diff --git "a/10/10263.json" "b/10/10263.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10263.json" @@ -0,0 +1,2042 @@ +{ + "letter_id": "10263", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10263", + "dominant_topic": 0, + "topic_dist": [ + 0.056489, + 0.055046, + 0.048425, + 0.048662, + 0.054389, + 0.052081, + 0.049763, + 0.054788, + 0.045422, + 0.046968, + 0.049759, + 0.050033, + 0.048586, + 0.051439, + 0.051543, + 0.050748, + 0.048388, + 0.046718, + 0.0475, + 0.043253 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.701561, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_594", + "psc_text": "Minus mihi in hac re notus sum ipse quam tu. Obsecro te, Deus meus, et meipsum mihi indica, ut confitear oraturis pro me fratribus meis quod in me saucium comperero. Iterum me diligentius interrogem. Si utilitate proximi moveor in laudibus meis, cur minus moveor, si quisquam alius injuste vituperetur, quam si ego? cur ea contumelia magis mordeor quae in me, quam quae in alium eadem iniquitate coram me jacitur? An et hoc nescio? Etiamne id restat ut ipse me seducam, et verum non faciam coram te in corde et lingua mea? Insaniam istam, Domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus.", + "candidate_score": 0.701561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_468", + "psc_text": "memineritis mei ubi fueritis. Cumque hanc sententiam verbis quibus poterat explicasset, conticuit; et ingravescente morbo exercebatur. 28. Ego vero cogitans dona tua, Deus invisibilis, quae immittis in corda fidelium tuorum, et proveniunt inde fruges admirabiles; gaudebam et gratias agebam tibi, recolens quod noveram, quanta cura semper aestuasset de sepulcro quod sibi providerat et praeparaverat juxta corpus viri sui. Quia enim valde concorditer vixerant, id etiam volebat, ut est animus humanus minus capax divinorum, adjungi ad illam felicitatem, et commemorari ab hominibus, concessum sibi esse post transmarinam peregrinationem, ut conjuncta terra amborum conjugum terra tegeretur. Quando autem ista inanitas plenitudine bonitatis tuae coeperat in ejus corde non esse, nesciebam, et laetabar admirans quod sic mihi aperuisset; quanquam et in illo sermone nostro ad fenestram cum dixit, Jam quid hic facio? non apparuit desiderare in patria mori. Audivi etiam postea, quod jam cum Ostiis essemus, cum quibusdam amicis meis materna fiducia colloquebatur", + "candidate_score": 0.698414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", + "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", + "candidate_score": 0.688686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_458", + "psc_text": "creasti, Deus meus, misericordia mea, munus grande donaveras, quod inter dissidentes atque discordes quaslibet animas, ubi poterat, tam se praebebat pacificam, ut cum ab utraque multa de invicem audiret amarissima, qualia solet eructare turgens atque indigesta discordia, quando praesenti amicae de absente inimica per acida colloquia cruditas exhalatur odiorum; nihil tamen alteri de altera proderet, nisi quod ad eas reconciliandas valeret. Parvum hoc bonum mihi videretur, nisi turbas innumerabiles tristis experirer, nescio qua horrenda pestilentia peccatorum latissime pervagante, non solum iratorum inimicorum iratis inimicis dicta prodere, sed etiam quae non dicta sunt addere; cum contra homini humano parum esse debeat inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat.", + "candidate_score": 0.685556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_468", + "psc_text": "memineritis mei ubi fueritis. Cumque hanc sententiam verbis quibus poterat explicasset, conticuit; et ingravescente morbo exercebatur. 28. Ego vero cogitans dona tua, Deus invisibilis, quae immittis in corda fidelium tuorum, et proveniunt inde fruges admirabiles; gaudebam et gratias agebam tibi, recolens quod noveram, quanta cura semper aestuasset de sepulcro quod sibi providerat et praeparaverat juxta corpus viri sui. Quia enim valde concorditer vixerant, id etiam volebat, ut est animus humanus minus capax divinorum, adjungi ad illam felicitatem, et commemorari ab hominibus, concessum sibi esse post transmarinam peregrinationem, ut conjuncta terra amborum conjugum terra tegeretur. Quando autem ista inanitas plenitudine bonitatis tuae coeperat in ejus corde non esse, nesciebam, et laetabar admirans quod sic mihi aperuisset; quanquam et in illo sermone nostro ad fenestram cum dixit, Jam quid hic facio? non apparuit desiderare in patria mori. Audivi etiam postea, quod jam cum Ostiis essemus, cum quibusdam amicis meis materna fiducia colloquebatur", + "candidate_score": 0.668291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_519", + "psc_text": "continet affectus animi. Laeta non laeti quomodo recordamur. 21. Affectiones quoque animi mei eadem memoria continet: non illo modo quo eas habet ipse animus cum patitur eas; sed alio multum diverso, sicut sese habet vis memoriae. Nam et laetatum me fuisse reminiscor non laetus, et tristitiam meam praeteritam recordor non tristis, et me aliquando timuisse recolo sine timore, et pristinae cupiditatis sine cupiditate sum memor; aliquando e contrario tristitiam meam transactam laetus reminiscor, et tristis laetitiam. Quod mirandum non est de corpore: aliud enim animus, aliud corpus. Itaque si praeteritum dolorem corporis gaudens memini, non ita mirum est. Hic vero cum animus sit etiam ipsa memoria: nam et cum mandamus aliquid ut memoriter habeatur, dicimus, Vide ut illud in animo habeas; et cum obliviscimur, dicimus, Non fuit in animo; et, Elapsum est animo; ipsam memoriam vocantes animum: cum ergo ita sit, quid est hoc quod cum tristitiam meam praeteritam laetus", + "candidate_score": 0.663653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_12_14", + "bdc_text": "Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_226", + "psc_text": "et id erat peccatum insanabilius, quo me peccatorem non esse arbitrabar; et exsecrabilis iniquitas te, Deus omnipotens, te in me ad perniciem meam, quam mea te ad salutem malle superari. Nondum ergo posueras custodiam ori meo, et ostium continentiae circum labia mea, ut non declinaret cor meum in verba maligna, ad excusandas excusationes in peccatis cum hominibus operantibus iniquitatem; et ideo adhuc combinabam cum electis eorum (Psal. CXL, 3, 4). 19. Sed tamen jam desperans in ea falsa doctrina me posse proficere; eaque ipsa quibus si nihil melius reperirem, contentus esse decreveram, jam remissius negligentiusque retinebam. Etenim suborta est etiam mihi cogitatio, prudentiores caeteris fuisse illos philosophos, quos Academicos appellant, quod de omnibus dubitandum esse censuerant, nec aliquid veri ab homine comprehendi posse decreverant. Ita enim et mihi liquido sensisse videbantur, ut vulgo habentur, etiam illorum intentionem nondum intelligenti. Nec dissimulavi eumdem hospitem meum reprimere a nimia fiducia, quam sensi", + "candidate_score": 0.660105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14_16", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_9", + "psc_text": "EPISTOLA 231, DARIO COMITI, N. 6. « Sume libros, quos desiderasti, Confessionum mearum. Ibi me inspice; ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede, sed mihi; ibi me attende, et vide quid fuerim in meipso, per meipsum: et si quid in me tibi placuerit, lauda ibi mecum, quem laudari volui de me; neque enim me. Quoniam ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem perdideramus nos; sed qui fecit, refecit. Cum autem ibi me inveneris, ora pro me, ne deficiam, sed perficiar. » EX LIBRO DE DONO PERSEVERANTIAE, CAP. XX. « Quid autem meorum opusculorum frequentius et delectabilius innotescere potuit, quam libri Confessionum mearum? Cum et ipsos ediderim antequam Pelagiana haeresis exstitisset, in eis certe dixi Deo nostro, et saepe dixi: Da quod jubes, et jube quod vis. Quae mea verba Pelagius Romae cum a quodam fratre coepiscopo meo fuissent eo praesente commemorata, ferre non", + "candidate_score": 0.656869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7_9", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_534", + "psc_text": "Tanquam si homo notus sive conspiciatur oculis, sive cogitetur, et nomen ejus obliti requiramus, quidquid aliud occurrerit non connectitur: quia non cum illo cogitari consuevit, ideoque respuitur donec illud adsit, ubi simul assuefacta notitia non inaequaliter acquiescat. Et unde adest, nisi ex ipsa memoria? Nam et cum ab alio commoniti recognoscimus, inde adest. Non enim quasi novum oredimus, sed recordantes approbamus hoc esse quod dictum est. Si autem penitus aboleatur ex animo, nec admoniti reminiscimur. Neque enim omnimodo adhuc obliti sumus, quod vel jam oblitos nos esse meminimus. Hoc ergo nec amissum quaerere poterimus, quod omnino obliti fuerimus. CAPUT XX. Ut beatitudinem omnes appetant, oportet eam noverint. 29. Quomodo ergo te quaero, Domine? Cum enim te Deum meum quaero, vitam beatam quaero. Quaeram te ut vivat anima mea. Vivit enim corpus meum de anima mea, et vivit anima mea de te. Quomodo ergo quaero vitam beatam? quia non est mihi", + "candidate_score": 0.656048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14_16", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_594", + "psc_text": "Minus mihi in hac re notus sum ipse quam tu. Obsecro te, Deus meus, et meipsum mihi indica, ut confitear oraturis pro me fratribus meis quod in me saucium comperero. Iterum me diligentius interrogem. Si utilitate proximi moveor in laudibus meis, cur minus moveor, si quisquam alius injuste vituperetur, quam si ego? cur ea contumelia magis mordeor quae in me, quam quae in alium eadem iniquitate coram me jacitur? An et hoc nescio? Etiamne id restat ut ipse me seducam, et verum non faciam coram te in corde et lingua mea? Insaniam istam, Domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus.", + "candidate_score": 0.655887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_11_13", + "bdc_text": "Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.654322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15_17", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino . Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_293", + "psc_text": "At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud meum quod prioris praecisione factum fuerat, sed post fervorem doloremque acerrimum putrescebat, et quasi frigidius, sed desperatius dolebat. CAPUT XVI. Mortis et judicii metum nunquam deposuit. 26. Tibi laus, tibi gloria, fons misericordiarum. Ego fiebam miserior, et tu propinquior. Aderat jam jamque dextera tua raptura me de coeno, et ablutura me; et ignorabam. Nec me revocabat a profundiore voluptatum carnalium gurgite, nisi metus mortis et futuri judicii tui, qui per varias quidem opiniones, nunquam tamen recessit de pectore meo. Et disputabam cum amicis meis Alypio et Nebridio de finibus bonorum et malorum, Epicurum accepturum fuisse palmam in animo meo, nisi", + "candidate_score": 0.650613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_11_13", + "bdc_text": "Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_236", + "psc_text": "praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est a peccatoribus salus, qualis ego tunc aderam: et tamen propinquabam sensim et nesciens. CAPUT XIV. Audito Ambrosio paulatim ab erroribus resipiscit. 24. Cum enim non satagerem discere quae dicebat, sed tantum quemadmodum dicebat audire (ea mihi quippe jam desperanti ad te viam patere homini, inanis cura remanserat), veniebant in animum meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici", + "candidate_score": 0.646767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_11_13", + "bdc_text": "Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_254", + "psc_text": "tam insanus eram, ut ne hoc quidem putarem posse comprehendi; sed sicut hoc, ita caetera cupiebam, sive corporalia quae coram sensibus meis non adessent; sive spiritualia, de quibus cogitare nisi corporaliter nesciebam. Et sanari credendo poteram, ut purgatior acies mentis meae dirigeretur aliquo modo in veritatem tuam semper manentem, et ex nullo deficientem. Sed sicut evenire assolet ut malum medicum expertus, etiam bono timeat se committere; ita erat valetudo animae meae, quae utique nisi credendo sanari non poterat, et ne falsa crederet, curari recusabat; resistens manibus tuis, qui medicamenta fidei confecisti, et sparsisti super morbos orbis terrarum, et tantam illis auctoritatem tribuisti. CAPUT V. De sacrorum Librorum auctoritate et necessario usu. 7. Ex hoc tamen quoque jam praeponens doctrinam catholicam, modestius ibi minimeque fallaciter sentiebam juberi ut crederetur quod non demonstrabatur (sive esset quid, sed cui forte non esset; sive nec quid esset), quam illic temeraria pollicitatione scientiae credulitatem irrideri;", + "candidate_score": 0.645724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_159", + "psc_text": "et alias memorias, et paulatim resarciebant me pristinis generibus delectationum, quibus cedebat dolor meus ille; sed succedebant non quidem dolores alii, causae tamen aliorum dolorum. Nam unde me facillime et in intima dolor ille penetraverat, nisi quia fuderam in arenam animam meam, diligendo moriturum ac si non moriturum? Maxime quippe me reparabant atque recreabant aliorum amicorum solatia, cum quibus amabam quod pro te amabam: et hoc erat ingens fabula et longum mendacium, cujus adulterina confricatione corrumpebatur mens nostra pruriens in auribus. Sed illa mihi fabula non moriebatur, si quis amicorum meorum moreretur. Alia erant quae in eis amplius capiebant animum: colloqui et corridere, et vicissim benevole obsequi; simul legere libros dulciloquos, simul nugari, et simul honestari; dissentire interdum sine odio, tanquam ipse homo secum, atque ipsa rarissima dissensione condire consensiones plurimas; docere aliquid invicem, aut discere ab invicem, desiderare absentes cum molestia, suscipere venientes cum laetitia: his atque hujusmodi signis", + "candidate_score": 0.6342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18_20", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere . Iterum vale . Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_851", + "psc_text": "in eis factum est, et vespera. CAPUT XXXVI. Diem septimum vespera quare non sequatur. 51. Dies autem septimus sine vespera est, nec habet occasum, quia sanctificasti eum ad permansionem sempiternam; ut id quod tu post opera tua bona valde, quamvis ea quietus feceris, requievisti septimo die, hoc praeloquatur nobis vox Libri tui, quod et nos post opera nostra, ideo bona valde quia tu nobis ea donasti, sabbato vitae aeternae requiescamus in te. CAPUT XXXVII. Deus in nobis quando quiescet. 52. Etiam tunc enim sic requiesces in nobis, quemadmodum nunc operaris in nobis; et ita erit illa requies tua per nos, quemadmodum sunt ista opera tua per nos. Tu autem, Domine, semper operaris, et semper requiescis. Nec vides ad tempus, nec moveris ad tempus, nec quiescis ad tempus; et tamen facis et visiones temporales, et ipsa tempora, et quietem ex tempore. CAPUT XXXVIII. Aliter Deus, aliter homo videt creata. 53. Nos", + "candidate_score": 0.626388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_519", + "psc_text": "continet affectus animi. Laeta non laeti quomodo recordamur. 21. Affectiones quoque animi mei eadem memoria continet: non illo modo quo eas habet ipse animus cum patitur eas; sed alio multum diverso, sicut sese habet vis memoriae. Nam et laetatum me fuisse reminiscor non laetus, et tristitiam meam praeteritam recordor non tristis, et me aliquando timuisse recolo sine timore, et pristinae cupiditatis sine cupiditate sum memor; aliquando e contrario tristitiam meam transactam laetus reminiscor, et tristis laetitiam. Quod mirandum non est de corpore: aliud enim animus, aliud corpus. Itaque si praeteritum dolorem corporis gaudens memini, non ita mirum est. Hic vero cum animus sit etiam ipsa memoria: nam et cum mandamus aliquid ut memoriter habeatur, dicimus, Vide ut illud in animo habeas; et cum obliviscimur, dicimus, Non fuit in animo; et, Elapsum est animo; ipsam memoriam vocantes animum: cum ergo ita sit, quid est hoc quod cum tristitiam meam praeteritam laetus", + "candidate_score": 0.622444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_155", + "psc_text": "eum abstulerat, tanquam atrocissimam inimicam oderam et timebam, et eam repente consumpturam omnes homines putabam, quia illum potuit. Sic eram omnino, memini. Ecce cor meum, Deus meus: ecce intus vide quia memini, spes mea, qui me mundas a talium affectionum immunditia, dirigens oculos meos ad te, et evellens de laqueo pedes meos (Psal. XXIV, 15). Mirabar enim caeteros mortales vivere, quia ille, quem quasi non moriturum dilexeram, mortuus erat; et me magis, quia illi alter eram, vivere illo mortuo mirabar. Bene quidam dixit de amico suo: Dimidium animae meae (Horat. Carm., lib. 1, ode 3) . Nam ego sensi animam meam et animam illius unam fuisse animan in duobus corporibus; et ideo mihi horrori erat vita, quia nolebam dimidius vivere, et ideo forte mori metuebam, ne totus ille moreretur quem multum amaveram (Retract. lib. 2, c. 6). CAPUT VII. Impatientia doloris mutat locum. 12. O dementiam nescientem diligere homines humaniter!", + "candidate_score": 0.618746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_544", + "psc_text": "de falsitate gaudere: tam non dubitant dicere de veritate se malle, quam non dubitant dicere beatos esse se velle. Beata quippe vita est gaudium de veritate. Hoc est enim gaudium de te qui veritas es (Joan. XIV, 6), Deus illuminatio mea, salus faciei meae (Psal. XXVI, 1), Deus meus. Hanc vitam beatam omnes volunt, hanc vitam quae sola beata est omnes volunt, gaudium de veritate omnes volunt. Multos expertus sum qui vellent fallere; qui autem falli, neminem. Ubi ergo noverunt hanc vitam beatam, nisi ubi noverunt etiam veritatem? Amant enim et ipsam, quia falli nolunt. Et cum amant beatam vitam quod non est aliud quam de veritate gaudium, utique amant etiam veritatem, nec amarent nisi esset aliqua notitia ejus in memoria eorum. Cur ergo non de illa gaudent? cur non beati sunt? Quia fortius occupantur in aliis quae potius eos faciunt miseros, quam illud beatos quod tenuiter meminerunt. Adhuc enim", + "candidate_score": 0.61609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_539", + "psc_text": "sicut meminimus eloquentiam? Non: quamvis enim hoc nomine audito recordentur ipsam rem qui etiam nondum sunt eloquentes, multique esse cupiant, unde apparet eam esse in eorum notitia; tamen per corporis sensus alios eloquentes animadverterunt et delectati sunt et hoc esse desiderant (quanquam nisi ex interiore notitia non delectarentur, neque hoc esse vellent nisi delectarentur); beatam vero vitam nullo sensu corporis in aliis experimur. Numquid sicut meminimus gaudium? Fortasse ita. Nam gaudium meum etiam tristis memini, sicut vitam beatam miser: neque unquam corporis sensu gaudium meum vel vidi, vel audivi, vel odoratus sum, vel gustavi, vel tetigi; sed expertus sum in animo meo quando laetatus sum, et adhaesit ejus notitia memoriae meae, ut id reminisci valeam aliquando cum aspernatione, aliquando cum desiderio, pro earum rerum diversitate de quibus me gavisum esse memini. Nam et de turpibus gaudio quodam perfusus sum, quod nunc recordans detestor atque exsecror; aliquando de bonis et honestis,", + "candidate_score": 0.60861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_608", + "psc_text": "in tempore? Cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? Non utique ut per me noveris ea, sed affectum meum excito in te, et eorum qui haec legunt, ut dicamus omnes: Magnus Dominus et laudabilis valde (Psal. XCV, 4). Jam dixi, et dicam: amore amoris tui facio istud. Nam et oramus, et tamen Veritas ait: Novit Pater vester quid vobis opus sit, priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 8) . Affectum ergo nostrum patefacimus in te, confitendo tibi miserias nostras et misericordias tuas super nos, ut liberes nos omnino, quoniam coepisti, ut desinamus esse miseri in nobis, et beatificemur in te; quoniam vocasti nos ut simus pauperes spiritu, et mites, et lugentes, et esurientes ac sitientes justitiam, et misericordes, et mundicordes, et pacifici (Id., V, 3-9.) Ecce narravi tibi multa quae potui, et quae volui; quoniam tu prior voluisti ut confiterer tibi Domino Deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum", + "candidate_score": 0.607602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_540", + "psc_text": "animo meo quando laetatus sum, et adhaesit ejus notitia memoriae meae, ut id reminisci valeam aliquando cum aspernatione, aliquando cum desiderio, pro earum rerum diversitate de quibus me gavisum esse memini. Nam et de turpibus gaudio quodam perfusus sum, quod nunc recordans detestor atque exsecror; aliquando de bonis et honestis, quod desiderans recolo, tametsi forte non adsunt, et ideo tristis gaudium pristinum recolo. 31. Ubi ergo et quando expertus sum vitam meam beatam ut recorder eam, et amen et desiderem? Nec ego tantum, aut cum paucis, sed beati prorsus omnes esse volumus. Quod nisi certa notitia nossemus, non tam certa voluntate vellemus. Sed quid est hoc quod si quaeratur a duobus, utrum militare velint, fieri posset ut alter eorum velle se, alter nolle respondeat: si autem ab eis quaeratur, utrum beati esse velint, fieri possit ut uterque statim se sine ulla dubitatione dicat optare; nec ob aliud velit ille militare,", + "candidate_score": 0.606285, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1", + "max_score": 0.698616, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_87", + "psc_text": "H qua H contumatia Pml contumacia H 22 suspicas Pml in amicitia inconcussus T 23 nostri (om. mentis) H penitralia T 26 cupiditatum MT edd. mortuarum curarum respiro resipisco redeo ad me, quod quaero intentissimus ueritatem. quod inuenire iam ingredior, quod me ad summum ipsum modum peruenturum esse confido, tu animasti, tu inpulisti, tu fecisti. cuius autem minister fueris, plus adhuc fide concepi quam ratione conprehendi. num cum praesens praesenti tibi exposuissem interiores metus animi mei uehementerque ac saepius assererem nullam mihi uideri prosperam fortunam, nisi quae otium philosophandi daret, nullam beatam uitam, nisi qua in philosophia uiueretur, sed me tanto meorum onere, quorum ex officio meo uita penderet, multisque necessitatibus uel pudoris uel ineptae meorum miseriae refrenari, tam magno es elatus gaudio, tam sancto huius uitae inflammatus ardore, ut te diceres, si tu ab illarum importunarum litium uinculis aliquo modo eximereris, omnia mea uincula etiam patrimonii tui mecum participatione", + "candidate_score": 0.698616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "pertimesco fortunam. etenim quia uiuo, propterea uolo sapientiam, non quod sapientiam desidero, nolouolo uitam. unde fortuna si mihi abstulerit uitam, auferet causam quaerendae sapientiae. nihil igitur habeo, cur ut fiam sapiens aut fauorem optem fortunae aut impedimenta formidem, nisi alia fortasse protuleris. — Tum ego: Non 1 u**bera P uerba a sunt necessaria M 3 nostra Pm] 4 nisi priorte (in ras. et in mg. m2) P discernendum T edd. 5 fortunae] uel for- tunaeTedd. -contemptores HMPm2T 6 utinam HMml 7 dedalum MP 9 mare egeum T 10 uenerit a 11 euectus T 14 necaessariam Pm] necessarium M 15 concupiit T 16 cum (c in ras. m2) P 20 scientia a contemnit a 22 alt. cum] quam T qua edd. 24 est] et Pm] perueamur T 25 necesaria P sit necessaria edd. 31 alia ex aba corr. Pm2 igitur censes sapientiae studiosum posse fortuna, ne ad sapientiam perueniat, impediri, etiamsi", + "candidate_score": 0.632395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_171", + "psc_text": "T 16 cum (c in ras. m2) P 20 scientia a contemnit a 22 alt. cum] quam T qua edd. 24 est] et Pm] perueamur T 25 necesaria P sit necessaria edd. 31 alia ex aba corr. Pm2 igitur censes sapientiae studiosum posse fortuna, ne ad sapientiam perueniat, impediri, etiamsi ei non auferat uitam ? — Non arbitror, inquit. § 5 Uolo, inquam, mihi paululum aperias, quid tibi inter sapientem et philosophum distare uideatur. - Sapientem ab studioso, ait, nulla re differre arbitror, nisi quod quarum rerum in sapiente quidam habitus inest, earum est in studioso sola flagrantia. — Quae sunt tandem istae res? inquam; nam mihi nihil aliud uidetur interesse, nisi quod alter scit sapientiam, alter scire desiderat. — Si scientiam, inquit, modesto fine determinas, ipsam rem planius elocutus es. — Quoquo modo, inquam, eam determinem, illud omnibus placuit scientiam falsarum rerum esse non posse. — In hoc mihi,", + "candidate_score": 0.629715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_9", + "psc_text": "ita, ut 22 cf. Retract. I 1, 4 2 supersuadere P 4 tot*ac tanta (et ras. ac 8.1. rubric. add. a Maurinis) P 5 est] dest P 7 expertus] ex ali ******** T ex aliqua parte bene expertus edd. 9 ergo om.M 11 concupisti T concusisti HPml concussisti MPm2 essecessisti om.HMP 12 *illud T diuinum quod in te a 13 ueternosoque HMP uanis M 14 illius a 15 crede om.M cede Pml 16 huius mundi M 17 captare a 19 compulisset Mml nunc om.M 20 p*enitus (a ras.) P 22 omnino (ni add, m2) P 23 quicquid Pm2 24 ullus] illuc HPm2 illic Pml ipsa se T secretissumTml 25 seom.T 28 iuuenilibus M edd. cum non temere patri audeaniaudeam imitandum proponere. philosophia est enim, a cuius uberibus se nulla aetas queretur excludi. ad quam auidius retinendam et hauriendanihauriendam quo te incitarem, quamuis tuam sitim bene nouerim, gnstumgustum tamen mittere uolui.", + "candidate_score": 0.620807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_218", + "psc_text": "cum te tali studio satis exercueris atque mundaueris, animus tuus ea post hanc uitam, id est cum homo esse desieris, facile perfruetur, an per eum, qui dixerit: uenite, mortales, ad philosophiam! magnus hic fructus est; quid enim homini sapientia carius? uenite igitur, ut sapientes sitis et sapientiam nesciatis! 'non', inquit, 'a me ita dicetur'. hoc est decipere; nam nihil 3 cf. Oic. Acad. 11 (1 1 si. (n ras.) M 3 hoccine HPm2T edd. 4 te om. M ∗ omnibus (h ras.) P spe om.]l spe*P 6 ingemiscendo HMT 7 permoueres H 8 quid edd. 10 uauit nescire P 13 est om.M 16 a*P 17 et] ac T ut] uel ne Hml cum] con T 20 sunt secuti edd. 23 sapientiae uocatur] est sapientiae M 24 erit a 26 animis Pm1 hac Pml 27 perfruatur HPa 28 ad] a Pml aliud apud tc inuenietur. ita fit, ut, si hoc dixeris,", + "candidate_score": 0.620633, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra", + "max_score": 0.698231, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_531", + "psc_text": "[Cap. II.] Ipsi scitis, fratres, introitum nostrum ad vos, quia non inanis fuit: sed ante passi multa et contumeliis affecti, sicut scitis, in Philippis, fiduciam habuimus in Deo nostro loqui ad vos Evangelium Dei in multa sollicitudine. Exhortatio enim nostra non de errore, neque de immunditia, neque in dolo: sed sicut probati sumus a Deo, ut crederetur nobis Evangelium, ita loquimur; non quasi hominibus placentes, sed Deo, qui probat corda nostra. Neque enim aliquando fuimus in sermone adulationis, sicut scitis: neque in occasione avaritiae, Deus testis est: neque quaerentes ab hominibus gloriam, neque a vobis, neque ab aliis. Cum possemus vobis oneri esse, ut Christi Apostoli: sed facti sumus parvuli in medio vestrum, tanquam si nutrix foveat filios suos. Ita desiderantes vos, cupide volebamus tradere vobis non solum Evangelium Dei, sed etiam animas nostras; quoniam charissimi nobis facti estis. Memores enim facti estis, fratres, laboris nostri et fatigationis: nocte et", + "candidate_score": 0.698231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_543", + "psc_text": "querelam: sicut et Dominus donavit vobis, ita et vos facite. Super omnia autem haec charitatem habete, quod est vinculum perfectionis: et pax Christi exsultet in cordibus vestris, in qua et vocati estis in uno corpore; et grati estote. Verbum Christi habitet in vobis abundanter, in omni sapientia docentes et commonentes vosmetipsos psalmis, hymnis et canticis spiritualibus, in gratia cantantes in cordibus vestris Deo. Omne quodcumque facitis in verbo aut in opere, omnia in nomine Domini nostri Jesu Christi, gratias agentes Deo et Patri per ipsum. Mulieres, subditae estote viris, sicut oportet in Domino. Viri, diligite uxores vestras, et nolite amari esse ad illas. Filii, obedite parentibus per omnia; hoc enim placitum est in Domino. Patres, nolite ad indignationem provocare filios vestros, ut non pusillo animo fiant. Servi, obedite per omnia dominis carnalibus, non ad oculum servientes, quasi hominibus placentes; sed in simplicitate cordis, timentes Dominum. Quodcumque facitis, ex animo operamini,", + "candidate_score": 0.604366, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.696791, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1031", + "psc_text": "dicitur: Si multis annis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis, et dierum multorum, qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita (Eccle. XI, 8) . Stulta etenim mens cum malum repente invenerit, quod nequaquam praeterit, aeternitatem ejus tolerando intelligit, quia quod praeterire potuit vanum fuit. Sciendum vero est quod plerique agere recta desiderant, sed sunt nonnulla quae infirmis eorum mentibus ex praesenti vita contradicant; cumque adversa in infimis perpeti metuunt, in superni judicii rectitudinem offendunt. Unde recte subjungitur: CAPUT XXVI [ Rec. XI ]. VERS. 16.-- Qui timent pruinam, irruit super eos nix. 32. Qui temporalium damnorum metu justitiam deserunt, incident in aeterna mala. --Pruina quippe inferius gelascit, nix autem de superioribus ruit. Et saepe nonnulli dum temporalia adversa pertimescunt districtioni se aeternae animadversionis objiciunt. De quibus bene per Psalmistam dicitur: Illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor (Psal. XIII, 5) . Iste namque veritatem jam", + "candidate_score": 0.696791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_215", + "psc_text": "Sed quia quantis nuntiorum jaculis sit percussus, agnovimus; vir fortis noster, qualis inter vulnera consistat, audiamus. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XI ]. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram adoravit. 28. Flagella Dei aut non sentire, aut nimis, vitium est. --Nonnulli magnae constantiae philosophiam putant, si disciplinae asperitate correpti, ictus verberum doloresque non sentiant. Nonnulli vero tam nimis percussionum flagella sentiunt, ut immoderato dolore commoti, etiam in excessum linguae dilabantur. Sed quisquis veram tenere philosophiam 50 nititur, necesse est ut inter utraque gradiatur. Non est enim pondus verae virtutis, insensibilitas cordis: quia et valde insana per stuporem membra sunt, quae et incisa dolore nequaquam possunt. Rursus virtutis custodiam deserit, qui dolorem verberum ultra quam necesse est sentit; quia dum nimia afflictione cor tangitur, usque ad impatientiae contumelias excitatur, et qui per flagella corrigere malefacta debuerat, agit ut nequitia per flagellum crescat.", + "candidate_score": 0.693135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.691735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.687718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_333", + "psc_text": "Quia enim justus et verax haec de semetipso asserit, ostendamus et verum exstitisse quod dixit, et rectum fuisse quod fecit. Necesse quippe erat, ut sanctus vir Deo soli sibique cognitus, quanta virtute polleret, ad imitandum cunctis innotesceret. Aperte namque aliis virtutis exempla non daret, si ipse sine tentatione remaneret. Actum ergo est ut et vires ejus cunctis imitandas ipsa vis percussionis ostenderet, et flagella proderent quod in tranquillitate latuisset. Sed eisdem flagellis crevit virtus patientiae, atque ex dolore verberis aucta est gloria remunerationis. Ut ergo in dicto Domini veritas, rectitudo autem teneatur in facto, beatus Job et non frustra percutitur, quia augetur meritum; et tamen frustra percutitur, quia nullum punitur 75 admissum. Frustra enim percussus est, cui culpa nulla reciditur; et non frustra percussus est, cui virtutis meritum cumulatur. [ Vet. II.] 4. Commotus Deus qui intelligatur. --Sed quid est quod dicitur: Commovisti me adversus eum? Nunquid Satanae verbis Veritas", + "candidate_score": 0.684718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.680747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10_12", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_536", + "psc_text": "ita confusio perturbatis cogitationibus obnubilat mentem. De qua per quemdam dicitur: Est confusio adducens gloriam (Eccli. IV, 25) . Cum enim ad mentem male gesta poenitendo reducimus, gravi mox moerore confundimur, perstrepit in animo turba cogitationum, moeror conterit, anxietas devastat, in aerumnam mens vertitur, et quasi quodam nubilo caliginis obscuratur. Haec namque caligo confusionis eorum mentem salubriter oppresserat; quibus Paulus dicebat: Quem enim fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis (Rom. VI, 21) ? Hunc ergo peccati diem caligo occupet, id est, blandimentum nequitiae afflictio poenitentiae digno moerore perturbet. Unde et apte subjungitur: CAPUT XVIII. IBID.-- Involvatur amaritudine. 33. Salubris moeror de prava delectatione. --Dies enim amaritudine involvitur, cum ad cognitionem mente redeunte, peccati blandimenta 118 cruciatus poenitentiae sequuntur. Diem amaritudine involvimus, cum pravae delectationis gaudium, quae supplicia sequantur aspicimus, et asperis hoc fletibus circumdamus. Quia enim hoc quod involvitur, ex latere omnis partis operitur, involvi dies amaritudine", + "candidate_score": 0.680374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", + "candidate_score": 0.680027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2458", + "psc_text": "misericordia. Omnipotentis Dei misericordia oblivisci ejus dicitur qui omnipotentis Dei justitiae fuerit oblitus, quia quisquis eum nunc justum non timet, postea invenire non valet misericordem. Quae nimirum sententia non solum ei intenditur qui verae fidei praedicamenta deserit, sed etiam ei qui in fide recta positus carnaliter vivit, quia ultio aeternae animadversionis non evaditur, utrum in fide an in opere peccetur. Nam etsi damnationis dispar est qualitas, culpae tamen quae nequaquam per poenitentiam tergitur nulla absolutionis suppetit facultas. Sequitur. CAPUT LXIX [ Rec. XXIX ] VERS. 21.-- Dulcedo illius vermis. 83. Carnales delectant curae saeculares, quibus tanquam vermibus roduntur. --Quisquis in hoc appetit mundo prosperari, caeteros excedere, rebus et honoribus tumere, huic nimirum cura saecularis in delectatione est, et quies in labore. Valde etenim fatigatur, si desit cura saeculi qua fatigetur. Quia autem naturae est vermium momentis singulis incessanter moveri, non immerito signatur nomine vermium inquietudo cogitationum. Perversae itaque mentis 533", + "candidate_score": 0.67893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_537", + "psc_text": "33. Salubris moeror de prava delectatione. --Dies enim amaritudine involvitur, cum ad cognitionem mente redeunte, peccati blandimenta 118 cruciatus poenitentiae sequuntur. Diem amaritudine involvimus, cum pravae delectationis gaudium, quae supplicia sequantur aspicimus, et asperis hoc fletibus circumdamus. Quia enim hoc quod involvitur, ex latere omnis partis operitur, involvi dies amaritudine optatur, quatenus quae mala incorrectis imminent, ex omni parte quisque conspiciat, et voluptatis suae lasciviam tristitiae lamentis tergat. 34. Quanto major esse debeat de consensu ad culpam. --Sed si diem, quam peccati delectationem diximus, tot impeti precibus audivimus, ut videlicet circumdantes fletus expient quidquid delectatus per negligentiam animus delinquit, quanta animadversione poenitentiae hujus diei nox ferienda est, videlicet ipse jam consensus ad culpam? Sicut enim minoris culpae est, cum carnaliter mens in delectatione rapitur, sed tamen delectationi suae per spiritum reluctatur; ita gravioris et plenae est nequitiae, ad peccati illecebram non solum delectatione pertrahi, sed etiam consensu famulari. Tanto igitur", + "candidate_score": 0.678172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_536", + "psc_text": "ita confusio perturbatis cogitationibus obnubilat mentem. De qua per quemdam dicitur: Est confusio adducens gloriam (Eccli. IV, 25) . Cum enim ad mentem male gesta poenitendo reducimus, gravi mox moerore confundimur, perstrepit in animo turba cogitationum, moeror conterit, anxietas devastat, in aerumnam mens vertitur, et quasi quodam nubilo caliginis obscuratur. Haec namque caligo confusionis eorum mentem salubriter oppresserat; quibus Paulus dicebat: Quem enim fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis (Rom. VI, 21) ? Hunc ergo peccati diem caligo occupet, id est, blandimentum nequitiae afflictio poenitentiae digno moerore perturbet. Unde et apte subjungitur: CAPUT XVIII. IBID.-- Involvatur amaritudine. 33. Salubris moeror de prava delectatione. --Dies enim amaritudine involvitur, cum ad cognitionem mente redeunte, peccati blandimenta 118 cruciatus poenitentiae sequuntur. Diem amaritudine involvimus, cum pravae delectationis gaudium, quae supplicia sequantur aspicimus, et asperis hoc fletibus circumdamus. Quia enim hoc quod involvitur, ex latere omnis partis operitur, involvi dies amaritudine", + "candidate_score": 0.670393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10_12", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2296", + "psc_text": "Qui enim praesentem vitam non quasi viam transeunt, sed quasi patriam attendunt, luctum cordis electorum considerare nesciunt. Illos ergo ut dolorem suum considerent propheta exquirit, quos in hoc mundo contigit 497 animum non fixisse. Hinc per Salomonem dicitur: Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt (Prov. XXXI, 8) . Muti enim dicuntur qui praedicatorum verbis contradicendo minime resistunt. Qui etiam pertranseuntes sunt, quia intentionem mentis in amore vitae praesentis figere dedignantur. Igitur quia malus ad diem perditionis servatur, et ad diem furoris ducitur, hoc non nisi qui est viator intelligit, quoniam qui cor in praesentibus fixit, quae iniquum sequuntur supplicia non deprehendit. De quo adhuc subditur: CAPUT LVIII [ Rec. XXXVI. ] VERS. 31.-- Quis arguet coram eo viam ejus? et quae fecit, quis reddet illi? 69. Antichristum tantis signis, ostensione sanctitatis tanta elatum, solus Christus debellaturus est. --Saepe malus indignationem conditoris sui, quam in aeternum passurus", + "candidate_score": 0.669462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_536", + "psc_text": "ita confusio perturbatis cogitationibus obnubilat mentem. De qua per quemdam dicitur: Est confusio adducens gloriam (Eccli. IV, 25) . Cum enim ad mentem male gesta poenitendo reducimus, gravi mox moerore confundimur, perstrepit in animo turba cogitationum, moeror conterit, anxietas devastat, in aerumnam mens vertitur, et quasi quodam nubilo caliginis obscuratur. Haec namque caligo confusionis eorum mentem salubriter oppresserat; quibus Paulus dicebat: Quem enim fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis (Rom. VI, 21) ? Hunc ergo peccati diem caligo occupet, id est, blandimentum nequitiae afflictio poenitentiae digno moerore perturbet. Unde et apte subjungitur: CAPUT XVIII. IBID.-- Involvatur amaritudine. 33. Salubris moeror de prava delectatione. --Dies enim amaritudine involvitur, cum ad cognitionem mente redeunte, peccati blandimenta 118 cruciatus poenitentiae sequuntur. Diem amaritudine involvimus, cum pravae delectationis gaudium, quae supplicia sequantur aspicimus, et asperis hoc fletibus circumdamus. Quia enim hoc quod involvitur, ex latere omnis partis operitur, involvi dies amaritudine", + "candidate_score": 0.668139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_537", + "psc_text": "33. Salubris moeror de prava delectatione. --Dies enim amaritudine involvitur, cum ad cognitionem mente redeunte, peccati blandimenta 118 cruciatus poenitentiae sequuntur. Diem amaritudine involvimus, cum pravae delectationis gaudium, quae supplicia sequantur aspicimus, et asperis hoc fletibus circumdamus. Quia enim hoc quod involvitur, ex latere omnis partis operitur, involvi dies amaritudine optatur, quatenus quae mala incorrectis imminent, ex omni parte quisque conspiciat, et voluptatis suae lasciviam tristitiae lamentis tergat. 34. Quanto major esse debeat de consensu ad culpam. --Sed si diem, quam peccati delectationem diximus, tot impeti precibus audivimus, ut videlicet circumdantes fletus expient quidquid delectatus per negligentiam animus delinquit, quanta animadversione poenitentiae hujus diei nox ferienda est, videlicet ipse jam consensus ad culpam? Sicut enim minoris culpae est, cum carnaliter mens in delectatione rapitur, sed tamen delectationi suae per spiritum reluctatur; ita gravioris et plenae est nequitiae, ad peccati illecebram non solum delectatione pertrahi, sed etiam consensu famulari. Tanto igitur", + "candidate_score": 0.667148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_6_8", + "bdc_text": "inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. . Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1025", + "psc_text": "in bonis amicus, et non 224 absconditur in malis inimicus (Eccli. XII, 8) . Nec prosperitas quippe amicum indicat, nec adversitas inimicum celat, quia et ille saepe prosperitatis nostrae reverentia tegitur, et iste ex confidentia adversitatis aperitur. Vir igitur justus in flagellis positus dicat: Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit, quia nimirum qui ex adversitate proximum despicit, aperte convincitur quod hunc in prosperis non amavit. Et cum omnipotens Deus ideo quosdam percutiat, ut et percussos erudiat, et non percussis occasionem boni operis praebeat, quisquis percussum despicit, occasionem a se virtutis repellit; et tanto se nequius contra auctorem erigit, quanto hunc nec pium in salute propria, nec justum in alieno vulnere agnoscit. Intuendum vero est quod beatus Job sic sua loquitur, ut totius quoque electi populi per eum vita signetur. Quia enim ejusdem populi membrum est, cum quae ipse patitur narrat, ea etiam quae sustinet ille denuntiat, dicens:", + "candidate_score": 0.666328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_12_14", + "bdc_text": "Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.664543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10_12", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1512", + "psc_text": "nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poena moeroris tergat. Beatus igitur Job, 330 quia vitam patrum praecedentium conspicit, quid in se gemere debeat subtilius agnoscit. Sed magni doloris magisterio, dum sua plangit, ad lamenta nos instruit: ut quo virtutes in aliis cernimus, eo apud districtum judicem nostra sollicite delicta timeamus. Sequitur: CAPUT LX. VERS. 18.-- Quare de vulva eduxisti me? Qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret. 91. Quod nimirum prima oratione jam protulit, dicens: Quare non in vulva mortuus sum? Qui hoc quoque quod hic adjicit, subdens,--VERS. 19.-- Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum, illic verbis aliis non aliter adjungit, dicens: Sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem (Job. III, 16) . Quia vero haec superius late digessimus (Lib. IV, n. 48 et seq.), pro vitando lectoris fastidio, exposita replicare declinamus. Sequitur: CAPUT LXI [", + "candidate_score": 0.662702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10_12", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", + "candidate_score": 0.661354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14_16", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.659385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_11_13", + "bdc_text": "Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.656711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7_9", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_734", + "psc_text": "alium Paraclitum dabit vobis, ut maneat vobiscum in aeternum, Spiritum veritatis, quem mundus non potest accipere (Joan. XIV, 16) . Sicut enim isdem Paraclitus post Mediatoris ascensum, alius humani generis consolator, in semetipso invisibilis est; ita omnem, quem repleverit, ad desideranda invisibilia accendit. Et quoniam mundana corda sola visibilia diligunt, hunc mundus non accipit, quia ad diligenda invisibilia non assurgit. Saeculares etenim mentes quanto se foras per desideria dilatant, tanto ad receptionem illius sinum cordis angustant. Et quoniam valde in 161 humano genere pauci sunt, qui a desideriorum temporalium sorde purgati, ad perceptionem sancti Spiritus ipsa hac purgatione dilatentur, verbum hoc absconditum dicitur, quia illud a quibusdam procul dubio in corde percipitur, quod a maxima hominum parte nescitur. Vel certe haec ipsa afflatio sancti Spiritus absconditum verbum est, quia sentiri potest, sed strepitu locutionis exprimi non potest. Cum igitur divina aspiratio sine strepitu mentem sublevat, verbum absconditum auditur, quia sermo", + "candidate_score": 0.654046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14_16", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1011", + "psc_text": "feriri paterna correptione desiderant, et dolorem vulneris medicamina salutis putant. Recte ergo nunc dicitur: Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefacit, dicens: CAPUT XX. IBID.-- Nec contradicam sermonibus sancti. 23. Deus saepe tacitus loquitur operibus. --Plerumque ad nos verba Dei non sunt dictorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradiceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui (sicut jam diximus) quem ferientem tolerat, sanctum vocat. Sequitur: CAPUT XXI [ Vet. IX, Rec. VIII ]. VERS.", + "candidate_score": 0.646778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14_16", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1390", + "psc_text": "Percussus est ut meritum augeretur, non ut vitium tergeretur. --Quae nimirum dicta nec a beato Job specialiter discrepare cognoscimus, si haec quam vere prolata sunt indagamus. Semetipsum namque subtiliter pensans, atque in omni actione dijudicans, supernae districtionis vim quanta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: In turbine enim conteret me. Ac si aperte dicat: Idcirco hunc semper et in tranquillitate timeo, quia per flagella qualis in turbine veniat non ignoro. Quae flagella scilicet et metuens praevidit, et praevidens pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ut enim saepe jam diximus, nequaquam beatus Job percussus est ut in eo percussio vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a", + "candidate_score": 0.644222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_5_7", + "bdc_text": "Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt . inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. . Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1468", + "psc_text": "ignorantis anxietas. --Hoc nimirum sic per interrogationem dicitur, ut negetur. Ac si aperte diceretur. Tu qui summe bonus es, novi quia bonum non aestimas, ut pauperem per calumniam premas. Et scio ergo quia non est injustum quod patior, et eo magis doleo quo causas justitiae ignoro. Notandum vero quod non ait Ut opprimas innocentem, sed pauperem. Qui enim districtioni judicis nequaquam innocentiam, sed paupertatem suam objicit, non jam de vita audaciam arripit, sed quam se infirmum conspiciat ostendit. Ubi et congrue subjungit: Opus manuum tuarum. Ac si aperte dicat: Impie opprimere non potes, quem te fecisse gratuito recordaris. 71. Deus non sinit nos supra vires tentari. --Bene autem subditur: Et consilium impiorum adjuves? Quos namque hoc loco impios, nisi malignos spiritus vocat? Qui cum redire ipsi ad vitam nequeant, crudeliter socios ad mortem quaerunt. Quorum nimirum consilium fuit ut beatum Job divina correptio tangeret, et qui in tranquillitate justus exstiterat,", + "candidate_score": 0.636976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_16_18", + "bdc_text": "Vale , meae delitiae in domino . Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis . Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", + "candidate_score": 0.63478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_65", + "psc_text": "de allegoriarum fructu satiare. Pars prima, LIBROS QUINQUE COMPLECTENS. LIBER PRIMUS. Capitis primi libri Job priores versus primum historico, deinde allegorico, postremo morali sensu explanat. CAPUT PRIMUM. VERS. 1.-- Vir erat in terra Hus, nomine Job. HISTORICUS SENSUS.--1. Job inter malos bonus dicitur, quod summa laus est. --Idcirco sanctus vir ubi habitaverit dicitur, ut ejus meritum virtutis exprimatur. Hus namque quis nesciat quod sit terra gentilium? Gentilitas autem eo obligata vitiis exstitit, quo cognitionem sui conditoris ignoravit. Dicatur itaque ubi habitaverit, ut hoc ejus laudibus proficiat, quod bonus inter malos fuit. Neque enim valde laudabile est bonum esse cum bonis, sed bonum esse cum malis. Sicut enim gravioris culpae est, inter bonos bonum non esse; ita immensi est praeconii, bonum etiam inter malos exstitisse. Hinc est quod isdem beatus Job sibimet attestatur, dicens: Frater fui draconum, et socius struthionum (Job. XXX, 29) . Hinc Petrus magnis Loth laudibus extulit, quod", + "candidate_score": 0.634125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_4_6", + "bdc_text": "Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet . Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt . inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1918", + "psc_text": "Sciendum vero quod in sacro eloquio ventris vel uteri nomine mens solet intelligi. Hinc est enim quod per Salomonem dicitur: Lucerna Domini 417 spiraculum hominis, quae investigat omnia secreta ventris (Prov. XX, 27) . Lux enim gratiae, quae desuper venit, spiraculum homini praestat ad vitam. Quae videlicet lux omnia secreta ventris investigare dicitur, quia occulta mentis penetrat, ut ea quae de seipsa latebant animam, ante ejus oculos flendo reducat. Hinc Jeremias ait: Ventrem meum, ventrem meum doleo (Jerem. IV, 19) . Qui ut ventrem suum quid dixisset ostenderet, adjunxit: Sensus cordis mei turbati sunt. Uteri itaque nomine recte mens accipitur, quia sicut proles in utero concipitur, sic cogitatio 418 in mente generatur; et sicut in ventre cibi, ita continentur in mente cogitationes. Uterus itaque hypocritae praeparat dolos, quia tanto semper majorem malitiam contra proximos in mente concipit, quanto solus prae omnibus videri innocentior quaerit. Haec idcirco Eliphaz protulit, quia beatum", + "candidate_score": 0.633036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_4_6", + "bdc_text": "Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet . Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt . inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1169", + "psc_text": "universi humani generis a redemptionis munere destituti vocem protinus sumit, dicens: CAPUT XV [ Vet. XIII ]. VERS. 8.-- Nec aspiciet me visus hominis. 30. Tunc Christi gratia non liberat, quem nunc non reformat. --Visus quippe hominis est misericordia Redemptoris, quae insensibilitatis nostrae duritiam, cum respicit, emollit. Unde, teste quoque Evangelio, dicitur: Respexit Dominus Petrum, et recordatus est Petrus verbi quod dixerat Jesus; egressus foras, flevit amare (Luc. XXII, 61) . Exutam vero carne animam nequaquam jam visus hominis aspicit, quia post mortem non liberat, quem ante mortem gratia ad veniam non reformat. Hinc etenim Paulus dicit: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis (II Cor. VI, 2) . Hinc Psalmista ait: Quoniam in saeculum misericordia ejus (Psal. CXVII, 1) . Quia nimirum quem nequaquam modo misericordia eripit, sola post praesens saeculum justitia addicit. Hinc Salomon ait: Quia lignum in quocunque loco ceciderit, sive ad Austrum, sive ad Aquilonem,", + "candidate_score": 0.631456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_4_6", + "bdc_text": "Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet . Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt . inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_602", + "psc_text": "locutionis enitescant, eosque principes repletis conscientiarum domibus auro et argento divites memoret. Sed quia aliquando prophetico spiritui nequaquam sufficit ut ventura praevideat, nisi cordi prophetantis etiam praeterita et antiqua repraesentet, sanctus vir infra supraque oculos aperit, et non solum ventura conspicit, sed etiam transacta ad memoriam reducit. Nam protinus adjungit: CAPUT XXXII [ Rec. XXIX ]. VERS. 16.-- Aut sicut abortivum absconditum non subsisterem: vel qui concepti non viderunt lucem. 63. Sancti ante redemptionis tempus orti, sunt velut abortivi. Plures fuerunt quam quos memorat Moyses --Abortivum, quia ante plenum tempus oritur, exstinctum protinus occultatur. Quos ergo sanctus vir alios abortivos vocat, cum quibus se quiescere potuisse considerat, nisi electos quosque, qui ab ipso mundi primordio ante redemptionis tempus exorti sunt, et tamen huic mundo semetipsos mortificare curaverunt? Qui conscriptae legis tabulas non habentes, quasi ab utero mortui sunt, quia auctorem suum naturali lege timuerunt; et cum venturum Mediatorem crederent, studuerunt", + "candidate_score": 0.630916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18_20", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere . Iterum vale . Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_917", + "psc_text": "Deum animus, carnis suae bella tolerat, in qua prius vitiis serviens, delectabiliter jacebat; voluptates priscae ad memoriam redeunt, et contradicentem mentem gravi certamine affligunt. Sed quia dum 201 transitorio labore atterimur, a perpetuo dolore liberamur, apte subjungitur: CAPUT XXVI [ Rec. XV ]. VERS. 19.-- In sex tribulationibus liberabit te, et in septima non tanget te malum. 43. Transitorio labore eruimur a perpetuo dolore. --Quid enim senario numero, quem septimus sequitur, nisi praesentis vitae operatio decursusque signatur? Sexto quippe die omnia perficiens, hominem condidit, et septimo Deus die requievit. Qui scilicet septimus vesperam non habet, quia subsequentem requiem nullus jam terminus claudit. Perfectis ergo omnibus requies sequitur; quia post bona vitae praesentis opera, retributio aeternae quietis invenitur. In sex itaque nos tribulationibus Dominus liberat, ne nos in septima malum tangat, quia per paternae pietatis eruditionem praesentis vitae labore nos atterit, sed in adventu judicis a verbere abscondit; ut tanto tunc", + "candidate_score": 0.625827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_17_19", + "bdc_text": "Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis . Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_354", + "psc_text": "filios, quod jam quidem extra naturam non esset, sed tamen adhuc aliquatenus extra proprium corpus. Ad extremum percussit et corpus. Sed quia vulneribus carnis ad mentis vulnus pervenire non valuit, etiam conjunctae mulieris 79 linguam quaesivit. Quia enim aperto certamine superari se doluit, de ore conjugis jaculum quasi de insidiis intorsit, quae profecto diceret: Adhuc permanes in simplicitate tua? Benedic Deo, et morere. Ecce tentando omnia abstulit, ecce tentando mulierem reliquit, et sancto viro callide cuncta diripuit; sed valde callidius adjutricem suam mulierem reservavit, quae dicat: Adhuc permanes in simplicitate tua? Verba sua Eva repetit. Nam quid est dicere: Simplicitatem desere, nisi: Obedientiam, vetitum comedendo, contemne? Et quid est dicere: Benedic Deo, et morere, nisi: Transcendendo praeceptum, ultra quam es conditus, vive? Sed Adam noster fortis in sterquilinio jacuit, qui in paradiso quondam debilis stetit. Nam illico ad male suadentis verba respondit, dicens: CAPUT IX [ Rec. VII ]. VERS.", + "candidate_score": 0.622805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1025", + "psc_text": "in bonis amicus, et non 224 absconditur in malis inimicus (Eccli. XII, 8) . Nec prosperitas quippe amicum indicat, nec adversitas inimicum celat, quia et ille saepe prosperitatis nostrae reverentia tegitur, et iste ex confidentia adversitatis aperitur. Vir igitur justus in flagellis positus dicat: Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit, quia nimirum qui ex adversitate proximum despicit, aperte convincitur quod hunc in prosperis non amavit. Et cum omnipotens Deus ideo quosdam percutiat, ut et percussos erudiat, et non percussis occasionem boni operis praebeat, quisquis percussum despicit, occasionem a se virtutis repellit; et tanto se nequius contra auctorem erigit, quanto hunc nec pium in salute propria, nec justum in alieno vulnere agnoscit. Intuendum vero est quod beatus Job sic sua loquitur, ut totius quoque electi populi per eum vita signetur. Quia enim ejusdem populi membrum est, cum quae ipse patitur narrat, ea etiam quae sustinet ille denuntiat, dicens:", + "candidate_score": 0.620639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1921", + "psc_text": "David prophetae vocibus dicit: Supra dorsum meum fabricaverunt peccatores (Psal. CXXVIII, 3) , quia videlicet dum haereticos vel quoslibet reprobos, quos corrigere non valet, tolerat, facta peccantium supra dorsum portat. Beatus itaque Job videns Eliphaz amicum suum multa contra se de hypocrisi conquerentem, qui ex consolationis verbis ad amaritudinem increpationis eruperat, et simulatus consolator apparebat, per patientiam suam typum servat Ecclesiae, quae novit talia audiendo tolerare, et, cum ejus sermo admittitur, ratiocinando destruere, et dicit: CAPUT II. [ Rec II ]. CAP. XVI, VERS. 2.-- Audivi frequenter talia. 2. Job typus Ecclesiae a fictis amicis oppressae, consolatores simulantibus. A consolatoriis verbis ad increpatoria amici Job eruperant. --Electi quippe frequenter aliena mala quasi sua audiunt, et ab his eis crimen impingitur a quibus crimina impacta perpetrantur. Hac autem responsione beatus Job illud Ecclesiae tempus significat quo, oppressa ab adversariis, temporali eorum potentia quasi dejecta creditur. Unde sequitur:--IBID.-- Consolatores onerosi omnes vos", + "candidate_score": 0.618841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_4", + "bdc_text": "Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_621", + "psc_text": "portans, vinctus clamat: Cupio dissolvi et esse cum Christo (Phil. I, 23) . Dissolvi enim non quaereret, nisi se procul dubio vinctum videret. Haec autem vincula, quia certissime rumpenda in resurrectione conspexerat, jam quasi rupta gaudebat Propheta, cum diceret: Dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo hostiam laudis (Psal. CXV, 7) . Epilogus. --Contempletur itaque vir sanctus, quod conversos peccatores lux interna recipiat, et dicat: Ibi impii cessaverunt a tumultu. Contempletur, quod sancti viri desiderii exercitatione fatigati, altius in illo intimo sinu requiescant, et dicat: Et ibi requieverunt fessi robore. Contempletur, quod cunctis simul corruptionis suae vinculis absoluti, ad illa libertatis gaudia incorrupta perveniant, et dicat: Et quondam vincti pariter sine molestia. Bene autem dicitur, Quondam vincti; quia dum illa semper praesens laetitia cernitur, omne quod erit et defluit, quasi praeteritum jam videtur. Dum enim rerum finis attenditur, omne quod praeterit, quasi jam fuisse pensatur. Sed omnes hi quos illuc quies interna", + "candidate_score": 0.617848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_4", + "bdc_text": "Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1517", + "psc_text": "et cogitabo pro peccato meo (Psal. XXXVII, 18, 19) . Sed solutis iniquitatis vinculis dimissum se noverat qui exsultabat dicens: Dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo hostiam laudis (Psal. CXV, 16) . 94. Nisi Deus ad id nos adjuvet. --Tunc igitur ad plangendum dolorem nos Dominus dimittit, cum et mala nobis quae fecimus demonstrat, atque ad haec eadem flenda quae cognoscimus adjuvat. Culpas oculis objicit, et pia manu gratiae vincula cordis solvit, ut ad vacationem poenitentiae mens nostra se erigat, et, carnis soluta compedibus, in auctorem suum libera gressum amoris tendat. [ Vet. XLV. ] Plerumque etenim vitam nostram ipsi reprehendimus, sed tamen libenter agimus hoc quod in nobis recte reprobamus. Ad justitiam nos spiritus erigit, ad consuetudinem caro restringit. Amori suo mens renititur, sed protinus delectata captivatur. Bene itaque dicitur: Dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum, quia nisi a reatu culpae, quo nos ligavimus, misericorditer dimittamur, perfecte flere", + "candidate_score": 0.616491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_630", + "psc_text": "ad memoriam dolores praeteritos sine dolore reducimus; et quo aegros recolimus, eo nos incolumes plus amamus. Erit ergo et in illa beatitudine culpae memoria, non quae mentem polluat, sed quae nos arctius laetitiae astringat; ut dum doloris sui animus sine dolore reminiscitur, et debitorem se medico verius intelligat, et eo magis acceptam salutem diligat, quo de molestia meminit, quid evasit. In illa itaque laetitia sic tunc sine taedio mala nostra conspicimus, sicut nunc in luce positi, sine ulla cordis caligine animo tenebras videmus; quia etsi obscurum est quod mente cernimus, de judicio est hoc luminis, non de passione caecitatis. Et in aeternum ergo laudem misericordiae largitori nostro referimus, et nequaquam miseriae conscientia gravamur; quia dum mala nostra sine aliquo mentis malo respicimus, et nunquam erit quod corda laudantium de transactis iniquitatibus polluat, et semper erit quod haec ad laudem liberatoris accendat. Quia ergo internae lucis requies sic in se magnos", + "candidate_score": 0.611155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_629", + "psc_text": "se poenae debitorem nescit? Neque enim neglecte praetereundum est quod Psalmista ait: Misericordias tuas, Domine, in aeternum cantabo (Psal. LXXXVIII, 1) . Quomodo enim Dei misericordias in aeternum cantat, si se fuisse miserum ignorat? Et si miseriae transactae non meminit, unde largitati misericordiae laudes reddit? Sed rursum quaerendum est, quomodo electorum mens perfecta esse in beatitudine poterit, si hanc inter gaudia memoria sui reatus tangit? Aut quomodo perfectae lucis clarescit gloria, quam reducta ad animum obumbrat culpa? Sed sciendum est quia sicut saepe nunc tristium laeti reminiscimur, ita tunc transactae nequitiae sine laesione nostrae beatitudinis recordamur. Plerumque enim incolumitatis tempore ad memoriam dolores praeteritos sine dolore reducimus; et quo aegros recolimus, eo nos incolumes plus amamus. Erit ergo et in illa beatitudine culpae memoria, non quae mentem polluat, sed quae nos arctius laetitiae astringat; ut dum doloris sui animus sine dolore reminiscitur, et debitorem se medico verius intelligat, et eo", + "candidate_score": 0.606958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_628", + "psc_text": "sed liber non est, quia peccatum suum homo jam corrigendo et poenitendo deserit, sed tamen adhuc districtum judicem de ejus retributione pertimescit. Ibi ergo servus a domino liber erit, ubi jam de peccati venia dubietas non erit, ubi jam securam mentem culpae suae memoria non addicit, ubi non sub reatu animus trepidat, sed de ejus in dulgentia liber exsultat. 138 72. An nulla in coelo peccati memoria: qui haec beatitudini non officiat. --Sed si nulla ibi homo peccati sui memoria tangitur, ereptum se unde gratulatur? Aut quomodo largitori gratias refert de venia quam accepit, si interveniente oblivione transactae nequitiae, esse se poenae debitorem nescit? Neque enim neglecte praetereundum est quod Psalmista ait: Misericordias tuas, Domine, in aeternum cantabo (Psal. LXXXVIII, 1) . Quomodo enim Dei misericordias in aeternum cantat, si se fuisse miserum ignorat? Et si miseriae transactae non meminit, unde largitati misericordiae laudes reddit? Sed rursum quaerendum est, quomodo", + "candidate_score": 0.606267, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.696619, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_733", + "psc_text": "Augent enim spiritales deliciae desiderium in mente, dum satiant, quia quanto magis earum sapor percipitur, eo amplius cognoscitur quod avidius ametur. Et idcirco non habitae amari non possunt, quia earum sapor ignoratur. Quis enim amare valeat quod ignorat? Proinde Psalmista nos admonet, dicens: Gustate, et videte quoniam suavis est Dominus (Psal. XXXIII, 9) . Ac si aperte dicat: Suavitatem ejus non cognoscitis, si hanc minime gustatis. Sed cibum vitae ex palato cordis tangite, ut probantes ejus dulcedinem amare valeatis. Has autem homo delicias tunc amisit, cum in paradiso peccavit (Genes. III, 6); extra exiit, cum os a cibo aeternae dulcedinis clausit. Unde nos quoque nati in hujus peregrinationis aerumna, huc fastidiosi jam venimus, 1619 nec scimus quid desiderare debeamus; tantoque se amplius fastidii nostri morbus exaggerat, quanto magis ab esu illius dulcedinis animus elongat; et eo jam internas delicias non appetit, quo eas comedere diu longeque desuevit. Fastidio ergo nostro", + "candidate_score": 0.696619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_733", + "psc_text": "Augent enim spiritales deliciae desiderium in mente, dum satiant, quia quanto magis earum sapor percipitur, eo amplius cognoscitur quod avidius ametur. Et idcirco non habitae amari non possunt, quia earum sapor ignoratur. Quis enim amare valeat quod ignorat? Proinde Psalmista nos admonet, dicens: Gustate, et videte quoniam suavis est Dominus (Psal. XXXIII, 9) . Ac si aperte dicat: Suavitatem ejus non cognoscitis, si hanc minime gustatis. Sed cibum vitae ex palato cordis tangite, ut probantes ejus dulcedinem amare valeatis. Has autem homo delicias tunc amisit, cum in paradiso peccavit (Genes. III, 6); extra exiit, cum os a cibo aeternae dulcedinis clausit. Unde nos quoque nati in hujus peregrinationis aerumna, huc fastidiosi jam venimus, 1619 nec scimus quid desiderare debeamus; tantoque se amplius fastidii nostri morbus exaggerat, quanto magis ab esu illius dulcedinis animus elongat; et eo jam internas delicias non appetit, quo eas comedere diu longeque desuevit. Fastidio ergo nostro", + "candidate_score": 0.696117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10_12", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_733", + "psc_text": "Augent enim spiritales deliciae desiderium in mente, dum satiant, quia quanto magis earum sapor percipitur, eo amplius cognoscitur quod avidius ametur. Et idcirco non habitae amari non possunt, quia earum sapor ignoratur. Quis enim amare valeat quod ignorat? Proinde Psalmista nos admonet, dicens: Gustate, et videte quoniam suavis est Dominus (Psal. XXXIII, 9) . Ac si aperte dicat: Suavitatem ejus non cognoscitis, si hanc minime gustatis. Sed cibum vitae ex palato cordis tangite, ut probantes ejus dulcedinem amare valeatis. Has autem homo delicias tunc amisit, cum in paradiso peccavit (Genes. III, 6); extra exiit, cum os a cibo aeternae dulcedinis clausit. Unde nos quoque nati in hujus peregrinationis aerumna, huc fastidiosi jam venimus, 1619 nec scimus quid desiderare debeamus; tantoque se amplius fastidii nostri morbus exaggerat, quanto magis ab esu illius dulcedinis animus elongat; et eo jam internas delicias non appetit, quo eas comedere diu longeque desuevit. Fastidio ergo nostro", + "candidate_score": 0.68559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino per Iesum Christum . Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_466", + "psc_text": "non credam. Et post dies octo iterum erant discipuli ejus intus et Thomas cum eis. Venit Jesus januis clausis, et stetit in medio, et dixit: Pax vobis. Deinde dicit Thomae: Infer digitum tuum huc, et vide manus meas; et affer manum tuam, et mitte in latus meum; et noli esse incredulus, sed fidelis. Respondit Thomas, et dixit ei: Dominus meus, et Deus meus. Dicit ei Jesus: Quia vidisti me, Thoma, credidisti: beati qui non viderunt, et crediderunt. Multa quidem et alia signa fecit Jesus in conspectu discipulorum suorum, quae non sunt scripta in libro hoc. Haec autem scripta sunt, ut credatis quia Jesus est Christus Filius Dei, et ut credentes vitam habeatis in nomine ejus. 1552 1. Prima lectionis hujus evangelicae quaestio animum pulsat, quomodo post resurrectionem corpus dominicum verum fuit, quod clausis januis ad discipulos ingredi potuit. Sed sciendum nobis est quod divina operatio si ratione comprehenditur, non est", + "candidate_score": 0.661369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_6_8", + "bdc_text": "inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. . Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_503", + "psc_text": "per amarum poculum confectionis pervenitur ad gaudium salutis. Jam non dicam vos servos, quia servus nescit quid faciat dominus ejus. Vos autem dixi amicos, quia omnia quaecunque audivi a Patre meo, nota feci vobis. Quae sunt omnia quae audivit a Patre suo, quae nota fieri veluit servis suis, ut eos efficeret amicos suos, nisi gaudia internae charitatis, nisi illa festa supernae patriae, quae nostris quotidie mentibus per aspirationem sui amoris imprimit? Dum enim audita supercoelestia amamus, amata jam novimus, quia amor ipse notitia est. Omnia ergo eis nota fecerat, qui, a terrenis desideriis immutati, amoris summi facibus ardebant. Istos vero amicos Dei aspexerat Propheta, cum dicebat; Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus (Psal. CXXXVIII, 17) . Amicus enim quasi animi custos vocatur. Quia ergo Psalmista prospexit electos Dei a mundi hujus amore separatos custodire in mandatis coelestibus voluntatem Dei, miratus est amicos Dei, dicens: Mihi autem nimis honorificati", + "candidate_score": 0.655962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_119", + "psc_text": "et congrego ubi non sparsi. Ac si aperte dicat: Si juxta tuam sententiam et illud exquiro quod non dedi, quanto magis a te exquiro quod ad erogandum dedi; oportuerat ergo te dare pecuniam meam nummulariis; et ego veniens recepissem utique quod meum est cum usura. Pecuniam vero dare nummulariis est eis scientiam praedicationis impendere qui hanc valeant exercere. 4. Sed sicut nostrum periculum aspicitis si dominicam pecuniam teneamus, ita vestrum, fratres charissimi, sollicite pensate, quia a vobis cum usura exigitur quod auditis. In usura quippe pecunia etiam non data recipitur. Cum enim hoc redditur quod acceptum fuerat, illud etiam superimpenditur quod acceptum non est. Pensate ergo, fratres charissimi, quia de accepta hac verbi pecunia usuras solvetis, et curate ut ex eo quod auditis etiam alia studeatis intelligere quae non auditis, quatenus alia ex aliis colligentes, etiam illa discatis ex vobismetipsis agere quae necdum ex praedicatoris ore didicistis. Pigrum vero servum", + "candidate_score": 0.646514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_5_7", + "bdc_text": "Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt . inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. . Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_865", + "psc_text": "ad electos quoque egredientes veniant, et suum in illis, si praevaleant, aliquid requirant? Unus autem in hominibus exstitit, qui ante passionem suam libera voce dicit: Jam non multa loquar vobiscum; venit enim princeps mundi hujus, et in me non habet quidquam (Joan. XIV, 30) . Quia enim hunc mortalem hominem vidit, suum in illo mundi princeps aliquid invenire se posse credidit. Sed sine ullo peccato a mundi corruptione exiit, qui sine peccato in mundum venit. Hoc de se contra mundi principem nec Petrus dicere praesumpsit, qui audire meruit: Quaecunque ligaveris super terram ligata erunt et in coelis, et quodcunque solveris super terram solutum erit et in coelis (Matth. XVI, 19) . Hoc nec Paulus dicere praesumpsit, qui priusquam mortis debitum solveret ad coeli tertii secreta pervenit (II Cor. XII, 2). Hoc nec Joannes dicere ausus est, qui pro amore praecipuo in Redemptoris sui pectore in coena recubuit (Joan. XXI, 20).", + "candidate_score": 0.638395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_16_18", + "bdc_text": "Vale , meae delitiae in domino . Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis . Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_733", + "psc_text": "Augent enim spiritales deliciae desiderium in mente, dum satiant, quia quanto magis earum sapor percipitur, eo amplius cognoscitur quod avidius ametur. Et idcirco non habitae amari non possunt, quia earum sapor ignoratur. Quis enim amare valeat quod ignorat? Proinde Psalmista nos admonet, dicens: Gustate, et videte quoniam suavis est Dominus (Psal. XXXIII, 9) . Ac si aperte dicat: Suavitatem ejus non cognoscitis, si hanc minime gustatis. Sed cibum vitae ex palato cordis tangite, ut probantes ejus dulcedinem amare valeatis. Has autem homo delicias tunc amisit, cum in paradiso peccavit (Genes. III, 6); extra exiit, cum os a cibo aeternae dulcedinis clausit. Unde nos quoque nati in hujus peregrinationis aerumna, huc fastidiosi jam venimus, 1619 nec scimus quid desiderare debeamus; tantoque se amplius fastidii nostri morbus exaggerat, quanto magis ab esu illius dulcedinis animus elongat; et eo jam internas delicias non appetit, quo eas comedere diu longeque desuevit. Fastidio ergo nostro", + "candidate_score": 0.630519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_4", + "bdc_text": "Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_478", + "psc_text": "prophetam dicitur: Mortificabant animas quae non moriuntur; et vivificabant animas quae non vivunt (Ezech. XIII, 19) . Non morientem quippe mortificat, qui justum damnat. Et non victurum vivificare nititur, qui reum a supplicio absolvere conatur. 6. Causae ergo pensandae sunt, et tunc ligandi atque solvendi potestas exercenda. Videndum est quae culpa praecessit, aut quae sit poenitentia secuta post culpam, ut quos omnipotens Deus per compunctionis gratiam visitat, illos pastoris sententia absolvat. Tunc enim (Ibid., c. 62) vera est absolutio praesidentis, cum interni arbitrium sequitur judicis. Quod bene quatriduani mortui resuscitatio illa significat, quae videlicet demonstrat quia prius mortuum Dominus vocavit et vivificavit, dicens: Lazare, veni foras (Joan. XI, 43) ; et postmodum is qui vivens egressus fuerat 1556 a discipulis est solutus, sicut scriptum est: Cumque egressus esset qui fuerat ligatus institis, tunc dixit discipulis: Solvite eum, et sinite abire (Joan. XI, 45) . Ecce illum discipuli jam viventem solvunt,", + "candidate_score": 0.621271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_4", + "bdc_text": "Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_479", + "psc_text": "et vivificavit, dicens: Lazare, veni foras (Joan. XI, 43) ; et postmodum is qui vivens egressus fuerat 1556 a discipulis est solutus, sicut scriptum est: Cumque egressus esset qui fuerat ligatus institis, tunc dixit discipulis: Solvite eum, et sinite abire (Joan. XI, 45) . Ecce illum discipuli jam viventem solvunt, quem magister resuscitaverat mor tuum. Si enim discipuli Lazarum mortuum solverent, fetorem magis ostenderent quam virtutem. Ex qua consideratione intuendum est quod illos nos debemus per pastoralem auctoritatem solvere quos auctorem nostrum cognoscimus per suscitantem gratiam vivificare. Quae nimirum vivificatio ante operationem rectitudinis in ipsa jam cognoscitur confessione peccati. Unde et huic ipsi mortuo Lazaro nequaquam dicitur Revivisce, sed Veni foras. Omnis quippe peccator dum culpam suam intra conscientiam abscondit, introrsum latet, in suis penetralibus occultatur. Sed mortuus venit foras, cum peccator nequitias suas sponte confitetur. Lazaro ergo dicitur Veni foras. Ac si aperte cuilibet mortuo in culpa diceretur: Cur", + "candidate_score": 0.617972, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.696459, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_557", + "psc_text": "Et esse sub sentibus delicias computabant, quia peccatorum delectationibus pressi, ex affectu vitae praesentis quam sint aspera quae patiuntur ignorant. 39. Delicias aestimant manere sub sentibus.---Laetantur itaque, sed sub sentibus, quia rebus quidem temporalibus gaudent, sed tamen dum dispensare sine tribulatione eadem temporalia non valent, ea cura punguntur miseri qua premuntur. Manent sub sentibus, et hoc ipsum delicias aestimant, quia et dura quidem ex praesentis vitae amore tolerant, et tamen affectu nimiae cupiditatis obligati, laborem ejusdem tolerantiae voluptatem putant. Unde recte Jeremias totius in se humanae conversationis speciem sumens, per lamentum queritur, dicens: Inebriavit me absynthio (Thren. III, 15) . Ut enim in superiori jam parte praediximus (Lib. VII, n. 25) , ebrius quisque quod patitur nescit. Qui vero absynthio debriatur, et hoc quod sumpsit amarum est, et tamen non intelligit eamdem amaritudinem qua repletur. Humanum igitur genus recto Dei judicio in voluptatibus suis sibi dimissum, atque per easdem voluptates", + "candidate_score": 0.696459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_557", + "psc_text": "Et esse sub sentibus delicias computabant, quia peccatorum delectationibus pressi, ex affectu vitae praesentis quam sint aspera quae patiuntur ignorant. 39. Delicias aestimant manere sub sentibus.---Laetantur itaque, sed sub sentibus, quia rebus quidem temporalibus gaudent, sed tamen dum dispensare sine tribulatione eadem temporalia non valent, ea cura punguntur miseri qua premuntur. Manent sub sentibus, et hoc ipsum delicias aestimant, quia et dura quidem ex praesentis vitae amore tolerant, et tamen affectu nimiae cupiditatis obligati, laborem ejusdem tolerantiae voluptatem putant. Unde recte Jeremias totius in se humanae conversationis speciem sumens, per lamentum queritur, dicens: Inebriavit me absynthio (Thren. III, 15) . Ut enim in superiori jam parte praediximus (Lib. VII, n. 25) , ebrius quisque quod patitur nescit. Qui vero absynthio debriatur, et hoc quod sumpsit amarum est, et tamen non intelligit eamdem amaritudinem qua repletur. Humanum igitur genus recto Dei judicio in voluptatibus suis sibi dimissum, atque per easdem voluptates", + "candidate_score": 0.690743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1272", + "psc_text": "Deus etiam perhibuit frustra percussum (Job. II, 3) . Quid ergo vox percussi superbum sonuit, quae a sententia ferientis nullatenus discrepavit? Incaute sunt humiles (22, q. 2, c. Incaute) , qui se mendacio illaqueant, dum arrogantiam vitant; imo mentiendo superbiunt, quia contra veritatem se erigunt quam relinquunt. Qui enim, necessitate cogente, vera de se bona loquitur, tanto magis humilitati jungitur, quanto et veritati sociatur. An Paulus humilis non fuit, quando aemulatione veritatis contra falsos apostolos tot de se discipulis fortia gesta narravit (I Tim. II, 7; Act. XX, 18, 19) Qui nimirum veritati inimicus existeret, si abscondendo virtutes proprias, praedicatores errorum praevalere permisisset. Sed quia arrogantes viri in eo quod bonorum dicta superbe examinant, verborum magis superficiem quam rerum ordinem pensant, Eliu beati Job sententias disciplinam credidit non sonasse. [Vet. III.] Quia vero saepe asperitas superborum usque ad duritiam maledictionis extenditur, illico contra beatum Job, quasi ad Deum faciens verba,", + "candidate_score": 0.687178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10_12", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_557", + "psc_text": "Et esse sub sentibus delicias computabant, quia peccatorum delectationibus pressi, ex affectu vitae praesentis quam sint aspera quae patiuntur ignorant. 39. Delicias aestimant manere sub sentibus.---Laetantur itaque, sed sub sentibus, quia rebus quidem temporalibus gaudent, sed tamen dum dispensare sine tribulatione eadem temporalia non valent, ea cura punguntur miseri qua premuntur. Manent sub sentibus, et hoc ipsum delicias aestimant, quia et dura quidem ex praesentis vitae amore tolerant, et tamen affectu nimiae cupiditatis obligati, laborem ejusdem tolerantiae voluptatem putant. Unde recte Jeremias totius in se humanae conversationis speciem sumens, per lamentum queritur, dicens: Inebriavit me absynthio (Thren. III, 15) . Ut enim in superiori jam parte praediximus (Lib. VII, n. 25) , ebrius quisque quod patitur nescit. Qui vero absynthio debriatur, et hoc quod sumpsit amarum est, et tamen non intelligit eamdem amaritudinem qua repletur. Humanum igitur genus recto Dei judicio in voluptatibus suis sibi dimissum, atque per easdem voluptates", + "candidate_score": 0.675916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_560", + "psc_text": "non libeat, etiam si liceat. Quod videlicet jugum Dominus a discipulorum cervice solvebat, cum dixit: Attendite vobis, ne forte graventur corda vestra in crapula et ebrietate (Luc. XXI, 34) , illico adjunxit: Et in curis hujus vitae; et superveniat in vos repentina dies illa. Et rursus: Venite ad 655 me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos. Tollite jugum meum super vos, et discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 28) . Quid est enim Domino mitem se in magisterio atque humilem dicere, nisi relictis exercendae elationis difficultatibus plana quaedam bene vivendi itinera demonstrare? Sed quia pravorum mentes plus per aspera elationis quam per blanda humilitatis ac mansuetudinis delectantur, esse sub sentibus delicias deputant. Dura enim prae amore saeculi quasi quaedam mollia ac delectabilia ferre parati sunt, dum in hac vita rerum culmina apprehendere conantur. 40. Asperitate laboris magis, quam quietis dulcedine, delectantur.---Cessationem", + "candidate_score": 0.666761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1006", + "psc_text": "virium, velut pinguis viridisque gratulatio, subito anxietatis moerore siccatur, et qui nos alicujus esse momenti bona nostra pensando credidimus, pulsati paulo amplius perituros nos jam jamque formidamus. Tunc omne bonorum nostrorum gaudium vertitur in pavorem poenarum. Tunc iniquos nos esse deprehendimus, qui sanctos paulo ante credebamus. Tabescit mens, stupent oculi, omne quod prius prosperum arridebat evanescit; lux ipsa fastidio est, et solae se in animo tenebrae moeroris effundunt; nihil quod delectet aspicitur, triste est quidquid occurrit. Unde et apte sequitur: CAPUT XXV [Rec. XVII]. VERS. 20.--- Abominabilis ei fit in vita sua panis, et animae illius cibus ante desiderabilis. 49. Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In", + "candidate_score": 0.665412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_558", + "psc_text": "Ut enim in superiori jam parte praediximus (Lib. VII, n. 25) , ebrius quisque quod patitur nescit. Qui vero absynthio debriatur, et hoc quod sumpsit amarum est, et tamen non intelligit eamdem amaritudinem qua repletur. Humanum igitur genus recto Dei judicio in voluptatibus suis sibi dimissum, atque per easdem voluptates spontaneis tribulationibus traditum, absynthio est ebrium, quia et amara sunt quae pro hujus vitae amore tolerat, et tamen eamdem amaritudinem caecitate cupiditatis quasi insensibilitate ebrietatis ignorat. Mundi enim gloriam sitiens, dum multas pro ea tribulationes reperit, amarum est quod bibit. Sed quia hoc nimis inhianter sumpsit, ejusdem amaritudinis malum discernere jam prae ipsa ebrietate non sufficit. [Vet. XVI.] Amant enim perversi homines pro hujus mundi gloria etiam tribulationes, cunctisque pro ea sudoribus libenter serviunt, et gravium laborum jugo devotissime colla submittunt. Quod bene sub Ephraïm specie Osee prophetante describitur, qui ait: Ephraim vitula docta diligere trituram (Osee X, 11) .", + "candidate_score": 0.664896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7_9", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2654", + "psc_text": "(Ephes. I, 18) . Et quia adhuc eas nequaquam conspiciunt, studiose interim in aerumna istius paupertatis gemunt. Hanc procul dubio paupertatem Jeremias inspexerat, cum dicebat: Ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis ejus (Thren. III, 1) . Virga enim indignationis Dei est percussio districtionis. Quam indignationem tunc homo pertulit, cum ex paradiso pulsus, veras interni gaudii divitias amisit (Genes. III, 24) . Sed quia electi quique incessanter conspiciunt quod in praesentis vitae penuriam ab illa potestatis ingenitae facultate ceciderunt, bene dicitur: Ego vir videns paupertatem meam (Thren. III, 1) . Quisquis enim haec adhuc visibilia appetit, peregrinationis suae malum 1118 non intelligit, et hoc ipsum quod patitur videre nescit. Hanc paupertatem David propheta intuens, ait: Infirmata est in paupertate virtus mea (Psal. XXX, 11) . In paupertate etenim virtus infirmari dicitur, quia lapsus in hac peregrinatione animus, et corruptionis suae molestiis reverberatus, hoc quod perdidit contemplari praepeditur. 6. Hanc", + "candidate_score": 0.664215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_12_14", + "bdc_text": "Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1005", + "psc_text": "quia proficientes obliviscimur, 755 tentati recolamus, et in profectu nostro quid de divino munere, et in tentatione cognoscimus quid de propriis viribus sumus. Quae nos profecto tentatio ad plenum raperet, nisi protectio superna servaret. Sed pulsat, nec frangit; impellit, nec movet; quatit, nec dejicit, ut de nostra infirmitate sentiamus esse quod quatimur, et de divino munere esse quod stamus. Et quia saepe anima alicujus boni sibi conscia, cum virtutes suas sibi ad memoriam revocat, quadam delectatione pascitur, et quasi gratulatione propriae plenitudinis impinguatur, bene dicitur quod tentatione pulsante marcescunt ossa, quia dum propria infirmitas tentatione interrogante cognoscitur, omnis illa nostrarum virium, velut pinguis viridisque gratulatio, subito anxietatis moerore siccatur, et qui nos alicujus esse momenti bona nostra pensando credidimus, pulsati paulo amplius perituros nos jam jamque formidamus. Tunc omne bonorum nostrorum gaudium vertitur in pavorem poenarum. Tunc iniquos nos esse deprehendimus, qui sanctos paulo ante credebamus. Tabescit mens, stupent oculi,", + "candidate_score": 0.663834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_558", + "psc_text": "Ut enim in superiori jam parte praediximus (Lib. VII, n. 25) , ebrius quisque quod patitur nescit. Qui vero absynthio debriatur, et hoc quod sumpsit amarum est, et tamen non intelligit eamdem amaritudinem qua repletur. Humanum igitur genus recto Dei judicio in voluptatibus suis sibi dimissum, atque per easdem voluptates spontaneis tribulationibus traditum, absynthio est ebrium, quia et amara sunt quae pro hujus vitae amore tolerat, et tamen eamdem amaritudinem caecitate cupiditatis quasi insensibilitate ebrietatis ignorat. Mundi enim gloriam sitiens, dum multas pro ea tribulationes reperit, amarum est quod bibit. Sed quia hoc nimis inhianter sumpsit, ejusdem amaritudinis malum discernere jam prae ipsa ebrietate non sufficit. [Vet. XVI.] Amant enim perversi homines pro hujus mundi gloria etiam tribulationes, cunctisque pro ea sudoribus libenter serviunt, et gravium laborum jugo devotissime colla submittunt. Quod bene sub Ephraïm specie Osee prophetante describitur, qui ait: Ephraim vitula docta diligere trituram (Osee X, 11) .", + "candidate_score": 0.663769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1006", + "psc_text": "virium, velut pinguis viridisque gratulatio, subito anxietatis moerore siccatur, et qui nos alicujus esse momenti bona nostra pensando credidimus, pulsati paulo amplius perituros nos jam jamque formidamus. Tunc omne bonorum nostrorum gaudium vertitur in pavorem poenarum. Tunc iniquos nos esse deprehendimus, qui sanctos paulo ante credebamus. Tabescit mens, stupent oculi, omne quod prius prosperum arridebat evanescit; lux ipsa fastidio est, et solae se in animo tenebrae moeroris effundunt; nihil quod delectet aspicitur, triste est quidquid occurrit. Unde et apte sequitur: CAPUT XXV [Rec. XVII]. VERS. 20.--- Abominabilis ei fit in vita sua panis, et animae illius cibus ante desiderabilis. 49. Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In", + "candidate_score": 0.663572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_626", + "psc_text": "de aliis subdit, quam multorum personas in se significet ostendit. Manum itaque suam Dominus ad consumptionem peccantium non emittit, cum feriendo a peccatis corripit, et corruentes salvat, dum cadentes ad culpam in salutem corporis vulnerat, ut prostrati exterius, interius surgant, quatenus jacentes corpore ad interiorem statum redeant, qui stantes exterius a statu mentis jacebant. Sequitur: CAPUT XXXVI [Rec. XXVI]. VERS. 25.---Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi. 68. Eleemosyna ex mentis affectu quo fit, potissimum aestimanda. Largitorem non faciat rerum abundantia, sed compassio.---Quamvis vera compassio est passioni proximi ex largitate concurrere, nonnunquam tamen, cum exteriora quaeque abunde ad largiendum suppetunt, celerius dantis manus dationem invenit quam animus dolorem. Unde scire necesse est quia ille perfecte tribuit, qui cum eo quod afflicto porrigit afflicti quoque in se animum sumit, ut prius in se dolentis passionem transferat, et tunc contra dolorem illius per ministerium concurrat. Nam saepe,", + "candidate_score": 0.662272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_6_8", + "bdc_text": "inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. . Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_803", + "psc_text": "XIII, 35) . Quae nimirum dilectio si cor nostrum veraciter replet, duobus modis ostendi solet, scilicet si et amicos in Deo, et inimicos diligimus propter Deum. Sed sciendum est quia inimici dilectio tunc veraciter custoditur, cum nec de profectu addicimur, nec de ruina illius laetamur. Nam saepe in dilectionis imagine erga inimicum animus fallitur, seque hunc diligere aestimat, si ejus vitae contrarius non existat. Sed dilectionis vim occulte et veraciter aut profectus inimici, aut casus interrogat. Hac etenim de re ad plenum semetipsam mens hominis nescit, nisi eum quem sibi adversarium credit in defectu vel profectu mutasse modum sui status invenerit. Si enim de prosperitate addicitur, et de calamitate se odientis laetatur, constat quia non amat quem non vult esse meliorem, eumque etiam stantem voto persequitur, quem cecidisse gratulatur. [Vet. XI] 709 23. Qui possumus illaesa charitate de inimici ruina laetari, aut de ejus gloria dolere. Quid hac in re", + "candidate_score": 0.647422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_23", + "bdc_text": "] Erudicione et pietate precellenti viro Heynricho Bullingero , preceptori meo in primis observando .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1148", + "psc_text": "et humiliter corrigat.---Unde necesse est ut is qui praeest quae exempla subditis praebeat solerter attendat; et tantis se sciat vivere, quantis praeesse; ac vigilanter inspiciat ne in eo quod praelatus est intumescat; ne jura debitae potestatis immoderatius exigat; ne disciplinae jus mutetur in rigorem superbiae; et unde a perversitate subditos restringere poterat, inde magis intuentium corda pervertat; ne, ut dictum est, impietatis dux per officium pietatis existat. Non autem debet hominum ducatum suscipere, qui nescit homines bene vivendo praeire; ne qui ad hoc eligitur ut aliorum culpas corrigat, quod resecare debuit, ipse committat. Hinc inde ergo se qui praesunt circumspiciant, ut sibi et subditis vivant, ut bonum quod faciunt, et intra sinum mentis abscondant, et tamen ex eo ad provectum sequentium exempla rectae operationis impartiant, ut subditorum animadvertentes culpas corrigant, nec tamen per vim ejusdem animadversionis intumescant, ut quaedam leniter correpta tolerent, nec tamen disciplinae vincula eadem lenitate dissolvant, ut", + "candidate_score": 0.639869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_20", + "bdc_text": "Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2799", + "psc_text": "inesse non dicitur, quia aeternae beatitudinis requies nullo termino coarctatur. Hinc est etiam quod lege data dies septimus feriatus esse praecipitur (Exod. XX, 11) , ut aeterna per illum requies designetur. Hinc est quod in annorum curriculo septenarius numerus septies multiplicatus, monade addita, ad quinquagenarium ducitur, ut perpetuam beatitudinem signans jubilaei sacratissima requies observetur (Levit. XXV, 8, 9) . Hinc est quod resurgens Dominus et frequenter apparens (Joan. XXI) , ultimo jam convivio cum septem discipulis comedisse describitur, quia hi qui in illo nunc perfecti sunt, aeterna per illum refectione satiantur. [Vet. VII.] 17. Rursum per septenarium numerum haec universitas temporalitatis accipitur. Hinc est enim quod per septem dies hoc totum vitae praesentis tempus evolvitur. Hinc est quod in typo sanctae Ecclesiae, quae omni tempore hunc mundum praedicando circuit, arca Domini tubis clangentibus muros Jericho diebus septem circumacta confregit (Josue. VI, 20) . Hinc Propheta ait: Septies in die laudem", + "candidate_score": 0.636335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18_20", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere . Iterum vale . Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2800", + "psc_text": "temporalitatis accipitur. Hinc est enim quod per septem dies hoc totum vitae praesentis tempus evolvitur. Hinc est quod in typo sanctae Ecclesiae, quae omni tempore hunc mundum praedicando circuit, arca Domini tubis clangentibus muros Jericho diebus septem circumacta confregit (Josue. VI, 20) . Hinc Propheta ait: Septies in die laudem dixi tibi (Psal. CXVIII, 164) . Quod ipse rursum pro toto atque universo suae deprecationis tempore se dixisse significans, ait: Semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 1) . Quod vero per septenarium numerum praesentis vitae universitas designatur, tunc magis ostenditur, cum post eum quoque etiam octonarius subinfertur. Septenarium quippe cum adhuc alius sequitur, ex ipso ejus augmento exprimitur quod finienda temporalitas aeternitate concludatur. Hinc est enim quod Salomon admonet, dicens: Da partes septem, necnon et octo (Eccle. XI, 2) . Per septenarium quippe numerum hoc quod septem diebus agitur praesens tempus expressit; per octonarium vero vitam perpetuam designavit,", + "candidate_score": 0.634296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_904", + "psc_text": "Expedit unum hominem mori pro populo, ut non tota gens pereat (Joan. XI, 50) . Bonum quippe, sed non bene locutus est, quia dum crudelitatem necis appetiit, redemptionis gratiam prophetavit. Hoc igitur modo Eliu quoque dicere non bene bona reprehenditur, quia in his quae veraciter loquitur arroganter inflatur. Qui in eo speciem arrogantium signat, quo per sensum rectitudinis in tumoris verba se elevat. 733 6. In amicorum Job reconciliatione, agnoscenda haereticorum conversio. Eorum sacrificia Deo non placent, sed quae ab Ecclesia offeruntur.---Sed quid est quod tres amicos reconciliari per septem sacrificia, divina vox praecipit; Eliu vero sub unius tantummodo sententiae increpatione derelinquit, nisi quod nonnunquam haeretici, divinae gratiae largitate perfusi, ad unitatem sanctae Ecclesiae redeunt? Quod bene ipsa amicorum reconciliatione signatur, pro quibus tamen beatus Job exorare praecipitur, quia nimirum haereticorum sacrificia accepta Deo esse non possunt, nisi pro eis universalis Ecclesiae manibus offerantur, ut ejus meritis remedium salutis inveniant,", + "candidate_score": 0.633625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_645", + "psc_text": "Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias (Cant. II, 2) . Hinc ad Ezechielem Dominus dicit: Fili hominis, increduli et subversores sunt tecum, et cum scorpionibus habitas (Ezech. II, 6) . Hinc Petrus vitam beati Lot glorificat, dicens: Et justum Lot oppressum a nefandorum injuria conversatione eripuit (II Pet. II, 7) . Aspectu enim et auditu justus erat, habitans apud eos qui de die in diem animam justi iniquis operibus cruciabant. Hinc Paulus discipulorum vitam glorificat, et glorificando 674 confirmat, dicens: In medio nationis pravae et perversae, inter quos lucetis sicut luminaria in mundo, verbum vitae continentes (Philip. II, 15) . Hinc per Joannem angelus Pergami Ecclesiae attestatur, dicens: Scio ubi habitas, ubi sedes est Satanae, et tenes nomen meum, et non negasti fidem meam (Apoc. II, 13) . Beatus igitur Job ut ostendat cujus fortitudinis fuerit, insinuet cum quibus vixit, dicens: Frater fui draconum, et socius struthionum.", + "candidate_score": 0.633082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18_20", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere . Iterum vale . Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2799", + "psc_text": "inesse non dicitur, quia aeternae beatitudinis requies nullo termino coarctatur. Hinc est etiam quod lege data dies septimus feriatus esse praecipitur (Exod. XX, 11) , ut aeterna per illum requies designetur. Hinc est quod in annorum curriculo septenarius numerus septies multiplicatus, monade addita, ad quinquagenarium ducitur, ut perpetuam beatitudinem signans jubilaei sacratissima requies observetur (Levit. XXV, 8, 9) . Hinc est quod resurgens Dominus et frequenter apparens (Joan. XXI) , ultimo jam convivio cum septem discipulis comedisse describitur, quia hi qui in illo nunc perfecti sunt, aeterna per illum refectione satiantur. [Vet. VII.] 17. Rursum per septenarium numerum haec universitas temporalitatis accipitur. Hinc est enim quod per septem dies hoc totum vitae praesentis tempus evolvitur. Hinc est quod in typo sanctae Ecclesiae, quae omni tempore hunc mundum praedicando circuit, arca Domini tubis clangentibus muros Jericho diebus septem circumacta confregit (Josue. VI, 20) . Hinc Propheta ait: Septies in die laudem", + "candidate_score": 0.632835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_724", + "psc_text": "ex celeritate muneris, bonorum operum merita augeret. Unde alias scriptum est: Ne dicas amico tuo, vade et revertere, cras dabo tibi, cum statim possis dare (Prov. III, 28) . Sed nonnulli solent exterius multa largiri, communis autem vitae gratiam repellentes habere pauperes socios in domestica conversatione refugiunt. Unde beatus Job, ut non solum se insinuet exterius multa praebuisse, sed apud se quosque inopes etiam in domestica conversatione recepisse, protinus adjungit: CAPUT XVII [Rec. XII]. VERS. 17.---Si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea. 27. Inopes hospitio recipiendi et ad mensam adhibendi. ---Scilicet pietati se praejudicium facere aestimans, si solus comederet quod Dominus omnium communiter creasset. Quae profecto communio conversationis esse cum talibus intra domesticos parietes debet, ex quibus aeternae proficiant merita retributionis. Unde sanctus vir non quemlibet, sed ad manducandum socium pupillum se habuisse perhibet. Sed tanta haec pietatis viscera utrum a semetipso habuerit, an conditoris sui", + "candidate_score": 0.62141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_915", + "psc_text": "qui hujus vitae infima et abjecta contemnit. Excelsi sunt qui dicere cum Paulo noverunt: Nostra conversatio in coelis est (Philip. III, 20) . Eliu itaque de cognatione Ram dicitur, quia unusquisque praedicator arrogans intra universalem Ecclesiam positus, sanctis populis fidei veritate sociatur, quamvis ab eorum vita elationis pravitate disjungatur. Sequitur: CAPUT III [Rec. III]. VERS. 2, 3.---Iratus est autem adversus Job, eo quod justum se diceret coram Deo. Porro adversus amicos ejus indignatus est, eo quod non invenissent responsionem rationabilem, sed tantummodo condemnassent Job. 10. Hi simul haereticos premunt recte praedicando, et Ecclesiam superbiendo.---Solerter intuendum est quod beatum Job ideo reprehendit quod coram Deo se justum esse dixerit; amicos vero ejus ideo redarguit, quod condemnantes eum responsionem contra illum rationabilem non dederunt. Istis namque indiciis aperte colligitur quod per eum species amatorum vanae gloriae designatur. Job quippe de praesumpta justitia, amicos vero ejus de stulta responsione redarguit. Cuncti enim vanae", + "candidate_score": 0.62102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_5", + "bdc_text": "Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_303", + "psc_text": "manens unus ex utraque et in utraque natura, nec naturarum copulatione confusus, nec naturarum 599 distinctione geminatus. Sed quia non haec tractanda suscepimus, ad exponendi ordinem redeamus. 86. Superius dictorum recapitulatio.---Notandum nobis est quod sanctus vir, ut longe distare ab hac sapientia angelos demonstraret, dicit: Non dabitur aurum obryzum pro ea. Qui ut antiquos etiam Patres sacri eloquii tractatores inferiores ostenderet, adjunxit: Nec appendetur argentum in commutatione ejus. Ut philosophorum quoque sapientiam huic monstraret longe subesse, intulit: Non conferetur tinctis Indiae coloribus. Atque subjunxit: Nec lapidi sardonycho pretiosissimo, vel sapphiro. Ut in illa quoque superna civitate nullum pervenire ad aequalitatem Unigeniti demonstraret, addidit: Non adaequabitur ei aurum vel vitrum. Ut prophetas quoque ei subesse ostenderet, adjunxit: Nec commutabuntur pro ea vasa auri excelsa et eminentia, nec commemorabuntur in comparatione ejus. Trahitur enim sapientia de occultis. Ad extremum vero ut ipsos quoque in Ecclesia haereticos increparet, qui a gentilitatis errore venientes,", + "candidate_score": 0.61441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_5", + "bdc_text": "Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2095", + "psc_text": "IX. CAP. XXXIX, vers. 9.---Numquid volet rhinoceros servire tibi? 2. Per rhinocerotem intelligendi elati et potentes a Christo domiti, et Ecclesiae servire coacti. Eorum superbiam miraculis fregit.---Rhinoceros enim indomitae omnino naturae est; ita ut si quando captus fuerit, teneri nullatenus possit. Impatiens quippe, ut fertur, illico moritur. Ejus vero nomen Latina lingua interpretatum sonat, in nare cornu. Et quid aliud in nare nisi fatuitas, quid in cornu nisi elatio designatur? Nam quia in nare fatuitas solet intelligi, Salomone attestante didicimus, qui ait: Circulus aureus in naribus suis, mulier pulchra et fatua (Prov. XI, 22) . Haereticam namque doctrinam nitore vidit eloquii resplendere, nec tamen sapientiae apto intellectu congruere, et ait: Circulus aureus in naribus suis, id est pulchra et circumflexa locutio in sensibus mentis stultae, cui ex eloquio aurum pendet, sed tamen ex terrenae intentionis pondere, more suis, ad superiora non respicit. Quod secutus exposuit, dicens: Mulier pulchra et fatua;", + "candidate_score": 0.611573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2516", + "psc_text": "18. Ejus linguam Dominus ligavit, dum silere coegit errores.---Subaudis ut ego. Scriptura enim sacra fune aliquando dimensionum sortes, aliquando peccata, aliquando fidem designare consuevit. Nam propter haereditarias dimensionum sortes dicitur: Funes ceciderunt mihi in praeclaris; etenim haereditas mea praeclara est mihi (Psal. XV, 6) . Funes quippe in praeclaris cadunt, dum per humilitatem vitae sortes nos patriae melioris excipiunt. Rursum quia fune peccata signantur, per prophetam dicitur: Vae qui trahitis iniquitatem in funiculis vanitatis (Isai. V, 18) . Iniquitas namque in funiculis vanitatis trahitur, dum per augmentum culpa protelatur. Unde et per Psalmistam dicitur: Funes peccatorum circumplexi sunt me (Psal. CXVIII, 61) . Quia enim funis addendo torquetur ut crescat, non immerito peccatum in fune figuratur, quod perverso corde saepe, dum defenditur, multiplicatur. Rursum fune fides exprimitur, Salomone attestante, qui ait: Funiculus triplex difficile rumpitur (Eccle. IV, 12) , quia fides videlicet, quae de cognitione Trinitatis ab ore praedicantium texitur,", + "candidate_score": 0.610579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1981", + "psc_text": "Nam Macedoniam pertransibo; apud vos autem forsitan manebo, vel etiam hiemabo (I Cor. XVI, 5) . Perpendamus, quaeso, quae sit ista vagatio. Ecce alio interim manet, alio se iturum perhibet, atque alio deflexurum promittit. Quid est quod tam anxie per tot loca partitur, nisi quod circa omnes una charitate constringitur? Charitas enim quae divisa unire consuevit, unum cor Pauli per multa dividi compellit. Quod tamen tanto arctius in Deo colligit, quanto latius per sancta desideria spargit. Praedicando igitur Paulus vult simul omnia dicere, amando vult simul omnes videre, quia et in carne permanendo vult omnibus vivere, et de carne transeundo per sacrificium fidei vult omnibus prodesse. Vagentur itaque pulli corvorum, id est magistrum suum imitentur filii gentium, torporem mentis excutiant, et cum animarum lucrum, id est cibum suum minime reperiunt, non quiescant; ad profectum se ex provectibus extendant, et, aestuantes in utilitate multorum, refectionem suam quasi vagantes esuriant. Quia vero", + "candidate_score": 0.593525, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.696322, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2486", + "psc_text": "enim ad verum dicendum illa mea verecundia, quam in tua epistola benigno sermone laudasti, me impedire non debet. Si quaelibet, inquam, administratio tua, illis quas commemoravi instructa virtutibus, hoc intentionis fine determinatur, ut homines secundum carnem nullas iniquas molestias patiantur; nec ad te existimas pertinere, quo istam quietem, quam praestare niteris, referant, id est (ut verbis non ambiam) quomodo Deum verum, ubi est quietae vitae omnis fructus, colant, nihil tibi prodest ad vitam vere beatam tantus labor. 11. Inverecundius hoc dicere videor, et oblitus quodammodo consuetudinem intercessionum mearum. Sed si nihil est verecundia, nisi quidam displicendi metus, ego in hac causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto", + "candidate_score": 0.696322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.693261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2289", + "psc_text": "a quo didicit, discere. Quod si irridenter dicerem, etiam illud de Deo corporali membrisque per loca divisibili, dicerem paratum me esse discere: quod non dico, quia non irridenter loquor, et talem Deum non esse omnino non ambigo, et ne talis esse crederetur, illam epistolam scripsi. In qua dum essem in admonendo sollicitus, quam nominibus tacitis conscripsi, in corripiendo nimius atque improvidus fui, nec fraternam et episcopalem personam sicut frater et episcopus, quemadmodum fuerat dignum, cogitavi: hoc non defendo, sed reprehendo; hoc non excuso, sed accuso. Ignoscatur, peto; recordetur nostram dilectionem pristinam, et obliviscatur offensionem novam. Faciat certe quod me non fecisse succensuit; habeat lenitatem in danda venia, quam ego non habui in illa epistola conscribenda. Hoc per tuam charitatem rogo, quod praesens praesentem rogare volueram, si ejus haberem copiam. Quod cum conatus essem, scribente ad eum viro venerabili, nobisque omnibus honore praeferendo, venire noluit, dolum forsitan in eum, sicut pleraque", + "candidate_score": 0.688705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.687587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3162", + "psc_text": "pudor. Erubesco pingere quod sum; non audeo pingere quod non sum: odi quod sum; et non sum quod amo. Sed quid misero mihi proderit odisse iniquitatem, et amare virtutem; cum id potius agam quod odi, nec elaborem piger id potius agere quod amo? Ipse discors et intestino bello distrahor, dum spiritus adversus carnem, caro adversus spiritum dimicat, et lex corporis lege peccati legem mentis impugnat. Infelix ego, qui in me venenatum inimicae arboris gustum nec crucis ligno digessi! Durat enim mihi illud per Adam virus paternum, quo universitatem generis sui pater praevaricatus infecit (Paulinus, in Epist. 8, ad Severum): et caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris", + "candidate_score": 0.684963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_736", + "psc_text": "facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursus acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos, quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et familiarissimi mella Scripturarum sanctarum pariter lamberetis, tantae amaritudinis irrepsisse perniciem, quando non, ubi non, cui non homini formidandam; cum eo tempore, quo abjectis jam sarcinis saecularibus, jam expediti Dominum sequebamini, et in ea terra vivebatis simul, in qua Dominus humanis pedibus ambulans, Pacem meam, inquit, do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27), viris aetate maturis, et in eloquio Domini habitantibus vobis accidere potuit? Vere tentatio est vita humana", + "candidate_score": 0.682883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_12_14", + "bdc_text": "Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.668718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14_16", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.668103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino per Iesum Christum . Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.663709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3174", + "psc_text": "oportuit subveniret: unde beatus Petrus eum dicit solvisse dolores inferni, in quibus impossibile erat teneri eum (Act. II, 24). Porro si utraque regio et dolentium et requiescentium, id est, et ubi dives ille torquebatur, et ubi pauper ille laetabatur, in inferno esse credenda est; quis audeat dicere Dominum Jesum ad poenales inferni partes venisse tantummodo, nec fuisse apud eos quid in Abrahae sinu requiescunt? Ubi si fuit, ipse est intelligendus paradisus quem latronis animae illo die dignatus est polliceri. Quae si ita sunt, generale paradisi nomen est, ubi feliciter vivitur. Neque enim quia paradisus est appellatus ubi Adam fuit ante peccatum, propterea Scriptura prohibita est etiam Ecclesiam vocare paradisum cum fructu pomorum. CAPUT III. 7. Est autem sensus multo expeditior, et ab his omnibus ambiguitatibus liber, si non secundum id quod homo erat, sed secundum id quod Deus erat Christus dixisse accipiatur, Hodie mecum eris in paradiso. Homo quippe Christus", + "candidate_score": 0.660238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15_17", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino . Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.657987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.656106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.655352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.653964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15_17", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino . Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.653796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.65165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.650904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15_17", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino . Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.650354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15_17", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino . Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.649901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu in me tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo? Quod non curarem, si ea quae de me ad me locutus es, non ex charitate sincerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor fierem, quia talia rependere non deberem: sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debito graver. 3. Vide autem quid mihi contigit, ut me quodammodo ipse laudaverim, qui me a te fideliter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem, quam id quod de te admonui.", + "candidate_score": 0.649688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.649225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_11_13", + "bdc_text": "Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.647342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_924", + "psc_text": "sunt filii; sed ne scandalizemus eos, et caetera, quando Petrum misit, ut didrachmas quae tunc exigebantur solverent (Matth. XVII, 26). Noverat enim aliud jus, quo nihil tale debebat; sed eo jure tributum ei ille solvebat, quo jure diximus haeredem presbyteri Honorati successurum fuisse, si antequam rem suam vel donaret, vel venderet, moreretur. Quanquam in ipso Ecclesiae jure Paulus apostolus parcit infirmis, et debitum stipendium non exigit, certus conscientia quod rectissime exigeret; sed nihil aliud quam suspicionem devitans, bonum Christi odorem turbantem, et ab illa maligna specie sese abstinens, in eis regionibus, ubi hoc noverat oportere (I Cor. IX, 1-23), et forte antequam tristitiam hominum fuisset expertus. Sed nos tardiores, vel experti corrigamus, quod praevidere debuimus. 6. Postremo quia omnia timeo, et memini in digressu nostro quid proposueris, quod me fratres Thagastenses teneant debitorem in dimidio illius pretii; si hoc justum esse liquido perspicis, ea duntaxat conditione non abnuo, ut cum", + "candidate_score": 0.647134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_925", + "psc_text": "forte antequam tristitiam hominum fuisset expertus. Sed nos tardiores, vel experti corrigamus, quod praevidere debuimus. 6. Postremo quia omnia timeo, et memini in digressu nostro quid proposueris, quod me fratres Thagastenses teneant debitorem in dimidio illius pretii; si hoc justum esse liquido perspicis, ea duntaxat conditione non abnuo, ut cum habuero reddam, id est, cum aliquid tantum obvenerit Hipponensi monasterio, ubi hoc sine angustia fieri possit: ut tanta ibi summa detracta, non minus quam aequalis pro numero cohabitantium pars ad nostros perveniat. EPISTOLA LXXXIV. Novato episcopo Augustinus, excusans quod ad ipsum non mittat germanum ipsius Lucillum diaconum, quo latinae linguae perito carere non possent Ecclesiae dioecesis Hipponensis. Domino beatissimo et venerabili ac desiderabili fratri et consacerdoti NOVATO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et qui mecum sunt fratres, in Domino salutem. 1. Et ego sentio quam durus videar, et meipsum vix fero, quod filium meum diaconum Lucillum germanum tuum Sanctitati", + "candidate_score": 0.646576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_5_7", + "bdc_text": "Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt . inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. . Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_945", + "psc_text": "simul enim et ille notus erat, non ausi estis unquam de Optato judicare, ne temere de incognitis judicaretis; nos tandem possumus aut debemus de iis qui ante nos vixerunt, ad vestrum tantummodo testimonium, temerariam de incognitis ferre sententiam, ut parum sit quod vos ignota criminamini, nisi et nos ignota judicemus? Non enim Optatum, etiamsi forte falsa periclitatur invidia, sed te defendis, cum dicis: Ignoro qualis iste fuerit. Quanto magis ergo quales fuerint Afri, quos ignotiores arguis, Orientalis orbis ignorat? a quibus tamen Ecclesiis, quarum nomina habes in Libris et recitas, nefaria dissensione disjungeris. Si Thamugadensem episcopum vestrum famosissimum et pessime diffamatum, non dico Caesariensis, sed Sitifensis collega ejus ejusdemque temporis ignorabat, quomodo traditores Afros, quicumque illi fuerint, Ecclesia Corinthiorum, Ephesiorum, Colossensium, Philippensium, Thessalonicensium, Antiochenorum, Ponti, Galatiae, Cappadociae, caeterarumque orbis partium ab Apostolis in Christo aedificatarum, aut nosse potuit, aut damnari a vobis meruit, quia non potuit? et tamen eis non", + "candidate_score": 0.646451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.645249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.643535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14_16", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.642522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14_16", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.642126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4172", + "psc_text": "nobis christianam nisi christiano non posse; nihil tamen mihi tale de filio tuo, quem adhuc paganum audio, promittere voluisti: quanto magis ego, propter illa quae in epistola memorati fratris mei legere poteris, quidquam de illius puellae connubio spondere non debeo, etiamsi quod dixi de filio tuo non tantum promissum tenerem, sed jam etiam factum esse gauderem? EPISTOLA CCLVI. Officiose Augustinus ad Christinum scribit. Domino merito praedicando, sinceriterque charissimo ac desiderantissimo fratri CHRISTINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Epistolam meam desiderare te, mihi tua epistola nuntiavit. Frater autem Jacobus ejus desiderii erga nos tui locupletior testis accessit, quia plura mihi de te suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui", + "candidate_score": 0.641289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.640899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.640155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_664", + "psc_text": "esse etiam antea volebamus; cum jam praesertim de suae libertatis manifestatione securus sit. Cumque illi aperuissemus non eum futurum perjurii reum, si non per ipsum, sed per te fieret ut propter vitandum scandalum tecum esse non posset; quandoquidem non de tua voluntate, sed de sua jurare potuerit, nec te sibi vicissim aliquid jurasse confessus sit; ad extremum dixit, quod servum Dei, Ecclesiae filium, dicere oportebat, quidquid nobis cum tua Sanctitate de illo fieri placuisset, id se sine dubio secuturum. Proinde petimus, et per charitatem Christi obsecramus prudentiam tuam, ut omnium quae locuti sumus memineris, et rescriptis tuis nos laetifices. Debemus enim nos firmiores (si tamen inter tanta tentationum pericula dicere hoc audendum est), sicut ait Apostolus, infirmorum onera sustinere (Rom. XV, 1). Frater Timotheus ideo non scripsit Sanctitati tuae, quia omnia quae gesta sunt sanctus frater tuus significavit. Memor nostri, in Domino glorieris, domine beatissime et venerabiliter charissime et sincerissime", + "candidate_score": 0.63903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_20", + "bdc_text": "Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", + "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", + "candidate_score": 0.634293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_840", + "psc_text": "cancrum (II Tim. II, 17). Itaque denuntio tibi in nomine Christi, ut si paratus es, solve quaestionem in qua defecit praecessor tuus Fortunatus. Et ita hinc ierat, ut non rediret, nisi, cum suis disputatione collata, inveniret quid contra respondere posset, disputans cum fratribus. Si autem ad hoc non es paratus; discede hinc, et noli pervertere vias Domini, et illaqueare ut venenis inficere animas infirmas, ne adjuvante dextera Domini nostri, quomodo non putaveras erubescas. EPISTOLA LXXX. Cupit explicari liquidius a Paulino, quonam modo voluntatem Dei, quae nostrae praeferenda est, nosse possimus. Sanctis et Deo dilectis, merito venerabilibus et multum desiderabilibus fratribus PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad", + "candidate_score": 0.625817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_4", + "bdc_text": "Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4026", + "psc_text": "vincula mea (Psal. CXV, 16)? quid est aliud, Dominus solvit compeditos (Psal. CXLV, 7)?. Jam solutos autem Apostolus admonet dicens, State ergo, et ne iterum servitutis jugo detineamini (Galat. V, 1): et apostolus Petrus dicit, Si enim refugientes coinquinationes mundi in cognitione Domini nostri et Salvatoris Jesu Christi, his rursus impliciti superantur; facta sunt eis posteriora deteriora prioribus (II Petr. II, 20); sic ostendens, cum soluti fuerimus, alligari nos mundo iterum non debere. Cum itaque ista in canone, sive ex his testimoniis quae commemoravi, sive ex aliis plurimis manifesta sint, et legi et praedicari non cessent; quid est quod isti hunc hymnum, ubi, ut secundum ipsos loquar, verba obscurissime sunt posita, propterea dicunt in canone non esse, ne velarentur carnalibus? cum potius ea videamus in canone revelata, in hoc autem hymno omnino velata, sicut ipsi asserunt; nam sicut magis credendum est, prorsus non sunt ipsa, sed nescio quae alia, quae", + "candidate_score": 0.623809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_17_19", + "bdc_text": "Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis . Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3843", + "psc_text": "consilium duxit uxorem et in multis graviter deliquit. Hunc hortatur ad vetus propositum, si per uxorem liceat; si non liceat, potestate mundana utatur in bonum, non in malum. Domino filio in praesentem et in aeternam salutem Dei misericordia protegendo et regendo BONIFACIO, AUGUSTINUS. 1. Fideliorem hominem, et qui faciliores haberet accessus ad aures tuas ferens litteras meas, nunquam potui reperire, quam nunc obtulit Dominus servum et ministrum Christi, diaconum Paulum, ambobus nobis charissimum, ut aliquid tibi loquerer, non pro potentia tua, et honore quem geris in isto saeculo maligno; nec pro incolumitate carnis tuae corruptibilis atque mortalis, quia et ipsa transitoria est, et quamdiu sit, semper incertum est; sed pro illa salute quam nobis promisit Christus: qui propterea hic exhonoratus atque crucifixus est, ut doceret nos bona hujus saeculi magis contemnere quam diligere, et hoc amare et sperare ab illo, quod in sua resurrectione monstravit. Resurrexit enim a mortuis, nec", + "candidate_score": 0.623683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1902", + "psc_text": "istam terrenam pertinet felicitatem, fuit magus ille quod potuit. Unde apparet eum nihil amplius fuisse, non quia noluit, sed quia non potuit. Quanquam et adversus quosdam, qui ei magicarum artium crimen intenderant, eloquentissime se defendit. Unde miror laudatores ejus, qui eum nescio quae fecisse miracula illis artibus praedicant, contra ejus defensionem testes esse conari. Sed viderint utrum verum ipsi perhibeant testimonium, et ille falsam defensionem. Illud si sapiunt, attendant, qui magicas artes non utique nisi pro felicitate terrena vel damnabili curiositate conquirunt, vel ab eis innocentes, periculosa tamen eas admiratione collaudant, et videant David nostrum sine ullis talibus artibus, ex pastore ovium pervenisse ad regiam dignitatem; cujus et peccata et merita fidelis Scriptura non tacuit, ut sciremus et quibus modis non offenderetur Deus, et quibus modis placaretur offensus. 20. Quantum autem attinet ad miracula, quae humanis sensibus stupenda monstrantur, multum errant qui Prophetis sanctis, miraculorum magnorum nobilitate praestantibus, magos comparant;", + "candidate_score": 0.62177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_17", + "bdc_text": "Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2478", + "psc_text": "dono sum, si quid laudabiliter sum. Nam quaedam acutissima et excellentissima ingenia tanto in majores errores ierunt, quanto praefidentius tanquam suis viribus cucurrerunt, nec suppliciter ac veraciter Deum, ut sibi viam ostenderet, petiverunt. Merita vero quorumlibet hominum quae sunt; quandoquidem ille, qui non cum mercede debita, sed cum gratuita gratia venit, omnes peccatores solus a peccatis liber atque liberator invenit? 6. Si ergo nos virtus vera delectat, ei dicamus, quod in ejus sacris Litteris legimus, Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 2): et si vere beati esse volumus (quod nolle non pessumus), id quod in eisdem Litteris didicimus, fido corde teneamus, Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias mendaces (Psal. XXXIX, 5). Quanta est autem vanitas, quanta insania, quantumque mendacium, hominem mortalem, aerumnosam vitam mutabili et spiritu et carne ducentem, tot peccatis oneratum, tot tentationibus subditum, tot corruptionibus obnoxium, poenisque justissimis", + "candidate_score": 0.620003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_4", + "bdc_text": "Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4025", + "psc_text": "hymnum isti secundum Scripturas canonicas conentur exponere? Si enim propterea non est in Scripturis canonicis, quia illae Scripturae carnalibus, hymnus autem iste spiritualibus scriptus est; quomodo de Scripturis ad carnales homines pertinentibus exponitur hymnus, qui non pertinet ad carnales? Si enim, verbi gratia, propterea in isto hymno cantatur et dicitur, Solvere volo, et solvi volo, quia, sicut isti haec verba exponunt, solvit nos Dominus Christus a conversatione saeculi, ut non iterum ligemur in eo; haec in Scripturis canonicis utique didicimus, quod solvat nos Dominus a conversatione saeculi, et quia in eo non debemus iterum colligari. Nam quid est aliud, Dirupisti vincula mea (Psal. CXV, 16)? quid est aliud, Dominus solvit compeditos (Psal. CXLV, 7)?. Jam solutos autem Apostolus admonet dicens, State ergo, et ne iterum servitutis jugo detineamini (Galat. V, 1): et apostolus Petrus dicit, Si enim refugientes coinquinationes mundi in cognitione Domini nostri et Salvatoris Jesu Christi, his rursus", + "candidate_score": 0.619116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2256", + "psc_text": "Porro si ea quae in animo nostro sunt corporibus locisque simillima, non tamen locorum spatiis atque finibus continentur, nec intervallis localibus in nostra memoria reponuntur; quanto magis illa quae nullam gerunt similitudinem corporum, charitas, gaudium, longanimitas, pax, benignitas, bonitas, fides, mansuetudo, continentia, nulla locorum spatia tenent, nulla intercapedine separantur, aut aliqua oculi cordis, quo radios suos mittant et ea videant, intervalla conquirunt! Nonne omnia in uno sunt sine angustia, et suis terminis nota sunt, sine circuitu regionum? Aut dic in quo loco videas charitatem; quae tamen in tantum tibi cognita est, in quantum eam potes mentis acie contueri: quam non ideo magnam nosti, quia ingentem aliquam molem conspiciendo lustrasti; nec cum tibi intus loquitur, ut secundum eam vivas, ullis perstrepit sonis; nec ut eam cernas, corporalium lumen erigis oculorum; nec ut eam fortiter teneas, corporalium vires praeparas lacertorum; nec cum tibi venit in mentem, sentis ejus incessum. 44. Ecce etiam", + "candidate_score": 0.615913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_25", + "psc_text": "Nam cum recordor patrem meum, id utique recordor quod me deseruit, et nunc non est: cum autem Carthaginem, id quod est, et quod ipse deserui. In utroque tamen generum horum, praeteritum tempus memoria tenet. Nam et illum hominem, et istam urbem, ex eo quod vidi, non ex eo quod video, memini. 2. Hic tu fortasse quaeris: Quorsum ista? praesertim cum animadvertas utrumlibet horum non posse in memoriam venire, nisi viso illo imaginario. At mihi satis est sic interim ostendisse, posse dici earum etiam rerum, quae nondum interierunt, memoriam. Verum quid me adjuvet, facito intentus accipias. Nonnulli calumniantur adversus Socraticum illud nobilissimum inventum, quo asseritur, non nobis ea quae discimus, veluti nova inseri, sed in memoriam recordatione revocari; dicentes memoriam praeteritarum rerum esse, haec autem quae intelligendo discimus, Platone ipso auctore, manere semper, nec posse interire, ac per hoc non esse praeterita: qui non attendunt illam visionem esse praeteritam, qua haec", + "candidate_score": 0.612459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_5", + "bdc_text": "Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3715", + "psc_text": "Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes manifestare, ne perniciosius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quas convincenda est si negaverit, praepositae debet ostendi, si admonita neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correpta non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendae sunt aliae, ut jam coram omnibus possit, non ab una teste argui, sed a duabus tribusve convinci. Convicta vero, secundum praepositae vel presbyteri arbitrium debet emendatoriam sustinere vindictam: quam si ferre recusaverit, et si ipsa non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimas perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam", + "candidate_score": 0.610378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_14", + "bdc_text": "Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3061", + "psc_text": "in Christi pace laetitias, frequentias, alacritates, et ad hymnos audiendos et canendos, et ad verbum Dei percipiendum celebres hilaresque conventus, multorumque in eis cum dolore magno recordationem praeteriti erroris, et cum gaudio considerationem cognitae veritatis, et cum indignatione et detestatione mendacium magistrorum, quod modo cognoscant de nostris Sacramentis quam falsa jactaverint; multorum etiam in eis confessiones quod olim vellent esse catholici, nec inter homines tanti furoris auderent: horum ergo populorum congregationes per plurimas Africae regiones ab illa perditione liberatorum, si sub uno conspectu videres; tunc diceres nimiae fuisse crudelitatis, si dum timeretur ne homines desperati, et istorum innumerabili multitudini nulla aestimatione comparandi, suis et voluntariis ignibus cremarentur, isti in aeternum perdendi et sempiternis ignibus cruciandi relinquerentur. 33. Si enim duo aliqui in una domo habitarent, quam certissime sciremus esse ruituram, nobisque id praenuntiantibus nollent credere, atque in ea manere persisterent; si eos inde possemus eruere vel invitos, quibus imminentem illam", + "candidate_score": 0.609238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_6", + "bdc_text": "inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_410", + "psc_text": "cuneum illum suspectum esse declaraverunt, tamen cognita crimina se damnasse dicunt, quaeso vos, fratres mei, quomodo cognoverunt? Respondetis: Nescimus, quandoquidem ipsa cognitio in illis Gestis explicata non est. Sed ego vobis ostendam quomodo cognoverunt. Attendite causam Felicis Aptungitani, et primo legite quam vehementiores in eum fuerunt. Sic ergo et caeterorum causam noverant, sicut hujus qui postea innocentissimus diligenti et terribili inquisitione probatus est. Quanto itaque justius et tutius et citius innocentes eos existimare debemus, quorum crimina ab istis levius accusata sunt, et parciore reprehensione damnata, quando ille inventus est innocens, in quem multo immanius saevierunt! CAP. IV. 13. An forte sicut quidam dixit, quod quidem cum vobis diceretur displicuit, sed tamen praetermittendum non est; ait enim quidam. Non debuit episcopus proconsulari judicio purgari: quasi vero ipse sibi hoc comparaverit, ac non imperator ita quaeri jusserit, ad cujus curam, de qua rationem Deo redditurus esset, res illa maxime pertinebat. Arbitrum enim", + "candidate_score": 0.607269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_6", + "bdc_text": "inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1789", + "psc_text": "intelligendum, ut existimemus sanctum Spiritum Dei, qui in Trinitate incommutabilis Deus est, et cum Patre et Filio unus Deus, tanquam aliquem qui non sit quod Deus est, interpellare pro sanctis: dictum quippe est, Interpellat pro sanctis, quia interpellare sanctos facit; sicut dictum est, Tentat vos Dominus Deus vester, ut sciat si diligatis eum (Deut. XIII, 3), hoc est ut scire vos faciat. Interpellare itaque sanctos facit gemitibus inenarrabilibus, inspirans eis desiderium etiam adhuc incognitae tantae rei quam per patientiam exspectamus. Quomodo enim narratur, quando desideratur, quod ignoratur? nam utique si omnimodo ignoraretur, non desideraretur; et rursus, si videretur, non desideraretur, nec gemitibus quaereretur. CAPUT XVI. 29. Haec omnia considerans, et si quid aliud de hac re tibi Dominus insinuaverit, quod vel mihi non occurrit, vel dici a me longum fuit, concerta in oratione vincere hoc saeculum; ora in spe, ora fideliter et amanter, ora instanter atque patienter, ora sicut vidua", + "candidate_score": 0.602777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.592303, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio", + "max_score": 0.695575, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_39", + "psc_text": "vim omnem consolationis absorbeat. Quae si brevis sit, nihil affert quo moestum affectum demulceat: sin prolixior, longiorem affert admonitionem doloris. Quo enim prolixior fueris, hoc magis in consolando afficies eum, quem consolari velis, et diutius moerorem ejus tenebis. 41. Non igitur velut penicillo quodam sermonis mei vestras abstergam lacrymas; neque enim id facere vellem, etiamsi possem: est enim piis affectibus quaedam etiam flendi voluptas, et plerumque gravis lacrymis evaporat dolor. Sed id postulo, ne vel infixum pectori vestro fratrem duris gemitibus revellatis, vel avertatis planctibus, vel requiescentem excitetis. Ille vobis maneat in corde, ille vivat in pectore, ille amplexibus piis haereat, ut solebat; ille fraterna oscula premat, ille semper in oculis sit, semper in osculis, semper in alloquiis, semper in mentibus: ille jam talis, ut ei nihil timeatis sicut ante. Obliviscamini ejus aerumnam, teneatis gratiam. Ille vobis auxiliaturus speretur, ille noctibus 1186 praesul assistat, illum a vobis jam nec somnus", + "candidate_score": 0.695575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_39", + "psc_text": "vim omnem consolationis absorbeat. Quae si brevis sit, nihil affert quo moestum affectum demulceat: sin prolixior, longiorem affert admonitionem doloris. Quo enim prolixior fueris, hoc magis in consolando afficies eum, quem consolari velis, et diutius moerorem ejus tenebis. 41. Non igitur velut penicillo quodam sermonis mei vestras abstergam lacrymas; neque enim id facere vellem, etiamsi possem: est enim piis affectibus quaedam etiam flendi voluptas, et plerumque gravis lacrymis evaporat dolor. Sed id postulo, ne vel infixum pectori vestro fratrem duris gemitibus revellatis, vel avertatis planctibus, vel requiescentem excitetis. Ille vobis maneat in corde, ille vivat in pectore, ille amplexibus piis haereat, ut solebat; ille fraterna oscula premat, ille semper in oculis sit, semper in osculis, semper in alloquiis, semper in mentibus: ille jam talis, ut ei nihil timeatis sicut ante. Obliviscamini ejus aerumnam, teneatis gratiam. Ille vobis auxiliaturus speretur, ille noctibus 1186 praesul assistat, illum a vobis jam nec somnus", + "candidate_score": 0.658273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_3_5", + "bdc_text": "nactus oportunitatem . Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet . Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_28", + "psc_text": "Quis sanabit te (Thren. II, 13) ? Quis autem me consolabitur a quo alii petunt consolationis officium Thren. III, 15 Implevit me amaritudine, inebriavit me felle. Ventrem meum doleo, ventrem meum doleo (Jerem. IV, 19) , ut prophetico utar eloquio; quoniam quem in Evangelio eram generaturus, amisi. 30. Sed ille non amisit gratiam, quam poposcit, qui mihi in sermone, quo utebar ad 1183 plebem, hodie resurrexit. Nam cum in tractatum incidissem propositae lectionis, quod populus pauper benediceret Deum; quaerere coepi quis esset hic populus, et distinguere quod esset populus, alter dives, alter pauper: dives Judaeorum, pauper Ecclesiae: dives ille eloquiis sibi creditis, iste pauper aliena eloquia mutuatus. Merito pauper; quia congregatus a paupere est, illo videlicet, qui pauper factus est, cum dives esset, ut nos ejus inopia ditaremur: exinanivit enim se, ut omnes repleret (II Cor. VIII, 9). 31. Sed quomodo pauper qui habebat aeternitatis divitias, et plenitudinem divinitatis? Denique", + "candidate_score": 0.64876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_40", + "psc_text": "haereat, ut solebat; ille fraterna oscula premat, ille semper in oculis sit, semper in osculis, semper in alloquiis, semper in mentibus: ille jam talis, ut ei nihil timeatis sicut ante. Obliviscamini ejus aerumnam, teneatis gratiam. Ille vobis auxiliaturus speretur, ille noctibus 1186 praesul assistat, illum a vobis jam nec somnus excludat. Propter ipsum delectet quies, ut vobis gratior revertatur. In vobis est, filiae, ut fratrem vobis jam nemo possit auferre. 42. Sed corpus ejus tenere desideratis, tumulum circumfusae tenetis. Ille tumulus fratris vobis habitatio sit, ille sit aula palatii, in quo chara vobis membra requiescent. 43. Quod si me ad illum revocatis dolorem, quod cito excessit e vita: nec ego abnuo immatura obisse aetate, quem nostrae vitae temporibus fulcire cuperemus; ut de nostris annis viveret, qui fungi non potuit suis. 44. Sed quaero utrum aliquis sit post mortem sensus, an nullus? Si est, vivit; immo quia est, vita jam fruitur", + "candidate_score": 0.624812, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.69529, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.69529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1941", + "psc_text": "apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et laetatus. Laetatus, quia humor noxius inferiora petens, superiora perfecte deseruit; contristatus vero, quia in tam tenuissimo corpore dolores vos nimios perpeti pertimesco. Ubi enim caro deest, quae virtus esse poterit doloribus resistens? Me etenim quem qualis fuerim nostis, ita amaritudo animi et assidua exacerbatio, atque praeter hoc podagrae molestia afficit, ut corpus meum tanquam in sepultura ita siccatum sit. Unde fit ut jam de lecto raro surgere valeam. Si ergo mei molem corporis in tantam podagrae dolor ariditatem redegit, quid de vestro corpore sentiam, quod nimis siccum ante dolores fuit? De eleemosyna vero quam beati Andreae apostoli monasterio fecistis, quid", + "candidate_score": 0.689973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_48", + "psc_text": "quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco ne commissa mihi plebs fidelium reatus mei additamento depereat, cujus nunc usque delicta Dominus aequanimiter tolerabat. Cum vero utcunque hunc timorem supprimo, et consolatam mentem ad pontificalis operis studia accingo, considerata ipsa rei immensitate deterreor. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 3.) 508 Perpendo quippe quod omni cura vigilandum est ut rector cogitatione sit mundus, operatione praecipuus, discretus in silentio, utilis in verbo, singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus, bene agentibus per humilitatem socius, contra delinquentium vitia per zelum justitiae erectus. Quae videlicet cuncta dum subtili studeo inquisitione perscrutari, ipsa me in singulis latitudo considerationis angustat. Nam sicut praedixi,", + "candidate_score": 0.687387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_12_14", + "bdc_text": "Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.665749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_12_14", + "bdc_text": "Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_48", + "psc_text": "quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco ne commissa mihi plebs fidelium reatus mei additamento depereat, cujus nunc usque delicta Dominus aequanimiter tolerabat. Cum vero utcunque hunc timorem supprimo, et consolatam mentem ad pontificalis operis studia accingo, considerata ipsa rei immensitate deterreor. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 3.) 508 Perpendo quippe quod omni cura vigilandum est ut rector cogitatione sit mundus, operatione praecipuus, discretus in silentio, utilis in verbo, singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus, bene agentibus per humilitatem socius, contra delinquentium vitia per zelum justitiae erectus. Quae videlicet cuncta dum subtili studeo inquisitione perscrutari, ipsa me in singulis latitudo considerationis angustat. Nam sicut praedixi,", + "candidate_score": 0.665036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_21_23", + "bdc_text": "Gervasius tuus ex animo , diaconus Basiliensis ecclesiae . [ Adresse auf der Rückseite : ] Erudicione et pietate precellenti viro Heynricho Bullingero , preceptori meo in primis observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "glorioso filio nostro, si causa se dederit, liquido satisfacere valeas, earum tibi jussionum exemplaria praevidimus transmittenda. Sed si necessarium fuerit, ipsas facimus authenticas destinari. Tantum est ut, sicut diximus, studeas esse sollicitus, ut subripiendi cuiquam illic locus non pateat. EPISTOLA LIV. AD DONUM MESSANENSEM EPISCOPUM. Gregorium expraefectum commendat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Licet gloriosus filius noster Gregorius expraefecto magnam de fraternitate vestra certitudinem habeat, ut sacerdotalem sibi a vobis impendi affectum non dubitet, quia tamen charitatis vestrae modum nostra rogante commendatione fidit augeri, his vos epistolis praevidimus adhortandos, ut utilitati ipsius concurrere atque in ejus juvamine impendere vos quaecunque suaserit ratio debeatis. Et quia aliqua apud fraternitatem vestram pro sua, ut ait, cautela agere desiderat, locum apud vos, sicut revera decet sacerdotes, inveniat, et paterna sibi compati dilectione vos cognoscat; quatenus dum sollicitudinis cura ipsius vestrae charitatis studio fuerit relevata, et ipse confidentiam quam de vobis gerit operibus valeat experiri,", + "candidate_score": 0.654829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_21_23", + "bdc_text": "Gervasius tuus ex animo , diaconus Basiliensis ecclesiae . [ Adresse auf der Rückseite : ] Erudicione et pietate precellenti viro Heynricho Bullingero , preceptori meo in primis observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_918", + "psc_text": "Preces etenim nostrae tanto celerius in dominicae pietatis aurem sublevantur, quanto eas vicissim pro vobis fusas charitatis ardor exacuit. Sed quia sanctitas vestra nudis me verbis alloqui recusat epistolis quoque xenia conjunxit. Quae nos cum gratiarum actione suscepimus; sed tamen plus mentis vestrae affectu quam rerum copia delectamur. EPISTOLA XX. AD CYPRIANUM DIACONUM. Persuadeat Leoni Catanensi episcopo ut Joanni episcopo Syracusano quemdam presbyterum cedat. Gregorius Cypriano diacono. Sicut dilectio tua studiose laboravit pro persona fratris et coepiscopi nostri Joannis, ut in Syracusana Ecclesia, auctore Deo, debuisset ordinari, ita nunc necesse est ut per dilectionis tuae studia ei quoque regiminis solatia ministrentur. Quemdam enim presbyterum proprium habuisse se perhibet, qui tamen a fratre et coepiscopo nostro Leone in Catanensi Ecclesia dicitur ordinatus. Et quia in novam Ecclesiam vadit, et suos illic proprios homines habere necesse est, ut cum causarum tumultibus premitur, in secreto suo inveniat ubi requiescat, praedicto fratri et coepiscopo", + "candidate_score": 0.654246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_21_23", + "bdc_text": "Gervasius tuus ex animo , diaconus Basiliensis ecclesiae . [ Adresse auf der Rückseite : ] Erudicione et pietate precellenti viro Heynricho Bullingero , preceptori meo in primis observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1059", + "psc_text": "in pastorali regimine fratrem atque consacerdotem meum Cyriacum existimo, quem ad eumdem ordinem pietatis vestrae consilia longa genuerunt. Qui in administrandis dudum rebus ecclesiasticis quam sollicitus et quomodo fuerit exercitatus cuncti novimus. Unde et superna gestum dispensatione non ambigo ut qui bene minima gesserat congrue majora susciperet, atque a cura rerum ad animarum regimina transiret. Pro qua re totis precibus deprecamur ut bonum hoc omnipotens Deus serenitati dominorum piaeque eorum soboli et in praesenti saeculo atque in perpetua remuneratione retribuat, et praedicto fratri et consacerdoti meo, qui dominico gregi praelatus est, animarum curam plena sollicitudine exhibire concedat; ut irreprehensibiliter possit subjectorum suorum et prava corrigere, et recta ad crescendum fovere; quatenus de eo pietatis vestrae judicium, non solum ante homines, sed etiam ante supernae quoque Majestatis oculos convalescat. Venerabiles autem viros Georgium presbyterum, et Theodorum diaconum pro jussione dominorum, atque pro imminentia hiemalis temporis, in hac urbe moras perpeti non", + "candidate_score": 0.654068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15_17", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino . Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis", + "candidate_score": 0.650318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_21_23", + "bdc_text": "Gervasius tuus ex animo , diaconus Basiliensis ecclesiae . [ Adresse auf der Rückseite : ] Erudicione et pietate precellenti viro Heynricho Bullingero , preceptori meo in primis observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_116", + "psc_text": "quatenus eo rectore dignius animarum suarum curam exerceant. Quam rem venerationi tuae innotescendam praevidimus, ne te omisso aliquid in tua contristeris dioecesi ordinari. EPISTOLA XLI. AD PETRUM SUBDIACONUM. Dispersos per Siciliam monachos in Messanensi sancti Theodori monasterio congreget. Gregorius Petro subdiacono. Venerabilis Paulinus episcopus Tauri civitatis, provinciae Brutiorum, nobis asseruit monachos suos occasione dispersos barbarica, eosque nunc per totam vagari Siciliam, et eos quippe sine rectore, nec animarum curam gerere, nec disciplinae sui habitus indulgere. Qua de re praecipimus eosdem monachos te omni cura et sollicitudine perquisitos ad unum reducere, et cum memorato episcopo rectoreque suo in monasterio sancti Theodori in Messanensi civitate posito collocare, ut et hi qui nunc ibi sunt, quos egere rectore comperimus, et illi quos de congregatione ejus inventos reduxeris, in unum possint eo duce omnipotenti Domino deservire. Quam rem venerabili Felici ejusdem civitatis episcopo nos significasse cognosce, ne praeter suam notitiam in dioecesi sibi commissa", + "candidate_score": 0.649457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15_17", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino . Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", + "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", + "candidate_score": 0.648744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_1_3", + "bdc_text": "Charissime frater , quod me missurum pollicebar Schulers frühere Briefe geben keinen Aufschluß über den Inhalt seines Versprechens . Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_508", + "psc_text": "privilegia quae sanctae Ravennati Ecclesiae a praedecessoribus vestris indulta sunt, pro majori satisfactione subjeci ea in scriniis venerabilibus secundum consecrationis decessorum meorum tempora, fidem nihilominus reperientes, nunc vero in Dei et in vestra est potestate quidquid veritate cognita fieri jusseritis, quoniam ego jussionibus apostolatus domini mei parere desiderans, quamvis antiqua consuetudo obtinuit, usque ad secundam jussionem abstinere curavi. EPISTOLA LVIII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Si non habet Cosmas unde solvat, cum illius creditoribus paciscatur; atque ejusdem filios, pactam summam persolvens, liberet. Gregorius Cypriano diacono. Cosmas ex variis periculorum necessitatibus multis se dicit debitis obligatum, ita ut pro eis a creditoribus suis suos dicat filios detineri. Quae res si ita est, nos omnino commovit. Quamobrem hortamur dilectionem tuam, ut quia de rebus pauperum dandis agitur, causam ejus cum summa subtilitate perquiras; et si inveneris eum praedictis debitis veraciter involutum, ut non sit substantia unde possit haec ipsa persolvere, praedictos creditores ejus adeas,", + "candidate_score": 0.648701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15_17", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit . Vale , meae delitiae in domino . Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa", + "candidate_score": 0.647031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_20_22", + "bdc_text": "Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 . Gervasius tuus ex animo , diaconus Basiliensis ecclesiae . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_682", + "psc_text": "si qua sunt, quae utilia esse consideras, omni ambiguitate postposita debes exhibere. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 43.) 735 EPISTOLA IX. AD PETRUM NOTARIUM. Miriensis Ecclesiae tunc reddenda ministeria, cum ibi ordinatus fuerit episcopus. Gregorius Petro notario in Regio. Ministeria Ecclesiae Miriensis, quae secum Squillacium quondam episcopus Severinus detulerat, praesentium sibi portitores restitui postulabant. Quia ergo res ecclesiasticae cauta debent sollicitudine praemuniri, hoc nobis visum est ut in eadem civitate episcopus, cui ministeria ipsa tradi possint, debeat ordinari. Sed quoniam Leonem archidiaconum aliosque clericos ejusdem Ecclesiae illic esse commemorant, experientiae tuae praecipimus, quatenus eos ad suam Ecclesiam proficisci, ac eligere ordinandum episcopum sibi commoneat, ut dum Deo illic fuerit propitio consecratus, ipse Ecclesiae suae res sine aliqua ambiguitate recipiat. EPISTOLA X. AD FELICEM EPISCOPUM. Districtam, nisi primae Justinianae episcopo primati suo pareat, minatur correptionem. Gregorius Felici episcopo Sardicae. Qualiter obedientia vel sit reverentia praepositis exhibenda, ex tuis quoque subjectis", + "candidate_score": 0.640143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis", + "candidate_score": 0.639292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa", + "candidate_score": 0.636036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1813", + "psc_text": "si, quod non credimus, gravari frustra in aliquo senseritis, apud praedictum gloriosum virum agere vos, episcopali modestia servata, necesse est, ut verbum quod ei per Azimarchum virum magnificum scribonem praebuit, custodire debeat ac servare, atque illum irrationabiliter affligi vel sustinere dispendium minime patiatur. Ita ergo fraternitas vestra se erga eum sollicitam curet ostendere, et in ejus se causis secundum Deum studeat exhibere, ut et sacerdotale in vobis subsidium et paternam inveniat charitatem. EPISTOLA LVIII. AD BONIFACIUM REGIENSEM EPISCOPUM. Gregorii cum Ecclesia sua causam absque dilatione finiat ipsiusve homines habeat commendatos. Gregorius Bonifacio episcopo Regiensi. Sacerdotali procul dubio convenit gravitati ut si quas Ecclesiae suae causas habuerit, aut pacifica eas ordinatione, si fieri potest, aut certe judicio interveniente sine mora definiat, ut, sublata e medio contentionis materia, sola illi cum filiis suis pacis possit concordia permanere. Indicavit itaque nobis gloriosus filius noster Gregorius expraefecto, quod inter se et Ecclesiam vestram de", + "candidate_score": 0.63505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2106", + "psc_text": "1175 sicut decet, habere possitis, et hac de causa denuo ad nos querela non redeat. Latorem vero praesentium, ut praefati sumus, in omnibus commendamus, qui, quoniam prius a malo monacho innocenter deceptus est, et postmodum in convictione ejus fortiter perstitit, laboris sui retributionem hic apud vestram fraternitatem inveniat, quamvis quia in aeterna ei patria compensetur certus existo. Si autem rursus ad orationem huc ad sanctos apostolos venire voluerit, eum fraternitas vestra sine aliqua mora transmittat. (Cf. Joan. Diac., l. IV, c. 81.) EPISTOLA LXXV. AD AURELIUM. Consolatur eum de morte fratris et tribulationibus quas patiebatur. Gregorius Aurelio ex Francis. Audito dulcissimi filii mei fratris vestri transitu, quo sim moerore perculsus epistolaris non valet explere locutio. Sed omnipotentem Deum rogo ut suae vos gratiae aspiratione consoletur, vosque et a malignis spiritibus et a perversis hominibus coelesti protectione custodiat. Nam si quos post illius obitum tumultus quorumdam adversantium sustinetis, nolite mirari. Si", + "candidate_score": 0.633545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_17_19", + "bdc_text": "Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis . Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1198", + "psc_text": "amplius poterit. Latorem vero praesentium (Grat. 1, q. 1, c. 121) pro intercessione sanctitatis vestrae acolythum fecimus; quem ad obsequia vestra retransmisimus, ut si in lucrandis animabus amplius servierit, proficere amplius possit. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 49.) EPISTOLA II. AD ANASTASIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. Ipsi adversus haereses animos addit. Laudato mutuae charitatis vinculo, et commemoratis amici muneribus, diuturnam illi precatur vitam. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Suscepi epistolas suavissimae beatitudinis vestrae, quae pro verbis lacrymas fluebant. Vidi namque in eis nubem more suo in altum volantem, sed quamdam caliginem tristitiae ferentem, nec penetrare in ipso exordio facile valui unde et quo iret, quia, pro ipsa quam dixi caligine, ad plenum causas non intellexi. Hoc tamen sanctissimos vos semper, sicut et facitis, reducere ad mentem decet quod praedicator gentium dicit: In novissimis temporibus instabunt tempora periculosa, et erunt homines seipsos amantes, cupidi, elati (I Tim. IV, 1) , et caetera, quae", + "candidate_score": 0.627917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_15", + "bdc_text": "Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_89", + "psc_text": "vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius affectus dicit. Quibusdam vero vos adversitatibus laborare audivi. Sed non hac de re valde contristor, quia plerumque navis, quae pervenire ad alta pelagi per prosperitatem poterat, in ipso navigationis initio vento adversante repellitur, sed ad portum repulsa revocatur. Praeterea si prolixam epistolam meam ad interpretandum accipere fortasse contigerit, rogo, non verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra", + "candidate_score": 0.627566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_17_19", + "bdc_text": "Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis . Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1703", + "psc_text": "Nam plerumque plus virium habet discreta in correctione remissio, quam in exsequenda ultione districtio; adeo ut nonnunquam haec fideliorem atque subjectum, illa vero obstinatum faciat et aemulum. Et quidem haec non ad hoc dicimus, ut a zelo vos rectitudinis subtrahatis, sed ne tales sitis in minimis, quales esse debetis in maximis. Nam si quando severitatem excessus qualitas exigit, agendum est ut et culpam ultio corrigat, et correctis post gratia non negetur. Haec igitur quia paterna suadente dilectione pro vestra vos anima commonemus, cum ea qua dicuntur charitate suscipite, atque ea ad gloriae vestrae utilitatem assumite, ut bona vestra et apud homines clariora, et apud omnipotentem Dominum 1052 possint esse purissima. De nobis autem sicut re vera, charissima filia, fiducialiter in cunctis praesumite; et quia de vestra cupimus prosperitate semper audire, discurrentibus nos saepius epistolis relevate. EPISTOLA XVI. AD TURRITANOS ET TAURIANENSES. Venerio episcopo visitatori obediant, idoneumque sibi eligant sacerdotem. Gregorius", + "candidate_score": 0.626107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_17_19", + "bdc_text": "Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis . Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1609", + "psc_text": "vestrae haec nostra apud vos exhortatio locum inveniat, ut ad mercedem vestram dejectionem ipsius porrecta manu justitiae relevetis, quatenus per hoc quod aequitatem sacerdotibus custoditis, eorum precibus ante Dei semper oculos floreatis. EPISTOLA CXVII. AD BRUNICHILDEM REGINAM FRANCORUM. Hilarium commendat, ut illum tuitione sua protegat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Cum in regni regimine virtus justitia et potestas egeat aequitate, nec ad hoc alterum sine altero possit sufficere, quanto in vobis amore horum cura praefulgeat, ex hoc utique patenter ostenditur, dum turbas gentium laudabiliter gubernatis. Quis ergo haec considerans de excellentiae vestrae bonitate diffidat, aut de impetratione sit dubius, quando illa a vobis quae subjectis vos libenter posse novit impendere duxerit postulanda? Lator itaque praesentium Hilarius, excellentiae vestrae famulus, nostra se interventione apud potestatem vestram aestimans adjuvari, commendationis nostrae sibi poposcit epistolas suffragari: certum tenens uberius, sicut caeteris conceditis, promereri, si nostra pro eo intercessio loqueretur. Proinde paternae charitatis affectu salutationis", + "candidate_score": 0.62191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_17_19", + "bdc_text": "Uxorem tuamAnna Bullinger , geb. Adlischwyler . de me semper bene meritam plurimum salvere iubeas una cum charissimis liberis . Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_450", + "psc_text": "devote, ut moris est, celebrentur, et suprascriptae res ad jus ipsius pertinentes, nulla, te negligente, occasione depereant. Hanc enim sollicitudinem non solum te, sed etiam eas quae tuo loco successerint in praedicto monasterio et rebus superius designatis, constituimus nihilominus exhibere. EPISTOLA XXXVIII. AD LIBERTINUM PRAEFECTUM. Ut Nasam Judaeum seductorem puniat, necnon Christiana mancipia ab illo comparata liberet. Gregorius Libertino praefecto Siciliae. Ab ipso administrationis exordio, Deus vos in causae suae voluit vind etam procedere, 652 et hanc vobis mercedem propitius cum laude servavit. Fertur siquidem quod Nasas quidam sceleratissimus Judaeorum, sub nomine beati Eliae altare punienda temeritate construxerit, multosque illic Christianorum ad adorandum sacrilega seductione deceperit; sed et Christiana, ut dicitur, mancipia comparavit, et suis ea obsequiis ac utilitatibus deputavit. Dum igitur severissime in eum pro tantis facinoribus debuisset ulcisci, gloriosus Justinus, medicamento avaritiae, ut nobis scriptum est, delinitus, Dei distulit injuriam vindicare. Gloria autem vestra haec omnia districta examinatione", + "candidate_score": 0.619648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.602348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1871", + "psc_text": "ex eo quem circa nos habet amorem colligetis. Et quoniam sincera in dilectione, nec vires absentia, nec locum habet oblivio, ita sibi saepius imaginata vestrae fraternitatis praesentia mens nostra reficitur, ac si corporeis vos oculis nobis sisti cernamus, quia nec abesse credendus est qui per dilectionis vinculum animis inhaeret. Quia ergo tanta in vobis sacerdotalis gravitatis ornamenta conspeximus, ut de vestro omnino instituto et moribus laetaremur, multa animis nostris de sollicitudine vestra promittimus. Unde quia sic ea quae Dei sunt agitis, sic in commissi vobis gregis custodia vigilatis, ut tamen ea quae ex latere sunt prudenti moderamine dispensetis, latorem vobis praesentium Candidum presbyterum communem filium commendamus, ut opem illi in quibus necesse fuerit pro utilitate pauperum impendatis, quatenus dum fraternitatis vestrae fuerit, sicut confidimus, jutus auxilio, in ejus consolatione nos iuvenisse sentiat. EPISTOLA XVI. AD MEDIOLANENSES. Redeunti Mediolanum Arethusae charitatem impendant, agantque ut illius causa mox ordinato episcopo finiatur. Gregorius", + "candidate_score": 0.602073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "animorum tumore deposito, sic agere causas quas habetis invicem studete, ut et charitas inter vos intemerata permaneat, et alterutra mansuete procuretur utilitas. (Cf. Joan. Diac. l. 3, n. 48.) EPISTOLA XLIV. AD JOANNEM EPISCOPUM. Hortatur ut Venantio pristinam ostendat benevolentiam. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Quamvis causa fuerit quae fraternitatis vestrae animos ad iracundiam non immerito provocaret, ut nec oblationes domni Venantii voluissetis suscipere, nec in domo ipsius sacra missarum sineretis solemnia celebrari, tamen quia ita terrena agi debet utilitas, ut nullum nos jurgium a charitatis valeat connexione disjungere, proinde sanctitatem vestram, sicut dudum scripsimus, adhortamur, quatenus et oblationes ante dicti viri omnimodo in dulcedine et Deo placita debeatis sinceritate suscipere, et in domo ipsius missarum peragi mysteria permittatis; ut, sicut scripsimus, si fortasse voluerit, per vos debeatis accedere, et celebrando apud eum missas priorem gratiam reformare. Oportet namque filiis sacerdotalem vos affectum impendere, et in causis, prout ratio suffragatur, jurisdictionem", + "candidate_score": 0.600911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "I, ep. 6.) EPISTOLA XXXI. AD CYRIACUM EPISCOPUM. De submovendo profano vocabulo, ut pax Ecclesiae conservetur, et scandala multorum auferantur. Gregorius Cyriaco episcopo Constantinopolitano. Scripta beatitudinis vestrae suscepimus, quae nobis non linguae, sed animae verba loquebantur. Aperiebant etenim mentem, quae tamen mihi clausa non erat, quia per memetipsum suavitatis ipsius experimentum tenebam. Unde omnipotenti Deo incessanter gratias refero, quia si erga nos in corde vestro virtutum mater charitas permanet, bonorum operum ramos nunquam amittitis, qui ipsam bonitatis radicem tenetis. Oportet ergo ut mihi atque omnibus fratribus vestris ejusdem charitatis pulchritudinem in hoc primum opere monstretis, ut verbum superbiae, per quod grave scandalum in Ecclesiis generatur, auferre festinetis, hoc modis omnibus implentes quod scriptum est: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Et rursus: Nullam occasionem dare adversario maledicti gratia (I Tim. V, 14) . Tunc enim ostensa charitas vera est, si per typum superbiae inter nos", + "candidate_score": 0.595578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2090", + "psc_text": "vestra, servatis eis propriis ordinibus, in suo coetu recipiat, ut dum et per sollicitudinem occulta mentis eorum discutitis, atque eos per veram scientiam 1170 recta quae tenere debeant docetis, et per mansuetudinem nullam eis contrarietatem vel difficultatem de propriis suis ordinibus facitis, eos ab antiqui hostis ore rapiatis; et tanto vobis apud omnipotentem Deum aeternae gloriae crescat retributio, quanto multos colligitis, qui vobiscum in Domino sine fine glorientur. Sancta itaque Trinitas orantes pro nobis sua vos protectione custodiat, vobisque in amore suo dona adhuc multipliciora concedat. EPISTOLA LXVIII. AD VIRGILIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. Commendat Augustinum episcopum, si ad eum venerit. Gregorius Virgilio episcopo Arelatensi. Quantus sit affectus venientibus sponte fratribus impendendus, ex eo quod plerumque solent charitatis causa invitari, cognoscitur. Et ideo si communem fratrem Augustinum episcopum ad vos venire contigerit, ita illum dilectio vestra, sicut decet, affectuose dulciterque suscipiat, ut et ipsum consolationis suae bono refoveat, et alios qualiter fraterna", + "candidate_score": 0.595094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "glorioso filio nostro, si causa se dederit, liquido satisfacere valeas, earum tibi jussionum exemplaria praevidimus transmittenda. Sed si necessarium fuerit, ipsas facimus authenticas destinari. Tantum est ut, sicut diximus, studeas esse sollicitus, ut subripiendi cuiquam illic locus non pateat. EPISTOLA LIV. AD DONUM MESSANENSEM EPISCOPUM. Gregorium expraefectum commendat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Licet gloriosus filius noster Gregorius expraefecto magnam de fraternitate vestra certitudinem habeat, ut sacerdotalem sibi a vobis impendi affectum non dubitet, quia tamen charitatis vestrae modum nostra rogante commendatione fidit augeri, his vos epistolis praevidimus adhortandos, ut utilitati ipsius concurrere atque in ejus juvamine impendere vos quaecunque suaserit ratio debeatis. Et quia aliqua apud fraternitatem vestram pro sua, ut ait, cautela agere desiderat, locum apud vos, sicut revera decet sacerdotes, inveniat, et paterna sibi compati dilectione vos cognoscat; quatenus dum sollicitudinis cura ipsius vestrae charitatis studio fuerit relevata, et ipse confidentiam quam de vobis gerit operibus valeat experiri,", + "candidate_score": 0.595048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2326", + "psc_text": "omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib. IV, c. 52.) EPISTOLA XLIII. AD JOANNEM PANORMITANUM. Quem videre peroptabat, manere in Sicilia concedit, ob navigii periculum. Gregorius Joanni Panormitano. Amorem circa nos vestrum, quem corporali nobis visione voluimus exhibere, scriptis et 1249 operibus assidue demonstratis. Sed quid aliud haec exhibendo agitis, nisi ut plus quaeramus videre, quem docemur amplius amare? Et paulo minus jam etiam murmur accepimus, quia non possumus videre quem amamus. Sed adfuit qui mihi impossibilitatem navigii de vestra gloria narraret, atque ideo quod amavi retinui, et quod iratus fueram peperci. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, et a malis omnibus gratia continua defendat. EPISTOLA XLIV.", + "candidate_score": 0.594995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_18", + "bdc_text": "Tu interim ut hactenus Gervasium tuum solito amore prosequere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1872", + "psc_text": "praesentium Candidum presbyterum communem filium commendamus, ut opem illi in quibus necesse fuerit pro utilitate pauperum impendatis, quatenus dum fraternitatis vestrae fuerit, sicut confidimus, jutus auxilio, in ejus consolatione nos iuvenisse sentiat. EPISTOLA XVI. AD MEDIOLANENSES. Redeunti Mediolanum Arethusae charitatem impendant, agantque ut illius causa mox ordinato episcopo finiatur. Gregorius populo, presbyteris, diaconis et clero Ecclesiae Mediolanensis. Latrix praesentium Arethusa, clarissima femina, propter causam legati quod ei conjugique, vel filiis ipsius, Laurentius frater noster reverendae memoriae episcopus vester reliquerat, diu apud nos est, ut recolitis, demorata. Unde scripta nostra recordandae memoriae fratri et coepiscopo nostro Constantio miseramus, ut cum ea sacerdotali studio causam ipsam definire jurgiorum cessante strepitu debuisset. Quod, sicut scire vos credimus, se et olim facere voluisse, et adhuc facere tunc velle responderat. Sed quia latrix horum diu est in hac urbe demorata, atque illuc distulit remeare, nuncusque decidi non potuit. Idcirco dilectionem vestram scriptis praesentibus adhortamur, ut", + "candidate_score": 0.593345, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", + "max_score": 0.692104, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_586", + "psc_text": "fortasse quod in his corporis aestus sine coitus celebritate frequenter inludat. unde bene Septuaginta uiri animae inlusiones dixerunt eo quod diabolus affectus alicuius inludens in uanum studeat uires eius effundere uirtutemque uacuare, resoluere fortitudinem. § 5 ideoque alibi ait: et renes mei resoluti sunt. in quo nos etiam beatus confirmat apostolus, quod ngn inlusiones animae, non carnis infirmitatem metuere debeamus, quia et animae et corporis nostri Christus est uirtus, qui curat aegrotos quasi medicus, confirmat inualidos quasi omnium fortitudo. denique etsi foris homo noster corrumpitur, sed rencuatur interior de die in diem. cap. 34 § 1 His itaque animae inlusionibus fatigatus incuruauerat et humiliauerat se nimis sanctus Dauid, non quo iniquitatibus superponentibus se supra caput eius, ut diximus, locum daret aut 1 cf. Luc. 12,35 4 cf. I Cor. 6,15 5 *Hiob 40,11 8 cf. Matth. 15,19 I Cor. 6,18 15 cf. Ps. 37, 8 18 *Ps. 72, 21 19", + "candidate_score": 0.692104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_12_14", + "bdc_text": "Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1297", + "psc_text": "Saul a domino deo suo adscitus ad regnum, etiam fortes uiri trepidabant. cap. 10 § 1 Conferentes deinde, quanto certamine perueniretur ad finem, quantae contritiones iustorum, quantae sollicitudines, qualis aduersarius, quanta diuturno labore contentio, quantae amaritudines propositi seuerioris, quae uincula continentiae, quae conscientiae uerbera, non mediocriter conturbabantur, ne quis tantis uel laboribus uitae austerioris cederet uel doloribus. sunt enim ibi dolores acerbi et graues, id est in ecclesia, in illa ciuitate regis magni sunt dolores sicut parturientis, donec formetur Christus in nobis. § 2 neque enim sine dolore Paulus erat, cum uideret in Galatis insipientibus doctrinae suae tardiorem profectum, ideoque dicebat: filioli mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in uobis. testificatur et dominus in euangelio graues esse parturientis dolores, cum dicit: mulier cum parturit tristitiam habet, quia uenit dies eius; cum autem pepererit puerum, iam. non meminit tristitiae propter gaudium, quia natus est homo in hoc mundo. § 3", + "candidate_score": 0.670217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_12_14", + "bdc_text": "Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_770", + "psc_text": "aput Bm1 25 alius (ter) BCgtav sum, dum in terra sum; non sum nunc paradisi tui incola\\\\ unde exposuit hoc ipse subiciens: et peregrinus sicut omnes patres mei. quod aperuit et apostolus - Paulus, assereils quoniam, cum sumus in corpore, peregrinamur a domino, quia, etsi fides in nobis est, per fidem tamen ambulamus, non per speciem, id est non iacie ad faciem quasi praesentes; ambulamus enim in aenigmate adhuc, non m uentate. § 3 denique addidit: audemus ergo et coniidimus confidimus magis peregrinari de corpore et adesse ad dominum. 'audemus' praesumptionis in deo fidei, non temeritatis est uerbum, et 'confidimus' id est: uolentes adquiescimus et optantes, non plenioris scientiae auctoritatem uelut principaliter nostro iudicio dependentes uolumus uerum esse quod cupimus, ut appropinquemus ad dominum, a quo nos uidetur futurorum et praesentium distantia separare. audemus ergo adesse, et ideo, inquit, conitimur. cognoscis uerbum uolentis adhuc peruenire, non eius qui peruenerit; affectus", + "candidate_score": 0.659987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_6_8", + "bdc_text": "inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. . Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_832", + "psc_text": "AmlBml 17 ergo] enim fJ pr. in om. fJ, add. uentre fiav 19 alii] add. bene fiav 22 perscripta B 23 et om. av 24 legis om. DF 27 pr. qui] quae flatl lex sunt] quia ex uno sunt « alt qvi om. AC incognita cod. Oxon. 214 cognitae C cognita eel. au 15* praecepta conseruant. ergo quasi gentilis populi congregator personam nostram suscepit hoc loco Christus, ut diceret facere se legem in medio cordis sui. siquidem populus nationum legem quam non audiuit impleuit, ut agnosceret Christum, quem populus Iudaeorum qui legem acceperat non recepit nec cognoscendum putauit, quia scriptum est: agnouit bos possessorem suum et asinus praesepe domini sui; § 5 Israel autem mp non cognouit. hc ergo credentium uenter est in quo spiritus sanctus operatur et eum semine spiritali implere consueuit, sicut testificatur in euangelio dominus Iesus, qui ait: qui credit in me, sicut dicit scriptura, flumina de", + "candidate_score": 0.647871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_3_5", + "bdc_text": "nactus oportunitatem . Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet . Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_844", + "psc_text": "est: dominus mihi dedit linguam eruditionis, ut scirem quando oporteat sermonem dicere. scire ergo debes quid audias, scire quid loqui debeas, scire etiam quando loqui debeas. cap. 3 § 1 Audi ergo dicentem: beatus qui intellegit super egenum et pauperem paupere . beatus quidem qui compatitur pauperi, qui haurit eius necessitates, scit quid mali inopia afferat indigenti; sed quid sibi uult istud exordium in domini passione? uerum est quidem quod propter pauperes passus est, sed tamen ipse corripuit ludam dicentem de illo unguento, quod effuderat Maria super pedes Christi: potuit hoc uenundari trecentis denariis et dari pauperibus. § 2 idem et ceteri apostoli senserant, sed alio affectu, ille per auantiam auaritiam , isti per misericordiam; ludas enim furto prospiciebat, discipuli pauperum alimoniae consulebant. quibus in commune respondit: sinite illam, ut in diem sepulturae meae seruet illud; pauperes enim semper habetis uobiscum, me autem non semper. cap. 4 § 1 Ergo", + "candidate_score": 0.643217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_2_4", + "bdc_text": "Wahrscheinlich handelt es sich um Geld , das er jemandem schuldete , s. Z. 3-5. , mitto iam nunctiiUnbekannt . nactus oportunitatem . Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1441", + "psc_text": "de conuiuio ad proditionem surrexisti, iste ad necem; hoc est: tu, licet in scelere, uerecundior, qui negasti, quod inferendam necem credideris domino quem prodebus prodebas , qui pretium refudisti, ne residere apud te merces parricidii uideretur; iste non solum teIWit acceptam, uerum etiam extorsit non oblatam mercedem proditionis, iste non solum deceptus non est alieno mendacio, sed fefellit suo, et fefellit ut occideret. § 3 et cum ille conuiuium recusaret qui se uideret esse perimendum, iste sacramentum obtulit, ne qua periret sibi cumulandi pars criminis. postremo superioris proditoris pecunia profecit ad sepulturam peregrinorum, iste sepulturam integram suo principi dencgauit denegauit . cap. 25 § 1 Nec defuit qui manus lauaret dicens: innocens sum a sanguine' iusti h u ius; in quo se Pilatus non diluit, sed inquinauit et implicauit, non exuit. nam etsi nullum pondus in perditorum iudiciis, tamen uinculum maius in confessionibus. iustos enim non aliena absoluit sententia, sed", + "candidate_score": 0.642464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_4_6", + "bdc_text": "Praesentium lator igitur te , plane meum inter mortales , quasi meo vinctum debito solvet . Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt . inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_844", + "psc_text": "est: dominus mihi dedit linguam eruditionis, ut scirem quando oporteat sermonem dicere. scire ergo debes quid audias, scire quid loqui debeas, scire etiam quando loqui debeas. cap. 3 § 1 Audi ergo dicentem: beatus qui intellegit super egenum et pauperem paupere . beatus quidem qui compatitur pauperi, qui haurit eius necessitates, scit quid mali inopia afferat indigenti; sed quid sibi uult istud exordium in domini passione? uerum est quidem quod propter pauperes passus est, sed tamen ipse corripuit ludam dicentem de illo unguento, quod effuderat Maria super pedes Christi: potuit hoc uenundari trecentis denariis et dari pauperibus. § 2 idem et ceteri apostoli senserant, sed alio affectu, ille per auantiam auaritiam , isti per misericordiam; ludas enim furto prospiciebat, discipuli pauperum alimoniae consulebant. quibus in commune respondit: sinite illam, ut in diem sepulturae meae seruet illud; pauperes enim semper habetis uobiscum, me autem non semper. cap. 4 § 1 Ergo", + "candidate_score": 0.63902, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa008.opp-lat1", + "max_score": 0.691918, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa008.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "§ 1 Etsi aput plurimos uestrum, fratres dilectissimi, mens solida est et fides firma et anima deuota quae ad praesentis mortalitatis copiam non mouetur, sed tamquam petra fortis et stabilis turbidos impetus mundi et uiolentos saeculi fluctus frangit potius ipsa nec frangitur, et temptationibus non uincitur sed probatur, tamen quia animaduerto in plebe quosdam uel inbecillitate animi uel fidei paruitate uel dulcedine saecularis uitae uel sexus mollitieuel, quod magis est, ueritatis errore minus stare fortiter nec pectoris sui diuinum adque inuictum robur exerere, dissimulanda res non fuit nec tacenda, quominus quantum nostra mediocritas sufficit uigore pleno et sermone de dominica lectione concepto delicatae mentis ignauia conprimatur et qui homo Dei et Christi esse iam coepit Deo et Christo dignus habeatur. § 2 Agnoscere enim se debet, fratres dilectissimi, qui Deo militat, qui positus in caelestibus castris diuina iam sperat, ut ad procellas et turbines mundi trepidatio nulla sit nobis, nulla", + "candidate_score": 0.691918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa008.opp-lat1_window_29", + "psc_text": "enim in infirmitate perficitur. quando ergo infirmitas et inbecillitas et uastitas aliqua grassatur, tunc uirtus nostra perficitur, tunc fides si temptata perstiterit coronatur, sicut scriptum est: uasa figuli probat fornax et homines iustos temptatio tribulationis. hoc denique inter nos et ceteros interest qui Deum nesciunt, quod illi in aduersis queruntur et murmurant, nos aduersa non auocant a uirtutis et fidei ueritate, sed conprobant in dolore. § 14 Hoc quod nunc corporis uires solutus in fluxum uenter euiscerat, quod in faucium uulnera conceptus medullitus ignis exaestuat, quod adsiduo uomitu intestina quatiuntur, quod oculi ui sanguinis inardescunt, quod quorundam uel pedes uel aliquae membrorum partes contagio morbidae putredinis amputantur, quod per iacturas et damna corporum prorumpenteprorumpere languore uel debilitatur incessus uel auditus obstruitur uel caecatur aspectus, ad documentum proficit fidei. contra tot inpetus uastitatis et mortis inconcussis animi uirtutibus congredi quanta pectoris magnitudo est, quanta sublimitas in ruinis humani generis stare rectum", + "candidate_score": 0.681082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_11_13", + "bdc_text": "Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa008.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "§ 1 Etsi aput plurimos uestrum, fratres dilectissimi, mens solida est et fides firma et anima deuota quae ad praesentis mortalitatis copiam non mouetur, sed tamquam petra fortis et stabilis turbidos impetus mundi et uiolentos saeculi fluctus frangit potius ipsa nec frangitur, et temptationibus non uincitur sed probatur, tamen quia animaduerto in plebe quosdam uel inbecillitate animi uel fidei paruitate uel dulcedine saecularis uitae uel sexus mollitieuel, quod magis est, ueritatis errore minus stare fortiter nec pectoris sui diuinum adque inuictum robur exerere, dissimulanda res non fuit nec tacenda, quominus quantum nostra mediocritas sufficit uigore pleno et sermone de dominica lectione concepto delicatae mentis ignauia conprimatur et qui homo Dei et Christi esse iam coepit Deo et Christo dignus habeatur. § 2 Agnoscere enim se debet, fratres dilectissimi, qui Deo militat, qui positus in caelestibus castris diuina iam sperat, ut ad procellas et turbines mundi trepidatio nulla sit nobis, nulla", + "candidate_score": 0.645787, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Job-1", + "max_score": 0.690755, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Job-1_window_22", + "psc_text": "Utinam appenderentur peccata mea, quibus iram merui: et calamitas, quam patior, in statera, quasi arena maris haec gravior appareret: Unde et verba mea dolore sunt plena: quia sagittae Domini in me sunt; Quarum indignatio ebibit spiritum meum, et terrores Domini militant contra me. Numquid rugiet onager cum habuerit herbam? aut mugiet bos cum ante praesepe plenum steterit? Aut poterit comedi insulsum, quod non sale conditum? aut potest aliquis gustare, quod gustatum affert mortem? Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia, cibi mei sunt. Quis det, ut veniat petitio mea: et quod exspecto, tribuat mihi Deus? et qui coepit, ipse me conterat? Solvat manum suam, et succidat me? Et haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat, nec contradicam sermonibus Sancti. Quae est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam? Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea [ Al. aerea]", + "candidate_score": 0.690755, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus", + "max_score": 0.690183, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_59", + "psc_text": "igitur nostrum dolorem communis dolor, et acerbitatem proprii moeroris excludat. Non enim dolere debemus eos, quos cernimus liberatos; neque enim otiose tam sanctas hoc tempore animas corporeis vinculis reminiscimur absolutas. Namque velut divino judicio tam graves viduas, ita uno tempore defunctas videmus, ut profectionis quidam videatur excessus, non mortis occasus; ne veterana emeritis stipendiis pudicitia in dubium diu servati pudoris incideret. Quos gemitus mihi, quos dolores tam acerba excitat recordatio! Et si moeroribus non vacabam; tamen in ipso dolore privato, in ipso tantorum amisso flore meritorum, communis quaedam naturae me conditio solabatur: defixusque in uno dolor acerbitatem publici funeris, domesticae specie pietatis obduxerat. 68. Repeto ergo, sacra Scriptura, solatia tua; juvat enim tuis praeceptis, tuis sententiis immorari. Quam facilius est coelum et terram praeterire, quam de Lege unum apicem cadere (Luc. XVI, 17)! Sed jam audiamus quae scripta sunt: Nunc, inquit, retine apud temet ipsam dolorem tuum, et 1132 fortiter", + "candidate_score": 0.690183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_18", + "psc_text": "revocare animam, meam potius obtulissem. 19. Nihil mihi profuit ultimos hausisse anhelitus, nihil flatus in os inspirasse morienti; putabam enim quod aut tuam mortem ipse susciperem, aut meam vitam in te ipse transfunderem. O infelicia illa, sed tamen dulcia suprema osculorum pignora! O amplexus miseri, inter quos exanimum corpus obriguit, halitus supremus evanuit! Stringebam quidem brachia, sed jam perdideram, quem tenebam; et extremum spiritum ore relegebam, ut consortium mortis 1119 haurirem. Sed nescio quomodo vitalis ille mihi halitus factus est, et majorem gratiam in ipsa morte redolebat. Atque utinam si tuam nequivi meo spiritu vitam producere, vel ultimi anhelitus tui vigor transfundi potuisset in meam mentem, et illam tui animi puritatem atque innocentiam noster spirasset affectus! Hanc mihi haereditatem, frater charissime, reliquisses, quae non lacrymabili dolore percuteret affectum, sed memorabili gratia commendaret haeredem. 20. Quid igitur nunc agam, cum omnes vitae istius suavitates, cuncta solatia, cuncta denique ornamenta amiserim? Tu", + "candidate_score": 0.684397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_65", + "psc_text": "animo ac mente complector, aspicio, alloquor, osculor, comprehendo vel in ipsa quiete nocturna, vel in luce clara; cum revisere et consolari dignaris moerentem. Denique ipsae jam noctes, quae quasi molestiores, vivente te, videbantur; quod mutui conspectus copiam denegarent: ipse jam somnus colloquiorum nostrorum dudum interruptor inamabilis, dulcis esse jam coepit; quia te mihi reddidit. Non igitur miseri, sed beati; quorum nec praesentia deficit, nec cura minuitur, et augetur gratia. Etenim somni similis imago mortis. 73. Quod si in quiete nocturna vinculis adhuc corporeis inhaerentes, et quasi inter carceraria religatae claustra membrorum; possunt tamen animae altiora et discreta perspicere: quanto magis spectant haec, cum jam puro aethereoque sensu nulla corporeae labis impedimenta patiuntur! Meritoque mihi conquerenti, vergente quodam jam in occasum die, quod non reviseres quiescentem, totus omni tempore individuus adfuisti; ita ut illo perfusus sopore membrorum, cum ego vigilarem tibi, tu viveres mihi, dicerem: Quid est mors, frater? Nam certe", + "candidate_score": 0.682489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_20_22", + "bdc_text": "Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 . Gervasius tuus ex animo , diaconus Basiliensis ecclesiae . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_179", + "psc_text": "(Luc. XVII, 37) : ubi Christi corpus, ibi veritas. 108. Septima igitur tuba hebdomadis requiem videtur significare, quae non solum in diebus et annis et periodis aestimatur (unde et jubilaeus sacratus est numerus), sed etiam annum septuagesimum comprehendit, quando in Hierusalem regressus est populus, qui septuaginta annis in captivitate duravit. In centesimis quoque et in millesimis sacri observatio numeri minime praeteritur; neque enim otiose Deus dixit: Reliqui mihi septem millia virorum, qui non curvaverunt genua ante Baal (III Reg. XIX, 18) . Ergo umbra futurae quietis in diebus, mensibus, annis, mundi ipsius tempore figuratur; et ideo per Moysen mandatur filiis Israel, ut septimo mense, una mensis, singulis fiat requies in memoriale tubarum: nec servile aliquod opus, sed Deo sacrificium offeratur; eo quod in ipso fine hebdomadis, quasi mundi sabbato, spiritalia a nobis non carnalia opera flagitantur. Quod enim carnale, servile; quia animo caro servit: liberum vero innocentia facit, culpa vernaculum.", + "candidate_score": 0.632931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_67", + "psc_text": "Animorum imagines semper nobiscum erant, etiam quando non eramus una: quae ne nunc quidem occiderunt, assiduoque advolant, quo majore desiderio, eo majore copia. 74. Teneo igitur te, frater, nec mihi te aut mors aut tempus avellet. Ipsae dulces lacrymae sunt, ipsi fletus jucundi, quibus restinguitur ardor animi, et quasi relaxatus evaporat affectus. Neque enim sine te esse possum, aut tui non meminisse umquam, aut meminisse sine lacrymis. O amari dies, qui interruptam copulam proditis! O flebiles noctes, quae tam bonum consortem quietis, et individuum mihi comitem perdidistis! Quas ederetis cruces, nisi se offunderet imago praesentis, nisi visiones animi repraesentarent, quem species corporis denegaret! 75. Jam jam, frater animo meo charissime, quamquam tu immaturo decesseris obitu; beatus tamen, qui ista non sustines, nec amissum fratrem moerere compelleris, quem absentem diu ferre non poteras, sed recursu celeri revisebas. 1134 Quod si tunc solitudinis meae taedia repellere, moestitiam fraternae mentis ablevare properabas; quanto", + "candidate_score": 0.617367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_59", + "psc_text": "igitur nostrum dolorem communis dolor, et acerbitatem proprii moeroris excludat. Non enim dolere debemus eos, quos cernimus liberatos; neque enim otiose tam sanctas hoc tempore animas corporeis vinculis reminiscimur absolutas. Namque velut divino judicio tam graves viduas, ita uno tempore defunctas videmus, ut profectionis quidam videatur excessus, non mortis occasus; ne veterana emeritis stipendiis pudicitia in dubium diu servati pudoris incideret. Quos gemitus mihi, quos dolores tam acerba excitat recordatio! Et si moeroribus non vacabam; tamen in ipso dolore privato, in ipso tantorum amisso flore meritorum, communis quaedam naturae me conditio solabatur: defixusque in uno dolor acerbitatem publici funeris, domesticae specie pietatis obduxerat. 68. Repeto ergo, sacra Scriptura, solatia tua; juvat enim tuis praeceptis, tuis sententiis immorari. Quam facilius est coelum et terram praeterire, quam de Lege unum apicem cadere (Luc. XVI, 17)! Sed jam audiamus quae scripta sunt: Nunc, inquit, retine apud temet ipsam dolorem tuum, et 1132 fortiter", + "candidate_score": 0.61079, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf023", + "work_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles", + "max_score": 0.689719, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_176", + "psc_text": "Dicebat enim Danielus (erat enim hoc illi nomen) me quoque praeclari ministerii hujus futurum socium. Vir autem ille divinus non est assensus ut hoc fieret, parentum meorum in me amorem considerans; saepe autem me genibus impositum uva aluit et pane. Nam cum mater fecisset periculum spiritalis ejus gratiae, jussit me semel in hebdomada decerpere illius benedictionem. Ejus autem habuit notitiam hac de causa: Morbus qui ei in alterum ex oculis incubuerat, visus est medicinae superare scientiam; nihil enim erat aut scriptum a veteribus, aut inventum ab iis qui fuere posterius, quod non morbo fuerit adhibitum. Postquam autem omnia probavit, et ostendit nullam afferre utilitatem, venit quaedam ei familiaris quae divinum virum ostendebat, et ab eo factum docebat miraculum. Dicebat enim uxorem ejus qui eo tempore tenebat clavum Orientis administrationis (erat autem is Pergamenus) cum ea in hunc morbum incidisset, eum ipsam curasse cum deprecatione esset usus et crucis signaculo. Audivit", + "candidate_score": 0.689719, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-monachorum", + "max_score": 0.688884, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-monachorum_window_43", + "psc_text": "Unus ex nobis es, alius jam esse non poteris. Redi ergo magis, redi ad nos: et quod superest tibi tempus, in perfruenda voluptate non perdas; praeparamus affluentes delicias, praeparamus scorta nobilissima, et cuncta talia quae florem tibi possint reparare gratissimae juventutis. Quid temetipsum vanis et inanibus conficis cruciatibus? Quid temetipsum ante tempus suppliciis tradis? Quid enim aliud es passurus in inferno, nisi hoc quod nunc tibi ipsi conquiris? Si te poena delectat, exspecta paululum, et invenies paratam: nunc interim fruere muneribus nostris, quae dulcia semper et grata duxisti. Haec et hujusmodi plura exprobrantibus eis, ille jacebat immobilis, nec auditum quidem suum convertens ad eos, nec ullo penitus sermone respondens. Cumque illi saepius eadem repeterent, et alia duriora, nec ille omnino moveretur, in furorem prolapsi daemones, ubi viderunt verba contemni, verberibus eum conficere aggressi sunt, multisque suppliciis excruciatum seminecem reliquerunt. Nec tamen in tot tantisque cruciatibus moveri saltem potuit loco, in", + "candidate_score": 0.688884, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam", + "max_score": 0.687549, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_791", + "psc_text": "totus Osee liber est prophetae, cui benedixit Jacob. Delicias autem in hoc loco juxta illud accipiamus, quod in psalmo dicitur: Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI, 4) . Pro quo in Graeco, et in Hebraico habetur, deliciis afflue. Unde et paradisus in Eden, deliciarum paradisus appellatur. Quia, inquit, fuerunt verba mea in eo, recordatione memor ero ejus adhuc. Ne putaretur gratuita benedictio, et ex indulgentia potius largitoris, quam merito ejus, in quem conferebatur, esse collata, ideo ait: Recordabor ejus, quia verba mea fuerunt in eo. Non in ore ejus, non in labiis, sed in imo cordis affectu. Propter quam causam et conturbata sunt viscera mea super eo. Cui loquitur et per Osee: Quid tibi faciam, Ephraim? quid tibi faciam, Israel? quasi Adamam ponam te, et quasi Seboim (Ose. VI, 4; XI, 8) . Conversum est in me cor meum: conturbata sunt viscera mea. Non faciam", + "candidate_score": 0.687549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_116", + "psc_text": "et homines quondam civitatis Dei? (Vers. 18.) Viae tuae, et cogitationes tuae fecerunt haec tibi: ista malitia tua, quia amara [Vulg. addit quia], tetigit cor tuum. Facit apostropham ad urbem Jerusalem, quod viae illius et cogitationes, quibus et opere, et sermone peccavit, fecerunt ei venire omnia, quae evenerunt: malitiamque illius, quae per se amara sit, fetigisse cor illius, et animae interna penetrasse. Quidquid ergo nobis accidit, nostro accidit vitio, qui dulcem Dominum in amaritudinem vertimus, et cogimus saevire nolentem. (Vers. 19, 20.) Ventrem meum, ventrem meum doleo: sensus cordis mei turbati sunt in me: non tacebo, quoniam vocem buccinae audivit anima mea, clamorem praelii. Contritio super contritionem vocata est: et vastata est omnis terra. Repente vastata sunt tabernacula mea, subito pelles meae. Ubi nos juxta Symmachum posuimus, turbati sunt, et in Hebraeo scriptum est, HOMA ( ); Septuaginta et Theodotio posuerunt μαιμάσσει: quod verbum usque in praesentiarum quid significet, ignoro.", + "candidate_score": 0.685254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_791", + "psc_text": "totus Osee liber est prophetae, cui benedixit Jacob. Delicias autem in hoc loco juxta illud accipiamus, quod in psalmo dicitur: Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI, 4) . Pro quo in Graeco, et in Hebraico habetur, deliciis afflue. Unde et paradisus in Eden, deliciarum paradisus appellatur. Quia, inquit, fuerunt verba mea in eo, recordatione memor ero ejus adhuc. Ne putaretur gratuita benedictio, et ex indulgentia potius largitoris, quam merito ejus, in quem conferebatur, esse collata, ideo ait: Recordabor ejus, quia verba mea fuerunt in eo. Non in ore ejus, non in labiis, sed in imo cordis affectu. Propter quam causam et conturbata sunt viscera mea super eo. Cui loquitur et per Osee: Quid tibi faciam, Ephraim? quid tibi faciam, Israel? quasi Adamam ponam te, et quasi Seboim (Ose. VI, 4; XI, 8) . Conversum est in me cor meum: conturbata sunt viscera mea. Non faciam", + "candidate_score": 0.674534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10_12", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_116", + "psc_text": "et homines quondam civitatis Dei? (Vers. 18.) Viae tuae, et cogitationes tuae fecerunt haec tibi: ista malitia tua, quia amara [Vulg. addit quia], tetigit cor tuum. Facit apostropham ad urbem Jerusalem, quod viae illius et cogitationes, quibus et opere, et sermone peccavit, fecerunt ei venire omnia, quae evenerunt: malitiamque illius, quae per se amara sit, fetigisse cor illius, et animae interna penetrasse. Quidquid ergo nobis accidit, nostro accidit vitio, qui dulcem Dominum in amaritudinem vertimus, et cogimus saevire nolentem. (Vers. 19, 20.) Ventrem meum, ventrem meum doleo: sensus cordis mei turbati sunt in me: non tacebo, quoniam vocem buccinae audivit anima mea, clamorem praelii. Contritio super contritionem vocata est: et vastata est omnis terra. Repente vastata sunt tabernacula mea, subito pelles meae. Ubi nos juxta Symmachum posuimus, turbati sunt, et in Hebraeo scriptum est, HOMA ( ); Septuaginta et Theodotio posuerunt μαιμάσσει: quod verbum usque in praesentiarum quid significet, ignoro.", + "candidate_score": 0.67138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_790", + "psc_text": "adhuc: idcirco conturbata sunt viscera mea super eo: miserans miserebor ejus, ait Dominus. Poenitentiam agente Ephraim, et dicente: In principio erudisti me, et eruditus sum quasi juvencus indomitus; et in fine: Quoniam sustinuisti opprobrium adolescentiae meae; respondit Dominus, et plena ad se mente conversum, tali sustentat oraculo: Filius dilectus mihi Ephraim (Genes. XLVIII) , quem in tantum dilexi ab initio, ut fratri praeferrem Manasse. Filius honorabilis, qui contra naturae ordinem, honorem primogeniti Domini dignatione suscepit. Puer delicatus, de quo scribitur: Filii Ephraim intendentes et mittentes arcum, conversi sunt in die belli (Psal. LXXVII, 9) . Contra quem et ad quem, totus Osee liber est prophetae, cui benedixit Jacob. Delicias autem in hoc loco juxta illud accipiamus, quod in psalmo dicitur: Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI, 4) . Pro quo in Graeco, et in Hebraico habetur, deliciis afflue. Unde et paradisus in Eden, deliciarum paradisus", + "candidate_score": 0.666995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10_12", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_791", + "psc_text": "totus Osee liber est prophetae, cui benedixit Jacob. Delicias autem in hoc loco juxta illud accipiamus, quod in psalmo dicitur: Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI, 4) . Pro quo in Graeco, et in Hebraico habetur, deliciis afflue. Unde et paradisus in Eden, deliciarum paradisus appellatur. Quia, inquit, fuerunt verba mea in eo, recordatione memor ero ejus adhuc. Ne putaretur gratuita benedictio, et ex indulgentia potius largitoris, quam merito ejus, in quem conferebatur, esse collata, ideo ait: Recordabor ejus, quia verba mea fuerunt in eo. Non in ore ejus, non in labiis, sed in imo cordis affectu. Propter quam causam et conturbata sunt viscera mea super eo. Cui loquitur et per Osee: Quid tibi faciam, Ephraim? quid tibi faciam, Israel? quasi Adamam ponam te, et quasi Seboim (Ose. VI, 4; XI, 8) . Conversum est in me cor meum: conturbata sunt viscera mea. Non faciam", + "candidate_score": 0.664996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_10", + "bdc_text": "Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_790", + "psc_text": "adhuc: idcirco conturbata sunt viscera mea super eo: miserans miserebor ejus, ait Dominus. Poenitentiam agente Ephraim, et dicente: In principio erudisti me, et eruditus sum quasi juvencus indomitus; et in fine: Quoniam sustinuisti opprobrium adolescentiae meae; respondit Dominus, et plena ad se mente conversum, tali sustentat oraculo: Filius dilectus mihi Ephraim (Genes. XLVIII) , quem in tantum dilexi ab initio, ut fratri praeferrem Manasse. Filius honorabilis, qui contra naturae ordinem, honorem primogeniti Domini dignatione suscepit. Puer delicatus, de quo scribitur: Filii Ephraim intendentes et mittentes arcum, conversi sunt in die belli (Psal. LXXVII, 9) . Contra quem et ad quem, totus Osee liber est prophetae, cui benedixit Jacob. Delicias autem in hoc loco juxta illud accipiamus, quod in psalmo dicitur: Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI, 4) . Pro quo in Graeco, et in Hebraico habetur, deliciis afflue. Unde et paradisus in Eden, deliciarum paradisus", + "candidate_score": 0.664172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_6_8", + "bdc_text": "inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. . Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_787", + "psc_text": "ait: Quasi juvencus indomitus, sive sicut vitulus, et non didici, hoc significat, quod multo labore atque verberibus eruditus sit, ut ad poenitentiam converteretur, et non profecerit. Converte, inquit, me, et convertar. Ergo idipsum quod agimus poenitentiam, nisi Dei nitamur auxilio, implere non possumus. Postquam enim converteris me, et ad te conversus fuero, tunc cognoscam, quia tu Dominus Deus meus es, et nequaquam errores mei atque peccata interficient me. Et postquam convertisti me, egi poenitentiam. Vide quantum sit auxilium Dei, et quam fragilis humana conditio: ut hoc ipsum, quod agimus poenitentiam, nisi nos Dominus ante converterit, nequaquam implere valeamus. Et postquam, inquit, ostendisti mihi, vel ipsam poenitentiam, vel tui notitiam, sive cognovi te, percussi femur meum. Quod dolentis et plangentis, et super errore pristino plorantis indicium est, ut femur manu percutiat, et stultum se ante fuisse fateatur. Confusus, inquit, sum, et erubui, sive ex die confusionis. Quod enim tempus non est", + "candidate_score": 0.650402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7_9", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_68", + "psc_text": "virginis Ecclesiae, quae non habet maculam, neque rugam. Si autem ipse est sponsus, ipsius verba sunt, de quo loquitur Joannes Baptista: Qui habet sponsam, sponsus est (Joan. III, 29) . Ornamentum ergo suum perdit, qui recedit a Domino, et amittit intelligentiam doctrinarum, quae significatur in pectore. Unde et Joannes Evangelista recumbit super pectus Domini (Joan. XIII), et sacerdotibus inter caetera separatur pectusculum victimarum (Num. XVIII). Quanto autem major est numerus temporum, quibus obliviscimur Domini, tanto major poena peccati, quod nec longitudine saeculorum potuerit edomari. (Vers. 33, 34.) Quid niteris ostendere viam tuam bonam ad quaerendam dilectionem, quae insuper et malitias tuas docuisti vias tuas: et in alis tuis (sive in manibus) inventus est sanguis animarum pauperum et innocentium. Non in fossis (sive foveis) inveni eos: sed in omnibus istis (sive sub omni quercu ). Frustra, inquit, te cupis verborum arte defendere, et quasi bona ostendere opera tua ut merearis dilectionem:", + "candidate_score": 0.647564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_5_7", + "bdc_text": "Ceterum , ut exponas , oro , ne me magis turbet huius mulieris Unbekannt . inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. . Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_473", + "psc_text": "Nulli autem dubium quin in Templo Dei, Baal idolum posuerint, sive in delubro quod erat in valle filii Ennom, ubi et lucus Baal et ara ejus fuit, super quam immolaverunt et incenderunt filios suos. Quae Dominus nec cogitavit, nec locutus est, nec ascenderunt in cor ejus. Non quo Deus futura nescierit, sed quod indigna sua notitia ignorare se dicat, juxta illud Evangelicum: Discedite a me, operarii iniquitatis, nescio vos (Luc. XIII 27) . Novit enim Dominus eos qui sui sunt (II Tim.). Et, Qui ignorat, ignorabitur (I Cor. XIV, 38) . Vel certe ἀνθρωποπάθως, et haec de Deo accipienda, sicut et alia. Omnis autem haereticus derelinquit Deum, et alienum facit locum habitatione Dei, quem sua fraude polluerit, et libat diis alienis, quos nec ipse noverat, nec patres ejus, Apostoli videlicet et apostolici viri; reges autem Juda, hoc est, haereticorum patriarchae, implent locum quondam Dei, sanguine deceptorum et innocentium. Nisi enim", + "candidate_score": 0.636356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_20_22", + "bdc_text": "Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 . Gervasius tuus ex animo , diaconus Basiliensis ecclesiae . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_838", + "psc_text": "de manu omnium inimicorum ejus, et de manu Saul, et dixit: Diligam te, Domine fortitudo mea; Dominus firmamentum meum, et refugium meum, et liberator meus. Deus meus, adjutor meus, et sperabo in eum: protector meus, et cornu salutis meae (Psal. XVII, 1) . Denarium 1081 esse mysticum numerum, ostendit Decalogus qui scriptus fuit in tabulis lapideis digito Dei, et dies jejunii et propitiationis mensis septimi (Exod. XIII). Septem quoque, in quo verus est sabbatismus et requies, esse sanctum, multis Scripturarum testimoniis comprobamus, de quibus saltem pauca posuissem, nisi otiosum esset docere quae nota sunt. In hoc igitur numero a propheta et sacerdote emitur possessio, scribiturque in libro atque signatur, et adhibentur testes, argentumque diligenter appenditur, ut omnia venditionis et emptionis jura serventur, et sit certa possessio, stipulationibus et sponsionibus roborata. Vel hoc audiant, qui falsa testamenta, et interdum ne testamenta quidem sibi adhibitis testibus vindicare conantur. (Vers. 12.) Et dedi", + "candidate_score": 0.631368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_6", + "bdc_text": "inpetus infęlix admodum Von der Angelegenheit ist nichts Näheres bekannt. .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_473", + "psc_text": "Nulli autem dubium quin in Templo Dei, Baal idolum posuerint, sive in delubro quod erat in valle filii Ennom, ubi et lucus Baal et ara ejus fuit, super quam immolaverunt et incenderunt filios suos. Quae Dominus nec cogitavit, nec locutus est, nec ascenderunt in cor ejus. Non quo Deus futura nescierit, sed quod indigna sua notitia ignorare se dicat, juxta illud Evangelicum: Discedite a me, operarii iniquitatis, nescio vos (Luc. XIII 27) . Novit enim Dominus eos qui sui sunt (II Tim.). Et, Qui ignorat, ignorabitur (I Cor. XIV, 38) . Vel certe ἀνθρωποπάθως, et haec de Deo accipienda, sicut et alia. Omnis autem haereticus derelinquit Deum, et alienum facit locum habitatione Dei, quem sua fraude polluerit, et libat diis alienis, quos nec ipse noverat, nec patres ejus, Apostoli videlicet et apostolici viri; reges autem Juda, hoc est, haereticorum patriarchae, implent locum quondam Dei, sanguine deceptorum et innocentium. Nisi enim", + "candidate_score": 0.61693, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.687477, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_444", + "psc_text": "dies, quos specialius reparationis humanae sacramenta signarunt, et qui vicino ordine atque contiguo festum paschale praecedunt, diligentius nobis praeparatio religiosae purificationis indicitur. Quamvis enim in quolibet tempore innocens vita sit multorum, et plurimos Deo bonorum actuum consuetudo commendet, non adeo tamen de conscientiae integritate fidendum est, ut humanam fragilitatem inter scandala tentationesque degentem nihil potuisse arbitremur, quod laederet eam, incidere; cum propheta excellentissimus dicat: Quis gloriabitur castum se habere cor, aut mundum se esse a peccato (Prov. XX, 9) ? Et iterum: Ab occultis meis munda me, Domine, et ab alienis parce servo tuo (Ps. XVIII, 13) . Si autem, quod experimentis probatur, talis conditio est eorum qui concupiscentiis renituntur, qui iracundiae motibus reluctantur, et ipsarum quoque cogitationum arcana castigant, ut 168 et numquam possint in cordibus suis non invenire quod reprobent, et saepe aut fallantur occultis, aut graventur alienis; considerandum est hoc in tempore attentius, quae vitia, quae aegritudines,", + "candidate_score": 0.687477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7_9", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_742", + "psc_text": "perfici mortificatione ejus membrorum. Diaboli inimicitiam amicitiae ejus praeferendam. --VI. Vitiorum nostrorum mortificationem Christi virtutem esse et victoriam. CAP. I. Sacram, dilectissimi, Dominicae passionis historiam, evangelica, ut moris est, narratione decursam, ita omnium vestrum arbitror inhaesisse pectoribus, ut unicuique audientium ipsa lectio quaedam facta sit visio. Habet enim hanc potentiam fides vera, ut ab iis mente non desit, quibus corporalis praesentia interesse non potuit; et sive in praeteritum redeat, sive in futurum se cor credentis extendat, nullas sentiat moras temporis cognitio veritatis. Adest ergo sensibus nostris imago rerum pro nostra salute gestarum, et quidquid tunc discipulorum perstrinxit animos, nostros quoque tangit affectus; non quod aut tristitia deprimamur, aut saevitia furentium Judaeorum terreamur, cum etiam eos quos illius tempestatis magnitudo concussit, ad invictam constantiam resurrectio Domini 273 ascensioque provexerit; sed quia cum in cogitationem venit quales tunc Jerusalem populi et quales fuerint sacerdotes, magno accipiamus cum tremore mentium tantum facinus impiorum.", + "candidate_score": 0.67575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_12_14", + "bdc_text": "Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_444", + "psc_text": "dies, quos specialius reparationis humanae sacramenta signarunt, et qui vicino ordine atque contiguo festum paschale praecedunt, diligentius nobis praeparatio religiosae purificationis indicitur. Quamvis enim in quolibet tempore innocens vita sit multorum, et plurimos Deo bonorum actuum consuetudo commendet, non adeo tamen de conscientiae integritate fidendum est, ut humanam fragilitatem inter scandala tentationesque degentem nihil potuisse arbitremur, quod laederet eam, incidere; cum propheta excellentissimus dicat: Quis gloriabitur castum se habere cor, aut mundum se esse a peccato (Prov. XX, 9) ? Et iterum: Ab occultis meis munda me, Domine, et ab alienis parce servo tuo (Ps. XVIII, 13) . Si autem, quod experimentis probatur, talis conditio est eorum qui concupiscentiis renituntur, qui iracundiae motibus reluctantur, et ipsarum quoque cogitationum arcana castigant, ut 168 et numquam possint in cordibus suis non invenire quod reprobent, et saepe aut fallantur occultis, aut graventur alienis; considerandum est hoc in tempore attentius, quae vitia, quae aegritudines,", + "candidate_score": 0.669296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_19_21", + "bdc_text": "Iterum vale . Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 . Gervasius tuus ex animo , diaconus Basiliensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_969", + "psc_text": "timere ne pereant. CAP. IV. Operantes igitur, dilectissimi, quod bonum est ad omnes, maxime autem ad domesticos fidei (Galat. VI, 10) , septimum mensem ab initio mysticum propter septiformem Spiritum, et ipso sui ordinis numero consecratum, continentiae fructibus deputantes, quarta et sexta sabbati solemniter jejunemus; sabbato autem apud beatum Petrum vigilias 361 celebremus: cujus nobis et orationes suffragabuntur et merita, ut quantum cuique fidelium tribuitur bonum velle, tantum donetur et posse, ipso adjuvante, qui vivit et regnat cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum. Amen. SERMO XCIII [ Al. XCI]. De Jejunio septimi mensis VIII. SYNOPSIS I. Finem legis esse amoris recti de pravo victoriam. De voluntate mala et bona. --II. Longe plus delectare justitiam quam iniquitatem, cujus lex Dei lege superanda. --III. Quantum prosit jejunium septimi mensis a lege et apostolis institutum. CAP. I. Omnis, dilectissimi, divinorum eruditio praeceptorum hoc maxime agit apud corda credentium, ut amor pravus", + "candidate_score": 0.650083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7_9", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_625", + "psc_text": "etiam ipse, qui pati venerat, de nostrae naturae communione dicebat: Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Nunc autem postquam per susceptionem infirmitatis potentia est clarificata virtutis, nulla fidelium moestitudine paschalis est obscuranda solemnitas; nec cum tristitia nobis gestorum ordo recolendus est, cum ita Dominus usus sit malitia Judaeorum, ut de intentione facinoris, voluntas sit impleta miserentis. Si autem in exitu Israel de Aegypto agni sanguis fuit restitutio libertatis, et sacratissima est facta festivitas, quae per hostiam pecudis iram averteret vastatoris; quanta populis Christianis concipienda sunt gaudia, pro quibus omnipotens Pater Filio suo unigenito non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum (Rom. VIII, 32) ; ut in occisione Christi, Pascha esset verum, et singulare sacrificium, quo non ex dominatione Pharaonis unus populus, sed ex diaboli captivitate totus mundus eruitur. CAP. III. Hoc igitur illud est, dilectissimi, sacramentum, cui ab initio omnia sunt famulata mysteria. Nunc", + "candidate_score": 0.649944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7_9", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_743", + "psc_text": "tangit affectus; non quod aut tristitia deprimamur, aut saevitia furentium Judaeorum terreamur, cum etiam eos quos illius tempestatis magnitudo concussit, ad invictam constantiam resurrectio Domini 273 ascensioque provexerit; sed quia cum in cogitationem venit quales tunc Jerusalem populi et quales fuerint sacerdotes, magno accipiamus cum tremore mentium tantum facinus impiorum. Quamvis enim ad salutem humani generis pertineret passio Salvatoris, et aeternae mortis vincula temporali sint Domini morte dirupta, aliud tamen Crucifixi patientia, aliud crucifigentium egit insania, nec ad eosdem rerum exitus misericordia et ira tendebat: cum per ejusdem sanguinis effusionem Christus solveret mundi captivitatem. Judaei interficerent omnium Redemptorem. CAP. II. Obduravit ergo carnalem Israel malignitas sua, et nihil ei legis testificatio, nihil mysteriorum imagines, nihil prophetarum oracula profuerunt, cum Pascha Domini tot saeculis celebratum in eo Joannes doceret impletum, de quo publica protestatione dicebat: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi (Joan. I, 29) . Repugnat iniquitas justitiae, caecitas", + "candidate_score": 0.649563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_19_21", + "bdc_text": "Iterum vale . Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 . Gervasius tuus ex animo , diaconus Basiliensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_962", + "psc_text": "id cui corde inhaeret. --IV. Septimum mensem jejunio, bonis operibus 358 et ipso sui numero esse consecratum. CAP. I. Apostolica institutio, dilectissimi, quae Dominum Jesum Christum ad hoc venisse in hunc mundum noverat, ut legem non solveret, sed impleret (Matth. V, 17), ita veteris Testamenti decreta distinxit, ut quaedam ex eis, sicut erant condita, evangelicae eruditioni profutura decerperet, et quae dudum fuerant consuetudinis Judaicae, fierent observantiae Christianae. Quamvis enim varietates hostiarum, differentiae baptismatum, et otia sabbatorum cum ipsa carnis circumcisione cessaverint, manent tamen ex ipsis voluminibus etiam apud nos plurima praecepta moralia. Et cum inde dicatur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo; et diliges proximum tuum sicut teipsum (Matth. XXII, 37, 39) : Christo Domino dicente cognoscimus, quod in his duobus mandatis tota lex pendet et prophetae (Ibid., 40) ; tantaque est sub hujus geminae charitatis edicto utriusque copula Testamenti, ut sine istarum connexione virtutum nec lex quemquam", + "candidate_score": 0.647682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_20_22", + "bdc_text": "Datum septima die iunii anno sesquimillesimo tricesimo tertio 1533 . Gervasius tuus ex animo , diaconus Basiliensis ecclesiae . [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_962", + "psc_text": "id cui corde inhaeret. --IV. Septimum mensem jejunio, bonis operibus 358 et ipso sui numero esse consecratum. CAP. I. Apostolica institutio, dilectissimi, quae Dominum Jesum Christum ad hoc venisse in hunc mundum noverat, ut legem non solveret, sed impleret (Matth. V, 17), ita veteris Testamenti decreta distinxit, ut quaedam ex eis, sicut erant condita, evangelicae eruditioni profutura decerperet, et quae dudum fuerant consuetudinis Judaicae, fierent observantiae Christianae. Quamvis enim varietates hostiarum, differentiae baptismatum, et otia sabbatorum cum ipsa carnis circumcisione cessaverint, manent tamen ex ipsis voluminibus etiam apud nos plurima praecepta moralia. Et cum inde dicatur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo; et diliges proximum tuum sicut teipsum (Matth. XXII, 37, 39) : Christo Domino dicente cognoscimus, quod in his duobus mandatis tota lex pendet et prophetae (Ibid., 40) ; tantaque est sub hujus geminae charitatis edicto utriusque copula Testamenti, ut sine istarum connexione virtutum nec lex quemquam", + "candidate_score": 0.635853, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia", + "max_score": 0.687146, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_63", + "psc_text": "Semel de illo credidi quod sic erga se affectos sublevare non cesset. Ego nihil de mea sanitate, nisi cum illam pulchritudinem videro, pronuntiabo. R. Prorsus nihil aliud facias. Sed jam cohibe te a lacrymis, et stringe animum. Multum omnino flevisti, et hoc omnino morbus iste pectoris tui graviter accipit. A. Modum vis habere lacrymas meas, cum miseriae meae modum non videam? aut valetudinem corporis considerare me jubes, cum ego ipse tabe confectus sim? Sed, quaeso te, si quid in me vales, ut me tentes per aliqua compendia ducere, ut vel vicinitate nonnulla lucis illius, quam, si quid profeci, tolerare jam possum, pigeat oculos referre ad illas tenebras, quas reliqui; si tamen relictae dicendae sunt, quae caecitati meae adhuc blandiri audent. CAPUT XV.-- Anima quomodo cognoscitur. Fiducia erga Deum. 27. R. Concludamus, si placet, hoc primum volumen, ut jam in secundo aliquam, quae commoda occurrerit, aggrediamur viam. Non enim huic affectioni", + "candidate_score": 0.687146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_11_13", + "bdc_text": "Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt . Aargau) , Bullingers Vaterstadt , wo er 1529-1531 mit Schuler zusammen als Pfarrer gewirkt hat , s. u. a. Blanke 117-130 . essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_63", + "psc_text": "Semel de illo credidi quod sic erga se affectos sublevare non cesset. Ego nihil de mea sanitate, nisi cum illam pulchritudinem videro, pronuntiabo. R. Prorsus nihil aliud facias. Sed jam cohibe te a lacrymis, et stringe animum. Multum omnino flevisti, et hoc omnino morbus iste pectoris tui graviter accipit. A. Modum vis habere lacrymas meas, cum miseriae meae modum non videam? aut valetudinem corporis considerare me jubes, cum ego ipse tabe confectus sim? Sed, quaeso te, si quid in me vales, ut me tentes per aliqua compendia ducere, ut vel vicinitate nonnulla lucis illius, quam, si quid profeci, tolerare jam possum, pigeat oculos referre ad illas tenebras, quas reliqui; si tamen relictae dicendae sunt, quae caecitati meae adhuc blandiri audent. CAPUT XV.-- Anima quomodo cognoscitur. Fiducia erga Deum. 27. R. Concludamus, si placet, hoc primum volumen, ut jam in secundo aliquam, quae commoda occurrerit, aggrediamur viam. Non enim huic affectioni", + "candidate_score": 0.646101, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta", + "max_score": 0.686457, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_8_10", + "bdc_text": "attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat .", + "psc_chunk_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta_window_29", + "psc_text": "contulisset, herbis herbarumque radicibus, quas praedulcis interdum et saporis eximii fert arena, victurus, ignarus germinis eligendi, nociva plerumque carpebat; nec erat facile vim radicum sapore discernere, quia omnia aeque dulcia, sed pleraque occultiore natura virus lethale cohibebant. Cum ergo edentem vis interna torqueret, et immensis doloribus vitalia universa quaterentur, ac frequens vomitus cruciatibus non ferendis ipsam animae sedem, stomacho jam fatiscente, dissolveret, eremita omnia penitus quae essent edenda formidans, nihil jam attrectare aut gustare audebat. Septimum quoque jejunus diem, spiritu jam deficiente, ducebat, cum ad eum fera, cui ibicis est nomen, accessit: huic propius astanti, fasciculum herbarum, quem collectum pridie attingere eremita non audebat, objecit. Sed fera quae virulenta erant ore discutiens, quae innoxia noverat eligebat. Ita vir sanctus ejus exemplo quid edere, quid respuere deberet edoctus, et periculum famis evasit, et herbarum venena vitavit. CAPUT X. Frater quidam quinquaginta annis in monte Sina constitutus, non patitur aliorum fratrum accessus.", + "candidate_score": 0.686457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_9_11", + "bdc_text": "Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam . Maeroris huius causam iuvat non nichil apud te tranquille olimolim am Rande nachgetragen. vixisse , non quod me pristinę sortis unquam poenituerit , tecum , inquam , placidos transegisse dies , sed quod olim dulcia degustasse inter tot amara poculaVgl. Mt 26 , 39 par . iam positum pene animi et corporis vires enervat . Dum tecum BremgartiBremgarten ( Kt .", + "psc_chunk_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta_window_29", + "psc_text": "contulisset, herbis herbarumque radicibus, quas praedulcis interdum et saporis eximii fert arena, victurus, ignarus germinis eligendi, nociva plerumque carpebat; nec erat facile vim radicum sapore discernere, quia omnia aeque dulcia, sed pleraque occultiore natura virus lethale cohibebant. Cum ergo edentem vis interna torqueret, et immensis doloribus vitalia universa quaterentur, ac frequens vomitus cruciatibus non ferendis ipsam animae sedem, stomacho jam fatiscente, dissolveret, eremita omnia penitus quae essent edenda formidans, nihil jam attrectare aut gustare audebat. Septimum quoque jejunus diem, spiritu jam deficiente, ducebat, cum ad eum fera, cui ibicis est nomen, accessit: huic propius astanti, fasciculum herbarum, quem collectum pridie attingere eremita non audebat, objecit. Sed fera quae virulenta erant ore discutiens, quae innoxia noverat eligebat. Ita vir sanctus ejus exemplo quid edere, quid respuere deberet edoctus, et periculum famis evasit, et herbarum venena vitavit. CAPUT X. Frater quidam quinquaginta annis in monte Sina constitutus, non patitur aliorum fratrum accessus.", + "candidate_score": 0.671946, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.686382, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_13_15", + "bdc_text": "essem , amici integritatem in te nusquam non sanam atque firmam experiebar , quae postquam animo meo radices iecerat , longius abire coactus [ ! ] non parum aliena consuetis animę et corporis periculo experiri voluit deus , fortassis , ut utriusque comparatione docerer , quantum polleret sincerus animus dolique ignarus . Quo igitur magis aliorum in me fraude inpetor , eo magis pristinae familiaritatis , quid dicam , beatitudinis grandescit commemoratio . Quum igitur , charissime frater , nulla occasione fieri potest praesertim hac mea stante conditione , ut coram confabulemur , praecium opere te facturum puto , si placidis tuarum litterarum epicherematis aliquantisper Gervasium tuum suffulcias , donec data occasione olim coram animum solvisse licebit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_740", + "psc_text": "In hoc ergo qui corrumpitur, quaeramus, quemadmodum possumus, quamdam Trinitatis effigiem, et si non expressiorem, tamen fortassis ad dignoscendum faciliorem. Neque enim frustra et iste homo dicitur, nisi quia inest ei nonnulla interioris similitudo. Et illo ipso ordine conditionis nostrae quo mortales atque carnales effecti sumus, facilius et quasi familiarius visibilia quam intelligibilia pertractamus: cum ista sint exterius, illa interius, et ista sensu corporis sentiamus, illa mente intelligamus; nosque ipsi animi non sensibiles simus, id est, corpora, sed intelligibiles, quoniam vita sumus: tamen, ut dixi, tanta facta est in corporibus consuetudo, et ita in haec miro modo relabens foras se nostra projecit intentio, ut cum ab incerto corporum ablata fuerit, ut in spiritum multo certiore ac stabiliore cognitione figatur, refugiat ad ista, et ibi appetat requiem unde traxit infirmitatem. Cujus aegritudini congruendum est: ut si quando interiora spiritualia accommodatius distinguere atque facilius insinuare conamur, de corporalibus exterioribus similitudinum documenta capiamus.", + "candidate_score": 0.686382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10263_sent_7_9", + "bdc_text": "Porro quod amicorum τήν κοινωνίανVgl. u. a. 1Joh 1 , 3 . attinet , nichil est , quod magis conqueror , quam quod tua peramoena familiaritate non datur uti vel per ullam occasionem . Habeo , mi Heinriche , quod animum cruciat , eoque magis , quo inpensius communem nostram recordor amiciciam .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1019", + "psc_text": "cum illo non est. Quod autem quisque penitus obliviscitur, nec commoneri ejus utique potest. CAPUT XIII. 17. Quomodo Dei oblivisci et meminisse quis possit. De visibilibus rebus ad hanc rem sumamus exemplum. Dicit tibi quispiam quem non recognoscis, Nosti me: et ut commoneat, dicit ubi, quando, quomodo tibi innotuerit: omnibusque adhibitis signis quibus in memoriam revoceris, si non recognoscis, ita jam oblitus es, ut omnis illa notitia penitus deleta sit animo; nihilque aliud restat, nisi ut credas ei qui tibi hoc dicit, quod aliquando eum noveras; aut ne hoc quidem, si fide dignus tibi esse qui loquitur non videtur. Si autem reminisceris, profecto redis in memoriam tuam, et in ea invenis quod non fuerat penitus oblivione deletum. Redeamus ad illud propter quod adhibuimus humanae conversationis exemplum. Inter caetera psalmus nonus: Convertantur, inquit, peccatores in infernum, omnes gentes quae obliviscuntur Deum (Psal. IX, 18) . Porro autem vigesimus primus: Commemorabuntur, inquit,", + "candidate_score": 0.653235, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file