diff --git "a/10/10062.json" "b/10/10062.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10062.json" @@ -0,0 +1,1858 @@ +{ + "letter_id": "10062", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10062", + "dominant_topic": 0, + "topic_dist": [ + 0.06723, + 0.061027, + 0.044716, + 0.059202, + 0.050491, + 0.044108, + 0.04853, + 0.050374, + 0.045309, + 0.046116, + 0.044414, + 0.049386, + 0.040398, + 0.05166, + 0.05546, + 0.049715, + 0.046272, + 0.045138, + 0.055047, + 0.045409 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa009.opp-lat1", + "max_score": 0.701351, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_45_47", + "bdc_text": "Ego vero hominem admonuiDie näheren Umstände sind nicht bekannt. , ut gnaviter et strenue coram senatu dicat et priorem ignaviam resarciat . Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur . Tu vale optime , frater .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa009.opp-lat1_window_7", + "psc_text": "Iohannes ponat et dicat: si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus et neritasueritas in nobis non est. si autem nemo esse sine peccato potest et quisque se inculpatum dixerit aut superbus aut stultus est, quam necessaria, quam benigna est diuina clementia, quaquae! cum sciat non deesse sanatis quaedam postmodum uulnera, dedit curandis denuo sanandisque uulneribus remedia salutaria. § 4 Numquam denique, fratres dilectissimi, admonitio diuina cessauit et tacuit quominus in scripturis sanctis tam ueteribus quam nouis semper et ubique ad misericordiae opera Dei populus prouocaretur et canente adque exhortante Spiritu sancto quisque ad spem regni caelestis instruitur facere eleemosynas iuberetur. mandat et praecipit Esaiae Deus: exclama, inquit, in fortitndinefortitudine et noli parcere. sicut tuba exalta uocem 7 Prou. 20, 9. 9 1 Io. 1, 8.. 21 Es. 58, 1. 1 dilectissimi SG et Augustin. I. c. IV, 10, 27., carissimi FWv 2 munus salubre v et] ut v", + "candidate_score": 0.701351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_45_47", + "bdc_text": "Ego vero hominem admonuiDie näheren Umstände sind nicht bekannt. , ut gnaviter et strenue coram senatu dicat et priorem ignaviam resarciat . Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur . Tu vale optime , frater .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa009.opp-lat1_window_6", + "psc_text": "G elemosynis 81 23 monet) docet et monet v, docet (sed post misericordiam) G misericordias esse faciendas S 24 magno pretio Fv redimit S, redemit praecio G baptismi gratiam v § 3 Agnoscamus itaque, fratres dilectissimi, diuinae indulgentiae salubre munus [etjet emundandis purgandisque peccatis nostrisnostis, qui sine aliquo conscientiae uulnere esse non possumus medellis spiritalibus uulnera nostra curemus. nec quisquam sic sibi de puro adque immaculato pectore blandiatur, ut innocentia sua fretuafretus medicinam non putet adhibendam esse uulneribus, cum scriptum sit: quis gloriabitur castum se habere cor aut quis gloriabitur mundum se esse a peccatis? et iterum in epistula sua Iohannes ponat et dicat: si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus et neritasueritas in nobis non est. si autem nemo esse sine peccato potest et quisque se inculpatum dixerit aut superbus aut stultus est, quam necessaria, quam benigna est diuina clementia, quaquae! cum sciat non deesse sanatis quaedam", + "candidate_score": 0.674567, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", + "max_score": 0.692374, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_46_48", + "bdc_text": "Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur . Tu vale optime , frater . Ex Tiguro , 11 . iulii 1530 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_22", + "psc_text": "In Esau igitur ante saecula odio habuit Deus mansuram hominis terreni nequitiam, et eum juste deputavit ad poenam. In ejus vero fratre non aliqua bona opera, quae essent futura ex homine praescivit, ut eum eligeret atque diligeret: sed ei ante saecula justificationis gratiam praeparavit, per quam illi non solum bonae voluntatis initium, sed etiam bonae operationis largiretur effectum. Nec in eo bona merita reperit, sed eum misericordiae gratuito beneficio liberavit. Moysi enim dicit, Miserebor cui miserebor, et misericordiam praestabo cui miserebor. Igitur non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei (Rom. IX, 15, 16; Exod. XXXIII, 19) . CAP. VI.--12. Gratis igitur gratiam suam tribuit Deus nato, quia gratis eam praeparaverat nascituro. Bonis enim quidquid boni habent in voluntate vel opere Deus tribuit, qui etiam tributa custodit. Iniquis vero et impiis, nec praeparare Deus potuit aliquando, nec dare mala 440 opera, quibus damnabiliter servirent: neque malas eis voluntates inseruit, quibus", + "candidate_score": 0.692374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_46_48", + "bdc_text": "Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur . Tu vale optime , frater . Ex Tiguro , 11 . iulii 1530 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_59", + "psc_text": "Deus ergo, cum salvat homines, gratiam tribuit suis operibus bonis; et cum punit pro iniquitatibus peccatores, justitiam retribuit humanis operibus malis: in illis utique reparans quod facti sunt, sed in istis judicans quod fecerunt. Omnes enim peccaverunt, et egent gloria Dei (Ibid., 23) . Quia et ii qui non peccaverunt proprietate operum, originale trahunt ex primi hominis transgressione peccatum. 30. Voluntatis autem divinae secretum, quo unum impium justificat alterumque condemnat, non ideo aestimemus injustum, quia nobis videmus absconditum; sed ideo divinum justumque nemo esse dubitet, quia hoc hominum quisquam investigare non valet. Proinde cordis humilitatem simpliciter exhibentes, misericordiam et judicium Domino cum propheta cantemus (Psal. C, 1): intentionem nostrae scrutationis eatenus temperantes, ut discutere non velimus quod comprehendere non valemus. Admonet enim nos sancta Scriptura dicens: Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris; sed quae praecepit tibi Dominus, illa cogita semper, et in plurimis operibus ejus ne", + "candidate_score": 0.685209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_46", + "bdc_text": "Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_56", + "psc_text": "in his praevidit Deus futurum, ut uni nihil conferre posset caritas parentalis, et alteri multum crudelitas prodesset hostilis? Quis istam profunditatem judiciorum Dei penetrare valeat? Quis non tamen hic, et misericordiam gratuitae bonitatis, et justitiam divinae severitatis agnoscat? Ubi enim duorum parvulorum, nec in actibus aliqua sunt merita, nec in origine dissimilis causa, manifestum quidem nobis est quod ambo fuerint originalis peccati vinculis obligati, occultum vero cur non ambo fuerint absoluti. CAP. XIII.--28. Sciamus igitur imperscrutabile nobis esse cur, uno derelicto, alterum Deus ab illa perditionis massa gratis eripiat. Certissime tamen scire debemus quia miserator et misericors Dominus, patiens, et 448 multum misericors, et verax, sic ei quem liberat misericordiam donat, ut apud eum quem damnat justitiam et veritatem nulla ratione praetereat. Absolutus igitur accepit gratiam, quam semper laudet; damnatus vero invenit justitiam, in qua non habet quod accuset, ut omne os obstruatur, et subditus fiat omnis mundus Deo (Rom.", + "candidate_score": 0.668202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_46", + "bdc_text": "Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_23", + "psc_text": "Gratis igitur gratiam suam tribuit Deus nato, quia gratis eam praeparaverat nascituro. Bonis enim quidquid boni habent in voluntate vel opere Deus tribuit, qui etiam tributa custodit. Iniquis vero et impiis, nec praeparare Deus potuit aliquando, nec dare mala 440 opera, quibus damnabiliter servirent: neque malas eis voluntates inseruit, quibus injusta quaeque culpabiliter vellent; sed praeparavit eis ignis aeterni poenam, ut ultricem sentiant in aeterna combustione justitiam. Mala ergo voluntas hominum non est ex Deo; et ideo eam justus judex in hominibus punit, quia non in ea creator bonus ordinem suae creationis agnoscit; et ( al. sed) perseverantia iniquitatis, atque contumacia superbae cervicis, quia non ex largitate Dei habetur, idcirco Deo ultore damnatur. Eis autem quos Deus regni sui facit haeredes, gratis bonam voluntatem praeparat, gratis donat, quibus etiam perseverantiam subministrat. Gratis quippe praeparavit misericorditer tribuenda merita munerum, quibus juste retribuat munera meritorum. 13. Figuram porro duorum populorum dubium non", + "candidate_score": 0.666637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_46", + "bdc_text": "Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_171", + "psc_text": "prior dedit illi, et retribuetur ei? (Rom. XI, 35) ]; neque pignus illi pro pecunia dedimus sed et pignus et pecuniam ipso nobis tribuente habemus; quo pignore nos custodiente, non perdimus quod habemus; a quo etiam jugiter adjuvamur, ut pecunias quas accepimus commoda negotiatione multiplicare possimus. CAP. XIX.--32. Illum vero beati Apostoli locum, ubi de Deo dicit: Ergo cujus vult miseretur, et quem vult indurat (Rom. IX, 18) , melius accipimus, si hoc non ad interrogationis sensum, sed ad conclusionem sententiae referamus. Agebat enim beatus Paulus apostolus de gratuita misericordia, qua Deus quos vult sine meritis salvat, et de justo judicio, quo caeteros irreprehensibili aequitate condemnat. Ubi primum de parvulis loquens Esau et Jacob, ipse sibi proposuit quaestionem, ex quibus sine aliquo propriorum duntaxat operum merito, quia, dum nondum nati fuissent, nihil egerant boni vel mali, cum ambos reatus originalis peccati teneret obstrictos, uni per indebitam misericordiam gratis est impensa", + "candidate_score": 0.662049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_17", + "bdc_text": "Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_112", + "psc_text": "conversionem provocans, salubri praedicatione terret, dicens: Nisi convertamini, gladium suum vibravit, arcum suum tetendit, et paravit illum (Psal. VII, 13) . Sed ut ostenderet quod operari praecipimur, conversionem quam nobis praedicat, dono supernae operationis assignat, dicens: Deus, tu convertens vivificabis nos, et plebs tua laetabitur in te (Psal. LXXXIV, 7) . Ut etiam suae animae unusquisque misereatur, et Deo placeat, humanum divino sermone sic admonetur arbitrium: Miserere animae tuae, placens Deo (Eccli. XXX, 24) . Quia vero nemo potest animae suae misereri, nisi qui Dei misericordia praeventus acceperit ut misericors sit, ipse misericordiae largitor edocens dicit: Miserebor cui misereor, et misericordiam praestabo cujus miserebor (Exod. XXXIII, 19) . Ideo et beatus David dicit: Deus meus, misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) . Et quia Deo nemo potest placere, nisi in eo Deus operetur quod placeat coram se, in Epistola quae ad Hebraeos est scripta, manifeste positum est. Ibi quippe", + "candidate_score": 0.659679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_17", + "bdc_text": "Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_113", + "psc_text": "misericordiam praestabo cujus miserebor (Exod. XXXIII, 19) . Ideo et beatus David dicit: Deus meus, misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) . Et quia Deo nemo potest placere, nisi in eo Deus operetur quod placeat coram se, in Epistola quae ad Hebraeos est scripta, manifeste positum est. Ibi quippe dicitur: Deus autem pacis, qui eduxit de mortuis pastorem magnum ovium in sanguine Testamenti aeterni, Dominum nostrum Jesum Christum, aptet vos in omni bono, ut faciatis voluntatem ejus, faciens in vobis quod placeat coram se (Hebr. XIII, 20, 21) . 8. Deo igitur non placemus nisi velimus; sed ab ipso nobis tribuitur ut velimus, a quo nisi voluntas hominis mutetur ut bona sit, aut semper appetit matum, aut nunquam bene appetit bonum; ac sic dum in rebus bonis rectum ordinem non tenet, Deo vero et bono nullatenus placet. Deo ergo non placemus, nisi in voluntate bona; sed ut ei placeamus,", + "candidate_score": 0.647441, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.691188, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_36_38", + "bdc_text": "[ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_937", + "psc_text": "quod clari hominibus ostendantur. Nam saepe contingit ut sapientes viri cum se non audiri considerant, ori suo silentium indicant; sed plerumque dum conspiciunt quod iniquorum facinora ipsis tacentibus et non corripientibus crescunt, vim quamdam spiritus sui sustinent, ut in locutionem apertae correptionis erumpant. Unde propheta Jeremias cum praedicationis sibi silentium indixisset, dicens: Non recordabor ejus, neque loquar ultra in nomine illius; illico adjunxit: Et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans, claususque in ossibus meis, et defeci, ferre non sustinens; audivi enim contumelias multorum (Jerem. XX, 9) . Pro eo enim quod se minime audiri conspexit, silentium appetiit; sed cum crescentia mala cerneret, in eodem silentio non permansit. Quia enim foris tacuit, ex taedio locutionis intus ignem pertulit de zelo charitatis. Inflammantur quippe corda justorum, cum non correpta crescere conspiciunt acta malorum, eorumque culpae se participes credunt quos in iniquitate crescere silendo permittunt. David propheta postquam sibi silentium indixerat,", + "candidate_score": 0.691188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37_39", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_937", + "psc_text": "quod clari hominibus ostendantur. Nam saepe contingit ut sapientes viri cum se non audiri considerant, ori suo silentium indicant; sed plerumque dum conspiciunt quod iniquorum facinora ipsis tacentibus et non corripientibus crescunt, vim quamdam spiritus sui sustinent, ut in locutionem apertae correptionis erumpant. Unde propheta Jeremias cum praedicationis sibi silentium indixisset, dicens: Non recordabor ejus, neque loquar ultra in nomine illius; illico adjunxit: Et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans, claususque in ossibus meis, et defeci, ferre non sustinens; audivi enim contumelias multorum (Jerem. XX, 9) . Pro eo enim quod se minime audiri conspexit, silentium appetiit; sed cum crescentia mala cerneret, in eodem silentio non permansit. Quia enim foris tacuit, ex taedio locutionis intus ignem pertulit de zelo charitatis. Inflammantur quippe corda justorum, cum non correpta crescere conspiciunt acta malorum, eorumque culpae se participes credunt quos in iniquitate crescere silendo permittunt. David propheta postquam sibi silentium indixerat,", + "candidate_score": 0.68689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37_39", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2825", + "psc_text": "Tanto igitur quisque Deum citius placat, quanto ante ejus oculos repressa arbitrii sui superbia, gladio praecepti se immolat. Quo contra ariolandi peccatum inobedientia dicitur, ut quanta sit virtus obedientia demonstretur. Ex adverso igitur melius ostenditur, quid de ejus laude sentiatur. Si enim quasi ariolandi peccatum est repugnare, et quasi scelus idololatriae nolle acquiescere, sola est quae fidei meritum possidet, sine qua quisque infidelis esse convincitur, etiamsi fidelis esse videatur. Hinc per Salomonem in ostensione obedientiae dicitur: Vir obediens loquitur victorias (Prov. XXI, 28) . Vir quippe obediens victorias loquitur, quia dum alienae voci humiliter subdimur, nosmetipsos in corde superamus. Hinc in Evangelio Veritas dicit: Eum qui venit ad me, non ejiciam foras, quia de coelo descendi, non ut faciam voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me (Joan. VI, 37) . Quid enim? si suam faceret eos qui ad se veniunt repulisset? Quis autem nesciat quod voluntas Filii a Patris", + "candidate_score": 0.674378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_1", + "bdc_text": "Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2782", + "psc_text": "mens sentiat agnoscis. Neque enim possumus eorum nos dicta reprehendere, quos defensioni tuae cognoscimus deservire. Sed ecce assistunt partes, exspectant sententiam; profer ergo, Domine, ex invisibili regula subtilissimum tuae discretionis examen, et quis in contentione ista sit rectius locutus ostende. Sequitur: VERS.---Postquam autem locutus est Dominus verba haec ad Job, dixit ad Eliphaz Themanitem: Iratus est furor meus in te, et in duos amicos tuos, quoniam non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job. 9. Ille absolvitur, condemnantur illi. Cur?---O Domine, judicii tui sententia indicat quantum a luce tuae rectitudinis caecitas nostra discordat. Ecce te judice beatum Job victorem esse cognoscimus, quem in te peccasse loquendo credebamus. Te judice addicti sunt, qui beati Job se merita transcendere pro te loquendo crediderunt. Quia igitur ex divina sententia quid de partibus aestimemus agnovimus, nunc ejusdem sententiae paulo subtilius verba pensemus. Quomodo enim superius beatus Job reprehenditur, si in comparatione ejus", + "candidate_score": 0.672757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_937", + "psc_text": "quod clari hominibus ostendantur. Nam saepe contingit ut sapientes viri cum se non audiri considerant, ori suo silentium indicant; sed plerumque dum conspiciunt quod iniquorum facinora ipsis tacentibus et non corripientibus crescunt, vim quamdam spiritus sui sustinent, ut in locutionem apertae correptionis erumpant. Unde propheta Jeremias cum praedicationis sibi silentium indixisset, dicens: Non recordabor ejus, neque loquar ultra in nomine illius; illico adjunxit: Et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans, claususque in ossibus meis, et defeci, ferre non sustinens; audivi enim contumelias multorum (Jerem. XX, 9) . Pro eo enim quod se minime audiri conspexit, silentium appetiit; sed cum crescentia mala cerneret, in eodem silentio non permansit. Quia enim foris tacuit, ex taedio locutionis intus ignem pertulit de zelo charitatis. Inflammantur quippe corda justorum, cum non correpta crescere conspiciunt acta malorum, eorumque culpae se participes credunt quos in iniquitate crescere silendo permittunt. David propheta postquam sibi silentium indixerat,", + "candidate_score": 0.670334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_15_17", + "bdc_text": "AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2356", + "psc_text": "peccatores male sibi conscios examinatio justae vindictae. Quamvis enim eum tranquillum in judicio videant, tamen quia feriendos se ab illo non dubitant, eum in suis motibus perturbatum putant. Sequitur: CAPUT VIII. IBID.---Et respiciens omnem arrogantem humilia. 10. Omnis arrogans aut poenitendo cognoscit culpam, aut pereundo percipit poenam.---Ac si dicat ut ego. Apte autem ad vindictae ordinem arrogantibus superborum culpa praeponitur, quia nimirum non superbia de arrogantia, sed generatur arrogantia de superbia. Duobus autem modis a Domino peccator unusquisque respicitur, cum aut a peccato convertitur, aut ex peccato punitur. De respectu enim conversionis dicitur: Quia respexit Dominus Petrum, et recordatus Petrus verbi Jesu flevit amare (Luc. XXII, 61) . De respectu ultionis rursus dicitur: Vultus autem Domini super facientes mala, ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 17) . Utrisque autem modis in humilitate arrogans sternitur, quia aut poenitendo cognoscit culpam, aut pereundo percipit poenam: CAPUT IX [Vet. VII]. VERS.", + "candidate_score": 0.669835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_15_17", + "bdc_text": "AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1191", + "psc_text": "A rebus exterioribus ad cor redeundum.---Excitati ergo tot vocibus praeceptorum, adjuti tot comparationibus exemplorum, ad corda nostra redeamus, discutiamus omne quod agimus, et quidquid in nobis divinae rectitudinis regulam offendit, accusemus, ut apud districtum judicem ipsa nos accusatio excuset. In hoc enim mentis nostrae judicio tanto citius absolvimur, quanto nos districtius reos tenemus. Nec ad haec agenda praetermittenda sunt tempora, quibus vacat, quia ad haec agenda post hujus vitae tempora non vacat. Vacue quippe non dicitur: Neque enim ultra in hominis potestate est ut veniat ad Deum in judicium. Idcirco namque memoramur quod tunc non possumus, 796 ne nunc quod possumus negligamus. Sed ecce negotia occupant quae nobis incessanter apposita a considerandis nobismetipsis mentis nostrae oculum declinant. In istis namque visibilibus quae intuetur cor nostrum extra se spargitur, et quid de se intrinsecus agatur obliviscitur dum extrinsecus occupatur. Divina autem vox terribilibus sententiis suis quasi quibusdam clavis illud pungit ut", + "candidate_score": 0.66955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37_39", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_577", + "psc_text": "adversariorum voces insolentes sustinens, dum cernit quod ejus praedicatio non admittitur, quorumdam duritiam deserens, praedicationis suae verba moderatur. Perpendens etenim persecutores suos ad exhortationis suae vocem deteriores existere, magis eligit tacere. Cumque indignos qui audiant conspicit, praedicationem suam obducto silentio astringit. Unde apte subjungit: CAPUT XXI. IBID.---Et frenum posuit in os meum. 47. A praedicatione feriendum est, cum ii qui verbum Dei excipiunt, inde pejores fiunt.---Frenum sibi apud quosdam positum cognoverant, qui dicebant: Vobis oportebat primum loqui verbum Dei, sed quoniam repellitis illud, et indignos vos judicatis aeternae vitae, ecce convertimur ad gentes (Act. XIII, 46) . Frenum silentii sibi superimpositum sancti viri apud dura reproborum corda conspiciunt, qui per Prophetam dicunt: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena (Psal. CXXXVI, 4) ? Frenum poni etiam Paulus admonuit, qui discipulo praecepit, dicens: Haereticum post primam et secundam correptionem devita, sciens quia subversus est qui ejusmodi est, et delinquit proprio judicio", + "candidate_score": 0.669309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_20", + "bdc_text": "Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_634", + "psc_text": "si ab infidelibus adversariisque consurgerent. Sed eo deterius mentem electorum cruciant, quo ab illis veniunt, de quibus bona praesumebant. Unde adhuc subditur: VERS. 27.---Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie. Sanctae quippe Ecclesiae interiora effervescere est ipsos quoque quos per amorem fidei velut viscera ante gestaverat in persecutionis atrocitate tolerare. Qui secreta prius illius cognoscentes, quanto sciunt ubi magis doleat, tanto deterius ab afflictione ejus minime quiescunt. Quos tamen et pacis suae tempore graviter tolerat, quia suis praedicationibus eorum mores contrarios pensat. Gemit enim, cum eorum vitam sibi dissimilem conspicit. De quibus et apte subjungitur: IBID.---Praevenerunt me dies afflictionis. [Vet. XXVIII.] Scit namque sancta electorum Ecclesia quod persecutione ultima, mala multa passura sit; sed hanc afflictionis suae dies praeveniunt, quia malorum vitam intra se graviter etiam tempore pacis portat. Nam quamvis diebus ultimis aperta infidelium persecutio sequatur, hanc tamen et priusquam appareat, hi qui in ea verbo tenus fideles sunt, pravis", + "candidate_score": 0.662692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_577", + "psc_text": "adversariorum voces insolentes sustinens, dum cernit quod ejus praedicatio non admittitur, quorumdam duritiam deserens, praedicationis suae verba moderatur. Perpendens etenim persecutores suos ad exhortationis suae vocem deteriores existere, magis eligit tacere. Cumque indignos qui audiant conspicit, praedicationem suam obducto silentio astringit. Unde apte subjungit: CAPUT XXI. IBID.---Et frenum posuit in os meum. 47. A praedicatione feriendum est, cum ii qui verbum Dei excipiunt, inde pejores fiunt.---Frenum sibi apud quosdam positum cognoverant, qui dicebant: Vobis oportebat primum loqui verbum Dei, sed quoniam repellitis illud, et indignos vos judicatis aeternae vitae, ecce convertimur ad gentes (Act. XIII, 46) . Frenum silentii sibi superimpositum sancti viri apud dura reproborum corda conspiciunt, qui per Prophetam dicunt: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena (Psal. CXXXVI, 4) ? Frenum poni etiam Paulus admonuit, qui discipulo praecepit, dicens: Haereticum post primam et secundam correptionem devita, sciens quia subversus est qui ejusmodi est, et delinquit proprio judicio", + "candidate_score": 0.656108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_38_40", + "bdc_text": "Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit : «Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1500", + "psc_text": "Qui enim non subjunxit: Revelasti ea stultis, sed parvulis, tumorem se damnasse innotuit, non acumen. Unde et alias dicitur: Custodiens parvulos Dominus (Psal. CXIV, 6) . Atque ut ostendatur haec eadem parvitas quid vocatur, adjungitur: Humiliatus sum, et liberavit me (Ibid., 6) . Quia ergo sunt multi in Ecclesia, qui 864 parvuli esse despiciunt, etiam in humilitatis loco immanes apud se esse minime desistunt. Hos plerumque videas honoribus extolli, voluptatibus perfrui, rerum multiplicitate dilatari. Hi saepe nil praecipue nisi praeesse caeteris appetunt, a multis timeri gratulantur; recte vivere negligunt, et rectae vitae famam habere concupiscunt; adulationes quaerunt, favoribus intumescunt. Et quia in rebus sibi copiose praesentibus prompti sunt, ventura gaudia non requirunt. Cumque eos multiplex actio occupat, etiam a semetipsis alienos demonstrat [Vet. X]. Et tamen si qua fidei tentatio exsurgat, quia in ea saltem specie tenus continentur, hanc verbis, hanc laboribus defendunt, et patriam coelestem vindicant, nec tamen amant.", + "candidate_score": 0.654766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_40_42", + "bdc_text": "«Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc. ἀμαθία μὲν θράσος , λογισμὸς δὲ ὄκνον φέρει . Ita recta ingenia debilitat verecundia , perversa confirmat audacia»Gaius Plinius Caecilius Secundus ( d.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1693", + "psc_text": "proprias secura mente se dilatat, angustae sibi portae aditum damnat. Ut ergo hujus terrae mensura servetur, super eam divinitus linea tenditur, quia ut nostra opera, vel minora proficiant, vel majora moderentur, per sacra eloquia subtilis ante nos sanctorum vita expanditur, et quid nobis quantumque agendum sit ostensa illorum discretione definitur. [Vet. XII.] 27. In exemplis Petri proponitur mensura auctoritatis et humilitatis.---Ecce aliquis vel damna rerum, vel afflictionem corporis metuens, minas terrenae potentiae pertimescit, et contra vim resistentium veritatem defendere non praesumit. Hunc Petrus, quia in timore angustum respicit, ostensa exemplorum suorum linea, ad virtutis latitudinem tendit. Ipse quippe flagellatus a principibus populi (Act. V, 40) , cum idcirco se relaxari conspiceret, ut a praedicatione cessaret; cum prohiberetur loqui in posterum, nequaquam saltem in praesens cessit. Nam respondens protinus, dixit: Obedire oportet Deo magis quam hominibus (Ibid., IV, 29) . Et rursum: Non enim possumus quae vidimus et audivimus non loqui.", + "candidate_score": 0.651873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_40_42", + "bdc_text": "«Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc. ἀμαθία μὲν θράσος , λογισμὸς δὲ ὄκνον φέρει . Ita recta ingenia debilitat verecundia , perversa confirmat audacia»Gaius Plinius Caecilius Secundus ( d.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_53", + "psc_text": "dare, charitatis, sapienti, ostentationis; ipsi sapientiae, perversitatis est.---Dare stulto consilium, charitatis est; dare sapienti, ostentationis; dare vero ipsi Sapientiae, perversitatis. Et quia hi quos tenere haereticorum speciem diximus per locutionem suam ostentationi potius quam utilitati serviebant, recte adhuc contra Baldad subditur: IBID.---Et prudentiam tuam ostendisti plurimam. Omnis cui prudentia recta est, plurima non est, quia, juxta Pauli vocem, non plus appetit sapere quam oportet sapere (Rom. XII, 3) . Cui vero est plurima, non est recta, quia dum ultra modum tenditur, in quolibet latere culpae declinatur. Prudentiam vero suam plurimam ostendunt qui videri prae aliis prudentiores appetunt. Unde fit plerumque ut cum moderate sapere nesciunt, etiam fatua loquantur. Pro qua re ipse adhuc excessus prudentiae subjungitur, ut dicatur: CAPUT XX. VERS. 4.---Quem docere voluisti? nonne eum, qui fecit spiramentum? 29. Quanta Baldad insipientia, divinae sapientiae suam praeferentis.---Per spiramentum vivimus, per prudentiam sapientes sumus. Prius autem nostrum est vivere, postmodum sapere,", + "candidate_score": 0.650844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_17", + "bdc_text": "Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_172", + "psc_text": "malignus spiritus eum quem nunc succenderit igne perversae concupiscentiae, rapit postmodum ad flammas gehennae. Sequitur: CAPUT XXI. IBID.---Et velut turbo rapiet eum de loco suo. 34. Quis sit iniquorum locus.---Locus perversorum est temporalis vitae delectatio et carnis voluptas. Quasi turbine igitur unusquisque de loco suo rapitur, cum a cunctis suis delectiationibus extremo territus die separatur. De quo extremo die apte mox subditur: CAPUT XXII [Rec. XIII]. VERS. 22.--- Emittet super eum, et non parcet. 35. Deus electos flagellat hic ut parcat, reprobos ut punire incipiat. Omnis percussio divina, aut purgatio vitae praesentis est, aut initium poenae sequentis.--- Peccatorem Deus quoties feriendo corrigit, ad hoc flagellum emittit, ut parcat. Cum vero ejus vitam in peccato permanentem feriendo concludit, flagellum emittit, sed nequaquam parcit. Qui enim flagellum emisit ut parceret, ad hoc emittit quandoque ne parcat. In hac namque vita Dominus tanto magis studet ut parcat, quanto magis exspectando flagellat, sicut ipse", + "candidate_score": 0.649227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1377", + "psc_text": "Ita ergo in extremo judicio et legalis illum invectio percutit qui ab eo quod professione tenuit, actione declinavit; et iste sine judicii invectione perimitur, qui lege fidei non tenetur. 51. Electorum quoque alii judicium subeunt, alii non, sed judices sedent.---Ex electorum vero parte alii judicantur et regnant, qui vitae maculas lacrymis tergunt, qui mala praecedentia factis sequentibus redimentes, quidquid illicitum aliquando fecerunt ab oculis judicis eleemosynarum superductione cooperiunt. Quibus judex veniens in dextera consistentibus dicit: Esurivi, et dedistis mihi manducare; sitivi, et dedistis mihi bibere; hospes eram, et collegistis me; nudus, et cooperuistis me; infirmus, et visitastis me; in carcere eram, et venistis ad me (Matth. XXV, 35) . Quibus praemittit, dicens: Venite, benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi (Ibid., 34) . Alii autem non judicantur et regnant qui etiam praecepta legis perfectione virtutum transcendunt, quia nequaquam hoc solum quod cunctis divina lex praecipit implere contenti", + "candidate_score": 0.643347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_14_16", + "bdc_text": "«Jacob Schürer von Knonaw , Hanns Hönnger von Mettmastetten , geschworen richter unnd annder erber lüt» , Zürich StA , Landvogtei Knonau 1405-1542 , A 128 , Mappe 1 ; AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1377", + "psc_text": "Ita ergo in extremo judicio et legalis illum invectio percutit qui ab eo quod professione tenuit, actione declinavit; et iste sine judicii invectione perimitur, qui lege fidei non tenetur. 51. Electorum quoque alii judicium subeunt, alii non, sed judices sedent.---Ex electorum vero parte alii judicantur et regnant, qui vitae maculas lacrymis tergunt, qui mala praecedentia factis sequentibus redimentes, quidquid illicitum aliquando fecerunt ab oculis judicis eleemosynarum superductione cooperiunt. Quibus judex veniens in dextera consistentibus dicit: Esurivi, et dedistis mihi manducare; sitivi, et dedistis mihi bibere; hospes eram, et collegistis me; nudus, et cooperuistis me; infirmus, et visitastis me; in carcere eram, et venistis ad me (Matth. XXV, 35) . Quibus praemittit, dicens: Venite, benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi (Ibid., 34) . Alii autem non judicantur et regnant qui etiam praecepta legis perfectione virtutum transcendunt, quia nequaquam hoc solum quod cunctis divina lex praecipit implere contenti", + "candidate_score": 0.640527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_40", + "bdc_text": "«Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2737", + "psc_text": "Confiteor tibi, Domine pater coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Hinc rursum Psalmista ait: Custodiens parvulos Dominus (Ps. CXIV, 6) . Hinc magister gentium dicit: Facti sumus parvuli in medio vestri (I Thess. II, 7) . Hinc discipulos admonens, ait: Superiores sibi invicem arbitrantes (Philip. II, 3) . Nam quia iniquus quisque inferiorem se omnem quem cognovit putat, e diverso justus studet ut superiorem quemlibet proximum attendat. Ac ne dum se alii alter humiliat, humiliatio iret alteri in elationem, bene utramque partem admonuit, dicens: Superiores sibi invicem arbitrantes, ut in cogitationibus cordis et ego mihi illum praeferam, et vicissim ille me sibi, ut cum ab utraque parte cor inferius premitur, nullus ex impenso honore sublevetur. 44. Hanc humilitatis formam reprobi non tenent, sed contemnunt.---Sed hanc humilitatis formam reprobi, quia Leviathan hujus membra sunt, vel cognoscere, vel tenere contemnunt,", + "candidate_score": 0.640399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_40", + "bdc_text": "«Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2534", + "psc_text": "metuit, si non etiam de misericordia confidat. Loco igitur pignoris mola superior aut inferior tolli prohibetur, quia qui peccatori praedicat, tanta dispensatione componere praedicationem debet, ut nec derelicta spe timorem subtrahat, nec subtracta spe, in solo eum timore derelinquat. Mola enim superior aut inferior tollitur, si per praedicantis linguam in peccatoris pectore aut timor a spe, aut spes a timore dividatur. 25. Cur Deus electos a carnalibus vitiis illaesos non custodit. Superbia majus peccatum quam luxuria. Homo de medicamento vulnus facit, Deus de vulnere medicamentum.---Sed quia, exigente causa, David ad medium deducto, tanti facinoris memoriam fecimus, lectoris fortasse animus movetur, cur eos omnipotens Deus, quos in perpetuum elegit, quos ad donorum quoque spiritalium culmen assumpsit, illaesos a corporalibus vitiis non custodit. Unde quia satisfieri citius credimus, breviter respondemus. Nonnulli enim per accepta dona virtutum, per impensam gratiam bonorum operum in superbiae vitium cadunt, sed tamen quo ceciderint, non cognoscunt. Proinde", + "candidate_score": 0.640208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2356", + "psc_text": "peccatores male sibi conscios examinatio justae vindictae. Quamvis enim eum tranquillum in judicio videant, tamen quia feriendos se ab illo non dubitant, eum in suis motibus perturbatum putant. Sequitur: CAPUT VIII. IBID.---Et respiciens omnem arrogantem humilia. 10. Omnis arrogans aut poenitendo cognoscit culpam, aut pereundo percipit poenam.---Ac si dicat ut ego. Apte autem ad vindictae ordinem arrogantibus superborum culpa praeponitur, quia nimirum non superbia de arrogantia, sed generatur arrogantia de superbia. Duobus autem modis a Domino peccator unusquisque respicitur, cum aut a peccato convertitur, aut ex peccato punitur. De respectu enim conversionis dicitur: Quia respexit Dominus Petrum, et recordatus Petrus verbi Jesu flevit amare (Luc. XXII, 61) . De respectu ultionis rursus dicitur: Vultus autem Domini super facientes mala, ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 17) . Utrisque autem modis in humilitate arrogans sternitur, quia aut poenitendo cognoscit culpam, aut pereundo percipit poenam: CAPUT IX [Vet. VII]. VERS.", + "candidate_score": 0.639775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_45", + "bdc_text": "Ego vero hominem admonuiDie näheren Umstände sind nicht bekannt. , ut gnaviter et strenue coram senatu dicat et priorem ignaviam resarciat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_92", + "psc_text": "dijudicamur in benefacto hominis infirmi, in quo iste salvus est factus, notum sit omnibus vobis, et omni plebi Israel, quia in nomine Jesu Christi Nazareni, quem vos crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis, in hoc iste astat coram vobis salvus (Ibid. 8) . Cumque erga haec persequentium furor excresceret, eosque sacerdotes ac principes Jesum praedicare prohiberent, contra iram principum qua auctoritate Petrus excreverit indicatur, cum illic protinus 554 subditur: Petrus vero et apostoli dixerunt: Obedire oportet Deo magis quam hominibus (Ibid., I, 9) . Sed cum auctoritatem praedicantium, resistentium praecepta non premerent, ad flagella pervenitur. Nam subditur: Tunc principes sacerdotum caesis denuntiaverunt ne loquerentur in nomine Jesu, et dimiserunt eos (Ibid., V, 40) . Sed quia apostolorum virtutem premere nec flagella valuerunt, patenter ostenditur, cum protinus subinfertur: Et illi quidem ibant gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati (Ibid., 41) . Mox etiam post", + "candidate_score": 0.628512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_5_7", + "bdc_text": "Bullinger dürfte sich nach dem 30 . Juni mit der Bitte an Leo Jud gewandt haben , seinen Einfluß in Zürich zugunsten Ammanns geltend zu machen , doch bestätigte der Rat schließlich das Urteil . Unter «sententia» dürfte der verurteilende Richterspruch vom 30 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_735", + "psc_text": "Constituite in porta judicium. (Amos. V, 15) . Hoc itaque loco quid portae nomine exprimitur nisi id quod agebatur in porta? Sicut enim pugnare castra dicimus, pro eo quod pugnatur ex castris; ita judicium, quod in porta agi consueverat, porta nominatur. In porta ergo se superiorem videt, qui se melioris partis esse in judicio aequitatis merito conspicit. Beatus igitur Job, quia nec tunc contra pupillum manum exeruit, cum se etiam per justitiae meritum potiorem vidit, nobis timoris regulam insinuans, dicit: Si levavi super pupillum 694 manum meam, etiam cum viderem me in porta superiorem. Ac si patenter dicat: Neque tunc utilitatis meae negotia virtute contra pupillum exsequi volui, quando me in judicio etiam ex justitia potiorem vidi. [Vet. XV.] Sancti etenim viri quando cum personis minoribus contentionum negotia subeunt, dum gravare vel in minimis timent, ipsi contra justitiam gravari nequaquam refugiunt. Sciunt quippe quia omnis humana justitia injustitia esse reprehenditur,", + "candidate_score": 0.627954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_42", + "bdc_text": "Ita recta ingenia debilitat verecundia , perversa confirmat audacia»Gaius Plinius Caecilius Secundus ( d.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_426", + "psc_text": "ignorantia aut infirmitate perpetratur, ut vel nesciat homo quid velle debeat, vel non omne quod voluerit possit. Quo contra recte per Psalmistam dicitur: Dominus illuminatio mea et salus mea (Psal. XXVI, 1) . Quia enim Dominus et scientiam et virtutem praebet, et contra ignorantiam illuminatio, et contra infirmitatem salus vocatur. Hinc etiam de iniquis dicitur: Fiant viae illorum tenebrae, et lubricum (Psal. XXXIV, 6) , ut scilicet per tenebras quo ire debent non videant, qui etsi recta viderent, in eis tamen per lubricum stare non possent. Isti itaque per lubricum inter bona claudicant, illi per tenebras quae bona sequantur ignorant. Sancta itaque Ecclesia extremis tribulationibus deprehensa, antiquorum reminiscitur temporum, quando et docendo illuminare consueverat, et adjuvando firmare, et praecedentis membri sui ore loquitur, dicens: Oculus fui caeco, et pes claudo. [Vet. XXI.] 40. Caeci sunt gentiles, claudi vero Judaei.---Quae quia duos in se populos collegit, Judaicum scilicet atque gentilem, recte", + "candidate_score": 0.622665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_10_12", + "bdc_text": "Juni 1530 ) , in : Zwa XIII 227-230. . Quid dicam ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_729", + "psc_text": "(Eccli. XVIII, 16) . Et rursum: Ecce verbum super datum bonum, et utraque cum homine justificato (Ibid., 17) , videlicet, ut datum exhiberi debeat per pietatem, et bonum verbum tribui per humilitatem. At contra, alii egenos fratres non student rebus fulcire cum possint, sed blandis tantum sermonibus fovere. Quos vehementer Jacobi praedicatio sancta reprehendit, dicens: Si autem frater aut soror nudi sunt, et indigent victu quotidiano, dicat autem aliquis ex vobis illis: Ite in pace, calefacimini et saturamini; non dederitis autem eis quae necessaria sunt corpori, quid vobis proderit? Quos Joannes quoque Apostolus admonet, dicens: Filioli mei, non diligamus verbo, nec lingua, sed opere et veritate (I Joan. III, 13) . Dilectio namque nostra semper exhibenda est et veneratione sermonis, et ministerio largitatis. [Vet. XIV.] Pauperibus eleemosynam dantes, patronis munera offerimus. Seminamus quae postea cum magno fenore metamus.---Multum vero ad edomandam dantis superbiam valet, si cum terrena tribuit verba sollicite", + "candidate_score": 0.617313, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum", + "max_score": 0.690893, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitę innocentiam per Christum . Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s.", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum_window_461", + "psc_text": "--Diligenter autem contuendum est, qua conditione Petrus negaverit: quanquam de hoc superius tractatum est. Nam primo ait, non se intelligere quid diceret: sequenti, non se ei adhaesisse: tertio vero, se hominem non nosse. Et vere prope jam sine piaculo hominem negabat, quem Dei filium primus agnoverat: tamen quia ex infirmitate carnis vel ambiguus extitisset, amarissime flevit, recolens trepidationis istius culpam se nec admonitum potuisse vitare (Ibid., 70-75). 5. Judae poenitentia ementium arguit infidelitatem. --Traditur deinde Pilato gentium judici. Non enim judicari reus poterat ex lege, ipse sine dolo atque peccato. Tunc videns Judas, qui eum tradidit, quoniam damnatus est, et caetera (Matth., XXVII). Judas agens poenitentiam, pretium sanguinis Christi reddidit sacerdotibus: ut licet ipse venditi sanguinis justi auctor esset, tamen ementium infidelitatem ipsa professio vendentis argueret. Qui responderunt, quid ad nos? Tu videris (v. 4). Professio audax atque caeca est. Emisse se justi sanguinem audiunt, et extra judicii reatum futuros", + "candidate_score": 0.690893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitę innocentiam per Christum . Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s.", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum_window_312", + "psc_text": "Juvenis hic itaque formam Judaici populi habet, in lege insolentis, et nihil praeter praecepta Moysi spei exspectantis a Christo. Cui Dominus, in responsione ipsa, severitatem judicii ex se futuri protestatus est, dicens (Ibid., 17): Quid me vocas bonum? (V. lib. IX de Trin., n. 16.) Is enim, cui necesse sit impia et iniqua punire, nomine bonitatis abstinuit, soli hoc nomen Deo patri reservans, qui se, judicem dando, officio severitatis exuerit: non quod bonus et ipse non esset, sed quod congrua in cum severitate judex esset usurus. 5. Judaei in lege gloriantes lege convincuntur nil recti egisse. --Hunc igitur ex lege insolentem, sollicitum de salute remittit ad legem: ut in ea ipsa, in qua gloriaretur, intelligeret nihil se exinde recti operis fecisse. Verbis enim legis ei Dominus respondit. Sed adolescens, tamquam populus insolens et glorians, in lege confidit, cui tamen obsecutus ex nullo est. Jussus enim fuerat non occidere: prophetas interfecerat.", + "candidate_score": 0.690196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_1", + "bdc_text": "Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt .", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum_window_312", + "psc_text": "Juvenis hic itaque formam Judaici populi habet, in lege insolentis, et nihil praeter praecepta Moysi spei exspectantis a Christo. Cui Dominus, in responsione ipsa, severitatem judicii ex se futuri protestatus est, dicens (Ibid., 17): Quid me vocas bonum? (V. lib. IX de Trin., n. 16.) Is enim, cui necesse sit impia et iniqua punire, nomine bonitatis abstinuit, soli hoc nomen Deo patri reservans, qui se, judicem dando, officio severitatis exuerit: non quod bonus et ipse non esset, sed quod congrua in cum severitate judex esset usurus. 5. Judaei in lege gloriantes lege convincuntur nil recti egisse. --Hunc igitur ex lege insolentem, sollicitum de salute remittit ad legem: ut in ea ipsa, in qua gloriaretur, intelligeret nihil se exinde recti operis fecisse. Verbis enim legis ei Dominus respondit. Sed adolescens, tamquam populus insolens et glorians, in lege confidit, cui tamen obsecutus ex nullo est. Jussus enim fuerat non occidere: prophetas interfecerat.", + "candidate_score": 0.673485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_1_3", + "bdc_text": "Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 )", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum_window_461", + "psc_text": "--Diligenter autem contuendum est, qua conditione Petrus negaverit: quanquam de hoc superius tractatum est. Nam primo ait, non se intelligere quid diceret: sequenti, non se ei adhaesisse: tertio vero, se hominem non nosse. Et vere prope jam sine piaculo hominem negabat, quem Dei filium primus agnoverat: tamen quia ex infirmitate carnis vel ambiguus extitisset, amarissime flevit, recolens trepidationis istius culpam se nec admonitum potuisse vitare (Ibid., 70-75). 5. Judae poenitentia ementium arguit infidelitatem. --Traditur deinde Pilato gentium judici. Non enim judicari reus poterat ex lege, ipse sine dolo atque peccato. Tunc videns Judas, qui eum tradidit, quoniam damnatus est, et caetera (Matth., XXVII). Judas agens poenitentiam, pretium sanguinis Christi reddidit sacerdotibus: ut licet ipse venditi sanguinis justi auctor esset, tamen ementium infidelitatem ipsa professio vendentis argueret. Qui responderunt, quid ad nos? Tu videris (v. 4). Professio audax atque caeca est. Emisse se justi sanguinem audiunt, et extra judicii reatum futuros", + "candidate_score": 0.671237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_1", + "bdc_text": "Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt .", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-Matthaeum_window_461", + "psc_text": "--Diligenter autem contuendum est, qua conditione Petrus negaverit: quanquam de hoc superius tractatum est. Nam primo ait, non se intelligere quid diceret: sequenti, non se ei adhaesisse: tertio vero, se hominem non nosse. Et vere prope jam sine piaculo hominem negabat, quem Dei filium primus agnoverat: tamen quia ex infirmitate carnis vel ambiguus extitisset, amarissime flevit, recolens trepidationis istius culpam se nec admonitum potuisse vitare (Ibid., 70-75). 5. Judae poenitentia ementium arguit infidelitatem. --Traditur deinde Pilato gentium judici. Non enim judicari reus poterat ex lege, ipse sine dolo atque peccato. Tunc videns Judas, qui eum tradidit, quoniam damnatus est, et caetera (Matth., XXVII). Judas agens poenitentiam, pretium sanguinis Christi reddidit sacerdotibus: ut licet ipse venditi sanguinis justi auctor esset, tamen ementium infidelitatem ipsa professio vendentis argueret. Qui responderunt, quid ad nos? Tu videris (v. 4). Professio audax atque caeca est. Emisse se justi sanguinem audiunt, et extra judicii reatum futuros", + "candidate_score": 0.668701, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.690294, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_15_17", + "bdc_text": "AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1021", + "psc_text": "Et quoniam in veteri Scriptura dixerat: Mihi vindictam, et ego retribuam (Deut. XXXII, 35) , in Evangelio ait orandum pro iis qui laeserint; ne in eos vindicet, qui vindicandum promisit: vult enim ex tua dimittere voluntate, in quo 1043 ex sua convenitur promissione. Quod si vindictam requiris, habes quia injustus amplius suis punitur opinionibus, quam judiciariis severitatibus. 85. Et quoniam nemo potest esse sine aliquibus adversis, id agamus, ne nobis nostro vitio adversa accidant. Nemo enim gravius alieno condemnatur judicio, quam insipiens suo, qui sibi auctor est malorum. Unde molesta et plena contentionis declinemus negotia, quae neque fructum habent, et impedimentum afferunt. Quamquam id agere debemus, ne nos arbitrii nostri poeniteat, aut facti: prudentis est enim prospicere, ne frequenter eum poeniteat sui; numquam enim poenitere solius est Dei. Quis vero justitiae fructus, nisi mentis tranquillitas? Aut quid est juste vivere, nisi cum tranquillitate vivere? Qualis forma fuerit domini, talis totius", + "candidate_score": 0.690294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_1", + "bdc_text": "Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_725", + "psc_text": "meus, qui in coelis est, si non remiseritis unusquisque fratri suo de cordibus vestris (Ibid., 34) . Dimittamus ergo pauca, quibus plura donata sunt: et intelligamus eo nos Deo acceptiores fore, quo etiam plura donamus; quia hoc gratiores Deo sumus, quo nobis dimissa sunt. 10. Denique interrogatus a Domino pharisaeus: Quis, inquit, eum plus diligit? Respondit: Aestimo quia is cui plus donavit. Cui Dominus dixit: Recte judicasti (Luc. VII, 42, 43) . Laudatur Pharisaei judicium, sed arguitur affectus. De aliis bene judicat: sed quod de aliis opinatur, ipse non credit. Audis laudantem Judaeum Ecclesiae disciplinam, ejusque veram gratiam praedicantem, honorantem sacerdotes Ecclesiae, hortaris ut credat, renuit; ita quod in nobis laudat, ipse non sequitur. Non ergo plena ejus laudatio est, quia audivit a Christo: Recte judicasti; nam et Cain recte obtulit, sed non recte divisit: ideoque dixit illi Deus: Si recte offeras, non recte autem dividas: peccasti, quiesce (Gen. IV,", + "candidate_score": 0.675035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_1_3", + "bdc_text": "Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 )", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_725", + "psc_text": "meus, qui in coelis est, si non remiseritis unusquisque fratri suo de cordibus vestris (Ibid., 34) . Dimittamus ergo pauca, quibus plura donata sunt: et intelligamus eo nos Deo acceptiores fore, quo etiam plura donamus; quia hoc gratiores Deo sumus, quo nobis dimissa sunt. 10. Denique interrogatus a Domino pharisaeus: Quis, inquit, eum plus diligit? Respondit: Aestimo quia is cui plus donavit. Cui Dominus dixit: Recte judicasti (Luc. VII, 42, 43) . Laudatur Pharisaei judicium, sed arguitur affectus. De aliis bene judicat: sed quod de aliis opinatur, ipse non credit. Audis laudantem Judaeum Ecclesiae disciplinam, ejusque veram gratiam praedicantem, honorantem sacerdotes Ecclesiae, hortaris ut credat, renuit; ita quod in nobis laudat, ipse non sequitur. Non ergo plena ejus laudatio est, quia audivit a Christo: Recte judicasti; nam et Cain recte obtulit, sed non recte divisit: ideoque dixit illi Deus: Si recte offeras, non recte autem dividas: peccasti, quiesce (Gen. IV,", + "candidate_score": 0.672248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_1", + "bdc_text": "Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_50", + "psc_text": "Non arbitror fore, certe non solent. Aut si obloquantur, de quo obloqui soleant, haud dubie liquet: cum exasperati huc veniant, pacifici ad te revertantur; praesertim cum hoc judicium nostrum cum fratribus et consacerdotibus nostris participatum processerit: tu autem sine alicujus fratris consilio hoc judicium tibi solus vindicandum putaris; in quo tamen ante judicium praejudicium feceris, ut puellam Zenonis sanctae memoriae judicio probatam, ejusque sanctificatam benedictione post tot annos, sine auctore criminationis, sine accusatore, sine professore delationis, in periculum reatus deducendam arbitrare: cui invidia esset a vanis, ab haereticis, ut ipsi volunt, a turpibus personis conflata per scelus, per avaritiam, per intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam", + "candidate_score": 0.669378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_11_13", + "bdc_text": "Zwa XIII 227-230. . Quid dicam ? Si iudicesAußer dem Geschworenenrichter Hans Urmi waren bei der Knonauer Verhandlung zugegen :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_50", + "psc_text": "Non arbitror fore, certe non solent. Aut si obloquantur, de quo obloqui soleant, haud dubie liquet: cum exasperati huc veniant, pacifici ad te revertantur; praesertim cum hoc judicium nostrum cum fratribus et consacerdotibus nostris participatum processerit: tu autem sine alicujus fratris consilio hoc judicium tibi solus vindicandum putaris; in quo tamen ante judicium praejudicium feceris, ut puellam Zenonis sanctae memoriae judicio probatam, ejusque sanctificatam benedictione post tot annos, sine auctore criminationis, sine accusatore, sine professore delationis, in periculum reatus deducendam arbitrare: cui invidia esset a vanis, ab haereticis, ut ipsi volunt, a turpibus personis conflata per scelus, per avaritiam, per intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam", + "candidate_score": 0.664805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_13", + "bdc_text": "Si iudicesAußer dem Geschworenenrichter Hans Urmi waren bei der Knonauer Verhandlung zugegen :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_50", + "psc_text": "Non arbitror fore, certe non solent. Aut si obloquantur, de quo obloqui soleant, haud dubie liquet: cum exasperati huc veniant, pacifici ad te revertantur; praesertim cum hoc judicium nostrum cum fratribus et consacerdotibus nostris participatum processerit: tu autem sine alicujus fratris consilio hoc judicium tibi solus vindicandum putaris; in quo tamen ante judicium praejudicium feceris, ut puellam Zenonis sanctae memoriae judicio probatam, ejusque sanctificatam benedictione post tot annos, sine auctore criminationis, sine accusatore, sine professore delationis, in periculum reatus deducendam arbitrare: cui invidia esset a vanis, ab haereticis, ut ipsi volunt, a turpibus personis conflata per scelus, per avaritiam, per intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam", + "candidate_score": 0.661661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_38", + "bdc_text": "Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_732", + "psc_text": "Osculatur ergo Christum, qui confitetur illum: Corde enim creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) . Osculatur vero pedes Christi, qui Evangelium legens, Domini Jesu gesta cognoscit et pio miratur affectu; ideoque religioso osculo velut quaedam deambulantis Domini lambit vestigia. Osculamur ergo Christum communionis osculo: Qui legit, intelligat (Matth. XXIV, 15) . 16. Unde hoc Judaeo osculum? Qui enim non credidit in adventum ejus, nec in passionem credidit. Quomodo enim credit passum, quem venisse non credidit? Non ergo habebat osculum pharisaeus, nisi forte Judae proditoris. Sed nec Judas habebat, ideoque cum Judaeis promissum osculum, tamquam signum proditionis vellet ostendere, dicit ei Dominus: Juda, osculo Filium hominis tradis (Luc. XXII, 48) : hoc est, osculum offers, qui non habes osculi charitatem: osculum offers, qui nescis osculi sacramentum. Osculum non labiorum quaeritur, sed cordis et mentis. 17. Sed dicis: Osculatus est Dominum. Verum osculatus est labiis. Hoc", + "candidate_score": 0.656472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_18_20", + "bdc_text": "Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert . Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_967", + "psc_text": "amisimus eam quae per verbi, quo solo salvi esse possumus, infunditur perceptionem. 21. Nonne isti dispares, discolores in hac multiformi disputatione nobis videntur? Quos adeo Scriptura condemnat, ut non praeterierit eos, quos Apostolus redarguebat, dicente Luca in Actibus apostolorum, qui eum librum historico stylo scripsit: Quidam autem epicurei et stoici philosophi disputabant cum eo, et quidam dicebant: Quid sibi vult hic seminiverbius? Alii autem: Novorum daemoniorum videtur pronuntiator esse (Act. XVII, 18) . 22. Ex hoc tamen numero non immunis gratiae abiit Apostolus. Siquidem etiam Dionysius Areopagites cum Damari uxore sua, aliisque multis credidit. Itaque illi doctissimorum et eloquentium coetus simplici disputatione victos se esse credentium exemplo manifestarunt. Quid igitur sibi isti volunt, qui tentant eos pervertere, quos acquisivit Apostolus, quos redemit Christus sanguine suo? Quod asserunt baptizatos intendere non debere virtutum disciplinis, nihil illis obesse comessationes, nihil voluptatum affluentiam, insipientes esse eos qui iis careant: virgines oportere nubere, filios", + "candidate_score": 0.65217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_38", + "bdc_text": "Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_733", + "psc_text": "signum proditionis vellet ostendere, dicit ei Dominus: Juda, osculo Filium hominis tradis (Luc. XXII, 48) : hoc est, osculum offers, qui non habes osculi charitatem: osculum offers, qui nescis osculi sacramentum. Osculum non labiorum quaeritur, sed cordis et mentis. 17. Sed dicis: Osculatus est Dominum. Verum osculatus est labiis. Hoc habet osculum populus Judaeorum, ideoque dictum est: Populus hic labiis me honorat, cor autem eorum longe est a me (Matth. XV, 8) . Ergo non habet osculum, qui fidem et charitatem non habet; osculo enim vis amoris imprimitur. Ubi non est amor, non est fides, non est dilectio; quae potest esse suavitas osculorum? 18. Ecclesia autem non cessat osculari pedes Christi; et ideo non unum, sed multa in Canticis canticorum exigit oscula (Cant. I, 1), quae velut sancta Maria ad omnes ejus est intenta sermones, omnia ejus verba excipit; cum legitur Evangelium, vel propheta, et omnia ejus dicta conservat in", + "candidate_score": 0.649923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_14_16", + "bdc_text": "«Jacob Schürer von Knonaw , Hanns Hönnger von Mettmastetten , geschworen richter unnd annder erber lüt» , Zürich StA , Landvogtei Knonau 1405-1542 , A 128 , Mappe 1 ; AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_50", + "psc_text": "Non arbitror fore, certe non solent. Aut si obloquantur, de quo obloqui soleant, haud dubie liquet: cum exasperati huc veniant, pacifici ad te revertantur; praesertim cum hoc judicium nostrum cum fratribus et consacerdotibus nostris participatum processerit: tu autem sine alicujus fratris consilio hoc judicium tibi solus vindicandum putaris; in quo tamen ante judicium praejudicium feceris, ut puellam Zenonis sanctae memoriae judicio probatam, ejusque sanctificatam benedictione post tot annos, sine auctore criminationis, sine accusatore, sine professore delationis, in periculum reatus deducendam arbitrare: cui invidia esset a vanis, ab haereticis, ut ipsi volunt, a turpibus personis conflata per scelus, per avaritiam, per intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam", + "candidate_score": 0.649335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_12_14", + "bdc_text": "Quid dicam ? Si iudicesAußer dem Geschworenenrichter Hans Urmi waren bei der Knonauer Verhandlung zugegen : «Jacob Schürer von Knonaw , Hanns Hönnger von Mettmastetten , geschworen richter unnd annder erber lüt» , Zürich StA , Landvogtei Knonau 1405-1542 , A 128 , Mappe 1 ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_50", + "psc_text": "Non arbitror fore, certe non solent. Aut si obloquantur, de quo obloqui soleant, haud dubie liquet: cum exasperati huc veniant, pacifici ad te revertantur; praesertim cum hoc judicium nostrum cum fratribus et consacerdotibus nostris participatum processerit: tu autem sine alicujus fratris consilio hoc judicium tibi solus vindicandum putaris; in quo tamen ante judicium praejudicium feceris, ut puellam Zenonis sanctae memoriae judicio probatam, ejusque sanctificatam benedictione post tot annos, sine auctore criminationis, sine accusatore, sine professore delationis, in periculum reatus deducendam arbitrare: cui invidia esset a vanis, ab haereticis, ut ipsi volunt, a turpibus personis conflata per scelus, per avaritiam, per intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam", + "candidate_score": 0.647387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_6_8", + "bdc_text": "Juni mit der Bitte an Leo Jud gewandt haben , seinen Einfluß in Zürich zugunsten Ammanns geltend zu machen , doch bestätigte der Rat schließlich das Urteil . Unter «sententia» dürfte der verurteilende Richterspruch vom 30 . Juni 1530 zu verstehen sein , s. Ulrich Gäbler , Ein übersehenes Stück aus Zwinglis Korrespondenz .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_366", + "psc_text": "ecclesiastica judicare nisi sacerdotes neminem debere; nec se in eo contumacem, quod injuriam ordint suo non inurat. Addit Auxentium forte Judaeos aut infideles electurum judicum loco, id est, Christi inimicissimos: nec recusare quominus in Ecclesia vel in synodo de his disputaret: haec demum se coram fuisse dicturum, nisi a coepiscopis et populo esset prohibitus. Clementissimo imperatori, et beatissimo Augusto VALENTINIANO, AMBROSIUS episcopus. 1. Dalmatius me tribunus et notarius mandato, ut allegavit, clementiae convenit tuae, postulans ut et ipse judices legerem, sicut elegisset Auxentius. Nec tamen expressit eorum nomina, qui fuerant postulati: sed id addidit, quod in consistorio esset futura certatio, arbitro pietatis judicio tuae. 2. Cui rei respondeo, ut arbitror, competenter. Nec quisquam contumacem judicare me debet, cum hoc asseram, quod augustae memoriae pater tuus non solum sermone respondit, sed etiam legibus suis sanxit: In causa fidei vel ecelesiastici alicujus ordinis eum judicare debere, qui nec munere impar sit, nec", + "candidate_score": 0.644715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_7_9", + "bdc_text": "Unter «sententia» dürfte der verurteilende Richterspruch vom 30 . Juni 1530 zu verstehen sein , s. Ulrich Gäbler , Ein übersehenes Stück aus Zwinglis Korrespondenz . Hans Rudolf Ammann an Huldrych Zwingli ( 26 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_406", + "psc_text": "judices suos victus est? Ergo et ipsorum sententiam contra Auxentium jam tenemus. 27. Et quod gentes elegit, jure damnandus est; quia Apostoli praecepta dimisit, cum Apostolus dicat: Audet aliquis vestrum adversus alterum habens negotium, judicari apud iniquos, et non apud sanctos? Aut nescitis quoniam sancti de hoc mundo judicabunt (I Cor. VI, 1, 2) ? Et infra ait: Sic non est inter vos sapiens quisquam, qui possit judicare inter fratres: sed frater cum fratre judicio contendit et hoc apud infideles (Ibid., 5, 6) ? Vides quia quod ille obtulit contra auctoritatem Apostoli sit. Vos eligite utrum Auxentium an Paulum sequi debeamus magistrum. 28. Sed quid dicam de Apostolo, cum ipse Dominus clamet per prophetam: Audite me, populus meus. Qui scitis judicium, quorum in corde lex mea est (Esai. LI, 7) . Deus dicit: Audite me, populus meus. Qui scitis judicium; Auxentius dicit: Nescitis judicium. Videtis quia jam Deum contemnit in", + "candidate_score": 0.639764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_7_9", + "bdc_text": "Unter «sententia» dürfte der verurteilende Richterspruch vom 30 . Juni 1530 zu verstehen sein , s. Ulrich Gäbler , Ein übersehenes Stück aus Zwinglis Korrespondenz . Hans Rudolf Ammann an Huldrych Zwingli ( 26 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_366", + "psc_text": "ecclesiastica judicare nisi sacerdotes neminem debere; nec se in eo contumacem, quod injuriam ordint suo non inurat. Addit Auxentium forte Judaeos aut infideles electurum judicum loco, id est, Christi inimicissimos: nec recusare quominus in Ecclesia vel in synodo de his disputaret: haec demum se coram fuisse dicturum, nisi a coepiscopis et populo esset prohibitus. Clementissimo imperatori, et beatissimo Augusto VALENTINIANO, AMBROSIUS episcopus. 1. Dalmatius me tribunus et notarius mandato, ut allegavit, clementiae convenit tuae, postulans ut et ipse judices legerem, sicut elegisset Auxentius. Nec tamen expressit eorum nomina, qui fuerant postulati: sed id addidit, quod in consistorio esset futura certatio, arbitro pietatis judicio tuae. 2. Cui rei respondeo, ut arbitror, competenter. Nec quisquam contumacem judicare me debet, cum hoc asseram, quod augustae memoriae pater tuus non solum sermone respondit, sed etiam legibus suis sanxit: In causa fidei vel ecelesiastici alicujus ordinis eum judicare debere, qui nec munere impar sit, nec", + "candidate_score": 0.638086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_4_6", + "bdc_text": "wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat . Bullinger dürfte sich nach dem 30 . Juni mit der Bitte an Leo Jud gewandt haben , seinen Einfluß in Zürich zugunsten Ammanns geltend zu machen , doch bestätigte der Rat schließlich das Urteil .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_702", + "psc_text": "meminerint tempore Juliani illum, qui aram dejecit, et turbavit sacrificium, damnatum a judice fecisse martyrium? Itaque numquam alias ille judex, qui audivit eum, nisi persecutor habitus est; nemo illum congressu, nemo illum umquam osculo dignum putavit. Qui nisi jam esset defunctus, timerem, Imperator, ne in eum tu vindicares, quamquam vindictam coelestem non evaserit, suo superstes haeredi. 18. Sed refertur cognitionem mandatam judici, scriptumque eo quod non referre debuerit, sed vindicare: requirenda quoque sublata donaria. Omittam alia: incensae sunt a Judaeis Ecclesiarum basilicae, et nihil redditum est, nihil repetitum, nihil quaesitum. Quid autem habere potuit synagoga in castro ultimo; cum totum quidquid illic est, non multum sit, nihil pretiosum, nihil copiosum? Quid deinde incendio potuit rapi Judaeis insidiantibus? Artes istae sunt Judaeorum volentium calumniari; ut dum ista queruntur, mandetur extra ordinem militaris censura judicii, mittatur miles fortasse dicturus quod hic aliquando ante tuum, Imperator, dixit adventum: Quomodo poterit nos Christus juvare,", + "candidate_score": 0.633525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_5_7", + "bdc_text": "Bullinger dürfte sich nach dem 30 . Juni mit der Bitte an Leo Jud gewandt haben , seinen Einfluß in Zürich zugunsten Ammanns geltend zu machen , doch bestätigte der Rat schließlich das Urteil . Unter «sententia» dürfte der verurteilende Richterspruch vom 30 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_366", + "psc_text": "ecclesiastica judicare nisi sacerdotes neminem debere; nec se in eo contumacem, quod injuriam ordint suo non inurat. Addit Auxentium forte Judaeos aut infideles electurum judicum loco, id est, Christi inimicissimos: nec recusare quominus in Ecclesia vel in synodo de his disputaret: haec demum se coram fuisse dicturum, nisi a coepiscopis et populo esset prohibitus. Clementissimo imperatori, et beatissimo Augusto VALENTINIANO, AMBROSIUS episcopus. 1. Dalmatius me tribunus et notarius mandato, ut allegavit, clementiae convenit tuae, postulans ut et ipse judices legerem, sicut elegisset Auxentius. Nec tamen expressit eorum nomina, qui fuerant postulati: sed id addidit, quod in consistorio esset futura certatio, arbitro pietatis judicio tuae. 2. Cui rei respondeo, ut arbitror, competenter. Nec quisquam contumacem judicare me debet, cum hoc asseram, quod augustae memoriae pater tuus non solum sermone respondit, sed etiam legibus suis sanxit: In causa fidei vel ecelesiastici alicujus ordinis eum judicare debere, qui nec munere impar sit, nec", + "candidate_score": 0.63298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_5_7", + "bdc_text": "Bullinger dürfte sich nach dem 30 . Juni mit der Bitte an Leo Jud gewandt haben , seinen Einfluß in Zürich zugunsten Ammanns geltend zu machen , doch bestätigte der Rat schließlich das Urteil . Unter «sententia» dürfte der verurteilende Richterspruch vom 30 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_476", + "psc_text": "reos sententiam ferre liceret, consulenti respondet ipsi quidem usum gladii esse permissum, ut tamen utatur clementia, expedire. Quam in rem Christi adulteram mulierem absolventis exemplum promit; et cur communio judicibus capitalibus neganda non sit, explicat. AMBROSIUS STUDIO. 1. Recognosco purae affectum mentis, et fidei studium, et Domini nostri Jesu Christi timorem. De quo etiam ego vererer responsum referre: constrictus altero, quod est commissum vobis propter custodiam legum; altero autem propter misericordiam et gratiam, nisi de hoc Apostolicam haberes auctoritatem: Quia non sine causa gladium portat, qui judicat (Rom. XIII, 4) ; Dei enim vindex est in eos, qui male agunt. 2. Quod tamen etsi cognitum tibi foret, non otiose sciscitandum putasti. Nam sunt, extra Ecclesiam tamen, qui eos in communionem non vocent sacramentorum coelestium, qui in aliquos capitalem sententiam ferendam aestimaverunt. Plerique etiam sponte se abstinent: et laudantur quidem, nec ipsi eos possumus non praedicare: qui auctoritatem Apostoli eatenus observamus,", + "candidate_score": 0.630225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_24", + "bdc_text": "Das zeigt neben dem Anlaß unseres Briefes sein hilfesuchendes Schreiben an Zwingli vom 14 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_916", + "psc_text": "praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam meam: in his vero, in quibus vos rogari decet, etiam me exhibere sedulitatem potestati debitam, sicut et scriptum est: Cui honorem, honorem: cui tributum, tributum (Rom. XIII, 7) . Nam cum privato detulerim corde intimo, quomodo non deferrem imperatori? Sed qui vobis deferri vultis, patimini ut deferamus ei, quem imperii vestri vultis auctorem probari. 1013 EPISTOLA LVIII. PAULINI et THERASIAE post distributas egenis suas facultates secessum narrat, nec non futuras ob eam causam paganorum criminationes, quorum superstitionem ac caecitatem luget. Tum nihil pro religione turpe ducendum exemplis probans, saltationem Davidis, Eliaeque nuditatem mystice explicat, et defendit. AMBROSIUS SABINO episcopo. 1.", + "candidate_score": 0.613781, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.690068, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_45_47", + "bdc_text": "Ego vero hominem admonuiDie näheren Umstände sind nicht bekannt. , ut gnaviter et strenue coram senatu dicat et priorem ignaviam resarciat . Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur . Tu vale optime , frater .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_530", + "psc_text": "Accepisti ergo, Paule, quod non tibi debebatur. Dic jam securus quid tibi debeatur, dic jam. De caetero superest mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die justus judex. Quam fidenter exigit debitum, cui donatum est non debere supplicium. Dic jam Domino tuo, dic securus, dic certus, dic fiducia plenissimus: Ego eram antea in malitia mea, usus sum indebita misericordia tua; corona ex debito munera tua. Satis hoc sit. Veniamus ad Petrum; et illi non facultatem dignam, sed solemnem devotionem reddamus: a novissimo ad primum; quia et nos a novissimis conamur ad prima. 7. Petro jam sano praedicitur sua passio, cui infirmo fuerat praedicta negatio. Petro sancto primo apostolo Dominus ipse Jesus in Evangelio, quod modo cum legeretur, audivimus, passionem suam praenuntiavit dicens: Cum esses junior, cingebas te, et ibas quo velles; cum autem senex fueris factus, extendes manus tuas, et alter te cinget, et feret quo tu non", + "candidate_score": 0.690068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitę innocentiam per Christum . Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_406", + "psc_text": "Jam dicis, Nullo veneno sauciati sunt. Aufer eos a conspectu exaltati serpentis. Si autem non aufers, sanandos dicis, venenatos confiteris. CAPUT XIII. 14. Quicumque in Christum non credit damnatur. Judicium pro damnatione. Infantes dicti fideles. Peccatum originis. Deinde ipse Dominus in eodem sermone ad Nicodemum non audistis quid dixerit, cum eadem lectio hodie legeretur? Qui credit in eum, non judicatur; qui autem non crediderit, jam judicatus est (Joan. III, 9, 18) . Et hic quaeris medium homo de medio, et disputas, et attenderis, nec attendis: Qui credit in eum, non judicatur; qui autem non crediderit, jam judicatus est. Quid est autem, Jam judicatus est? Damnatus est. Nam judicium pro damnatione plerumque poni nostis: Scripturae testes sunt; maxime illo uno testimonio apertissimo, cui nemo est qui contradicat. De resurrectione cum ageret Dominus, Qui bene fecerunt, inquit, in resurrectionem vitae; qui male egerunt, in resurrectionem judicii (Id. V, 29) : utique judicium", + "candidate_score": 0.687107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_12_14", + "bdc_text": "Quid dicam ? Si iudicesAußer dem Geschworenenrichter Hans Urmi waren bei der Knonauer Verhandlung zugegen : «Jacob Schürer von Knonaw , Hanns Hönnger von Mettmastetten , geschworen richter unnd annder erber lüt» , Zürich StA , Landvogtei Knonau 1405-1542 , A 128 , Mappe 1 ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_293", + "psc_text": "Manus enim Domini cum illo. O humana infirmitas, quid factura es in judice, quae sic haesitas in praecone? Sed etiam hic quid dixi? Redeo ad considerationem consuetudinis humanae. Et quid dixi? Praeconem dixi, judicem dixi et praeco: homo, et judex homo. Quod apparebat dixi, quod latebat quis dixerit? Verbum caro factum est (Joan. I, 1, 2, 14) : non tamen Verbum in carnem versum est. Verbum caro factum est, accipiendo quod non erat; non amittendo quod erat. Ecce admirati sumus praeconis ejus nativitatem, quam hodie celebramus, sed propter quem facta est videamus. 3. Angelus ad Zachariam et ad Mariam missus. Oratio Zachariae quomodo exaudita. Venit angelus Gabriel ad Zachariam, non ad Elisabeth uxorem ejus, matrem Joannis: venit, inquam, angelus Gabriel ad Zachariam, non ad Elisabeth. Quare? Quia Joannes per Zachariam futurus erat in Elisabeth. Ergo angelus annuntians venturum Joannem nascendo, non venit ad exceptorium ventris, sed ad fontem seminis. Nuntiavit", + "candidate_score": 0.660152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_40", + "bdc_text": "«Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_603", + "psc_text": "loquitur (Luc. VI, 45) . Si aliquid potes, si tu jam non es malus, opta malo ut sit bonus. Quid saevis in malos? Quia mali sunt, inquis. Addis te illis, saeviendo in illos. Consilium do: displicet tibi malus, non sint duo. Reprehendis, et adjungeris? auges ejus numerum, quem condemnas? De malo vis vincere malum? de malitia vincere malitiam? Erunt duae malitiae, ambae vincendae. Non audis consilium Domini tui per Apostolum: Noli vinci a malo, sed vince in bono malum (Rom. XII, 21) ? Forte ille pejor est: cum et tu sis malus, duo tamen mali. Ego vellem ut vel unus esset bonus. Postremo saevit usque ad mortem. Quid et post mortem, ubi ad illum malum jam non pervenit poena, et alterius mali tota exercetur malitia? Hoc insanire est, non vindicare. CAPUT XII. 11. Prohibere suos quisque subditos debet, ne malis noceant. Quid vobis dicam, fratres mei? quid vobis dicam, Non", + "candidate_score": 0.640359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_45", + "bdc_text": "Ego vero hominem admonuiDie näheren Umstände sind nicht bekannt. , ut gnaviter et strenue coram senatu dicat et priorem ignaviam resarciat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_209", + "psc_text": "Tu es Petrus (Matth. XVI, 18) : sed nondum erat Protasius aut Gervasius, nondum erat Stephanus, nondum erat Nemesianus puer; nondum hoc erat Petrus; nondum erat quod mulieres quaedam, quod puellae, quod Crispina, quod Agnes; nondum erat Petrus, quod istarum muliebris infirmitas. CAPUT III. Laudo Petrum: sed prius erubesco pro Petro. Quam prompta anima! sed nesciens se metiri. Nam utique si prompta non esset, non diceret Salvatori, Moriar pro te. Etsi oportuerit me mori tecum, non te negabo (Id. XXVI, 35) . Sed medicus qui noverat venam cordis inspicere, praenuntiavit accessionis periculum. Tu, inquit, pro me animam tuam ponis? Agnosce ordinem. Ego prior pono. Tu pro me animam tuam ponis? Amen dico tibi, priusquam gallus cantet, ter me negabis (Joan. XIII, 37, 38) . Praenuntiavit medicus quod nesciebat aegrotus. Invenit se ergo aegrotus falsum praesumpsisse, quando interrogatus est, Tu de illis es (Matth. XXVI, 69) ? Quae interrogavit ancilla, febris", + "candidate_score": 0.638263, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.68959, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16_18", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_375", + "psc_text": "prorsus praelatis omnibus sententia, quae vel ipsas vitae monasticae columnas commovit, viros omni sanctitate insignitos terruit. Hac nimirum perculsus Petrus Venerabilis ad Guigonem Carthusiae priorem ita scribebat Lib. I, ep. 24: « Hoc plus quam dicere possum metuens, et horrendum esse incidere in manu Dei viventis sciens, gemino coarctor periculo, dum me mihique commissos attendo. Nam, sicut B. Gregorius ait: In illo tremendo judicii examine uniuscujusque testimonium vix sibi soli sufficiet, quanto minus sibi et proximo? Quomodo ergo tot millibus ubique terrarum diffusis, quos raro vel nunquam videre datur, ante Christum vivorum et mortuorum justum judicem adero? Qualiter secundum B. P. Benedictum de numero commissorum rationem reddere praevalebo, qui de propriae vitae studio requisitus mutus forsitan apparebo? » etc. Hac etiam multo se magis commotum fuisse 90 indicat S. Bernardus his verbis Serm. 3 de Adv.: « Longe graviori et periculosiori debito tenentur astricti, qui pro multis animabus reddituri sunt", + "candidate_score": 0.68959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16_18", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1520", + "psc_text": "haec dicturus es Deo? quas afferre ei habes miser excusationes in peccatis? cum tua te primo impugnaverint mala, et gehenna exspectaverit ut incendat. Post hanc increpantis vocem ante congregationem abbatis, statim exigi jubeatur ab oratorio et communi mensa; et extraneus deputetur: et cum inimicus Dei designatur, non debet ex illa hora jam fratribus esse amicus. » Sin autem improbus est. ] Improbus Bernardo Cassinensi est « protervus, aut in malitia perseverans; » Boherio, « improbus dicitur faciens contra legem, vel importunus, vel in malo perseverans; » Joanni Craesbeeck, quem nec opprobria, nec animae pericula movent. Joannes de Précis abbas S. Germani Parisiensis hunc locum Gallice ita reddit: S' il ne l' entend, et est rebelle. Versio ms. S. Petri Conchensis: S' il est obstiné. Versio Guidonis Juvenalis: S' il est deshonté ne tenant conte de cela. Recentiores: S' il est endurci. Vindictae corporali subdatur. ] « Quod duobus modis intelligitur:", + "candidate_score": 0.681764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_36_38", + "bdc_text": "[ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_576", + "psc_text": "illi tam sublimi capiti furor militaris imposuit; sed etiam clavis ferreis, quos sanctissimis manibus illis, et pedibus consummata Judaicae gentis iniquitas infixit: nisi enim hujus, quod nunc pungitur et transfoditur, corporis vitam sui vitae corporis praetulisset, nunquam illud pro isto mortis injuriae, crucis ignominiae tradidisset. » His concinere videntur illa Gilberti de Hoillandia verba: « Horret magis Christus asperitatem morum, et linguae stimulos, quam aculeos spinarum; in his praesertim qui in silentii vocati sunt simplicitatem, in charitatis negotium, et otii quietem, in humilitatis scholam, in subjectionis votum et vinculum unitatis. » Nemo ergo jure miretur, si ad tam graves poenas detractores olim damnarunt antiqui monachorum Patres, quales eae sunt quas eorum in regulis legimus. Nam, verbi gratia, S. Pachomius statuit Art. 84, ut « qui facilis est ad detrahendum, et dicit quod non est, qui in hoc peccato deprehensus fuerit, monebunt eum secundo; et si audire contempserit, separabunt eum extra", + "candidate_score": 0.677482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16_18", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.675784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16_18", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3575", + "psc_text": "praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ] Quasi diceret, inquit Hildemarus, « Si per quatuor vices fuerit admonitus, et se non emendaverit, ducatur per gradus, hoc est publica correptio, excommunicatio, nimiis jejuniis, si dignus est, flagello, deinde oratio, postea ejiciatur de ordine praepositurae, postea expellatur. » Idem habent Bernardus Cassinensis, Boherius et Turrecremata. Quod si neque sic correxerit, tunc dejiciatur de ordine praepositurae. ] Ita praepositum quemdam superbia elatum aliquando deposuisse dicitur Benedictus abbas Anianensis in ejus Vita, auctore Ardone, n. 24 (Saec. IV Ben., part. I). Causas vero seu rationes hujusmodi depositionis praepositi declarat Gregorius papa IX in bulla ad Cluniacenses his verbis: « Conventuales quoque", + "candidate_score": 0.674425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16_18", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1245", + "psc_text": "editionis. Purgent se ab hujusmodi vitio. ] Scilicet rancoris, iracundiae, dissidii, contentionis, sicuti locum istum explicat Hincmarus Rhemensis episcopus ad Rotrudem sic scribens (Apud Flodoard. l. III Hist. Rhem., cap. 27): « Scitis quia Regula quam professae estis, propter scandalorum spinas, quae oriri in monasterio solent, orationem dominicam in matutinis et vespertinis officiis, ita ut omnes illam audiant, a priore orari praecipit, ut timentes convenientiam qua dicimus: Dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimittimus debitoribus nostris, omnem rancorem de corde nostro pellamus. » Duabus porro de causis orationem dominicam alta voce decantari voluisse S. Benedictum post Hildemarum docet Durandus (Lib. III Ration., cap. 3), scilicet propter simplices, et astutos. Propter simplices, ut audientes orationem dominicam, illam memoria retineant: sed hanc rationem merito refellit Haeftenus l. VII, tract. 8, disq. 3. Propter astutos, qui si taciti orationem dominicam recitarent, petitionem de dimittendis peccatis praetermitterent, ne forte duplici se vinculo ligarent.", + "candidate_score": 0.672545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16_18", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_374", + "psc_text": "minus attendentes, licentia quam pro implenda voluntate sua expetunt, saepe falluntur. » Hactenus Anselmus, cujus mentem utinam omnes assequantur et sequantur! Quomodo vero ipse in litibus et placitis se gereret, vide si lubet in ejusdem Vitae libro I, pag. 792, apud Surium. Sed semper cogitet quia animas suscepit regendas, de quibus rationem redditurus est. ] Simile est illud Orsiesii in exhortatione ad monachos: « Discamus quod oportet nos stare ante tribunal Christi, et de singulis non solum operibus, sed et cogitationibus judicari, et post rationem vitae nostrae etiam pro aliis qui nobis crediti sunt reddituros esse similiter rationem. » Formidanda prorsus praelatis omnibus sententia, quae vel ipsas vitae monasticae columnas commovit, viros omni sanctitate insignitos terruit. Hac nimirum perculsus Petrus Venerabilis ad Guigonem Carthusiae priorem ita scribebat Lib. I, ep. 24: « Hoc plus quam dicere possum metuens, et horrendum esse incidere in manu Dei viventis sciens, gemino coarctor periculo,", + "candidate_score": 0.6704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16_18", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1939", + "psc_text": "Stupendum est etiam Jonae, Monchonsensis monasterii monachi, exemplum, qui cum annos octoginta quinque sub S. Pachomii legibus egisset, tamen « universi fratres de eo affirmabant, quod quis aut qualis esset aegrotantium locus publicus omnino nesciret, aut quibus rebus vescerentur infirmi (Paralipp. de S. Pachomio, n. 14, apud Boll., 14 Maii.; vid. ibid., n. 30, et Joan. Mosch. Prat. Spir. c. 18). » Haec autem non sic proferimus, quasi monacho medicos consulere atque uti medicinis illicitum omnino esse censeamus, sed tantum ad comprimendam nimis anxiam quorumdam tuendae valetudinis curam, et remediis quae decent pauperes, virosque poenitentiae addictos, utendum; nec tam de complexione cogitandum quam de professione; monachi enim sumus, non medici: istorum est vitam conservare, nostrum minuere, et, quantum licitum est, ad mortem quantocius properare. Haec erat olim S. Bernardi sententia, haec Guigonis mens et opinio; unde et in statutis « medicinis, inquit (Cap. 39), excepto cauterio et sanguinis minutione, perraro", + "candidate_score": 0.668359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37_39", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_576", + "psc_text": "illi tam sublimi capiti furor militaris imposuit; sed etiam clavis ferreis, quos sanctissimis manibus illis, et pedibus consummata Judaicae gentis iniquitas infixit: nisi enim hujus, quod nunc pungitur et transfoditur, corporis vitam sui vitae corporis praetulisset, nunquam illud pro isto mortis injuriae, crucis ignominiae tradidisset. » His concinere videntur illa Gilberti de Hoillandia verba: « Horret magis Christus asperitatem morum, et linguae stimulos, quam aculeos spinarum; in his praesertim qui in silentii vocati sunt simplicitatem, in charitatis negotium, et otii quietem, in humilitatis scholam, in subjectionis votum et vinculum unitatis. » Nemo ergo jure miretur, si ad tam graves poenas detractores olim damnarunt antiqui monachorum Patres, quales eae sunt quas eorum in regulis legimus. Nam, verbi gratia, S. Pachomius statuit Art. 84, ut « qui facilis est ad detrahendum, et dicit quod non est, qui in hoc peccato deprehensus fuerit, monebunt eum secundo; et si audire contempserit, separabunt eum extra", + "candidate_score": 0.664789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_18_20", + "bdc_text": "Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert . Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.663196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_17_19", + "bdc_text": "Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.655851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_35_37", + "bdc_text": "Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_390", + "psc_text": "] Juxta illud Scripturae: Qui sapiens est audit consilia Prov. XII . Non patiens ab aliis eorum interrumpi sermones, qui coeperint loqui, donec ex integro consilium expresserint: nec ipse indigne ferens aliquos suae contrariam promere sententiam. Tractet apud se. ] Licet aliud nihil ab abbate videatur desiderare S. Benedictus quam ut fratrum exquirat audiatque consilia, liberam ei postea quidquid libuerit exsequendi potestatem tribuens, idque ipsum exigere videatur natura consilii, antiquus tamen in ordine 94 Benedictino mos invaluit, ut auditis abbas fratrum sententiis, eas non ipse solus, sed cum senioribus sive prudentibus quibusdam fratribus expendat, quaeve sit sanior discernat, ac tandem quid sit faciendum dijudicet, ut patet ex antiquis Regulae commentatoribus Smaragdo et Hildemaro. « Quod consilium unusquisque dederit libenter audiat, et postea in secreto cum senioribus tantum fratribus qui utilius quive inutilius consilium dedit, subtiliter et acute discernat, » inquit Smaragdus. Rem paulo fusius exponit Hildemarus. Hic tradit in primis", + "candidate_score": 0.65271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.652327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_35_37", + "bdc_text": "Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_806", + "psc_text": "Et si avygne que ascune tense, oue autre desordinement, soit celle mise en silence par tice, et teigne la penaunce tres jour. Denique Carthusienses in Nova Collectione Statutorum (II part., c. 14, n. 7): « Qui absque licentia silentium fregerit, culpam suam recognoscat, et disciplinam cum virgis accipiat in dominica proxime sequenti . . . . Si assuetus fuerit in frangendo, vino privetur, aut ad terram comedat, vel alia poena arbitrio prioris puniatur. » Et alibi (Cap. 8, n. 5): « Dicentes autem culpas suas de fractione silentii debent exprimere locum, vices et qualitates personarum; et tenentur disciplinas cum virgis a praesidente recipere. . . . Et omnes priores servent, et servare faciant istud statutum de disciplinis pro fractione silentii dandis; alias visitatores super hoc provideant. » Quia scriptum est: In multiloquio non effugies peccatum. « Nam multiloquium, ut ait S. Joannes Climacus (Grad. 11), sedes est vanae gloriae, per", + "candidate_score": 0.651832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_2_4", + "bdc_text": "Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2518", + "psc_text": "in Meldensi S. Faronis monasterio monachus (Saec. II Ben.), « quotidie 692 intentus in renovandis confessionum poenitentiis » dicitur in Vita sancti Faronis cap. 119; verum Crodegangus in Regula canonicorum cap. 32, solum praescribit, ut « Monachi in unoquoque sabbato confessionem faciant cum bona voluntate, episcopo aut priori suo. » Crodegango concinit sanctus Dunstanus decernens, ut « Dominicis diebus fratrum unusquisque suae conscientiae reatum Patri spirituali, vel ejus, si absens fuerit, vicario per humilem revelet confessionem. Si autem tanta fuerit multitudo, ut ea die omnes ad confessionem venire nequeant, sequenti die, secunda videlicet feria, hoc idem impleant. Schola vero nullo modo hoc, quanquam puerilis, intermittat, sed ut senes, licet nondum tentationibus impugnata, consuete peragat. Qui autem aliis indiguerit diebus, tentatione aliqua animi vel corporis stimulatus, ad confessionis salubre remedium devotus non eo minus venire differat. » Idem ab ipso ordinis sui exordio a Carthusianis observatum fuit, testante Guigone (Stat. c.", + "candidate_score": 0.650401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_2_4", + "bdc_text": "Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2316", + "psc_text": "praxis, ex eorum regulis aliisque scriptis, priusquam ejus textum attingamus, ante referre duximus alicujus operae pretium. 553 Imprimis Regula sancti Antonii haec habet (Num. 2): « Jejuna usque ad nonam singulis diebus, excepto sabbato et dominico die. Adveniente vero nona, ne adeas cellam cujusquam fratrum, et cum sederis ad comedendum, ora prius, tum comede. » Regula sanctorum Patrum Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 9): « Debet ergo iste ordo teneri, fratres, ut nullo die nisi hora nona reficiant fratres in monasterio, excepta dominica die et quinquagesima die Pentecostes. » Paulo severior erat monachorum sub sancto Eusebio abbate montis Coryphes in Syria saeculo IV, viventium continentia: hic enim, ut legimus in ejus Vita, num. 7 (Bolland., 23 Januar.), « cibum capiebat tertio et quarto quoque die. Iis autem qui secum habitabant, jubebat vesci alternis diebus. » Austerior adhuc monachorum in monte Sina de quibus S. Nilus (Histor. caedis SS.", + "candidate_score": 0.649669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_2_4", + "bdc_text": "Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1244", + "psc_text": "dominicam recitabant; sed hanc petitionem, Dimitte nobis debita nostra non pro se, sed pro aliis dicebant; aut, si dicebant, tantum humilitatis causa; quos ideo damnavit concilium Milevitanum seu potius Carthagin. can. 7 et 8, et merito quidem: quis enim justificabitur in conspectu Domini vivens? « Quotidie vel cogitatione, vel verbo delinquimus, inquiunt Patres concil. Toletani IV, can. 9; quotidie hanc orationem effundere in conspectu Dei debemus. Quisquis ergo sacerdotum vel subadjacentium clericorum hanc orationem dominicam quotidie aut in publico, aut in privato officio praeterierit, propter superbiam judicatus honoris sui ordine privetur. » Vide S. Aug. epist. 157, 176, 178, novae editionis. Purgent se ab hujusmodi vitio. ] Scilicet rancoris, iracundiae, dissidii, contentionis, sicuti locum istum explicat Hincmarus Rhemensis episcopus ad Rotrudem sic scribens (Apud Flodoard. l. III Hist. Rhem., cap. 27): « Scitis quia Regula quam professae estis, propter scandalorum spinas, quae oriri in monasterio solent, orationem dominicam in matutinis", + "candidate_score": 0.649437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_35_37", + "bdc_text": "Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1531", + "psc_text": "« transgressiones regulae aut constitutionum quoad ea quae non sunt de essentia religionis, nec ad actus pertineant virtutum, sed quae ad caeremonias pertineant, ut est fractio silentii, tarde venire in chorum et refectorium, et similia; aut sunt de numero eorum quae de suo genere sunt levia peccata, sicut est verbum otiosum, vaniloquium, risus immoderatus, et similia. » Certe de S. Benedicto Anianensi abbate referunt (Ardo in ejus Vita, n. 32, saec. IV, part. I), quod « tanta erat ejus sollicitudo, ut si vel modica grana leguminum, vel exiguae porri comae, cauliumque folia ab eo neglecta invenirentur, mox digna excommunicationis animadvertebatur sententia cujus probaretur esse delictum. » Qualis autem esset illa excommunicationis sententia pro levioribus, explicat S. Pater, scilicet a mensae participatione privetur, non autem ab oratorio; nam dum fratres in refectorio comedunt, ipse sit in ecclesia, ex statutis Lanfranci cap. 17. Ejusdem poenae meminerunt S. Basilius in serm. 1 de", + "candidate_score": 0.649312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3459", + "psc_text": "Vita Caroli abbatis Villariensis (Bolland., 29 Januar.), cujus haec verba: « Cum videritis nonnum Conradum novitium Villariensem. » Et item: « Una cum nonno Walterio simplici monacho. » Perseveravit et apud Cassinenses usque ad tempora Bernardi Cassinensis, ut constat ex caeremonia pronuntiandi officiales ab eo instituta, quae est hoc modo: « Vicarius ordo postulat ut in hac futura hebdomada canat nonnus Amicus missam; coquinae servitium nonnus Remigius faciat; ad servitium ecclesiae nonnus Jacobus, etc. » Sed de hac voce videsis Menardum, Haeftenum, et Cangii Glossarium. Abbas autem quia vices Christi agere creditur, domnus et abbas vocetur. ] Ubi Bernardus Cassinensis: « Littera ultramontana non habet dominus, sicut littera Cassinensis, sed habet domnus; et sine dubio domnus videtur plus habere reverendae maturitatis, et dominus plus metuendae potestatis. » Bernardum sequitur Nicolaus de Fractura: dominus etiam legit Richardus de S. Angelo. Item Concordia Regularum, codices Victorini, editio Guidonis Juvenalis, Lovaniensis, et Joannes", + "candidate_score": 0.647055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_2_4", + "bdc_text": "Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_667", + "psc_text": "quo haec recitantur: « Abbas de Pontiniaco, qui contra formam ordinis reginam Franciae cum aliis ejusdem sexus non paucis in suum monasterium introduxit ad audiendum sermonem in capitulo, ad processionem in claustro, ad reficiendum, et pernoctandum duabus noctibus in infirmitorio, sumpta occasione quod ex rescripto domini papae, et ex permissione domini Cistercii eidem dominae patebat aditus illius monasterii, cum eo usque procedendum nec dominus papa, nec abbas Cistercii indulserint, sed nec etiam aliquid tale cogitaverint; et quia tam enorme factum sustinuit in totius ordinis Cisterciensis injuriam; licet absque omni retractatione depositionem mereretur in instanti, tamen ad instantiam et petitionem domini Remensis, cui negare quidquam nec volumus, nec debemus, et aliorum etiam episcoporum, ei parcitur in praesenti. Verum ne omnino impunita remaneat tanta praesumptio, extra stallum abbatis maneat usque ad Pascha, nec celebret nisi de necessitate sui officii, et sex diebus sit in levi culpa, tribus scilicet diebus in Cistercio, et", + "candidate_score": 0.64698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_2_4", + "bdc_text": "Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2360", + "psc_text": "quae diximus, probat Regula ms. incerti auctoris, cap. 2. Quae prandii sexta, si opera in agris habuerint 563 aut aestatis fervor nimius fuerit, continuanda erit. ] Quarta et sexta feria perinde ac aliis diebus. In Regula Tarnatensi haec habentur (Cap. 9): « Quando messes et vindemiae colliguntur, bis in die, id est hora sexta et duodecima refectionem accipiant: quarta vero et sexta feria ita moderari opera debet, ut, si fieri potest, statuta jejunia non omittant; sed universa, prout utilitas aut labor exegerit, ita senioris judicio disponantur. » Et in abbatis sit providentia. ] An feria quarta et sexta ad sextam sit prandendum, an ad nonam reficiendum. Et sic omnia temperet atque disponat, qualiter et animae salventur. ] Summam hic sanctus Pater abbati tribuit potestatem; qui enim dicit omnia, nihil omnino reservat: et ex hac forte potestate orta est apud nostros consuetudo bibendi aestate post nonam, maxime si semel tantum in", + "candidate_score": 0.646859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_38", + "bdc_text": "Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2", + "psc_text": "me, timorem Domini docebo vos Psal. XXXIII . Currite dum lumen vitae habetis, ne tenebrae mortis vos comprehendant Joan. XI . Et quaerens Dominus in multitudine populi cui haec clamat operarium suum, iterum dicit: Quis est homo qui vult vitam, et cupit videre dies bonos Psal. XXXIII ? Quod si tu audiens respondeas, Ego, dicit tibi Deus: Si vis habere vitam, prohibe linguam tuam a malo, et labia tua ne loquantur dolum. Diverte a malo, et fac bonum: inquire pacem et sequere eam. Et cum haec feceritis, oculi mei super vos, et aures meae ad preces vestras Isai. LXV ; et antequam me invocetis, dicam vobis: Ecce adsum. Quid dulcius nobis hac voce Domini invitantis nos, fratres charissimi? Ecce pietate sua demonstrat nobis Dominus viam vitae. Succinctis ergo fide vel observantia bonorum actuum lumbis nostris et calceatis pedibus Ephes. VI per ducatum Evangelii pergamus itinera ejus, ut mereamur eum qui", + "candidate_score": 0.646564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_2_4", + "bdc_text": "Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_666", + "psc_text": "quandiu ibidem fuerint 156 mulieres: faciens autem, vel consentiens, et procurans per litteras apostolicas, vel quoquo modo, si abbas fuerit, omni feria sexta sit in pane et aqua usque ad sequens capitulum generale, ibidem veniam petiturus, et graviter puniendus; si vero prior. vel subprior, vel cellerarius fuerit, ab officio deponatur, et tribus diebus uno eorum in pane et aqua peragat levem culpam; alii vero monachii et conversi poenam similem sortiantur, et ultimi omnium sint per annum. » Hujus decreti praxim Exstat in Nomastico Cister., p. 500 saltem aliqua ex parte videre est in capitulo generali Cisterciensis ordinis anni 1205, in quo haec recitantur: « Abbas de Pontiniaco, qui contra formam ordinis reginam Franciae cum aliis ejusdem sexus non paucis in suum monasterium introduxit ad audiendum sermonem in capitulo, ad processionem in claustro, ad reficiendum, et pernoctandum duabus noctibus in infirmitorio, sumpta occasione quod ex rescripto domini papae, et ex permissione", + "candidate_score": 0.645808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_2_4", + "bdc_text": "Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2346", + "psc_text": "Ritibus, cap. 19. A Pentecoste autem tota aestate, si labores agrorum non habent monachi, aut nimietas aestatis non perturbat, quarta et sexta feria jejunent usque ad nonam. ] Quartae et sextae feriae jejunium retinuit etiam aestate sanctus Benedictus, utpote ab apostolis traditum 560 de quo canon 68 apostolorum: « Si quis episcopus, aut presbyter, aut diaconus, aut lector, aut cantor, sacram Quadragesimam Paschae, aut quartam feriam, aut Parasceven non jejunaverit, deponitor: praeterquam si imbecillitate impediatur corporis: sin laicus sit, communione privator. » Clemens in Constitut. apost. (Lib. V, cap. ult.) « Post hebdomadam jejunii in omni quarta feria et Parasceve praecipimus vobis ut jejunetis. » Sanctus Ignatius (Epist. 4 ad Phil.): « Quartis et sextis feriis jejunare non negligatis, ciborum reliquias pauperibus largientes. » Tertullianus (Lib. de Jejun.): « Cur stationibus quartam et sextam feriam sabbati dicamus, » jejunia suo more stationes appellans. Sanctus Clemens Alexandrinus (Lib. VII Strom.): «", + "candidate_score": 0.64407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_2_4", + "bdc_text": "Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2313", + "psc_text": "ejus paupertas, ut commode emi non possit. Ita fere Boherius. Aut multo minus, aut ex toto nihil. ] Si tantilla erat hemina vini, ut vult dissertator, quomodo multo minus reperiri posset? Benedicant Deum qui ibi habitant, et non murmurent. ] « Si quis enim murmuraverit ob cibum, inquit S. Basilius, obnoxius est judicio eorum, qui murmuraverunt in deserto. » Ex hoc porro loco non male infertur S. P. Benedictum non uni Cassinensi coenobio Regulam scripsisse, sed toti mundo promulgandam spiritu prophetico praeviderat. Vide Haeften., lib. II, tract. 6, disq. 3. CAPUT XLI. Quibus horis oporteat reficere fratres. 552 A sancto Pascha usque ad Pentecosten, ad sextam reficiant fratres, et ad seram coenent. A Pentecoste autem tota aestate (si labores agrorum non habent monachi, aut nimietas aestatis non perturbat) quarta et sexta feria jejunent usque ad nonam: reliquis vero diebus ad sextam praudeant. Quae prandii sexta, si opera in agris habuerint,", + "candidate_score": 0.643227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_2_4", + "bdc_text": "Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2372", + "psc_text": "c. 2) annonae vocabulum tractum esse a tempore quo Romani veteres ad cibos vocabantur. Nullum ab idibus Septembris ad Pascha diem a jejunio eximit S. P. Benedictus. Ex communi tamen Ecclesiae consuetudine ac lege, cui, repugnantibus licet summis abstinentiae votis, ultro parebant etiam monachi, dominica propter reverentiam Resurrectionis Domini solvendum est jejunium. Quod sanctus Pater Benedictus tanquam omnibus notum et ubique receptum subticuit; neque enim eum latere poterat quod ait concilium Carthagin. IV (Can. 64): « Qui dominico die studiose jejunat, non credatur catholicus. » Et concilium Gangrense (Can. 18): « Si quis propter eam quae existimatur exercitationem (hoc est vitam monasticam) die dominico jejunaverit, anathema sit. » Et Tertullianus (Lib. de Corona milit., cap. 3): « Diebus dominicis jejunare nefas ducimus; » sanctus Ambrosius (Epist. 83): Dominica jejunare non possumus; quia monachos etiam ob istius diei jejunia jure damnamus. » Et sanctus Athanasius (Syntag. doctr. ad mon.): « Sabbato", + "candidate_score": 0.641224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_195", + "psc_text": "testimonio infert B. Petrus Damiani S. Benedictum non modo permisisse, sed et suasisse suis anachoresim; nam postquam praedicta S. Regulae verba retulit, ita concludit Lib. VI, ep. 12 : « Ex quibus manifeste colligitur quia doctor almificus de monasterio fratrem quemlibet ad eremum conscendere non modo non prohibuit, verum insuper monuit et docuit, insuper etiam quibusdam persuasionibus incitavit: auctoritatem quippe dat, ut diuturna prius frater probatione discat in monasterio qualiter in eremo contra callidi tentatoris argumenta confligat . . . In illis itaque S. Regulae verbis, quae supra posuimus, perspicue declaratur quia S. Benedictus, dum in monasterio hominem ponit, ad eremum dirigit; hic quidem collocat, sed illuc cohortatus invitat, etc. » Quae fuse prosequitur. Et sane Camaldulensis ordo, et ipse sub Regula S. Benedicti militans, suos habet eremitas, quin etiam hodie in monte Serrato multae visuntur anachoretarum cellulae quae a Benedictinis inhabitantur; sed et multos olim in monte Vosago anachoretas", + "candidate_score": 0.639629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3333", + "psc_text": "postea monachum factum, in ecclesiam, cui mancipatus fuerat, revocare vellet, ut ne id tentaret, admonitus a Gregorio est. Vide etiam Petri Venerabilis lib. II, epist. 50, ad Attonem Trecensem episcopum, quem ad implendum vitae monasticae votum exhortatur; et S. Anselmi lib. II, epist. 12, et lib. III, epist. 13. Loco mediocri collocetur. ] « Si mediocrem ejus vitam cognoverint; nam si talis fuerit ut etiam juxta abbatem stet, aut debet collocari, collocetur. Similiter si talis fuerit, in ultimo stet, » inquit Hildemarus. Et ipse tamen si promittit de observatione regulae, vel propria stabilitate. ] « Id est postquam probati fuerint, et professionis emiserint votum; nec enim antea sunt nisi cum novitiis et sub magistro novitiorum, » inquit Bernardus Cassinensis. Hujusmodi autem promissio fieri debet et verbo et scripto, sicut ab aliis. Atque ita S. Ursmarus (Saec. III Ben., part. I) in Laubiensi monasterio Erminonem 799 presbyterum recipiens, « secundum morem", + "candidate_score": 0.638648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2685", + "psc_text": "Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo XII ineunte antiquum priscorum monachorum fervorem renovarunt Cistercienses, qui in ipsis ordinis sui cunabulis studiis litterarum operam dare coeperunt; vivente certe S. Bernardo, ut patet ex libro Institutorum capituli generalis Cisterciensis, qui liber complectitur varias definitiones ab initio ordinis in capitulis generalibus editas usque ad annum 1134, quo ipsa prodiit in lucem, hoc est annis circiter viginti ante S. Bernardi obitum. In eo siquidem exstat integrum caput de pueris litteras discentibus (Cap. 76) , quo praescribitur ut « nullus puerorum doceatur litteras intra monasterium, vel in locis monasterii, nisi sit monachus, vel receptus in probatione novitius; quibus tempore lectionis discere", + "candidate_score": 0.635344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2274", + "psc_text": "eo saeculo, id est IX, scribebat, unus ex illis fuerit; nam ex duabus quas refert opinionibus, semper laxiori favet. Sed videat ipse dissertator num legerit attente et cum examine quae asserit, aut ne praecipiti oculo praefationem perlustravit. Deflexerint monachi saeculo VIII ab exacta Regulae observatione, nec ne, per me licet. Vixerit in Remensi sancti Remigii monasterio 543 saeculo IX, Bertigarius monachus, permitto; at non Bertigario longe antiquior auctor, qui tractatum de ponderibus et mensuris composuit, quem quidem Bertigarius tanquam alienum fetum, non suum, Ebone Remensi pontifice, scribebat in Remigiano monasterio. Quod si verus illius tractatus auctor esset Bertigarius monachus, neque tamen obtineret inde dissertator quod desiderat. Nam dum auctor in eam propendet sententiam, quae tres sextario libras, heminae libram et dimidiam tribuit, haud dubium locutus esset secundum usum sui monasterii, hoc est secundum institutum in omnibus Galliae monasteriis usum ab Aquisgranensi concilio, ex cujus decreto Benedictina hemina omnibus in coenobiis", + "candidate_score": 0.634032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2687", + "psc_text": "ingressa, et ad probationem cum aliis novitiis admissa cum fuisset, domnus abbas Gothefridus, inquit Vitae scriptor et connovitius, « qui tunc praeerat monasterio Schonaugiensi 642, audiens Joseph inter fratres legentem et psallentem, intellexit quod in studio discendi non modicum neglectus fuerit. Ideoque nescio quo pacto, quo merito, cum ego nuper venissem de saeculo adolescens erudiendus et instituendus, ipsum mihi commendavit, ut infra domum probationis quoad possem erudirem, regerem, instruerem. Feci quod potui, etc. » Et certe si non studuissent, unde tot viros eruditissimos ad episcopales cathedras, et ad haereticos profligandos, maxime Albigenses, Ecclesiae subministrare potuissent? De subsequentibus saeculis supervacaneum est dicere; sufficient conciliorum summorumque pontificum decreta ad eos revincendos qui nullas asserunt exstare sanctiones ecclesiasticas quibus permittantur aut praecipiantur monachis studia. Concilii Aquisgranensis supra citata non revocamus statuta. Celebris est edita in concilio Viennensi Clementis V decretalis, in qua inter alia ad propositum nostrum legitur: « Ut ipsis monachis proficiendi", + "candidate_score": 0.63327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_3_5", + "bdc_text": "unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat . Bullinger dürfte sich nach dem 30 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2360", + "psc_text": "quae diximus, probat Regula ms. incerti auctoris, cap. 2. Quae prandii sexta, si opera in agris habuerint 563 aut aestatis fervor nimius fuerit, continuanda erit. ] Quarta et sexta feria perinde ac aliis diebus. In Regula Tarnatensi haec habentur (Cap. 9): « Quando messes et vindemiae colliguntur, bis in die, id est hora sexta et duodecima refectionem accipiant: quarta vero et sexta feria ita moderari opera debet, ut, si fieri potest, statuta jejunia non omittant; sed universa, prout utilitas aut labor exegerit, ita senioris judicio disponantur. » Et in abbatis sit providentia. ] An feria quarta et sexta ad sextam sit prandendum, an ad nonam reficiendum. Et sic omnia temperet atque disponat, qualiter et animae salventur. ] Summam hic sanctus Pater abbati tribuit potestatem; qui enim dicit omnia, nihil omnino reservat: et ex hac forte potestate orta est apud nostros consuetudo bibendi aestate post nonam, maxime si semel tantum in", + "candidate_score": 0.632587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1849", + "psc_text": "de Vulturno habetur in Vita S. Thomae abbatis Farfensis (Saec. III Ben.); quod scilicet congruis temporibus ad Farfense monasterium veniebant, « et hebdomadas suas in coquinae officio sicut et alii fratres in ipso faciebant monasterio. » Porro nullum hoc capite discrimen ponere videtur S. Benedictus inter coquinae hebdomadarios et mensae ministros: utrosque tamen distinguit cap. 38, ubi, agens de hebdomadario lectore, ait: Postea autem cum coquinae hebdomadariis, et servitoribus reficiat. Quem in locum Boherius in primo comment.: « An enim isti servitores per septimanas serviant, an per dies non curo, quia nec in Regula hoc reperio, sibi tamen vicissim hujus servitutis officium impendent. » Ubi manifeste servitores ab hebdomadariis coquinae, qui per totam septimanam serviebant, distinguit. Apud Cluniacenses tamen, Divionenses S. Benigni, et Cistercienses, hebdomadarii coquinae utrumque munus obibant. De Cluniacensibus audiendus est Udalricus (Lib. II, c. 35): « Finita hora post quam fratres sunt refecturi, celeriter exeunt, ut fabas", + "candidate_score": 0.63135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_517", + "psc_text": "multo minus singularium abbatum erga pauperes eleemosynas recensere; at certe nonnulla quorumdam facta praetermittere non possum, quorum exemplum posteris ad aedificationem inservire potest, et utinam ad imitationem! Hos inter excellit imprimis S. Ansbertus abbas Fontanellensis, qui, ut scribit Aigradus in ejus Vita, n. 21 Sec. II Bened., pag. 1054, « in praefato venerabili Fontanellensi monasterio, inter felicia bonitatis suae gesta, etiam xenodochium imbecillium ac decrepitorum pauperum, ad instar duodeni apostolici numeri constituit, deputatis eisdem rebus quae sufficienter praeberent alimoniam: alias quoque duas constituit in eodem monasterio pauperum Christi debilium mansiones, quos in octogenario ex multis sacrato numero singillatim octonos habitare fecit, quibus sine indigentia quotidianum largiri victum perenniter censuit. Horum vacatio nulla erat alia nisi horis constitutis diurnis nocturnisve in domo Dei residere, orationi ac vacationi divinae devote insistere, et tempore S. sacrificii pro salute et salvatione populi Christiani Ecclesiaque catholica ubique diffusa victimam salutarem offerre. » Huic accensendus videtur", + "candidate_score": 0.631296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_238", + "psc_text": "mea pudicit a tutior erit in eremo, ubi in pace cum paucis, aut sola conversans soli placeam cui me probavi? Nequaquam: nam volenti perperam agere, et desertum abundantiam habet, et nemus umbram, et silentium solitudo; malum quippe, quod nemo videt, nemo arguit; ubi autem non timetur reprehensor, securius accedit tentator, licentius perpetratur iniquitas. In conventu vero bona, si qua facis, nemo prohibet; malum vero facere si vis, non licet; mox etenim a pluribus comperitur, arguitur, emendatur. » Accedit quod jam notavit Petrus Venerabilis Lib. I epist. 20: « Non enim ut in acie fieri solet, multi contra multos, nec ut in duello unus contra unum, sed inusitato praeliandi more solus contra plurimos et numero et virtute praestantes dubia sub sorte contendit » anachoreta. Hac ratione Victorianus abbas Assanensis in Hispania In ejus Vita, n. 19, Boll. 12 Januar. , cum quosdam videret monachos, qui « foris vitam solitariam degebant in", + "candidate_score": 0.629962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3645", + "psc_text": "Bernardus Cassinensis. Et certe antiquiores monachorum Patres suam in conventu fratrum Regulam frequenter legi decernunt. Regula S. Augustini, ex cap. 24, et Tarnatensis singulis hebdomadis in conventu legebantur. Regula S. Aureliani et S. Ferreoli semel in mense, scilicet in calendis. Magister suam quotidie in refectorio legi jubet. Similiter et Regula Cujusdam ad virgines (Cap. 9): « Ante mensam vero semper capitulum Regulae unum aut amplius, si abbatissae placuerit, legatur. » S. Benedictus autem nullum determinate tempus assignavit ad lectionem Regulae, contentus dicere ut saepius in congregatione legatur. Sed antiquus ordinis nostri usus obtinuit ut aliquid ex ea quotidie, saltem semel in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem", + "candidate_score": 0.629896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_25_27", + "bdc_text": "Mai 1528 ( Z IX 476-478 ) und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 . Ein Beitrag zur landschaftlichen Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_668", + "psc_text": "Remensis, cui negare quidquam nec volumus, nec debemus, et aliorum etiam episcoporum, ei parcitur in praesenti. Verum ne omnino impunita remaneat tanta praesumptio, extra stallum abbatis maneat usque ad Pascha, nec celebret nisi de necessitate sui officii, et sex diebus sit in levi culpa, tribus scilicet diebus in Cistercio, et tribus in Pontiniaco, uno eorum in pane et aqua hinc et inde. » Cassinenses Cassin. Declar. in Reg. S. B., cap. 53 etiam sub poena excommunicationis ipso facto incurrendae prohibent, duci aut recipi intra septa regularia monasterii mulieres, sive laicas, sive religiosas; Coelestini In Const. c. 11, § 3 sub poena privationis officiorum, perpetuae inhabilitatis ad illa et alia in posterum obtinenda, et aliis poenis in canonicis sanctionibus et Rom. pontif. bullis expressis. Denique Constitutiones congregationis montis Oliveti pauca haec habent Part. II, c. 53: « Mulieres nunquam (inviolabiter servata bulla Pii V super hoc edita) in monasterium ab abbate", + "candidate_score": 0.628553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21_23", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) . Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2648", + "psc_text": "valere juberet; laudaretque monachos qui ut liberius Deo vacarent aut publicae utilitati inservirent, ab omni prorsus labore manuum abstinerent; multo minus qui ea de causa litterarum studiis incumberent revocaret. Tertio, viguisse semper apud monachos litterarum studia non solum ex antiquis regulis, sed ex constanti etiam omnium temporum traditione demonstrare se posse asserunt. Et quidem saeculo IV, quo praesertim florere coepit vitae monasticae institutum, sanctum Pachomium in divinis litteris apprime fuisse versatum sancti Antonii testimonio docet antiquissima ejus Vita apud Bollandum 633 14 Maii; imo dedisse operam ut Graece loqui posset ipse; quo admissum sua in congregatione fratrem natione Graecum, frequentius solari valeret, tradit ejusdem Vitae scriptor. Quin et ipse Ammonius episcopus ad Theophilum Alexandrinum archiepiscopum scribens (Ammonius, epistol. ad Theoph., n. 4, apud Boll. Maii 14), testatur se annos decem et septem natum a Theodoro Pachomii discipulo in monasterio susceptum, ab eodem magistris et moderatoribus traditum fuisse, Theodoro scilicet Alexandrino,", + "candidate_score": 0.627767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_45", + "bdc_text": "Ego vero hominem admonuiDie näheren Umstände sind nicht bekannt. , ut gnaviter et strenue coram senatu dicat et priorem ignaviam resarciat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_936", + "psc_text": "bonus, quoniam in saeculum misericordia ejus. ] In qua proinde firmiter sperandum. Et item Prophetae: Delictum meum cognitum tibi feci, et injustitias meas non operui. Dixi: Pronuntiabo adversum me injustitias meas Domino, et tu remisisti impietatem cordis mei. ] Quibus in verbis quatuor iterum denotat observanda hac in confessione: 1º ut nihil omnino superiorem celet, quia vix congruum medicus aegroto potest afferre remedium, nisi integram morbi cognitionem habeat, Non operui; 2º ut priusquam ad superiorem accedat, morbi sui qualitatem consideret, ejus causas, naturam, effectusque perquirat, ut ampliorem de eo abbati notitiam tribuat, quod colligitur ex verbo Dixi, id est mecum statui; 3º ut id faciat cum voluntate et intentione se accusandi, Pronuntiabo adversum me; 4º idque cum humilitate, quod indicat vox injustitias. Et haec quidem S. Benedictus ex parte illius qui conscientiam superiori manifestat: quid vero ex parte ipsius superioris, cui perversae cogitationes et mala absconse commissa revelantur, exigat, praetermisit;", + "candidate_score": 0.626837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_3_5", + "bdc_text": "unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat . Bullinger dürfte sich nach dem 30 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1815", + "psc_text": "quae poenae a nemine remitti possint. » Constitutiones Coelestinorum (Tract. I, c. 20, § 16): Si quis proprietarius repertus fuerit, videlicet si officialis in tribus tarenis in pecunia, vel sex in valore; si vero subditus fuerit, ab uno parvo denario usque ad Carolenum, tot diebus poenam sustineat gravis culpae, in quot denariis proprietarius invenitur. Si vero ultra excedens summa fuerit, ad abbatis arbitrium infra tres menses poenam sustineat gravis culpae, omnique actu legitimo sit privatus, et proprio careat officio, et per triennium ad officia quaecunque sit inhabilis; praeter poenas a sacro Tridentino concilio injunctas. » Denique Constitutiones Fuliensium (Cap. 33): « Qui monachus in proprietatis crimen lapsus esse deprehensus fuerit, cum aliis poenis gravissimis puniatur, tum monasterium pro carcere per annum habeat, ita ut ex eo pedem non efferat. » CAPUT XXXIV. 435 Si omnes aequaliter debeant necessaria accipere. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat: ubi non", + "candidate_score": 0.626085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_3_5", + "bdc_text": "unten , Anm. 4 ) wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat . Bullinger dürfte sich nach dem 30 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_666", + "psc_text": "quandiu ibidem fuerint 156 mulieres: faciens autem, vel consentiens, et procurans per litteras apostolicas, vel quoquo modo, si abbas fuerit, omni feria sexta sit in pane et aqua usque ad sequens capitulum generale, ibidem veniam petiturus, et graviter puniendus; si vero prior. vel subprior, vel cellerarius fuerit, ab officio deponatur, et tribus diebus uno eorum in pane et aqua peragat levem culpam; alii vero monachii et conversi poenam similem sortiantur, et ultimi omnium sint per annum. » Hujus decreti praxim Exstat in Nomastico Cister., p. 500 saltem aliqua ex parte videre est in capitulo generali Cisterciensis ordinis anni 1205, in quo haec recitantur: « Abbas de Pontiniaco, qui contra formam ordinis reginam Franciae cum aliis ejusdem sexus non paucis in suum monasterium introduxit ad audiendum sermonem in capitulo, ad processionem in claustro, ad reficiendum, et pernoctandum duabus noctibus in infirmitorio, sumpta occasione quod ex rescripto domini papae, et ex permissione", + "candidate_score": 0.625266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_25_27", + "bdc_text": "Mai 1528 ( Z IX 476-478 ) und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 . Ein Beitrag zur landschaftlichen Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_699", + "psc_text": "rogatu Joannis Merlavii abbatis, « anno 1398 templum Fuldense fulmine de coelo tactum, 7 die Junii conflagrasse, id quod in poenam violatae disciplinae accidisse posteri crediderunt. » Haec tamen summi pontificis concessio non nisi festum S. Bonifacii aliosque dies festos nonnullos respiciebat, alioqui etiam Trithemii tempore necdum feminis patebat in ecclesia Fuldensi aditus, uti ipse testatur in Vita Rabani. Hanc circa templa monachorum religionem omnibus in locis, ut potuit, S. Bonifacius induxit: unde rogatus a B. Altone ecclesiam sui monasterii consecrare Saec. III, part. II, p. 218, « cum illo adveniens more solito vellet ita consecrare, ut nulla mulier deberet illud intrare, postulavit B. Alto ne tali pacto suum oratorium consecraret. Dixit maxime opus viris saepius ad opera varia procul egressis, ut uxores eorum domi remanentes orent pro se suisque viris; cui petitioni consentiens, mox S. Bonifacius ecclesiam quidem consecrando tam feminis quam viris fecit esse communem; sed fontem quemdam", + "candidate_score": 0.62067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_23_25", + "bdc_text": "Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten . Das zeigt neben dem Anlaß unseres Briefes sein hilfesuchendes Schreiben an Zwingli vom 14 . Mai 1528 ( Z IX 476-478 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3459", + "psc_text": "Vita Caroli abbatis Villariensis (Bolland., 29 Januar.), cujus haec verba: « Cum videritis nonnum Conradum novitium Villariensem. » Et item: « Una cum nonno Walterio simplici monacho. » Perseveravit et apud Cassinenses usque ad tempora Bernardi Cassinensis, ut constat ex caeremonia pronuntiandi officiales ab eo instituta, quae est hoc modo: « Vicarius ordo postulat ut in hac futura hebdomada canat nonnus Amicus missam; coquinae servitium nonnus Remigius faciat; ad servitium ecclesiae nonnus Jacobus, etc. » Sed de hac voce videsis Menardum, Haeftenum, et Cangii Glossarium. Abbas autem quia vices Christi agere creditur, domnus et abbas vocetur. ] Ubi Bernardus Cassinensis: « Littera ultramontana non habet dominus, sicut littera Cassinensis, sed habet domnus; et sine dubio domnus videtur plus habere reverendae maturitatis, et dominus plus metuendae potestatis. » Bernardum sequitur Nicolaus de Fractura: dominus etiam legit Richardus de S. Angelo. Item Concordia Regularum, codices Victorini, editio Guidonis Juvenalis, Lovaniensis, et Joannes", + "candidate_score": 0.618498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.618082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_21", + "bdc_text": "Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3574", + "psc_text": "explicare; » et Regulae Tarnatensis: « Ad praepositum praecipue pertinebit ut ad abbatem, cujus est apud nos major auctoritas, referat quod modum et vires ejus excedit. » Qui praepositus, si repertus fuerit vitiosus aut contemptor sanctae regulae. ] Hic observat Boherius in suo secundo commentario quosdam hujus occasione textus negare eam quam habemus Regulam a S. Benedicto scriptam fuisse, eo quod sanctam illam appellet, ac proinde abnuendam esse fidem his quae a Gregorio Magno lib. II Dialogorum scribuntur. Verum non ideo S. Pater Regulam suam appellavit sanctam, quod a se scripta sit, sed quia sancta et salutaria continet praecepta, quorum praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ]", + "candidate_score": 0.618014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_23_25", + "bdc_text": "Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten . Das zeigt neben dem Anlaß unseres Briefes sein hilfesuchendes Schreiben an Zwingli vom 14 . Mai 1528 ( Z IX 476-478 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_692", + "psc_text": "tempus est ut in Belgium pertranseamus. Ibi insign ora haud dubium monasteria censeri debent Elnonense S. Amandi, Sithivense S. Bertini, et Laubiense, in quibus omnibus olim ecclesiae feminis haudquaquam patebant Spicil. tom. IV. De Elnonensi luculentum habemus testimonium in Supplemento Milonis de vita S. Amandi cap. 6, ubi S. praesulis corpus translatum dicitur ex S. Petri basilica Saec. II Bened., p. 726 ; « quae quoniam pro sui parvitate tanti praesulis tumulo visa fuit incongrua, atque etiam secundo sexui propter monachorum habitacula inaccessa, frequenti religiosorum virorum conventu visum est aliam magnitudine praestantem debere aedificari, quae ex utroque sexu a confluenti illo sufficeret multitudini populari, nimirum extra monasterii ambitum. » De Sithivensi nihilominus constat ex lib. II Miracul. S. Bertini, cap. 12, a tempore 162 S. Abbatis usque ad annum 938 Saec. III Bened., part. I, quo Adala, Flandriae comitissa, « cum saepissime magnis infirmitatibus esset aggravata, desiderare coepit ut in", + "candidate_score": 0.617312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_23_25", + "bdc_text": "Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten . Das zeigt neben dem Anlaß unseres Briefes sein hilfesuchendes Schreiben an Zwingli vom 14 . Mai 1528 ( Z IX 476-478 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3633", + "psc_text": "Ut pauca referantur e multis, monachus in itinere positus tenere jejunium nequit, quia hospitalis ei humanitas noh permittit; non sapienter psallit, quia obambulantis comitatus eum loquacitas impedit; nocturnis non insistit excubiis, quia secretum deest singularibus; flectendis genibus non insudat, quia sanctae devotionis studio labor itineris non concordat; nequaquam sub silentii censura constringitur, quia frequenter emergentibus causis, invitus etiam per multiloquia defrenatur, etc. » Vide ejusdem opusculi cap. 12, 13 et 14, et opusculi 27 cap. 3 et 5. Praeclare etiam idem argumentum prosequitur Petrus Blesensis epistola 134. Nota est omnibus sententia, quam sancto Antonio tribuunt sanctus Athanasius in ejus Vita, cap. 53, et Sozomenus libro I Histor. cap. 13, abbati Moysi Rufinus libro III de Vitis Patrum num. 109, quod piscibus aqua, hoc monachis claustrum: quemadmodum ergo piscis extra aquam cito exstinguitur, sic monachus extra monasterium facillime perit: adeo ut non mirum sit quosdam Patres etiam consolandorum parentum causa egressum", + "candidate_score": 0.617045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_23_25", + "bdc_text": "Ammanns Wirken in der Gemeinde und sein Lebenswandel blieben nicht unangefochten . Das zeigt neben dem Anlaß unseres Briefes sein hilfesuchendes Schreiben an Zwingli vom 14 . Mai 1528 ( Z IX 476-478 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_358", + "psc_text": "immoderate excrescant, etc. » Immoderatas hujusmodi curas abjecerat S. Gertrudis abbatissa Nivialensis Saec. II Bened., p. 465, quae, ut scribit Anonymus in ejus Vita, cap. 3, « bonis ac fidelibus dispensatoribus foris de 86 fratribus, infra vero septa monasterii spiritualibus sororibus curam familiarem commendavit, quatenus diebus ac noctibus in agone sancto, vigiliis ac orationibus, sanctis lectionibus et jejuniis contra spiritales nequitias potuisset dimicare. » Porro cum abbas non omnem rei temporalis curam adjicere teneatur, sed tantum superfluam, ut diximus, quaeritur an possit et debeat usque ad lites ad conservationem bonorum monasterii suscipiendas eam extendere? Sane sicut in rebus majoris momenti raptoribus bonorum monasterii cedendum non censeo, sic pro minutiis servos Dei judicio contendere non probo. Lites in omnibus omnino damnare videtur S. Augustinus pluribus in locis. Easdem in monachis maxime improbat S. Bernardus Homil. 4, sup. Missus est, n. 10 : « Video alios, inquit, quod non sine dolore videri", + "candidate_score": 0.609225, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.688726, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitę innocentiam per Christum . Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s.", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_119", + "psc_text": "adorsus sum, teneo. Non mihi gratis Christus est mortuus: in quo frustra credidi, si potui absque fide ejus in veteri Lege salvari. (Vers. 16). Scientes autem quod non justificatur homo ex operibus Legis, nisi per fidem Jesu Christi: et nos in Christo Jesu credidimus, ut justificemur in fide Christi, et non ex operibus Legis. Aiunt quidam: si verum hoc sit quod Paulus affirmat, ex operibus Legis neminem justificari, sed ex fide Jesu Christi, patriarchas et prophetas, et sanctos, qui ante Christi adventum fuerunt, imperfectos fuisse. Quos admonere debemus eos hic dici justitiam non consecutos, qui tantum ex operibus justificari posse se credunt. Sanctos autem, qui antiquitus fuerint, ex fide Christi justificatos. Siquidem Abraham vidit diem Christi, et laetatus est. Et Moyses majores divitias aestimavit thesauro Aegyptiorum, improperium Christi. Aspiciebat enim in remunerationem. Et Isaias vidit gloriam Christi (Isai. VI), ut Joannes evangelista commemorat, et Judas de omnibus generaliter: Commonere, inquit,", + "candidate_score": 0.688726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_40", + "bdc_text": "«Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc.", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_264", + "psc_text": "angelo [ Al. angelis] Christum esse ostendit majorem, quem secundum dispensationem corporis minorem Psalmista cantaverat, dicens: Minorasti eum paulo minus ab angelis (Psal. VIII, 6) ; et tantum sua verba in principio valuisse demonstrat, ut angeli putarentur et Christi. (Vers. 15, 16.) Ubi est ergo beatitudo vestra? Testimonium enim perhibeo vobis: quia si fieri potuisset, oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi. Ergo inimicus vobis factus sum veritatem dicens vobis? Beatus est qui ambulat in virtutum via, sed si ad virtutes usque pervenerit. Nec prodest a vitiis recessisse, nisi optima comprehendas. Quia non tam initia sunt in bonis studiis laudanda, quam finis. Sicut enim in vinea multi usque ad praelum uvae gradus sunt: et primum necesse est ut vitis gemmet in pampinis, spem promittat in floribus: dehinc ut flore decusso, futuri botri species deformetur, paulatimque turgescens uva parturiat, ut pressa torcularibus dulcia musta desudet. Ita et in doctrina singuli beatitudinum sunt", + "candidate_score": 0.642539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_352", + "psc_text": "est de alio quodam dici, qui aut cum Apostolis fuerat, aut de Judaea venerat, aut ex Pharisaeis crediderat, aut certe magnus sit apud Galatas aestimatus, ut portet judicium Ecclesiae conturbatae, quicumque est ille. Portare autem judicium, id est, quod aliis verbis in sequentibus dixit: Unusquisque proprium onus portabit. Et puto in Scripturis, onus et in bonam et in malam partem posse accipi, hoc est, et in his qui peccatis gravibus opprimuntur, et in illis qui virtutum levia onera sustentant. De peccatis in psalmo poenitens loquitur: Iniquitates meae elevatae sunt super caput meum, quasi onus grave gravatae sunt super me (Psal. XXXVII, 5) . De virtutibus, doctrinaque virtutum Salvator ait: Jugum enim meum suave est, et onus meum leve est (Matth. XI, 30) . Quod autem et doctrina pro onere accipiatur, perspicuum fit in Evangelio. Alligant quippe Pharisaei onera gravia, et quae portari non possunt, et superponunt [ Al. ponunt] ea", + "candidate_score": 0.641027, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-inchoata-Epistolae-ad-Romanos", + "max_score": 0.688373, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitę innocentiam per Christum . Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s.", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-inchoata-Epistolae-ad-Romanos_window_0", + "psc_text": "Liber unus. In quo salutatio tantummodo expeditur, et disputatur de peccato in Spiritum sanctum. 1. In Epistola quam Paulus apostolus scripsit ad Romanos, quantum ex ejus textu intelligi potest, quaestionem habet talem: Utrum Judaeis solis Evangelium Domini nostri Jesu Christi venerit propter merita operum Legis; an vero nullis operum meritis praecedentibus, omnibus Gentibus venerit justificatio fidei, quae est in Christo Jesu, ut non quia justi erant homines, crederent; sed credendo justificati, deinceps juste vivere inciperent. Hoc ergo docere intendit, omnibus venisse gratiam Evangelii Domini nostri Jesu Christi. Quod propterea etiam gratiam vocari ostendit, quia non quasi debitum justitia redditum est, sed gratuito datum. Coeperant enim nonnulli qui ex Judaeis crediderant, tumultuari adversus Gentes, et maxime adversus apostolum Paulum, quod incircumcisos et Legis veteris vinculis liberos admittebat ad Evangelii gratiam, praedicans eis ut in Christum crederent, nullo imposito carnalis circumcisionis jugo. Sed plane tanta moderatione, uti nec Judaeos superbire permittat, tanquam", + "candidate_score": 0.688373, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.687766, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_15_17", + "bdc_text": "AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.687766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16_18", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_265", + "psc_text": "ut ingeniosi magis quam apostolici viri, brevitatis caussa decem solas Praefatiunculas protuli, in quibus eum non solum ut apostolicum virum, sed alterum post Apostolos Ecclesiarum magistrum, et quod eum cum omnibus prudentibus sequeretur, asserui. 43. Praeterea evidenter ostendimus, ex more huic esse, ut bonis omnibus deroget, 398 et in hoc se putet aliquid esse, si opinatos quosque viros, et qui aliquid nominis in literis [Al. add. Dei] habuerint, reprehendat. Ostendi etiam quam indigne ministros et Sacerdotes Christi laceraverit. Sed ne monachis quidem ac virginibus ipsis quas laudaverat, vel continentibus pepercerit, atque omnem Christianorum ordinem et gradum libellis foedis infamaverit. Sanctum quoque virum Ambrosium, cujus adhuc praeclarae vitae memoria in animis omnium viget, quam indigne et turpiter laceraverit. Didymum etiam, quem dudum inter videntes Prophetas et Apostolos posuerat, nunc inter [Al. quoque inter] eos, qui diversa ab Ecclesiis doceant, collocarit: et omnes omnino vel antiquos vel novellos scriptores quod nunc imperitiae,", + "candidate_score": 0.671207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_18_20", + "bdc_text": "Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert . Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_277", + "psc_text": "semetipsum reum probarit. Veruntamen ponamus, quod Episcoporum Synodus sequatur sententias tuas, et jubeat omnes libros, qui haec talia continent, cum auctoribus suis, ut aiunt, debere damnari. Damnabuntur isti libri prius in Graecis: et quod in Graecis damnatur, sine dubio damnatum est in Latinis. Veniatur ad tuos libros, invenientur eadem continere secundum sententiam tuam: necesse est ut cum suo auctore damnentur. Et sicut nihil profuit Origeni, quod a te laudatus est: ita nec tibi proderit, quod a me excusatus est. Me enim sequi necesse est Ecclesiae Catholicae sententiam, sive adversus Origenis libros, sive adversus tuos datam. CONTROVERSIARUM RUFINI ADVERSUS HIERONYMUM LIBER II. EXPLICIT.", + "candidate_score": 0.660507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_35_37", + "bdc_text": "Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_272", + "psc_text": "si quid forte asperius prosecuti sumus, quia Deus conscientiae nostrae testis est, quod multo plura reticuimus quam protulimus; penitus autem silere contra conscientiam criminanti minime potuimus, cum ipsius pene fidei suae nonnulli jacturam ducerent silentium nostrum. 45. Posteaquam ista dictavi, frater aliquis, qui ex Urbe a vobis ad nos venerat, cum relegenti mihi assisteret, ait praetermissum unum adhuc excusationis locum, quem ibi audisset ab obtrectatoribus incusari. Dicebat autem de eo, quod scriptum est in Praefatiuncula mea, quia dixerim de isto, qui me nunc persequitur et accusat, quod in his, quae de Origene interpretatus est, nonnulla offendicula esse videantur in Graeco, quae ita tamen interpretando purgaverit, ut nihil in his, quod a fide nostra discrepet, Latinus Lector inveniat. Aiunt, inquit, de hoc capitulo: Vides quomodo et collaudavit interpretationem ejus, et testimonium 401 ei dedit ipse, quod sine offendiculo sint ea, quae ille interpretatus est, et ipsum secuturum se esse promisit. Cur", + "candidate_score": 0.651883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_35_37", + "bdc_text": "Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_271", + "psc_text": "quia propter Deum contemsit nobilitatem suam, et totum se exaequavit humilibus, optimum quidem opus ejus in fide Christi, et quod exemplo caeteris esse debeat, confitemur: idcirco noluimus eum humanis studiis, contentionibusque raptari, ne in aliquo fidei suae sentiret detrimentum. Certe cum legerit, quod ea ipsa, de quibus caeteros arguit magister ille Hieronymus, in ipsius electis etiam post poenitentiam Commentariis docuerit, quod sua non sint, quam verum judicium servet, videbimus. Putabitur enim prior error fuisse ignorantiae, si eum emendarit agnitio [Al. argutio]. Nos autem quamvis necessitate compulsi, respondere nisi sumus ei, qui nos amarissime pulsaverat; attamen pro hoc ipso veniam petimus, si quid forte asperius prosecuti sumus, quia Deus conscientiae nostrae testis est, quod multo plura reticuimus quam protulimus; penitus autem silere contra conscientiam criminanti minime potuimus, cum ipsius pene fidei suae nonnulli jacturam ducerent silentium nostrum. 45. Posteaquam ista dictavi, frater aliquis, qui ex Urbe a vobis ad nos venerat,", + "candidate_score": 0.648538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_8_10", + "bdc_text": "Juni 1530 zu verstehen sein , s. Ulrich Gäbler , Ein übersehenes Stück aus Zwinglis Korrespondenz . Hans Rudolf Ammann an Huldrych Zwingli ( 26 . Juni 1530 ) , in :", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_129", + "psc_text": "Tum deinde arguis alios, quod interrogati de talibus non prompte, nec statim respondeant, sed cunctabundi et nutu magis quam verbis agant. Et hoc ipse de Apostolo dicis, quod nescio quid tale in Epistola sua prudentibus quibusque lectoribus subindicat. Si Paulus non indicat, sed subindicat, et non quibuscunque, sed prudentibus, nos miseros quid irrides, o noster poenitens, si quod Apostolus non manifeste protulit, aut nescire, aut dubitare nos dicimus, et non tam intelligere, quam subintelligere, et ideo non tam indicamus, sed subindicamus? Jam si tibi revelata sunt illa quae oculus non vidit, nec auris audivit, et in cor hominis non ascenderunt: si tibi venit quod perfectum est, et destructa tibi sunt ea quae ex parte sunt: clama de his et praedica, et quae Apostolum subindicasse dicis, tu indica, qui non solum ea quae subindicata, verum et quae confirmata ab eo scribis esse, nunc damnas. Haec enim omnia quae nunc anathematizari jubes,", + "candidate_score": 0.618018, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1", + "max_score": 0.687593, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitę innocentiam per Christum . Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_174", + "psc_text": "qui autem in fide peccauerunt, per fidem iudicabuntur, sed 'sine lege' dictum est et 'in lege' ut satis adpareret illam causam tangi, quae inter gentes et iudaeos agebatur, non quae inter bonos malosque chdstianosChristianos. § 45 Quamquam si illo loco legem pro fide accipi uolunt, quod nimis inportunum et absurdum est, etiam hinc apertissimam possunt legere sententiam apostoli Petri, qui cum loqueretur de his, qui in occasionem carnis acceperant et in uelamentum malitiae, quod scriptum est, nos ad nouum testamentum pertinentes non ancillae filios esse, sed 25 cf. Gal. 4, 31; 5, 1 1 de iudeis SMRBNAbd 4 etiam om. SM 5 eis P 6 per ignem salutem SMRBNPAXbd 7 de hia om. � 8 non er. A ne om. SMMNA nec JPX ueniunt SMRNA 9 quiaeos (s. ae add. a) p eos 8. I. B obscrictos S 10 transiernnt SM ad fideles P quod om. CIZ$11 est] (6 in", + "candidate_score": 0.687593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_25_27", + "bdc_text": "Mai 1528 ( Z IX 476-478 ) und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 . Ein Beitrag zur landschaftlichen Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_128", + "psc_text": "enim ipsi doctrinae Christi audent apertissime contradicere et sancto aduersari euangelio, non uenientes repelluntur, sed uenire contemnunt. qui autem saeculo saltem uerbis, etiamsi non factis, renuntiant, ueniunt quidem et inter triticum seminantur et in aream congeruntur et ouibus adgregantur et retia subeunt et conuiuantibus admiscentur, sed intus, siue lateant sinesiue pareant, tunc erit ratio tolerandi, si potestas nulla est corrigendi, nec debet esse praesumptio separandi. absit autem, ut sic intellegamus, quod scriptum est, ad conuiuium nuptiarum adductos, quos inuenerunt; bonos et malos, ut eos adduxisse credantur, qui se malos perseueraturos professi sunt. alioquin ipsi serui patris familias zizania seminarunt falsumque erit illud: inimicus autem qui ea seminauit, diabolus est. sed quia hoc falsum esse non potest, adduxerunt serui bonos et malos, siue 7 I Tim. 1, 10. 11 9 cf. Matth. 22, 2 sqq. 20 Matth. 22, 10 23 Matth. 13, 39, 2 nolentem SMRBA 3 se uenire SMR conuincimur", + "candidate_score": 0.620658, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.686413, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitę innocentiam per Christum . Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s.", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_665", + "psc_text": "caro salutem. Si et anima perierat, animae perditio saluti destinatur: caro quae non periit, salva est. Si totus homo perierat ex utraque substantia, totus homo salvus fiat necesse est; et elisa est sententia haereticorum negantium carnis salutem. Jam et Christus Creatoris confirmatur, qui secundum Creatorem totius hominis salutem pollicebatur. Servorum quoque parabola, qui secundum rationem foeneratae pecuniae dominicae dijudicantur, judicem ostendit Deum, etiam ex parte severitatis, non tantum honorantem, verum et auferentem quod quis videatur habuisse. Aut si et hic Creatorem finxerit austerum tollentem quod non posuerit, et metentem quod non severit: hic quoque me ille instruit, cujus pecuniam ut foenerem edocet. CAPUT XXXVIII. Sciebat Christus baptisma Joannis (Luc. XX) unde esset, et cur quasi nesciens interrogabat. Sciebat non responsuros sibi Pharisaeos, et cur frustra interrogabat. An ut ex ore ipsorum judicaret illos, vel ex corde? Refer ergo et haec ad excusationem Creatoris, et ad comparationem Christi; et considera jam", + "candidate_score": 0.686413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37_39", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit :", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_317", + "psc_text": "(Is., XLII, 2) neque contendit, neque clamavit, nec audita est foris vox ejus: qui arundinem contusam, id est, quassam Judaeorum fidem, non comminuit: qui linum ardens, id est, momentaneum ardorem gentium, non extinxit, sed lucernam magis fecit ortu luminis sui. Non potest alius esse, quam qui praedicebatur. Oportet actum ejus ad Scripturarum regulam recognosci, duplici, nisi fallor, operatione distinctum, praedicationis et virtutis. Sed de utroque titulo sic disponam, ut quoniam ipsum quoque Marcionis Evangelium discuti placuit, de speciebus doctrinarum et signorum illuc differamus quasi in rem praesentem: hic autem generaliter expungamus ordinem coeptum, docentes praedicatorem interim annuntiari Christum per Esaiam (Is., L, 10): Quis enim, inquit, in vobis, qui Deum metuit, et exaudiet vocem filii ejus? Item medicatorem (Is., LIII): Ipse enim, inquit, imbecillitates nostras abstulit, et languores portavit. CAPUT XVIII. De exitu plane puto diversitatem tentatis inducere, negantes passionem crucis in Christum Creatoris praedicatam, et argumentantes insuper non esse", + "candidate_score": 0.678793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_36_38", + "bdc_text": "[ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_266", + "psc_text": "Creatore solidante tonitruum, et (Amos. IV, 13) condente spiritum, et annuntiante in homines Christum suum, secundum Amos Prophetam; si omnis spes Judaeorum, ne dicam etiam Gentium, in Christi revelationem destinabatur, sine dubio id demonstrabantur non agnituri, et non intellecturi, ablatis agnitionis et intelligentiae viribus sapientia atque prudentia, quod annuntiabatur, id est Christum, erraturis in eum principalibus sapientibus eorum, id est scribis, et prudentibus eorum, id est pharisaeis; pariter et populo auribus audituro, et non audituro, utique Christum docentem: et oculis visuro et non visuro, utique Christum signa facientem, secundum quod et alibi (Is. XLII, 19): Et quis caecus, nisi pueri mei? et quis surdus, nisi qui dominatur eorum? Sed et cum exprobrat per eumdem Isaiam (Is. I, 3): Filios generavi, et exaltavi: at illi me rejecerunt. Agnovit bos possessorem suum, et asinus praesepe domini sui: Israel autem me non cognovit, et populus me non intellexit. Nos quidem certi, Christum semper", + "candidate_score": 0.669269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_36_38", + "bdc_text": "[ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_265", + "psc_text": "eas praedicationes in praesenti sufficiet adhibere, quae interim ignorabilem probent Christum, et hoc breviter, dum ostendunt omnem vim intellectus ademptam populo a Creatore. Auferam, inquit (Is. XXIX, 14), sapientiam sapientium illorum, et prudentiam prudentium eorum abscondam, et (Is. VI, 10), Aure audietis, et non audietis: et oculis videbitis, et non videbitis: Incrassatam est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos concluserunt; ne quando auribus audiant et oculis videant, et corde conjiciant, et convertantur, et sanem illos. Hanc enim obtusionem salutarium sensuum meruerant, labiis diligentes Deum, corde autem longe absistentes ab eo. Igitur si Christus quidem annuntiabatur a Creatore solidante tonitruum, et (Amos. IV, 13) condente spiritum, et annuntiante in homines Christum suum, secundum Amos Prophetam; si omnis spes Judaeorum, ne dicam etiam Gentium, in Christi revelationem destinabatur, sine dubio id demonstrabantur non agnituri, et non intellecturi, ablatis agnitionis et intelligentiae viribus sapientia atque prudentia, quod annuntiabatur, id", + "candidate_score": 0.667878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_4_6", + "bdc_text": "wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat . Bullinger dürfte sich nach dem 30 . Juni mit der Bitte an Leo Jud gewandt haben , seinen Einfluß in Zürich zugunsten Ammanns geltend zu machen , doch bestätigte der Rat schließlich das Urteil .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_608", + "psc_text": "posset ejus tempora nosse, cujus per quae probaret non habebat? Merito exprobrat etiam, quod justum non a semetipsis judicarent. Olim hoc mandat per Zachariam (Zach. VIII, 16): Justum judicium et pacatorium judicate. Per Hieremiam (Jerem. XXII, 3): Facite judicium et justitiam. Per Esaiam (Is. I, 17; V. 6): Judicate pupillo, et justificate viduam; imputans etiam vineae Sorech, quod non judicium fecisset, sed clamorem. Qui ergo docuerat ut facerent ex praecepto, is exigebat ut facerent et ex arbitrio. Qui seminaverat praeceptum, ille et redundantiam ejus urgebat. Jam vero quam absurdum ut ille mandaret juste judicare, qui Deum judicem justum destruebat! Nam et judicem qui mittit in carcerem, nec ducit inde, nisi soluto etiam novissimo quadrante, in persona Creatoris obtrectationis nomine disserunt. Ad quod necesse habeo eodem gradu occurrere. Quotiescumque enim severitas Creatoris opponitur, totiens illius est Christus, cui per timorem cogit obsequium. CAPUT XXX. Quaestionem rursus de curatione sabbato facta, quomodo", + "candidate_score": 0.65171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_14_16", + "bdc_text": "«Jacob Schürer von Knonaw , Hanns Hönnger von Mettmastetten , geschworen richter unnd annder erber lüt» , Zürich StA , Landvogtei Knonau 1405-1542 , A 128 , Mappe 1 ; AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_264", + "psc_text": "Rhodia lex, sed Pontica caverat, errare Judaeos in Christum suum non licere; quando etsi nihil tale praedicatum in illos inveniretur, vel sola utique humana conditio deceptui obnoxia, persuasisset, Judaeos errare potuisse, qua homines; nec statim praejudicium sumendum de sententia eorum, quos credibile fuerit errasse. Porro, cum et praedicatum sit non agnituros eos Christum, ideoque etiam perempturos; jam ergo ipse erit et ignoratus et interemptus ab illis, in quem ita admissuri praenotabantur. Hoc si probari exigis, non eas scripturas evolvam, quae interemptibilem Christum edicentes, utique et ignorabilem affirmant: nisi enim ignoratus nihil scilicet pati posset: sed reservatis eis ad caussam passionum, eas praedicationes in praesenti sufficiet adhibere, quae interim ignorabilem probent Christum, et hoc breviter, dum ostendunt omnem vim intellectus ademptam populo a Creatore. Auferam, inquit (Is. XXIX, 14), sapientiam sapientium illorum, et prudentiam prudentium eorum abscondam, et (Is. VI, 10), Aure audietis, et non audietis: et oculis videbitis, et non", + "candidate_score": 0.646692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_26_28", + "bdc_text": "und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 . Ein Beitrag zur landschaftlichen Reformationsgeschichte . Diss. phil. Zürich , Affoltern am Albis 1947 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_629", + "psc_text": "hoc quoque, quod de Joanne dixerat, non praeteriisse. CAPUT XXXIV. « Sed Christus divortium prohibet, dicens: Qui dimiserit uxorem suam, et aliam duxerit, adulterium committit: qui dimissam a viro duxerit, aeque adulter est. Ut sic quoque prohibeat divortium, illicitum facit repudiatae matrimonium. Moyses vero permittit repudium in Deuteronomio (Deut., XXIV, 1): Si sumpserit quis uxorem, et habitaverit cum ea, et evenerit non invenire eam apud eum gratiam, eo quod inventum sit in illa impudicum negotium, scribet libellum repudii, et dabit in manu ejus, et dimittet illam de domo sua. Vides diversitatem Legis et Evangelii, Moysi et Christi? » Plane. Non enim recepisti illud quoque Evangelium (Matth., XIX, 8) ejusdem veritatis, et ejusdem Christi, in quo prohibens divortium, propriam quaestionem ejus absolvit: Moyses propter duritiam cordis vestri praecepit libellum repudii dare; a primordio autem non fuit sic, quia scilicet qui marem et foeminam fecerat, Erunt duo, dixerat, in carne una; quod", + "candidate_score": 0.645245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_4", + "bdc_text": "wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_608", + "psc_text": "posset ejus tempora nosse, cujus per quae probaret non habebat? Merito exprobrat etiam, quod justum non a semetipsis judicarent. Olim hoc mandat per Zachariam (Zach. VIII, 16): Justum judicium et pacatorium judicate. Per Hieremiam (Jerem. XXII, 3): Facite judicium et justitiam. Per Esaiam (Is. I, 17; V. 6): Judicate pupillo, et justificate viduam; imputans etiam vineae Sorech, quod non judicium fecisset, sed clamorem. Qui ergo docuerat ut facerent ex praecepto, is exigebat ut facerent et ex arbitrio. Qui seminaverat praeceptum, ille et redundantiam ejus urgebat. Jam vero quam absurdum ut ille mandaret juste judicare, qui Deum judicem justum destruebat! Nam et judicem qui mittit in carcerem, nec ducit inde, nisi soluto etiam novissimo quadrante, in persona Creatoris obtrectationis nomine disserunt. Ad quod necesse habeo eodem gradu occurrere. Quotiescumque enim severitas Creatoris opponitur, totiens illius est Christus, cui per timorem cogit obsequium. CAPUT XXX. Quaestionem rursus de curatione sabbato facta, quomodo", + "candidate_score": 0.642786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_17_19", + "bdc_text": "Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_644", + "psc_text": "ire jussos ut se ostenderent sacerdotibus (Luc. XVII) , in itinere purgavit, sine tactu jam et sine verbo, tacita potestate, et sola voluntate; quasi necesse sit, semel remediatore languorum et vitiorum annuntiato Christo, et de effectibus probato, de qualitatibus curationum retractari: aut Creatorem in Christo ad legem provocari: si quid aliter quam lege distinxit, ipse perfecit: cum aliter utique Dominus per semetipsum operetur, sive per Filium, aliter per prophetas famulos suos maximae documenta virtutis et potestatis; quae ut clariora et validiora, qua propria, distare a vicariis fas est. Sed ejusmodi et alibi jam dicta sunt, in documento superiore. Nunc etsi praefatus est, multos tunc fuisse leprosos apud Israelem in diebus Helisaei prophetae, et neminem eorum purgatum nisi Naaman Syrum (Luc. IV, 27) : non utique numerus faciet ad differentiam deorum, in destructionem Creatoris, unum remediantis, et praelationem ejus qui decem emundarit. Quis enim dubitabit plures potuisse curari ab eo, qui", + "candidate_score": 0.64244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_5_7", + "bdc_text": "Bullinger dürfte sich nach dem 30 . Juni mit der Bitte an Leo Jud gewandt haben , seinen Einfluß in Zürich zugunsten Ammanns geltend zu machen , doch bestätigte der Rat schließlich das Urteil . Unter «sententia» dürfte der verurteilende Richterspruch vom 30 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_608", + "psc_text": "posset ejus tempora nosse, cujus per quae probaret non habebat? Merito exprobrat etiam, quod justum non a semetipsis judicarent. Olim hoc mandat per Zachariam (Zach. VIII, 16): Justum judicium et pacatorium judicate. Per Hieremiam (Jerem. XXII, 3): Facite judicium et justitiam. Per Esaiam (Is. I, 17; V. 6): Judicate pupillo, et justificate viduam; imputans etiam vineae Sorech, quod non judicium fecisset, sed clamorem. Qui ergo docuerat ut facerent ex praecepto, is exigebat ut facerent et ex arbitrio. Qui seminaverat praeceptum, ille et redundantiam ejus urgebat. Jam vero quam absurdum ut ille mandaret juste judicare, qui Deum judicem justum destruebat! Nam et judicem qui mittit in carcerem, nec ducit inde, nisi soluto etiam novissimo quadrante, in persona Creatoris obtrectationis nomine disserunt. Ad quod necesse habeo eodem gradu occurrere. Quotiescumque enim severitas Creatoris opponitur, totiens illius est Christus, cui per timorem cogit obsequium. CAPUT XXX. Quaestionem rursus de curatione sabbato facta, quomodo", + "candidate_score": 0.640343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_17_19", + "bdc_text": "Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_202", + "psc_text": "Sed et in ipsis commerciis vitae et conversationis humanae domi ac foris, adusque curam vasculorum omnifariam distinxit, ut istis legalibus disciplinis occurrentibus ubique, ne ullo momento vacarent a Dei respectu. Quid enim faceret beatum hominem, quam in lege Domini voluntas ejus, et in lege Domini meditabitur die ac nocte (Ps. I, 2) ? Quam legem non duritia promulgavit auctoris, sed ratio summae benignitatis, populi potius duritiam edomantis, et rudem obsequio fidem operosis officiis dedolantis: ut nihil de arcanis attingam significantiis legis, spiritalis scilicet et propheticae, in omnibus pene argumentis figuratae. Sufficit enim in praesenti, si simpliciter hominem Deo obligabat, ut nemo eam reprobare debeat, nisi cui non placet Deo servire. Ad hoc beneficium, non onus legis adjuvandum, etiam Prophetas eadem bonitas Dei ordinavit, docentes Deo digna: Auferre nequitias de anima, discere benefacere, exquirere judicium, judicare pupillo, et justificare viduam, dirigere quaestiones, fugere improborum contactum, dimittere conflictam in integram, dissipare scripturam", + "candidate_score": 0.638811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_26_28", + "bdc_text": "und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 . Ein Beitrag zur landschaftlichen Reformationsgeschichte . Diss. phil. Zürich , Affoltern am Albis 1947 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_632", + "psc_text": "totum prohibuit; et quod non prohibuit in totum, permisit alias, ubi caussa cessat ob quam prohibuit. Etiam non contrarium Moysi docet, cujus praeceptum alicubi conservat, nondum dico, confirmat. Aut si omnino negas permitti divortium a Christo, quomodo tu nuptias dirimis, nec conjungens marem et foeminam, nec alibi conjunctos ad sacramentum baptismatis et Eucharistiae admittens, nisi inter se conjuraverint adversus fructum nuptiarum, ut adversus ipsum Creatorem? Certe quid facit apud te maritus, si uxor ejus commiserit adulterium? habebitne illam? Sed nec tuum apostolum sinere scis conjungi prostitutae membra Christi. Habet itaque et Christum assertorem justitia divortii. Jam hinc confirmatur ab illo Moyses, ex eodem titulo prohibens repudium, quo et Christus, si inventum fuerit in muliere negotium impudicum. Nam et in Evangelio Matthaei (Matth., V, 32): Qui dimiserit, inquit, uxorem suam praeter caussam adulterii, facit eam adulterari; atque ita adulter censetur et ille, qui dimissam a viro duxerit. Caeterum, praeter ex caussa", + "candidate_score": 0.637594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_26", + "bdc_text": "und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_632", + "psc_text": "totum prohibuit; et quod non prohibuit in totum, permisit alias, ubi caussa cessat ob quam prohibuit. Etiam non contrarium Moysi docet, cujus praeceptum alicubi conservat, nondum dico, confirmat. Aut si omnino negas permitti divortium a Christo, quomodo tu nuptias dirimis, nec conjungens marem et foeminam, nec alibi conjunctos ad sacramentum baptismatis et Eucharistiae admittens, nisi inter se conjuraverint adversus fructum nuptiarum, ut adversus ipsum Creatorem? Certe quid facit apud te maritus, si uxor ejus commiserit adulterium? habebitne illam? Sed nec tuum apostolum sinere scis conjungi prostitutae membra Christi. Habet itaque et Christum assertorem justitia divortii. Jam hinc confirmatur ab illo Moyses, ex eodem titulo prohibens repudium, quo et Christus, si inventum fuerit in muliere negotium impudicum. Nam et in Evangelio Matthaei (Matth., V, 32): Qui dimiserit, inquit, uxorem suam praeter caussam adulterii, facit eam adulterari; atque ita adulter censetur et ille, qui dimissam a viro duxerit. Caeterum, praeter ex caussa", + "candidate_score": 0.636505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_26", + "bdc_text": "und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_629", + "psc_text": "hoc quoque, quod de Joanne dixerat, non praeteriisse. CAPUT XXXIV. « Sed Christus divortium prohibet, dicens: Qui dimiserit uxorem suam, et aliam duxerit, adulterium committit: qui dimissam a viro duxerit, aeque adulter est. Ut sic quoque prohibeat divortium, illicitum facit repudiatae matrimonium. Moyses vero permittit repudium in Deuteronomio (Deut., XXIV, 1): Si sumpserit quis uxorem, et habitaverit cum ea, et evenerit non invenire eam apud eum gratiam, eo quod inventum sit in illa impudicum negotium, scribet libellum repudii, et dabit in manu ejus, et dimittet illam de domo sua. Vides diversitatem Legis et Evangelii, Moysi et Christi? » Plane. Non enim recepisti illud quoque Evangelium (Matth., XIX, 8) ejusdem veritatis, et ejusdem Christi, in quo prohibens divortium, propriam quaestionem ejus absolvit: Moyses propter duritiam cordis vestri praecepit libellum repudii dare; a primordio autem non fuit sic, quia scilicet qui marem et foeminam fecerat, Erunt duo, dixerat, in carne una; quod", + "candidate_score": 0.636447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_26_28", + "bdc_text": "und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 . Ein Beitrag zur landschaftlichen Reformationsgeschichte . Diss. phil. Zürich , Affoltern am Albis 1947 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_631", + "psc_text": "junxit, excusaverit potius quam destruxerit Moysi constitutionem? Sed ecce sic tuus sit iste Christus contrarium docens Moysi et Creatori, ut si non contrarium ostendero, meus sit. Dico enim illum conditionaliter nunc fecisse divortii prohibitionem, si ideo quis dimittat uxorem, ut aliam ducat: Qui dimiserit, inquit, uxorem, et aliam duxerit, adulterium commisit, et qui a marito dimissam duxerit, aeque adulter est; ex eadem utique caussa, qua non licet dimitti, ut alia ducatur: illicite enim dimissam pro indimissa ducens, adulter est. Manet enim matrimonium quod non rite diremptum est. Manente matrimonio nubere, adulterium est. Ita si conditionaliter prohibuit dimittere uxorem, non in totum prohibuit; et quod non prohibuit in totum, permisit alias, ubi caussa cessat ob quam prohibuit. Etiam non contrarium Moysi docet, cujus praeceptum alicubi conservat, nondum dico, confirmat. Aut si omnino negas permitti divortium a Christo, quomodo tu nuptias dirimis, nec conjungens marem et foeminam, nec alibi conjunctos ad sacramentum", + "candidate_score": 0.6358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_25_27", + "bdc_text": "Mai 1528 ( Z IX 476-478 ) und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 . Ein Beitrag zur landschaftlichen Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_629", + "psc_text": "hoc quoque, quod de Joanne dixerat, non praeteriisse. CAPUT XXXIV. « Sed Christus divortium prohibet, dicens: Qui dimiserit uxorem suam, et aliam duxerit, adulterium committit: qui dimissam a viro duxerit, aeque adulter est. Ut sic quoque prohibeat divortium, illicitum facit repudiatae matrimonium. Moyses vero permittit repudium in Deuteronomio (Deut., XXIV, 1): Si sumpserit quis uxorem, et habitaverit cum ea, et evenerit non invenire eam apud eum gratiam, eo quod inventum sit in illa impudicum negotium, scribet libellum repudii, et dabit in manu ejus, et dimittet illam de domo sua. Vides diversitatem Legis et Evangelii, Moysi et Christi? » Plane. Non enim recepisti illud quoque Evangelium (Matth., XIX, 8) ejusdem veritatis, et ejusdem Christi, in quo prohibens divortium, propriam quaestionem ejus absolvit: Moyses propter duritiam cordis vestri praecepit libellum repudii dare; a primordio autem non fuit sic, quia scilicet qui marem et foeminam fecerat, Erunt duo, dixerat, in carne una; quod", + "candidate_score": 0.632693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_4", + "bdc_text": "wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_210", + "psc_text": "septima autem die sabbati Domino Deo tuo; non facies in ea omne opus. Quod? Utique tuum. Consequens enim est, ut ea opera sabbato auferret, quae sex diebus supra induxerat: tua scilicet, id est, humana, et quotidiana. Arcam vero circumferre, neque quotidianum opus videri potest, neque humanum; sed et rarum, et sacrosanctum, et ex ipso tunc Dei praecepto utique divinum. Quod et ipse quid significaret edissererem, nisi longum esset figuras argumentorum omnium Creatoris expandere, quas forsitan nec admittis. Sed plus est, si de absolutis revincamini, simplicitate veritatis, non curiositate: sicut et nunc certa distinctio est sabbati, humana, non divina opera prohibentis. Ideoque qui sabbatis lignatum ierat, morti datus est: suum enim opus fecerat, lege interdictum. Qui vero arcam sabbatis circumtulerant, impune gesserunt: non suum enim opus, sed Dei, ex praecepto scilicet ipsius, administraverant. CAPUT XXII. Proinde et similitudinem vetans fieri omnium quae in coelo et in terra et in aquis, ostendit", + "candidate_score": 0.629648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_26", + "bdc_text": "und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_633", + "psc_text": "Moyses, ex eodem titulo prohibens repudium, quo et Christus, si inventum fuerit in muliere negotium impudicum. Nam et in Evangelio Matthaei (Matth., V, 32): Qui dimiserit, inquit, uxorem suam praeter caussam adulterii, facit eam adulterari; atque ita adulter censetur et ille, qui dimissam a viro duxerit. Caeterum, praeter ex caussa adulterii, nec Creator disjungit, quod ipse scilicet conjunxit, eodem alibi Moyse constituente (Deut., XXII, 28) eum qui ex compressione matrimonium fecerat, non posse dimittere uxorem in omne tempus. Quod si ex violentia coactum matrimonium stabit, quanto magis ex convenientia voluntarium? sicut et prophetiae auctoritate (Mal., II, 15): Uxorem juventutis tuae non dimitte. Habes itaque Christum ultro vestigia ubique Creatoris ineuntem, tam in permittendo repudio, quam in prohibendo. Habes etiam nuptiarum quoquo velis prospectorem, quas nec separari vult, prohibendo repudium, nec cum macula haberi, tunc permittendo divortium. Erubesce non conjungens, quos tuus quoque Christus conjunxit. Erubesce etiam disjungens sine eo merito,", + "candidate_score": 0.629288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_4", + "bdc_text": "wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_444", + "psc_text": "non jejunandi honore. Denique, tunc demum sabbatum destruxisset, etiam ipsum Creatorem, si discipulos sabbato jejunare mandasset, adversus statum scripti et voluntatis Creatoris. Sed quoniam discipulos non constanter tuebatur, sed excusat, quoniam humanam opponit necessitatem quasi deprecatricem; quoniam potiorem honorem sabbati servat non contristandi, quam vacandi; quoniam David, comitesque ejus, cum discipulis suis aequat in culpa et in venia; quoniam placet illi, quia Creator indulsit; quoniam de exemplo ejus, ipse tam bonus est; ideo alienus est a Creatore. Exinde (Luc. VI, 7) observant pharisaei, si medicinas sabbatis ageret, ut accusarent eum: certe qua sabbati destructorem, non qua novi Dei professorem; fortasse enim hunc solum articulum ubique ingeram, alium Christum nusquam praedicatum. In totum autem errabant pharisaei circa sabbati legem, non animadvertentes conditionaliter eam indicentem ferias operum sub certa specie eorum. Nam cum de die sabbati dicit (Exod. XX, 10): Omne opus tuum non facies in ea; dicendo, tuum, de humano opere", + "candidate_score": 0.629199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_26", + "bdc_text": "und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_631", + "psc_text": "junxit, excusaverit potius quam destruxerit Moysi constitutionem? Sed ecce sic tuus sit iste Christus contrarium docens Moysi et Creatori, ut si non contrarium ostendero, meus sit. Dico enim illum conditionaliter nunc fecisse divortii prohibitionem, si ideo quis dimittat uxorem, ut aliam ducat: Qui dimiserit, inquit, uxorem, et aliam duxerit, adulterium commisit, et qui a marito dimissam duxerit, aeque adulter est; ex eadem utique caussa, qua non licet dimitti, ut alia ducatur: illicite enim dimissam pro indimissa ducens, adulter est. Manet enim matrimonium quod non rite diremptum est. Manente matrimonio nubere, adulterium est. Ita si conditionaliter prohibuit dimittere uxorem, non in totum prohibuit; et quod non prohibuit in totum, permisit alias, ubi caussa cessat ob quam prohibuit. Etiam non contrarium Moysi docet, cujus praeceptum alicubi conservat, nondum dico, confirmat. Aut si omnino negas permitti divortium a Christo, quomodo tu nuptias dirimis, nec conjungens marem et foeminam, nec alibi conjunctos ad sacramentum", + "candidate_score": 0.626336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_25_27", + "bdc_text": "Mai 1528 ( Z IX 476-478 ) und vor allem eine Ehebruchsgeschichte ( Max Stiefel , Die kirchlichen Verhältnisse im Knonauer Amt nach der Reformation 1531-1600 . Ein Beitrag zur landschaftlichen Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_628", + "psc_text": "ex dispositione est Creatoris, ut aliunde magis probetur, quam ex Legis et Prophetarum in Joannem occasu, et exinde ortu, regnum Dei. Transeat igitur coelum et terra citius, sicut et Lex et Prophetae, quam unus apex verborum Domini. Verbum enim, inquit (Is., XL, 8) Esaias, Dei nostri manet in aevum. Nam quoniam in Esaia jam tunc Christus, Sermo scilicet et spiritus Creatoris, Joannem praedicarat, vocem clamantis in deserto, parare viam Domini, in hoc venturum ut Legis et Prophetarum ordo exinde cessaret, per adimpletionem, non per destructionem, et regnum Dei a Christo annuntiaretur; ideo subtexuit, facilius elementa transitura, quam verba sua; confirmans hoc quoque, quod de Joanne dixerat, non praeteriisse. CAPUT XXXIV. « Sed Christus divortium prohibet, dicens: Qui dimiserit uxorem suam, et aliam duxerit, adulterium committit: qui dimissam a viro duxerit, aeque adulter est. Ut sic quoque prohibeat divortium, illicitum facit repudiatae matrimonium. Moyses vero permittit repudium in Deuteronomio (Deut., XXIV,", + "candidate_score": 0.62618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_4", + "bdc_text": "wurde am 30 . Juni 1530 wegen Sonntagsarbeit verurteilt , appellierte jedoch daraufhin an den Zürcher Rat .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_209", + "psc_text": "Hebraeis pronuntiasses? Igitur si bona Hebraeorum caussa, bona jam et caussa, id est, mandatum Creatoris, qui et Aegyptios gratos fecit nescientes, et suum populum, in tempore expeditionis angusto, aliquo solatio tacitae compositionis expunxit. Plane minus exigi jussit: Hebraeis enim etiam filios Aegyptii restituere debuerant. CAPUT XXI. Sic et in caeteris contrarietates praeceptorum ei exprobras, ut mobili et instabili; prohibentis sabbatis operari, et jubentis arcam circumferri per dies octo, id est, etiam sabbato, in expugnatione civitatis Hiericho. Nec sabbati enim inspicis legem, opera humana, non divina prohibentem. Siquidem, Sex, inquit (Exod. XX, 9, 10), diebus operare, et facies omnia opera tua, septima autem die sabbati Domino Deo tuo; non facies in ea omne opus. Quod? Utique tuum. Consequens enim est, ut ea opera sabbato auferret, quae sex diebus supra induxerat: tua scilicet, id est, humana, et quotidiana. Arcam vero circumferre, neque quotidianum opus videri potest, neque humanum; sed et rarum, et", + "candidate_score": 0.6231, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.686257, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_35_37", + "bdc_text": "Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.686257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_18_20", + "bdc_text": "Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert . Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.672791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_19_21", + "bdc_text": "Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert . Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) . Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.672259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_35_37", + "bdc_text": "Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9", + "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus", + "candidate_score": 0.667585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_16", + "psc_text": "se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad nos vel studio fratrum, vel temeritate aemulorum potuerint pervenire, respondere conabor. Neque enim magnopere formidandi sunt, quos metuit auctor suus prodere, et tantum confederatis legendos esse decrevit. Tunc aut agnoscam crimina, aut diluam, aut in accusatorem quae sunt objecta retorquebo: et ostendam quod hucusque silentium modestiae fuerit, non male conscientiae. 5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec", + "candidate_score": 0.663313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_40_42", + "bdc_text": "«Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc. ἀμαθία μὲν θράσος , λογισμὸς δὲ ὄκνον φέρει . Ita recta ingenia debilitat verecundia , perversa confirmat audacia»Gaius Plinius Caecilius Secundus ( d.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_332", + "psc_text": "peccator. Itinera stultorum recta in conspectu suo. Stultus eadem die ostendit iram suam. Abominatio est Domino, labia mendacia. Qui custodit os suum, servat animam suam. Et qui temerarius est labiis, terrebit seipsum. Malus cum contumelia agit mala, et insipiens expandit malitiam suam. Quaeres apud malos sapientiam, et non invenies. Suis itineribus saturabitur temerarius. Sapiens timendo declinat malum. Stultus confidens miscetur ei. Longanimus vir 571 multus in prudentia est: pusillanimus valde imprudens est. Qui calumniatur pauperem, lacessit factorem ejus. Lingua sapientium bona novit, et os stultorum pronunciat malum. Vir animosus parat rixas: et immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum. Manus manui inferens injuste, non erit impunitus. Qui diligit vitam, parcit ori suo. Ante contritionem praecedit contumelia, et ante ruinam mala cogitatio. Qui obfirmat oculos suos, cogitat perversa, et provocat labiis suis omnia mala. Labia stulti ducunt eum in mala, et os audax mortem invocat. Malignus vir multa detrimenta", + "candidate_score": 0.662945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_17_19", + "bdc_text": "Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.661213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_18_20", + "bdc_text": "Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert . Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_151", + "psc_text": "Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in quamplurimis exponatur: in aliquibus ita Eunomii dogma inseritur, ut nihil aliud quam ipse Eunomius disputare credatur, Filium Dei creatum 508 de nullis exstantibus asseverans. » Et post alia, quae prolixum est, scribere: « Quid, quaeso, ait, de his sentiendum est, quod Apostolicus vir haeretica scripserit? An id potius credendum, quod perversi homines ad assertionem dogmatum suorum sub virorum sanctorum nomine, tamquam facilius credenda, interseruerint ea, quae illi nec sensisse, nec scripsisse credendi sunt? » Clementem quoque Alexandrinae Ecclesiae presbyterum, virum catholicum, scribit in libris suis interdum Dei Filium dicere creatum: et Dionysium Alexandrinae urbis episcopum, virum eruditissimum, contra Sabellium quatuor", + "candidate_score": 0.654947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_40_42", + "bdc_text": "«Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc. ἀμαθία μὲν θράσος , λογισμὸς δὲ ὄκνον φέρει . Ita recta ingenia debilitat verecundia , perversa confirmat audacia»Gaius Plinius Caecilius Secundus ( d.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_48", + "psc_text": "proverbio, Sus Minervam docere videar, et in silvam ligna portare. Illud miror, quod Aristarcus nostri temporis puerilia ista nescieris. Quamquam tu occupatus in sensibus, et ad struendam mihi calumniam cernulus, Grammaticorum et oratorum praecepta contempseris, parvipendes ὑπέρβατα post anfractus reddere, asperitatem evitare consonantium, hiulcam fugere dictionem. Ridiculum est debilitati et fracti totius corporis vulnera pauca monstrare. Non eligo quod reprehendam, eligat ipse quod vitio careat. Ne illud quidem Socraticum nosse debuerat: Scio quid nescio: Navem agere ignarus navis timet; abrotanum aegro Non audet, nisi qui didicit, dare. Quod medicorum est, Promittunt medici: tractant fabrilia fabri. Scribimus indocti, doctique poemata passim. (Horat., epist. I ad August.) Nisi forte se litteras non didicisse jurabit; quos nos illi et absque juramento perfacile credimus: vel ad Apostolum confugiet profitentem: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (I Cor. XI, 6) . Ille Hebraeis litteris eruditus, et ad pedes doctus Gamalielis, quem non erubescit, jam", + "candidate_score": 0.651222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_14_16", + "bdc_text": "«Jacob Schürer von Knonaw , Hanns Hönnger von Mettmastetten , geschworen richter unnd annder erber lüt» , Zürich StA , Landvogtei Knonau 1405-1542 , A 128 , Mappe 1 ; AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_16", + "psc_text": "se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad nos vel studio fratrum, vel temeritate aemulorum potuerint pervenire, respondere conabor. Neque enim magnopere formidandi sunt, quos metuit auctor suus prodere, et tantum confederatis legendos esse decrevit. Tunc aut agnoscam crimina, aut diluam, aut in accusatorem quae sunt objecta retorquebo: et ostendam quod hucusque silentium modestiae fuerit, non male conscientiae. 5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec", + "candidate_score": 0.650331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_18_20", + "bdc_text": "Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert . Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_143", + "psc_text": "de Graeco mutes, et hoc ipsum praefatione testare, quod prudentissime Papa Anastasius in epistola, quam contra te scribit ad episcopum Joannem, suo sermone complexus est, me liberans, qui id feci, et te arguens, qui facere noluisti. Ac ne forsitan hoc quoque neges, subjeci exemplum ejus: ut si non vis audire fratrem monentem, audias episcopum condemnantem [ Al. calumniantem]. 15. Rufinus Origenis defensor probatur. Eusebius Arianorum princeps. Rufini praefatio in Apologiam Pamphili pro Origene. --Dicis te non esse defensorem, neque assertorem Origenis: jam nunc tibi proferam librum tuum de quo in famosa illa praefatiuncula praeclari operis tui his verbis loqueris: « Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat", + "candidate_score": 0.648766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_34_36", + "bdc_text": "August 1552 . Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.648714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_19_21", + "bdc_text": "Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert . Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) . Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_1", + "psc_text": "germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut haereses statim innotescerent: deditque una epistolam, in nostra recensione 84, Pammachio, et Oceano, in qua calumniam omnem a se longe amovet, quove animo legerit aliquando, aut laudarit Origenem absque pietatis periculo exponit. Hinc porro ingens in Ecclesia incendium exortum est; nam Rufinus Apologiam pro sua fide ad Anastasium papam scribere compulsus, non tam pro se nisus est satisfacere, quam in sui defensionem novas Hieronymo calumnias struere. Tum recrudescente in dies magis inimicitiae vulnere, tres Invectivarum libros anno insequenti sive 401 in S. Doctorem procudit: quibus ille nondum lectis, sed tantum ex ore amicorum ex parte auditis, respondet tribus hisce Apologeticis", + "candidate_score": 0.648183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_18_20", + "bdc_text": "Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert . Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_276", + "psc_text": "quantum te timeam: Si vel parvam schedulam contra me Romani episcopi, aut alterius Ecclesiae protuleris, omnia quae in te scripta sunt, mea crimina confitebor. Numquid et ego non possem profectionem tuam discutere? Cujus aetatis fueris, unde, quo tempore navigaris? ubi vixeris? quibus interfueris? Sed absit, ut quod in te reprehendo, faciam: et in ecclesiastica disputatione, anilium jurgiorum deliramenta compingam. Hoc solum prudentiae tuae dixisse sufficiat, ut caveas in alterum dicere, quidquid in te statim retorqueri potest. 23. Maledicta Rufini in Epiphanium. Epiphanii epist. ad Joannem. --In sancti Epiphanii nomine mira tua tergiversatio, ut post osculum, post orationem, neges eum contra te potuisse scribere: quomodo si contendas non potuisse eum mori, qui paulo ante vixerat, aut certior sit tui reprehensio, quam post pacem excommunicatio. Ex nobis, inquit, exierunt: sed non fuerunt ex nobis, mansissent utique nobiscum (I Joan. II, 19). Haereticum post unam et alteram commonitionem vitandum Apostolus praecipit, qui utique", + "candidate_score": 0.647754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_20_22", + "bdc_text": "Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) . Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.644526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_17", + "psc_text": "5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec laesisse contentus, quasi adversus elinguem semperque taciturum, tres elucubravit libros, et ἀντιθέσεις Marcionis de meis opusculis fabricatus est. Gestit animus, et illius repente doctrinam, et meam insperatam vecordiam 462 cognoscere. Fortasse brevi tempore didicit, quod nos docere debeat; et quod illum scire nullus putabat, subitum eloquentiae flumen ostendet. Sic pater ille Deum faciat: sic magnus Iesus (Ex Virgil. lib. X Aeneid.) . Incipiat conferre manum. Quamvis libraverit accusationis suae hastas, et totis adversum nos viribus intorserit, credimus in Dominum Salvatorem, quod scuto circumdabit nos veritas ejus; et cum Psalmista cantare poterimus: Sagittae parvulorum factae sunt plagae eorum (Psal. LXIII, 8)", + "candidate_score": 0.641278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_20_22", + "bdc_text": "Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) . Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_212", + "psc_text": "non sua, sed divina volumina transtulerunt, et familiarem meum id a Christiano et amico debere suscipere, quod magno sumptu sibi a Judaeis describere festinavit. Excessi Epistolae modum, et qui contra nefariam haeresim jam stylum fixeram, pro me respondere compulsus sum, exspectans tria amici volumina, et ad congeriem criminum ejus tota mente suspensus: nisi quod levius est, professum inimicum cavere, quam hostem latentem sub amici nomine sustinere. LIBER TERTIUS, VEL ULTIMA RESPONSIO S. HIERONYMI ADVERSUS SCRIPTA RUFINI. 531 1. Acceptis ab ipso Rufino libris Invectivar. respondet. --Lectis litteris prudentiae tuae, quibus in me inveheris, et laudatum, quondam tuum, quem verum collegam loquebaris et fratrem, nunc libris ad respondendum provocas, terresque criminibus, intellexi illud Salomonis in te esse completum: In ore stulti baculus contumeliae (Prov. XIV, 3) . Et, non recipit fatuus verba prudentiae: nisi ea dixeris, quae versantur in corde ejus (Prov. XVIII, 2) . Et Isaias: Fatuus, inquit, fatua loquetur,", + "candidate_score": 0.641115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_17_19", + "bdc_text": "Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat . Non nihil autem et ab eoGemeint ist Hans Rudolf Ammann , et wa 1480-1552 , 1518 Leutpriester in Knonau , 1522 , zusammen mit dem Pfarrer von Rifferswil wegen Häresieverdachtes und üblen Betragens vor das geistliche Gericht zitiert , doch vom Zürcher Rat in Schutz genommen . Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_151", + "psc_text": "Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in quamplurimis exponatur: in aliquibus ita Eunomii dogma inseritur, ut nihil aliud quam ipse Eunomius disputare credatur, Filium Dei creatum 508 de nullis exstantibus asseverans. » Et post alia, quae prolixum est, scribere: « Quid, quaeso, ait, de his sentiendum est, quod Apostolicus vir haeretica scripserit? An id potius credendum, quod perversi homines ad assertionem dogmatum suorum sub virorum sanctorum nomine, tamquam facilius credenda, interseruerint ea, quae illi nec sensisse, nec scripsisse credendi sunt? » Clementem quoque Alexandrinae Ecclesiae presbyterum, virum catholicum, scribit in libris suis interdum Dei Filium dicere creatum: et Dionysium Alexandrinae urbis episcopum, virum eruditissimum, contra Sabellium quatuor", + "candidate_score": 0.641105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_20_22", + "bdc_text": "Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) . Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ; ASchweizer Ref III 112. 1122 ) .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_194", + "psc_text": "Septuaginta interpretes noverant. Et unde eis hoc dicere, quod in Septuaginta non habetur? Et Christus Dominus noster, utriusque Testamenti conditor, in Evangelio secundum Joannem: Qui credit, 523 inquit, in me sicut dicit Scriptura, flumina de ventre ejus fluent aquae vivae (Joan. VII, 38) . Utique scriptum est, quod Salvator scriptum esse testatur. Ubi scriptum est? Septuaginta non habent, apocrypha nescit Ecclesia. Ad Hebraeos igitur revertendum: unde et Dominus loquitur, et discipuli exempla praesumunt. Haec pace veterum loquor, et obtrectatoribus meis tantum respondeo, qui canino dente me rodunt, in publico detrahentes, legentes in angulis, iidem et accusatores et defensores, cum in aliis probent, quod in me reprobant, quasi virtus et vitium non in rebus sit, sed cum auctore mutetur. Caeterum memini editionem Septuaginta translatorum olim de Graeco emendatam tribuisse me nostris, nec inimicum debere existimari eorum, quos in conventu fratrum semper edissero. Et quod nunc DABRE JAMIM id est, Verba Dierum,", + "candidate_score": 0.637029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_27_29", + "bdc_text": "Ein Beitrag zur landschaftlichen Reformationsgeschichte . Diss. phil. Zürich , Affoltern am Albis 1947 . S. 82-85 ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_31", + "psc_text": "haec et haec de Origenis locutus est dogmatibus? Non est hujus loci pro martyre loqui: neque enim omnia in locis omnibus disserenda sunt. Nunc tetigisse sufficiat hoc ab Ariano homine objici clarissimo et eloquentissimo martyri, quod tu in me et amicus laudas, et offensus accusas. Habes occasionem et de praesenti loco, si velis, mihi calumniam struere, cur nunc et Eusebio detraham, quem in alio loco ante laudavi? Alterum quidem nomen Eusebii; sed eadem quae super Origenis vobabulo est calumnia. Laudavi Eusebium in Ecclesiastica Historia: in digestione Temporum: in descriptione sanctae Terrae; et haec ipsa opuscula in Latinum vertens, meae linguae hominibus dedi. Num ex eo Arianus sum, quia Eusebius qui hos libros condidit, Arianus est? Si ausus fueris 467 me haereticum dicere, memento Praefatiunculae περὶ Ἀρχῶν, in qua fidei tuae me esse testaris: simulque obsecro, ut amicum quondam tuum expostulantem patienter audias. Contra alios digladiaris, aut facis calumniam, aut pateris.", + "candidate_score": 0.636786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_27_29", + "bdc_text": "Ein Beitrag zur landschaftlichen Reformationsgeschichte . Diss. phil. Zürich , Affoltern am Albis 1947 . S. 82-85 ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.633433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_19", + "bdc_text": "Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.633108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_19", + "bdc_text": "Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_143", + "psc_text": "de Graeco mutes, et hoc ipsum praefatione testare, quod prudentissime Papa Anastasius in epistola, quam contra te scribit ad episcopum Joannem, suo sermone complexus est, me liberans, qui id feci, et te arguens, qui facere noluisti. Ac ne forsitan hoc quoque neges, subjeci exemplum ejus: ut si non vis audire fratrem monentem, audias episcopum condemnantem [ Al. calumniantem]. 15. Rufinus Origenis defensor probatur. Eusebius Arianorum princeps. Rufini praefatio in Apologiam Pamphili pro Origene. --Dicis te non esse defensorem, neque assertorem Origenis: jam nunc tibi proferam librum tuum de quo in famosa illa praefatiuncula praeclari operis tui his verbis loqueris: « Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat", + "candidate_score": 0.630044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_34_36", + "bdc_text": "August 1552 . Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9", + "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus", + "candidate_score": 0.630043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_19", + "bdc_text": "Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_166", + "psc_text": "confessorem, quod post Ariminensem synodum liber 513 illius falsatus ab haereticis sit. Et ob hanc causam cum in concilio episcoporum ei quaestio moveretur, proferri librum de domo sua jusserit: qui, nesciente se, in scriniis suis haereticus tenebatur. Cumque prolatus fuisset, et ab omnibus haereticus judicatus, auctor libri excommunicatus, de concilii conventione discesserit. Et tantae auctoritatis se putat, ut cum hoc familiaribus suis narrat somnium, nemo ei contra confessorem ista simulanti audeat contradicere. Responde, quaeso; synodus, a qua excommunicatus est, in qua urbe fuit? Dic episcoporum vocabula: profer sententias subscriptionum, vel diversitatem, vel consonantiam. Doce qui eo anno consules fuerint, quis imperator hanc synodum jusserit congregari: Galliaene tantum episcopi fuerint, an et Italiae, et Hispaniae: certe quam ob causam synodus congregata sit. Nihil horum nominas, sed virum eloquentissimum, et contra Arianos Latini sermonis tubam, ut Origenem defendas, excommunicatum a synodo criminaris. Sed confessoris calumnia utcumque toleranda est. Transit ad inclytum martyrem", + "candidate_score": 0.629726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_34_36", + "bdc_text": "August 1552 . Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_1", + "psc_text": "germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut haereses statim innotescerent: deditque una epistolam, in nostra recensione 84, Pammachio, et Oceano, in qua calumniam omnem a se longe amovet, quove animo legerit aliquando, aut laudarit Origenem absque pietatis periculo exponit. Hinc porro ingens in Ecclesia incendium exortum est; nam Rufinus Apologiam pro sua fide ad Anastasium papam scribere compulsus, non tam pro se nisus est satisfacere, quam in sui defensionem novas Hieronymo calumnias struere. Tum recrudescente in dies magis inimicitiae vulnere, tres Invectivarum libros anno insequenti sive 401 in S. Doctorem procudit: quibus ille nondum lectis, sed tantum ex ore amicorum ex parte auditis, respondet tribus hisce Apologeticis", + "candidate_score": 0.627284, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.684027, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_36_38", + "bdc_text": "[ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_556", + "psc_text": "Israeliticam plebem in suis voluptatibus vidit, ipsa quoque in immunditiam fornicationis exarsit. Quia enim aspexit adulteram in sua perversitate florere, etiam ipsa non timuit deterius peccare, atque a conjunctione Domini, quasi a viri legitimi cubili, recedere. Unde necesse est ut peccantes quosque tunc consideremus amplius miseros, quando eos conspicimus in culpa sua sine flagello derelictos. Hinc enim per Salomonem dicitur: Aversio parvulorum interficiet eos, et prosperitas stultorum perdet illos (Prov. I, 32) . Qui enim a Deo avertitur et prosperatur, tanto perditioni fit proximus, quanto a zelo disciplinae invenitur alienus. Dicatur ergo: Qui audit audiat, et qui quiescit quiescat, quia domus exasperans est. Ac si aperte diceretur: Vos, qui jam et verba veritatis audire, et a prava coepistis actione quiescere, nolite illos imitari quorum me exasperari moribus videtis. 19. Quod tamen intelligere et aliter possumus. Quidam enim verbum audientes non audiunt, quoniam aurem ad sacrum eloquium ponunt, sed cor a", + "candidate_score": 0.684027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37_39", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_556", + "psc_text": "Israeliticam plebem in suis voluptatibus vidit, ipsa quoque in immunditiam fornicationis exarsit. Quia enim aspexit adulteram in sua perversitate florere, etiam ipsa non timuit deterius peccare, atque a conjunctione Domini, quasi a viri legitimi cubili, recedere. Unde necesse est ut peccantes quosque tunc consideremus amplius miseros, quando eos conspicimus in culpa sua sine flagello derelictos. Hinc enim per Salomonem dicitur: Aversio parvulorum interficiet eos, et prosperitas stultorum perdet illos (Prov. I, 32) . Qui enim a Deo avertitur et prosperatur, tanto perditioni fit proximus, quanto a zelo disciplinae invenitur alienus. Dicatur ergo: Qui audit audiat, et qui quiescit quiescat, quia domus exasperans est. Ac si aperte diceretur: Vos, qui jam et verba veritatis audire, et a prava coepistis actione quiescere, nolite illos imitari quorum me exasperari moribus videtis. 19. Quod tamen intelligere et aliter possumus. Quidam enim verbum audientes non audiunt, quoniam aurem ad sacrum eloquium ponunt, sed cor a", + "candidate_score": 0.68106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_36_38", + "bdc_text": "[ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_419", + "psc_text": "verba praedicantium et cognovit, et sequi noluit. Ignota autem lingua gentium ad obediendum moram non fecit, quamvis extranea ab eloquio legis fuit. Bene autem dicitur: Nolunt audire te, quia nolunt audire me, secundum hoc quod scriptum est: Qui vos spernit, me spernit (Luc. X, 16) . Causa quoque cur non audiant subinfertur, cum dicitur: VERS. 7.-- 1269 Omnis quippe domus Israel attrita fronte est, et duro corde. 16. Cum domus Israel attrita fronte esse perhibetur, quid aliud sentiendum, quidve cogitandum est, nisi quod frontem cordis in impudentia atterit culpa frequens, ut quo crebrius committitur, eo de illa committentis animus minus verecundetur? Atque ideo ad tantam cordis duritiam quandoque peccator pervenit, ut jam in correptione sensibilis non sit, quia qui usu peccandi induruit nullo modo corripientis verbum, id est manum palpantis, sentit, sicut Judaeae quoque crebrius delinquenti dicitur: Frons mulieris meretricis facta est tibi, noluisti erubescere (Jerem. III, 5) . Vel", + "candidate_score": 0.679489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_36_38", + "bdc_text": "[ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_547", + "psc_text": "notandum est quod adversa propheta praenoscit, ut contra omnia paretur. Minus enim mala contra mentem praevalent, quae inopinata non veniunt; et tamen dum contraria praenoscuntur, quanta sit in eo obedientiae virtus ostenditur, qui et cognoscit quod adversa passurus est, et tamen voci dominicae inobediens non est. Magna autem consideratione indigent verba quae protinus adduntur: Et linguam tuam adhaerescere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est. Discernendum quippe nobis est utrum pro solis malis auditoribus, an aliquando etiam pro vitio praedicantis praedicationis sermo subtrahatur. 16. Quatuor enim qualitatibus res haec considerata distinguitur. Nam aliquando propter malos auditores bonis tollitur sermo doctoribus. Aliquando vero propter bonos auditores datur sermo doctoribus etiam malis. Aliquando autem propter docentium atque audientium justificationem bonis sermo doctoribus datur, ut et ipsi per meritum crescant, et auditores eorum in intellectu et vita proficiant. Aliquando vero quia nec hi digni sunt accipere", + "candidate_score": 0.670434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_15_17", + "bdc_text": "AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_506", + "psc_text": "Sed etsi conversus justus a justitia sua fecerit iniquitatem, ponam offendiculum coram eo; ipse morietur, quia non annuntiasti ei. In peccato suo morietur, et non erunt in memoria justitiae ejus quas fecit; sanguinem vero ejus de manu tua requiram. 21. Quia justo qui in peccato cecidit praedicator tacuit, ejus sanguinis reus tenetur. Et qui sollicitus esse non studuit in praedicatione, factus est particeps in damnatione. Sed cum dicitur: In peccato suo morietur, et non erunt in memoria justitiae ejus 1289 quas fecit, hoc nobis maxime considerandum est (De poenit., dist. 4, c. Hoc nobis, et lib. IV, Sent., dist. 5), quia cum mala committimus, sine causa ad memoriam bona nostra transacta revocamus, quoniam in perpetratione malorum nulla debet esse fiducia bonorum praeteritorum. Sed quaeri potest utrum justo postquam ceciderit praedicandum sit, an et priusquam cadat? Invigilare praedicator debet, ne ad casum veniat, procul dubio et priusquam cadat. Nam sequitur: VERS.", + "candidate_score": 0.668226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_36_38", + "bdc_text": "[ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 . peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_557", + "psc_text": "domus exasperans est. Ac si aperte diceretur: Vos, qui jam et verba veritatis audire, et a prava coepistis actione quiescere, nolite illos imitari quorum me exasperari moribus videtis. 19. Quod tamen intelligere et aliter possumus. Quidam enim verbum audientes non audiunt, quoniam aurem ad sacrum eloquium ponunt, sed cor a mundi desideriis non evellunt. Et sunt nonnulli qui quiescentes minime quiescunt, quia a pravis quidem actibus otiosi sunt corpore, sed perversitates operum ex dilectione versant in mente. Hinc est enim quod de Judaea ad captivitatem perveniente scriptum est: Viderunt eam hostes, et deriserunt Sabbata ejus (Thren. I, 7) . Hostes quippe Sabbata derident, quando maligni spiritus otiosae menti pravas cogitationes injiciunt, ut et si quiescit ab opere, non quiescat a malorum operum delectatione. Recte ergo nunc dicitur: Qui audit audiat, quatenus sic fiat sermo in aure corporis, ut sonet in aure cordis. Et qui quiescit quiescat, ut pravitatis desideria repellantur", + "candidate_score": 0.66797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37_39", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_547", + "psc_text": "notandum est quod adversa propheta praenoscit, ut contra omnia paretur. Minus enim mala contra mentem praevalent, quae inopinata non veniunt; et tamen dum contraria praenoscuntur, quanta sit in eo obedientiae virtus ostenditur, qui et cognoscit quod adversa passurus est, et tamen voci dominicae inobediens non est. Magna autem consideratione indigent verba quae protinus adduntur: Et linguam tuam adhaerescere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est. Discernendum quippe nobis est utrum pro solis malis auditoribus, an aliquando etiam pro vitio praedicantis praedicationis sermo subtrahatur. 16. Quatuor enim qualitatibus res haec considerata distinguitur. Nam aliquando propter malos auditores bonis tollitur sermo doctoribus. Aliquando vero propter bonos auditores datur sermo doctoribus etiam malis. Aliquando autem propter docentium atque audientium justificationem bonis sermo doctoribus datur, ut et ipsi per meritum crescant, et auditores eorum in intellectu et vita proficiant. Aliquando vero quia nec hi digni sunt accipere", + "candidate_score": 0.666576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37_39", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_362", + "psc_text": "autem etiam compescere, ne, dum de nobis mala disseminant, eorum qui audire nos ad bona poterant corda innocentium corrumpant. Hinc est enim quod Joannes obtrectatoris sui linguam redarguit, dicens: Is qui amat primatum gerere in eis Diotrepes non recipit nos; propter hoc si venero, commoneam ejus opera quae facit, verbis malignis garriens in nos (III Joan., 9) . Hinc Paulus iterum de detrahentibus Corinthiis loquitur, dicens: Epistolae, inquiunt, graves sunt et fortes, praesentia autem corporis infirma, et sermo contemptibilis; hoc cogitet qui hujusmodi est, quia quales sumus verbo per epistolas absentes, tales et praesentes in opere (II Cor. X, 10). 18. Hi etenim quorum vita in exemplum imitationis est posita debent, si possunt, detrahentium sibi verba compescere, ne eorum praedicationem non audiant qui audire poterant, et, in pravis moribus remanentes, bene vivere contemnant. Sed hac in re, subtili inquisitione necesse est ut semetipsum animus investiget, ne fortasse suae laudis gloriam", + "candidate_score": 0.666263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_40_42", + "bdc_text": "«Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc. ἀμαθία μὲν θράσος , λογισμὸς δὲ ὄκνον φέρει . Ita recta ingenia debilitat verecundia , perversa confirmat audacia»Gaius Plinius Caecilius Secundus ( d.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1037", + "psc_text": "ergo mensae in labiis habeant, quatenus in doctorum suorum praedicatione magna opera faciat, ut agere et minima non omittat. Sic minimis intentus sit, ut piger in agendis majoribus non sit. Unde per Evangelium Veritas dicit: Vae vobis, scribae et Pharisaei hypocritae, quia decimatis mentham et anethum et cyminum, et relinquitis quae graviora sunt legis, 1411 judicium, misericordiam et fidem; haec oportuit facere, et illa non omittere (Matth. XXIII, 23) . Per judicium quippe, et misericordiam, et fidem, major digitus operationis ostenditur. Per mentham vero, et anethum, et cyminum, digitus procul dubio minimus figuratur. Haec ergo oportuit facere, et illa non omittere, quia si opus nostrum palmo metiri volumus, sic necesse est ut tendatur minimus, quatenus major digitus non attrahatur. 14. Bene autem cum mensarum labia metiuntur, et mensura palmi dicitur, additur unius, ut ex doctorum praedicatione sicut unitas tenetur in fide, ita quoque unitas mentium servetur in opere, ne per", + "candidate_score": 0.663895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_506", + "psc_text": "Sed etsi conversus justus a justitia sua fecerit iniquitatem, ponam offendiculum coram eo; ipse morietur, quia non annuntiasti ei. In peccato suo morietur, et non erunt in memoria justitiae ejus quas fecit; sanguinem vero ejus de manu tua requiram. 21. Quia justo qui in peccato cecidit praedicator tacuit, ejus sanguinis reus tenetur. Et qui sollicitus esse non studuit in praedicatione, factus est particeps in damnatione. Sed cum dicitur: In peccato suo morietur, et non erunt in memoria justitiae ejus 1289 quas fecit, hoc nobis maxime considerandum est (De poenit., dist. 4, c. Hoc nobis, et lib. IV, Sent., dist. 5), quia cum mala committimus, sine causa ad memoriam bona nostra transacta revocamus, quoniam in perpetratione malorum nulla debet esse fiducia bonorum praeteritorum. Sed quaeri potest utrum justo postquam ceciderit praedicandum sit, an et priusquam cadat? Invigilare praedicator debet, ne ad casum veniat, procul dubio et priusquam cadat. Nam sequitur: VERS.", + "candidate_score": 0.6581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_38_40", + "bdc_text": "Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit : «Minor» , inquit , «visein zweites vis gestrichen. bonis quam malis inest , ac sicutnach sicut gestrichen etc.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_61", + "psc_text": "Dum enim persecutio in Judaea agitur, sancta apostolorum praedicatio in universo mundo dispersa est, sicut ipsi dicunt: Vobis missum fuerat verbum Dei, sed quia indignos vos judicastis, ecce imus ad gentes (Act. XIII, 46) . De crudelitate ergo malitiae, quae mentem Judaeae concremavit, omnipotens Deus lucem gentibus sparsit, quia per hoc quod illa Redemptorem suum ac membra ejus persecuta est, sanctis apostolis per diversa dispersis, nos qui in Judaeae circuitu positi in tenebris fuimus, dono coelestis gratiae splendorem veri luminis vidimus. Unde scriptum est: Sedentibus in tenebris et umbra mortis, lux orta est eis (Isai. IX, 2) . Iste itaque ignis malitiae qui a Judaeorum cordibus arsit in persecutione, priusquam sanctos apostolos saeviendo affligeret, in ipso se exercuit auctore ac redemptore generis humani. Unde et subditur: IBID.-- Et de medio ejus quasi species electri, id est de medio ignis. 14. Quid electri specie, nisi Christus Jesus Mediator Dei et hominum", + "candidate_score": 0.650579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_17", + "bdc_text": "Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_378", + "psc_text": "Quid ergo timendum est, si nobis ingrati sunt, qui Deo amabiles noh sunt? Unde recte nunc dicitur: Verba eorum ne timeas, et vultus eorum ne formides, quia domus exasperans est. Ac si aperte diceretur: Timendi essent, nisi me in suis actibus exasperarent. De quibus adhuc subditur: VERS. 7.-- Loqueris ergo verba mea ad eos, si forte audiant, et quiescant, quia irritatores sunt. 25. Omnis qui peccat, quid aliud quam conditoris sui in se iracundiam irritat? Et scimus quia quoties actu, quoties verbo, quoties cogitatione delinquimus, Deum contra nos toties irritamus. Sed tamen sustinet, et clementer exspectat, per se patientiam, per praedicatores autem suos verbum nobis exhortationis praerogat. Omnis autem 1260 qui recta praedicat, si auditur, iram irritati creatoris super praevaricatorem populum placat. Unde necesse est ut ipse non debeat agere malum, quod solet in populo furorem conditoris sui irritare. Propter quod etiam subditur: VERS. 8.-- Tu autem, fili hominis, audi", + "candidate_score": 0.648833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_43", + "bdc_text": "Jüngere ) , Epistulae IV , 7 , 3 ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_44", + "psc_text": "Tim. IV, 11, 12) , sciendum est quod in sacro eloquio nonnunquam adolescentia juventus vocatur. Unde scriptum est: Laetare, juvenis, in adolescentia tua (Eccle. XI, 9) . Propheta igitur, ut ostendatur cujus auctoritatis sit in praedicatione, aetatis solidae esse describitur, quatenus ei cum vita et spiritu omnia quae ad praedicandum congruunt concordare videantur. 4. Nec contra haec quempiam movere debet quod Jeremias (Jerem. I, 5) atque Daniel (Dan. XIII, 45) prophetiae spiritum pueri perceperunt, quoniam miracula in exemplum operationis non sunt trahenda. Omnipotens enim Deus et linguas infantium facit disertas (Sap. X, 21), et ex ore infantium atque lactentium perficit laudem (Psal. VIII, 3). Sed aliud est quod nos de doctrinae usu atque disciplina discimus, aliud quod de miraculo scimus. 5. Jam vero si quaeritur ut in ipsa quoque aetatis illius expressione mysticum aliquid designetur, absurdum non est quod propheta Dominum, quem verbis denuntiat, ipso quoque aetatis suae 1185 tempore", + "candidate_score": 0.646381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_38", + "bdc_text": "Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_642", + "psc_text": "res agitur, aliud cum de aedificatione multorum. Ea itaque doctrinae sermone, largiente Deo, proferenda sunt quae vitam audientium moresque componunt. Nunc ergo quidquid nos ad studium bonae operationis aedificet in prophetae verbis, sicut coepimus, exsequamur. EZECH. XL, 4.-- Fili hominis, vide oculis tuis, et auribus tuis audi. 2. Ad. testimonium spiritalium rerum deducto, quid est quod cum dicitur: Vide oculis, additur tuis, et cum subditur Audi auribus, adjungitur tuis? Sed sciendum quia oculi atque aures corporis adsunt etiam carnalibus, eisque sunt in usu rerum quae corporaliter videntur. Oculi vero atque aures cordis solummodo spiritalium sunt, qui invisibilia per intellectum vident, et laudem Dei 1323 sine sono audiunt. Has omnipotens Dominus aures quaerebat, cum diceret: Quis habet aures audiendi audiat (Luc. VIII, 8). Quis namque in illo populo esse tunc poterat, qui aures corporis non haberet? Sed cum dicitur: Qui habet aures audiendi audiat, aperte monstratur quod illas aures quaereret quas", + "candidate_score": 0.645894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_16", + "bdc_text": "damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_506", + "psc_text": "Sed etsi conversus justus a justitia sua fecerit iniquitatem, ponam offendiculum coram eo; ipse morietur, quia non annuntiasti ei. In peccato suo morietur, et non erunt in memoria justitiae ejus quas fecit; sanguinem vero ejus de manu tua requiram. 21. Quia justo qui in peccato cecidit praedicator tacuit, ejus sanguinis reus tenetur. Et qui sollicitus esse non studuit in praedicatione, factus est particeps in damnatione. Sed cum dicitur: In peccato suo morietur, et non erunt in memoria justitiae ejus 1289 quas fecit, hoc nobis maxime considerandum est (De poenit., dist. 4, c. Hoc nobis, et lib. IV, Sent., dist. 5), quia cum mala committimus, sine causa ad memoriam bona nostra transacta revocamus, quoniam in perpetratione malorum nulla debet esse fiducia bonorum praeteritorum. Sed quaeri potest utrum justo postquam ceciderit praedicandum sit, an et priusquam cadat? Invigilare praedicator debet, ne ad casum veniat, procul dubio et priusquam cadat. Nam sequitur: VERS.", + "candidate_score": 0.642638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_45", + "bdc_text": "Ego vero hominem admonuiDie näheren Umstände sind nicht bekannt. , ut gnaviter et strenue coram senatu dicat et priorem ignaviam resarciat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_502", + "psc_text": "verbo et in omni scientia laudaverat, quibus nihil deesse in ulla gratia dixerat, paulisper loquens, ad increpandum leniter veniens, divisos erga seipsos reprehendit; et quorum prius salutem narraverat, postmodum vulnera patefecit. Peritus enim medicus vulnus secandum videns, sed aegrum timidum esse conspiciens, diu palpavit, et subito percussit. Prius blandam manum laudis posuit, 1288 et postmodum ferrum increpationis fixit. Nisi enim verecundae mentes fuerint palpando reprehensae, ita ut ex aliis rebus audiant quod in consolationem sumant, per increpationem protinus ad desperationem cadunt. 19. Sed nunquid mentitus est Paulus, ut prius eis nil deesse in omni gratia diceret, quibus postmodum dicturus erat unitatem deesse? Absit hoc: quis de illo talia vel desipiens credat? Sed quia erant inter Corinthios quidam omni gratia repleti, et erant quidam in personarum favoribus excisi, coepit a laudibus perfectorum, ut modesta invectione ad reprehensionem pertingeret infirmorum. Et in hoc quoque ad medicinam cordis a medicina corporis usum trahens.", + "candidate_score": 0.622851, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum", + "max_score": 0.683608, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_45_47", + "bdc_text": "Ego vero hominem admonuiDie näheren Umstände sind nicht bekannt. , ut gnaviter et strenue coram senatu dicat et priorem ignaviam resarciat . Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur . Tu vale optime , frater .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_275", + "psc_text": "Et si quis peccavit, advocatum habemus apud Patrem Jesum Christum justum, et ipse est propitiatio pro peccatis nostris. Non pro nostris autem tantum, sed etiam pro totius mundi (I Joan. II, 1) . Hoc ad credentes post baptisma loquitur, et advocatum pro delictis eorum Dominum pollicetur. Nec dicit: Si quid peccaveritis, advocatum habetis apud Patrem Christum, et ipse est propitiatio pro peccatis vestris; ne eos diceres, non plena fide baptisma consecutos: sed Advocatum, inquit, habemus apud Patrem Jesum Christum, et ipse est propitiatio pro peccatis nostris; et non solum pro Joannis, illorumque peccatis; sed etiam pro totius mundi. In toto autem mundo et Apostoli sunt omnesque credentes. Ex quibus liquido comprobatur, post baptisma posse peccari. Frustra enim habemus advocatum Jesum Christum, si peccari non potest. 3. Error Montani et Novati damnatur. Liberi arbitrii sumus conditi. Nova imperitiae factio. --Petrus Apostolus, ad quem dictum fuerat: Qui lotus est, non necesse habet", + "candidate_score": 0.683608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_19_21", + "bdc_text": "Ammann legte dazu eine ausführliche Verteidigungsschrift vor ( AZürcherRef 271 ) , doch wird er exkommuniziert . Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) . Dem Knonauer Vogt Hans Berger diente er als Schreiber ( s. z. B . AZürcher Ref 1374 ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_18", + "psc_text": "ne dum totus in Virginitatis commendatione versatur, contra hominem qui illam aequabat conjugio, in alteram partem favoris suspicionem injiceret. Neque tamen hoc studio evasit adversariorum calumnias, nam et rumigerulis monachis, et piis aliquot catholicae fidei assertoribus nuptias despexisse visus est. Editos libros ipse Pammachius revocare studuit; sed cum nihil proficeret diligentia, auctor Hieronymo fuit, ut novo scripto multorum offensioni occurreret. Ille Apologeticam epistolam, in nostra recensione 48, ad Pammachium rescripsit, quam operae pretium est, lectis hisce libris, recolere. Interea istos, quod nostrarum partium fuit, ad mss. codices diligentissime exegimus, maxime vero Veronensem unum majusculis descriptum litteris et supra quam dici possit antiquum atque emendatum: tum qui ejus vetustati proxime accedit, Cisterciensem alium, sive S. Crucis in Jerusalem de Urbe, denique Casanatensem sequioris quidem aetatis, sed probae notae. LIBER PRIMUS. 237 I. Epicurus Christianorum. Vitia sermonis Joviniani. --Pauci admodum dies sunt, quod sancti ex urbe Roma fratres cujusdam mihi Joviniani Commentariolos", + "candidate_score": 0.651651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_34_36", + "bdc_text": "August 1552 . Obwohl Ammann nicht frei von persönlichen Fehlern war , zählte er doch zu den wertvollsten Stützen der Zürcher Reformation auf der Landschaft. - Lit. : [ August Ferdinand Ammann u. a. ] , Geschichte der Familie Ammann von Zürich , Zürich 1904 , S. 175. 178-186 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_18", + "psc_text": "ne dum totus in Virginitatis commendatione versatur, contra hominem qui illam aequabat conjugio, in alteram partem favoris suspicionem injiceret. Neque tamen hoc studio evasit adversariorum calumnias, nam et rumigerulis monachis, et piis aliquot catholicae fidei assertoribus nuptias despexisse visus est. Editos libros ipse Pammachius revocare studuit; sed cum nihil proficeret diligentia, auctor Hieronymo fuit, ut novo scripto multorum offensioni occurreret. Ille Apologeticam epistolam, in nostra recensione 48, ad Pammachium rescripsit, quam operae pretium est, lectis hisce libris, recolere. Interea istos, quod nostrarum partium fuit, ad mss. codices diligentissime exegimus, maxime vero Veronensem unum majusculis descriptum litteris et supra quam dici possit antiquum atque emendatum: tum qui ejus vetustati proxime accedit, Cisterciensem alium, sive S. Crucis in Jerusalem de Urbe, denique Casanatensem sequioris quidem aetatis, sed probae notae. LIBER PRIMUS. 237 I. Epicurus Christianorum. Vitia sermonis Joviniani. --Pauci admodum dies sunt, quod sancti ex urbe Roma fratres cujusdam mihi Joviniani Commentariolos", + "candidate_score": 0.629153, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Pro-fide-Catholica", + "max_score": 0.683188, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et vitę innocentiam per Christum . Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Pro-fide-Catholica_window_48", + "psc_text": "Scribe, Beati mortui qui in Domino moriuntur. Amodo jam dicit Spiritus ut requiescant a laboribus suis (Apoc. XIV, 13) . Non dixit Pater, non dixit Filius, sed Spiritus, qui per hanc jussionem ostenditur Deus. Ad Hebraeos: Si enim sanguis taurorum et hircorum, et cinis vitulae aspersus, inquinatos sanctificat ad emundationem carnis, quanto magis sanguis Christi, qui per Spiritum sanctum seipsum obtulit immaculatum Deo (Hebr. IX, 13, 14) ! Hoc testimonium docet cujus potestatis sit Spiritus sanctus, per quem caro Christi exhibetur immaculata. Ubi supra: Irritam quis faciens legem Moysi, sine ulla miseratione, duobus 544 vel tribus testibus moritur: quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit, et sanguinem Testamenti pollutum duxerit, et Spiritui gratiae contumeliam fecerit (Hebr. X, 28, 29) ! Ecce qualis ultio pro injuria Filii et Spiritus sancti. Ubi supra: Judicem omnium Deum, et Spiritus justorum perfectorum, et Testamenti Novi mediatorem Jesum Christum (Hebr. XII, 23)", + "candidate_score": 0.683188, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.682858, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_15_17", + "bdc_text": "AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_48", + "psc_text": "Nam diu est quod Asia cuncta jam credidit. Idcirco ergo prius prohibuit quod postmodum fecit, quia tunc in illa erant qui salvandi non erant. Tunc in illa erant qui necdum ad vitam reparari merebantur, nec tamen gravius de contempta praedicatione judicari. Subtili ergo occultoque judicio a quorumdam auribus praedicatio sancta subtrahitur, quia suscitari per gratiam non merentur. Unde necesse est, fratres charissimi, ut 1448 in omne quod agimus omnipotentis Dei super nos consilia occulta timeamus, ne dum mens nostra, exterius fusa, a sua se voluptate non revocat, intus contra eam judex terribiliter adversa disponat. Quod bene Psalmista intuens, ait: Venite et videte opera Domini, quam terribilis in consiliis super filios hominum (Psal. XLV, 9; Psal. LXV, 5) . Vidit namque quod alius misericorditer vocatur, alius justitia exigente repellitur. Et quia alia parcendo Dominus, alia irascendo disponit, expavit quod penetrare non potuit. Et quem non solum investigabilem, sed etiam in quibusdam", + "candidate_score": 0.682858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_1_3", + "bdc_text": "Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt . Pfarrer Hans Rudolf Ammann von Knonau ( s. unten , Anm. 4 )", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_82", + "psc_text": "ergo, fratres, proximis vestris eleemosynam verbi subtrahere. Mecum vos admoneo, ut ab otioso sermone parcamus, inutiliter loqui declinemus. Inquantum reniti linguae praevalemus, in ventum verba non defluant, cum judex dicat: Omne 1457 verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent de eo rationem in die judicii (Matth. XII, 36) . Otiosum quippe verbum est, quod aut utilitate rectitudinis, aut ratione justae necessitatis caret. Otiosa ergo colloquia ad aedificationis studium vertite: quam celerrime hujus vitae tempora fugiant, considerate: quam districtus veniat judex attendite. Hunc ante oculos vestri cordis ponite: hunc proximorum vestrorum mentibus intimate; ut inquantum vires suppetunt, si annuntiare eum non negligitis, vocari ab eo Angeli cum Joanne valeatis; quod ipse praestare dignetur qui vivit et regnat Deus in saecula saeculorum. Amen. HOMILIA VII. Habita ad populum in basilica sancti Petri apostoli, Dominica quarta in Adventu Domini. LECTIO S. EVANG. SEC. JOAN. I, 19-28. In illo tempore, miserunt Judaei a Jerosolymis", + "candidate_score": 0.67717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_1", + "bdc_text": "Recte tu quidem , mi Heinrice , sed sero nimis mones atque eum , cui haec sententia parum placetIm Hintergrund dieser und der folgenden Ausführungen Juds steht eine - schließlich vor Gericht ausgetragene -Auseinandersetzung um die Sonntagsheiligung im Knonauer Amt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_82", + "psc_text": "ergo, fratres, proximis vestris eleemosynam verbi subtrahere. Mecum vos admoneo, ut ab otioso sermone parcamus, inutiliter loqui declinemus. Inquantum reniti linguae praevalemus, in ventum verba non defluant, cum judex dicat: Omne 1457 verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent de eo rationem in die judicii (Matth. XII, 36) . Otiosum quippe verbum est, quod aut utilitate rectitudinis, aut ratione justae necessitatis caret. Otiosa ergo colloquia ad aedificationis studium vertite: quam celerrime hujus vitae tempora fugiant, considerate: quam districtus veniat judex attendite. Hunc ante oculos vestri cordis ponite: hunc proximorum vestrorum mentibus intimate; ut inquantum vires suppetunt, si annuntiare eum non negligitis, vocari ab eo Angeli cum Joanne valeatis; quod ipse praestare dignetur qui vivit et regnat Deus in saecula saeculorum. Amen. HOMILIA VII. Habita ad populum in basilica sancti Petri apostoli, Dominica quarta in Adventu Domini. LECTIO S. EVANG. SEC. JOAN. I, 19-28. In illo tempore, miserunt Judaei a Jerosolymis", + "candidate_score": 0.672003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37_39", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit . Scis , quos stimulos et aculeo [ s ] oratio habet ad excitandos animos iudicum . Sed hic factum doleo , quod Plinius Secundus in «Epistolis » scribit :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_512", + "psc_text": "inimicum. Quisquis itaque sic orat, in ipsis suis precibus contra conditorem pugnat. Unde et sub Judae specie dicitur: Fiat oratio ejus in peccatum (Psal. CVIII, 7) . Oratio quippe in peccatum est illa petere quae prohibet ipse qui petitur. 8. Hinc Veritas dicit: Cum statis ad orandum, remittite si quid habetis in cordibus vestris (Marc. XI, 25) . Quam virtutem remissionis apertius ostendimus, si unum testimonium Testamenti Veteris proferamus. Certe cum Judaea conditoris sui justitiam culpis exigentibus offendisset, prophetam suum ab oratione Dominus prohibens, dicit: Non assumas laudem et orationem pro eis (Jerem. VII, 16) . Si Moyses et Samuel steterint coram me, non est anima mea ad populum istum (Ibid., XV, 1) . Quid est quod intermissis relictisque tot patribus, soli Moyses et Samuel ad medium deducuntur, quorum mira obtinendi virtus ostenditur, dum nec ipsi posse intercedere dicuntur? Ac si aperte Dominus dicat: Nec illos audio quos propter magnum", + "candidate_score": 0.663883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_37", + "bdc_text": "peccatum est , quem mihi commendas , qui , ut audio , socorditer contionem vor contionem ein Buchstabe gestrichen. suam instituit , frigide adversarie partis argumenta repulit , quęque maxime loqui oportuit , neglexit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_293", + "psc_text": "ergo se contra acceptas contumelias erigat, nemo conviciis convicium reddat. Imitatione etenim Dei, gloriosius est injuriam tacendo fugere, quam respondendo superare. 5. Sed contra hoc superbia dicit in corde: Turpe est ut, accepta injuria, taceas. Quisquis conspicit quia contumeliam accipis et taces, non putat quia patientiam exhibes, sed crimina agnoscis. Sed unde vox ista in corde nostro contra patientiam nascitur, nisi quia in imis cogitationem fiximus. et dum in terra gloriam quaerimus, placere ei qui nos de coelo conspicit non curamus? Accepta ergo contumelia, meditemur in opere vocem Dei: Ego non quaero gloriam meam, est qui quaerat et judicet. Hoc autem quod de Domino scriptum est, Abscondit se, intelligi et aliter potest. Multa quippe Judaeis praedicaverat, sed praedicationis ejus verba deridebant. Deteriores quoque ex praedicatione facti sunt, qui usque ad jaciendos lapides pervenerunt. Et quid abscondendo se Dominus significat, nisi quod eis ipsa veritas absconditur, qui ejus verba sequi contemnunt?", + "candidate_score": 0.663765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_42", + "bdc_text": "Ita recta ingenia debilitat verecundia , perversa confirmat audacia»Gaius Plinius Caecilius Secundus ( d.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_331", + "psc_text": "a se corda superbientium repellunt. 6. Sequitur: Et erunt prava in directa, et aspera in vias planas. Prava directa fiunt cum malorum corda per injustitiam detorta ad justitiae regulam diriguntur (Isai. XL, 4). Et aspera in vias planas immutantur cum immites atque iracundae mentes per infusionem supernae gratiae ad lenitatem mansuetudinis redeunt. Quando enim verbum veritatis ab iracunda mente non recipitur, quasi asperitas itineris gressum pergentis repellit. Sed cum mens iracunda per acceptam mansuetudinis gratiam, correptionis vel exhortationis verbum recipit, ibi planam viam praedicator invenit, ubi prius prae asperitate itineris pergere, id est praedicationis gressum ponere non valebat. 7. Sequitur: Et videbit omnis caro salutare Dei. Quia omnis caro accipitur omnis homo, salutare Dei, videlicet Christum, in hac vita omnis homo videre non potuit. Ubi ergo in hac sententia propheta prophetiae oculum nisi ad extremi judicii diem tendit? Ubi cum apertis coelis, ministrantibus angelis, consedentibus apostolis, in sede majestatis suae", + "candidate_score": 0.628668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_24", + "bdc_text": "Das zeigt neben dem Anlaß unseres Briefes sein hilfesuchendes Schreiben an Zwingli vom 14 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_229", + "psc_text": "ut a nostris cordibus ipso aditu captus exeat, quo nos aditu intromissus tenebat. Sed est aliud, fratres charissimi, quod in hac tentatione dominica considerare debemus, quia tentatus a diabolo Dominus sacri eloquii praecepta respondit, et qui eo verbo quod erat tentatorem suum mergere in abyssum poterat, virtutem suae potentiae 1494 non ostendit, sola divinae Scripturae praecepta dedit, quatenus suae nobis patientiae praeberet exemplum, ut quoties a pravis hominibus aliquid patimur, ad doctrinam excitemur potius quam ad vindictam. Pensate quanta est patientia Dei, et quanta impatientia nostra. Nos si injuriis, aut aliqua laesione provocamur, furore permoti, aut quantum possumus nosmetipsos ulciscimur, aut quod non possumus facere minamur. Ecce adversitatem diaboli Dominus pertulit, et nihil ei nisi mansuetudinis verba respondit. Portat quem punire poterat, ut hoc in laudem ejus altius cresceret, si hostem suum non exstinguendo, sed interim patiendo superaret. 4. Notandum vero quod subditur, quia, recedente diabolo, angeli ministrabant ei. Ex", + "candidate_score": 0.611482, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1", + "max_score": 0.682639, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_15_17", + "bdc_text": "AZürcherRef 1684 . damno , parum officiosus sum et periculo me expono , si laudo , culpę socius ero , si dissimulo , parum candidus et dexter iudicor , si scribo me non interfuisse iudicio , dum ferretur sententia , arrogantiae notam quis inpinget . Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1_window_129", + "psc_text": "malum coram t e feci, quem sola sanctificatio decet. hominis testimonium declinamus, sed in conspectu tuo ea quae sunt indigna committimus. iniuria est homini spectare flagitia, deum arbitrum esse omnium scimus et eo ipso teste peccamus: et tamen in his iustificatur magis dominus deus noster, quia iniustitia nostra dei iustitiam commendat et mendacium nostrum concelebrat ueritatem dei; sit enim deus uerax, omnis c autem homo mendax. § 53 Ut iustificeris in sermonibus tuis. sermones dei pleni ueritatis sunt atque iustitiae ideoque uera sunt quaecumque locutus est dominus de fragilitate humana, quia inclinatum est cor eorum ad nequitiam, propendit ad fraudem. et quia definiuit eo quod non sit homo qui non peccet omnes enim declinauerunt et inutiles facti sunt -, ideo uincit, dum iudicaturindicatur, quoniam prolapsione uniuersorum D 2 Rom. 2. 1 4 Psalm. L 6 8 Rom. 2, 16 16 Rom. 3,4 18 Psalm. L 6 CXVIII 160 23 Psalm.", + "candidate_score": 0.682639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_13", + "bdc_text": "Si iudicesAußer dem Geschworenenrichter Hans Urmi waren bei der Knonauer Verhandlung zugegen :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1_window_8", + "psc_text": "est qui tantum diiudicat uirum? quod deus inquit mundauit tu D commune ne dixeris. § 4 saluo tamen iudicio caelesti, quo etiam ipse honorifices tantum prophetam, in eius actus moresque ingredere. non miraris hominem et angelis 677 A adaequandam iudicas plurimum uitae suae, immo a pueritia in diuitiis honoribus imperiis demorantem, in multis temptationibus positum semel tantum locum errori dedisse et ei errori, quo etiam angeli caelorum, ut scriptura memorat, de sua gratia et uirtute deiecti sunt ? sane et alter legitur error ipsius, quod numerari fecerit populum. § 5 Unusquisque nostrum per singulas horas quam multa B delinquit, et tamen unusquisque de plebe peccatum suum confitendum non putat: ille rex tantus ac potens ne exiguo 6 Reg. III 11, 12 sq. 11 Act. 10, 15 18 Gen. 6, 2 19 Reg. n 24, 10 3 releuata AT', ex reuelata ml PxBx m2 C redeitata (s. m2 releuata) 0 solomon", + "candidate_score": 0.641409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_13", + "bdc_text": "Si iudicesAußer dem Geschworenenrichter Hans Urmi waren bei der Knonauer Verhandlung zugegen :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1_window_6", + "psc_text": "me) P diiadicer P (di ex de) D' (di 8. «.) iudicer AOT' 6 indico AD 8 diiudicabat (di ex de) P' anemi.ne B animi ne (est m2 8. ne) B1 diiadicatur P1 (di ex de) et (e m2 8. *) B' 10 quid PD'O et (d 8. u. m2) P, om. cet. diiudicare P'PxBxD'Т' 12 quandoquidem (n 8. u. m2) P 18 confitebantur (n alt. 8. u.) P4 15 solomoneDi P salomonem cet. 18 secundum... ei infra in mg. P' 19 iudicio dei P1 (dei 8. u. m.8) D'0 an praemio est qui fecit] a peccato uidetur P'D' aut praemio uidetur L aut praemio uidetur ambulans T (in ras., in quo ambulans deinde deletum est) 21 uitia et peccata P'T' uirtutis et gloriae suae diuinum accepit testimonium. et de eius peccato disputamus otiosi, pro cuius merito et gratia c aliorum peccata reuelata sunt! nam cum offendisset Solomon, quod non", + "candidate_score": 0.638261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_32", + "bdc_text": "und amtete von 1535 bis zu seinem aus Altersgründen erfolgten Rücktritt 1547 als Pfarrer in Kilchberg .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1_window_96", + "psc_text": "quinquaginta annorum recursus F celebrabilis admodum, quo debita uacuantur, confirmantur Hebraeorum libertates, possessionum refusiones. hunc numerum laeti celebramus post domini passionem remisso culpae totius debito chirographoque uacuato ab omni nexu liberi et suscipimus aduenientem in nos gratiam spiritus sancti: die pentecoatespentecostes uacante ieiunio laus dicitur deo, alleluia cantatur. denique et puellae pater illius, quae per uim concubitus nulli ,łĮ'I.J 689 A aesponsatadesponsata pereri, quinquaginta amragmadidragma argentea accipit, ipsa autem in coniugio permanebit. hoc ergo numero etiam uitia uertuntur in gratiam. magnus igitur psalmus, quo docemur quemadmodum agenda paenitentia sit. I 6 Luc. 7, 41 sq.. 9 Leuit. 25, 10 sq. 17 Dent. 22, 28 stj. 2 eşţ (x 8. gt) gestis P' ex gestis D' 3 huic uoluit historiae BP D'O uoluit huic (uhic R, hic B') historiae cet. 4 quinquagensimus BR В' quinquagesimus eet. 8 reddere RB' utrique B 10 iubileus LT' 11 uacuantur BP'B 'D'LO et (in ras.)", + "candidate_score": 0.612907, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem", + "max_score": 0.682254, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_45_47", + "bdc_text": "Ego vero hominem admonuiDie näheren Umstände sind nicht bekannt. , ut gnaviter et strenue coram senatu dicat et priorem ignaviam resarciat . Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur . Tu vale optime , frater .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_28", + "psc_text": "quippe censuram, qua sanctarum et fidelium voluntatum non in omnibus hominibus ex Deo vis esse principium (quasi multum gratiae tribuas, si hoc eam in quorumdam operari mentibus acquiescas), erravit beatus papa Innocentius et Petri Sede dignissimus, qui cum de istis loqueretur, qui in libero arbitrio gloriantur: Nam quid, inquit, nos de eorum posthac rectum mentibus aestimemus, qui sibi se putant debere quod boni sunt? Et iterum, cum de primi hominis scriberet lapsu: Liberum enim, inquit, arbitrium olim ille perpessus, dum suis inconsultius utitur bonis, cadens in praevaricationis profunda demersus, nihil quemadmodum exinde surgere posset, invenit, suaque in aeternum libertate deceptus, hujus ruinae latuisset oppressu, nisi eum post Christi pro sua gratia relevasset adventus (Epist. 181 inter Augustinianas, n. 7) . Erraverunt orientales episcopi, in quorum judicio Pelagius, eos qui dicunt gratiam Dei secundum merita nostra dari, ut catholicus posset videri, anathematizare compulsus est. Erraverunt Africana episcoporum concilia, quae decretis suis", + "candidate_score": 0.682254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_46", + "bdc_text": "Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_44", + "psc_text": "quod et nos promptissime confitemur. Et commemoratis exemplis de Balaam, quem volentem Israeli maledicere, Deus in benedictionis verba transtulerit (Num. XXIII); et de Abimelech, qui peccare non permissus sit in Rebeccam (Gen. XXVI); et de Joseph a fratribus vendito, quorum malam voluntatem in bonum Deus verterit (Id. XXXVII-L): recurrit ad confirmationem definitionis suae, ut liberum arbitrium, quod gratiae se dicit jungere, a parte quadam humani generis, quantum in ipso est auferat, et in quadam parte constituat, dicens: Haec enim duo, id est, vel gratia, vel liberum arbitrium sibi quidem invicem videntur adversa; sed utraque concordant: et utraque nos pariter debere suscipere, pietatis ratione colligimus; ne unum horum homini subtrahentes, ecclesiasticae fidei regulam excessisse videamur (Cap. 11) . 21. Ecclesiasticae fidei regula est praedicante Apostolo: Nemo potest dicere Dominum Jesum Christum, nisi in Spiritu sancto (I Cor. XII, 3) . Ecclesiastica regula est: Quid autem habes, quod non accepisti? Si autem", + "candidate_score": 0.660943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_20", + "bdc_text": "Als standhafter Anhänger der Reformation ist er öfters in Auseinandersetzungen mit Innerschweizern verwickelt ( z. B . ASchweizerRef I 2228 ) .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_162", + "psc_text": "proferre non audent; qui tamen esse fratribus possunt ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi; alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT XXII. 61. Sufficienter, ut arbitror, demonstratum est, reprehensores sancti Augustini et vana objicere, et recta impugnare, et prava defendere, peremptorumque armis intestinum bellum moventes, dictis divinis atque humanis constitutionibus rebellare. Quorum tamen, dum adhuc non sunt a fraterna societate divisi, toleranda magis est intentio, quam desperanda correctio: ut donec Dominus per Ecclesiae principes et legitimos judiciorum suorum ministros, haec quae per paucorum superbiam et quorumdam imperitiam sunt turbata, componat; nobis Deo adjuvante sit studium, quieta modestaque patientia odiis dilectionem reddere, et ineptorum vitare conflictus, veritatem non deserere, nec cum falsitate certare, semperque a Deo petere, ut in omnibus cogitationibus, in omnibus voluntatibus, in omnibus sermonibus atque actionibus nostris,", + "candidate_score": 0.640109, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.682246, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_46_48", + "bdc_text": "Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur . Tu vale optime , frater . Ex Tiguro , 11 . iulii 1530 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_622", + "psc_text": "ab initio fidei ad Deum tenditur, Deum profiteamur auctorem; et NON DUBITEMUS ab ipsius gratia omnis hominis merita praeveniri, per quem fit ut aliquid boni, et velle incipiamus et facere. Quo utique auxilio et munere Dei NON AUFERTUR LIBERUM ARBITRIUM, SED LIBERATUR, ut de tenebroso lucidum, 285 de pravo rectum, de languido sanum, de imprudenti sit providum. » Terminat autem idem magister (Idem, c. 13) hanc ipsam epistolam, atque concludit ita, dicens: « Quia ad confitendam gratiam Dei, cujus operi ac dignationi nihil penitus subtrahendum est, satis sufficere credimus, quidquid secundum praedictas regulas apostolicae sedis nos scripta docuerunt, ut prorsus non opinemur catholicum, quod apparuerit praefixis sententiis esse contrarium. » Haec, sanctissimi, non quasi ignorantibus suggerere necessarium aestimavimus, sed ad confutandum eorum amentiam qui ea ut nova dogmata et penitus ( al. pene) Ecclesiis inaudita refugiunt, huic parvitatis nostrae libello inserere utile judicavimus. 28. Quorum omnium sanctorum Patrum imbuti doctrinis,", + "candidate_score": 0.682246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_45_47", + "bdc_text": "Ego vero hominem admonuiDie näheren Umstände sind nicht bekannt. , ut gnaviter et strenue coram senatu dicat et priorem ignaviam resarciat . Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur . Tu vale optime , frater .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_211", + "psc_text": "Deus. --5. Sed forsitan dicitur illos peccatores posse salvos fieri qui post peccata merentur baptismatis ablutione mundari; deinceps autem peccata quae videtur baptizatus admittere, irremissibilia permanere. Nunquid non baptizatis loquebatur Joannes apostolus, quibus dicebat: Filioli mei, haec scribo vobis, ut non peccetis; et si quis peccaverit, advocatum habemus apud Patrem Jesum Christum justum, et ipse est exoratio pro peccatis nostris (I Joan. II, 1, 2) 6. Qualecunque sit ergo peccatum, a Deo quidem potest remitti converso, sed ille sibi remitti non sinit, qui desperando contra se indulgentiae ostium clauserit. Caeterum Veritas non mentitur, quae dixit: Quaerite, et invenietis; petite, et accipietis; pulsate, et aperietur vobis. Omnis enim qui quaerit, invenit (al. inveniet) ; qui petit, accipit (al. accipiet) , et pulsanti aperietur (Matth. VII, 7) . Unde et propheta sanctissimus Esaias ad remissionem peccatorum nullatenus desperandam, impios et iniquos hortatur dicens: Quaerite Dominum, dum inveniri potest; invocate eum dum prope", + "candidate_score": 0.676661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_46_48", + "bdc_text": "Quod si priorem sententiam confirmaverit senatus , utcumque ipsi peccarint , nihil tamen dubito divina hunc providentia pessima meretriceVgl. Jos. 2 , 1ff. liberatum nihil habere , quod vel doleat vel queratur . Tu vale optime , frater . Ex Tiguro , 11 . iulii 1530 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_387", + "psc_text": "renibus eorum (Jer. XII, 2) . Deus ergo bonis et natura propinquat et gratia: natura, qua creat; gratia, qua salvat: natura, qua facit esse homines; gratia, qua justificat peccatores: natura, qua eos facit ex hominibus nasci; gratia, qua dat eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 12): natura, qua facit ut vivant; gratia, qua facit ut sobrie, et juste, et pie vivant (Tit. II, 12): natura, qua eos facit in hoc mundo parvo tempore vivere; gratia, qua eos facit in coelo sine fine regnare. In malis vero sola est Deus immensitate atque omnipotentia naturali; qua eos facit esse, vivere, atque sentire; rationales esse, liberum quoque habere voluntatis arbitrium; sed liberum, non liberatum. Liberum enim arbitrium manet etiam nunc in hominibus per naturam, quod in quibus voluerit Deus, dignatur liberare per gratiam. Ex quo enim primus homo libero arbitrio venundatus est sub peccato, ideo mala coepit esse libertas hominis, quia ipsi", + "candidate_score": 0.673138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10062_sent_17", + "bdc_text": "Nihil igitur restat nisi deum anxiis precibus pulsare , ut omnibus nobis id donet , ne adfectibus praecipites feramur , quod hic factum si siet , parcat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_200", + "psc_text": "Ipsa namque incipit infundi, ut incipiat posci; ipsa quoque amplius infunditur, cum poscentibus datur. Quis vero potest gratiam poscere, nisi velit? sed nisi in eo Deus ipsam voluntatem operetur, velle nullatenus poterit. Propter quod beatus Apostolus, non solum bona opera hominum, sed etiam bonam voluntatem Deum in nobis operari testatur dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Philip. II, 13) . Hoc est, quod sollicitudinem fidelibus humilitatemque 189 commendans, praemisit ( al. praecipit), dicens: Cum timore et tremore vestram salutem operamini; et ibi adjecit: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate. Ut ad eum quoque veniamus, currimus; et ideo currimus, quia currere volumus. CAP. VIII.--Sed ne vel voluntatem, vel ipsum cursum assignemus viribus nostris, idem nos informat Apostolus dicens: Non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei (Rom. IX, 16) . 11. Quocirca, ut in", + "candidate_score": 0.646999, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file