diff --git "a/10/10189.json" "b/10/10189.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10189.json" @@ -0,0 +1,4218 @@ +{ + "letter_id": "10189", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10189", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.058048, + 0.061437, + 0.049066, + 0.062376, + 0.048823, + 0.041012, + 0.046112, + 0.049743, + 0.049781, + 0.047961, + 0.045302, + 0.046543, + 0.045646, + 0.049033, + 0.050791, + 0.0496, + 0.04515, + 0.049221, + 0.055656, + 0.048698 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.681057, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_112", + "psc_text": "Nec mirum esse si Lucas hanc rem tacuerit, cum et alia multa quae 410 Paulus sustinuisse se replicat, historiographi licentia praetermiserit: et non statim esse contrarium, si quod alius ob causam dignum putavit relatu, alius inter caetera dereliquit. Denique primum episcopum Antiochenae Ecclesiae Petrum fuisse accepimus, et Romam exinde translatum, quod Lucas penitus omisit. Ad extremum si propter Porphyrii blasphemiam, alius nobis fingendus est Cephas, ne Petrus putetur errasse, infinita de Scripturis erunt radenda divinis, quae ille, quia non intelligit, criminatur. Sed et adversum Porphyrium, in alio, si Christus jusserit, opere pugnabimus: nunc reliqua prosequamur. (Vers. 14.) Sed cum vidissem quod non recto pede incedunt ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus. Sicut hi qui sanis gressibus claudicare se simulant, non vitium habent in pedibus, sed est aliqua causa cur claudicent, ita et Petrus sciens circumcisionem et praeputium nihil esse, sed observationem mandatorum Dei, edebat quidem ante cum gentibus, sed", + "candidate_score": 0.681057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_16", + "psc_text": "(Ibid., X, 18) . (Vers. 2.) Et qui mecum sunt omnes fratres, Ecclesiis [Al. Ecclesiae] Galatiae. In aliis Epistolis, Sosthenes, et Silvanus, interdum et Timothaeus in exordio praeponuntur: in hac tantum, quia necessaria erat auctoritas plurimorum, omnium fratrum nomen assumitur. Qui et ipsi forsitan ex circumcisione erant, et a Galatis non 376 contemptui ducebantur. Plurimum quippe facit ad populum corrigendum, multorum in una re sententia atque consensus. Quod autem ait, Ecclesiis Galatiae; et hoc notandum quia hic tantum generaliter non ad unam Ecclesiam unius urbis, sed ad totius provinciae scribat Ecclesias, et Ecclesias vocet, quas postea errore arguat depravatas. Ex quo noscendum dupliciter Ecclesiam posse dici, et eam quae non habeat maculam aut rugam, et vere corpus Christi sit, et eam quae in Christi nomine absque plenis perfectisque virtutibus congregetur (Ephes. V). Quomodo sapientes bifariam nuncupantur, tam hi qui sunt plenae perfectaeque virtutis, quam illi qui incipiunt, et in profectu", + "candidate_score": 0.645396, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta007.pta-grc1", + "max_score": 0.679769, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_70", + "psc_text": "der Ausgabe war fertig im Herbst 1904, der Druck dauerte von da bis zum Winter 1905. Zu ganz besonderem Danke bin ich P. Wendland verpflichtet, der meine Ausgabe im Manuscript durchgearbeitet, weiter Ad. Harnack, F. Loofs und Th. Zahn, die die Druckbogen durchgesehn, und K. Gelshorn, der in manchen Fällen den Codex einmal für mich aufgeschlagen hat. Ferner für einzelne Mitteilungen F. C. Conybeare, K. Holl, H. Lietzmann. G. Mercati, H. Omont. W. Sanday, C. Schmidt und H. B. Swete. Endlich für Nachvergleichen der Bibelstellen G. Schlichting und für ihre Hilfe beim Anfertigen der Register meiner Frau. Kiel, Dezember 1905. Erich Klostermann. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ ��ΟΥ ΑΓΚΥΡΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Λόγος Α′ αʹ πόθεν ὁρμώμενος ὁ Μάρκελλος τουτὶ τὸ σύγγραμμα ἔγραψεν. βʹ ὅτι οὐδὲ τὰς θείας ἐξηκρίβου γραφάς. γʹ Μαρκέλλου περὶ τῶν παρ’ Ἕλλησιν παροιμιῶν. δʹ ὅτι τήν τε ἐκκλησιαστικὴν διδασκαλίαν καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν. πόθεν ὁρμώμενος ὁ", + "candidate_score": 0.679769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_70", + "psc_text": "der Ausgabe war fertig im Herbst 1904, der Druck dauerte von da bis zum Winter 1905. Zu ganz besonderem Danke bin ich P. Wendland verpflichtet, der meine Ausgabe im Manuscript durchgearbeitet, weiter Ad. Harnack, F. Loofs und Th. Zahn, die die Druckbogen durchgesehn, und K. Gelshorn, der in manchen Fällen den Codex einmal für mich aufgeschlagen hat. Ferner für einzelne Mitteilungen F. C. Conybeare, K. Holl, H. Lietzmann. G. Mercati, H. Omont. W. Sanday, C. Schmidt und H. B. Swete. Endlich für Nachvergleichen der Bibelstellen G. Schlichting und für ihre Hilfe beim Anfertigen der Register meiner Frau. Kiel, Dezember 1905. Erich Klostermann. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ ΤΟΥ ΑΓΚΥΡΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Λόγος Α′ αʹ πόθεν ὁρμώμενος ὁ Μάρκελλος τουτὶ τὸ σύγγραμμα ἔγραψεν. βʹ ὅτι οὐδὲ τὰς θείας ἐξηκρίβου γραφάς. γʹ Μαρκέλλου περὶ τῶν παρ’ Ἕλλησιν παροιμιῶν. δʹ ὅτι τήν τε ἐκκλησιαστικὴν διδασκαλίαν καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν. πόθεν ὁρμώμενος ὁ", + "candidate_score": 0.678548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.666278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.662773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_55", + "psc_text": "Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th. Heyses besaßVgl. a. a. Ο. p. III und die Anmerkungen auf S. 105 — 107 usw. in Gaisfords Ausgabe.. Er hat infolge dessen unter Benutzung von Vorschlägen Montagus und Rettbergs und Hinzufügung einiger eigener Emendatiouen einen wesentlich besseren Text liefern können. Eine ParagrapheneinteilungLeider ist sie etwas flüchtig gemacht oder corrigiert; so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck", + "candidate_score": 0.656206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56", + "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;", + "candidate_score": 0.654978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_53", + "psc_text": "ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a 10)Der Cantabrigiensis ist zu jung, um als Vorlage für den Druck gedient zu haben, vgl. oben S. XVII, und die Bodleiani enthalten beide S. 104, 33—105, 21., noch eine zweite (vgl. zu p. 94 c 7,118 b 10); und zwar war diese ein cod. Bodleianus (vgl. zu p. 149 a 3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären.", + "candidate_score": 0.653985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49", + "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug", + "candidate_score": 0.653474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_55", + "psc_text": "Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th. Heyses besaßVgl. a. a. Ο. p. III und die Anmerkungen auf S. 105 — 107 usw. in Gaisfords Ausgabe.. Er hat infolge dessen unter Benutzung von Vorschlägen Montagus und Rettbergs und Hinzufügung einiger eigener Emendatiouen einen wesentlich besseren Text liefern können. Eine ParagrapheneinteilungLeider ist sie etwas flüchtig gemacht oder corrigiert; so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck", + "candidate_score": 0.650042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.648246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.648042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.64773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49", + "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug", + "candidate_score": 0.647603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_69", + "psc_text": "9 10 11 12 13 14 15 Nr. Re 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 12 13 c. Marc. II 8.9,11.19.12,31 11, 10 19, 30 c. Marc. II 45, 11 45, 15 45, 18 45, 25 44, 18 46, 12 46, 18 46, 23 d. e. th. I d. e. th. II d. e. th III 144,14. 145, 7. 151,11 145, 1 145, 20 145, 23 145, 25 1) Fortsetzung zu Nr. 85, nur aus Acacius erhalten bei Epiphanius haer. 72, 6. Schlusswort Den Codex Venetus habe ich verglichen im Herbst 1902, das Manuscript der Ausgabe war fertig im Herbst 1904, der Druck dauerte von da bis zum Winter 1905. Zu ganz besonderem Danke bin ich P. Wendland verpflichtet, der meine Ausgabe im Manuscript durchgearbeitet, weiter Ad. Harnack, F. Loofs und Th. Zahn, die die Druckbogen durchgesehn, und K. Gelshorn, der in manchen Fällen", + "candidate_score": 0.633134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56", + "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;", + "candidate_score": 0.630014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", + "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", + "candidate_score": 0.626856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", + "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", + "candidate_score": 0.624523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_55", + "psc_text": "Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th. Heyses besaßVgl. a. a. Ο. p. III und die Anmerkungen auf S. 105 — 107 usw. in Gaisfords Ausgabe.. Er hat infolge dessen unter Benutzung von Vorschlägen Montagus und Rettbergs und Hinzufügung einiger eigener Emendatiouen einen wesentlich besseren Text liefern können. Eine ParagrapheneinteilungLeider ist sie etwas flüchtig gemacht oder corrigiert; so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck", + "candidate_score": 0.623988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_10_12", + "bdc_text": "Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.622303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_66", + "psc_text": "des Zettelkatalogs übersehn ist, konnte es nicht wieder gut gemacht werden. Einer Rechtfertigung bedarf schließlich noch die Beigabe einer Sammlung der Marcellfragmente. Sie ist nach reiflichen Erwägungen erfolgt. Weniger aus dem Grunde, daß in Rettbergs Marcelliana einige Fragmente (Nr. 122 — 128) gar nicht, einige in mangelhafter Benutzung des Eusebius und falsch abgegrenzt (wie Nr. 101 = Re 90)Zwei Fragmente sind bei Rettberg doppelt gezählt: 35=97 und 43 = 81. alle aber auf ungenügender handschriftlicher Grundlage gedruckt sind. Aber der schon mehrfach erwähnte Umstand, daß ein sehr erheblicher Teil der Marcellfragmente nicht nur einmal, sondern an zwei, drei, vier und mehr Stellen des Eusebiustextes citiert Avird, verlangte eine neue Separatausgabe, in der die parallelen Überlieferungen in einander gearbeitet vorgeführt werden. Und vollends schienen die dringend Register zum Marceil technisch eine solche vorauszusetzen. Daß ich die Fragmente am liebsten auch in einer möglichst Marcells entsprechenden Reihenfolge neu georhnet hätte, hat mich", + "candidate_score": 0.621195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.620796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_48_50", + "bdc_text": "decembris anno 32 . Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_21", + "psc_text": "33. 19, 9. 20, 30 gemeint, an allen andern Stellen von S. 26, 11 ab scheint Εὐσεβίος den von Caesarea zu bezeichnen. Das allein entspricht der Ankündigung S. 18, 10. Gewiß muß S. 26, 28 ff von dem gleichen Eusebius die Rede sein, wie S. 27, ff (Zahn a. a. O. S. 43 Anm. 4); aber eben deshalb muß beide Male Caesareenser gemeint sein, denn S. 27, 14ff ist er es sicher (vgl. zu S. 27, 24 f: S. 29, 30. 30, 20 f).. Ein solcher Wechsel in der Selbstbezeichnung wäre nach eine literarische Unmöglichkeit (ZNTW 1903 S. 332 f, S. 261—264). Aber man wird doch HarnackLG II, 2, 545. darin beipflichten müssen, daß »Eusebius hier mehrere Bischöfe, die Marcell angegriffen digt, und es daher nahe lag, daß er in diesem Zusammenhang von sich der dritten Person sprach«. Sodann ist es zweifellos auffällig, Autor von contra Marcellum entgegen der Gewohnheit", + "candidate_score": 0.619798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", + "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", + "candidate_score": 0.619539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_10_12", + "bdc_text": "Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_9", + "psc_text": "seiner Theologie benutzt, ohne Unzuträglichkeiten zu Erst Conybeare hat sie ganz neuerdings mit energischer Einseitigkeit bestrittenA. a. Ο.. Conybeares Gründe sind erstens chronologische. Er hält nämlich für sicher, baß in den Büchern contra Marcellum des Marcell an Julius vom Herbst 340 (vgl. Marcellfr. Nr. 129), auf dessen Eindruck auf die römische Synode vom Ende 340, ja sogar das Schreiben des Julius an die Synode von Antiochien (vom Dezember 340) Rücksicht genommen werde. Danach können die Marcellmn frühestens aus dem Anfang des Jahres 341 stammenDazu passe, daß von dem im Januar 341 gestorbenen Eusebius von gesprochen werde, als sei er nicht mehr am Leben gewesen.. etwas spätere Schrift de ecclesiastica theologia müsse aber, weil Herbst 343 nicht mehr lebenden Flacillus gewidmet, spätestens auf gesetzt werden. Für beide komme also der 338/39 gestorbene von Caesarea als Verfasser nicht in Betracht; und so werde, da ein Eusebius nötig sei, und wegen der Widmung", + "candidate_score": 0.618736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_40", + "psc_text": "a. R. 30, 16 δὲδὲν: δὲ οὐδὲν. 41, 32 παραδήγματι? 48, 9 ἐπιδήτερ. 52, 10 ταῦττa: ταῦτα πάντα. 53, 5 κεχωρῆσθαι. 57, 25 ἰηρεμίαν. 63, 14 R τὴν ἐκκλησίαν. 68, 18 γενᾶ . κτίζει. 70,32 χώρει 71, 34 ἔχει. 86, 21 τῆς τοῦ ݲπρςݲ τῆς τοῦ ݲπρςݲ. 123, 1 ηὑροσεν. 141, 3 ݲπναݲ ݲπναݲ. 149, 3 διαλελθμμένως. 167, 22 τού.· τούτου. 170, 18 οἷς — ἐπιλέγει bis scr. 179, 30 ἄκρων? Bei weitem das meiste der Art hat aber erst V2 corrigiert, eine jüngere Hand, die sich einer grünlich-schwarzen Tinte bedient. Ob Gaisford (vgl. oben S. XVI) ausgesprochene Vermutung richtig ist, es sei die Hand des Franciscus Turrianus, vermag ich nicht zu sagen. Die des ersten Herausgebers kann es nicht seinvgl. S. XXIII.. Richtig sagt aber Gaisford, daß die Correcturen dieses Schreibers nicht auf Vergleichung andern Manuscripts, sondern lediglich auf dem eignen Wissen zu beruhen scheinen2) Das Gegenteil behaupten v.", + "candidate_score": 0.617477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_28", + "psc_text": "libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII p. XVIII; Harnack TU I, 1,78. LG 1,2, 496 f. und des Dialogs des AdamantiusEd. von de Sande Bakhuyzen 1901 S. XXVI ff; doch hat dieser die Sachlage nicht erkannt, sondern erst Koetschau ThLZ 1901, 475ff; vgl. GGA 1905 S. 674 Anm. 1.. Dieweiteren bisher bekannt gewordenen Handschriften sind sämtlich sehr jung und offenbar direkt oder indirekt aus der venezianischen hergeleitetAls Beweis genügt eben, daß sie alle an den im Venetus erst zerstörten Stellen (vgl. S. 54 f der Ausgabe und die Nachträge dazu) Lücken lassen oder falsch ergänzen, vgl. Gaisfords Worte u.. Von den beiden Codices Bodleiani auct. Ε.", + "candidate_score": 0.616543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_48_50", + "bdc_text": "decembris anno 32 . Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_20", + "psc_text": "δὲ πρῶτα δι’ ὣν τοῖς ὀρθῶς καὶ ἐκκλησιαστικῶς γραφεῖσιν ἀντιλέγειν πειρᾶται διαβάλλων τοὺς γράψαντας .... ἄρτι μὲν γὰρ πρὸς Ἀστέριον τὴν ἀντίρρησιν ποιεῖται, ἄρτι δὲ πρὸς Εὐσέβιον τὸν μέγαν. καὶ ἔπειτα ἐπὶ τὸν τοῦ θεοῦ ἄνθρωπον . . . Παυλῖνον . . . καὶ ἐκ τούτου μεταβὰς Ὠριγένει πολεμεῖ . . . ἔπειτα Ναρκίσσῳ ἐπιστρατεύεται καὶ τὸν ἕτερον Εὐσέβιον διώκειDaß er sich nicht zu den von Marcell Angegriffenen zähle, S. 62, 27 ff: τὸ μὲν γὰρ τοὺς τοῦ θεοῦ λειτουργοὺς πρὸς αὐτοῦ διαβεβλῆσθαι . . . εἴχετό τινος εἰκότος Übrigens ist w. e. seh. Eusebius von Nicomedien nur S. 17, 33. 19, 9. 20, 30 gemeint, an allen andern Stellen von S. 26, 11 ab scheint Εὐσεβίος den von Caesarea zu bezeichnen. Das allein entspricht der Ankündigung S. 18, 10. Gewiß muß S. 26, 28 ff von dem gleichen Eusebius die Rede sein, wie S. 27, ff (Zahn a. a.", + "candidate_score": 0.615724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_10_12", + "bdc_text": "Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_10", + "psc_text": "mehr am Leben gewesen.. etwas spätere Schrift de ecclesiastica theologia müsse aber, weil Herbst 343 nicht mehr lebenden Flacillus gewidmet, spätestens auf gesetzt werden. Für beide komme also der 338/39 gestorbene von Caesarea als Verfasser nicht in Betracht; und so werde, da ein Eusebius nötig sei, und wegen der Widmung an Flacillus, von Emesa als Autor anzusehn seinAlso ähnlich, wie bei den beiden Eusebius von Caesarea zugeschriebenen Homilien gegen Marcell, vgl. Harnack LG, I, 2, 584 f. (ZNTW 1903 S. 330–333 S. 250–259. 265). Aber selbst wenn man die Datierungen Conybeares zunächst annimmtDagegen hält z. B. Harnack LG, II, 2 S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι", + "candidate_score": 0.610627, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.679228, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3690", + "psc_text": "8), ut « quaecunque absque testibus admittuntur, si ad abbatis notitiam pervenerit, secretius emendetur; si omnibus innotuerit, coram omnibus est reus admissi criminis arguendus. » 886 Ejus rei praxim videre est in antiquis Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, auctore Udalrico, ubi haec leguntur: « Sunt adhuc apud nos alia genera correctionis, quae non solum domnus abbas facit, sed etiam, si opus fuerit, prior. Nam et inde audivi quam verissime domnus abbas dixerit (Lib. III, cap. 3) nullam monachorum ecclesiam dehonestari propter quod tale quid committur ab aliquo fratre; sed hoc esse quod plane faciat ad ignominiam nostram, si quid nequiter committitur, et absque digna emendatione dimittitur. Idcirco si quis de aliquo flagitio divulgatur in populo, in praesentia quoque populi solet emendari; ut qui ejus excessum cognoverint, cognoscant et emendationem. Cunctis enim qui videre voluerint videntibus, et maxime in media platea nudatur, ligatur, et verberatur. Et si culpa non est de gravioribus malis,", + "candidate_score": 0.679228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1792", + "psc_text": "In aliis quoque monasteriis, in quibus aliqua remissius indulgentur, hanc regulam videmus strictissime nunc usque servari, ut ne verbo quidem audeat quis dicere suum aliquid; magnumque sit crimen, ex ore monachi processisse codicem meam, tabulas meas, graphium meum, tunicam meum, caligas meas; proque hoc digna poenitentia satisfacturus sit, si casu aliquo per subreptionem, vel ignorantiam hujusmodi verbum de ore ejus effugerit. » Ex sancto etiam Basilio (Reg. fus., cap. 32): « Doctrina veritatis omnino illud meum ac tuum inter fratres dici vetat. » Idem videre est in aliis monasticis regulis passim. In Regula sancti Augustini (Cap. 1): « Non dicatis aliquid proprium. » In Regula sancti Aureliani (Cap. 25): « Nullus praesumat quidquam suum dicere. » In Poenitentiali sancti Columbani: « Meum et tuum dixisse sex plagis. » In Regula a sancto David monachis tradita (Apud Boll., Mart. 1): « Omnia omnibus communia, et nihil meum, nihil tuum dicebant; quisquis", + "candidate_score": 0.678807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3689", + "psc_text": "coram omnibus emendanda: unde et hanc periodum cum hac interpunctione scribit: Peccantes coram omnibus, arguantur, supple: coram omnibus. Ita quoque S. Augustinus hunc Apostoli locum: Peccantes coram omnibus arguantur, conciliat cum illa Matthaei sententia: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum (Serm. 82, de Script.) . « Ipsa, inquit, corripienda sunt coram omnibus, quae peccantur coram omnibus. Ipsa corripienda sunt secrete, quae peccantur secretius. Distribuite tempora, et concordat Scriptura. » Hunc etiam Regulae locum de peccatis publicis interpretantur Smaragdus, Richardus de S. Angelo, Boherius, Turrecremata, Matthias Lambertus. Atque ita in Regula Tarnatensi decernitur (Cap. 8), ut « quaecunque absque testibus admittuntur, si ad abbatis notitiam pervenerit, secretius emendetur; si omnibus innotuerit, coram omnibus est reus admissi criminis arguendus. » 886 Ejus rei praxim videre est in antiquis Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, auctore Udalrico, ubi haec leguntur: « Sunt adhuc apud nos alia genera correctionis, quae", + "candidate_score": 0.676636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3652", + "psc_text": "Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne quid forte subripuerit in via visus, aut auditus malae rei, aut otiosi sermonis. Nec praesumat quisquam alio referre quaecunque foris monasterium viderit aut audierit: quia plurima destructio est. Quod si quis praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. Similiter et qui praesumpserit claustra monasterii egredi, vel quocunque ire, vel quidpiam quamvis parvum sine abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et", + "candidate_score": 0.671984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_238", + "psc_text": "mea pudicit a tutior erit in eremo, ubi in pace cum paucis, aut sola conversans soli placeam cui me probavi? Nequaquam: nam volenti perperam agere, et desertum abundantiam habet, et nemus umbram, et silentium solitudo; malum quippe, quod nemo videt, nemo arguit; ubi autem non timetur reprehensor, securius accedit tentator, licentius perpetratur iniquitas. In conventu vero bona, si qua facis, nemo prohibet; malum vero facere si vis, non licet; mox etenim a pluribus comperitur, arguitur, emendatur. » Accedit quod jam notavit Petrus Venerabilis Lib. I epist. 20: « Non enim ut in acie fieri solet, multi contra multos, nec ut in duello unus contra unum, sed inusitato praeliandi more solus contra plurimos et numero et virtute praestantes dubia sub sorte contendit » anachoreta. Hac ratione Victorianus abbas Assanensis in Hispania In ejus Vita, n. 19, Boll. 12 Januar. , cum quosdam videret monachos, qui « foris vitam solitariam degebant in", + "candidate_score": 0.671223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1791", + "psc_text": "suum aliquid, non codex meus, non ager, non villa, non census; sed si tale coram hominibus dicere oporteat, noster, non meus dicat. Etenim cum res monasterii communitatis sint, et communitas praesupponit multos, nulli videatur ridiculum si monachus aut abbas, singularis persona dixerit nostrum. Ad communitatem dicti sermonis refertur intentio; neque puerilia sunt haec, quae SS. Patres antiquissimos tam studiose constat observasse, ut poenitentiam in transgressores praescriberent. » Ad SS. Patres quod spectat ex antiquis eorum institutis ac regulis apparet quanta sollicitudine frigidum illud verbum meum in communi sermone vitarent. De Aegyptiis Tabennensiotisque audiendus est Cassianus (Lib. IV, c. 13): « In aliis quoque monasteriis, in quibus aliqua remissius indulgentur, hanc regulam videmus strictissime nunc usque servari, ut ne verbo quidem audeat quis dicere suum aliquid; magnumque sit crimen, ex ore monachi processisse codicem meam, tabulas meas, graphium meum, tunicam meum, caligas meas; proque hoc digna poenitentia satisfacturus sit, si casu", + "candidate_score": 0.671121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1434", + "psc_text": "per singulos dies cogitaverint; decani vero sint eis quasi rectores et custodes, tanquam pro ipsis Domino reddituri rationem. » Quinto, incorrigibiles ad abbatem deferebant, vel ad praepositum, qui et ipse eos deferebat ad abbatem: « Decanorum officium, inquit Hildemarus, est solummodo custodire subditos; et si per suam admonitionem non possunt corrigere, tunc debent nuntiare abbati. » Et S. Fructuosus (Cap. 12): « Negligentias cunctorum ipsi praevideant, et emendandi potestatem habeant, et quod ipsi non valuerint emendare, praeposito non morentur accusare; qui et ipsi praepositi sic hoc distincte et rationabiliter agant, ut abbates suos nullo modo praesumant inquietare, excepto quod utrique non valuerint emendare. » Sexto, mensis edentium fratrum praeerant. Ita decernit Magister (Cap. 11): « Mensae eorum praesentes sint, ut tacite cum eis et moderate manducent. » Et Cassianus de Aegyptiis et Tabennensiotis (Lib. IV, cap. 17): « Tantum silentium ab omnibus exhibetur, ut cum in unum tanta numerositas fratrum", + "candidate_score": 0.668482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3691", + "psc_text": "absque digna emendatione dimittitur. Idcirco si quis de aliquo flagitio divulgatur in populo, in praesentia quoque populi solet emendari; ut qui ejus excessum cognoverint, cognoscant et emendationem. Cunctis enim qui videre voluerint videntibus, et maxime in media platea nudatur, ligatur, et verberatur. Et si culpa non est de gravioribus malis, sed forte ut cum aliquo inhoneste et irreligiose in audientia popularium contenderit, pro hujusmodi, cum venerit dies dominicus, ad initium missae matutinalis concurrente populo ad ecclesiam, stat ipse nudis pedibus prope fores ecclesiae, et unum codicem grandiusculum tenet in manu; capellum non induit, ut ab omnibus possit agnosci; nemini loquitur intranti vel exeunti; unus famulus semper est juxta illum, qui dicat interrogantibus propter quid talis ei poenitentia sit injuncta, nec recedit inde usquequo missa finiatur. » Vide quae supra diximus ex Benignianis Consuetudinibus ad cap. 44. Sed econtra Bernardus Cassinensis hic conqueritur de nonnullis religiosis qui, « quando aliquis fratrum", + "candidate_score": 0.667781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1966", + "psc_text": "aliis quibus licet loquantur de necessitate sua. » Idem fere habet Udalricus lib. 3, cap. 27. Nimirum aeque strictum pene servabant silentium ac caeteri in conventu. Qua in re severiores omnino exstiterunt olim Cistercienses, quorum liber Usuum (Cap. 92) haec scribit: « Infirmi de infirmitorio possunt loqui cum infirmario; sed non nisi in certo loco ad hoc determinato, et hoc silenter, et tantum de necessariis. In quem qui ingredi voluerit, signo ab infirmario licentia postulata et accepta ingrediatur. Ubi quandiu unus aliquis cum infirmario fuerit, alius ingrediendi non habeat licentiam. Qui autem ita infirmus fuerit ut continue jaceat, aut subita infirmitate gravatus, utpote febrium, aut aliqua alia gravi lecto jacere compellitur, interim ibi cum infirmario, et infirmarius cum eo, si opus fuerit, loqui poterunt: at ubi melioratus huc et illuc deambulare poterit, silentium more solito teneat, nisi forte alicui adhuc magna infirmitate detento abbas loqui ad lectum amplius judicaverit expedire.", + "candidate_score": 0.667419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1795", + "psc_text": "Consuetudines S. Benigni Divion. c. 31 habent: « Omnia dicit nostrum, nisi de patre, vel matre, vel de peccato. » Quod si quisquam hoc nequissimo vitio deprehensus fuerit delectari, admoneatur semel et iterum; si non emendaverit, correptioni subjaceat. ] Quod S. Pater alibi exprimit his verbis (Cap. 55): « Et si cui inventum fuerit quod ab abbate non acceperit, gravissimae disciplinae subjaceat. » Quid vero sit gravissimae disciplinae subjici, ita exponunt Regulae commentatores, Hildemarus: « Si per furtum habuit illam rem, si grandis est, sicut jam diximus, id est quatuor valens denariis; eo modo in minori culpa judicandus est. Si autem major est, tunc debet res incendi; et ipse in graviori culpa judicandus est. » Bernardus Cassinensis: « Gradibus non servatis, excommunicationem intelligo gravissimam disciplinam, ut sicut de notorio proprietario dictum est puniatur. » Econtra Boherius in primo comm.: « Dic, inquit, quod prius semel et iterum debet proprietarius admoneri", + "candidate_score": 0.667241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3468", + "psc_text": "Ordine conversationis monasticae didicimus: « Ubicunque exinde sibi obviant fratres, junior priori inclinato capite dicat benedicite. » Cui concinunt ea quae supra scribebant Petrus Venerabilis et Bernardus Cassinensis. Addere possumus Boherium in secundo commentario ita scribentem: « In monasteriis quidem Specus Sublacensis et montis Cavensis hoc optime practicatur: nam in obviatione, ut ipse vidi, semper junior ait priori benedic, pater. Sed quod prior quidquam respondeat non audivi, nec etiam ex regula capio quidquam de prioris responsione, nisi Deo gratias respondeat. » Sed quod Boherium praeteriit, Regula Magistri declarat, praescribens (Cap. 13) ut excommunicato « petenti benedictionem nullus respondeat Deus. » Bernardus Cassinensis ad caput 25 de excommunicato loquens: « Si forte ille benedicite diceret, nullus Deus vel Dominus respondere deberet. » Et Vallisoletanorum Constitutiones: « Hanc benedictionem petimus dicendo benedicite, et inclinando versus illum qui praeterit; qui si sit decanus, vel multi temporis professus, dicat Dominus. Vel si malit, ob", + "candidate_score": 0.666909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2404", + "psc_text": "Factis completoriis in ultimo dicunt hunc versum: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis; mox ingrediantur silentium, et suis se collocent lectis, et tanto silentio redigantur, ut usque ad nocturnos putetur nullus ibi esse de fratribus. » Quod si inventus fuerit quisquam praevaricari hanc taciturnitatis regulam, gratiori vindictae subjacent. ] Qualis autem esse debeat, S. Pater non explicat. In Poenis incerti auctoris, apud S. Basilium, decernitur (Num. 12), ut « si quis inveniatur nocte privatim cum aliquo agere, aut locum ubi dormit mutare praeter voluntatem ad hoc de ignatorum, excommunicetur. » Et item (Num. 15): « Si quis vesperi post Pater noster inveniatur colloquens, excommunicetur. » Idem praestitisse legitur S. Benedictus in sanctimoniales linguae plus debito indulgentes. De aliis violati silentii poenis vide Haeftenum lib. VI, tract. 3, disq. 13. Sed quaeret aliquis quandonam silentium nocturnum obligare incipiat: incepto, an finito completorio, et iterum quandonam desinat. Primum", + "candidate_score": 0.666522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1816", + "psc_text": "« Qui monachus in proprietatis crimen lapsus esse deprehensus fuerit, cum aliis poenis gravissimis puniatur, tum monasterium pro carcere per annum habeat, ita ut ex eo pedem non efferat. » CAPUT XXXIV. 435 Si omnes aequaliter debeant necessaria accipere. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat: ubi non dicimus, ut personarum (quod absit) acceptio sit, sed infirmitatum consideratio. Ubi qui minus indiget, agat Deo gratias, et non contristetur; qui vero plus indiget, humilietur pro infirmitate et non extollatur pro misericordia; et ita omnia membra erunt in pace. Ante omnia, ne murmurationis malum pro qualicunque causa in aliquo qualicunque verbo vel significatione appareat. Quod si deprehensus fuerit, districtiori disciplinae subdatur. COMMENTARIUS. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat, etc.] Eamdem Regulam ducem sequuntur S. Basilius in Regulis brevior., interrog. 135, S. Augustinus in Regula cap. 1, Regula Tarnatensis, c. 14, et S. Leander in lib. de Institut.", + "candidate_score": 0.666507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3688", + "psc_text": "« hi enim apud nos exercent hoc officium absente abbate potissime, inquit Boherius. » Praeterea decanis et senioribus. Idem cum S. Benedicto decernit S. Ferreolus cap. 21, et merito quidem; nam optime arguit S. Basilius (Regul. fus., cap. 53): « Si increpatio medicina est, non est cujusvis increpare delinquentem, quemadmodum neque curare aegrotum, nisi alicui ipse praepositus cum majore censura id muneris commiserit. » Peccantes autem coram omnibus arguantur. ] Hildemarus hic alium regulae locum objicit, ubi peccantes bina admonitione secreta corripi jubentur, non publica. Sed ipse etiam solvit objectionem distinguendo inter privata et publica peccata: illa secreto, haec publice coram omnibus emendanda: unde et hanc periodum cum hac interpunctione scribit: Peccantes coram omnibus, arguantur, supple: coram omnibus. Ita quoque S. Augustinus hunc Apostoli locum: Peccantes coram omnibus arguantur, conciliat cum illa Matthaei sententia: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum (Serm. 82, de", + "candidate_score": 0.665633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1434", + "psc_text": "per singulos dies cogitaverint; decani vero sint eis quasi rectores et custodes, tanquam pro ipsis Domino reddituri rationem. » Quinto, incorrigibiles ad abbatem deferebant, vel ad praepositum, qui et ipse eos deferebat ad abbatem: « Decanorum officium, inquit Hildemarus, est solummodo custodire subditos; et si per suam admonitionem non possunt corrigere, tunc debent nuntiare abbati. » Et S. Fructuosus (Cap. 12): « Negligentias cunctorum ipsi praevideant, et emendandi potestatem habeant, et quod ipsi non valuerint emendare, praeposito non morentur accusare; qui et ipsi praepositi sic hoc distincte et rationabiliter agant, ut abbates suos nullo modo praesumant inquietare, excepto quod utrique non valuerint emendare. » Sexto, mensis edentium fratrum praeerant. Ita decernit Magister (Cap. 11): « Mensae eorum praesentes sint, ut tacite cum eis et moderate manducent. » Et Cassianus de Aegyptiis et Tabennensiotis (Lib. IV, cap. 17): « Tantum silentium ab omnibus exhibetur, ut cum in unum tanta numerositas fratrum", + "candidate_score": 0.664499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3560", + "psc_text": "decanos autem hic Bernardus Cassinensis et Boherius in utroque commentario officiales intelligunt. Ego vero decem monachis praefectos, inter quos et ipsi officiales reperiri poterant: unde et Hildemarus: « Prout intelligo, antiqua consuetudo fuit ut in omni officio et obedientia monasterii semper esset unus decanus super illos decem monachos, verbi gratia: si grammatici erant qui 854 discebant, unus decanus erat super illos fratres qui erant deputati ad illam obedientiam: et isti decani habebant curam de eorum necessitate corporali, et illi necessitatem eorum quaerebant ab abbate, et illi erant solliciti de eorum negligentia, sicut legitur in Instituta Patrum, quando ad mensam sedebant; quomodo illi decani faciebant signum, si qua necessitas quaerenda erat fratribus. Deinde forte quando quaerebant ( forte coquebant) panes, ibant quatuor aut tres decant, prout necesse erat, cum fratribus. Quando vero in horto ibant, quatuor decani cum decania sua ibant. Deinde non audebat ire de istius decania quis, et ire", + "candidate_score": 0.664253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1512", + "psc_text": "ordinem constitutum donec corrigantur. » Idem legitur in Regula Orientali cap. 19. Hic secundum Domini nostri praeceptum admoneatur semel et secundo secrete a senioribus suis. ] Si tamen honesto et intelligibili animo sit; nam duros corde in ipso initio peccati durius coercere oportet, ut ex Regulae cap. 2 hic observat Hildemarus. Si non emendaverit, objurgetur publice coram omnibus. ] A praelato scilicet, qui solus habet potestatem publice delinquentes corripiendi; aut etiam a senioribus cum ejus potestate. Regula Cujusdam ad virgines praescribit (Cap. 18), ut « secreto a senioribus semel vel bis corripiatur. Si non emendaverit, tunc simul ab omni congregatione objurgetur. » Si intelligit qualis poena sit. ] Sive, ut loquitur Regula Cujusdam ad virgines: Si ejus antea intellectus viguit, excommunicationi subjaceat. Igitur S. Benedictus post trinam admonitionem incorrigibilem excommunicationi subjicit. Eamdem disciplinam instituit S. Basilius in 360 Regulis brev. interrog. 3, in Constitut. Monast. c. 30; Regula Orientalis cap.", + "candidate_score": 0.663602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_421", + "psc_text": "satis esse in minori congregatione non negaverim; at vero in majori tres quatuorve consulendos existimarem. Atque ita se habuisse apud veteres monachos colligitur ex his Hildemari verbis: « Cum tres aut quatuor locuti fuerint, alius inter illos sine vocatione accedat absque verecundia. » Apud Cassinenses seniores sunt: Prior claustralis, decani, magister novitiorum, et cellerarius; in congregatione Montis Oliveti: Vicarius, cellerarius, magister novitiorum, procurator, et senior secundum professionem. Fulienses vero in suis Constitutionibus haec statuunt Cap. 3: « Seniorum appellatione intelligimus praeter subpriorem cujusquo monasterii duos sacerdotes, ubi decem vocales sunt; aut unum sacerdotem, ubi minor est numerus, quos superior tanquam virtute, judicio, usuque rerum praestantiores e conventu suo elegerit, ut eorum consilio adjuvetur; quibus, quotiescunque de rebus temporalibus agitur, accedet cellerarius. » Sicut scriptum est: Omnia fac cum consilio, et post factum non poenitebis. ] Ita S. Basilius Reg. Brev. interrog. 104 : « In universo, inquit, generatim negotio meminisse", + "candidate_score": 0.662751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1421", + "psc_text": "Ecclesia dicebantur qui sepeliebant defunctorum corpora, ut probat idem Menardus ex Justiniani novell. 43 et 59. Inter canonicorum dignitates etiam celebre est nomen decani, qui totius est capituli caput. Apud Cluniacenses etiam decani dicebantur majoris prioris suffraganei in temporalibus, qui erant villarum provisores, de quibus Udalricus l. III, c. 5. An vero decanorum officium prout hic a S. P. Benedicto instituitur, viguitque apud antiquos, diu remanserit in nostro ordine, omnino nos latet. De illis quidem est articulus 11 libelli supplicis monachorum Fuldensium ad Carolum imperatorem, item concilii Aquisgr. can. 55 et 56, at vero nulla eorum mentio in Concordia Dunstani, Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem", + "candidate_score": 0.662317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3560", + "psc_text": "decanos autem hic Bernardus Cassinensis et Boherius in utroque commentario officiales intelligunt. Ego vero decem monachis praefectos, inter quos et ipsi officiales reperiri poterant: unde et Hildemarus: « Prout intelligo, antiqua consuetudo fuit ut in omni officio et obedientia monasterii semper esset unus decanus super illos decem monachos, verbi gratia: si grammatici erant qui 854 discebant, unus decanus erat super illos fratres qui erant deputati ad illam obedientiam: et isti decani habebant curam de eorum necessitate corporali, et illi necessitatem eorum quaerebant ab abbate, et illi erant solliciti de eorum negligentia, sicut legitur in Instituta Patrum, quando ad mensam sedebant; quomodo illi decani faciebant signum, si qua necessitas quaerenda erat fratribus. Deinde forte quando quaerebant ( forte coquebant) panes, ibant quatuor aut tres decant, prout necesse erat, cum fratribus. Quando vero in horto ibant, quatuor decani cum decania sua ibant. Deinde non audebat ire de istius decania quis, et ire", + "candidate_score": 0.662034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_360", + "psc_text": "Regis tubicinantem: Hoc ipsum, inquit, delictum est in vobis, quod causas habetis: quare non magis fraudem patimini? Itane mundum sibi, et se mundo crucifixerunt, ut qui antea vix in suo vico vel oppido cogniti fuerant, modo circumeuntes provincias, et curias frequentantes, regum notitias principumque familiaritates assecuti sunt. » Et iterum ad Odonem abbatem fratresque Majoris Monasterii scribens Epist. 387: « Hoc autem dicimus tutius esse omni Christiano, et maxime monacho, possidere quidpiam minus, quam cum lite amplius; » et paulo ante: « Sed forsan dicitis: Nos nemini injuriam facimus, tenemus nostra, parati, si quis ex adverso est, subire judicium. Recte. Sed quid si alius responderit, et dixerit: Hoc ipsum delictum est in vobis quod causas habetis? Quare non magis fraudem patimini? Quid si legerit et alius? Si quis abstraxerit tua, ne repetas; quinimo, percutienti in dextram maxillam praebe et alteram; auferenti tunicam praebe et pallium. » Eadem erat mens Petri", + "candidate_score": 0.661894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2511", + "psc_text": "quidem judicio, Richardus de S. Angelo continuo interpretatur incontinenti, sine intervallo: quam expositionem confirmat praxis, uti videre est in illo Gotho quem suo in monasterio ad conversionem susceperat sanctus P. Benedictus: nam cum vepribus locum mundaret, ut ferrum de manubrio instrumenti prosiliens in lacum cecidisset, « ferro perdito, tremebundus ad Maurum monachum cucurrit, damnum quod fecerat nuntiavit, et reatus sui poenitentiam egit (Lib. II Dial. S. Gregor. cap. 6). » In vita S. Liobae cap. 5 (Saec. III Ben.), ubi soror oratorii custos, cum nocte claves ecclesiae perdidisset, « ad abbatissam, quae sororibus adhuc quiescentibus more solito vigiliis insistens, nocturnae orationis tempora praeveniebat, perrexit, et tremens, ac pavore perculsa, ad pedes ejus provoluta est, eique culpam negligentiae suae humili satisfactione patefecit. » Et in Vita S. Guidonis abbatis Pomposae, ubi agitur de quodam Sergio templi etiam custode, qui cum lampades mundaret, una excidit, et fracta est, tunc « territus ille", + "candidate_score": 0.661443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_389", + "psc_text": "sentiant exponendi licentia detur, et ne forte inveniatur male feriatus aliquis, maligno discordiae spiritu agitatus, qui ut aliquam procreet abbati molestiam, cognito ejus desiderio, in contrariam abeat sententiam. Cui plane incommodo obviant Constitutiones congregationis Montis Oliveti, decernentes Part. II, c. 3, ut « caveat tam generalis quam particularis abbas, ne in proponendis in capitulo rebus, nutu, verbis, aut aliquo modo demonstrent quid fieri sibi magis placeat; sed proponant tantum, et audiant omnes, et communi consilio prudenter omnia tractent, ac statuant quod major pars utilius judicabit. Si secus, primo publice corripiatur, secundo, per sex menses suspendatur. » Et audiens consilium fratrum. ] Juxta illud Scripturae: Qui sapiens est audit consilia Prov. XII . Non patiens ab aliis eorum interrumpi sermones, qui coeperint loqui, donec ex integro consilium expresserint: nec ipse indigne ferens aliquos suae contrariam promere sententiam. Tractet apud se. ] Licet aliud nihil ab abbate videatur desiderare S. Benedictus quam", + "candidate_score": 0.661356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1638", + "psc_text": "Sufficiat. Injungatur ei satisfactio gravis culpae, et in ipsa satisfactione habeat se, sicut superius dictum est, cum de gravi culpa ageretur. Si abjectis monachi vestimentis in saeculari habitu ad monasterium redit, servatis circa eum caeteris, quae superius dicta sunt, saeculari veste, in qua reversus est, circumcinctus, sicut supra de staminia dictum est, et non portans cucullam, capitulum ingrediatur, et post susceptam disciplinam, cuculla a camerario ante ipsum posita ab eo suscipiatur, et ibi statim induatur. Ex Constitutione Benedicti papae XII, cap. 24. 392 Ad ecclesias etiam, vel monasteria, seu loca hujusmodi redeuntes, ad communionem aliorum monachorum seu fratrum donec satisfactionem hujusmodi fecerint, nullatenus admittantur; quae subjicitur esse talis, videlicet quod a porta regulari, parlatorio, seu alio loco consueto per claustrum cum magistro novitiorum, vel alio ad hoc deputato, ad capitulum veniat in staminia, vel nudus, secundum quarumdam ecclesiarum, monasteriorum, et locorum religiosorum morem, femoralia et caligas sine pedalibus tantum habens;", + "candidate_score": 0.661061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3438", + "psc_text": "Pater subdit. Qui abbas non conturbet gregem sibi commissum, etc.] Hic, ut scribit Bernardus Cassinensis, « triplici freno considerationem constringit abbatis. Primo quod paci subditorum intendat, gregem non conturbando. Secundo quod omnia juste disponat, potestatis libertate non abutendo. Tertio quod tam opera quam judicia Deo sunt cognita, et semper timeat discussionem extremi judicii cogitando. » Sic accedant ad pacem. ] Scilicet quae datur in missa, ut docent Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Richardus de S. Angelo, Boherius in secundo commentario, Theobaldus Artaldus, et Nicolaus Bravus; vel quae datur advenientibus hospitibus aut in missa, ut Menardus; vel tandem quae datur in missa, aut accedentibus hospitibus, aut professis post missam, aut in missa Evangelio dicto a textu Evangelii sine cruce in quibusdam monasteriis, ut exponit in primo commentario Boherius. De modo dandi et accipiendi in missa pacem ante communionem, de qua hunc locum interpretor, vide quae diximus in l. II de Antiq.", + "candidate_score": 0.659945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_660", + "psc_text": "Similiter Romanum sub S. Gregorio Apud Baron. ann. 601 cavet « ne in servorum Dei recessibus et eorum receptaculis illa popularis conventus praebeatur occasio, vel mulierum fiat novus introitus, quod omnino non expedit animabus eorum. » Idem jubet S. pontifex ad Castorium Ariminensem episcopum scribens Lib. IV Reg., cap. 43; et ad Valentinum abbatem Ibid. lib. III, cap. 40, qui feminas in suo admiserat monasterio: « Hujus te praecepti serie, inquit, commonemus, ut neque mulieres in monasterio tuo deinceps qualibet occasione permittas ascendere, neque monachos tuos commatres sibi facere; nam si hoc denuo ad aures nostras pervenerit, sic te severissimae noveris ultioni subdendum, ut emendationis tuae qualitate, caeteri sine dubio corrigantur. » In antiqua etiam formula condendi privilegii statuitur Exstat Saec. IV Bened., part. I, pag. 744 , ut « mulierum accessus intra portas monasterii nullatenus fiat. » His omnibus accedunt civiles imperatorum leges, Justiniani novella 133: « Non ingredientur", + "candidate_score": 0.65989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3256", + "psc_text": "Illa autem vestimenta quibus exutus est, reponantur in vestiario conservanda. ] Idem praescribit Regula Magistri, cap. 90. Eamdem etiam praxim de Aegyptiis et Tabennensibus refert Cassianus, lib. IV, cap. 6. De Tabennensibus res constat ex Regula S. Pachomii, art. 26, et ex Paralippomenis ad ejus Vitam apud Bollandum, ubi Silvanum monachum ob remissum fervorem post annos viginti, « in coetu fratrum veste exui monastica, et saeculari indutum habitu e monasterio per fratres expelli » mandasse dicitur (Boll., 14 Maii). Sed et Joannes Moschus de quodam latrone refert (Prat. spir., c. 166), quod in Firmini monasterio monachus effectus, post novem annos ad abbatem accedens dixerit: Da mihi vestimenta mea saecularia, et recipe monastica; quae ubi recepit, sequenti die laqueo suspensus est miser. Illam tamen petitionem ejus, quam desuper altare abbas tulit, non recipiat; sed in monasterio reservetur. ] Ut per illam, etiam illo nolente, si voluerit abbas, possit eum iterum in", + "candidate_score": 0.659202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1795", + "psc_text": "Consuetudines S. Benigni Divion. c. 31 habent: « Omnia dicit nostrum, nisi de patre, vel matre, vel de peccato. » Quod si quisquam hoc nequissimo vitio deprehensus fuerit delectari, admoneatur semel et iterum; si non emendaverit, correptioni subjaceat. ] Quod S. Pater alibi exprimit his verbis (Cap. 55): « Et si cui inventum fuerit quod ab abbate non acceperit, gravissimae disciplinae subjaceat. » Quid vero sit gravissimae disciplinae subjici, ita exponunt Regulae commentatores, Hildemarus: « Si per furtum habuit illam rem, si grandis est, sicut jam diximus, id est quatuor valens denariis; eo modo in minori culpa judicandus est. Si autem major est, tunc debet res incendi; et ipse in graviori culpa judicandus est. » Bernardus Cassinensis: « Gradibus non servatis, excommunicationem intelligo gravissimam disciplinam, ut sicut de notorio proprietario dictum est puniatur. » Econtra Boherius in primo comm.: « Dic, inquit, quod prius semel et iterum debet proprietarius admoneri", + "candidate_score": 0.658988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2442", + "psc_text": "Ad mensam autem qui ante versum non occurrerit, etc. Non permittatur ad mensae communis participationem; sed sequestratus a consortio omnium reficiat solus. ] Sive extra, sive intra commune refectorium post fratrum refectionem, sive in eodem refectorio reficientibus etiam fratribus; sed in loco separato, omnibusque conspicuo, ut 583 majoris confusionis rubore hujusmodi negligens perfundatur: quem postremum sensum, aliis rejectis, sequuntur commentatores Hildemarus, Bernardus Cassinensis, et Boherius in utroque commentario. Hildemari verba haec sunt: « Quod vero dicit, sequestratus a consortio reficiat solus, sunt qui intelligunt, ut post refectionem fratrum reficiat, aut cum ministris, aut solus: sed hic sensus non est sanus; sed quia, sicut de oratorio dicit, pro verecundia illum separatum stare, ut emendetur, ita pro emendatione intelligendum est, ut sedeat solus ad mensam aliam separatam ab aliis mensis, manducantibus aliis; nam cum solus separatus dicit, non est intelligendum, ut postquam alii manducaverint, ille manducet, sed quando alii manducant, ille separatus", + "candidate_score": 0.658834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1434", + "psc_text": "per singulos dies cogitaverint; decani vero sint eis quasi rectores et custodes, tanquam pro ipsis Domino reddituri rationem. » Quinto, incorrigibiles ad abbatem deferebant, vel ad praepositum, qui et ipse eos deferebat ad abbatem: « Decanorum officium, inquit Hildemarus, est solummodo custodire subditos; et si per suam admonitionem non possunt corrigere, tunc debent nuntiare abbati. » Et S. Fructuosus (Cap. 12): « Negligentias cunctorum ipsi praevideant, et emendandi potestatem habeant, et quod ipsi non valuerint emendare, praeposito non morentur accusare; qui et ipsi praepositi sic hoc distincte et rationabiliter agant, ut abbates suos nullo modo praesumant inquietare, excepto quod utrique non valuerint emendare. » Sexto, mensis edentium fratrum praeerant. Ita decernit Magister (Cap. 11): « Mensae eorum praesentes sint, ut tacite cum eis et moderate manducent. » Et Cassianus de Aegyptiis et Tabennensiotis (Lib. IV, cap. 17): « Tantum silentium ab omnibus exhibetur, ut cum in unum tanta numerositas fratrum", + "candidate_score": 0.658823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1422", + "psc_text": "Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem erat decanus: et post hunc vicedecanus, ut scribit Nicolaus de Fractura; sed cum Coelestinus papa V suos in Cassinensi monasterio introduxisset, « mutavit nomen decani, qui post ipsorum adventum vocatus est prior, » inquit Richardus a Paulo Augustino a Janua citatus ad Regulae c. 55. Et certe in Fossatensi S. Mauri monasterio priores etiam appellabantur decani, ut patet ex lib. Mirac. S. Baboleni abbatis c. 5 (Saec. II Bened., p. 595), ubi Robertus ejusdem monasterii modo prior, modo decanus appellatur. Sed hi proprie non erant decani prout a S. P. Benedicto ordinati sunt, quos tandem restituerunt Cassinenses edito hoc 339", + "candidate_score": 0.658801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3705", + "psc_text": "more coram cunctis debet proclamari ad culpam, et corripi ad emendam. » At rectius in 1 commentario dixerat: « Credo hic loqui de correptione privata, quam priores omnes possunt exercere in junioribus, non de correptione publica, quae fit verbis, quandoque verberibus in capitulo; nam illam solus abbas, vel cui commiserit ipse exercere debet. » Et certe S. Pater 890 hic non loquitur de correptione quae fit ab abbate, aut solo priore, sed de ea quae fit a quocunque priore suo. Quolibet modo. ] Sive juste, sive injuste. Vel si leviter senserit animum prioris cujuscunque contra se iratum vel commotum, quamvis modice. ] Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius, inter commotum et iratum hoc ponunt discriminis, quod iratus dicitur, qui majori inflammatur ira, commotus qui minori. Mox sine mora tandiu prostratus in terra ante pedes ejus jaceat, etc.] Haec communis exsistit veterum monachorum praxis, quam videre est in eorum passim Regulis. In", + "candidate_score": 0.658231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_336", + "psc_text": "Id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere, etc.] Clara prorsus et perspicua apostolicae sententiae expositio, cui proinde nihil superaddendum videtur: obiter tantum hic notabo Hildemarum, quem sub Petri diaconi Bernardus Cassinensis, sub nomine Pauli diaconi Boherius hunc ad locum citant, observare, indisciplinatos esse tribus modis: 1º Alii nec intelligunt nec verecundantur disciplinam, et in peccatum labuntur; 2º alii intelligunt et verecundantur excommunicationem, sed consuetudine et cupidine peccati illud committunt; 3º alii, qui sive intelligant, sive non, dicunt se nolle disciplinam suscipere: quasi diceret: Alii sunt indisciplinati ex ignorantia, alii ex negligentia, alii ex contemptu. Neque dissimulet peccata delinquentium. ] Aliquando abbas delinquentium peccata dissimulat, ne forte suis videatur 81 minus mansuetus aut dulcis; at in hoc maxime crudelem se demonstrat. « Crudelis est, inquit S. Basilius Reg. brev. interr. 4, qui tacet, et non arguit, quemadmodum qui venenum sineret in eo qui morsus est a venenata bestia, nec illud", + "candidate_score": 0.65714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", + "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", + "candidate_score": 0.656945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_390", + "psc_text": "] Juxta illud Scripturae: Qui sapiens est audit consilia Prov. XII . Non patiens ab aliis eorum interrumpi sermones, qui coeperint loqui, donec ex integro consilium expresserint: nec ipse indigne ferens aliquos suae contrariam promere sententiam. Tractet apud se. ] Licet aliud nihil ab abbate videatur desiderare S. Benedictus quam ut fratrum exquirat audiatque consilia, liberam ei postea quidquid libuerit exsequendi potestatem tribuens, idque ipsum exigere videatur natura consilii, antiquus tamen in ordine 94 Benedictino mos invaluit, ut auditis abbas fratrum sententiis, eas non ipse solus, sed cum senioribus sive prudentibus quibusdam fratribus expendat, quaeve sit sanior discernat, ac tandem quid sit faciendum dijudicet, ut patet ex antiquis Regulae commentatoribus Smaragdo et Hildemaro. « Quod consilium unusquisque dederit libenter audiat, et postea in secreto cum senioribus tantum fratribus qui utilius quive inutilius consilium dedit, subtiliter et acute discernat, » inquit Smaragdus. Rem paulo fusius exponit Hildemarus. Hic tradit in primis", + "candidate_score": 0.656871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3632", + "psc_text": "Ansegisi abbatis Fontanellensis, n. 9. Unum hic addo de dormitorio ex gestis S. Aldrici episcopi Cenomanensis, qui in monasterio a se constructo « dormitorium novum decenter compositum fecit, et in ipso dormitorio absidam in orientali parte mirifice construxit, et in ea altare construxit et erexit; ipsam vero absidam una cum praedicto altare in die IV iduum Septembris, una cum suis reliquiis, in honore S. Benedicti confessoris praecipui solemniter consecravit. » 871 Ut non sit necessitas monachis vagandi foras, quia omnino non expedit animabus eorum. ] Imo omnino perniciosum, ut clare demonstrat Petrus Damiani his verbis (Opuscul. 12, cap. 11): « Ut pauca referantur e multis, monachus in itinere positus tenere jejunium nequit, quia hospitalis ei humanitas noh permittit; non sapienter psallit, quia obambulantis comitatus eum loquacitas impedit; nocturnis non insistit excubiis, quia secretum deest singularibus; flectendis genibus non insudat, quia sanctae devotionis studio labor itineris non concordat; nequaquam sub silentii", + "candidate_score": 0.656774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.656616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3508", + "psc_text": "Dei, et animarum salutem. » Et alibi: « Improbe satis praeesse affectas, quibus prodesse non curas; et 841 quorum non zelas salutem, subjectionem nimis ambitiose vindicas tibi. » Et iterum ad Eugenium papam (Lib. III de Consid., c. 1): « Ita et tu praesis, ut provideas, ut consulas, ut procures, ut serves; praesis, ut prosis; praesis ut fidelis servus et prudens, quem constituit Dominus super familiam suam: ad quid? ut des illis escam in tempore, hoc est ut dispenses, non imperes. Hoc fac, et dominari ne affectes hominum homo, ut non dominetur tui omnis injustitia. » Oportet ergo eum esse doctum lege divina. ] Etsi « constet neminem prorsus ob imperitiam litterarum a perfectione cordis excludi, nec rusticitatem obesse ad capessendam cordis atque animae puritatem, » ut loquitur Cassianus (Collat. 10, cap. 14); imo cum saepe « scientia saecularis, teste S. Bernardo (Serm. 9, in Cant.), inebriet curiositate, non charitate,", + "candidate_score": 0.656503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3632", + "psc_text": "Ansegisi abbatis Fontanellensis, n. 9. Unum hic addo de dormitorio ex gestis S. Aldrici episcopi Cenomanensis, qui in monasterio a se constructo « dormitorium novum decenter compositum fecit, et in ipso dormitorio absidam in orientali parte mirifice construxit, et in ea altare construxit et erexit; ipsam vero absidam una cum praedicto altare in die IV iduum Septembris, una cum suis reliquiis, in honore S. Benedicti confessoris praecipui solemniter consecravit. » 871 Ut non sit necessitas monachis vagandi foras, quia omnino non expedit animabus eorum. ] Imo omnino perniciosum, ut clare demonstrat Petrus Damiani his verbis (Opuscul. 12, cap. 11): « Ut pauca referantur e multis, monachus in itinere positus tenere jejunium nequit, quia hospitalis ei humanitas noh permittit; non sapienter psallit, quia obambulantis comitatus eum loquacitas impedit; nocturnis non insistit excubiis, quia secretum deest singularibus; flectendis genibus non insudat, quia sanctae devotionis studio labor itineris non concordat; nequaquam sub silentii", + "candidate_score": 0.656225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2404", + "psc_text": "Factis completoriis in ultimo dicunt hunc versum: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis; mox ingrediantur silentium, et suis se collocent lectis, et tanto silentio redigantur, ut usque ad nocturnos putetur nullus ibi esse de fratribus. » Quod si inventus fuerit quisquam praevaricari hanc taciturnitatis regulam, gratiori vindictae subjacent. ] Qualis autem esse debeat, S. Pater non explicat. In Poenis incerti auctoris, apud S. Basilium, decernitur (Num. 12), ut « si quis inveniatur nocte privatim cum aliquo agere, aut locum ubi dormit mutare praeter voluntatem ad hoc de ignatorum, excommunicetur. » Et item (Num. 15): « Si quis vesperi post Pater noster inveniatur colloquens, excommunicetur. » Idem praestitisse legitur S. Benedictus in sanctimoniales linguae plus debito indulgentes. De aliis violati silentii poenis vide Haeftenum lib. VI, tract. 3, disq. 13. Sed quaeret aliquis quandonam silentium nocturnum obligare incipiat: incepto, an finito completorio, et iterum quandonam desinat. Primum", + "candidate_score": 0.65609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_384", + "psc_text": "cuncti obediant. ] His in verbis, ut notat Boherius, quinque praesertim complectitur S. legislator: 1. Ut in rebus dubiis majorisque momenti congreget abbas omnes monachos, convocet abbas omnem congregationem. 2. Ut tractandas res ipse exponat, et dicat ipse unde agitur. 3. Ut fratrum de re proposita sententiam deposcat, et audiens consilium fratrum. 4. Audito fratrum consilio, ipse secum deliberet, tractet apud se. 5. Quod melius judicaverit, opere exsequatur: quae quidem omnia sigillatim expendenda sunt. Quotiens aliqua praecipua agenda sunt in monasterio. Praecipua vocant ea quae majoris sunt momenti, spectantque ad totam congregationem, ex quibus quinque potissimum recenset Hildemarus, suntque: 1. Susceptio novitiorum. 2. Ejectio e monasterio. 3. Poenitentia sive excommunicatio pro graviori culpa injungenda, qualis aut quandiu durare oporteat. 4. Donum rei cujuscunque, quae sit alicujus pretii. 5. Mutatio gravis alicujus rei. Quibus addi possunt collationes beneficiorum, venditiones rerum monasterii, conductiones sive locationes immobilium bonorum, et alia hujusmodi bene multa.", + "candidate_score": 0.656088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2944", + "psc_text": "Regula praescripserat (Cap. 31) « ut monachus quamlibet delicati corporis linea ad nuda corporis non utatur. » Et S. Isidorus: « Lineo non oportet indui monachum. » In litteris etiam G. abbatis Mosomensis, et A. abbatis Marchianensis ad abbates S. Theoderici (Hist. ms. S. Theod., ad ann. 1279) et S. Crispini, quibus eos suae provinciae constituunt visitatores, haec lego: « Inhibeatis in eisdem capitulis districte, ne abbates vel monachi lineis utantur extra monasterium, quando equitant, cum hoc cedat in scandalum saecularium, et totius ordinis nostri derisum, nec 704 etiam intra monasterium, nisi evidens infirmitas et corporis debilitas hoc requirat. » Idem decernunt in suis constitutionibus pro monachis Benedictinis Innocentius III, Gregorius IX, Nicolaus IV in bulla ad Cluniacenses, et Benedictus XII. Pueris tamen lineas camisias permittebant Cluniacenses ex Udalrico, lib. III, cap. 8. Aelredus vero (Reg. cap. 20) virginibus suis duas stupacio camisias vel staminas. Pro pedum indumento S. Benedictus", + "candidate_score": 0.656074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2028", + "psc_text": "Hanc porro lectionem ad mensam adeo necessariam existimavit S. P. Benedictus, ut ad omnes omnino mensas eam frequentari voluerit; ut indicat absoluta et indeterminata ejus locutio mensis edentium fratrum lectio deesse non debet. Hinc synodus Aquisgranensis (Can. 28): « Servitores non ad unam mensam, sed in propriis locis post refectionem fratrum reficiantur, quibus eadem lectio quae fratribus recitata est, recitetur. » Cujus statuti praxim videre est apud Cluniacenses, quibus « tempore refectionis nunquam deerat lectio utrisque mensis, » ut loquitur Joannes Monachus in Vita S. Odonis, lib. I, num. 30: unde et Udalricus agens de lectore hebdomadario (Lib. II, cap. 34), « librum, inquit, in quo legendum est, in refectorium portat et reportat qui legit ad servitores. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., cap. 37. Idem etiam ex recentioribus Congregationibus institutum amplexi sunt Cassinenses, ubi major est congregatio, Coelestini, Olivetani, et Fulienses, ut in eorum Declarationibus sive Constitutionibus", + "candidate_score": 0.656009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_277", + "psc_text": "quod non placet, quoniam de spiritali animarum cura hoc caput loquitur. Et nota plane quod haec duo universalia signa, omnis scilicet et universa, animum praesidentis excitant ad diligentiam. » Et morbidis eorum actibus. ] Id est negligentibus, nam « morbidi actus sunt opera negligenter facta et caetera vitia, » ut loquitur Hildemarus. Sive, ut dicit Bernardus Cassinensis, « actus morbidi sunt illi qui ex mente procedunt infirma. » Universa fuerit cura exhibita. ] Quae idem sonant ac praecedentia verba: Omnis diligentia attributa: quae tamen S. Benedictus « replicavit causa exaggerationis verborum, » inquit Hildemarus. Porro recte dixit universa cura, non curatio; quia, ut notat apposite Bernardus Cassinensis, « Virtus curandi aegrum non semper est in medico, ut aeger relevetur; et ideo dixit universa cura, non curatio; nam Deus, qui curam commisit abbati, sibi curationem reservavit, etc. » Pastor earum in judicio Dei absolutus. ] A sententia nimirum quae debetur damnatis,", + "candidate_score": 0.655657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3689", + "psc_text": "coram omnibus emendanda: unde et hanc periodum cum hac interpunctione scribit: Peccantes coram omnibus, arguantur, supple: coram omnibus. Ita quoque S. Augustinus hunc Apostoli locum: Peccantes coram omnibus arguantur, conciliat cum illa Matthaei sententia: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum (Serm. 82, de Script.) . « Ipsa, inquit, corripienda sunt coram omnibus, quae peccantur coram omnibus. Ipsa corripienda sunt secrete, quae peccantur secretius. Distribuite tempora, et concordat Scriptura. » Hunc etiam Regulae locum de peccatis publicis interpretantur Smaragdus, Richardus de S. Angelo, Boherius, Turrecremata, Matthias Lambertus. Atque ita in Regula Tarnatensi decernitur (Cap. 8), ut « quaecunque absque testibus admittuntur, si ad abbatis notitiam pervenerit, secretius emendetur; si omnibus innotuerit, coram omnibus est reus admissi criminis arguendus. » 886 Ejus rei praxim videre est in antiquis Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, auctore Udalrico, ubi haec leguntur: « Sunt adhuc apud nos alia genera correctionis, quae", + "candidate_score": 0.655557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1705", + "psc_text": "pro sacrosanctis rationem non solum dispensatori praesenti 409, sed etiam Domino reddituros, si forte aliquid eorum negligentia fuerit imminutum. » Haec omnia confirmat concilium Aureliane se can. 7 (Apud Burchard. l. III, c. 129): « Omnia quae Deo offeruntur consecrata habentur in vineis, terris, silvis, utensilibus, vestimentis, peroribus et reliquis possessionibus; et quae ecclesiis, sine dubio Christo, qui sponsus earum est, offeruntur. » Ex hac porro doctrina recte infertur quod sequitur. Nihil ducat negligendum. ] Ex vasis substantiaque monasterii tanquam parvum nulliusve momenti. Certe vix cogitari potest quam religiosi fuerint in rebus minimis prisci monachi, quod vel uno exemplo a Cassiano relato stupebit aliquis. Narrat siquidem (Lib. IV, cap. 20) quod cum quidam frater coquinae ministerio deputatus, tria lenticulae grana ad terram decidere sivisset, ad abbatem delatus ab oeconomo, « velut inversor neglectorque sacri peculii judicatus, ab oratione suspensus sit. » Nec minus profecto movet quod de Benedicto Anianensi abba", + "candidate_score": 0.654747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3574", + "psc_text": "explicare; » et Regulae Tarnatensis: « Ad praepositum praecipue pertinebit ut ad abbatem, cujus est apud nos major auctoritas, referat quod modum et vires ejus excedit. » Qui praepositus, si repertus fuerit vitiosus aut contemptor sanctae regulae. ] Hic observat Boherius in suo secundo commentario quosdam hujus occasione textus negare eam quam habemus Regulam a S. Benedicto scriptam fuisse, eo quod sanctam illam appellet, ac proinde abnuendam esse fidem his quae a Gregorio Magno lib. II Dialogorum scribuntur. Verum non ideo S. Pater Regulam suam appellavit sanctam, quod a se scripta sit, sed quia sancta et salutaria continet praecepta, quorum praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ]", + "candidate_score": 0.654646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_384", + "psc_text": "cuncti obediant. ] His in verbis, ut notat Boherius, quinque praesertim complectitur S. legislator: 1. Ut in rebus dubiis majorisque momenti congreget abbas omnes monachos, convocet abbas omnem congregationem. 2. Ut tractandas res ipse exponat, et dicat ipse unde agitur. 3. Ut fratrum de re proposita sententiam deposcat, et audiens consilium fratrum. 4. Audito fratrum consilio, ipse secum deliberet, tractet apud se. 5. Quod melius judicaverit, opere exsequatur: quae quidem omnia sigillatim expendenda sunt. Quotiens aliqua praecipua agenda sunt in monasterio. Praecipua vocant ea quae majoris sunt momenti, spectantque ad totam congregationem, ex quibus quinque potissimum recenset Hildemarus, suntque: 1. Susceptio novitiorum. 2. Ejectio e monasterio. 3. Poenitentia sive excommunicatio pro graviori culpa injungenda, qualis aut quandiu durare oporteat. 4. Donum rei cujuscunque, quae sit alicujus pretii. 5. Mutatio gravis alicujus rei. Quibus addi possunt collationes beneficiorum, venditiones rerum monasterii, conductiones sive locationes immobilium bonorum, et alia hujusmodi bene multa.", + "candidate_score": 0.654483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_159", + "psc_text": "discrepet ( Monachus enim Graece, Latine singularis dicitur): unde monachum per omnia singulariter agere oportet. » Et S. Hieronymus ad Heliodorum scribens Epist. I: « Interpretare vocabulum monachi, hoc est tuum; quid facis in turba, qui solus es? » et ad Rusticum monachum Epist. 4: « Quid desideramus urbium frequentiam, qui de singularitate censemur? » et ad Paulinum Epist. 13: « Si cupis esse quod diceris, id est solus, quid facis in urbibus, quae utique non sunt solorum habitacula, sed multorum? » Ex Eugenio etiam papa, a praefato Gratiano citato, monachus idem est quod unus tristis: « Agnoscat, inquit, nomen suum; μόνος enim Graece,. Latine est unus; ἄχος Graece, Latine tristis sonat: Inde dicitur, id est unus tristis. Sedeat ergo tristis, et officio vacet. » Cui interpretationi alludit S. Hieronymus adversus Vigilantium haec scribens: « Monachus non docentis, sed plangentis officium habet, qui vel se, vel mundum lugeat, et Domini", + "candidate_score": 0.654335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1706", + "psc_text": "Cassiano relato stupebit aliquis. Narrat siquidem (Lib. IV, cap. 20) quod cum quidam frater coquinae ministerio deputatus, tria lenticulae grana ad terram decidere sivisset, ad abbatem delatus ab oeconomo, « velut inversor neglectorque sacri peculii judicatus, ab oratione suspensus sit. » Nec minus profecto movet quod de Benedicto Anianensi abba e scribit Ardo ejus discipulus (In ejus Vita n. 32, saec. IV Bened.): « Tanta erat ejus sollicitudo, ut si vel modica grana leguminum, vel exiguum porri comae, cauliumque folia ab eo neglecta invenirentur, mox digna excommunicationis animadvertebatur sententia, cujus probaretur esse delictum. Sin autem quis ei aquam ad lavandum porrigeret, et ut solet largius quam decet effunderet, peccatum incurrere fatebatur, eo quod discretionis non incederet calle. » Simile aliquid legimus de sancto Stephano abbate Obazinensi in ejus Vita lib. II, n. 53 (Tom. IV Misc. Baluz.): « Si vero per porticum ambulans, vel in quocunque loco olera sive legumina", + "candidate_score": 0.654286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3453", + "psc_text": "auctor est Hildemarus in Regulae cap. 70. Unde et Petrus Boherius hunc locum exponens: « Hoc, inquit, dicit, ne credat aliquis quod puer vel adolescens decrepito vel presbytero ultimo converso praeponatur. » In ipsa autem appellatione nominum, nulli liceat alium puro nomine appellare. ] Laudatur ea de re S. Fulgentius, quod « circa singulos ita mansuetus fuit, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret. » Puro autem nomine appellari est appellari solo nomine, ut dicit Hildemarus, sive, ut loquuntur Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, et Boherius, sine adjectione, id quod tribus quatuorve modis fieri potest: vel solum baptismi nomen enuntiando, verbi gratia, Petre, Paule; vel solum familiae nomen, verbi gratia, le Blanc, le Noir, la Perche; vel solum nationis, ut Germane, Hispane; vel officii aut dignitatis, ut, Sacrista, Cantor, Decane, Praeposite, quod aut saeculum sapit, aut contemptum, imo etiam aliquando praebet occasionem superbiendi, dum ei suggeritur a cogitationibus suis se non", + "candidate_score": 0.653973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3652", + "psc_text": "Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne quid forte subripuerit in via visus, aut auditus malae rei, aut otiosi sermonis. Nec praesumat quisquam alio referre quaecunque foris monasterium viderit aut audierit: quia plurima destructio est. Quod si quis praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. Similiter et qui praesumpserit claustra monasterii egredi, vel quocunque ire, vel quidpiam quamvis parvum sine abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et", + "candidate_score": 0.65376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.65329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3735", + "psc_text": "miraculorum multitudine illustris. » Nobis autem desidiosis, et male viventibus, atque negligentibus rubor confusionis est. ] Ibi, quemadmodum notat Bernardus Cassinensis, de tribus nos S. Pater arguit: de desidia, per quam bonum agere omittimus; de mala vita, per quam peccata committimus; de negligentia, per quam contemnimus, et surgere a nostris iniquitatibus non curamus. Nobis ergo talibus existentibus rubor confusionis est, « scilicet legere et attendere libros Patrum et facta eorum; quia magna verecundia nobis est et confusio, nomen SS. monachorum habere, et opera eorum non facere, » inquit Boherius. Vel, ut ait Hildemarus, Collationes, Instituta, et Vitae Patrum, nec non et Regula S. Basilii, quae obedientium et bene viventium monachorum sunt instrumenta virtutum, nobis desidiosis sunt rubor confusionis, non secus ac duobus hominibus, quibus idem labor injungitur, eadem instrumenta ministrantur, eadem merces promittitur, quod studioso et diligenti est materia laudis, negligenti et torpenti est vituperii et confusionis. Quisquis ergo ad", + "candidate_score": 0.653034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1792", + "psc_text": "In aliis quoque monasteriis, in quibus aliqua remissius indulgentur, hanc regulam videmus strictissime nunc usque servari, ut ne verbo quidem audeat quis dicere suum aliquid; magnumque sit crimen, ex ore monachi processisse codicem meam, tabulas meas, graphium meum, tunicam meum, caligas meas; proque hoc digna poenitentia satisfacturus sit, si casu aliquo per subreptionem, vel ignorantiam hujusmodi verbum de ore ejus effugerit. » Ex sancto etiam Basilio (Reg. fus., cap. 32): « Doctrina veritatis omnino illud meum ac tuum inter fratres dici vetat. » Idem videre est in aliis monasticis regulis passim. In Regula sancti Augustini (Cap. 1): « Non dicatis aliquid proprium. » In Regula sancti Aureliani (Cap. 25): « Nullus praesumat quidquam suum dicere. » In Poenitentiali sancti Columbani: « Meum et tuum dixisse sex plagis. » In Regula a sancto David monachis tradita (Apud Boll., Mart. 1): « Omnia omnibus communia, et nihil meum, nihil tuum dicebant; quisquis", + "candidate_score": 0.652535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_238", + "psc_text": "mea pudicit a tutior erit in eremo, ubi in pace cum paucis, aut sola conversans soli placeam cui me probavi? Nequaquam: nam volenti perperam agere, et desertum abundantiam habet, et nemus umbram, et silentium solitudo; malum quippe, quod nemo videt, nemo arguit; ubi autem non timetur reprehensor, securius accedit tentator, licentius perpetratur iniquitas. In conventu vero bona, si qua facis, nemo prohibet; malum vero facere si vis, non licet; mox etenim a pluribus comperitur, arguitur, emendatur. » Accedit quod jam notavit Petrus Venerabilis Lib. I epist. 20: « Non enim ut in acie fieri solet, multi contra multos, nec ut in duello unus contra unum, sed inusitato praeliandi more solus contra plurimos et numero et virtute praestantes dubia sub sorte contendit » anachoreta. Hac ratione Victorianus abbas Assanensis in Hispania In ejus Vita, n. 19, Boll. 12 Januar. , cum quosdam videret monachos, qui « foris vitam solitariam degebant in", + "candidate_score": 0.652219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_660", + "psc_text": "Similiter Romanum sub S. Gregorio Apud Baron. ann. 601 cavet « ne in servorum Dei recessibus et eorum receptaculis illa popularis conventus praebeatur occasio, vel mulierum fiat novus introitus, quod omnino non expedit animabus eorum. » Idem jubet S. pontifex ad Castorium Ariminensem episcopum scribens Lib. IV Reg., cap. 43; et ad Valentinum abbatem Ibid. lib. III, cap. 40, qui feminas in suo admiserat monasterio: « Hujus te praecepti serie, inquit, commonemus, ut neque mulieres in monasterio tuo deinceps qualibet occasione permittas ascendere, neque monachos tuos commatres sibi facere; nam si hoc denuo ad aures nostras pervenerit, sic te severissimae noveris ultioni subdendum, ut emendationis tuae qualitate, caeteri sine dubio corrigantur. » In antiqua etiam formula condendi privilegii statuitur Exstat Saec. IV Bened., part. I, pag. 744 , ut « mulierum accessus intra portas monasterii nullatenus fiat. » His omnibus accedunt civiles imperatorum leges, Justiniani novella 133: « Non ingredientur", + "candidate_score": 0.652193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3560", + "psc_text": "decanos autem hic Bernardus Cassinensis et Boherius in utroque commentario officiales intelligunt. Ego vero decem monachis praefectos, inter quos et ipsi officiales reperiri poterant: unde et Hildemarus: « Prout intelligo, antiqua consuetudo fuit ut in omni officio et obedientia monasterii semper esset unus decanus super illos decem monachos, verbi gratia: si grammatici erant qui 854 discebant, unus decanus erat super illos fratres qui erant deputati ad illam obedientiam: et isti decani habebant curam de eorum necessitate corporali, et illi necessitatem eorum quaerebant ab abbate, et illi erant solliciti de eorum negligentia, sicut legitur in Instituta Patrum, quando ad mensam sedebant; quomodo illi decani faciebant signum, si qua necessitas quaerenda erat fratribus. Deinde forte quando quaerebant ( forte coquebant) panes, ibant quatuor aut tres decant, prout necesse erat, cum fratribus. Quando vero in horto ibant, quatuor decani cum decania sua ibant. Deinde non audebat ire de istius decania quis, et ire", + "candidate_score": 0.651868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2055", + "psc_text": "(Cap. 41): « Si quis negligenter sonitum fecerit, aut aliud quid excesserit in refectorio, mox a priore veniam petat. » Istud tamen ad mensam silentium ita observabant veteres, ut ex Cassiano licitum esset decano loqui; ex Regula secunda et tertia SS. Patrum, cap. 7, atque S. Macarii, cap. 18, ei qui praeest; ex Regula S. Benedicti, priori pro aedificatione; ex Poenitentiali S. Columbani, omnibus pro necessitate alterius fratris. Sed in Regula Cujusdam ad virgines ista leguntur (Cap. 9): « Ad mensam vero nulla penitus praeter abbatissam, vel cui abbatissa praeceperit pro communi necessitate sororum, loqui praesumat . . . Portaria vero, quae pro necessariis causis alloquium expetierit abbatissae, loqui permittatur; quia forsitan talis supervenerit necessitas, quae moram habere non debeat . . . Festis vero Domini diebus, id est Nativitate Domini, vel Paschae solemnitate, ac Theophania, vel Pentecoste, vel si qua sunt alia Domini vel sanctorum martyrum praecipua sacra celebranda,", + "candidate_score": 0.651741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1816", + "psc_text": "« Qui monachus in proprietatis crimen lapsus esse deprehensus fuerit, cum aliis poenis gravissimis puniatur, tum monasterium pro carcere per annum habeat, ita ut ex eo pedem non efferat. » CAPUT XXXIV. 435 Si omnes aequaliter debeant necessaria accipere. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat: ubi non dicimus, ut personarum (quod absit) acceptio sit, sed infirmitatum consideratio. Ubi qui minus indiget, agat Deo gratias, et non contristetur; qui vero plus indiget, humilietur pro infirmitate et non extollatur pro misericordia; et ita omnia membra erunt in pace. Ante omnia, ne murmurationis malum pro qualicunque causa in aliquo qualicunque verbo vel significatione appareat. Quod si deprehensus fuerit, districtiori disciplinae subdatur. COMMENTARIUS. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat, etc.] Eamdem Regulam ducem sequuntur S. Basilius in Regulis brevior., interrog. 135, S. Augustinus in Regula cap. 1, Regula Tarnatensis, c. 14, et S. Leander in lib. de Institut.", + "candidate_score": 0.651362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3560", + "psc_text": "decanos autem hic Bernardus Cassinensis et Boherius in utroque commentario officiales intelligunt. Ego vero decem monachis praefectos, inter quos et ipsi officiales reperiri poterant: unde et Hildemarus: « Prout intelligo, antiqua consuetudo fuit ut in omni officio et obedientia monasterii semper esset unus decanus super illos decem monachos, verbi gratia: si grammatici erant qui 854 discebant, unus decanus erat super illos fratres qui erant deputati ad illam obedientiam: et isti decani habebant curam de eorum necessitate corporali, et illi necessitatem eorum quaerebant ab abbate, et illi erant solliciti de eorum negligentia, sicut legitur in Instituta Patrum, quando ad mensam sedebant; quomodo illi decani faciebant signum, si qua necessitas quaerenda erat fratribus. Deinde forte quando quaerebant ( forte coquebant) panes, ibant quatuor aut tres decant, prout necesse erat, cum fratribus. Quando vero in horto ibant, quatuor decani cum decania sua ibant. Deinde non audebat ire de istius decania quis, et ire", + "candidate_score": 0.651254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1594", + "psc_text": "Bernardus Cass. quosdam codices non curare, sed currere scribere; et revera ita legunt codex Anglicanus, Smaragdus Floriacensis, Hildemarus et Boherius, et quidem recte: nam proprium pastoris est post ovem errantem currere; debet autem « non corpore, sed mentis et intelligentiae gressibus currere, ne aliquam de ovibus suis perdat per suam negligentiam, tarditatem, vel segnitiem, » ut loquitur Smaragdus. Noverit enim se infirmarum curam suscepisse anirum, non super sanas tyrannidem. ] Ita etiam de praelatis Ecclesiae S. Augustinus (De Mor. Eccl. cathol., c. 32): « Non enim sanatis magis quam sanandis hominibus praesunt. » Additque: « Perpetienda sunt vitia multitudinis ut curentur, et prius toleranda quam sedanda pestilentia. » Et S. Bernardus bonos describens praelatos (Serm. 25 in Cant): « Medicos se, non dominos agnoscentes, parant confestim adversus phrenesim animae non vindictam, sed medelam. » Et metuat prophetae comminationem, etc.] Haec non indigent expositione. CAPUT XXVIII. De vis qui saepius correpti", + "candidate_score": 0.650966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3689", + "psc_text": "coram omnibus emendanda: unde et hanc periodum cum hac interpunctione scribit: Peccantes coram omnibus, arguantur, supple: coram omnibus. Ita quoque S. Augustinus hunc Apostoli locum: Peccantes coram omnibus arguantur, conciliat cum illa Matthaei sententia: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum (Serm. 82, de Script.) . « Ipsa, inquit, corripienda sunt coram omnibus, quae peccantur coram omnibus. Ipsa corripienda sunt secrete, quae peccantur secretius. Distribuite tempora, et concordat Scriptura. » Hunc etiam Regulae locum de peccatis publicis interpretantur Smaragdus, Richardus de S. Angelo, Boherius, Turrecremata, Matthias Lambertus. Atque ita in Regula Tarnatensi decernitur (Cap. 8), ut « quaecunque absque testibus admittuntur, si ad abbatis notitiam pervenerit, secretius emendetur; si omnibus innotuerit, coram omnibus est reus admissi criminis arguendus. » 886 Ejus rei praxim videre est in antiquis Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, auctore Udalrico, ubi haec leguntur: « Sunt adhuc apud nos alia genera correctionis, quae", + "candidate_score": 0.650926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3658", + "psc_text": "occurrunt in antiquis libris. Porro hanc petendae benedictionis legem tanti faciebant Cistercienses, ut qui eadem die reversuri illam non flagitarent, hos panis et aquae poenitentia mulctarent, nisi evidenti necessitate aut utilitate ordinis excusarentur, quemadmodum continet libellus antiquarum definitionum, dist. 10, c. 2. Duo hic restant circa Regulae textum adnotanda. Omnium fratrum vel abbatis orationi se commendent, inquit S. Benedictus. 1º Terminus universalis omnium S. Stephanum abbatem Obazinensem movere potuit, ut « in itinere processurus, post generalem fratrum benedictionem, etiam infimorum se orationibus commendaret. » 2º Particula vel, quam Menardus asserit hic esse conjunctivam, secundum Bernardum Cassinensem et Boherium disjunctive accipi debet, propter improvisos et inopinatos casus urgentesque necessitates, quae conventum congregari non sinunt, verbi gratia, cum nocte recumbentibus adhuc in lecto fratribus, aut per diem extra monasterium laborantibus, proficiscendum est: quo casu solam abbatis benedictionem percipi voluerit S. Benedictus: cujus rei praxim videre est in lib. I Dialogorum S. Gregorii", + "candidate_score": 0.650721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2730", + "psc_text": "digito, qui terram non praescribit aratro. Nullus ergo si quominus opera faciat, putet causam justae excusationis afferre, quia qui, ut supra diximus, agriculturam exercere non valet, legere, scribere, quod est praecipuum opus, piscium etiam providere capturam, rete texere, calceamenta fratribus praeparare, vel reliqua, quae similia sunt, facere atque implere potest. » Vide Regulam sanctorum Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii, cap. 11, et S. Isidori, cap. 6. CAPUT XLIX. De Quadragesimae observatione. 652 Licet omni tempore vita monachi Quadragesimae debeat observationem habere, tamen, quia paucorum est ista virtus, ideo suademus istis diebus Quadragesimae, omni puritate vitam suam custodire, omnes pariter negligentias aliorum temporum his diebus sanctis diluere. Quod tunc digne fit, si ab omnibus vitiis temperemus: orationi cum fletibus, lectioni, et compunctioni cordis, atque abstinentiae operam demus. Ergo his diebus augeamus nobis aliquid ad solitum pensum servitutis nostrae, orationes peculiares, ciborum et potus abstinentiam, ut unusquisque super mensuram sibi indictam", + "candidate_score": 0.650702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_781", + "psc_text": "Et sane S. Benedictus qui illo 183 capite omne cum excommunicatis colloquium prohibet, capitis titulum ita effert: De his qui sine jussione abbatis junguntur excommunicatis; non dicit junguntur vel loquuntur; quia utrumque sub verbo junguntur intelligitur. Addet aliquis locum ex cap. 49 de observatione Quadragesimae, in qua S. Pater praecipit aliquid subtrahi de loquacitate aliorum temporum; confirmaturque ex perpetua ordinis praxi, cujus exemplum videre est in Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis Saec. II Bened., p. 630 , ubi quandoque cum discipulis colloquium familiare habuisse dicitur. Hinc fit ut taedio non afficiantur monachi, et severius post haec silentium observetur, ut docet S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper", + "candidate_score": 0.650575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2555", + "psc_text": "lectioni vacent omnes: exceptis his qui variis officiis deputati sunt. Si quis vero ita negligens et desidiosus fuerit, ut non velit aut non possit meditari aut legere, injungatur ei opus quod faciat, ut non vacet. Fratribus infirmis vel delicatis talis opera aut ars injungatur, ut nec otiosi sint, nec violentia laboris opprimantur, ut effugentur. Quorum imbecillitas ab abbate consideranda est. COMMENTARIUS Otiositas inimica est animae. ] Quia in desideriis est omnis otiosus; et qui sectatur otium implebitur paupertate (Prov. XXI et XXVIII) ; et quia multa mala docuit otiositas (Eccles. 33) : unde haec erat apud Aegyptios monachos fixa et ab antiquis Patribus sancita sententia, operantem monachum uno daemone pulsari, otiosum vero innumeris spiritibus devastari (Cassian. lib. X, c. 23) . Adversus pestiferum hoc virus, cujus varia referunt incommoda cardinalis de Turrecremata in hunc locum, et Haeftenus lib. IX, tract. 1, disq. 1, tria potissimum remedia adhibuerunt patres nostri: orationem,", + "candidate_score": 0.650568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_834", + "psc_text": "aqua, et in capitulo verberetur, nisi prius completa parte poenitentiae potus aquae, et aliorum cibariorum abstinentiae de vera humilitate poenitentis, et de ipsius firmo proposito emendandi priori vel ejus locum tenenti fore cum eo super residuo poenitentiae videbitur dispensandum; et si saepius sic correctus non emendaverit, ex tunc pro qualibet transgressione per duos dies in solo refectorii, aliis comedentibus, ser dens pane grosso familiae et aqua contentus existatac illis duobus diebus in capitulo vapulet; nec supe; iis a priore vel alio praesidente valeat dispensari, majori poena per priorem ulterius puniendus, si hoc meruit protervitas contumacis. » Praedictis quatuor locis silentio destinatis Cistercienses addunt scriptoria (Lib. antiq. Definit., dist. 7, cap. 5), ubicunque ex consuetudine scribunt monachi. Addendus insuper focus communis, in quo, ex antiquo ordinis nostri more, inviolabile silentium servabatur, ut patet ex Hildemaro, antiquissimo Regulae commentatore in 195 hoc caput ita scribente: « Si hiemis tempus fuerit, et propter", + "candidate_score": 0.650181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1984", + "psc_text": "» S. Caesarius in Regula ad sanctimoniales (Cap. 29): « Lavacra cujus infirmitas exposcit minime denegentur . . . . si autem nulla infirmitate compellitur, cupididati suae non praebeatur assensus. » S. Leander (De Instit. virg., c. 10): « Balneo non pro studio vel nitore utaris corporis, sed tantum pro remedio salutis. Utere, inquam, lavacro quando poscit infirmitas, non quando suaserit voluntas . . . . Non te illiciat lavare saepius carnis voluptas, sed infirmitatis imperet necessitas. » S. Petrus Damiani (Opusc. 15, cap. 18): « Balneis, si fuerint incolumes, non utuntur. » Et quidem ea de re laudant S. Tattonem, in Vita S. Paldonis, num. 17; S. Pardulfum, in ejus Vita, num. 5; S. Opportunam abbatissam, in ejus Vita, num. 8, saec. III; et S. Popponem, in ejus item Vita, num. 59, apud Boll., 25 Januar. Non defuere tamen ex priscis monachis qui balnea etiam quandoque frequentarent; nam et", + "candidate_score": 0.650112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1795", + "psc_text": "Consuetudines S. Benigni Divion. c. 31 habent: « Omnia dicit nostrum, nisi de patre, vel matre, vel de peccato. » Quod si quisquam hoc nequissimo vitio deprehensus fuerit delectari, admoneatur semel et iterum; si non emendaverit, correptioni subjaceat. ] Quod S. Pater alibi exprimit his verbis (Cap. 55): « Et si cui inventum fuerit quod ab abbate non acceperit, gravissimae disciplinae subjaceat. » Quid vero sit gravissimae disciplinae subjici, ita exponunt Regulae commentatores, Hildemarus: « Si per furtum habuit illam rem, si grandis est, sicut jam diximus, id est quatuor valens denariis; eo modo in minori culpa judicandus est. Si autem major est, tunc debet res incendi; et ipse in graviori culpa judicandus est. » Bernardus Cassinensis: « Gradibus non servatis, excommunicationem intelligo gravissimam disciplinam, ut sicut de notorio proprietario dictum est puniatur. » Econtra Boherius in primo comm.: « Dic, inquit, quod prius semel et iterum debet proprietarius admoneri", + "candidate_score": 0.650087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1794", + "psc_text": "Regula Cujusdam (Cap. 17): « Qui autem dixerit, 430 meum est hoc, aut illud, peccavit coram Deo, nisi tantum per obreptionem sermonis; sed pro hoc ipso tamen veniam petat a Deo, et caveat de reliquo, et ne iterare audeat. » In Ordine Conversationis monasticae (Cap. 10): « Nullus ex fratribus suum aliquid dicat, aut rem aliquam, aut membrum corporis, sed semper nostrum: hoc solum oportet dicere proprium, mea culpa. » Apud Udalricum (Lib. II, c. 20): « Nihil appellat singulariter suum, sed omnia dicit nostrum, nisi de patre et matre; de his solis solet licenter dici meus et mea. » Consuetudines S. Benigni Divion. c. 31 habent: « Omnia dicit nostrum, nisi de patre, vel matre, vel de peccato. » Quod si quisquam hoc nequissimo vitio deprehensus fuerit delectari, admoneatur semel et iterum; si non emendaverit, correptioni subjaceat. ] Quod S. Pater alibi exprimit his verbis (Cap. 55): « Et", + "candidate_score": 0.650082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1216", + "psc_text": "fratris negligentis; 2º ut satisfactio fiat in oratorio, « ut quia in omnibus fratribus negligenter agens deliquit, infit Smaragdus, ab omnibus satisfaciens videatur, et pro ejus delicto omnibus Cunctipotentis imploretur misericordia. » CAPUT XII. Quomodo matutinorum solemnitas agatur. In matutinis dominico die in primis dicatur sexagesimus sextus psalmus sine antiphona in directum. Post quem dicatur quinquagesimus cum Alleluia. Post quem dicatur centesimus septimus decimus et sexagesimus secundus. Inde benedictiones et laudes, lectio una de Apocalypsi ex corde, et responsorium, et Ambrosianum, versus, canticum de Evangelio, litania: et completum est. COMMENTARIUS. 287 In matutinis. ] Id est laudibus, quas matutinorum nomine appellabant veteres, a voce matuta, hoc est aurora, eo quod ea oriente inciperentur. Nunc vero matutinorum nomine intelligimus vigilias nocturnas, quas etiam ita appellatas olim fuisse probat Menardus noster ex conc. Turon. II, can. 18, et Mabillonius in lib. II de Antiqua Liturgia Gallicana. Atque ita Beda in Vita S.", + "candidate_score": 0.650008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2004", + "psc_text": "carnes comederint, loco poenitentiae, injungatur ut septem psalmos cantent, vel, si nesciunt, septies orationem dominicam; Benignianae Consuet. addunt vel septies Miserere mei, Deus. Ex Caeremoniali etiam Bursfeldensium infirmi in conventum redire non debent, nisi ex abbatis licentia, et petita in capitulo 479 de negligentiis venia; et quidem ex libro Usuum Cisterc. jejuni, nisi in via dirigendi sint. Curam autem maximam habeat abbas, ne a cellerariis aut servitoribus negligantur infirmi. ] Cellerariorum nomine Bernardus Cass. et Boherius omnes intelligunt officiales quibus ratione obedientiae infirmis aliquid ministrare incumbit. Ab his ergo caveat abbas ne negligantur infirmi, qui « quidquid petierint eis dandum est, etiamsi emere opus sit, inquiunt Farfensis monasterii Consuetudines; regula enim praecipit ante omnia, et super omnia adhibendam infirmis esse curam, et sollicitudinem. » Hic redit in memoriam quanta S. Pachomius (Vita S. Pachom., n. 34, Boll., 14 Maii) severitate fratrem perstrinxerit qui postulanti infirmo carnes denegaverat. Quia ad ipsum", + "candidate_score": 0.649206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3690", + "psc_text": "8), ut « quaecunque absque testibus admittuntur, si ad abbatis notitiam pervenerit, secretius emendetur; si omnibus innotuerit, coram omnibus est reus admissi criminis arguendus. » 886 Ejus rei praxim videre est in antiquis Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, auctore Udalrico, ubi haec leguntur: « Sunt adhuc apud nos alia genera correctionis, quae non solum domnus abbas facit, sed etiam, si opus fuerit, prior. Nam et inde audivi quam verissime domnus abbas dixerit (Lib. III, cap. 3) nullam monachorum ecclesiam dehonestari propter quod tale quid committur ab aliquo fratre; sed hoc esse quod plane faciat ad ignominiam nostram, si quid nequiter committitur, et absque digna emendatione dimittitur. Idcirco si quis de aliquo flagitio divulgatur in populo, in praesentia quoque populi solet emendari; ut qui ejus excessum cognoverint, cognoscant et emendationem. Cunctis enim qui videre voluerint videntibus, et maxime in media platea nudatur, ligatur, et verberatur. Et si culpa non est de gravioribus malis,", + "candidate_score": 0.649103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_26", + "bdc_text": "nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2238", + "psc_text": "sic. Et ideo cum aliqua scrupulositate a nobis mensura victus aliorum constituitur. Tamen infirmorum contuentes imbecillitatem, credimus heminam 534 vim per singulos sufficere per diem. Quibus autem donat Deus tolerantiam abstinentiae, propriam se habituros mercedem sciant. Quod si, aut loci necessitas, vel labor, aut ardor aestatis amplius poposcerit, in arbitrio prioris consistat, considerans in omnibus, ne subrepat satietas aut ebrietas: licet legamus, vinum omnino monachorum non esse. Sed quia nostris temporibus id monachis persuaderi non potest, saltem vel hoc consentiamus, ut non usque ad satietatem bibamus, sed parcius: quia vinum apostatare facit etiam sapientes. Ubi autem loci necessitas exposcit, ut nec supra scripta mensura inveniri possit, sed multo minus, aut ex toto nihil; benedicant Deum qui ibi habitant, et non murmurent. Hoc ante omnia admonentes ut absque murmurationibus sint. COMMENTARIUS. Unusquisque proprium habet donum ex Deo: alius sic, alius vero sic. ] Ex hoc Apostoli effato regulam victus aliorum S.", + "candidate_score": 0.648897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3734", + "psc_text": "Patribus monachis. Vel denique quia nomen Patris praestantissimis Ecclesiae scriptoribus, inter quos haud erat inferior S. Basilius, tribui solebat, quemadmodum observat haeftenus lib. II, tr. 1, disq. 1. Similiter quod suum nuncupaverit, addens pronomen nostri, hoc ideo maxime fecit, vel honoris atque observantiae gratia, vel quia hic titulus sancti Patris nostri sanctorum ac praesertim monachorum libris solet praefigi, ut videre est in omnibus S. Basilii, S. Joannis Climaci, S. Germani patriarchae Constantinopolitani operibus: quin etiam ipsi Graeci S. Benedicti natalem in suo Menologio die 14 Martii ita annuntiant: 898 « S. Patris nostri Benedicti, multorum monasteriorum Patris, celeberrimi pietate, et miraculorum multitudine illustris. » Nobis autem desidiosis, et male viventibus, atque negligentibus rubor confusionis est. ] Ibi, quemadmodum notat Bernardus Cassinensis, de tribus nos S. Pater arguit: de desidia, per quam bonum agere omittimus; de mala vita, per quam peccata committimus; de negligentia, per quam contemnimus, et surgere a nostris", + "candidate_score": 0.648855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2110", + "psc_text": "semper meminisse debemus quod ait Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 11), ferias monacho non esse super terram; et Regula ms. incerti alterius auctoris (Cap. 7): Ne dicas hodie festivitas est, et bibam vinum; et cras Pentecostes, et manducabo carnes; quia non est festivitas apud monachos super terram. Quae verba desumpta sunt ex Evagrii monachi sententiis ad eos qui in coenobiis et xenodochiis habitant fratres. Tam sextae, quam nonae. ] De vespertina autem quae fit tempore Quadragesimae quid? De ea forte hic tacuit, quia postea dicturus est, hoc potissimum tempore aliquid de cibo et potu subtrahendum esse, ut notat Boherius: mensuramque ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat.", + "candidate_score": 0.648611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1588", + "psc_text": "inquit Menardus, hoc nomen quocunque modo legatur, non potest haec tria nomina significare. Immittat ergo seniores sapientes fratres, ut maturitas sit in sene, amor in fratre, cautela debita sive discretio in sapiente, ut aiunt Bern. Cass. et Boherius. Qui quasi secrete consolentur fluctuantem fratrem. ] Julianus Paris in lib. de Prima vivendi Ratione Cisterc. (Part. II, c. 6, sect. 3) eam tradit fuisse consuetudinem, ut cum aliquis poena culpae gravioris plecteretur, abbas omnibus indiceret faciendam pro eo orationem, designaretque unum aut alterum qui eum visitarent, consolarentur, et ad humilitatis satisfactionem provocarent. Verum huic consuetudini, quae fuit Cisterciensium, repugnant antiqui Regulae commentatores, Hildemarus, Bernardus Cassin., Boherius, qui haec verba quasi secrete exponunt tanquam ab abbate non missi: « Quasi non ab abbate, sed a se ipsis venisse illi fratri excommunicato loquantur, » inquit Hildemarus. Et Bernardus Cassinensis: « Istud secrete hic importat quod non videantur ab ipso missi specialiter abbate, ne", + "candidate_score": 0.648496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1809", + "psc_text": "praeterire factum S. Stephani, abbatis Obazinensis, ordinis Cisterciensis (Tom. IV, Miscel. Baluz.), cujus cum Petrus prior aliquos solidos ex simplicitate potius quam ex cupiditate occultasset: « hoc cum abbati compertum esset, in tantum commotus est, ut eum ab officio suo deponeret, et in quadam cella remotiore habitare praeciperet; ubi per aliquos annos in multa afflictione degens, tandem vocante Domino a terrenis ad coelestia, a labore ad requiem, a peregrinatione ad patriam feliciter emigravit. » Haec quoad Cistercienses, quorum antiquas Definitiones dist. 7, cap. 7, videsis. Antiqua Carthusiensium statuta adversus proprietarios ita definiunt (Part. II, cap. 22, § 19): « Singulis annis a Circumcisione usque ad Quinquagesimam conversi et redditi: monachi vero a Quinquagesima usque ad Ramos palmarum quidquid habent ostendant et exponant voluntati prioris; et in ipsa dominica Ramis palmarum omnes tam monachi quam conversi et redditi conveniant in capitulo monachorum, ibique, non praemisso alio sermone, tractetur de consuetudinibus ordinis,", + "candidate_score": 0.648418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1146", + "psc_text": "Volens renuntiare saeculo, inquit S. Pachomius (In Regul. art. 26) ,. . .manebit paucis diebus foris ante januam, et docebitur orationem dominicam, et psalmos quantos potuerit discere. » Et alibi (Art. 80): « Omnino nullus erit in monasterio qui non discat litteras, et de Scripturis aliquid teneat, quod minimum est, usque ad Novum Testamentum et Psalterium. » S. Basilius (In Animadv. num. 1): « Si quis integra corporis valetudine orationes facere, aut psalmos memoriae mandare neglexerit, excusans excusationes in peccatis, hic a caeterorum consortio segregetur, aut hebdomadam unam jejunet. » S. Ferreolus: « Omnis qui nomen vult monachi vindicare, litteras ei ignorare non liceat; quin etiam psalmos totos memoriter teneat; neque se quacunque excusatione defendat quominus sancto hoc studio capiatur. » S. Hieronymus Rusticum monachum instituens (Epist. 4): « Nunquam de manu et oculis tuis recedat liber; discatur Psalterium ad verbum. » Et alibi de Aegyptiis monachis loquens (Epist. 22):", + "candidate_score": 0.648181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3524", + "psc_text": "Cant.): « Audiant hoc praelati, qui sibi commissis semper volunt esse formidini, utilitati raro. Erudimini qui judicatis terram; discite subditorum matres vos esse debere, non dominos: studere magis amati, quam metui. Et si interdum severitate opus est, paterna sit, non tyrannica. Matres fovendo, patres vos corrigendo exhibeatis: mansuescite, ponite feritatem, suspendite verbera, producite ubera: pectora lacte pinguescant, non typho turgeant. Quid jugum vestrum super eos aggravatis, quorum potius ubera portare deberetis? » At his in omnibus sequenda est regula S. Gregorii ad Bononem Lerinensem abbatem ita scribentis (Lib. IX, epist. 8): « Ipsa in te dulcedo cauta, non remissa sit: correctio vero diligens sit, non severa: sed sic alterum condiatur ex altero, ut et boni habeant amando quod caveant, et pravi metuendo quod diligant. » Non sit turbulentus et anxius. ] « Turbulentus Smaragdo dicitur, commotionis ira turbatus, moestus, molestus, vel atrox. Anxius vero dicitur acedia vel anxietate plenus. »", + "candidate_score": 0.648174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2238", + "psc_text": "sic. Et ideo cum aliqua scrupulositate a nobis mensura victus aliorum constituitur. Tamen infirmorum contuentes imbecillitatem, credimus heminam 534 vim per singulos sufficere per diem. Quibus autem donat Deus tolerantiam abstinentiae, propriam se habituros mercedem sciant. Quod si, aut loci necessitas, vel labor, aut ardor aestatis amplius poposcerit, in arbitrio prioris consistat, considerans in omnibus, ne subrepat satietas aut ebrietas: licet legamus, vinum omnino monachorum non esse. Sed quia nostris temporibus id monachis persuaderi non potest, saltem vel hoc consentiamus, ut non usque ad satietatem bibamus, sed parcius: quia vinum apostatare facit etiam sapientes. Ubi autem loci necessitas exposcit, ut nec supra scripta mensura inveniri possit, sed multo minus, aut ex toto nihil; benedicant Deum qui ibi habitant, et non murmurent. Hoc ante omnia admonentes ut absque murmurationibus sint. COMMENTARIUS. Unusquisque proprium habet donum ex Deo: alius sic, alius vero sic. ] Ex hoc Apostoli effato regulam victus aliorum S.", + "candidate_score": 0.647449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1433", + "psc_text": "praesentes sunt, os eorum et gestum a peccato custodiant, et diversa in eis vitia vel prava compescant, id est si audierit praepositus fratrem non interrogatum loqui, moneat eum dicens: Quid agis, frater, quod regula prohibet? habeto taciturnitatem usque ad interrogationem. » Quarto, decanorum muneris erat fluctuantes fratres visitare, consolari, instruere, ut docet S. Hieronymus (Epist. 22): Manebant separati, sed junctis cellulis usque ad horam nonam: ut institutum erat, nemo pergebat ad alium, exceptis his decanis quos diximus, ut si cogitationibus forte quis fluctuaret, illius consolaretur alloquiis. » Hinc S. Fructuosus (Cap. 12). « Non celent, inquit, fratres decanis suis quidquid per singulos dies cogitaverint; decani vero sint eis quasi rectores et custodes, tanquam pro ipsis Domino reddituri rationem. » Quinto, incorrigibiles ad abbatem deferebant, vel ad praepositum, qui et ipse eos deferebat ad abbatem: « Decanorum officium, inquit Hildemarus, est solummodo custodire subditos; et si per suam admonitionem non possunt", + "candidate_score": 0.647379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_417", + "psc_text": "Boll. 4 Mart.: « Ante altare eum ducens, regulari disciplinae subdidit, atque tam acriter verberare coepit, ut inter dolores exclamaret. » Certe disciplinam in Regula S. Benedicti pro corporali aliqua vindicta sumi patet ex ejusdem Regulae cap. 65, ubi vitiosum praepositum verbis admoneri praecipit usque quater, et si non emendaverit, addit, adhibeatur ei correptio disciplinae regularis. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat. ] Primo cum timore Dei, quia, ut dicit citatus a Boherio Cassiodorus, « semper bene geritur, si coelestis metus humanis moribus apponatur. » Deinde cum observatione regulae, ut ostenderet non minus abbatem quam monachos regulae subdi. Sciens se procul dubio de omnibus judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. ] Quod frequenter abbati S. Pater ingerit, praesertim cum aliquid ei potestatis concedit, ut de accepto et concesso honore haud extollatur, ac semper cogitans quale suscepit onus, in Dei timore permaneat. Si qua vero", + "candidate_score": 0.647344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1421", + "psc_text": "Ecclesia dicebantur qui sepeliebant defunctorum corpora, ut probat idem Menardus ex Justiniani novell. 43 et 59. Inter canonicorum dignitates etiam celebre est nomen decani, qui totius est capituli caput. Apud Cluniacenses etiam decani dicebantur majoris prioris suffraganei in temporalibus, qui erant villarum provisores, de quibus Udalricus l. III, c. 5. An vero decanorum officium prout hic a S. P. Benedicto instituitur, viguitque apud antiquos, diu remanserit in nostro ordine, omnino nos latet. De illis quidem est articulus 11 libelli supplicis monachorum Fuldensium ad Carolum imperatorem, item concilii Aquisgr. can. 55 et 56, at vero nulla eorum mentio in Concordia Dunstani, Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem", + "candidate_score": 0.647066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1_3", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", + "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", + "candidate_score": 0.646745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1422", + "psc_text": "Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem erat decanus: et post hunc vicedecanus, ut scribit Nicolaus de Fractura; sed cum Coelestinus papa V suos in Cassinensi monasterio introduxisset, « mutavit nomen decani, qui post ipsorum adventum vocatus est prior, » inquit Richardus a Paulo Augustino a Janua citatus ad Regulae c. 55. Et certe in Fossatensi S. Mauri monasterio priores etiam appellabantur decani, ut patet ex lib. Mirac. S. Baboleni abbatis c. 5 (Saec. II Bened., p. 595), ubi Robertus ejusdem monasterii modo prior, modo decanus appellatur. Sed hi proprie non erant decani prout a S. P. Benedicto ordinati sunt, quos tandem restituerunt Cassinenses edito hoc 339", + "candidate_score": 0.646687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1794", + "psc_text": "Regula Cujusdam (Cap. 17): « Qui autem dixerit, 430 meum est hoc, aut illud, peccavit coram Deo, nisi tantum per obreptionem sermonis; sed pro hoc ipso tamen veniam petat a Deo, et caveat de reliquo, et ne iterare audeat. » In Ordine Conversationis monasticae (Cap. 10): « Nullus ex fratribus suum aliquid dicat, aut rem aliquam, aut membrum corporis, sed semper nostrum: hoc solum oportet dicere proprium, mea culpa. » Apud Udalricum (Lib. II, c. 20): « Nihil appellat singulariter suum, sed omnia dicit nostrum, nisi de patre et matre; de his solis solet licenter dici meus et mea. » Consuetudines S. Benigni Divion. c. 31 habent: « Omnia dicit nostrum, nisi de patre, vel matre, vel de peccato. » Quod si quisquam hoc nequissimo vitio deprehensus fuerit delectari, admoneatur semel et iterum; si non emendaverit, correptioni subjaceat. ] Quod S. Pater alibi exprimit his verbis (Cap. 55): « Et", + "candidate_score": 0.646438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1142", + "psc_text": "suo excitati praelato; adstantque sacro choro, protinus expansis manibus sanctos concinunt hymnos; » apud Cassianum, referentem (Lib. II, cap. 12) eum qui psalmos, aliis audientibus et sedentibus, psalleret, stando decantasse; in Regula Magistri (Cap. 47); « Oportet psallentem immobili corpore, inclinato capite stare, et laudes Domino moderate canere; » apud S. Vincentium Ferrerium: « Pulsatis matutinis, et factis veniis, et inclinationibus, psallendo sta super pedes tuos, non appodiatus. » Testatur etiam Boherius in hunc locum in monasterio Sublacensi et Specus, ubi S. Benedictus primo poenitentiam egit, fratres in psalmis omnino non sedisse, ut se vidisse pluries asserit: quanquam dicat in magnis Galliae coenobiis advertisse dum psalmi explentur fratres sedere; interdum fratrum medietatem in uno psalmo sedisse, aliam alternatim in alio. Quod de Sublacensi Boherius, hoc de Cassinensi asserit Bernardus Cassinensis: « Usque hodie, inquit, in psalmis canendis non sedent fratres in monte Cassinensi, licet alibi videam sedentes alternatim per vices,", + "candidate_score": 0.64553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3508", + "psc_text": "Dei, et animarum salutem. » Et alibi: « Improbe satis praeesse affectas, quibus prodesse non curas; et 841 quorum non zelas salutem, subjectionem nimis ambitiose vindicas tibi. » Et iterum ad Eugenium papam (Lib. III de Consid., c. 1): « Ita et tu praesis, ut provideas, ut consulas, ut procures, ut serves; praesis, ut prosis; praesis ut fidelis servus et prudens, quem constituit Dominus super familiam suam: ad quid? ut des illis escam in tempore, hoc est ut dispenses, non imperes. Hoc fac, et dominari ne affectes hominum homo, ut non dominetur tui omnis injustitia. » Oportet ergo eum esse doctum lege divina. ] Etsi « constet neminem prorsus ob imperitiam litterarum a perfectione cordis excludi, nec rusticitatem obesse ad capessendam cordis atque animae puritatem, » ut loquitur Cassianus (Collat. 10, cap. 14); imo cum saepe « scientia saecularis, teste S. Bernardo (Serm. 9, in Cant.), inebriet curiositate, non charitate,", + "candidate_score": 0.645006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3519", + "psc_text": "praecipue in Urbico abbate redarguit S. Gregorius papa (Lib. IX, epist. 42): « Vehementer ingemisco, inquit, quia aliter esse monasterium vestrum, quam putabam, invenio: quod ex nulla re alia evenire valuit, nisi quia tua dilectio in regimine suo inordinata est, nec cum gravitate aliquid valet disponere, sed modo studet precantibus leniter blandiri, modo inordinate extra modum nimie irasci. » Porro licet S. legislator ad utrumque respexerit, et nimiam severitatem cum indiscreta remissione ex aequo damnaverit, primam tamen praesertim intendisse sequentia verba demonstrant Nedum nimis cupit eradere aeruginem, frangatur vas. ] Alia similitudine utitur S. Gregorius Bononi abbati Lerinensi ita scribens (Lib. IX, epist. 8): « Sic enim vulnus debes abscindere, ut non possis ulcerare quod sanum est, ne si plus quam res exigit ferrum impresseris, noceas cui prodesse festinas. » Vide S. Dorothei doctrinam 6. Suamque fragilitatem semper suspectus sit. ] Egregie in hanc rem S. Gregorius papa (Lib. XXIII", + "candidate_score": 0.644605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081", + "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae", + "candidate_score": 0.644529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3523", + "psc_text": "econtra torvo vultu, trementibus labiis, rugata fronte, effrenatis conviciis, facie inter pallorem ruboremque variata, clamore perstrepit, et errantes non tam ad bonum retrahit, quam ad malum saevitia sua praecipitat, » inquit citatus hic a Boherio S. Hieronymus in epistolam ad Titum. Sicut jam diximus. [ Nimirum supra ubi dixit: oderit vitia, diligat fratres: in ipsa autem correptione prudenter agat, ut exponunt Bernardus Cassin. et Boherius in secundo comm., vel capite 2 Regul., ut volunt idem Boherius in primo comm. et Richardus de S. Angelo. Et studeat plus amari quam timeri. ] Praeclare ad hunc locum S. Bernardus (Serm. 23, in Cant.): « Audiant hoc praelati, qui sibi commissis semper volunt esse formidini, utilitati raro. Erudimini qui judicatis terram; discite subditorum matres vos esse debere, non dominos: studere magis amati, quam metui. Et si interdum severitate opus est, paterna sit, non tyrannica. Matres fovendo, patres vos corrigendo exhibeatis: mansuescite, ponite feritatem,", + "candidate_score": 0.644404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_417", + "psc_text": "Boll. 4 Mart.: « Ante altare eum ducens, regulari disciplinae subdidit, atque tam acriter verberare coepit, ut inter dolores exclamaret. » Certe disciplinam in Regula S. Benedicti pro corporali aliqua vindicta sumi patet ex ejusdem Regulae cap. 65, ubi vitiosum praepositum verbis admoneri praecipit usque quater, et si non emendaverit, addit, adhibeatur ei correptio disciplinae regularis. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat. ] Primo cum timore Dei, quia, ut dicit citatus a Boherio Cassiodorus, « semper bene geritur, si coelestis metus humanis moribus apponatur. » Deinde cum observatione regulae, ut ostenderet non minus abbatem quam monachos regulae subdi. Sciens se procul dubio de omnibus judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. ] Quod frequenter abbati S. Pater ingerit, praesertim cum aliquid ei potestatis concedit, ut de accepto et concesso honore haud extollatur, ac semper cogitans quale suscepit onus, in Dei timore permaneat. Si qua vero", + "candidate_score": 0.643988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3581", + "psc_text": "25 Januar.). In Tegernsensi S. Quirini Fromundus janitor unus ex praecipuis coenobii sui monachis fuisse colligitur ex epistola quam scripsit ad Theodulum episcopum (Anal. tom. IV), qua se excusat quod ratione sui officii ad synodum proficisci haud potuerit. Idem dicendum de Ingelbaudo Vindocinensi portario (Miscel. Bal. tom. II), qui cum Frotmundo priore pro causis sui monasterii ad urbanum papam II missus fuit. Sed his missis ad Regulae textum veniamus. Ad portam monasterii. ] Ex primo hujus capitis vocabulo Haeftenus (Lib. III, tract. 7, disq. 5) colligit ex mente S. legislatoris non plures in monasterio, sed unicam duntaxat januam esse constituendam; id quod etiam statuit Justinianus imperator in novella 133: « Et primum quidem ne monasterium multos habeat aditus, sed unum tantum, aut duos forte. » Ponatur senex sapiens. ] « Notandum, inquit Smaragdus, quia non dixit: Ad portam ponatur senex aetate; sed ait: Ponatur senex moribus sapiens: ubi datur intelligi", + "candidate_score": 0.643604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3648", + "psc_text": "Instit., dist. 6, cap. 1. Ne quis fratrum de ignorantia se excuset. ] Ex his postremis hujus capituli verbis recte omnino Bernardus Cassinensis infert, non modo legendam, sed insuper exponendam esse Regulam; alioquin de ejus ignorantia posset se aliquis excusare. Et certe nonnulla occurrunt in textu Regulae loca quae varios possunt sortiri sensus, nec facile, ni exponantur, intelligi queunt. Bernardo lucem praetulerat Hildemarus, « quia, inquit, nihil valet illa lectio, nisi fuerit ejus traditio adhibita. » Hinc congregata Aquisgrani synodus decernit (Can. 70). « ut ad capitulum lectio tradatur (id est exponatur). Similiter ad collationem, si tempus fuerit opportunum. » Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus.", + "candidate_score": 0.643425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_383", + "psc_text": "neque praesumat quisquam cum abbate suo proterve vel foris monasterium contendere. Quod si praesumpserit, regulari disciplinae subjaceat. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat, sciens se procul dubio de omnibus 92 judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. Si qua vero minora agenda sunt in monasterii utilitatibus, seniorum tantum utatur consilio, sicut scriptum est: Omnia fac cum consilio, et post factum non poenitebis Eccli. XXXII . COMMENTARIUS. Quotiens aliqua praecipua agenda sunt in monasterio, convocet abbas omnem congregationem, et dicat ipse unde agitur; et audiens consilium fratrum, tractet apud se, et quod utilius judicaverit esse, ei cuncti obediant. ] His in verbis, ut notat Boherius, quinque praesertim complectitur S. legislator: 1. Ut in rebus dubiis majorisque momenti congreget abbas omnes monachos, convocet abbas omnem congregationem. 2. Ut tractandas res ipse exponat, et dicat ipse unde agitur. 3. Ut fratrum de re proposita sententiam deposcat, et audiens", + "candidate_score": 0.642236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3652", + "psc_text": "Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne quid forte subripuerit in via visus, aut auditus malae rei, aut otiosi sermonis. Nec praesumat quisquam alio referre quaecunque foris monasterium viderit aut audierit: quia plurima destructio est. Quod si quis praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. Similiter et qui praesumpserit claustra monasterii egredi, vel quocunque ire, vel quidpiam quamvis parvum sine abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et", + "candidate_score": 0.64221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081", + "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae", + "candidate_score": 0.641974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3653", + "psc_text": "abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et certe eam fuisse veterum monachorum disciplinam, patet ex Regula S. Antonii, n. 12; ex Regula tertia SS. Patrum, cap. 8; S. Macarii, c. 22; S. Pachomii, art. 34; Orientali, c. 22; S. Basilii fus., c. 39; incerti auctoris, c. 3; S. Augustini, c. 12; Tarnatensi, c. 2; S. Isidori, c. 22; ex Vita S. Benedicti, passim; ex Vita S. Samsonis, S. Eparchii, S. Gregorii papae, auctore Joanne Diacono, l. I, c. 1l, et ex Vita S. Cuthberti, c. 11. Hic tamen aliquando cum uno comite puero egressus fuisse dicitur in ejusdem Vitae c. 12. Hanc disciplinam singulari canone renovavit concilium", + "candidate_score": 0.641545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3654", + "psc_text": "22; ex Vita S. Benedicti, passim; ex Vita S. Samsonis, S. Eparchii, S. Gregorii papae, auctore Joanne Diacono, l. I, c. 1l, et ex Vita S. Cuthberti, c. 11. Hic tamen aliquando cum uno comite puero egressus fuisse dicitur in ejusdem Vitae c. 12. Hanc disciplinam singulari canone renovavit concilium Aquisgranense statuens, « ut soli et sine alio fratre in via non dirigantur. » Et Gregorius IX, in constitutione pro monachis Benedictinis his verbis: « Inhibemus quoque districtius ne libera detur monachis evagandi potestas, nec dent claustralibus licentiam revisendi saecularia, nisi forte rarissime, et ex causa rationabili, et ad tempus modicum, matura quoque societate eisdem ad custodiam deputata. » Sane hanc monachorum consuetudinem tanti faciebat S. Gregorius (Lib. X Regist., cap. 22), ut Constantinum monachum a fratribus in abbatem expetitum ideo repulerit, quod peculiaritati studeret, et quia « ad monasterium quod in Piceni provincia situm est, solus pergere sine aliquo", + "candidate_score": 0.641498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1672", + "psc_text": "abbatis, convocato aliquo concilio seniorum aliquorum. » Eodem modo Nicolaus de Fractura, Turrecremata, Matthias Lambert, Joannes Craesbeeck maturo dicunt judicio ab abbate eligendum cum consilio saltem seniorum. Sicque observant Cassinenses, ad verbum eligatur ita declarantes (Declar. Cass., c. 31): « A praelato scilicet de consilio seniorum Patribus proponendus; sit autem decanus, et omnino moribus gravis. » Sed Constitutiones Montis Oliveti praescribunt (Part. II, cap. 31), ut cellerarii monasteriorum eligantur in banchetto per vota secreta, de consensu majoris partis ipsius. Generalis vero abbas pro quolibet monasterio ad hoc munus duos idoneos nominabit, ex quibus electus censeatur qui plura vota habuerit. » Isthaec autem electio singulis olim annis apud nostros celebrabatur, ut docet nos Mabillonius his verbis (Praef. ad saec. IV Ben., part. I, n. 126): « Officium istud ( obedientiam vocabant veteres) in annum committi antiquus mos est in ordine nostro usitatus. » Cujus sententiam confirmat anonymus in Vita S. Salabergae", + "candidate_score": 0.64119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2537", + "psc_text": "Fractura, saltem quoad depositionem et retrusionem in arcto monasterio. CAPUT XLVII. De significanda hora operis Dei. Nuntianda hora operis Dei, die noctuque sit cura abbati, aut ipse nuntiare: aut tali sollicito fratri injungat hanc curam, ut omnia horis competentibus compleantur. Psalmos autem vel antiphonas post abbatem ordine suo, quibus jussum fuerit, imponant. Cantare autem aut legere non praesumat, nisi qui potest ipsum officium implere, ut aedificentur audientes. Quod cum humilitate, et gravitate, et tremore fiat, et cui jusserit abbas. COMMENTARIUS. Nuntianda hora operis Dei, die noctuque sit cura abbati, aut ipse nuntiare. ] Mirari hic subit abbatem variis distentum curis a S. P. Benedicto institui ad horas operis Dei significandas. Attamen ut dignitati operis divini personae ad illud invitantis dignitas responderet, eum ad id muneris eligi decebat, qui primas in monasterio teneret. Adde quod, cum non essent illis temporibus horologia, nec ita facile omnes horae dignosci possent; ut vitaretur inter", + "candidate_score": 0.64102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3641", + "psc_text": "enervata torpescat. » Et infra: « Expedit enim parvo incommodo a strepitu causarum servos Dei quietos existere, ut et utilitates cellae per negligentiam non pereant, et servorum Dei memes ad opus dominicum liberiores existant. » Haec eadem etiam erat mens S. Dunstani, qui Wlfinum germanum fratrem suum « sibi forinsecus in villarum suarum negotiis potentem praepositum, ne vel ipse, vel quispiam ex monastica 873 professione foris vaga etur inepta rei saecularis discursione, constituit. » Imo non defuerunt ex monachis qui, ut omnem foras discurrendi locum amputarent, possessiones extra monasteria habere recusarunt, ut de Carthusianis constat ex Statutis Guigonis, cap. 41; ex antiquis Statutis, parte II, cap. 19; et ex tertia compilatione Statutorum, c. 3, num. 7; atque de Grandimontensibus, ex Regula S. Stephani, et ex ejus Vita, apud Labbeum, tom. II Bibliot. novae. Denique, una excepta charitatis causa, indecorum omnino judicabant monachos prodire foras: unde S. Bernardus monachos dentibus sponsae", + "candidate_score": 0.640747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1433", + "psc_text": "praesentes sunt, os eorum et gestum a peccato custodiant, et diversa in eis vitia vel prava compescant, id est si audierit praepositus fratrem non interrogatum loqui, moneat eum dicens: Quid agis, frater, quod regula prohibet? habeto taciturnitatem usque ad interrogationem. » Quarto, decanorum muneris erat fluctuantes fratres visitare, consolari, instruere, ut docet S. Hieronymus (Epist. 22): Manebant separati, sed junctis cellulis usque ad horam nonam: ut institutum erat, nemo pergebat ad alium, exceptis his decanis quos diximus, ut si cogitationibus forte quis fluctuaret, illius consolaretur alloquiis. » Hinc S. Fructuosus (Cap. 12). « Non celent, inquit, fratres decanis suis quidquid per singulos dies cogitaverint; decani vero sint eis quasi rectores et custodes, tanquam pro ipsis Domino reddituri rationem. » Quinto, incorrigibiles ad abbatem deferebant, vel ad praepositum, qui et ipse eos deferebat ad abbatem: « Decanorum officium, inquit Hildemarus, est solummodo custodire subditos; et si per suam admonitionem non possunt", + "candidate_score": 0.639729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_390", + "psc_text": "] Juxta illud Scripturae: Qui sapiens est audit consilia Prov. XII . Non patiens ab aliis eorum interrumpi sermones, qui coeperint loqui, donec ex integro consilium expresserint: nec ipse indigne ferens aliquos suae contrariam promere sententiam. Tractet apud se. ] Licet aliud nihil ab abbate videatur desiderare S. Benedictus quam ut fratrum exquirat audiatque consilia, liberam ei postea quidquid libuerit exsequendi potestatem tribuens, idque ipsum exigere videatur natura consilii, antiquus tamen in ordine 94 Benedictino mos invaluit, ut auditis abbas fratrum sententiis, eas non ipse solus, sed cum senioribus sive prudentibus quibusdam fratribus expendat, quaeve sit sanior discernat, ac tandem quid sit faciendum dijudicet, ut patet ex antiquis Regulae commentatoribus Smaragdo et Hildemaro. « Quod consilium unusquisque dederit libenter audiat, et postea in secreto cum senioribus tantum fratribus qui utilius quive inutilius consilium dedit, subtiliter et acute discernat, » inquit Smaragdus. Rem paulo fusius exponit Hildemarus. Hic tradit in primis", + "candidate_score": 0.639576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1434", + "psc_text": "per singulos dies cogitaverint; decani vero sint eis quasi rectores et custodes, tanquam pro ipsis Domino reddituri rationem. » Quinto, incorrigibiles ad abbatem deferebant, vel ad praepositum, qui et ipse eos deferebat ad abbatem: « Decanorum officium, inquit Hildemarus, est solummodo custodire subditos; et si per suam admonitionem non possunt corrigere, tunc debent nuntiare abbati. » Et S. Fructuosus (Cap. 12): « Negligentias cunctorum ipsi praevideant, et emendandi potestatem habeant, et quod ipsi non valuerint emendare, praeposito non morentur accusare; qui et ipsi praepositi sic hoc distincte et rationabiliter agant, ut abbates suos nullo modo praesumant inquietare, excepto quod utrique non valuerint emendare. » Sexto, mensis edentium fratrum praeerant. Ita decernit Magister (Cap. 11): « Mensae eorum praesentes sint, ut tacite cum eis et moderate manducent. » Et Cassianus de Aegyptiis et Tabennensiotis (Lib. IV, cap. 17): « Tantum silentium ab omnibus exhibetur, ut cum in unum tanta numerositas fratrum", + "candidate_score": 0.639468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_390", + "psc_text": "] Juxta illud Scripturae: Qui sapiens est audit consilia Prov. XII . Non patiens ab aliis eorum interrumpi sermones, qui coeperint loqui, donec ex integro consilium expresserint: nec ipse indigne ferens aliquos suae contrariam promere sententiam. Tractet apud se. ] Licet aliud nihil ab abbate videatur desiderare S. Benedictus quam ut fratrum exquirat audiatque consilia, liberam ei postea quidquid libuerit exsequendi potestatem tribuens, idque ipsum exigere videatur natura consilii, antiquus tamen in ordine 94 Benedictino mos invaluit, ut auditis abbas fratrum sententiis, eas non ipse solus, sed cum senioribus sive prudentibus quibusdam fratribus expendat, quaeve sit sanior discernat, ac tandem quid sit faciendum dijudicet, ut patet ex antiquis Regulae commentatoribus Smaragdo et Hildemaro. « Quod consilium unusquisque dederit libenter audiat, et postea in secreto cum senioribus tantum fratribus qui utilius quive inutilius consilium dedit, subtiliter et acute discernat, » inquit Smaragdus. Rem paulo fusius exponit Hildemarus. Hic tradit in primis", + "candidate_score": 0.63927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_835", + "psc_text": "destinatis Cistercienses addunt scriptoria (Lib. antiq. Definit., dist. 7, cap. 5), ubicunque ex consuetudine scribunt monachi. Addendus insuper focus communis, in quo, ex antiquo ordinis nostri more, inviolabile silentium servabatur, ut patet ex Hildemaro, antiquissimo Regulae commentatore in 195 hoc caput ita scribente: « Si hiemis tempus fuerit, et propter frigus convenerint omnes in unum ad calefaciendum se, silentium debet ibi esse, et nullus debet ibi loqui. » Et ex S. Dunstani Concordia: « A calendis Novembris concedatur fratribus accessus ad ignem dum necessitas compulerit, et frigoris nimietas incubuerit, quod tamen sub silentio fiat. » Quod spectat ad recentiores congregationes, Cassinenses volunt (Declar. Cassin. ad Reg., c. 52), ut « Servetur semper silentium in choro, in dormitorio et in refectorio, etiam extra horam refectionis, et in quadam parte claustri circa capitulum, excepto si in dictis locis oporteret aliqua loqui breviter, et submissa voce. Hujusmodi etiam silentium servetur ad ignem communem", + "candidate_score": 0.639251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1140", + "psc_text": "etiam de nostris legimus in lib. II de Gestis SS. Rotonensium cap. 5. Porro licet Petrus Boherius hunc locum exponens dicat in hac expresse Regula non contineri, num standum an sedendum sit quando psalmi canuntur, ex his tamen S. Benedicti verbis satis apposite intulit Menardus, instituti nostri monachis inter psallendum esse standum: qui enim jubentur sedere dum leguntur lectiones, prius stetisse psallendo necesse est, quod confirmat ex Reg. cap. 60: Concedatur ei post abbatem stare et benedicere, et ex cap. 63: Sic accedat ad pacem, ad communionem, ad psalmum imponendum, in choro standum. Nam licet stare non semper pro corporis erectione, sed pro praesentia aliquando sumatur, ut cum dicitur sunt de hic stantibus, nihil tamen vetat hic illo sensu accipi: si enim sedissent, naturali loquendi ratione dixisset: Concedatur ei post abbatem sedere, et sic accedant ad pacem . . .in choro sedendum, etc. Atque haec fuit veterum monachorum praxis, quam", + "candidate_score": 0.639227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2383", + "psc_text": "nam ante decimam horam, ad quam usque ex cap. 48 labori manuum vacare debent, et post quam satis probabiliter vesperas decantabant, nihil cibi percipere debent. S. Gerasimus nec discipulos suos ad lucernam legere permittebat ex Vita S. Euthymii, num. 91 (Tom. II Monum. Eccles. Graec.). Sed et omni tempore, sive coenae, sive refectionis, hora sic temperetur, ut cum luce fiant omnia. ] Hic non parum laborant aliqui in explicanda ratione qua hiemis tempore, cum solvitur relaxaturque jejunium, cum luce fiant omnia. Menardus existimat « S. P. Benedictum maxime huic constitutioni astringere eos qui in Italia similibusque regionibus habitant, ubi circa solstitium brumale dies non sunt ita breves ac in regionibus borealibus, ut in Anglia, Scotia, Dania, extrema Belgia, et similibus, in quibus ob brevitatem dierum haec observari non potest institutio. » Verum, uti observat Haeftenus (Lib. X, tract. 1, disq. 3), et patet ex Cassinensium Declarationibus, etiam in Italia sine", + "candidate_score": 0.638772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3658", + "psc_text": "occurrunt in antiquis libris. Porro hanc petendae benedictionis legem tanti faciebant Cistercienses, ut qui eadem die reversuri illam non flagitarent, hos panis et aquae poenitentia mulctarent, nisi evidenti necessitate aut utilitate ordinis excusarentur, quemadmodum continet libellus antiquarum definitionum, dist. 10, c. 2. Duo hic restant circa Regulae textum adnotanda. Omnium fratrum vel abbatis orationi se commendent, inquit S. Benedictus. 1º Terminus universalis omnium S. Stephanum abbatem Obazinensem movere potuit, ut « in itinere processurus, post generalem fratrum benedictionem, etiam infimorum se orationibus commendaret. » 2º Particula vel, quam Menardus asserit hic esse conjunctivam, secundum Bernardum Cassinensem et Boherium disjunctive accipi debet, propter improvisos et inopinatos casus urgentesque necessitates, quae conventum congregari non sinunt, verbi gratia, cum nocte recumbentibus adhuc in lecto fratribus, aut per diem extra monasterium laborantibus, proficiscendum est: quo casu solam abbatis benedictionem percipi voluerit S. Benedictus: cujus rei praxim videre est in lib. I Dialogorum S. Gregorii", + "candidate_score": 0.638309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2635", + "psc_text": "auctoritate adeo graves, ut multitudini facili negotio praeponderent. Et sane etsi unus suppeteret Martinus, hic omnibus Orientis monachis si non praeferendus, saltem auctoritate haudquaquam inferior esset habendus. Ad mentem vero S. Benedicti quod spectat, unicum sancti Mauri judicium omnium quorumcunque posset proferri, longe praeponderare debet. Nam, ut optime dicit Rupertus (Lib. III in Regul. S. Bened., c. 7) « dubium nobis esse non debet, cum tanti testimonio discipuli, quia magister ejus et Pater monachorum B. Benedictus non ita de opere manuum 630 monachis ordinem scripsit, ut inquietari vellet otium sanctae contemplationis, cum locum faciunt munificentiae fidelium divitum. » Horum judicium confirmavit Aquisgranense concilium sub Ludovico Pio congregatum de fere omnibus praelatis Orientalibus et omnibus Occidentalibus; in quo (Fragm. hist. Conc. Aqui., tom. I Anal.) « statuerunt episcopi, concordante domino papa, ut monachi a gravi opere et labore propter honorem sacerdotii cessent, et loco laboris ad horas psalmos quosdam nominatos pro", + "candidate_score": 0.638088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3042", + "psc_text": "Cassinensis: « Dicunt, inquit, hic quidam, quod abbas semper in refectorio cum fratribus comedere debet, et hoc etiam statuto super hoc facto declaraverunt dicentes, quod mensa abbatis debet esse in superiori loco, et ibi cum hospitibus consedentibus debet sumere refectionem. » Talem fuisse Cluniacensium disciplinam insinuare videtur Udalricus his verbis (Lib. III, cap. 3): « Clericis, et peregrinis monachis, qui ita vadunt pedites absque jumento, nobiscum in refectorio comesturis aquam ad manus ministrat (abbas), talesque sedent ad mensam principalem. » Ego vero sic Menardi sententiam sequar, et defendam, ut oppositas etiam rationes et auctoritates, si quae sunt, haud sileam. Itaque abbatem cum hospitibus in communi fratrum conventu refici debere probat antiqua et recepta monachorum veterum praxis, a quibus S. P. Benedictum recessisse in re tanti momenti facile non est credendum. Hanc vero praxim passim videre est in eorum regulis et actis. Regula tertia SS. Patrum ita habet: « Illud quoque", + "candidate_score": 0.637828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1140", + "psc_text": "etiam de nostris legimus in lib. II de Gestis SS. Rotonensium cap. 5. Porro licet Petrus Boherius hunc locum exponens dicat in hac expresse Regula non contineri, num standum an sedendum sit quando psalmi canuntur, ex his tamen S. Benedicti verbis satis apposite intulit Menardus, instituti nostri monachis inter psallendum esse standum: qui enim jubentur sedere dum leguntur lectiones, prius stetisse psallendo necesse est, quod confirmat ex Reg. cap. 60: Concedatur ei post abbatem stare et benedicere, et ex cap. 63: Sic accedat ad pacem, ad communionem, ad psalmum imponendum, in choro standum. Nam licet stare non semper pro corporis erectione, sed pro praesentia aliquando sumatur, ut cum dicitur sunt de hic stantibus, nihil tamen vetat hic illo sensu accipi: si enim sedissent, naturali loquendi ratione dixisset: Concedatur ei post abbatem sedere, et sic accedant ad pacem . . .in choro sedendum, etc. Atque haec fuit veterum monachorum praxis, quam", + "candidate_score": 0.637336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2029", + "psc_text": "34), « librum, inquit, in quo legendum est, in refectorium portat et reportat qui legit ad servitores. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., cap. 37. Idem etiam ex recentioribus Congregationibus institutum amplexi sunt Cassinenses, ubi major est congregatio, Coelestini, Olivetani, et Fulienses, ut in eorum Declarationibus sive Constitutionibus videre licet. Atque ita etiam S. Benedictum exposuit in secundo comment. Boherius. Ejus hoc decretum non ad secundas duntaxat mensas, sed ad ipsos insuper infirmos extendunt insigniores Regulae commentatores. Hildemarus: « Attendendum est, inquit, quia non dicit de sanorum mensis, vel, ubi generalitas fratrum manducat: et ideo sicut de sanis generaliter in unum comedentibus intelligitur lectionem fieri debere, ita etiam debet intelligi de infirmis vel de fleutomatis, de senibus vel infantibus et reliquis aliis fratribus. Hoc tamen sciendum est, si sex fuerint infirmi, aut fleutomati, aut senes cum infantibus, aut reliqui alii, cum manducant, lectio illis debet esse manducantibus, verumtamen", + "candidate_score": 0.637282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2571", + "psc_text": "» Idem permittit Regula SS. Pauli et Stephani his verbis (Cap. 11): « In campo vero quando messis colligitur, si meridie dormire licuerit, non divisi; sed in uno loco aut duobus locis dormiant. » Quinto, cum S. Benedictus dicat post sextam surgentes a mensa pausent in lectis suis, nullam videtur indulsisse repausationem quartis et sextis feriis, quibus ad nonam reficiunt fratres. Et certe Statuta Lanfranci a meridianis excipere videntur dies jejunii. Communis tamen ordinis nostri usus obtinuit ut sexta nihilominus hora his diebus dormirent monachi, praescribente Aquisgranensi synodo (Can. 71), « ut quando fratres aestivo tempore jejunant, post sextam dormiant: » testaturque Petrus Venerabilis (Stat. 25), quod « antiquus monachorum mos erat jejuniorum diebus detrimenta usitati somni congruenti dormitione ante mensam compensare: unde Hieronymus: Saepe vacuo ventre dormiendum est. » Et in Regula Magistri legitur (Cap. 50): « Statim post sextam tam post prandium quam in jejunio omnes modice in", + "candidate_score": 0.637259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_383", + "psc_text": "neque praesumat quisquam cum abbate suo proterve vel foris monasterium contendere. Quod si praesumpserit, regulari disciplinae subjaceat. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat, sciens se procul dubio de omnibus 92 judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. Si qua vero minora agenda sunt in monasterii utilitatibus, seniorum tantum utatur consilio, sicut scriptum est: Omnia fac cum consilio, et post factum non poenitebis Eccli. XXXII . COMMENTARIUS. Quotiens aliqua praecipua agenda sunt in monasterio, convocet abbas omnem congregationem, et dicat ipse unde agitur; et audiens consilium fratrum, tractet apud se, et quod utilius judicaverit esse, ei cuncti obediant. ] His in verbis, ut notat Boherius, quinque praesertim complectitur S. legislator: 1. Ut in rebus dubiis majorisque momenti congreget abbas omnes monachos, convocet abbas omnem congregationem. 2. Ut tractandas res ipse exponat, et dicat ipse unde agitur. 3. Ut fratrum de re proposita sententiam deposcat, et audiens", + "candidate_score": 0.637177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3481", + "psc_text": "confirmata, ut probat hic Menardus, patetque ex antiqua formula chartae faciendae cum aliquis monasterium in proprio aedificat, ex formula condendi beneficii, quas videre est in Saec. IV Bened., part. I, p. 743; ex Vita S. Benedicti Anianensis, n. 27; ex plurimis imperatorum, regum ac principum diplomatibus, quorum nonnulla exhibet Veterum Analectorum tomus IV. Quamvis in abbatis ordinatione aliam inierit rationem Regula Magistri: ut nimirum is ordinetur quem moriturus abbas ante obitum elegerit. 835 Aut si improvisa morte abbatem defungi contingat, ab episcopo et clero unus ex proximis abbatibus eligatur, qui triginta diebus in congregatione maneat; quibus expletis, quem hic designaverit ex congregatione, ille abbas sit. Verum nom solum a congregatione, sed etiam ex ipsa abbas ordinandus eligi debebat: aut si idoneus in illa non esset repertus, alius ex alio monasterio, ut patet ex formulis citatis et diplomatibus hac de re innumeris: inauditi enim antiquis monachis abbates saeculares, qui saeculo praesertim", + "candidate_score": 0.636974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1809", + "psc_text": "praeterire factum S. Stephani, abbatis Obazinensis, ordinis Cisterciensis (Tom. IV, Miscel. Baluz.), cujus cum Petrus prior aliquos solidos ex simplicitate potius quam ex cupiditate occultasset: « hoc cum abbati compertum esset, in tantum commotus est, ut eum ab officio suo deponeret, et in quadam cella remotiore habitare praeciperet; ubi per aliquos annos in multa afflictione degens, tandem vocante Domino a terrenis ad coelestia, a labore ad requiem, a peregrinatione ad patriam feliciter emigravit. » Haec quoad Cistercienses, quorum antiquas Definitiones dist. 7, cap. 7, videsis. Antiqua Carthusiensium statuta adversus proprietarios ita definiunt (Part. II, cap. 22, § 19): « Singulis annis a Circumcisione usque ad Quinquagesimam conversi et redditi: monachi vero a Quinquagesima usque ad Ramos palmarum quidquid habent ostendant et exponant voluntati prioris; et in ipsa dominica Ramis palmarum omnes tam monachi quam conversi et redditi conveniant in capitulo monachorum, ibique, non praemisso alio sermone, tractetur de consuetudinibus ordinis,", + "candidate_score": 0.636832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1939", + "psc_text": "Stupendum est etiam Jonae, Monchonsensis monasterii monachi, exemplum, qui cum annos octoginta quinque sub S. Pachomii legibus egisset, tamen « universi fratres de eo affirmabant, quod quis aut qualis esset aegrotantium locus publicus omnino nesciret, aut quibus rebus vescerentur infirmi (Paralipp. de S. Pachomio, n. 14, apud Boll., 14 Maii.; vid. ibid., n. 30, et Joan. Mosch. Prat. Spir. c. 18). » Haec autem non sic proferimus, quasi monacho medicos consulere atque uti medicinis illicitum omnino esse censeamus, sed tantum ad comprimendam nimis anxiam quorumdam tuendae valetudinis curam, et remediis quae decent pauperes, virosque poenitentiae addictos, utendum; nec tam de complexione cogitandum quam de professione; monachi enim sumus, non medici: istorum est vitam conservare, nostrum minuere, et, quantum licitum est, ad mortem quantocius properare. Haec erat olim S. Bernardi sententia, haec Guigonis mens et opinio; unde et in statutis « medicinis, inquit (Cap. 39), excepto cauterio et sanguinis minutione, perraro", + "candidate_score": 0.636798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3256", + "psc_text": "Illa autem vestimenta quibus exutus est, reponantur in vestiario conservanda. ] Idem praescribit Regula Magistri, cap. 90. Eamdem etiam praxim de Aegyptiis et Tabennensibus refert Cassianus, lib. IV, cap. 6. De Tabennensibus res constat ex Regula S. Pachomii, art. 26, et ex Paralippomenis ad ejus Vitam apud Bollandum, ubi Silvanum monachum ob remissum fervorem post annos viginti, « in coetu fratrum veste exui monastica, et saeculari indutum habitu e monasterio per fratres expelli » mandasse dicitur (Boll., 14 Maii). Sed et Joannes Moschus de quodam latrone refert (Prat. spir., c. 166), quod in Firmini monasterio monachus effectus, post novem annos ad abbatem accedens dixerit: Da mihi vestimenta mea saecularia, et recipe monastica; quae ubi recepit, sequenti die laqueo suspensus est miser. Illam tamen petitionem ejus, quam desuper altare abbas tulit, non recipiat; sed in monasterio reservetur. ] Ut per illam, etiam illo nolente, si voluerit abbas, possit eum iterum in", + "candidate_score": 0.636785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1157", + "psc_text": "regulam esse asserat Hildemarus in cap. 14, aitque in suo monasterio semper dici Gloria in fine responsorii, praeterquam in triduo ante Pascha, quo, juxta definitionem concilii in Francia celebrati, Romanum dicebant officium. Codices autem legantur in vigiliis tam Veteris Testamenti quam Novi divinae auctoritatis. ] Hic aperit S. Pater unde lectiones in nocturnis recitandae desumi debeant, scilicet a codicibus Veteris ac Novi Testamenti divinae auctoritatis: divinae, inquit, auctoritatis, id est quos tanquam vere canonicos 272 agnoscit Ecclesia, quales sunt ii quorum indicem contexuit Tridentina synodus (Sessione 4). Horum per anni circulum legendorum ordinem distribuisse fertur Gelasius papa in concilio Romano cum septuaginta episcopis, quod probant ex Gratiani decreto dist. 15, cap. Sancta Romana Ecclesia. Ea tamen quae hac de re habentur in dicto Gratiani decreto, in ejus mss. haud reperiuntur; scribitque Theodemarus ante Gregorium papam in Ecclesia Romana Scripturas non esse lectas. Sed et expositiones earum quae a nominatissimis doctoribus", + "candidate_score": 0.636691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2028", + "psc_text": "Hanc porro lectionem ad mensam adeo necessariam existimavit S. P. Benedictus, ut ad omnes omnino mensas eam frequentari voluerit; ut indicat absoluta et indeterminata ejus locutio mensis edentium fratrum lectio deesse non debet. Hinc synodus Aquisgranensis (Can. 28): « Servitores non ad unam mensam, sed in propriis locis post refectionem fratrum reficiantur, quibus eadem lectio quae fratribus recitata est, recitetur. » Cujus statuti praxim videre est apud Cluniacenses, quibus « tempore refectionis nunquam deerat lectio utrisque mensis, » ut loquitur Joannes Monachus in Vita S. Odonis, lib. I, num. 30: unde et Udalricus agens de lectore hebdomadario (Lib. II, cap. 34), « librum, inquit, in quo legendum est, in refectorium portat et reportat qui legit ad servitores. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., cap. 37. Idem etiam ex recentioribus Congregationibus institutum amplexi sunt Cassinenses, ubi major est congregatio, Coelestini, Olivetani, et Fulienses, ut in eorum Declarationibus sive Constitutionibus", + "candidate_score": 0.636575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3361", + "psc_text": "de nostris sine nostro assensu ullum recipiant. Si vero aliqui de nostris ad ordinem Praedicatorum, vel Fratrum Minorum, vel ad aliam quamcunque religionem transierint, pro fugitivis habeantur. » Quamvis hoc Cisterciensium statutum videatur de solis intelligendum fugitivis aut ejectis, quibus postea poenitentibus ex Guigonis Statutis, cap. 77, datur licentia ad aliquam aliam religiosam eundi domum, in qua suam possint animam salvam facere; neque enim verosimile est ut in tam sanctis ordinibus fratres, proprio derelicto professionis proposito, in quo omnia ad salutem aeternam secure sibi procurandam abunde sufficiebant, pro libitu ad alias religionis transiisse; saltem aliquod ea de re desideraremus exemplum. Alteram rationem profert S. Basilius his verbis (Const. monast., c. 34): « Si ignavior viderit sibi liberum esse ut semel electae congregationis labores fugiat, et ad aliam fratrum mansionem divertat, vivatque absque ulla custodia, pro ingenii sui licentia facile avellitur a contubernio fratrum, et perditionis ipsius reus erit, qui illum", + "candidate_score": 0.636237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3352", + "psc_text": "remordente, ut assolet, conscientia, incipiat denuo de rupta stabilitate causari, inquit S. Bernardus (De Praec. et disp., c. 16), generalem super hujuscemodi scrupulo consolatoriam profert sententiam, dicens: Ubique enim uni Deo servitur, et uni Regi militatur. » Quem etiam si talem esse perspexerit abbas, liceat eum in superiore aliquantulum constituere loco. ] Atque ita Guillelmum Luciacensem monachum in Cluniacensi monasterio S. Majolus (Bolland., 1 Januar.) « promovit honorifice cum consilio fratrum, » teste Glabro Rodulfo in Vita S. Guillelmi. Ita in Virdunensi S. Vitoni monasterio S. Popponem (Bolland., 25 Januar.) « in sublimiori quam fuerat loco » promovit Richardus abbas. Ita Petrum Abaelardum in Cluniacensi stabilitate firmata, ad altiorem gradum Petrus Venerabilis extulit, ut ipse docet ad Eloysam scribens. Ex hoc tamen loco Haeftenus recte infert (Lib. IV, tract. 2, disq. 5) communi jure peregrinum hunc monachum ultimo collocandum loco. Et certe in Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius", + "candidate_score": 0.636058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1427", + "psc_text": "in officiis stabiliri, quam nimis facilem mobilitatem amoveri existimo. Vide Innoc. III Constitut., cap. Cum ad monasterium. De ipsis. ] Fratribus scilicet, in quo « manifestat, inquit Hildemarus, quia non debeat esse aliunde. » Validam tamen fore electionem, si de alieno fieret monasterio, censet Richardus de S. Angelo, quanquam non expediat. Fratres boni testimonii. ] Quod « locum habet quando illi debent eligi, qui non sunt de gremio, inquit praefatus Richardus, quia non sunt eligendi, nisi eos reddat notos laudabile testimonium. » 340 Et sanctae conversationis. ] Quod « locum habet, addit idem Richardus, quando eliguntur illi de gremio, quia ex transacta vita sua possumus scire quid de sequenti conversatione praesumamus. » Sed sive de gremio, sive aliunde, et boni testimonii et sanctae conversationis. Boni autem testimonii Nicolaus de Fractura intelligit quantum ad actus: sanctae conversationis quantum ad mores. Et constituantur decani. ] Id est ordinentur. Ordinationis vero formulam describit", + "candidate_score": 0.636054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_375", + "psc_text": "prorsus praelatis omnibus sententia, quae vel ipsas vitae monasticae columnas commovit, viros omni sanctitate insignitos terruit. Hac nimirum perculsus Petrus Venerabilis ad Guigonem Carthusiae priorem ita scribebat Lib. I, ep. 24: « Hoc plus quam dicere possum metuens, et horrendum esse incidere in manu Dei viventis sciens, gemino coarctor periculo, dum me mihique commissos attendo. Nam, sicut B. Gregorius ait: In illo tremendo judicii examine uniuscujusque testimonium vix sibi soli sufficiet, quanto minus sibi et proximo? Quomodo ergo tot millibus ubique terrarum diffusis, quos raro vel nunquam videre datur, ante Christum vivorum et mortuorum justum judicem adero? Qualiter secundum B. P. Benedictum de numero commissorum rationem reddere praevalebo, qui de propriae vitae studio requisitus mutus forsitan apparebo? » etc. Hac etiam multo se magis commotum fuisse 90 indicat S. Bernardus his verbis Serm. 3 de Adv.: « Longe graviori et periculosiori debito tenentur astricti, qui pro multis animabus reddituri sunt", + "candidate_score": 0.635834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1746", + "psc_text": "« Et renuntient absolute, omni excusatione, dilatione ac contradictione remotis, etiam non requisiti (scilicet singulis annis post redditam suae administrationis rationem) in manu abbatis administrationibus suis, nihil penes se vel alium penitus retinentes. Abbates tamen eos restituant, quos invenerint fideliter ministrasse, ut sic servetur et devota humilitas in subjectis, et utitis providentia in praelatis. » Porro isthaec officialium institutio ab antiquis monachis in oratorio celebrata fuisse videtur: nam et claves obedientiae suae desuper altare accipiebant, quemadmodum praescribit sanctus Aurelianus in Regula ad monachos, in cujus cap. 21 sic lego: « Quibus claves de cellario, cannava, horreo, posticio, et oratorio tradenda sunt, probatae 419 sint personae, et desuper altari vel Evangelio vas accipient, scientes se reddituros Deo rationem de ministerio sibi credito; » quae verba desumpsisse videtur ex Regula sancti Caesarii ad virg., cap. 30, ubi haec leguntur: « Quae cellario, sive cannavae, sive vestibus, vel codicibus, aut postitio, vel lanipendio", + "candidate_score": 0.635798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3699", + "psc_text": "Idem etiam docent S. Basilius in Regul. brev., interr. 115; S. Dorotheus doctr. 19; Regula Cujusdam ad monachos, cap. 3, et S. Bernardus sermone II, in Cant. Scientes se per hanc obedientiae viam ituros ad Deum. ] Praeclara sane, et digna S. Benedicto sententia, quae multos, si quibus excitari possimus stimulis, animos addere debet; neque sub dubio aliquo obedientem ad Deum iturum promittit, sed constanter, certissimeque affirmat dicens: SCIENTES se per hanc obedientiae viam ituros ad Deum; quia « solis obedientibus aeterna salus haereditario jure debetur, » ut ait Petrus Damiani (Serm. de S. Bened.), seu quivis alius: unde et S. Fructuosus in Regula monastica communi dicit (Cap. 5): « Qui per Christum ad Deum ire desiderant, . . . obedientes sint abbati usque ad mortem, in tantum ut nullam propriam faciant voluntatem, sed Patris. » Praemisso ergo abbatis et praepositorum qui ab eo constituuntur imperio. ] Praepositorum nomine S.", + "candidate_score": 0.635708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1142", + "psc_text": "suo excitati praelato; adstantque sacro choro, protinus expansis manibus sanctos concinunt hymnos; » apud Cassianum, referentem (Lib. II, cap. 12) eum qui psalmos, aliis audientibus et sedentibus, psalleret, stando decantasse; in Regula Magistri (Cap. 47); « Oportet psallentem immobili corpore, inclinato capite stare, et laudes Domino moderate canere; » apud S. Vincentium Ferrerium: « Pulsatis matutinis, et factis veniis, et inclinationibus, psallendo sta super pedes tuos, non appodiatus. » Testatur etiam Boherius in hunc locum in monasterio Sublacensi et Specus, ubi S. Benedictus primo poenitentiam egit, fratres in psalmis omnino non sedisse, ut se vidisse pluries asserit: quanquam dicat in magnis Galliae coenobiis advertisse dum psalmi explentur fratres sedere; interdum fratrum medietatem in uno psalmo sedisse, aliam alternatim in alio. Quod de Sublacensi Boherius, hoc de Cassinensi asserit Bernardus Cassinensis: « Usque hodie, inquit, in psalmis canendis non sedent fratres in monte Cassinensi, licet alibi videam sedentes alternatim per vices,", + "candidate_score": 0.635638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3249", + "psc_text": "S. Leufredi, n. 9, ibidem; SS. Harlindis et Reinulae, n. 11, ibid., et in Chronico Centul., l. IV, c. 14. Sed jam diu obsolevit ista consuetudo. Nam Benedictus, qui Anianensis postea abbas exstitit, ad S. Sequani monasterium accedens, ingrediendi licentia adepta, « mox capitis comam deposuit, et veri monachi habitum sumpsit. » Cluniacenses etiam novitiis tonsuram et habitum monasticum, una excepta cuculla, impertiebant, ut discimus ex Udalrico: idque postmodum communis usus obtinuit, unde Statuta Lanfranci decernunt (Cap. 18), ut « novitius, sive laicus, sive clericus tondeatur, et radatur more monachorum; dehinc vestibus saecularibus exuatur, et rebus monasterii regularibus, praeter cucullam, capitio assuto tunicae, induatur. » Apud Cistercienses etiam (Lib. Usuum, cap. 102) novitius iisdem pannis induebatur quibus alii professi, « excepto habitu monachali, pro quo cappam, et mantellum, vel pelles » habebat; quamvis in ipso nascentis ordinis exordio saeculares vestes ad professionem usque reservaret, ut probat S. Bernardi epistola 1", + "candidate_score": 0.635637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3640", + "psc_text": "egrediantur. » Vide S. Lanfranci epist. 57, et S. Anselmi lib. III, epist. 130. Quid quod ne quidem ad procurandas res monasterii temporales monachos foras exire probaverunt nonnulli? Certe ea videtur fuisse mens S. Gregorii papae, ut colligimus ex epistola ad Petrum subdiaconum Siciliae, qua praecipit ei ut exteriorem curam monasterii Fausto commendet, quia, inquit (Lib. I, epist. 67), « sicut studii nostri condecet, et litigiis foralibus monachos submovere, ut divinis ministeriis pie ac solerter invigilent, ita necesse est nostra provisione, quemadmodum negotia eorum disponi debeant ordinare, ne districta mens per varias causarum curas diffluat. et ad celebrandum opus consuetum enervata torpescat. » Et infra: « Expedit enim parvo incommodo a strepitu causarum servos Dei quietos existere, ut et utilitates cellae per negligentiam non pereant, et servorum Dei memes ad opus dominicum liberiores existant. » Haec eadem etiam erat mens S. Dunstani, qui Wlfinum germanum fratrem suum « sibi forinsecus", + "candidate_score": 0.635566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2774", + "psc_text": "» Denique liber Usuum Cisterciensium de dirigendis in via loquens (Cap. 88): « Dicturus horas per diem, si dies prosternendi fuerit, in terram orationi incumbat: dicens Gloria Patri rursum flectat genua silentium tenens, quousque locatus coeptam prosequatur horam: tam die quam nocte dum non equitat, stans horas, si non multum gravatur, dicat. » Unde etiam qui ab hujusmodi genuflectionibus abstinebant, non tanquam a re licita et non praecepta abstinebant; sed ex dispensatione id faciebant, metaneae seu genuflectionis loco psalmum Miserere mei, Deus, recitantes, ut patet ex supra citato Petri Venerabilis loco: hinc et Boherius in primo comment. Bernardum Cassinensem exscribens, « propter hoc verbum, inquit (scilicet similiter ), dicunt quidam quod etiam equitantes debent descendere ad singulas horas, et flectere genua, 663 quod usque hodie Cistercienses faciunt in itinere constituti. Attamen nostri temporis abbates et fratres non faciunt: fatentur tamen quod loco genuflectionis dicunt singulis horis psalmum Miserere mei, Deus;", + "candidate_score": 0.635542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675", + "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi", + "candidate_score": 0.634928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3642", + "psc_text": "ex antiquis Statutis, parte II, cap. 19; et ex tertia compilatione Statutorum, c. 3, num. 7; atque de Grandimontensibus, ex Regula S. Stephani, et ex ejus Vita, apud Labbeum, tom. II Bibliot. novae. Denique, una excepta charitatis causa, indecorum omnino judicabant monachos prodire foras: unde S. Bernardus monachos dentibus sponsae conferens, eisque proprietates eorum attribuens (Serm. 93 de diversis), « Indecens est, inquit, si appareant, nisi interdum forte ad risum; quia nihil turpius est quam monachus per urbes et castella discurrens, nisi cum illa cogit, quae operit multitudinem peccatorum: charitas enim risus est, quia hilaris; laeta quidem, non tamen dissoluta. » Sed et hoc quoque cum magna cautela; « plerumque enim contingit ut qui propria non contentus, alienae progreditur saluti consulere, sui potius cogatur periculum sustinere; cumque alii velut inter procellosa naufragia palpitanti manum porrigit, ipsum quoque praecipitem vorax fluctus involvit. » Vide S. Joannem Climacum, gradu 3. Caeterum quae", + "candidate_score": 0.634809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1464", + "psc_text": "sint honestatis et castitatis. » Et ex novella 133, monachi « neque clam testibus vivant, sed et communiter cibum capiant, et in communi loco cubent, et undique bene compositam persequantur vitam, testesque sint invicem mutuae honestatis. » Atque ex Vita S. Eugendi abbatis Jurensis (Num. 21, saec. I Bened., p. 575), qui « destructis mansionum aediculis, uno cunctos secum xenodochio quiescere fecit. » Idem postea renovavit anno 1222 concilium Oxoniense, edito hoc decreto (Apud Spelm. tom. II Conc. Angl.): « Provida deliberatione censemus, ut tam monachi quam canonici regulares et moniales in uno dormitorio pariter dormiant et quiescant, singulis personis singulis propriis lectis assignatis. » Et Benedictus papa XII: « Omnes monachi, vel si multitudo non sinit eorum, saltem quando plures ex ipsis commode poterunt, in una domo dormiant et jaceant, juxta regularia et canonica instituta, non per separatas cameras vel per cellas, exceptis his quibus in cameris et cellis", + "candidate_score": 0.634384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3481", + "psc_text": "confirmata, ut probat hic Menardus, patetque ex antiqua formula chartae faciendae cum aliquis monasterium in proprio aedificat, ex formula condendi beneficii, quas videre est in Saec. IV Bened., part. I, p. 743; ex Vita S. Benedicti Anianensis, n. 27; ex plurimis imperatorum, regum ac principum diplomatibus, quorum nonnulla exhibet Veterum Analectorum tomus IV. Quamvis in abbatis ordinatione aliam inierit rationem Regula Magistri: ut nimirum is ordinetur quem moriturus abbas ante obitum elegerit. 835 Aut si improvisa morte abbatem defungi contingat, ab episcopo et clero unus ex proximis abbatibus eligatur, qui triginta diebus in congregatione maneat; quibus expletis, quem hic designaverit ex congregatione, ille abbas sit. Verum nom solum a congregatione, sed etiam ex ipsa abbas ordinandus eligi debebat: aut si idoneus in illa non esset repertus, alius ex alio monasterio, ut patet ex formulis citatis et diplomatibus hac de re innumeris: inauditi enim antiquis monachis abbates saeculares, qui saeculo praesertim", + "candidate_score": 0.633914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1972", + "psc_text": "Idem legitur in Benignianis et in mss. Cluniacensis monasterii Consuetudinibus. Sed de his satis. Quae vero ad corporis valetudinem restaurandum praescribat sanctus Pater, jam inquirendum est. Quibus fratribus infirmis sit cella super se deputata. ] Id est ab aliis officinis monasterii separata, inquit Bernardus Cassinensis et post eum Boherius; nam, licet ex vitae coenobiticae institutione omnes simul monachi debeant habitare, in uno simul refectorio manducare, in uno simul dormitorio quiescere, infirmis tamen fratribus par erat separatum providere habitaculum. Idque pietas exigebat tam propter sanos, qui ex eis non modicum paterentur 472 impedimentum, quam propter aegros, qui in separato loco paulo liberius tractari queunt. Atque ita placuit priscis vitae monasticae Patribus, ut videre est in Regula S. Pachomii art. 20; S. Caesarii ad virgines, cap. 30; S. Aureliani ad monachos cap. 53, et ad virgines cap. 37; Cujusdam etiam ad virgines cap. 15, apud Hieronymum epist. 22, in concil. Agathensi cap.", + "candidate_score": 0.633849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_640", + "psc_text": "adimplere. ] Quid per praecepta Dei hic debeamus intelligere, eleganter explicat Petrus Venerabilis ad S. Bernardum sic scribens Lib. I, epist. 28: « Divina mandata dicimus non solum ea quae per seipsam in carne Divinitas apparens hominibus tradidit, aut ea quae per apostolos teneri constituit, sive illa quae ante susceptam carnem per patriarchas vel prophetas mandavit; sed etiam illa quae post apostolos viri apostolici, apostolica vestigia secuti, unanimi multorum consensu servari praeceperunt: idem enim divinus Spiritus, qui priorum Patrum cordibus se infundens humanae saluti congruentia per eos dedit praecepta, per hos quoque, qui recentiores videntur, hominum salutem operari salubria jubendo non destitit. » Castitatem amare. ] Propter summam ejus excellentiam, quae « Deo nos familiares et, quantum humana natura patitur, similes efficit, » ut loquitur S. Joannes Climacus Grad. 15, aut saltem angelis ipsis, juxta vulgatam Patrum sententiam, in primis S. Bernardi abbatis, ad Henricum Senonensem episcopum de castitate ita", + "candidate_score": 0.633695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12_14", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1749", + "psc_text": "officialium specialia statuta commissi sibi officii e loco ante sanctum adytum sito accipiat; ut consideret, et unde officium desumat, et cui polliceatur se illud administraturam. » Istas autem obedientiae suae claves ad zonam appensas deferre solebant, ut colligimus ex Vita S. Maximini abbatis Miciacensis n. 25 (Saec. I Ben., p. 587): « Cum ergo, ut jam praefatum est, sanctus vir a cingulo solutis clavibus januas aperuisset, etc., » Sed de his satis: ad Regulae textum revertor. Ex quibus abbas breve teneat. ] Breve hoc loco « appellatur scriptura memorialis, quam debet abbas habere in chartulario suo, » inquit Bernardus Cassinensis. Hujusce vocis apud veteres variae fuerunt acceptiones, de quibus audiendus est Baronius: « Ea vox, ait (Ad ann. 142, n. 10), penes antiquos diversae reperitur esse significationis: nam apud Optatum Milevitanum brevis dicitur charta illa in qua conscripta essent bona ecclesiastica, quam nos usitatius dicere solemus inventarium: alio nomine idem", + "candidate_score": 0.633387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2570", + "psc_text": "Quarto, cum loci necessitas vel paupertas exigeret ut ad fruges colligendas per se occuparentur, ex toto dimissum fuisse meridianum somnum, juxta illum conc. Aquisgranensis canonem (Can. 17): « Si necessitas fuerit fratres occupari in frugibus colligendis, constitutum legendi et meridie pausandi tempus praetermittitur. » Huic tamen statuto haud parebant Cistercienses monachi, etiam in agris dormientes, uti colligimus ex lib. Usuum, ubi de tempore secationis et messionis haec legimus (Cap. 84): « His temporibus solet conventus usque ad sextam laborare, et ante primam, si opus fuerit, exire, et extra monasterium prandere, et dormire, si necesse fuerit, cocus et lector mixtum sumere. » Idem permittit Regula SS. Pauli et Stephani his verbis (Cap. 11): « In campo vero quando messis colligitur, si meridie dormire licuerit, non divisi; sed in uno loco aut duobus locis dormiant. » Quinto, cum S. Benedictus dicat post sextam surgentes a mensa pausent in lectis suis, nullam videtur", + "candidate_score": 0.632698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2511", + "psc_text": "quidem judicio, Richardus de S. Angelo continuo interpretatur incontinenti, sine intervallo: quam expositionem confirmat praxis, uti videre est in illo Gotho quem suo in monasterio ad conversionem susceperat sanctus P. Benedictus: nam cum vepribus locum mundaret, ut ferrum de manubrio instrumenti prosiliens in lacum cecidisset, « ferro perdito, tremebundus ad Maurum monachum cucurrit, damnum quod fecerat nuntiavit, et reatus sui poenitentiam egit (Lib. II Dial. S. Gregor. cap. 6). » In vita S. Liobae cap. 5 (Saec. III Ben.), ubi soror oratorii custos, cum nocte claves ecclesiae perdidisset, « ad abbatissam, quae sororibus adhuc quiescentibus more solito vigiliis insistens, nocturnae orationis tempora praeveniebat, perrexit, et tremens, ac pavore perculsa, ad pedes ejus provoluta est, eique culpam negligentiae suae humili satisfactione patefecit. » Et in Vita S. Guidonis abbatis Pomposae, ubi agitur de quodam Sergio templi etiam custode, qui cum lampades mundaret, una excidit, et fracta est, tunc « territus ille", + "candidate_score": 0.632514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2691", + "psc_text": "vel ipsorum majori parti, contra negligentes vel rebelles in praemissis fortius procedere non postponant, etc. (Spicil. tom. V). » Hoc Benedicti papae salutare statutum renovavit postea 643 Tristandus archiepiscopus in concilio Senonensi anno 1485, art. 3, cap. 1. Et novissime concilium Tridentinum definit (Sess. 5, in dec. de Reformat., cap. 1), ut « in monasteriis monachorum, ubi commode fieri queat, etiam lectio sacrae Scripturae habeatur: qua in re si abbates negligentes fuerint, episcopi locorum in hoc, ut sedis apostolicae delegati, eos ad id opportunis remediis compellant. » Quod plane de simplici sacrae Scripturae lectione, quae ubique commode fieri potest, sed de accurata, qua obscuriores extricatioresque difficultates studiose elucidantur, intelligi debet. Quarto. Dicunt exemplum Christi et SS. apostolorum, qui nunquam studuisse, aliquando manibus laborasse leguntur, nullum studiis monachorum obicem afferre, cum infusam coelitus habuerint scientiam, quam ubi similiter acceperint monachi, libenter a studiis abstinebunt. Porro quod de labore apostolorum dicitur, solos", + "candidate_score": 0.632355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_123", + "psc_text": "15 In not. ad conc. Reg. cap. 15, § 2 : « Nec liceat monachis cellas habere communes, sed schola labore communi construatur, ubi omnes jaceant, aut abbate aut praeposito gubernante; » ex Regula cujusdam cap. 12: « Focos vero in schola poenitentes, si fuerint, bini per hebdomadas faciant: » ex Regula S. Caesarii cap. 3: « De ipso tamen habitu mutando, vel lecto in schola habendo sit in potestate prioris. » Hic vero schola a sancto Benedicto accipitur usurpaturque ad significandam regulam, unde et mox eam institutionem vocat; neque omnino insolitum est apud veteres scripta sacra institutaque sanctorum scholas appellare; nam et S. Hieronymus, referente Boherio, in epist. ad Evagrium librum Exodi vocat scholam medici, ubi leges datae a Deo populo Israel sunt descriptae; et interrogatus apud Cassianum Joannes abbas, cur, relicta anachoresi, coenobitarem instituta esset amplexus, respondit, « velut imparem se anachoreticae disciplinae, et sublimitate tantae perfectionis indignum", + "candidate_score": 0.632193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3433", + "psc_text": "septimus gradus episcopus, deinde expulsio. » Atque ex hoc loco non obscure colligitur monachos sacerdotes olim ex monasteriis inconsulto episcopo haud expulsos fuisse. Vide concil. Meldense can. 59. CAPUT LXIII. De ordine congregationis. Ordines suos in monasterio ita conservent, ut conversionis tempus et vitae meritum discernit, utque abbas constituerit. Qui abbas non conturbet gregem sibi commissum, nec quasi libera utens potestate, injuste disponat aliquid; sed cogitet semper quia de omnibus judiciis et operibus suis redditurus est Deo rationem. Ergo secundum ordines quos constituerit, vel quos habuerint ipsi fratres, sic accedant ad pacem, ad communionem, ad psalmum imponendum, in choro standum. Et in omnibus omnino locis aetas non discernat ordines, nec praejudicet, quia Samuel et Daniel pueri presbyteros judicaverunt. Ergo exceptis his quos, ut diximus, altiori consilio abbas 823 praetulerit, vel degradaverit certis ex causis, reliqui omnes ut convertuntur, ita sunt: ut, verbi gratia, qui secunda hora diei venerit in monasterio,", + "candidate_score": 0.632005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_33_35", + "bdc_text": "Ossingae Ossingen ( Kt . Zürich) . alia est , sed truncoschwerfälliger , stumpfsinniger Mensch , s. Otto 332 , Nr. 1695 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1680", + "psc_text": "Turbulentus ex Hildemaro, « dicitur obscurus, non sincerus, non hilaris, furibundus; veluti aer dicitur turbulentus cum non est serenus, id est lucidus. Sive aqua dicitur turbulenta cum non est limpida et lucida; ita homo dicitur turbu entus cujus vultus obscurus est, id est non hilaris aut suavis. » Eodem fere modo Bernardus Cassin., » Nicolaus de Fractura et Turrecremata. Non injuriosus. ] Ad injurias inferendas contumeliasque irrogandas promptus. Non tardus. ] « In obediendo scilicet mandato superioris, nec in constitutam annonam fratribus etiam tribuendo, » inquit Boherius. Non prodigus. ] Id est, nimis largus, aut profusus, consumptor et dilapidator bonorum monasterii, ne forte ex ejus profusione totius monasterii ruina manaret. Ita autem se gerere debet, ut annui sumptus monasterii non excedant reditum; quin imo nec totum expendat, ut semper supersit aliquid pauperibus erogandum, fortuitisque casibus opportune possit occurri. Sed timens Deum. ] Quod est veluti antedictorum corollarium, ad quod illa", + "candidate_score": 0.631936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3256", + "psc_text": "Illa autem vestimenta quibus exutus est, reponantur in vestiario conservanda. ] Idem praescribit Regula Magistri, cap. 90. Eamdem etiam praxim de Aegyptiis et Tabennensibus refert Cassianus, lib. IV, cap. 6. De Tabennensibus res constat ex Regula S. Pachomii, art. 26, et ex Paralippomenis ad ejus Vitam apud Bollandum, ubi Silvanum monachum ob remissum fervorem post annos viginti, « in coetu fratrum veste exui monastica, et saeculari indutum habitu e monasterio per fratres expelli » mandasse dicitur (Boll., 14 Maii). Sed et Joannes Moschus de quodam latrone refert (Prat. spir., c. 166), quod in Firmini monasterio monachus effectus, post novem annos ad abbatem accedens dixerit: Da mihi vestimenta mea saecularia, et recipe monastica; quae ubi recepit, sequenti die laqueo suspensus est miser. Illam tamen petitionem ejus, quam desuper altare abbas tulit, non recipiat; sed in monasterio reservetur. ] Ut per illam, etiam illo nolente, si voluerit abbas, possit eum iterum in", + "candidate_score": 0.631115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_222", + "psc_text": "eadem cella ardeat usque mane. 4º Pro cubiculis monachorum, quae singula singulis assignata fuisse, etiam apud veteres constat ex Justiniani novella 5 de Monachis; unde conc. Turonense secundum: « Nec cellas eis liceat habere communes, ubi bini maneant, sed singulares jaceant. » 5º Pro parvis anachoretarum habitaculis, quia ibi remoti ab omni hominum commercio absconditi latent, ut Deo revelent vias suas. 6º Pro monasterio sive coenobio, unde Scholasticam sororem suam alloquens S. Benedictus, « manere, inquit, extra cellam nullatenus possum; » et S. Gregorius, lib. I, ep. 54: « Oratorium B. Mariae, quod nuper in cella fratrum aedificatum est, ubi Marinianus abbas praeesse cognoscitur. 7º Tandem pro parvo monasterio, quod majori subest, et vulgo prioratus seu praepositura nuncupatur, de quibus est canon 44 concilii 54 Aquisgranensis: Ut abbatibus liceat habere cellas, in quibus aut monachi sint aut canonici, et abbas provideat ne minus de monachis habitare permittat quam sex. »", + "candidate_score": 0.63026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_33_35", + "bdc_text": "Ossingae Ossingen ( Kt . Zürich) . alia est , sed truncoschwerfälliger , stumpfsinniger Mensch , s. Otto 332 , Nr. 1695 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3526", + "psc_text": "» 845 Non sit nimius et obstinatus. ] Secundum Hildemarum « nimius et obstinatus unum significat. Obstinatus autem est qui aliquid praecipitanter et sine revocatione facere festinat. » At Smaragdus utrumque sic distinguit, ut nimius sit « dilargus, prodigus, vel rerum monasterii nimius et superfluus dispensator. Obstinatus vero insuperabilis, obfirmatus, pertinax et obduratus. » Similiter, juxta Bernardum Cassinensem, « nimietas ad prodigalitatem pertinet: obstinatio vero ad proprii sensus obdurationem; ne per unum res monasterii indiscrete dissipet, et per aliud de proprio sensu confidens, vel non requirat consilia, vel sequi contemnat fatue requisita. » Sed haec omnia praeclare explicant Fuldenses monachi in libello supplici ad Carolum Magnum postulantes (Num. 20), ut abbas « fieret non turbulentus vultu, non anxius animo, non nimius in judicio, non obstinatus in consilio; sed hilaris facie, laetus in mente, discretus in opere, consentiens in utilitate. » Non zelotypus et nimis suspiciosus. ] Quid sit zelotypus, sive", + "candidate_score": 0.628954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1157", + "psc_text": "regulam esse asserat Hildemarus in cap. 14, aitque in suo monasterio semper dici Gloria in fine responsorii, praeterquam in triduo ante Pascha, quo, juxta definitionem concilii in Francia celebrati, Romanum dicebant officium. Codices autem legantur in vigiliis tam Veteris Testamenti quam Novi divinae auctoritatis. ] Hic aperit S. Pater unde lectiones in nocturnis recitandae desumi debeant, scilicet a codicibus Veteris ac Novi Testamenti divinae auctoritatis: divinae, inquit, auctoritatis, id est quos tanquam vere canonicos 272 agnoscit Ecclesia, quales sunt ii quorum indicem contexuit Tridentina synodus (Sessione 4). Horum per anni circulum legendorum ordinem distribuisse fertur Gelasius papa in concilio Romano cum septuaginta episcopis, quod probant ex Gratiani decreto dist. 15, cap. Sancta Romana Ecclesia. Ea tamen quae hac de re habentur in dicto Gratiani decreto, in ejus mss. haud reperiuntur; scribitque Theodemarus ante Gregorium papam in Ecclesia Romana Scripturas non esse lectas. Sed et expositiones earum quae a nominatissimis doctoribus", + "candidate_score": 0.628434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_123", + "psc_text": "15 In not. ad conc. Reg. cap. 15, § 2 : « Nec liceat monachis cellas habere communes, sed schola labore communi construatur, ubi omnes jaceant, aut abbate aut praeposito gubernante; » ex Regula cujusdam cap. 12: « Focos vero in schola poenitentes, si fuerint, bini per hebdomadas faciant: » ex Regula S. Caesarii cap. 3: « De ipso tamen habitu mutando, vel lecto in schola habendo sit in potestate prioris. » Hic vero schola a sancto Benedicto accipitur usurpaturque ad significandam regulam, unde et mox eam institutionem vocat; neque omnino insolitum est apud veteres scripta sacra institutaque sanctorum scholas appellare; nam et S. Hieronymus, referente Boherio, in epist. ad Evagrium librum Exodi vocat scholam medici, ubi leges datae a Deo populo Israel sunt descriptae; et interrogatus apud Cassianum Joannes abbas, cur, relicta anachoresi, coenobitarem instituta esset amplexus, respondit, « velut imparem se anachoreticae disciplinae, et sublimitate tantae perfectionis indignum", + "candidate_score": 0.628323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_33_35", + "bdc_text": "Ossingae Ossingen ( Kt . Zürich) . alia est , sed truncoschwerfälliger , stumpfsinniger Mensch , s. Otto 332 , Nr. 1695 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2555", + "psc_text": "lectioni vacent omnes: exceptis his qui variis officiis deputati sunt. Si quis vero ita negligens et desidiosus fuerit, ut non velit aut non possit meditari aut legere, injungatur ei opus quod faciat, ut non vacet. Fratribus infirmis vel delicatis talis opera aut ars injungatur, ut nec otiosi sint, nec violentia laboris opprimantur, ut effugentur. Quorum imbecillitas ab abbate consideranda est. COMMENTARIUS Otiositas inimica est animae. ] Quia in desideriis est omnis otiosus; et qui sectatur otium implebitur paupertate (Prov. XXI et XXVIII) ; et quia multa mala docuit otiositas (Eccles. 33) : unde haec erat apud Aegyptios monachos fixa et ab antiquis Patribus sancita sententia, operantem monachum uno daemone pulsari, otiosum vero innumeris spiritibus devastari (Cassian. lib. X, c. 23) . Adversus pestiferum hoc virus, cujus varia referunt incommoda cardinalis de Turrecremata in hunc locum, et Haeftenus lib. IX, tract. 1, disq. 1, tria potissimum remedia adhibuerunt patres nostri: orationem,", + "candidate_score": 0.627927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2687", + "psc_text": "ingressa, et ad probationem cum aliis novitiis admissa cum fuisset, domnus abbas Gothefridus, inquit Vitae scriptor et connovitius, « qui tunc praeerat monasterio Schonaugiensi 642, audiens Joseph inter fratres legentem et psallentem, intellexit quod in studio discendi non modicum neglectus fuerit. Ideoque nescio quo pacto, quo merito, cum ego nuper venissem de saeculo adolescens erudiendus et instituendus, ipsum mihi commendavit, ut infra domum probationis quoad possem erudirem, regerem, instruerem. Feci quod potui, etc. » Et certe si non studuissent, unde tot viros eruditissimos ad episcopales cathedras, et ad haereticos profligandos, maxime Albigenses, Ecclesiae subministrare potuissent? De subsequentibus saeculis supervacaneum est dicere; sufficient conciliorum summorumque pontificum decreta ad eos revincendos qui nullas asserunt exstare sanctiones ecclesiasticas quibus permittantur aut praecipiantur monachis studia. Concilii Aquisgranensis supra citata non revocamus statuta. Celebris est edita in concilio Viennensi Clementis V decretalis, in qua inter alia ad propositum nostrum legitur: « Ut ipsis monachis proficiendi", + "candidate_score": 0.627617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3170", + "psc_text": "Ex chartulario Bellilocensi. Ego frater Geraldus promitto stabilitatem meam loci istius secundum Regulam S. Benedicti et SS. apostolorum Petri et Pauli, in praesentia Domini Geraldi abbatis, et caeterorum fratrum: et cedo aliquid de rebus meis ad istud monasterium quod est constructum in honorem S. Petri, ubi vir venerabilis Geraldus abbas praeesse videtur. Ex Smaragdo. Ego ille in hoc monasterio sancti illius promitto stabilitatem meam, et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti coram Deo et sanctis ejus. Ex Udalrico, lib. II, cap. 27. 757 Ego frater promitto stabilitatem monachi, et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti coram Deo et sanctis ejus, in hoc monasterio, quod est constructum in honore BB. apostolorum Petri et Pauli, in praesentia domni N. abbatis. Ex ms. codice S. Dionysii in Francia. Ego frater N. humilis monachus monasterii S. Dionysii in Francia, Parisiensis dioecesis, voveo et promitto Deo, B. Mariae, B.", + "candidate_score": 0.627567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.626653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1078", + "psc_text": "in claustro sese recipiebant, ex cap. 84; unde S. Bernardus singularem monachum describens (De Grad. humil.), aliis in claustro quiescentibus, inquit, solus remanet in oratorio: ubi quod dicit quiescentibus non de corporea, sed de spiritali quiete intelligendum est, ut patet ex Aelredo abbate hom. de duobus discipulis euntibus in Emmaus, et ex Gilberto de Hoillandia Serm. 23, in Cant. Denique apud primos B. Stephani abbatis Obazinensis discipulos (Tom. IV Misc. Baluz.), « illud quod post vigilias intervallum restabat, non quieti aut somno deputabatur sed peculiaribus orationibus aut operibus manuum inserviebat, » ut legitur in ejus Vita, n. 7. Istud autem institutum antiquis monachis, ut vidimus hactenus, inviolabile 254 duplici ex causa commendat Joannes Cassianus: 1º ne purificationem nostram nocturnis orationibus acquisitam invidus hostis illusione somni contaminet; 2º ne somnus ille inertiam in monacho parturiat, ac per totum diem vigorem ejus obtundat, cordis pinguedinem exhauriat, et debilem reddat eum adversus insidias", + "candidate_score": 0.626534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_51", + "bdc_text": "] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_72", + "psc_text": "dulcius nobis hac voce Domini invitantis nos, fratres charissimi? Hic apposite Hildemarus: « Consuetudo est, ait, sanctorum praedicatorum post doctrinam aut exhortationem, aut orationem, subjungere, quod frequentissime Paulus apostolus fecisse legitur; S. vero Benedictus, quia, sicut non distabat longe a sanctorum merito, ita etiam noluit distare doctrina, propterea post doctrinam exhortationem subjunxit; » nempe: Quid dulcius nobis hac voce, fratres charissimi, etc. Fratres charissimi. ] Charissimos fratres hic vocat, quos prius filios appellaverat, ut se tanquam unum ex illis esse velle demonstraret, juxta illud S. Gregorii papae Lib. I, epist. 24: Praelatus « honore suspenso aequalem se subditis bene viventibus deputet. » 19 Ecce pietate sua demonstrat nobis Dominus viam vitae. ] Pietate sua, id est misericordia sua; et bene quidem, « quia non tenetur de necessitate nobis demonstrare viam vitae, » inquit Richardus de S. Angelo; et quia, ut dicit Hildemarus, « nullus suo merito salvatur, sed pietate et", + "candidate_score": 0.625876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1742", + "psc_text": "armarium, ab armario in quo libri recondebantur, appellabant. Illud in Fuldensi monasterio olim exercuit Gerhohus presbyter ex Rabani carmine 16, in Tolosano B. Mariae S. Geraldus postea episcopus Bracarensis (Misc. Baluz. tom. III), qui « quia divinae Scripturae pabulo refici magnopere exoptabat, armarii, in quo libri divini reponebantur, custos factus 418 est, in cujus officii obedientia annis multis perduravit, » inquit Bernaldus in ejus Vita n. 1. Sed ex Regula Magistri cap. 17, custos ferramentorum et libros et diplomata sub sua cura habebat. Quod de sancto Geraldo scribit Bernardus eum in armarii obedientia annis multis perdurasse, non sic capiendum est, quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri,", + "candidate_score": 0.62566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3143", + "psc_text": "Regula per ordinem. ] Juxta priscorum monachorum instituta, quae venientibus ad conversionem, ut sciant ad quid ingrediuntur, legi Regulam mandant, ut videre est in Regula tertia SS. Patrum, cap. 1; in Regula S. Caesarii ad virgines in recapitulatione, cap. 8; in Regula S. Aureliani, cap. 1; S. Ferreoli, cap. 5; Tarnatensis monasterii, cap. 1, et Magistri. A quibus, si S. Caesarium excipias, in hoc rantum differt S. Benedictus, quod illi semel tantum introeunti sive admisso legendam decernunt Regulam; S. Benedictus vero ter in ipso probationis anno; cujus statutum renovavit Gregorius papa IX in Constitutione pro monachis Benedictinis, decernens, ut admittendis « novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit,", + "candidate_score": 0.625297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846", + "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis", + "candidate_score": 0.625268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2837", + "psc_text": "illud Regulae S. Pachomii (Art. 28): « Quod si voluerint (hospites) orationis tempore atque collectae venire ad conventum fratrum, et ejusdem fidei fuerint; janitor, vel minister xenodochii nuntiabit Patri monasterii, et sic deducentur ad orandum. » Et revera solebant olim hospites monachi una cum fratribus tam die quam nocte divinis interesse laudibus; unde et S. Hidulfus « ordinans interius claustri cuncta religiose, decrevit domum hospitum, ne fratres a supervenientibus molestarentur, ad portam monasterii aedificare; et juxta illam, capellam in qua hospites ad divina audienda convenirent, » ut scribit Richerus in ejus Vita, cap. 19 (Append. ad saec. III Ben.). Hinc S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in", + "candidate_score": 0.623867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3393", + "psc_text": "hoc est suo monasterio. Ubi observat Menardus duplici olim nomine sacerdotes ordinatos fuisse: vel pro monasteriis suis, ut ex hoc capite constat; vel pro saecularibus ecclesiis seu parochiis, ut habetur 16, quaest. 1, cap. Si quis, cap. In parochia tua, cap. Cum pro utilitate Ecclesiae, cap. Monachi, et cap. Ne pro cujuslibet. Ad primos spectat nostri Mabillonii observatio, qua docet (Praef. in saec. V Bened., pag. 83), « Monachos olim, non (ut modo) sub titulo paupertatis, sed sub monasterii sui fuisse ordinatos. Id quod patet ex concilio Londoniensi anni 971, in quo Eadgarus rex Glastoniensi monasterio certas leges ac praerogativas concedit, atque inter alia: Sanxit etiam ut quoties abbas loci vel monachi aliquos suorum sacris ordinibus initiari decernerent, a quocunque praesulum canon ce ordinato, aut in illius sede, aut in eodem Sanctae Mariae Glastigensi monasterio, tam monachos quam clericos, quos idoneos judicarent, ad titulum S. Mariae ordinari facerent. Et ita", + "candidate_score": 0.62335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3425", + "psc_text": "in secundo comm. electio est « votum, vel postulatio, aut approbatio. » At ex Bernardo Cassinensi electio hic pro sola approbatione sumitur. Et voluntas abbatis. ] Voluntatem Bernardus Cassinensis mandatum interpretatur; Boherius mandatum, vel licentiam. Promovere voluerit. ] Altiori gradu, aut officio donando. Qui tamen regulam a decanis vel praepositis constitutam sibi servandam sciat. ] Id est « quod a decanis et praepositis sibi imperatum fuerit custodiat, » inquit Hildemarus. Regula enim pro praecepto hoc loco sumitur, quemadmodum docet Bernardus Cassinensis: nam nec decani, nec praepositi regulam edere possunt, ut scribit Boherius: quamvis Richardus de S. Angelo ex hoc textu inferat, « quod decani, sive praepositi possunt aliquid ordinare, sive statuere in monasterio, » citatque argum. extra de constitut. Cum accessissent. Quod si aliter praesumpserit, non sacerdos, sed rebellio judicetur. ] Quod duobus modis intelligi potest: vel ut aestimetur rebellis, vel ut puniatur tanquam rebellis. Duplicem hunc sensum aperit Hildemarus", + "candidate_score": 0.622758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_403", + "psc_text": "prorsus extulerit. » Sed sicut discipulis convenit obedire magistro, ita et ipsum provide et juste condecet cuncta disponere. ] Quod adjicit, ne forte abbas quasi libera utens potestate, spretis fratrum consiliis, injuste disponat aliquid. Sane sicut abbatem fratrum adhaerere sententiae non astringit, sic non decet eum ab eorum sententia, maxime 97 cum in unam conveniunt, facile recedere. In omnibus igitur omnes magistram sequantur regulam. ] Hactenus abbatem et fratres singillatim; nunc utrosque simul admonet ut in omnibus omnes magistram sequantur regulam, non solum in dandis consiliis, de quibus hic praesertim, sed in omnibus aliis monasticis observantiis. Porro qui dicit omnes, nullum excipit; ergo nec abbates. Recte omnino Petrus Blesensis Epist. 131: « Nulli praelato aut subdito voluntatem sequi licet; nam et monachorum legislator quasi edicto praecipit generali, ut omnes magistram sequantur regulam, et ab hac lege nec abbas nec prior excipitur. » Et S. Bernardus De Praec. et disp. c.", + "candidate_score": 0.62267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_33_35", + "bdc_text": "Ossingae Ossingen ( Kt . Zürich) . alia est , sed truncoschwerfälliger , stumpfsinniger Mensch , s. Otto 332 , Nr. 1695 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2551", + "psc_text": "Cantare autem aut legere non praesumat, nisi qui potest ipsum officium implere, ut aedificentur audientes quod cum humilitate, et gravitate, et tremore fiat, et cui jusserit abbas. ] Quem in locum Bernardus Cassinensis: « Humilitas praesumptionem, gravitas levitatem, tremor irreverentiae commissionem a cantante vel legente excludit; ut humilitas habeatur in mente, gravitas in gestu exteriore, et tremor in devotione, et abbatis jussio in obeditione Deo et hominibus innotescat. » Cui fere concinit Nicolaus de Fractura. CAPUT XLVIII. De opere manuum quotidiano . 610 Otiositas inimica est animae. Et ideo certis temporibus occupari debent fratres in labore manuum; certis iterum horis in lectione divina. Ideoque hac dispositione credimus utraque tempora ordinari, id est, ut a Pascha usque ad calendas Octobris mane exeuntes, a prima usque ad horam pene quartam laborent quod necessarium fuerit. Ab hora autem quarta usque ad horam quasi sextam lectioni vacent. Post sextam autem surgentes a mensa, pausent", + "candidate_score": 0.621756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3366", + "psc_text": "salutem. Noscat sancta fraternitas vestra, vel benignitas vestra, aut sanctitas, quod religiosus vir frater talis a nobis cum instantia petiit ut ei commendatitias litteras conscribere dignaremur, quibus vestrae fraternitati, vel sanctitati, aut benignitati commendatus sub tuitione vestri regiminis valeret in monasterio vestro Domino deservire. Cujus voluntati 807 consentientes, secundum canonicam auctoritatem ei has litteras commendatitias concedimus, per quas vobis licentiam elargimur in monasterio vestro ipsum recipere infra unius mensis spatium, alias ex tunc decernimus ipsas litteras non valere; reddentes ipsum postquam in monasterio vestro receptus fuerit a nostra obedientia absolutum, et ipsi fratri tali ad vestrum monasterium licentiam transeundi, scientes ipsum non pro sua nequitia expulsum fuisse de monasterio nostro, sed quia affectabat non modicum in vestro monasterio Domino famulari, unde ad futuram rei memoriam, etc. Litterae generales ex Hildemaro. Omnibus episcopis, seu cunctis ordinibus sanctae Ecclesiae, nec non cuncto populo fideli. Notum sit vobis quia ego dedi licentiam isti", + "candidate_score": 0.620542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6_8", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2940", + "psc_text": "Vita, cap. 23; sed S. Fulgentius Ruspensis episcopus « pelliceo cingulo tanquam monachus utebatur, » uti legimus 703 in ejus Vita. De zonae usu et significatione videsis Haeftenum, lib. V, tract. 4, disq. 1, et tract. 10, disq. 7. Nihil quoque de camisiis sive interulis S. Benedictus, quas S. Robertus abbas Molismensis repudiasse legitur apud Ordericum Vitalem in Hist. lib. V, et consequenter Cistercienses, quorum in Institutis, cap. 4, decernitur « vestitus simplex et vilis, absque pelliciis, camisiis, stamineis, qualem denique Regula describit. » Harum loco S. Patrem Benedictum, primosque ejus discipulos cilicium carne tenus gestasse contendit Haeftenus (Lib. V, tract. 3, disq. 7): exemplo esse potest S. Tillo monachus Sollemniacensis (Saec. II Ben.), cujus « indumentum valde erat vilissimum, sola tunica videlicet atque cuculla, et intrinsecus ad carnem cilicium, quod tandiu donec prae nimia vetustate consumptum nulli usui aptum esset portabat, » ut habent ejus acta. Carthusianis etiam duo", + "candidate_score": 0.618633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3365", + "psc_text": "illum ita tractes sicuti ego, et pro illo Deo rationem reddas sicut ego. Ex Bernardo Cassinensi et Boherio. Venerabili Patri talis monasterii abbati N. talis monasterii abbas salutem in osculo sancto. Cum monasterium nostrum sit diversis oppressionibus et paupertate gravatum, paternitatem vestram rogamus, quatenus fratrem nostrum in monasterio vestro ad habitandum suscipiatis, quem nos per has commendatitias seu dimissorias litteras vestrae jurisdictioni et obedientiae commendamus. Vel sic. Eum dimittimus ab obedientiae nostra sub obedientia vestra Domino serviturum. Ex Richardo de S. Angelo. Reverendo in Christo Patri. Vel, Religioso et honeste viro. Aut, Venerabili viro tali abbati talis abbas in Domino salutem. Noscat sancta fraternitas vestra, vel benignitas vestra, aut sanctitas, quod religiosus vir frater talis a nobis cum instantia petiit ut ei commendatitias litteras conscribere dignaremur, quibus vestrae fraternitati, vel sanctitati, aut benignitati commendatus sub tuitione vestri regiminis valeret in monasterio vestro Domino deservire. Cujus voluntati 807 consentientes, secundum canonicam", + "candidate_score": 0.617079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2690", + "psc_text": "hoc sufficiunt facultates ordinis seu religionis hujusmodi, deinceps habeatur magister qui monachos eorum doceat in hujusmodi scientiis primitivis: videlicet grammatica, logica et philosophia, proviso attentius ut saeculares instruendi cum ipsis monachis docendis nullatenus admittantur . . . Praecipimus insuper in virtute obedientiae cunctis vis tatoribus in provincialibus capitulis deputandis, quod omnia et singula de magistris instructoribus, et personis instruendis, et aliis, circa ea superius ordinata faciant auctoritate apostolica, per censuram ecclesiasticam, et alia opportuna remedia (appellatione remota) firmiter observari. Et nihilominus ea quae super praedictis fecerint et invenerint, praesidentibus capitulo provinciali referant; qui etiam auctoritate apostolica praefata, si videatur eisdem, vel ipsorum majori parti, contra negligentes vel rebelles in praemissis fortius procedere non postponant, etc. (Spicil. tom. V). » Hoc Benedicti papae salutare statutum renovavit postea 643 Tristandus archiepiscopus in concilio Senonensi anno 1485, art. 3, cap. 1. Et novissime concilium Tridentinum definit (Sess. 5, in dec. de Reformat., cap.", + "candidate_score": 0.616136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3497", + "psc_text": "adepti. » Et postea in concilio Pictaviensi anno 1078 (Can. 7): « Abbates diaconi qui presbyteri non sunt, presbyteri fiant, aut praelationes amittant. » Longe tamen antea id quasi pro lege usus obtinuerat, ut patet ex Actis sancti Maximini abbatis, cap. 5 (Saec. I Ben., ad an. 520, pag. 585), ubi unum ei defuisse dicitur, quo insigniri debet, SECUNDUM REGULAREM SANCTIONEM, qui monachis praeest, sacerdotale scilicet ministerium: quod rogante S. Euspicio ab Eusebio episcopo accepit, qui insuper et benedictionem, qua Patres abbatesque monachorum confirmari solent, superaddidit; et ex Actis S. Leobini abbatis primum, deinde episcopi Carnotensis (Saec. I Ben., ann. 556, pag. 124), cujus sanctitatem cum Aetherius episcopus perspiciens, eum ad diaconatus proveheret officium, et fratribus Brajacensis monasterii praeponeret, dignum duxit ut praefecturae officium commodius ageret, ad presbyterii onus eum ordinabiliter sublimaret. In Occidente tamen haud ita generalis usus ille evaserat; nam et multos reperimus abbates diaconos duntaxat, et S.", + "candidate_score": 0.615825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2028", + "psc_text": "Hanc porro lectionem ad mensam adeo necessariam existimavit S. P. Benedictus, ut ad omnes omnino mensas eam frequentari voluerit; ut indicat absoluta et indeterminata ejus locutio mensis edentium fratrum lectio deesse non debet. Hinc synodus Aquisgranensis (Can. 28): « Servitores non ad unam mensam, sed in propriis locis post refectionem fratrum reficiantur, quibus eadem lectio quae fratribus recitata est, recitetur. » Cujus statuti praxim videre est apud Cluniacenses, quibus « tempore refectionis nunquam deerat lectio utrisque mensis, » ut loquitur Joannes Monachus in Vita S. Odonis, lib. I, num. 30: unde et Udalricus agens de lectore hebdomadario (Lib. II, cap. 34), « librum, inquit, in quo legendum est, in refectorium portat et reportat qui legit ad servitores. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., cap. 37. Idem etiam ex recentioribus Congregationibus institutum amplexi sunt Cassinenses, ubi major est congregatio, Coelestini, Olivetani, et Fulienses, ut in eorum Declarationibus sive Constitutionibus", + "candidate_score": 0.614062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6_8", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3352", + "psc_text": "remordente, ut assolet, conscientia, incipiat denuo de rupta stabilitate causari, inquit S. Bernardus (De Praec. et disp., c. 16), generalem super hujuscemodi scrupulo consolatoriam profert sententiam, dicens: Ubique enim uni Deo servitur, et uni Regi militatur. » Quem etiam si talem esse perspexerit abbas, liceat eum in superiore aliquantulum constituere loco. ] Atque ita Guillelmum Luciacensem monachum in Cluniacensi monasterio S. Majolus (Bolland., 1 Januar.) « promovit honorifice cum consilio fratrum, » teste Glabro Rodulfo in Vita S. Guillelmi. Ita in Virdunensi S. Vitoni monasterio S. Popponem (Bolland., 25 Januar.) « in sublimiori quam fuerat loco » promovit Richardus abbas. Ita Petrum Abaelardum in Cluniacensi stabilitate firmata, ad altiorem gradum Petrus Venerabilis extulit, ut ipse docet ad Eloysam scribens. Ex hoc tamen loco Haeftenus recte infert (Lib. IV, tract. 2, disq. 5) communi jure peregrinum hunc monachum ultimo collocandum loco. Et certe in Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius", + "candidate_score": 0.612587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3646", + "psc_text": "in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem est conversum apud nos, quod quolibet die unum Regulae capitulum legatur. Imo debet diligenter exponi ad ignorantiam crassam tollendam omnino. Novitii vero totiens debent ruminare legendo, ut totam ex integro sicut psalterium mente perfecte sciant. » Sed et Boherius: « Apud nos, inquit, in capitulo consuevit legi quotidie, et qualibet die infra capitulum istius Regulae, exceptis diebus XII lectionum, et vigiliis festivitatum, quibus pronuntiatur evangelium homiliae, ut in vigilia Paschae, Pentecostes, et similibus. Dividuntur tamen ad instar psalmorum prolixiorum, prooemium hujus Regulae, cap. 2, 43, 48, 63, 64, 65. Constitutiones vero papales bis in anno legi debent, et semel in", + "candidate_score": 0.612481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6_8", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2956", + "psc_text": "essent Basilianorum vestes discimus ex Vita S. Philareti saeculo XI a Nilo monacho coaetaneo scripta, num. 21 (Bolland., 6 Aprilis), ubi agens de illius ad habitum monasticum receptione, has recenset vestes: Sticarium, id est tunicam; pallium, quod supra cervices et scapulas est; cucullium, quod capiti imponimus; crucem in fronte gestandam, et cingulum cum sua fibula. Inter Aegyptiorum monachorum vestes Evagrius Sithensis monachus in epistola ad Anatolium (Tom. III Mon. Eccles. Graec.) has nominat: Cucullum, analabum, melotem, zonam, et baculum. Alias addit Cassianus eo in libro quem de Habitu monachi conscripsit, ubi has eorum vestes earumque symbola explicat, scilicet cucullum, colobium, rebrachiatoria, mafortes, melotem et pellem caprinam, cingulum et caligas. Abbas Patermuthius adolescentem ad se conversionis gratia accedentem « lebitone indutum, cuculla capiti circumposita, ac melote ad humeros, cinctumque linteo ad monachale institutum, exercitiumque promovit, » ut videre est in Aegypt. monach. Historia (Tom. III Mon. Eccles. Graecae). In Regula S.", + "candidate_score": 0.609357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6_8", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", + "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", + "candidate_score": 0.6064, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.675396, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17_19", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis . Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1270", + "psc_text": "Nunc tenebrae, postea lux. Dies sunt fideles. Et nos, charissimi, videbimus invicem corda nostra, sed postea: nunc autem adhuc tenebras mortalitatis hujus circumferimus, et ad lucernam Scripturae ambulamus; sicut dicit apostolus Petrus, Habemus certiorem propheticum sermonem, cui benefacitis intendentes tanquam lucernae in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Proinde, charissimi, propter ipsam fidem qua credimus in Deum, in comparatione infidelium dies sumus. In infidelitate nox cum ipsis fuimus, modo lux, dicente Apostolo, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Tenebrae in vobis, lux in Domino. Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione,", + "candidate_score": 0.675396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_48", + "psc_text": "Dicit enim Joannes evangelista, Non erat ille lumen, sed ut testimonium perhiberet de lumine (Joan. I, 9, 8) . Non solum autem Joannes Baptista verum lumen non erat, sed nec Paulus verum lumen erat, nec Petrus verum lumen erat, nec aliqui apostoli verum lumen erant. Etenim verum lumen est, quod illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum. Illi vero lumina erant, quia illuminabantur. Nam et oculi carnis nostrae dicuntur lumina; et unusquisque jurat, Per lumina mea. Lumina ista quid sunt? Si desit sol, si desit luna aut lucerna, certe in tenebris remanent. Ubi sunt lumina, videant ante se, praebeant ducatum pedibus, si lumina sunt: et tamen lumina sunt. Quare lumina sunt? Quia possunt lumen recipere. Etenim cum fuerit lumen illatum, lumen ipsum non sentit frons tua, nec auris tua, nec olfactus tuus, nec manus tua, nec pes tuus: sola membra in te qui vocantur oculi, sola sentiunt lumen illatum. Absente", + "candidate_score": 0.669789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1270", + "psc_text": "Nunc tenebrae, postea lux. Dies sunt fideles. Et nos, charissimi, videbimus invicem corda nostra, sed postea: nunc autem adhuc tenebras mortalitatis hujus circumferimus, et ad lucernam Scripturae ambulamus; sicut dicit apostolus Petrus, Habemus certiorem propheticum sermonem, cui benefacitis intendentes tanquam lucernae in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Proinde, charissimi, propter ipsam fidem qua credimus in Deum, in comparatione infidelium dies sumus. In infidelitate nox cum ipsis fuimus, modo lux, dicente Apostolo, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Tenebrae in vobis, lux in Domino. Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione,", + "candidate_score": 0.667619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_16_18", + "bdc_text": "Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis . Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1270", + "psc_text": "Nunc tenebrae, postea lux. Dies sunt fideles. Et nos, charissimi, videbimus invicem corda nostra, sed postea: nunc autem adhuc tenebras mortalitatis hujus circumferimus, et ad lucernam Scripturae ambulamus; sicut dicit apostolus Petrus, Habemus certiorem propheticum sermonem, cui benefacitis intendentes tanquam lucernae in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Proinde, charissimi, propter ipsam fidem qua credimus in Deum, in comparatione infidelium dies sumus. In infidelitate nox cum ipsis fuimus, modo lux, dicente Apostolo, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Tenebrae in vobis, lux in Domino. Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione,", + "candidate_score": 0.667305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_15_17", + "bdc_text": "Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1270", + "psc_text": "Nunc tenebrae, postea lux. Dies sunt fideles. Et nos, charissimi, videbimus invicem corda nostra, sed postea: nunc autem adhuc tenebras mortalitatis hujus circumferimus, et ad lucernam Scripturae ambulamus; sicut dicit apostolus Petrus, Habemus certiorem propheticum sermonem, cui benefacitis intendentes tanquam lucernae in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Proinde, charissimi, propter ipsam fidem qua credimus in Deum, in comparatione infidelium dies sumus. In infidelitate nox cum ipsis fuimus, modo lux, dicente Apostolo, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Tenebrae in vobis, lux in Domino. Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione,", + "candidate_score": 0.66561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_43_45", + "bdc_text": "Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare . Vale in Christo . Is te , fratres et ecclesias servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2525", + "psc_text": "Opportunum ergo est, fratres, ut haec vobis dicantur. Attendite pauperes, sive jacentes, sive ambulantes: attendite pauperes, facite opera bona. Qui soletis, facite: et qui non soletis, facite. Crescat numerus bene operantium: quoniam crescit et fidelium numerus. Quod facitis, quantum bonum sit nondum videtis: quia et rusticanus quando seminat, segetem non videt, sed terrae credit. Tu Deo quare non credis? Veniet messis nostra. Puta quia modo laborantes agimus, laborantes operamur recepturi, sicut scriptum est: Euntes ibant et flebant, jactantes semina sua; venientes autem venient cum exsultatione, portantes manipulos suos (Psal. CXXV, 6) . SERMO CIII . De verbis Evangelii Lucae, Et mulier quaedam Martha nomine excepit illum in domum suam. etc. Cap. X, V\\. 38-42. CAPUT PRIMUM. 1. Unitas commendatur. Verba Domini nostri Jesu Christi, quae modo ex Evangelio recitata sunt, admonent nos, esse unum aliquid quo tendamus, quando in hujus saeculi multitudine laboramus. Tendimus autem adhuc peregrinantes, nondum manentes; adhuc", + "candidate_score": 0.662785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_16_18", + "bdc_text": "Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis . Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3082", + "psc_text": "hic venit ut testimonium perhiberet de lumine, ut omnes crederent per ipsum. Non erat ille lumen: quis? Joannes; quis? Joannes Baptista. De ipso enim dicit Joannes evangelista, Non erat ille lumen: de quo dicit Dominus, Erat lucerna ardens et lucens (Joan. V, 35) . Sed lucerna et accendi et exstingui potest. Quid ergo? unde distinguis? De quo loco quaeris? Cui lucerna testimonium perhibebat, erat lumen verum. Ubi addidit Joannes verum, ibi tu quaeris mendacium. Adhuc audi ipsum Joannem evangelistam ructuantem quod biberat: Et vidimus, inquit, gloriam ejus. Quid vidit? quam gloriam vidit? Gloriam tanquam Unigeniti a Patre, plenum gratia et veritate (Id. I, 1-14) . Vide igitur, vide ne forte debeamus disputationes infirmas vel temerarias cohibere, et de veritate nihil falsi praesumere, dare Domino quod debetur: fonti gloriam demus, ut securi impleamur. Deus autem verax: omnis autem homo mendax (Rom. III, 4) . Quid est hoc? Deus plenus est: omnis", + "candidate_score": 0.656758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2085", + "psc_text": "quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando illud, aliquando illud esse faciendum; aliquando corripiendum fratrem inter te et ipsum solum, aliquando corripiendum fratrem coram omnibus, ut et caeteri timorem habeant. Si aliquando illud, aliquando illud fecerimus; concordiam Scripturarum tenebimus, et in faciendo atque obtemperando non errabimus. Sed dicit mihi aliquis: Quando facio illud, quando illud: ne tunc corripiam inter me et ipsum solum, quando debeo coram omnibus corripere; aut tunc corripiam coram omnibus, quando debeo in secreto corripere? CAPUT VII. 10. Quando secreta esse debet, quando publica. Cito videbit Charitas vestra, quid quando facere debeamus: sed utinam facere pigri non simus. Intendite, et videte: Si peccaverit, inquit,", + "candidate_score": 0.654629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_42_44", + "bdc_text": "- quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare . Vale in Christo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1956", + "psc_text": "Dei sunt, sed quae sunt hominum. CAPUT III. 4. In Petro firmi et infirmi figurati. Hoc intuentes nos Ecclesiae membrum, discernamus quid de Dei, quid de nostro. Tunc enim non titubabimus, tunc in petra fundabimur, fixi et stabiles erimus adversus ventos, imbres, flumina, tentationes videlicet praesentis saeculi. Illum tamen videte Petrum, qui tunc erat figura nostra: modo fidit, modo titubat; modo immortalem confitetur, modo timet ne moriatur. Proinde quia Ecclesia Christi habet firmos, habet et infirmos; nec sine firmis potest esse, nec sine infirmis: unde dicit Paulus apostolus, Debemus autem nos firmi, infirmorum onera sustinere (Rom. XV, 1) ; in eo quod dixit Petrus, Tu es Christus Filius Dei vivi, firmos significat; in eo autem quod trepidat et titubat, et Christum pati non vult, mortem timendo, vitam non agnoscendo, infirmos Ecclesiae significat. In illo ergo uno apostolo, id est, Petro, in ordine Apostolorum primo et praecipuo, in quo figurabatur Ecclesia,", + "candidate_score": 0.649383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17_19", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis . Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1490", + "psc_text": "dilectionem operatur. Hinc, Beati mundicordes, quoniam ipsi Deum videbunt. SERMO LIV . De eo quod scriptum est in Evangelio Matthaei, cap. V, 16. Sic luceat lumen vestrum coram hominibus, ut videant bona opera vestra, et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est: et contra, cap. VI, 1, Attendite ne justitiam vestram faciatis coram homibus, ut videamini ab eis. CAPUT PRIMUM. 1. Praecepta in speciem contraria. Solet multos movere, charissimi, quod Dominus noster Jesus Christus in Sermone evangelico, eum prius dixisset, Luceat lumen vestrum coram hominibus, ut videant bona opera vestra, et glorificent Patrem vestrum, qui in coelis est, postea dixit, Attendite ne justitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis. Turbatur enim mens parum intelligentis, et praecepto utique obaudire cupientis, et per diversa et adversa distenditur. Tam enim nemo potest quamvis uni domino obtemperare repugnantia jubenti, quam nemo potest etiam duobus dominis servire: quod eodem Sermone Salvator ipse testatus", + "candidate_score": 0.648284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1271", + "psc_text": "Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione, et mortale hoc induetur immortalitate (I Cor. XV, 53), adhuc nox sumus. Nobis tanquam jam in die, dicit apostolus Joannes, Dilectissimi, nunc filii Dei sumus. Et tamen quia adhuc nox est, quid sequitur? Et nondum apparuit quid erimus. Scimus quoniam cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . Sed ista merces est, non opus. Videbimus eum sicuti est, ipsa merces est. Tunc erit dies, quo clarior esse non possit. Nunc ergo in isto jam die honeste ambulemus: in ista adhuc nocte non de invicem judicemus. Videte enim et ipsum apostolum Paulum, qui dixit,", + "candidate_score": 0.644652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_43", + "bdc_text": "Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841", + "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me", + "candidate_score": 0.644392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_44_46", + "bdc_text": "Vale in Christo . Is te , fratres et ecclesias servet incolumes . Amen .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3000", + "psc_text": "Sed meministis dictum, Erunt duo in carne una. Sacramentum hoc magnum est, ait Apostolus, ego autem dico in Christo et in Ecclesia (Ephes. V, 23, 31, 32) . Si ergo duo sunt in carne una, duo sunt in voce una. Caput nostrum, Dominus Christus, locutus est ad Judaeos ea quae audivimus, cum Evangelium legeretur, caput ad inimicos suos: loquatur et corpus, id est, Ecclesia, ad inimicos suos. Nostis ad quos loquatur. Quid habet loqui? Non dixi de meo, ut vox una sit: quia caro una, vox una. Hoc ergo illis dicamus: voce Ecclesiae loquor. O fratres, filii dispersi, oves errantes, rami praecisi, quid mihi calumniamini? Quid me non agnoscitis? Scrutamini Scripturas, in quibus putatis vos vitam aeternam habere; ipsae testimonium perhibent de me: Judaeis dicit caput nostrum, quod vobis corpus dicit: Quaeretis me, et non invenietis (Joan. VII, 36) . Quare? Quia non scrutamini Scripturas, quae testimonium perhibent de me.", + "candidate_score": 0.636168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_29_31", + "bdc_text": "Gemeint ist die Pfarrei Laufen ( Kt . Zürich). esse sacellani , ut dicunt , prebendam . Macra sitne , pinguis , ignoro .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1949", + "psc_text": "Hoc est enim gaudium sempiternum, quo perspicua veritas, et Verbum Dei, et Sapientia per quam facta sunt omnia, et eminentia misericordiae ejus, et cognoscitur et amatur. SERMO LXXVI . Rursus in Matthaei cap. XIV, 24-33, de Domino ambulante super aquas maris, et de Petro titubante. CAPUT PRIMUM. 1. Mare, saeculum. Petrus Ecclesiae typus. Evangelium quod recentissime recitatum est de Domino Christo, qui super aquas maris ambulavit; et de apostolo Petro, qui ambulans timendo titubavit, et diffidendo mersus, confitendo rursus emersit; admonet nos intelligere mare praesens saeculum esse, Petrum vero apostolum Ecclesiae unicae typum. Ipse enim Petrus in Apostolorum ordine primus, in Christi amore promptissimus, saepe unus respondet pro omnibus. Ipse denique Domino Jesu Christo requirente, quemnam homines dicerent eum esse, et opiniones varias hominum discipulis respondentibus, rursusque Domino interrogante et dicente, Vos autem quem me esse dicitis? respondit Petrus, Tu es Christus Filius Dei vivi. Unus pro multis dedit responsum,", + "candidate_score": 0.634963, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf018", + "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1", + "max_score": 0.674183, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.674183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.673844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.668749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.665772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.654404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.653961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt : AZürcherRef 1899 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2392", + "psc_text": "τῶν ἐν τῷ κηούγματι πεποαγματευμένων· εὐθὺς γὰρ ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου ὡς ὁ Λουκᾶς φησὶν ἦν ὁ Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα· ὢν υἱὸς ὡς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Ἰωσὴφ καὶ ἐπὶ τὰ ἀνωτέρω· γεννᾶται μὲν γὰρ ὁ σωτὴρ κτἑ folgt. S. 288, 19 ff U 9 am Rand Ἰαννουαρίω ςݲ Μ 9 f am Rand δεκεμβρίου κݲεݲ Μ 12 Ἰαννουαρίων Μ | τῇ . . . καλουμένῃ Σατουρνάλια *] τὴν . . . καλουμένην Σατουρναλίαν Μ 14 Ἰαννουαρίων Μ παρουσία, ἡ κατὰ σάρκα γέννησις εἴτ᾿ οὖν τελεία ἐνανθ��ώπησις, ὃ καλεῖται Ἐπιφάνεια, ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς τοῦ φωτὸς αὐξήσεως ἐπὶ δέκα τριῶν ἡμερῶν διαστήματι· ἐχρὴν γὰρ καὶ τοῦτο τύπον γενέσθαι ἀριθμοῦ τοῦ αὐτοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ δώδεκα μεθητῶν, ὃς <τὸν> τῶν δεκατριῶν ἡμερῶν τῆς τοῦ φωτὸς αὐηήσεως ἐπλήρου ἀριθμόν«. πόσα τε ἄλλα εἰς τῆν τούτου τοῦ λόγου ὑπόθεσίν τε καὶ μαρτυρίαν, φημὶ δὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ", + "candidate_score": 0.645342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2487", + "psc_text": "Jahr, das zwar nicht zu der eigenen Angabe des Epiph. über die Ursprungszeit des Montanismus (vgl. haer. 48, 1,2; S. 219,9), aber merkwürdig genau zu der des Eusebius (Chronik z. Jahr 171; S. 206,9 Helm) stimmt M U 1 θυάτιραν Μ 2 [καὶ] *, vgl. Z. 8f u. 12f 5 κατὰ < U | κατ᾿ ἐκείνου U 6 Χριστὸν] κύριον U 7 <ἐκεῖ> * | [ἡ]? * | <εἰ> * 8 ἄλλοι *] ἄλλαι MU 10 ἔμελλε U 11 τὴν < U 12 * gemeint ist nach dem oben Bemerkten die Zeit von Himmelfahrt bis 171; darnach wäre einzusetzen <ρ>λ>η> ἐτῶν> * | vor τρισὶν + καὶ U σης τῆς ἐκεῖσε ἐκκλησίας πλανᾶσθαι καὶ χωνεύεσθαι ἐν τῇ κατὰ Φρύγας αἱρέσει. οὕτω γὰρ εὐθὺς διελέγχει <αὐτοὺς> ὁ κύριος ἐν τῇ Ἀποκαλύψει λέγων »γράψον τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Θυατείροις ἐκκλησίας· τάδε λέγει ὁ ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὡς φλόγα πυρὸς καὶ οἱ", + "candidate_score": 0.632236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.63077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_10_12", + "bdc_text": "Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.630196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_182", + "psc_text": "vgl. Deut. 16, 16 — 10ff vgl. Esra 4, If Neb. 5, 63ff — 14ff die äer sind Epiphanius ümlich; über den Namen = äufer vgl. Brandt, äisches Religionssystem S. 180 Bousset, Hauptprobleme der Gnosis S. 283 — 18 ff über die (unter dem Einfluß des seleucidiscben Reichs erfolgte) Verlegung des in Samarien vgl. Ideler, Handbuch der Chronologie I 397 ff Lagarde, Mitteilungen IV 134 V (bis Νεεμία Ζ. 13; das ßende Blatt D u. das folgende E fast unleserlich; an deren Stelle GU) Μ 1 Σεβουαίων aus Σεβουέων V corr 4 <καὶ> *, aber viell. ist πολλάκις οὖν verderbt u. ür zu lesen ἔμπροσθεν κυρίου * 5 τὸν < M 6 Ἰουδαῖοι + οἱ M | Ἰουδαίας] Γαλιλαίας? * 8 τὴν < M 13 ὑπ’ auf Rasur V corr 14 αἱρέσεως < GM κατὰ σεβουαίων, δευτέρα ἀπὸ Σαμαρειτῶν, ἑνδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 15 vor τότε + καὶ U", + "candidate_score": 0.630182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_10_12", + "bdc_text": "Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", + "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", + "candidate_score": 0.629981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_36", + "bdc_text": "potius quam homine gravata Pfarrer von Ossingen war zu jener Zeit Thomas von Gachnang ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_888", + "psc_text": "μέγας διὰ τὸ θαῦμα, καινὸς ὅτι παρθένος. καὶ γράψον«, φησίν, »ἐν αὐτῷ γραφίδι ἀνθρώπου«, καὶ οὐκ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ τις γραφίδι ἀνθρώπου, οὐδὲ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, ἵνα μὴ εὕρῃ πρόφασιν ὁ Ἐβίω. εἰ γὰρ εἶπε· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, εἶχεν εἰπεῖν ὅτι ἄνθρωπος Ἰωσὴφ ἔσπειρεν καὶ ἐκ σπέρματος ἀνδρὸς ἐγεννήθη Χριστός. τῷ δὲ Ἠσαΐᾳ πρὸ ἑπτακοσίων πεντήκοντα τριῶν ἐτῶν πλείω ἐλάσσω ἔλεγε »γράψον«, ἴνα ἀπὸ τοῦ καιροῦ τοῦ διαστήματος ὀφθῇ πᾶσιν ἡ ἀλήθεια, ὅτι οὐδεὶς ἠδύνατο πρὸ ἑπτακοσίων πεντήκοντα τριῶν ἐτῶν σπεῖραι τὸν μέλλοντα γεννᾶσθαι. ἀρα οὐν μάτην λέγει τῷ προφήτῃ »γράψον«; οὐχί, ἀλλὰ ἴνα δείξῃ τὸ πνεῦμα τὸ ἄγιον τὸ ἐν τῷ προφήτῃ, αὐτὸ ἐνεργητικὸν γινόμενον τῆς συλλήψεως τῆς ἐνσάρκου Χριστοῦ παρουσίας ἐν ἀληθείᾳ· πνεῦμα γὰρ ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ‘ φησὶν ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ τῇ Μαρίᾳ καὶ τὰ ἑξῆς. τὸ δέ »γραφίδι ἀνθρώπου« τουτέστιν εἰκόνι ἀνθρώπου· »ἄνθρωπος γὰρ Χριστὸς Ἰησοῦς, μεσίτης δὲ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων«, ἐπειδὴ", + "candidate_score": 0.629729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_666", + "psc_text": "13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17 Karst Hieronymus Chronik S. 152, 11ff Helm — 18 anders gewendet bei Eusebius, vgl. Hieronymus Chronik S. 148, 11ff Helm lannaeus cognomento Alexander, qui pontificatum quoque adminisirans crudelissime civibus praefuit V Μ 11 003E; * 13 αὐτοῦ + τοῦ Χριστοῦ Vcorr Ι * etwa > χριστοὶ > *, vgl. Ζ. 19 u. die oben ührte Stelle aus Eusebius-Hieronymus Ι δὲ] γὰρ V 14 <μετ> *, vgl. S. 225, 15 15 ἀρχιερατικοῦ M 16 Σααλίνας V 18 αὐτῶ M 19 οἷτος < M 21 vor βασιλεῖς hineingeflickt οὕτω Vcorr Ι ἱερεῖς + ὁμοῦ οἱ ἄρχοντες> ?* 21 f ἐγίνοντο statt καθίστων", + "candidate_score": 0.629025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2073", + "psc_text": "vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über die Zeit von der Bekehrung Jusins ab, verstehen; eher könnte man, da das ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ ἡλικίᾳ unter sich zusammenpabt, vermuten, dab die Angabe sich ursprünglich auf das Lebensalter bezog, in dem Justin zum Christentum übertrat — 10 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἐφόσον μὲν συνῆν ἐκείνῳ οὐδὲν ἐξέφηνε τοιοῦτον· μετὰ δὲ τὴν ἀκείνου μαρτυρίαν ἀποστὰς τῆς ἐκκλησίας Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 post hune diversa sentire coepit Theodoret haeret. fab. I 20 μετὰ δὲ τὴν τοῦ διδασκάλου τελείωσιν ἐπόθησε γενέσθαι προστάτης αἱρέσεως V M 2 ὑπάρχων]", + "candidate_score": 0.628843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_7_9", + "bdc_text": "Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_125", + "psc_text": "? * 23 ἐδίδασκεν V 24 γεννήματα VM γενήματα V corr 26 <ἦν> * 27 ἀεὶ < θεῷ ἐν τῇ ἐρήμῳ προσέφερον ἐν τῇ λατρείᾳ τῆς σκηνῆς τῆς ἁγίας ὑπὸ Μωυσέως διὰ τύπων δηλωθέντων αὐτῷ ὑπὸ θεοῦ κατασκευασθείσης. ἐδέξαντο γοῦν οἱ αὐτοὶ Ἰουδαῖοι καὶ προφητικὰς φωνὰς περὶ τοῦ Χριστοῦ ἐρχομένου, λεγομένου μὲν προφήτου ὄντος δὲ θεοῦ καὶ ἀγγέλου μὲν κληθέντος υἱοῦ δὲ ὄντος θεοῦ, μέλλοντος δὲ ἐνανθρωπήσειν καὶ ἐν ἀδελφοῖς αὐτοῦ ἐγκαταλέγεσθαι, ὡς ἔχουσι πᾶσαι αἱ θεῖαι γραφαί, μάλιστα ἡ τοῦ Δευτερονομίου κατὰ τὴν νομοθεσίαν πέμπτη βίβλος καὶ <αἱ> καθεξῆς. 6. Ἔσχον δὲ οὗτοι οἱ Ἰουδαῖοι ἄχρι τῆς ἀπὸ Βαβυλῶνος τῆς αἰχμαλωσίας ἐπανόδου βίβλους τε καὶ προφήτας τούτους καὶ προφητῶν βίβλους ταύτας· πρώτην μὲν Γένεσιν δευτέραν Ἔξοδον τρίτην Λευιτικὸν τετάρτην Ἀριθμοὺς πέμπτην Δευτερονόμιον ἕκτη βίβλος Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ ἑβδόμη τῶν Κριτῶν ὀγδόη τῆς Ῥουθ ἐνάτη τοῦ Ἰὼβ δεκάτη τὸ Ψαλτήριον ἑνδεκάτη Παροιμίαι Σολομῶντος δωδεκάτη Ἐκκλησιαστὴς τρισκαιδεκάτη τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων", + "candidate_score": 0.628212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3412", + "psc_text": "ßlich, wieder unter einer Leiste ἐγράφη χειρὶ ἰωάννου πρεσβυτέρου ἐν ἔτει ςݲφݲξݲεݲΔ/ιν ϊ: πάντες δὲ οἱ ἀναγινώσκοντες εὔχεσθε ὑπὲρ ἐμοῦ διὰ τὸν κύριον. Das Mehr in M gegenüber U ist, wie schon der unepiphanische διαλαλιὰ u. παρεξηγεῖσθαι sind dem Epiphanius unbekannt) zeigt, der aus S. 410, 8 ff geschöpfte Zusatz eines Lesers, dem die letzte Auseinandersetzung mit Origenes noch nicht ganz genügte. Man beachte auch, wie sich in Wendung: dann würde Johannes der Täufer — das Urbild des Mönchs! dem Satan zusammen im Himmel sein, die eigentümlich mönchische Auffassung verrät.", + "candidate_score": 0.627603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_666", + "psc_text": "13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17 Karst Hieronymus Chronik S. 152, 11ff Helm — 18 anders gewendet bei Eusebius, vgl. Hieronymus Chronik S. 148, 11ff Helm lannaeus cognomento Alexander, qui pontificatum quoque adminisirans crudelissime civibus praefuit V Μ 11 003E; * 13 αὐτοῦ + τοῦ Χριστοῦ Vcorr Ι * etwa > χριστοὶ > *, vgl. Ζ. 19 u. die oben ührte Stelle aus Eusebius-Hieronymus Ι δὲ] γὰρ V 14 <μετ> *, vgl. S. 225, 15 15 ἀρχιερατικοῦ M 16 Σααλίνας V 18 αὐτῶ M 19 οἷτος < M 21 vor βασιλεῖς hineingeflickt οὕτω Vcorr Ι ἱερεῖς + ὁμοῦ οἱ ἄρχοντες> ?* 21 f ἐγίνοντο statt καθίστων", + "candidate_score": 0.626552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_59", + "psc_text": "13 —176, 15 vgl. Ancoratus c. 12 ff Panarion h. 66, 83 dazu V. Gutschmid, Kl. Sehr. V 604 ff — 17 —19 liber Jub. 10, 19 Littmann — 19 f vgl. lib. Jub. 10, 26 Littmann — 22 f vgl. oben Anaceph. 2, 2; S. 162, 14 ff u. de duod. gemmis 36 CSEL 3511 S. 753, 14 ff Günther Scythiam vero soliti veteres appellare cimdam septentrionalem plagani, tibi sunt Gothi et Dauni, Uenni et Arii (die Änderung in Abu ist falsch) usque ad Germanorum Amazonarumque regionem GU M 13 —19 Chronicon pasch. 26 A; S. 45, 5 —12 Dindorf 19 — S. 176, 7 Chron. pasch. 26 B ; S. 45, 14 — 46, 1 Dindorf 4 <ἦν> * 6 ἀλλ’ ὅτι] ἀλλὰ GU 7 ἐδείκνυτο < U 10 τε < Μ 13 ἕως + τούτου GU 14 κατακλυσμὸν + τουτέστιν ἀπὸ Αρφαξὰδ ἕως τοῦ Φαλέγ Chron. pasch.", + "candidate_score": 0.625741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_48_50", + "bdc_text": "decembris anno 32 . Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.624431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2073", + "psc_text": "vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über die Zeit von der Bekehrung Jusins ab, verstehen; eher könnte man, da das ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ ἡλικίᾳ unter sich zusammenpabt, vermuten, dab die Angabe sich ursprünglich auf das Lebensalter bezog, in dem Justin zum Christentum übertrat — 10 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἐφόσον μὲν συνῆν ἐκείνῳ οὐδὲν ἐξέφηνε τοιοῦτον· μετὰ δὲ τὴν ἀκείνου μαρτυρίαν ἀποστὰς τῆς ἐκκλησίας Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 post hune diversa sentire coepit Theodoret haeret. fab. I 20 μετὰ δὲ τὴν τοῦ διδασκάλου τελείωσιν ἐπόθησε γενέσθαι προστάτης αἱρέσεως V M 2 ὑπάρχων]", + "candidate_score": 0.623816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2487", + "psc_text": "Jahr, das zwar nicht zu der eigenen Angabe des Epiph. über die Ursprungszeit des Montanismus (vgl. haer. 48, 1,2; S. 219,9), aber merkwürdig genau zu der des Eusebius (Chronik z. Jahr 171; S. 206,9 Helm) stimmt M U 1 θυάτιραν Μ 2 [καὶ] *, vgl. Z. 8f u. 12f 5 κατὰ < U | κατ᾿ ἐκείνου U 6 Χριστὸν] κύριον U 7 <ἐκεῖ> * | [ἡ]? * | <εἰ> * 8 ἄλλοι *] ἄλλαι MU 10 ἔμελλε U 11 τὴν < U 12 * gemeint ist nach dem oben Bemerkten die Zeit von Himmelfahrt bis 171; darnach wäre einzusetzen <ρ>λ>η> ἐτῶν> * | vor τρισὶν + καὶ U σης τῆς ἐκεῖσε ἐκκλησίας πλανᾶσθαι καὶ χωνεύεσθαι ἐν τῇ κατὰ Φρύγας αἱρέσει. οὕτω γὰρ εὐθὺς διελέγχει <αὐτοὺς> ὁ κύριος ἐν τῇ Ἀποκαλύψει λέγων »γράψον τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Θυατείροις ἐκκλησίας· τάδε λέγει ὁ ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὡς φλόγα πυρὸς καὶ οἱ", + "candidate_score": 0.622717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.622451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 ��ὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.622151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850", + "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦτα »τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν", + "candidate_score": 0.622096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_3_5", + "bdc_text": "gedruckt : AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_657", + "psc_text": "12; IV 37f Lommatzsch Eusebius h. e. III 27, 1ff; S. 255, 24 ff Schwartz VI 17; S. 554, 18 ff Hieronymus in Isaiam zu 1, 12; Migne 24, 34B (ebenda zu 1, 3); Migne 24, 27A u. zu 8, 11 ff; 119A in Ezech. 16, 16; Migne 25, 139 C ep. 112, 13, 2; CSEL 55, 381, 26 ff Hilberg de vir. ill. 3 (Hieronymus stimmt in der Unterscheidung von äern u. Ebioniten mit Epiph. überein; ob er Nazorei oder Nazarei oder Nazareni geschrieben hat, ist auch durch Hilberg noch nicht sichergestellt: die beste Hdschr. hat S. 381, 26 nazoreus) — 19 f vgl. Act. 24, 5 V Μ 3 σιπιδῶνι Μ 4 οὐκ ἐχούσῃ δὲ οὐδὲ] ἐχούση δὲ οὐκ Μ 6. 8. 10 ἀνατρέπουσα . . ἀφανίζουσα . . περιφέρουσα *] ἀνατρεπούσῃ . . ἀφανιζούση . . . περιφερούση VM 9 κατὰ τῶν] κατάγων M 10 σῆψιν] σιτὶν", + "candidate_score": 0.621354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_182", + "psc_text": "vgl. Deut. 16, 16 — 10ff vgl. Esra 4, If Neb. 5, 63ff — 14ff die äer sind Epiphanius ümlich; über den Namen = äufer vgl. Brandt, äisches Religionssystem S. 180 Bousset, Hauptprobleme der Gnosis S. 283 — 18 ff über die (unter dem Einfluß des seleucidiscben Reichs erfolgte) Verlegung des in Samarien vgl. Ideler, Handbuch der Chronologie I 397 ff Lagarde, Mitteilungen IV 134 V (bis Νεεμία Ζ. 13; das ßende Blatt D u. das folgende E fast unleserlich; an deren Stelle GU) Μ 1 Σεβουαίων aus Σεβουέων V corr 4 <καὶ> *, aber viell. ist πολλάκις οὖν verderbt u. ür zu lesen ἔμπροσθεν κυρίου * 5 τὸν < M 6 Ἰουδαῖοι + οἱ M | Ἰουδαίας] Γαλιλαίας? * 8 τὴν < M 13 ὑπ’ auf Rasur V corr 14 αἱρέσεως < GM κατὰ σεβουαίων, δευτέρα ἀπὸ Σαμαρειτῶν, ἑνδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 15 vor τότε + καὶ U", + "candidate_score": 0.619883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_48_50", + "bdc_text": "decembris anno 32 . Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2392", + "psc_text": "τῶν ἐν τῷ κηούγματι πεποαγματευμένων· εὐθὺς γὰρ ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου ὡς ὁ Λουκᾶς φησὶν ἦν ὁ Ἰησο��ς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα· ὢν υἱὸς ὡς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Ἰωσὴφ καὶ ἐπὶ τὰ ἀνωτέρω· γεννᾶται μὲν γὰρ ὁ σωτὴρ κτἑ folgt. S. 288, 19 ff U 9 am Rand Ἰαννουαρίω ςݲ Μ 9 f am Rand δεκεμβρίου κݲεݲ Μ 12 Ἰαννουαρίων Μ | τῇ . . . καλουμένῃ Σατουρνάλια *] τὴν . . . καλουμένην Σατουρναλίαν Μ 14 Ἰαννουαρίων Μ παρουσία, ἡ κατὰ σάρκα γέννησις εἴτ᾿ οὖν τελεία ἐνανθρώπησις, ὃ καλεῖται Ἐπιφάνεια, ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς τοῦ φωτὸς αὐξήσεως ἐπὶ δέκα τριῶν ἡμερῶν διαστήματι· ἐχρὴν γὰρ καὶ τοῦτο τύπον γενέσθαι ἀριθμοῦ τοῦ αὐτοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ δώδεκα μεθητῶν, ὃς <τὸν> τῶν δεκατριῶν ἡμερῶν τῆς τοῦ φωτὸς αὐηήσεως ἐπλήρου ἀριθμόν«. πόσα τε ἄλλα εἰς τῆν τούτου τοῦ λόγου ὑπόθεσίν τε καὶ μαρτυρίαν, φημὶ δὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ", + "candidate_score": 0.61955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2486", + "psc_text": "sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in Z. 10, abhänge. Die 93 Jahre bezeichnen dann nicht die Dauer des apost. Zeitalters oder den Abstand bis zum Auftreten des Montanismus, sondern die Zeit, während deren Thyatira montanistisch war. Zieht man diese 93 Jahre von 263/64 ab, so kommt man für den Abfall Thyatiras zum Montanismus auf 170/71; ein Jahr, das zwar nicht zu der eigenen Angabe des Epiph. über die Ursprungszeit des Montanismus (vgl. haer. 48, 1,2; S. 219,9), aber merkwürdig genau zu der des Eusebius (Chronik z. Jahr 171; S. 206,9 Helm) stimmt M U 1 θυάτιραν Μ 2 [καὶ] *, vgl. Z. 8f u. 12f 5", + "candidate_score": 0.619512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2201", + "psc_text": "sachlich nicht zu beanstanden. Beachte vorbeugende Bemerkung S. 211, 15 ἔστιν δὲ καὶ ἄλλη Πέπουζα — 2 f über eine montanistische Sonderfeier vgl. Tertullian de ieiunio 13 si et ista sollemnia quibus tunc praesens patrocinatus est sermo, nos quoque in deversis provinciis fungimur in spiritu invicem repraesentati, lex est sacramenti, auch Filastrius haer. 49, 5; S. 26, 17 dicunt ... eos de infantis sanguine in pascha miscere in suum sacrificium suisque ita ubique emittere perniciosis et falsis satellitibus. — Pepuza ist wohl auch der Ort, wo die Gebeine des Montanus und seiner Genossinnen bis 550 verehrt wurden, vgl. Johannes von Ephesus (Revue de l᾿orient chrétien II 489); jedenfalls war Pepuza der Mittelpunkt der montanistischen Hierarchie, vgl. Hieronymus ep. 41, 3, 2; S. 313, 18 Hilberg habent enim primos de Pepusa Phrygiae patriarchas — 11 ff bei Filastrius Ascodrugitae (ebenso cod. Theod. XVI 5, 65; dagegen 5, 10 Tascodrogitae), dazu die", + "candidate_score": 0.619061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_7_9", + "bdc_text": "Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337", + "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλε��εν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.", + "candidate_score": 0.618779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_10_12", + "bdc_text": "Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2898", + "psc_text": "τὴν μὲν πολιτείαν ἐνησκεῖτο, τὰς δὲ γραφὰς ἡρμήνευσεν; darnach Suidas s. v. Ὠριγένηε ΙΙ 1; 1279, 14 Bernhardy πᾶσαν δὲ θείαν γραφῆν ἡρμήνευσεν ἐπὶ ἔτη ιݲηݲ (liew wohl κݲηݲ). — Die 28 Jahre als Zeit, über die sich die Auslegungstätigkeit des Origenes erstrechte, enthalten wohl gute geschichtliche Erinnerung. Denn nach dem Ausbruch der decianischen Verfolgung hat Origenes keine Schriften mehr verfaßt; andrerseits untrliegt es keinem Anstand, den Johanneskommentar, mit deme er began, auf etwa 221 anzusetzen. Der Irrtum des Epiph. liegt freilich darin, daß er den Origenes diese ganze Zeit in Tyrus zubringen läßt. — Der Tod in Tyrus ist außerdem bezeugt durch Hieronymus vir. ill. 54 mortuus est Tyri, in qua urbe et sepultus est u. ep. 84, 7, 6; S. 130, 3f Hiberg centum et quinquaginta prope anni sunt, ex quo origenes dorminit Tyri, sowie durch eine Überlieferung bei Photius cod. 118 φαςὶ δὲ αὐτὸν ὅ τε Πάμφιλος", + "candidate_score": 0.61868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_7_9", + "bdc_text": "Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_124", + "psc_text": "gezählt — 6 vgl. Exod. 6, 16. — 20 — 14 Exod. 1, 7 — 18f vgl. Exod. 19 δευτέρῳ ἔτει nach Num. 1, 1 — 21 vgl. Gal. 3, 24 — 26 vgl. Deut. 6, 4 u. 13 V M 3 /// αὐτὰ V corr 4 Λευὶ, ὶ aus εὶ hergestellt V 9 βίβλος hinter νομοθεσίαν (Z. 10) V 11 τί V 13 εἰ] ἡ V 14 οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ hinter ἐν γῇ Αἰγύπτῳ V 15 ἐπιμιξ///ίας, ι aus ει V 16f über diesen Gebrauch von ἀπαγορεύειν = verwerfen s. Index 18 vor ἐπεσημήνατο + νόμος νόμος <νόμος τις> ? * 23 ἐδίδασκεν V 24 γεννήματα VM γενήματα V corr 26 <ἦν> * 27 ἀεὶ < θεῷ ἐν τῇ ἐρήμῳ προσέφερον ἐν τῇ λατρείᾳ τῆς σκηνῆς τῆς ἁγίας ὑπὸ Μωυσέως διὰ τύπων δηλωθέντων αὐτῷ ὑπὸ θεοῦ κατασκευασθείσης. ἐδέξαντο γοῦν οἱ αὐτοὶ Ἰουδαῖοι καὶ προφητικὰς φωνὰς περὶ τοῦ Χριστοῦ ἐρχομένου,", + "candidate_score": 0.618621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.617905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_10_12", + "bdc_text": "Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.617862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_9_11", + "bdc_text": "Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337", + "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.", + "candidate_score": 0.617171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_48_50", + "bdc_text": "decembris anno 32 . Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.616969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", + "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", + "candidate_score": 0.616943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1769", + "psc_text": "* vielleicht <μήτε αὐτὸς τῆς τοῦ πατρὸς θεότητος ἀλλότριος> * | <τὸ>* Σχόλιον δݲ. »Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς ἐγένετο προδότης«. ἀντὶ δὲ τοῦ »κατέβη μετ᾿ αὐτῷ« ἔχει »κατέβη ἐν αὐτοῖς«. Ἔλεγχος δݲ. Ἰούδας Ἰσκαριώτης, »ὃς ἐγένετο προδότης«. τίνος, a λέγε. πάντως τοῦ συλληφθέντος, ναὶ μὴν καὶ ἐσταυρωμένου καὶ πολλὰ πεπονθότος. πῶς οὖν συλληφθεὶς σταυροῦται ὁ μὴ ὑπὸ ἁφὴν b ὑποπίπτων κατὰ τὸν σὸν λόγον, ὦ Μαρκίων; δόκησιν γὰρ εἶναι λέγεις. ἐλεγχθήσεται δὲ ἡ ὑπόνοιά σου ἀπὸ τοῦ γεγράφθαι Ἰούδαν c προδότην. προέδωκε γὰρ καὶ παρέδωκεν εἰς χεῖρας ἀνθρώπων τὸν ἑαυτοῦ δεσπότην. οὐδὲν δέ σε ὤνησε τὸ »κατέβη ἐν αὐτοῖς« λέγειν d ἀντὶ τοῦ »μετ᾿ αὐτῶν«. οὐ γὰρ δύνασαι φαντασίαν ὁρίζειν τὸν παρὰ σοὶ καὶ ἀκοντὶ ὕστερον ὑπὸ ἁφὴν πίπτοντα δεικνύμενον. Σχόλιον εݲ. »Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ. καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ« καὶ τὰ ἑξῆς. Ἔλεγχος εݲ. Πῶς πάλιν ὁ ὄχλος ἠδύνατο ἃψασθαι τοῦ ἁφὴν μὴ ἔχοντος; ποίους", + "candidate_score": 0.616837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2588", + "psc_text": "vgl. Gen. 14, 18 – 13f vgl. Clemens Al. strom. IV 160, 3; II 319, 24ff Stählin Mελχισεδὲκ . . . ὁ τὸν οἶνον καὶ τὸν ἄρτον τὴν ἡγιασμένην διδοὺς τροφὴν εἰς τύπον εὐχαριστίας — 15 Joh. 6, 51 – 16 vgl. Joh. 19, 34– 18 — S. 332, 16 vgl. Gen. 11, 10 – 26 . Epiphanius stellt jedoch eine eigene Rechnung auf, di8e sich weder mit den LXX noch mit den Versuchen anderer Kirchenväter deckt: er gibt S. 332, 11 Kena 109 Jahre (Gen. 11, 13: 130 Jahre) und berechnet S. 332, 13 das Alter Sems bei der Erzeugung des Arphaxad auf 102 Jahre 9Gen. 11, 10: 100 Jahre; vielleicht hat Epiph. die 2 Jahre, die nach demselben Vers seit der Sündflut verflossen waren, zu den 100 hinzugezählt). Aber die im TExt stehenden Ziffern dürfen nicht geändert werden: für die Rreihe Arphaxad, Sala, Eber, Phalek ist die Summe", + "candidate_score": 0.616323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_7_9", + "bdc_text": "Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1540", + "psc_text": "διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ ἐκ θεοῦ ὂν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρῷ μὲν ἀκμάζει, εἰς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπαραμένει. τάχα δὲ οἶμαι ἐν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει οὐ γὰρ ἀκριβῶς τὴν χώραν μένηνμαι, ἐν ᾐ αὐτοῖς συνέτυχον)· καὶ τὰ μὲν κατὰ ἱστορίαν φύσει αὐτοψίᾳ περὶ ταύτης ἔγνωμεν, τὰ δὲ ἐκ συγγραμμάτων περὶ αὐτῆς ἐμάθομεν. Οὑτοι γὰρ οἱ Σηθιανοὶ ἀπὸ Σὴθ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀδὰμ σεμνύνονται τὸ γένος κατάγειν αὐτόν τε δοξάζουσι καὶ εἰς αὐτὸν πάντα ὅσαπερ ἀρετῆς εἰναι * ἀναφέρουσι, τά τε τῆς ἀρετῆς τεκμήρια καὶ δικαιοσύνης καὶ ὅσα τοιαῦτα ὑπάρχει. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ Χριστὸν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.61632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2485", + "psc_text": "Zahl 112 soll die Zeit angeben, die seit der (teilweisen! vgl. <εἰ> καὶ ἄλλοι τινὲς — d. h. Ketzer — ἐκεῖσε τυγχάνουσιν) Wiedergewinnung von Thyatira für den katholischen Glauben verflossen ist, nicht die seit dem Auftreten der Montanisten oder der Aloger verstrichene (so Zahn, Forsch. z. Gesch. d. Kan. V 40f). Damit entfällt auch die Annahme, deß Epiph. hier „gedankenlos“ Hippolyt ausschreibe (so Salmon, Hermathena VIII 189). Aus welcher Quelle freilich Epiph. die Nachricht bezog, daß seit dem Jahr 263/264 der katholischen Glaube in Thyatira wieder vordrang, läßt sich nicht einmal vermuten — 12 nach ἀνάληηψιν muß eine Zahl ausgefallen sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in", + "candidate_score": 0.613717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_7_9", + "bdc_text": "Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850", + "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦτα »τό��ε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν", + "candidate_score": 0.613464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_4_6", + "bdc_text": "AZürcherRef 1899 ; vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2201", + "psc_text": "sachlich nicht zu beanstanden. Beachte vorbeugende Bemerkung S. 211, 15 ἔστιν δὲ καὶ ἄλλη Πέπουζα — 2 f über eine montanistische Sonderfeier vgl. Tertullian de ieiunio 13 si et ista sollemnia quibus tunc praesens patrocinatus est sermo, nos quoque in deversis provinciis fungimur in spiritu invicem repraesentati, lex est sacramenti, auch Filastrius haer. 49, 5; S. 26, 17 dicunt ... eos de infantis sanguine in pascha miscere in suum sacrificium suisque ita ubique emittere perniciosis et falsis satellitibus. — Pepuza ist wohl auch der Ort, wo die Gebeine des Montanus und seiner Genossinnen bis 550 verehrt wurden, vgl. Johannes von Ephesus (Revue de l᾿orient chrétien II 489); jedenfalls war Pepuza der Mittelpunkt der montanistischen Hierarchie, vgl. Hieronymus ep. 41, 3, 2; S. 313, 18 Hilberg habent enim primos de Pepusa Phrygiae patriarchas — 11 ff bei Filastrius Ascodrugitae (ebenso cod. Theod. XVI 5, 65; dagegen 5, 10 Tascodrogitae), dazu die", + "candidate_score": 0.613341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_10_12", + "bdc_text": "Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2073", + "psc_text": "vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über die Zeit von der Bekehrung Jusins ab, verstehen; eher könnte man, da das ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ ἡλικίᾳ unter sich zusammenpabt, vermuten, dab die Angabe sich ursprünglich auf das Lebensalter bezog, in dem Justin zum Christentum übertrat — 10 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἐφόσον μὲν συνῆν ἐκείνῳ οὐδὲν ἐξέφηνε τοιοῦτον· μετὰ δὲ τὴν ἀκείνου μαρτυρίαν ἀποστὰς τῆς ἐκκλησίας Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 post hune diversa sentire coepit Theodoret haeret. fab. I 20 μετὰ δὲ τὴν τοῦ διδασκάλου τελείωσιν ἐπόθησε γενέσθαι προστάτης αἱρέσεως V M 2 ὑπάρχων]", + "candidate_score": 0.612852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_48_50", + "bdc_text": "decembris anno 32 . Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.612774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_48_50", + "bdc_text": "decembris anno 32 . Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρ��ου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.611802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_7_9", + "bdc_text": "Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3316", + "psc_text": "Ill 23; Migne 23, 474 B hie est ille delirus setiex . . . qui sex milia Origenis lihros te praesente cantavit u. de adult. libr. Orig. XXV 398 Lommatzsch (= Hieronymus c. Ruf. II 21; Migne 23, 445 A) quidam ex ipsis, qui se velut evangelizandi necessitateni . . . habere putat de Origene male loquendi, sex milia lihrorum eins se legisse, quamplurima fratrum midtituddne andiente confessus est; Epiph. hat jedoch diese Behauptung Rufins — anscheinend aber nur den Punkt, ß er selbst die 6000 Bücher alle hätte gelesen haben wollen, vgl. c. Rufin. II 23, 436A — in einem (verlorenen) Brief bestritten vgl. Hieronymus c. Ruf. II, 22 Migne 23, 446 B hahemns epistidam supradicti pontiflcis, in qua huic calumniae tuae, dum adhue esses in Oriente, respondet et apertissimum mendacium libera veritatis fronte confutat. Hieronymus bezweifelt aber auch die Zahl an sich, vgl. c. Ruf. II 22; Migne", + "candidate_score": 0.61159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2343", + "psc_text": "γέγονε τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ περὶ ὧν τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ διὰ Ἰωάννου οὐ πεφρόντισται σημᾶναι· ἤδη γὰρ ἦν τοῦτο διὰ τῶν τριῶν εὐαγγελιστῶν λιστῶν σημανθέν. καὶ πάλιν τοῖς ἄλλοις εὐαγγελισταῖς περὶ τῶν ἄλλων οὐ πεφρόντισται, διὰ τὸ ἕκαστον ἀφ᾿ ἑκάστου βοηθείσθαι. καὶ γὰρ παρὰ πάντων συλλεγομένη ἡ ἀλήθεια δείκνυται μία τις οὖσα καὶ πρὸς ἑαυτὴν μὴ στασιάζουσα. ἐκεῖθεν γὰρ εὐθὺς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ, ὡς ἔφην, εἰς τὴν Ναξαρὲτ ἔρχεται καὶ μένει ἐκεῖ, οὔπω τινὸς μαθητοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ὄντος. κἀκεῖθεν κατέρχεται πρὸς τὸν Ἰωάννην, ὅτε εὐθὺς διὰ τοῦ Ἀνδρέου καλεῖται ὁ Πέτρος, εἶτα Φίλιππος καὶ διὰ Φιλίππου Ναθαναήλ. μηδεὶς δὲ καὶ τοῦτο ἀμφιβάλλων περιεργαζέσθω, ὁρῶν ὅτι Ἀνδρέας πρῶτος ὑπήντησε τῷ Ἰησοῦ, ἔπειτα Πέτρος καὶ δι᾿ αὐτοῦ ἐκλήθη, ἵνα ἄρξηται καὶ περὶ τούτου ἀσχάλλειν. ἡ μὲν γὰρ συνάντησις τῷ Ἀνδρέᾳ πρώτῳ γεγένηται, μικροτέρῳ ὄντι τοῦ Πέτρου τῷ χρόνῳ τῆς ἡλικίας· ὕστερον δὲ πάλιν, ὅτε ἡ τελεία αὐτοῖς ἀπόταξις γεγένηται,", + "candidate_score": 0.610688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_10_12", + "bdc_text": "Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1431", + "psc_text": "τὴν ἐν λήθῃ γενομ��νην, ἣν καὶ Ἀχαμὼθ καὶ αὐτὸς καλεῖ. ἐξ ἡς λοιπὸν τὰ πάντα έν ὑστερήματι κατέστη. βούλεται δὲ πλείονα τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ οὑτος λέγειν, ἅτινά ἐστι τάδε· τοὺς τελευτῶντας ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ ἐπὶ αὐτὴν τὴν ἔξοδον φθάνοντας. ἀπὸ τοῦ προειρημένου Μάρκου τὰς προφάσεις εἰληφὼς οὐκέτι κατ᾿ ἐκεῖνον λυτροῦται, ἀλλὰ ἄλλως οὑτος μεταχειρίζεται, λυτρούμενος δῆθεν πρὸς τῇ τελευτῇ τοὺς ὑπ᾿ αὐτοῦ ἀπατηθέντας. ποτὲ γάρ τινες ἐξ αὐτῶν ἔλαιον ὕδατι μίξαντες ἐπιβάλλουσι τῇ κεφαλῇ τοῦ ἐξελθόντος, οἱ δὲ μύρον τὸ λεγόμενον ὀποβάλσαμον καὶ ὕδωρ, 19—23 vgl. Irenaeus adv. haer. I 21, 5; I 186 aVi sunt qui moriuos redimunt ad finem defunetionis. Epiphanius scheint den Unterschied zwischen Marcus u. Herakleon darin zu finden, da Marcus den Lebenden, Herakleon erst Sterbenden das Sakrament spendete. Woher er jedoch das Recht nimmt, die alii des Irenaeus gerade auf Herakleon zu beziehen, bleibt dunkel. Die Unklarheit, ob genauer ein Sakrament fiir die Sterbenden", + "candidate_score": 0.610132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3370", + "psc_text": "τοσούτων μυριάδων θεοῦ φωνῆς ἀκούειν καὶ συνομιλεῖν θεῷ; τὸ διὰ τεσσαράκοντα ἡμερῶν καὶ διὰ τεσσαράκοντα νυκτῶν μὴ ἐπιζητῆσαι κὰ χρειώδη τῶν κατὰ τὴν φύσιν τῆς ἡμετέρας πλάσεως; τὸ μεταβληθῆναι τὴν σάρκα εἰς φαιδρότητα ἡλίου καὶ ἀκτῖνα φωτεινήν, στροβοῦσαν λαὸν πρὸς τὸ μὴ δύνασθαι ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς υἱοὺς Ἱσραὴλ εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ; τὸ τὴν χεῖρα σαρκίνην οὐσαν μεταβληθῆναι εἰς χιόνα; τὸ κελεῦσαι τῇ γῇ χᾶναι τὸ στόμα πρὸς ὐποδοχὴν τῶν περὶ Κορὲ καὶ Δαθὰν καὶ Αβειρὼν καὶ Αὐνᾶν; τὸ ἐπὶ τέλους ἀκοῦσαι »ἀνάβηθι εἰς τὸ ὄρος, κἀκεῖ τελεύτα«; τὸ μὴ γινώκειν ἄνθρωπον τὴν αὐτοῦ ταφήν; ση- μαίνοντος τοῦ Μου γράμματος ὡς] ὑπὸ άμνθρώπων τὸ σῶμα Μωυσέως μὴ κεκηδεῦσθαι, ἀλλά, καθὼς ὑποτίθεται ἡ διάνοια, ὑπὸ ἁγίων ἀγγέλων· καὶ πάντα ταῦτα ἔτι ὄντος αύτοῦ ἐν τούτῳ τῷ κόσμῳ, ἔτι ἐν τῷ ψυχικῷ τούτῳ σώματι καὶ πνευματικῷ ἅμα τελείως γενομένῳ. λαβόντες δὲ άπ᾿ ἐντευθεν τὸν ἀρραβῶνα * εἰς ὑπόδειγμα τῆς τελείας τότε βλαστήσεως,", + "candidate_score": 0.608628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_7_9", + "bdc_text": "Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1383", + "psc_text": "θέλουσιν] λέγουσι Μ 2 καὶ < lat. 3 δὲ oben über Vcorr | Dind.] οὐδὲ YM Που lat. | τοῦ aus τῶν Vcorr | ὑπὸ Ausgg.] ἐπὶ V M ab lat. 4 παρεπινοουμένου] adinveiitus lat. | vor αὐτὸς wohl einzusetzen > * 5 vor τοῦ λόγου ein καὶ getilgt Vcorr 10 ευ] Dind. < lat.; τοὺς? ül. 14f — γράμματα < V 15 τοῦ διδασκάλου Dind. Oh.] τὰ διὰ τοῦ διδασκάλου M ebenso doch τὰ oben über Vcorr 16 lat. 18 σοι] ego lat. 19 ἐν τῷ τύπῶ] in typum lat. 20 καὶ < lat. 21 ἀπόκρισιν + dicens lat. 25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι", + "candidate_score": 0.608123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1873", + "psc_text": "10 Matth. 19,6 — 11 Luk. 14, 26 — 15 Luk. 23, 33a. 34b. 44 — 18f vgl. Ex. (14, 25) 15, 4f V M 1f vgl. S. 116, 13f 15—17 vgl. S. 116, 15f 1 μετὰ S. 116, 13] * 16 αὐτοῦ εχέγγυα * 6 Προύνεικον, ει aus ι V 7 ἀκρασίας *, vgl. S. 268 3] ἐκκαρδίας V M 7 ἐξέρευξις, ρευξι auf Rasur V Ι πάντα M προυνεικευόμενον, ει aus ι V 9 vor λέξις + ἡ M Ι προυνεικεῦσαι aus ἐπρουνίκευσε V corr Ι ταύτην V 10 ἐρωτικὰ] Ἑλληνικὰ V 11 f προύνεικον, ει aus ι V 12 καυλαυκαὺκ V 12 f οὐκ ἂν hineingeflickt Ycorr 14 <εἰσέτιώ * | Ἑβραϊσὶ *] Ἑλληνιστὶ V M 18 εἰς hineingeflickt V corr εἰς τὴν < 19 καυλαυκαὺκ V 21 ἐπ’ < M 22 τελειώτατα M 23 γεγραμμένον ein σαυλασαῦ < M 24 καυλαυκαὺκ beidemale V 27", + "candidate_score": 0.607141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_7_9", + "bdc_text": "Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_890", + "psc_text": "γε- 7 Jes. 8, 1 — 12 die Zalil ruht auf der Chronik des Eusebius: 2015 (= die Jahre zwischen Abraham u. Christus, vgl. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 169, 14f Helm) weniger 753 ergibt als Rest 1262 = Ol. 6, 3 (6, 2 Hieron.) = 3. Jahr des Ahas. Dazu stimmen die 11 Jahre in Ζ. 26, wenn Hiskia bei der Thronbesteigung 25 ährig war — 18 Luk. 1, 35 — 21 I Tim. 2, 5 — 23ff vgl. haer. 78, 16, 4 — 24 Jes. 8, 3 — 25 vgl. Eusebius ecl. proph. IV 4; Migne 22, 1204C τινὸς τῶν ἐκ περιτομῆς εἰρηκότος ἀκούσας μέμνημαι, ταῦτα τῷ Ἄχαζ προφητεύεσθαι περὶ Ἐζεκίου (ebenso Hieronymus zu Jes. 7, 14; Migne 24, 109 B) V M 1 〈μεγάλου〉 * 4 vor γῆ ein ἡ getilgt Vcorr | οὐκ ἠδύναντο V 8 καὶ hineingeflickt Vcorr | γράψει ἐν] γράψειεν Μ | τις < M", + "candidate_score": 0.606831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_9_11", + "bdc_text": "Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1573", + "psc_text": "καὶ πᾶσι τοῖς ἀμετανοήτως παραμείνασι ἐν τῇ ἀποστασίᾳ, διὰ τῶν τοιούτων ἀνθρώπων βλασφημεῖ τὸν τὴν κρίσιν ἐπάγοντα κύριον — 6 Matth. 4, 6 — 15 vgl. Gen. 5, 8. 7 — 18 vgl. Gen. 5, 11. 10 V M 2 ἀπληστίας aus ἀπληστείας V corr ἀπληστείας M 1 ἐρίσαι hinter φθέγξασθαι durchgestrichen V corr 7 ἤκουσεν M 8 τοῦ < V | > <τε> * 12 ἐμλαβὼν wohl aus ἀναλαβὼν Vcorr 13 nach ὄντα1 ein Wort θεὸν?) ausradiert V corr 21 τότε] πότε M 24 ὁ1 + <ἐκ πατρὸς>? >? * 25 ἐσχάτου, ου aus ων V corr δὲ ἀναπλασάμενος ἀπὸ μήτρας παρθενικῆς σάρκα καὶ ψυχὴν τὴν ἀνθρωπείαν εἰληφὼς οὕτως ἐνανθρωπήσας τελειότατα, κηρύξας ἡμῖν ζωῆς τὰ μυστήρια, δικαιοσύνης τε ἐργάτας τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς καταστήσας καὶ τὴν αὐτοῦ διδασκαλίαν δι᾿ ἑαυτοῦ τε καὶ δι᾿ αὐτῶν παιδεύσας τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, οὐ τὰ τῶν Σηθιανῶν ἀποκαλύψας οὐδὲ Σὴθ ἑαυτὸν ὀνομάσας. ὡς οὑτοι", + "candidate_score": 0.602931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1968", + "psc_text": "ὑπέφηνεν τοῦ τὴν περιτομήν ποιτε δεδωκότος καὶ νόμον εἰς βοήθειαν δεδωκότος, ἀφ’ οὗπερ Χριστὸς πιστευόμενος τὰ τέλεια τοῖς πιστεύουσι λαλεῖν τε καὶ ποιεῖν παρέχεται. γݲ καὶ λݲ σχόλιον. »Ἔχοντα τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ«. γݲ καὶ λݲ ἔλεγχος. Εἰ ἡ γνῶσις μόρφωσιν ἔχει, ἄπὸ δὲ τῆς μορφώσεως a τὸ εἶδος φαίνεται, οἱ δὲ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν ἔχοντες ἀπόστολοι καὶ οἱ τούτων μαθηταὶ μαθηταὶ οἴδασιν ἀπὸ τὴς μορφώ- 12 Röm. 10, 4 – 16 Röm. 2, 25 – 23 Gen. 3, 4 – 28 Röm. 2, 20 b V M 16—18 S. 118, 8f 28f S. 118, 10f 8 χωρὶς οὗ sc. Xριστοῦ 9 <ὑπὸ> * 10 οὐδεὶς *] ὁ καὶ V M | ὡς] εἰς Μ 20 ὠφελήσειν, ήσει auf Rasur V corr 26 καὶ νόμον—δεδωκότος <Μ | ἀφ’ οὖπερ + <καὶ> ?* σεως τοῦ νόμου τὸ εἶδος κεκτῆσθαι, τουτέστιν τὴν γνῶσιν καὶ", + "candidate_score": 0.599842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1383", + "psc_text": "θέλουσιν] λέγουσι Μ 2 καὶ < lat. 3 δὲ oben über Vcorr | Dind.] οὐδὲ YM Που lat. | τοῦ aus τῶν Vcorr | ὑπὸ Ausgg.] ἐπὶ V M ab lat. 4 παρεπινοουμένου] adinveiitus lat. | vor αὐτὸς wohl einzusetzen > * 5 vor τοῦ λόγου ein καὶ getilgt Vcorr 10 ευ] Dind. < lat.; τοὺς? ül. 14f — γράμματα < V 15 τοῦ διδασκάλου Dind. Oh.] τὰ διὰ τοῦ διδασκάλου M ebenso doch τὰ oben über Vcorr 16 lat. 18 σοι] ego lat. 19 ἐν τῷ τύπῶ] in typum lat. 20 καὶ < lat. 21 ἀπόκρισιν + dicens lat. 25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι", + "candidate_score": 0.599171, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei", + "max_score": 0.673855, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_15_17", + "bdc_text": "Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1188", + "psc_text": "Altissimi, bina et bina, unum contra unum (Eccli. XXXIII, 15.) CAPUT XIX.-- Quid sentiendum videatur de eo quod scriptum est, Divisit Deus inter lucem et tenebras. Quamvis itaque divini sermonis obscuritas etiam ad hoc sit utilis, quod plures sententias veritatis parit et in lucem notitiae producit, dum alius eum sic, alius sic intelligit; ita tamen ut quod in obscuro loco intelligitur, vel attestatione rerum manifestarum, vel aliis locis minime dubiis asseratur; sive cum multa tractantur, ad id quoque perveniatur, quod sensit ille qui scripsit; sive id quidem lateat, sed ex occasione tractandae profundae obscuritatis alia quaedam vera dicantur: non mihi videtur ab operibus Dei absurda sententia, si cum lux illa prima facta est, Angeli creati intelliguntur, et inter sanctos Angelos et immundos fuisse discretum, ubi dictum est, Et divisit Deus inter lucem et tenebras; et vocavit Deus lucem diem, et tenebras vocavit noctem. Solus quippe ille ista discernere potuit, qui", + "candidate_score": 0.673855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_15_17", + "bdc_text": "Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1191", + "psc_text": "XX.-- De eo quod post discretionem lucis atque tenebrarum dictum est, Et vidit Deus lucem, quia bona est. Denique nec illud est praetereundum silentio, quod ubi dixit Deus, Fiat lux, et facta est lux; continuo subjunctum est, Et vidit Deus lucem quia bona est: non posteaquam separavit inter lucem et tenebras; et vocavit lucem diem, et tenebras noctem, ne simul cum luce etiam talibus tenebris testimonium placiti sui perhibuisse videretur. Nam ubi tenebrae inculpabiles sunt, inter quas et lucem istam his oculis conspicuam luminaria coeli dividunt, non ante, sed post infertur, Et vidit Deus quia bonum est. Et posuit illa, inquit, in firmamento coeli, lucere super terram, et praeesse diei et nocti, et separare inter lucem et tenebras. Et vidit Deus quia bonum est. Utrumque enim placuit, quia utrumque sine peccato est. Ubi autem dixit Deus, Fiat lux, et facta est lux. Et vidit Deus lucem, quia bona est; et", + "candidate_score": 0.663009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_44_46", + "bdc_text": "Vale in Christo . Is te , fratres et ecclesias servet incolumes . Amen .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1981", + "psc_text": "Apostolus, Si mortui estis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens: salubriter utique mortificantur a Domino: quibus adjungit, Quae sursum sunt sapite, non quae super terram; ut ipsi sint illi, qui esurientes transierunt terram. Mortui enim estis, inquit: ecce quomodo salubriter mortificat Deus. Deinde sequitur, Et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo (Coloss. III, 1-3) : ecce quomodo eosdem ipsos vivificat Deus. Sed numquid eosdem deduxit ad inferos et reduxit? Hoc utrumque sine controversia fidelium in illo potius videmus impletum, Capite scilicet nostro, cum quo vitam nostram in Deo Apostolus dixit absconditam. Nam cum proprio Filio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit eum (Rom. VIII, 32) , isto modo utique mortificavit cum. Et quia resuscitavit a mortuis, eumdem rursus vivificavit. Et quia in prophetia vox ejus agnoscitur, Non derelinques animam meam in inferno (Psalm. XV, 10) , eumdem deduxit ad inferos", + "candidate_score": 0.650358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1191", + "psc_text": "XX.-- De eo quod post discretionem lucis atque tenebrarum dictum est, Et vidit Deus lucem, quia bona est. Denique nec illud est praetereundum silentio, quod ubi dixit Deus, Fiat lux, et facta est lux; continuo subjunctum est, Et vidit Deus lucem quia bona est: non posteaquam separavit inter lucem et tenebras; et vocavit lucem diem, et tenebras noctem, ne simul cum luce etiam talibus tenebris testimonium placiti sui perhibuisse videretur. Nam ubi tenebrae inculpabiles sunt, inter quas et lucem istam his oculis conspicuam luminaria coeli dividunt, non ante, sed post infertur, Et vidit Deus quia bonum est. Et posuit illa, inquit, in firmamento coeli, lucere super terram, et praeesse diei et nocti, et separare inter lucem et tenebras. Et vidit Deus quia bonum est. Utrumque enim placuit, quia utrumque sine peccato est. Ubi autem dixit Deus, Fiat lux, et facta est lux. Et vidit Deus lucem, quia bona est; et", + "candidate_score": 0.644254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6_8", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2175", + "psc_text": "et octo. Ex quibus viginti septem pertinent ad Jesum Nave, deinde ad tempus Judicum trecenti viginti novem. Ex quo autem ibi reges esse coeperant, anni erant trecenti sexaginta duo. Et rex tunc erat in Juda, cujus nomen erat Achaz, vel, sicut alii computant, qui ei successit Ezechias, quem quidem constat optimum et piissimum regem Romuli regnasse temporibus. In ea vero Hebraici populi parte quae appellabatur Israel, regnare coeperat Osee. CAPUT XXIII.-- De Sibylla Erythraea, quae inter alias Sibyllas cognoscitur de Christo evidentia multa cecinisse. 1. Eodem tempore nonnulli Sibyllam Erythraeam vaticinatam ferunt. Sibyllas autem Varro prodidit plures fuisse, non unam. Haec sane Erythraea Sibylla quaedam de Christo manifesta conscripsit: quod etiam nos prius in latina lingua versibus male latinis et non stantibus legimus, per nescio cujus interpretis imperitiam, sicut post cognovimus. Nam vir clarissimus Flaccianus, qui etiam proconsul fuit, homo facillimae facundiae, multaeque doctrinae, cum de Christo colloqueremur, graecum nobis", + "candidate_score": 0.610128, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum", + "max_score": 0.6735, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_43_45", + "bdc_text": "Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare . Vale in Christo . Is te , fratres et ecclesias servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_458", + "psc_text": "--Propitiare, quaesumus, Domine, supplicationibus nostris, et, interveniente pro nobis sancto Ill. confessore tuo, his sacramentis coelestidus servientes, ab omni culpa liberos esse concede, ut purificante nos gratia tua, iisdem quibus famulamur mysteriis emundemur. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et in hac die, quam transitu sacro beati confessoris tui Ill. consecrasti; quaesumus ergo clementiam tuam, ut des nobis illam sequi doctrinam quam ille et verbo docuit, et opere complevit, quatenus nos adjuvari apud misericordiam tuam et exemplis ejus sentiamus et meritis. Per Christum Dominum nostrum Alia Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et te in sanctorum tuorum virtute laudare, quibus pro meritis suis beatitudinis praemia contulisti. Quoniam semper in manu tua sunt, et non tanget illos tormentum", + "candidate_score": 0.6735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_44_46", + "bdc_text": "Vale in Christo . Is te , fratres et ecclesias servet incolumes . Amen .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_73", + "psc_text": "gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et tibi hanc immolationis hostiam offerre, (173) quae est salutifera et ineffabile divinae gratiae sacramentum, quae offertur a plurimis, (174) et unum Christi corpus sancti Spiritus infusione perficitur; singuli accipiunt Christum Dominum, et (175) in singulis portionibus totus est; nec (176) per singulos minuitur, sed integrum se praebet in singulis. Propterea ipsi qui sumimus communionem hujus sancti panis et calicis, (177) unum Christi corpus efficimur. Per ipsius itaque Majestatem te supplices exoramus, ut nos ab omnibus emundes contagiis vetustatis, et in novitate vitae perseverare concedas. Per Christum. Benedictio. --Deus, qui bonum semen in sua Ecclesia serere consuevit, in vobis illud conservare atque multiplicare nunquam desistat. Amen. Zizaniorum superseminatorem a vobis procul repellat, et sui verbi pabulo vos indesinenter reficiat. Amen. Quo cum dies judicii advenerit, a reprobis separati, ad dexteram judicis sistamini, et in beatissimo ipsius regno collocemini. Amen. Quod ipse praestare.", + "candidate_score": 0.639394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_45_47", + "bdc_text": "Is te , fratres et ecclesias servet incolumes . Amen . Sthammę , raptim , 4 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_220", + "psc_text": "carnalium observationibus, (344) seipsum tibi sacram Hostiam, Agnumque immaculatum summus Sacerdos pro salute nostra immolavit. Per quem. Te igitur, sicut in Pascha. Benedictio. --Deus, qui vos lavit aqua sui lateris, et redemit effusione cruoris, ipse in vobis confirmet gratiam adeptae Redemptionis. Amen. Per quem renati estis ex aqua et Spiritu sancto, ipse vos coelesti consociet regno. Amen. Quique dedit vobis initia sanctae fidei, ipse conferat et perfectionem operis, et plenitudinem charitatis. Amen. Quod ipse praestare dignetur. Ad Complendum. --Concede, quaesumus, omnipotens Deus, ut paschalis perceptio sacramenti (345) continua in nostris mentibus perseveret. Per. Ad Vesperos. --Concede, quaesumus, omnipotens Deus, ut qui paschalis festivitatis solemnia colimus, in tua semper sanctificatione vivamus. Per. Ad fontes. --Praesta, quaesumus, omnipotens Deus, ut per haec paschalia festa, quae colimus, devoti in tua semper laude vivamus. Per. 78 Alia. --Deus, qui conspicis familiam tuam omni humana virtute destitui, paschali interveniente festivitate, tui eam brachii protectione custodi.", + "candidate_score": 0.636243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_45_47", + "bdc_text": "Is te , fratres et ecclesias servet incolumes . Amen . Sthammę , raptim , 4 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_328", + "psc_text": "qui beatum Petrum apostolum a vinculis absolutum illaesum abire fecisti, nostrorum, quaesumus, absolve vincula peccatorum, et omnia mala a nobis propitiatus exclude. Per. Super oblata. --Suscipe, Domine, Hostiam redemptionis humanae, interveniente beato Petro apostolo, et salutem nobis mentis et corporis operare placatus. Per. Ad Complendum. --Corporis sacri et pretiosi sanguinis repleti libamine, quaesumus, Domine Deus noster, ut quod pia devotione gerimus, intercedente beato Petro apostolo tuo, certa redemptione capiamus. IV NONAS AUGUSTI.--NATALIS SANCTI STEPHANI EPISCOPI ET MARTYRIS. Deus, qui nos beati Stephani martyris tui atque pontificis annua solemnitate laetificas, concede propitius ut cujus natalitia colimus, de ejusdem etiam protectione gaudeamus. Per Dominum nostrum. Super oblata. --Munera tibi, Domine, dicata sanctifica; et intercedente beato Stephano martyre tuo atque pontifice, per eadem nos placatus intende. Per Dominum. Ad Complendum. --Haec nos communio, Domine, purget a crimine; et intercedente beato Stephano martyre tuo atque pontifice coelestis remedii faciat esse consortes. Per. VIII IDUS", + "candidate_score": 0.63226, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.673389, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17_19", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis . Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3974", + "psc_text": "bene facitis intendentes, velut lucernae lucenti in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Venturus est ergo dies post istam noctem; interim in hac nocte lucerna non desit. Et hoc est fortasse quod nunc facimus: has Litteras exponendo, lucernam inferimus, ut in hac nocte gaudeamus. Quae quidem debet accensa esse semper in domibus vestris. Talibus enim dicitur: Spiritum nolite exstinguere (I Thess. V, 19) . Et tanquam exponens quid diceret, secutus ait, Prophetiam nolite spernere: id est, lucerna in vobis semper luceat. Et haec quidem lux in comparatione cujusdam ineffabilis diei nox dicitur. Nam ipsa vita fidelium in comparatione vitae infidelium dies est. Quomodo autem sit nox, jam diximus, et ostendimus Petri apostoli testimonio: qui quidem etiam et lucernam nominavit, et de ipsa lucerna nos admonuit ut intendamus ei, id est prophetico sermoni, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus", + "candidate_score": 0.673389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17_19", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis . Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1751", + "psc_text": "16. [vers. 9.] Ideo sequitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Nulli vacat audire in tribulatione. Attendite cum vobis bene est; audite cum vobis bene est: discite, cum tranquilli estis, sapientiae disciplinam, et verbum Dei ut cibum colligite. Quando enim quisque in tribulatione est, prodesse illi debet quod securus audivit. Et enim in rebus prosperis mandat tibi Deus misericordiam suam, si ei fideliter servieris; quia liberat te de tribulatione; sed non tibi declarat ipsam misericordiam, quam tibi per diem mandavit, nisi per noctem. Cum venerit ipsa tribulatio, tunc adjutorio te non deserit: ostendit tibi verum fuisse quod tibi per diem mandavit. Etenim scriptum est quodam loco: Speciosa misericordia Domini in tempore tribulationis, sicut nubes pluviae in tempore siccitatis (Eccli. XXXV, 26) . In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Non tibi ostendit quia subvenit tibi, nisi venerit tibi tribulatio, unde eruaris ab illo qui tibi", + "candidate_score": 0.655604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_42_44", + "bdc_text": "- quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare . Vale in Christo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_240", + "psc_text": "Praecedit autem speculatio visionem, sicut ista Ecclesia praecedit eam quae promittitur, civitatem immortalem et aeternam. Sed praecedit tempore, non dignitate: quia honorabilius est quo pervenire nitimur, quam id quod agimus, ut pervenire mereamur; agimus autem speculationem, ut perveniamus ad visionem. Sed etiam ipsam, quae nunc est, Ecclesiam nisi Dominus inhabitaret, iret in errorem quamlibet studiosissima speculatio: et huic Ecclesiae dictum est, Templum enim Dei sanctum est, quod estis vos (I Cor. III, 17) ; et, In interiore homine habitare Christum per fidem in cordibus vestris (Ephes. III, 16) . Praecipitur ergo nobis ut psallamus Domino, qui habitat in Sion, ut concorditer Dominum Ecclesiae inhabitatorem laudemus. Annuntiate inter gentes mirabilia ejus: et factum est, et non desinet fieri. 13. [vers. 13.] Quoniam requirens sanguinem eorum memoratus est. Quasi responderetur ab his qui missi sunt evangelizare, illi praecepto quod dictum est, Annuntiate inter gentes mirabilia ejus; et diceretur, Domine, quis credidit auditui", + "candidate_score": 0.653749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3364", + "psc_text": "Scripturarum sanctarum sensus de Christo Deo asserti sunt contra Photinum! quam multi de homine Christo contra Manichaeum! quam multi de Trinitate contra Sabellium! quam multi de unitate Trinitatis contra Arianos, Eunomianos, Macedonianos! quam multi de catholica Ecclesia toto orbe diffusa, et de malorum commixtione usque in finem saeculi, quod bonis in sacramentorum ejus societate non obsint, adversus Donatistas et Luciferianos aliosque, si qui sunt, qui simili errore a veritate dissentiunt! quam multi contra caeteros haereticos, quos enumerare vel commemorare nimis longum est, et praesenti operi non necessarium! Quorum tamen sensuum probati assertores, aut prorsus laterent, aut non ita eminerent, ut eos eminere fecerunt superborum contradictiones, quos velut tauros, id est jugo disciplinae pacifico lenique non subditos, commemorat Apostolus, ubi talem dixit eligendum ad episcopatum, ut potens sit exhortari in doctrina sana, et contradicentes redarguere (Tit. I, 9) . Sunt enim multi non subditi; hi sunt tauri elatione cervicis impatientes aratri", + "candidate_score": 0.650319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18_20", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1751", + "psc_text": "16. [vers. 9.] Ideo sequitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Nulli vacat audire in tribulatione. Attendite cum vobis bene est; audite cum vobis bene est: discite, cum tranquilli estis, sapientiae disciplinam, et verbum Dei ut cibum colligite. Quando enim quisque in tribulatione est, prodesse illi debet quod securus audivit. Et enim in rebus prosperis mandat tibi Deus misericordiam suam, si ei fideliter servieris; quia liberat te de tribulatione; sed non tibi declarat ipsam misericordiam, quam tibi per diem mandavit, nisi per noctem. Cum venerit ipsa tribulatio, tunc adjutorio te non deserit: ostendit tibi verum fuisse quod tibi per diem mandavit. Etenim scriptum est quodam loco: Speciosa misericordia Domini in tempore tribulationis, sicut nubes pluviae in tempore siccitatis (Eccli. XXXV, 26) . In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Non tibi ostendit quia subvenit tibi, nisi venerit tibi tribulatio, unde eruaris ab illo qui tibi", + "candidate_score": 0.649025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_34_36", + "bdc_text": "Zürich) . alia est , sed truncoschwerfälliger , stumpfsinniger Mensch , s. Otto 332 , Nr. 1695 . potius quam homine gravata Pfarrer von Ossingen war zu jener Zeit Thomas von Gachnang ( s.", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1492", + "psc_text": "me, sed consistit adversum me. Quid dicturus postremo, unde satisfaciam? Carnali de spiritualibus loquor, foris videnti et audienti, intus surdo et caeco. Animalis enim homo non percipit quae sunt Spiritus Dei (I Cor. II, 14). Nisi autem animalis inveniretur, quando calumniaretur? Beatus qui narrat verbum auri audienti (Eccli. XXV, 12), non auri peccatoris astantis adversum se. Tales enim multi circumstabant et circumfremebant, quando ille velut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7). Quid enim dicas turgidis, turbidis, calumniosis, litigiosis, verbosis? Quid dicas sanctum et pium, et de religione transiliens eos: quando ipsis libenter audientibus, discere cupientibus, veritatis cibo inhiantibus, avide accipientibus, et Dominus ait: Adhuc multa habeo vobis dicere, sed non potestis illa portare modo (Joan. XVI, 12) ? Et Apostolus, Non potui vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus: non tamen desperandis, sed nutriendis. Sequitur enim,", + "candidate_score": 0.647889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_42_44", + "bdc_text": "- quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare . Vale in Christo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2814", + "psc_text": "nutritis et nutriendis loquimur in Ecclesia Dei, nec alienis a sapore istarum Litterarum a quibus mundus alienus est, non quasi rudia vobis ista semper esse debent. Si enim ea quae saepissime audistis cum jucunditate in ore cogitationis ruminastis, nec oblivione tanquam in ventre sepelistis; eadem ipsa recordatio vestra, et memoria multum nos poterit adjuvare, ne multum loquamur ad enodanda quasi rudibus ea quae jam vos nosse novimus. Certe illud meminimus saepe vos audisse quod dicimus: vix est ut in Psalmis invenias voces, nisi Christi et Ecclesiae, aut Christi tantum, aut Ecclesiae tantum, quod utique ex parte et nos sumus. Ac per hoc quando voces nostras agnoscimus, sine affectu agnoscere non possumus: et tanto magis delectamur, quando indidem nos esse sentimus. David rex unus homo fuit, sed non unum hominem figuravit: quando scilicet figuravit Ecclesiam ex multis constantem, distentam usque ad fines terrae; quando autem unum hominem figuravit, illum figuravit qui", + "candidate_score": 0.646927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2901", + "psc_text": "recumbentes, et invenit hominem non habentem vestem nuptialem, et ait illi quod nostis: Amice, unde huc venisti, non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit. Et jussit ei ligari manus et pedes, et projici eum in tenebras exteriores. Levatus est de convivio, et missus est in poenas nescio quis homo in tam magna turba recumbentium. Sed tamen Dominus volens ostendere unum illum hominem, unum corpus esse quod constat ex multis, ubi jussit eum projici foras, et mittit in debitas poenas, subjecit continuo: Multi enim sunt vocati, pauci vero electi (Matth. XXII, 10-14) . Quid est hoc? Convocasti turbas, venit ingens multitudo; annuntiasti, locutus es, multiplicati sunt super numerum (Psal. XXXIX, 6), impletae sunt nuptiae recumbentium; projectus est inde solus unus, et dicis, Multi enim sunt vocati, pauci vero electi. Cur non potius: Omnes vocati, multi electi, unus projectus? Si diceret, Multi enim sunt vocati, et plures electi, pauci vero reprobi; in", + "candidate_score": 0.645195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_534", + "psc_text": "quidquid boni in justificationibus, Dei est. Ita audi vocem laudis, ut non te laudes et quando bonus es: nam laudando te bonum, fis malus; bonum enim te fecerat humilitas, malum te facit superbia. Conversus eras ut illuminareris, et conversione tua factus es luminosus, factus illustratus conversione. Sed quo? numquid ad te? Si ad te conversus posses illuminari, nunquam posses tenebrari, quia tecum semper esses. Quare illuminatus es? Quia convertisti te ad aliud quod tu non eras. Quid est aliud quod tu non eras? Deus lumen est. Non enim tu lumen eras, quia peccator eras. Dicit enim Apostolus eis quos vult audire vocem laudis: Fuistis enim aliquando tenebrae, nunc autem lux (Ephes. V, 8) . Quid est, Fuistis aliquando tenebrae, nisi veteres homines? Nunc autem lux: non sine causa lux estis, qui fuistis jamdudum tenebrae, nisi quia illuminati estis. Noli putare teipsum esse lucem: illa est lux, quae illuminat omnem hominem", + "candidate_score": 0.644703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_44_46", + "bdc_text": "Vale in Christo . Is te , fratres et ecclesias servet incolumes . Amen .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2891", + "psc_text": "Sed debemus intelligere personam nostram, personam Ecclesiae nostrae, personam corporis Christi. Unus enim homo cum capite et corpore suo Jesus Christus, salvator corporis et membra corporis, duo in carne una (Gen. II, 24, et Ephes. V, 31), et in voce una, et in passione una; et cum transierit iniquitas, in requie una. Passiones itaque Christi non in solo Christo; imo passiones Christi nonnisi in Christo. Si enim Christum intelligas caput et corpus, passiones Christi nonnisi in Christo: si autem Christum intelligas solum caput, passiones Christi non in solo Christo. Si enim passiones Christi in solo Christo, imo in solo capite; unde dicit quoddam membrum ejus Paulus apostolus, Ut suppleam quae desunt pressurarum Christi in carne mea (Coloss. I, 24) ? Si ergo in membris Christi es, quicumque homo, quisquis haec audis, quisquis haec nunc non audis (sed tamen audis, si in membris Christi es); quidquid pateris ab eis qui non", + "candidate_score": 0.641085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_466", + "psc_text": "mundus periit. Ergo modica pars remansit in Africa? Ergo non dicit aliquid Christus, unde obturet ista ora? non dicit aliquid, unde eradicet linguas ista dicentium? Videamus, ne forte inveniamus. Adhuc nobis dicitur, In medio Ecclesiae: de Ecclesia nostra dicit. Qui timetis Dominum, laudate eum: videamus si illi laudant Dominum, et intelligamus si de ipsis dicit, et si in medio Ecclesiae ipsorum laudatur. Quomodo laudant Christum, qui dicunt: Perdidit totum orbem terrarum, diabolus illi totum abstulit, et in parte ipse remansit? Sed adhuc videamus, apertius dicat, apertius loquatur: non sit quod interpretari, non sit quod suspicari. Universum semen Jacob, magnificate eum. Forte adhuc dicunt: Nos sumus semen Jacob. Si sint ipsi, videamus. 25. [vers. 25.] Timeat eum omne semen Israel. Adhuc dicant, Nos sumus semen Israel; permittamus, dicant. Quoniam non sprevit neque despexit precem pauperum: quorum pauperum? Non de se praesumentium. Videamus si pauperes sunt, qui dicunt: Nos sumus justi. Christus", + "candidate_score": 0.634324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_33_35", + "bdc_text": "Ossingae Ossingen ( Kt . Zürich) . alia est , sed truncoschwerfälliger , stumpfsinniger Mensch , s. Otto 332 , Nr. 1695 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1492", + "psc_text": "me, sed consistit adversum me. Quid dicturus postremo, unde satisfaciam? Carnali de spiritualibus loquor, foris videnti et audienti, intus surdo et caeco. Animalis enim homo non percipit quae sunt Spiritus Dei (I Cor. II, 14). Nisi autem animalis inveniretur, quando calumniaretur? Beatus qui narrat verbum auri audienti (Eccli. XXV, 12), non auri peccatoris astantis adversum se. Tales enim multi circumstabant et circumfremebant, quando ille velut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7). Quid enim dicas turgidis, turbidis, calumniosis, litigiosis, verbosis? Quid dicas sanctum et pium, et de religione transiliens eos: quando ipsis libenter audientibus, discere cupientibus, veritatis cibo inhiantibus, avide accipientibus, et Dominus ait: Adhuc multa habeo vobis dicere, sed non potestis illa portare modo (Joan. XVI, 12) ? Et Apostolus, Non potui vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus: non tamen desperandis, sed nutriendis. Sequitur enim,", + "candidate_score": 0.626453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_28_30", + "bdc_text": "Aiunt otiosam ad Rheni catapultas sive cataractas Rheinfall . Gemeint ist die Pfarrei Laufen ( Kt . Zürich). esse sacellani , ut dicunt , prebendam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_278", + "psc_text": "transeamus. Ecce, inquiunt, peccatores intenderunt arcum: credo, Sripturas, quas illi carnaliter interpretando, venenatas inde sententias emittunt. Paraverunt sagistas suas in pharetra: eadem verba scilicet, quae Scripturarum auctoritate jaculaturi sunt, in cordis occulto paraverunt. Ut sagittent in obscura luna rectos corde: ut cum senserint, Ecclesiae lumine propter multitudinem imperitorum et carnalium obscurato, non se posse convinci, corrumpant bonos mores colloquiis malis (I Cor. XV, 33). Sed contra omnes istos terrores dicendum est: In Domino confido. 3. Luna vero quam congruenter significet Ecclesiam, memini me promisisse in hoc psalmo consideraturum. Duae sunt de luna opiniones probabiles: harum autem quae vera sit, aut non omnino, aut difficillime arbitror posse hominem scire. Cum enim quaeritur unde lumen habeat, alii dicunt suum habere, sed globum ejus dimidium lucere, dimidium autem obscurum esse; dum autem movetur in circulo suo, eamdem partem qua lucet, paulatim ad terras converti, ut videri a nobis possit, et ideo prius quasi", + "candidate_score": 0.626054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_28_30", + "bdc_text": "Aiunt otiosam ad Rheni catapultas sive cataractas Rheinfall . Gemeint ist die Pfarrei Laufen ( Kt . Zürich). esse sacellani , ut dicunt , prebendam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1743", + "psc_text": "perfrui merebitur: quia non in se exaltatur qui in Domino gloriatur. 13. [vers. 8.] Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum. Peragere Psalmum possum fortasse, adjutus studio vestro, cujus fervorem video. De labore autem vestro non satis curo, ut audiatis; quando et me qui loquor, ita in his laboribus sudare cernatis. Aspicientes me laborantem, profecto collaboratis: non enim mihi laboro, sed vobis. Ergo audite; quia velle vos video. Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum: Deo dixit ille qui ejus commemoratus est de terra Jordanis et Hermoniim: hoc admirando dixit, Abyssus Abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum. Quae abyssus, quam abyssum invocat? Vere quia iste intellectus abyssus est. Abyssus enim est profunditas quaedam impenetrabilis, incomprehensibilis: et maxime solet dici in aquarum multitudine. Ibi enim altitudo, ibi profunditas: quae penetrari usque ad fundum non potest. Denique quodam loco dictum est, Judicia tua abyssus multa (Psal. XXXV, 7) : hoc volente Scriptura", + "candidate_score": 0.622139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2911", + "psc_text": "pertinent. Rursus invenimus cives de Jerusalem administrasse res quasdam pertinentes ad Babyloniam. Nam tres illos pueros victus miraculo Nabuchodonosor regni sui administratores fecit, et constituit eos super satrapas suos; et administrabant res Babyloniae cives de Jerusalem (Dan. III, 97). Respicite nunc impleri hoc et agi in Ecclesia, et his temporibus. Omnes de quibus dictum est, Quae dicunt facite; quae autem faciunt facere nolite, cives sunt Babyloniae, administrantes rempublicam civitatis Jerusalem. Si enim nihil administrarent civitatis Jerusalem, unde, Quae dicunt facite? unde, super cathedram Moysi sedent? Rursus si cives sunt ipsius Jerusalem qui regnabunt in aeternum cum Christo, unde, Quae faciunt facere nolite (Matth. XXIII, 2, 3) , nisi quia et audituri sunt, Recedite a me, omnes qui operamini iniquitatem (Luc. XIII, 27) ? Notum est ergo vobis, cives malae civitatis administrare quosdam actus bonae civitatis. Videamus si et nunc cives bonae civitatis administrent quosdam actus malae civitatis. Terrena omnis respublica,", + "candidate_score": 0.614768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2910", + "psc_text": "pertinentes ad civitatem Babyloniam, administrent res pertinentes ad Jerusalem; et rursum quidam pertinentes ad Jerusalem, administrent res pertinentes ad Babyloniam. Difficile aliquid promisisse videor. Patientes estote, donec demonstretur exemplis. Omnia enim in vetere populo, sicut scribit Apostolus, in figura contingebant eis: scripta sunt autem ad correctionem nostram in quos finis saeculorum obvenit (I Cor. X, 11) . Respicite ergo populum illum primum, positum etiam ad significandum populum posteriorem; et videte ibi quae dico. Fuerunt reges magni in Jerusalem; notum est; numerantur, nominantur. Omnes ergo iniqui cives erant Babyloniae, et administrabant res Jerusalem: omnes in finem inde separandi, nonnisi ad diabolum pertinent. Rursus invenimus cives de Jerusalem administrasse res quasdam pertinentes ad Babyloniam. Nam tres illos pueros victus miraculo Nabuchodonosor regni sui administratores fecit, et constituit eos super satrapas suos; et administrabant res Babyloniae cives de Jerusalem (Dan. III, 97). Respicite nunc impleri hoc et agi in Ecclesia, et his temporibus.", + "candidate_score": 0.609932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_42", + "bdc_text": "- quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1418", + "psc_text": "Nonne sanguis ille jam fusus est? nonne ipsum est pretium omnium nostrum? Plane ipsum. Sed vide quid ait: Spe enim salvi facti sumus: spes autem quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 23-25) . Quid autem exspectat per patientiam? Salutem. Cujus rei salutem? Ipsius corporis: quia hoc dixit, redemptionem corporis nostri. Si salutem corporis exspectabat, non erat salus illa quam habebat. Esuries, sitis interficit, si subventum non fuerit. Medicamentum enim famis est cibus, et medicamentum sitis est potus, et medicamentum fatigationis est somnus. Detrahe ista medicamenta, vide si non interficiunt illa quae existunt. Si sepositis istis non sunt morbi, est sanitas. Si autem habes aliquid quod te possit interficere, nisi manducaveris; noli gloriari de sanitate, sed gemens exspecta redemptionem corporis tui. Gaude te redemptum; sed nondum re, spe securus esto. Etenim si non gemueris in", + "candidate_score": 0.591534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_42", + "bdc_text": "- quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2148", + "psc_text": "meus, ubi ratio investigandae veritatis, ubi est fides, ubi est spes vestra, ubi charitas vestra, ibi habet Deus imaginem suam: vel ibi intelligitis et videtis quia ista transeunt, quia sic dixit in alio psalmo, Quanquam in imagine ambulet homo, tamen vane conturbatur: thesaurizat, et nescit cui congregabit ea (Psal. XXXVIII, 7) . Non turbemini, quia qualiacumque sunt ista, transitoria sunt, si homines ostis in honore positi, et intelligitis. Nam si homines in honore positi non intelligitis, comparamini jumentis insensatis, et similes efficimini illis. IN PSALMUM XLIX ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [vers. 1.] Quantum nobis valeat sermo Dei ad correctionem vitae nostrae, et ad speranda praemia ejus poenasque metuendas, unusquisque in se metiatur ; et conscientiam suam ante oculos ejus sine dolo ponat, nec sibi blandiatur in tanto periculo; quoniam et ipse Dominus Deus noster videtis quia nulli blanditur: et si consolatur nos promittendo bona sua, et confirmando spem nostram;", + "candidate_score": 0.590597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_42", + "bdc_text": "- quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2508", + "psc_text": "in Dominum curam vestram, et ipse vos enutriet? Modo autem vult parvulus jactare curam suam in Dominum, et occurrit nescio quis, et dicit: Ego excipio. Tanquam navi fluctuanti occurrit, et dicit: Ego excipio. Responde et tu: Portum quaero, non saxum. Jacta in Dominum curam tuam, et ipse te enutriet. Et vide quia portus te excipit: Non dabit in aeternum fluctuationem justo. Videris fluctuare in mari isto, sed excipit te portus. Tu tantum antequam intres in portum, ab anchora noli abrumpi. Fluctuat navis in anchoris, sed non longe a terra projicitur; nec in aeternum fluctuabit, etsi ad tempus fluctuat. Etenim ad fluctuationem pertinent verba superiora: Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum. Exspectabam eum qui me salvum faceret a pusillanimitate et tempestate. Fluctuans loquitur, sed non in aeternum fluctuabit; nam anchora ligatur, anchora spes ejus est. Non dabit in aeternum fluctuationem justo. 25. [vers. 24.] Illis antem quid? Tu vero,", + "candidate_score": 0.590267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_42", + "bdc_text": "- quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1417", + "psc_text": "natura nobis facta est poena ex vindicta. Primo homini quod erat poena, natura nobis est. Unde dicit Apostolus: Fuimus et nos natura filii irae, sicut et caeteri (Ephes. II, 3) . Natura filii irae, id est, portantes vindictam. Sed quare dicit, Fuimus? Quia spe jam non sumus: nam re adhuc sumus. Sed illud melius dicimus quod spe sumus, quia certi sumus de spe. Non enim incerta est spes nostra, ut de illa dubitemus. Audi ipsam gloriam in spe. In nobismetipsis, inquit, ingemiscimus, adoptionem exspectantes, redemptionem corporis nostri. Quid enim? Nondum redemptus es, o Paule? nondum pro te pretium persolutum est? Nonne sanguis ille jam fusus est? nonne ipsum est pretium omnium nostrum? Plane ipsum. Sed vide quid ait: Spe enim salvi facti sumus: spes autem quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 23-25) . Quid", + "candidate_score": 0.589764, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.673116, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_43_45", + "bdc_text": "Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare . Vale in Christo . Is te , fratres et ecclesias servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962", + "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius", + "candidate_score": 0.673116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_43", + "bdc_text": "Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962", + "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius", + "candidate_score": 0.663005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_43", + "bdc_text": "Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_999", + "psc_text": "vos oportet pro nobis ad Dominum preces fundere. Ne hoc incongruum judicemus, quod Apostolum fecisse cognoscimus. Nam in tantum se apud Deum commendari orationibus cupiebat, ut ipse omni populo supplicaret dicens: Orantes simul et pro nobis (Coloss. IV, 3) , etc. Et ideo hoc debemus loqui, quod et nosmetipsos cohortari et vos possit instruere. Sicut enim nobis cum grandi timore ac sollicitudine cogitandum est, qualiter pontificatus officium sine reprehensione possimus implere: ita et a vobis observandum est, ut ad omnia quae vobis fuerint imperata, humilem studeatis habere obedientiam. Oremus ergo pariter, dilectissimi, ut episcopatus meus mihi prosit, et vobis. Mihi enim proderit, si facienda dicam; vobis, si faciatis audita. Si enim et nos pro vobis, et vos pro nobis cum perfecto charitatis amore indesinenter oraverimus, ad aeternam beatitudinem, auxiliante Domino, feliciter veniemus. EXPLICIT TOMI QUINTI PARS PRIOR.", + "candidate_score": 0.649642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_22_24", + "bdc_text": "Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur . siti sumus , de diaconoUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_788", + "psc_text": "quid faciunt (Luc. XXIII, 46, 34) . Forte in ipsis erat tunc Stephanus, qui nesciebant quid faciebant. Multi enim postea crediderunt. Et incertum est nobis unde fuerit beatissimus Stephanus, utrum ex illis qui prius in Christum crediderant, sicut Nicodemus qui ad eum venit nocte (Joan. III, 2), qui ibi sepeliri meruit ubi et iste, quia per illum et iste inventus est: utrum ergo in his fuerit, an forte in illis qui post ascensum Domini veniente Spiritu sancto, quando impleti sunt discipuli, et loquebantur linguis omnium gentium, compuncti Apostolis dixerunt, Viri fratres, quid faciemus? indicate nobis. Desperabant enim de salute, eo quod Salvatorem occiderant. Et ait illis Petrus: Agite poenitentiam, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Domini nostri Jesu Christi; et accipietis Spiritum sanctum, et remittentur vobis peccata vestra (Act. II, 37, 38) . Putas omnia? Quid peccatorum remanebat, quando et illud peccatum remittebatur, quo remissor occisus est peccatorum? Quid pejus,", + "candidate_score": 0.646112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_45_47", + "bdc_text": "Is te , fratres et ecclesias servet incolumes . Amen . Sthammę , raptim , 4 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_794", + "psc_text": "ibi vos videtis; ambo modo sermonem nostrum auditis; ambo pro nobis orate. Ambos vos exaudiet, qui vos coronavit, unum prius, alterum postea: unum qui persecutionem passus est, alterum qui persecutus est. Ille tunc agnus erat, ille autem lupus erat: modo autem ambo agni sunt. Agni agnoscant nos, et in grege Christi videant nos: orationibus suis commendent nos, ut quietam et tranquillam vitam impetrent Ecclesiae Domini sui. SERMO CCCXVII. De Stephano martyre, IV. CAPUT PRIMUM. 1. Reliquiae Stephani in Africam translatae, ac ubique ob Dei beneficia diffamatae. Praeceptum diligendi inimicos habet grande praemium. Exemplum de Patre coelesti datum. Martyr Stephanus, beatus et primus post Apostolos ab Apostolis diaconus ordinatus, ante Apostolos coronatus; illas terras passus illustravit, istas mortuus visitavit. Sed mortuus non visitaret, nisi et mortuus viveret. Exiguus pulvis tantum populum congregavit: cinis latet, beneficia patent. Cogitate, charissimi, quae nobis Deus servet in regione vivorum, qui tanta praestat de pulvere mortuorum.", + "candidate_score": 0.637886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_45_47", + "bdc_text": "Is te , fratres et ecclesias servet incolumes . Amen . Sthammę , raptim , 4 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_782", + "psc_text": "Tamen quales servi? Tales qui possimus salva conscientiae fronte cantare, Mihi autem valde honorificati sunt amici tui, Deus (Psal. CXXXVIII, 17) . Antequam occideretur sanctus Stephanus in aperto, et in occulto coronaretur, audistis qualis fuerit electus ab Apostolis. Inter diaconos illos nominatur primus, sicut inter Apostolos Petrus. Ergo cum esset ab Apostolis ordinatus, in brevi ad passionem praecessit ordinatores suos: ab eis est ordinatus, sed prior est coronatus. Quid ergo audistis, cum ejus passio legeretur? Stephanus autem plenus gratia et Spiritu sancto, faciebat prodigia et signa magna in plebe, per nomen Domini Jesu Christi (Act. VI, 8) . Intelligite quis, per cujus nomen. Qui nostis amare Stephanum, in Christo amate. Hoc enim vult, hoc illi gratum est: inde gaudet, hoc acceptum habet. Non enim nomen suum voluit jactare apud lapidatores suos. Attendite quem confitebatur, quando lapidabatur; quem confitebatur in terra, quem videbat in coelo; pro quo tradebat carnem suam, cui", + "candidate_score": 0.631738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_45_47", + "bdc_text": "Is te , fratres et ecclesias servet incolumes . Amen . Sthammę , raptim , 4 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_752", + "psc_text": "impiis, frameam suam ab inimicis manus suae. Cujus victricis animae sanctam carnem, tanquam frameae illius vaginam, hoc loco sublimitate divini altaris ornamus; eidem ipsi animae triumphali resurrectione reddendam et nulla deinceps morte ponendam. SERMO CCCXIV. In Natali Stephani martyris, I. 1. Imitandus Stephanus, praesertim in dilectione inimicorum. Natalem Domini hesterna die celebravimus; servi hodie Natalem celebramus: sed Natalem Domini celebravimus, quo nasci dignatus est; Natalem servi celebramus, quo coronatus est. Celebravimus Natalem Domini, quo indumentum nostrae carnis accepit: Natalem servi celebramus, quo suae carnis indumentum abjecit. Natalem Domini celebravimus, quo factus est similis nobis: celebramus Natalem servi, quo factus est proximus Christo. Sicut enim Christus nascendo Stephano, ita Stephanus moriendo conjunctus est Christo. Sed Domini nostri Jesu Christi ideo nativitatis et passionis diem geminae devotionis obsequio frequentat Ecclesia, quoniam utrumque medicina est. Nam et natus est, ut renasceremur: mortuus est, ut in perpetuum viveremus. Martyres autem ad mala certamina nascendo", + "candidate_score": 0.628131, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-incarnatione-filii-Dei", + "max_score": 0.67307, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_15_17", + "bdc_text": "Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-incarnatione-filii-Dei_window_83", + "psc_text": "illas bonas quarum dilectione mulcentur: non intelligentes, sicut Apostolus ait, neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim. I, 7) . Ut enim de luce ac tenebris, quarum principaliter naturas putant esse contrarias, aliquid dicam, nonne primum in eo mendax illorum invenitur assertio, in quo tenebrae, quas luci naturaliter dicunt esse contrarias, nullam inveniuntur habere naturam? Neque enim duae naturae sunt lux et tenebrae; sed ubi lux non est, ibi ipsa lucis absentia tenebrarum nomine nuncupatur; sicut vocis absentia silentium dicitur, sicut vestimenti absentia nuditas appellatur, sicut inane vas dicitur cui nulla substantia sive liquoris sive rei alicujus infunditur: sic in nobis ipsis fames appellatur, ubi cibus non est; sitis dicitur, ubi potus nullus est. 33. Haec itaque omnia quae commemoravi, et his similia quae pro custodienda disputationis moderatione nunc tacui, sunt quidem sine dubitatione contraria, non tamen per proprias naturas, sed per habitum et privationem, id est per", + "candidate_score": 0.67307, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X", + "max_score": 0.671919, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_12", + "psc_text": "quid annuntiare? Audi: Quia Deus lux est, inquit, et tenebrae in eo non sunt ullae. Adhuc lucem quidem nominavit, sed obscura sunt verba: bonum est nobis ut ipsa lux quam nominavit, illustret corda nostra, et videamus quid dixit. Hoc est quod annuntiamus, quia Deus lux est, et tenebrae in eo non sunt ullae. Quis enim auderet dicere quia in Deo sunt tenebrae? Aut quid est ipsa lux? aut quid sunt tenebrae? ne forte talia dicat, quae ad oculos istos nostros pertineant. Deus lux est: ait nescio quis, Et sol lux est, et luna lux est, et lucerna lux est. Aliquid debet esse longe his majus, longe praestantius, longeque supereminentius. Quantum Deus a creatura, quantum conditor a conditione, quantum sapientia ab eo quod factum est per sapientiam, longe ultra omnia debet esse lux ista. Et forte vicini ei erimus, si quae sit lux ista cognoverimus, et ad eam nos applicaverimus, ut", + "candidate_score": 0.671919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_15_17", + "bdc_text": "Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_12", + "psc_text": "quid annuntiare? Audi: Quia Deus lux est, inquit, et tenebrae in eo non sunt ullae. Adhuc lucem quidem nominavit, sed obscura sunt verba: bonum est nobis ut ipsa lux quam nominavit, illustret corda nostra, et videamus quid dixit. Hoc est quod annuntiamus, quia Deus lux est, et tenebrae in eo non sunt ullae. Quis enim auderet dicere quia in Deo sunt tenebrae? Aut quid est ipsa lux? aut quid sunt tenebrae? ne forte talia dicat, quae ad oculos istos nostros pertineant. Deus lux est: ait nescio quis, Et sol lux est, et luna lux est, et lucerna lux est. Aliquid debet esse longe his majus, longe praestantius, longeque supereminentius. Quantum Deus a creatura, quantum conditor a conditione, quantum sapientia ab eo quod factum est per sapientiam, longe ultra omnia debet esse lux ista. Et forte vicini ei erimus, si quae sit lux ista cognoverimus, et ad eam nos applicaverimus, ut", + "candidate_score": 0.657662, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-actis-cum-Felice-Manichaeo", + "max_score": 0.671826, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_15_17", + "bdc_text": "Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-actis-cum-Felice-Manichaeo_window_112", + "psc_text": "AUG. dixit: Bene respondisti, quia et quidquid de Dei natura est, Deus est, et Deus lux est, et tenebrae in eo non sunt, et talis lux luxit in tenebris, et tenebrae eam non comprehenderunt. Videamus ergo utrum Manichaeus partem Dei non dicat esse comprehensam a tenebris, non etiam teneri ligatam, non etiam maculatam et pollutam, sic ut indigeat misericordia liberatoris et purgatoris. Si autem haec dicit, secundum te etiam, et secundum veras confessiones tuas, anathemandus est; quia partem Dei et naturam Dei, quod est ipse Deus, dicit comprehensam a tenebris et ligatam et pollutam: quod tu ipse secundum Evangelium loquens non potuisti dicere; sed verum dixisti, quia lux lucet in tenebris, et tenebrae eam non comprehenderunt. Manichaeus ergo anathemandus, qui dixit, quia lux tenebrata est in tenebris, et tenebrae eam comprehenderunt. FEL. dixit: Sed et qui polluitur, et qui tenetur, liberatur; et nos si polluti sumus, mundamur. AUG. dixit: Sed", + "candidate_score": 0.671826, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.671092, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "quae a nobis in annotationibus non omittentur; ac praeterea alias lectiones nonnumquam adjecisse, quas cum ex antiquiori versione codicis Vaticani 1322 sumptas deprehenderimus, praetermittendas credidimus: satis enim ex ipsa antiqua versione, quae subjicietur, elici poterunt. 4. Quoad tempus hujus relationis, quod in omnibus et Graecis et Latinis codicibus deest, pauca. Cum ultima concilii actio habita sit kal. Novembris an. 431, hac eadem die vel paulo post haec ad Leonem relatio, antequam synodi Patres dimitterentur, scripta fuit. EPISTOLA XCVIII. SANCTAE SYNODI CHALCEDONENSIS AD SANCTISSIMUM PAPAM ROMANAE ECCLESIAE LEONEM De gestis in synodo. SYNOPSIS. I. Leonem synodus laudat vocis B. Petri omnibus constitutum interpretem. quem in suis legatis praefuisse declarat. --II. De Dioscori Alexandrini tyrannide et impiis gestis. --III. Quid circa eum actum sit, ac des definitione fidei. --IV. Canonis de praerogativa sedis Constantinopolitanae edendi causam exponit, et confirmationem petit. 1088. Sancta et magna et universalis SYNODUS, quae per gratiam Dei et", + "candidate_score": 0.671092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_43_45", + "bdc_text": "Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare . Vale in Christo . Is te , fratres et ecclesias servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_833", + "psc_text": "ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris. 1005 Salonius venerator vester, apostolatum vestrum in Domino saluto, orationum vestrarum subsidia deposcens. Veranus cultor vestri apostolatus, beatitudinem vestram saluto, et ut pro me oretis peto. EPISTOLA LXIX. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Consensum suum ad ordinationem Anatolii CP. suspendit; professionem fidei exigit. --II. Petit ut idem haereticorum communionem abdicet, communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare.", + "candidate_score": 0.670174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1_3", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "quae a nobis in annotationibus non omittentur; ac praeterea alias lectiones nonnumquam adjecisse, quas cum ex antiquiori versione codicis Vaticani 1322 sumptas deprehenderimus, praetermittendas credidimus: satis enim ex ipsa antiqua versione, quae subjicietur, elici poterunt. 4. Quoad tempus hujus relationis, quod in omnibus et Graecis et Latinis codicibus deest, pauca. Cum ultima concilii actio habita sit kal. Novembris an. 431, hac eadem die vel paulo post haec ad Leonem relatio, antequam synodi Patres dimitterentur, scripta fuit. EPISTOLA XCVIII. SANCTAE SYNODI CHALCEDONENSIS AD SANCTISSIMUM PAPAM ROMANAE ECCLESIAE LEONEM De gestis in synodo. SYNOPSIS. I. Leonem synodus laudat vocis B. Petri omnibus constitutum interpretem. quem in suis legatis praefuisse declarat. --II. De Dioscori Alexandrini tyrannide et impiis gestis. --III. Quid circa eum actum sit, ac des definitione fidei. --IV. Canonis de praerogativa sedis Constantinopolitanae edendi causam exponit, et confirmationem petit. 1088. Sancta et magna et universalis SYNODUS, quae per gratiam Dei et", + "candidate_score": 0.667417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18_20", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.660071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1145", + "psc_text": "ἐκεῖνο δηλαδὴ, ὡς ἔπρεπεν ἐπίσκοπον ἀποστολικοῦ θρόνου, ἐξόχως ἡ σἠ ἁγιωσύνη ἐποίησε, ὅτι τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας φυλάττουσα, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ παλαιοῦ ἔθους καὶ τῆς τάξεως τῆς ποτε διατετυπωμένης καὶ ἀσαλεύτου μέχρι καὶ σήμερον διαμεινάσης ἠνέχετο καινοτομηθῆναι. Διὰ τὰ γράμματα δὲ τῆς σῆς ὁσιότητος οἷα καὶ ὁπόσα παρά τινων πέπρακται, δυνήσεται ἐξ ἑτέρων ἡ σὴ ἁγιωσύνη σαφέστατα καταμαθεῖν, οἷς ἀντιβῆναι οὐκ ἂν ἐβοugr;λάμεθα, διαβεβαιουμένης τῆς σῆς θεοφιλείας, τῇ καθολικῇ πίστει καὶ ἀληθῶς ὀρθοδόξῳ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον, πάντων τῶν συναινούντων τῶν ἐπισκόπων, ἠκολουθηκέναι· διά τοι τοῦτο καὶ ἡ σεβασμιότης ἡ σὴ διαγράμματα τάχιστα ἐκπέμψει, δι' ὧν βεβαιοῦν αὐτὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον φανερώτατα ἐπιδείκνυσιν, ἵνα μὴ οἱ ἐπιθυμοῦντες τῶν ἀνοδιῶν, δυνηθεῖέν τινα ἔχειν ὑπόνοιαν περὶ τῆς κρίσεως τῆς σῆς ἁγιωσύνης. Ἐδόθη πρό δεκαπέντε καλανδῶν ματιῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει 1185 EPISTOLA CXI. AD MARCIANUM AUGUSTUM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Ordinationis Anatolii suspicionem per fidei ejus professionem esse sublatam. --II. Male ab eo", + "candidate_score": 0.657859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_370", + "psc_text": "synodum contigerant descripsit: epistola autem 26 posteriora adjecit quae post eamdem synodum Eutyches commoverat. Acta vero synodi iterum huic secundae epistolae fuerunt annexa, eo quod ex Leonis litteris Flavianus metueret, ne forte prior epistola cum actis intercidisset. Quod si in epistola 26 nulla fit mentio epistolae 22, quam antea missam probavimus, nihil movere potest: siquidem nec in epistola 22, quam Quesnellus posteriorem censet, alterius antea scriptae epistolae Flavianus meminit. 5. Maneat ergo epistolam 22 primum datam fuisse, eamque esse illam, quae a Leone memoratur epistola 28, cuique tota haec celebris Leonis definitio innititur. Hinc quidem evenisse credimus, ut in antiquis collectionibus Latinis 2, 3 et 8, nec non in Hispanica et Isidoriana aliisque posterioribus, quae a vetustis illis fontibus prodeunt, sola Flaviani ad Leonem epistola 22 praemittitur epist. 28, Leonis ad Flavianum. Cumque haec prior Leoni tradita, statim etiam in Latinum versa, et ubique in Occidente divulgata fuerit; idcirco in", + "candidate_score": 0.657022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18_20", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.656565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18_20", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.656487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.654919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_370", + "psc_text": "synodum contigerant descripsit: epistola autem 26 posteriora adjecit quae post eamdem synodum Eutyches commoverat. Acta vero synodi iterum huic secundae epistolae fuerunt annexa, eo quod ex Leonis litteris Flavianus metueret, ne forte prior epistola cum actis intercidisset. Quod si in epistola 26 nulla fit mentio epistolae 22, quam antea missam probavimus, nihil movere potest: siquidem nec in epistola 22, quam Quesnellus posteriorem censet, alterius antea scriptae epistolae Flavianus meminit. 5. Maneat ergo epistolam 22 primum datam fuisse, eamque esse illam, quae a Leone memoratur epistola 28, cuique tota haec celebris Leonis definitio innititur. Hinc quidem evenisse credimus, ut in antiquis collectionibus Latinis 2, 3 et 8, nec non in Hispanica et Isidoriana aliisque posterioribus, quae a vetustis illis fontibus prodeunt, sola Flaviani ad Leonem epistola 22 praemittitur epist. 28, Leonis ad Flavianum. Cumque haec prior Leoni tradita, statim etiam in Latinum versa, et ubique in Occidente divulgata fuerit; idcirco in", + "candidate_score": 0.653885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1396", + "psc_text": "meis obsecrare persiste: ut memor communis 1320 fidei, quam Spiritu sancto docente suscepimus, omnia haereticorum machinamenta confringat; neque quidquam illis in Ecclesiis Christi licere patiatur, ne in eorum potestate sint divina mysteria, quibus in domo Dei, pro scelerum suorum magnitudine, nec habitandi jus residet, nec orandi. Data quinto idus Octobris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM 1. Sequens epistola edita fuit a Merlino ex ms. collect. 12. Quesnellus eam relegit cum ms. Grim. collect. 18. Cum vero haec eadem epistola inserta fuerit codici encyclio, qui Leone vivente Graece scriptus fuit, nisi hic codex originalis periisset, hanc S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae", + "candidate_score": 0.653606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1_3", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_370", + "psc_text": "synodum contigerant descripsit: epistola autem 26 posteriora adjecit quae post eamdem synodum Eutyches commoverat. Acta vero synodi iterum huic secundae epistolae fuerunt annexa, eo quod ex Leonis litteris Flavianus metueret, ne forte prior epistola cum actis intercidisset. Quod si in epistola 26 nulla fit mentio epistolae 22, quam antea missam probavimus, nihil movere potest: siquidem nec in epistola 22, quam Quesnellus posteriorem censet, alterius antea scriptae epistolae Flavianus meminit. 5. Maneat ergo epistolam 22 primum datam fuisse, eamque esse illam, quae a Leone memoratur epistola 28, cuique tota haec celebris Leonis definitio innititur. Hinc quidem evenisse credimus, ut in antiquis collectionibus Latinis 2, 3 et 8, nec non in Hispanica et Isidoriana aliisque posterioribus, quae a vetustis illis fontibus prodeunt, sola Flaviani ad Leonem epistola 22 praemittitur epist. 28, Leonis ad Flavianum. Cumque haec prior Leoni tradita, statim etiam in Latinum versa, et ubique in Occidente divulgata fuerit; idcirco in", + "candidate_score": 0.653372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1_3", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1145", + "psc_text": "ἐκεῖνο δηλαδὴ, ὡς ἔπρεπεν ἐπίσκοπον ἀποστολικοῦ θρόνου, ἐξόχως ἡ σἠ ἁγιωσύνη ἐποίησε, ὅτι τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας φυλάττουσα, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ παλαιοῦ ἔθους καὶ τῆς τάξεως τῆς ποτε διατετυπωμένης καὶ ἀσαλεύτου μέχρι καὶ σήμερον διαμεινάσης ἠνέχετο καινοτομηθῆναι. Διὰ τὰ γράμματα δὲ τῆς σῆς ὁσιότητος οἷα καὶ ὁπόσα παρά τινων πέπρακται, δυνήσεται ἐξ ἑτέρων ἡ σὴ ἁγιωσύνη σαφέστατα καταμαθεῖν, οἷς ἀντιβῆναι οὐκ ἂν ἐβοugr;λάμεθα, δ��αβεβαιουμένης τῆς σῆς θεοφιλείας, τῇ καθολικῇ πίστει καὶ ἀληθῶς ὀρθοδόξῳ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον, πάντων τῶν συναινούντων τῶν ἐπισκόπων, ἠκολουθηκέναι· διά τοι τοῦτο καὶ ἡ σεβασμιότης ἡ σὴ διαγράμματα τάχιστα ἐκπέμψει, δι' ὧν βεβαιοῦν αὐτὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον φανερώτατα ἐπιδείκνυσιν, ἵνα μὴ οἱ ἐπιθυμοῦντες τῶν ἀνοδιῶν, δυνηθεῖέν τινα ἔχειν ὑπόνοιαν περὶ τῆς κρίσεως τῆς σῆς ἁγιωσύνης. Ἐδόθη πρό δεκαπέντε καλανδῶν ματιῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει 1185 EPISTOLA CXI. AD MARCIANUM AUGUSTUM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Ordinationis Anatolii suspicionem per fidei ejus professionem esse sublatam. --II. Male ab eo", + "candidate_score": 0.652957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "quae a nobis in annotationibus non omittentur; ac praeterea alias lectiones nonnumquam adjecisse, quas cum ex antiquiori versione codicis Vaticani 1322 sumptas deprehenderimus, praetermittendas credidimus: satis enim ex ipsa antiqua versione, quae subjicietur, elici poterunt. 4. Quoad tempus hujus relationis, quod in omnibus et Graecis et Latinis codicibus deest, pauca. Cum ultima concilii actio habita sit kal. Novembris an. 431, hac eadem die vel paulo post haec ad Leonem relatio, antequam synodi Patres dimitterentur, scripta fuit. EPISTOLA XCVIII. SANCTAE SYNODI CHALCEDONENSIS AD SANCTISSIMUM PAPAM ROMANAE ECCLESIAE LEONEM De gestis in synodo. SYNOPSIS. I. Leonem synodus laudat vocis B. Petri omnibus constitutum interpretem. quem in suis legatis praefuisse declarat. --II. De Dioscori Alexandrini tyrannide et impiis gestis. --III. Quid circa eum actum sit, ac des definitione fidei. --IV. Canonis de praerogativa sedis Constantinopolitanae edendi causam exponit, et confirmationem petit. 1088. Sancta et magna et universalis SYNODUS, quae per gratiam Dei et", + "candidate_score": 0.651441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_865", + "psc_text": "potentiae ex recta religione et propitiatione Salvatoris nostri consistere non ambigimus. Quapropter reverendissimos viros quos ad nostram pietatem sanctitas tua direxit libenter et sicut decebat animo grato suscepimus. Superest ut si placuerit tuae beatitudini in has partes advenire et synodum celebrare, hoc facere religionis affectu dignetur: nostris utique desideriis vestra sanctitas satisfaciet, et sacrae religioni quae utilia sunt decernet. Si vero hoc onerosum est ut tu ad has partes advenias, hoc ipsum nobis propriis litteris tua sanctitas manifestet, quatenus in omnem Orientem et in ipsam Thraciam et Illyricum sacrae nostrae litterae diligantur, ut ad quemdam definitum locum, ubi nobis placuerit, omnes sanctissimi episcopi debeant convenire, et quae Christianorum religioni atque catholicae fidei prosint, sicut sanctitas tua secundum ecclesiasticas regulas definivit, sua dispositione declarent. Τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Δεκεμβρίων ἐν Κωνσταντινουπόλει, τοῦ Δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ τοῦ εὐσεβεστάτου ἡμῶν βασιλέως τὸ ὄγδοον, καὶ Ἀβιηνοῦ, τῶν λαμπροτάτων ὑπάτων, θεῖα γράμματα κατεπέμφθη παρὸ τοῦ", + "candidate_score": 0.650927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1_3", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.65035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1_3", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.649864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.649484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.649431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.649283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_452", + "psc_text": "tuam, quae zelo fidei, pravo et stulto resistit errori, diutina adversae partis impugnatione turbari. Supradictum vero filium nostrum, per quem has epistolas dedimus, hac volumus qua dignum est affectione suscipias, et eo ad nos remeante rescribas. Data duodecimo kalendas Junias Asturio et Protogene coss. ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Inter omnia Romanorum pontificum decreta fidei, celeberrima est sequens S. Leonis ad Flavianum epistola, qua tota de Incarnatione controversia exacte discussa ac definita, contrariisque Nestorii et Eutychetis erroribus proscriptis, catholica doctrina ita accurate nedum sententiis, sed etiam vocibus declarata invenitur, ut quidquid in ea scriptum est, ex apostolica et evangelica probetur sumptum esse doctrina (Epist. 152) . Jam S. Flavianus, cui explorata erat apostolicae sedis auctoritas, praemonuerat, rem hanc, Eutyche post Constantinopolitanum judicium turbas commovente, solo indigere pontificio impulsu atque subsidio quo cuncta ad tranquillitatem et pacem statim transferrentur (Epist. 26) . Enimvero ut primum transmissa in Orientem, post Ephesinum latrocinium,", + "candidate_score": 0.649277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18_20", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1365", + "psc_text": "cura procedat, frequentibus tuae dilectionis litteris me debebis instruere, ut de sanctis clementissimi principis studiis pariter in Domino gloriemur. Datum quinto idus Julii, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CXLVII. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM, ET AETIUM PRESBYTERUM. SYNOPSIS. I. De silentio conquestus curam ei Ecclesiae commendat. --II. Ut statuta synodi Chalcedonensis inconcussa permaneant, et Alexandriae catholicus episcopus eligatur. 1304 LEO JULIANO episcopo et AETIO presbytero A pari. CAP. I. Quamvis dudum litteras tuae dilectionis acceperim, miror tamen eam rescribendi opportunitatem, qua frater Anatolius necessarie usus est, silentio praeteriisse, cum pro ratione temporis atque causarum crebriora oporteat esse colloquia. Ego sane praedicti fratris litteris de his plenius, quae apud Alexandriam haeretica temeritas gessit, edoctus, ad clementissimum principem scripsi, et pro statu Ecclesiae, sicut erat necessarium, supplicavi, ut rebus nimium perturbatis studium suae pietatis impendat. Unde sicut fratrem et coepiscopum nostrum Anatolium cohortatus sum, ita etiam dilectionem tuam admonere non desino, ut clementissimi", + "candidate_score": 0.649254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem per Christum . Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_990", + "psc_text": "θείῳ κυβερνώμενοι νεύματι. πᾶσαν ὑμῖν τῶν πεπραγμένων τὴν δύναμιν ἐγνωρίσαμεν εἰς σύστασιν ἡμε τέραν καὶ τῶν παρ' ἡμῶν πεπραγμένων βεβαίωσίν τε καὶ συγκατάθεσιν. EJUSDEM EPISTOLAE. Alia antiquior versio. Exemplar relationis archetypi sanctae magnae et universalis synodi, quae in Chalcedonensi metropoli congregata est, ad sanctae memoriae papam Leonem. Sancta et magna et universalis synodus, quae secundum Dei gratiam, et sanctionem piissimorum et Dei amatorum principum collecta est in Chalcedone metropoli Bithyniae provinciae, sanctissimo ac beatissimo LEONI. CAP. I. Repletum est gaudio os nostrum et lingua nostra exsultatione (Ps. CXXV, 2) , quod hanc ut propriam nobis gratiam prophetiam aptavit, quibus pietatis confirmatum est votum. Quid enim fide ad laetitiam superius? Quid dominica agnitione ad exsultationem clarius, quam ipse desuper nobis Salvator ad salutem tradidit dicens: Ambulantes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis. Quam ipse tamquam auream catenulam", + "candidate_score": 0.649181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1_3", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1396", + "psc_text": "meis obsecrare persiste: ut memor communis 1320 fidei, quam Spiritu sancto docente suscepimus, omnia haereticorum machinamenta confringat; neque quidquam illis in Ecclesiis Christi licere patiatur, ne in eorum potestate sint divina mysteria, quibus in domo Dei, pro scelerum suorum magnitudine, nec habitandi jus residet, nec orandi. Data quinto idus Octobris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM 1. Sequens epistola edita fuit a Merlino ex ms. collect. 12. Quesnellus eam relegit cum ms. Grim. collect. 18. Cum vero haec eadem epistola inserta fuerit codici encyclio, qui Leone vivente Graece scriptus fuit, nisi hic codex originalis periisset, hanc S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae", + "candidate_score": 0.648953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_49_51", + "bdc_text": "Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1091", + "psc_text": "εὔχομεν μᾶλλον ἀδιαβλήτως πράττοντα φιλεῖν, ἤπερ ταύτῃ προσκαρτερείν τῇ τόλμᾳ, ἥτις αὐτὸν δύναται ἀπὸ πάντων χωρίσαι. Ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ ἐμὸς, καὶ συνεπίσκοπος Λουκιανὸς, ὅς μετὰ τοῦ ἐμοῦ τέκνου Βασιλείου τοῦ διακόνου τῆς ὑμετέρας γαληνότητος γράμματα πρὸς ἐμὲ ἐβάστασε, πάσῃ τῇ καθοσιώσει τὴν ἐνταλθεῖσαν αὐτοῖς πρεσβείαν ἐπλήρωσεν, ὃς οὐκ ἂν λογισθείη ἀπολελεῖφθαι τοῦ πράγματος, ὅντινα μᾶλλον ἡ ὑπόθεσις ἀπολέλοιπεν. Ἐδόθη πρὸ ἕνδεκα Καλανδῶν Ἰουννίων ὑπατείας Ἑρκουλάνου τοῦ λαμπροτάτου. EPISTOLA CV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. De ambitu Anatolii. SYNOPSIS. I. Plenam esse fidei victoriam in qua superant tam qui ceciderunt quam qui steterunt. --II. Nihil valere posse contra canones Nicaenos, qui soli firmandae paci sufficiunt. --III. Anatolio Flavianum exemplo esse debere; et per se ruere quod Nicaenae synodo contrarium est. --IV. Ut ipsa Anatolium a proposito revocet hortatur. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Sanctis et Deo placitis clementiae vestrae studiis defensam contra haereticos catholicam fidem, et universae Ecclesiae redditam pacem, ineffabiliter", + "candidate_score": 0.648924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18_20", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", + "candidate_score": 0.648247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18_20", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.648105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1_3", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_367", + "psc_text": "ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S. Leo duas Flaviani litteras cum gestis se accepisse tradit. Primum ep. 28, ad eumdem Flavianum scripta Idibus Junii an. 449, his verbis cap. 1: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset, agnovimus. Hanc eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII", + "candidate_score": 0.647209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.646111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει φροντίσαι, καὶ φυλάξαι ταῖς ἐκκλησίαις τὸν πατρῷον κλῆρον ἀκήρατον· ἵνα καὶ τὰς ἀντὶ τούτων ἀντιδόσεις δέξηται ὑμῶν ἡ ἁγιότης παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου δεσπότου. ADMONITIO IN SEQUENTIS EPISTOLAE FRAGMENTUM. 1. Insigne quod subjicimus epistolae Anatolii fragmentum, ex quo hunc post Flaviani mortem ordinatum discimus, e codice Regio 940 a Cotelerio editum fuit inter Ecclesiae Graecae Monumenta tom. I, pag. 66. Istud Quesnellus secundae Leonis editioni inseruit, praemisitque epistolis 69, 70 et 71, datis mense Julio an. 450, in quibus de ipsius Anatolii ordinatione sermo est. In observationibus autem ad hoc fragmentum affirmat, circa haec tempora (praedictarum scilicet epistolarum Leonis) Flavianum obiisse;", + "candidate_score": 0.64605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18_20", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1230", + "psc_text": "ad notitiam meam gloriosissimus imperator jubeat pervenire: quia et ad ipsius et ad omnium salutem pertinet ut Dei cultus nullo errore laedatur. Data XVII kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1234 EPISTOLA CXXIII. AD EUDOCIAM AUGUSTAM. De monachis Palaestinis. SYNOPSIS. I. Rogat ut curam suam reducendis ad fidem et quietem monachis Palaestinis impendat. -- II. Recepta Chalcedonensi synodo tam Eutychen quam Nestorium exsecrentur, si catholici videri volunt. Quid autem profecerit exhortatio Eudociae, ipsius litteris instrui cupit. LEO episcopus EUDOCIAE Augustae. CAP. I. Quanta mihi catholicae cura sit fidei, et qua sollicitudine, in quantum Dominus adjuvat, debeam praecavere ne umquam ab imperitis aut impiis veritatis Evangelio resistatur, pietatem vestram scire non dubito. Et ideo cum salutationis officio, quo semper mihi est vestra honoranda clementia, obsecro Dominum ut me de tua incolumitate laetificet, et causam fidei, in qua quorumdam intra provinciam Palaestinam monachorum fuerant corda turbata, magis magisque per vos faciat adjuvari:", + "candidate_score": 0.645235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18_20", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_124", + "psc_text": "coss. EPISTOLA VII. AD EPISCOPOS PER ITALIAM. SYNOPSIS. Plurimos Manichaeorum vigilantia sua in urbe Roma detectos esse, et pari ab eis sollicitudine investigandos admonet. LEO universis episcopis per Italiae provincias constitutis in Domino salutem. CAP. I. In consortium vos nostrae sollicitudinis advocamus, ut vigilantia pastorali, ne quid diabolicae licere possit astutiae, commissis vobis gregibus diligentius consulatis: ne is qui Domini misericordia revelante per nostram curam a nostris ovibus morbus abigitur, necdum vobis praemonitis, et adhuc quid agatur ignaris, per vestras se dispergat Ecclesias, et suarum furtim cuniculos inveniat latebrarum, 624 ut quod a nobis in Urbe exstinguitur, tenebrosis apud vos radicibus seminetur. Plurimos impietatis Manichaeae sequaces et doctores in Urbe investigatio nostra reperit, vigilantia divulgavit, auctoritas et censura coercuit: quos potuimus emendare, correximus; et ut damnarent Manichaeum cum praedicationibus et disciplinis suis publica in Ecclesia professione, et manus suae subscriptione, compulimus; et ita de voragine impietatis suae confessos, poenitentiam concedendo,", + "candidate_score": 0.645132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.645008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1_3", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 . Oktober 1532 verabschiedet und erschien anfangs November desselben Jahres im Druck ( HBBibl I 605 ; gedruckt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_934", + "psc_text": "auferatur, necessarie fraternitati tuae quod omni Ecclesiae prosit injungimus, ut cum fratribus et coepiscopis nostris Paschasino et Lucentio, sed et fratribus et compresbyteris nostris Bonifacio et Basilio, quos vice nostra ad praedictum conventum ire praecipimus, curam tuam actionemque conjungas 1068 in omnibus, auctoritate nostrae praeceptionis usurus: quoniam scimus omnium illic actarum rerum majorem te quam nostros habere notitiam: ut dum curam tuam illis consili u mque sociaveris, in nulla parte fallantur; sed omnia, Deo adjuvante, veniant in effectum, quae fidei et paci probaveris convenire. Data sexto kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCIII. AD SYNODUM, QUAE NICAEAM PRIMUM INDICTA, POSTEA VERO CHALCEDONE CONGREGATA EST. SYNOPSIS. I. Necessitatem temporis et consuetudinem vetare ne intersit synodo; se tamen per legatos quos mittit, praesentem futurum. --II. Disputandi contra fidem audaciam esse comprimendam. --III. Episcopos propter fidem ejectos esse restituendos, manentibus contra Nestorium in Epheso decretis. LEO episcopus S. SYNODO apud Nicaeam constitutae.", + "candidate_score": 0.644833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.644412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.644267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13_15", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.643545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_373", + "psc_text": "posteriorem collectionem 22, cum aliis documentis Chalcedonensibus traducta fuit. Illa vetustior interpretatio statim ab initio confecta, Leoni usui fuit, antequam dogmaticas ad Flavianum litteras scriberet; sicut indubium est, eidem usui fuisse interpretationem actorum synodi Constantinopolitanae in Eutychem, quae simul edita in collectionibus 3 et 8, una cum laudata antiquiori versione epistolae 22, recepta legitur: ex hac enim actorum interpretatione nonnulla totidem verbis recitat in iisdem dogmaticis litteris cap. 6. 7. Ex his autem omnibus perspicuum efficitur, quam inaniter Quesnellus adversus card. Baronium elaboraverit, ut epistolam 22 scriptam suaderet post epistolam 26, ac si Flavianus, qui post Eutychis condemnationem scripsit ad Domnum et ad alios Orientis episcopos, Occidentales, et potissimum Romanum pontificem de tanta haeresi commonendum neglexerit. Idem Flavianus statim post condemnationem Eutychis satis a Florentio monitus fuerat, dum soluto conventu ad superiorem domus partem ascenderet, ipsum Eutychem ad Romanum, Alexandrinum et Hierosolymitanum episcopos appellasse; unde metuendum ipsi erat ne, si", + "candidate_score": 0.64319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13_15", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_55", + "psc_text": "verba ad nos ibidem non tam de Leone quam de praedecessoribus ejus sumpta. Ita etiam hic voces a nobis, et decretorum nostrorum de praedecessorum decretis accipi potuerunt. Cum enim una eademque sit antecessorum et successorum auctoritas, decreta autem pontificia ex hac auctoritate totam vim sortiantur, nostra dici potuerunt decreta, quae ab antecessoribus lata fuere auctoritate successoribus communi; ita ut nostra decreta appellare, idem sit ac dicere edita auctoritate pontificia, quae tum in antecessoribus, tum in successoribus una eademque est. Simili loquendi ratione usus est etiam Gelasius, uti ostendemus in annotationibus ad cap. 50 codicis, quem Quesnellus edidit. 26. Caeterum sub initia pontificatus Leonis et circa an. 442 scriptas duas sequentes epistolas confirmabit etiam non modicum historica quaedam animadversio, quam primus produxit card. Norisius tom. III pag. 1177, et tom. IV, pag. 752; dein Pagius ad an. 418, n. 57; ac tandem P. Bernardus de Rubeis Monument. Aquileien. cap. 14, pag.", + "candidate_score": 0.643129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_260", + "psc_text": "facit: et haec connexio totius quidem corporis unanimitatem requirit, sed praecipue exigit concordiam sacerdotum. Quibus cum dignitas sit communis, non est tamen ordo generalis: quoniam et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis; et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est ut caeteris praeemineret. De qua forma episcoporum quoque est orta distinctio, et magna ordinatione provisum est ne omnes sibi omnia vindicarent; sed essent in singulis provinciis singuli, quorum 692 inter fratres haberetur prima sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Qui ergo scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum; sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat: et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere (Matth. XXIII, 4). Discipuli enim sumus humilis", + "candidate_score": 0.642417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.641547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_457", + "psc_text": "moriturus professionem fidei edere vellet, hanc epistolam ad se afferri, et sibi legi jussit, quoniam in ipsa plenissima ratio fidei catholicae continetur, quemadmodum tradit ejus Vitae auctor, n. 24, tom. II, saecul. Benedictini II, pag. 126. 3. Inter divina officia olim in Romana Ecclesia tempore Adventus publice legebatur haec epistola, unde eam descriptam invenimus in Lectionariis quae usui erant basilicae Vaticanae, nec non in alio vetustissimo quod ad SS. Philippi et Jacobi basilicam pertinebat. Hinc in Ordine Romano XI, apud Mabillonium (Tom. II Mus. Italic. p. 123), qui a Benedicto canonico basilicae S. Petri, saeculo XII, scriptus fuit, in Dominica 3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms.", + "candidate_score": 0.641256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.640289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_1", + "bdc_text": "Decreta synodalia tandem habemus , Bullingere doctissime , tuo et Leonis auspitiis emissaDie von Bullinger in Zusammenarbeit mit Jud verfaßte Prediger- und Synodalordnung wurde von der Herbstsynode am 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364", + "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione", + "candidate_score": 0.639517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_49_51", + "bdc_text": "Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1638", + "psc_text": "ex clero suo catholicus episcopus secundum morem veterem per orthodoxos Aegyptios consecretur: quia parricida ille non alias a suis defensoribus deseritur, nisi Alexandrina Ecclesia, quae Patrum honori et suae restituenda est libertati, rectorem sanandis omnibus quae male gesta sunt, probatissimum fuerit consecuta. Datum XV kalend. Julias, Magno et Apollonio consulibus. Per Philoxenum agentem in rebus. 1435 EPISTOLA CLXXI. AD TIMOTHEUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. De electione ejus gratulatur, charitatemque commendat. --II. Ut fidei rebus invigilet, frequenterque ad ipsum scribat. LEO episcopus TIMOTHEO episcopo catholico Alexandrinae Ecclesiae. CAP. 1. Evidenter apparet sub apostolicae splendore sententiae, quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum (Rom. VIII, 28) ; et divinae dispensatione pietatis ubi excipiuntur adversa, ibi donantur et prospera. Quod Alexandrinae Ecclesiae experimenta demonstrant, in qua multos sibi patientiae thesauros humilium modestia et tolerantia congregavit: quia juxta est Dominus his qui tribulato sunt corde, et humiles spiritu salvabit (Ps. XXXIII, 19) ; glorificata", + "candidate_score": 0.638792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_498", + "psc_text": "insipientem nimisque blasphemum, ita omissum, quasi nihil quod offenderet esset auditum; cum tam impie duarum naturarum ante incarnationem unigenitus Dei Filius fuisse dicatur, quam nefarie postquam Verbum caro factum est, natura in eo singularis asseritur. Quod ne Eutyches ideo vel recte vel tolerabiliter aestimet dictum, quia nulla vestra est sententia confutatum, sollicitudinis tuae diligentiam commonemus, frater charissime, ut si per inspirationem misericordiae Dei ad satisfactionem causa perducitur; imprudentia hominis 835 imperiti etiam ab hac sensus sui peste purgetur. Qui quidem, sicut gestorum ordo patefecit, bene coeperat a sua persuasione discedere, cum vestra sententia coarctatus profiteretur se dicere quod ante non dixerat, et ei fidei acquiescere cujus prius fuisset alienus. Sed cum anathematizando impio dogmati noluisset praebere consensum, intellexit eum fraternitas vestra in sua manere perfidia, dignumque esse qui judicium condemnationis exciperet. De quo si fideliter atque utiliter dolet, et quam recte mota sit episcopalis auctoritas vel sero cognoscit; vel si", + "candidate_score": 0.637753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_49_51", + "bdc_text": "Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1092", + "psc_text": "firmandae paci sufficiunt. --III. Anatolio Flavianum exemplo esse debere; et per se ruere quod Nicaenae synodo contrarium est. --IV. Ut ipsa Anatolium a proposito revocet hortatur. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Sanctis et Deo placitis clementiae vestrae studiis defensam contra haereticos catholicam fidem, et universae Ecclesiae redditam pacem, ineffabiliter cum vestra pietate gaudemus: gratias agentes misericordi et omnipotenti Deo, quod exceptis his qui magis dilexerunt tenebras quam lucem (Joan. III, 19), neminem passus est evangelica veritate fraudari: ut abstersa erroris caligine, in omnium cordibus purissimum lumen oriretur, nec de infirmis quorumdam animis tenebrosus ille exsultaret inimicus, quem non solum hi qui illaesi steterunt, sed etiam hi quos fecerat mutare, superaverunt: ut, errore abolito, per totum 1155 mundum fides vera regnaret, et omnis lingua confiteretur, quoniam Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 11) . Confirmato autem in unitate Evangelii universo orbe terrarum, et in eumdem sensum", + "candidate_score": 0.637261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_9", + "bdc_text": "Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1164", + "psc_text": "EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non ambigo, definitionem sanctae synodi, quae ob confirmationem fidei in Chalcedonensi civitate celebrata est, toto corde me fuisse complexum: quia nulla 1195 sinebat ratio ut qui unitatem catholicae fidei dolebam ab haereticis fuisse turbatam, non exsultanter in integrum rediisse gauderem. Hoc autem non solum ex ipso beatissimae consensionis effectu, sed etiam ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto", + "candidate_score": 0.636588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13_15", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1078", + "psc_text": "quam apostolicam non potest facere sedem; nec ullo speret modo quod per aliorum possit offensiones augeri. Privilegia enim Ecclesiarum, sanctorum Patrum canonibus instituta, et venerabilis Nicaenae synodi fixa decretis, nulla possunt improbitate convelli, nulla novitate mutari. In quo opere, auxiliante Christo, fideliter exsequendo, necesse est me perseverantem exhibere famulatum: quoniam dispensatio mihi credita est, et ad meum tendit reatum, si paternarum regulae sanctionum, quae in synodo Nicaena, ad totius Ecclesiae regimen, Spiritu Dei instruente, sunt conditae, me (quod absit) connivente, violentur; et major sit apud me unius fratris voluntas, quam universae domus Domini communis utilitas. CAP. IV. Et ideo sciens gloriosam clementiam vestram ecclesiasticae studere concordiae, et 1151 his quae pacificae congruunt unitati, piissimum praestare consensum, precor et sedula suggestione vos obsecro, ut ausus improbos unitati Christianae pacique contrarios ab omni pietatis vestrae abdicetis assensu, et fratris mei Anatolii, nocituram ipsi, si perstiterit, cupiditatem salubriter comprimatis: ne ea quae vestrae", + "candidate_score": 0.636034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_49_51", + "bdc_text": "Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1322", + "psc_text": "Carosus monachus compescatur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Litterarum clementiae vestrae multiplex gratia debita a me veneratione suscepta est, et gratulanter agnovi quam piam curam Christianae religionis, ut consuevistis, 1280 habeatis; cum inter Domini sacerdotes eam vultis firmare concordiam, quae et universali Ecclesiae et divino apta sit cultui. Illa enim probabilis pax et charitas vera est, quam plenissime beatus apostolus praedicat dicens: Charitas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5) . Obsequens itaque et libenter assentiens sanctis vestrae pietatis hortatibus, fratris et coepiscopi mei Anatolii scriptis reciproco, ut debui, sermone respondi, qui cessationem alloquii mei suo silentio debuit imputare: cum ad litteras meas, quibus eum fraterna charitate monueram ut a reprehensibili ambitione discederet, ulterius respondere neglexit. Ego vero, qui apud illum tacui, clementiae vestrae pro pace universalis Ecclesiae quae essent profutura suggerere pro mea cura non destiti. Nam et vestra mansuetudo insinuationem", + "candidate_score": 0.634948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_49_51", + "bdc_text": "Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_833", + "psc_text": "ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris. 1005 Salonius venerator vester, apostolatum vestrum in Domino saluto, orationum vestrarum subsidia deposcens. Veranus cultor vestri apostolatus, beatitudinem vestram saluto, et ut pro me oretis peto. EPISTOLA LXIX. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Consensum suum ad ordinationem Anatolii CP. suspendit; professionem fidei exigit. --II. Petit ut idem haereticorum communionem abdicet, communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare.", + "candidate_score": 0.632965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_31", + "psc_text": "Theodoretum lib. I c. 8 et 9, id solum probat, clericos a Meletio ordinatos, qui in suum gradum ita fuerant recepti, ut post clericos ordinatos a legitimo episcopo, omni auctoritate his reservata, infimum locum tenerent, post illorum mortem in ipsorum locum et auctoritatem subrogari potuisse, si quaedam circumstantiae id flagitarent: quae promotio eumdem ordinem auctoritate praeditum respicit, non autem altiorem. Sed quidquid in hoc ipso videatur, neque hic, neque alius peculiaris casus, qui dispensationi tribui debet, constitutionem ac disciplinam vocare potest in dubium, quam et Ambrosii, et Zosimi, et ipsius Leonis testimoniis satis certam ostendimus. Unde nihil est cur ex hoc capite epistolam ad Januarium repudiemus, ac si disciplinam eo tempore ignotam praeferat. 18. Quos vero canones Leo intellexerit, cum hac in re canonum constitutionem allegavit; quoniam de disciplina ex dictis constat, si in magna antiquorum monumentorum penuria nullum certum canonem, constitutionem nullam proferre possimus, nihil praejudicat. Forte S. pontifex", + "candidate_score": 0.632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_9", + "bdc_text": "Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_967", + "psc_text": "constitutum interpretem. quem in suis legatis praefuisse declarat. --II. De Dioscori Alexandrini tyrannide et impiis gestis. --III. Quid circa eum actum sit, ac des definitione fidei. --IV. Canonis de praerogativa sedis Constantinopolitanae edendi causam exponit, et confirmationem petit. 1088. Sancta et magna et universalis SYNODUS, quae per gratiam Dei et sanctionem piissimorum et amatorum Christi imperatorum nostrorum collecta est in Chalcedonensium metropoli provinciae Bithyniae, sanctissimo et beatissimo Romanorum archiepiscopo LEONI. CAP. I. Repletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2) . Hanc tamquam propriam nobis prophetiam gratia coaptavit, a quibus pietatis est restitutio confirmata. Quid enim fide sublimius ad laetandum? Quid agnitione Dominica festivius ad coronas, quam nobis olim Salvator ipse tradidit ad salutem, inquiens: Euntes, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti; docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis (Matth. XXVIII, 19, 20) ? Quam veluti auro textam seriem,", + "candidate_score": 0.631904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_49_51", + "bdc_text": "Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_877", + "psc_text": "agit. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Litteras pietatis vestrae accepisse me gaudeo, et ad significationem totius prosperitatis pertinere cognosco, cum sermones vestri initia pro fidei nos faciant 1034 integritate securos. Quantas itaque clementiae vestrae gratias referamus, non ex verbis nostris, sed ex beneficiis vestris, quae Ecclesiae contulistis, agnoscite: non ambigentes qualem illum retributorem in omnibus habeatis pro cujus tam pie estis religione solliciti; et qui vos, ut res ipsa demonstrat, ad hoc ut fides catholica ab insidiis inimicorum suorum defenderetur, elegit, gloriosissime. Haec me nunc breviter per fratris mei Anatolii clericos pietas vestra scripsisse dignanter accipiat. Pleniora autem de omnibus quae ad curam meam pro statu Ecclesiarum et concordia pertinent Domini sacerdotum, per legatos nostros scripta direximus. Data idibus Aprilis, 1035 Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXIX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. De repressis ejus auctoritate Nestorio et Eutychete gratias agit. --II. De legatis adjutis, reductis ad sedes suas sacerdotibus,", + "candidate_score": 0.631754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_9", + "bdc_text": "Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.628995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_9", + "bdc_text": "Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.628834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.628111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_60", + "psc_text": "nonnullos absque erroris et auctorum damnatione et absque debitis subscriptionibus imprudenter admissos Septimus detexisset, quibus apertae damnationis et subscriptionis remedium Leo apponendum praecepit; id verisimilius in Leonis initia incidit, si praesertim epist. 1 non Januario, sed alicui ejus praedecessori data credatur. Cum vero hoc praedecessore brevi exstincto Januarius in eodem opere exsequendo pastoralem curam naviter et cum felici successu fuerit exsecutus (quod non exiguum tempus requirit), S. Leo an. 447 ab eodem accepit litteras, in quibus zelum et diligentiam suam prodens, exposuisse videtur non tantum Pelagianos cum debita cautione in gradum suum receptos, verum etiam aliquos ad ulteriorem gradum fuisse promotos. Hinc autem Leo zelum ejus primo commendans, veterem monitionem eidem inculcavit, ne quis ex haeresi adveniens sine debitis cautionibus reciperetur. Dein vero illam canonum constitutionem ingerendam credidit, ne in suum gradum perinde admissi ad ulteriorem promoverentur: quod unum per hoc tempus correctione dignum superesse, ex iisdem Januarii litteris detexerat.", + "candidate_score": 0.627589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_12", + "bdc_text": "Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_135", + "psc_text": "institutis, si hanc ordinandorum sacerdotum formam per Ecclesias quibus Dominus praeesse te voluit, etiam ipse servaveris: ut his qui consecrandi sunt numquam benedictio nisi in die resurrectionis Dominicae tribuatur, cui a vespera sabbati initium constat ascribi, et quae tantis divinarum dispositionum mysteriis est consecrata, ut quidquid est a Domino insignius constitutum, in hujus diei dignitate sit gestum. In hac mundus sumpsit exordium. In hac per resurrectionem Christi, et mors interitum, et vita accepit initium. In hac apostoli a Domino praedicandi omnibus gentibus Evangelii tubam sumunt (Joan. XX, 21), et inferendum universo mundo sacramentum regenerationis accipiunt. In hac, sicut beatus Joannes evangelista testatur, congregatis in unum discipulis, januis clausis, cum ad eos Dominus introisset, insufflavit, et dixit: Accipite Spiritum sanctum; quorum remiseritis peccata remittuntur eis; et quorum detinueritis, detenta erunt (Ibid., 22) . In hac denique promissus a Domino apostolis Spiritus sanctus advenit (Act. II, 1; Joan. XIV, 16; XVI, 7);", + "candidate_score": 0.627039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_11_13", + "bdc_text": "Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 . Todestag , im Auftrag des Instituts für Schweizerische Reformationsgeschichte hg. v . Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.624089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_51", + "bdc_text": "] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_559", + "psc_text": "καὶ τῷ ἐμῷ ἀδελφῷ, καὶ συνεπισκότῳ Φλαυιανῷ ἡ ὑμετέρα φιλανθρωπία γεγραφη κέναι με γινωσκέτω· καὶ τούτοις, οἶς ἐπέμψαμεν ἐντετάλθαι, πρὸς τὸ συγγνώμης ἀξιωθῆναι, εἰ τὰ τῆς πλάνης διορθωθείη· ἵνα δέ με τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως τῇ διανοίᾳ. τὴν σύνοδον τῶν ἐπισκόπων συνελθεῖν θελησάσῃ δόξειε τὸ τῆς ἡμετέρας παρουσίας ἀπολιμπάνεσθαι, τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἐμοὺς, Ἰούλιον τὸν ἐπίσκοπον, καὶ Ρενάτον τὸν πρεσβύτερον, καὶ τὸν ἐμὸν υἱὸν Ἱλάρον τὸν διάκονον πέπομφα. τοὺς εἰς τάξιν τῆς ἐμῆς παρουσίας ἀρκοῦντας. Ἀλλὰ τούτῳ μᾶλλον τῷ πλανηθέντι κρεῖτ τόν ἐστι συνελθεῖν· ἐπεί περ ἐκείνῷ περὶ ὃ παρεφρόνησε, ἀνανῆψαι ἦν· καὶ ἔνθα τὴν καταδίκην ὑπέμεινε, αὐτόθι καὶ συγγνώμης φιλοτιμίας ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis,", + "candidate_score": 0.621414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . auch Pestalozzi 132-140 ; Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_980", + "psc_text": "ὡς ἀρχηγῷ σοι τοῦ καλοῦ πρὸς ὠφέλειαν χρησάμενοι, τῆς ἀληθείας τοῖς τῆς ἐκκλησίας τέκνοις τὸν κλῆρον ἐδείξαμεν, οὐ καθ' ἕνα ἕκαστος ἐν παραβύστῳ τὴν διδασκαλίαν ποιούμενοι, ἀλλὰ κοινῷ πνεύματι, μιᾷ συμπνοίᾳ καὶ ὁμονοίᾳ τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν γνωρίσαντεσ. Καὶ ἦμεν ἐν κοινῇ χορείᾳ, τοῖς πνευματικοῖσ, ὡς ἐν βασιλικοῖσ δείπνοισ, ἐντρυφῶντες ἐδέσμασιν, ἅπερ διὰ τῶν σῶν γραμμάτων ὁ χριστὸς τοῖς εὐωχουμενοις ηὐτρεπισε καὶ τὸν ἐπουράνιον νυμφίον ἐν ἡμῖν ὁρᾷν ἐδοκοῦμεν ἐνδιαιτώμενον Εἰ γὰρ ὅπου εἰσὶ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ αὐτοῦ ὄνομα, ἐκεῖ ἔφη εἶναι ἐν μεσῳ αὐτῶν· πόσην περὶ πεντακοσίου εἴκοσιν ἱερέας τὴν οἰκείωσιν ἐπεδείκνυτο, οἳ καὶ πατρίδος καὶ πόνου τῆς εἰς αὐτὸν ὁμολογίας τὴν γνῶσιν προέθηκαν; ὧν σὺ μὲν ὡς κεφαλὴ μελῶν, ἡγεμόνευεσ ἐν τοῖς τὴν σύνταξιν ἐπέχουσι, τὴν εὔνοιαν ἐπιδεικνύμενοσ. Βασιλεῖς δὲ πιστοὶ πρὸς εὐκοσμίαν ἐξῆρχον, ὡς Ζοραβάβελ τῇ (Ἰησοῦ, τῆς ἐκκλησίασ, καθάπερ) Ἰερουσαλὴμ, τὴν τὴν ἐν τοῖς δόγμασιν οἰκοδομίαν ἀνανεοῦν προθυμούμενοι. Καἲ ἦν ἂν ὁ ἀντικείμενος", + "candidate_score": 0.620158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_51", + "bdc_text": "] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", + "candidate_score": 0.619524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_369", + "psc_text": "respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum missa exeunte an. 448 vel serius ineunte an. 449. Epistolam Eutychis una cum imperatoris litteris, quae pro eodem datae fuere, transmissam citius pervenisse nihil sit mirum. Unde vero epistolae Flaviani, quam sero allatam Leo miratus est, morae longiores injectae fuerint, ignoramus. Hinc epistola 22 priora gesta quae usque ad Constantinopolitanam synodum contigerant descripsit: epistola autem 26 posteriora adjecit quae post eamdem synodum Eutyches commoverat. Acta vero synodi iterum huic secundae epistolae fuerunt annexa, eo quod ex Leonis litteris Flavianus metueret, ne forte prior epistola cum actis intercidisset. Quod si in epistola 26 nulla fit mentio epistolae 22, quam antea missam", + "candidate_score": 0.617157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_539", + "psc_text": "5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione definiri. 2. Quesnellus in prima editione (Tom. II primae edit. pag. 850) existimavit a pontifice primo scriptam fuisse epistolam 30, et ad Pulcheriam transmissam per legatos, cum adhuc spes nonnulla superesset fore ut synodus in conventum simplicem apud Constantinopolim commutaretur. Idcirco enim sub finem ejusdem epistolae scriptum putat; Sed ei qui in errore est melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Cum vero impedimenta inciderint, quibus haec epistola Pulcheriae data non fuerit; ejusdem exemplum ad eam Leo iterum post pseudosynodum Ephesinam transmisit, ut liquet ex epist. 45. Hac autem occasione eam epistolam paucis", + "candidate_score": 0.616844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_51", + "bdc_text": "] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1091", + "psc_text": "εὔχομεν μᾶλλον ἀδιαβλήτως πράττοντα φιλεῖν, ἤπερ ταύτῃ προσκαρτερείν τῇ τόλμᾳ, ἥτις αὐτὸν δύναται ἀπὸ πάντων χωρίσαι. Ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ ἐμὸς, καὶ συνεπίσκοπος Λουκιανὸς, ὅς μετὰ τοῦ ἐμοῦ τέκνου Βασιλείου τοῦ διακόνου τῆς ὑμετέρας γαληνότητος γράμματα πρὸς ἐμὲ ἐβάστασε, πάσῃ τῇ καθοσιώσει τὴν ἐνταλθεῖσαν αὐτοῖς πρεσβείαν ἐπλήρωσεν, ὃς οὐκ ἂν λογισθείη ἀπολελεῖφθαι τοῦ πράγματος, ὅντινα μᾶλλον ἡ ὑπόθεσις ἀπολέλοιπεν. Ἐδόθη πρὸ ἕνδεκα Καλανδῶν Ἰουννίων ὑπατείας Ἑρκουλάνου τοῦ λαμπροτάτου. EPISTOLA CV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. De ambitu Anatolii. SYNOPSIS. I. Plenam esse fidei victoriam in qua superant tam qui ceciderunt quam qui steterunt. --II. Nihil valere posse contra canones Nicaenos, qui soli firmandae paci sufficiunt. --III. Anatolio Flavianum exemplo esse debere; et per se ruere quod Nicaenae synodo contrarium est. --IV. Ut ipsa Anatolium a proposito revocet hortatur. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Sanctis et Deo placitis clementiae vestrae studiis defensam contra haereticos catholicam fidem, et universae Ecclesiae redditam pacem, ineffabiliter", + "candidate_score": 0.616577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_368", + "psc_text": "eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII vel XV kal. Julii anni ejusdem aliae hujus litterae tunc acceptae una cum gestis nominantur sic: Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Haec de secundis litteris ejusdem Flaviani, quibus acta in Eutychem aeque ac primis annexa fuerant. Porro in hac epistola 36 respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum", + "candidate_score": 0.616196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6_8", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_457", + "psc_text": "moriturus professionem fidei edere vellet, hanc epistolam ad se afferri, et sibi legi jussit, quoniam in ipsa plenissima ratio fidei catholicae continetur, quemadmodum tradit ejus Vitae auctor, n. 24, tom. II, saecul. Benedictini II, pag. 126. 3. Inter divina officia olim in Romana Ecclesia tempore Adventus publice legebatur haec epistola, unde eam descriptam invenimus in Lectionariis quae usui erant basilicae Vaticanae, nec non in alio vetustissimo quod ad SS. Philippi et Jacobi basilicam pertinebat. Hinc in Ordine Romano XI, apud Mabillonium (Tom. II Mus. Italic. p. 123), qui a Benedicto canonico basilicae S. Petri, saeculo XII, scriptus fuit, in Dominica 3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms.", + "candidate_score": 0.615248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_51", + "bdc_text": "] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_800", + "psc_text": "Deum: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et secundum hominem: Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Hanc fidem, dilectissimi, veram et indissolubilem, quae sola veros efficit Christianos, quamque, ut intelligimus et probamus, pio studio et laudabili amore defenditis, perseveranter tenete et constanter asserite. 981 Et quoniam oportet vos post divinum auxilium etiam catholicorum principum gratiam promereri, humiliter ac sapienter exposcite ut petitioni nostrae, qua plenariam indici synodum postulavimus, clementissimus imperator dignetur annuere: qua citius, adjuvante misericordia Dei, et sanis fortitudo augeatur, et morbidis, si curari acquiescant, medicina praestetur. EPISTOLA LX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. Per Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae", + "candidate_score": 0.615045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_51", + "bdc_text": "] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_617", + "psc_text": "Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat, rem, de qua agitur, nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac re placuit destinare. Nec necessarium fuit nunc amplius scribi, cum, propitio Deo, de his quae causae credimus convenire per ea quae ipsi portabunt scripta sis plenius instruendus. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod", + "candidate_score": 0.614762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_51", + "bdc_text": "] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.614583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.613972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_51", + "bdc_text": "] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1092", + "psc_text": "firmandae paci sufficiunt. --III. Anatolio Flavianum exemplo esse debere; et per se ruere quod Nicaenae synodo contrarium est. --IV. Ut ipsa Anatolium a proposito revocet hortatur. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Sanctis et Deo placitis clementiae vestrae studiis defensam contra haereticos catholicam fidem, et universae Ecclesiae redditam pacem, ineffabiliter cum vestra pietate gaudemus: gratias agentes misericordi et omnipotenti Deo, quod exceptis his qui magis dilexerunt tenebras quam lucem (Joan. III, 19), neminem passus est evangelica veritate fraudari: ut abstersa erroris caligine, in omnium cordibus purissimum lumen oriretur, nec de infirmis quorumdam animis tenebrosus ille exsultaret inimicus, quem non solum hi qui illaesi steterunt, sed etiam hi quos fecerat mutare, superaverunt: ut, errore abolito, per totum 1155 mundum fides vera regnaret, et omnis lingua confiteretur, quoniam Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 11) . Confirmato autem in unitate Evangelii universo orbe terrarum, et in eumdem sensum", + "candidate_score": 0.613966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_370", + "psc_text": "synodum contigerant descripsit: epistola autem 26 posteriora adjecit quae post eamdem synodum Eutyches commoverat. Acta vero synodi iterum huic secundae epistolae fuerunt annexa, eo quod ex Leonis litteris Flavianus metueret, ne forte prior epistola cum actis intercidisset. Quod si in epistola 26 nulla fit mentio epistolae 22, quam antea missam probavimus, nihil movere potest: siquidem nec in epistola 22, quam Quesnellus posteriorem censet, alterius antea scriptae epistolae Flavianus meminit. 5. Maneat ergo epistolam 22 primum datam fuisse, eamque esse illam, quae a Leone memoratur epistola 28, cuique tota haec celebris Leonis definitio innititur. Hinc quidem evenisse credimus, ut in antiquis collectionibus Latinis 2, 3 et 8, nec non in Hispanica et Isidoriana aliisque posterioribus, quae a vetustis illis fontibus prodeunt, sola Flaviani ad Leonem epistola 22 praemittitur epist. 28, Leonis ad Flavianum. Cumque haec prior Leoni tradita, statim etiam in Latinum versa, et ubique in Occidente divulgata fuerit; idcirco in", + "candidate_score": 0.613228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1465", + "psc_text": "potestatibus celebrata, quae S. memoriae praedecessor meus Leo ad consultationem Augustae recordationis Leonis scripserit, et quam veneranter accepta sint, recognoscunt. Hinc in Lectionariis antiquis haec quoque epistola inserta legitur, uti videre est in cod. Vallicellano XXVI, eademque descripta invenitur in mss. collectionis 2 Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducit. Confer mss. Basilicae Vat. 210 et Barber. 88. Graeca etiam ejusdem interpretatio exhibetur in aliquot Graecis codicibus, eamque nos proferemus ex Miscellaneis Gerardi Vossii praepositi Tungrensis, qui codice Graeco olim card. Sirleti, postea vero card. Columnae usus fuit. Quasdam vero emendationes secundis curis sumpsimus ex codice Graeco Vat. 1341, quem P. Cacciarius in novissima Romana editione adhibuit. Neque moveat, si non reperitur in collectione Chalcedonensi; quippe haec collectio, ut in praefatione ostendimus, vivente Valentiniano, id est antequam haec epistola scriberetur, concinnata fuit. Hac epistola cum praeclaro encomio usus est S. Ephraemius Antiochenus apud Photium cod. 228. 2 Ut tempus", + "candidate_score": 0.610815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_542", + "psc_text": "III idus Maias, si statim scripsisset ad Pulcheriam, ad ipsum etiam imperatorem rescripsisset. Liquet autem eum accepta imperatoris epistola III idus Maias, et Flaviani litteris per idem circiter tempus acceptis una cum gestis Constantinopolitanae synodi adversus Eutychem, mox scripsisse ad eumdem Flavianum brevissimam epistolam 27, XII kal. Junias, qua eum de acceptis gestis monuit, nec non de fusiori epistola quam citius fieri posset transmittenda, ubi de controversia judicium ferretur. Huic autem studio intentus, nec non legatis eligendis atque instruendis, qui concilio jam indicto vice sui interessent, epistolas pluribus tradendas in illud tempus distulit, quo legati cum dogmatica epistola transfretarent. Hinc plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4;", + "candidate_score": 0.609286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_541", + "psc_text": "quo sanctus pontifex se ab adeunda Ephesina synodo sollicitius excusat. 3. Hanc autem primam sententiam ipse Quesnellus deseruit in editione secunda, et in contrariam prorsus opinionem transiens, docuit epistolam longiorem 31 a Leone scriptam et missam fuisse ad Pulcheriam statim post acceptas Theodosii litteras, id est paulo post III idus Maias; notam enim chronicam, quae idus Junias signat, et in pluribus mss. deest, ex breviori epistola 30 sumptam ac perperam translatam est opinatus. Breviorem vero epistolam 30 missam fuisse per legatos idibus Junii manifestum est. 4. Haec tamen opinio nec probari, nec defendi potest. Cum enim Leo imperatoris litteras acceperit III idus Maias, si statim scripsisset ad Pulcheriam, ad ipsum etiam imperatorem rescripsisset. Liquet autem eum accepta imperatoris epistola III idus Maias, et Flaviani litteris per idem circiter tempus acceptis una cum gestis Constantinopolitanae synodi adversus Eutychem, mox scripsisse ad eumdem Flavianum brevissimam epistolam 27, XII kal. Junias, qua eum", + "candidate_score": 0.608785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_8_10", + "bdc_text": "Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ; Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_367", + "psc_text": "ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S. Leo duas Flaviani litteras cum gestis se accepisse tradit. Primum ep. 28, ad eumdem Flavianum scripta Idibus Junii an. 449, his verbis cap. 1: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset, agnovimus. Hanc eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII", + "candidate_score": 0.607173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6_8", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", + "candidate_score": 0.606335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_9_11", + "bdc_text": "Kurt Maeder , Bullinger und die Synode , in : Bullinger- Tagung 1975 . Vorträge , gehalten aus Anlaß von Heinrich Bullingers 400 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1057", + "psc_text": "τε μάρτυς, καὶ αὐτὰ πεπραγμένα δηλοῖ. Ὅπως γε καὶ αὐτοὺς τιμῆς τε, καὶ δορυφορίας ἠξιώσαμεν αἰδοῖ, καὶ τιμῇ τῇ περὶ ὑμᾶς, καὶ τὸν τοιοῦτον τύπον ἐπὶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα ἡ ἁγία σύνοδος ἀνήνεγκε κα�� ἡμεῖς, ἐφ' ᾧ τε παρ' ὑμῶν τυχεῖν συναινέσεως, καὶ βεβαιότητος, παρακαλοῦμέν τε, καὶ τοῦτο παρ' ὑμῶν γενέσθαι, ἁγιώτατοι. Ὁ γὰρ θρόνος Κωνσταντινουπόλεως ἔχει πατέρα τὸν ἀποστολικὸν θρόνον ὑμῶν κατεξαίρετον ἑαυτὸν συνάψας ἡμῖν, ἵνα καὶ διὰ τῆς ὑμῶν περὶ αὐτὸν φροντίδος ἅπαντες μὲν πεισθεῖεν, ὅτι γνησίως ἄνωθεν προνοησάμενοι, καὶ νῦν τὴν αὐτὴν ἔχοντες διαμένετε περὶ αὐτὸν φροντίδα, καὶ ὡς λυσιτελοῦντα δὲ τῇ ἐκκλησιαστικῇ καταστάσει καταξιώσατε ἅπαντα κυρῶσαι τὰ παρακολουθήσαντα ἐγγράφως ἐν τῇ ἁγιωτάτῃ καὶ οἰκουμενίκῃ συνόδῳ, καὶ αὐτὸν δὲ τὸν προειρημένων περὶτοῦ θρόνου τῆς Κωσταντινουπόλεως ὅρον ἐσπουδάσαμεν ἀποστεῖλαι πρὸς τὴν ὑμετέραν ἁγιωσύνη· ἵνα ἔχῃ τε εἰδέναι, ὡς εὐχαῖς ταῖς ὑμετέραις 1135 θεοσόφως ἅπαντα ᾠκονόμηται, καὶ παρακαλοῦμεν πρόσφορον ἀπόκρισιν δέξασθαι ἑκάστην ὑπόθεσιν διδάσκοντος ὑμᾶς ἅπαντα τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου", + "candidate_score": 0.60183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6_8", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1151", + "psc_text": "debuit, non praeponi. Illud quoque clementiae vestrae benevolentiam peto, ut veneratorem vestrum fratrem meum Julianum episcopum, in vestro, sicut facere dignamini, habeatis affectu; cujus obsequiis praesentiae meae vobis imago reddatur. Nam et de fidei ejus sinceritate confidens, vicem ipsi meam contra temporis nostri haereticos delegavi; atque propter Ecclesiarum pacisque custodiam, ut a comitatu vestro non abesset, exegi. Cujus suggestiones, pro concordia catholicae unitatis, tamquam meas audire dignemini, placentes Deo, qui vobis praeter regiam coronam etiam sacerdotalem conferat palmam. Data sexto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. 1188 EPISTOLA CXII. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Andream ecclesiasticis rebus, amoto Aetio, praepositum esse conqueritur. --II. Omnia in statum pristinum restitui postulat. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Multis exstantibus documentis, quibus in dilectione Ecclesiae Dei pietatis vestrae manifestatur affectio, merito quoties aliquid nascitur scandalorum, vestrum desideratur auxilium: ut fides, quae annitentibus vobis, contra haereticorum commenta defensa est, securae", + "candidate_score": 0.599667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_6_8", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler , Heinrich Bullinger und das Verhältnis von Staat und Kirche im Zürich des 16 . Jahrhunderts , in : Vol kshochschule , 10 . Jg. , 1976 , S. 22-25 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_403", + "psc_text": "ὤφειλε, δηλῶσαι σπουδάσει· ἵνα μὴ μεταξὺ τῆς διδασκαλίας τῶν μέρων, ἀμφιβολίᾳ τινὶ ἀπατηθῶμεν, καὶ διχονοίᾳ τραφῇ, ἥτις ἐν ταῖς ἰδίαις ἀρχαῖς ἐξαλειπτέα ἐστίν· ἐστι γὰρ ἡμῖν καταθύμιον καὶ παραφυλακτέον, τοῦ Θεοῦ ἐμπνέοντος, ἵνα μὴ αἱ διατυπώσεις τῶν προσκυνητῶν πατέρων, αἱ θεόθεν τὴν ἰσχὺν ἔχουσαι, καὶ εἰς τὴν τελειότητα τῆς πίστεως ἀνήκουσαι, φαύλη τινὸς ἑρμηνείᾳ μολυνθῶσιν. Ὁ Θεὸς ὑγιῆ σε διαφυλάξαι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 767 EPISTOLA XXIV, AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Laudata imperatoris fide querimoniam Eutychis exponit. --II. Silentium Flaviani arguit; instrui se postulat. LEO episcopus THEODOSIO Augusto. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in fide vestrae clementiae praepararit, his etiam litteris quas ad me misistis ostenditur: ut vobis non solum regium, sed etiam sacerdotalem inesse animum gaudeamus. Siquidem praeter imperiales et publicas curas, piissimam sollicitudinem Christianae religionis habetis, ne scilicet in populo Dei aut schismata, aut haereses, aut ulla scandala convalescant: quia tunc est optimus regni vestri status, quando", + "candidate_score": 0.599157, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.670427, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_309", + "psc_text": "ad aliquem promoveat honorem. Hanc ergo scriptorum nostrorum paginam omni in futuro tempore ab omnibus episcopis firmam statuimus illibatamque servare, ut et suae Ecclesiae, juvante Domino, tantummodo sint jure contenti, et monasteria ecclesiasticis conditionibus seu angariis vel quibuslibet obsequiis saecularibus nullo modo subjaceant, nullis canonicis juris deserviant, sed remotis vexationibus a cunctis gravaminibus divinum opus cum summa animi devotione perficiant. (Vide ep. 15, l. VIII.) EPISTOLA XLII. AD LUMINOSUM ABBATEM. Scribit omnia gravamina a monasterio illius ablata, ut ibi divinum opus summa tranquillitate ac devotione peragatur. Gregorius Luminoso abbati monasterii sancti Thomae de Arimino. Petitionem tuam congregationisque tuae libenter suscepimus, secundum statuta Patrum jurisque formam tuis precibus accommodantes effectum. Castorio siquidem fratri et coepiscopo nostro, nostra praeceptione transmissa ei epistola successoribus ejus, et a te monasterioque tuo cunctam laesionis funditus abstulimus facultatem; ut nec ultra in vestro versetur gravamine, nec monasterii res describantur, nec publica illic debeat esse processio; illa", + "candidate_score": 0.670427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_419", + "psc_text": "641 facinore nulla debuerit ratione proficere; tamen quia, temerario post ausu ac tanta pollutione detentus, hoc indignus arripuit, experientiae tuae hujus auctoritatis tenore praecipimus ut, suprascripto Secundino remoto ab abbatis officio, Theodosium, quem congregatio ipsa sibi petiit ordinari, in monasterio sancti Martini abbatem solemniter per eum cujus provisio interest facias ordinari, quatenus in cura congregationis subjectae, adjuvante Deo, cauta possit sollicitudine vigilare. Possessiones vero vel hortos ejusdem monasterii ecclesiastica, in quantum ratio patitur, tuitione defende. EPISTOLA XXIV. AD LEONTIUM EPISCOPUM. Ut infirmo et absente Castorio episcopo, Ariminensem Ecclesiam regat. Gregorius Leontio episcopo Urbinati. Castorium fratrem et coepiscopum nostrum hic pro corporis sui molestia retinemus. Et quia nunc ad suam Ecclesiam non valet remeare, propterea, eo absente, Ecclesiae ipsius fraternitati tuae operam providimus visitationis delegandam; admonentes charitatem tuam ut ita efficaciter omnes utilitates ejus exerceat, quatenus tui praesentia proprium se absentem habere non sentiat sacerdotem. Quidquid autem tibi visum fuerit pro", + "candidate_score": 0.66471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1474", + "psc_text": "ne saecularibus viris, atque non sub regula vestra degentibus, res ecclesiasticae committantur, sed probatis de vestro officio clericis. In quibus si quid reperiri potuerit pravitatis, ut in subditis, emendare quod illicite gestum fuerit valeatis, quos apud vos habitus sui magis officium conveniat, quam excuset. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 89.) EPISTOLA LXVI. AD ANATOLIUM DIACONUM. Ex Istriae schismate ad Ecclesiae unitatem reversis faveat. Gregorius Anatolio diacono Constantinopolitano. Latores praesentium, qui de Istricorum schismate ad unitatem Ecclesiae Deo miserante reversi sunt, multa de pravitate episcoporum 983 qui in illis partibus sunt conqueruntur. Et quia ea pro re Constantinopolim festinantes tua sibi petunt adesse debere solatia, dilectionem tuam his hortamur affatibus, ut eis salva ratione solatiari debeat atque concurrere; quatenus te opitulante et minus illic fatigari, et quod justum est facilius valeant adipisci. EPISTOLA LXVII. AD CONSTANTIUM MEDIOLANENSEM EPISCOPUM. Ut cum Mariniano Ravennate de Maximi Salonitani causa judicet. Gregorius Constantio episcopo", + "candidate_score": 0.66259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1489", + "psc_text": "ut devotionis suae in consecratione quam postulat, potiatur effectu. EPISTOLA LXXII. AD CONSTANTINUM NARNIENSEM EPISCOPUM. Ecclesiae Interamnae jam Visitatori administrationem integram committit. Gregorius Constantino episcopo Narniensi. Fraternitati vestrae Ecclesiae Teramnanae visitationis operam nos olim mandasse recolimus. Sed quia pervenit ad nos quod, peccatis facientibus, nec clerus illic, nec plebs tanta remanserit, quibus debeat interimepiscopus ordinari, utile esse prospeximus eamdem Ecclesiam, vel quidquid ipsius est, quousque illam ut Domino placuerit ordinemus, vestrae Deo auctore dispositioni committere. Et ideo sollicitudinem vos convenit adhibere, ut quidquid de possessionibus Ecclesiae ipsius in qualibet re accedere potuerit, vobis vel in reparatione ejusdem Ecclesiae sive cleri ipsius subventione proficiat; quatenus et vos remedium pro vestro labore capere, et illi aliquod valeant sustentationis habere solatium. Mobile vero praedictae Ecclesiae facta subtiliter volumus describi notitia, nobisque transmitti, ut ex hoc quid fieri debeat, auctore Domino, disponamus. Circa actus autem, vel disciplinam cleri vel filiorum Ecclesiae ipsius magnam te", + "candidate_score": 0.661735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_419", + "psc_text": "641 facinore nulla debuerit ratione proficere; tamen quia, temerario post ausu ac tanta pollutione detentus, hoc indignus arripuit, experientiae tuae hujus auctoritatis tenore praecipimus ut, suprascripto Secundino remoto ab abbatis officio, Theodosium, quem congregatio ipsa sibi petiit ordinari, in monasterio sancti Martini abbatem solemniter per eum cujus provisio interest facias ordinari, quatenus in cura congregationis subjectae, adjuvante Deo, cauta possit sollicitudine vigilare. Possessiones vero vel hortos ejusdem monasterii ecclesiastica, in quantum ratio patitur, tuitione defende. EPISTOLA XXIV. AD LEONTIUM EPISCOPUM. Ut infirmo et absente Castorio episcopo, Ariminensem Ecclesiam regat. Gregorius Leontio episcopo Urbinati. Castorium fratrem et coepiscopum nostrum hic pro corporis sui molestia retinemus. Et quia nunc ad suam Ecclesiam non valet remeare, propterea, eo absente, Ecclesiae ipsius fraternitati tuae operam providimus visitationis delegandam; admonentes charitatem tuam ut ita efficaciter omnes utilitates ejus exerceat, quatenus tui praesentia proprium se absentem habere non sentiat sacerdotem. Quidquid autem tibi visum fuerit pro", + "candidate_score": 0.659191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_163", + "psc_text": "Felici episcopo Sipontino. Pervenit ad nos quod Canusina ecclesia ita sit sacerdotii officio destituta, ut nec poenitentia ibidem decedentibus, nec baptisma praestari possit infantibus. Hujus igitur tam piae rei 547 tamque necessariae mole permoti, jubemus dilectioni tuae ut, hujus praeceptionis auctoritate commonitus, memoratae ecclesiae visitator accedas, et vel duos parochiales presbyteros debeas ordinare; quos tamen dignos ad tale officium veneratione vitae et morum gravitate pervideris, et quibus in nullo obvient constituta canonicae disciplinae, ut sanctae condigna cautela provideatur ecclesiae. EPISTOLA LIV. AD JOANNEM EPISCOPUM SURRENTINUM. Ut in sancti Stephani monasterio sanctae Agathae reliquias solemniter collocet. Gregorius Joanni episcopo Surrentino. Religiosis desideriis facile est praebere consensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Et quoniam Savinus abbas monasterii sancti Stephani insulae Capris suggessit nobis se sanctae Agathae Martyris reliquias jam olim apud se habere concessas, et in monasterio suo vult ipsa sanctuaria collocari, ideo ad praedictum monasterium te jubemus accedere, et, si", + "candidate_score": 0.657578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_310", + "psc_text": "secundum statuta Patrum jurisque formam tuis precibus accommodantes effectum. Castorio siquidem fratri et coepiscopo nostro, nostra praeceptione transmissa ei epistola successoribus ejus, et a te monasterioque tuo cunctam laesionis funditus abstulimus facultatem; ut nec ultra in vestro versetur gravamine, nec monasterii res describantur, nec publica illic debeat esse processio; illa videlicet ei jurisdictione relicta, ut in defuncti abbatis locum alium quem dignum communis consensus congregationis elegerit debeat ordinare. His autem ita perfectis, in 605 Dei opere estote solliciti, et assidue operam orationi date, ne non videatur magis vobis quaesita mentis in oratione securitas, sed male, quod absit, degentibus episcopalis evitata districtio. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Trium vacantium Ecclesiarum visitationem injungit. Gregorius Felici episcopo de Acropoli. Quoniam Velina (Grat. 12, q. 1, c. 14), Buxentina, et Blandana Ecclesiae, quae tibi in vicino sunt constitutae, sacerdotis noscuntur vacare regimine; propterea fraternitati tuae earum solemniter operam visitationis injungimus, illud prae omnibus commonentes,", + "candidate_score": 0.657543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18_20", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "contentio debeatis accedere, et utraque parte cominus constituta, loca quae in lite sunt vestra faciatis praesentia terminari, quadraginta tamen annorum utrique parti praescriptione servata. Quaecunque vero definita fuerint, ita servari fraternitas vestra sollicite studioseque provideat, ut denuo nec jurgium exinde aliquod excitari, nec querela aliqua ad nos valeat pervenire. Caesarius abbas venerabilis, quia noster olim fuerit, fraternitatem vestram credimus non latere, et ideo eum vobis salva aequitate in omnibus commendamus. Et quia in saecularibus causis omnino inexpertus est, vestra eum sollicitudine necesse est adjuvari; sic tamen, ut in cunctis, sic ut decet, rationem et justitiam conservetis. EPISTOLA XL. AD EULOGIUM EPISCOPUM. Sancti Petri sedem Romae, Alexandriae, et Antiochiae, unius esse atque unam; inde singularem episcoporum ibi sedentium unionem. Laudat quod haereticos oppugnet. Ligna offert. Mittit vicissim munera. Gregorius Eulogio episcopo Alexandrino. Suavissima mihi sanctitas vestra multa in epistolis suis de sancti Petri apostolorum principis 888 cathedra locuta est, dicens quod", + "candidate_score": 0.657511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1683", + "psc_text": "sui sibi fieri terrorem insinuant. Et quoniam ea quae relicta sunt tua postulant instantia adimpleri, idcirco tibi hac auctoritate praecipimus ut praedictam Mariam commoneas quatenus voluntatem patris auctorisque sui implere non differat, studiique tui sit ut nullis contra rationem dispendiis debeant subjacere. Quod si forte ab hac se solutione aliqua nititur excusatione defendere, mediis 1045 sacrosanctis Evangeliis causam subtiliter perscrutari, et ita quae legis ac justitiae ordo postulaverit definire te convenit, atque definita effectui mancipare, ut haec ad nos denuo querela non redeat. Quia vero comperimus duas uncias substantiae suae praedictum testatorem ecclesiae sancti Georgii, ubi sepeliri voluit, legavisse, curae tuae sit ut easdem duas uncias, si necdum completae sunt, praedicto loco modis omnibus vindicare debeas, ut piae voluntatis intentio, etiam invita haerede, ad effectum per omnia perducatur, nec in hac re amplius differri quae relata sunt patiaris. Nam sacrilegiam et contra leges est, si quis quod venerabilibus locis relinquitur,", + "candidate_score": 0.657001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_46", + "psc_text": "imputari. Praeterea Paulino presbytero monasterii sancti Erasmi, quod in latere montis Soractis situm est, sed et duobus monachis in oratorio sancti Archangeli servientibus, quod in Lucullano castro 507 juxta sancti Petri basilicam esse dignoscitur, binos te in praesenti tantummodo solidos dare praecipimus, qui et ipsi tuis rationibus imputentur. Ita ergo fac, ut impensae mercedis tu quoque participium sortiaris. EPISTOLA XXV. AD JOANNEM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM, ET CAETEROS PATRIARCHAS. Pastoris onus, dotes, officia late prosequitur, ac demum fidem ad conciliorum normam profitetur. Gregorius Joanni Constantinopoli, Eulogio Alexandrino, Gregorio Antiocheno, Joanni Jerosolymitano, et Anastasio expatriarchae Antiocheno, a paribus. Consideranti mihi quod impar meritis, at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de", + "candidate_score": 0.656045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2266", + "psc_text": "tuae parochiae memorata constructio jure consistit, et nullum corpus ibidem constat humatum, percepta primitus donatione legitima, id est conduma una, boum par unum, armenta capita quinque, oves et capras promiscuas capita viginti, in fundo Gressiano ubi ipsum monasterium fundatur, uncias octo, in fundo Staciani uncias octo, fundum Paterni in integro, porcos decem, lectisternia, gestisque municipalibus alligata, etc., secundum morem. Data mense Decembri, indict. 6. 1230 EPISTOLA XVII. AD JOANNEM SUBDIACONUM RAVENNAE. Marinianum episcopum hortetur, ut causam cum Joanne episcopo absque lite jubeat finiri. Alioquin judicium ipse urgeat, et sententiam exsequatur. Oratorii constructionem ac dedicationem ab Exuperantio episcopo in Joannis dioecesi factam improbat. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Lator praesentium Joannes frater et coepiscopus noster aliqua nobis de causis Ecclesiae suae dato capitulari noscitur intimasse: quibus cognitis, culpanda a nobis experientia tua fuerat, si ad te perlata hactenus indefinita remanserint. Sed inquirentes agnovimus quod ad notitiam tuam minime sunt perducta. Ipsum ergo", + "candidate_score": 0.655763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_674", + "psc_text": "maxime vestrae gravitatis proprium judicamus) etiam personis dignitate minoribus. Tunc enim totis coadunatis viribus haereticorum commodius obviatis erroribus, cum secundum morem sacerdotii vestri studueritis ecclesiasticam interius custodire concordiam. EPISTOLA VI. AD VICTOREM EPISCOPUM. Gregorium abbatem longa, ob negligentiam, poenitentia afflictum restituat. Martiam sanctimonialem revocet. Tradatur Victoria Fantino diligenter examinanda. Anastasius medicus ne in monasterium virginum deinceps ingrediatur. Gregorius Victori episcopo Panormitano. Latorem praesentium Gregorium, abbatem atque presbyterum monasterii sancti Theodori, nulla quidem ratio permittebat ut post lapsum cellae ipsius pene generalem ultra ei praeesse debuisset. Qui enim tot discipulos per suam negligentiam ad infernum duxit, reliquis unquam praeponi non debuit. Sed quia longa hic est apud nos poenitentia afflictus, fraternitatem tuam necesse est eum in monasterium praedictum recipere, locoque suo constituere, ita tamen ut Urbicus monasterii mei praepositus dare aliquem de servis Dei debeat, qui ei praepositus fiat, ut quod istius incuria negligitur, illius sollicitudine servetur. Praeterea ex monasterio ancillarum", + "candidate_score": 0.655537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1236", + "psc_text": "rescindere, et exemplo suo docere caeteros sua quandoque post se constituta dissolvere. Mense Aprili, indictione prima. EPISTOLA XV. AD MARINIANUM RAVENNAE EPISCOPUM. Monasterio sanctorum Joannis et Stephani multa concedit privilegia. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati. Quam sit necessarium monasteriorum quieti prospicere, et de eorum perpetua securitate tractare, ante actum vos officium, quod in 906 regimine monasterii exhibuistis, informat. Et ideo quia monasterium beatorum Joannis et Stephani, quod in Classitana est civitate constitutum, cui communis filius Claudius abbas praeesse dignoscitur, multa a decessoribus vestris praejudicia atque gravamina pertulisse cognovimus, oportet ut fraternitatis vestrae provisio eorum de futuro quietem salubri ordinatione disponat; quatenus conversantes illic in Dei servitio, ipsius quoque gratia suffragante, mente libera perseverent. Sed ne ex ea quae magis emendanda est consuetudine quisquam illic quolibet tempore quidquam molestiae praesumat inferre, necesse est ut haec quae inferius enumeranda curavimus ita fraternitatis vestrae studio debeant custodiri, ut ex eis non possit ulterius inferendae", + "candidate_score": 0.654895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2100", + "psc_text": "etiam studii tui sit monachos deputare, qui illic tempore quo intervallum de hoste fuerit, et opus Dei celebrare, et decenter debeant deservire. Nec aliqua illud praesumas excusatione negligere, quod ideo curae tuae ut sollicitudinem illic debeas adhibere committitur. Ipsum autem monasterium sic tuae nos ordinationi commisisse cognoscas, ut tamen jurisdictionem illic non episcopus Surrentinus, in cujus civitate monasterium tuum est, sed Nucerinus, cujus est dioecesis, habeat. Nam sic hujus loci ordinationem disponimus, ut tamen jura sua singulis episcopis inviolata servemus. EPISTOLA LXXIII. AD MARINIANUM ABBATEM. Ecclesia sancti Georgii curam Mariniano ejusque successoribus committit. Gregorius Mariniano abbati. Quia ecclesiam sancti Georgii positam in loco qui Ad sedem dicitur minorem quam oportet diligentiam habere cognovimus, utile esse prospeximus, quoniam monasterium tuum eidem ecclesiae noscitur esse conjunctum, ejus tibi curam committere, hortantes ut et sollicitudinem illic congruam studeas adhibere, et psalmodiae officium solemniter exhibere facias. Et quia ecclesiam ipsam reparatione certum est indigere,", + "candidate_score": 0.65486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_303", + "psc_text": "Ne Castorius episcopus ejusve successores, mortuo Ariminensi abbate, res monasterii describant aut administrent; ne alium ab eo quem congregatio poposcerit abbatem ordinent; ne in monasterio missas publicas faciant. Gregorius Castorio episcopo Arimini. Luminosus abbas monasterii sanctorum Andreae et Thomae, in Ariminensi civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat. Pro qua re fraternitatem tuam hortamur, ut, obeunte abbate monasterii ipsius, Ecclesia tua in describendis providendisque acquisitis acquirendisve ejusdem monasterii rebus nulla se occasione permisceat. Abbatem vero eidem monasterio non alium, sed quem dignum moribus atque aptum monasticae disciplinae communi consensu congregatio tota 603 poposcerit, te volumus ordinare. Missas autem illic publicas per episcopum fieri omnimodo prohibemus, ne in servorum Dei recessibus popularibus occasio praebeatur ulla conventibus, et simpliciores ex hoc animas plerumque, quod absit, in scandalum trahat frequentior quoque muliebris introitus. Hanc autem scriptorum nostrorum paginam omni in futuro tempore a te vel post te episcopis ordinandis", + "candidate_score": 0.65479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1646", + "psc_text": "diaconum vestrum cum summa volui celeritate laxare. Sed hunc apud me vel paucis diebus immorari dolores crebri mearum aegritudinum compulerunt. At postquam meliorari vel modicum coepi, eum protinus cum gaudio retransmittere curavi. 1034 Itaque pallium ad sacra missarum solemnia utendum ex more transmisimus, cujus vos volumus per omnia genium vendicare. Hujus enim indumenti honor humilitas atque justitia est. Tota ergo mente fraternitas vestra se exhibere festinet in prosperis humilem, et in adversis, si quando eveniunt, cum justitia erectam, amicam bonis, perversis contrariam. Nullius unquam faciem pro veritate loquentis premens, misericordiae operibus juxta virtutem substantiae insistens, et tamen insistere etiam contra virtutem cupiens, infrimis compatiens, benevolentibus congaudens, aliena damna propria deputans, de alienis gaudiis tanquam de propriis exsultans; in corrigendis vitiis saeviens, in fovendis virtutibus auditorum animum demulcens, in ira judicium sine ira tenens, in tranquillitate autem severitatis suae censuram non deserens. Haec est, frater charissime, Pallii accepti ratio, quam si", + "candidate_score": 0.654346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_38_40", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_164", + "psc_text": "desideriis facile est praebere consensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Et quoniam Savinus abbas monasterii sancti Stephani insulae Capris suggessit nobis se sanctae Agathae Martyris reliquias jam olim apud se habere concessas, et in monasterio suo vult ipsa sanctuaria collocari, ideo ad praedictum monasterium te jubemus accedere, et, si ibidem nullum corpus constat humatum, praedicta sanctuaria solemniter collocabis, ut devotionis suae potiatur effectu. EPISTOLA LV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Ut neque pauperes opprimi, neque liberae mulieris filium ad servitutem cogi patiatur. Gregorius Anthemio subdiacono. Non solum frequentibus praeceptionibus, sed etiam praesentem te saepius monuisse me memini, ut illic vice nostra, non tantum pro utilitatibus ecclesiasticis, quantum pro sublevandis pauperum necessitatibus fungereris, et eos magis a cujuslibet oppressionibus vindicares. Praesentium ergo lator Gaudiosus insinuavit nobis ab actoribus sanctae Romanae, cui Deo auctore praesidemus, Ecclesiae sibi violentiam irrogari, asserens quod filios suos viri praedictae Ecclesiae velint vindicare. Oblatis etenim ab eo documentis,", + "candidate_score": 0.654308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_163", + "psc_text": "Felici episcopo Sipontino. Pervenit ad nos quod Canusina ecclesia ita sit sacerdotii officio destituta, ut nec poenitentia ibidem decedentibus, nec baptisma praestari possit infantibus. Hujus igitur tam piae rei 547 tamque necessariae mole permoti, jubemus dilectioni tuae ut, hujus praeceptionis auctoritate commonitus, memoratae ecclesiae visitator accedas, et vel duos parochiales presbyteros debeas ordinare; quos tamen dignos ad tale officium veneratione vitae et morum gravitate pervideris, et quibus in nullo obvient constituta canonicae disciplinae, ut sanctae condigna cautela provideatur ecclesiae. EPISTOLA LIV. AD JOANNEM EPISCOPUM SURRENTINUM. Ut in sancti Stephani monasterio sanctae Agathae reliquias solemniter collocet. Gregorius Joanni episcopo Surrentino. Religiosis desideriis facile est praebere consensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Et quoniam Savinus abbas monasterii sancti Stephani insulae Capris suggessit nobis se sanctae Agathae Martyris reliquias jam olim apud se habere concessas, et in monasterio suo vult ipsa sanctuaria collocari, ideo ad praedictum monasterium te jubemus accedere, et, si", + "candidate_score": 0.654233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17_19", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis . Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam . Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2410", + "psc_text": "vobis quae recta sunt quaerimus; scimus enim ut semper sanctae sedis praesules primo apostoli, deinde successores eorum fecerunt, vos universalis Ecclesiae, et maxime episcoporum, qui oculi propter contemplationem et speculationem vocantur Domini, curam gerere, ac de religione et lege nostra assidue cogitare, sicut scriptum est: Beatus qui meditabitur in lege Domini die ac nocte (Psal. I, 2) . Quae meditatio non lectione per figuram litterarum tantum conspecta, sed exuberante in vobis Christi gratia, in vestra cognoscitur conscientia immobiliter insita. Nullatenus de vestro corde recedente lege Christi Domini sacrosancta, sicut in Psalmis dicit Propheta: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium: lex Dei ejus in corde ipsius (Psal. XXXVI, 30) , non atramento sed Spiritu Dei vivi vestris in arcanis conscripta; non igitur in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis. Exstinguatur, oramus, vestris sapientissimis responsis et auxiliis omnis tenebrarum caligo, ut lucifer nobis resplendeat per vos, sanctissime Pater, et", + "candidate_score": 0.654215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_374", + "psc_text": "eodem episcopo vel clericis mercedem habere valeamus. Causam vero quae cum Floriano vertitur incidere volui, et jam ei vel octoginta solidos mutuos dedi. Quos ille, credo, disponit sibi pro monasterii debito recompensari, et omnino volo eamdem causam decidi, quia Stephanus chartularius dicitur imminere ut eam praedictus Florianus in publicum transferat, et grave nobis est cum publico litigare. Unde necesse est nobis aliquid cedere, ut possimus eamdem causam ad compositionem perducere. Quod dum factum fuerit, dilectioni tuae, Deo auxiliante, nuntiabimus. De fratrum vero animabus omnino esto sollicitus. Sufficiat jam quod opinio monasterii per vestram negligentiam inquinata est. Non frequenter 626 foras egrediaris. In causis istis procuratorem institue, et tu ad lectionem atque orationem vaca. De hospitalitate esto sollicitus; quantum potes pauperibus largire, ita tamen ut serves quod Floriano restitui debeat. In ipsis autem fratribus monasterii tui quos video, non invenio eos ad lectionem vacare. Unde considerare necesse est quantum peccatum est", + "candidate_score": 0.653672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2409", + "psc_text": "quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam posteris inter nos aut alios remaneat, rumorque vester, qui semper bonus et optimus fuit, detractionibus laceretur, vel subrogetur, aut nomen vestrum, quod absit, supervenientibus temporibus blasphemetur. Nos enim quae recta sunt auctore Deo humili corde servantes, uno vinculo charitatis vobis constricti, vestram religionem in omnibus, ut fideles alumni defendentes, a vobis quae recta sunt quaerimus; scimus enim ut semper sanctae sedis praesules primo apostoli, deinde successores eorum fecerunt, vos universalis Ecclesiae, et maxime episcoporum, qui oculi propter contemplationem et speculationem vocantur Domini, curam gerere, ac de religione et lege nostra assidue cogitare, sicut scriptum est: Beatus qui meditabitur in lege", + "candidate_score": 0.652631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1843", + "psc_text": "sollicite disponat. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua, praesenti auctoritate suffulta, ad Genuensem urbem, auxiliante Domino, proficiscens, Deusdedit diaconum Ecclesiae Mediolanensis, si tamen a cunctis electus est, et nihil est quod ei ex anteacta vita per sacros possit canones obviare, episcopum solemniter faciat ordinari. Praeterea, quia multae illic Ecclesiae nostrae utilitates sunt, quae Deo propitio peragantur, sollicitum te esse necesse est, et ita omnia secundum capitularem subter annexum requirere, utiliterque disponere, ut in nullo te neglectus culpa respicere, sed magis vigilantia Deo et hominibus valeat commendare. EPISTOLA IV. AD MEDIOLANENSES. Laudato post obitum Constantio, gratulatur quod Deusdedit in episcopum elegerint. Alium respuit a Langobardis electum. Gregorius populo, presbyteris, diaconis et clero Mediolanensi. Quantus nos de obitu fratris et coepiscopi nostri Constantii moeror afficiat, paginali explere locutione non possumus. Sed quam multa bona partes illae in uno homine perdiderunt, utinam vicinae repentina calamitate non sentiant. Nam quemadmodum sollicitus in ecclesiasticae regula disciplinae,", + "candidate_score": 0.652533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_310", + "psc_text": "secundum statuta Patrum jurisque formam tuis precibus accommodantes effectum. Castorio siquidem fratri et coepiscopo nostro, nostra praeceptione transmissa ei epistola successoribus ejus, et a te monasterioque tuo cunctam laesionis funditus abstulimus facultatem; ut nec ultra in vestro versetur gravamine, nec monasterii res describantur, nec publica illic debeat esse processio; illa videlicet ei jurisdictione relicta, ut in defuncti abbatis locum alium quem dignum communis consensus congregationis elegerit debeat ordinare. His autem ita perfectis, in 605 Dei opere estote solliciti, et assidue operam orationi date, ne non videatur magis vobis quaesita mentis in oratione securitas, sed male, quod absit, degentibus episcopalis evitata districtio. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Trium vacantium Ecclesiarum visitationem injungit. Gregorius Felici episcopo de Acropoli. Quoniam Velina (Grat. 12, q. 1, c. 14), Buxentina, et Blandana Ecclesiae, quae tibi in vicino sunt constitutae, sacerdotis noscuntur vacare regimine; propterea fraternitati tuae earum solemniter operam visitationis injungimus, illud prae omnibus commonentes,", + "candidate_score": 0.652142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_184", + "psc_text": "ut ex eis saepe fatae Ecclesiae nihil possit imminui. Suprascriptos autem diaconum vel clericos, qui tantum nefas commiserunt, in poenitentia religare non differas, ut tale tantumque delictum suis lacrymis possint diluere. EPISTOLA LXIX AD PETRUM SUBDIACONUM SICILIAE. Monasterii lites ac negotia omnia perito e laicis viro committenda. Gregorius Petro subdiacono Siciliae. Sicut studii nostri esse condecet a litigiis foralibus monachos submovere, ut divinis ministeriis pie ac solerter invigilent, ita necesse est nostram provisionem, quemadmodum negotia eorum disponi debeant ordinare, ne distenta mens per varias causarum curas defluat, et ad celebrandum opus consuetum enervata torpescat. Praesentium itaque lator abbas Joannes plurima se monasterii sui asserit habere negotia. Pro qua re experientiam tuam per praesentis scripti paginam admonemus, quatenus cum Fausto, qui Romani viri magnifici ex praetore cancellarius fuerat, loqui debeat. Cujus si pronam ad hanc rem compereris voluntatem, ei monasterii ipsius generaliter debeas constituto salario commendare negotia. Expedit enim parvo incommodo", + "candidate_score": 0.650437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_46", + "psc_text": "imputari. Praeterea Paulino presbytero monasterii sancti Erasmi, quod in latere montis Soractis situm est, sed et duobus monachis in oratorio sancti Archangeli servientibus, quod in Lucullano castro 507 juxta sancti Petri basilicam esse dignoscitur, binos te in praesenti tantummodo solidos dare praecipimus, qui et ipsi tuis rationibus imputentur. Ita ergo fac, ut impensae mercedis tu quoque participium sortiaris. EPISTOLA XXV. AD JOANNEM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM, ET CAETEROS PATRIARCHAS. Pastoris onus, dotes, officia late prosequitur, ac demum fidem ad conciliorum normam profitetur. Gregorius Joanni Constantinopoli, Eulogio Alexandrino, Gregorio Antiocheno, Joanni Jerosolymitano, et Anastasio expatriarchae Antiocheno, a paribus. Consideranti mihi quod impar meritis, at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de", + "candidate_score": 0.649945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.649789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_37_39", + "bdc_text": "AZürcherRef 1391. 1714 , S. 732. 1757 ; Pfarrerbuch 66. 290 ) . , Sthammę una , nunc vero sic onerata , ut minime possit tam grave onusin der Vorlage irrtümlich omus . abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_309", + "psc_text": "ad aliquem promoveat honorem. Hanc ergo scriptorum nostrorum paginam omni in futuro tempore ab omnibus episcopis firmam statuimus illibatamque servare, ut et suae Ecclesiae, juvante Domino, tantummodo sint jure contenti, et monasteria ecclesiasticis conditionibus seu angariis vel quibuslibet obsequiis saecularibus nullo modo subjaceant, nullis canonicis juris deserviant, sed remotis vexationibus a cunctis gravaminibus divinum opus cum summa animi devotione perficiant. (Vide ep. 15, l. VIII.) EPISTOLA XLII. AD LUMINOSUM ABBATEM. Scribit omnia gravamina a monasterio illius ablata, ut ibi divinum opus summa tranquillitate ac devotione peragatur. Gregorius Luminoso abbati monasterii sancti Thomae de Arimino. Petitionem tuam congregationisque tuae libenter suscepimus, secundum statuta Patrum jurisque formam tuis precibus accommodantes effectum. Castorio siquidem fratri et coepiscopo nostro, nostra praeceptione transmissa ei epistola successoribus ejus, et a te monasterioque tuo cunctam laesionis funditus abstulimus facultatem; ut nec ultra in vestro versetur gravamine, nec monasterii res describantur, nec publica illic debeat esse processio; illa", + "candidate_score": 0.64973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_453", + "psc_text": "quod hi, qui contra Adrianum fratrem et coepiscopum nostrum aliqua dixerant, modo cum eodem episcopo in amicitiam convenissent, et magna nobis ad praesens facta est de eorum unitate laetitia. Sed quoniam ea quae dicta sunt indiscussa remanere non patimur, Sedis nostrae diaconum ad ea investiganda dirigimus; quia nuntiati nos facinoris qualitas vehementer impellit ut ea quae audivimus dissimulare nullatenus debeamus, praesertim cum accusatores et accusatum inter se fecisse gratiam indicastis, hoc nobis necesse est subtilius perscrutari, ne fortasse eorum sit comparata concordia; quae si, quod absit, non ex charitate, sed ex praemio facta constiterit, majori hoc emendatione plectendum est. Nam nos qui canonice, revelante Deo, mala, si quidem vera sunt, resecare praecedentia festinamus, commissam postmodum culpam sine vindicta nulla ratione dimittimus . EPISTOLA XL. AD PETRUM SUBDIACONUM. Numerium diaconum, si episcopatu dignum judicet, Romam mittat consecrandum. Catellam servam, si animo sincero monasticum habitum petit, a Felice redimat. Gregorius Petro subdiacono", + "candidate_score": 0.649597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1365", + "psc_text": "defensionis ausu in nos ullo modo transferamus; sed quantum decet Ecclesiam, admonendo, verbum intercessionis adhibendo, quibus valetis succurrite, ut et illis opem feratis, et opinionem sanctae Ecclesiae non inquinetis. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 56.) 949 EPISTOLA XXVIII. AD ANTONIUM SUBDIACONUM, ET DOMETIUM ABBATEM. Concordiae reconciliationem xenodochium inter et monasterium sua auctoritate firmat. Gregorius Antonio subdiacono, et Dometio abbati atque presbytero a paribus. Sicut grave et plenum vituperationis est inter personas omnipotenti Deo militantes de saecularibus negotiis ortam diu controversiam permanere, ita laudabile et studio est religioso conveniens terrenis gratam Deo pacem praeferre compendiis, et ex rebus transitoriis mansura semper charitatis lucra mercari. Et ideo quia de possessionibus Faiano, Nasoniano, et Libiniano positis in provincia Sicilia territorio Panormitano, de quibus inter praepositos monasterii sanctorum Maximi et Agathae, quod Lucuscanum dicitur, et e diverso administratores xenodochii in hac urbe Roma constituti, quod Valerii nuncupatur, longa se traxit contentio, nunc vero", + "candidate_score": 0.647417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2140", + "psc_text": "Aprutium pastorali sollicitudine destitutum. Ubi diu quaesivimus qui ordinati debuisset, et nequaquam potuimus invenire. Sed quia Opportunus mihi in moribus suis, in psalmodiae studio, in amore orationis valde laudatus, religiosam vitam omnimodo agere dicitur, hunc volumus ut fraternitas vestra ad se faciat venire, et de anima sua admoneat, quatenus in bonis studiis crescat. Et si nulla ei crimina quae per legis sacrae regulam morte mulctanda sunt, obviant, tunc hortandus est ut vel monachus, vel a vobis subdiaconus fiat. Et post aliquantulum temporis, si Deo placuerit, ipse ad pastoralem curam debeat promoveri. Si quae vero gravia obviant, multo magis admonendus est, ut saeculum relinquat, et haec perfectius defleat. Peto autem ut pro me orare debeas, quia cum tribulationibus cordis fatigor nimiis doloribus corporis. EPISTOLA XIII. AD FANTINUM DEFENSOREM. Defuncti Primogeniti notarii res absque mora in tuto collocet, ne Romanae Ecclesiae aliisve haeredibus pereant. Gregorius Fantino defensori. Cognoscat experientia tua Primogenitum notatarium", + "candidate_score": 0.645652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_216", + "psc_text": "est constitutum, indicante praesentium portitore, victus habere necessitatem didicimus. Ideoque experientia tua diligenter invigilet; et si ejusdem loci monachos bene se tractare noveris, in quibus eos necessitatem habere manifesta veritate patuerit, eis subvenire hac auctoritate suffultus, modis omnibus festinabis, sciturus tuis esse rationibus quidquid nostra praeceptione praebueris imputandum. Sed et terrulam Ecclesiae nostrae vicinam sibi, quam solidum unum et tremisses duos pensitare asserunt, si ita est, libellario nomine ad summam tremissis unius habere concede. Studii ergo tui sit haec omnia ita complere, si, sicut diximus, ejus loci monachi in Dei servitio, sicut decet, solerter perstiterint. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 55.) EPISTOLA II. AD PRAEJECTUM EPISCOPUM NARNIENSEM. Ex mortiferae luis occasione, cives ad poenitentiam et fidem hortandos. Gregorius Praejecto episcopo Narniensi. Pervenit ad nos, peccatis imminentibus, in civitate vestra Narniensi mortalitatem omnino grassari, 570 quae res nos nimis addixit. Quamobrem salutantes fraternitatem tuam modis omnibus, suademus ut a Langobardorum", + "candidate_score": 0.645365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_967", + "psc_text": "quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit, et ea quae petiverunt concessimus. Quia ergo praesentes causam subtilius potestis scire, hortamur ut eidem Petro ita servare quidquid justum canonicumque fuerit debeatis, quatenus et rectitudinis vigor a vobis in omnibus impleatur, et causa ipsius secundum Dei timorem et Ecclesiae videatur regulas judicata. Si quis vero conscius vel particeps praefato Petro in his quibus accusatur, dicitur exstitisse, subtiliter requirendum est, et, veritate cognita, similiter canonice judicandum. Praeterea res ad nos omnino dura et rectae fidei inimica pervenit, quia, quod dici nefas est, catholici homines, et religiosi, quod est deterius, filios mancipiaque sua, vel alios quos in potestate habent, in Donatistarum", + "candidate_score": 0.645237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1650", + "psc_text": "si ita est, quanquam ante judicum possessio ei debuerat violenter ablata restitui, taen quia comunis filius Eventius diaconus vester, consentiente praefato latore, constituit per quinque testes partem Ecclesiae vestrae satisfacere posse, ejusdem Ecclesiae juris illum esse, idoque fraterintas vestra praedictum Philagrium contra justitiam laborare non faciat, sed modis quibus potuerit, veritatem diligenter inquirat. Et si manifeste, sicut hic constituit, probari potuerit vestri juris esse, huic propter Deum citius satisfaciendum est, ut a sua intentione sine labore discedat. Alioquin ante omnem contentionem res ejus fulta vestra provisione reddatur, ut sua cuique parti integra post hoc maneat de proprietate cognitio. Quia vero pro eo quod vobis nescientibus inde discessit, vestros se aestimat animos offendisse, fraternitas vestra ei dulcedinem suae charitatis ostendat, ut cognoscat se longe aliter quam debuit de sacerdote credidisse. Sed quoniam et sanctorum apostolorum se saepe liminibus, ut ait, praesentare desiderat, quoties venire voluerit, nullius impedimentum, sed vestrum magis habeat", + "candidate_score": 0.644956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_181", + "psc_text": "dispendium, digno fecimus pretio venundari, et id fraternitati tuae transmisimus singillatim. Sed quia charitatem tuam ad nos venire velle cognovimus, scriptis praesentibus admonemus ut ad veniendum non debeas laborem assumere; sed ora pro nobis, ut quanto nos itineris intervalla dissociant, tanto animis nostris adinvicem Christo adjuvante simus in charitate conjuncti, quatenus nos alterna obsecratione juvantes, susceptum officium venturo integrum judici resignemus. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 24.) EPISTOLA LXVII AD PETRUM SUBDIACONUM. Ut Pastori oculis infirmo annuum praestet alimentum. Gregorius Petro subdiacono. Si proximorum necessitatibus habita compassione benigna mente concurrimus, nostris procul dubio petitionibus Dominum clementem reperimus. Pastorem siquidem, qui nimia visus imbecillitate laborat, habentem conjugem, duoque mancipia, qui et cum Jonatha quondam gloriosa fuerat, plurimis cognovimus necessitatibus subjacere. Propterea experientiam tuam per praesentis praecepti paginam admonemus, uti pro sustentatione ejus annuos tritici modios trecentos, necnon et fabae modios totidem dare non differas, quae postmodum possint tuis rationibus imputari.", + "candidate_score": 0.644673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1236", + "psc_text": "rescindere, et exemplo suo docere caeteros sua quandoque post se constituta dissolvere. Mense Aprili, indictione prima. EPISTOLA XV. AD MARINIANUM RAVENNAE EPISCOPUM. Monasterio sanctorum Joannis et Stephani multa concedit privilegia. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati. Quam sit necessarium monasteriorum quieti prospicere, et de eorum perpetua securitate tractare, ante actum vos officium, quod in 906 regimine monasterii exhibuistis, informat. Et ideo quia monasterium beatorum Joannis et Stephani, quod in Classitana est civitate constitutum, cui communis filius Claudius abbas praeesse dignoscitur, multa a decessoribus vestris praejudicia atque gravamina pertulisse cognovimus, oportet ut fraternitatis vestrae provisio eorum de futuro quietem salubri ordinatione disponat; quatenus conversantes illic in Dei servitio, ipsius quoque gratia suffragante, mente libera perseverent. Sed ne ex ea quae magis emendanda est consuetudine quisquam illic quolibet tempore quidquam molestiae praesumat inferre, necesse est ut haec quae inferius enumeranda curavimus ita fraternitatis vestrae studio debeant custodiri, ut ex eis non possit ulterius inferendae", + "candidate_score": 0.64383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_996", + "psc_text": "forte aliquo se modo, quod non credimus, excusare voluerit, vos qui veritatem ipsam subtilius nostis, revera qui in Ecclesia ipsa tunc temporis curam vicedomini gerebatis, qualiter se habeat causa disserite, et ne res sancti Petri et 833 pauperum ejus apud se retinere debeat imminere. Sed etsi fortasse hominibus nostris necessarium fuerit, vestrum in causa testimonium non negate; ut tam pro veritate quam pro voluntatis vestrae devotione beatus Petrus apostolus, cujus amore haec facitis, sua vobis et hic et in futura vita intercessione respondeat. Candidum presbyterum communem filium, cui patrimoniolum ipsum commisimus, sanctitati vestrae magnopere commendamus. (Vide sup. ep. 33.) EPISTOLA LVI. AD STEPHANUM ABBATEM. Laudat de ordine congregationis, quem ut servet sollicite, hortatur. Gratias agit de cochlearibus ac circulis. Gregorius Stephano abbati. Laetos nos relatio Augustini servi Dei praesentium portitoris effecit, quod dilectionem tuam ut oportet vigilantem esse narravit; denique et presbyteros et diaconos, cunctamque congregationem unanimes vivere ac concordes", + "candidate_score": 0.643766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1236", + "psc_text": "rescindere, et exemplo suo docere caeteros sua quandoque post se constituta dissolvere. Mense Aprili, indictione prima. EPISTOLA XV. AD MARINIANUM RAVENNAE EPISCOPUM. Monasterio sanctorum Joannis et Stephani multa concedit privilegia. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati. Quam sit necessarium monasteriorum quieti prospicere, et de eorum perpetua securitate tractare, ante actum vos officium, quod in 906 regimine monasterii exhibuistis, informat. Et ideo quia monasterium beatorum Joannis et Stephani, quod in Classitana est civitate constitutum, cui communis filius Claudius abbas praeesse dignoscitur, multa a decessoribus vestris praejudicia atque gravamina pertulisse cognovimus, oportet ut fraternitatis vestrae provisio eorum de futuro quietem salubri ordinatione disponat; quatenus conversantes illic in Dei servitio, ipsius quoque gratia suffragante, mente libera perseverent. Sed ne ex ea quae magis emendanda est consuetudine quisquam illic quolibet tempore quidquam molestiae praesumat inferre, necesse est ut haec quae inferius enumeranda curavimus ita fraternitatis vestrae studio debeant custodiri, ut ex eis non possit ulterius inferendae", + "candidate_score": 0.643152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1687", + "psc_text": "neglexerit. Ut vel nunc id praestet impense hortatur. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Si latoris praesentium Stephani viri clarissimi querela veritate subsistit, omnino nos fraternitas vestra contristatos intelligat, cur tam pigra vel deses exstiterit, ut ante ad nos facti pravitas quam correctio perveniret. Questus itaque est quod cognatam ejus, cui aliquando Petrus quidam nequissimus diabolico instinctu de monasterio exire suaserat, atque a Gratioso notario nostro fuerat mutato habitu unde exierat revocata, nequissimus vir iniqua suasione de monasterio rursus ejiciens, apud se nuncusque impudice retineat. Ex qua re valde nos sicut diximus, tua desidia contristavit, cur necdum in monasterium revocata sit ac retrusa. Vel nunc ergo propositi tui consideratio et zelus te castitatis accendat id summopere modis quibus potueris studere, ut asperitatem quam de tantae iniquitatis perpetratione concepimus, ejus citius valeas correctione mollire. Nam et Vitali defensori praecipimus ut vobis hac in causa solatiari non differat. Sed quia memoratus Petrus ab homine", + "candidate_score": 0.639208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2203", + "psc_text": "quia dum expositionem sacrorum verborum cupitis, quam stricte ipsum auctorem eorumdem verborum quaeritis demonstratis. Si igitur vires salutis recepero, auctore omnipotente Domino vestris desideriis parebo. Oro autem ut in cunctis actibus vestris gratia vos superna custodiat, quatenus in bono opere et aspirando vos repleat, et adjuvando confortet. EPISTOLA XLI. AD PANTALEONEM NOTARIUM. De Ecclesiarum quarumdam superstitibus tum pecuniis, tum clericis, tum rebus aliis. Gregorius Pantaleoni notario. Exspectabamus ut nos experientia tua de argento Ecclesiarum, vel aliis quas invenit rebus, omnino subtiliter redderet certiores, ut ex ejus renuntiatione quod fieri debuisset deliberare minutius potuissemus. Sed non nos ita renuntiatio tua ut oportebat instruxit. Curae ergo tuae sit ut argentum Ecclesiarum, quod clerus et populus habet, apud quos praevideris, in cimiliarchio ecclesiae sub omni sollicitudine atque cautela deponas, atque de eodem deposito inde susceptum accipias. Argentum vero Ecclesiarum, quod pro peccatis a clero et populo destitutum est, tecum huc defer. Si forte", + "candidate_score": 0.638533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1383", + "psc_text": "debeat uti solatiis, hoc illi jubeantur impendere quod etiam a suis filiis ei decet et propter Deum convenit exhiberi. EPISTOLA XXXVII. AD CHRYSANTHUM SPOLETANUM EPISCOPUM. Ne confugientibus ad illius dioecesim monachis communionem indiscrete reddi patiatur. Mancipio ea lege manumisso ut monachus fieret, monasterium deserere non liceat. Gregorius Chrysantho episcopo Spoletano. Cum sit proprium disciplinae ab illicitis prohibere, et excessus culpas salubriter resecare, studiose ejus servanda censura est. Nam si negligitur, cuncta in confusionem deveniunt, dum alter destruit quidquid ea custodiendo alter aedificat. Valentinus itaque presbyter questus est nobis, quia si monachus monasterii ipsius exigente culpa fuerit communione privatus, ad loca vestra se conferat, et communionem sine aliqua reservatione percipiat. Quod si ita se res habet, quoniam non solum regularis ordo dissolvitur, 955 sed etiam perditionis ex hoc materia ministratur, presbyteris qui sub vobis sunt districte ac sollicitius interdicere vos necesse est, ut hoc facere de caetero non praesumant. Sed si", + "candidate_score": 0.636355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_32", + "bdc_text": "Hinc iuvari ministrum provincię satis latę et populose non satis potuimus discernere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_199", + "psc_text": "ita cujuslibet personae bonorum actuum probitas non solum quo degit, sed per diversas provincias, fama loquente, cognoscitur, ut quoniam praesentiae nulla potest esse notitia, hoc discursus opinionis efficiat, quod rei veritas per praesentiam poterat exhibere. Didicimus enim diversos judices, qui ad ministrandam Africanam Provinciam diriguntur, summa gloriam vestram familiaritate diligere. Quod non procederet, nisi apud eosdem judices mentis ejus sinceritas appareret, ut adeptam administrationem 561 consilii vestri participatione disponerent. Et quidem maximas Deo gratias referimus, cum tales habere proprios provincias habitatores agnoscimus qui ingenita nobilitate polleant, et potentibus viris adhaereant, provincialibusque suis ad remedium, adepta temporum opportunitate, consistant. Persolventes itaque paternae charitatis affectum praesentium latorem, quem illuc ad ordinandas res pauperum direximus, vestrae gloriae commendamus, quatenus ei in quo necesse fuerit, salva justitia, tribuatis. Oro autem Dominum, qui vitam vestram in omni bono custodiat, actusque vestros misericordiae suae dono disponat. EPISTOLA LXXVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS NUMIDIAE. Quod prius nolebat, jam", + "candidate_score": 0.63467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "Andreae et Thomae, in Ariminensi civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat. Namque eodem referente, plurimis in monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse comperimus. Oportet ergo ut tuae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. Sed ne ex ea quae magis emendanda est consuetudine quisquam monachis quidquam molestiae inferre praesumat, necesse est ut haec quae inferius enumeranda curavimus, ita studio fraternitatis episcoporum debeant custodiri, ut ex eis non possit ulterius inferendae inquietudinis occasio reperiri. De privilegiis monasteriorum. Interdicimus igitur in nomine Domini nostri Jesu Christi, et ex auctoritate beati Petri apostolorum principis prohibemus, cujus vice huic Romanae Ecclesiae praesidemus, ut nullus episcoporum aut saecularium ultra praesumat de reditibus, rebus, vel chartis monasteriorum, vel de cellis, vel villis quae ad ea pertinent, quocunque modo occasiones movere, vel dolos vel", + "candidate_score": 0.633734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_49_51", + "bdc_text": "Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998", + "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.", + "candidate_score": 0.63323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_40_42", + "bdc_text": "Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_118", + "psc_text": "nobis noscitur intimasse, aliquos monachos monasteriorum in Surrentina dioecesi positorum de monasterio in monasterium, prout eis libuerit, transmigrare, et a proprii abbatis regula desiderio rei saecularis abscedere: sed, et quod non licere notum est, peculiaritati eorum singulos studere. Propterea experientiae tuae praesenti jussione mandamus, ut neque monacho ulterius de monasterio in monasterium liceat migrare, neque eorum aliquem peculiare quidquam habere permittas. Sed si quilibet hoc praesumpserit, in monasterio in quo ab initio conversatus est, et sui abbatis sub regula de qua fugerat, cum competenti coercitione reddatur, ne si tantam iniquitatem fluxam inemendatamque dimittimus, pereuntium animae a praepositorum anima requirantur. Si quos autem ( qualibet occasione) a clericatu in monachicam conversionem venire contigerit, non liceat eis ad eamdem vel aliam Ecclesiam, quarum pridem milites fuerant, sua voluntate denuo remeare, nisi talis vitae monachus fuerit, ut episcopus cui ante militaverat sacerdotio dignum praeviderit, ut ab eo debeat eligi, et in loco quo", + "candidate_score": 0.631249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1383", + "psc_text": "debeat uti solatiis, hoc illi jubeantur impendere quod etiam a suis filiis ei decet et propter Deum convenit exhiberi. EPISTOLA XXXVII. AD CHRYSANTHUM SPOLETANUM EPISCOPUM. Ne confugientibus ad illius dioecesim monachis communionem indiscrete reddi patiatur. Mancipio ea lege manumisso ut monachus fieret, monasterium deserere non liceat. Gregorius Chrysantho episcopo Spoletano. Cum sit proprium disciplinae ab illicitis prohibere, et excessus culpas salubriter resecare, studiose ejus servanda censura est. Nam si negligitur, cuncta in confusionem deveniunt, dum alter destruit quidquid ea custodiendo alter aedificat. Valentinus itaque presbyter questus est nobis, quia si monachus monasterii ipsius exigente culpa fuerit communione privatus, ad loca vestra se conferat, et communionem sine aliqua reservatione percipiat. Quod si ita se res habet, quoniam non solum regularis ordo dissolvitur, 955 sed etiam perditionis ex hoc materia ministratur, presbyteris qui sub vobis sunt districte ac sollicitius interdicere vos necesse est, ut hoc facere de caetero non praesumant. Sed si", + "candidate_score": 0.63083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_32", + "bdc_text": "Hinc iuvari ministrum provincię satis latę et populose non satis potuimus discernere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1685", + "psc_text": "non piget. Quia ergo Joannes gloriosissimus filius noster, praefectus urbis ad deducendam huc conjugem suam latorem praesentium Joannem clarissimum virum illic noscitur transmisisse, paterna dilectione salutantes, petimus ut quia memoratus gloriosissimus filius noster divisus hic consistere non potest, venienti conjugi ipsius gloriae vestrae sinceritas patrocinii sui opem ferat. Et ut securius iter suum, Deo custodiente, peragere valeat ad Perusinam civitatem, militari eam solatio fulciri disponat, quatenus et antedictus gloriosus vir amplius patrociniis vestris sit deditus, et nos dulcissimae gloriae vestrae gratias referamus. EPISTOLA VII. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Joannis praefecti uxorem commendat. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Gloriosissimus filius noster Joannes, praefectus urbis, ad hoc illuc latorem praesentium 1046 Joannem virum clarissimum destinavit, ut gloriosam conjugem ipsius Deo debeat protegente huc perducere. Quam et nos huc volumus per omnia advenire, ut praedictum gloriosissimum filium nostrum non divisum, sed totum habere possimus. Fraternitas itaque vestra sollicitudinem gerat ne quod impedimentum ad veniendum", + "candidate_score": 0.630378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_27_29", + "bdc_text": "Summam negotii ad te remittere placuit . Aiunt otiosam ad Rheni catapultas sive cataractas Rheinfall . Gemeint ist die Pfarrei Laufen ( Kt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1623", + "psc_text": "ut qui navi integra dives pervenire non merui, saltem post damna ad littus per tabulam reducar. De podagrae vero molestia sanctitas vestra, ut scribit, affligitur, cujus dolore assiduo et ipse vehementer attritus sum. Sed facilis erit consolatio, si inter flagella quae patimur quaeque fecimus ad memoriam delicta revocamus; atque haec non jam flagella, sed dona esse conspicimus, si quae carnis delectatione peccavimus, carnis dolore purgemus. Praeterea ex benedictione beati Petri apostolorum principis pallium vobis transmisimus, ad sola missarum solemnia utendum. Quo transmisso, valde debui qualiter vobis esset vivendum, admonere; sed locutionem supprimo, quia verba moribus anteitis. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, atque ad coelestis remunerationem patriae cum multiplici animarum fructu perducat. Ego autem quanta occupatione deprimor et debilitate, brevis attestatur epistola, in qua ei quem multum diligo parum loquor. EPISTOLA CXXII. AD RECMAREDUM VISIGOTHORUM REGEM. Regem laudat de conversa ad fidem Gothorum gente, de oblatis beato Petro muneribus, de", + "candidate_score": 0.629339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_39_41", + "bdc_text": "abiicere , Stainiae caenobiumDas Benediktiner kloster St . Georgen in Stein am Rhein ( Kt . Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1289", + "psc_text": "circumdare, juri ecclesiae vindicari. Quidquid vero extra parietes ejusdem ecclesiae esse potuerit, ad jura monasterii sine difficultate aliqua revertatur, quia nec mundanarum legum, nec sacrorum canonum statuta permittunt, res monasterii de jure ejus quolibet titulo segregari. Eapropter donationem ejusdem terrae, quae contra rationem facta est, sine aliqua dilatione restitue. 923 EPISTOLA XXXV. AD LEONTIUM EXCONSULEM. Jerusalem cives nonnunquam Babyloniae servire, et viacissim. Laudat Leontii mansuetudinem, humilitatem, ejustitiam. Ipsi pro muneribus gratias agit, et de catenis sancti Petri scobem clave inclusam largitur. Gregorius Leontio exconsuli. Quia in magna domo non solum sunt vasa aurea et argentea, sed et lignea et fictilia, et quaedam quidem in honorem, quaedam autem in contumeliam (II Tim. II, 20), quis ignoret quod et in universae Ecclesiae sinu alii velut vasa contumeliae rebus deputantur infimis, alii vero ut honoris vasa rebus aptantur mundis? Et tamen plerumque contingit ut et cives Babyloniae in angaria serviant Jerusalem, et cives", + "candidate_score": 0.628245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_45_47", + "bdc_text": "Is te , fratres et ecclesias servet incolumes . Amen . Sthammę , raptim , 4 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1197", + "psc_text": "Quod enim opus utilius et sublimius acturus es, quam ut de animarum vivificatione et collectione cogites, et tuo Domino, qui tibi locum praedicandi dedit, immortale lucrum reportes? Transmisimus autem fraternitati tuae quinquaginta solidos ad vestimenta eorum qui baptizandi sunt comparanda; presbytero quoque Ecclesiae quae in Negeugno monte sita est possessionem quam tua fraternitas petiit, dari fecimus, ita ut quantum praestat, tantum de solidis quos 894 accipere consueverat minus accipiat. Vestra autem fraternitas petiit ut sibi episcopum in Ecclesia quae non longe ab eodem monte est facere debeat; quod omnino libenter accepi, quia quantum vicina fuerit, tantum prodesse animabus illic consistentibus amplius poterit. Latorem vero praesentium (Grat. 1, q. 1, c. 121) pro intercessione sanctitatis vestrae acolythum fecimus; quem ad obsequia vestra retransmisimus, ut si in lucrandis animabus amplius servierit, proficere amplius possit. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 49.) EPISTOLA II. AD ANASTASIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. Ipsi adversus haereses animos addit.", + "candidate_score": 0.626661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_26_28", + "bdc_text": "nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes . Summam negotii ad te remittere placuit . Aiunt otiosam ad Rheni catapultas sive cataractas Rheinfall .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1446", + "psc_text": "EPISTOLA LVI. AD FANTINUM. Candidum defensorem, Jamni Judaei ex navis pretio debiti soluti chirographum restituere compellat. Gregorius Fantino defensori. Indicavit nobis Jamnus Judaeus praesentium portitor, navem suam atque res suas Candidum defensorem nostrum cum aliis creditoribus occupasse, atque eas pro credita quam dederant pecunia venundedisse, et cunctis debitis cautionibus restitutis, solum apud se praefatum defensorem obligationis chirographum tenuisse, et saepius se supplicantem ideo reddere contempsisse, quia, ut ait, sors est debiti satisfacta. Experientiae ergo tuae praecipimus, ut cum omni subtilitate curet addiscere? et si ita repererit, districta compulsione perurge, quatenus omni mora postposita, cautionem praedicti portitoris restituat. Ita ergo sollicitudo tua studeat, ut denuo ad nos hac de causa querefa non redeat. EPISTOLA LVII. AD PRAEJECTAM ILLUSTREM. Gesta inter ipsam et Fantinum defensorem approbat. Gregorius Praejectae illustri. Quoties in conventionibus quibusdam noster exspectatur assensus, ne in dubium veniant quae geruntur, ratio ea pro securitate partium debet habita solidare. Proinde cognoscentes", + "candidate_score": 0.625509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_32", + "bdc_text": "Hinc iuvari ministrum provincię satis latę et populose non satis potuimus discernere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_369", + "psc_text": "commoverent, jactitasse dicuntur, si ita est, districte ea imminenti uhioni substerne, nec pro persona illius sit vestra severitas remissior, quia tanto amplius ferienda sunt, quanto, utpote nobilis feminae pueri, ex sola superbia deliquerunt. Sed et illud subtili vos oportet indagatione perquirere utrumne praedicta femina in tanta habuerit sceleris immanitate 624 consilium, aut si cum ejus est scientia perpetratum, ut quam sit periculosum non solum manibus, sed etiam in sacerdotem verbis excedere, ex nostra cuncti possint defensione cognoscere. Si quid enim in hac causa lentatum fuerit vel omissum, ad tuam culpam ac tuum potius cognoscas pertinere periculum; nec aliquem apud nos excusationis locum invenies. Nam quanto te apud nos res ista, si districtissime fuerit perscrutata et emendata, commendat, tanto si levigata fuerit, nostram contra te scito indignationem exacui. Mancipia autem si qua de caetero in monasterium sancti Severini, vel in alia ecclesia ejusdem castelli de civitate refugerint, mox ut ad notitiam", + "candidate_score": 0.623192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_26_28", + "bdc_text": "nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes . Summam negotii ad te remittere placuit . Aiunt otiosam ad Rheni catapultas sive cataractas Rheinfall .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_4", + "psc_text": "quod cuncta lucra hic relinquimus, et solas 488 dispendiosorum lucrorum causas nobiscum ad judicium deportamus. Illa ergo sunt nobis commoda quaerenda, quae nequaquam mors adimat, sed mansura in perpetuum praesentis vitae finis ostendat. De frumentis autem quae scribitis, longe aliter vir magnificus Citonatus asserit, quia solummodo tanta transmissa sunt quae pro transactae indictionis debito ad replendum sitonicum redderentur. De qua re curam gerite, quia si quid minus huc transmittitur non unus quilibet homo, sed cunctus simul populus trucidatur. Ad regendum vero Siciliae patrimonium, talem, ut aestimo, virum, Deo auctore, transmisi, cum quo vobis, si, ut ego expertus sum, recta diligitis, omnino conveniat. Quod autem me ut vestri memor esse debeam admonetis, verum fateor, si ex antiqui hostis insidiis injustitia nulla subrepat, tantam gloriae tuae modestiam didici, ut esse non tuus erubescam. EPISTOLA III. AD PAULUM SCHOLASTICUM. Paulum, quod de pontificatu sibi gratuletur, arguit. Maurentium illi et Petrum subdiaconum commendat. Gregorius", + "candidate_score": 0.622527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_26_28", + "bdc_text": "nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes . Summam negotii ad te remittere placuit . Aiunt otiosam ad Rheni catapultas sive cataractas Rheinfall .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "ejus fidei credere, et aliena restituere debuistis. Fibulam vero auream, quam praedictus vir moriens pariter reliquit, considerare, ut arbitror, debuistis, quae esset summa ejus substantiae, si quid esset unde hi quos reliquerat sustentari 897 debuissent, et tunc pro sepultura ejus accipere. Quamvis nostrum institutum noveris, nos antiquam consuetudinem nostram a nostra Ecclesia omnino vetuisse, nec cuiquam assensum praebere ut loca humandi corporis pretio possint adipisci. Nam si gentiles, ut arbitramur, viri Sichimitae Abrahae pro Sara mortua atque in loco proprio humanda sepulturam gratis obtulerunt, et vix magna ejus importunitate coacti sunt ut pretium de loco sepulturae perciperent (Genes. XXIII, 6), nos qui episcopi dicimur de humandis fidelium corporibus pensa facere quid debemus. Hoc ergo fraternitatis vestrae judicio committimus. Et hoc quoque nobis praedictus eloquentissimus vir questus est Sisinnium defensorem Ecclesiae tuae irrationabiliter juri suo mancipia competentia detinere. De quibus etiam judicio sanctae memoriae Maximiani episcopi ut ea detentor redderet esse", + "candidate_score": 0.62091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2317", + "psc_text": "charissime frater, ex voce dominica diligentius intuentes, quae ait: Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) , ita in ejus nos decet dilectione persistere, ut locum praebere discordiae nullo modo debeamus. Sed quia in radice ipsius vivere aliter non valemus, nisi mente et actu humilitatem, quam ipse auctor pacis docuit, teneamus, cum ea charitate qua dignum est suademus ut profanam elationem quae animabus semper adversa est, cordis pede calcantes, perversi superbique vocabuli scandalum Ecclesiae auferre de medio festinetis, ne a pacis nostrae societate divisi inveniri possitis. Sed unus in nobis spiritus, una mens, una charitas, una in Christo, qui sua membra esse nos voluit, sit compago concordiae. Nam quam durum, quam indecens, quam crudele, quamque a proposito sit sacerdotis extraneum illum pacem quam aliis praedicat non habere, sanctitas vestra consideret, et suos de superbia fratres scandalizare abstineat. Sed haec magis studeat, ut vanae ac superfluae elationis auctorem humilitatis queat ense", + "candidate_score": 0.615254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_48_50", + "bdc_text": "decembris anno 32 . Laurentius Agrico . tuus etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2266", + "psc_text": "tuae parochiae memorata constructio jure consistit, et nullum corpus ibidem constat humatum, percepta primitus donatione legitima, id est conduma una, boum par unum, armenta capita quinque, oves et capras promiscuas capita viginti, in fundo Gressiano ubi ipsum monasterium fundatur, uncias octo, in fundo Staciani uncias octo, fundum Paterni in integro, porcos decem, lectisternia, gestisque municipalibus alligata, etc., secundum morem. Data mense Decembri, indict. 6. 1230 EPISTOLA XVII. AD JOANNEM SUBDIACONUM RAVENNAE. Marinianum episcopum hortetur, ut causam cum Joanne episcopo absque lite jubeat finiri. Alioquin judicium ipse urgeat, et sententiam exsequatur. Oratorii constructionem ac dedicationem ab Exuperantio episcopo in Joannis dioecesi factam improbat. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Lator praesentium Joannes frater et coepiscopus noster aliqua nobis de causis Ecclesiae suae dato capitulari noscitur intimasse: quibus cognitis, culpanda a nobis experientia tua fuerat, si ad te perlata hactenus indefinita remanserint. Sed inquirentes agnovimus quod ad notitiam tuam minime sunt perducta. Ipsum ergo", + "candidate_score": 0.611786, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae", + "max_score": 0.67004, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_61", + "psc_text": "docentes ergo dictae sunt mulieres, non viros, sed suas juniores. Ut prudentiam, inquit, doceant, quatenus cum filiabus suis doctrina sua agant, unde ad aeternam vitam perveniant. XXXI. I ad Timoth. V (Vers. 20): Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri videntes timorem habeant. Secundum Matth. XVIII (Vers. 15): Si peccaverit in te frater tuus, 577 vade et corripe eum inter te et ipsum solum. INTERROGATIO. Dum discipulo dictante peccans coram omnibus arguendus est, quid ipse magister veritatis inter te et ipsum solum locutus est? RESPONSIO. Hanc quaestionem celerius absolvemus, si vim dictorum diligentius consideremus. Ibi dixit: peccantes, sed non addidit, in quem; hic dixit, si peccaverit in te. Si ergo occulte in te peccaverit frater tuus, et tu vis coram omnibus arguere, non es corrector sed proditor. Peccantes autem in Deum coram omnibus increpa, ut illud verbum argue, ad sequentem vocem adjungas. Hinc Paulus ait: Cum venisset Petrus Antiochiam, in", + "candidate_score": 0.67004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_62", + "psc_text": "in quem; hic dixit, si peccaverit in te. Si ergo occulte in te peccaverit frater tuus, et tu vis coram omnibus arguere, non es corrector sed proditor. Peccantes autem in Deum coram omnibus increpa, ut illud verbum argue, ad sequentem vocem adjungas. Hinc Paulus ait: Cum venisset Petrus Antiochiam, in faciem illi restiti, eo quod non recte incederet ad fidem Evangelii (Galat. II, 11) . Et post pauca: Dixi Petro coram omnibus; ac si dixisset, eo quod simulationem coram omnibus habuisset: Si tu, inquit, Judaeus cum sis, gentiliter vivis, et non judaice, quomodo gentes cogis judaizare (Ibid., 14) ? Occulta ergo peccata possunt occulte corripi, et publica peccata coram omnibus debent argui, ut et caeteri timorem habeant. Quidquid enim mentem movet aliorum, nequaquam reticendum est, sed cum magna humilitate proferendum est. XXXII. I ad Timoth. VI (Vers. 16): Quem vidit nullus hominum, sed nec videre potest. Et I Joan. III", + "candidate_score": 0.65379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_29", + "psc_text": "Domino ante tempus judicare prohibentur; de quibus et per prophetam increpando dicitur: Vae iis qui prophetant de corde (Ezech. XIII, 17) . De corde namque prophetare est ex sola praesumptione non per Spiritum sanctum aliquid dicere. XIV. I ad Corinth. VII (Vers. 7): Volo omnes homines esse sicut meipsum. Et ad Timoth. I, V (Vers. 14): Volo autem juniores nubere, filios procreare, matres familias esse. INTERROGATIO. Nunquid duas voluntates sibimetipsis contrarias habuit sanctus Paulus, qui aliter ad Corinthios, aliter ad Timotheum se voluisse dixit? Nam de non nubendo videtur dixisse ad Corinthios: de nubendo vero scripsit ad Timotheum; ibi de omnibus hominibus, sicut ille erat, ut essent, voluit; hic, adolescentioribus ut nubant, se voluisse scribit. RESPONSIO. Nobis solerter intuendum est, sanctum Paulum concionatorem Ecclesiae fuisse, et ex multorum personis sermones diversos jam protulisse. Nam ibi ex persona virginum dixit: Volo omnes homines esse sicut meipsum. Hic ex persona volentium nubere", + "candidate_score": 0.652832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21_23", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. . Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_61", + "psc_text": "docentes ergo dictae sunt mulieres, non viros, sed suas juniores. Ut prudentiam, inquit, doceant, quatenus cum filiabus suis doctrina sua agant, unde ad aeternam vitam perveniant. XXXI. I ad Timoth. V (Vers. 20): Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri videntes timorem habeant. Secundum Matth. XVIII (Vers. 15): Si peccaverit in te frater tuus, 577 vade et corripe eum inter te et ipsum solum. INTERROGATIO. Dum discipulo dictante peccans coram omnibus arguendus est, quid ipse magister veritatis inter te et ipsum solum locutus est? RESPONSIO. Hanc quaestionem celerius absolvemus, si vim dictorum diligentius consideremus. Ibi dixit: peccantes, sed non addidit, in quem; hic dixit, si peccaverit in te. Si ergo occulte in te peccaverit frater tuus, et tu vis coram omnibus arguere, non es corrector sed proditor. Peccantes autem in Deum coram omnibus increpa, ut illud verbum argue, ad sequentem vocem adjungas. Hinc Paulus ait: Cum venisset Petrus Antiochiam, in", + "candidate_score": 0.648327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_61", + "psc_text": "docentes ergo dictae sunt mulieres, non viros, sed suas juniores. Ut prudentiam, inquit, doceant, quatenus cum filiabus suis doctrina sua agant, unde ad aeternam vitam perveniant. XXXI. I ad Timoth. V (Vers. 20): Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri videntes timorem habeant. Secundum Matth. XVIII (Vers. 15): Si peccaverit in te frater tuus, 577 vade et corripe eum inter te et ipsum solum. INTERROGATIO. Dum discipulo dictante peccans coram omnibus arguendus est, quid ipse magister veritatis inter te et ipsum solum locutus est? RESPONSIO. Hanc quaestionem celerius absolvemus, si vim dictorum diligentius consideremus. Ibi dixit: peccantes, sed non addidit, in quem; hic dixit, si peccaverit in te. Si ergo occulte in te peccaverit frater tuus, et tu vis coram omnibus arguere, non es corrector sed proditor. Peccantes autem in Deum coram omnibus increpa, ut illud verbum argue, ad sequentem vocem adjungas. Hinc Paulus ait: Cum venisset Petrus Antiochiam, in", + "candidate_score": 0.622691, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes", + "max_score": 0.668829, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_279", + "psc_text": "XXX, 11) . SERMO XXX. DE CONFESSIONE PECCATORUM. Dicere solent homines, fratres charissimi, Deus cuncta novit, apud eum nec praeteritum nec futurum est: omnia videt et omnia ponderat, omnia nuda et aperta sunt ei. Quare igitur vult ut confiteamur hominibus peccata nostra, quae nequiter gessimus? Numquid non melius est, cuncta mala tacere, quam ea praedicare in tectis? Ecce enim quis dicet, Peccavi super omnes homines. Sed si cuncta hominibus praedicavero, omnibus hominibus pejor reputabor a cunctis, exemploque meo multi multa mala committent. Quomodo ergo confiteri debet homo alterutrum peccata sua? O homo, an ignoras quod omnes peccatores sumus? Et si dixerimus, quod peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est. Omnes peccamus, omnes cum peccato nascimur, omnes in peccata demergimur, etiam infans cujus est unius diei vita super terram. Cur ergo timemus peccata confiteri? Tamen oportet confiteri Deo, quoniam bonus est, et in aeternum misericordia ejus.", + "candidate_score": 0.668829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_42_44", + "bdc_text": "- quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare . Vale in Christo .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_7", + "psc_text": "Jesu Christo, qui vos dirigat ad perficiendum mirabilia de lege sua. Amen. SERMO II. DE PACE. Fratres charissimi, o si sciretis quanta sit virtus pacis, et quantum vobis in solitudine commorantibus necesse sit. Tanta est enim virtus pacis, quod in ejus dignitate Apostolus omnes suas Epistolas scribebat, dicens: Pax vobis et gratia a Domino Deo nostro. Hanc autem salutandi formam nobis primitus donavit Christus, dicens: Pax vobis (Joan. XX, 19, 21) . Hanc pro testamento Christus Apostolis dereliquit, tanquam summum bonum, sine quo nullus vivere deberet. Sic etiam Pater coelestis elementa et planetas caeteraque similia insensibilia ordinavit, ut vinculo pacis simul complecterentur. Sic etiam ordinavit gloriosos exercitus angelorum, ut post eorum descensum, scilicet malorum, nulla esset inter eos discordia, sed pax plena atque perfecta. Haec est illa gloriosa pax, quae fluctus malarum cogitationum eructat, mentem fluctuantem illaesam reservat, conscientiam purgat. Christianus dici non debet, qui pacem corde, ore et opere", + "candidate_score": 0.650383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_279", + "psc_text": "XXX, 11) . SERMO XXX. DE CONFESSIONE PECCATORUM. Dicere solent homines, fratres charissimi, Deus cuncta novit, apud eum nec praeteritum nec futurum est: omnia videt et omnia ponderat, omnia nuda et aperta sunt ei. Quare igitur vult ut confiteamur hominibus peccata nostra, quae nequiter gessimus? Numquid non melius est, cuncta mala tacere, quam ea praedicare in tectis? Ecce enim quis dicet, Peccavi super omnes homines. Sed si cuncta hominibus praedicavero, omnibus hominibus pejor reputabor a cunctis, exemploque meo multi multa mala committent. Quomodo ergo confiteri debet homo alterutrum peccata sua? O homo, an ignoras quod omnes peccatores sumus? Et si dixerimus, quod peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est. Omnes peccamus, omnes cum peccato nascimur, omnes in peccata demergimur, etiam infans cujus est unius diei vita super terram. Cur ergo timemus peccata confiteri? Tamen oportet confiteri Deo, quoniam bonus est, et in aeternum misericordia ejus.", + "candidate_score": 0.625156, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.668694, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_20_22", + "bdc_text": "ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite . Decanis , fratribus vestris , quid faciundum , rescribite omnes vel tu solusEine Antwort der Pfarrer oder Bullingers ist nicht bekannt. .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_127", + "psc_text": "post gravem lapsum, vera poenitentia et humilitate tota promereri Dominum possint. Legi autem et universorum confessorum litteras, quas voluerunt per me collegis omnibus 27 innotescere et ad eos pacem a se datam pervenire de quibus apud nos ratio constiterit quid post commissum egerint. Quae res cum omnium nostrum consilium et sententiam exspectet, praejudicare ego et soli mihi rem communem vindicare non audeo. Et ideo instetur interim epistolis quas ad vos proxime feceram, quarum exemplum collegis quoque multis jam misi; qui rescripserunt placere sibi quod statuimus, nec ab eo recedendum esse donec, pace nobis a Domino reddita, in unum convenire et singulorum causas examinare possimus. Sed et quid mihi Caldonius collega meus scripserit quidque ego ei rescripserim ut sciretis, utriusque epistolae exemplum litteris meis junxi. Quod totum peto fratribus nostris legatis, ut magis ac magis ad patientiam componantur, nec delicto proprio adjiciant adhuc aliud delictum, dum nec nobis nec Evangelio volunt", + "candidate_score": 0.668694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_25_27", + "bdc_text": "pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes . Summam negotii ad te remittere placuit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_477", + "psc_text": ". Non nobis ergo debet luctus incumbere, quisquis a peregrinatione redire meruerit ad propriam regionem, maxime cum non inanis et vacuus redire noscatur qui christianitatis mercatus est lucrum, propter quod venit ad mundi commercium. Negotium explicavit, rediit, et Deo debitum solvit. Comparavit propter quam descenderat emptionem, et ad Dominum regredi properavit, cui offerat mercem, ut comparatae mercis tam securitatem accipiat quam honorem. Et ego, inquies, nulla promissorum coelestium dubitatione conturbor, sed sola separatione morientis aestuans desolatus solatio pii pignoris jactor. Excusatio haec est sine dubio fragilitatis humanae, quae patrocinari non potest diffidentiae. Si enim desolationem homines ferre non valerent, numquam prorsus a se sua pignora dimisissent. Destitutos se a morientibus conqueruntur, et vivos filios aut propter litteras aut propter honores aut propter negotia peregrinis regionibus credunt, et, gaudent tota vita sine affectibus commorari, dummodo capiant quod de suis cupiunt pignoribus adipisci; et ut ad palatia pergant, peregrinantur. Ad studia dignitatis", + "candidate_score": 0.666218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_43_45", + "bdc_text": "Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare . Vale in Christo . Is te , fratres et ecclesias servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_313", + "psc_text": "fieri et fratres nostros, Domini majestate protectos, ab ejusmodi periculis incolumes reservari. Si tamen, ad explorandam nostri animi charitatem et examinandam nostri pectoris fidem, tale aliquid acciderit, nolite cunctari nuntiare haec nobis litteris vestris, pro certo habentes ecclesiam nostram et fraternitatem istic universam ne haec ultra fiant precibus orare; si facta fuerint, libenter et largiter subsidia praestare. Ut autem fratres nostros ac sorores, qui ad hoc opus tam necessarium prompte ac libenter operati sunt, ut semper operentur, in mente habeatis in orationibus vestris, et eis vicem boni operis in sacrificiis et precibus repraesentetis, subdidi nomina singulorum, sed et collegarum quoque et consacerdotum nostrorum, qui et ipsi, cum praesentes essent, et suo et plebis suae nomine quaedam pro viribus contulerunt, nomina addidi; et praeter quantitatem propriam nostram, eorum quoque summulas significavi et misi, quorum omnium secundum quod fides et charitas 101 exigit, in orationibus et precibus vestris meminisse debetis. Optamus vos,", + "candidate_score": 0.661845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.655293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD DONATUM.(Erasm., Pamel., ep. II. Rigal., ep. I. Oxon., Lips., liber de Gratia Dei.) ARGUMENTUM.-- Promiserat Donato Cyprianus sermonem se cum illo habiturum de rebus divinis; jam promissis admonitus satisfacit, ac multis gratiam Dei per Baptismum collatam commendans, quantum sit mutatus ab illo significat, et ad oculum demonstratis mundi erroribus, ad contemptum ejus, ad assiduam denique lectionem et orationem adhortatur. I. CAECILIUS Cyprianus Donato salutem. Bene admones, Donate charissime. Nam et promisisse me memini, et reddendi tempestivum prorsus hoc tempus est, cum, indulgente vindemia, solutus animus in quietem solemnes ac statas anni fatiscentis inducias sortitur. Locus etiam cum die convenit et mulcendis sensibus ac fovendis ad lenes auras blandientis autumni hortorum facies amoena consentit. Hic jucundum sermonibus diem ducere et studentibus fabulis in divina praecepta conscientiam pectoris erudire. Ac ne colloquium nostrum arbiter profanus impediat, aut clamor intemperans familiae strepentis obtundat, petamus hanc sedem. Dant secessum vicina secreta;", + "candidate_score": 0.650986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_40", + "psc_text": "quoque qui illic apud confessores offerunt, singuli cum singulis diaconis per vices alternent, quia et mutatio personarum et vicissitudo convenientium minuit invidiam. Circa omnia enim mites et humiles, ut servis Dei congruit, temporibus servire et quieti prospicere et plebi providere debemus. Opto vos, fratres carissimi ac desiderantissimi , semper bene valere et nostri meminisse. Fraternitatem universam salutate. Salutant vos Victor diaconus et qui mecum sunt. Valete. EPISTOLA V.(Erasm., III, 20. Pamel., IV; Rig, Baluz, Paris, V; Oxon. Lips., XIV). AD PRESBYTEROS ET DIACONOS. ARGUMENTUM.-- Ejusdem pene arguwenti est cum praecedenti, praeterquam quod Confessores quoque sui officii vult admoneri a Clero, ut humilitati dent operam, ac Presbyteris ac Diaconis morem gerant; obiter etiam secessus sui causam reddit. Est autem etiam haec e numero Epistolarum XIII, de quibus infra Epistola XV. I. Cyprianus presbyteris et diaconis fratribus salutem. Optaveram quidem, fratres carissimi, ut universum clerum nostrum integrum et incolumen meis litteris salutarem.", + "candidate_score": 0.6449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_264", + "psc_text": "SCELERIBUS. ARGUMENTUM.-- Laudat Cornelium quod opportune illum admonuerit, utpote cum postridie quam venisset ad se nocens factio, litteras illius acceperit. Deinde multis describit Novati scelera, et schisma prius in Africa ab illo concitatum. (Vid. tom. III.) 64 EPISTOLA L.(Erasm., III, 3. Pamel., Rigalt., Baluz., L. Paris., XLIX. Oxon., Lips., LIII.) MAXIMI ET CAETERORUM CONFESSORUM AD CYPRIANUM, DE SUO REDITU EX SCHISMATE. ARGUMENTUM.-- Cyprianum certiorem reddunt se ad Ecclesiam rediisse. Cypriano fratri Maximus, Urbanus, Sidonius et Macharius salutem. Certi sumus, frater charissime, te quoque nobiscum pari voto congaudere nos, habito consilio, utilitatibus Ecclesiae et paci magis consulentes, omnibus rebus praetermissis et judicio Dei servatis, cum Cornelio episcopo nostro pariter et cum universo clero pacem fecisse. Cum gaudio etiam universae Ecclesiae, prona etiam omnium charitate, hoc factum his litteris nostris scire certissime debuisti. Oramus te, frater charissime, multis annis bene valere. 65 EPISTOLA LI.(Erasm., III. Pamel., Rigalt., Baluz., LI. Paris., L. Oxon.,", + "candidate_score": 0.634342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_26_28", + "bdc_text": "nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes . Summam negotii ad te remittere placuit . Aiunt otiosam ad Rheni catapultas sive cataractas Rheinfall .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_477", + "psc_text": ". Non nobis ergo debet luctus incumbere, quisquis a peregrinatione redire meruerit ad propriam regionem, maxime cum non inanis et vacuus redire noscatur qui christianitatis mercatus est lucrum, propter quod venit ad mundi commercium. Negotium explicavit, rediit, et Deo debitum solvit. Comparavit propter quam descenderat emptionem, et ad Dominum regredi properavit, cui offerat mercem, ut comparatae mercis tam securitatem accipiat quam honorem. Et ego, inquies, nulla promissorum coelestium dubitatione conturbor, sed sola separatione morientis aestuans desolatus solatio pii pignoris jactor. Excusatio haec est sine dubio fragilitatis humanae, quae patrocinari non potest diffidentiae. Si enim desolationem homines ferre non valerent, numquam prorsus a se sua pignora dimisissent. Destitutos se a morientibus conqueruntur, et vivos filios aut propter litteras aut propter honores aut propter negotia peregrinis regionibus credunt, et, gaudent tota vita sine affectibus commorari, dummodo capiant quod de suis cupiunt pignoribus adipisci; et ut ad palatia pergant, peregrinantur. Ad studia dignitatis", + "candidate_score": 0.633917, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas", + "max_score": 0.668573, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_105", + "psc_text": "aliud contra consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse, prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret, cui esset melius revelatum, gratissime acciperet; et ostenderet imitandam, non solum docendi diligentiam, sed etiam discendi modestiam: si autem nullus existeret, qui tale aliquid afferret, unde illae omnes verisimiles rationes quibus movebatur refellerentur, in eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur veritatis, et retentae quae amabatur unitatis. Nam et illud sic intellexit quod ait Apostolus: « Prophetae autem duo aut tres loquantur, et caeteri examinent; si alii revelatum fuerit sedenti, ille prior taceat » (I Cor. XIV, 29). Qua in parte, inquit, docuit et ostendit, multa singulis in melius revelari, et debere unumquemque, non pro eo quod semel imbiberat et tenebat, pertinaciter congredi; sed si quid melius et utilius exstiterit, libenter amplecti (Epist. 71, ad Quintum) . His utique verbis non solum eos admonuit sibi consentire, qui melius aliquid non videbant;", + "candidate_score": 0.668573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_13_15", + "bdc_text": "Ulrich Gäbler und Endre Zsindely , Zürich 1977 , S. 72-75 ). , authoritate senatus munitaDie Prediger- und Synodalordnung wurde vom Rat in Form eines Mandates veröffentlicht und erhielt dadurch Rechtskraft , vgl . AZürcherRef 1899 , S. 825f. . Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_87", + "psc_text": "mandari potuerunt, aut omnia quae mandata sunt novimus. Quomodo enim potuit ista res tantis altercationum nebulis involuta, ad plenarii concilii luculentam illustrationem confirmationemque perduci, nisi primo diutius per orbis terrarum regiones, multis hinc atque hinc disputationibus et collationibus episcoporum pertractata constaret? Hoc autem facit sanitas pacis, ut cum diutius aliqua obscuriora quaeruntur, et propter inveniendi difficultatem, diversas pariunt in fraterna disceptatione sententias, donec ad verum liquidum perveniatur, vinculum permaneat unitatis, ne in parte praecisa remaneat insanabile vulnus erroris. CAPUT V .--6. Et ideo plerumque doctioribus minus aliquid revelatur, ut eorum patiens et humilis charitas, in qua fructus major est, comprobetur, vel quomodo teneant unitatem, cum in rebus obscurioribus diversa sentiunt; vel quomodo accipiant veritatem, cum contra id quod sentiebant, declaratam esse cognoscunt. Quorum duorum manifestatum tenemus unum in beato Cypriano, id est, quomodo tenuerit unitatem cum eis a quibus diversum sentiebat. Ait enim: « Neminem judicantes, aut a jure communionis", + "candidate_score": 0.635382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_51", + "bdc_text": "] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_217", + "psc_text": "concilio Carthaginensi ). Et in fine hujus epistolae: Haec tibi breviter, inquit, pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus; maxime cum et Apostolus dicat, « Si quis autem putaverit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei » (I Cor. XI, 16). Servatur a nobis patienter et leniter charitas animi, collegii honor, vinculum fidei, concordia sacerdotii. Propter hoc etiam libellum nunc de Bono Patientiae, quantum valuit nostra mediocritas, permittente et inspirante Domino conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus (Epist. 73, ad Jubaianum) . CAPUT IX.--12. Hac ille charitatis patientia toleravit non solum in obscura quaestione bonos collegas non malevole aliud sentientes, sicut et ipse toleratus est, donec processu temporis saluberrima", + "candidate_score": 0.618382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_51", + "bdc_text": "] H. Bullingero ecclesiastę Tigurino , viro claro et pio , fratri et amico charissimo .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_356", + "psc_text": "CAPUT XXVI.--37. Jamvero cum dicit: Episcopum docibilem esse debere (II Tim. II, 24) ; et adjungit, Docibilis autem ille est, qui est ad discendum patientia lenis et mitis: oportet enim episcopum non tantum docere, sed et discere; quia et ille melius docet, qui quotidie crescit et proficit discendo meliora: his utique verbis satis indicat vir sanctus et pia charitate praeditus, non esse metuendum sic ejus epistolas legere, ut si quid postea pluribus et diuturnioribus inquisitionibus compertum Ecclesia confirmaverit, non ambigamus; quia sicut multa erant quae doctus Cyprianus doceret, sic erat et aliquid quod Cyprianus docibilis disceret. Quod autem nos admonet, ut ad fontem recurramus, id est, ad Apostolicam traditionem, et inde canalem in nostra tempora dirigamus, optimum est, et sine dubitatione faciendum. Traditum est ergo nobis, sicut ipse commemorat, ab Apostolis, quod sit unus Deus, et Christus unus, et una spes, et fides una, et una Ecclesia, et Baptisma unum", + "candidate_score": 0.616341, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.668224, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.668224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_14_16", + "bdc_text": "Nunc sic fratrum feruntur manibus , sic ancipiti et diverso multorum consilio onerantur , ut quidam ea in sententia , ecclesiis minime promulganda , quidam vero maxime , versentur . Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2328", + "psc_text": "intelligi. Manum ergo super os ponere est virtute boni operis culpas tegere incautae locutionis. Quis vero inveniri potest qui, quamlibet perfectus sit, de otioso tamen sermone non peccet? Jacobo attestante, qui ait: Nolite plures magistri fieri, in multis enim offendimus omnes (Jacob. III, 1) . Et rursum: Linguam nullus hominum domare potest (Ibid. 8) . Cujus culpas redarguens per semetipsam Veritas, dicit: Dico autem vobis quoniam omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent de eo 1047 rationem in die judicii (Matth. XII, 36) . Sed sancti viri ante Dei oculos student culpas linguae tegere meritis vitae, student bonorum operum pondere premere immoderata verborum. Unde in sancta Ecclesia manus super os ponitur, dum in electis ejus quotidie otiosae locutionis vitium bonae actionis virtute operitur. Scriptum namque est: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Psal. XXXI, 1) . Sed rursum cum scriptum sit: Omnia nuda et aperta", + "candidate_score": 0.661376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_25_27", + "bdc_text": "pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes . Summam negotii ad te remittere placuit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2560", + "psc_text": "omnia quaecunque audivi a Patre meo, nota feci vobis (Joan. XV, 15) . Ipsis ad extremum in negotii operationem pergentibus jubetur: Euntes in mundum universum, praedicate Evangelium omni creaturae (Marc. XVI, 15) . In praedicatione quippe fidei quasi quoddam negotium geritur, dum verbum datur, et fides ab auditoribus sumitur. Quasi quoddam negotium faciunt, qui praedicationem praerogant, et a populis fidem reportant. Fidem impartiunt, et eorum sanctam protinus vitam sumunt. Si enim justorum 1097 praedicatio negotium non fuisset, profecto Psalmista non diceret: Sumite psalmum, et date tympanum (Psal. LXXX, 2) . In tympano etenim corium siccatur ut sonet. Quid est ergo dicere: Sumite psalmum, et date tympanum, nisi accipite spiritale canticum cordis, et reddite temporalem macerationem corporis? Si superna praedicatio negotium non fuisset, nequaquam sub typo fortis mulieris Salomon de sancta Ecclesia diceret: Sindonem fecit et vendidit, et cingulum tradidit Chananaeo (Prov. XXXI, 24) . Quid enim signatur per linteum sindonis,", + "candidate_score": 0.658874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_34_36", + "bdc_text": "Zürich) . alia est , sed truncoschwerfälliger , stumpfsinniger Mensch , s. Otto 332 , Nr. 1695 . potius quam homine gravata Pfarrer von Ossingen war zu jener Zeit Thomas von Gachnang ( s.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_67", + "psc_text": "sedens praedicabat turbis (Luc. V, 3) . Per navem Petri quid aliud quam commissa Petro Ecclesia designatur? De qua ut Dominus turbis confluentibus praedicet, eam a terra paululum reduci jubet. Quam nec in altum duci, et tamen a terra praecipit removeri, profecto significans praedicatores suos rudibus debere populis, nec alta nimis de coelestibus, nec tamen terrena praedicare. Aqua itaque ligatur in nubibus, quia praedicatorum scientia infirmorum mentibus loquens quantum sentire valet docere prohibetur. [Vet. XIII]. 38. Infirmis mentibus tegenda est altior scientia.---Nam plerumque si auditorum cor verbi immensitate corrumpitur, lingua docentium indiscretionis poena multatur. Unde scriptum est: Si quis aperuerit cisternam et foderit, et non operuerit eam, cecideritque bos vel asinus in eam, dominus cisternae reddet pretium jumentorum (Exod. XXI, 33) . Quid est enim aperire cisternam, nisi intellectu valido Scripturae sacrae arcana penetrare? Quid autem per bovem et asinum, mundum scilicet et immundum animal, nisi fidelis quisque et infidelis", + "candidate_score": 0.657783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_15_17", + "bdc_text": "Sic alia discordia nata est . Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_44", + "psc_text": "VERS. 5.--- Ecce etiam luna non splendet, et stellae non sunt mundae in conspectu ejus. 22. Nemo ita justus, ut in carne corruptibili omni peccato careat.---Quid per lunam, nisi cuncta simul Ecclesia; quid per stellas, nisi singulorum bene viventium animae designantur? qui inter pravorum hominum conversationes, dum magnis virtutibus eminent, quasi in tenebris noctis lucent. Unde per Paulum quoque discipulis dicitur: Inter quos lucetis sicut luminaria in mundo (Philipp. II, 15) . Quia enim sancta Ecclesia lunae appellatione exprimitur, propheta testatur, dicens: Elevatus est sol, et luna stetit in ordine suo (Habac. III, 11) . Elevato enim sole, in suo ordine luna statuitur, quia ascendente ad coelos Domino, sancta protinus Ecclesia in praedicationis auctoritate roboratur. Et quia stellarum nomine electi signantur, rursum Paulus insinuat, dicens: Stella enim a stella differt in claritate (I Cor. XV, 41) [Vet. IX.] Luna ergo non splendet, et stellae non sunt mundae in conspectu ejus,", + "candidate_score": 0.657512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_16_18", + "bdc_text": "Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis . Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_231", + "psc_text": "in eis interna spiritalia quaerimus, eorum profunda rimamur. Quod ipse Dominus facere dicitur, quia id nos agere ipso donante praevalemus. Per nos ergo qui non litteram quae occidit, sed spiritum qui vivificat sequimur, profunda fluviorum Dominus scrutatur, et abscondita in lucem producit, quia dicta legis, quae caliginosa nimis historia obscurat, nunc expositio spiritalis illuminat. Unde et loquens in parabolis per Evangelium Veritas discipulis praecepit, dicens: Quod dico vobis in tenebris, dicite in lumine; et quod in aure auditis, praedicate super tecta (Matth. X, 27) . Aperte namque dicta exponentium fecerunt nobis esse jam conspicuas sententias antiquorum Patrum. Unde Isaias propheta plana sanctae Ecclesiae expositionis verba conspiciens, et non allegoriarum tenebris obscura, exclamavit dicens: Locus fluviorum rivi latissimi et patentes. (Isai. XXXIII. 21) . Testamenti enim veteris dicta quasi angusti et clausi rivi fuerant, qui immensas 584 scientiae suae sententias collectione obscurissima constringebant. At contra doctrina sanctae Ecclesiae rivi et lati", + "candidate_score": 0.656007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.653139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_25_27", + "bdc_text": "pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes . Summam negotii ad te remittere placuit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2561", + "psc_text": "dicere: Sumite psalmum, et date tympanum, nisi accipite spiritale canticum cordis, et reddite temporalem macerationem corporis? Si superna praedicatio negotium non fuisset, nequaquam sub typo fortis mulieris Salomon de sancta Ecclesia diceret: Sindonem fecit et vendidit, et cingulum tradidit Chananaeo (Prov. XXXI, 24) . Quid enim signatur per linteum sindonis, nisi subtilis intextio sanctae praedicationis? In qua molliter quiescitur, quia mens in illa fidelium spe superna refovetur. Unde et Petro animalia in linteo demonstrantur (Act. X, 11) , quia peccatorum animae misericorditer aggregatae, in blanda fidei quiete continentur. Hanc ergo sindonem Ecclesia fecit, et vendidit, quia fidem quam credendo texuerat loquendo dedit, et ab infidelibus vitam rectae conversationis accepit. Quae et Chananaeo cingulum tradidit, quia per vigorem demonstratae justitiae, fluxa opera gentilitatis astrinxit, ut hoc quod praecipitur vivendo teneatur: Sint lumbi vestri praecincti (Luc. XII, 35) . Praedicatores ergo suos Dominus quaerendo ancillas invenit, permutando amicos facit, ditando negotiatores exhibet.", + "candidate_score": 0.652906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_26", + "bdc_text": "nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1307", + "psc_text": "virtutum. Illi invident quod habemus, isti quod vivimus. Illi student rapere bona exteriora, quia placent; isti satagunt interiora bona dissipare, quia displicent. Quanto igitur morum vita a rerum distat substantia, tanto gravior calumniator est qui male videndo vim nostris infert moribus, quam qui violenter opprimendo damna ingerit rebus. Nihil iste de nostra sustentatione subtraxit, sed exempla nobis perditionis apposuit. Eo ergo graviorem calumniam intulit, quo quietum cor in tentatione commovit. Qui etsi nequaquam nobis actionis suae opera persuasit, pugnam tamen tentationis ingessit. Gravem igitur de vita ejus calumniam sustinemus, quia nimirum iutus patimur quod cum labore vincamus. Et quia in hoc mundo abundat malorum vita quae cruciet, recte dicitur: Propter multitudinem calumniatorum clamabunt. 23. Alii vitia suadens, alii jubent et tyrannica vi ad ea cogunt.---Quia vero ea quae verbis suadere non valent extorquere nonnunquam etiam effrenatis viribus student, apte subjungitur: Et ejulabunt propter vim brachii tyrannorum. [Vet. X.] Quisquis enim", + "candidate_score": 0.651278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_19_21", + "bdc_text": "Diligentiam , curam et vigilantiam ex epistolis senatus Wohl die Vorrede zur Predigerordnung ( AZürcherRef 1899 , S. 825f ) . ego collegi , taciturnitatem rerum actarum minime . Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2090", + "psc_text": "Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere (Act. XVIII, 9) . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate (Ibid. 10) . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos", + "candidate_score": 0.650201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_16_18", + "bdc_text": "Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem . Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis . Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984", + "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit", + "candidate_score": 0.650095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_17", + "bdc_text": "Lucis esse res , non tenebrarum , veritatis , non mendacii , honestatis , non turpitudinis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_44", + "psc_text": "VERS. 5.--- Ecce etiam luna non splendet, et stellae non sunt mundae in conspectu ejus. 22. Nemo ita justus, ut in carne corruptibili omni peccato careat.---Quid per lunam, nisi cuncta simul Ecclesia; quid per stellas, nisi singulorum bene viventium animae designantur? qui inter pravorum hominum conversationes, dum magnis virtutibus eminent, quasi in tenebris noctis lucent. Unde per Paulum quoque discipulis dicitur: Inter quos lucetis sicut luminaria in mundo (Philipp. II, 15) . Quia enim sancta Ecclesia lunae appellatione exprimitur, propheta testatur, dicens: Elevatus est sol, et luna stetit in ordine suo (Habac. III, 11) . Elevato enim sole, in suo ordine luna statuitur, quia ascendente ad coelos Domino, sancta protinus Ecclesia in praedicationis auctoritate roboratur. Et quia stellarum nomine electi signantur, rursum Paulus insinuat, dicens: Stella enim a stella differt in claritate (I Cor. XV, 41) [Vet. IX.] Luna ergo non splendet, et stellae non sunt mundae in conspectu ejus,", + "candidate_score": 0.647323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_24_26", + "bdc_text": "siti sumus , de diaconoUnbekannt . pridie congregatiÜber diese Zusammenkunft ist sonst nichts bekannt . nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_364", + "psc_text": "in quibus nunc Ecclesia fidei pacem tenet, et superba haereticorum colla comprimit, non potentatu culminis, sed jugo rationis. Reminiscuntur nostri, qui quieta fidei tempora ducimus; 612 qui etsi in bellis coarctamur gentium, non tamen in dictis expugnamur patrum. Beatus ergo Job sanctae Ecclesiae typum tenens, quae tunc in illis angustiis invenitur; et tamen nostrae, ut dixi, quietis reminiscitur, sua transacta narrat, et aliis ventura denuntiat, dicens: CAPUT X [Rec. VIII]. VERS. 2.---Quis mihi tribuat, ut sim juxta menses pristinos? 17. Etsi gravia jam passa sit Ecclesia, longe graviora passura est.---Multa enim talia sancta Ecclesia doloribus pressa dictura est. Tantis quippe illam futurum est tribulationibus angustari, ut haec tempora cum magno suspirio desideret quae nos cum magno dolore toleramus. Dicat ergo, dicat per vocem beati Job: Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos? Quia enim statutus dierum numerus menses vocantur, quid aliud nomine signat mensium, nisi collectiones animarum? Dies quippe", + "candidate_score": 0.644883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2732", + "psc_text": "non timens omnia patitur. 41. Dei timorem amisit. Quanto sui damno.---Factus est ergo ut nullum timeret, nullum videlicet, 1135 quia nec Deum, sed neque hoc quod passurus est metuit. Cui nimirum felicius fuerat timendo vitare supplicia quam non timendo tolerare. Appetitum itaque celsitudinis vertit in rigorem mentis, ut jam per duritiam se male egisse non sentiat, qui praeesse per gloriam quaerebat. Nam quia jus quaesitae potestatis non obtinuit, quasi quoddam superbiae suae remedium insaniam insensibilitatis invenit; et quia provectu transgredi cuncta non potuit, despectu se contra cuncta praeparavit. [Vet. XV.] Cujus adhuc superbia studiose describitur, cum protinus subinfertur: CAPUT XXII. VERS. 25.---Omne sublime videt. 42. Diaboli ejusque membrorum immensa superbia. Saul propter elationem reprobatus. Davidis in suprema dignitate humilitas.---Id est, cunctos velut infra se positos quasi de sublimi respicit, quia dum per intentionem contra auctorem nititur, aestimare sibi quemlibet similem dedignatur. Quod apte etiam ejus membris congruit, quia omnes iniqui", + "candidate_score": 0.637823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1083", + "psc_text": "iter intercludant. Jam priores culpae, velut insequentes adversarii, sola divina virtute prostratae sunt, sed tentationum stimuli, quasi hostes alii contra faciem veniunt, qui et cum nostro labore superentur. Conversio videlicet securitatem parit, mater autem negligentiae solet esse securitas. Ne ergo securitas negligentiam generet, scriptum est: Fili, accedens ad servitutem Dei, sta in justitia et timore, et praepara animam tuam ad tentationem (Eccli. II, 1) . Non enim ait, ad requiem, sed ad tentationem, quia hostis noster adhuc in hac vita nos positos, quanto magis nos sibi rebellare conspicit, tanto amplius expugnare contendit. Eos enim pulsare negligit, quos quieto jure possidere se sentit. Contra nos vero eo vehementius incitatur, quo ex corde nostro quasi ex jure propriae habitationis expellitur. Hoc enim in seipso Dominus sub quadam dispensatione figuravit (Matth. IV, 1) , qui diabolum non nisi post baptisma se tentare permisit, ut signum nobis quoddam futurae conversionis innueret, quod membra ejus", + "candidate_score": 0.637394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_41_43", + "bdc_text": "Schaffhausen) war 1525 aufgehoben worden , doch blieben einige Mönche auch nachher im Kloster , vgl. Wipf 336-339 . - quid hinc spei , rerum statu nostrarum sic fluctuante ? Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2329", + "psc_text": "pondere premere immoderata verborum. Unde in sancta Ecclesia manus super os ponitur, dum in electis ejus quotidie otiosae locutionis vitium bonae actionis virtute operitur. Scriptum namque est: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Psal. XXXI, 1) . Sed rursum cum scriptum sit: Omnia nuda et aperta sunt oculis ejus (Hebr. IV, 13) , quomodo tegi possunt quae ejus oculis cui cuncta nuda sunt abscondi nequaquam possunt? Sed quia hoc quod tegimus, inferius ponimus, atque hoc unde tegimus nimirum superducimus, ut quod est subterpositum tegamus, tegere peccata dicimur quae quasi subterponimus dum abdicamus, eisque aliud superducimus, dum bonae actionis opus ad hoc post eligimus ut praeferamus. Qui ergo priora mala deserit, et bona posterius facit, per hoc quod addit, transactam nequitiam tegit, cui boni operis merita superducit. Beatus igitur Job sanctae Ecclesiae typum tenens, et in verbis suis sua allegans, nostra designans, dicat ex se, dicat ex", + "candidate_score": 0.634683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_21", + "bdc_text": "Quapropter ne peccemus omnes , ille vel negligentia , alter vero temeritate , occurrite .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2531", + "psc_text": "(Ibid., 7) . Divina itaque clementia maxillam Behemoth istius perforans, ubique humano generi et misericorditer et potenter occurrit, quia nec libero admonitionem praecavendi tacuit, nec capto remedium fugiendi subtraxit. Ad hoc quippe in Scriptura sacra virorum talium, id est David et Petri, peccata sunt indita, ut cautela minorum sit ruina majorum. Ad hoc vero utrorumque illic et poenitentia insinuatur et venia, ut spes pereuntium sit recuperatio perditorum. De statu ergo suo David cadente, nemo superbiat. De lapsu etiam suo David surgente, 1091 nemo desperet. Ecce quam mirabiliter Scriptura sacra eodem verbo superbos premit, quo humiles levat. Unam namque rem gestam retulit, et diverso modo superbos quidem ad humilitatis formidinem, humiles vero ad spei fiduciam revocavit. O inaestimabile novi generis medicamentum, quod uno eodemque ordine positum, et premendo tumentia exsiccat, et sublevando arentia infundit! De majorum nos lapsu terruit, sed de reparatione roboravit. 24. Incassum sperat misericordiam, qui justitiam non timet.---Sic", + "candidate_score": 0.634585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_28_30", + "bdc_text": "Aiunt otiosam ad Rheni catapultas sive cataractas Rheinfall . Gemeint ist die Pfarrei Laufen ( Kt . Zürich). esse sacellani , ut dicunt , prebendam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2600", + "psc_text": "(Psal. XLV, 10) . Arcum enim Dominus conterit, cum occulta insidiantium machinamenta dissolvit. Arma confringit, cum ea quae contra se erecta fuerant patrocinia humana comminuit. Scuta igni comburit, cum peccantium mentes obstinata se duritia defendentes, ad poenitentiae et confessionis ardorem sancti Spiritus calore succendit. [Vet. XXX.] Quod vero in hoc loco corpus Leviathan istius scutis fusilibus comparatur, perscrutandum nobis innuitur, quia durum quidem, sed tamen cum labitur, fragile solet esse vas omne quod fusile est. Scuta ergo si sunt fusilia, in suscipienda sagittarum percussione robusta sunt, sed casu fragilia. Ictu quidem ferientium minime penetrantur, sed suo se lapsu per fragmenta dissolvunt. Corpus ergo Leviathan istius, id est omnes iniqui, quia per obstinationem duri sunt, sed per vitam fragiles, scutis fusilibus comparantur. Cum enim verba praedicationis audiunt, nulla correptionis jacula se penetrare permittunt, quia in omni peccato quod faciunt, scutum superbae defensionis opponunt. Nam cum talium quisque de reatu suae iniquitatis", + "candidate_score": 0.634308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_26", + "bdc_text": "nonnihil tractavimus , rem siquidem honestam , gravem vero propter sustentationem et vitę rationem , hoc est victus tractantes .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_818", + "psc_text": "velit si quid est quod reprehensibiliter facit. Quas videlicet erroris tenebras idcirco mens tolerat, quia cordis oculum tumor gravat. Unde beatus Job inter tot eximia facta virtutum, qui tam summus exstitit in operatione, ut demonstraret quam humilis fuerit in mente, protinus adjunxit: CAPUT XV [Vet. XIII, Rec. IX]. VERS. 33.---Si abscondi quasi homo peccatum meum, et celavi in sinu meo iniquitatem meam. 30. Humilitatis argumentum est culpam suam confiteri; superbiae, excusare. Peccata excusando, graviora reddimus.---Haec sunt namque verae humilitatis testimonia, et iniquitatem suam quemque cognoscere, et cognitam voce confessionis aperire. At contra, usitatum humani generis vitium est, et latendo peccatum committere, et commissum negando abscondere, et convictum defendendo multiplicare. Ex illo quippe lapsu primi hominis haec augmenta nequitiae ducimus, ex quo ipsam radicem traximus culpae. Sic namque ille dum lignum vetitum contigisset, abscondit se a facie Domini inter ligna paradisi. In qua absconsione, scilicet quia Deum latere non poterat, non", + "candidate_score": 0.63116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_28_30", + "bdc_text": "Aiunt otiosam ad Rheni catapultas sive cataractas Rheinfall . Gemeint ist die Pfarrei Laufen ( Kt . Zürich). esse sacellani , ut dicunt , prebendam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1556", + "psc_text": "dicitur: Si cor nostrum non reprehenderit nos, fiduciam habemus apud Deum (I Joan. III, 21) . Fugiant ergo iniqui humanos oculos, semetipsos certe fugere non possunt. Quia enim malum quod faciunt noverunt, habent testem conscientiam, habent judicem rationem suam. In peccato igitur quod committunt prius contra se judicium suae rationis inveniunt, et post ad districtionem aeterni examinis perducuntur. Et hoc est fortasse quod per Psalmistam dicitur: Abyssus abyssum invocat in voce cataractarum tuarum (Psal. XLI, 8) . Quia dum miro ordine dispositionis occultae malum non permittitur nesciri quod agitur, et suo se jam judicio peccator in conscientia condemnat, et post condemnationem propriam ad aeterni judicis sententiam properat. Abyssum ergo abyssum invocare est de judicio ad judicium pervenire. Eant ergo praedicatores sancti, redarguant facta peccantium, auditores autem pravi contemnant verba justorum, defendant quantum voluerint pravitates suas, atque impudenter gestas impudentius defendendo multiplicent: certe ipsi sibi in conscientia testes sunt quia excusabiles", + "candidate_score": 0.627643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_16", + "bdc_text": "Is perhibet ei inhibitam publicam lectionem , alter contendit nihil minus oportere fieri quam nudam et apertam earum rerum , quę in usum spectent ecclesiarum inhibitionem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_373", + "psc_text": "subtilissimae cogitationes nostrae patent oculis Dei. Omnia enim, sicut scriptum est, nuda et aperta sunt oculis ejus (Hebr. IV, 13) . Et saepe in exteriori opere ante oculos hominum inordinati apparere metuimus, et in interiori cogitatione illius respectum non metuimus, quem videntem omnia non videmus. Multo enim magis intrinsecus Deo quam extrinsecus hominibus conspicabiles sumus. Unde et sancti omnes foris 614 se intusque circumspiciunt, et vel reprehendendo se exterius, vel iniquos se interius videri invisibiliter timent. Hinc est quod animalia quae per prophetam videntur, in circuitu et intus plena oculis esse memorantur (Ezech. I, 18; X, 12) . Quisquis enim exteriora sua honeste disponit, sed interiora negligit, in circuitu oculos habet, sed intus non habet. Sancti vero omnes, quia et exteriora sua circumspiciunt, ut bona de se exempla fratribus praebeant, et interiora sua vigilanter attendunt, quia sese irreprobabiles interni judicis obtutibus parant, et oculos in circuitu et intus habere perhibentur;", + "candidate_score": 0.62418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_18", + "bdc_text": "Tuum nunc erit et Leonis et fratrum urbisDie Prediger der Stadt Zürich. , hanc sopire novę discordiae discordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1282", + "psc_text": "sartaginem ferream, et pones eam murum ferreum inter te et inter civitatem (Ezech. IV, 1, seq.) . Cujus enim Ezechiel nisi magistrorum speciem tenet? cui dicitur: Sume tibi laterem, et pones eum coram te, et describes in eo civitatem Jerusalem. Doctores quippe sancti sibi laterem sumunt, quando terrenum cor auditorum ut doceant apprehendunt. Quem laterem coram se ponunt, quia tota illud sollicitudinis intentione custodiunt. In quo et civitatem Jerusalem 816 jubentur describere, quia praedicando terrenis cordibus curant summopere quanta sit supernae pacis visio demonstrare. Cui bene etiam dicitur: Et ordinabis adversus eam obsidionem, et aedificabis munitiones. Sancti enim praedicatores obsidionem circa laterem in quo Jerusalem civitas descripta est ordinant, quando terrenae menti, sed jam supernam patriam requirenti, quanta eam in hujus vitae tempore vitiorum impugnet adversitas demonstrant. Cum enim unumquodque peccatum quomodo menti insidietur ostenditur, quasi obsidio circa Jerusalem civitatem voce praedicatoris ordinatur. Sed quia non solum insinuant quomodo mentem", + "candidate_score": 0.623701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_28_30", + "bdc_text": "Aiunt otiosam ad Rheni catapultas sive cataractas Rheinfall . Gemeint ist die Pfarrei Laufen ( Kt . Zürich). esse sacellani , ut dicunt , prebendam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2685", + "psc_text": "veritatis jaculatione relinquat. Unde et subditur: IBID. 19.---Non fugabit eum vir sagittarius. 21. A reproborum cordibus non fugat Satanam sancta praedicatio.--- Quid enim sagittas, nisi verba praedicatorum accipimus? Quae dum voce bene viventium distinguntur, audientium corda transfigunt. His sagittis sancta Ecclesia percussa fuerat, quae dicebat: Vulnerata charitate ego sum (Cantic. II, 5) . De his sagittis Psalmistae voce narratur: Sagittae parvulorum factae sunt plagae eorum (Psal. LXIII, 8) , quia scilicet verba humilium penetraverunt animos superborum. De his sagittis venienti propugnatori dicitur: Sagittae tuae acutae, potentissime, populi sub te cadent in corde (Psal. XLIV, 6) . Vir itaque est sagittarius qui per sanctae intentionis arcum audientium cordibus verba rectae exhortationis infigit. Quia ergo Leviathan iste verba praedicantium despicit, et, cum reproborum mentes male suadendo momorderit, durus inter jacula omnimodo eas non relinquit, recte dicitur: Non fugabit eum vir sagittarius. Ac si aperte dicatur: A reproborum cordibus eum sancti praedicatoris sagitta", + "candidate_score": 0.620734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_23", + "bdc_text": "Cęterum et nos , qui ad Rheni fluenta et Duraedie Thur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_870", + "psc_text": "et propheta per aquam usque ad renes ducitur, quia videlicet tunc in nobis plenitudo operis excrescit quando in nobis percepta sapientia omnem quoque, in quantum est possibile, delectationem carnis exstinxerit. Nisi enim carnis delectatio esset in renibus, Psalmista minime dixisset: Ure renes meos, et cor meum (Psal. XXV, 2) . Aqua igitur ad renes venit cum dulcedo sapientiae etiam incentiva carnis interimit, ut ea quae urere mentem poterant delectationis incendia frigescant. Qui adhuc mensus est mille, torrentem videlicet, quem propheta pertransire non potuit, de quo etiam dicit: Quoniam intumuerunt aquae profundae torrentis, qui non potest transvadari. Percepta namque perfectione operis ad contemplationem venitur. In qua scilicet contemplationem dum mens in altum ducitur, sublevata videt in Deo, quia non potest penetrare quod videt, et quasi tangit aquam torrentis, quam pertransire non valet, quia et intuetur speculando quod libeat, et tamen hoc ipsum perfecte non valet intueri quod libet. Propheta ergo quandoque", + "candidate_score": 0.60492, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philemonem", + "max_score": 0.668074, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10189_sent_43_45", + "bdc_text": "Voluimus hęc tibi , optime vir , literis significare , fidei tuę et orationi res nostras et nos cum ecclesiis commendare . Vale in Christo . Is te , fratres et ecclesias servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philemonem_window_0", + "psc_text": "Epistola Pauli ad Philemonem [ Cap. I.] Paulus vinctus Christi Jesu, et Timotheus frater, Philemoni dilecto, et adjutori nostro, et Appiae sorori charissimae, et Archippo commilitoni nostro, et Ecclesiae, quae in domo tua est. Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Gratias ago Deo meo, semper memoriam tui faciens in orationibus meis, audiens charitatem tuam, et fidem, quam habes in Domino Jesu, et in omnes sanctos: ut communicatio fidei tuae evidens fiat in agnitione omnis operis boni, quod est in vobis in Christo Jesu. Gaudium enim magnum habui, et consolationem in charitate tua: quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Propter quod multam fiduciam habens in Christo Jesu imperandi tibi quod ad rem pertinet: propter charitatem magis obsecro, cum sis talis, ut Paulus senex, nunc autem et vinctus Jesu Christi, obsecro te pro meo filio, quem genui in vinculis, Onesimo, qui tibi aliquando inutilis fuit,", + "candidate_score": 0.668074, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file