecturae robur haberent. Sed tentabundus imprimis is scriptor incedens, utriusque lapsum, Symphosii nimirum et Dictinii, ante Caesaraugustanum 231 statuit concilium. De qua haeresi infamatus uterque fuit in Caesaraugustana synodo anni 381 adversus Priscillianum, cujus judicium declinasse dicitur Symphosius, in sententia Toletanae I synodo se subducens. Nutare arbitror hocce primum Quesnelli assertum.", + "candidate_score": 0.660767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18_20", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem . Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_184", + "psc_text": "pertinere judico. Attalo in primis dissensisse fatetur, qui eum comitem curatorem largitionum creaverat, cum jam sciret istud munus nullo prorsus sensu subsistere posse. Tunc quippe Paulinus, Attali tyranni partibus spretis, Gothicam partem secutus est. Alterum vero deterius, quod perperam factum, amara deflevit poenitentia; illudque fuit, ait Baronius, quod ad improbata fidei dogmata Christianus homo diverterat: sed improbis adhaesisse dogmatibus integro quindecim annorum spatio, non obscure sequentia produnt carmina, quibus se catholicae restitutum communioni commemorat: Post autem, exacta jam trieteride quinta, Rite recurrente statuto tempore Pascha, Ad tua, Christe Deus, altaria sacra reversus, Te miserante, tua gaudens sacramenta recepi. Sed quibusnam haereseos vinculis tamdiu Paulinus obstrietus permanserit, Baronius inquirit et probabile existimat Priscillianistarum turpibus erroribus pollutum et implicitum fuisse. Etenim Severi Sulpicii et aliorum testimonio jam vidimus in ea provincia clarissimos viros ac feminas a Priscilliano et ejus sectatoribus Romam proficiscentibus fuisse seductos; quos merito divina ultio secuta est, cum ad", + "candidate_score": 0.656701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18_20", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem . Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_257", + "psc_text": "verba a nobis laudata, et ab ipso Quesnello exscripta, immediate haec alia subjecit? Unde quia et ipsum praescriptae fidei exemplar cum suis capitulis prae manibus hic habemus pro instructione ignorantium, si vestrae placet reverentiae recitetur. Tunc autem omnes episcopi dixerunt: Valde necessaria horum capitulorum est lectio. Nec aliam adducunt rationem, nisi hanc, ut simplicioribus, videlicet, quibusque pristina sanctorum Patrum statuta pandebantur, abominata jam olim a sede beatissimi Petri apostoli et damnata Priscillianae haeresis figmenta cognoscerent. An vero isthaec Quesnellum jugulent, quaeso, lector animadvertat? Pristina profecto illa sanctorum Patrum statuta, quibus Priscillianae haereseos portenta damnata fuere, apostolicae beatissimi Petri sedi tribuuntur. Non igitur illius professionis fidei illorumque capitulorum auctor Augustinus dicendus est; is enim, quamvis meritis, laboribus honoribusque clarus, quandonam apostolicum Petri thronum assecutus est? 4. Neque deinde tanta illa tamque a Quesnello decantata diversitas in anathematismorum numero reperta huic veritati tenebras obducit. Nam imprimis manuscripta exemplaria ex quibus potissimum illa", + "candidate_score": 0.656476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18_20", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem . Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_289", + "psc_text": "ab Eutropio et Paulo de Priscillianistarum erroribus non fuisse interpellatum, nec ad eos episcopos in hac causa quidquam aliquando rescripsisse, arbitror evidentissime demonstratum. 6. Verum enim vero, etsi de hoc fidei libello multa scripserim, adhuc me nihil praestitisse videor, si ille clarissimorum virorum judicio et manuscriptorum exemplarium auctoritate uni Augustino adjudicaretur. Ecquis profecto lepidum nugatorem me esse non arbitraretur, cum lustratis jam aliis atque aliis Augustini Operibus, quibus laudata illa fidei professio nec concinit, nec cohaeret, istud unum subsisteret cui potissimum Quesnellus insistit? Annon vetusto Romanorum canonum codici, Sententiarum Magistro, antiquis recentioribusque exemplaribus, Lovaniensibus doctoribus, ex quibus omnibus suarum conjecturarum argumenta ipse Quesnellus mutuatus est, fides adhibenda foret? Sed in tanti discriminis causa nihil operae me insumere oportebit, si Parisini doctoris judicio illud opponam, quod jam Patres congregationis S. Mauri in postrema Parisina Operum S. Augustini editione pronuntiarunt. Illam ergo fidei professionem cum subjectis anathematismis sub nomine sermonis 233, de", + "candidate_score": 0.654888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18_20", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem . Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_214", + "psc_text": "virulentum impietatis traxisse contagium, statim S. Leo docuit in illius epistolae exordio, qui Priscillianistarum sectam omnium haeresum fetidissimam sentinam appellat. Addit Priscillianistas in paganitatis tenebras adeo se immersisse, ut, mathematicorum vanis mendaciis et magicae artis profanis secretis adhibitis, fidem religionis morumque rationem in potestate daemonum et in affectu siderum ipsi collocarent. Haec et alia similia illius nefandissimae sectae dogmata 256 Leo recensuit, et antiquorum Patrum qui praecedenti saeculo floruerunt studium in mentem revocat, qui in conciliis omnes conatus adhibuere ut ejusmodi impius furor ab universa pelleretur Ecclesia. Refert deinde quemadmodum saeculi principes tantopere hanc sacrilegam amentiam detestati sint (Maximus tyrannus videlicet) ut ejus auctorem cum plerisque discipulis legum publicarum ense prosternerent. Primum hoc cruenti judicii genus et exemplum, quo saeculi principes et magistratus in pertinaces haereticos quandoque animadverterunt, plurimum animum veterum et recentiorum scriptorum hactenus torquere potuit: Prospexi, ait Natalis Alexander, Hist. Eccl. saeculo IV, cap. 3, art. 17, haereticos", + "candidate_score": 0.650983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_14_16", + "bdc_text": "priores enim compositiones faciunt eum cautum . Quantum ego coniectura adsequi possum , fere universi Germanię principes exceptis episcopis ( quibus meo iudicio titulus principalis brevi decedet ) unanimes sunt , non tamen aperte . Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_287", + "psc_text": "Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si Augustinus, postulantibus illis duobus episcopis, libellum illum anathematismosque scripsisset, quid Orosio opus erat festinato edere et coacervare in unum omnes perditionum arbores cum radicibus et ramis suis? Annon illa fidei professione, vel libello; annon in decem et octo, vel in viginti sex, anathematismis habebatur id omne quod ad illius haeresis exitium oportebat? Augustinum praeterea, si duo illi episcopi in hac causa interpellassent, aut rescribendo iisdem fecisse satis arbitratur Quesnellus, aut non. Sed utroque hoc telo seipsum jugulat. Nam dato illo primo, fateri cogitur cur Augustinus in eadem causa ab Orosio iterum consultus, hunc non remisit ad illam fidei professionem, et", + "candidate_score": 0.649145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_184", + "psc_text": "pertinere judico. Attalo in primis dissensisse fatetur, qui eum comitem curatorem largitionum creaverat, cum jam sciret istud munus nullo prorsus sensu subsistere posse. Tunc quippe Paulinus, Attali tyranni partibus spretis, Gothicam partem secutus est. Alterum vero deterius, quod perperam factum, amara deflevit poenitentia; illudque fuit, ait Baronius, quod ad improbata fidei dogmata Christianus homo diverterat: sed improbis adhaesisse dogmatibus integro quindecim annorum spatio, non obscure sequentia produnt carmina, quibus se catholicae restitutum communioni commemorat: Post autem, exacta jam trieteride quinta, Rite recurrente statuto tempore Pascha, Ad tua, Christe Deus, altaria sacra reversus, Te miserante, tua gaudens sacramenta recepi. Sed quibusnam haereseos vinculis tamdiu Paulinus obstrietus permanserit, Baronius inquirit et probabile existimat Priscillianistarum turpibus erroribus pollutum et implicitum fuisse. Etenim Severi Sulpicii et aliorum testimonio jam vidimus in ea provincia clarissimos viros ac feminas a Priscilliano et ejus sectatoribus Romam proficiscentibus fuisse seductos; quos merito divina ultio secuta est, cum ad", + "candidate_score": 0.648407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", + "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", + "candidate_score": 0.647659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_104", + "psc_text": "Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a multis deceptus et circumventus, quemadmodum illius definitivae sententiae exemplaria patefaciunt. Ex Priscilliani autem dogmatibus duo dumtaxat profitebatur Symphosius: alterum innascibilem esse Deum, alterum vero duo rerum aspectabilium principia reperiri. Nullis tamen libris apocryphis, aut novis scientiis, quas Priscillianus composuerat Symphosius umquam usus est, quamvis Dictinius epistolis aliquantis pene lapsus, quas omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix", + "candidate_score": 0.645981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_88", + "psc_text": "Augustinus, ut divinarum Scripturarum sanctitati auctoritatique consuleret, omnes excelsae suae sapientiae nervos ad librum illum catholicae pietati maxime injuriosum refellendum atque destruendum adhibuit. Sed et alios Dictinium in Priscillianae haereseos tutelam et praesidium edidisse tractatus, inter caeteros Leo noster asseverat, ut nos ipsi suo loco dicemus. 7. Interim vero, ne a proposito instituto longius abscedamus, Symphosii ac Dictinii apertum lapsum non ante quintum vel sextum Siricii pontificatus annum revocandum esse certissime arbitramur; quorum quidem impietate a caeteris Hispaniae et Lusitaniae episcopis cognita, et ex Dictinii Operibus, quae omnium manibus terebantur, magis comprobata, catholici ab eorum communione se abstinere coeperunt, et in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum", + "candidate_score": 0.645944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_94", + "psc_text": "qui in adornandis sancti Leonis Magni Operibus, nimis suis partibus indulgens, nullo veritatis studio adductus, solam ratiocinandi libidinem secutus, rerum ecclesiasticarum seriem, susquedeque, vertere nisus, veterum monumenta aut oscitanter lustravit, aut in pravum sensum detorsit; et denique veteri Ecclesiae disciplina abolita, novam regiminis et oeconomiae rationem moliri allaboravit. Is namque in notis et observationibus ad S. Leonis Magni epistolam 15 disertius Priscillianistarum causam et concilia in eosdem Priscillianistas congregata, tempus quo Symphosius et Dictinius vel in haeresim lapsi sunt, vel in Ecclesiae communionem suscepti fuere, diligentius inquirit. In praeceps sane multa ruerent, quae nos tamquam certa probavimus, si Quesnellianae conjecturae robur haberent. Sed tentabundus imprimis is scriptor incedens, utriusque lapsum, Symphosii nimirum et Dictinii, ante Caesaraugustanum 231 statuit concilium. De qua haeresi infamatus uterque fuit in Caesaraugustana synodo anni 381 adversus Priscillianum, cujus judicium declinasse dicitur Symphosius, in sententia Toletanae I synodo se subducens. Nutare arbitror hocce primum Quesnelli assertum.", + "candidate_score": 0.64389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_94", + "psc_text": "qui in adornandis sancti Leonis Magni Operibus, nimis suis partibus indulgens, nullo veritatis studio adductus, solam ratiocinandi libidinem secutus, rerum ecclesiasticarum seriem, susquedeque, vertere nisus, veterum monumenta aut oscitanter lustravit, aut in pravum sensum detorsit; et denique veteri Ecclesiae disciplina abolita, novam regiminis et oeconomiae rationem moliri allaboravit. Is namque in notis et observationibus ad S. Leonis Magni epistolam 15 disertius Priscillianistarum causam et concilia in eosdem Priscillianistas congregata, tempus quo Symphosius et Dictinius vel in haeresim lapsi sunt, vel in Ecclesiae communionem suscepti fuere, diligentius inquirit. In praeceps sane multa ruerent, quae nos tamquam certa probavimus, si Quesnellianae conjecturae robur haberent. Sed tentabundus imprimis is scriptor incedens, utriusque lapsum, Symphosii nimirum et Dictinii, ante Caesaraugustanum 231 statuit concilium. De qua haeresi infamatus uterque fuit in Caesaraugustana synodo anni 381 adversus Priscillianum, cujus judicium declinasse dicitur Symphosius, in sententia Toletanae I synodo se subducens. Nutare arbitror hocce primum Quesnelli assertum.", + "candidate_score": 0.642708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_97", + "psc_text": "suam sententiam hanc transtulit Quesnellus narrationem, minime tamen perpendens an cum caeteris aliis Priscillianistarum historiae certissimis monumentis cohaereret, necne. Si ad memoriam revocemus ea quae in superioribus ex Severo Sulpicio exscripsimus, dissimilem quamdam in Ambrosio agendi rationem in eadem causa deprehendimus. Is quidem Priscillianum, Instantium aliosque hujus sectae viros, qui Caesaraugustanae illi synodo anno 381 se sistere detractarunt; quamvis Mediolanum profectos; non audivit; non recepit; nec pro iisdem recipiendis ullas ad catholicos Hispaniarum episcopos litteras dedit. Qui ergo fieri potuit ut idem Ambrosius post illud idem Caesaraugustanum concilium audierit, receperit, poenitentiaeque agendae conditiones Symphosio episcopo et hujus filio Dictinio atque aliis praescripserit, qui iisdem moribus et vitiis labefactabantur? 2. Sed aliud quidpiam praeterea laudata in narratione est; quod cum Caesaraugustani concilii tempore minime conciliari potest. Ibidem enim sancti Siricii papae pro haereticis poenitentibus recipiendis statuta laudantur, Nec Ambrosius ipse alias conditiones jure praescribere poterat, nisi eas quas apostolica summi pontificis", + "candidate_score": 0.642625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_257", + "psc_text": "verba a nobis laudata, et ab ipso Quesnello exscripta, immediate haec alia subjecit? Unde quia et ipsum praescriptae fidei exemplar cum suis capitulis prae manibus hic habemus pro instructione ignorantium, si vestrae placet reverentiae recitetur. Tunc autem omnes episcopi dixerunt: Valde necessaria horum capitulorum est lectio. Nec aliam adducunt rationem, nisi hanc, ut simplicioribus, videlicet, quibusque pristina sanctorum Patrum statuta pandebantur, abominata jam olim a sede beatissimi Petri apostoli et damnata Priscillianae haeresis figmenta cognoscerent. An vero isthaec Quesnellum jugulent, quaeso, lector animadvertat? Pristina profecto illa sanctorum Patrum statuta, quibus Priscillianae haereseos portenta damnata fuere, apostolicae beatissimi Petri sedi tribuuntur. Non igitur illius professionis fidei illorumque capitulorum auctor Augustinus dicendus est; is enim, quamvis meritis, laboribus honoribusque clarus, quandonam apostolicum Petri thronum assecutus est? 4. Neque deinde tanta illa tamque a Quesnello decantata diversitas in anathematismorum numero reperta huic veritati tenebras obducit. Nam imprimis manuscripta exemplaria ex quibus potissimum illa", + "candidate_score": 0.641566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_25_27", + "bdc_text": "Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ; obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari . Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_331", + "psc_text": "rei studiis versantur, praesentem hunc meum qualemcumque laborem ingratum futurum, cum in istis Exercitationibus conscribendis jam alia et alia tractaverim quae strictissimum illud cum Romana Ecclesia foedus, conjunctionem societatemque certissime patefaciunt, alia vero quae ad antiquum illarum Ecclesiarum statum, dignitates et praerogativas cognoscendas non infirma et dubia argumenta suppeditare possunt, prout rerum ordo et ipsa scribendi ratio postulabat, explicaverim. Cum igitur tandem quae ad Priscillianistarum causam, errores, concilia contra eosdem coacta pertinere videbantur, quaeque in hac maximi momenti re apostolicae sedis jura auctoritatemque ab invidorum calumniis vindicare poterant, ad exitum perduxerim, duas dumtaxat in sequenti et ultimo capite levissimas difficultates eripere conabor, quae ex hujus concilii textu et narrationibus depromptae sunt, quaeque maximam disceptandi libidinem in Paschasii Quesnelli aliorumque animos excitarunt, ut mox videmus. CAPUT XIX ET ULTIMUM. Duos Leonis tempore exstitisse Turribios perperam Paschasius Quesnellus arbitratus est. Ad quem potissimum Christi annum Bracarense concilium de quo egimus sit revocandum.", + "candidate_score": 0.640369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_148", + "psc_text": "de Dictinio et Anterio pariter episcopis servandum constituerunt, quos ab ordinationis sacrae ministerio abstentos esse voluere, quoadusque per papam vel sanctum Simplicianum communio ipsis redderetur; cum, inquam, nos ejusmodi loquendi formulas ab Hispanis conciliis adhibitas offendamus, inde est ut nos in iis, tamquam in speculo, conspiciamus Hispaniarum praesules talem tantamque venerationem atque obedientiam apostolicae sedi, et ipsis Romanis summis 242 pontificibus exhibuisse, ut adhuc ab ipsis synodice prolata judicia, in poenitentium episcoporum et clericorum causis, firma et rata esse minime arbitrarentur, nisi ejusdem apostolicae sedis auctoritate probarentur. 5. Quam quidem veritatem cum omnibus fere haereticis aliisque invidis hominibus exosam esse noverim, jam illud statim mihi eripere opus est quod opponere possent. Aequalem reverentiam, videlicet, Hispaniae PP. tunc exhibuisse Simpliciano, Mediolanensium episcopo, caeterisque sacerdotibus, ut decreverunt, cum in causa episcoporum Gallaeciae, qui semper cum Symphosio communicaverant, tum in causa Dictinii et Anterii episcoporum, in quarum postrema judicium aeque reservatum fuit sancto", + "candidate_score": 0.640283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_32", + "psc_text": "permisso. Nam ille ipsorum in Urbem adventus, ut causam dicerent, maximum solidissimumque est argumentum episcoporum caeterorumque causas, synodalibus decretis jam ad exitum perductas, Romanorum pontificum auctoritate iterum recognosci et judicari potuisse. Haec autem leviter delibare placuit, ne recentiorum dogmatistarum disserendi ratio nos latere videretur. Jam vero prioribus conatibus frustratis, ad novos Priscillianus et Instantius animum vertere, ut mox ex sequentibus innotescet. CAPUT IV. Gratianus imperator, a Macedonio circumventus, Instantium et Priscillianum suis sedibus restitui jubet. De Brittone Trevirorum episcopo, illiusque sedis honore et praerogativis. Blondelli et Tillemontii falsae conjecturae rejiciuntur. 1. Necdum tamen, post gravem repulsam quam a Damaso papa Instantius et Priscillianus episcopi passi fuerant, ad plenum exitium res suas perductas esse credidere. Sed, consueta haereticorum obstinata vafritie dominati, adhuc suis malis et exsilio quibus gravabantur mederi cupientes, novum excogitarunt consilium: illud videlicet, ut Mediolanum regrederentur, vana forte quadam spe adducti a magno illius Ecclesiae antistite Ambrosio se in", + "candidate_score": 0.63947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_27_29", + "bdc_text": "Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_258", + "psc_text": "Non igitur illius professionis fidei illorumque capitulorum auctor Augustinus dicendus est; is enim, quamvis meritis, laboribus honoribusque clarus, quandonam apostolicum Petri thronum assecutus est? 4. Neque deinde tanta illa tamque a Quesnello decantata diversitas in anathematismorum numero reperta huic veritati tenebras obducit. Nam imprimis manuscripta exemplaria ex quibus potissimum illa diversitas hausta est, amanuensium quandoque indiligentia et oscitantia fuerunt corrupta, vel aucta; vel quia, aliis occurrentibus causis, Patres ipsi, ad praecedentia Ecclesiae statuta provocantes, ea dumtaxat in medium adducebant quae ad novas excitatas quaestiones videbantur pertinere; vel et alia addiderunt quae rebus quas agebant magis congruere arbitrabantur. Quid ergo mirum si quandoque in evolvendis veterum scriptis unum idemque monumentum, modo interpolatum et diminutum, modo vero prolixius et auctius nobis occurrat? In hisce quippe rebus quae ab scribentium et utentium voluntate pendent, nisi eorum animus innotescat, non sine negotio judicari potest, praesertim cum autographa exemplaria desiderantur. 5. In hoc negotio tamen", + "candidate_score": 0.63368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_343", + "psc_text": "genuinam Bracarensis synodi epocham inquirendam. Qua quidem in re satis esse videbitur, si, brevius aliorum sententias referentes, lectorum potius judicium exspectemus, quin rem ipsam definire 283 contendamus. Severinus Binius itaque ex eminentissimo cardinali Baronio istud Bracarense concilium anno Christi 563 coactum fuisse arbitratus est, ei etiam suffragante eminentissimo cardinali Aguirre, conciliorum Hispaniae collectore. Sed Garsias Loaysa refragatus est, illudque biennio ante, anno videlicet 561, convocatum affirmat, sibi persuadens Patres illos apud Bracaram non sub Ariamiro principe, sed Theodomiro convenisse. Hunc autem fuisse Suecorum regem, de cujus mirabili ab errore et impietate Ariana conversione potissimum egit S. Gregorius Turonensis, jam omnes scriptores affirmarunt. Sed ambo ea nomina eidem regi fuisse attributa, nec ullum errorem in codices irrepsisse, jam cardinalis Baronius ex certissimis monumentis probavit, eidem assentientibus Binio et doctissimo Petavio, Rationarii Temporum parte tertia. Antonius Pagius autem, cum Baronii tum Garsiae opinionibus in medium adductis, refert Bollandistas ad diem 20 Martii", + "candidate_score": 0.633245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_27_29", + "bdc_text": "Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_10", + "psc_text": "Qui vero id fieri potuit, cum eo anno, jam longe lateque per eas provincias propagata, altas radices in improborum animis defixerat; quando maxima virorum atque mulierum frequentia, quibusdam anni diebus, cum in montibus, tum in villis Priscillianistae, suas collectas agebant; quando denique omnia obscena et profana quae in latibulis exercebantur sacris catholicae Ecclesiae pastoribus innotuerant? Innotuisse autem haec omnia, octo illi Caesaraugustani concilii canones produnt, de quibus paulo post dicemus. 3. Neque vero arbitremur ea haeresi statim innotescente sacros Ecclesiae praesules in concilium coivisse. Nam comperta primum ab Hyginio, Cordubensi episcopo, magni Osii successore, virulenta Priscilliani tabe, quae nonnullos etiam episcopos, quos inter Instantium et Salvianum, depravaverat atque corruperat, negotium ad Idatium, Emeritae civitatis sacerdotem, relatum voluit. Is vero, Hyginius videlicet, in sectarios excandens, sine modo (ait Severus Sulpicius) et ultra quam oportuit, Instantium sociosque ejus lacessens, facem quamdam nascenti incendio subdidit, ut exasperaverit malos potius quam compresserit. Re igitur", + "candidate_score": 0.632162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_11_13", + "bdc_text": "Dux Mauricius Saxo Lyntzii tractavit de pace cum rege Ferdinando , qui omnem movet lapidem , ut negotium componatur ; iam se contulit ad Cęsarem condiciones pacis in triduo ad principes rescripturus , quę , ut quidam principum mihi retulit , eiusmodi sunt , ut Germanis neutiquam sint detrectandę . Consistit ergo pax et bellum post deum in arbitrio Galli , qui haud dubie longe repetiturus est , quatenus fidendum et concedendum sit ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_147", + "psc_text": "omnia quae causa religionis tuendae, Ecclesiasticae disciplinae reparandae, atque pacis firmandae, perpetuoque duraturae concordiae, a Toletanis illis PP. anno 399 aut 400 firmata sunt. Verum cum in iis condendis decretis laudati PP. semper eam conditionem apposuerint, se pleniorem remissionem poenitentibus concessuros, cum sedes apostolica rescripserit, ut cum Vegentino et Paterno factum legimus, videlicet, Recepturi etiam in nostram communionem, cum sedes apostolica rescripserit; vel cum agebatur de recipiendis iis Gallaeciae episcopis qui cum Symphosio semper communicaverant, quibus dictum est, ut exspectarent pari exemplo quid papa, qui nunc est, quid S. Simplicianus Mediolanensis episcopus reliquique Ecclesiarum rescribant sacerdotes; vel illud denique, quod de Dictinio et Anterio pariter episcopis servandum constituerunt, quos ab ordinationis sacrae ministerio abstentos esse voluere, quoadusque per papam vel sanctum Simplicianum communio ipsis redderetur; cum, inquam, nos ejusmodi loquendi formulas ab Hispanis conciliis adhibitas offendamus, inde est ut nos in iis, tamquam in speculo, conspiciamus Hispaniarum praesules talem tantamque", + "candidate_score": 0.627345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_29_31", + "bdc_text": "Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", + "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", + "candidate_score": 0.625852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_289", + "psc_text": "ab Eutropio et Paulo de Priscillianistarum erroribus non fuisse interpellatum, nec ad eos episcopos in hac causa quidquam aliquando rescripsisse, arbitror evidentissime demonstratum. 6. Verum enim vero, etsi de hoc fidei libello multa scripserim, adhuc me nihil praestitisse videor, si ille clarissimorum virorum judicio et manuscriptorum exemplarium auctoritate uni Augustino adjudicaretur. Ecquis profecto lepidum nugatorem me esse non arbitraretur, cum lustratis jam aliis atque aliis Augustini Operibus, quibus laudata illa fidei professio nec concinit, nec cohaeret, istud unum subsisteret cui potissimum Quesnellus insistit? Annon vetusto Romanorum canonum codici, Sententiarum Magistro, antiquis recentioribusque exemplaribus, Lovaniensibus doctoribus, ex quibus omnibus suarum conjecturarum argumenta ipse Quesnellus mutuatus est, fides adhibenda foret? Sed in tanti discriminis causa nihil operae me insumere oportebit, si Parisini doctoris judicio illud opponam, quod jam Patres congregationis S. Mauri in postrema Parisina Operum S. Augustini editione pronuntiarunt. Illam ergo fidei professionem cum subjectis anathematismis sub nomine sermonis 233, de", + "candidate_score": 0.624903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_29_31", + "bdc_text": "Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_108", + "psc_text": "Asturicensi episcopo, Symphosius ad eam sedem Dictinium filium evexit, et episcopum consecravit, et Dictinius ipse, cum eodem Symphosio multos alios in Galliciae provincia, quorum fides non satis probata erat, in episcopos ordinarunt. Horum autem omnium gestorum seriem continet illud definitivae sententiae exemplar quod in Toletana anni 400 synodo editum fuit. 6. Superest nunc ergo ut illius habitae Toletanae synodi tempus inquiramus in qua, lectis Ambrosii litteris, poenitentes illi ad reconciliationis pacem admitti debebant, a qua tamen Symphosius et caeteri se subtraxerunt. Eam autem habitam fuisse ante Ambrosii mortem probabilius est. Paulinus enim in hujus Vita ait: Theodosio imperatori Christianissimo triennium fere supervixit Ambrosius, qui et ipso die sabbati sancti illum desiisse vivere scribit: prorsus (Petavius subdit) Aprilis 4, Christi anno 397, Caesario et Attico coss. Marcellinus autem hujus obitum anno sequenti 398 ascribit, Honorio et Eutychiano coss. Non diu igitur ante divi Ambrosii mortem potuit illa synodus congregari, nam omnes", + "candidate_score": 0.620927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_30_32", + "bdc_text": "Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat . Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_202", + "psc_text": "vel duodecimo ineunte, hanc unam Turribii epistolam confinxisse. 8. Huic ego tamen Baluzii opinioni non tam facile subscribo, sed cardinalis Aguirre rationes prorsus infirmas esse contendo. Nam si de suppositionum argumentis ea in epistola repertis hic agere instituerem, multa quidem in ejus lectione me offendisse fateri possem, quae nec a Stephano Baluzio, nec ab ipso Hispaniae Conciliorum collectore, nec a quoquam alio annotata fuere. Cujusmodi enim illud exordium apparet, in quo Turribius de seipso, tamquam de longinqua peregrinatione veniente, in qua longum annorum spatium insumpserat, disseruit. An haec de episcopo disciplinae ecclesiasticae tuendae apprime studioso vera esse possint, quis poterit suspicari? Tot enim perurgentibus calamitatibus, sub Dei et Ecclesiae indignatione, optimum hunc pastorem gregem suum deserere voluisse aut potuisse arbitrabimur? Nemo id mihi nugari poterit, praesertim cum S. Leo, cui Turribius deterrimum illarum Ecclesiarum statum exposuit, summis laudibus hunc ornet, quod semper vigilans sollicite Dominico gregi devotionem officii pastoralis impendisset.", + "candidate_score": 0.62082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_27_29", + "bdc_text": "Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_95", + "psc_text": "robur haberent. Sed tentabundus imprimis is scriptor incedens, utriusque lapsum, Symphosii nimirum et Dictinii, ante Caesaraugustanum 231 statuit concilium. De qua haeresi infamatus uterque fuit in Caesaraugustana synodo anni 381 adversus Priscillianum, cujus judicium declinasse dicitur Symphosius, in sententia Toletanae I synodo se subducens. Nutare arbitror hocce primum Quesnelli assertum. Nam definitiva illa sententia, quae post concilii Toletani primi acta legitur, ex qua is certe suam hausit opinionem, minime hisce dictis cohaeret. Siquidem animum suspensum in veritatis inquisitione habuisse Symphosium ibidem asseritur, sola tamen una die concilio Caesaraugustano stitisse se, qui postmodum declinando sententiam praesens audire contempserat. Qua ratione autem haec cum Priscillianistarum historia cohaerere possint, me omnino latet. Symphosium episcopum Caesaraugustano concilio anni 381 subscripsisse certissimum est. Ad aliud igitur Caesaraugustae habitum concilium laudata verba referri debent, de quo plerique suspicati sunt, sed hujus Acta non exstant. Praeterea quae ibidem subduntur praecedentibus repugnare videntur, nam aiunt: Arduum nobis esset", + "candidate_score": 0.617914, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Isaac-et-Anima", + "max_score": 0.689693, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Isaac-et-Anima_window_121", + "psc_text": "est oculus qui magnum illum et verum decorem intuetur. Solem nisi sanus et vigens oculus non aspicit; nec bonum potest videre nisi anima bona. Fiat ergo bonus qui vult videre Dominum, et quod est bonum. Hujus boni similes simus, et secundum id operemur quae bona sunt. Hoc est bonum quod supra omnem operationem est, supra omnem mentem atque intellectum: ipsum est quod semper manet, ad ipsum convertuntur omnia, in quo habitat plenitudo 384 divinitatis, et per ipsum reconciliantur omnia in ipsum. Et ut plenius definiamus quid sit bonum: VITA est bonum, quia semper manet, dans vivere et esse omnibus; quia fons est omnium vita Christus, de quo ait propheta: In umbra ejus vivemus (Thren. IV, 20) . Nunc enim vita nostra abscondita in Christo est: cum autem apparuerit Christus vita nostra, tunc et nos cum illo apparebimus in gloria. Ergo non timeamus mortem; quoniam requies est corporis, animae autem vel", + "candidate_score": 0.689693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Isaac-et-Anima_window_117", + "psc_text": "fons est summum illud bonum, cujus charitas nobis et desiderium accenditur, cui appropinquare et misceri voluptas est: quod ei qui non videt, desiderio est, et ei qui videt, inest; ideoque universa alia despicit, hoc uno mulcetur et delectatur. Hoc est quod subministrat universis substantiam: ipsum autem in semetipso manens dat aliis, nihil autem in se ex aliis suscipit. De quo Propheta ait: Dixi Domino: Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges (Psal. XV, 2) . Hoc solum videre desideravit, sicut ipse alibi ait: Unam petii a Domino, hanc requiram; ut inhabitem in domo Domini omnes dies vitae meae, et videam delectationem Domini, et considerem templum ejus (Psal. XXVI, 4) . Si quis igitur purum illud, et incorporeum summum illud videre meruerit, quid habeat aliud quod desideret? Denique Petrus in monte gloriam resurrectionis Christi vidit, et nolebat descendere dicens: Domino, bonum est nos hic esse (Matth. XVII, 4) .", + "candidate_score": 0.667345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Isaac-et-Anima_window_120", + "psc_text": "spectare vultum continentiae et temperantiae, 383 omnesque virtutes, in quibus nihil scabrum, nihil obscurum et tortuosum sit: et se ipsum spectet quis, et conscientiam suam: illum oculum mundet, ne quid sordium habeat. Quod enim videtur, non debet dissonare ab eo qui videt, quoniam conformes nos Deus imaginis voluit esse Filii sui. Cognitum igitur nobis est illud bonum, nec longe est ab unoquoque nostrum: In ipso enim vivimus, et sumus, et movemur. Ipsius enim et genus sumus (Act. XVII, 28) , ut Apostolus gentiles posuit significare. Ipsum est bonum quod quaerimus, et solum bonum. Nemo enim bonus, nisi unus Deus. Hic est oculus qui magnum illum et verum decorem intuetur. Solem nisi sanus et vigens oculus non aspicit; nec bonum potest videre nisi anima bona. Fiat ergo bonus qui vult videre Dominum, et quod est bonum. Hujus boni similes simus, et secundum id operemur quae bona sunt. Hoc est bonum quod", + "candidate_score": 0.664653, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.685001, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_16_18", + "bdc_text": "Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ; cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_623", + "psc_text": "die irae et revelationis justi judicii Dei, qui reddet unicuique secundum opera ejus (Id. II, 4-6). Quantamlibet enim praebeat patientiam; nisi ipse dederit, quis agit poenitentiam? An oblitus es quod idem ipse doctor ait, Ne forte det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem; et resipiscant a diaboli laqueis (II Tim. II, 25 et 26) ? Sed judicia ejus multa abyssus. Nos certe si eos, in quos nobis potestas est, ante oculos nostros perpetrare scelera permittamus, rei cum ipsis erimus: quam vero innumerabilia ille permittit fieri ante oculos suos, quae utique, si noluisset, nulla ratione permitteret? et tamen justus et bonus est. Et quod praebendo patientiam dat locum poenitentiae, nolens aliquem perire (II Petr. III, 9), novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) , et omnia cooperatur in bonum, sed his qui secundum propositum vocati sunt. Non enim omnes qui vocati sunt, secundum propositum sunt vocati. Multi enim vocati,", + "candidate_score": 0.685001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_25", + "bdc_text": "Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_861", + "psc_text": "in eorum carnali semine, quo eum generaverunt. 44. Quamvis itaque sacro Baptismate sanctificetur et corpus; ad hoc tamen sanctificatur, ut per remissionem peccatorum non solum praeteritis peccatis omnibus, verum etiam ipsi quae inest carnis concupiscentiae non sit obnoxium; cui necesse est obnoxius omnis homo nascatur, etiam moriturus obnoxius, si non renascatur. Ubi ergo me audisti sive legisti dicentem, « non innovari homines per Baptismum, sed quasi innovari; non liberari, sed quasi liberari; non salvari, sed quasi salvari? » Absit ut ego inanem dicerem gratiam lavacri illius, in quo renatus sum ex aqua et spiritu, qua liberatus sum a reatu omnium peccatorum, vel quae nascendo traxeram, vel quae male vivendo contraxeram: qua liberor ut sciam ne intrem in tentationem, a concupiscentia mea abstractus et illectus, atque ut exaudiar dicens cum consortibus meis, Dimitte nobis debita nostra (Matth. VI, 12) ; qua liberabor, ut spero, in aeternum, ubi jam nulla lex in", + "candidate_score": 0.626554, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1", + "max_score": 0.682859, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_111", + "psc_text": "non enim solet bonum datum deprecantibus dominus denegare. ergo quia bonus dominus est et maxime sustinentibus se bonus est, ipsi adhaereamus, cum ipso simus tota anima nostra, toto corde, tota uirtute, ut simus in lumine eius et uideamus eius gloriam et delectationis supernae fruamur gratia. ad illud igitur bonum erigamus animos et in illo simus atque in ipso C uiuamus, ipsi adhaereamus, quod est supra omnem mentem et omnem considerationem et pace utitur perpetua ac tranquillitate, pax autem supra omnem mentem est et supra omnem sensum. hoc est bonum, quod penetrat omnia, et omnes in ipso uiuimus atque ex ipso pendimus, ipsum autem nihil supra se habet, sed est diuinum; nemo enim bonus nisi unus deus. quod ergo bonum diuinum et quod diuinum bonum. et ideo dicitur:aperiente te manum implebuntur omnia bonitate; per bonitatem enim dei nobis uniuersa tribuuntur merito D bona, quibus nihil admixtum est mali. haec bona promittit", + "candidate_score": 0.682859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_108", + "psc_text": "sed conloces illud in manu domini, in qua est cor regis. qui enim se ipsum regit, quod pluris est quam aliis imperare, cor eius in manu est dei, et quo uult deus conuertit illud. non mirum si conuertit in bonum, qui perfectae bonitatis est. in manu ergo dei simus, ut bonum quaeramus, illud bonum 432 A mcorruptibile atque inmutabile, de quo dicit Amos propheta: exquiritebonumetnonmalignum, utuiuatis: et sic erit uobiscum dominus deus omnipotens, quomodo dixistis: odio habuimus mala et dileximus bona. ubi ergo bonus deus, ibi bona sunt, quae desiderauit uidere Dauid et uisurumnisurum se credidit, sicut ait ipse: credo uidere bona domini in terra uiuentium. illa enim bona sunt, quae manent semper, quae non queunt temporis uel aetatis mutatione corrumpi. § 36 in illis bonis est qui deum quaesiuerit et B 1 Reg. III 19, 3 3 Reg. III 19, 4 7 Prouerb. 7, 5 11 Prouerb. 21, 1", + "candidate_score": 0.669772, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum", + "max_score": 0.682496, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXIV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Venerunt ad nos duo juvenes, Cresconius et Felix, de vestra congregatione se esse dicentes, qui nobis retulerunt, monasterium vestrum nonnulla dissensione turbatum, eo quod quidam in vobis sic gratiam praedicent, ut negent hominis esse liberum arbitrium; et, quod est gravius, dicant, quod in die judicii non sit redditurus Deus unicuique secundum opera ejus (Matth. XVI, 27; Rom. II, 6). Etiam hoc tamen indicaverunt, quod plures vestrum non ita sentiant, sed liberum arbitrium adjuvari fateantur per Dei gratiam, ut recta sapiamus atque faciamus; ut cum venerit Dominus reddere unicuique secundum opera ejus, inveniat opera nostra bona, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Ephes. II, 10). Hoc qui sentiunt, bene sentiunt. 2. Obsecro itaque vos, fratres, sicut Corinthios obsecravit Apostolus, per nomen Domini nostri Jesus Christi, ut", + "candidate_score": 0.682496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37_39", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXIV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Venerunt ad nos duo juvenes, Cresconius et Felix, de vestra congregatione se esse dicentes, qui nobis retulerunt, monasterium vestrum nonnulla dissensione turbatum, eo quod quidam in vobis sic gratiam praedicent, ut negent hominis esse liberum arbitrium; et, quod est gravius, dicant, quod in die judicii non sit redditurus Deus unicuique secundum opera ejus (Matth. XVI, 27; Rom. II, 6). Etiam hoc tamen indicaverunt, quod plures vestrum non ita sentiant, sed liberum arbitrium adjuvari fateantur per Dei gratiam, ut recta sapiamus atque faciamus; ut cum venerit Dominus reddere unicuique secundum opera ejus, inveniat opera nostra bona, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Ephes. II, 10). Hoc qui sentiunt, bene sentiunt. 2. Obsecro itaque vos, fratres, sicut Corinthios obsecravit Apostolus, per nomen Domini nostri Jesus Christi, ut", + "candidate_score": 0.681086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_11", + "psc_text": "pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem, et alium Felicem, Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit, qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli, qui nondum habent opera propria, vel bona vel mala, secundum", + "candidate_score": 0.666481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37_39", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_11", + "psc_text": "pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem, et alium Felicem, Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit, qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli, qui nondum habent opera propria, vel bona vel mala, secundum", + "candidate_score": 0.663647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_41_43", + "bdc_text": "Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_11", + "psc_text": "pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem, et alium Felicem, Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit, qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli, qui nondum habent opera propria, vel bona vel mala, secundum", + "candidate_score": 0.633777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_42_44", + "bdc_text": "Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXIV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Venerunt ad nos duo juvenes, Cresconius et Felix, de vestra congregatione se esse dicentes, qui nobis retulerunt, monasterium vestrum nonnulla dissensione turbatum, eo quod quidam in vobis sic gratiam praedicent, ut negent hominis esse liberum arbitrium; et, quod est gravius, dicant, quod in die judicii non sit redditurus Deus unicuique secundum opera ejus (Matth. XVI, 27; Rom. II, 6). Etiam hoc tamen indicaverunt, quod plures vestrum non ita sentiant, sed liberum arbitrium adjuvari fateantur per Dei gratiam, ut recta sapiamus atque faciamus; ut cum venerit Dominus reddere unicuique secundum opera ejus, inveniat opera nostra bona, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Ephes. II, 10). Hoc qui sentiunt, bene sentiunt. 2. Obsecro itaque vos, fratres, sicut Corinthios obsecravit Apostolus, per nomen Domini nostri Jesus Christi, ut", + "candidate_score": 0.632013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_42_44", + "bdc_text": "Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_11", + "psc_text": "pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem, et alium Felicem, Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit, qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli, qui nondum habent opera propria, vel bona vel mala, secundum", + "candidate_score": 0.631388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_42_44", + "bdc_text": "Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10", + "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in", + "candidate_score": 0.620353, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.68182, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_14_16", + "bdc_text": "priores enim compositiones faciunt eum cautum . Quantum ego coniectura adsequi possum , fere universi Germanię principes exceptis episcopis ( quibus meo iudicio titulus principalis brevi decedet ) unanimes sunt , non tamen aperte . Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1637", + "psc_text": "hanc tantummodo causam videatur ejectus, haereticae perversitatis errore damnato, doctrinae apostolicae, ut ad Alexandrinam redeat, acquiescat; cum illi, etiamsi catholicus probaretur, hoc vehementer obsistat, quod vivente episcopo, tantae sedis invasor est, et auctor apparuit inauditae crudelitatis admissae. Et ideo dilectio tua sollicitudine qua clares eniti et elaborare debebit ne cum tam nefario homine sermo aliquis privatim vel publice misceatur, neve sub specie correctionis ejus quorumdam conventui praebeatur occasio; ne redeundi integram capiat libertatem, de quo jam edictis suis princeps Christianissimus judicavit. Omni igitur labore et circumspectione pervigili unitati ecclesiasticae profuturus enitere, frater charissime, ut spes suffragatoribus ipsius adimatur, et Alexandrinis ex clero suo catholicus episcopus secundum morem veterem per orthodoxos Aegyptios consecretur: quia parricida ille non alias a suis defensoribus deseritur, nisi Alexandrina Ecclesia, quae Patrum honori et suae restituenda est libertati, rectorem sanandis omnibus quae male gesta sunt, probatissimum fuerit consecuta. Datum XV kalend. Julias, Magno et Apollonio consulibus.", + "candidate_score": 0.68182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_13_15", + "bdc_text": "Consistit ergo pax et bellum post deum in arbitrio Galli , qui haud dubie longe repetiturus est , quatenus fidendum et concedendum sit ; priores enim compositiones faciunt eum cautum . Quantum ego coniectura adsequi possum , fere universi Germanię principes exceptis episcopis ( quibus meo iudicio titulus principalis brevi decedet ) unanimes sunt , non tamen aperte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.666559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad propitiandum Deum efficaciora ubique offerrentur holocausta: quando per mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum eadem confessio 1147 plebium, eadem sacerdotum, eadem esset et regum, gloriosissime fili et clementissime Auguste. CAP. II. His autem, propter quae tanta facta est congregatio sacerdotum, bono et optabili fine compositis, miror et doleo quod pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes", + "candidate_score": 0.664732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_974", + "psc_text": "fidei definitionem suscipiens a nobis, suo sponso per piissimum imperatorem et amicam Christi Augustam obtulit, omnem quidem perturbationem contrariorum sedans, veritatis autem confessionem roborans,ut amicam, et manu ac lingua universorum decretis 1096 pro demonstratione subscriptam. Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui pene per tuorum vicariorum sapientiam videbaris a nobis, effecimus. CAP. IV. Indicamus vero quia etaltera quaedam pro rerum ipsarum ordinata quiete, et propter ecclesiasticorum statutorum definivimus firmitatem, scientes quia et vestra sanctitas addiscens et probatura et confirmatura est eadem. Eam namque consuetudinem, quae ex longo jam temporeperminsit, quam habuit Constantinopolitanorum sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus", + "candidate_score": 0.659212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_14_16", + "bdc_text": "priores enim compositiones faciunt eum cautum . Quantum ego coniectura adsequi possum , fere universi Germanię principes exceptis episcopis ( quibus meo iudicio titulus principalis brevi decedet ) unanimes sunt , non tamen aperte . Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.65476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_697", + "psc_text": "et reverendissimo papae, omnium quae in Epheso gesta sunt idoneus nuntiator existens. Vestra itaque veneranda clementia cognoscat a praefato papa cum omni occidentali concilio reprobata omnia, quae in Epheso contra canones per tumultus et odia saecularia a Dioscoro episcopo gesta sunt, et nulla ratione haec in his partibus suscipi posse, quae per potentiam praedicti, non sine lae sione fidei, et praejudicio sanctissimi viri innoxiique, commissa sunt. Quae vero constanti ac forti auctoritate pro fide a me nuntiata sunt superfluum credo narrare: nam haec ex litteris beatissimi papae poteritis agnoscere. Unde, domina splendidissima, 930 atque clementissima Augusta, adoranda vestra pietas in quibus libenter fecit initium, relinquere non debet, sed haec zelo religioso fidei constanti voluntate servare. Τῇ φιλανθρωποτάτῃ καὶ εὐσεβεστάτῃ Πουλχερίᾳ Αὐγούστᾳ, Ἰλαρίων διάκονος. Σπουδήν μοι γεγενῆθαι, μετὰ τὴν σύνοδον παραγενέσθαι κατὰ τήν Κωνσταντινούπολιν, λέγειν οὐκ ὀφείλω, ἐπειδήπερ φανερὰ ἦν ἀνάγκη, ἥτις τὰ γράμματα τοῦ μακαριωτάτου Πάπα πρὸς τὴν ὑμετέραν φιλανθρωπίαν", + "candidate_score": 0.654202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_14_16", + "bdc_text": "priores enim compositiones faciunt eum cautum . Quantum ego coniectura adsequi possum , fere universi Germanię principes exceptis episcopis ( quibus meo iudicio titulus principalis brevi decedet ) unanimes sunt , non tamen aperte . Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.65393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_14_16", + "bdc_text": "priores enim compositiones faciunt eum cautum . Quantum ego coniectura adsequi possum , fere universi Germanię principes exceptis episcopis ( quibus meo iudicio titulus principalis brevi decedet ) unanimes sunt , non tamen aperte . Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_687", + "psc_text": "poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum, cujus epistolae pariter exemplar subjecimus, ut fidem in qua renatus per Dei gratiam regnat, nulla sineret novitate corrumpi: quoniam Flavianus episcopus in nostra omnium communione persistit, atque hoc, quod factum est sine consideratione justitiae, et contra omnem canonum disciplinam, ratum haberi ratio nulla permittit; et quia dissensionis scandalum non abstulisset Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP.", + "candidate_score": 0.650932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_14_16", + "bdc_text": "priores enim compositiones faciunt eum cautum . Quantum ego coniectura adsequi possum , fere universi Germanię principes exceptis episcopis ( quibus meo iudicio titulus principalis brevi decedet ) unanimes sunt , non tamen aperte . Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_666", + "psc_text": "quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur; nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia, quod necesse est nos dicere, veremur ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae Divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento, quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit, generalem synodum jubeatis intra Italiam celebrari, 909 quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne ultra aliquid sit", + "candidate_score": 0.650822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", + "candidate_score": 0.650645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", + "candidate_score": 0.647975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_14_16", + "bdc_text": "priores enim compositiones faciunt eum cautum . Quantum ego coniectura adsequi possum , fere universi Germanię principes exceptis episcopis ( quibus meo iudicio titulus principalis brevi decedet ) unanimes sunt , non tamen aperte . Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1422", + "psc_text": "difficilis, praecipue de his quarum prostratos jam videtis auctores. Assiduis ergo precibus (sicut et ipse non tacuit) favorem, qui Deo propitio promptus est, Christianissimi imperatoris ambite: ut secundum scripta quae misi, communis fidei causam ea mentis devotione quam probavimus eum habere communiat, dilectionisque vestrae reditum, praejudiciis omnibus quae haereticorum furore sunt generata sublatis, pro sua pietate disponat, et singulas quasque provincias omnesque Ecclesias cum sacerdotibus suis inconcussa faciat Christi pace gaudere. Datum kalendis Decembris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CLIX. Ad NICETAM episcopum Aquileiensem. SYNOPSIS (Ex Dionysio Exiguo). I. Quod debeant feminae, quae, viris, nupserant aliis, regressis de captivitate viris prioribus copulari, ut quod suum est unusquisque recipiat. -- 1330 II. Quod non probetur esse culpabilis, qui uxorem captivi [Al., capti ] in matrimonium videtur esse sortitus. --III. Ut si viri de captivitate regressi intemperantia uxorum offensi non fuerint, et voluerint eas in conjugium recipere, liberam habeant facultatem. --IV. Ut", + "candidate_score": 0.647067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_23_25", + "bdc_text": "si potuerunt senatus Cęsariani iuramenta solvi , poterunt etiam me iudice dissolvi , quę nonnisi coacte contra pietatem et contra ius facta sunt . Ego sum et ero in hoc totus , ut primum quęratur regnum dei , inconsyderato quid deinde subsecuturum sit . Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1123", + "psc_text": "ὧν θέλω πάντῃ ἵνα ἀποσχῃς, καὶ ἔχοις κατὰ νοῦν ταύτην τὴν γνώμην, ἥτις προαγορεύει, Κάτεχε ὅπερ ἔχεις, μὴ ἄλλος δέξηται τον σον στεφανον. Καὶ γὰρ εἰ μὴ τὰ συγκεχωρημένα ζητήσειας, αὐτὸς σεαυτὸν τῷ σῷ ἔργῳ, καὶ τῇ σῇ κρίσει τῆς εἰρήνης πάσης τῆς ἐκκλησίας ἀποστερήσειας. Ὁ ἀδελφὸς καὶ συνεπίσκοπος ἡμῶν Λουκιανὸς, καὶ ὁ ἐμὸς υἱὸς ὁ διάκονος Βασίλειος, ὅσον τὸ κατ' αὐτοὺς, σπουδαιότατα τὰ ἐγχειρισθέντα διήνυσαν, ἀλλὰ τῇ πράξει αὐτῶν τὸ ἔργον τὸ δίκαιον ἠρνήσατο. Ἐδόθη πρὸ ἕνδεκα καλανδῶν Ἰουννίων ὑπατείας Ἑρκουλάνου τοῦ λαμπροτάτου. 1171 EPISTOLA CVII. AD JULIANUM COENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. I. Nicaeni concilii auctoritas quanti facienda sit. --II. Julianum arguit quod Anatolio CP. faveat. --III. Contra universalis Ecclesiae statum, sine reatu utriusque ipsorum, nec sibi licere quidquam concedere, nec ei obtinere. LEO papa JULIANO Coensi episcopo. Cum frequentibus experimentis probaverit dilectio tua quam constanti fixoque proposito sanctorum Nicaenorum canonum statuta custodiam, dissolvi omnes ecclesiasticas regulas aestimans, si quidquam", + "candidate_score": 0.64606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_41_43", + "bdc_text": "Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_840", + "psc_text": "decimo septimo kalendas Augusti, Valentiniano septies et Avieno v. c. consulibus. 1009 EPISTOLA LXX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. Anatolii professionem fidei se exspectare. Legatos a se missos in Orientem. Per concilium generale removenda esse omnia scandala. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudeo fidei clementiae vestrae, quod religiosum studium dignanter impenditis ut pax ecclesiastica renovetur, quae quorumdam dissensionibus videtur esse turbata. Debetur enim hoc vestrae specialiter gloriae, ut ablatis omnibus scandalis quae contra catholicam fidem inimicus excitaverat, una eademque sit per totum mundum confessio veritatis, quae facilius certiusque reparabitur, si pravorum sensuum nulla semina, nulla vestigia relinquantur. Quod tamen mearum partium est, praeterire non debeo, ut scilicet quid de incarnatione Filii Dei a Constantinopolitano episcopo teneatur agnoscam; praesertim cum ordinationem ipsius dura praecesserint, taliaque ad nos debuerit scripta dirigere, quae illum a contagione hujus qui nuper emersit erroris alienum evidenter ostenderent. 1010 Optans itaque securam cum eo habere concordiam, gratiamque illi fraternae", + "candidate_score": 0.645342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.644353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.644222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_559", + "psc_text": "καὶ τῷ ἐμῷ ἀδελφῷ, καὶ συνεπισκότῳ Φλαυιανῷ ἡ ὑμετέρα φιλανθρωπία γεγραφη κέναι με γινωσκέτω· καὶ τούτοις, οἶς ἐπέμψαμεν ἐντετάλθαι, πρὸς τὸ συγγνώμης ἀξιωθῆναι, εἰ τὰ τῆς πλάνης διορθωθείη· ἵνα δέ με τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως τῇ διανοίᾳ. τὴν σύνοδον τῶν ἐπισκόπων συνελθεῖν θελησάσῃ δόξειε τὸ τῆς ἡμετέρας παρουσίας ἀπολιμπάνεσθαι, τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἐμοὺς, Ἰούλιον τὸν ἐπίσκοπον, καὶ Ρενάτον τὸν πρεσβύτερον, καὶ τὸν ἐμὸν υἱὸν Ἱλάρον τὸν διάκονον πέπομφα. τοὺς εἰς τάξιν τῆς ἐμῆς παρουσίας ἀρκοῦντας. Ἀλλὰ τούτῳ μᾶλλον τῷ πλανηθέντι κρεῖτ τόν ἐστι συνελθεῖν· ἐπεί περ ἐκείνῷ περὶ ὃ παρεφρόνησε, ἀνανῆψαι ἦν· καὶ ἔνθα τὴν καταδίκην ὑπέμεινε, αὐτόθι καὶ συγγνώμης φιλοτιμίας ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis,", + "candidate_score": 0.642971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_811", + "psc_text": "Constantino in Nicaea civitate, quam dudum nostro praecepto in Epheso congregati sunt, definisse, aut decrevisse, aut intellexisse; sed hoc solum in Epheso constitui jussimus, ut omnes qui nocibili laesione Ecclesias sanctas turbaverunt, digne removerentur. Haec sunt quae non ad refragationem, sed ad concordiam et purum vinculum adorandae religionis a reverendissimis Patribus sunt decreta. Flavianus autem, princeps contentionis hujus, sacra sententia ab ecclesiasticis rebus expulsus est. Haec igitur sciens tua mansuetudo, domina sacratissima mater et venerabilis Augusta, nihil nos aliquando contrarium a tradita fide sentire, sicut a quibusdam dicitur, suspicemini aut cogitetis. Δεσποίνῃ τῇ ἐμῇ Πλακιδίᾳ, προσκυνητῇ Αὐγούστᾳ, 989 Θεοδόσιος. Ἐκ τῶν γραμμάτων τῆς σῆς ἡμερότητος ἡ ἡμετέρα ἔγνω αἰωνιότης, ὅ τι ὁ εὐλαβέστατος πατριάρχης Λέων παρὰ τῆς σῆς ᾕτησεν αἰωνιότητος. Τούτοις τοιγαροῦν δηλοῦμεν τοῖς γράμμασιν, ὅτι περὶ τούτων τῶν εἰρημένων παρὰ τοῦ εὐλαβεστάτου ἐπισκόπου, ἐντελέστερον καὶ σαφέστερον πολλάκις ἐγράφη· ἐξ ὧν ἀναμφιβόλως πεφανέρωται, μηδὲν ἡμᾶς παρὰ τὴν πατρῴαν πίστιν, ἢ", + "candidate_score": 0.642638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_996", + "psc_text": "Huc usque nobis constabat tristitia, 1102 et statim bonorum gratia resplenduit; et unum zizanium revellentes, totum mundum tritico puro cum voluptate replevimus; et tamquam evellendi et plantandi potestatem suscipientes, sectionem quidem usque ad unum coarctavimus, bonorum autem fertilitatem diligenter plantavimus. Deus enim operabatur, et quae conventum thalami coronabat venerabilis Euphemia, quae sicut propriam confessionem fidei a nobis suscipiens definitionem, suo sponso per piissimum principem et amatricem Dei imperatricem obtulit, omnem quidem adversariorum perturbationem sepiens, veritatis autem ut amicam confessionem confirmans, et manu et lingua omnium sententis assignans ad manifestationem. Haec sunt quae tecum praesenti spiritu, et ut fratribus favere scienti, qui nobis in tuorum pene comparuit sapientia, operati sumus. CAP. IV. Innotescimus autem quod et alia quaedam de ordine rerum et regularum ecclesiasticarum constantiae causa statuimus, scientes et vestram sanctitatem, si agnoverit, probaturam haec et confirmaturam. Qui enim ante multa tempora mos fuit, quem tenuit Constantinopolitana sancta Dei Ecclesia ad", + "candidate_score": 0.642467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_855", + "psc_text": "reverenda et catholica religione fidei Christianorum, cujus auxiliis virtutem nostrae potentiae confidimus gubernari, tuam sanctitatem principatum in Episcopatu, divinae 1019 fidei possidentem, sacris litteris in principio justum credimus alloquendam: invitantes atque rogantes ut pro firmitate et statu nostri imperii aeternam Divinitatem tua sanctitas deprecetur, ut et tale propositum atque desiderium habeamus, quatenus omni impio errore sublato per celebrandam synodum, te auctore, maxima pax circa omnes episcopos fidei catholicae fiat, ab omni scelere pura et intemerata consistens. Actum Constantinopoli, consulatu VII domni Valentiniani Augusti PP., et Avieni. v. c. Νικηταὶ Οὐαλεντινιανὸς καὶ Μαρκιανὸς, ἔνδοξοι, τροπαιοῦχοι, ἀεὶ βασιλεῖς, Λέοντι τῷ εὐλαβεστάτῳ ἐπισκόπῳ τῆς ἐνδόξου πόλεως Ῥώμης. Εἰς τοῦτο τὸ μέγιστον βασίλειον ἠλθομεν Θεοῦ προνοίᾳ καὶ ἐπιλογῇ τῆς ὑπερφυοῦς σνγκλήτου, καὶ παντὸς τοῦ στρατοῦ, ὅθεν ὑπὲρ τῆς εὐλαβοῦς, καὶ καθολικῆς θρησκείας τῆς πίστεως τῶν χριστιανῶν, οὗ τινος τῇ βοηθείᾳ τοῦ ἡμετέρου κράτους πεποίθαμεν ἰθύνεσθαι τὴν δύναμιν, τήν τε σὴν ἁγιωσύνην ἐπισκοπεύουσαν, καὶ ἄρχουσαν", + "candidate_score": 0.641855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28_30", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_948", + "psc_text": "ago, quod tantam universalis Ecclesiae curam habere vos video, ut quod et justitiae et benevolentiae congruere arbitror, confidenter insinuem, quo celerius, quae, propitio Christo, pietatis vestrae studio irreprehensibiliter hactenus gesta sunt, ad gratulandum perducantur effectum, 1077 gloriosissima Augusta. Quod ergo synodum Nicaeae haberi clementia vestra praecepit, cum a me ut in Italia haberetur mansuetudo vestra retineat postulatum, ut omnes nostrarum partium convocati antistites, si securitas temporis suppeteret, convenirent, adeo tamen non aspernanter accepi, ut binos de coepiscopis meis et compresbyteris ordinarem, qui vicem meam implere sufficerent, etiam datis ad venerabilem synodum congruentibus scriptis, quibus fraternitas advocata cognosceret quam formam servare in hac dijudicatione deberet: ne ulla temeritas aut fidei regulis, aut canonum statutis, aut benignitatis remediis obviaret. CAP. II. Sicut enim a principio hujus causae frequentissime scripsi, hanc inter discordes sensus et carnales aemulationes moderationem volui custodiri, ut integritati quidem fidei nihil evelli, nihil liceret apponi; ad unitatem vero pacemque", + "candidate_score": 0.641824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.638965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_868", + "psc_text": "ἡδεῖ ὑπεδεξάμεθα. Λοιπόν ἐστιν, ἵνα εἰ ἀρέσκῃ τῇ σῇ ὁσιότητι ἐφὶ ταῦτα τὰ μέρη παραγενέσθαι, καὶ τὴν σύνοδον ἐπιτελέσαι, τοῦτο ποιεῖν τῷ περὶ τὴν θρησκείαν ἔρωτι καταξιώσῃ. Καὶ γὰρ ταῖς ἡμετέραις ἐπιθυμίαις ποιήσει τὸ ἱκανὸν ἡ σὴ ὁσιότης, καὶ τῇ ἱερᾷ θρησκείᾳ τὰ χρήσιμα διατυπώσει. Εἰ δὲ ἐπαχθὲς τοῦτό ἐστι, τὸ, σὲ πρὸς ταῦτα παραγενέσθαι τὰ μέρη, τοῦτο αὐτὸ ἡμῖν ἰδίοις καταμηνύσει γράμμασιν ἡ σὴ ἀγιωσύνη· ὥστε πρὸς ἅπασαν τὴν ἀνατολὴν, καὶ τὴν Θρᾴκην, καὶ τὸ Ἰλλυρικὸν, θεῖαι ἡμέτεραι ἀποσταλήσωνται προσφωνήσεις· ὅπως πρός τινα ὡρισμὲνον τόπον, ἔνθα ἂν ἡμῖν δόξῃ, πάντες οἱ ἁγιώτατοι ἐπίσκοποι παραγένωνται· καὶ ἅπερ τῇ τῆς τῶν χριστιανῶν θρησκείας εἰρήνῃ, καὶ τῇ καθολικῇ πίστει συμφὲρουσι, καθὼς ἡ σή ἁγιωσύνη κατὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας διετύπωσε, κατατεθήσονται. EPISTOLA LXXVII PULCHERIAE AUGUSTAE AD SANCTISSIMUM ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. 1028 Missae sunt etiam divinae syllabae a divae memoriae Pulcheria ad eumdem virum sanctissimum, nuntiantes Deo amicissimum archiepiscopum Constantinopolitanum Anatolium, omni errore seposito,", + "candidate_score": 0.637365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_30", + "bdc_text": "Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1164", + "psc_text": "EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non ambigo, definitionem sanctae synodi, quae ob confirmationem fidei in Chalcedonensi civitate celebrata est, toto corde me fuisse complexum: quia nulla 1195 sinebat ratio ut qui unitatem catholicae fidei dolebam ab haereticis fuisse turbatam, non exsultanter in integrum rediisse gauderem. Hoc autem non solum ex ipso beatissimae consensionis effectu, sed etiam ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto", + "candidate_score": 0.635726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_12_14", + "bdc_text": "iam se contulit ad Cęsarem condiciones pacis in triduo ad principes rescripturus , quę , ut quidam principum mihi retulit , eiusmodi sunt , ut Germanis neutiquam sint detrectandę . Consistit ergo pax et bellum post deum in arbitrio Galli , qui haud dubie longe repetiturus est , quatenus fidendum et concedendum sit ; priores enim compositiones faciunt eum cautum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.634258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_870", + "psc_text": "revocandos fore, ut ad recipiendas Ecclesias suas synodi sententiam sustinerent. 1030 LEONI reverendissimo episcopo Ecclesiae gloriosae civitatis Romae, PULCHERIA venerabilissima Augusta. Litteras tuae beatitudinis cum decenti omni episcopo veneratione suscepimus; per quas tuam fidem puram et talem cognovimus, qualis debet cum sanctitate sacro praeberi templo. Ego vero similiter ac meus dominus tranquillissimus imperator, meus conjux, in eadem semper et mansimus et manemus, omnem pravitatem atque pollutionem et maleficium declinantes. Sanctissimus igitur gloriosae Constantinopolis episcopus Anatolius in eadem fide permansit atque religione, et tuarum litterarum apostolicam confessionem complectitur, illo errore sublato qui ab aliquibus nunc ortus est, sicut ex ejus quoque litteris clarius tua sanctitas agnoscere poterit; et epistolae namque similiter catholicae fidei, quam ad sanctae memoriae Flavianum episcopum tua beatitudo direxit, sine aliqua dilatione subscripsit. Et propterea tua reverentia quocumque modo perspexerit, significare dignetur; ut omnes etiam totius Orientis episcopi, Thraciae atque Illyrici, sicut etiam nostro domino piissimo imperatori meo", + "candidate_score": 0.633689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_29_31", + "bdc_text": "Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad propitiandum Deum efficaciora ubique offerrentur holocausta: quando per mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum eadem confessio 1147 plebium, eadem sacerdotum, eadem esset et regum, gloriosissime fili et clementissime Auguste. CAP. II. His autem, propter quae tanta facta est congregatio sacerdotum, bono et optabili fine compositis, miror et doleo quod pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes", + "candidate_score": 0.633014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1152", + "psc_text": "rebus, amoto Aetio, praepositum esse conqueritur. --II. Omnia in statum pristinum restitui postulat. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Multis exstantibus documentis, quibus in dilectione Ecclesiae Dei pietatis vestrae manifestatur affectio, merito quoties aliquid nascitur scandalorum, vestrum desideratur auxilium: ut fides, quae annitentibus vobis, contra haereticorum commenta defensa est, securae pacis perpetem obtineat firmitatem. Nam quid prodest foris adversarios veritatis oppressos, si eosdem habeamus intra Dominica septa redivivos? Quod itaque circa personam filii mei Aetii gestum esse cognovi, nimium me anxium facit, et metuere certa ratione compellit ne poenitendum mihi sit quod de episcopo Constantinopolitano, qui ab impugnatoribus fidei fuerat ordinatus, vobis adhortantibus, acquievi meliora sentire, cum tanto pietatis vestrae testimonio juvaretur, ne illum gravaret suae ordinationis infirmitas, ubi vestra interventio praestaretur. Unde gratulari coeperam quod beati Flaviani honorare memoriam, et haereticorum conatibus obsistere diceretur. Sed doleo illum, sicut praedicti lacrymabilis querela demonstrat, in deteriora mutatum, et eum nunc constituisse", + "candidate_score": 0.6316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_41_43", + "bdc_text": "Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_947", + "psc_text": "acturos, commendatos per omnia habere dignemini, quo facilius ac diligentius, quae optimo fidei vestrae ordinata sunt studio, salubri impleantur effectu. Data XIII kalendas Augusti, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM Per Theoctistum magistrianum. SYNOPSIS. I. Ad concilium legatos se misisse, licet in Italia congregari optasset. --II. Servandam esse in causis ecclesiasticis moderationem quae procul ab Ephesino latrocinio abfuit. --III. Numquam se correctis veniam denegasse. --IV. Etiam haeresiarchas indulgentiam poscentes rejiciendos non esse, etsi non temere recipiendos. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Religiosam clementiae vestrae sollicitudinem, quam catholicae fidei indesinenter impenditis, per omnia recognosco; et Deo gratias ago, quod tantam universalis Ecclesiae curam habere vos video, ut quod et justitiae et benevolentiae congruere arbitror, confidenter insinuem, quo celerius, quae, propitio Christo, pietatis vestrae studio irreprehensibiliter hactenus gesta sunt, ad gratulandum perducantur effectum, 1077 gloriosissima Augusta. Quod ergo synodum Nicaeae haberi clementia vestra praecepit, cum a me ut", + "candidate_score": 0.631475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_12_14", + "bdc_text": "iam se contulit ad Cęsarem condiciones pacis in triduo ad principes rescripturus , quę , ut quidam principum mihi retulit , eiusmodi sunt , ut Germanis neutiquam sint detrectandę . Consistit ergo pax et bellum post deum in arbitrio Galli , qui haud dubie longe repetiturus est , quatenus fidendum et concedendum sit ; priores enim compositiones faciunt eum cautum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "epistolae credidi copulandum, ut de eo quod pietatem 1283 vestram prioribus petii litteris, deprecarer, ut oeconomos Constantinopolitanae Ecclesiae novo exemplo, et praecipue pietatis vestrae temporibus, a publicis judicibus non sinatis audiri; et hanc quoque injuriam sacris removeatis ordinibus; sed rationes Ecclesiae secundum traditum morem sacerdotali examine jubeatis inquiri. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXVIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM ET HISPANIARUM De Paschate. SYNOPSIS. Hanc formatam paschalis diei indicem ad Gallicanos episcopos mittit, per eosdem ad Hispaniarum Ecclesias transmittendam; ubi et controversiae status exponitur. Dilectissimis fratribus universis episcopis catholicis per Gallias et Hispanias constitutis, LEO Romae episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat", + "candidate_score": 0.631271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_3_5", + "bdc_text": "Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit . Ulmenses tam religionem puram quam maiorum suorum privilegia penitus respuunt ; propterea ipsis tantum cum papistis convenit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.631044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1151", + "psc_text": "debuit, non praeponi. Illud quoque clementiae vestrae benevolentiam peto, ut veneratorem vestrum fratrem meum Julianum episcopum, in vestro, sicut facere dignamini, habeatis affectu; cujus obsequiis praesentiae meae vobis imago reddatur. Nam et de fidei ejus sinceritate confidens, vicem ipsi meam contra temporis nostri haereticos delegavi; atque propter Ecclesiarum pacisque custodiam, ut a comitatu vestro non abesset, exegi. Cujus suggestiones, pro concordia catholicae unitatis, tamquam meas audire dignemini, placentes Deo, qui vobis praeter regiam coronam etiam sacerdotalem conferat palmam. Data sexto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. 1188 EPISTOLA CXII. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Andream ecclesiasticis rebus, amoto Aetio, praepositum esse conqueritur. --II. Omnia in statum pristinum restitui postulat. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Multis exstantibus documentis, quibus in dilectione Ecclesiae Dei pietatis vestrae manifestatur affectio, merito quoties aliquid nascitur scandalorum, vestrum desideratur auxilium: ut fides, quae annitentibus vobis, contra haereticorum commenta defensa est, securae", + "candidate_score": 0.630205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_800", + "psc_text": "Deum: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et secundum hominem: Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Hanc fidem, dilectissimi, veram et indissolubilem, quae sola veros efficit Christianos, quamque, ut intelligimus et probamus, pio studio et laudabili amore defenditis, perseveranter tenete et constanter asserite. 981 Et quoniam oportet vos post divinum auxilium etiam catholicorum principum gratiam promereri, humiliter ac sapienter exposcite ut petitioni nostrae, qua plenariam indici synodum postulavimus, clementissimus imperator dignetur annuere: qua citius, adjuvante misericordia Dei, et sanis fortitudo augeatur, et morbidis, si curari acquiescant, medicina praestetur. EPISTOLA LX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. Per Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae", + "candidate_score": 0.629413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1465", + "psc_text": "potestatibus celebrata, quae S. memoriae praedecessor meus Leo ad consultationem Augustae recordationis Leonis scripserit, et quam veneranter accepta sint, recognoscunt. Hinc in Lectionariis antiquis haec quoque epistola inserta legitur, uti videre est in cod. Vallicellano XXVI, eademque descripta invenitur in mss. collectionis 2 Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducit. Confer mss. Basilicae Vat. 210 et Barber. 88. Graeca etiam ejusdem interpretatio exhibetur in aliquot Graecis codicibus, eamque nos proferemus ex Miscellaneis Gerardi Vossii praepositi Tungrensis, qui codice Graeco olim card. Sirleti, postea vero card. Columnae usus fuit. Quasdam vero emendationes secundis curis sumpsimus ex codice Graeco Vat. 1341, quem P. Cacciarius in novissima Romana editione adhibuit. Neque moveat, si non reperitur in collectione Chalcedonensi; quippe haec collectio, ut in praefatione ostendimus, vivente Valentiniano, id est antequam haec epistola scriberetur, concinnata fuit. Hac epistola cum praeclaro encomio usus est S. Ephraemius Antiochenus apud Photium cod. 228. 2 Ut tempus", + "candidate_score": 0.628765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_559", + "psc_text": "καὶ τῷ ἐμῷ ἀδελφῷ, καὶ συνεπισκότῳ Φλαυιανῷ ἡ ὑμετέρα φιλανθρωπία γεγραφη κέναι με γινωσκέτω· καὶ τούτοις, οἶς ἐπέμψαμεν ἐντετάλθαι, πρὸς τὸ συγγνώμης ἀξιωθῆναι, εἰ τὰ τῆς πλάνης διορθωθείη· ἵνα δέ με τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως τῇ διανοίᾳ. τὴν σύνοδον τῶν ἐπισκόπων συνελθεῖν θελησάσῃ δόξειε τὸ τῆς ἡμετέρας παρουσίας ἀπολιμπάνεσθαι, τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἐμοὺς, Ἰούλιον τὸν ἐπίσκοπον, καὶ Ρενάτον τὸν πρεσβύτερον, καὶ τὸν ἐμὸν υἱὸν Ἱλάρον τὸν διάκονον πέπομφα. τοὺς εἰς τάξιν τῆς ἐμῆς παρουσίας ἀρκοῦντας. Ἀλλὰ τούτῳ μᾶλλον τῷ πλανηθέντι κρεῖτ τόν ἐστι συνελθεῖν· ἐπεί περ ἐκείνῷ περὶ ὃ παρεφρόνησε, ἀνανῆψαι ἦν· καὶ ἔνθα τὴν καταδίκην ὑπέμεινε, αὐτόθι καὶ συγγνώμης φιλοτιμίας ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis,", + "candidate_score": 0.628211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_3_5", + "bdc_text": "Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit . Ulmenses tam religionem puram quam maiorum suorum privilegia penitus respuunt ; propterea ipsis tantum cum papistis convenit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_567", + "psc_text": "multa mihi fiducia est de pietatis tuae sublimissima fide, obsecro gloriosam clementiam tuam, ut sicut sancto studio tuo catholica praedicatio semper adjuta est, ita nunc quoque ejus faveas libertati; quam forte ideo permisit Dominus hac tentatione pulsari, ut quales intra Ecclesiam laterent, possent agnosci. Quorum plane non est negligenda curatio, ut nec ipsorum nos contristet amissio. CAP. IV. Augustissimus vero et Christianissimus imperator cupiens quam celerrime turbata componi, episcopali concilio, quod Ephesi vult haberi, nimium breve et angustum tempus indixit, diem kalendarum Augustarum praestituendo conventui; cum a tertio iduum Maiarum, quo serenitatis ejus scripta suscepimus, major pars reliqui sit temporis absumenda, ut profectio 857 sacerdotum, qui negotio sufficiant, valeat ordinari. Nam illud quod pietas ipsius etiam me credidit debere interesse concilio, etiamsi secundum aliquod praecedens exigeretur exemplum, nunc tamen nequaquam posset impleri: quia rerum praesentium nimis incerta conditio a tantae urbis populis me abesse non sineret; et in desperationem quamdam", + "candidate_score": 0.627165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_29_31", + "bdc_text": "Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_974", + "psc_text": "fidei definitionem suscipiens a nobis, suo sponso per piissimum imperatorem et amicam Christi Augustam obtulit, omnem quidem perturbationem contrariorum sedans, veritatis autem confessionem roborans,ut amicam, et manu ac lingua universorum decretis 1096 pro demonstratione subscriptam. Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui pene per tuorum vicariorum sapientiam videbaris a nobis, effecimus. CAP. IV. Indicamus vero quia etaltera quaedam pro rerum ipsarum ordinata quiete, et propter ecclesiasticorum statutorum definivimus firmitatem, scientes quia et vestra sanctitas addiscens et probatura et confirmatura est eadem. Eam namque consuetudinem, quae ex longo jam temporeperminsit, quam habuit Constantinopolitanorum sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus", + "candidate_score": 0.627165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_29_31", + "bdc_text": "Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_811", + "psc_text": "Constantino in Nicaea civitate, quam dudum nostro praecepto in Epheso congregati sunt, definisse, aut decrevisse, aut intellexisse; sed hoc solum in Epheso constitui jussimus, ut omnes qui nocibili laesione Ecclesias sanctas turbaverunt, digne removerentur. Haec sunt quae non ad refragationem, sed ad concordiam et purum vinculum adorandae religionis a reverendissimis Patribus sunt decreta. Flavianus autem, princeps contentionis hujus, sacra sententia ab ecclesiasticis rebus expulsus est. Haec igitur sciens tua mansuetudo, domina sacratissima mater et venerabilis Augusta, nihil nos aliquando contrarium a tradita fide sentire, sicut a quibusdam dicitur, suspicemini aut cogitetis. Δεσποίνῃ τῇ ἐμῇ Πλακιδίᾳ, προσκυνητῇ Αὐγούστᾳ, 989 Θεοδόσιος. Ἐκ τῶν γραμμάτων τῆς σῆς ἡμερότητος ἡ ἡμετέρα ἔγνω αἰωνιότης, ὅ τι ὁ εὐλαβέστατος πατριάρχης Λέων παρὰ τῆς σῆς ᾕτησεν αἰωνιότητος. Τούτοις τοιγαροῦν δηλοῦμεν τοῖς γράμμασιν, ὅτι περὶ τούτων τῶν εἰρημένων παρὰ τοῦ εὐλαβεστάτου ἐπισκόπου, ἐντελέστερον καὶ σαφέστερον πολλάκις ἐγράφη· ἐξ ὧν ἀναμφιβόλως πεφανέρωται, μηδὲν ἡμᾶς παρὰ τὴν πατρῴαν πίστιν, ἢ", + "candidate_score": 0.627139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_878", + "psc_text": "quae ad curam meam pro statu Ecclesiarum et concordia pertinent Domini sacerdotum, per legatos nostros scripta direximus. Data idibus Aprilis, 1035 Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXIX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. De repressis ejus auctoritate Nestorio et Eutychete gratias agit. --II. De legatis adjutis, reductis ad sedes suas sacerdotibus, revocatis in urbem Flaviani reliquiis, et lapsis, si subscribant fidei, recipiendis. --III. De Eusebio communione sedis apostolicae fruente, et Juliano Coensi; et de clericis CP. Flaviano faventibus. LEO episcopus urbis Romae, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quod semper de sancta pietatis vestrae mente praesumpsimus, id plenissime experiendo cognovimus, Christianam fidem, quamvis diversis pravorum appeteretur insidiis, vobis tamen praesentibus et in defensionem ejus a Domino praeparatis, non posse turbari. Non enim Deus aut suae misericordiae sacramentum, aut vestri laboris deserit meritum, quo dudum subdolum sanctae religionis hostem ab ipsis visceribus Ecclesiae depulistis; cum haeresim suam tueri impietas Nestoriana non potuit, quia non", + "candidate_score": 0.627116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.627112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1151", + "psc_text": "debuit, non praeponi. Illud quoque clementiae vestrae benevolentiam peto, ut veneratorem vestrum fratrem meum Julianum episcopum, in vestro, sicut facere dignamini, habeatis affectu; cujus obsequiis praesentiae meae vobis imago reddatur. Nam et de fidei ejus sinceritate confidens, vicem ipsi meam contra temporis nostri haereticos delegavi; atque propter Ecclesiarum pacisque custodiam, ut a comitatu vestro non abesset, exegi. Cujus suggestiones, pro concordia catholicae unitatis, tamquam meas audire dignemini, placentes Deo, qui vobis praeter regiam coronam etiam sacerdotalem conferat palmam. Data sexto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. 1188 EPISTOLA CXII. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Andream ecclesiasticis rebus, amoto Aetio, praepositum esse conqueritur. --II. Omnia in statum pristinum restitui postulat. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Multis exstantibus documentis, quibus in dilectione Ecclesiae Dei pietatis vestrae manifestatur affectio, merito quoties aliquid nascitur scandalorum, vestrum desideratur auxilium: ut fides, quae annitentibus vobis, contra haereticorum commenta defensa est, securae", + "candidate_score": 0.627112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_676", + "psc_text": "Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. Τῷ φιλανθρωποτάτῳ καὶ γαληνοτάτ Θεοδοσίῳ Αὐγούστῷ, Λέων ἐπίσκοπος, καὶ ἡ ἁγία σύνοδος, ἡ ἐν τῇ Ῥωμαίων πόλει συναχθεῖσα. Τοῖς γράμμασι τῆς ὑμετέρας φιλανθρωπίας ἐντυχόντες, οἶς περ πρώην εἰς τὴν καθέδραν Πέτρου τοῦ μακαριωτάτου ἀποστόλου πόθῳ τῆς καθολικῆς πίστεως ἐξεπέμψατε, τοσαύτην παῤῥησίαν ἐλάβομεν εἰς ἐκδίκησιν τῆς δι' ὐμῶν ἀληθείας, καὶ τῆς εἰρήνης, ἵνα ἐν πράγματι οὕτως ἁπλουστέρῳ, καὶ 912 ἀσφαλεῖ, μηδὲν ἡγησώμεθα δύνασθαι καινοτομεῖσθαι πρὸς βλάβην· μάλιστα ὅταν εἰς τὸ ἐπισκοπικὸν κριτήριον, όπερ ἐν τῇ Ἑφεσίων συναχθῆναι προσετάξατε, οὕτως ἀσφαλεῖς ἀπεστάλησαν, ὡς, εἰ τὰ γράμματα, ἃ πρὸς τὴν σύνοδον, ἢ καὶ πρὸς Φλαυιανὸν τὸν ἐπίσκοπον διεπεμψάμεθα, τῶν ἐπισκόπων ταῖς ἀκοαῖς δημοσιευθῆναι ὁ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος συνεχώρησεν, οὕτω τῇ φανερότητι τῆς καθαρᾶς πίστεως, ἡν τινα θεόθεν, ἐμπνευσθεῖσαν καὶ παρελάβομεν, καὶ φυλάττομεν, πᾶσα φιλονεικία, καὶ ταραχὴ ἡσύχασεν ἄν· ἵνα μήτε ἡ' ἀπαιδευσία περαιτέρω παρεφρόνησε, μήτε ἀφορμὴν βλάβης ἡ ἀφροσύνη ἐξεῦρεν. Ἀλλ' ὅταν τὰ ἴδια πράγματα τῆς Ἑκκλησίας", + "candidate_score": 0.626562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_1_3", + "bdc_text": "Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent . Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.626322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_3_5", + "bdc_text": "Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit . Ulmenses tam religionem puram quam maiorum suorum privilegia penitus respuunt ; propterea ipsis tantum cum papistis convenit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_697", + "psc_text": "et reverendissimo papae, omnium quae in Epheso gesta sunt idoneus nuntiator existens. Vestra itaque veneranda clementia cognoscat a praefato papa cum omni occidentali concilio reprobata omnia, quae in Epheso contra canones per tumultus et odia saecularia a Dioscoro episcopo gesta sunt, et nulla ratione haec in his partibus suscipi posse, quae per potentiam praedicti, non sine lae sione fidei, et praejudicio sanctissimi viri innoxiique, commissa sunt. Quae vero constanti ac forti auctoritate pro fide a me nuntiata sunt superfluum credo narrare: nam haec ex litteris beatissimi papae poteritis agnoscere. Unde, domina splendidissima, 930 atque clementissima Augusta, adoranda vestra pietas in quibus libenter fecit initium, relinquere non debet, sed haec zelo religioso fidei constanti voluntate servare. Τῇ φιλανθρωποτάτῃ καὶ εὐσεβεστάτῃ Πουλχερίᾳ Αὐγούστᾳ, Ἰλαρίων διάκονος. Σπουδήν μοι γεγενῆθαι, μετὰ τὴν σύνοδον παραγενέσθαι κατὰ τήν Κωνσταντινούπολιν, λέγειν οὐκ ὀφείλω, ἐπειδήπερ φανερὰ ἦν ἀνάγκη, ἥτις τὰ γράμματα τοῦ μακαριωτάτου Πάπα πρὸς τὴν ὑμετέραν φιλανθρωπίαν", + "candidate_score": 0.62631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_868", + "psc_text": "ἡδεῖ ὑπεδεξάμεθα. Λοιπόν ἐστιν, ἵνα εἰ ἀρέσκῃ τῇ σῇ ὁσιότητι ἐφὶ ταῦτα τὰ μέρη παραγενέσθαι, καὶ τὴν σύνοδον ἐπιτελέσαι, τοῦτο ποιεῖν τῷ περὶ τὴν θρησκείαν ἔρωτι καταξιώσῃ. Καὶ γὰρ ταῖς ἡμετέραις ἐπιθυμίαις ποιήσει τὸ ἱκανὸν ἡ σὴ ὁσιότης, καὶ τῇ ἱερᾷ θρησκείᾳ τὰ χρήσιμα διατυπώσει. Εἰ δὲ ἐπαχθὲς τοῦτό ἐστι, τὸ, σὲ πρὸς ταῦτα παραγενέσθαι τὰ μέρη, τοῦτο αὐτὸ ἡμῖν ἰδίοις καταμηνύσει γράμμασιν ἡ σὴ ἀγιωσύνη· ὥστε πρὸς ἅπασαν τὴν ἀνατολὴν, καὶ τὴν Θρᾴκην, καὶ τὸ Ἰλλυρικὸν, θεῖαι ἡμέτεραι ἀποσταλήσωνται προσφωνήσεις· ὅπως πρός τινα ὡρισμὲνον τόπον, ἔνθα ἂν ἡμῖν δόξῃ, πάντες οἱ ἁγιώτατοι ἐπίσκοποι παραγένωνται· καὶ ἅπερ τῇ τῆς τῶν χριστιανῶν θρησκείας εἰρήνῃ, καὶ τῇ καθολικῇ πίστει συμφὲρουσι, καθὼς ἡ σή ἁγιωσύνη κατὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας διετύπωσε, κατατεθήσονται. EPISTOLA LXXVII PULCHERIAE AUGUSTAE AD SANCTISSIMUM ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. 1028 Missae sunt etiam divinae syllabae a divae memoriae Pulcheria ad eumdem virum sanctissimum, nuntiantes Deo amicissimum archiepiscopum Constantinopolitanum Anatolium, omni errore seposito,", + "candidate_score": 0.625875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_1_3", + "bdc_text": "Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent . Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_802", + "psc_text": "esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem utrique cuperemus: quae prius poposci, nunc quoque instantius peto, majore utens fiducia deprecandi, posteaquam praesidium venerandae exhortationis accepi. Spero autem affuturam misericordiam Dei, ut cooperante clementia vestra, pestiferi erroris possit morbus auferri: ut quidquid, ipso inspirante atque auxiliante, potuerit salubriter fieri, cum vestrae fidei laude peragatur: quoniam res humanae aliter tutae esse non possunt, nisi quae ad divinam confessionem pertinent, et regia et sacerdotalis defendat auctoritas. Data decimo sexto kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies, et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXI. AD MARTINUM ET FAUSTUM PRESBYTEROS. SYNOPSIS. I. De litteris ad eos scriptis monet. -- II. Hortatur ut fidei causam", + "candidate_score": 0.625777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_29_31", + "bdc_text": "Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1368", + "psc_text": "SYNOPSIS. Gaudet Augustum synodi Chalcedonensis esse custodem, et ab eodem pertinacem et insidiosam haereticorum contentionem compesci postulat. LEO episcopus Romae, LEONI semper Augusto. Licet proxime ad clementiam vestram gemina scripta direxerim, quorum unum debitum salutationis impleret, aliud pro statu Ecclesiae supplicaret, tamen 1306 occasione, quae Deo providente se praebuit, iterari utramque convenit, gloriosissime imperator. Secundum illam ergo fiduciam, quam ex Dei inspiratione universali Ecclesiae praestitistis, ante cujusquam preces constituendo, quod maxime ab omnibus fuerat expetendum, non desinimus gratias agere, et providentiam Dei in fidei vestrae fervore benedicere, qui sancto et catholico spiritu, sicut fratris et coepiscopi mei Anatolii sermone cognovi, ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et", + "candidate_score": 0.625131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_27_29", + "bdc_text": "Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_764", + "psc_text": "THEODOSIUM AUGUSTUM. 962 Domino meo THEODOSIO, gloriosissimo, victori et triumphatori, perpetuo imperatori et patri, VALENTINIANUS gloriosus, victor ac triumphator semper Augustus et filius. Cum advenissem in urbem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei apostoli, et a Romano episcopo, et ab aliis cum eo ex diversis provinciis congregatis rogatus sum scribere vestrae mansuetudini de fide, quae cum sit conservatrix omnium fidelium animarum, dicitur perturbata: quam nos a nostris majoribus traditam, debemus cum omni competenti devotione defendere, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam et in nostris temporibus conservare: quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat ac facultatem de fide et sacerdotibus judicare, domine sacratissime pater, et venerabilis imperator. Hac enim gratia secundum solemnitatem conciliorum et Constantinopolitanus episcopus eum per libellos appellavit, propter contentionem quae orta est de fide. Huic itaque postulanti et", + "candidate_score": 0.62436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_43_45", + "bdc_text": "Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_806", + "psc_text": "vos non potuerint pervenire, exemplaria eorumdem 985 nunc mittenda credidimus: ut nullo modo fidei quam defendimus praedicatio vestrae notitiae subtrahatur. Data decimo sexto 986 kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXII. THEODOSII IMPERATORUS AD VALENTINIANUM AUGUSTUM, Qua respondet epistolae LV. Domino meo VALENTINIANO Augusto THEODOSIUS. Et Romae pervenisse tuam mansuetudinem, et petitionem oblatam a Leone reverendissimo patriarcha, in ipso litterarum textu a tua majestate significatum est. Et de tua quidem incolumi in Romana urbe reversione gratias competentes divinae majestati reddimus, domine sanctissime fili et venerabilis imperator. De his autem quae dixit memoratus reverendissimus vir indicatum est ad eumdem latius atque plenius, sicut arbitrati sumus, 988 et cognovit nos in nulla parte a paterna religione et majorum traditione resiliisse. Nihil enim aliud volumus quam sacramenta paterna per successionem nobis tradita inviolabiliter custodiri. Propter hanc igitur causam, quoniam quosdam cognovimus sanctissimas Ecclesias nocibili novitate turbare, synodum decrevimus", + "candidate_score": 0.623032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_30", + "bdc_text": "Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "αὐθεντίαις διασημαίνεται, κατὰ 1294 τὸ πρόσφορον τῇ τῆς σῆς ἐπισκοπῆς ἀρχαιότητι σαφῶς ἐπιγινώσκεις, ὁπότε ἡ πίστις ἡ τῶν πατέρων καὶ τὰ γράμματα τὰ ἐμὰ τὰ πρὸς τὸν τῆς ὁσίας μνήμης Φλαβιανὸν, ὧν αὐτὸς ἐμνημόνευσας, εἰς τὴν τῆς οἰκουμενικῆς συνόδου προστεθέντα βεβαίωσιν ἐξαρκεῖ. Ὅθεν προνοεῖσθαι τὴν σὴν διάθεσιν χρὴ, ὥστε μηδένα κατὰ τοῦ ἀῤῥήτου μυστηρίου τῆς ἡμετέρας λυτρώσεως καὶ ἐλπίδος ὑπογογγύζειν. Ἀλλ' οἵτινες εἶεν οἱ ἔτι τὴν τῆς ἀγνοίας ἀχλὺν ὑφιστάμενοι, ἤ διχονοοῦντες διὰ φαυλότητα, διδαχθῶσιν ἐκ τῆς εἰσηγήσεως τῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ τήν ἀποστολικὴν καὶ σαφῆ ποιουμένων διδασκαλίαν, πρὸς τὸ γινώσκειν αὐτοὺς, ὡς περὶ τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ λόγου τοῦτο πιστεύομεν, ἢ ἐκεῖνοι ἐπίστευσαν, καὶ μὴ διὰ τὴν σκληρότητα τὴν οἰκείαν ἐκτὸς ἑαυτοὺς ποιήσωσι τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ᾦτινι συναπεθάνομεν καὶ συνανέστημεν· ἐπειδὴ οὔτε ἡ εὐσέβεια ἡ τῆς πίστεως, οὔτε ὁ τοῦ μυστηρίου λόγος ἀνέχεται, ἢ ἐν τῇ ἰδία οὐσία εἶναι τὴν Θεότητα παθητὴν, ἢ διεψεῦσθαι ἐν τῇ", + "candidate_score": 0.622792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_30", + "bdc_text": "Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_979", + "psc_text": "γλῶσσα ὴμῶν ἀγαλλιάσεωσ· ταύτην ὡς οἰκείαν ἡμῖν ἡ χάρις τήν προφητειαν ἐφήρμοσεν, οἷς τὸ τῆς εὐσεβείας ἐβεβαιώθη κατόρθωμα. Τί γὰρ πίστεως πρὸς εὐφροσύνην ἀνώτερον; τί τῆς δεσποτικῆς γνώσεως πρὸς χορείαν φαιδρότερον; ἣν αὐτὸς ἄνωθεν ὁ σωτὴρ πρὸς σωτηρίαν ἡμῖν παρεδωκε, φήσασ· Πορευθεντεσ, μαθεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντεσ αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸσ, καὶ τοῦ υἱοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματοσ, διδάσκοντες αὐτούς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάην ὑμῖν. Ἣν αὐτὸς ὥσπερ χρυσῆν σειρὰν τῷ προστάγματι τοῦ θεμένου καταγομένην εἰσ ἡμας διεφύλαξασ, πᾶσι τῆς τοῦ μακαρίου Πετρου φωνῆσ ἑρμηνεὺσ καθιστάμενωσ, 1089 καὶ τῆς ἐκείνου πίστεωσ τοῖς πᾶσι μακαρισμὸν ἐφελκόμενος ὅθεν καὶ ὴμεῖσ ὡς ἀρχηγῷ σοι τοῦ καλοῦ πρὸς ὠφέλειαν χρησάμενοι, τῆς ἀληθείας τοῖς τῆς ἐκκλησίας τέκνοις τὸν κλῆρον ἐδείξαμεν, οὐ καθ' ἕνα ἕκαστος ἐν παραβύστῳ τὴν διδασκαλίαν ποιούμενοι, ἀλλὰ κοινῷ πνεύματι, μιᾷ συμπνοίᾳ καὶ ὁμονοίᾳ τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν γνωρίσαντεσ. Καὶ ἦμεν ἐν κοινῇ χορείᾳ, τοῖς πνευματικοῖσ, ὡς ἐν βασιλικοῖσ δείπνοισ, ἐντρυφῶντες", + "candidate_score": 0.621613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_29_31", + "bdc_text": "Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.621252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_27_29", + "bdc_text": "Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_974", + "psc_text": "fidei definitionem suscipiens a nobis, suo sponso per piissimum imperatorem et amicam Christi Augustam obtulit, omnem quidem perturbationem contrariorum sedans, veritatis autem confessionem roborans,ut amicam, et manu ac lingua universorum decretis 1096 pro demonstratione subscriptam. Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui pene per tuorum vicariorum sapientiam videbaris a nobis, effecimus. CAP. IV. Indicamus vero quia etaltera quaedam pro rerum ipsarum ordinata quiete, et propter ecclesiasticorum statutorum definivimus firmitatem, scientes quia et vestra sanctitas addiscens et probatura et confirmatura est eadem. Eam namque consuetudinem, quae ex longo jam temporeperminsit, quam habuit Constantinopolitanorum sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus", + "candidate_score": 0.619779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_30", + "bdc_text": "Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_980", + "psc_text": "ὡς ἀρχηγῷ σοι τοῦ καλοῦ πρὸς ὠφέλειαν χρησάμενοι, τῆς ἀληθείας τοῖς τῆς ἐκκλησίας τέκνοις τὸν κλῆρον ἐδείξαμεν, οὐ καθ' ἕνα ἕκαστος ἐν παραβύστῳ τὴν διδασκαλίαν ποιούμενοι, ἀλλὰ κοινῷ πνεύματι, μιᾷ συμπνοίᾳ καὶ ὁμονοίᾳ τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν γνωρίσαντεσ. Καὶ ἦμεν ἐν κοινῇ χορείᾳ, τοῖς πνευματικοῖσ, ὡς ἐν βασιλικοῖσ δείπνοισ, ἐντρυφῶντες ἐδέσμασιν, ἅπερ διὰ τῶν σῶν γραμμάτων ὁ χριστὸς τοῖς εὐωχουμενοις ηὐτρεπισε καὶ τὸν ἐπουράνιον νυμφίον ἐν ἡμῖν ὁρᾷν ἐδοκοῦμεν ἐνδιαιτώμενον Εἰ γὰρ ὅπου εἰσὶ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ αὐτοῦ ὄνομα, ἐκεῖ ἔφη εἶναι ἐν μεσῳ αὐτῶν· πόσην περὶ πεντακοσίου εἴκοσιν ἱερέας τὴν οἰκείωσιν ἐπεδείκνυτο, οἳ καὶ πατρίδος καὶ πόνου τῆς εἰς αὐτὸν ὁμολογίας τὴν γνῶσιν προέθηκαν; ὧν σὺ μὲν ὡς κεφαλὴ μελῶν, ἡγεμόνευεσ ἐν τοῖς τὴν σύνταξιν ἐπέχουσι, τὴν εὔνοιαν ἐπιδεικνύμενοσ. Βασιλεῖς δὲ πιστοὶ πρὸς εὐκοσμίαν ἐξῆρχον, ὡς Ζοραβάβελ τῇ (Ἰησοῦ, τῆς ἐκκλησίασ, καθάπερ) Ἰερουσαλὴμ, τὴν τὴν ἐν τοῖς δόγμασιν οἰκοδομίαν ἀνανεοῦν προθυμούμενοι. Καἲ ἦν ἂν ὁ ἀντικείμενος", + "candidate_score": 0.619536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_21_23", + "bdc_text": "cur autem nondum adsint , ignoro . Malevoli valde disputant de iuramento ipsorum de non redeundo in urbem facto ; si potuerunt senatus Cęsariani iuramenta solvi , poterunt etiam me iudice dissolvi , quę nonnisi coacte contra pietatem et contra ius facta sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.619207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_27_29", + "bdc_text": "Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad propitiandum Deum efficaciora ubique offerrentur holocausta: quando per mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum eadem confessio 1147 plebium, eadem sacerdotum, eadem esset et regum, gloriosissime fili et clementissime Auguste. CAP. II. His autem, propter quae tanta facta est congregatio sacerdotum, bono et optabili fine compositis, miror et doleo quod pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes", + "candidate_score": 0.619022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_30", + "bdc_text": "Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.618055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_43_45", + "bdc_text": "Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1632", + "psc_text": "LEONI Augusto. CAP. I. Si gloriosum pietatis vestrae in fidei defensione propositum tanta prosequi laude 1432 cupiamus, quantam rerum ipsarum magnitudo deposcit, inveniemur impares in actione gratiarum, si nostri tantum oris angustiis universalis Ecclesiae gaudia celebremus. Sed dignius illius remuneratio vestris actibus meritisque servabitur, in cujus causa et speciali excellitis animo, et optato triumphatis eventu clarae gloriae. Sciat igitur clementia vestra omnes Ecclesias Dei cum laude vestra exsultare pariter et laetari, quod ab Alexandrinae Ecclesiae jugo improbus parricida depulsus est; et populus Dei, cui praedo nefarius incubabat, in antiquam fidei libertatem reductus, potest jam in salutis viam fidelium sacerdotum praedicatione revocari, cum videat omne seminarium venenorum in ipso auctore projectum. Nunc ergo quia hoc constanti proposito et magna mente peregistis, consummato operi fidei illud adjungite, ut de catholico civitatis illius praesule quod Deo placeat decernatis, qui nulla damnatae toties impietatis sit infectus aspergine: ne fortasse tectum vulnus sub specie obductae", + "candidate_score": 0.612687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_43_45", + "bdc_text": "Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.611106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_43_45", + "bdc_text": "Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_813", + "psc_text": "ἐθορύβησαν ἐκκλησίας, ἀξίως ἀποκινηθῶσι, προσετάξαμεν. Ταῦτά εἰσιν, ἅ τινα οὐκ εἰς ἀνατροπὴν, ἀλλ' εἰς συμφωνίαν, καὶ καθαρὸν σύνδεσμον τῆς προσκυνητῆς θρησκείας, παρὰ τῶν εὐλαβεστάτων τετυπωται πατέρων. Ὁ δὲ λεγόμενος Φλαυιανὸς ἔξαρχος τῆς τοιαύτης φιλονεικίας, θείᾳ ψήφω τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐκβέβληται πραγμάτων. ταῦτα τοιγαροῦν εἰδυῖα ἡ σὴ ἡμερότης, δέσποινα ἁγνοτάτη, μῆτερ, καὶ προσκυνητὴ Αὐγούστα, μηδὲν ἡμᾶς ποτε ὑπεναντίον τῆς παραδοθείσης πίστεως διανενοῆσθαι, καθὼς παρά τινων εἴρηται, ὑπολάβῃ, ἢ λογίσηται. EPISTOLA LXIV. EJUSDEM THEODOSII AD LICINIAM EUDOXIAM, Qua respondet epistolae LVII. 992 Dominae meae EUDOXIAE venerabili Augustae THEODOSIUS. Semper equidem tui desiderii litteris delectamur, et has tota animae suavitate complectimur, et omnibus tuis petitionibus consuevimus gratanter annuere, domina, sacratissima filia, venerabilis Augusta; sed de praesenti causa, hoc est de Flaviano qui fuit episcopus, quae in hac causa subsecuta sint, reverendissimo archiepiscopo Leoni perfecte nostra mansuetudo significavit. Tuae vero dulcedini hoc solum approbavimus intimandum, quia memoratus Flavianus sacro judicio ab humanis rebus ablatus est,", + "candidate_score": 0.610676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_43_45", + "bdc_text": "Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1465", + "psc_text": "potestatibus celebrata, quae S. memoriae praedecessor meus Leo ad consultationem Augustae recordationis Leonis scripserit, et quam veneranter accepta sint, recognoscunt. Hinc in Lectionariis antiquis haec quoque epistola inserta legitur, uti videre est in cod. Vallicellano XXVI, eademque descripta invenitur in mss. collectionis 2 Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducit. Confer mss. Basilicae Vat. 210 et Barber. 88. Graeca etiam ejusdem interpretatio exhibetur in aliquot Graecis codicibus, eamque nos proferemus ex Miscellaneis Gerardi Vossii praepositi Tungrensis, qui codice Graeco olim card. Sirleti, postea vero card. Columnae usus fuit. Quasdam vero emendationes secundis curis sumpsimus ex codice Graeco Vat. 1341, quem P. Cacciarius in novissima Romana editione adhibuit. Neque moveat, si non reperitur in collectione Chalcedonensi; quippe haec collectio, ut in praefatione ostendimus, vivente Valentiniano, id est antequam haec epistola scriberetur, concinnata fuit. Hac epistola cum praeclaro encomio usus est S. Ephraemius Antiochenus apud Photium cod. 228. 2 Ut tempus", + "candidate_score": 0.61053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_43_45", + "bdc_text": "Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_769", + "psc_text": "εὐσέβεια καταμάθοι. EPISTOLA LVI. GALLAE PLACIDIAE AUGUSTAE AD THEODOSIUM. Domino victori THEODOSIO et triumphatori, semper Augusto filio, GALLA PLACIDIA piissima et florens, perpetua Augusta et mater. Dum in ipso ingressu civitatis antiquae hanc curam habuissemus ut cultum beatissimo Petro apostolo redderemus, in ipso adorando altari martyris reverendissimus LEO episcopus, paululum se post orationem retinens, propter catholicam fidem apud nos deflevit, ipsum similiter 966 summum apostolorum, quem nuper adieramus, testem objiciens, episcoporum multitudine circumseptus, quos ex innumerabilibus civitatibus Italiae pro principatu proprii loci seu dignitate collegit; et verbis permiscens lacrymas, ad communionem sui fletus nostros quoque gemitus provocavit. Non enim modicum detrimentum est ex his quae gesta sunt, ut fides, quae antis temporibus regulariter custodita est a sacratissimo patre nostro Constantino, qui primus imperio splenduit Christianus, nuper turbata sit ad arbitrium unius hominis, qui in synodo Ephesinae civitatis odium et contentiones potius exercuisse narratur, militum praesentia et metu appetens Constantinopolitanae civitatis", + "candidate_score": 0.610035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_248", + "psc_text": "aditam scilicet Illyrici praefecturam, et sublimissimam inter mundanos apices potestatem in exhibitionem insontis antistitis incitatam: ut missa exsecutione terribili, quae omnia sibi officia publica ad effectum praeceptionis adjungeret, a sacris Ecclesiae aditis, nullo vel falso insimulatus crimine, extraheretur sacerdos, cui non ob molestiam aegritudinis, non ob saevitiam hiemis darentur induciae; sed iter asperum et periculis plenum per invias nives agere cogeretur. Quod tanti laboris, tantique discriminis fuit, ut ex his qui episcopum comitati sunt, quidam defecisse dicantur. 686 Multum stupeo, frater charissime, sed et plurimum doleo, quod in eum de quo nihil amplius indicaveras quam quod evocatus adesse differret, et excusationem infirmitatis obtenderet, tam atrociter, et tam vehementer potueris commoveri: praesertim cum etiam si tale aliquid mereretur, exspectandum tibi fuerit quid ad tua consulta rescriberem. Sed, ut video, bene de moribus meis existimasti, et quam civilia pro conservanda sacerdotali concordia responsurus essem, verissime praevidisti: et ideo motus tuos exsequi sine", + "candidate_score": 0.608231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_28", + "bdc_text": "et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "ὅσος δήποτε ἀριθμὸς ἱερέων ἤ συγκρῖναι ἑαυτὸν τολμήσοι, ἤ προκρῖναι· ὁπότε τοσαύτῃ Θεοῦ χάριτι ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος συνηθροίσθη, ὥστε εἴτε δι' ἐλασσόνων, εἴτε διὰ πλειόνων ἐκκλησιαστικὰ συγκροτηθείη δικαστήρια, πάσης στερεῖσθαι αὐθεντίας πᾶν ὅτι ἂν τυπωθείη τῇ ἐκείνων διατυπώσει ἐναντιούμενον. Ἄγαν τοίνυν ἀναιδῆ, ἄγαν φαῦλα τυγχάνει τὰ τοῖς θείοις κανόσιν ἐναντιούμενα· εἰς τάραχον πάσης ἐκκλησίας ἡ παροῦσα τείνει ὑπεροψία, ἥτις οὕτως ἀποχρήσασθαι ἠθέλησε τῇ συνόδῳ, ὥστε τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς τῆς πίστεως ἕνεκα μόνης συγκληθέντας, πληρώσαντάς τε ἅπερ τούτου ἑνεκα τοῦ μέρους φροντισθῆναι ὤφειλεν, εἰς τὸ συναινέσαι ἑαυτῆς τῇ ἀπάτῇ ὑπάγειν, ἢ φόβῃ συνελάσαι. Ἐντεῦθεν γὰρ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ἡμέτεροι παρὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἀποσταλέντες, οἵτινες ἐν τῳ συνόδῇ ἐτοποτήρουν ἐμοὶ, εὐδοκίμως, καὶ γενναίως τοῖς παρανόμοις τολμήμασι ἀντέστησαν, φανερῶς βοῶντες, μή τις κατὰ τῶν ἐν Νικαίᾳ κανόνων ἐπιχείρησις ἀναιδὴς ἐξανασταίη· ἀλλ' οὐδέ ἀμφιβάλλεται ἀντιβῆναι αὐτοὺς, οῖστισι καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ γράμμασι μέμφῃ, ὅτι δὴ ταῖς σαῖς ἐπιχειρήσεσιν ἠθέλησαν ἀντιβῆναι. Καὶ", + "candidate_score": 0.594308, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei", + "max_score": 0.675138, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1191", + "psc_text": "XX.-- De eo quod post discretionem lucis atque tenebrarum dictum est, Et vidit Deus lucem, quia bona est. Denique nec illud est praetereundum silentio, quod ubi dixit Deus, Fiat lux, et facta est lux; continuo subjunctum est, Et vidit Deus lucem quia bona est: non posteaquam separavit inter lucem et tenebras; et vocavit lucem diem, et tenebras noctem, ne simul cum luce etiam talibus tenebris testimonium placiti sui perhibuisse videretur. Nam ubi tenebrae inculpabiles sunt, inter quas et lucem istam his oculis conspicuam luminaria coeli dividunt, non ante, sed post infertur, Et vidit Deus quia bonum est. Et posuit illa, inquit, in firmamento coeli, lucere super terram, et praeesse diei et nocti, et separare inter lucem et tenebras. Et vidit Deus quia bonum est. Utrumque enim placuit, quia utrumque sine peccato est. Ubi autem dixit Deus, Fiat lux, et facta est lux. Et vidit Deus lucem, quia bona est; et", + "candidate_score": 0.675138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_11_13", + "bdc_text": "Dux Mauricius Saxo Lyntzii tractavit de pace cum rege Ferdinando , qui omnem movet lapidem , ut negotium componatur ; iam se contulit ad Cęsarem condiciones pacis in triduo ad principes rescripturus , quę , ut quidam principum mihi retulit , eiusmodi sunt , ut Germanis neutiquam sint detrectandę . Consistit ergo pax et bellum post deum in arbitrio Galli , qui haud dubie longe repetiturus est , quatenus fidendum et concedendum sit ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2176", + "psc_text": "Haec sane Erythraea Sibylla quaedam de Christo manifesta conscripsit: quod etiam nos prius in latina lingua versibus male latinis et non stantibus legimus, per nescio cujus interpretis imperitiam, sicut post cognovimus. Nam vir clarissimus Flaccianus, qui etiam proconsul fuit, homo facillimae facundiae, multaeque doctrinae, cum de Christo colloqueremur, graecum nobis codicem protulit, carmina esse dicens Sibyllae Erythraeae, ubi ostendit quodam loco in capitibus versuum ordinem litterarum ita se habentem, ut haec in eo verba legerentur, Ἰησοῦς Χρειστὸς Θεοῦ Υἱὸς Σωτὴρ: quod est latine, Jesus Christus Dei Filius Salvator. Hi autem versus quorum primae litterae istum sensum, quem diximus, reddunt, sicut eos quidam latinis et stantibus versibus est interpretatus, hoc continent: ΙJudicii signum tellus sudore madescet. ΗE coelo Rex adveniet per saecla futurus: ΣScilicet in carne praesens ut judicet orbem. ΟUnde Deum cernent incredulus atque fidelis ΥCelsum cum sanctis, aevi jam termino in ipso. ΣSic animae cum carne aderunt, quas judicat", + "candidate_score": 0.626514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_11", + "bdc_text": "Dux Mauricius Saxo Lyntzii tractavit de pace cum rege Ferdinando , qui omnem movet lapidem , ut negotium componatur ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2024", + "psc_text": "statuit illum inter Massephat novam et veterem, et vocavit nomen ejus Abennezer, quod est latine Lapis adjutoris: et dixit, Usque huc adjuvit nos Dominus (I Reg. VII, 5-12) . Massephat interpretatur Intentio. Lapis ille adjutoris medietas est Salvatoris, per quem transeundum est a Massephat vetere ad novam, id est, ab intentione qua exspectabatur in carnali regno beatitudo falsa carnalis, ad intentionem qua per novum Testamentum exspectatur in regno coelorum beatitudo verissima spiritualis: qua quoniam nihil est melius, huc usque adjuvat Deus. CAPUT VIII.-- De promissionibus ad David in filio ejus, quae nullatenus in Salomone, sed plenissime inveniuntur in Christo. 1. Jam nunc video esse monstrandum quid ipsi David, qui Saüli successit in regnum, cujus mutatione finalis illa mutatio figurata est, propter quam divinitus cuncta dicta, cuncta conscripta sunt, Deus promiserit, quod ad rem qua de agimus pertinet. Cum regi David multa prospera provenissent, cogitavit facere Deo domum, templum illud scilicet", + "candidate_score": 0.626085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_16", + "bdc_text": "Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1108", + "psc_text": "sacrificium pro nobis dignatus est fieri. CAPUT XXXII.-- De universali via animae liberandae, quam Porphyrius male quaerendo non reperit, et quam sola gratia christiana reseravit. 1. Haec est religio, quae universalem continet viam animae liberandae; quoniam nulla nisi hac liberari potest. Haec est enim quodam modo regalis via, quae una ducit ad regnum, non temporali fastigio nutabundum, sed aeternitatis firmitate securum. Cum autem dicit Porphyrius in primo juxta finem de Regressu animae libro, nondum receptam unam quamdam sectam, quae universalem contineat viam animae liberandae, vel a philosophia verissima aliqua, vel ab Indorum moribus ac disciplina, aut inductione Chaldaeorum, aut alia qualibet via, nondumque in suam notitiam eamdem viam historiali cognitione perlatam; procul dubio confitetur esse aliquam, sed nondum in suam venisse notitiam. Ita ei non sufficiebat quidquid de anima liberanda studiosissime didicerat, sibique, vel potius aliis nosse ac tenere videbatur. Sentiebat enim adhuc sibi deesse aliquam praestantissimam auctoritatem, quam de", + "candidate_score": 0.624779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_13", + "bdc_text": "Consistit ergo pax et bellum post deum in arbitrio Galli , qui haud dubie longe repetiturus est , quatenus fidendum et concedendum sit ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2472", + "psc_text": "De pace servientium Deo, cujus perfecta tranquillitas in hac temporali vita non potest apprehendi. Pax autem nostra propria, et hic est cum Deo per fidem, et in aeternum erit cum illo per speciem. Sed hic sive illa communis, sive nostra propria, talis est pax, ut solatium miseriae sit potius quam beatitudinis gaudium. Ipsa quoque nostra justitia, quamvis vera sit propter veri boni finem, ad quem refertur, tamen tanta est in hac vita, ut potius peccatorum remissione constet, quam perfectione virtutum. Testis est oratio totius civitatis Dei, quae peregrinatur in terris. Per omnia quippe membra sua clamat ad Deum, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12) . Nec pro eis est efficax haec oratio, quorum fides sine operibus mortua est (Jacobi II, 17, 26): sed pro eis quorum fides per dilectionem operatur (Galat. V, 6). Quia enim Deo quidem subdita, in hac tamen conditione mortali,", + "candidate_score": 0.613019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_809", + "psc_text": "manifestum est in illis: Deus enim illis manifestavit. Invisibilia enim ejus, a constitutione mundi, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur; sempiterna quoque virtus ejus et divinitas (Rom. I, 19, 20) . Et ubi Atheniensibus loquens, cum rem magnam de Deo dixisset, et quae a paucis possit intelligi, quod in illo vivimus, movemur et sumus; adjecit et ait, Sicut et vestri quidam dixerunt (Act. XVII, 28) . Novit sane etiam ipsos, in quibus errant, cavere. Ubi enim dictum est quod per ea quae facta sunt, Deus illis manifestavit intellectu conspicienda invisibilia sua; ibi etiam dictum est, non illos ipsum Deum recte coluisse, quia et aliis rebus, quibus non oportebat, divinos honores illi uni tantum debitos detulerunt: Quoniam cognoscentes Deum, non sicut Deum glorificaverunt, aut gratias egerunt; sed evanuerunt in cogitationibus suis, et obscuratum est insipiens cor eorum. Dicentes enim se esse sapientes stulti facti sunt, et immutaverunt gloriam incorruptibilis Dei", + "candidate_score": 0.606033, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.674493, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2895", + "psc_text": "vanitas omnis homo vivens» (Psal. XXXVIII, 6) . Et tamen si gaudetur ad filios successuros; quantum gaudendum est ad filios cum quibus permanebimus, et ad illum patrem cui nati sumus non moriturum, sed ut nos cum illo semper vivamus? Ipsa sunt bona Jerusalem, quia ipsa sunt. «Benedicat te» ergo «Dominus ex Sion; et videas quae bona sunt Jerusalem.» Nam ista quae attendis bona, caecus vides. «Videas,» sed illa bona quae corde videntur. Et quamdiu videbo bona Jerusalem? «Omnes dies vitae tuae.» Sed si vita tua aeterna fuerit, in aeternum videbis bona Jerusalem. Si autem , fratres mei, ista bona sunt, sed non omnes dies vitae tuae vides: non enim quando exis de corpore, moreris. Perseverat vita tua: corpus moritur, sed vita spiritus perseverat. Oculi non vident, quia discessit qui per oculos videbat. Ubicumque est qui per oculos videbat, videt aliquid. Non enim mortuus erat dives ille qui in terra induebatur", + "candidate_score": 0.674493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_39_41", + "bdc_text": "Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum . Vale , vir clarissime atque ex intimis chare .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2484", + "psc_text": "Nam si hoc cum non adjuvaret gradientem, quod ejus viae sunt in conspectu Dei, non diceret ideo se custodisse mandata et testimonia ejus, quia omnes viae suae sunt in conspectu Domini. Novit enim audire, «Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore: apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis de via justa» (Psal. II, 11 et 12) : quia nisi in conspectu Domini esset, via justa non esset. Nam hunc timorem et tremorem apostolus etiam Paulus imponit eis quibus dicit, «Cum timore et tremore vestram ipsorum salutem operamini:» et cur hoc dixerit aperiens, «Deus est enim,» inquit, «qui operatur in vobis et velle et operari, pro bona» «voluntate» (Philipp. II, 12, 13) . Ad hoc sunt ergo in conspectu Domini viae justorum, ut dirigat gressus eorum, quoniam ipsae sunt viae de quibus scriptum est in Proverbiis, «Vias autem quae a dextris sunt, novit Dominus: perversae autem sunt,» inquit, «quae", + "candidate_score": 0.666588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3307", + "psc_text": "O importune, numquid hoc diceres, si scires quid amare deberes? Ecce si nolit te videre Deus, hoc ipsum non times, quia te non vult videre? Si salutes aliquem majorem patronum tuum, et intentus in aliud non te videat, quomodo tibi anima dolet? Si autem Deus te non videat, securum te putas? Non te videt Salvator, et videt depraedator . Et tamen et ipse te Deus videt. Non te putes non videri; imo roga ut merearis videri a quo videris. Dictum est enim: «Oculi Domini super justos.» Quia non super injustos, faciant ergo quod volunt injusti: «Oculi Domini super justos.» Sequatur adhuc: «Et aures ejus ad preces eorum.» Injusti ergo qui securos se putabant, quia non erant oculi Domini super eos, non timent, quia non sunt et aures ejus ad preces eorum? Nonne melius et oculi ejus super nos, et aures ejus ad preces nostras? Sed cum facis ea super quae", + "candidate_score": 0.664298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_5_7", + "bdc_text": "propterea ipsis tantum cum papistis convenit . Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2540", + "psc_text": "«Pauper et dolens ego sum» (Psal. LXVIII, 30) . Si enim pauper et dolens eris, non eris paterfamilias, quem illa hora subito inveniet, et subito premet. Patresfamilias enim sunt illi qui praesumentes de cupiditatibus suis, et in deliciis hujus saeculi diffluentes, tument; et eriguntur adversus humiles, et insultant sanctis intelligentibus angustam viam, quae ducit ad vitam (Matth. VII, 14) . Talibus enim veniet illa hora subito; quia tales erant et in diebus Noe, quorum dierum commemorationem audistis factam in Evangelio. «Sic erit adventus Filii hominis,» inquit, «quomodo in diebus Noe. Manducabant, bibebant, nubebant, uxores ducebant, novellabant, aedificabant, donec introiit Noe in arcam; et venit diluvium, et perdidit omnes» (Id. XXIV, 37-44; et Luc. XVII, 26 et 27) . Quid ergo? omnes peribunt qui ista faciunt, qui nubunt, qui uxores ducunt, qui novellant, qui aedificant? Non: sed qui de his praesumunt, sed qui ista Deo praeferunt, sed qui propter haec offendere", + "candidate_score": 0.643802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_5_7", + "bdc_text": "propterea ipsis tantum cum papistis convenit . Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3393", + "psc_text": "et tamen trepidaverunt in passione ejus, quasi amisissent eum de quo frustra praesumpserant. Sed «per diem errabunt» «et nemo in eis.» Nemo prorsus, nec ipse qui dixerat, «Tecum usque ad mortem.» Dixerat enim illis: «Veniet hora, ut me relinquatis solum, et eat unusquisque in viam suam: sed non sum solus, quia mecum est Pater» (Id. XVI, 32) . Cum illo erat Pater, et ipse cum Patre; et in illo Pater, et ipse in Patre; et ipse et Pater unum (Id. X, 30, 38) ; et illi timuerunt cum moreretur. Quare, nisi quia per diem erraverunt, et nemo fuit in eis? «Per diem errabunt, et nemo in eis.» 23. [«vers.» 17.] Sed quid est, «errabunt per diem?» Numquid peribunt? Et ubi est, «Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur?» Ergo quando per diem erraverunt? Cum hic positum Dominum non intellexerunt. Et quid sequitur? «Mihi autem valde honorificati", + "candidate_score": 0.642131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_5_7", + "bdc_text": "propterea ipsis tantum cum papistis convenit . Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2539", + "psc_text": "Videtis certe «quia hora Domini, sicut fur in nocte, ita veniet. Si sciret,» inquit, «paterfamilias qua hora fur veniret, amen dico vobis, quia non pateretur perfodi parietem suum.» Dicitis modo: Quis ergo novit qua hora veniet, quia hora sicut fur erit? Nescis qua hora veniat, semper vigila; ut quia nescis quando veniat, paratum te inveniat, cum venerit. Et ad hoc forte nescis quando venturus est, ut semper paratus sis. Illum enim patremfamilias subito occupabit hora illa, qui paterfamilias, superbus significatus est. Noli velle esse paterfamilias, et non te subito illa hora occupabit. Et quid ero, inquis? Qualem audisti de psalmo, «Pauper et dolens ego sum» (Psal. LXVIII, 30) . Si enim pauper et dolens eris, non eris paterfamilias, quem illa hora subito inveniet, et subito premet. Patresfamilias enim sunt illi qui praesumentes de cupiditatibus suis, et in deliciis hujus saeculi diffluentes, tument; et eriguntur adversus humiles, et insultant sanctis intelligentibus", + "candidate_score": 0.640568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_42_44", + "bdc_text": "Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3713", + "psc_text": "Nam si gaudes de bono quod tibi accidit per diem, fortasse transit alio die bonum hoc unde gaudes. Bene fuit mihi, bonum diem duxi: quia forte lucra venerunt, aut invitatus es, aut in epulis diu fuisti. Gaudes, quia in epulis diu fuisti; alter te dolet, quia non erubuisti. Verumtamen de quocumque tali bono gaudeas, certe transitorium est. Si autem gaudeas in Domino Deo tuo, audies dicentem Scripturam: «Delectare in Domino» (Psal. XXXVI, 4) . Tanto firmius gaudebis, quanto est ille certior in quo gaudebis. Si enim gaudes de nummo, times furem; si autem gaudes de Deo, quid times? Ne tibi quisquam auferat Deum? Deum tibi nemo auferet, si tu eum non dimiseris. Non enim sic est Deus, quomodo lux ista de coelo fulgens. Non quando volumus ad eam accedimus quia non in omni loco lucet. Per infirmitatem nostram forte fit, ut hieme nos delectet esse in ipsa luce: nunc autem", + "candidate_score": 0.628331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_22", + "bdc_text": "Malevoli valde disputant de iuramento ipsorum de non redeundo in urbem facto ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_676", + "psc_text": "qui vincit iram, quam qui capit civitatem» (Prov. XVI, 32) . Meliorem dixit irae victorem, quam civitatis captivatorem. Habes ergo adversarium magnum in teipso. Cum audito convicio ira coeperit surgere, ut reddas malum pro malo, recordare verba Apostoli: «Non reddentes malum pro malo, neque maledictum pro maledicto» (I Petr. III, 9) . His verbis recordatis frangis iram, tenes fortitudinem; et quia coram te ille tibi maledixit, non post dorsum tuum, praecinctus es illa. 5. Jam caetera audiamus: brevis est Psalmus, «Etenim confirmavit orbem terrae, qui non commovebitur.» Videtis, fratres, multi credunt in Christum, magna turba est: et tamen in hac magna turba, audistis modo cum Evangelium legeretur, quia veniet Dominus ferens palam in manu sua, et mundabit arcam suam; frumentum recondet in horreo, paleas comburet igni inexstinguibili (Matth. III, 12) . Sunt ergo per totam terram et boni et mali: boni grana sunt, mali palea. In aream intrat tribula: paleam", + "candidate_score": 0.626249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_32_34", + "bdc_text": "Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit . Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3308", + "psc_text": "adhuc: «Et aures ejus ad preces eorum.» Injusti ergo qui securos se putabant, quia non erant oculi Domini super eos, non timent, quia non sunt et aures ejus ad preces eorum? Nonne melius et oculi ejus super nos, et aures ejus ad preces nostras? Sed cum facis ea super quae non vis esse oculos Domini, non mereris precibus tuis et aures Domini; et tamen male faciendo, a te non avertis oculos Domini. Quid enim ibi sequitur? «Vultus autem Domini super facientes mala.» Sed ad quid? «Ut perdat de terra memoriam eorum.» Vides te videri? vides te latere non posse? Cum ergo quidquid feceris videaris, quare hoc non facis unde placere merearis? Ergo et hic quid? «Quoniam magna est gloria Domini; quoniam excelsus Dominus, et humilia respicit.» Excelsa autem quasi non respicit: «humilia» enim «respicit. Excelsa,» quid? «A longe cognoscit.» Quid sibi ergo praestat superbus? Ut a longe videatur; non ut", + "candidate_score": 0.625522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_25", + "bdc_text": "Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_349", + "psc_text": "necessitate devictum. «Lacum» enim dixit, vel miseriae vel inferni profunditatem. 5. «Factus sum,» inquit, «sicut homo sine adjutorio, inter mortuos liber.» In his verbis maxime persona Domini apparet. Quis enim alius inter mortuos liber, nisi in similitudine carnis peccati (Rom. VIII, 3) inter peccatores solus sine peccato? Unde illis qui se insipienter liberos putabant, «Omnis,» ait, «qui facit peccacatum, servus est peccati.» Et quia per eum qui non habebat peccatum, oportebat liberari a peccatis: «Si vos,» inquit, «Filius liberaverit, tunc vere liberi eritis» (Joan. VIII, 34, 36) . Hic ergo «inter mortuos liber,» qui in potestate habebat ponere animam suam, et iterum sumere eam; a quo eam nemo tollebat, sed eam ipse voluntate ponebat (Id. X, 18) ; qui etiam carnem suam tanquam solutum ab eis templum, resuscitare poterat, cum volebat (Id. II, 19) ; quem passurum cum omnes deseruissent, solus non remansit, quia Pater eum non deseruit, sicut ipse", + "candidate_score": 0.622726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_36_38", + "bdc_text": "Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit . Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1968", + "psc_text": "futura. Alioquin contra Evangelicum testimonium cogimur etiam illa non de futuro praenuntiata, sed de praeterito commemorata, intelligere: «Diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestimentum meum miserunt sortem» (Psal. XXI, 19) . Quae quamvis verbis praeteriti temporis dicta sint, id tamen praenuntiabant quod tanto post futurum in passione Domini compleretur. Sed tamen, dilectissimi, propheta iste quem commemoravi, etiam grossa corda limavit, et ad intelligenda de praeteritis rebus gestis futura incunctanter extendit; ut non solum apostolica auctoritate figuras nostras illas fuisse credamus, sed nec ab ipsis Prophetis hoc praetermissum esse, ut etiam eorum eloquio pandente, videntes atque gaudentes, certi ac securi, de thesauro Dei et nova et vetera concorditer sibimet cohaerentia proferamus. Cum enim tanto post egressum populi illius ex Aegypto, et tanto ante ista Ecclesiae tempora haec quae commemoravi, cecinerit; tamen se futura praedicere sine ulla dubitatione testatur. «Secundum dies,» inquit, «profectionis eorum ex Aegypto, ostendam mirabilia illis. Videbunt nationes, et", + "candidate_score": 0.622583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_7", + "bdc_text": "Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2873", + "psc_text": "Quam multi, si dicatur illis, Ecce jam Christus, cras dies judicii; non dicunt, Utinam veniat! Qui enim dicunt, multum amant: et si dicatur illis, Tardabit; timent ne tardet, quia timor castus est. Quomodo autem nunc timetur ne tardet, sic cum venerit, timebitur ne discedat. Erit autem castus iste timor, quia tranquillus et securus. Non enim deseremur ab eo, cum invenerit nos, quando quaesivit nos antequam quaereremus eum. Castus ergo timor, fratres mei, hoc habet; venit de amore. Ille autem timor nondum castus, praesentiam et poenas timet. Timore facit quidquid boni facit; non timore amittendi bonum illud, sed timore patiendi illud malum. Non timet ne perdat amplexus pulcherrimi sponsi, sed timet ne mittatur in gehennam. Bonus est iste timor, utilis est; non quidem permanebit in saeculum saeculi: sed nondum est ille castus permanens in saeculum saeculi. 9. In quo est castus? Jam iterum interrogo aliquid, quod vosmetipsos interrogetis. Si Deus veniens", + "candidate_score": 0.616339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_9", + "bdc_text": "quodsi insuper expugnabuntur ex civitate , vix pagus erunt , ita iuraverunt principes .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2171", + "psc_text": "3. [«vers.» 23, 24.] Ubi est nunc illud opprobrium? ubi ille contemptus? Abierunt atque transierunt; et quia inventi sunt qui perierant, illa perierunt. Sed quando Ecclesia talia precabatur, illa patiebatur. «Etenim sederunt principes,» inquit, «et adversum me loquebantur.» Inde persecutio gravis erat, quia eam sedentes, hoc est judiciariis sedibus eminentes, principes decernebant. Refer hoc ad ipsum caput; invenies sedisse principes Judaeorum, consilium quaerentes quomodo Christum perderent (Matth. XXVI, 3) . Refer hoc ad corpus ejus, id est Ecclesiam; invenies reges terrae excogitasse atque jussisse quomodo Christiani nusquam essent. «Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur: servus autem tuus exercebatur in tuis justificationibus.» Qualis exercitatio haec fuerit, qui nosse desideras, quod adjunxit intellige: «Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuae.» Recole quod superius commendavi testimonia esse martyria. Recole in justificationibus Domini nullam esse difficiliorem et mirabiliorem, quam ut suos quisque diligat inimicos. Sic ergo exercebatur corpus", + "candidate_score": 0.603417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_36", + "bdc_text": "Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1111", + "psc_text": "Sed donando delicta, fecit se coronae debitorem: ibi «misericordiam consecutus sum.» Misericors ergo Dominus primo, hic autem «reddet mihi» coronam «justitiae.» Unde reddet? Quia «justus judex» est. Quare justus judex? Quia «bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi.» Ideo justus non potest nisi coronare ista. Invenit enim ista quae coronaret: antea vero quid invenerat? «Qui prius fui blasphemus et persecutor.» Ista donavit, illa coronabit; donavit haec tempore misericordiae, coronabit illa tempore judicii: quia, «Misericordiam et judicium cantabo tibi, Domine.» Sed numquid solus Paulus id meruit? Hoc enim dixeram, quomodo in illo testimonio terruit, sic in isto erexit. Cum dixisset, «Reddet mihi Dominus in illo die justus judex: non solum mihi,» inquit, «sed omnibus qui diligunt manifestationem et regnum ejus» (II Tim. IV, 6-8) . 3. Ergo, fratres, quoniam habemus tempus misericordiae, non nobis blandiamur, non nos dimittamus, non dicamus: Semper parcit Deus. Ecce feci heri, pepercit Deus; facio et hodie,", + "candidate_score": 0.586314, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.673338, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33_35", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_186", + "psc_text": "esse uel forte adhuc putat in solo arbitrio uoluntatis et propria potestate posita, simul optans et propter hoc uitam aeternam. deinde quia litteris suis, quibus respondebam, talia quaedam in me bona multum benigneque laudauerat, etiam ibi petiui ab eo, ut pro me oraret, quo potius a domino talis fierem, qualem me esse iam crederet, ut eum sic admonerem, contra quod ille sapiebat, ipsam quoque iustitiam, quam in Ille laudandam putauerat, non esse uolentis neque currentis, sed miserentis dei. hoc est totum, quod breuis illa epistola mea continet eaque intentione dictata est; nam ita se habet. § 52 'Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco", + "candidate_score": 0.673338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33_35", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.669393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_24_26", + "bdc_text": "Ego sum et ero in hoc totus , ut primum quęratur regnum dei , inconsyderato quid deinde subsecuturum sit . Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ; obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_227", + "psc_text": "hoc eandem legis scientiam illam dei gratiam esse iudicauerunt, de qua scriptum est: quis me liberabit de corpore mortis huius? gratia dei per Iesum Christum dominum nostrum, nec ideo dixisse Pelagium 'omnes uoluntate sua regi1, ut non eos regeret deus; respondit enim hoc se dixisse propter liberum arbitrium, cui deus adiutor est eligenti bona, hominem uero peccantem ipsum esse in culpa quasi liberi arbitrii. approba-. uerunt etiam (iniquis et peccatoribus in die iudicii non esse parcendum, sed aeternis eos ignibus puniendos', quoniam hoc se ille secundum euangelium dixisse respondit, ubi scriptum est: isti ibunt in supplicium aeternum, iusti autem in uitam aeternam. non autem dixerat omnes peccatores ad aeternum pertinere supplicium, ut merito contra apostolum dixisse uideretur, qui quosdam saluos ait futuros, sic tamen quasi per ignem. 'regnum caelorum' ideo approbauerunt 'etiam in ueteri testamento esse promissum', quoniam testimonium dedit de propheta Daniele, ubi dictum est: et accipient sancti regnum", + "candidate_score": 0.667511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33_35", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.658218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33_35", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.654676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_2_4", + "bdc_text": "Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent . Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit . Ulmenses tam religionem puram quam maiorum suorum privilegia penitus respuunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_234", + "psc_text": "ruga utique in aeterna felicitate regnabit — et quod perpetua uirginitas, quae praecepta non est, sine dubio plus sit quam coniugalis pudicitia, quae praecepta est, quamuis in multis uirginitas perseueret, qui tamen non sunt sine peccato, et quod eas omnes gratias, quas loco uno commemorat, habuerit apostolus Paulus. quas tamen eum dignum fuisse accipere aut uonnon secundum merita, sed potius secundum praedestinationem aliquo modo intellegere potuerunt — ipse enim dicit: non sum dignus, uel: non sum idoneus uocari apostolus — aut eorum intentionem subterfugit uerbum, quod Pelagius quemadmodum posuerit ipse uiderit. haec sunt, in quibus episcopi Pelagium pronuntiauerunt piis consentire doctrinis. § 65 Nunc similiter recapitulando illa paulo attentius uideamus, quae illum contraria reprobare et anathematizare dixerunt. in hoc enim potius tota haeresis ista consistit. exceptis ergo illis, quae in adulatione nescio cuius uiduae in libris suis posuisse dictus est, quae ille neque in libris suis esse neque 19 I", + "candidate_score": 0.651335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_34_36", + "bdc_text": "Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit . Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.629296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_34_36", + "bdc_text": "Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit . Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.623028, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", + "max_score": 0.672793, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_17_19", + "bdc_text": "cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_834", + "psc_text": "incongruum arbitror, ut S. pontificis sensa apprime omnibus innotescant: Roma mihi testis est, et scrinia testimonium perhibent utrum a fide catholica, quam in sede beati apostoli Petri veniens ex paganitate suscepi, aliqua ex parte deviaverim. Procedat aliquis, et aliqua ratione convincat. Alioqui convicia sunt ista, non criminum probamenta. 4. Causam suam deinde post haec divino committit judicio, cujus quidem summam sapientiae providentiam se quondam expertum esse commemorat. Cum videlicet in pontificem legitimis renuntiatus suffragiis, ad Constantinianam proficiscens basilicam, pontificii ordinem suscepturus, ne lapidum imbre obrueretur liber evasit. Propterea Deum sibi opitulatorem semper habere sperans, nihil eorum quae sibi suaeque sedi noxia esse poterant permittere velle confidit. Nec enim imperatori argumenta esse poterant Deum Symmacho aut Romanae sedi fuisse iratum. Idcirco maximo animi vigore ita eum compellat: Ostende ergo quid existimes arguendum, ut iratum maxime Deum quae non convenerant permisisse demonstres. Et ut ulcera quae imperatoris animum laeserant et corruperant purgaret,", + "candidate_score": 0.672793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_16_18", + "bdc_text": "Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ; cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_834", + "psc_text": "incongruum arbitror, ut S. pontificis sensa apprime omnibus innotescant: Roma mihi testis est, et scrinia testimonium perhibent utrum a fide catholica, quam in sede beati apostoli Petri veniens ex paganitate suscepi, aliqua ex parte deviaverim. Procedat aliquis, et aliqua ratione convincat. Alioqui convicia sunt ista, non criminum probamenta. 4. Causam suam deinde post haec divino committit judicio, cujus quidem summam sapientiae providentiam se quondam expertum esse commemorat. Cum videlicet in pontificem legitimis renuntiatus suffragiis, ad Constantinianam proficiscens basilicam, pontificii ordinem suscepturus, ne lapidum imbre obrueretur liber evasit. Propterea Deum sibi opitulatorem semper habere sperans, nihil eorum quae sibi suaeque sedi noxia esse poterant permittere velle confidit. Nec enim imperatori argumenta esse poterant Deum Symmacho aut Romanae sedi fuisse iratum. Idcirco maximo animi vigore ita eum compellat: Ostende ergo quid existimes arguendum, ut iratum maxime Deum quae non convenerant permisisse demonstres. Et ut ulcera quae imperatoris animum laeserant et corruperant purgaret,", + "candidate_score": 0.670552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_13_15", + "bdc_text": "Consistit ergo pax et bellum post deum in arbitrio Galli , qui haud dubie longe repetiturus est , quatenus fidendum et concedendum sit ; priores enim compositiones faciunt eum cautum . Quantum ego coniectura adsequi possum , fere universi Germanię principes exceptis episcopis ( quibus meo iudicio titulus principalis brevi decedet ) unanimes sunt , non tamen aperte .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_43", + "psc_text": "in re cum veteres Latini scriptores non conveniunt, et verbum illud desaevio in varia significatione usurpaverint, illam quae Leonino contextui conformior esset seligere atque hic subjicere statui. Non enim vocabulum desaevio veteres semper usurparunt ad significandum crudelitatis fervorem quem quis in alios adhibere solet; immo potius et majori cum proprietate illud transtulerunt ad eum indicandum qui paulatim a crudelitate desistens, omni amota ira, pacem cum inimicis componit. Sed revera in postrema hac acceptione Leonem locutum fuisse, Ecclesiae monumenta patefaciunt. Nam Gallienus, qui cum Valeriano patre imperii habuit habenas, quamvis ambobus simul imperantibus octava illa in Christianos persecutio eorum decretis excitata fuisset; tamen, vita functo Valeriano, ipse Gallienus in imperio superstes, pietate erga Christianos actus, omnes crudelitatis motus compescuit, et, prioribus decretis retractatis, lenius ac moderatius erga nostros agere instituit. Si res ita se habuere, quemadmodum narrat Eusebius (Histor. Ecclesiast. lib. VII, cap. 16), de pace sub Gallieno Ecclesiis reddita disserens,", + "candidate_score": 0.652585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_834", + "psc_text": "incongruum arbitror, ut S. pontificis sensa apprime omnibus innotescant: Roma mihi testis est, et scrinia testimonium perhibent utrum a fide catholica, quam in sede beati apostoli Petri veniens ex paganitate suscepi, aliqua ex parte deviaverim. Procedat aliquis, et aliqua ratione convincat. Alioqui convicia sunt ista, non criminum probamenta. 4. Causam suam deinde post haec divino committit judicio, cujus quidem summam sapientiae providentiam se quondam expertum esse commemorat. Cum videlicet in pontificem legitimis renuntiatus suffragiis, ad Constantinianam proficiscens basilicam, pontificii ordinem suscepturus, ne lapidum imbre obrueretur liber evasit. Propterea Deum sibi opitulatorem semper habere sperans, nihil eorum quae sibi suaeque sedi noxia esse poterant permittere velle confidit. Nec enim imperatori argumenta esse poterant Deum Symmacho aut Romanae sedi fuisse iratum. Idcirco maximo animi vigore ita eum compellat: Ostende ergo quid existimes arguendum, ut iratum maxime Deum quae non convenerant permisisse demonstres. Et ut ulcera quae imperatoris animum laeserant et corruperant purgaret,", + "candidate_score": 0.639307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_23_25", + "bdc_text": "si potuerunt senatus Cęsariani iuramenta solvi , poterunt etiam me iudice dissolvi , quę nonnisi coacte contra pietatem et contra ius facta sunt . Ego sum et ero in hoc totus , ut primum quęratur regnum dei , inconsyderato quid deinde subsecuturum sit . Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_834", + "psc_text": "incongruum arbitror, ut S. pontificis sensa apprime omnibus innotescant: Roma mihi testis est, et scrinia testimonium perhibent utrum a fide catholica, quam in sede beati apostoli Petri veniens ex paganitate suscepi, aliqua ex parte deviaverim. Procedat aliquis, et aliqua ratione convincat. Alioqui convicia sunt ista, non criminum probamenta. 4. Causam suam deinde post haec divino committit judicio, cujus quidem summam sapientiae providentiam se quondam expertum esse commemorat. Cum videlicet in pontificem legitimis renuntiatus suffragiis, ad Constantinianam proficiscens basilicam, pontificii ordinem suscepturus, ne lapidum imbre obrueretur liber evasit. Propterea Deum sibi opitulatorem semper habere sperans, nihil eorum quae sibi suaeque sedi noxia esse poterant permittere velle confidit. Nec enim imperatori argumenta esse poterant Deum Symmacho aut Romanae sedi fuisse iratum. Idcirco maximo animi vigore ita eum compellat: Ostende ergo quid existimes arguendum, ut iratum maxime Deum quae non convenerant permisisse demonstres. Et ut ulcera quae imperatoris animum laeserant et corruperant purgaret,", + "candidate_score": 0.639152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_30_32", + "bdc_text": "Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat . Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_557", + "psc_text": ". fama enim de illo praelocuta mihi erat, quod esset honestarum omnium doctrinarum peritissimus, et apprime disciplinis 122 liberalibus eruditus. Ejusmodi porro Fausti Manichaei fama apud suos asseclas valde pervulgata, jam diu desiderium in Augustinum excitaverat eum docentem et disputantem audiendi. Nam si quandoque annorum novem spatio, quo erranti quasi animo S. Pater huic sectae haerere videbatur, in auditorum dumtaxat, non electorum classem redactus, in difficiles offendebat nodos, atque quaestiones, quas profanae illius religionis caeteri homines solvere nesciebant, nimis extento desiderio venturum exspectabant illum Faustum cujus adventu (ait ipse) collatoque colloquio, facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Id sane caeteri Manichaei cum Augustino de fidei rebus congredientes promittebant. Quasi quod illius nefandae sectae mysteria uni dumtaxat essent Fausto episcopo revelata. Augustinum tandem ejusmodi gentis Manichaicae fama fefellit. Si quidem ubi venit, expertus sum (ait) hominem gratum, et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent", + "candidate_score": 0.629142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_30_32", + "bdc_text": "Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat . Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_881", + "psc_text": "Quis fuerit Severus, ex qua gente duxerit originem, in qua religione primum fuerit institutus, paucis explicare ducimus necessarium. Quae quidem omnia a nostro scribendi scopo aliena iis haudquaquam videri debent qui praesentes has nostras Exercitationes lectitabunt. Sozopoli igitur, una ex Pissidiae provinciae urbibus, Severus natus est. Qui cum adolevisset, ut tradunt Evagrius, Nicephorus et Liberatus diaconus, apud Berytum, Ciliciae urbem, in foro versabatur, ethnicorum tamen moribus et ritibus assidue vacans. Postea vero, relicto jurisprudentiae studio, cum sacrum baptismum suscepisset in ecclesia admirabilis martyris Leontii, qui in urbe Phoenices Tripoli summo honore colitur, illico monasticam vitam amplexus est, quod inter civitatem Gazam et oppidum Majumam in medio itineris positum est. Hunc autem in veneficiis, ab ineunte aetate, fuisse deprehensum, atque in Berytiorum urbe, antequam baptizaretur, daemonibus religiosum cultum adhibuisse, ex libello monachorum in Constantinopolitana Mennae synodo recitato proditum est. Quare nobis saltem suspicari licet nonnisi simulate ad suscipiendum baptisma adductum fuisse,", + "candidate_score": 0.627455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_27_29", + "bdc_text": "Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_609", + "psc_text": "disputationis gesta signata fuissent, cum a Felice et Augustino, tum a quodam Bonifacio sub cujus custodia Felicem se commisisse arbitramur, jam priora Acta magna cum catholicae veritatis gloria ad exitum perducta fuere. Quid vero quinque diebus elapsis factum fuerit, Acta similiter cum Felice Manichaeo secundae diei perspicue produnt. Etenim convenientibus iis cum frequenti populo, et notariis in Ecclesia pacis die duodecima ejusdem mensis, ab iis rebus, sive dogmatibus, Augustinus orsus est novam disputationem, a quibus praecedens finem obtinuerat. Si Deo (aiebat Augustinus) nocere nihil poterat, quare bellum gessit cum gente quam dicitis tenebrarum, in quo bello naturae daemonum misceret substantiam suam, quae hoc est quod ipse, sicut jam interrogatus dixisti? Ita sane Felicem S. episcopus aggrediebatur. Cui quidem fabuloso figmento cum haereticus homo occurreret, versutia et tergiversatione simul utens, se adhuc esse imparatum respondit, nullam inter manus eo otii tempore scripturam habuisse, quia illi redditae non fuerant, unde se posset", + "candidate_score": 0.620523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_35_37", + "bdc_text": "nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit . Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit . Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_604", + "psc_text": "pro Dominica fide crucifixus est. Verum Felix ipse nimio contentionis studio adductus, ita respondere Augustino ausus est: Et apostoli timuerunt. Quod novum Felicis Manichaei effugium idem sanctus Pater eripere cupiens, quemadmodum apostoli tyrannos timuissent statim hisce verbis explicavit. Timuerunt (ait) ut caverent, non ut fidem suam comprehensi edicere dubitarent. Et paulo infra, leviter et sine ulla verborum ambiguitate aut contumelia eum objurgat quod imperatorem antea non timuerit, ut comminiscebatur, quia antea non tacuit: Nam etsi imperatorem timuisses, ante tacuisses. Et cum hesterna die in Manichaeismi suspicionem Felix fuisset adductus, ad urbis Hippone curatorem provocavit, cui libello exhibito publice clamitaverat se juxta Diocletianam legem, cum suis codicibus esse paratum incendi, si aliquid mali in ipsis fuerit inventum, idcirco quasi eum irridens sic Augustinus suam claudit responsionem. Unde heri leges flagitabas quasi fortis, hodie veritatem fugis ut timidus. 3. Ex his ergo publicis Augustini episcopi cum Felice Manichaeo Actis, luce clarius ille", + "candidate_score": 0.614963, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.672322, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_170", + "psc_text": "quia eo intuitu, quo omnipotens Deus cuncta spiritalia conspicit, etiam Satan in ordine naturae subtilioris videt, attestante Scriptura, quae dicit: Oculi Domini contemplantur malos et bonos (Prov. XV, 3) . Sed hoc, quod adfuisse Satan coram Domino dicitur, in gravi nobis quaestione versatur. Scriptum quippe est: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8). Satan vero, qui mundo corde esse non potest, quomodo ad videndum Dominum adfuisse potest. 5. Deo adest, quia ab eo videtur. --Sed intuendum est quia adfuisse coram Domino, non autem Dominum vidisse perhibetur. Venit quippe, ut videretur, non ut videret. Ipse in conspectu Domini, non autem in conspectu ejus Dominus fuit: sicut caecus cum in sole consistit, ipse quidem radiis solis perfunditur, sed tamen lumen non videt quo illustratur. Ita ergo etiam inter angelos in conspectu Domini Satan adfuit; quia vis divina, quae intuendo penetrat omnia, non se videntem immundum spiritum vidit. Quia enim", + "candidate_score": 0.672322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_39_41", + "bdc_text": "Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum . Vale , vir clarissime atque ex intimis chare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2115", + "psc_text": "propria beatus Job verba revertitur, dicens: CAPUT LI. VERS. 21.-- Miseremini mei, miseremini mei, saltem vos amici mei, quia manus Domini tetigit me. 59. Piorum mens in adversis, ad preces, non ad iram movetur. --Hoc habere solet proprium mens piorum, quod cum injusta ab adversariis patitur, non tam ad iram quam ad preces moveatur, ut si moderari eorum pravitas placide valeat, plus deprecari eligant quam irasci. Unde recte nunc dicitur: Miseremini mei, miseremini mei, saltem vos amici mei, quia manus Domini tetigit me. Ecce eos a quibus semper contumeliis se affligi considerat amicos vocat, quia bonis mentibus etiam ipsa fiunt prospera, quae videntur adversa. Nam perversi quique bonorum dulcedine aut convertuntur, ut redeat, et eo ipso amici sunt quo boni fiunt; aut in malitia perseverant, et in hoc quoque etiam nolentes amici sunt, quia si qua bonorum delicta sunt, ea suis persecutionibus etiam nescientes purgant. Notandum quoque, quod eis 459", + "candidate_score": 0.661384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_5_7", + "bdc_text": "propterea ipsis tantum cum papistis convenit . Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_873", + "psc_text": "consolationis non est. Hinc est quod in Evangelio Veritas dicit: Amen amen dico vobis, quid plorabitis et flebitis vos, mundus autem gaudebit; vos autem contristabimini, sed tristitia vestra vertetur in gaudium (Joan. XVI, 20) . Et rursum: Vos igitur nunc quidem tristitiam habetis, iterum autem videbo vos, et gaudebit cor vestrum, et gaudium vestrum nemo auferet a vobis (Ibid., 22) . Sospitate ergo Dominus moerentes erigere dicitur, quia pro se afflictos temporaliter vera salute consolatur. Quod tamen de electis Dei etiam in hac vita nil obstat intelligi. 24. Humiles jam ex hac vita in sublimi sunt positi. --In sublimi quippe humiles ponuntur, quia cum se ex humilitate substernunt, altae mentis judicio cuncta temporalia transeunt; cumque se indignos in omnibus aestimant, rectae cogitationis examine hujus mundi gloriam transcendentes calcant. Videamus humilem Paulum. Ecce discipulis dicit: Non enim nosmetipsos praedicamus, sed Jesum Christum Dominum nostrum, nos antem servos vestros per Christum (II", + "candidate_score": 0.645727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_25_27", + "bdc_text": "Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ; obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari . Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_626", + "psc_text": ". 71. Quis peccati servus, quis ab eo liber, et quod hic nemo ab eo liber. --Bene autem subditur: Et servus liber a domino suo. Scriptum quippe est, Omnis qui peccat, servus est peccati (Joan. VIII, 34) ; quia nimirum quisquis se pravo desiderio subjicit, iniquitatis dominio dudum libera mentis colla supponit. Sed huic domino contradicimus, cum iniquitati quae nos ceperat, reluctamur; cum consuetudini violenter resistimus, et desideria perversa calcantes contra hanc jus nobis libertatis ingenitae vindicamus; cum culpam poenitendo percutimus, et maculas sordium fletibus lavamus. Plerumque autem jam mens quidem quod perverse egisse se meminit, deplorat; jam prave acta non solum deserit, sed amarissimis etiam lamentis punit; sed tamen dum eorum quae egit reminiscitur, gravi de judicio pavore terretur. Jam se perfecte convertit; sed adhuc se perfecte in securitatem non erigit, quia dum quanta sit districtio extremi examinis pensat, inter spem ac formidinem sollicita trepidat, quia justus judex veniens,", + "candidate_score": 0.64559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_981", + "psc_text": "formidamus. Vir igitur sanctus, perpendens mala quae tolerat, dicat: Sagittae Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum. Sed, graviora in perpetuum metuens, adjungat: Et terrores militani contra me. Ac si aperte diceret: Percussus quidem de praesentibus doleo; 215 sed hoc in dolore fit gravius, quia et in poena positus, adhuc supplicia aeterna pertimesco. Sed quia jam staterae interventum desiderat, jam mala in quibus humanum genus cecidit pensat, quamvis in gentili natione positus, munere tamen prophetici spiritus plenus; quo ardore Redemptoris adventum vel gentilitas, vel Judaea sitiat, verbis sequentibus demonstrat, dicens: CAPUT VII [ Rec. IV ]. VERS. 5.-- Nunquid rugiet onager cum habuerit herbam? aut mugiet bos cum ante praesepe plenum steterit? 7. Gentilitatis et Judaeae in Redemptoris adventum desideria. --Quid namque per onagrum, id est, agrestem asinum, nisi gentilis populus designatur? quem sicut natura extra stabula disciplinae edidit, ita vagus in voluptatum suarum campo permansit. Quid per", + "candidate_score": 0.641593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_17", + "bdc_text": "cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1728", + "psc_text": "recte subjungitur: Et revelat profunda de tenebris. 28. Deus in occultis suis judiciis omnia videt nec videtur. --Profunda enim de tenebris Dominus revelat quando apertam sententiam ex occultis suis consiliis indicat, ut de unoquoque quae sentiat ostendat. Quia enim videt nunc Creator omnia, et ipse in consiliis non videtur, recte de illo per Psalmistam dicitur: Posuit tenebras latibulum suum (Psal. XVII, 12) . Sed quasi de istis tenebris ad lumen exit, quando quid de uniuscujusque actibus sentiat ostendit. Et quia cum is qui peccatorum suorum pondere premebatur ad rectitudinis statum ducitur, prius ipsam mortem conspicit, in qua et deficere consueverat, et hanc considerare nesciebat, recte additur: Et producit in lucem umbram mortis. Umbra enim mortis est prava operatio, quae de imitatione antiqui hostis, quasi de corporis lineamentis exprimitur. De quo etiam sub cujusdam significatione dicitur: Et nomen illi mors (Apoc. VI, 8) . Et plerumque ejus maligna cogitatio mentes hominum", + "candidate_score": 0.641129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_6_8", + "bdc_text": "Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur . Territorio et possessionibus suis sunt omnino privati ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_592", + "psc_text": "[ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur. Solam namque aeternam patriam appetunt; et quia nulla hujus mundi diligunt, magna mentis tranquillitate perfruuntur. Unde et recte dicitur: Qui aedificant sibi solitudines. Solitudines quippe aedificare, est a secreto cordis terrenorum desideriorum tumultus expellere, 130 et una intentione aeternae patriae in amorem intimae quietis anhelare. An non cunctos a se cogitationum tumultus expulerat, qui dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini (Psal. XXVI, 4) ? A frequentia quippe terrenorum desideriorum fugerat, ad magnam videlicet solitudinem semetipsum, ubi eo tutius nihil extraneum conspiceret, quo incompetens nihil amaret. A tumultu rerum temporalium magnum quemdam secessum petierat quietam", + "candidate_score": 0.640256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_5_7", + "bdc_text": "propterea ipsis tantum cum papistis convenit . Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1992", + "psc_text": "Veritas dicit: Confiteor tibi, Pater Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Quia ergo hi qui apud semetipsos sapientes sunt ad veram sapientiam pervenire non possunt, recte beatus Job, conversionem auditorum desiderans, exoptat ne in eis ullum sapientem inveniat. Ac si eis aperte dicat: Stulti esse apud vosmetipsos discite, ut in Deo vere sapientes esse valeatis. Sequitur: CAPUT XLI [ Vet. XX, Rec. XV ]. VERS. 11.-- Dies mei transierunt, cogitationes meae dissipatae sunt, torquentes cor meum. 46. Dies Ecclesiae prosperitas, noctes adversitas. Sancti ad terrena dispensanda coacti torqueri se sentiunt. --Sancta electorum Ecclesia per diurna et nocturna tempora conspicit vitae suae spatia transire, quia noctem in adversitatibus, diem vero in prosperitatibus habere consuevit. Quasi enim lux ei oritur ex tranquillitate pacis, et nox ex dolore persecutionis. Sed cum post quietis otia ad excrescentis contra se persecutionis laborem", + "candidate_score": 0.639925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_5_7", + "bdc_text": "propterea ipsis tantum cum papistis convenit . Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1633", + "psc_text": "Et habebis fiduciam, proposita tibi spe. 36. Eo certius in Deum sperat, quo duriora pro illo patitur. --Tanto namque spes in Deum solidior surgit, quanto pro illo quisque graviora pertulerit, quia nequaquam retributionis gaudium de aeternitate colligitur, quod non hic prius pia tribulatione seminatur. 356 Hinc enim per Psalmistam dicitur: Euntes, ibant et flebant, mittentes semina sua; venientes autem venient in exsultatione, portantes manipulos suos (Psal. CXXV, 6) . Hinc Paulus ait: Si commorimur, et convivemus; si sustinemus, et conregnabimus (II Tim. II, 11) . Hinc discipulos admonet, dicens: Per multas tribulationes oportet nos introire in regnum Dei (Act. XIV, 21) . Hinc sanctorum gloriam Joanni angelus indicans, ait: Hi sunt qui venerunt de tribulatione magna, et laverunt stolas suas, et candidas eas fecerunt in sanguine Agni (Apoc. VII, 14) . Quia igitur nunc per tribulationem seritur, ut post gaudii fructus metatur, tanto major fiducia mentem roborat, quanto hanc fortior", + "candidate_score": 0.634808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_32_34", + "bdc_text": "Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit . Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1091", + "psc_text": "(III Reg. I, 23) ? Quomodo Moyses regi Aegyptio libere resistens eum despicere potuit, qui, Deo familiariter colloquens, sequentem se Jethro cognatum suum humilis adoravit (Exod. XVIII, 7)? Cujus etiam consilio tantam obedientiam praebuit, ut post secreta Dei colloquia magnum lucrum duceret quod foris ab ore hominis audiret. [ Vet. XXIV.] 55. Qui alios arguunt, seipsos non palpent. --Ex aliis ergo sanctorum factis discimus quid de aliis pensare debeamus. Sancti enim viri, nec ex elatione sunt liberi, nec ex timore submissi; sed cum rectitudo eos ad libertatem vocis erigit, consideratio infirmitatis propriae in humilitate custodit. Culpas quippe delinquentium etsi ex alto increpantes feriunt, semetipsos tamen apud se subtilius judicantes, quasi in abjectis ponunt; et quo prava in aliis insequuntur, eo ad reprimendos se atrociores redeunt; rursusque quo sibimet meliora agentibus nequaquam parcunt, eo vigilantius aliena facta reprehendunt. Quid enim de humana potentia mirari exterius poterunt, qui semetipsos quoque despiciunt, etiam", + "candidate_score": 0.634185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_31_33", + "bdc_text": "sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat . Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit . Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2098", + "psc_text": "--Redemptor etenim noster, dum a synagoga cognitus non est, in domo sua quasi peregrinus exstitit. Quod aperte propheta testatur, dicens: Quare sicut colonus futurus es in terra, et quasi viator declinans ad manendum (Jerem. XIV, 8) ? Quia enim ut Dominus auditus non est, non possessor agri, sed colonus est creditus. Qui quasi viator ad manendum tantummodo declinavit, quia paucos ex Judaea abstulit, et ad vocationem gentium pergens, iter coeptum peregit. Peregrinus ergo in eorum oculis fuit, quia dum sola quae videre poterant cogitabant, non valuerunt intelligere in Domino quod videre non poterant. Dum enim despiciunt carnem visibilem, non pervenerunt ad invisibilem majestatem. Dicatur igitur recte: Et quasi peregrinus fui in oculis eorum. De quo adhuc populo apte subjungitur: CAPUT XLII. VERS. 16.-- Servum meum vocavi, et non respondit. 50. Christus a suo servo, nimirum a Judaico populo contemptus. --Quid enim Judaicus populus nisi servus fuit, qui non amore filii", + "candidate_score": 0.633123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_2", + "bdc_text": "Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1514", + "psc_text": "Si annis multis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum; qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita (Eccle. XI, 8) . Hinc rursum scriptum est: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis (Eccli. VII, 40) . Igitur cum culpa animum tentat, mens necesse est ut brevitatem suae delectationis aspiciat, ne ad vivacem mortem iniquitas rapiat, cum constet quod ad terminum citius mortalis vita percurrat. Sed saepe oculus contemplationis nostrae confunditur dum dolor noster flagellis crebrescentibus aggravatur. Libet praesentis vitae exsilium gemere, sed prae ipsa afflictione mens non valet damna suae caecitatis aestimare. Unde protinus subdit: CAPUT LXII. [ Rec. XXXVII ]. IBID.-- Dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum. 93. Lacrymas et doloris sensum tollit nimius moeror. Flere mala nostra nos non sinit vis consuetudinis. --Sicut enim moderata afflictio lacrymas exprimit, ita immoderata subducit, quia moeror ipse", + "candidate_score": 0.629414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_32_34", + "bdc_text": "Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit . Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1651", + "psc_text": "Inde ergo a Deo disjungitur, unde in Deo laudanda videbatur. Nonnunquam vero recto operi animus constanter innititur, et tamen humanis irrisionibus urgetur: miranda agit, et opprobria recipit; et qui exire foras per laudes potuit, repulsus contumeliis, ad semetipsum redit; et eo se intus robustius in Deo solidat, quo foris non invenit quo requiescat. Tota etenim spes in auctore figitur, et inter irrisionum convicia solus interior testis imploratur; atque afflicti animus fit Deo tanto proximus, quanto 360 et a gratia humani favoris alienus: in precem protinus funditur, et pressus exterius, ad penetranda quae intus sunt mundius liquatur. Bene itaque nunc dicitur: Qui deridetur ab amico suo sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum, quia bonorum menti dum pravi exprobrant, ostendunt quem suorum actuum testem quaerant. Quae dum compuncta sese in precibus accingit, inde intra se supernae exauditioni jungitur, unde extra se ab humana laude separatur. [ Vet. XXVII. ] Notandum vero", + "candidate_score": 0.629392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_2", + "bdc_text": "Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_312", + "psc_text": "Turpitudo enim nostra tunc cernitur, cum vita reprehensibilis ante justorum oculos in judicio, nequaquam subsequentis boni operis tegmine velatur. Sed quia cum culpa tentamur, ad lamenta accendimur; atque ipsis lamentis excitati, ad perspiciendam lucem justitiae subtilius oculos mentis aperimus, quasi in dolore vestimenta scindimus, quia ex fletu, discretione crescente, cuncta quae agimus, districtius irata manu judicamus. Tunc omnis nostra elatio corruit, tunc cuncta ab animo cogitationum superfluitas cadit. Unde et subditur: CAPUT LII. IBID.-- Et tonso capite corruens in terram adoravit. 82. Elatio et cogitationum vanitas, quomodo resecentur. --Nam quid moraliter per capillos, nisi defluentes animi cogitationes accipimus? Unde et alias Ecclesiae dicitur: Sicut vitta coccinea labia tua, sponsa, et eloquium tuum dulce (Cant. IV, 3) . Vitta quippe crines capitis astringit. Labia ergo sponsae sicut vitta sunt, quia exhortatione sanctae Ecclesiae, cunctae in auditorum mentibus diffusae cogitationes ligantur; ne remissae defluant, ne sese per illicita spargant, ne sparsae cordis", + "candidate_score": 0.628483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_4_6", + "bdc_text": "Ulmenses tam religionem puram quam maiorum suorum privilegia penitus respuunt ; propterea ipsis tantum cum papistis convenit . Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_397", + "psc_text": "non indigent poenitentia (Luc. XV, 10) . Ecce dolens in sterquilinio sedet, qui post perpetratas culpas libenter corda poenitentium possidet. An non quasi quoddam sterquilinium sunt corda poenitentium, qui dum mala sua flendo considerant, quasi ante se stercora, sese abjiciendo coacervant? Percussus ergo Job montem non petiit, sed in sterquilinio resedit, quia ad passionem Redemptor veniens, alta superborum corda deseruit, et in afflictorum humilitate requievit. 88 Quod tamen de se et prius quam incarnaretur, indicavit, cum per Prophetam dixit: Ad quem respiciam, nisi ad humilem et quietum et trementem sermones meos? (Isai. LVI, 2, sec. LXX.) 35. Christus in suis, et ab infidelibus, et a fidelibus carnalibus multa patitur. --Quis vero consideret, is qui tot pia hominibus intulit, quot ab hominibus perversa toleravit? Quis consideret, quanta nunc usque tolerat, etiam cum de coelo super corda fidelium regnat? Ipse quippe quotidie patitur omne quod a reprobis ejus electi lacerantur. Et quamvis", + "candidate_score": 0.625314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_6_8", + "bdc_text": "Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur . Territorio et possessionibus suis sunt omnino privati ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_750", + "psc_text": "per semetipsam Veritas dicit: Nemo potest duobus dominis servire (Matth. VI, 24) . Hinc Paulus ait: Nemo militans Deo, implicat se negotiis saecularibus, ut ei placeat, cui se probavit (II Tim. II, 4) . Hinc per Prophetam Dominus admonens dicit: Vacate, et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) . Quia igitur nequaquam notitia interna conspicitur, nisi ab externa implicatione cessetur, recte nunc verbi absconditi et divini susurrii tempus exprimitur, cum dicitur: in horrore visionis nocturnae, quando solet sopor occupare homines, quia nimirum mens nostra nullo modo ad vim intimae contemplationis rapitur, nisi studiose prius a terrenorum desideriorum tumultu sopiatur. Sed humanus animus quadam suae contemplationis machina sublevatus, quo super se altiora conspicit, eo in semetipso terribilius contremiscit. Unde et apte subditur: CAPUT XXXII [ Rec. XXIII ]. VERS. 14.-- Pavor tenuit me, et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt. 56. Quo altius Dei rectitudinem contemplamur, eo de", + "candidate_score": 0.622132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_4_6", + "bdc_text": "Ulmenses tam religionem puram quam maiorum suorum privilegia penitus respuunt ; propterea ipsis tantum cum papistis convenit . Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_94", + "psc_text": "quia Domino cognito, vitia sua gentilitas deseruit, et ab elatione celsitudinis ima humilitatis petiit. Quae et verecundata pallio velatur, quia coram illo ex anteacta vita confunditur. Unde et per Apostolum eisdem gentibus dicitur: Quem ergo fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis? (Rom. VI, 21.) Quia igitur per oves, 24 Hebraeos a pascuis legis ad fidem venientes accipimus, nihil obstat ut per camelos, tortos moribus, atque onustos idolorum cultibus, gentilium populos sentiamus. Quia enim ex semetipsis sibi invenerunt deos quos colerent, quasi a semetipsis eis onus in dorso excreverat, quod portarent. [ Vet XV. ] 22. Potest etiam per camelos, quia communia sunt animalia, Samaritanorum vita signari. Cameli namque ruminant, sed nequaquam ungulam findunt. Samaritani quoque quasi ruminant, quia ex parte legis verba recipiunt; et quasi ungulam non findunt, quia eam pro parte contemnunt. Qui et grave onus in dorso mentis tolerant, quia in omne, quod faciunt, sine", + "candidate_score": 0.619615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2398", + "psc_text": "Job, inter tot flagella positus cur adhuc adversa formidas? jam tribulationibus cingeris, jam innumeris afflictionibus angustaris. Malum timeri debet quod necdum susceptum est; tu in tanto positus dolore quid metuis? Sed ecce vir justus nostris inquisitionibus satisfaciens adjungit: CAPUT XXXIX. VERS. 14.-- Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia praesto sunt ei. 49. Ex his quae patimur, formidare discimus quae nondum passi sumus. --Ac si aperte dicat: Jam perpendo quae patior, sed adhuc formido quae pati possum. Explet enim in me voluntatem suam, quia multis me percussionibus affligit. Sed multa similia praesto sunt ei, quia si ferire cogitat, adhuc invenit ubi plaga crescat. Hinc itaque pensandum est quam pavidus ante flagellum fuit, qui etiam percussus adhuc metuit ne feriatur. Incomprehensibilem quippe vim ei inesse considerans et potestatis et examinis, esse vir justus noluit nec de flagello securus. Unde adhuc metuens adjungit: CAPUT XL. VERS. 15.-- Et idcirco", + "candidate_score": 0.613697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_6_8", + "bdc_text": "Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur . Territorio et possessionibus suis sunt omnino privati ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2402", + "psc_text": "qui semper est pavidus, qui vero mentis est durae corruet in malum (Prov. XXVIII, 14) . Virtutem ergo suae formidinis non sibi, sed auctori tribuit, qui ait: Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me. Non autem secura, sed perturbata sunt corda bonorum, quia dum futuri examinis pondus considerant, quietem hic habere non appetunt, securitatem suam districtionis intimae consideratione perturbant. Qui tamen inter ipsa timoris supplicia saepe animum revocant ad dona, et ut semetipsos consolatione refoveant, inter hoc quod metuunt reducunt oculum ad dona quae acceperunt, ut spes sublevet quem timor premit. Unde et sequitur: CAPUT XLII [ Rec XIX ]. VERS. 17.-- Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo. 52. Flagella justorum aut mala perpetrata purgant, aut futura devitant. --Ille enim in flagello positus a salute corporis propter imminentes tenebras perit, qui idcirco pro transactis percutitur, ut a futuris suppliciis abscondatur. Flagella quippe bonorum aut", + "candidate_score": 0.613452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2244", + "psc_text": "factus de anteacta vita fuerat, in flagello tristitiam jure requirebat. Unde etiam subdit: CAPUT XXXVII. VERS. 5.-- Attendite me, et obstupescite. 43. Ex Job percussionibus discendum quid formidare debeamus. --Id est, considerate quae egi, et admiramini in hac percussione quae patior. Qui adhuc recte subinfert, dicens: IBID.-- Et superponite digitum ori vestro. Ac si aperte dicat: Scientes bona quae egi, et considerantes mala quae patior, vosmetipsos etiam a verborum culpa compescite, atque in meis percussionibus vestra damna formidate. Vel certe quia digitis quaeque discernimus, non incongrue per digitum discretio designatur. Unde et per Psalmistam dicitur: Benedictus dominus Deus meus, qui docet manus meas ad praelium, et digitos meos ad bellum (Psal. CXLIII, 1) . Per manus videlicet operationem, per digitos vero discretionem designans. [ Vet. XVIII. ] Digitus ergo ori superponitur cum per discretionem lingua refrenatur, ne per hoc quod loquitur in stultitiae culpam delabatur. Ait ergo: Superponite digitum ori", + "candidate_score": 0.607211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2245", + "psc_text": "docet manus meas ad praelium, et digitos meos ad bellum (Psal. CXLIII, 1) . Per manus videlicet operationem, per digitos vero discretionem designans. [ Vet. XVIII. ] Digitus ergo ori superponitur cum per discretionem lingua refrenatur, ne per hoc quod loquitur in stultitiae culpam delabatur. Ait ergo: Superponite digitum ori vestro, id est, locutioni vestrae discretionis virtutem adjungite, ut per haec quae recta contra hypocritam dicitis quibus sint dicenda videatis. Sequitur: CAPUT XXXVIII. VERS. 6.-- Et ego quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor. 44. Quaedam ironice et per irrisionem a sanctis dicuntur. --Quia beatus Job actuum suorum oblitus non fuerit, extrema locutio ejus ostendit. Qua ex re hoc quod ab eo nunc amicis dicitur: Et ego quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor, constat nimirum quod per irrisionem dicatur. Ac si aperte diceretur: Si me aliquid hypocritae habuisse meminero, in poenitentiae mox fletu contremisco. Carmen", + "candidate_score": 0.604442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_32", + "bdc_text": "Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1091", + "psc_text": "(III Reg. I, 23) ? Quomodo Moyses regi Aegyptio libere resistens eum despicere potuit, qui, Deo familiariter colloquens, sequentem se Jethro cognatum suum humilis adoravit (Exod. XVIII, 7)? Cujus etiam consilio tantam obedientiam praebuit, ut post secreta Dei colloquia magnum lucrum duceret quod foris ab ore hominis audiret. [ Vet. XXIV.] 55. Qui alios arguunt, seipsos non palpent. --Ex aliis ergo sanctorum factis discimus quid de aliis pensare debeamus. Sancti enim viri, nec ex elatione sunt liberi, nec ex timore submissi; sed cum rectitudo eos ad libertatem vocis erigit, consideratio infirmitatis propriae in humilitate custodit. Culpas quippe delinquentium etsi ex alto increpantes feriunt, semetipsos tamen apud se subtilius judicantes, quasi in abjectis ponunt; et quo prava in aliis insequuntur, eo ad reprimendos se atrociores redeunt; rursusque quo sibimet meliora agentibus nequaquam parcunt, eo vigilantius aliena facta reprehendunt. Quid enim de humana potentia mirari exterius poterunt, qui semetipsos quoque despiciunt, etiam", + "candidate_score": 0.590184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_32", + "bdc_text": "Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_747", + "psc_text": "et virtutes exerceantur. --Et notandum valde est quod ille dormiens angelos conspicit, qui in lapide caput ponit; quia nimirum ipse ab exterioribus operibus cessans, interna penetrat, qui intentamente, quae principale est [ Graece, τὸ ἡγεμονικὸν] hominis, imitationem sui redemptoris observat. Caput quippe in lapide ponere, est mente Christo inhaerere. Qui enim a praesentis vitae actione remoti sunt, sed ad superna nullo amore rapiuntur, dormire possunt, sed videre angelos nequeunt; quia caput in lapide tenere contemnunt. [ Vet. XXII. ] Sunt namque nonnulli qui mundi quidem actiones fugiunt, sed nullis virtutibus exercentur. Hi nimirum torpore, non studio dormiunt; et idcirco interna non conspiciunt, quia caput non in lapide sed in terra posuerunt. Quibus plerumque contingit ut quanto securius ab externis actionibus cessant, tanto latius in se immundae cogitationis strepitum per otium congerant. Unde sub Judaeae specie per Prophetam torpens otio anima defletur, cum dicitur: Viderunt eam hostes, et deriserunt Sabbata ejus", + "candidate_score": 0.576683, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.67218, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2239", + "psc_text": "Quamvis ergo aliquid bonum in te sit, quamvis jam intelligas non ex te esse quod bonum est, sed a Deo te accepisse; tamen in eo ipso, si te extuleris super alium non habentem, invidus teneris, nondum laudator meus eris. Primo ergo corrigere a via pessima, incipe vivere bene: intellige quia non corrigeris nisi dono Dei; a Domino enim gressus hominis diriguntur (Psal. XXXVI, 23). Hoc cum intellexeris, fave et aliis, ut sint quod et tu es: quia hoc eras et tu, quod illi sunt. Fave quantum potes, et noli desperare; non enim usque ad te dives est Deus. Non ergo laudat, qui male vivendo offendit Dominum; non laudat, qui cum jam coeperit bene vivere, de suo putat esse quod bene vivit, non acceptum a Deo: nec ille laudat, qui cum sciat se quod bene vivit accepisse a Deo, tamen usque ad se vult esse divitem Deum. Ille itaque qui dicebat,", + "candidate_score": 0.67218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_39_41", + "bdc_text": "Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum . Vale , vir clarissime atque ex intimis chare .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3072", + "psc_text": "Dominus tuus, de cujus passione modo loquebamur? Nonne infirmitatem tuam portabat, quando dixit: Tristis est anima mea usque ad mortem? Nonne teipsum in se figurabat, cum dicebat: Pater, si fieri potest, transeat a me calix iste? Non enim duo corda et diversa, Patris, et Filii; sed in forma servi portavit cor tuum, ut doceret illud exemplo suo. Jam ecce quasi aliud cor tuum invenit tribulatio, volens transire quod imminebat: sed noluit Deus. Non consentit Deus cordi tuo; consenti tu cordi Dei. Audi vocem ipsius: Verum non quod ego volo, sed quod tu vis, Pater (Matth. XXVI, 38, 39) . 19. Laudabuntur ergo omnes recti corde. Quid sequitur? Si laudabuntur omnes recti corde, damnabuntur perversi corde. Duo tibi modo proposita sunt; elige cum tempus est. Si recto corde fueris, ad dexteram eris, et laudaberis. Quomodo? Venite, benedicti Patris mei; percipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi. Perverso autem corde", + "candidate_score": 0.671069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_39_41", + "bdc_text": "Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum . Vale , vir clarissime atque ex intimis chare .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1576", + "psc_text": "clamavi ad te, Domine (Psal. CXXIX, 1) . Et qui jam de profundo clamant, non penitus in profundo sunt: clamor ipse jam levat. Sunt alii profundius in profundo, qui nec sentiunt se esse in profundo. Tales sunt superbi contemptores, non pii deprecatores, non lacrymosi clamatores: sed tales, quales alio loco Scriptura designat: Peccator cum venerit in profundum malorum, contemnit (Prov. XVIII, 3) . Cui enim parum est esse peccatorem, nisi etiam non sit peccatorum suorum confessor, sed defensor, altius in profundo est. Ille autem qui de profundo exclamavit, jam ab imo profundi caput ut clamaret levavit: auditus est, eductus est de lacu miseriae, et de luto limi. Jam habet fidem, quam non habebat; habet spem, sine qua erat; in Christo ambulat, qui in diabolo errabat. Ideo enim, Posuit, inquit, supra petram pedes meos, et direxit gressus meos. Petra autem erat Christus (I Cor. X, 4). Simus super petram, dirigantur gressus", + "candidate_score": 0.670875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18_20", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem . Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1638", + "psc_text": "Confundantur, et revereantur simul, qui quaerunt animam meam ut auferant eam. 25. Convertantur retrorsum, et revereantur, qui volunt mihi mala. Convertantur retrorsum: nec hoc in malum accipiamus. Bene illis optat; et vox illius est qui dixit de cruce: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Quare illis ergo dicit, ut retrorsum redeant? Quia qui ante superbi erant ut caderent retro, humiles facti sunt ut resurgant. Quando enim ante sunt, praecedere volunt Dominum, meliores volunt esse quam Dominus: si autem retro sunt, ipsum agnoscunt meliorem, ipsum priorem, se posteriores, ut ille praecedat, illi sequantur. Proinde Petrum male sibi dantem consilium sic redarguit. Passurus enim Dominus erat pro salute nostra, et de ipsa passione quae futura erant praedicabat: et ait Petrus, Absit Domine; propitius tibi esto, non fiet hoc. Praecedere volebat Dominum, et consilium dare magistro. Dominus autem ut non eum faceret praecedentem, sed sequentem, Redi, inquit, retro", + "candidate_score": 0.668198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2718", + "psc_text": "intersit inter contenebratum oculum cordis, et oculum illuminatum cordis; inter refrigerium castitatis, et flammam libidinis; inter securitatem spei, et oculum illuminatum cordis; inter refrigerium castitatis, et flammam libidinis; inter securitatem spei, et timorem facinoris. Cum viderit hoc, discernat se, et lavet manus suas in sanguine ipsius. Proficiat ex comparatione, et dicat, Ergo est fructus justo: ergo est Deus judicans eos in terra: nondum in illa vita, nondum in igne aeterno, nondum apud inferos, sed hic in terra. Ecce dives ille adhuc induitur purpura et bysso, et adhuc epulatur quotidie splendide. Nondum produxit spinas rhamnus; nondum dicit, Crucior in hac flamma (Luc. XVI, 19, 24) : sed jam est mentis caecitas, jam oculus mentis exstinctus est. Si caecus oculis carnis ad mensam suam quamlibet opimam discumberet, miserum eum diceres: caecus interius, panem Christum non videt, et beatus est? Hoc non dicit nisi pariter caecus. Ergo est fructus justo: ergo est Deus", + "candidate_score": 0.666307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_20_22", + "bdc_text": "Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ; cur autem nondum adsint , ignoro . Malevoli valde disputant de iuramento ipsorum de non redeundo in urbem facto ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1638", + "psc_text": "Confundantur, et revereantur simul, qui quaerunt animam meam ut auferant eam. 25. Convertantur retrorsum, et revereantur, qui volunt mihi mala. Convertantur retrorsum: nec hoc in malum accipiamus. Bene illis optat; et vox illius est qui dixit de cruce: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Quare illis ergo dicit, ut retrorsum redeant? Quia qui ante superbi erant ut caderent retro, humiles facti sunt ut resurgant. Quando enim ante sunt, praecedere volunt Dominum, meliores volunt esse quam Dominus: si autem retro sunt, ipsum agnoscunt meliorem, ipsum priorem, se posteriores, ut ille praecedat, illi sequantur. Proinde Petrum male sibi dantem consilium sic redarguit. Passurus enim Dominus erat pro salute nostra, et de ipsa passione quae futura erant praedicabat: et ait Petrus, Absit Domine; propitius tibi esto, non fiet hoc. Praecedere volebat Dominum, et consilium dare magistro. Dominus autem ut non eum faceret praecedentem, sed sequentem, Redi, inquit, retro", + "candidate_score": 0.660066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33_35", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2239", + "psc_text": "Quamvis ergo aliquid bonum in te sit, quamvis jam intelligas non ex te esse quod bonum est, sed a Deo te accepisse; tamen in eo ipso, si te extuleris super alium non habentem, invidus teneris, nondum laudator meus eris. Primo ergo corrigere a via pessima, incipe vivere bene: intellige quia non corrigeris nisi dono Dei; a Domino enim gressus hominis diriguntur (Psal. XXXVI, 23). Hoc cum intellexeris, fave et aliis, ut sint quod et tu es: quia hoc eras et tu, quod illi sunt. Fave quantum potes, et noli desperare; non enim usque ad te dives est Deus. Non ergo laudat, qui male vivendo offendit Dominum; non laudat, qui cum jam coeperit bene vivere, de suo putat esse quod bene vivit, non acceptum a Deo: nec ille laudat, qui cum sciat se quod bene vivit accepisse a Deo, tamen usque ad se vult esse divitem Deum. Ille itaque qui dicebat,", + "candidate_score": 0.654298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_19_21", + "bdc_text": "Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem . Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ; cur autem nondum adsint , ignoro .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1638", + "psc_text": "Confundantur, et revereantur simul, qui quaerunt animam meam ut auferant eam. 25. Convertantur retrorsum, et revereantur, qui volunt mihi mala. Convertantur retrorsum: nec hoc in malum accipiamus. Bene illis optat; et vox illius est qui dixit de cruce: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Quare illis ergo dicit, ut retrorsum redeant? Quia qui ante superbi erant ut caderent retro, humiles facti sunt ut resurgant. Quando enim ante sunt, praecedere volunt Dominum, meliores volunt esse quam Dominus: si autem retro sunt, ipsum agnoscunt meliorem, ipsum priorem, se posteriores, ut ille praecedat, illi sequantur. Proinde Petrum male sibi dantem consilium sic redarguit. Passurus enim Dominus erat pro salute nostra, et de ipsa passione quae futura erant praedicabat: et ait Petrus, Absit Domine; propitius tibi esto, non fiet hoc. Praecedere volebat Dominum, et consilium dare magistro. Dominus autem ut non eum faceret praecedentem, sed sequentem, Redi, inquit, retro", + "candidate_score": 0.653844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_24", + "bdc_text": "Ego sum et ero in hoc totus , ut primum quęratur regnum dei , inconsyderato quid deinde subsecuturum sit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1990", + "psc_text": "et Deus erat Verbum: omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 1-3). Ille est ante omnia, per quem facta sunt omnia. Psallite ergo Deo nostro, psallite. 9. [vers. 8.] Quoniam rex omnis terrae Deus. Quid enim? Et ante, non omnis terrae Deus? Nonne et coeli et terrae Deus, cum utique per illum facta sunt omnia? Quis posset dicere non esse Deum suum? Sed non omnes homines agnoverunt Deum suum; et ubi agnoscebatur, quasi ibi tantum Deus erat. Notus in Judaea Deus (Psal. LXXV, 2): nondum filiis Core dicebatur, Omnes gentes, plaudite manibus. Ille enim Deus notus in Judaea, rex omnis terrae Deus est. Jam ab omnibus agnoscitur, quia impletum est quod dicit Isaias, Ipse Deus tuus qui eruit te, universae terrae Deus vocabitur (Isai. LIV, 5) . Quoniam rex omnis terrae Deus: psallite intelligenter. Docet nos et admonet nos ut psallamus intelligenter: non quaeramus", + "candidate_score": 0.648071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_19_21", + "bdc_text": "Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem . Audio pręterea revocatos esse nonnullos ex prioribus ęcclesiasticis nostris ; cur autem nondum adsint , ignoro .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3363", + "psc_text": "19) ; hoc etiam hic sequitur, Ut excludantur ii qui probati sunt argento, id est, qui probati sunt eloquiis Domini. Eloquia quippe Domini, eloquia casta, argentum igne probatum terrae (Psal. XI, 7) . Nam excludantur dictum est, appareant, emineant; quod ait ille, manifesti fiant. Unde et in arte argentaria exclusores vocantur, qui de confusione massae noverunt formam vasis exprimere. Multi enim sensus Scripturarum sanctarum latent, et paucis intelligentioribus noti sunt; nec asseruntur commodius et acceptabilius, nisi cum respondendi haereticis cura compellit. Tunc enim etiam qui negligunt studia doctrinae, sopore discusso, ad audiendi excitantur diligentiam, ut adversarii refellantur. Denique quam multi Scripturarum sanctarum sensus de Christo Deo asserti sunt contra Photinum! quam multi de homine Christo contra Manichaeum! quam multi de Trinitate contra Sabellium! quam multi de unitate Trinitatis contra Arianos, Eunomianos, Macedonianos! quam multi de catholica Ecclesia toto orbe diffusa, et de malorum commixtione usque in finem saeculi, quod bonis", + "candidate_score": 0.643724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1163", + "psc_text": "Illi propinquanti: Non tibi revelavit caro et sanguis, inquit, sed Pater meus qui in coelis est: illius lux te perfudit, illius luce fulges. Quando autem longe factus contradixit passioni Domini futurae pro salute nostra: Non sapis, inquit, quae Dei sunt, sed quae sunt hominum (Matth. XVI, 16, 17, 22, 23) . Merito ambas res ponens quidam in psalmo ait: Ego dixi in ecstasi mea: projectus sum a facie oculorum tuorum (Psal. XXX, 23) . In ecstasi non diceret, nisi propinquaret: ecstasis enim mentis excessus est. Effudit super se animam suam, et propinquavit Deo: et per quamdam nubem, pondusque carnis rursus in terram projectus, recolens ubi fuisset, et videns ubi esset, dixit: Projectus sum a facie oculorum tuorum. Ergo, Sicut proximum, sicut fratrem nostrum, ita complacebam, praestet ut fiat in nobis. Quando autem non fit, vel hoc fiat, Tanquam lugens et contristatus, ita humiliabar. 7. [vers. 15.] Et adversus me laetati", + "candidate_score": 0.638226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_18", + "bdc_text": "Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1638", + "psc_text": "Confundantur, et revereantur simul, qui quaerunt animam meam ut auferant eam. 25. Convertantur retrorsum, et revereantur, qui volunt mihi mala. Convertantur retrorsum: nec hoc in malum accipiamus. Bene illis optat; et vox illius est qui dixit de cruce: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Quare illis ergo dicit, ut retrorsum redeant? Quia qui ante superbi erant ut caderent retro, humiles facti sunt ut resurgant. Quando enim ante sunt, praecedere volunt Dominum, meliores volunt esse quam Dominus: si autem retro sunt, ipsum agnoscunt meliorem, ipsum priorem, se posteriores, ut ille praecedat, illi sequantur. Proinde Petrum male sibi dantem consilium sic redarguit. Passurus enim Dominus erat pro salute nostra, et de ipsa passione quae futura erant praedicabat: et ait Petrus, Absit Domine; propitius tibi esto, non fiet hoc. Praecedere volebat Dominum, et consilium dare magistro. Dominus autem ut non eum faceret praecedentem, sed sequentem, Redi, inquit, retro", + "candidate_score": 0.637042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_2", + "bdc_text": "Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_117", + "psc_text": "(Psal. V, 5) . Tunc enim astabit; nunc autem jacet, quando in lecto est quem lavabit per singulas noctes, ut tantis lacrymis impetret efficacissimam de Dei misericordia medicinam. In lacrymis stratum meum rigabo, repetitio est: cum enim dicit in lacrymis, ostendit quemadmodum superius lavabo dixerit; hoc autem accipimus stratum, quod superius lectum: quanquam rigabo amplius sit aliquid quam lavabo; quoniam potest aliquid in superficie lavari; rigatio vero ad interiora permeat, quod significat fletum usque ad cordis intima. Temporum vero varietas, quod praeteritum posuit, cum diceret, Laboravi in gemitu meo; et futurum, cum diceret, Lavabo per singulas noctes lectum meum; rursus futurum, In lacrymis stratum meum rigabo, illud ostendit quid sibi dicere debeat, cum quisque in gemitu frustra laboraverit; tanquam diceret: Non profuit cum hoc feci, ergo illud faciam. 8. [vers. 8, 9.] Turbatus est ab ira oculus meus: utrum sua, an Dei, in qua petit ne argueretur, aut corriperetur? Sed", + "candidate_score": 0.636245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_5_7", + "bdc_text": "propterea ipsis tantum cum papistis convenit . Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1649", + "psc_text": "augentur tribulationes. Nemo sibi promittat quod Evangelium non promittit. Fratres mei, obsecro vos, attendite Scripturas nostras, si aliquid fefellerunt; si aliquid dixerunt, et aliter accidit quam dixerunt: necesse est, ut usque in finem sic fiant omnia, quemadmodum dixerunt. Non nobis promittunt Scripturae nostrae in hoc saeculo, nisi tribulationes, pressuras, angustias, augmenta dolorum, abundantiam tentationum. Ad ista nos praecipue paremus, ne imparati deficiamus. Vae praegnantibus et mammantibus (Matth. XXIV, 19) : modo audistis. Praegnantes sunt, qui spe intumescunt: mammantes autem, id est lactantes, qui jam adepti sunt quod concupierant. Etenim mulier praegnans in spe tumet filii, nondum videt filium: quae autem jam lactat, amplectitur quod sperabat. Ergo similitudinem, verbi gratia, ponamus: Bona est ista villa vicini: o si mea esset; adjungerem illam, et facerem de isto fundo et de illo unitatem. Amat et avaritia unitatem: quod amat bonum est, sed ubi amandum sit, nescit. Ecce concupivit villam proximi; sed iste proximus", + "candidate_score": 0.634856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_32_34", + "bdc_text": "Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit . Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1574", + "psc_text": "enim Domini super justos, et aures ejus in preces eorum. Quid ergo, cum male faceres, cum eum blasphemares, non videbat? non audiebat? Et ubi est quod in ipso psalmo dictum est, Vultus autem Domini super facientes mala? Sed utquid? Ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 16, 17). Ergo et cum malus esses, attendebat te, sed non attendebat tibi. Proinde iste qui sustinens sustinuit Dominum, parum ei fuit dicere, Attendit me: Attendit mihi, inquit, id est, consolando attendit, ut mihi prodesset. Quid attendit? Et exaudivit deprecationem meam. 3. Et quid tibi praestitit? quid tibi fecit? Et eduxit me de lacu miseriae, et de luto limi: et statuit supra petram pedes meos, et direxit gressus meos. Et immisit in os meum canticum novum, hymnum Deo nostro. Magna bona praestitit, et adhuc debitor est: sed qui haec reddita jam tenet, de caeteris credat, qui credere debuit et antequam aliquid sumeret. Rebus", + "candidate_score": 0.634424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1578", + "psc_text": "Sed misericordiam consecutus sum (I Tim. I, 13) ? Quia directi sunt pedes, quia jam supra petram ambulat. Quid enim ait? Unum autem quae retro oblitus. Quae retro? Lacus miseriae. Quid est, retro? Limus luti, concupiscentiae carnales, tenebrae iniquitatum. Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus. Non se diceret extentum, si jam pervenisset. Extenditur enim animus desiderio rei concupitae, non laetitia consecutae. In ea quae ante sunt, inquit, extentus, sequor ad palmam supernae vocationis Dei in Christo Jesu (Philip. III, 12, 13) . Currebat, sequebatur ad palmam. Et alio loco jam proximus palmae, Cursum, inquit, consummavi. Quando ergo dicebat, Sequor ad palmam supernae vocationis, quia jam pedes ejus in petra directi erant, jam viam bonam ambulabat: habeat unde gratias ageret, habebat quod peteret, gratias agens de acceptis, petens debita. De quibus acceptis? De indulgentia peccatorum, de illuminatione fidei, de robore spei, de flamma charitatis. Unde autem adhuc Dominum", + "candidate_score": 0.632309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_2", + "bdc_text": "Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_124", + "psc_text": "orationem meam assumpsit. Crebra ejusdem sententiae repetitio, non quasi narrantis necessitatem, sed affectum exsultantis ostendit; sic enim loqui gaudentes solent, ut non eis sufficiat semel enuntiare quod gaudent. Iste fructus est illius gemitus in quo laboratur, et illarum lacrymarum quibus lavatur lectus, et stratus rigatur; quoniam qui seminat in lacrymis, in gaudio metet (Psal. CXXV, 5), et beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur (Matth. V, 5). 12. [vers. 11.] Erubescant et conturbentur omnes inimici mei. Discedite a me, omnes, dixit superius; quod etiam in hac vita, sicut expositum est, fieri potest: quod autem dicit, Erubescant et conturbentur, non video quemadmodum evenire possit, nisi illo die cum manifesta fuerint justorum praemia et supplicia peccatorum. Nam nunc usque adeo non erubescunt impii, ut nobis insultare non desinant: et plerumque tantum valent irrisionibus suis, ut infirmos homines de Christi nomine erubescere faciant, unde dictum est: Quisquis me erubuerit coram hominibus, erubescam eum coram Patre", + "candidate_score": 0.63216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_11", + "bdc_text": "Dux Mauricius Saxo Lyntzii tractavit de pace cum rege Ferdinando , qui omnem movet lapidem , ut negotium componatur ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.62876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_2", + "bdc_text": "Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_741", + "psc_text": "Joan. II, 11) . Antequam ergo eatur in tenebras, conturbatur oculus in ira: sed cavendum est, ne ira vertatur in odium, et oculus exstinguatur. Iste ergo dicit: Turbatus est prae ira oculus meus, anima mea et venter meus; hoc est, turbata sunt interiora mea. Ventrem pro interioribus posuit. Aliquando enim iniquis et perversis et a lege deviantibus et male viventibus irasci licet, clamare non licet. Cum irascimur et clamare non possumus, interiora nostra turbantur. Tanta est enim aliquando perversitas, ut nec corripi possit. 5. [vers. 11.] Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Defecit, inquit, in dolore vita mea. Dicit Apostolus: Nunc vivimus, si vos statis in Domino (I Thess. III, 8) . Quicumque perfecti sunt ex Evangelio et gratia Dei, non hic vivunt nisi propter alios; nam vita eorum in hoc saeculo, eis jam non est necessaria. Sed quia dispensatio eorum aliis necessaria est, fit", + "candidate_score": 0.62636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_30", + "bdc_text": "Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1293", + "psc_text": "Sicut alligatum me videtis, sic oportet alligari hominem hunc in Jerosolymis. Fratres autem responso admonitum Saulum, jam Paulum, ne se tantis periculis committeret, coeperunt deterrere, et monendo et rogando revocare ne iret in Jerosolymam. Ille autem qui jam in eorum numero erat de quibus dictum est, Confirmat autem justos Dominus; Quid, inquit, confringitis cor meum? Non facio animam meam pretiosam mihi. Quia jam dixerat eis quos parturierat in Evangelio: Et ipse impendar pro animabus vestris (II Cor. XII, 15) . Ego enim, inquit, non solum alligari, sed etiam mori paratus sum pro nomine Domini Jesu Christi (Act. XXI, 11-13) . 7. [vers. 18.] Confirmat ergo justos Dominus. Quomodo eos confirmat? Novit Dominus vias immaculatorum. Quando patiuntur mala, vias malas ambulare creduntur ab ignorantibus, ab his qui non noverunt videre vias immaculatorum. Ille qui eas novit, scit per quam rectum ducat mansuetos suos. Unde dixit in alio psalmo: Diriget mites in", + "candidate_score": 0.626322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_13", + "bdc_text": "Consistit ergo pax et bellum post deum in arbitrio Galli , qui haud dubie longe repetiturus est , quatenus fidendum et concedendum sit ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.625859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_13", + "bdc_text": "Consistit ergo pax et bellum post deum in arbitrio Galli , qui haud dubie longe repetiturus est , quatenus fidendum et concedendum sit ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3655", + "psc_text": "pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo eis solatium verum, pacem super pacem (Isai. LVII, 19, sec. LXX) ; cum scilicet paci reconciliationis additur pax immortalitatis. Nam post omnia reddita quae promisit Deus, novissimam pacem nos exspectare debere, qua cum Deo vivamus in aeternum, idem propheta ostendit, ubi ait: Domine, Deus noster, pacem da nobis; omnia enim dedisti nobis (Isai. XXVI, 12, sec. LXX) . Pax erit plane illa perfecta, quando novissima inimica destruetur mors. Et in quo erit hoc, nisi in pacifico illo reconciliatore nostro? Sicut enim in Adam omnes moriuntur; sic et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 26, 22) . Quoniam ergo invenimus", + "candidate_score": 0.620232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_36_38", + "bdc_text": "Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit . Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1799", + "psc_text": "te inimicos nostros ventilabimus. Ergo patres nostri indicaverunt nobis opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis: quia manus tua gentes disperdidit, ejecisti populos et plantasti eos. Ista praeterita sunt: de futuro vero quid erit? In te inimicos nostros ventilabimus: veniet tempus quando omnes inimici Christianorum, sicut palea ventilentur, sicut pulvis ventilentur, et de terra projiciantur. Ergo si et praeterita sic sunt nobis narrata, et futura talia praenuntiata; in medio praesentium quare laboramus, nisi in intellectum filiis Core? In te inimicos nostros ventilabimus: et in nomine tuo spernemus insurgentes in nos. Hoc de futuro. 7. [vers. 7.] Non enim in arcu meo sperabo: quomodo nec patres in gladio suo. Et gladius meus non salvum faciet me. 8. [vers. 8.] Salvos enim fecisti nos ex affligentibus nos. Et hoc figura praeteriti de futuro dicitur: sed ideo tanquam praeteritum dicitur, quia tam certum est quasi factum sit. Intendite quare", + "candidate_score": 0.619547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_7", + "bdc_text": "Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2342", + "psc_text": "Et videbunt justi, et timebunt, et super eum ridebunt. Quando timebunt? quando ridebunt? Intelligamus ergo et discernamus duo ista tempora satis utiliter timendi et ridendi. Quamdiu enim sumus in hoc saeculo, nondum est ridendum, ne postea ploremus. Legimus quid servetur in finem huic Doech; legimus, et quia intelligimus et credimus, videmus, sed timemus. Hoc ergo dictum est, Videbunt justi, et timebunt. Quamdiu videmus quid eventurum sit in finem malis, quare timemus? Quia dixit Apostolus, In timore et tremore vestram ipsorum operamini salutem (Philipp. II, 12) : quia dictum est in psalmo, Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) . Quare, cum timore? Quapropter qui se putat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Quare, cum tremore? Quia dicit alibi: Fratres, si praeoccupatus fuerit homo in aliquo delicto, vos qui spirituales estis, instruite hujusmodi in spiritu lenitatis, intendens teipsum ne et tu tenteris (Gal.", + "candidate_score": 0.618556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_7", + "bdc_text": "Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2532", + "psc_text": "facti a sanctis, facti sunt inimici qui tribulent et conculcent tanquam uvam in torculari. Est et alius intellectus: Ab altitudine diei conculcaverunt me inimici mei tota die, hoc est, toto tempore: Ab altitudine diei, hoc est, a superbia temporali. Quando enim conculcant, alti sunt: humiles sunt qui conculcantur, alti sunt qui conculcant. Sed noli timere altitudinem conculcantium; diei altitudo est, temporalis est, non aeterna. 6. Quoniam multi qui debellant me, timebunt. Quando timebunt? Cum transierit dies qua alti sunt. Et enim ad tempus alti sunt, finito tempore altitudinis suae timebunt. Ego vero in te sperabo, Domine. Non ait, Ego vero non timebo; sed, Multi qui debellant me, timebunt. Cum venerit ille dies judicii, tunc lamentabuntur se omnes tribus terrae (Matth. XXV, 31). Cum apparuerit signum Filii hominis in coelo, tunc securi erunt omnes sancti. Illud enim veniet quod sperabant, quod desiderabant, quod ut veniret orabant: illis autem poenitendi locus nullus", + "candidate_score": 0.616856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_7", + "bdc_text": "Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2537", + "psc_text": "rigidus et sine dolore videretur melior esse? Absit: stupor esset, non tranquillitas. Plane, fratres, cum venerimus ad eum locum, ad eam sedem, ad eam beatitudinem, ad coelestem patriam, ubi anima nostra impleatur securitate, impleatur quiete et sempiterna felicitate, nullus ibi dolor erit: quia unde dolentur non erit. Multi, inquit, qui debellant me, timebunt. Et ipsi stupidi qui modo nihil timent. timebunt aliquando: Veniet enim tantus terror qui totam duritiam frangat et conterat. Multi qui debellant me, timebunt. Ego vero in te sperabo. Domine. 7. [vers. 5.] In Deo laudabo sermones meos, in Deo speravi: non timebo quid faciat mihi caro. Quare? Quia in Deo sperabo. Quare? Quia in Deo laudabo sermones meos. Si in te laudas sermones tuos, non dico ut non timeas; impossibile est ut non timeas. Sermones enim tuos aut mendaces habebis, ideoque tuos quia mendaces: aut si erunt veraces sermones, et non eos putabis te habere a", + "candidate_score": 0.616585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3623", + "psc_text": "(Matth. XXVIII, 20) ? Quare ista oportebat ut dicerentur in Scripturis? Quia futuri erant inimici christianae fidei qui dicerent: Ad parvum tempus sunt Christiani, postea peribunt, et redibunt idola, rediet quod erat antea. Quamdiu erunt Christiani? Usque ad senectam et senium; id est usque in finem saeculi. Tu cum exspectas, miser infidelis, ut transeant Christiani, transis tu sine Christianis: et Christiani usque in finem saeculi permanebunt; et tu per infidelitatem tuam, cum finieris brevem vitam tuam, qua fronte exies ad judicem quem cum viveres blasphemasti? Ergo a juventute mea, et usque nunc, et usque ad senectam et senium, Domine, ne derelinquas me. Non, quomodo dicunt inimici mei, usque ad tempus erit. Ne derelinquas me, donec annuntiem brachium tuum generationi omni superventurae. Et brachium Domini cui revelatum est (Isai. LIII, 1)? Brachium Domini, Christus. Noli ergo derelinquere me; non gaudeant qui dicunt: Usque ad certum tempus erunt Christiani. Sint qui annuntient", + "candidate_score": 0.607621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_9", + "bdc_text": "quodsi insuper expugnabuntur ex civitate , vix pagus erunt , ita iuraverunt principes .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2913", + "psc_text": "multi boni et magistratus sunt in civitatibus suis, et judices sunt, et duces sunt, et comites sunt, et reges sunt? Omnes justi et boni, non habentes in corde nisi gloriosissima quae de te dicta sunt, civitas Dei (Psal. LXXXVI, 3). Et quasi angariam faciunt in civitate transitura, et illic a doctoribus civitatis sanctae jubentur servare fidem praepositis suis, sive regi quasi praecellenti, sive ducibus tanquam ab eo missis ad vindictam malorum, laudem vero bonorum; sive servi, ut dominis suis subditi sint (I Petr. II, 13, 18), et Christiani Paganis; et servet fidem melior deteriori, ad tempus serviturus, in aeternum dominaturus. Fiunt enim ista donec transeat iniquitas (Psal. LVI, 2). Jubentur servi ferre dominos iniquos et difficiles: cives Babyloniae jubentur tolerari a civibus Jerusalem, et amplius obsequiorum exhibentibus, quam si cives essent ex ipsa Babylonia; tanquam implentibus, Qui te angariaverit mille passus, vade cum illo alia duo (Matth. V, 41) .", + "candidate_score": 0.602047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_35", + "bdc_text": "nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1864", + "psc_text": "Non defuerunt qui sic intelligerent Prophetam ea dixisse quae scriberet, et ideo linguam suam calamo scribae comparasse. Velociter autem scribentis voluisse dicere, ut significaret ea se scribere, quae velociter ventura erant, ut velociter scribere, velocia scribere intelligatur, id est scribere non tardatura. Non enim tardavit Deus exhibere Christum. Quam cito evolutum sentitur, quod peractum agnoscitur! Recordare generationes ante te, invenies Adam tanquam hesterno die factum. Ita gesta legimus omnia ab ipso principio: ergo velociter facta sunt. Velociter erit et dies judicii; praeveni velocitatem ipsius: velociter veniet, velocius tu mutare. Aderit facies judicis, sed vide quid dicit Propheta: Praeveniamus faciem ejus in confessione (Psal. XCIV, 2) . Diffusa est gratia in labiis tuis, propterea benedixit te Deus in aeternum. 11. [vers. 4.] Accingere gladium tuum circa femur, potentissime. Gladium tuum, quid, nisi verbum tuum? Illo gladio stravit inimicos, illo gladio divisit filium a patre, filiam a matre, nurum a socru. Legimus", + "candidate_score": 0.599442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_36", + "bdc_text": "Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3335", + "psc_text": "si et ad bonum homines possunt capi? Unde Petro dictum est: Ex hoc jam homines eris capiens (Luc. V, 10) . Captivati ergo, quia capti, et capti quia subjugati; sub lene illud jugum missi (Matth. XI, 30), liberati a peccato cujus servi erant, et justitiae servi facti cujus liberi erant (Rom. VI, 18). Unde et ipse in illis est, qui dedit dona hominibus, et accepit dona in hominibus. Ideoque in ista captivitate, in ista servitute, in isto curru, sub isto jugo non sunt millia plorantium, sed millia laetantium. Dominus quippe in illis, in Sina, in sancto. Cui sensui congruit et alia interpretatio, qua interpretatur Sina Mensura. Nam de his donis laetitiae spiritualis Apostolus loquens id quod supra commemoravi: Unicuique autem nostrum, inquit, data est gratia secundum mensuram donationis Christi. Ac deinde sequitur quod etiam hic sequitur: Propter quod dicit, Ascendit in altum, captivavit captivitatem, dedit dona hominibus: quod hic est,", + "candidate_score": 0.595247, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1", + "max_score": 0.671902, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_24", + "bdc_text": "Ego sum et ero in hoc totus , ut primum quęratur regnum dei , inconsyderato quid deinde subsecuturum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_95", + "psc_text": "rex in aeternum regnaturus. XXX. Quod ipse sit et iudex et rex. 2 quique om. v 4 et ecclesiam A 7 uirtutis WBX omnisit A et om. W qui...notentur om. B 10 notantur WM 11 tenebras Wl 12 ammorta A1 14 tertioLMBv resurrexit A 15 accipereB 17 XXVII. Quod 1.18 christum om. L 19 XXVIII] XXVII L 24 XXVmi] XXVIIIi 21 XXX] XXVIIII L etom. WM (ante iudex) et rex om. W eiplicinnt capitula . I . W, expl. cap. I. incip. Kber II de sacramento christi B CHRISTVM PRIMOGENITVM ESSE ET IPSUM ESSE SAPIENTIAM DEI, PER QVEM OMNIA FACTA SVNT. Apud Salomonem in Prouerbiis: Dominus condidit me initium uiarum suarum.in opera sua, ante saeculum fundauit me: in principio antequam terram faceret et antequam abyssos constitueret, priusquam procederent fontes aquarum, antequam montes conlocarentur, ante omnes colles genuit me Dominus. fecit regiones et inhabitabilia et fines inhabitabiles sub caelo. cum pararet", + "candidate_score": 0.671902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_24", + "bdc_text": "Ego sum et ero in hoc totus , ut primum quęratur regnum dei , inconsyderato quid deinde subsecuturum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_97", + "psc_text": "eundem in Ecclesiastico: Ego ex ore Altissimi prodiui ante omnem creaturam. ego in caelis feci, ut oriretur lumen indeficiens, et nebula texi omnem terram. ego in altis habitaui et thronus meus in columna nubis. gyrum caeli circuiui et in profundum abyssi penetraui et. in fluctibus maris ambulaui et in omni terra steti et in omni populo et in omni gente primatum habui et omnia excellentium et humilium corda uirtute calcaui. spes omnis in me uitae et uirtutis. transite 3 Prou. 8,22 sq. 15 Sir. 24, 3-6. 19 (Vulg. 5-11. 25. 26). 1 et ipsum esse om. W 2 quem W s. I. m. 2 sunt] sint LM, sunt et quod idem sit sapientia et uirtus dei W 3 pronerbiis.4, paroemiis WM', proemiis BM2, parhoemis L, paraboiisl/1 s. I. 4 initium) in initio v 5 abysos A, abissos W 6 et priusquam W montes ex monte W m. 2 7 conlocarerentur", + "candidate_score": 0.648278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_22_24", + "bdc_text": "Malevoli valde disputant de iuramento ipsorum de non redeundo in urbem facto ; si potuerunt senatus Cęsariani iuramenta solvi , poterunt etiam me iudice dissolvi , quę nonnisi coacte contra pietatem et contra ius facta sunt . Ego sum et ero in hoc totus , ut primum quęratur regnum dei , inconsyderato quid deinde subsecuturum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "et confundetur omnis iniuria Assyriorum, et sceptrum Aegypti auferetur, et confortabo eos in Domino Deo ipsorum, et in nomine eius gloriabuntur, dicit Dominus. Item apudOsee prophetam Deus dicit: Non faciam iuxta iram indignationis meae, non sinam deleri Effraim, quoniam Deus ego sum, et non homo in te sanctus, et non introibo in ciuitatem, post Dominum ibo. Item in psalmo XLIIII: Sedes tua, Deus, in saeculum saeculi, uirga recta est uirga regni tui. dilexisti iustitiam et odisti iniquitatem: propterea uncxit te Deus Deus 1 Es. 40, 3 sq. 6 Baracli 3, 35 sq. 9 Zacb. 10,11 sq. 15 Os. 11, 9 sq. 18 Ps. 44, 7 sq. 1 illic] apud eundem WLMBv deserto] heremo LB domini] dno LB 2 omnes L uallis A, riuus WLMBv 3 colles W tortuosa] pr.na A; axokux LXX 4 uias planas] campum LMBv; εὶς πεδία LXX (εὶς oJois JU/a; cod. Alex.) et.. domini om. A uidebit", + "candidate_score": 0.640245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_12_14", + "bdc_text": "iam se contulit ad Cęsarem condiciones pacis in triduo ad principes rescripturus , quę , ut quidam principum mihi retulit , eiusmodi sunt , ut Germanis neutiquam sint detrectandę . Consistit ergo pax et bellum post deum in arbitrio Galli , qui haud dubie longe repetiturus est , quatenus fidendum et concedendum sit ; priores enim compositiones faciunt eum cautum .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "om. Ml, post pauli add. M*. 19 fratres om. A itera in cpistulaBu 20 obtunBi BV, obtusi ALM 21 testamenti legentes. Mane te B usque in hodiemumhodiernum, si quando legitur Moyses, uelamen est super cor eorum. mox autem conuersus est ad Dominum, auferetur uelamen.Item in euangelioDominus post resurrectionem: Isti sunt sermones, quos locutus sum ad uos, cum adhuc essem uobiscum, quia oportet adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me. tunc adaperuit illis sensum, ut intellegerent scripturas, et dixit illis: quia scriptum est Christum pati et resurgere a mortuis tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissa peccatorum usque in omnes gentes. NIHIL POSSE IVDAEOS INTELLEGERE DE SCRIPTVRIS, NISI PRIVS CREDIDERINT IN CHRISTVM. Apud Esaiam prophetam: Et si non credideritis , neque intellegetis. Item Dominus in euangelio: Si enim non credideritis, quia ego sum, moriemini in peccatis uestris. Fide autem stare iustitiam et illic", + "candidate_score": 0.63387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_11", + "bdc_text": "Dux Mauricius Saxo Lyntzii tractavit de pace cum rege Ferdinando , qui omnem movet lapidem , ut negotium componatur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_181", + "psc_text": "quem lapidem consecrauit et uncxit sacramento unctionis Christum significans. hic est lapis in Exodo, superquem sedit Moyses in cacnminecacumine collis, quando Iesus NaneNaue contra Amalech dimicabat, et sacramento lapidis et stabilitate sessionis Amalech superatus est ab Iesu, id est diabolus a Christo uictus est. hic est lapis magnus [in Basilion primo], super quem posita est areaarca testamenti, quando eam ab allophylis remissam et redditam in plaustro boues reportaneruntreportauerunt. hic est lapis [in Basilion primo], quo Dauid frontem Goliae percussit et occidit, significans diabolum et seruos eius inde prosterni uictos scilicet ea capitis parte, quam signatam non habent: quo signo nos et tuti sumus semper et uiuimus. hic est lapis, quem cum alienigenas Israel 1 aalnus B omnibus nobis no.tum A o I!ras. 2 quia ex quique B njuarei LMB, nazorei A' 3 ezcitauit LBM, sed ex in ras, in M 5 quem aedificabitis M, aedificantibus Bv factus] poaitus MB 6", + "candidate_score": 0.618856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_7_9", + "bdc_text": "Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur . Territorio et possessionibus suis sunt omnino privati ; quodsi insuper expugnabuntur ex civitate , vix pagus erunt , ita iuraverunt principes .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_386", + "psc_text": "resistit in ira animi ipsius ? animatio ipsius fluere facit principatus et petrae dissolutae sunt ab illo. bonus Dominus illis qui eum sustinent in die pressurae et cognoscens illos qui eum timent. Item in Aggaeo: EtaudiuitZorobabel filius Salathiel de tribu Iuda et Iesus filius Iosedech sacerdos magnus et omnes qui superfuerunt de populo uocis Domini Dei sui et uerbum Aggaei prophetae, quoniam misit illum Dominus ad illos, et timuit plebs a facie Dei. Item in Malachiel: Testamentum meum fuit cum uita et pace, et dedi illis timorem timere me a facie nominis mei]. Item in psalmo XXXIII: Timete Dominum, sancti eius, quoniam nihil deest timentibus eum. Item in psalmo XVIII: Timor Domini sanctus pennanenspermanens in saeculum saeculi. 9 Nah. 1, 5 sq. 15 Agg. 1, 12. 19 Mal. 2, 5. 21 Ps 33,10. 23 Ps. 18, 10. eo a 1 et habitantes separatim v conualle seripsi, conuelle v, nielli W", + "candidate_score": 0.616895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_12", + "bdc_text": "iam se contulit ad Cęsarem condiciones pacis in triduo ad principes rescripturus , quę , ut quidam principum mihi retulit , eiusmodi sunt , ut Germanis neutiquam sint detrectandę .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "om. Ml, post pauli add. M*. 19 fratres om. A itera in cpistulaBu 20 obtunBi BV, obtusi ALM 21 testamenti legentes. Mane te B usque in hodiemumhodiernum, si quando legitur Moyses, uelamen est super cor eorum. mox autem conuersus est ad Dominum, auferetur uelamen.Item in euangelioDominus post resurrectionem: Isti sunt sermones, quos locutus sum ad uos, cum adhuc essem uobiscum, quia oportet adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me. tunc adaperuit illis sensum, ut intellegerent scripturas, et dixit illis: quia scriptum est Christum pati et resurgere a mortuis tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissa peccatorum usque in omnes gentes. NIHIL POSSE IVDAEOS INTELLEGERE DE SCRIPTVRIS, NISI PRIVS CREDIDERINT IN CHRISTVM. Apud Esaiam prophetam: Et si non credideritis , neque intellegetis. Item Dominus in euangelio: Si enim non credideritis, quia ego sum, moriemini in peccatis uestris. Fide autem stare iustitiam et illic", + "candidate_score": 0.613155, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum", + "max_score": 0.671132, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_16_18", + "bdc_text": "Magna profecto recuperandę libertatis oportunitas nobis offertur , si ea uti velimus ; cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum_window_6", + "psc_text": "ascribatur impietas. Quae si vera sunt, cur ipsi tam negligentes, ne dicam tam impii, sunt, ut tam abruptam perniciem ab Ecclesia non repellant, tam insanis praedicationibus non resistant, nec saltem aliquibus scriptis eum, a quo talis emanat doctrina, conveniant? Magna enim gloria sua humano generi consuluerint, si Augustinum ab errore revocaverint. Nisi forte modesti homines, novique censores, magnorum prius meritorum seni honorabiliter ac misericorditer parcunt, et securi quia libros ejus nemo usquam recipiat, conquiescunt; atque ignoverint, immo noverint, non solum Romanam Africanamque Ecclesiam, et per omnes mundi partes universos promissionis filios cum doctrina hujus viri, sicut in tota fide, ita in gratiae confessione congruere: sed etiam in his ipsis locis, in quibus adversus eum querimonia concitatur, esse, proprio Deo, plurimos, qui ad perceptionem evangelicae apostolicaeque doctrinae saluberrimis ejus disputationibus imbuuntur, et quotidie in membris corporis 90 Christi, in quantum ea ipse multiplicat, dilatantur. Si recte reprehendimur, cur non constanter arguimur?", + "candidate_score": 0.671132, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", + "max_score": 0.670658, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_39_41", + "bdc_text": "Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum . Vale , vir clarissime atque ex intimis chare .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_131", + "psc_text": "Alio quoque loco ipsam manum dexterae nostrae divina dicit protectione salvari. Ait enim: Dominus custodit te, Dominus protectio tua super manum dexterae tuae (Psal. CXX, 5) . Ipse denuo orat, ut opera manuum nostrarum, concessa super nos illuminatione, Dominus dirigat. Ideo ait: Sit splendor Domini Dei nostri super nos, et opera manuum nostrarum dirige super nos (Psal. LXXXIX, 17) . CAP. X.--16. His atque hujusmodi testimoniis, quibus tam Novum quam Vetus refertum est Testamentum, tale esse hominis demonstratur arbitrium, ut sive ad inchoanda quae bona sunt nihil possit, nisi ipsum gratia divina praevenerit, sive ad perficienda nullatenus sibi sufficere valeat, nisi gratia qua praevenitur, eadem jugiter adjuvetur. Nec tamen quia indiget juvamine, ideo dicendum est non esse; nec quia est, ideo credi debet ad initium vel profectum boni sibi posse sufficere. Proinde si ad eloquia divina humilis ac mitis accesserit animus (quod tunc potest, si ei humilitatis et mansuetudinis donum", + "candidate_score": 0.670658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_25", + "bdc_text": "Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_255", + "psc_text": "56) , in quod primi hominis praevaricatione cecidimus, et sine quo in hac vita non sumus. Si enim dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8) . Vigilandum est igitur in certamine, ut requiescatur in pace; cogitanda est liberi arbitrii semper infirmitas quam nobis primi hominis generavit iniquitas; et ad subrogandum virtutis auxilium suppliciter poscenda est divina majestas, ut laborantibus tribuat virtutem, et victores nos perducat ad pacem, ubi perfectam et ab omni peccato plenissime liberatam habeamus arbitrii libertatem: tunc quando omnis creatura, quae nunc renovatur in Christo, liberabitur a servitute corruptionis, in libertatem gloriae filiorum Dei (Rom. VIII, 21). Cum autem liberabitur, procul dubio et liberae pacis et pacatae libertatis munere perfruetur. Quod si illa pax illaque libertas tanta etiam nunc inesset homini quantam habuit primus homo ante peccatum, non videret in membris suis aliam legem, quae legi mentis", + "candidate_score": 0.614055, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.670265, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3620", + "psc_text": "Domino eximio, et honorabili filio DULCITIO, AUGUSTINUS, salutem in Domino. 1. Non debui contemnere petitionem tuam, qua desiderasti a me institui quemadmodum te oporteat haereticis respondere, quorum salus in Domini misericordia, instantia quoque tuae strenuitatis inquiritur. Quamvis enim ingentes eorum multitudines (unde plurimum gratulamur), quid sibi beneficii conferatur intelligant; quidam tamen eorum Deo et hominibus miserabili instinctu furoris ingrati, ubi suis caedibus nos vastare non possunt, suo nos exitio terrere se credunt, aut laetitiam suam quaerentes de mortibus nostris, aut tristitiam nostram de mortibus suis. Sed non debet tot tantorumque populorum salutem furiosus error hominum impedire paucorum. Quid eis velimus non solum Deus et prudentes homines, verum etiam ipsi, cum sint nobis inimicissimi, sentiunt. Cum enim sua pernicie nos terrendos putant, non dubitant nos timere ne pereant. 2. Sed quid faciamus, videntes quod multi, adjuvante Domino, per occasionem vestram viam pacis inveniant? numquid prohibere vos possumus vel debemus ab hac", + "candidate_score": 0.670265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_39_41", + "bdc_text": "Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum . Vale , vir clarissime atque ex intimis chare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3834", + "psc_text": "Cave ne tibi subrepat in tua virtute confidere; homo es enim, et maledictus omnis qui spem suam ponit in homine (Jerem. XVII, 5). Sed plane in Deo tuo toto corde confide, et ipse erit virtus tua, in qua pius gratusque confidas, cui dicas humiliter et fideliter, Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 2): quia et ipsa charitas Dei, quae perfecta foras mittit timorem (I Joan. IV, 18), non per vires nostras, id est humanas, diffunditur in cordibus nostris, sed sicut dicit Apostolus, per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5). 3. Vigila ergo et ora, ne intres in tentationem (Marc. XIV, 38). Ipsa quippe oratio admonet te quod indigeas adjutorio Domini tui, ne spem bene vivendi in te ponas. Oras enim non jam ut accipias divitias et honores praesentis saeculi, aut aliquid vanitatis humanae, sed ne intres in tentationem: quod utique si homo sibi praestare posset volendo,", + "candidate_score": 0.666897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33_35", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800", + "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.66551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.663956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_362", + "psc_text": "in iis quibus me exercere benigne paterneque voluisti, sive in aliis quaecumque nostra in tuas sanctas manus forte pervenerint, quia sicut Dei data, sic etiam mea errata cognosco, non solum curam legentis impendas, sed etiam censuram corrigentis assumas. Vale. EPISTOLA XXXVIII. Augustinus Profuturo, de toleranda adversa valetudine; de morte Megalii, et de cohibenda ira. Fratri PROFUTURO AUGUSTINUS. 1. Secundum spiritum, quantum Domino placet, atque vires ipse praebere dignatur, recte sumus; corpore autem, ego in lecto sum. Nec ambulare enim, nec stare, nec sedere possum, rhagadis vel exochadis dolore et tumore. Sed etiam sic, quoniam id Domino placet, quid aliud dicendum est, nisi quia recte sumus? Potius enim si id nolumus quod ille vult, nos culpandi sumus, quam ille non recte aliquid vel facere vel sinere existimandus est. Nosti haec omnia: sed quia mihi es alter ego, quid libentius tecum loquerer, nisi quod mecum loquor? Commendamus ergo sanctis orationibus tuis et", + "candidate_score": 0.663548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37_39", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.660699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_182", + "psc_text": "vere sancto et venerabili, et eximia in Christo laude praedicando, fratri PAULINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. O bone vir et bone frater, latebas animam meam: et ei dico ut toleret quod adhuc lates oculos meos, et vix mihi obtemperat; imo non obtemperat. An vero tolerat? Cur ergo me excruciat desiderium tui apud ipsam intus animam? Nam si molestias corporis paterer, et si non perturbarent aequitatem animi mei, recte illas tolerare dicerer; cum autem non aequo animo fero quod te non video, intolerabile est istam appellare tolerantiam. Sed quando tu talis es, esse sine te fortasse intolerabilius toleraretur. Bene est ergo, quia aequo animo ferre non possum, quod si aequo animo ferrem, aequo animo ferendus non essem. Mirum est, sed tamen verum, quod mihi accidit: doleo quod te non video, et me ipse consolatur dolor. Ita mihi displicet fortitudo qua patienter fertur absentia bonorum, sicuti es. Nam et Jerusalem futuram", + "candidate_score": 0.659321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37_39", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_362", + "psc_text": "in iis quibus me exercere benigne paterneque voluisti, sive in aliis quaecumque nostra in tuas sanctas manus forte pervenerint, quia sicut Dei data, sic etiam mea errata cognosco, non solum curam legentis impendas, sed etiam censuram corrigentis assumas. Vale. EPISTOLA XXXVIII. Augustinus Profuturo, de toleranda adversa valetudine; de morte Megalii, et de cohibenda ira. Fratri PROFUTURO AUGUSTINUS. 1. Secundum spiritum, quantum Domino placet, atque vires ipse praebere dignatur, recte sumus; corpore autem, ego in lecto sum. Nec ambulare enim, nec stare, nec sedere possum, rhagadis vel exochadis dolore et tumore. Sed etiam sic, quoniam id Domino placet, quid aliud dicendum est, nisi quia recte sumus? Potius enim si id nolumus quod ille vult, nos culpandi sumus, quam ille non recte aliquid vel facere vel sinere existimandus est. Nosti haec omnia: sed quia mihi es alter ego, quid libentius tecum loquerer, nisi quod mecum loquor? Commendamus ergo sanctis orationibus tuis et", + "candidate_score": 0.659284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_673", + "psc_text": "Augustini susceptum fuisse. Domino dilectissimo fratri et compresbytero QUINTIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nos non dedignamur aspicere corpora minus pulchra, praesertim cum ipsae animae nostrae nondum pulchrae sint, sicut eas futuras speramus, cum ille ineffabiliter pulcher nobis apparuerit, in quem modo non videntes credimus: tunc enim similes ei erimus, quando videbimus eum sicuti est (Joan. III, 2). Quod et tu de anima tua, si libenter et fraterne me accipis, admonemus ut sentias, nec eamdem pulchram esse praesumas, sed quemadmodum Apostolus praecipit, in spe gaudeas, et quod sequitur facias; sic enim dicit, Spe gaudentes, in tribulatione patientes (Rom. XII, 12); spe enim salvi facti sumus; sicut rursus idem ipse dicit, Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24, 25). Haec patientia in te non deficiat, et in bona conscientia sustine Dominum, et viriliter", + "candidate_score": 0.658762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37_39", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3620", + "psc_text": "Domino eximio, et honorabili filio DULCITIO, AUGUSTINUS, salutem in Domino. 1. Non debui contemnere petitionem tuam, qua desiderasti a me institui quemadmodum te oporteat haereticis respondere, quorum salus in Domini misericordia, instantia quoque tuae strenuitatis inquiritur. Quamvis enim ingentes eorum multitudines (unde plurimum gratulamur), quid sibi beneficii conferatur intelligant; quidam tamen eorum Deo et hominibus miserabili instinctu furoris ingrati, ubi suis caedibus nos vastare non possunt, suo nos exitio terrere se credunt, aut laetitiam suam quaerentes de mortibus nostris, aut tristitiam nostram de mortibus suis. Sed non debet tot tantorumque populorum salutem furiosus error hominum impedire paucorum. Quid eis velimus non solum Deus et prudentes homines, verum etiam ipsi, cum sint nobis inimicissimi, sentiunt. Cum enim sua pernicie nos terrendos putant, non dubitant nos timere ne pereant. 2. Sed quid faciamus, videntes quod multi, adjuvante Domino, per occasionem vestram viam pacis inveniant? numquid prohibere vos possumus vel debemus ab hac", + "candidate_score": 0.657161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1156", + "psc_text": "corporis beatorum, deque membrorum officiis post resurrectionem. Dominis charissimis et sincerissimis, sanctis et desiderabilibus et venerabilibus fratribus, sub magistro Domino Jesu condiscipulis, PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum vos fratres nostri conjunctissimi nobis, quos nobiscum desiderati desiderare, et salutati resalutare consuestis, assidue vident, non tam augentur bona nostra, quam consolantur mala. Nam ipsas causas et necessitates, et quantum valemus, devitare conamur, et tamen, nescio quomodo, credo pro meritis nostris, deesse non possunt: sed cum ad nos veniunt, et vident nos, fit quod scriptum est, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, exhortationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Proinde ad istam laetitiam qua vobiscum est frater Possidius, cum ex ipso audieritis quam tristis eum causa compulerit, hoc me verissime dicere cognoscetis: et tamen si quisquam nostrum propter hoc solum iret trans mare, ut vestra praesentia frueretur, quid hac causa justius, quid posset dignius inveniri? Sed id", + "candidate_score": 0.656464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37_39", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_673", + "psc_text": "Augustini susceptum fuisse. Domino dilectissimo fratri et compresbytero QUINTIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nos non dedignamur aspicere corpora minus pulchra, praesertim cum ipsae animae nostrae nondum pulchrae sint, sicut eas futuras speramus, cum ille ineffabiliter pulcher nobis apparuerit, in quem modo non videntes credimus: tunc enim similes ei erimus, quando videbimus eum sicuti est (Joan. III, 2). Quod et tu de anima tua, si libenter et fraterne me accipis, admonemus ut sentias, nec eamdem pulchram esse praesumas, sed quemadmodum Apostolus praecipit, in spe gaudeas, et quod sequitur facias; sic enim dicit, Spe gaudentes, in tribulatione patientes (Rom. XII, 12); spe enim salvi facti sumus; sicut rursus idem ipse dicit, Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24, 25). Haec patientia in te non deficiat, et in bona conscientia sustine Dominum, et viriliter", + "candidate_score": 0.656069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37_39", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_182", + "psc_text": "vere sancto et venerabili, et eximia in Christo laude praedicando, fratri PAULINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. O bone vir et bone frater, latebas animam meam: et ei dico ut toleret quod adhuc lates oculos meos, et vix mihi obtemperat; imo non obtemperat. An vero tolerat? Cur ergo me excruciat desiderium tui apud ipsam intus animam? Nam si molestias corporis paterer, et si non perturbarent aequitatem animi mei, recte illas tolerare dicerer; cum autem non aequo animo fero quod te non video, intolerabile est istam appellare tolerantiam. Sed quando tu talis es, esse sine te fortasse intolerabilius toleraretur. Bene est ergo, quia aequo animo ferre non possum, quod si aequo animo ferrem, aequo animo ferendus non essem. Mirum est, sed tamen verum, quod mihi accidit: doleo quod te non video, et me ipse consolatur dolor. Ita mihi displicet fortitudo qua patienter fertur absentia bonorum, sicuti es. Nam et Jerusalem futuram", + "candidate_score": 0.654958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37_39", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.654459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_33_35", + "bdc_text": "Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini . Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.654271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.653502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.652291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2838", + "psc_text": "Tu tantum ora pro eis, et insta eis. Immo vero adduc eos ad domum Dei tecum, qui in domo tua sunt tecum; vel te non pigeat in domum Dei cum illis venire, qui in domum tuam soliti fuerant convenire; praesertim cum Catholica mater aliquos a te petit, aliquos repetit: petit eos quos apud te invenit; repetit eos quos per te perdidit. Non excrucietur damnis, sed potius laetetur lucris: acquirat filios quos non habuit, non plangat quos habuit. Oramus ad Deum, ut facias quod hortamur; et speramus de misericordia ejus, quod litteris sancti fratris et coepiscopi nostri Peregrini, et rescriptis Dilectionis tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter", + "candidate_score": 0.650642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.650217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_38_40", + "bdc_text": "mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros . Vos , pro quibus nunc etiam pugnatur , orate dominum pro fęlici et salutari harum rerum progressu , ut , si qui manum non adhibent , adhibeant animum . Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_816", + "psc_text": "de omnibus male suspicentur; observans nullam fuisse tam felicem sodalitatem, in qua non aliquis flagitiosus extiterit. Dilectissimis fratribus, clero, senioribus, et universae plebi Ecclesiae Hipponensis, cui servio in dilectione Christi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Utinam Scripturae Dei sollicita mente intendentes, in quibusque scandalis adjutorio nostri sermonis non egeretis, et ille vos potius consolaretur, qui consolatur et nos: qui non solum bona, quae sanctis et fidelibus suis est redditurus, verum etiam mala, quibus erat hic mundus abundaturus, ante praedixit, ante conscribenda curavit, ut bona post saeculi finem secutura certiores exspectaremus, quam mala similiter praenuntiata ante saeculi finem praecedentia sentiremus. Unde et Apostolus dicit: Quaecumque enim ante scripta sunt, ut nos doceremur scripta sunt, ut per patientiam et consolationem Scripturarum spem habeamus ad Deum (Rom. XV, 4). Quid autem opus erat ut ipse Dominus Jesus non solum diceret, Tunc justi fulgebunt sicut sol in regno Patris sui (Matth. XIII, 43), quod", + "candidate_score": 0.64969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_25_27", + "bdc_text": "Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ; obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari . Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2388", + "psc_text": "agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti qui ejus intra ecclesiam gladium formidabant, violentis fletibus et gemitibus me tenerent, putantes meam sibi aliquid posse prodesse praesentiam, ut quem satis digne pro ejus anima objurgare non possem, pro illorum corporibus etiam rogare compellerer. Quam tamen eorum corporalem salutem satis parietes ecclesiae muniebant. Ego autem duris coarctabar augustiis, quod neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi.", + "candidate_score": 0.648798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820", + "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum", + "candidate_score": 0.645694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_41_43", + "bdc_text": "Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.645226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_25_27", + "bdc_text": "Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ; obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari . Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.639016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_25_27", + "bdc_text": "Cum itaque tanta rerum immutatio hic facta esset et in dubium veniret , an ego ab omni civitatis functione et sacramento liber essem , pecii liberationis beneficium instantissime , quod autem impetrare non potui ; obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari . Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1668", + "psc_text": "Ego autem post primos eorum clamores, cum eis dixissem de illo invito non ordinando qua jam promissione detinerer, atque adjecissem quod si mea fide violata illum haberent presbyterum, me episcopum non haberent, ad nostra subsellia, relicta turba redieram. Tum illi aliquantulum inopinata mea responsione cunctati atque turbati, velut flamma vento paululum pressa, deinde coeperunt multo ardentius excitari, existimantes fieri posse ut vel mihi extorqueretur illud non servare promissum, vel me tenente promissi fidem, ab alio episcopo ordinaretur. Dicebam ego quibus poteram, qui ad nos in absidem honoratiores et graviores ascenderant, nec a promissi fide me posse dimoveri, nec ab alio episcopo in ecclesia mihi tradita, nisi me interrogato ac permittente, posse ordinari; quod si permitterem, a fide nihilominus deviarem. Addebam etiam, nihil eos velle, si ordinaretur invitus, nisi ut ordinatus abscederet. Illi hoc posse fieri non credebant. Multitudo vero pro gradibus constituta, horrendo et perseverantissimo clamorum fremitu in eadem voluntate", + "candidate_score": 0.6387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1819", + "psc_text": "diu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum corpusculum totius mundi cura transfertur; deinde in somnos resolvitur, cibo alitur, omnes mortalium sentit affectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia clarescunt, quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogites, Deo parva sunt. Intervenimus ulterius inquirenti, solutoque conventu, ad potioris peritiae merita distulimus, ne dum incautive secreta temerantur, in culpam deflecteret error innocuus. Accepisti, vir totius gloriae capax, imperitiae confessionem; quid a partibus vestris desideretur agnoscis. Interest famae tuae, ut quaesita noverimus. Utcumque absque detrimento cultus divini in aliis sacerdotibus toleratur inscitia; at cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit", + "candidate_score": 0.636757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_22_24", + "bdc_text": "Malevoli valde disputant de iuramento ipsorum de non redeundo in urbem facto ; si potuerunt senatus Cęsariani iuramenta solvi , poterunt etiam me iudice dissolvi , quę nonnisi coacte contra pietatem et contra ius facta sunt . Ego sum et ero in hoc totus , ut primum quęratur regnum dei , inconsyderato quid deinde subsecuturum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3035", + "psc_text": "quia vero etiam rex est, servit leges justa praecipientes et contraria prohibentes convenienti vigore sanciendo. Sicut servivit Ezechias, lucos et templa idolorum, et illa excelsa quae contra praecepta Dei fuerant constructa destruendo (IV Reg. XVIII, 4): sicut servivit Josias, talia et ipse faciendo (Ibid., XXIII, 4, 5): sicut servivit rex Ninivitarum, universam civitatem ad placandum Dominum compellendo (Jonae III, 6-9): sicut servivit Darius, idolum frangendum in potestatem Danieli dando, et inimicos ejus leonibus ingerendo (Dan. XIV, 21, 41): sicut servivit Nabuchodonosor, de quo jam diximus, omnes in regno suo positos a blasphemando Deo lege terribili prohibendo (Id. III, 96). In hoc ergo serviunt Domino reges, in quantum sunt reges, cum ea faciunt ad serviendum illi, quae non possunt facere nisi reges. 20. Cum itaque nondum reges Domino servirent temporibus Apostolorum, sed adhuc meditarentur inania adversus Dominum et adversus Christum ejus, ut Prophetarum praedicta omnia complerentur, non utique tunc possent impietates", + "candidate_score": 0.636101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_41_43", + "bdc_text": "Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.634807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_5_7", + "bdc_text": "propterea ipsis tantum cum papistis convenit . Hauserunt fortassis spem et consolacionem nunquam apparituram . Ego quidem valde timeo , ne intra paucos dies misere obruantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3523", + "psc_text": "XXI, 20)? Item quis non videat ad adventum Domini novissimum pertinere quod dictum est, Cum videritis haec fieri, scitote quoniam prope est regnum Dei? Illud autem quod dictum est, Vae praegnantibus et nutrientibus in illis diebus. Orate autem ut non fiat fuga vestra hieme vel sabbato. Erit enim tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio mundi, neque fiet; sic est positum secundum Matthaeum, et secundum Marcum, ut incertum sit utrum de excidio illius civitatis, an de saeculi fine intelligi debeat. Sic enim hoc ipsum legitur apud Marcum, Vae autem praegnantibus et nutrientibus in illis diebus. Orate ut hieme non fiant. Erunt enim dies illi tribulationis tales, quales non fuerunt ab initio creaturae quam condidit Deus, usque nunc, neque fient. Et nisi breviasset Dominus dies illos, non fuisset salva omnis caro: sed propter electos, quos elegit, breviavit dies. Non dissimiliter et Matthaeus. Hoc autem Lucas ita posuit, ut appareat ad", + "candidate_score": 0.633814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_36_38", + "bdc_text": "Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit . Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2050", + "psc_text": "seminat bonum semen, filius est hominis; bonum autem semen, hi sunt filii regni. CAPUT XXIX. 69. Haec porro omnia quae in psalmo isto dicta sunt, quia non ad praesens tempus, sed ad futurorum prophetiam pertinebant, sicut etiam ipsis rebus apparet; sic eum concludere voluit, ut ostenderet se non praesentia demonstrare, vel narrare praeterita, sed futura prophetare: Annuntiabitur, inquit, Domino generatio ventura, et annuntiabunt coeli justitiam ejus populo qui nascetur, quem fecit Dominus. Non ait, Annuntiabitur Dominus generationi venturae; sed, Annuntiabitur Domino generatio ventura: quod non sic accipiendum est, tanquam nescienti aliquid annuntietur ut sciat; sed sicut annuntiant Angeli, non solum nobis beneficia Dei, verum etiam illi preces nostras. Nam scriptum est, ubi angelus hominibus dicit, Ego obtuli memoriam orationis vestrae (Tob. XII, 12): non ut tunc Deus noverit quid velimus, vel quo indigeamus; Novit enim pater vester, ait Dominus, quid vobis necessarium sit priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 8):", + "candidate_score": 0.632128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26_28", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari . Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1033", + "psc_text": "catholicos manifestos habeamus, damnantes suam pristinam vitam, et miserabilem errorem quo se arbitrabantur pro Ecclesia Dei facere quidquid inquieta temeritate faciebant! qui tamen ad hanc sanitatem non perducerentur, nisi legum istarum quae tibi displicent, vinculis tanquam phrenetici ligarentur. Quid illud alterum genus morbi gravissimi eorum, qui turbulentam quidem audaciam non habebant, sed quadam vetusta socordia premebantur, dicentes nobis, Verum quidem dicitis, non est quod respondeatur; sed durum est nobis traditionem parentum relinquere: nonne salubriter regula temporalium molestiarum excutiendi erant, ut tanquam de somno lethargico emergerent, et in salutem unitatis evigilarent? Quam multi ex ipsis nunc nobiscum gaudentes, pristinum pondus perniciosi sui operis accusant, et fatentur nos sibi molestos esse debuisse, ne tanquam mortifero somno, ita morbo veternosae consuetudinis interirent. 3. At enim quibusdam ista non prosunt. Numquid ideo negligenda est medicina, quia nonnullorum est insanabilis pestilentia? Tu non attendis nisi eos qui ita duri sunt, ut nec istam recipiant disciplinam.", + "candidate_score": 0.630661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_41_43", + "bdc_text": "Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. Cum a sancto fratre nostro Firmo sollicite quaererem quid ageres, sospitem te laetus audivi. Rursum cum tuas litteras non dico sperarem, sed exigerem; nesciente te, de Africa se profectum esse dixit. Itaque reddo tibi per eum salutationis officia, qui te unico amore complectitur: simulque obsecro ut ignoscas pudori meo, quod diu praecipienti ut rescriberem, negare non potui. Nec ego tibi, sed causae causa respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps non quaestionum, sed charitatis ad nos scripta mittamus. Sancti fratres, qui nobiscum Domino serviunt, affatim te salutant. Sanctos qui tecum Christi leve trahunt jugum, praecipue sanctum et suscipiendum papam Alypium, ut meo obsequio solutes, precor. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et beatissime papa. Si", + "candidate_score": 0.630473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_40_42", + "bdc_text": "Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum . Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.630469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_41_43", + "bdc_text": "Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.630261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.630097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_45_47", + "bdc_text": "Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes . der kilchen Zurch , minem innsonders lieben herren .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820", + "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum", + "candidate_score": 0.62996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_41_43", + "bdc_text": "Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.629571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_44_46", + "bdc_text": "maii 1552 . Tuus Georgius Lętus reipublicę Augustanę a consiliis . Dem erwirdigen unnd hochgelerten herren Heinrichen Bullinger , vorgeernAntistes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1866", + "psc_text": "insignis, ac praestantissime fili. Sanctam et in Christo dignissime honorandam matrem, cujus pro te Deus preces exaudiat, pro meritis vestris officiosissime saluto. Sanctus frater et coepiscopus meus Possidius Praestantiam vestram multum salutat. EPISTOLA CXXXVIII. Augustinus ad Marcellinum, respondens epistolae 136, qua nimirum ille petierat ut satisfaceret Volusiano, et significarat quosdam reprehendere quod Deus veterem Legem abrogasset, necnon asserere doctrinam evangelicam esse perniciosam reipublicae; ac demum non deesse qui Apollonii Apuleiique magica ludibria miraculis Christi praeferrent. Domino eximio et merito insigni, charissimo ac desiderantissimo filio MARCELLINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Illustri viro et eloquentissimo, nobisque dilectissimo Volusiano, non amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum", + "candidate_score": 0.628826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_40_42", + "bdc_text": "Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum . Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3955", + "psc_text": "salutem. 1. A sanctis fratribus et coepiscopis meis Urbano et Novato, qualis sis vir et quantus, accepi: quorum alteri apud Carthaginem in Hilarensi oppido, et modo in Siccensi; alteri autem apud Sitifim te nosse provenit. Per hos ergo factum est, ut nec ego te habere incognitum possem. Neque enim quia me infirmitas corporis, et congenitum frigus, id est, genus aetatis non sinit coram tecum colloqui, ideo non te vidi: nam et iste mihi praesens, quando ad me venire dignatus est, ille autem litteris, non faciem tuae carnis, sed cordis ostendit, ut tanto suavius, quanto interius te viderem. Hanc faciem tuam et in sancto Evangelio, et nos, et tu ipse, propitio Deo, tanquam in speculo laetissimus inspicis, ubi scriptum est a veritate dicente: Beati pacifici; quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9). 2. Magni quidem sunt, et habent gloriam suam, non solum fortissimi, sed etiam, quod verioris genus est laudis, fidelissimi", + "candidate_score": 0.628765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_29_31", + "bdc_text": "Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_681", + "psc_text": "dedi, si quo modo possem ad aliqua malae conversationis ejus certa indicia pervenire. Ac primo comperi, eum pecuniam cujusdam rusticani divino apud se commendato intervertisse, ita ut nullam inde posset probabilem reddere rationem. Deinde convictus atque confessus est, die jejunii Natalis Domini, quo etiam Gippitana Ecclesia sicut caeterae jejunabant, cum tanquam perrecturus ad Ecclesiam suam valefecisset collegae suo presbytero Gippitano, hora ferme quinta, et cum secum nullum clericum haberet, in eodem fundo restitisse, et apud quamdam malae famae mulierem et prandisse et coenasse, et in una domo mansisse. In hujus autem hospitio jam quidem clericus noster Hipponensis remotus erat; et hoc quia iste optime noverat, negare non potuit. Nam quae negavit, Deo dimisi, judicans quae occultare permissus non est. Timui ei committere Ecclesiam, praesertim inter haereticorum circumlatrantium rabiem constitutam. Et cum me rogaret ut ad presbyterum fundi Armemanensis in campo Bullensi, unde ad nos devenerat, causa ejus insinuata litteras darem,", + "candidate_score": 0.628715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_42_44", + "bdc_text": "Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.628411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_42_44", + "bdc_text": "Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.627658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26_28", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari . Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1032", + "psc_text": "insidiarum generibus gravibus graviter infestantes, si sic contemneremus et toleraremus, ut nihil omnino quod ad eos terrendos ac corrigendos valere posset, excogitaretur et ageretur a nobis, vere malum pro malo redderemus. Si enim quisquam inimicum suum periculosis febribus phreneticum factum, currere videret in praeceps, nonne tunc potius malum pro malo redderet, si eum sic currere permitteret, quam si corripiendum ligandumque curaret? Et tamen tunc ei molestissimus et adversissimus videretur, quando utilissimus et misericordissimus extitisset: sed plane salute reparata tanto uberius ei gratias ageret, quanto sibi eum minus pepercisse sensisset. O si possem tibi ostendere, ex ipsis Circumcellionibus quam multos jam catholicos manifestos habeamus, damnantes suam pristinam vitam, et miserabilem errorem quo se arbitrabantur pro Ecclesia Dei facere quidquid inquieta temeritate faciebant! qui tamen ad hanc sanitatem non perducerentur, nisi legum istarum quae tibi displicent, vinculis tanquam phrenetici ligarentur. Quid illud alterum genus morbi gravissimi eorum, qui turbulentam quidem audaciam non", + "candidate_score": 0.627429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_1_3", + "bdc_text": "Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent . Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.627136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_34", + "bdc_text": "Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3970", + "psc_text": "indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod scire voluisti, ut in verbis meis, et quod non indicant, sentias. Quid igitur dicam, nisi delectatum me esse litteris tuis, delectatum valde? Repetitio verbi hujus, non est repetitio, sed quasi perpetua dictio: quia fieri non posset, ut semper diceretur, ideo factum est ut saltem repeteretur; sic enim fortasse dici potest. 2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te", + "candidate_score": 0.627084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_40_42", + "bdc_text": "Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum . Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.626952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_40_42", + "bdc_text": "Nescio profecto , quam tuti fuissetis aliquando , nisi nostra calamitas vestrum fuisset propugnaculum . Vale , vir clarissime atque ex intimis chare . Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.62634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_42_44", + "bdc_text": "Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.626058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_17", + "bdc_text": "cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2228", + "psc_text": "sic intelligamus narrantem, quomodo et Verbum est, non sonus auribus instrepens, sed imago mentibus innotescens, ut illic interna et ineffabili luce clarescat quod dictum est, Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9); quod hic Philippo dicebatur, quando videbat, et non videbat. Sequitur enim hujus visionis eximius concupitor Ambrosius, dicens: Et cum absens putatur, videtur; et cum praesens est, non videtur. Non dixit, Cum absens est; sed, cum absens putatur: nusquam enim absens est qui coelum et terram implet; nec spatiis includitur parvis, magnisve diffunditur, sed ubique totus est, et nullo continetur loco. Hoc qui excedente mente intelligit, videt Deum, et cum absens putatur. Qui autem hoc non potest, oret et agat ut posse mereatur; nec ad hominem disputatorem pulset, ut quod non legit legat, sed ad Deum Salvatorem, ut quod non valet valeat. Unde autem dixerit, et cum praesens est non videtur, consequenter aperuit, dicens: Denique nec Apostoli", + "candidate_score": 0.625792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_3_5", + "bdc_text": "Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit . Ulmenses tam religionem puram quam maiorum suorum privilegia penitus respuunt ; propterea ipsis tantum cum papistis convenit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2468", + "psc_text": "AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quamvis sapientiam quam mihi tribuis, in me non agnoscam, tantae tamen erga me benevolentiae tuae tamque sincerae gratias ago debeoque plurimas; et meorum studiorum labores tali ac tanto viro placuisse delector: multo vero amplius, quod animum tuum charitate aeternitatis et veritatis, atque ipsius charitatis affectum divinae illi coelestique reipublicae, cujus regnator est Christus, et in qua sola semper beateque vivendum est, si recte hic pieque vivatur, agnosco inhiantem, video propinquantem, ejusque potiundae amplector ardentem. Inde quippe manat etiam vera amicitia, non pensanda temporalibus commodis, sed gratuito amore putanda. Nemo enim potest veraciter amicus esse hominis, nisi fuerit ipsius primitus veritatis: quod si gratis non fiat, nullo fieri pacto potest. 2. De qua re etiam philosophi multa dixerunt; sed apud eos vera pietas, id est verax veri Dei cultus, unde omnia recte vivendi duci oportet officia,", + "candidate_score": 0.625004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_1_3", + "bdc_text": "Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent . Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.624667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_42_44", + "bdc_text": "Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3751", + "psc_text": "potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus, non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125); neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45); nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat; et dabitur ei (Jacobi I, 5). Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA CCXV. Augustinus Valentine ejusque monachis, de eodem argumento, simul transmittens ipsis librum de Gratia et Libero Arbitrio. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui", + "candidate_score": 0.623997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_36_38", + "bdc_text": "Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit . Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3519", + "psc_text": "ante nos, et multo magis nos, et magis quam nos qui erunt post nos, donec ad illos veniatur qui erunt, si dici potest, novissimorum novissimi, atque ad ipsum omnino novissimum, quem vult intelligi Dominus, ubi dicit, Et resuscitabo eum in novissimo die (Joan. VI, 40): qui quam longe absit, comprehendi non potest. CAPUT IX. 25. Signa quae in Evangelio futura praedicta sunt, sicut commemorat Sanctitas tua, secundum Lucam (Luc. XXI, 7-33), eadem sunt secundum Matthaeum (Matth. XXIV, 1-44), et secundum Marcum (Marc. XIII). Hi enim tres narrant quae dixerit Dominus, cum interrogatus esset a discipulis suis, quando futura essent quae de templi eversione praedixerat, et quod signum esset adventus ejus, et consummationis saeculi. Non enim discrepant rebus, si alius aliquid dicit quod alius tacet, aut alio modo dicit: magis autem collata invicem juvant, ut legentis intellectus regatur. Sed de omnibus disputare nunc longum est. Interrogantibus enim Dominus ea respondit, quae", + "candidate_score": 0.623576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_42_44", + "bdc_text": "Dic ex me salutem cunctis bonis , precipue dominis consulibus , Gvaltero , Hallero , Gessnero , Bibliandro , Pellicano , Gvolffio , Frisio etc. Raptim ex Augusta 10 . maii 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3752", + "psc_text": "meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA CCXV. Augustinus Valentine ejusque monachis, de eodem argumento, simul transmittens ipsis librum de Gratia et Libero Arbitrio. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem et alium Felicem Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha, noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli qui nondum habent opera propria vel", + "candidate_score": 0.623238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_36_38", + "bdc_text": "Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit . Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ; mihi quidem refertur illos Augustanis cito similes futuros .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3516", + "psc_text": "et tunc erant, adjungit ac dicit. Et hos devita. Ex his enim sunt qui penetrant domos. Non ait, Penetrabunt, tanquam et hic futurum praenuntians, sicut supra dixerat, Instabunt tempora periculosa; sed ait, Penetrant domos, et captivas ducunt mulierculas (II Tim. III, 1-6): non ait, Ducent, vel, ducturi sunt; sed, jam ducunt. 23. Nec putandus est hoc loco, pro temporis futuri verbis, praesentis temporis verba posuisse; quandoquidem illos ab eo cui scribit, evitari admonebat. Nec tamen frustra dixit, In novissimis diebus instabunt tempora periculosa; et hinc ea periculosa futura demonstrans tales homines futuros esse praedixit, nisi quia tanto plures erunt, magisque abundabunt, quanto magis propinquatur ad finem. Videmus ergo tales nunc abundare. Sed quid, si abundantiores erunt post nos, et omnino abundantissimi quando jam jamque ipse finis instabit, qui quamdiu aberit ignoratur? Novissimi quippe dies dicti sunt, et in ipsis primis Apostolorum diebus, cum Domini in coelum recens esset ascensus, quando", + "candidate_score": 0.622889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_27_29", + "bdc_text": "Causa hac mea diu multumque hincinde ventilata tandem eo deventum est , ut ego functionem advocati. . . et consiliarii senatus susceperim , essetque bene mecum actum , nisi diuturni bellorum motus obstarent et nisi. . . Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3921", + "psc_text": "opus fuit hujuscemodi disputationis incerto tot minus intelligentium corda turbari? Neque enim minus utiliter sine hac definitione, aiunt, tot annis a tot tractatoribus, tot praecedentibus libris et tuis et aliorum, cum contra alios, tum maxime contra Pelagianos, catholicam fidem fuisse defensam. 9. Haec, mi pater, et alia interminabiliter plura, ut summa mea vota confitear, per me deferre maluissem; vel, quia hoc non merui, saltem prolixiore tempore omnia quibus moventur, collecta dirigere: ut quidquid de hac re contradicitur, quatenus refelli, vel si ia non potest, tolerari deberet, audirem. Sed quia neutrum ex voto provenit, malui quomodo potui haec comprehensa dirigere, quam penitus de tanta quorumdam contradictione reticere. Sunt ex parte tales personae, ut his, consuetudine ecclesiastica, laicos summam reverentiam necesse sit exhibere. Quod quidem ita curavimus Deo juvante servare, ut, cum opus fuit, non taceremus quae ad quaestionis hujus assertionem exiguitas nostrarum virium suggerebat. Sed nunc summatim, quantum festinatio perlatoris admisit,", + "candidate_score": 0.622879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_17", + "bdc_text": "cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2200", + "psc_text": "vidit unquam? » et addit quod ultra coelestes est Potestates, « Unigenitus Filius, qui est in sinu Patris, ipse narravit. » Aut acquiescatur igitur necesse est, si Deum Patrem nemo vidit unquam, Filium visum esse in Veteri Testamento; et desinant haeretici ex Virgine ei principium dare, qui antequam nasceretur ex Virgine videbatur. Aut certe refelli non potest, vel Patrem, vel Filium, vel certe Spiritum sanctum, si tamen est Spiritus sancti visio, ea specie videri, quam voluntas elegerit, non natura Sormaverit; quoniam Spiritum quoque visum accepimus in columba (Matth. III, 16). Et ideo « Deum nemo vidit unquam, » quia eam quae in Deo habitat, plenitudinem divinitatis nemo conspexit, nemo mente aut oculis comprehendit: « Vidit » enim, ad utrumque referendum est. Denique cum additur, « Unigenitus Filius ipse narravit, » mentium magis quam oculorum visio declaratur. Species enim videtur; virtus vero narratur: illa oculis, haec mente comprehenditur. Sed quid de", + "candidate_score": 0.622826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_29_31", + "bdc_text": "Augustana confessio nimirum semipapismus nos olim non divexaret . Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ; sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2468", + "psc_text": "AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quamvis sapientiam quam mihi tribuis, in me non agnoscam, tantae tamen erga me benevolentiae tuae tamque sincerae gratias ago debeoque plurimas; et meorum studiorum labores tali ac tanto viro placuisse delector: multo vero amplius, quod animum tuum charitate aeternitatis et veritatis, atque ipsius charitatis affectum divinae illi coelestique reipublicae, cujus regnator est Christus, et in qua sola semper beateque vivendum est, si recte hic pieque vivatur, agnosco inhiantem, video propinquantem, ejusque potiundae amplector ardentem. Inde quippe manat etiam vera amicitia, non pensanda temporalibus commodis, sed gratuito amore putanda. Nemo enim potest veraciter amicus esse hominis, nisi fuerit ipsius primitus veritatis: quod si gratis non fiat, nullo fieri pacto potest. 2. De qua re etiam philosophi multa dixerunt; sed apud eos vera pietas, id est verax veri Dei cultus, unde omnia recte vivendi duci oportet officia,", + "candidate_score": 0.622709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_31_33", + "bdc_text": "sed patulus mihi locus fere nusquam ibi erat . Non parum certe sępius admiratus sum , cur Letus exulans usque adeo derelictus fuerit , qui tamen extraneis benefacere tantopere studuerit . Fiat ergo adhuc , quod bonum est in oculis domini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_786", + "psc_text": "luxuria; inter utrumque indifferens, ambulare, digerere alvi stercora, capitis naribus purgamenta projicere, sputis rheumata jacere: hoc nec bonum, nec malum est; sive enim feceris, sive non feceris, nec justitiam habebis, nec injustitiam. Observare autem Legis cerimonias, non potest esse indifferens; sed aut malum est, aut bonum est. Tu dicis bonum; ego assero malum; et malum non solum his qui ex Gentibus, sed et his qui ex Judaico populo crediderunt. In hoc, nisi fallor, loco, dum aliud vitas, in aliud devolveris. Dum enim metuis Porphyrium blasphemantem, in Hebionis incurris laqueos: his qui credunt ex Judaeis, observandam Legem esse decernens. Et qui periculosum intelligis esse quod dicis, rursum illud superfluis verbis temperare conaris: « Sine ulla salutis necessitate, sicut Judaei celebranda putabant, aut fallaci simulatione, quod in Petro reprehenderat Paulus. » 17. Petrus igitur simulavit Legis custodiam; iste autem reprehensor Petri, audacter observavit legitima. Sequitur enim in epistola tua: « Nam si", + "candidate_score": 0.62256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_1_3", + "bdc_text": "Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent . Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_816", + "psc_text": "de omnibus male suspicentur; observans nullam fuisse tam felicem sodalitatem, in qua non aliquis flagitiosus extiterit. Dilectissimis fratribus, clero, senioribus, et universae plebi Ecclesiae Hipponensis, cui servio in dilectione Christi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Utinam Scripturae Dei sollicita mente intendentes, in quibusque scandalis adjutorio nostri sermonis non egeretis, et ille vos potius consolaretur, qui consolatur et nos: qui non solum bona, quae sanctis et fidelibus suis est redditurus, verum etiam mala, quibus erat hic mundus abundaturus, ante praedixit, ante conscribenda curavit, ut bona post saeculi finem secutura certiores exspectaremus, quam mala similiter praenuntiata ante saeculi finem praecedentia sentiremus. Unde et Apostolus dicit: Quaecumque enim ante scripta sunt, ut nos doceremur scripta sunt, ut per patientiam et consolationem Scripturarum spem habeamus ad Deum (Rom. XV, 4). Quid autem opus erat ut ipse Dominus Jesus non solum diceret, Tunc justi fulgebunt sicut sol in regno Patris sui (Matth. XIII, 43), quod", + "candidate_score": 0.62152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_1_3", + "bdc_text": "Quę pręsagivi , cum proxime apud te essem , nunc in propatulo sunt . Perstringerem lubens omnia ad unguem Adagia , 1 , 5 , 91 ( LB II 216f). , nisi egritudo mea et temporis angustia obstarent . Augustana respublica cum principibus confęderatis facile pepigit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_362", + "psc_text": "in iis quibus me exercere benigne paterneque voluisti, sive in aliis quaecumque nostra in tuas sanctas manus forte pervenerint, quia sicut Dei data, sic etiam mea errata cognosco, non solum curam legentis impendas, sed etiam censuram corrigentis assumas. Vale. EPISTOLA XXXVIII. Augustinus Profuturo, de toleranda adversa valetudine; de morte Megalii, et de cohibenda ira. Fratri PROFUTURO AUGUSTINUS. 1. Secundum spiritum, quantum Domino placet, atque vires ipse praebere dignatur, recte sumus; corpore autem, ego in lecto sum. Nec ambulare enim, nec stare, nec sedere possum, rhagadis vel exochadis dolore et tumore. Sed etiam sic, quoniam id Domino placet, quid aliud dicendum est, nisi quia recte sumus? Potius enim si id nolumus quod ille vult, nos culpandi sumus, quam ille non recte aliquid vel facere vel sinere existimandus est. Nosti haec omnia: sed quia mihi es alter ego, quid libentius tecum loquerer, nisi quod mecum loquor? Commendamus ergo sanctis orationibus tuis et", + "candidate_score": 0.620854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_34_36", + "bdc_text": "Te oro efflictim , ut aliquando ad me scribas ; nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit . Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.620557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_30", + "bdc_text": "Constitueram sane prorsus apud me propter sanam religionem me ad Helvetios conferre ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1546", + "psc_text": "factum est, ut non pauci, sed populi etiam, qui non possunt ista dijudicare ratione, fide credant, donec salutaribus praeceptis adminiculati, evadant ab his perplexitatibus in auras purissimae atque sincerissimae veritatis. Cujus auctoritati tanto devotius obtemperari oportet, quanto videmus nullum jam errorem se audere extollere, ad congregandas sibi turbas imperitorum, qui non christiani nominis velamenta conquirat: eos autem solos ex veteribus, praeter christianum nomen in conventiunculis suis aliquanto frequentius perdurare, qui Scripturas eas tenent, per quas annuntiatum esse ipsum Dominum Jesum Christum, se intelligere et videre dissimulant. Porro illi qui cum in unitate atque communione catholica non sint, christiano tamen nomine gloriantur, coguntur adversari credentibus, et audent imperitos quasi ratione traducere, quando maxime cum ista medicina Dominus venerit, ut fidem populis imperaret. Sed hoc facere coguntur, ut dixi, quia jacere se abjectissime sentiunt, si eorum auctoritas cum auctoritate catholica conferatur. Conantur ergo auctoritatem stabilissimam fundatissimae Ecclesiae quasi rationis nomine et pollicitatione", + "candidate_score": 0.618563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_12", + "bdc_text": "iam se contulit ad Cęsarem condiciones pacis in triduo ad principes rescripturus , quę , ut quidam principum mihi retulit , eiusmodi sunt , ut Germanis neutiquam sint detrectandę .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1889", + "psc_text": "me secundum Legem, et contra Legem jubes me percuti! Et cum a circumstantibus diceretur, Injuriam facis principi sacerdotum, irridenter eos admonere voluit quid dixerit, ut qui saperent, intelligerent jam destruendum esse adventu Christi parietem dealbatum, hoc est, hypocrisim sacerdotii Judaeorum: ait quippe, Nescivi, fratres, quia princeps est; scriptum est enim, Principi populi tui non maledices (Act. XXIII, 3-5); cum procul dubio, qui in eodem populo creverat, atque ibi Lege fuerat eruditus, illum principem sacerdotum nescire non posset, nec eos quibus ita notus erat, ullo modo falleret quod nesciret. 14. Sunt ergo ista praecepta patientiae semper in cordis praeparatione retinenda, ipsaque benevolentia, ne reddatur malum pro malo, semper in voluntate complenda est. Agenda sunt autem multa, etiam cum invitis benigna quadam asperitate plectendis, quorum potius utilitati consulendum est quam voluntati; quod in principe civitatis luculentissime illorum litterae laudaverunt. Nam in corripiendo filio quamlibet aspere, nunquam profecto amor paternus amittitur. Fit tamen", + "candidate_score": 0.614671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3518", + "psc_text": "attendite quoniam hoc est quod dictum est per prophetam, Erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo super omnem carnem, etc. (Act. II, 1, 17). 24. Jam tunc ergo erant dies novissimi; quanto magis nunc, etiamsi tantum dierum remansit usque in finem, quantum ad hunc diem a Domini ascensione transactum est, vel aliquid sive minus restet sive amplius? quod profecto nescimus, quia non est nostrum scire tempora vel momenta, quae Pater posuit in sua potestate: cum tamen sciamus, in novissimis temporibus, in novissimis diebus, in novissima hora nos agere, sicut Apostoli; sed multo magis qui fuerunt post illos ante nos, et multo magis nos, et magis quam nos qui erunt post nos, donec ad illos veniatur qui erunt, si dici potest, novissimorum novissimi, atque ad ipsum omnino novissimum, quem vult intelligi Dominus, ubi dicit, Et resuscitabo eum in novissimo die (Joan. VI, 40): qui quam longe absit, comprehendi", + "candidate_score": 0.612089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3516", + "psc_text": "et tunc erant, adjungit ac dicit. Et hos devita. Ex his enim sunt qui penetrant domos. Non ait, Penetrabunt, tanquam et hic futurum praenuntians, sicut supra dixerat, Instabunt tempora periculosa; sed ait, Penetrant domos, et captivas ducunt mulierculas (II Tim. III, 1-6): non ait, Ducent, vel, ducturi sunt; sed, jam ducunt. 23. Nec putandus est hoc loco, pro temporis futuri verbis, praesentis temporis verba posuisse; quandoquidem illos ab eo cui scribit, evitari admonebat. Nec tamen frustra dixit, In novissimis diebus instabunt tempora periculosa; et hinc ea periculosa futura demonstrans tales homines futuros esse praedixit, nisi quia tanto plures erunt, magisque abundabunt, quanto magis propinquatur ad finem. Videmus ergo tales nunc abundare. Sed quid, si abundantiores erunt post nos, et omnino abundantissimi quando jam jamque ipse finis instabit, qui quamdiu aberit ignoratur? Novissimi quippe dies dicti sunt, et in ipsis primis Apostolorum diebus, cum Domini in coelum recens esset ascensus, quando", + "candidate_score": 0.607816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_37", + "bdc_text": "Quomodo se Arg[ ent]inenses gesturi sint , pauci dies declarabunt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3508", + "psc_text": "quo esse vel dici coepit hora novissima. CAPUT VII. 19. Quod autem ideo videtur Venerationi tuae comprehendi non posse temporum mensuras, ut definiatur quo anno futurus est finis, quia secundum promissionem Domini breviabuntur dies illi, prorsus non intelligo. Si enim sic breviabuntur, ut fiant ex pluribus pauciores; quaero secundum quam veritatem futuri erant plures, nisi breviarentur? Hebdomades enim sancti Danielis non ad primum Domini adventum, sicut pluribus visum est, sed ad secundum potius existimas pertinere. Itanc ergo breviabuntur, ut vel una in eis hebdomada minus futura sit, et falsa erit prophetia, quae tanta diligentia numerum hebdomadarum definire curavit, ut quiddam diceret etiam dimidio hebdomadis implendum? Miror si per prophetiam Christi destruitur prophetia Danielis. Deinde quale est ut putemus ignorasse Danielem, vel potius angelum, a quo ista dicebat breviaturum Dominum dies illos, et errasse ut hoc diceret; vel scisse quidem, sed ei quem docebat fuisse mentitum? Quod si absurdum est, cur", + "candidate_score": 0.605531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_35", + "bdc_text": "nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800", + "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.605053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_36", + "bdc_text": "Respublica Norinbergensis cum liberatoribus patrię iamdudum , licet clam , accordavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4026", + "psc_text": "vincula mea (Psal. CXV, 16)? quid est aliud, Dominus solvit compeditos (Psal. CXLV, 7)?. Jam solutos autem Apostolus admonet dicens, State ergo, et ne iterum servitutis jugo detineamini (Galat. V, 1): et apostolus Petrus dicit, Si enim refugientes coinquinationes mundi in cognitione Domini nostri et Salvatoris Jesu Christi, his rursus impliciti superantur; facta sunt eis posteriora deteriora prioribus (II Petr. II, 20); sic ostendens, cum soluti fuerimus, alligari nos mundo iterum non debere. Cum itaque ista in canone, sive ex his testimoniis quae commemoravi, sive ex aliis plurimis manifesta sint, et legi et praedicari non cessent; quid est quod isti hunc hymnum, ubi, ut secundum ipsos loquar, verba obscurissime sunt posita, propterea dicunt in canone non esse, ne velarentur carnalibus? cum potius ea videamus in canone revelata, in hoc autem hymno omnino velata, sicut ipsi asserunt; nam sicut magis credendum est, prorsus non sunt ipsa, sed nescio quae alia, quae", + "candidate_score": 0.596036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_35", + "bdc_text": "nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.588117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_35", + "bdc_text": "nunc scribere non adeo periculosum est , ut fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_738", + "psc_text": "est (I Cor. VIII, 11), qui vos tanquam in theatro vitae hujus cum magno sui periculo spectant, ne de vobis ea conscribendo spargatis, quae quandoque concordantes delere non poteritis, qui nunc concordare nolitis; aut quae concordes legere timeatis, ne iterum litigetis. 9. Verum dico charitati tuae, nihil me magis quam hoc exemplum tremuisse, cum quaedam ad me in epistola tua legerem tuae indignationis indicia; non tam illa de Entello et bove lasso, ubi mihi potius hilariter jocari quam iracunde minari visus es, quam illud quod serio te scripsisse satis apparet, unde supra elocutus sum, plus fortasse quam debui, sed non plus quam timui, ubi aisti: Ne forte laesus juste expostulares. Rogo te, si fieri potest, ut inter nos quaeramus et disseramus aliquid, quo sine amaritudine discordiae corda nostra pascantur, fiat. Si autem non possum dicere quid mihi emendandum videatur in scriptis tuis, nec tu in meis, nisi cum suspicione invidiae,", + "candidate_score": 0.578787, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2", + "max_score": 0.670035, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_17_19", + "bdc_text": "cum vero tot papistę aliquot annis hactenus recens emerserint , inter quos perdita Ulma non minima est , nescitur , quid deo visum fuerit . Magistratus Augustanus pristino ordini restitutus est , sed per inscitiam aut potius oscitantiam accidit , ut pessimi papales in senatum recepti sint , ita ut piis ne verbum quidem contra Sathanę regnum vel hiscere queant , quod non adversariis reveletur . Putant porro fore , ut aliquando eiiciantur , o calculum fallibilem .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_68", + "psc_text": "17 nlcere Urs 19 enim a PMN, omnia F 20 in om. N 25 de diabolo B, diabolo PMNF eitnlit, cum ille homo ad omnem acerbum imnthim nihil' ex ore promeret nisi cdeodeo gratiasJ, cum uxorem iam malis: delassatam et ad praua remedia suadentem exeerareturexecraretur! quid ridebat deus, quid dissecabatur malus, eumcum Iob inmundum Ttlcerisulceris sui redundantiam magna aequanimitate destringeret, cum erumpentes bestiolas inde in eosdem specus et pastospastus refossae carnis ludendo reuocaret! itaque operarius ille uictoriae dei retusis omnibus iaculis temptatiotium lorica olipeoqueclipeoque patientiae et integritatem mox corporis a deo recnperauitrecuperauit et quae amiserat conduplicata possedit et si flliosfilios quoque restitui uoIuisBetuoluisset, pater iterum uocaretur. sed maluit in illo die reddi sibi: tantum gaudii, securtissecurus de domino, distulit: sustinuit iam uoluntariam orbitatem, ne sine aliqua patieatiapatientia uiueret. § 15 Adeo satis idoneus patientiae sequester deus: Bi iniuriam deposueris penes eum, tiltorultor est; si damnum, restitutor est; si dolorem, medicus", + "candidate_score": 0.670035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_19", + "psc_text": "quid scripsi: quod PMNF 19 eadem P (in mg. a m. 1): earum MNF 21 alteriua Ew. Bruhn: alteri PMNF 23 editum Bmg: dictum PMNF uniuerea opera, quae fecisset, imagini suae, id est homini, subiecisse impatienter tulit nec enim dotuissetdoluisset, si sustinuisset, -nec inuidisset homini, si non doluisset. adeo decepit eum, quia inuiderat; inuiderat autem, quia doluerat; doluerat (autem,) quia patienter utique non tulerat. quid prius fuerit ille angelus perditionis, malus an impatiens, contemno quaerere, palam cum sit aut impatientiam ab malitia aut malitiam ab impatientia auspicatam deinde inter se conspirasse et indiuiduas in uno patris sinu adoleuisse. at enim quam prius senserat, per quam [primus] delinquere intrauerat, de suo experimento quid ad peccandum adiutaret (in)structus, eandem impingendo in crimen homini aduocauit. conuenta statim illi mulier, non temere dixerim, per conloquium ipsum eius aMata est spiritu impatientia infecto. usque adeo numquam omnino peccasset, si diuino interdicto patientiam perseruasset. quid, quod", + "candidate_score": 0.609967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_20", + "psc_text": "quam prius senserat, per quam [primus] delinquere intrauerat, de suo experimento quid ad peccandum adiutaret (in)structus, eandem impingendo in crimen homini aduocauit. conuenta statim illi mulier, non temere dixerim, per conloquium ipsum eius aMata est spiritu impatientia infecto. usque adeo numquam omnino peccasset, si diuino interdicto patientiam perseruasset. quid, quod non sustinuit sola conuenta, sed apud Adam, nondum maritum, nondum aures sibi debeotemdebentem, impatiens etiam tacendi est ac traducem illum eius, quod a malo hauserat, facit? perit igitur et alius homo per impatientiam alterius, perit(urus) mox et ipse per impatientiam suam utrobique commissam et circa dei praemonitionem et circa diaboli circumscriptionem, illam seruare, hanc refutare non sustinens. hinc prima iudicii, unde delicti, origo; hinc deus 1] cf. Oen. 1, 26. 3 nec B, nec enim PMNF non om. F 4 autem addidi 5 prius scripsi: primum PMNF 7 sit aut N Oehlerus: sit an P (corr. an in aut m.", + "candidate_score": 0.605948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_51", + "psc_text": "PMF, incurare N (corr. r in s m. 1) consueuit Urs: consueuerat PMNF quctiens paenituit defensionem om. F 17 transigi-impetu om. P (add. B in mg. ex Hirsaugiensi) 19 abit scripsi: abiit PMNF defenderis scripsi: defendaria PMNF 20 oneraberis FR, oneraueris PMN non om. F lata atque diffusa est operatio mali multiplicia aspidum incitamenta, iaculantis, et modo paruula modo maxima. si paruula de sua mediocritate contemnas, mazimismaximis pro sua exuperantia cedas. ubi minor iniuria, ibi nulla necessitas impatientiae. at ubi maior iniuria, ibi necessarior iniuriae medela, patientia. certemus igitur quae a malo infliguntur snstineresustinere, ut hostis studium aemulatio nostrae aequanimitatis eludat. si uero quaedam ipsi in nos aut imprudentia aut sponte etiam superducimus, aeque patienter obeamus quae nobis imputamus. quodsi a domino nonnulla credimus incuti, cui magis patientiam quam domino praebeamus? quin insuper gratulari [et gaudere] nos docet dignatione diuinae castigationis. ego, inquit, quos diligo castigo. o seruum illum beatum,", + "candidate_score": 0.605524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1637_sent_26", + "bdc_text": "obtulerunt ergo mihi functionem pristinam , a qua ita abhorreo , ut mallem durissima quęque pati quam iterum sic implicari .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa023.opp-lat2_window_22", + "psc_text": "adeo noiione rariore = quin etiam cf. p. 323, 17 15