diff --git "a/1/1908.json" "b/1/1908.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/1/1908.json" @@ -0,0 +1,1818 @@ +{ + "letter_id": "1908", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1908", + "dominant_topic": 4, + "topic_dist": [ + 0.048805, + 0.044681, + 0.056166, + 0.050834, + 0.061715, + 0.043526, + 0.055803, + 0.04244, + 0.050952, + 0.047389, + 0.05244, + 0.055537, + 0.040862, + 0.048289, + 0.042278, + 0.042368, + 0.061397, + 0.05103, + 0.052544, + 0.050945 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.700855, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.700855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.685426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.683333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.66299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.662927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.64696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_5", + "psc_text": "uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1 cf. I Tim. 6, 17. 18 2 incerto] inceto S 8 diues sis] diui sis K diilsis B diuersis ES tuae R 4 quante E: quante C quanta cet. 5 curg E: cure C cura cet. insidietur] indietur K indicetur R induatur VP uideatur in N 7 quamque] quamquam BW qua quae m. 1 R prouidus saluti Abd 9 ea om. VP per om. m. 1 C 11 autem om. BMSWmp 12 audare- possimus euan. in C poseemus-E quid] numquid d alio VP 13 intenori S 14 penitus] plenius V dono ex bono in B 15 aliquando R 16 prolixium", + "candidate_score": 0.641933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.63424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.622602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.619897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_358", + "psc_text": "T 22 isto K 23 quaerit Bbd 25 remissione T 27 qui TVPbd proprio filio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit eum. puto, quod ita dicat Christum traditum pro omnibus nobis, ut in hac causa paruuli non separenter a nobis. sed quid opus est hinc satagere, unde iam nec iste contendit, quandoquidem non solum confitetur mortuum fuisse etiam pro paruulis Christum, uerum etiam inde nos arguit, quod eosdem paruulos reos dicimus, pro quibus mortuus est Christus? iam itaque apostolus, qui dixit pro nobis omnibus traditum Christum, dicat etiam quare sit pro nobis traditus Christus. traditus est, inquit, propter delicta nostra et resurrexit propter iustificationem nostram. si igitur, sicut iste et confitetur et profitetur et dicit et obicit, in eis sunt et paruuli, pro quibus traditus est Christus, et propter delicta nostra est traditus Christus, habent profecto et paruuli delicta originalia, pro quibus est traditus Christus, habet quod in' eis", + "candidate_score": 0.61566, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.689218, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.689218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2680", + "psc_text": "liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset instituta, tanta meditationis instantia spiritualis scientiae perfectionem conabatur assequi, ut consentiente cum ingenio lectione, duplicato naturae et industriae bono, eruditissima redderetur. Atque ut melius scias quibus potissimum studiis animum informaret, audi Rodulfum ipsius Vitae scriptorem hoc modo prosequentem: Sed et dicta SS. Patrum, et decreta canonum, totiusque ecclesiastici ordinis jura plenitudini perfectionis adjecit. Eo in Parthenone non parvus ancillarum Dei numerus collectus est, quae ad exemplum beatae magistrae, coelestis disciplinae studiis instituebantur, et in tantum doctrina ejus proficiebant, ut plures ex illis postmodum magistrae fierent aliarum, ita ut nulla, aut etiam rara in illis regionibus essent monasteria feminarum quae non", + "candidate_score": 0.679367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2668", + "psc_text": "superna gratia se praeveniente, tanto studio divinas epotavit Scripturas, ut de thesauro suo nova proferre posset et vetera; grammaticae etiam regulas, metrorumque subtilitates capaci consequeretur ingenio, » ut scribit Walfridus. Quam vero in Hiberniae monasteriis S. Columbanus deprehenderat disciplinam, eamdem secum in Gallias transtulit, maxime autem in Luxoviense coenobium (Saec. II Ben.), ubi sub finem saeculi VI « ingrediens laudabilis Agilus aevum pueritiae, committitur Eustasio probatae religionis viro, sacris litteris erudiendus, cum aliis nobilium virorum filiis, qui postea ecclesiarum praesules exstiterunt, » quemadmodum habet anonymus in Vita sancti Agili num. 1. Ex his recensent Agnohaldum Laudunensem, Acharium Noviomensem, Audomarum Tarvanensem, et Ragnacharium Augustanum episcopos, de quibus etiam Jonas in Vita sancti Eustasii, num. 5, quo quidem praeceptore adeo profecit Agilus, ut « liberalibus disciplinis enucleatius imbutus, multos sua facundia erudierit, plurimos catholicae fidei puritate illustrarit, nonnullos etiam luculentissimis documentis, postposita altitudinis pompa, sub professione sacrae religionis idoneos reddidit. » Neque", + "candidate_score": 0.678523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.676008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2668", + "psc_text": "superna gratia se praeveniente, tanto studio divinas epotavit Scripturas, ut de thesauro suo nova proferre posset et vetera; grammaticae etiam regulas, metrorumque subtilitates capaci consequeretur ingenio, » ut scribit Walfridus. Quam vero in Hiberniae monasteriis S. Columbanus deprehenderat disciplinam, eamdem secum in Gallias transtulit, maxime autem in Luxoviense coenobium (Saec. II Ben.), ubi sub finem saeculi VI « ingrediens laudabilis Agilus aevum pueritiae, committitur Eustasio probatae religionis viro, sacris litteris erudiendus, cum aliis nobilium virorum filiis, qui postea ecclesiarum praesules exstiterunt, » quemadmodum habet anonymus in Vita sancti Agili num. 1. Ex his recensent Agnohaldum Laudunensem, Acharium Noviomensem, Audomarum Tarvanensem, et Ragnacharium Augustanum episcopos, de quibus etiam Jonas in Vita sancti Eustasii, num. 5, quo quidem praeceptore adeo profecit Agilus, ut « liberalibus disciplinis enucleatius imbutus, multos sua facundia erudierit, plurimos catholicae fidei puritate illustrarit, nonnullos etiam luculentissimis documentis, postposita altitudinis pompa, sub professione sacrae religionis idoneos reddidit. » Neque", + "candidate_score": 0.666177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.660506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2670", + "psc_text": "gratia monachi destinarentur, sicuti discimus ex Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis n. 6. Hoc saeculo vigebant in praecipuis, si non in omnibus Galliae monasteriis scientiae: in Longoretico Francardus, ejusdem loci postea abbas, « erat nutritor et doctor filiorum nobilium, » ex visione Baronti n. 11. In Pictaviensi S. Hilarii Aicadrus, postea abbas Gemmeticensis (Ibid.), Ansfrido monacho, sapientia famosissimo, puer ad erudiendum traditus, ex ejus Vita cap. 1 (Ibid.). In Solemniacensi, « susceptum B. Tillonem Elegius sancto Remaclo Solemniacensis monasterii sui abbati tradidit nutriendum atque litteris imbuendum . . . . qui sic tam saecularibus quam divinis institutionibus instruendum . . . . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres", + "candidate_score": 0.659226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3699", + "psc_text": "Idem etiam docent S. Basilius in Regul. brev., interr. 115; S. Dorotheus doctr. 19; Regula Cujusdam ad monachos, cap. 3, et S. Bernardus sermone II, in Cant. Scientes se per hanc obedientiae viam ituros ad Deum. ] Praeclara sane, et digna S. Benedicto sententia, quae multos, si quibus excitari possimus stimulis, animos addere debet; neque sub dubio aliquo obedientem ad Deum iturum promittit, sed constanter, certissimeque affirmat dicens: SCIENTES se per hanc obedientiae viam ituros ad Deum; quia « solis obedientibus aeterna salus haereditario jure debetur, » ut ait Petrus Damiani (Serm. de S. Bened.), seu quivis alius: unde et S. Fructuosus in Regula monastica communi dicit (Cap. 5): « Qui per Christum ad Deum ire desiderant, . . . obedientes sint abbati usque ad mortem, in tantum ut nullam propriam faciant voluntatem, sed Patris. » Praemisso ergo abbatis et praepositorum qui ab eo constituuntur imperio. ] Praepositorum nomine S.", + "candidate_score": 0.659157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2674", + "psc_text": "reddidit. Viguisse etiam in coenobiis monachorum Britanniae minoris (Armoricam vocant) litterarum scientias, colligimus ex Vita S. Judoci (Saec. II Ben.) n. 3. 639 Quod si inde gradum faciamus in Hispaniam, idem et ibi reperiemus obtinuisse institutum. Nam cum S. Hildephonsus Toletanus episcopus (In ejus Vita num. 2, ibid.) « sub rudimentis adhuc infantiae degens, divino tactus Spiritu, vita delectatus monachorum, contemptis parentum rerumque affectibus. Agaliense monasterium petierit, monachumque se in eo multis fere annis decenter exhibuerit, » ut loquitur Julianus episcopus; et aliunde ex eodem Juliano scripserit (Num. 3) « quamplurimos libros luculentiore sermone potissimos, « tantam haud dubium doctrinam in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a", + "candidate_score": 0.658521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", + "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", + "candidate_score": 0.634618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2803", + "psc_text": "ad altare, in hospitio autem in hospite et peregrino. Neque vero necesse arbitror pluribus hic hospitalitatis virtutem commendare, quam tot ac tantis SS. Patres celebrarunt encomiis. Hanc abunde laudat Petrus Blesensis in epist. 29, quem si lubet consule: nobis interim sufficiat exemplum patriarcharum, praeceptum apostolorum, Christi Domini promissum, quo coeleste se suscipientibus in hospite regnum spopondit, ut merito Gregorius IX in constitutione pro Benedictinis monachis decreverit, « ut in quolibet monasterio vel prioratu, abbas vel prior, aut ipsis cessantibus visitatores qui pro tempore fuerint, secundum possibilitatem locorum, hospitalitatem ordinent ad eleemosynas faciendas, certo hospitio ad recipiendos pauperes, et alios hospites, et ministro idoneo qui eis deserviat deputato. Et si alicui personae religiosae hospitium denegatum fuerit, qui hospitio deputatus fuerit, tribus diebus jejunet in pane et aqua. » 671 Omnes supervenientes hospites tanquam Christus suscipiantur.] Omnes supervenientes hospites; « quia, infit Bernardus Cassinensis, ignoratur in quo magis Christus suscipiatur; nonnunquam enim", + "candidate_score": 0.630461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3600", + "psc_text": "S. Benedictus non declarat, quapropter ea aliunde repetere oportet. Primum erat hospitum cura, eisque praeparandi cibos, ut docet Hildemarus ad hunc locum his verbis: « Antiquitus qui coquinam abbatis faciebant, ipsi etiam erant portarii; quia tunc non erat multitudo hospitum venientium ad monasterium; et ideo illi poterant hoc facere. » Coquina vero abbatis et hospitum ex Regula eadem erat. Sed clarius S. Isidorus (Cap. 19): « Ad janitorem pertinebat cura hospitum, custodia exterorum claustrorum. » Alterum erat eleemosynarum distributio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 120): « Portarius vero debet habere panes in cella sua ad distribuendum transeuntibus. » Et infra: Portarius « cum servitoribus solet comedere, et solatium ejus interim portam servare, et eleemosynam transeuntibus dare: qui solet etiam vasa sua ad colligendas reliquias ciborum in coquinam deterre, et pulmenta defunctorum, et caetera quae cellerarius dederit in ipsis recipere: qui postquam a refectione surrexit, debet ad portam", + "candidate_score": 0.627261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2818", + "psc_text": "paranda est sessio, neque omnibus aequalis ciborum convenit praeparatio; sed unicuique necesse est cum charitatis discretione congruus locus, congruus cibus, congruus lectus, congruus omnibus exhibeatur et honor. » Quibus ex verbis patet solutio ad eam difficultatem, quam ex cura et sollicitudine, quam pauperibus et peregrinis impensius exhiberi praecipit S. legislator, hic movet et solvit Hildemarus: nam « haec sententia, infit, in qua dicit omnibus congruus honor exhibeatur, attinet ad exteriorem hominem: illa autem sententia qua dicit pauperum et peregrinorum, attinet ad interiorem hominem. Id est, ac si diceret in praeparatione servitii unusquisque hospes juxta suam mensuram recipiendus est: tamen in mente debet praeferri pauper diviti. » Maxime domesticis fidei et peregrinis. ] Quem locum ita explicat Smaragdus: « Domesticus dicitur amicus, familiaris, vel sodalis, quos duobus modis intelligere debemus: sive omnes generaliter Christianos, unam nobiscum fidem, unum habentes baptisma; sive specialiter monachos, qui nobiscum Deo peculiariter fidei cultum et religionis", + "candidate_score": 0.626689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3601", + "psc_text": "» Et infra: Portarius « cum servitoribus solet comedere, et solatium ejus interim portam servare, et eleemosynam transeuntibus dare: qui solet etiam vasa sua ad colligendas reliquias ciborum in coquinam deterre, et pulmenta defunctorum, et caetera quae cellerarius dederit in ipsis recipere: qui postquam a refectione surrexit, debet ad portam pauperibus distribuere: quam distributionem non debet propter subsequens opus Dei dimittere; sed paucis utens verbis et moderatis, citius quod inceperat perficere. » Et in Caeremoniali Bursfeldensium (Dist. 2, c. 11): « Ad officium portarii pertinet eleemosynas mendicantibus erogare: unde et reliquias de relectione fratrum, et hospitum et coquinae colligere debet, et distribuere petentibus. » Hinc etiam Hildemarus ad hunc locum: Ostiarius, « si pauper fuerit, innuit illi ut ad hospitalem vadat. » Qui scilicet 864 prope monasterium ad receptionem pauperum constructus erat. Praeterea Regula Magistri ostiariis animalium curam committit: « Annonam canum a cellerario ipsi incipiant, et eis cum aqua", + "candidate_score": 0.62631, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", + "max_score": 0.687616, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_881", + "psc_text": "Quis fuerit Severus, ex qua gente duxerit originem, in qua religione primum fuerit institutus, paucis explicare ducimus necessarium. Quae quidem omnia a nostro scribendi scopo aliena iis haudquaquam videri debent qui praesentes has nostras Exercitationes lectitabunt. Sozopoli igitur, una ex Pissidiae provinciae urbibus, Severus natus est. Qui cum adolevisset, ut tradunt Evagrius, Nicephorus et Liberatus diaconus, apud Berytum, Ciliciae urbem, in foro versabatur, ethnicorum tamen moribus et ritibus assidue vacans. Postea vero, relicto jurisprudentiae studio, cum sacrum baptismum suscepisset in ecclesia admirabilis martyris Leontii, qui in urbe Phoenices Tripoli summo honore colitur, illico monasticam vitam amplexus est, quod inter civitatem Gazam et oppidum Majumam in medio itineris positum est. Hunc autem in veneficiis, ab ineunte aetate, fuisse deprehensum, atque in Berytiorum urbe, antequam baptizaretur, daemonibus religiosum cultum adhibuisse, ex libello monachorum in Constantinopolitana Mennae synodo recitato proditum est. Quare nobis saltem suspicari licet nonnisi simulate ad suscipiendum baptisma adductum fuisse,", + "candidate_score": 0.687616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_881", + "psc_text": "Quis fuerit Severus, ex qua gente duxerit originem, in qua religione primum fuerit institutus, paucis explicare ducimus necessarium. Quae quidem omnia a nostro scribendi scopo aliena iis haudquaquam videri debent qui praesentes has nostras Exercitationes lectitabunt. Sozopoli igitur, una ex Pissidiae provinciae urbibus, Severus natus est. Qui cum adolevisset, ut tradunt Evagrius, Nicephorus et Liberatus diaconus, apud Berytum, Ciliciae urbem, in foro versabatur, ethnicorum tamen moribus et ritibus assidue vacans. Postea vero, relicto jurisprudentiae studio, cum sacrum baptismum suscepisset in ecclesia admirabilis martyris Leontii, qui in urbe Phoenices Tripoli summo honore colitur, illico monasticam vitam amplexus est, quod inter civitatem Gazam et oppidum Majumam in medio itineris positum est. Hunc autem in veneficiis, ab ineunte aetate, fuisse deprehensum, atque in Berytiorum urbe, antequam baptizaretur, daemonibus religiosum cultum adhibuisse, ex libello monachorum in Constantinopolitana Mennae synodo recitato proditum est. Quare nobis saltem suspicari licet nonnisi simulate ad suscipiendum baptisma adductum fuisse,", + "candidate_score": 0.673154, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.686352, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.686352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.682663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8_10", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_459", + "psc_text": "inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat. Erat etiam serva servorum tuorum. Quisquis eorum noverat eam, multum in ea laudabat et honorabat et diligebat te; quia sentiebat praesentiam tuam in corde ejus, sanctae conversationis fructibus testibus. Fuerat enim unius viri uxor, mutuam vicem parentibus reddiderat, domum suam pie tractaverat, in operibus bonis testimonium habebat. Nutrierat filios, toties eos parturiens, quoties abs te deviare cernebat. Postremo nobis, Domine, omnibus, quia ex munere tuo sinis loqui servis tuis, qui ante dormitionem ejus in te jam consociati vivebamus percepta gratia Baptismi tui, ita curam gessit, quasi omnes genuisset, ita servivit quasi ab omnibus genita fuisset. CAPUT X. Colloquium cum matre", + "candidate_score": 0.67332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8_10", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_207", + "psc_text": "me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator? Jam rebus talibus satiatae erant aures meae; nec ideo mihi meliora videbantur, quia melius dicebantur; nec ideo vera quia diserta; nec ideo sapiens anima, quia vultus congruus et decorum eloquium. Illi autem qui eum mihi promittebant, non boni rerum existimatores erant; et ideo illis videbatur prudens et sapiens, quia delectabat eos loquens. Sensi autem aliud genus hominum etiam veritatem habere suspectam, et ei nolle acquiescere si compto atque uberi sermone promeretur. Me autem jam docueras, Deus meus, miris et occultis modis; et propterea credo quod tu me docueris, quoniam verum est, nec quisquam praeter te alius est doctor veri, ubicumque", + "candidate_score": 0.669141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.668926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_234", + "psc_text": "pravos et distortos, quamvis eos corrigendos diligam, ut pecuniae doctrinam ipsam, quam discunt, praeferant, ei vero te Deum veritatem et ubertatem certi boni et pacem castissimam. Sed tunc eos magis pati nolebam malos propter me, quam fieri propter te bonos volebam. CAPUT XIII. Docturus rhetoricam mittitur Mediolanum; ab Ambrosio suscipitur. 23. Itaque posteaquam missum est a Mediolano Romam ad praefectum urbis, ut illi civitati rhetoricae magister provideretur, impertita etiam evectione publica ; ego ipse ambivi per eosdem ipsos manichaeis vanitatibus ebrios, quibus ut carerem, ibam, sed utrique nesciebamus, ut dictione proposita me probatum praefectus tunc Symmachus mitteret. Et veni Mediolanum ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem", + "candidate_score": 0.666916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur . De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.665532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_2", + "bdc_text": "Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_353", + "psc_text": "contemplari non sinerer, certus esse te, et infinitum esse, nec tamen per locos finitos infinitosve diffundi; et vere te esse qui semper idem ipse esses, ex nulla parte nulloque motu aliter aut aliter; caetera vero ex te esse omnia, hoc solo firmissimo documento, quia sunt: certus quidem in istis eram, nimis tamen infirmus ad fruendum te. Garriebam plane quasi peritus, et nisi in Christo Salvatore nostro viam tuam quaererem, non peritus, sed periturus essem. Jam enim coeperam velle videri sapiens, plenus poena mea: et non flebam, insuper et inflabar scientia. Ubi enim erat illa aedificans charitas a fundamento humilitatis, quod est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset", + "candidate_score": 0.619968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_2", + "bdc_text": "Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_594", + "psc_text": "Minus mihi in hac re notus sum ipse quam tu. Obsecro te, Deus meus, et meipsum mihi indica, ut confitear oraturis pro me fratribus meis quod in me saucium comperero. Iterum me diligentius interrogem. Si utilitate proximi moveor in laudibus meis, cur minus moveor, si quisquam alius injuste vituperetur, quam si ego? cur ea contumelia magis mordeor quae in me, quam quae in alium eadem iniquitate coram me jacitur? An et hoc nescio? Etiamne id restat ut ipse me seducam, et verum non faciam coram te in corde et lingua mea? Insaniam istam, Domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus.", + "candidate_score": 0.619122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_2", + "bdc_text": "Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_361", + "psc_text": "et mirabile nomen ejus. Inhaeserant praecordiis meis verba tua, et undique circumvallabar abs te. De vita tua aeterna certus eram: quamvis eam in aenigmate et quasi per speculum videram (I Cor. XIII, 12); dubitatio tamen omnis de incorruptibili substantia, quod ab illa esset omnis substantia, ablata mihi erat: nec certior de te, sed stabilior in te esse cupiebam. De mea vero temporali vita nutabant omnia, et numdandum erat cor a fermento veteri; et placebat via ipse Salvator, et ire per ejus angustias adhuc pigebat. Et immisisti in mentem meam, visumque est bonum in conspectu meo pergere ad Simplicianum qui mihi bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum", + "candidate_score": 0.618288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_2", + "bdc_text": "Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_597", + "psc_text": "mei; et vulnera mea magis subinde a te sanari, quam mihi non infligi sentio. CAPUT XL. Quod in se et caeteris rebus Deum investigavit. 65. Ubi non mecum ambulasti, Veritas, docens quid caveam et quid appetam, cum ad te referrem inferiora visa mea quae potui, teque consulerem? Lustravi mundum foris sensu quo potui, et attendi vitam corporis mei de me, sensusque ipsos meos. Inde ingressus sum in recessus memoriae meae, multiplices amplitudines plenas miris modis copiarum innumerabilium; et consideravi, et expavi, et nihil eorum discernere potui sine te, et nihil eorum esse te inveni. Nec ego ipse inventor qui peragravi omnia, et distinguere et pro suis quaeque dignitatibus aestimare conatus sum; excipiens alia nuntiantibus sensibus, et interrogans alia mecum commixta sentiens, ipsos que nuntios dignoscens atque dinumerans, jamque in memoriae latis opibus alia pertractans, alia recondens, alia eruens. Nec ego ipse cum haec agerem, id est vis mea qua id", + "candidate_score": 0.617305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_592", + "psc_text": "cum ista miseria mea perturbor, subintrat mihi excusatio, quae qualis sit, tu scis, Deus; nam me incertum facit. Quia enim nobis imperasti non tantum continentiam, id est, a quibus rebus amorem cohibeamus, verum etiam justitiam, id est, quo eum conferamus; nec te tantum voluisti a nobis, verum etiam proximum diligi: saepe mihi videor de profectu aut spe proximi delectari, cum bene intelligentis laude delector; et rursus ejus malo contristari, cum eum audio vituperare quod aut ignorat, aut bonum est. Nam et contristor aliquando laudibus meis, cum vel ea laudantur in me, in quibus ipse mihi displiceo; vel etiam bona minora et levia pluris aestimantur quam aestimanda sunt. Sed rursus, unde scio an propterea sic afficior, quia nolo de meipso a me dissentire laudatorem meum; non quia illius utilitate moveor, sed quia eadem bona quae mihi in me placent, jucundiora mihi sunt cum et alteri placent? Quodammodo enim non ego laudor,", + "candidate_score": 0.616329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_419", + "psc_text": "Convertisti enim me ad te, ut nec uxorem quaererem, nec aliquam spem seculi hujus, stans in ea regula fidei in qua me ante tot annos ei revelaveras. Et convertisti luctum ejus in gaudium (Psal. XXIX, 12) multo uberius quam voluerat; et multo charius atque castius, quam de nepotibus carnis meae requirebat. LIBER NONUS. Dicit de capto a se consilio rhetoricae professionem abjiciendi, non tamen antequam vindemialium feriarum, quod proxime instabat, tempus advenisset. Tum de suo in Verecundi amici villam secessu, de suo Baptismate, ac de Monnicae matris virtutibus atque obitu, qui, baptizato ipso, incidit in eumdem huncce annum, aetatis videlicet Augustini trigesimum tertium. CAPUT PRIMUM. Laudat Dei bonitatem, agnoscens suam miseriam. 1. O Domine, ego servus tuus; ego servus tuus, et filius anciliae tuae. Dirupisti vincula mea; tibi sacrificabo sacrificium laudis (Psal. CXV, 16, 17). Laudet te cor meum et lingua mea, et omnia ossa mea dicant: Domine, quis similis", + "candidate_score": 0.611145, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae", + "max_score": 0.683985, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16_18", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.683985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.679282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10_12", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos. Vale . Raptim 23 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_55", + "psc_text": "rudes animos parvulorum, supernis eruditionibus imbuendos, oneraret austerioribus disciplinis, sed proficientibus exercitia majora servaret: quibus uberiore dono Spiritus sancti sufficienter instructis jejunii subsequentis primitias dedicavit; ut quia post creationem primi hominis initium peccati concupiscentia ministrarat, post reparationem generis humani continentia fieret origo virtutum. Per, etc. Omnipotens sempiterne Deus, qui paschalis solemnitatis arcanum hodierni mysterii plenitudine perfecisti, da, quaesumus, ut filii tuae adoptionis effecti, quam Dominus noster Jesus Christus ad te veniens dereliquit, mereantur pacem. Per, etc. Da, quaesumus, Ecclesiae tuae, misericors Deus, ut sancto Spiritu congregata, hostili nullatenus incursione turbetur. Per, etc. Hostias populi tui, quaesumus, Domine, miseratus intende; et ut tibi reddantur acceptae, conscientias nostras sancti Spiritus salutaris adventus emundet. Per, etc. Vere dignum. In die solemnitatis hodiernae, quo humanam de varia superstitione 26 substantiam spiritu verae perficis religionis unitam. Per, etc. Adesto, Domine, quaesumus, populo tuo, et quem mysteriis coelestibus imbuisti, ab hostium furore defende. Per, etc. XI.", + "candidate_score": 0.669453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10_12", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos. Vale . Raptim 23 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_141", + "psc_text": "participatione dignos efficiat. Per, etc. Vere dignum. Qui curam nostri ea ratione moderaris, ut proventus exterior de internorum qualitate procedat. Nullis quippe forinsecus miseriis affligemur, si vitia frenemus animorum; nec visibili dedecori subjacebit, qui foedis cupiditatibus obviarit; nulla inquietudo praevalebit extrinsecus, si agamus corde sincero; nullis subdemur hostibus, si pacem teneamus internam. Ita sicut a nemine magis quam a nobis laedimur, sic noxia cuncta succumbent, si nosmetipsos ante vincamus. Per, etc. Tribuat nobis, Domine, quaesumus, sanitatem mentis et corporis sacramenti tui medicina coelestis; ut hujus operatione vegetati tam praesentia quam aeterna subsidia capiamus. Per, etc. Consequatur, Domine, quaesumus, tuae benedictionis auxilium, quod supplex poscit Ecclesia; percipiat indulgentiam; boni operis instruatur; temporalium necessitatum consolatione respiret; ad gaudia sempiterna perveniat, et assumat aeterna. Per, etc. 62 XVI. Item alia. --Adjuva nos, Deus salutaris noster, et quibus supplicandi tibi praestas affectum, tribue tuae propitiationis effectum. Per, etc. Mysteria tua, Domine, debitis servitutis exsequentes,", + "candidate_score": 0.662732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_141", + "psc_text": "participatione dignos efficiat. Per, etc. Vere dignum. Qui curam nostri ea ratione moderaris, ut proventus exterior de internorum qualitate procedat. Nullis quippe forinsecus miseriis affligemur, si vitia frenemus animorum; nec visibili dedecori subjacebit, qui foedis cupiditatibus obviarit; nulla inquietudo praevalebit extrinsecus, si agamus corde sincero; nullis subdemur hostibus, si pacem teneamus internam. Ita sicut a nemine magis quam a nobis laedimur, sic noxia cuncta succumbent, si nosmetipsos ante vincamus. Per, etc. Tribuat nobis, Domine, quaesumus, sanitatem mentis et corporis sacramenti tui medicina coelestis; ut hujus operatione vegetati tam praesentia quam aeterna subsidia capiamus. Per, etc. Consequatur, Domine, quaesumus, tuae benedictionis auxilium, quod supplex poscit Ecclesia; percipiat indulgentiam; boni operis instruatur; temporalium necessitatum consolatione respiret; ad gaudia sempiterna perveniat, et assumat aeterna. Per, etc. 62 XVI. Item alia. --Adjuva nos, Deus salutaris noster, et quibus supplicandi tibi praestas affectum, tribue tuae propitiationis effectum. Per, etc. Mysteria tua, Domine, debitis servitutis exsequentes,", + "candidate_score": 0.662456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.662016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_17", + "bdc_text": "Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.659855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_363", + "psc_text": "tlalamo suo, Deus Dominus et illuxit nobis, ut nos de tenebris et de umbra mortis, regnum perpetuae ( Al. aeternae) lucis efficeret. Unde profusis, etc. Omnipotens sempiterne Deus, qui in Domini nostri Jesu Christi Filii tui Nativitate tribuisti totius religionis initium perfectionemque constare, da nobis, quaesumus, in ejus portione censeri, in quo totius salutis humanae summa consistit. Per, etc. IV. Item alia. -- Grata tibi sit, Domine, quaesumus, hodiernae festivitatis oblatio, ut tua gratia largiente, per haec sacrosancta commercia in illius inveniamur forma, in quo tecum est nostra substantia. Per, etc. Vere dignum. Tuae laudis hostiam jugiter immolantes, cujus figuram Abel justus instituit, agnus quoque legalis ostendit, celebravit Abraham, Melchisedech sacerdos exhibuit; sed verus agnus et aeternus Pontifex, hodie natus, Christus implevit. Unde profusis, etc. Concede, quaesumus, Domine Deus noster, ut qui ad destructionem diaboli, et remissionem natus est hodie peccatorum, et a culparum subreptione nos expiet, et ab hostium", + "candidate_score": 0.659731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.651878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.646625, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.683228, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_74", + "psc_text": "humectam nutriri substantiam; monachis autem ornatum ferre [ ed. V., fore] solitariam vitam. Et sicut illi terrae tactu tabefiunt, sic gloria monachorum ad urbes accedendo foedatur. Obedientem vero se gratumque conspicientibus exhibebat. Studebatque ut neque haberet tumentem superbamque naturam, nec putaretur hujusmodi. Sed haec quidem pauca virtutum Antonii dicere sum compulsus, ut tanti viri per haec exempla consideremus philosophiam. Plurimos igitur atque probatissimos habuit auditores, quorum alii quidem in Aegypto et Libya, alii vero in Palaestina, et Syria, et Arabia claruerunt; et unusquisque eorum non minus se quam doctor, apud quos est commoratus, exercuit; multosque docuit, et ad similem virtutem philosophiamque perduxit; ita ut quorumdam hic labor esset circuire per civitates et provincias, vel per agros, et diligenter Antonii discipulos, eorumque requirere successores. Sed quomodo poterant inveniri facile, quibus erat studium diligentissimum suam vitam latere, et non sicut nunc plurimi hominum elati per gloriam, semetipsos expompant, et cunctis insinuant? Fuerunt", + "candidate_score": 0.683228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_74", + "psc_text": "humectam nutriri substantiam; monachis autem ornatum ferre [ ed. V., fore] solitariam vitam. Et sicut illi terrae tactu tabefiunt, sic gloria monachorum ad urbes accedendo foedatur. Obedientem vero se gratumque conspicientibus exhibebat. Studebatque ut neque haberet tumentem superbamque naturam, nec putaretur hujusmodi. Sed haec quidem pauca virtutum Antonii dicere sum compulsus, ut tanti viri per haec exempla consideremus philosophiam. Plurimos igitur atque probatissimos habuit auditores, quorum alii quidem in Aegypto et Libya, alii vero in Palaestina, et Syria, et Arabia claruerunt; et unusquisque eorum non minus se quam doctor, apud quos est commoratus, exercuit; multosque docuit, et ad similem virtutem philosophiamque perduxit; ita ut quorumdam hic labor esset circuire per civitates et provincias, vel per agros, et diligenter Antonii discipulos, eorumque requirere successores. Sed quomodo poterant inveniri facile, quibus erat studium diligentissimum suam vitam latere, et non sicut nunc plurimi hominum elati per gloriam, semetipsos expompant, et cunctis insinuant? Fuerunt", + "candidate_score": 0.673738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1111", + "psc_text": "elegit quietem. Et hoc fecit aemulatus Evagrium, quoniam et ipse dum iisdem studiis esset usus, quietam magis secutus est vitam. Mox ergo mutato schemate pariter et incessu, divinis lectionibus incumbebat, et frequentius ad sanctam concurrebat ecclesiam. Haec agens persuasit etiam Theodoro et Maximo, qui fuerant condiscipuli ejus apud sophistam Libanium, ut pomposam relinquerent vitam, et simplicem sequerentur. Quorum Theodorus postea episcopus Mopsuestenae ordinatur Ecclesiae, Maximus autem Seleuciae Isauriae. Tunc itaque isti fiunt discipuli in lectione divina Diodori atque Carterii, qui eodem tempore sacris monasteriis praesidebant. Sed Diodorus postea Tarsi ordinatus episcopus, multos conscripsit libros, sacras ad litteram intuens Scripturas. Porro Joannem degentem cum Basilio, tunc a Meletio factum diaconum, et postea Caesareae Cappadociae praesulem constitutum, Zeno episcopus ab Hierosolymis revertens, lectorem in ecclesia Antiochena constituit. In quo adhuc officio positus librum edidit contra Judaeos. Post paucum vero tempus etiam diaconatum a Meletio promerens, de Sacerdotio alium fecit librum, aliosque plurimos", + "candidate_score": 0.663307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_74", + "psc_text": "humectam nutriri substantiam; monachis autem ornatum ferre [ ed. V., fore] solitariam vitam. Et sicut illi terrae tactu tabefiunt, sic gloria monachorum ad urbes accedendo foedatur. Obedientem vero se gratumque conspicientibus exhibebat. Studebatque ut neque haberet tumentem superbamque naturam, nec putaretur hujusmodi. Sed haec quidem pauca virtutum Antonii dicere sum compulsus, ut tanti viri per haec exempla consideremus philosophiam. Plurimos igitur atque probatissimos habuit auditores, quorum alii quidem in Aegypto et Libya, alii vero in Palaestina, et Syria, et Arabia claruerunt; et unusquisque eorum non minus se quam doctor, apud quos est commoratus, exercuit; multosque docuit, et ad similem virtutem philosophiamque perduxit; ita ut quorumdam hic labor esset circuire per civitates et provincias, vel per agros, et diligenter Antonii discipulos, eorumque requirere successores. Sed quomodo poterant inveniri facile, quibus erat studium diligentissimum suam vitam latere, et non sicut nunc plurimi hominum elati per gloriam, semetipsos expompant, et cunctis insinuant? Fuerunt", + "candidate_score": 0.662612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1041", + "psc_text": "ad ecclesiam processisset, oblatis ad altare muneribus, mox egressus est. Cumque Nectarius tunc praesul Ecclesiae mandasset ei cur intus stare noluisset, mandavit princeps: Vix, inquit, potui discere quae differentia sit imperatoris et sacerdotis; vix enim inveni veritatis magistrum. Ambrosium namque solum novi digne vocari pontificem. Tantum itaque profuit increpatio a viro virtutibus florente prolata. THEODORETUS, lib. V. cap. 16, 17. Edit. Christ. Vales. cap. 16, 17, 19, p. 218. CAPUT XXXI. De virtutibus uxoris Theodosii. Habebat igitur imperator et aliam utilitatis occasionem, per quam de bonis operibus triumpharet. Conjux enim ejus de divinis legibus eum saepius admonebat, seipsam tamen perfecte prius erudiens. Non enim regni fastigiis elevata est, sed potius divino amore succensa. Beneficii namque magnitudo majus ejus desiderium benefactoris adhibebat. Repente namque ut venit ad purpuram, claudorum atque debilium maximam habebat curam, non servis, non aliis ministris utens, sed per semetipsam agens, et ad eorum habitacula veniens, et unicuique", + "candidate_score": 0.658028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_3", + "bdc_text": "nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_112", + "psc_text": "est ingenitus Pater. Sed quia excedit evangelistarum, puto quia et angelorum perceptionem, et transcendit universa unigeniti Filii ineffabilis substantia. Non ergo reor quia de pietate cogitantes de hac aliquid interrogare praesumant, propter quod dictum est: Altiora te ne quaesieris, et difficiliora te noli examinare (Eccli. III, 22) . Nam sicut aliarum plurimarum, et hujus notitia humanae perceptioni celata est, quale est apud Paulum: Quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus diligentibus se (II Cor. II, 9) . Sed etiam stellas, inquit Deus ad Abraham, non potes enumerare, neque arenam maris: et guttas pluviae quis enumerabit (Gen. XV, 5, et Eccli. I, 2)? Quis ergo audeat interius [ ed., exterius] perscrutari subsistentiam Verbi Dei, nisi forte vesanus sit? De qua propheticus spiritus dicit: Generationem ejus quis enarrabit (Isai. LIII, 8) ? Nam et ipse Salvator noster praestare volens omnibus in hoc mundo columnis,", + "candidate_score": 0.642703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Raptim 23 . iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_217", + "psc_text": "23. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 438. 231 CAPUT XV. Epistola Constantini de Ario et scriptis ejus. Victor Constantinus maximus, Augustus, episcopis et populo. Malignos et impios Arius imitatus, dignum est ut illorum quoque suscipiat ultionem. Sicut ergo Porphyrius divinae pietatis inimicus, iniqua volumina contra religionem proferens, dignam promeruit invenire mercedem, et talem per quam in posterum esset opprobrio, et plurima compleretur infamia. Et nunc placuit Arium et consectatores ejus vocari Porphyrianos; ut quorum mores imitati sunt, eorum vocabulo perfruantur. Super haec autem, si qua conscriptio ab Ario facta reperitur, igni tradatur; ut non solum prava ejus doctrina depereat, sed neque ulla ejus possint remanere commenta. Hoc etiam praecipio, si quis conscriptiones Arii celasse compertus fuerit, et non repente proferens igne consumpserit, mortis supplicio subjacebit. Mox enim ut in hoc fuerit captus, capitalem suscipiet ultionem. Deus vos custodiat. Amen. SOCRATES, lib. I, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 15,", + "candidate_score": 0.626682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Raptim 23 . iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_781", + "psc_text": "semetipsos ab Eudoxio separarent. Qui dum resisterent, et de gestis Constantinopolitanis apud Seleucenum concilium habitis adversus Eudoxium quererentur, commotus ad iram princeps, illos quidem deputavit exsilio, ecclesias autem tradi jussit Eudoxio. SOZOMEN., lib. VI, cap. 7, p. 646. CAPUT XIII. Quemadmodum Valens factus fuerit Arianus. Tempore quo Valens suscepit imperium, apostolicis dogmatibus ornabatur. Cum vero Gothi transissent Histrum, et Thraciam peragrarent, collecta militia pugnare cogitabat adversus eos. Cui placuit ut non nudus sacra gratia dimicaret, sed sancti baptismatis munitus armis; et hoc quidem bene placuit, et valde sapienter. Quod vero postea gessit, magnam animi mollitiem et proditionem significat veritatis. Ea namque infelix passus est quae progenitor Adam. Conjugis enim est seductus alloquio, et muliebribus verbis illaqueatus. Illa namque primitus Arianae fallaciae captionibus irretita, etiam istum secum corruere in blasphemiae foveam persuasit: cujus seductionis auctor fuit Eudoxius. Is enim adhuc Constantinopolitanae gubernacula tenebat Ecclesiae, non regens, sed suam potius mergens navem.", + "candidate_score": 0.625381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Raptim 23 . iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_942", + "psc_text": "p. 254 Et, exercitu quidem praemisso, ipse in quodam vico victoriam sustinebat. Porro milites, barbarorum impetum non ferentes, alii fugiebant, alii 330 necabantur. Barbari autem venientes ad vicum ubi Valens, agnita proditione, latitare et se celare nitebatur, immisso igne concremaverunt cum vico etiam pietatis inimicum. THEODORETUS, lib. IV, cap. 31. Edit. Christ. Vales. cap. 36, p. 195. Qui terminum vitae sortitus est nona die mensis Augusti, eodem consulatu, id est quarto anno ducentesimae octuagesimae nonae olympiadis ( An. Dom. 378). Aiunt enim aliqui eum igne consumptum, cum in vicum fugisset quem barbari concremaverunt. Alii vero ferunt, quia, mutato imperiali habitu, ad pedestrium venit exercitum; et cum equestres se tradidissent pugnare nolentes, in congressione universos pedestres repente confossos: ubi dicunt ipsum quoque ignoto vulnere fuisse prostratum. Defunctus est autem anno vitae quinquagesimo. Qui cum fratre regnavit annos tredecim, post fratrem vero tres. Talique sorte defunctus est. SOCRATES, lib. IV, cap. 31.", + "candidate_score": 0.624375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Raptim 23 . iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_828", + "psc_text": "cap. 16, p. 227. CAPUT XXXI. Quid Valens gesserit in Antiochia et Cappadocia. Valens itaque, Nicomedia relicta, pergebat ad Antiochiam. Interea dum venisset ad Cappadociam, solite [ ms. Lyr., sollicite] ejus loci turbabat Ecclesias, Arianis eas tradere volens. Quod se credebat cito perficere, eo quod pro quibusdam inimicitiis Basilius Eusebio, qui tunc Caesariensem regebat Ecclesiam, videbatur offensus; et abscedens in Pontum, cum monachis habitabat ibi philosophantibus. Porro populus, et maxime nobilium ac sapientium, Eusebium in suspicione habebant, quasi ipse fuisset auctor fugae viri philosophi vita verboque perfecti. Volebantque eum deserere, et apud semetipsos missarum celebrare solemnia. Sed Basilius quidem, ne turba nasceretur in populo per seditiones haereticorum, agebat in Ponto silentium cum suis episcopis, qui semper adhaeserant illi. Contigit etiam ut circa Eusebium odium populi nasceretur. Dumque Basilio fuisset nuntiatum quia Valens veniret in Cappadociam, relicto Ponto, Caesaream venit, et pactis cum Eusebio celebratis, Ecclesiam pro tempore suis adhortationibus roborabat.", + "candidate_score": 0.623806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Raptim 23 . iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_954", + "psc_text": "parva civitas vesaniam tunc obtinuerat Arianam. Ubi dum accessisset Eusebius, ut Marin, virum plurimis virtutibus decoratum, in sede collocaret episcopali, quaedam mulier Ariana peste completa, tegulam de tecto demisit, qua ejus caput valde contrivit, isque post paululum ad vitam meliorem de hac luce migravit. Qui moriens, praesentes jurejurando construnxit ut ab ea quae hoc fecisset nullo modo poenas exigerent, imitatus Dominum suum, qui pro crucifigentibus ait: Pater, dimitte eis; non enim sciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) ; simul et conservum Stephanum, qui post multos lapidum jactus clamabat: Domine, ne eis statuas hoc peccatum (Act. VII, 59) . Hoc ergo modo magnus Eusebius est defunctus. Et qui Thraciae barbaros evitavit, impiorum haereticorum manus declinare non potuit; sed martyrii coronam illorum ferocitate suscepit. Haec ergo gesta sunt post reversionem episcoporum. THEODORETUS, lib. V, cap. 3. Edit. Christ. Vales. cap. 2 et 3, p. 200. 333 CAPUT IV. De Theodosii ducatu, et", + "candidate_score": 0.622405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Raptim 23 . iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_940", + "psc_text": "et maxime Alexandrini; Petro quippe revertente de Roma cum litteris Damasi Romanae urbis antistitis, confirmantis consubstantialitatis fidem, et Petri episcopi roborantis ordinationem. Quo facto, populus sumpta fiducia, Lucium expulit, et reduxit Petrum. Sed Lucius Constantinopolim navigavit: Petrus cum paucum vixisset tempus, reliquit fratrem suum Timotheum successorem. SOCRATES, lib. IV, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 254. CAPUT XV. Quomodo Valens contra Gothos pugnando sit devictus et mortuus. Porro Valens imperator cum tricesima die Maii mensis sexto consulatu suo, et Valentiniani junioris secundo ( An. Dom. 378), Constantinopolim venisset, invenit populum in moestitia constitutum. Barbari namque per Thracias discurrentes, etiam Constantinopoleos suburbana vastabant, non existente qui eis resistere fortiter praevaleret. Qui dum usque ad muros venissent urbis, afflicta civitas murmurabat; quasi eos imperator illuc evocasset, dum nec resisteret, et magis bella protraheret. Circenses ludi igitur agebantur, et illic imperatori clamabant: Da arma, et nos pugnabimus. Hinc accensus imperator, undecima", + "candidate_score": 0.617673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Raptim 23 . iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_824", + "psc_text": "Valentis tertio ( An. Dom. 370), cum undecim annis sedem Constantinopolitanae tenuisset Ecclesiae. Quamobrem Ariani in locum ejus ordinaverunt Demophilum. Verum praedicatores consubstantialitatis opportunum judicantes invenisse se tempus, Evagrium quemdam suae fidei constituerunt episcopum. Quem ordinavit Eustathius, dudum Antiochenus episcopus, qui prius quidem a Joviano fuerat de exsilio revocatus; tunc autem aderat in urbe Constantinopoli latenter degens, ut consubstantialitatis praedicatores sua praesentia roboraret. SOCRATES, lib. IV, c. 13. Edit. Christ. Vales. c. 14, p. 225. Hoc facto ex alio rursus initio persecutionem Ariani movebant. Haec gesta dum pervenissent ad principem, metuens ne seditione civitas turbaretur, militarem manum a Nicomedia Constantinopolim destinavit: praecipiens ut teneretur et ordinator et ordinatus, et alter alibi mitteretur in exsilium. Eustathius igitur in Bisam Thraciae civitatem mittitur, Evagrius in locum alium destinatur. His ita gestis, Ariani amplius efferati, vexabant vehementer orthodoxos, caedentes, contumeliis affligentes, carceribus recludentes, pecuniisque saepe damnificantes, et omnia contra eos facientes importabiliter. Quae", + "candidate_score": 0.617195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Raptim 23 . iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1183", + "psc_text": "THEODORETUS, lib. V, cap. 36. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 243. CAPUT XXIX. De successione pontificum. Inter haec Innocentio mirabili Romanae urbis antistiti successit Bonifacius, Bonifacio Zozimus, Zozimo Coelestinus. Hierosolymis vero post Joannem Praylius suscepit Ecclesiae praesulatum. Verum in Antiochia post sacrum Alexandrum Theodotus castitatis speculum, Ecclesiae pontifex ordinatur, mansuetudine et puritate conversationis ornatus. Is enim cohortem Apollinaris sacris ovibus miscuit, rogans eos ut unirentur ovilibus. Ea siquidem tempestate Isdigerdis Persarum rex contra Ecclesias pro hujusmodi causa bella commovit. THEODORETUS, lib. V, cap. 37. Edit. Christ. Vales. cap. 38, p. 244. CAPUT XXX. De virtutibus Abdae apud Persas episcopi. Abdas quidam erat episcopus plurimis virtutibus adornatus. Is non mediocriter usus zelo divino, pyrea, id est focum eorum, seu Vestam, destruxit. Pyrea namque pagani vocant templa in quibus ignem servant; Deum enim arbitrantur ignem. Hoc dum rex cognovisset a magis, evocavit Abdam; et primo quidem mansuete culpavit factum, praecipiens ut", + "candidate_score": 0.612105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Raptim 23 . iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_905", + "psc_text": "Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem, et trahentes in pelagus, aliis quippe in alia nave sequentibus, immisso igne cremaverunt. Quo facto, sancti viri cum igne atque mari pugnantes, novissime sunt absorpti, et triumpho martyrii coronati. THEODORETUS, lib. IV, cap. 22. Edit. Christ. Vales., cap. 24, p. 187. CAPUT III. Quod Valens paganis, Judaeis et haereticis tribuerit potestatem suas festivitates agendi, et orthodoxis ubique prohibuerit, et de Flaviani Diodorique virtutibus. In Antiochia vero Valens plurimo tempore commoratus, omnibus licentiam dedit gentilibus, atque Judaeis, nec non haereticis, suas festivitates agendi. Nam et gentiles festivitates agebant, daemonibus ministrantes, et post Julianum a Joviano idololatriae vanitates exstinctas, florere rursus iste", + "candidate_score": 0.61169, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum", + "max_score": 0.683111, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16_18", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_274", + "psc_text": "Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota virtute tua, et ex tota mente tua, et proximum tuum tamquam teipsum. Ac deinde. Bene, ait, respondisti: hoc fac, et vives. Haud dubium quin sempiternam vitam hoc faciendo accepturus sis, de qua et legis doctor interrogaverat. Simulque perspicue docemur in legis praecepto, ut diligamus Deum. In Deuteronomio scriptum est: Audi, inquit, Israel, Dominus Deus tuus, Deus unus est. Et diliges Dominum Deum tuum ex tota mente tua, et reliqua, et proximum tuum quasi teipsum (Deut. VI) . Et Salvator super his testatus est dicens: In his duobus mandatis tota Lex pendet et Prophetae (Matt. XXII) . Volente autem doctore legis justificare semetipsum, et ostendere quod nemo sibi esset proximus, atque dicente: Quis est proximus meus? intulit Dominus parabolam, cujus exordium est: Homo quidam descendebat de Jerusalem in Jericho (Luc. X) , et reliqua: et docet nullius fuisse proximum descendentem, nisi illius", + "candidate_score": 0.683111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_274", + "psc_text": "Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota virtute tua, et ex tota mente tua, et proximum tuum tamquam teipsum. Ac deinde. Bene, ait, respondisti: hoc fac, et vives. Haud dubium quin sempiternam vitam hoc faciendo accepturus sis, de qua et legis doctor interrogaverat. Simulque perspicue docemur in legis praecepto, ut diligamus Deum. In Deuteronomio scriptum est: Audi, inquit, Israel, Dominus Deus tuus, Deus unus est. Et diliges Dominum Deum tuum ex tota mente tua, et reliqua, et proximum tuum quasi teipsum (Deut. VI) . Et Salvator super his testatus est dicens: In his duobus mandatis tota Lex pendet et Prophetae (Matt. XXII) . Volente autem doctore legis justificare semetipsum, et ostendere quod nemo sibi esset proximus, atque dicente: Quis est proximus meus? intulit Dominus parabolam, cujus exordium est: Homo quidam descendebat de Jerusalem in Jericho (Luc. X) , et reliqua: et docet nullius fuisse proximum descendentem, nisi illius", + "candidate_score": 0.660212, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.682981, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_27", + "psc_text": "rogare. Scis ipse (tibi enim patent pectora singulorum, qui cordis arcana rimaris, qui tantae bestiae alvo inclusum Prophetam in profundo vides) ut ego, et ille pariter a tenera infantia ad florentem usque adoleverimus aetatem, ut iidem nos nutricum sinus, iidem amplexus foverint bajulorum: et cum post Romana studia ad Rheni semibarbaras ripas, eodem cibo, pari frueremur hospitio, ut ego primus coeperim velle te colere. Momento quaeso hunc bellatorem tuum mecum quondam fuisse tyronem. Habeo promissum majestatis tuae, Qui docuerit, et non fecerit, minimus vocabitur in regno coelorum (Matth. 5) . Fruatur ille virtutis corona, et ob quotidiana martyria stolatus agnum sequatur (Apoc. 14): Multae enim sunt mansiones apud Patrem (Joan. 14) . Et Stella ab stella differt in claritate (1. Cor. 15) . Mihi concede, ut inter Sanctorum calcanea 13 caput possim levare: ut cum ego voluerim, ille perfecerit, mihi ignoscas, quia implere non potui, illi tribuas praemium quod meretur.", + "candidate_score": 0.682981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_940", + "psc_text": "quaedam nascentis fidei comprobemus; ut qui sub alienis signis devotus miles fuit, donandus laurea sit, postquam suo regi coeperit militare. Baltheo posito habituque mutato, quidquid castrensis peculii fuit, in pauperes erogavit. Legerat enim: « Qui vult perfectus esse, vendat omnia quae habet, et det pauperibus, et sequatur me » (Matth. 19). Et iterum: « Non potestis duobus dominis servire, Deo, et mamonae » (Matth. 6. 14). Excepta vili tunica, et operimento pari, quo tecto tantum corpore, frigus excluderet, nihil sibi amplius reservavit. Cultus ipse, provinciae morem sequens, nec munditiis, nec sordibus notabilis erat. Cumque arderet quotidie, aut ad Egypti monasteria pergere, aut Mesopotamiae invisere choros; vel certe insularum Dalmatiae, quae Altino tantum freto distant, solitudines occupare: avunculum Pontificem deserere non audebat, tot in illo cernens exempla virtutum, domique habens unde disceret. In uno atque eodem et imitabatur Monachum, et Episcopum venerabatur. Non, ut plerisque accidere solet, assiduitas familiaritatem, familiaritas contemptum", + "candidate_score": 0.679052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8_10", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2613", + "psc_text": "] habentes patrem, rete, naviculam, secuti Dominum, protinus omnia reliquerunt, portantes quotidie crucem suam, et ne virgam quidem in manu habentes. Haec dico, ut etiam si Clericatus te titillat desiderium, discas quod possis docere; et rationabilem hostiam offeras Christo: ne miles antequam tiro, ne prius magister sis, quam discipulus. Non est humilitatis meae, neque mensurae, judicare de Clericis, et de ministris Ecclesiarum sinistrum quippiam dicere. Habeant illi ordinem, et gradum suum, quem si tenueris, quomodo 938 tibi in eo vivendum sit, editus ad Nepotianum liber (Epist. LII), docere te poterit. Nunc monachi incunabula, moresque discutimus: et ejus monachi, qui liberalibus studiis eruditus in adolescentia, jugum Christi collo suo imposuit. 9. Laus vitae Coenobiticae. --Primumque tractandum est, utrum solus, an cum aliis in monasterio vivere debeas. Mihi quidem placet, ut habeas Sanctorum contubernium, nec ipse te doceas, et absque ductore ingrediaris viam, quam nunquam ingressus es, statimque tibi in partem alteram", + "candidate_score": 0.678229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_940", + "psc_text": "quaedam nascentis fidei comprobemus; ut qui sub alienis signis devotus miles fuit, donandus laurea sit, postquam suo regi coeperit militare. Baltheo posito habituque mutato, quidquid castrensis peculii fuit, in pauperes erogavit. Legerat enim: « Qui vult perfectus esse, vendat omnia quae habet, et det pauperibus, et sequatur me » (Matth. 19). Et iterum: « Non potestis duobus dominis servire, Deo, et mamonae » (Matth. 6. 14). Excepta vili tunica, et operimento pari, quo tecto tantum corpore, frigus excluderet, nihil sibi amplius reservavit. Cultus ipse, provinciae morem sequens, nec munditiis, nec sordibus notabilis erat. Cumque arderet quotidie, aut ad Egypti monasteria pergere, aut Mesopotamiae invisere choros; vel certe insularum Dalmatiae, quae Altino tantum freto distant, solitudines occupare: avunculum Pontificem deserere non audebat, tot in illo cernens exempla virtutum, domique habens unde disceret. In uno atque eodem et imitabatur Monachum, et Episcopum venerabatur. Non, ut plerisque accidere solet, assiduitas familiaritatem, familiaritas contemptum", + "candidate_score": 0.669625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_942", + "psc_text": "juvenilem aetatem incongruam Sacerdotio causabatur. Sed quanto 338 plus repugnabat, tanto magis in se studia omnium concitabat, et MEREBATUR negando, quod esse nolebat, eoque dignior erat, quo se clamabat indignum. Vidimus Timotheum nostri temporis, et canos in sapientia, electumque a Moyse Presbyterum, quem ipse sciret esse Presbyterum. Igitur Clericatum non honorem intelligens, sed onus, primam curam habuit, ut humilitate superaret invidiam, deinde ut nullam obscoeni in se rumoris fabulam daret; ut qui mordebantur ad aetatem ejus, stuperent ad continentiam; subvenire pauperibus, visitare languentes, provocare hospitio, lenire blanditiis, gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus. Caecorum baculum, esurientium cibus, spes miserorum, solamen lugentium fuit. Ita in singulis virtutibus eminebat, quasi caeteras non haberet. Inter Presbyteros et coaequales, primus in opere, extremus in ordine. Quidquid boni fecerat, ad avunculum referebat. Si quid forte aliter evenerat quam putarat, illum nescire, se errasse dicebat. In publico Episcopum, domi patrem noverat: gravitatem morum, hilaritate frontis temperabat.", + "candidate_score": 0.669231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur . De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2923", + "psc_text": "Sanctae ac venerabiles filiae tuae Eustochium et Paula ( Junior ), et genere suo, et exhortatione tua digne gradiuntur; specialiterque salutant beatitudinem tuam: omnis quoque fraternitas, quae nobiscum Domino Salvatori servire conatur. Sanctum Presbyterum Firmum, anno praeterito ob rem earum Ravennam, et inde Africam, Siciliamque direximus: quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum Presbyterum Firmum direxi, quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te et mei memorem Christus Dominus custodiat, domine vere sancte et beatissime Papa. Et subter. Grandem Latini sermonis in ista provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam", + "candidate_score": 0.664892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2199", + "psc_text": "loquor. Multas sanctorum fratrum, ac sororum de vestra provincia ad me detulit quaestiones, ad quas usque ad diem Epiphaniorum, largissimo spatio me responsurum putabam. Cumque furtivis noctium lucubratiunculis ad plerasque dictarem; et expletis aliis, me ad vestram quasi ad difficillimam reservarem, subito supervenit, asserens se illico profecturum. Cumque eum rogarem ut differret iter, Libyae mihi coepit famem obtendere, monasteriorum Aegypti necessitates, Nili non plenas aquas, multorum inediam, 800 ut prope offensa esset in Dominum, illum ultra velle retinere. Itaque sub tegmen et stamina, liciaque, et telas, quae mihi ad vestram tunicam paraveram, vobis inconfecta transmisi, ut quidquid mihi deest, vestro texatur eloquio. Prudentes estis, et eruditi, et de canina, ut ait Appius, facundia, ad Christi disertitudinem trasmigrastis. Nec magno mihi apud vos labore opus est; quod Philosophum quemdam in suadendo rustico esse perpessum narrant fabulae. Vix dum dimidium, inquit, dixeram, jam intellexerat. Itaque et ego tempore coarctatus, singulorum vobis, qui", + "candidate_score": 0.661864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.660156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1870", + "psc_text": "et 5. 3) . 8. Non vescatur in publico, id est, in parentum convivio, ne videat cibos quos desideret. Et licet quidam putent majoris esse virtutis, praesentem contemnere voluptatem: tamen ego arbitror securioris continentiae esse, nescire quod quaeras. Legi quondam in scholis puer: Aegre reprehendas, quod sinis consuescere. Dicat jam nunc et vinum non bibere, in quo est luxuria. Ante annos robustae aetatis, periculosa est teneris, et gravis abstinentia. Usque ad id tempus, si necessitas postulaverit, et balneas adeat, et vino utatur modico propter stomachum, et carnium edulio sustentetur, ne prius deficiant pedes, quam currere incipiant. Et hoc dico juxta indulgentiam, non juxta imperium, timens debilitatem, non docens luxuriam. Alioqui quod Judaica superstitio ex parte facit in rejectione quorumdam animalium atque escarum, quod et Indorum Brachmani, et Aegyptiorum Gymnosophistae in polentae et orizae, et pomorum solo observant cibo, cur virgo Christi non faciat in toto? Si tanti vitrum, quare non", + "candidate_score": 0.65843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2794", + "psc_text": "essem, quem putabas id optime scire, quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. » 9. « Misisti ad me discipulos, ut ea doceam, quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam. Nam ut doceam, multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor. Et fortasse quamvis in os meum verecundentur, tamen apud se dicunt, Tu es Magister in Israel, et haec ignoras? (Joan. 3. 10) . Quod quidem Dominus ei dixit, qui erat unus illorum, quod delectabat vocari Rabbi. Unde etiam ad verum magistrum nocte venerat, quia fortassis erubescebat discere, qui docere consueverat. Me autem potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis, quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi: unus est enim magister vester, Christus (Matth. 23. 8) . Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro, nec", + "candidate_score": 0.657059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.646748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2613", + "psc_text": "] habentes patrem, rete, naviculam, secuti Dominum, protinus omnia reliquerunt, portantes quotidie crucem suam, et ne virgam quidem in manu habentes. Haec dico, ut etiam si Clericatus te titillat desiderium, discas quod possis docere; et rationabilem hostiam offeras Christo: ne miles antequam tiro, ne prius magister sis, quam discipulus. Non est humilitatis meae, neque mensurae, judicare de Clericis, et de ministris Ecclesiarum sinistrum quippiam dicere. Habeant illi ordinem, et gradum suum, quem si tenueris, quomodo 938 tibi in eo vivendum sit, editus ad Nepotianum liber (Epist. LII), docere te poterit. Nunc monachi incunabula, moresque discutimus: et ejus monachi, qui liberalibus studiis eruditus in adolescentia, jugum Christi collo suo imposuit. 9. Laus vitae Coenobiticae. --Primumque tractandum est, utrum solus, an cum aliis in monasterio vivere debeas. Mihi quidem placet, ut habeas Sanctorum contubernium, nec ipse te doceas, et absque ductore ingrediaris viam, quam nunquam ingressus es, statimque tibi in partem alteram", + "candidate_score": 0.645276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026", + "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit", + "candidate_score": 0.642956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.637761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2981", + "psc_text": "tui nominis mentione, ne unam quidem horam praeterire patiamur, qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti. Maluisti, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia tua. Macte virtute, in orbe [al. urbe ] celebraris. Catholici te conditorem antiquae rursum fidei venerantur atque suspiciunt; et, quod signum majoris gloriae est, omnes haeretici detestantur: et me pari persequuntur odio; ut quos gladiis nequeunt, voto interficiant. Incolumem et mei memorem te Christi Domini clementia tueatur, domine venerande et beatissime Papa. 1066 EPISTOLA CXLII. AD AUGUSTINUM. Significat damnatas haereses clam et oblique adhuc moliri, et non neminem potentem esse, qui dissimulanter eis faveat. Domino sancto ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS. Multi utroque claudicant pede; et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres, qui cum nostra sunt parvitate, praecipue sanctae ac venerabiles filiae tuae, suppliciter te salutant.", + "candidate_score": 0.615731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.614173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1872", + "psc_text": "Sequatur statim Latina eruditio: quae si non ab initio os tenerum composuerit, in peregrinum sonum lingua corrumpitur, et externis vitiis sermo patrius sordidatur. Te habeat magistram, te rudis imitetur infantia. Nihil in te, et patre suo videat, quod si fecerit, peccet. Mementote vos parentes virginis, et magis eam exemplis doceri posse, quam voce. Cito flores pereunt, cito violas et lilium et crocum pestilens aura corrumpit. Nunquam absque te procedat in publicum. Basilicas Martyrum et Ecclesias sine matre non adeat. Nullus ei juvenis, nullus cincinnatus arrideat Vigiliarum dies et solemnes pernoctationes sic virguncula nostra celebret, ut ne transverso quidem ungue a matre discedat. Nolo de ancillulis suis aliquam plus diligat, cujus crebro auribus insusurret. Quidquid uni loquitur, hoc omnes sciant. Placeat ei comes, non compta atque formasa, quae liquido gutture carmen dulce moduletur; sed gravis, pallens, sordidata. subtristis. Praeponatur ei probae fidei, et morum ac pudicitiae virgo veterana, quae illam doceat,", + "candidate_score": 0.609941, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.682917, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8_10", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_609", + "psc_text": "Quod (ait S. Leo) vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore cognoscerem. Verumtamen, divina munitus protectione, ab impiorum hostium manibus incolumis cum evasisset, ut Ecclesiae causis utilitatem afferre potuisset, liberum ei fuit apud eos degere quorum nobis probabilis assensus innotuit, sicut fratris nostri Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant. Post haec salutationis vicissitudinem ei reddit, et ut circumspecte perseverantem diligentiam contra falsitatis astutias adhibeat hortatur, cum tibi ad hoc et tuus animus, et nostra auctoritas suffragetur. Aliquibus tamen minus tuta videri potest sententia nostra, qua Julianum Coensem patria Italum fuisse affirmamus, clarissimi potissimum Stephani Baluzii opinione ducti, qui in nova Conciliorum collectione de isto Coensi episcopo, apostolicae sedis legato, disserens, hominem Graecum fuisse affirmat; atque annotato Baronii et Henrici Valesii lapsu, qui, quandoque mss. codd., corruptis lectionibus adducti, hunc confuderunt cum Julio Puteolano episcopo, quem S. Leo ad latrocinalem synodum", + "candidate_score": 0.682917, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.682834, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.682834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.667561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.665915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.66373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.629715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.624465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_14_16", + "bdc_text": "Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.622255, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1", + "max_score": 0.68238, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8_10", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_112", + "psc_text": "debet uideri, quorum prius magistrum bonum, posterius discipulum cautum desiderat. § 13 Tum Alypius: Gratum, inquit, habeo, cum et Licentio a te satisfactum est et me onere inposito releuasti. non enim magis tibi iterendumuerendum erat, ne quid explorandi mei causa minus a te diceretur - nam alio modo qui fieri poterat? — quam mihi, si in quoquam te prodere fuisset necesse. quare faxis, ut illud quod deest non tam percontationi quam ipsi percontanti de differentia nouae ac ueteris Academiae ne te pigeat exponere. — Prorsus. inquam, fateor, piget. quare beneficium dederis — nam hoc quod commemoras ad rem 3 cf. Cic. Acad. II 59 6 cf. ibid. II 39. 62 1 solitae HJJ P 2 calidissime Pml 3 onatio Pml 4 approbare P 5 esse om.Mml 6 conseques Pml ? suum T edd. 8 hinc a 9 probabiii] probari HJJP 11 naturae] natura et ( add. m. post.) P 12", + "candidate_score": 0.68238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_2", + "bdc_text": "Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_84", + "psc_text": "debeo ? tu me adulescentulum pauperem ad studia pergentem et domo et sumtu et, quod plus est, animo excepisti; tu patre orbatum amicitia consolatus es, hortatione animasti, ope adiuuisti; tu in nostro ipso municipio fauore familiaritate communicatione domus tuae paene tecum clarum primatemque fecisti; tu Karthaginem inlustrioiisinlustrioris professionis gratia remeantem, cum tibi et meorum nulli consilium meum spemque aperuissem, quamuis aliquantum illo tibi insito — quia ibi iam docebam — patriae amore cunctatus es, tamen ubi euincere adulescentis cupiditatem ad ea quae uidebantur meliora tendentis nequiuisti, ex dehortatore in adiutorem mira beniuolentiae moderatione conuersus es. tu necessariis omnibus iter adminiculasti meum; tu ibidem rursus, qui cunabula et quasi nidum studiorum meorum foueras, iam uolare audentis sustentasti rudimenta; tu etiam, cum te absente atque ignorante nauigassem, nonnihil suscensens, quod non tecum communicassem, ut solerem, atque aliud quiduis quam contumaciam suspicans mansisti inconcussus in amicitia nec plus ante oculos tuos liberi deserti", + "candidate_score": 0.63262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_2", + "bdc_text": "Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_85", + "psc_text": "meum; tu ibidem rursus, qui cunabula et quasi nidum studiorum meorum foueras, iam uolare audentis sustentasti rudimenta; tu etiam, cum te absente atque ignorante nauigassem, nonnihil suscensens, quod non tecum communicassem, ut solerem, atque aliud quiduis quam contumaciam suspicans mansisti inconcussus in amicitia nec plus ante oculos tuos liberi deserti a magistro quam nostrae mentis penetralia puritasque uersata est. § 4 Postremo quidquid de otio meo modo gaudeo, quod a superfluarum cupiditatium uinculis euolaui, quod depositis oneribus 7,cf. Conf. II 3, 5 11 cf. Conf. III 1, 1 20 cf. Conf. V 8, 14 sq. 1 atgredere Tml 2 mirabiliter om.M 3 ingenii tui Hm2M edd. quis] quis enim edd. 4 respirere Pml 5 egone IIPm2 ergone MT edd. 6 adolescentulum T 7 studia] peregrina studia T edd. sumptu HMPm2T pus Pml 8 consulatus Pml 9 ope**P ope adiuuisti om.Mml 11 fecisti] me fecisti edd. Kartaginem M cartaginem T carthaginem", + "candidate_score": 0.623004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_2", + "bdc_text": "Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "difficile ut mihi, nec tam molestus esses nec in his quidquam sperares. nam cum me interrogares, quid mihi de Academico sapiente uideatur, respondi uideri mihi, quod uideatur sibi scire sapientiam, ne aut temere me scire affirmarem aut illum non minus temere scire dicerem. — Pro magno, inquam, beneficio mihi obsecro concedas primo, ut ad id quod ego, non ad id quod tute interrogas respondere digneris, deinde ut spem meam, quam tibi non minus curae quam tuam esse scio, nunc paululum omittas — certe si Ille ista interrogatione decepero, cito transibo in tuam partem controuersiamque finiemus — postremo ut pulsa nescio qua sollicitudine, qua te tangi uideo, diligentius animaduertas, quo facile intellegas, quid mihi abs te responderi uelim. dixisti enim ideo te non aut aiere ant negare — quod utique facirlldumfaciendum est ad id quod rogo — ne temere te scire dicas quod nescis; quasi uero ego quid scias quaesierim et", + "candidate_score": 0.616782, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum", + "max_score": 0.681058, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.681058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16_18", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.674487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_225", + "psc_text": "Ejus vos indeficiens repleat gratia, cujus ineffabilis plasmavit potentia, (347) et qui vobis in hoc mundo praestitit conditionem nascendi, ipse in regno aeterno tribuat mansionem sine fine vivendi. Amen. Quod ipse praestare dignetur. Ad Complendum. --Exaudi, Domine, preces nostras, ut redemptionis nostrae sacrosancta commercia, et vitae nobis conferant praesentis auxilium, et gaudia sempiterna concilient. Per. Ad Vesperos. --Deus, qui in nobis ad celebrandum paschale sacramentum liberiores animos praestitisti, doce nos et metuere (348) quod irasceris, et amare quod praecipis. Per. Ad fontes. --Da, quaesumus, omnipotens Deus, ut Ecclesia tua, et suorum firmitate membrorum, et nova semper fecunditate laetetur. Per Dominum nostrum. Alia. --Multiplica, quaesumus, Domine, fidem populi tui, ut cujus per te sumpsit initium, per te consequatur augmentum. Per. FERIA VI IN ALBIS. Omnipotens sempiterne Deus, qui paschale sacramentum in reconciliationis humanae foedere contulisti, da mentibus nostris, ut quod professione celebramus, imitemur effectu. Per. Super oblata. --Hostias, quaesumus, Domine, placatus", + "candidate_score": 0.669797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10_12", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos. Vale . Raptim 23 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_225", + "psc_text": "Ejus vos indeficiens repleat gratia, cujus ineffabilis plasmavit potentia, (347) et qui vobis in hoc mundo praestitit conditionem nascendi, ipse in regno aeterno tribuat mansionem sine fine vivendi. Amen. Quod ipse praestare dignetur. Ad Complendum. --Exaudi, Domine, preces nostras, ut redemptionis nostrae sacrosancta commercia, et vitae nobis conferant praesentis auxilium, et gaudia sempiterna concilient. Per. Ad Vesperos. --Deus, qui in nobis ad celebrandum paschale sacramentum liberiores animos praestitisti, doce nos et metuere (348) quod irasceris, et amare quod praecipis. Per. Ad fontes. --Da, quaesumus, omnipotens Deus, ut Ecclesia tua, et suorum firmitate membrorum, et nova semper fecunditate laetetur. Per Dominum nostrum. Alia. --Multiplica, quaesumus, Domine, fidem populi tui, ut cujus per te sumpsit initium, per te consequatur augmentum. Per. FERIA VI IN ALBIS. Omnipotens sempiterne Deus, qui paschale sacramentum in reconciliationis humanae foedere contulisti, da mentibus nostris, ut quod professione celebramus, imitemur effectu. Per. Super oblata. --Hostias, quaesumus, Domine, placatus", + "candidate_score": 0.669326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.665572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_91", + "psc_text": "Domine, cibus sacer, potusque salutaris, qui et temporalem vitam muniat, et praestet aeternam. Per Dominum nostrum. Super populum. --Tuere, quaesumus, Domine, plebem tuam, et sacram solemnitatem recolentem gratiae coelestis largitate prosequere, ut, visibilibus adjuta solatiis, ad invisibilia bona promptius incitetur. Per. DOMINICA IN QUINQUAGESIMA. Preces nostras, quaesumus, Domine, clementer exaudi, atque a peccatorum vinculis absolutos ab omni nos adversitate custodi. Per. Super oblata. --Haec Hostia, Domine, quaesumus, emundet nostra delicta, (201) et sacrificium celebrandum subditorum tibi corpora mentesque sanctificet. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et (202) Majestatem tuam (203) cernua devotione exorare, ut modulum terrenae fragilitatis aspiciens, non in ira tua pro nostra pravitate nos arguas, sed immensa clementia purifices, erudias, consoleris. Qui cum sine te nihil possimus facere quod tibi sit placitum, tua nobis gratia sola praestabit ut salubri conversatione vivamus.", + "candidate_score": 0.664223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_119", + "psc_text": "Per quem humani generis reconciliationem mirabili dispensatione operatus es, praesta, quaesumus, ut sancto purificati jejunio, et tibi toto corde simus subjecti, et inter mundanae pravitatis insidias, te miserante perseveremus illaesi. Per quem Majestatem. Ad Complendum. --Sumptis, Domine, sacramentis, ad (221) redemptionis aeternae, quaesumus, proficiamus augmentum. Per Dominum. Super populum. --Deus, innocentiae restitutor et amator, dirige ad te tuorum corda servorum, ut spiritus tui fervore concepto, et in fide inveniamur stabiles, et in opere efficaces. Per Dominum. FERIA V IN HEBDOMADA SECUNDA. Praesta nobis, Domine, quaesumus, auxilium gratiae tuae, ut, jejuniis et orationibus convenienter intenti, liberemur ab hostibus mentis et corporis. Per Dominum. Super oblata. --Accepta tibi sint, Domine, quaesumus, nostri dona jejunii, quae et expiando nos tua gratia dignos efficiant, et ad sempiterna promissa perducant. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et tuam", + "candidate_score": 0.664158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10_12", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos. Vale . Raptim 23 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_58", + "psc_text": "Pater omnipotens, aeterne Deus, per Christum Dominum nostrum: pro cujus nomine gloriosus levita Vincentius, et miles invictus, rabidi hostis insaniam interritus adiit, modestus sustinuit, securus irrisit, sciens paratus esse ut resisteret, nesciens elatus esse (156) ut vinceret, in utroque, Domini ac Magistri sui vestigia sequens, qui humilitatis custodiendae, et de hostibus triumphandi, suis sequenda exempla monstravit. Per quem. Ad Complendum. --Quaesumus, omnipotens Deus, ut qui coelestia alimenta percepimus, intercedente beato Vincentio martyre tuo, per haec contra omnia adversa muniamur. Per. VIII KAL. FEBRUARII.-- CONVERSIO SANCTI PAULI. (157) Deus qui universum mundum beati Pauli apostoli tui praedicatione docuisti, da nobis, quaesumus, ut qui ejus hodie Conversionem colimus, per ejus ad te exempla gradiamur. Per. Super oblata. --Apostoli tui Pauli precibus, Domine, plebis tuae dona sanctifica, ut quae tibi tuo grata sunt instituto, gratiora fiant patrocinio supplicantis. Per Dominum. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et", + "candidate_score": 0.660726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_218", + "psc_text": "Resurrectionis. Amen. Et qui pendenti secum in cruce latroni (342) omisit delictum, vos salvet a cunctis nexibus peccatorum. Amen. Ut redemptionis vestrae mysterium et digne conservetis in opere, et locupletius aeterna perfruamini remuneratione. Amen. Quod ipse praestare dignetur. Ad Complendum. --Impleatur in nobis, quaesumus, Domine, sacramenti paschalis sancta libatio, nosque de terrenis affectibus ad coeleste transferat institutum. Per. 77 Ad Vesperos. --Concede, quaesumus, omnipotens Deus, ut qui peccatorum nostrorum pondere premimur, a cunctis malis imminentibus per haec Paschalia festa liberemur. Per Dominum nostrum. Ad fontes. --Concede, quaesumus, omnipotens Deus, ut festa paschalia, quae venerando colimus, etiam vivendo teneamus. Per Dominum nostrum. Alia. --Deus, qui populum tuum de hostis callidi servitute liberasti, preces ejus misericorditer respice, et adversantes ei tua virtute prosterne. Per Dominum nostrum. FERIA III IN ALBIS. Deus, qui Ecclesiam tuam novo semper fetu multiplicas, concede famulis tuis ut (343) sacramentum vivendo teneant, quod fide perceperunt. Per. Super oblata.", + "candidate_score": 0.65851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_458", + "psc_text": "--Propitiare, quaesumus, Domine, supplicationibus nostris, et, interveniente pro nobis sancto Ill. confessore tuo, his sacramentis coelestidus servientes, ab omni culpa liberos esse concede, ut purificante nos gratia tua, iisdem quibus famulamur mysteriis emundemur. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et in hac die, quam transitu sacro beati confessoris tui Ill. consecrasti; quaesumus ergo clementiam tuam, ut des nobis illam sequi doctrinam quam ille et verbo docuit, et opere complevit, quatenus nos adjuvari apud misericordiam tuam et exemplis ejus sentiamus et meritis. Per Christum Dominum nostrum Alia Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et te in sanctorum tuorum virtute laudare, quibus pro meritis suis beatitudinis praemia contulisti. Quoniam semper in manu tua sunt, et non tanget illos tormentum", + "candidate_score": 0.658391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_120", + "psc_text": "Per Dominum. Super oblata. --Accepta tibi sint, Domine, quaesumus, nostri dona jejunii, quae et expiando nos tua gratia dignos efficiant, et ad sempiterna promissa perducant. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et tuam cum celebratione jejunii pietatem devotis mentibus obsecrare, ut qui, peccatis ingruentibus, malorum pondere premimur, et a peccatis omnibus liberemur, et libera tibi mente famulemur. Per Christum Dominum nostrum. Ad Complendum. --Gratia tua nos, quaesumus, Domine, non derelinquat, quae et sacrae nos deditos faciat servituti, et tuam nobis opem semper acquirat. Per Dominum nostrum. 46 Super populum. --Adesto, Domine, famulis tuis, et perpetuam benignitatem largire poscentibus, ut his qui te auctore et gubernatore gloriantur, et congregata restaures, et restaurata conserves. Per Dominum. FERIA VI IN HEBDOMADA SECUNDA. Da, quaesumus, omnipotens Deus, ut sacro nos purificante jejunio, sinceris mentibus ad sancta ventura", + "candidate_score": 0.65795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_17", + "bdc_text": "Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.651638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.637429, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Dialogi", + "max_score": 0.679906, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8_10", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_19", + "psc_text": "discipulus hominis esse despiciat, et magister erroris fiat. Mens autem quae divino spiritu impletur, habet evidentissime signa sua; virtutes scilicet et humilitatem, quae si utraque perfecte in una mente conveniunt, liquet quod de praesentia sancti Spiritus testimonium ferunt. Sic quippe etiam Joannes Baptista magistrum habuisse non legitur, neque ipsa Veritas, quae corporali praesentia apostolos docuit, eum corporaliter inter discipulos aggregavit; sed quem intrinsecus docebat, extrinsecus quasi in sua libertate reliquerat. Sic Moyses in eremo edoctus mandatum ab angelo didicit (Exod. XXIII), quod per hominem non cognovit. Sed haec, ut praediximus, infirmis veneranda sunt, non imitanda. PETR. Placet quod dicis; sed peto ut mihi dicas si tantus hic Pater aliquem sui imitatorem discipulum reliquit. ΚΕΦΑΛ. Α'. Περὶ Ὁνωράτου ἡγουμένου μονῆς τῆς ἐπιλεγομένης Φούνδης. Βεναντίου τοῦ τηνικαῦτα πατρικίου ἐν τοῖς τῆς Σαμνίας χώρας μέρεσι χωρίον ὑπῆρχεν, ἐν ᾧ γεωργὸς αὐτοῦ υἱὸν ἔσχεν, ὀνόματι Ὁνωρᾶτον, ὅς τις ἐκ νηπίας αὐτοῦ ἡλικίας, εἰς τὸν", + "candidate_score": 0.679906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_19", + "psc_text": "discipulus hominis esse despiciat, et magister erroris fiat. Mens autem quae divino spiritu impletur, habet evidentissime signa sua; virtutes scilicet et humilitatem, quae si utraque perfecte in una mente conveniunt, liquet quod de praesentia sancti Spiritus testimonium ferunt. Sic quippe etiam Joannes Baptista magistrum habuisse non legitur, neque ipsa Veritas, quae corporali praesentia apostolos docuit, eum corporaliter inter discipulos aggregavit; sed quem intrinsecus docebat, extrinsecus quasi in sua libertate reliquerat. Sic Moyses in eremo edoctus mandatum ab angelo didicit (Exod. XXIII), quod per hominem non cognovit. Sed haec, ut praediximus, infirmis veneranda sunt, non imitanda. PETR. Placet quod dicis; sed peto ut mihi dicas si tantus hic Pater aliquem sui imitatorem discipulum reliquit. ΚΕΦΑΛ. Α'. Περὶ Ὁνωράτου ἡγ��υμένου μονῆς τῆς ἐπιλεγομένης Φούνδης. Βεναντίου τοῦ τηνικαῦτα πατρικίου ἐν τοῖς τῆς Σαμνίας χώρας μέρεσι χωρίον ὑπῆρχεν, ἐν ᾧ γεωργὸς αὐτοῦ υἱὸν ἔσχεν, ὀνόματι Ὁνωρᾶτον, ὅς τις ἐκ νηπίας αὐτοῦ ἡλικίας, εἰς τὸν", + "candidate_score": 0.656999, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.679886, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.679886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.676139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur . De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.675354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2719", + "psc_text": "optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et fortasse quamvis in os meum verecundentur, tamen apud se dicunt, Tu es magister in Israel, et haec ignoras (Joan. III, 10)! quod quidem Dominus ei dixit, qui erat unus illorum quos delectabat vocari Rabbi: unde etiam ad verum magistrum nocte venerat, quia fortassis erubescebat discere, qui docere consueverat. Me autem potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi; unus est enim magister vester, Christus (Matth. XXIII, 8). Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro (Exod. XVIII, 14-23), nec alius Cornelium etiam per priorem", + "candidate_score": 0.674313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8_10", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3609", + "psc_text": "primo homini data est, nescio, Deus scit? Utrum horum vis ut confirmem. Possem, si nossem. Quod si ipse nosti, en habes me cupidiorem discere quod nescio, quam docere quod scio. Si autem nescis, sicut ego, ora sicut ego, ut sive per quemlibet servum suum, sive per se ipsum Magister ille nos doceat, qui dixit discipulis suis: Ne volitis dici ab hominibus rabbi; unus est enim magister vester Christus (Matth. XXIII, 8): si tamen scit expedire nobis, ut etiam talia noverimus, qui novit non solum quid doceat, verum etiam quid nobis dicere expediat. 16. Nam confiteor Dilectioni tuae cupiditatem meam. Cupio quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur. Desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit sanctorum, quam unde in hanc terram venire coeperim: et tamen illud cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est", + "candidate_score": 0.672589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur . De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_194", + "psc_text": "ne alicui minus intelligenti (non enim abs te solo illa legerentur), non divina munera concessa hominibus, sed ipsum praedicare videretur, et tu qui nosti quomodo haec legas, propter aliorum cavendam infirmitatem fraternae notitiae debito fraudareris: quod jam fecissem, jamque illum legeres, nisi profectio fratris improvisa repente placuisset. Quem sic commendo cordi et linguae tuae, ut ita comiter ei te praebeas, quasi non nunc illum, sed mecum ante didiceris. Si enim cordi tuo non dubitaverit aperire seipsum, aut ex omni, aut ex magna parte sanabitur per linguam tuam. Volo enim eum numerosius contundi eorum vocibus, qui amicum non seculariter diligunt. 6. Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania", + "candidate_score": 0.671173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2585", + "psc_text": "utrum anima per mortem soluta non omni careat corpore, quo possit ferri de loco in locum. Tum edoceri cupit qua varia ratione de Deo et hominibus dicitur sapientia. Domino venerabiliterque dilectissimo fratri et consacerdoti AUGUSTINO, et fratribus qui tecum sunt, EVODIUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Debitum flagito epistolae quam misi; et volui primo illud discere quod interrogavi, et postea hoc requirere. Audi rem, quia dignaris, quae me fecit impatientem, ut et id festinarem nosse, si fieri potest, in hac vita. Quemdam puerum habui presbyteri Armeni Melonitani filium notarium: hunc jam saeculo se mergentem, nam scholastico proconsulis excipiebat, per meam eruit Deus humilitatem. Fuit quidem, ut puerilis aetas habet, promptus, aliquantulum inquietus, et accedente aetate (nam vigesimo et secundo anno solvitur), ita eum gravitas morum, et custos bona vita ornavit, ut satis delectet ejus habere memoriam. Erat autem strenuus in notis, et in scribendo bene laboriosus,", + "candidate_score": 0.670589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.669937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8_10", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2719", + "psc_text": "optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et fortasse quamvis in os meum verecundentur, tamen apud se dicunt, Tu es magister in Israel, et haec ignoras (Joan. III, 10)! quod quidem Dominus ei dixit, qui erat unus illorum quos delectabat vocari Rabbi: unde etiam ad verum magistrum nocte venerat, quia fortassis erubescebat discere, qui docere consueverat. Me autem potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi; unus est enim magister vester, Christus (Matth. XXIII, 8). Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro (Exod. XVIII, 14-23), nec alius Cornelium etiam per priorem", + "candidate_score": 0.669575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2719", + "psc_text": "optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et fortasse quamvis in os meum verecundentur, tamen apud se dicunt, Tu es magister in Israel, et haec ignoras (Joan. III, 10)! quod quidem Dominus ei dixit, qui erat unus illorum quos delectabat vocari Rabbi: unde etiam ad verum magistrum nocte venerat, quia fortassis erubescebat discere, qui docere consueverat. Me autem potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi; unus est enim magister vester, Christus (Matth. XXIII, 8). Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro (Exod. XVIII, 14-23), nec alius Cornelium etiam per priorem", + "candidate_score": 0.667041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.666772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.666388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.664919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.664453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur . De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.664254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.662073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.66179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.661479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2290", + "psc_text": "fecisse succensuit; habeat lenitatem in danda venia, quam ego non habui in illa epistola conscribenda. Hoc per tuam charitatem rogo, quod praesens praesentem rogare volueram, si ejus haberem copiam. Quod cum conatus essem, scribente ad eum viro venerabili, nobisque omnibus honore praeferendo, venire noluit, dolum forsitan in eum, sicut pleraque humana sunt, quantum existimo, suspicatus; a quo me longe abesse, tu illi fac fidem quantum potes, qui praesens facilius potes. Indica ei cum quanto et quam vero dolore de offensione animi ejus tecum fuerim collocutus. Noverit quam non eum contemnam, et quantum in illo Deum timeam, et cogitem caput nostrum in cujus corpore fratres sumus. Ad locum in quo habitat, ideo mihi putavi non esse veniendum, ne spectaculum faceremus ridendum alienis, nostris dolendum, nobis pudendum. Per tuam sanctitatem et charitatem totum recte agi potest: ab illo quippe agitur, qui per fidem suam habitat in corde tuo; quem credo quod non", + "candidate_score": 0.660659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_194", + "psc_text": "ne alicui minus intelligenti (non enim abs te solo illa legerentur), non divina munera concessa hominibus, sed ipsum praedicare videretur, et tu qui nosti quomodo haec legas, propter aliorum cavendam infirmitatem fraternae notitiae debito fraudareris: quod jam fecissem, jamque illum legeres, nisi profectio fratris improvisa repente placuisset. Quem sic commendo cordi et linguae tuae, ut ita comiter ei te praebeas, quasi non nunc illum, sed mecum ante didiceris. Si enim cordi tuo non dubitaverit aperire seipsum, aut ex omni, aut ex magna parte sanabitur per linguam tuam. Volo enim eum numerosius contundi eorum vocibus, qui amicum non seculariter diligunt. 6. Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania", + "candidate_score": 0.660398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_17", + "bdc_text": "Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.66004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2702", + "psc_text": "in omnibus angustiis meis quas patior in difficillimis quaestionibus, quam in tam longinquo tuae Charitatis absentiam, ut vix possim meas dare, vix recipere litteras tuas, per intervalla, non dierum, non mensium, sed aliquot annorum; cum, si fieri posset, quotidie praesentem te habere vellem, cum quo loquerer quidquid vellem. Nec ideo tamen non debui facere quod potui, si non potui totum quod volui. 2. Ecce venit ad me religiosus juvenis, catholica pace frater, aetate filius, honore compresbyter noster Orosius, vigil ingenio, promptus eloquio, flagrans studio, utile vas in domo Domini esse desiderans, ad refellendas falsas perniciosasque doctrinas, quae animas Hispanorum multo infelicius, quam corpora barbaricus gladius, trucidarunt. Nam inde ad nos usque ab oceani littore properavit, fama excitus quod a me posset de his quae scire vellet, quidquid vellet audire. Neque nullum cepit adventus sui fructum. Primo, ne de me multum famae crederet: deinde docui hominem quod potui; quod autem non", + "candidate_score": 0.65848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2961", + "psc_text": "se aliquibus esse confidunt, nos adjutorium Dei nec debere quaerere, nec eo egere; cum omnes sancti nihil se sine hoc agere posse testentur? 7. Liberum enim arbitrium olim ille perpessus, dum suis inconsultius utitur bonis, cadens in praevaricationis profunda demersus est; et nihil quemadmodum exinde surgere posset invenit; suaque in aeternum libertate deceptus hujus ruinae jacuisset oppressu, nisi eum post Christi pro sua gratia relevasset adventus: qui per novae regenerationis purificationem, omne praeteritum vitium sui baptismatis iavacro purgavit, et ejus firmans statum quo rectius stabiliusque procederet, tamen suam gratiam in posterum non negavit. Nam quamvis redemisset hominem a praeteritis ille peccatis, tamen sciens iterum posse peccare, ad reparationem sibi, quemadmodum posset illum et post ista corrigere, multa servavit: quotidiana praestat ille remedia, quibus nisi freti confisique nitamur, nullatenus vincere humanos poterimus errores. Necesse est enim ut quo auxiliante vincimus, eo iterum non adjuvante vincamur. Sed possem plura dicere, nisi vos", + "candidate_score": 0.657889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_11_13", + "bdc_text": "Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos. Vale . Raptim 23 . iunii 1553 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_923", + "psc_text": "utrique nostrum visum sit, cum illis resisteremus: vehementer exhorruit, et nobis hoc visum esse miratus est; nulla re alia permotus, nisi ipsa specie foeda non nostra, sed cujuslibet vita, ac moribus indignissima. 5. Proinde obsecro te ut epistolam quam eis communi nomine scripsi, subscriptam non differas mittere. Et si forte illic illud justum apertissime pervides, non cogantur infirmi modo discere quod ego nondum intelligo, ut hoc circa eos in hac causa servetur quod Dominus ait: Multa habeo vobis dicere, sed non potestis illa portare modo (Joan. XVI, 12). Tali quippe infirmitati parcens, etiam illud de tributo solvendo, ait, Ergo liberi sunt filii; sed ne scandalizemus eos, et caetera, quando Petrum misit, ut didrachmas quae tunc exigebantur solverent (Matth. XVII, 26). Noverat enim aliud jus, quo nihil tale debebat; sed eo jure tributum ei ille solvebat, quo jure diximus haeredem presbyteri Honorati successurum fuisse, si antequam rem suam vel donaret, vel", + "candidate_score": 0.655158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4173", + "psc_text": "suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui omnes litteras superat: et ubi te quaeram quod bene intelligas, novi. Quantum autem ad me legendum attinet, magis vereor in manibus vestris loquacitatem meam reprehendi, quam eloquium requiri. Illud breviter dixerim, quod diuturna cogitatione si ruminaveris, senties quid sapiat: cum in itinere Dei faciliora et fructuosa ignava formidine fugiuntur, in itinere saeculari duriora et sterilia aerumnoso labore tolerantur. Incolumis in Christo vigeas et proficias, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLVII. Augustinus Orontio, resalutans illum. Domino eximio meritoque honorabili, et suscipiendo filio ORONTIO, AUGUSTINUS. Ago gratias quod adventum Eximietatis tuae litteris etiam praevenire dignatus es, et ante", + "candidate_score": 0.655064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1_3", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ; nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.655031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.651474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_11_13", + "bdc_text": "Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos. Vale . Raptim 23 . iunii 1553 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2451", + "psc_text": "etiam pro talibus intercedere, tanquam pro reis criminum; non ad hoc ut minime restituantur aliena, sed ne frustra homo in hominem saeviat, ille praesertim qui jam remisit culpam, sed quaerit paecuniam, et si fraudari metuit, non expetit vindicari. Denique in talibus causis, si persuadere potuerimus eos pro quibus intervenimus, non habere quod poscitur, continuo nobis eorum molestiae relaxantur. Aliquando autem misericordes et in ipso dubio nolunt homini pro incerta pecunia certa inferre supplicia. Ad hanc misericordiam vos etiam nos provocare et exhortari decet: melius enim, etiamsi habet, amittis, quam si non habet, aut excrucias, aut occidis. Sed pro istis magis apud eos qui repetunt, quam apud eos qui judicant, intercedere convenit; ne ipse videatur auferre, qui cum habeat potestatem, non cogit reddere: quamvis in cogendo ita debeat adhibere integritatem, ut ne amittat humanitatem. 21. Illud vero fidentissime dixerim, eum qui pro homine ad hoc intervenit ne male ablata restituat, et", + "candidate_score": 0.651039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_3", + "bdc_text": "nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1484", + "psc_text": "Hoc loco vero exarsi ad rescribendum tibi: hoc enim languore animi tui penetrasti mihi pectus, et irrupisti in curas meas, ut dissimulare non possem, quantum me Deus adjuvaret, mederi tibi; non ut de tuis quaestionibus enodandis explicandisque cogitarem, sed ut felicitatem tuam pendentem ex linguis hominum atque nutantem a tam infelici retinaculo abrumperem, et cuidam sedi omnino inconcussae stabilique religarem. Tune, o Dioscore, nec Persium tuum respicis insultantem tibi contorto versiculo, sed plane puerile caput, si sensus adsit, idoneo colapho contundentem atque coercentem: Scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter? (Persius Satyra 1.) Tot, ut superius dixi, legisti dialogos, tot philosophorum altercationibus cor inseruisti. Dic mihi quis eorum finem actionum suarum constituerit in fama vulgi, aut in lingua hominum vel bonorum atque sapientium. Tu autem, et quod magis pudendum est, jam navigaturus, satis praeclare te in Africa profecisse testaris, cum aliam ob causam te oneri non esse", + "candidate_score": 0.648291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.643125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.641608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.641174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.640926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4173", + "psc_text": "suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui omnes litteras superat: et ubi te quaeram quod bene intelligas, novi. Quantum autem ad me legendum attinet, magis vereor in manibus vestris loquacitatem meam reprehendi, quam eloquium requiri. Illud breviter dixerim, quod diuturna cogitatione si ruminaveris, senties quid sapiat: cum in itinere Dei faciliora et fructuosa ignava formidine fugiuntur, in itinere saeculari duriora et sterilia aerumnoso labore tolerantur. Incolumis in Christo vigeas et proficias, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLVII. Augustinus Orontio, resalutans illum. Domino eximio meritoque honorabili, et suscipiendo filio ORONTIO, AUGUSTINUS. Ago gratias quod adventum Eximietatis tuae litteris etiam praevenire dignatus es, et ante", + "candidate_score": 0.64028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam . Complectere , quod ego dudum de te feci et absentem et ignotum solito et innato candore tuo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.639637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.639202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4173", + "psc_text": "suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui omnes litteras superat: et ubi te quaeram quod bene intelligas, novi. Quantum autem ad me legendum attinet, magis vereor in manibus vestris loquacitatem meam reprehendi, quam eloquium requiri. Illud breviter dixerim, quod diuturna cogitatione si ruminaveris, senties quid sapiat: cum in itinere Dei faciliora et fructuosa ignava formidine fugiuntur, in itinere saeculari duriora et sterilia aerumnoso labore tolerantur. Incolumis in Christo vigeas et proficias, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLVII. Augustinus Orontio, resalutans illum. Domino eximio meritoque honorabili, et suscipiendo filio ORONTIO, AUGUSTINUS. Ago gratias quod adventum Eximietatis tuae litteris etiam praevenire dignatus es, et ante", + "candidate_score": 0.638602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.634982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.634666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_1", + "bdc_text": "Vellem equidem , ornatissime vir , ex superioribus literis meis , quas ad benevolentiam tuam consequendam ad te dederam , quanti tuam semper dignitatem authoritatemque fecerim , tam facile perspicere potuisses quam illam epistolam ex animo tui observanti effuderam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.634047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.63319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.630872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3275", + "psc_text": "(Job. VII, 1)? Proinde quoniam semper, quamdiu es in hoc corpore, necessarium est tibi in oratione dicere quod Dominus docuit, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12); memento cito ignoscere, si quis in te peccaverit, et a te veniam postulaverit, ut veraciter possis orare, et peccatis tuis veniam valeas impetrare. Haec Dilectioni quidem tuae festinanter scripsi, quoniam me festinatio perlatoris urgebat. Sed Deo gratias ago, quoniam bono desiderio tuo qualitercumque non defui. Semper te misericordia Dei protegat, domine eximie, et merito insignis atque honorabilis fili. EPISTOLA CXC. Optato demonstrat quid de animae origine certum sit, quid merito vocetur in dubium, satagendumque esse hac in quaestione ut salva sit imprimis fides, qua credimus neminem nasci ex Adam nisi vinculo damnationis obstrictum, neminemque inde liberari nisi renascendo per Christum. Domino beatissimo, et sincera dilectione desiderabili fratri et coepiscopo OPTATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1.", + "candidate_score": 0.6295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_14_16", + "bdc_text": "Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2468", + "psc_text": "AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quamvis sapientiam quam mihi tribuis, in me non agnoscam, tantae tamen erga me benevolentiae tuae tamque sincerae gratias ago debeoque plurimas; et meorum studiorum labores tali ac tanto viro placuisse delector: multo vero amplius, quod animum tuum charitate aeternitatis et veritatis, atque ipsius charitatis affectum divinae illi coelestique reipublicae, cujus regnator est Christus, et in qua sola semper beateque vivendum est, si recte hic pieque vivatur, agnosco inhiantem, video propinquantem, ejusque potiundae amplector ardentem. Inde quippe manat etiam vera amicitia, non pensanda temporalibus commodis, sed gratuito amore putanda. Nemo enim potest veraciter amicus esse hominis, nisi fuerit ipsius primitus veritatis: quod si gratis non fiat, nullo fieri pacto potest. 2. De qua re etiam philosophi multa dixerunt; sed apud eos vera pietas, id est verax veri Dei cultus, unde omnia recte vivendi duci oportet officia,", + "candidate_score": 0.628239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.627986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_11", + "bdc_text": "Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_923", + "psc_text": "utrique nostrum visum sit, cum illis resisteremus: vehementer exhorruit, et nobis hoc visum esse miratus est; nulla re alia permotus, nisi ipsa specie foeda non nostra, sed cujuslibet vita, ac moribus indignissima. 5. Proinde obsecro te ut epistolam quam eis communi nomine scripsi, subscriptam non differas mittere. Et si forte illic illud justum apertissime pervides, non cogantur infirmi modo discere quod ego nondum intelligo, ut hoc circa eos in hac causa servetur quod Dominus ait: Multa habeo vobis dicere, sed non potestis illa portare modo (Joan. XVI, 12). Tali quippe infirmitati parcens, etiam illud de tributo solvendo, ait, Ergo liberi sunt filii; sed ne scandalizemus eos, et caetera, quando Petrum misit, ut didrachmas quae tunc exigebantur solverent (Matth. XVII, 26). Noverat enim aliud jus, quo nihil tale debebat; sed eo jure tributum ei ille solvebat, quo jure diximus haeredem presbyteri Honorati successurum fuisse, si antequam rem suam vel donaret, vel", + "candidate_score": 0.625959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3437", + "psc_text": "est Abraham, qui est pater omnium nostrum, sicut scriptum est, Quia patrem multarum gentium posui te (Rom. IV, 9-17). Item ad Galatas: Sicut Abraham, inquit, credidit Deo, et deputatum est illi ad justitiam. Intelligite ergo quoniam qui ex fide, hi sunt filii Abraham. Providens autem Scriptura quia ex fide justificat gentes Deus, praenuntiavit Abrahae, Quia benedicentur in te omnes gentes: ita ut qui ex fide sunt, benedicantur cum fideli Abraham. Jam aliquanto post in eadem Epistola: Fratres, inquit, secundum hominem dico; tamen hominis confirmatum testamentum nemo irritum facit aut superordinat. Abrahae dictae sunt promissiones et semini ejus. Non dicit, Et seminibus, tanquam in multis; sed tanquam in uno, Et semini tuo, quod est Christus. Item paulo post: Omnes enim vos, inquit, unum estis in Christo Jesu; si autem vos estis Christi, ergo Abrahae semen estis, secundum promissionem haeredes (Galat. III, 6-29). 11. Secundum istum ergo intellectum apostolicum inveniuntur Judaei qui", + "candidate_score": 0.625791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.623735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_11", + "bdc_text": "Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2452", + "psc_text": "apud eos qui repetunt, quam apud eos qui judicant, intercedere convenit; ne ipse videatur auferre, qui cum habeat potestatem, non cogit reddere: quamvis in cogendo ita debeat adhibere integritatem, ut ne amittat humanitatem. 21. Illud vero fidentissime dixerim, eum qui pro homine ad hoc intervenit ne male ablata restituat, et qui ad se confugientem, quantum honeste potest, ad restituendum non compellit, socium esse fraudis et criminis. Nam misericordius opem nostram talibus subtrahimus, quam impendimus: non enim opem fert qui ad peccandum adjuvat, ac non potius subvertit atque opprimit. Sed numquid ideo nos aut exigere, aut ad exigendum tradere, vel possumus vel debemus? Agimus quantum episcopalis facultas datur, et humanum quidem nonnunquam, sed maxime ac semper divinum judicium comminantes. Nolentes autem reddere, quos novimus et male abstulisse et unde reddant habere, arguimus, increpamus, et detestamur; quosdam clam, quosdam palam, sicut diversitas personarum diversam videtur posse recipere medicinam, nec in aliorum perniciem", + "candidate_score": 0.62322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_14_16", + "bdc_text": "Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.621409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.620797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.62011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4192", + "psc_text": "non amatur? Nam utique si amares, cum illa esse post mortem desiderares, quo profecto non eris, si qualis es talis eris. Ama ergo cujus exigis laudem, ne quod mendaciter exigis, juste denegem. ( Et alia manu: ) Dominus nobis praestet de tua salute gaudere, domine dilectissime, et honorabilis frater. EPISTOLA CCLX. Audax Augustino, flagitans mitti sibi prolixiorem epistolam. Domino vere praedicabili ac nimium suspiciendo, omnique laudum genere prosequendo patri AUGUSTINO, AUDAX, in Domino salutem. Habeo gratiam Beatitudini tuae, quod libenter mei sumpseris tentamenta sermonis: tunc enim bonae fidei filiis datur audacia, cum paterni fontis imbribus fuerit irrorata. Provocavi itaque te, dulcis antistes, non ut praelargi pectoris pusillum libamen acciperem, sed ut ingens divitis ubertim flumen haurirem. Thesaurum sapientiae desideravi, sed minus accepi quam volui, licet minus non debet dici, sed munus, quod oraculum legis contulerit Augustinus, sacrator justitiae, instaurator spiritualis gloriae, dispensator salutis aeternae. Tam tibi mundanus orbis notus est,", + "candidate_score": 0.619969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.617803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_5", + "bdc_text": "Itaque si illae tibi redditae fortassis non sunt , hoc amicitiae , quae tibi cum patre meo etiamnum intercedit , iuri des , vehementer iterum atque iterum rogo , ut , et si tibi mei noticia ex parvis initiis primum orta sit , tamen et benevolentia erga me tua confirmetur et incredibili amore isto , quo parentem meum prosequeris , stabiliatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2465", + "psc_text": "faciam quod mandas, culpam penes me remanere, non in negotio esse dijudicem, domine merito venerabilis, et vere suspiciende pater. Non enim instas (quod plerique homines istius loci faciunt) ut quodcumque sollicitus volueris, extorqueas; sed quod tibi a judice tot curis obstricto petibile visum fuerit, admones subserviente verecundia, quae maxima difficilium inter bonos efficacia est. Proinde statim commendatis effectum desiderii tribui: nam sperandi viam ante patefeceram. 2. Explicui tuos libros; neque enim tam languidi aut inertes erant, ut me aliud quam se curare paterentur: injecerunt manum, ereptumque aliis sollicitudinum causis, suis vinculis illigarunt (ita enim mihi Deus propitius sit), ut ego anceps sim quid in illis magis mirer, sacerdotii perfectionem, philosophiae dogmata, historiae plenam notitiam, an facundiae jucunditatem, quae ita imperitos etiam illicere potest, ut donec explicent non desistant, et cum explicaverint, adhuc requirant. Convicti namque sunt impudenter pertinaces, jam inde a bonis quae memorant saeculis, pro naturae rerum obscuritate contigisse", + "candidate_score": 0.614853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", + "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", + "candidate_score": 0.614786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", + "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", + "candidate_score": 0.611413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_13_15", + "bdc_text": "iunii 1553 . Augusta Rhetica Vindelicorum . Salutem tibi plurimam parens meus impertit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4171", + "psc_text": "CCLV. Augustinus ad Rusticum, de puella in connubium ejus filio petita. Domino dilectissimo, et merito praedicabili ac suspiciendo filio RUSTICO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quamvis tibi et universae domui tuae omnia bona optem, nec tantum ad felicitatem praesentis saeculi pertinentia, verum etiam ad vitam futuram atque sempiternam, quae tibi nondum credenda persuasa est; tamen quae me moveant, ut de puella quam petis, nihil adhuc audeam polliceri, quantum sufficere visum est, sancto fratri et coepiscopo meo Benenato rescripsi, domine dilectissime et venerabilis fili. Si enim tu, cum certissime noveris, etiamsi nostrae absolutae sit potestatis quamlibet puellam in conjugium tradere, tradi a nobis christianam nisi christiano non posse; nihil tamen mihi tale de filio tuo, quem adhuc paganum audio, promittere voluisti: quanto magis ego, propter illa quae in epistola memorati fratris mei legere poteris, quidquam de illius puellae connubio spondere non debeo, etiamsi quod dixi de filio tuo non tantum promissum tenerem,", + "candidate_score": 0.611195, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.679604, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16_18", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_526", + "psc_text": "Domino, in laborem praedicationis pergere est. Quod profecto ministerium Samuel coram Heli Domino impendisse dicitur, quia quidquid de religione novae fidei, novus praedicatorum ordo asseruit, hoc Patrum veterum auctoritate roboravit. Domino quippe ministrabat Samuel, quando novus praedicator asserebat, dicens: Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, gentes autem super misericordia honorare Deum (Rom. XV, 8) . Qui profecto ut ministerium, quod Domino exhibebat, coram Heli quoque impenderet, adjunxit, dicens: Sicut scriptum est: Laudate, omnes gentes, Dominum, et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Et ut se arctius coram Heli in ministerio Domini cohiberet, adjunxit: Isaias enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc", + "candidate_score": 0.679604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16_18", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_306", + "psc_text": "videndum quod dicitur: Ante faciem Heli Samuel Domino ministravit, quia praedicatorum sanctae Ecclesiae ministerium gentilis populi conversionem, amorem et reverentiam circa Redemptoris obsequium, veterum ordo doctorum longe ante videndo cognovit, et prophetando praedicavit. Hunc namque pronum in Domini ministerio noverat, qui dicebat: Adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes servient ei (Psal. LXXI, 11) . Hinc Aggaeus loquitur, dicens: Veniet desideratus cunctis gentibus, et replebitur gloria domus Domini (Aggaei II, 8). Hinc Isaias dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes; in ipsum gentes sperabunt (Isa. XI, 10; Rom. XV, 12) . Hinc Psalmista ait: Laudate, omnes gentes, Dominum et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Hinc patriarcha Jacob ait: Ipse erit exspectatio gentium (Gen. LIX, 10) . Ante faciem ergo Heli minister Domini Samuel puer fuit, quia quod dignum Deo postmodum gentilis populus habuit, doctorum ordo veterum per prophetiae spiritum praevidit. Et statim de projectis subditur: (Vers.", + "candidate_score": 0.675944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16_18", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_380", + "psc_text": "et docibiles Dei (Joan. VI, 45; Isai. LIV, 13), ministri quidem in conspectu Domini sunt, sed ante faciem hominis ministri ejus non sunt, quia ipsa eos intus divinitas erudit qualiter foris etiam vita et moribus ac doctrina disponantur; unde et praecursori Redemptoris 82 paterni oraculi laude promittitur: Tu quidem, puer, propheta Altissimi vocaberis; praeibis enim ante faciem Domini parare vias ejus (Luc. I, 76) . Ante faciem quidem Domini praeire describitur, qui in ministerio suo non erat secuturus arbitrium superioris hominis, sed inspirationem divinitatis. Ante faciem ergo Heli Samuel Domino ministrare dicitur, ut subjecti quique ejus exemplo doceantur, quatenus de ministerio suo sic placere conditori studeant, ut praeter praelatorum suorum arbitrium agere aliquid non praesumant. Nam qui ante institutoris sui faciem Domini minister asseritur, si ejus faciem praeire per tumorem despicit, minister in conspectu Domini non existit, quia omnipotentem ignorare convincitur, cui per ejus arbitrium placere despicit, cujus se imperio", + "candidate_score": 0.675636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_380", + "psc_text": "et docibiles Dei (Joan. VI, 45; Isai. LIV, 13), ministri quidem in conspectu Domini sunt, sed ante faciem hominis ministri ejus non sunt, quia ipsa eos intus divinitas erudit qualiter foris etiam vita et moribus ac doctrina disponantur; unde et praecursori Redemptoris 82 paterni oraculi laude promittitur: Tu quidem, puer, propheta Altissimi vocaberis; praeibis enim ante faciem Domini parare vias ejus (Luc. I, 76) . Ante faciem quidem Domini praeire describitur, qui in ministerio suo non erat secuturus arbitrium superioris hominis, sed inspirationem divinitatis. Ante faciem ergo Heli Samuel Domino ministrare dicitur, ut subjecti quique ejus exemplo doceantur, quatenus de ministerio suo sic placere conditori studeant, ut praeter praelatorum suorum arbitrium agere aliquid non praesumant. Nam qui ante institutoris sui faciem Domini minister asseritur, si ejus faciem praeire per tumorem despicit, minister in conspectu Domini non existit, quia omnipotentem ignorare convincitur, cui per ejus arbitrium placere despicit, cujus se imperio", + "candidate_score": 0.673634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_577", + "psc_text": "Quid est quod postquam Heli visionem exposuit, crevisse Samuel dicitur, nisi quia doctorum nostrorum ordo, postquam verbo Synagogae filios repulit, majoris reverentiae gloriam apud gentilitatem invenit? Crevit ergo, quia qui per verbi ministerium se prius in una gente cohibuit, postmodum sanctitatis atque doctrinae famam in universo mundo dilatavit. Unde et per Psalmistam dicitur: In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Psal. XVIII, 5) . Hinc iterum sanctae Ecclesiae loquens, ait: Pro patribus tuis nati sunt tibi filii, constitues eos principes super omnem terram (Psal. XLIV, 17) . Crevit itaque cum in universo mundo radiavit. Cum quo etiam Dominus esse perhibetur, quia omne quod de fama sanctitatis redoluit, omne quod clarum per verbum luxit, de praesentia Redemptoris accepit, quem secum habuit. Nam etsi verbo Paulus non solum infirma et terrena, sed etiam summa et coelestia penetrat, ex eo hanc dicendi virtutem obtinet, quem secum esse", + "candidate_score": 0.673107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16_18", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_379", + "psc_text": "imitati hic sunt ad strenuitatem militiae, non ad praemium retributionis. CAPUT III. 1. Haec de sacra historia typica explanatione percurrimus, ut in eisdem sacrae historiae verbis moralis intelligentiae aliquid perquiramus. Itaque puer Samuel in conspectu Domini minister asseritur; quod tamen ministerium non absolute, sed ante faciem Heli Domino exhiberi memoratur. His igitur verbis non ostenditur perfectio ministerii, sed humilitatis. Facies namque Heli uniuscujusque institutoris ratio est arbitrii. Illi namque ante praeceptoris sui faciem Domino ministrat, qui in exhibitione ministerii sui proprii arbitrii rationem non sequitur, qui eo operis itinere graditur quod ei magistri sui cognitione praevidetur. Nam perfecti quique viri, et docibiles Dei (Joan. VI, 45; Isai. LIV, 13), ministri quidem in conspectu Domini sunt, sed ante faciem hominis ministri ejus non sunt, quia ipsa eos intus divinitas erudit qualiter foris etiam vita et moribus ac doctrina disponantur; unde et praecursori Redemptoris 82 paterni oraculi laude promittitur: Tu quidem, puer,", + "candidate_score": 0.67221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_526", + "psc_text": "Domino, in laborem praedicationis pergere est. Quod profecto ministerium Samuel coram Heli Domino impendisse dicitur, quia quidquid de religione novae fidei, novus praedicatorum ordo asseruit, hoc Patrum veterum auctoritate roboravit. Domino quippe ministrabat Samuel, quando novus praedicator asserebat, dicens: Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, gentes autem super misericordia honorare Deum (Rom. XV, 8) . Qui profecto ut ministerium, quod Domino exhibebat, coram Heli quoque impenderet, adjunxit, dicens: Sicut scriptum est: Laudate, omnes gentes, Dominum, et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Et ut se arctius coram Heli in ministerio Domini cohiberet, adjunxit: Isaias enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc", + "candidate_score": 0.671829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_379", + "psc_text": "imitati hic sunt ad strenuitatem militiae, non ad praemium retributionis. CAPUT III. 1. Haec de sacra historia typica explanatione percurrimus, ut in eisdem sacrae historiae verbis moralis intelligentiae aliquid perquiramus. Itaque puer Samuel in conspectu Domini minister asseritur; quod tamen ministerium non absolute, sed ante faciem Heli Domino exhiberi memoratur. His igitur verbis non ostenditur perfectio ministerii, sed humilitatis. Facies namque Heli uniuscujusque institutoris ratio est arbitrii. Illi namque ante praeceptoris sui faciem Domino ministrat, qui in exhibitione ministerii sui proprii arbitrii rationem non sequitur, qui eo operis itinere graditur quod ei magistri sui cognitione praevidetur. Nam perfecti quique viri, et docibiles Dei (Joan. VI, 45; Isai. LIV, 13), ministri quidem in conspectu Domini sunt, sed ante faciem hominis ministri ejus non sunt, quia ipsa eos intus divinitas erudit qualiter foris etiam vita et moribus ac doctrina disponantur; unde et praecursori Redemptoris 82 paterni oraculi laude promittitur: Tu quidem, puer,", + "candidate_score": 0.669124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_306", + "psc_text": "videndum quod dicitur: Ante faciem Heli Samuel Domino ministravit, quia praedicatorum sanctae Ecclesiae ministerium gentilis populi conversionem, amorem et reverentiam circa Redemptoris obsequium, veterum ordo doctorum longe ante videndo cognovit, et prophetando praedicavit. Hunc namque pronum in Domini ministerio noverat, qui dicebat: Adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes servient ei (Psal. LXXI, 11) . Hinc Aggaeus loquitur, dicens: Veniet desideratus cunctis gentibus, et replebitur gloria domus Domini (Aggaei II, 8). Hinc Isaias dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes; in ipsum gentes sperabunt (Isa. XI, 10; Rom. XV, 12) . Hinc Psalmista ait: Laudate, omnes gentes, Dominum et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Hinc patriarcha Jacob ait: Ipse erit exspectatio gentium (Gen. LIX, 10) . Ante faciem ergo Heli minister Domini Samuel puer fuit, quia quod dignum Deo postmodum gentilis populus habuit, doctorum ordo veterum per prophetiae spiritum praevidit. Et statim de projectis subditur: (Vers.", + "candidate_score": 0.663751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16_18", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_577", + "psc_text": "Quid est quod postquam Heli visionem exposuit, crevisse Samuel dicitur, nisi quia doctorum nostrorum ordo, postquam verbo Synagogae filios repulit, majoris reverentiae gloriam apud gentilitatem invenit? Crevit ergo, quia qui per verbi ministerium se prius in una gente cohibuit, postmodum sanctitatis atque doctrinae famam in universo mundo dilatavit. Unde et per Psalmistam dicitur: In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Psal. XVIII, 5) . Hinc iterum sanctae Ecclesiae loquens, ait: Pro patribus tuis nati sunt tibi filii, constitues eos principes super omnem terram (Psal. XLIV, 17) . Crevit itaque cum in universo mundo radiavit. Cum quo etiam Dominus esse perhibetur, quia omne quod de fama sanctitatis redoluit, omne quod clarum per verbum luxit, de praesentia Redemptoris accepit, quem secum habuit. Nam etsi verbo Paulus non solum infirma et terrena, sed etiam summa et coelestia penetrat, ex eo hanc dicendi virtutem obtinet, quem secum esse", + "candidate_score": 0.662277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_8", + "bdc_text": "An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_447", + "psc_text": "Reg. II, 18) . Quae profecto tria qua sublimitate conversationis percurrerit, supra expositum est. Quia ergo etiam nunc coram magistro ministrare memoratur, quid est, nisi quia electis auditoribus formam praebet, ut quo altiori vita proficiunt, servare bonum obedientiae nunquam obliviscantur? Nam tunc vere proficiunt, si ad altitudinem meritorum et fortitudine conantur operis, et virtute humilitatis. 2. Quo in loco est aliud quod notari debeat: 96 quia tunc Samuel coram Heli Domino ministrare ostenditur, quando ipse de filiorum negligentia a Domino objurgatur. Nonnulli namque subjecti, dum fortitudinis suae modum considerant, praelatorum suorum malunt esse severi judices quam auditores pii. Qui nimirum quia exaggerare et discutere eorum vitas consueverunt, si in eorum conversatione vel levioris delicti maculas intuentur, subdi eorum praecepto obediendo renuunt. Sed vere fortes existerent, si majorum quae infirma existimant humiliter sustinerent. Nam ante Deum ille magnus per meritum noscitur, qui ei in bono praecepto subjicitur qui ex parte aliqua", + "candidate_score": 0.651058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_3", + "bdc_text": "nec enim eo es ingenio , ut dudum , qui te summopere colat et veneretur , repudiare velis , vel qui paterne necessitudine te attingunt , reiicias vel , cum hominem tui cupidissimum coram familiarem non potes , animum certe eius , quantumvis ignotum , mente et cogitatione complecti nolis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_950", + "psc_text": "nescio, Deus scit (II Cor. XII, 1, 2) . Sed velut electus et bonus rex, ut collum etiam super capita omnia se tenere ostenderet, ait: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (Ibid., 4) . Quid vero quasi eminens collum ejus miramur in iis, 203 quae tacuit? Adaequemus eum, si possumus, in iis quae dixit. De collo apostoli Pauli processerunt epistolae ejus, et cum ab illo tempore coeperint eas viri sapientes exponere, adhuc conantur ea quae dixit melius scire. Cumque quotidie in ejus eruditione proficiunt, quasi ad summitatem colli innitentes, pertingere nequaquam possunt. Emineat ergo rex collo, emineat capite, sit humero sublimis; ut conversatione perfectus sit, eloquio mirabilis, prae caeteris arduus in arce contemplationis. Sed, qui conversatione magnus est, eloquio praecipuus, prae omnibus contemplatione suspensus, priusquam perveniat ad culmen regiminis, signa exterius habere debet fraternae charitatis: ut videlicet sic proximorum sollicitudinem habeat, ut ad aeternam vitam lucra animarum quaerat.", + "candidate_score": 0.640975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_35", + "psc_text": "voluit, sequitur: Filius Hieroboam, filii Heliu, filii Thau, filii Suph. 6. Quatuor quippe patrum nomina assignantur: quia dum ex fideli populo Dominus carnem sumpsit, eos per humanitatem patres habuit, quos totidem principalium virtutum gloria illustravit. Unde et non ad infidelem aliquem, sed ad fidelem Abraham divina promissione dicitur: In semine tuo benedicentur omnes gentes terrae (Gen. XXII, 18) . Hinc evangelista Matthaeus 10 generationis ejus ordinem texens, ait: Liber generationis Jesu Christi, filii David, filii Abraham (Matth. I, 1) . Hinc per semetipsum Samaritanae mulieri loquitur, dicens: Salus ex Judaeis est (Joan. IV, 22) . Hinc Paulus ait: Quorum adoptio est filiorum, et gloria, et testamentum, et legislatio, et obsequium, et promissa: quorum patres, ex quibus est Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 4 et 5) . Quibus profecto, quia et prudentia adfuit in cognitione rerum; justitia, qua cognita disponere recta cuperent; fortitudo,", + "candidate_score": 0.62684, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.679018, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_859", + "psc_text": "vitiis possideri, ut virtutis habitaculum nulla sit contaminatione pollutum. CAP. IV. Quod utique regente atque adjuvante Domino omnibus obtinere possibile est, si per jejunii purificationem, ac per misericordiae largitatem studeamus et peccatorum sordibus liberari, et charitatis fructibus esse fecundi. Quidquid enim in cibos pauperum, in curationes debilium, in pretia captivorum, et in quaelibet opera pietatis impenditur, non minuitur, sed augetur, nec umquam apud Deum perire poterit quod fidelis benignitas erogarit, dum quodcumque tribuit ad subsidium, id sibi recondit ad praemium. Beati enim misericordes, quoniam ipsorum miserebitur Deus (Matth. V, 7) ; neque delictorum memoria erit ubi 316 testimonium pietatis affuerit. Quarta igitur et sexta feria jejunemus; sabbato autem apud beatissimum Petrum apostolum vigilias celebremus, cujus nos orationibus et a spiritalibus inimicis et a corporeis hostibus confidimus liberari. Per Dominum nostrum Jesum Christum, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. SERMO LXXIX [ Al. LXXVII].", + "candidate_score": 0.679018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9_11", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes . Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_923", + "psc_text": "nec latet quantum acquirat saluti suae, quae tantum praestat alienae. CAP. III. In hac sane observantia, dilectissimi, quamvis omnes nos unanimiter oporteat esse devotos, si qui tamen sunt quorum voluntati aliqua obsistat infirmitas, laborem qui supra vires est corporum, redimant impendiis facultatum. Multa enim sunt opera pietatis quae ipsam edendi necessitatem merito ampliore commendent, si jejunantium purificationem studio benignitatis 343 acquirunt. Nam cum ii qui nihil omittunt de humiliatione jejunii sub sterili fatigatione desudent, nisi se eleemosynarum, qua possunt, erogatione sanctificent, dignum est ut in alimoniam pauperum abundantior sit eorum largitio, quorum ad abstinendum minor est fortitudo. Quod ergo quis in sua sibi infirmitate non denegat, alienae inopiae libenter impendat, et propriam necessitatem faciat sibi cum indigente communem. Non culpatur infirmus jejunium solvens, a quo cibum accipit pauper esuriens; nec escam sumendo polluitur, qui eleemosynam impertiendo mundatur, dicente Domino: Date eleemosynam, et ecce omnia munda sunt vobis (Luc. XI, 41)", + "candidate_score": 0.659235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_300", + "psc_text": "de quo dicit Apostolus: Abrahae dictae sunt repromissiones, et semini ejus. Non dicit, Et seminibus, quasi in multis, sed quasi in uno, Et semini tuo, qui est Christus (Galat. III, 16) . Propter quod Matthaeus evangelista, ut promissionem ad Abraham factam ostenderet in Christo esse completam, generationum ordinem percurrit, et in quo omnibus gentibus disposita fuisset benedictio, demonstravit. Lucas quoque evangelista ab ipso Domini ortu seriem generis sui sursum versus retexuit (Luc. III, 23), ut etiam illa saecula quae diluvium praevenerant, et huic sacramento doceret fuisse connexa, omnesque ab initio successionum gradus, ad eum in quo uno erat salus omnium, tetendisse. Non ergo dubitandum est quia praeter Christum non est aliud nomen sub coelo datum hominibus, in quo nos oporteat salvos fieri (Act. IV, 5) ; qui cum Patre et Spiritu sancto aequalis in Trinitate vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. SERMO XXXI [ Al. XXX]. In solemnitate Epiphaniae", + "candidate_score": 0.618072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_660", + "psc_text": "si cum integritate fidei serventur, veros Abrahae filios, id est perfectos faciunt Christianos, dicente eodem Apostolo: Quicumque enim in Christo Jesu baptizati estis, Christum induistis. Non est Judaeus, neque Graecus; non est servus, neque liber; non est masculus, neque femina. Omnes enim unum estis in Christo. Si autem nos Christi: ergo Abrahae semen estis, secundum promissionem haeredes (Galat. III, 27-29) . CAP. III. Non ergo est dubium, dilectissimi, naturam humanam in tantam connexionem a Filio Dei esse susceptam, ut non solum in illo homine qui est primogenitus totius creaturae (Coloss. I, 18), sed etiam in omnibus sanctis suis unus idemque sit Christus; et sicut a membris caput, ita a capite membra dividi non possint. Quamvis enim non istius vitae sit, sed aeternae, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 28); tamen etiam modo templi sui, quod est Ecclesia (Coloss. I, 18), indivisus habitator est, secundum quod ipse promisit,", + "candidate_score": 0.61735, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-virginibus", + "max_score": 0.678275, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_7_9", + "bdc_text": "Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus . Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-virginibus_window_62", + "psc_text": "virginitatis munus sit, voluimus (non enim potuimus) explicare; ut per se coelestis gratia muneris invitet legentem. Secundo libro virginem institui decet, et tamquam competentium praeceptorum magisteriis erudiri. 2. Sed quoniam nos infirmi ad monendum sumus, et impares ad docendum (debet enim is qui docet supra eum qui docetur excellere), ne vel susceptum deseruisse munus, vel nobis arrogasse amplius videremur, exemplis potius quam praeceptis putavimus imbuendam: licet amplius proficiatur exemplo; quoniam nec difficile quod jam factum est aestimatur, et utile quod probatum, et religiosum quod haereditario quodam paternae virtutis usu in nos est successione transfusum. 3. Quod si quis nos praesumptionis arguit, arguat potius sedulitatis; quia rogantibus virginibus ne hoc quidem putavi negandum. Malui enim me in periculum deduci pudoris, quam non obsequi voluntati earum, quarum studiis etiam Deus noster placido se indulget assensu. 4. Sed neque praesumptio notari potest, quoniam cum haberent unde discerent, affectum potius quam magisterium quaesiverunt meum:", + "candidate_score": 0.678275, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.677889, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6_8", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro . Destinavimus adulescentem ex Bavaria nobilem illuc mittere , ut fundamentis bonarum disciplinarum , quae vixdum recte iecit , aliquam eruditionem olim superstruat , atque ut a tenera aetate verum dei cultum imbiberet ideoque popularibus suis minus in conspectu esset , qui forsitan eum propterea exosum habituri essent , Tigurum vestram civitatem e multis unam maxime commodam delegimus . An vero magistrum , a quo institueretur , secum adducere deberet aut ibi vel publicos vel privatos , sub quibus proficeret , nancisci posset , proxime te consului pluribus .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_217", + "psc_text": "pudorem 380 incutiamus audientibus, quod Marcellini Consulis neptem, quam Romanae nobilitatis primam, parvulo filio Romae derelicto, Jerosolymam petiisse, et ibi ob insigne meritum virtutis Teclam nominatam, in ipsis Chronicis suis scripserat: post id de exemplaribus suis erasit, cum actus suos vidisset districtioris disciplinae feminae displicere. Compellimur quidem plura adhuc de scriptis ejus congregare, ut agnoscatur, quam verum sit et hoc quod scribit, quod in suis duabus tantum Praefatiunculis Origenis meminerit, in his [Al. et hoc] non fidem ejus, sed ingenium, non dogmatisten eum, sed interpretem laudans. Adhibui interim decem. 27. Sed ne dilatari nimis sermonem onerosum sit, sufficiant interim haec, in quibus eum et quasi Apostolum laudat, et quasi Ecclesiarum magistrum: et quia non pro fide, non [Al. nec] pro dogmatum novitate, ut rabidi nunc canes simulant, adversum eum moveatur ordo Romanus: et quia ipsum sequitur, qui omnibus prudentibus et ipsi placet, et omnia illa, quae insertae superius ejus Praefatiunculae", + "candidate_score": 0.677889, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Regula-monachorum-1", + "max_score": 0.677736, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10_12", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos. Vale . Raptim 23 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Regula-monachorum-1_window_56", + "psc_text": "Nec differendum est propter medelam, si expedit; nec murmurandum est, quia non fit pro appetitu voluptatis, sed pro remedio tantum salutis. CAPUT XXII. De hospitibus. 1. Advenientibus hospitibus prompta atque alacris susceptio est adhibenda, scientes ob hoc in novissimum consequi retributionem. Sicut enim Dominus dicit: « Qui vos recipit, me recipit, et qui me recipit recipit illum qui misit me; qui recipit prophetam in nomine prophetae, mercedem prophetae accipiet; et qui recipit justum in nomine justi, mercedem justi accipiet; et qui potum dederit uni ex minimis istis calicem aquae frigidae tantum in nomine meo, amen dico vobis, non perdet mercedem suam (Matth. X). » 2. Et licet omnibus hospitalitatis bonum cum gratia oporteat referri, uberior tamen monachis deferenda est honorificentia hospitalitatis. Praebeantur eis habitacula, laventur eorum pedes, ut 555 praeceptum Dominicum impleatur; congruis etiam sumptibus eisdem humanitatis gratia praebeatur. CAPUT XXIII. De profectione. 1. Nullus monachus, inconsulto abbate, audeat uspiam", + "candidate_score": 0.677736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Regula-monachorum-1_window_56", + "psc_text": "Nec differendum est propter medelam, si expedit; nec murmurandum est, quia non fit pro appetitu voluptatis, sed pro remedio tantum salutis. CAPUT XXII. De hospitibus. 1. Advenientibus hospitibus prompta atque alacris susceptio est adhibenda, scientes ob hoc in novissimum consequi retributionem. Sicut enim Dominus dicit: « Qui vos recipit, me recipit, et qui me recipit recipit illum qui misit me; qui recipit prophetam in nomine prophetae, mercedem prophetae accipiet; et qui recipit justum in nomine justi, mercedem justi accipiet; et qui potum dederit uni ex minimis istis calicem aquae frigidae tantum in nomine meo, amen dico vobis, non perdet mercedem suam (Matth. X). » 2. Et licet omnibus hospitalitatis bonum cum gratia oporteat referri, uberior tamen monachis deferenda est honorificentia hospitalitatis. Praebeantur eis habitacula, laventur eorum pedes, ut 555 praeceptum Dominicum impleatur; congruis etiam sumptibus eisdem humanitatis gratia praebeatur. CAPUT XXIII. De profectione. 1. Nullus monachus, inconsulto abbate, audeat uspiam", + "candidate_score": 0.624322, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.67769, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10_12", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos. Vale . Raptim 23 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3882", + "psc_text": "timeas angustias, recipe hospitem istum: et non sit hospes quasi de transeuntibus. Non enim habet dare discedendo: Veniens habitet in te, et dedit. Ipsius esto, non te deserat, non inde migret: tene illum omnino, et dic illi, Domine Deus noster, posside nos (Isai. XXVI, 13, sec. LXX) . CAPUT XIII. 16. Apostolus imperfectum se profitetur. Ergo ad hoc, inquit, habeamus justitiam, quae ex Deo est, ad cognoscendum eum, et virtutem resurrectionis ejus, et communicationem passionum ejus, conformati morti ipsius. Consepulti enim, inquit, sumus cum Christo per Baptismum in mortem; ut quemadmodum Christus surrexit a mortuis, sic et nos in novitate vitae ambulemus (Rom. VI, 4) . Morere, ut vivas: sepelire, ut resurgas. Cum enim sepultus fueris, et resurrexeris; tunc verum erit, Sursum cor. Sapuit quod dixi. Numquid iste sermo saperet, nisi esset in vobis interna dulcedo? Conformatus, inquit, morti ipsius, si quo modo occurram in resurrectionem mortuorum. De justitia loquebatur,", + "candidate_score": 0.67769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16_18", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_785", + "psc_text": "Domini Dei tui in vanum. Tertium, de observatione sabbati (Exod. XX, 2-11). Credo propter Trinitatem tria praecepta pertinent ad dilectionem Dei. Unitas enim divinitatis a Patre habet exordium: inde primum praeceptum de uno Deo maxime loquitur. Admonemur autem secundo praecepto, ne Filium Dei creaturam putemus, si eum acceperimus inaequalem Patri. Omnis enim creatura, sicut dicit Apostolus, vanitati subdita est (Rom. VIII, 20) : ibi autem praecipitur, ne nomen Domini Dei nostri in vanum accipiamus. Jam vero donum Dei, quod est Spiritus sanctus, promittit requiem sempiternam, quae sabbato figuratur: unde nos sabbatum spiritualiter observamus, si non faciamus opera servilia. Ab his enim etiam carnali intellectu Judaei sabbato prohibentur. Quia autem spiritualia vult intelligere opera servilia, audiat Dominum dicentem, Omnis qui facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII, 34) . CAPUT IV. Peccatum autem non solum illud est, quod in turpi aut iniquo facto apparet hominibus; sed etiam si habeat speciem boni", + "candidate_score": 0.662438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutem tibi plurimam parens meus impertit . Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius . Ornatissimo doctissimoque viro domino Henrico Bullingero , theologiae professori pręcipuo , domino et praeceptori suo , summa fide et observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_785", + "psc_text": "Domini Dei tui in vanum. Tertium, de observatione sabbati (Exod. XX, 2-11). Credo propter Trinitatem tria praecepta pertinent ad dilectionem Dei. Unitas enim divinitatis a Patre habet exordium: inde primum praeceptum de uno Deo maxime loquitur. Admonemur autem secundo praecepto, ne Filium Dei creaturam putemus, si eum acceperimus inaequalem Patri. Omnis enim creatura, sicut dicit Apostolus, vanitati subdita est (Rom. VIII, 20) : ibi autem praecipitur, ne nomen Domini Dei nostri in vanum accipiamus. Jam vero donum Dei, quod est Spiritus sanctus, promittit requiem sempiternam, quae sabbato figuratur: unde nos sabbatum spiritualiter observamus, si non faciamus opera servilia. Ab his enim etiam carnali intellectu Judaei sabbato prohibentur. Quia autem spiritualia vult intelligere opera servilia, audiat Dominum dicentem, Omnis qui facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII, 34) . CAPUT IV. Peccatum autem non solum illud est, quod in turpi aut iniquo facto apparet hominibus; sed etiam si habeat speciem boni", + "candidate_score": 0.661005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10_12", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos. Vale . Raptim 23 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3949", + "psc_text": "certe virtus et sapientia Dei; de qua dicitur, Attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter (Sap. VIII, 1) . Ergo in hoc mundo erat, et mundus per eum factus est, et mundus eum non cognovit (Joan. I, 10) . Et hic erat, et venit: hic erat per divinam majestatem, venit per humanam infirmitatem. Quia ergo venit per infirmitatem humanam, ideo praedicans adventum ejus dixit, Humanus sermo. Non liberaretur humanum genus, nisi sermo Dei dignaretur esse humanus. Nam et homo ille dicitur humanus, qui se exhibet hominem, et maxime qui hospitio suscipit hominem. Si ergo humanus dicitur qui in domo sua suscipit hominem, quam humanus est qui in se ipso suscepit hominem? CAPUT II. 2. Incarnationis causa peccatum. Liberi arbitrii infirmitas cernitur in Adamo. Gratiae donum in Christo perspicitur. Ergo, Humanus sermo et omni acceptione dignus, quia Christus Jesus venit in mundum peccatores salvos facere. Attende Evangelium.", + "candidate_score": 0.660937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10_12", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet . Peto igitur a te maiorem in modum , ut hanc in te curam suscipere non recuses putesque te , quicquid in hoc negotium conferes , in homines conferre gratissimos. Vale . Raptim 23 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2527", + "psc_text": "concorditer servierunt. Suscepit eum Martha, sicut solent suscipi peregrini. Sed tamen suscepit famula Dominum, aegra Salvatorem, creatura Creatorem. Suscepit autem Spiritu pascenda, in carne pascendum. Voluit enim Dominus formam servi accipere, et accepta forma servi in illa pasci a servis, dignatione, non conditione. Nam et ista dignatio fuit, se praebere pascendum. Habebat carnem, in qua esuriret quidem, et sitiret: sed nescitis quia in eremo esurienti Angeli ministrabant (Matth. IV, 11)? Ergo quod pasci voluit, pascenti praestitit. Quid autem mirum, si et de sancto Elia praestitit viduae, quem prius corvo ministrante pascebat (III Reg. XVII, 6)? Numquid pascendo defecerat, quando ad viduam mittebat? Nequaquam. Non pascendo defecerat, quando ad viduam mittebat: sed religiosam viduam, per obsequium exhibitum servo suo, benedicere disponebat. Sic ergo susceptus est Dominus, tanquam hospes, qui in sua propria venit, et sui eum non receperunt: sed quotquot receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 11);", + "candidate_score": 0.659945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3882", + "psc_text": "timeas angustias, recipe hospitem istum: et non sit hospes quasi de transeuntibus. Non enim habet dare discedendo: Veniens habitet in te, et dedit. Ipsius esto, non te deserat, non inde migret: tene illum omnino, et dic illi, Domine Deus noster, posside nos (Isai. XXVI, 13, sec. LXX) . CAPUT XIII. 16. Apostolus imperfectum se profitetur. Ergo ad hoc, inquit, habeamus justitiam, quae ex Deo est, ad cognoscendum eum, et virtutem resurrectionis ejus, et communicationem passionum ejus, conformati morti ipsius. Consepulti enim, inquit, sumus cum Christo per Baptismum in mortem; ut quemadmodum Christus surrexit a mortuis, sic et nos in novitate vitae ambulemus (Rom. VI, 4) . Morere, ut vivas: sepelire, ut resurgas. Cum enim sepultus fueris, et resurrexeris; tunc verum erit, Sursum cor. Sapuit quod dixi. Numquid iste sermo saperet, nisi esset in vobis interna dulcedo? Conformatus, inquit, morti ipsius, si quo modo occurram in resurrectionem mortuorum. De justitia loquebatur,", + "candidate_score": 0.62996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_10", + "bdc_text": "Hospitem talem vellemus , qui illi et praeesset et victum ad alimoniam competentem praeberet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2527", + "psc_text": "concorditer servierunt. Suscepit eum Martha, sicut solent suscipi peregrini. Sed tamen suscepit famula Dominum, aegra Salvatorem, creatura Creatorem. Suscepit autem Spiritu pascenda, in carne pascendum. Voluit enim Dominus formam servi accipere, et accepta forma servi in illa pasci a servis, dignatione, non conditione. Nam et ista dignatio fuit, se praebere pascendum. Habebat carnem, in qua esuriret quidem, et sitiret: sed nescitis quia in eremo esurienti Angeli ministrabant (Matth. IV, 11)? Ergo quod pasci voluit, pascenti praestitit. Quid autem mirum, si et de sancto Elia praestitit viduae, quem prius corvo ministrante pascebat (III Reg. XVII, 6)? Numquid pascendo defecerat, quando ad viduam mittebat? Nequaquam. Non pascendo defecerat, quando ad viduam mittebat: sed religiosam viduam, per obsequium exhibitum servo suo, benedicere disponebat. Sic ergo susceptus est Dominus, tanquam hospes, qui in sua propria venit, et sui eum non receperunt: sed quotquot receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 11);", + "candidate_score": 0.629851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1593", + "psc_text": "ista Oratio necessaria? Inflare se potest, justificare non potest. Bonum est illi ut imitetur Publicanum, nec tumescat sicut Pharisaeus, qui ascendit in templum, et jactavit merita sua, texit vulnera sua. Ille autem scivit quare ascenderit, qui dicebat, Domine, propitius esto mihi peccatori (Luc. XVIII, 10-13) . Hoc Dominus Jesus: considerate, fratres mei: hoc Dominus Jesus orare docuit discipulos suos, illos magnos primos Apostolos suos, arietes nostros. Si ergo pro peccatis suis dimittendis arietes orant, agni quid debent facere, de quibus dictum est, Afferte Domino filios arietum (Psal. XXVIII, 1)? Hoc ergo scitis vos in Symbolo reddidisse, quia inter caetera nominastis remissionem peccatorum. Remissio peccatorum una est, quae semel datur; alia, quae quotidie datur. Remissio peccatorum una est, quae semel datur in sancto Baptismate; alia, quae quamdiu vivimus hic, datur in Dominica oratione. Propter quod dicimus, Dimitte nobis debita nostra. CAPUT VI. 7. De eadem petitione. Et induxit nobiscum Deus pactum", + "candidate_score": 0.629143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_6", + "bdc_text": "De puero vero quod ad te nuper scripsi in urbem vestram ablegando , memoriam tibi ut refricem , postulat necessitas , aut , si meas nondum accepisti , peticioni meae facile annuas , oro .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2032", + "psc_text": "oras. Quando dormitat oratio? Quando friguerit desiderium. Ergo illa beneficia sempiterna tota aviditate postulemus, illa bona tota intentione quaeramus, illa bona securi petamus. Habenti enim illa bona prosunt, obesse non possunt. Temporalia vero ista aliquando prosunt, aliquando obsunt. Multis profuit paupertas, et nocuerunt divitiae: multis profuit privata vita, et nocuit altus honor. Et iterum aliquibus profuit pecunia, profuit dignitas; bene utentibus profuit: male autem utentibus non ablata plus nocuit. Ac per hoc, fratres, petamus et ista temporalia moderate, securi quia si accipimus, ille dat qui novit quid nobis expediat. Petisti, non est tibi datum quod petebas? Crede Patri, qui si tibi expediret, daret tibi. Ecce de te ipso fac tibi conjecturam. Qualis est enim apud te filius tuus nesciens res humanas, talis es et tu apud Dominum nesciens res divinas. Ecce ante te filius tuus tota die plorans, ut des illi cultrum, id est gladium: negas te dare, non das,", + "candidate_score": 0.628924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_9", + "bdc_text": "Quamobrem gratissimum feceris , si hoc tuis erga nos meritis adieceris , ut citra moram iis de rebus omnibus certiores fieremus , quas nos a te desyderare coniicere potes .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_653", + "psc_text": "sunt judicia ejus, audisti, sufficiat tibi: et investigabiles viae ejus. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quis prior dedit, cum totum gratis accepit? Quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Si Dominus retribuere vellet, nihil nisi poenam debitam retribuisset. Nihil dederunt, ut eis retribueretur. Pro nihilo salvos faciet illos (Psal. LV, 8). Quis prior dedit illi, quasi suorum gratia meritorum? Quis prior dedit illi, quis praevenit gratiam, quae gratis datur? Si aliquid meritorum antevenit gratiam, jam non gratis datur, sed ex debito redditur. Si autem gratis non datur, gratia quare vocatur? Quis ergo prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia (Rom. XI, 33, 36) . Quae utique, nisi omnia bona quae ab illo accepimus, et accepimus ut boni simus? Omne enim datum optimum, et omne donum perfectum desursum", + "candidate_score": 0.619853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1908_sent_16", + "bdc_text": "Humanitati tuae per omnia devotus Raphael Seiler , Geryonis filius .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_31", + "psc_text": "Abraham: Facio semen tuum, sicut stellas coeli et arenam maris; et obtinebit semen tuum civitates adversariorum; et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae, eo quod exaudisti vocem meam (Gen. XXII, 17 et 18) . Vide ergo quando factum est, et quando fit commemoratio facti ipsius. Quando dicit ille Aries, Foderunt manus meas et pedes meos, et caetera. Quando peractum est illud in Psalmo sacrificium, tunc in ipso Psalmo dictum est, Commemorabuntur et convertentur ad Dominum universi fines terrae; et adorabunt in conspectu ejus universae patriae gentium: quoniam ipsius est regnum, et ipse dominabitur gentium (Psal. XXI, 17, 28 et 29) . Si commemorabuntur, dictum est, praesignatum est aliquando, quod fieri jam videmus. CAPUT VIII. 9. Justificatio ex fide sine operibus. Videamus ergo quomodo impletum sit, et unde impletum, quo praecedente sacrificio impletum, quod dictum est Abrahae, In semine tuo benedicentur omnes gentes. Felices gentes, quae illud non audierunt, et", + "candidate_score": 0.616692, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file