diff --git "a/8/8558.json" "b/8/8558.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8558.json" @@ -0,0 +1,2722 @@ +{ + "letter_id": "8558", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8558", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.048566, + 0.046335, + 0.054735, + 0.06047, + 0.054035, + 0.040327, + 0.054197, + 0.044734, + 0.051523, + 0.04968, + 0.052961, + 0.054645, + 0.041296, + 0.047263, + 0.04106, + 0.042758, + 0.056885, + 0.052907, + 0.052974, + 0.052649 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.698744, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_7_9", + "bdc_text": "ideo etiam longior magistratus tracta est . Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima . Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_215", + "psc_text": "minatur judicium in futuro saeculo. Verba quae dixi scripta sunt, et divinis auctoritatibus continentur, quia, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors, et verax (Psal. CI, 8, et CXLIV, 8) . Multum delectat omnes peccatores et amatores saeculi hujus, quia misericors et miserator Dominus, quia longanimis et multum misericors. Sed si amas tam multa mitia, time ibi et ultimum quod ait, Et verax. Si enim nihil aliud diceret, nisi, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors; quasi jam converteres te ad securitatem et impunitatem, et ad licentiam peccatorum; faceres quod velles, utereris saeculo, vel quantum tibi permitteretur, vel quantum tibi libido jussisset: et si quis te bene admonendo objurgaret atque terreret, ut cohiberes te ab immoderato fluxu eundo post concupiscentias tuas, et deserendo Deum tuum; inter medias voces objurgantis obsisteres, impudenti quidem fronte, veluti audita divina auctoritate, et legeres de libro dominico: Quid me terres de Deo nostro?", + "candidate_score": 0.698744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1370", + "psc_text": "quasi uxorem libido faciat, et non charitas conjugalis. Intendat Sanctitas vestra. Dicturus erat post aliquantum temporis, Apostolus Christi in Ecclesia, Reliquum est ut qui habent uxores, tanquam non habentes sint (I Cor. VII, 29) . Et multos novimus fratres nostros fructificantes in gratia, in nomine Christi ex consensu ab invicem continere concupiscentiam carnis, non autem continere ab invicem charitatem conjugalem. Quanto illa reprimitur, tanto ista fortius confirmatur. Nonne sunt conjuges qui sic vivunt, non quaerentes ab invicem fructum carnis, non exigentes ab invicem debitum concupiscentiae corporalis? Et tamen illa subjecta est viro, quia sic decet; et tanto subjectior, quanto castior: et ille uxorem diligit vere, ut scriptum est, in honore et sanctificatione (I Thess. IV, 4) , tanquam cohaeredem gratiae, sicut Christus, inquit, dilexit Ecclesiam (Ephes. V, 25) . Ergo si copula est, si conjugium est, si non ideo non est conjugium, quia non fit illud quod etiam in non", + "candidate_score": 0.67884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_31_33", + "bdc_text": "princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit . Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi . Clarissimo viro atque eximio Christi servo d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti , fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3146", + "psc_text": "tertio interrogavit (Joan. XXI, 15-17): quasi ille qui vidit conscientiam negatoris, non videret fidem confitentis. Noverat illum semper, noverat illum et quando se Petrus ipse non noverat. Tunc enim se non noverat, quando dixit, Tecum ero usque ad mortem: et quam esset infirmus, nesciebat. Quomodo plerumque revera et infirmis contingit, ut aegrotus nesciat quid in illo agatur, medicus autem sciat: cum ille aegritudinem ipsam patiatur, medicus non patiatur. Magis dicit medicus quid agatur in altero, quam ille qui aegrotat quid agatur in se ipso. Petrus ergo tunc infirmus, Dominus autem medicus. Iste dicebat se habere vires, qui non habebat: ille autem tangens venam cordis ejus, dicebat quod ter eum esset negaturus. Et ita factum est quomodo praedixit medicus, non quomodo praesumpsit aegrotus (Luc. XXII, 33, 34, 55-61). Ergo post resurrectionem suam Dominus interrogavit eum, non nesciens quo ille animo confiteretur amorem Christi, sed ut trina confessione amoris, deleret trinam negationem", + "candidate_score": 0.66907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3537", + "psc_text": "inquit, os ejus, et invenies ibi staterem, id est, duas didrachmas, quatuor drachmas: quia didrachma, id est, duae drachmae, in caput exigebatur. Invenies ibi staterem, hoc est, quatuor drachmas, da eis pro me et te (Matth. XVII, 23-25) . Quid est, Pro me et te? Ipse Christus, Petrus, Ecclesia Christi, Ecclesiae quatuor Evangelia. Mysterium latebat: Christus tamen tributum non debitum persolvebat. Sic persolvit et mortem: non debebat, et persolvebat. Ille nisi indebitum solveret, nunquam nos a debito liberaret. CAPUT VIII. 8. Christus peccatum factus.--Quod ergo impossibile erat Legis, quae faciebat praevaricatorem, quia nondum mens convicta quaesierat Salvatorem; in quo infirmabatur per carnem, misit Deus Filium suum in similitudinem carnis peccati, et de peccato damnavit peccatum in carne. Quomodo ergo non habebat peccatum, si de peccato damnavit peccatum? Jam aliquando exposuimus vobis hoc: sed qui meminerunt, recognoscant; qui non audierunt, audiant; qui obliti sunt, recolant. Peccatum vocabatur in Lege sacrificium pro", + "candidate_score": 0.668763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1270", + "psc_text": "Nunc tenebrae, postea lux. Dies sunt fideles. Et nos, charissimi, videbimus invicem corda nostra, sed postea: nunc autem adhuc tenebras mortalitatis hujus circumferimus, et ad lucernam Scripturae ambulamus; sicut dicit apostolus Petrus, Habemus certiorem propheticum sermonem, cui benefacitis intendentes tanquam lucernae in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Proinde, charissimi, propter ipsam fidem qua credimus in Deum, in comparatione infidelium dies sumus. In infidelitate nox cum ipsis fuimus, modo lux, dicente Apostolo, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Tenebrae in vobis, lux in Domino. Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione,", + "candidate_score": 0.667445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_7_9", + "bdc_text": "ideo etiam longior magistratus tracta est . Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima . Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_216", + "psc_text": "quantum tibi libido jussisset: et si quis te bene admonendo objurgaret atque terreret, ut cohiberes te ab immoderato fluxu eundo post concupiscentias tuas, et deserendo Deum tuum; inter medias voces objurgantis obsisteres, impudenti quidem fronte, veluti audita divina auctoritate, et legeres de libro dominico: Quid me terres de Deo nostro? Ille misericors est, et miserator et multum misericors. Ne talia homines dicerent, unum verbum addidit in fine, quod ait, Et verax; et excussit laetitiam male praesumentium, et induxit timorem dolentium. Gaudeamus ad misericordiam Domini; sed timeamus ad judicium Domini. Parcit, dum tacet. Tacet, sed non semper tacebit (Isai. XLII, 14). Audi dum non tacet in verbo, ne non tibi vacet audire dum non tacebit in judicio. CAPUT II. 2. Modo enim licet tibi causam tuam componere. Ante ultimum judicium Dei tui compone causam tuam. Non est unde praesumas; cum ille venerit, nec falsos testes adduces, quibus ille fallatur, nec patronum", + "candidate_score": 0.667214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3004", + "psc_text": "6. Novi Testamenti testimonium pro Christo et Ecclesia. Haec Judaeis, et istis nostris. Quare? Quia istas Scripturas Veteris Testamenti et Judaei accipiunt, et nostri isti accipiunt. Sed ipsum Christum, quem illi non accipiunt, videamus si isti accipiunt. Dicat et ipse, dicat et pro se qui caput est, et pro corpore suo quod est Ecclesia, quia et in nobis caput loquitur pro corpore. Audi pro capite: Resurrexit a mortuis, invenit discipulos haesitantes, dubitantes, prae gaudio non credentes; aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit eis, Quia sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertio die. Habes pro capite; dicat et pro corpore: Et praedicari in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 45, etc.) . Dicat ergo Ecclesia inimicis suis, dicat. Dicit plane, non tacet: sed illi audiant. Fratres, audistis testimonia, jam noscite me. Scrutamini Scripturas, in quibus", + "candidate_score": 0.666509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3427", + "psc_text": "habere malum desiderium. Restat ergo in hac pugna, ut mente non consentiente malis concupiscentiis, servias legi Dei; carne autem concupiscente, sed te non consentiente, servias legi peccati. Agit caro desideria sua, age et tu tua. Non opprimuntur, non exstinguuntur a te desideria ejus; non exstinguat tua: ut in certamine labores, non victus traharis. 3. Concupiscentiae malum in baptizatis sine reatu. Sequitur ergo et dicit Apostolus, Nulla ergo condemnatio est nunc his qui sunt in Christo Jesu. Et si habent desideria carnis, quibus non consentiunt; et si lex in membris eorum repugnat legi mentis eorum, et captivare vult mentem: tamen quia per gratiam Baptismatis et lavacri regenerationis solutus est et ipse reatus, cum quo eras natus, et quidquid antea consensisti malae concupiscentiae, sive quolibet flagitio, sive quolibet facinore, sive qualibet mala cogitatione, sive qualibet mala locutione, omnia deleta sunt in illo fonte, quo servus intrasti, unde liber existi: quia ergo haec", + "candidate_score": 0.665523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1573", + "psc_text": "Quicumque homo proponit lucrum, ut seducat, avaritiam in te non inveniat: quid facit propositor lucri? Si autem avaritia in te inventa fuerit, viso lucro inardescis, vitiosae escae caperis laqueo. Si autem non in te invenerit avaritiam, remansit frustra extenta muscipula. Proponit tibi tentator pulcherrimam feminam: adsit intus castitas, victa est foris iniquitas. Ut ergo non te capiat proposita pulchritudine mulieris alienae, cum tua libidine intus pugna. Non sentis hostem tuum, sed sentis concupiscentiam tuam. Diabolum non vides, sed quid te delectet, vides. Vince intus quod tu sentis. Pugna, pugna; quia qui te regeneravit, judex est: proposuit luctam, parat coronam. Sed quia sine dubio vinceris, si illum adjutorem non habueris, si te deseruerit; ideo proponis in Oratione, Ne nos inferas in tentationem. Ira judicis donavit quosdam concupiscentiis suis: et dicit illud Apostolus, Tradidit illos Deus in concupiscentiam cordis illorum (Rom. I, 24) . Quomodo tradidit? Non cogendo, sed deserendo. CAPUT X.", + "candidate_score": 0.665088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9_11", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus . scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1573", + "psc_text": "Quicumque homo proponit lucrum, ut seducat, avaritiam in te non inveniat: quid facit propositor lucri? Si autem avaritia in te inventa fuerit, viso lucro inardescis, vitiosae escae caperis laqueo. Si autem non in te invenerit avaritiam, remansit frustra extenta muscipula. Proponit tibi tentator pulcherrimam feminam: adsit intus castitas, victa est foris iniquitas. Ut ergo non te capiat proposita pulchritudine mulieris alienae, cum tua libidine intus pugna. Non sentis hostem tuum, sed sentis concupiscentiam tuam. Diabolum non vides, sed quid te delectet, vides. Vince intus quod tu sentis. Pugna, pugna; quia qui te regeneravit, judex est: proposuit luctam, parat coronam. Sed quia sine dubio vinceris, si illum adjutorem non habueris, si te deseruerit; ideo proponis in Oratione, Ne nos inferas in tentationem. Ira judicis donavit quosdam concupiscentiis suis: et dicit illud Apostolus, Tradidit illos Deus in concupiscentiam cordis illorum (Rom. I, 24) . Quomodo tradidit? Non cogendo, sed deserendo. CAPUT X.", + "candidate_score": 0.661883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3004", + "psc_text": "6. Novi Testamenti testimonium pro Christo et Ecclesia. Haec Judaeis, et istis nostris. Quare? Quia istas Scripturas Veteris Testamenti et Judaei accipiunt, et nostri isti accipiunt. Sed ipsum Christum, quem illi non accipiunt, videamus si isti accipiunt. Dicat et ipse, dicat et pro se qui caput est, et pro corpore suo quod est Ecclesia, quia et in nobis caput loquitur pro corpore. Audi pro capite: Resurrexit a mortuis, invenit discipulos haesitantes, dubitantes, prae gaudio non credentes; aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit eis, Quia sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertio die. Habes pro capite; dicat et pro corpore: Et praedicari in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 45, etc.) . Dicat ergo Ecclesia inimicis suis, dicat. Dicit plane, non tacet: sed illi audiant. Fratres, audistis testimonia, jam noscite me. Scrutamini Scripturas, in quibus", + "candidate_score": 0.647689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1270", + "psc_text": "Nunc tenebrae, postea lux. Dies sunt fideles. Et nos, charissimi, videbimus invicem corda nostra, sed postea: nunc autem adhuc tenebras mortalitatis hujus circumferimus, et ad lucernam Scripturae ambulamus; sicut dicit apostolus Petrus, Habemus certiorem propheticum sermonem, cui benefacitis intendentes tanquam lucernae in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Proinde, charissimi, propter ipsam fidem qua credimus in Deum, in comparatione infidelium dies sumus. In infidelitate nox cum ipsis fuimus, modo lux, dicente Apostolo, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Tenebrae in vobis, lux in Domino. Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione,", + "candidate_score": 0.637616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_26", + "bdc_text": "Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2532", + "psc_text": "Obsecro autem vos, fratres. Multitudini dicebat: sed omnes unum facere volebat. Obsecro autem vos, fratres, ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata; sitis autem perfecti in eodem sensu, et in eadem scientia (I Cor. I, 10) . Et alio loco: Unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam (Philipp. II, 2, 3) . Et Dominus ad Patrem de suis: Ut sint unum, sicut et nos unum sumus (Joan. XVII, 22) . Et in Actibus Apostolorum: Multitudinis autem credentium erat anima una et cor unum (Act. IV, 32) . Ergo magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in unum (Psal. XXXIII, 4). Quia unum est necessarium, unum illud supernum, unum ubi Pater et Filius et Spiritus sanctus sunt unum. Videte nobis commendari unitatem. Certe Trinitas est Deus noster. Pater non est Filius, Filius non est Pater, Spiritus sanctus nec Pater est, nec Filius, sed amborum Spiritus:", + "candidate_score": 0.630485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_13", + "bdc_text": "Ages etiam similes d. Rodolpho Gvalthero et meo et ministrorum omnium nomine officiaque nostra illi summa deferres .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2177", + "psc_text": "Et modo audistis similitudinem ex Evangelio sancto, quia simile est regnum coelorum patrifamilias, qui exiit conducere operarios ad vineam suam. Exiit mane, et quos invenit conduxit; et placuit cum eis mercedem denarium. Exiit et hora tertia, invenit alios, et adduxit ad opus vineae. Et sexta hora hoc fecit, et nona hoc fecit. Exiit etiam et hora undecima prope ad finem diei, invenit quosdam vacuos et stantes; et ait illis: Quid hic statis? quare non operamini in vinea? Responderunt: Quia nemo nos conduxit. Venite, inquit, et vos, et quod justum fuerit, dabo vobis. Mercedem denarium placuit. Isti qui una hora erant operaturi, quando sibi auderent sperare denarium? Sed tamen se aliquid accepturos gratulabantur. Adducti sunt et ipsi ad unam horam. Finito die, jussit omnibus reddi mercedem, a novissimis usque ad primos. Inde coepit reddere ab eis qui hora undecima venerant, jussit eis dare denarium. Illi qui prima hora venerant, videntes illos", + "candidate_score": 0.62662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_14", + "bdc_text": "nostra , de qua vestram humanitatem consuluimus causa ad senatum relata est , demonstrata peccata turpitudine , tum etiam poena et vestris et nostris legibus praescripta .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2451", + "psc_text": "36-50, Et ecce mulier quae erat in civitate peccatrix, etc. De remissione peccatorum, contra Donatistas. CAPUT PRIMUM. 1. Mulier peccatrix ad pedes Domini recumbentis. Quod admonemur Domini eloquiis de divinis lectionibus, hinc credentes Deum velle nos loqui, proferimus Charitati vestrae, illo adjuvante, sermonem de remissione peccatorum. Evangelium enim cum legeretur, attentissime audistis, et res gesta narrata atque versata est ante oculos cordis vestri. Vidistis enim, non carne, sed mente, Dominum Jesum Christum in domo Pharisaei recumbentem, et ab illo invitatum non fastidientem. Vidistis etiam mulierem in civitate famosam, mala utique fama, quae erat peccatrix, non invitatam irruisse convivio, ubi suus medicus recumbebat, et quaesisse pia impudentia sanitatem. Irruens quasi importuna convivio, opportuna beneficio (noverat enim quanto morbo laboraret, et illi sanando idoneum esse ad quem venerat, sciebat): accessit ergo, non ad caput Domini, sed ad pedes, et quae diu male ambulaverat, vestigia recta quaerebat. Prius fudit lacrymas, sanguinem cordis, et", + "candidate_score": 0.625209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_32", + "bdc_text": "Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.610111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_406", + "psc_text": "Constantia in ferendis intus malis. Sed ille calumniatur, et de bonis dicit falsa, plerumque illi creditur. Quid facit aurum? Undique palea est, ignis. Sordes pone, non fidem: esto mundior, ipsa exercitatione esto mundior; valeat tibi ille qui auferat quo sordidior es, non qui opprimat quod aurum es. Etenim si defeceris, peris in palea: et si peris in palea, aurum non eras, sed aurum te esse fingebas. Novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19). Illi autem qui sunt mali, de quibus erubescis quando es inter malos qui sunt foris, memento quod non sint in domo magna ubi es, vas in honorem, sed in contumeliam. Instruxit te Apostolus, regat te Deus. Si mali non essent pro quibus oraremus, quando nobis diceretur, Orate pro inimicis vestris? An forte vellemus bonos habere inimicos? Unde fieri potest? Non habebis bonum inimicum, nisi fueris malus: si autem fueris bonus, inimicus tuus non erit, nisi", + "candidate_score": 0.59785, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.698135, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_281", + "psc_text": "clarissimus praefectus urbis Symmachus ad clementiam tuam retulisset, ut ara quae de urbis Romae curia sublata fuerat, redderetur loco; et tu, imperator, licet adhuc in minoris aevi tirocinio florentibus novus annis, fidei tamen virtute veteranus obsecrata gentilium non probares; eodem, quo comperi, puncto libellum obtuli: quo licet comprehenderim, quae suggestioni necessaria viderentur; poposci tamen exemplum mihi relationis dari. 2. Itaque non fidei tuae ambiguus, sed providus cautionis, et pii certus examinis, hoc sermone relationis assertioni respondeo, hoc unum petens, ut non verborum elegantiam, sed vim rerum exspectandam putes. Aurea enim, sicut Scriptura divina docet (Eccl. VI, 11), est lingua sapientium litteratorum, quae phaleratis dotata sermonibus, et quodam splendentis eloquii velut coloris pretiosi corusco resultans, capit animorum oculos specie formosi, visuque perstringit. Sed aurum hoc, si diligentius manu tractes, foris pretium, intus metallum est. Volve, quaeso, atque excute sectam gentilium: pretiosa et grandia sonant, veri effeta defendunt: Deum loquuntur, simulacrum adorant.", + "candidate_score": 0.698135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_841", + "psc_text": "Vale, et nos dilige, ut facis; quia nos et te diligimus. 990 EPISTOLA XLVIII. SABINUM, ut libros suos severo expendat examine, obsecrat, et quae commoda hinc oriantur, exponit; subjungens tamen duritiem verborum tolerandam esse, dum fidei professio integra sit, suas variis haeresibus fidei professiones opponit: ac demum se in posterum scribendis epistolis maxime operam daturum spondet. AMBROSIUS SABINO. 1. Remisisti mihi libellos, quos tuo judicio probatiores habebo. Ideo misi alios non judicii favore delectatus, sed promissa a te, et petita a me veritate illectus: malo enim tuo corrigatur judicio, si quid movet, priusquam foras prodeat, unde jam revocandi nulla facultas sit; quam laudari a te, quod ab aliis reprehendatur. Itaque arbitrum te eorum quae postulas rogavi; neque enim legi a te mea, quae nonnumquam tribuo in vulgus, sed in tuae calculum venire sententiae desideravi. Non erit longi subsellii ista judicatio et mora, ut dictum est antiquitus. Facile est tibi de", + "candidate_score": 0.678015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_281", + "psc_text": "clarissimus praefectus urbis Symmachus ad clementiam tuam retulisset, ut ara quae de urbis Romae curia sublata fuerat, redderetur loco; et tu, imperator, licet adhuc in minoris aevi tirocinio florentibus novus annis, fidei tamen virtute veteranus obsecrata gentilium non probares; eodem, quo comperi, puncto libellum obtuli: quo licet comprehenderim, quae suggestioni necessaria viderentur; poposci tamen exemplum mihi relationis dari. 2. Itaque non fidei tuae ambiguus, sed providus cautionis, et pii certus examinis, hoc sermone relationis assertioni respondeo, hoc unum petens, ut non verborum elegantiam, sed vim rerum exspectandam putes. Aurea enim, sicut Scriptura divina docet (Eccl. VI, 11), est lingua sapientium litteratorum, quae phaleratis dotata sermonibus, et quodam splendentis eloquii velut coloris pretiosi corusco resultans, capit animorum oculos specie formosi, visuque perstringit. Sed aurum hoc, si diligentius manu tractes, foris pretium, intus metallum est. Volve, quaeso, atque excute sectam gentilium: pretiosa et grandia sonant, veri effeta defendunt: Deum loquuntur, simulacrum adorant.", + "candidate_score": 0.675395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_732", + "psc_text": "Osculatur ergo Christum, qui confitetur illum: Corde enim creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) . Osculatur vero pedes Christi, qui Evangelium legens, Domini Jesu gesta cognoscit et pio miratur affectu; ideoque religioso osculo velut quaedam deambulantis Domini lambit vestigia. Osculamur ergo Christum communionis osculo: Qui legit, intelligat (Matth. XXIV, 15) . 16. Unde hoc Judaeo osculum? Qui enim non credidit in adventum ejus, nec in passionem credidit. Quomodo enim credit passum, quem venisse non credidit? Non ergo habebat osculum pharisaeus, nisi forte Judae proditoris. Sed nec Judas habebat, ideoque cum Judaeis promissum osculum, tamquam signum proditionis vellet ostendere, dicit ei Dominus: Juda, osculo Filium hominis tradis (Luc. XXII, 48) : hoc est, osculum offers, qui non habes osculi charitatem: osculum offers, qui nescis osculi sacramentum. Osculum non labiorum quaeritur, sed cordis et mentis. 17. Sed dicis: Osculatus est Dominum. Verum osculatus est labiis. Hoc", + "candidate_score": 0.667668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_29_31", + "bdc_text": "maii anno 1571 . humanitatis studiosissimus Iamannes studiosissimus vulnerus . princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_636", + "psc_text": "Quod Hebraeus feneravit gentibus, ipse autem non accepit a populis doctrinam, sed tradidit: cui aperuit Dominus thesaurum suum, ut gentes pluvia sermonis sui faceret 934 humescere, et fieret princeps gentium, ipse autem supra se principem nullum haberet. 15. Liber est ergo qui sapiens est, pretio emptus oraculorum coelestium, illo auro, illo argento sermonis divini: pretio emptus sanguinis (non enim minimum est emptorem agnoscere) pretio emptus gratiae, qui audivit et intellexit dicentem: Qui sititis, ite ad aquam; et quicumque non habetis argentum, ite, emite, et bibite, et manducate (Esai. LV, 1) . 16. Liber est ille, qui progrediens in bellum, si viderit mulierem bonam aspectu, et depraedatus opes inimicorum suorum, repertam illic concupierit eam, demptis superfluis, et indumento captivitatis detracto, in uxorem sibi copulaverit, jam non servam, sed liberam (Deut. XXI, 10, 11); intelligit enim famulatui prudentiam et disciplinam non subjacere. Ideoque Lex dicit: Non venumdabitur pecunia (Ibid., 14) ; omne", + "candidate_score": 0.652937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_732", + "psc_text": "Osculatur ergo Christum, qui confitetur illum: Corde enim creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) . Osculatur vero pedes Christi, qui Evangelium legens, Domini Jesu gesta cognoscit et pio miratur affectu; ideoque religioso osculo velut quaedam deambulantis Domini lambit vestigia. Osculamur ergo Christum communionis osculo: Qui legit, intelligat (Matth. XXIV, 15) . 16. Unde hoc Judaeo osculum? Qui enim non credidit in adventum ejus, nec in passionem credidit. Quomodo enim credit passum, quem venisse non credidit? Non ergo habebat osculum pharisaeus, nisi forte Judae proditoris. Sed nec Judas habebat, ideoque cum Judaeis promissum osculum, tamquam signum proditionis vellet ostendere, dicit ei Dominus: Juda, osculo Filium hominis tradis (Luc. XXII, 48) : hoc est, osculum offers, qui non habes osculi charitatem: osculum offers, qui nescis osculi sacramentum. Osculum non labiorum quaeritur, sed cordis et mentis. 17. Sed dicis: Osculatus est Dominum. Verum osculatus est labiis. Hoc", + "candidate_score": 0.649734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_15_17", + "bdc_text": "Rei interim ( ut solent homines profectum pudiosi ) tumultuantu contra nos suum in cesum procaciter apud imperitum vulgus excusantes . Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.649104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_15_17", + "bdc_text": "Rei interim ( ut solent homines profectum pudiosi ) tumultuantu contra nos suum in cesum procaciter apud imperitum vulgus excusantes . Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.646771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_15", + "bdc_text": "Rei interim ( ut solent homines profectum pudiosi ) tumultuantu contra nos suum in cesum procaciter apud imperitum vulgus excusantes .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.640726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_910", + "psc_text": "comiti suo. 1011 4. Postea etiam clementissimo imperatori Theodosio coram intimavi, atque in os dicere non dubitavi, cui intimata senatus legatione hujusmodi, licet non totus senatus poposcerit, insinuationi meae tandem assensionem detulit, et sic aliquibus ad ipsum non accessi diebus, nec moleste tulit; quia non pro meis commodis faciebam, sed quod et ipsi, et animae meae proderat, in conspectu regis loqui non confundebar (Psal. CXVIII, 46). 5. Iterum Valentiniano augustae memoriae principi, legatio a senatu missa intra Gallias, nihil extorquere potuit: et certe aberam, nec aliquid tunc ad eum scripseram. 6. Sed ubi clementia tua imperii suscepit gubernacula, compertum est postea donata illa esse praecellentibus in republica, sed gentilis observantiae viris; et fortasse dicatur, Imperator auguste, qui ipse non templis reddideris, sed bene meritis de te donaveris. Verum nosti pro Dei timore agendum esse constanter, quod etiam pro libertate frequenter fit non solum a sacerdotibus; sed etiam ab his qui", + "candidate_score": 0.635915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_220", + "psc_text": "vos, clementissimi et christiani principes, ut et Alexandriae sacerdotum catholicorum omnium concilium fieri censeatis, qui inter se plenius tractent atque definiant quibus impertienda communio quibusque servanda sit. 814 6. Nam etsi Alexandrinae Ecclesiae semper dispositionem ordinemque tenuerimus, et juxta morem consuetudinemque majorum, ejus communionem indissolubili societate ad haec usque tempora servemus; tamen ne aut aliqui videantur esse posthabiti, qui etiam pacto, quod stare volumus, communionem nostram rogarunt: aut illius pacis et societatis fidelium neglecta compendia; id obsecramus, ut cum inter se coetu pleniore tractaverint, etiam auxilia decretis sacerdotalibus vestrae pietatis aspirent. Et nobis deferri in notitiam censeatis; ne titubanti nutemus affectu, sed laeti atque securi pietati vestrae apud Deum omnipotentem agamus gratias, non solum quia exclusa perfidia est, sed quia catholicis fides et concordia est restituta. Quod a vobis Africanae et Gallicanae Ecclesiae per legatos obsecrant, hoc est, ut toto vobis faciatis in orbe episcopos debitores; licet non mediocre sit", + "candidate_score": 0.631961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_25", + "bdc_text": "Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_689", + "psc_text": "quia dixisti ei: et tu animam tuam liberabis (Ezech. III, 17-19) . 3. Malo igitur, Imperator, bonorum mihi esse tecum, quam malorum consortium; et ideo clementiae tuae displicere debet sacerdotis silentium, libertas placere. Nam silentii mei periculo involveris, libertatis bono juvaris. Non ergo importunus indebitis me intersero, alienis ingero: sed debitis obtempero, mandatis Dei nostri obedio. Quod facio primum tui amore, tui gratia, tuae studio conservandae salutis. Si id mihi vel non creditur, vel interdicitur: dico sane divinae offensae metu. Nam si meum periculum te exueret, patienter me pro te offerrem, sed non libenter; malo enim te sine meo acceptum Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim.", + "candidate_score": 0.631555, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.693937, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.693937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.681723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_555", + "psc_text": "jubes; da quod jubes, et jube quod vis. CAPUT XXX. Confitetur ut se habet ad tentationes carnalis libidinis. 41. Jubes certe ut contineam a concupiscentia carnis, et concupiscentia oculorum, et ambitione saeculi (Joan. II, 16). Jussisti a concubitu; et de ipso conjugio melius aliquid quam concessisti monuisti. Et quoniam dedisti, factum est et antequam dispensator sacramenti tui fierem. Sed adhuc vivunt in memoria mea, de qua multa locutus sum, talium rerum imagines, quas ibi consuetudo mea fixit; et occursant mihi vigilanti quidem carentes viribus, in somnis autem non solum usque ad delectationem, sed etiam usque ad consensionem factumque simillimum. Et tantum valet imaginis illusio in anima mea et in carne mea, ut dormienti falsa visa persuadeant quod vigilanti vera non possunt. Numquid tunc ego non sum, Domine Deus meus? Et tamen tantum interest inter meipsum et meipsum, intra momentum quo hinc ad soporem transeo, vel huc inde retranseo! Ubi est", + "candidate_score": 0.667143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9_11", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus . scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_124", + "psc_text": "16. Item in facinoribus, ubi libido est nocendi, sive per contumeliam, sive per injuriam; et utrumque vel ulciscendi causa, sicut inimico inimicus; vel adipiscendi alicujus extra commodi, sicut latro viatori; vel evitandi mali, sicut ei qui timetur; vel invidendo, sicut feliciori miserior; aut in aliquo prosperatus, ei quem sibi aequari timet aut aequalem dolet; vel sola voluptate alieni mali, sicut spectatores gladiatorum, aut irrisores, aut illusores quorumlibet: haec sunt capita iniquitatis, quae pullulant principandi et spectandi et sentiendi libidine, aut una, aut duabus earum, aut simul omnibus; et vivitur male adversus tria et septem, psalterium decem chordarum decalogum tuum, Deus altissime et dulcissime. Sed quae flagitia in te qui non corrumperis? aut quae adversus te facinora, cui noceri non potest? Sed hoc vindicas quod in se homines perpetrant, quia etiam cum in te peccant, impie faciunt in animas suas, et mentitur iniquitas sibi, sive corrumpendo ac pervertendo naturam suam quam", + "candidate_score": 0.664806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_441", + "psc_text": "tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor, Domine meus, Deus meus; nihil enim tale ab ineunte aetate expertus fueram. Et insinuati sunt mihi in profundo nutus tui; et gaudens in fide laudavi nomen tuum. Et ea fides me securum esse non sinebat de praeteritis peccatis meis, quae mihi per Baptismum tuum remissa nondum erant. CAPUT V Ambrosium consulit quid legendum. 13. Renuntiavi, peractis vindemialibus; ut scholasticis suis Mediolanenses venditorem verborum alium providerent, quod et tibi ego servire delegissem, et illi professioni, prae difficultate spirandi ac dolore pectoris, non sufficerem. Et insinuavi per litteras antistitituo, viro sancto Ambrosio pristinos errores meos, et praesens votum meum, ut moneret quid", + "candidate_score": 0.627872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_25", + "bdc_text": "Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.609967, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.69196, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_537", + "psc_text": "Libido autem sentiendi est, de qua nunc agimus, quae nos ad sentiendum, sive consentientes mente, sive repugnantes, appetitu carnalis voluptatis impellit. Haec est contraria dilectioni sapientiae, haec virtutibus inimica. Hoc malo, quantum attinet ad ejus eam partem qua sibi sexus uterque miscetur, bene utuntur nuptiae, cum conjuges procreant filios per illam, nihilque faciunt propter illam. Hanc si voluisses vel valuisses a sentiendi vivacitate, utilitate, necessitate discernere, videres quam superfluo tam multa dixisses. Non enim ait Dominus, Qui viderit mulierem, sed, qui viderit ad concupiscendum, jam moechatus est eam in corde suo (Matth. V, 28) . Ecce sensum videndi a libidine sentiendi, si pervicax non sis, breviter aperteque discrevit. Illud Deus condidit, instruendo corpus humanum: illud diabolus seminavit, persuadendo peccatum. 66. Laudent ergo coelum et terram et omnia quae in eis sunt homines pii, et ex his omnibus Deum consideratione pulchritudinis, non ardore libidinis. Sicut auri decus aliter laudat religiosus, aliter", + "candidate_score": 0.69196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9_11", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus . scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_537", + "psc_text": "Libido autem sentiendi est, de qua nunc agimus, quae nos ad sentiendum, sive consentientes mente, sive repugnantes, appetitu carnalis voluptatis impellit. Haec est contraria dilectioni sapientiae, haec virtutibus inimica. Hoc malo, quantum attinet ad ejus eam partem qua sibi sexus uterque miscetur, bene utuntur nuptiae, cum conjuges procreant filios per illam, nihilque faciunt propter illam. Hanc si voluisses vel valuisses a sentiendi vivacitate, utilitate, necessitate discernere, videres quam superfluo tam multa dixisses. Non enim ait Dominus, Qui viderit mulierem, sed, qui viderit ad concupiscendum, jam moechatus est eam in corde suo (Matth. V, 28) . Ecce sensum videndi a libidine sentiendi, si pervicax non sis, breviter aperteque discrevit. Illud Deus condidit, instruendo corpus humanum: illud diabolus seminavit, persuadendo peccatum. 66. Laudent ergo coelum et terram et omnia quae in eis sunt homines pii, et ex his omnibus Deum consideratione pulchritudinis, non ardore libidinis. Sicut auri decus aliter laudat religiosus, aliter", + "candidate_score": 0.690024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_607", + "psc_text": "potest, Si caecitas cordis poena peccati est, abjicienda doctrina, ne rebellis in Deum mentis illuminatio illatam ab eo dicatur enervare sententiam. Quod si absurdissimum est dicere, quamvis sit caecitas cordis poena peccati; eo modo absurdissimum est etiam quod ipse dixisti, quamvis sit libido, id est, inobedientia carnis poena peccati. Quoniam caecitati cordis debet resistere scientia, et libidini continentia: eam vero poenam quae nec error est, nec libido, debet tolerare patientia. Quapropter, quando Deo donante ex vera vivitur fide, ipse Deus adest et menti illuminandae, et concupiscentiae superandae, et molestiae perferendae. Hoc enim totum recte fit, quando fit propter ipsum, id est, quando gratis amatur ipse: qualis amor nobis esse non potest, nisi ex ipso. Alioquin quando sibi homo multum placet, et de sua virtute confidit, si traditur in desideria superbiae suae, tanto amplius augetur hoc malum, quanto magis ei cupiditates caeterae cesserint, easque velut laudabilis hanc unam oblectando compresserit. 10.", + "candidate_score": 0.670142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9_11", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus . scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_312", + "psc_text": "Lasciviae. Sed omnes homines judicant lasciviae non esse peccatum, nisi quia concupiscentiae consentitur. Nullumne ergo malum est, cui consentiendo peccatur? At hoc malum inest in carne contra spiritum consupiscente, etiamsi non sit in spiritu non consentiente, et contra etiam concupiscente. Exclama ergo, Libera nos a malo: et noli malum falsae laudis huic addere malo. CAPUT XV. 29. Diserte sane inter lascivientes et continentes tanquam in medio pudicitiam constituis conjugalem, « quae illos illicita commisisse indignatur, hos etiam licita contempsisse miratur; ultimi limitis sortita regionem, ultra se proruentium exsecrata barbariem, supra se micantium venerata fulgorem, quae verecundis manibus et confovet aestuantes, et laudat tali remedio non egentes. » Multum delector eloquentissima veritate: sed obsecro te, nempe sicut dicis, et disertissime ac verissime dicis, propterea continentes laudat pudicitia conjugalis, quod tali remedio non egeant, quo se ipsam perspicit eguisse, id est, ut secundum Apostolum, qui se non continet, nubat (I Cor. VII,", + "candidate_score": 0.664005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_11", + "bdc_text": "seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_436", + "psc_text": "tam male accipis quod ait Apostolus, Nam qui in agone contendit, ab omnibus continens est (I Cor. IX, 25) ; ut continentiam, tam magnam virtutem, de qua scriptum est, quod nemo esse potest continens nisi Deus det (Sap. VIII, 21); etiam choraulas et hujusmodi turpes infamesque personas habere contendas. Hi enim quando in agone decertant, ab omnibus continent, ut corruptibilem coronam accipiant: a cujus tamen vana cupiditate non continent. Haec enim cupiditas vana ac per hoc prava, vincit in eis et frenat alias pravas cupiditates: propter quod dicti sunt continentes. Sed ut gravissimam faceres injuriam Scipionibus, continentiam quam in eis tanto eloquio praedicasti, dedisti et histrionibus: ignorans Apostolum, cum exhortaretur homines ad virtutem, sic exemplum de vitiosa hominum affectione sumpsisse, quemadmodum alio loco Scriptura, cum ad amorem sapientiae homines hortaretur, quaerendam dixit esse sicut pecuniam (Prov. II, 4). Numquid propterea sancta Scriptura dicenda est laudasse avaritiam? Sed quia notum est,", + "candidate_score": 0.599592, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.691317, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "§ 3 secutus denique litteras caritatis uestrae, quas de nomine supradicti Athanasii ad nos dedistis, sciatis his litteris, quas ad unanimitatem uestram dedi, me cum omnibus uobis et cum uniuersis episcopis ecclesiae catholicae pacem habere, supradictum autem Athanasium alienum csseisse a communione mea siue ecclesiae Romanae et a consortio litterarum et ecclesiasticarum. Textus narratiuus § 1 Quid in his litteris non sanctitatis, quid non ex metu dei eueniens est? sed Potamius et Epictetus, dum damnare urbis Romae cpiscopumepiscopum gaudent, sicut in Ariminensi synodo continetur, audire 2 Ediderunt epislulam Baronius ad a. 352 n. XII, Binius I 466, Ed. regia 111140 sq., Labbe-Cossart II 752, Coleti II 807, Mansi III 208 3 LIUERI A EPISCOPI] EPIST A 6 urbis Romae episcopus y 9 maiorum Cy maiorem A 12 nenisset A, Ca. c. de del. y disciplinam A 13 exigit Cm2 Fab 14 pręs 1 A ueniret Cy uenisset A 18 uestram", + "candidate_score": 0.691317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "§ 3 secutus denique litteras caritatis uestrae, quas de nomine supradicti Athanasii ad nos dedistis, sciatis his litteris, quas ad unanimitatem uestram dedi, me cum omnibus uobis et cum uniuersis episcopis ecclesiae catholicae pacem habere, supradictum autem Athanasium alienum csseisse a communione mea siue ecclesiae Romanae et a consortio litterarum et ecclesiasticarum. Textus narratiuus § 1 Quid in his litteris non sanctitatis, quid non ex metu dei eueniens est? sed Potamius et Epictetus, dum damnare urbis Romae cpiscopumepiscopum gaudent, sicut in Ariminensi synodo continetur, audire 2 Ediderunt epislulam Baronius ad a. 352 n. XII, Binius I 466, Ed. regia 111140 sq., Labbe-Cossart II 752, Coleti II 807, Mansi III 208 3 LIUERI A EPISCOPI] EPIST A 6 urbis Romae episcopus y 9 maiorum Cy maiorem A 12 nenisset A, Ca. c. de del. y disciplinam A 13 exigit Cm2 Fab 14 pręs 1 A ueniret Cy uenisset A 18 uestram", + "candidate_score": 0.666744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "aduenerunt de hinc Fed De hane (duae hae uoces tenuissima linea deletac sunt) A, om. Cy 19 spoliorum y 20 sacrilegorum Eng et add. C Cou 22 prophanatores A 23 que A hacreti quorum A doctrina A 25 atroci caede mactauerunt Fed atrocicae demactauerunt A atrociter dcmactauerunt Cy 26 hossius A quosque] eosque γ 28 quique] iique y hominibusque susp. Cou 29 gentibus CFab falsa fingentes nec discordiam inter non ex causa dei ortam. sed ex humana praesumtione narrabant. diuinis humana miscentes et ecclesiasticis rebus priuatas adiungentes ciuitatis nobis concentum scditionemqueseditionemque conflarunt dicentes nus grauem schismate ciuitati importasse iniuriam, nisi illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum", + "candidate_score": 0.626658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_238", + "psc_text": "παϱόντεσ BA); ct. ut-praesentes ostenderent Cass 24 ϰαϑὼς Theod αὐτω̄ν Theod 25 συσϰευήν] praem. τὴν Theod excusatiexcusationem. qui enim habent fiduciam probare ea, quae absentes dicunt, haec praesentes parati sunt conumcereconuincere. Sed quia uenire non ausi sunt, arbitramur de cetero neminem ignorare, otiamsietiamsi illi iterum malitiam suam exercere uoluerint nihil sufficientes probare aduersus consacerdotes nostros, quos incusant quidem absentes, praesentes autem fugiunt. § 3 Fugierunt enim, dilectissimi fratres, non solum propter hos, quos falso adpetiuenmtadpetiuerunt, uerum etiam hos, qui etiam ex diuersis locis conuenerunt, ut eosdem multis criminibus arguerent. ferrum enim et uincula proferebant de exilio reuertentes uiri; et rursum 2 haec Cou hoc ACFab 3 nominem A A in nvl.: multas psecutiones ptulisse epos catholicos ucl scm athanasiū ab arrianus (sic) refert 4 uoluerunt Cmly 5 nostro .4 7 fugerunt Cγ, forma fugierunt habetur etiam infra in W et apud Cass (u. g. in codd. Monac. 8370. 14374.18466) 8", + "candidate_score": 0.625008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "perfacile in communione receptus est. exinde coepere illi non tam pro ipso quam pro suis actibus laborare, quod illi pertemere credendo communicaueuntcommunicauerunt. etenim si fuerunt illae litterae aliquorum, non tamen eorum, qui aut iudicesindices fuerant aut in concilio adsederant. quae quidem etiam si essent aliquorum, temere illi fidem pro se dicenti habere numquam deberent. § 11 Sed et iudices, qui illum digne sententiauerunt, credere noluerunt (11) ideo. quia et alii quique in praeteritum pro suis facinoribus detecti sunt, nunc cum Marcello et Athanasio coniuncti sunt — dicimus autem Asclepan, qui ante decem et septem annos episcopatus honore discinctus est, deinde Paulum et Lucium et quotquot talibus coniuncti sunt — circumeuntes simul exteras regiones persuadebant iudicibus non esse credendum illis, qui in eos digne sententiam protulerunt, ut hoc genere commercii sibi quondam ad episcopatus reditum procurarent. ncc in ipsis locis, in quibus peccauerant, nec in proximis uel ubi accusatores habebant, se", + "candidate_score": 0.624984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_236", + "psc_text": "reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng congregatis Cass 13 tantum Bal tanum W ex del. Bal omni Bal omnem W 14 adortantibus rep. W quo] q Wml ęaque W 15 rumigerarunt Fed rumigerunt W ϰαὶ πολλάϰς ϰληϑέντες οὐϰ ἐπήϰουσαν ταις ϰλήσεσι ϰαίτοι πάντων ήμω̄ν συνελϑόντων ἐπισϰόπων xai μάλιστα τοῡ εὐγηϱοτάτου 'Ooiov τοῡ xai διά τόν χϱόνον xai τὴν ὁμολογίαν xai διά τὸ TOOOVTOV ϰάματον ὑπομεμενηϰέναι πάσης σἰδοῡς άξίου τυγχάνοντος, ἀναμενόντων xai πϱοτϱεπομένων αὐτοὺς εἰσελϑεῑν εἰς τὴν ϰϱίσιν, ἳν'ἃπεϱ ἁπόντων τω̄ν συλλειτουϱγω̄ν ήμω̄ν ἐϑϱὺλησαν xai ἔγϱαψαν ϰατ' αὐτω̄ν, ταῡτα παϱόντες ἐλέγξαι δυνηϑω̄σιν. ἀλλ' ovx ἡλϑον ϰληϑέντες, ϰαϑἁπεϱ πϱοείπομεν, δειϰνύντες xai ex τούτων τὴν συϰοϕαντἱαν έαυτω̄ν xai μονονουχί", + "candidate_score": 0.623306, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.691182, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_7_9", + "bdc_text": "ideo etiam longior magistratus tracta est . Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima . Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1236", + "psc_text": "Misericors et miserator Dominus. Ita plane. Adhuc adde, longanimis; adhuc adde, et multum misericors: sed time quod est in novissimo, et verax (Psal. LXXXV, 15) . Quos enim modo sustinet peccantes, judicaturus est contemnentes. An divitias longanimitatis et mansuetudinis ejus contemnis, ignorans quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? Tu autem secundum duritiam cordis tui et cor impoenitens, thesaurizas tibi iram in die irae et revelationis justi judicii Dei, qui reddet unicuique secundum opera sua (Rom. II, 4-6) . Mansuetus Dominus, longanimis Dominus, misericors Dominus: sed et justus Dominus, et verax Dominus. Largitur tibi spatium correctionis: sed tu plus amas dilationem quam emendationem. Malus fuisti heri? hodie bonus esto. Et hodiernum diem in malitia peregisti? vel cras mutare. Semper exspectas, et de misericordia Dei tibi plurimum polliceris: quasi ille qui tibi per poenitentiam promisit indulgentiam, promiserit tibi etiam prolixiorem vitam. Unde scis quid pariat crastinus dies? Recte dicis in corde", + "candidate_score": 0.691182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1454", + "psc_text": "eo quod remansit aliquid infirmitatis, audeo dicere, ex qua parte servimus Deo, liberi sumus: ex qua parte servimus legi peccati, adhuc servi sumus. Unde dicit Apostolus quod dicere coeperamus: Condelector legi Dei secundum interiorem hominem. Ecce unde liberi, unde condelectamur legi Dei: libertas enim delectat. Nam quamdiu timore facis quod justum est, non Deus te delectat. Quamdiu adhuc servus facis, te non delectat: delectet te, et liber es. Noli timere poenam, sed ama justitiam. Nondum potes amare justitiam? time vel poenam, ut pervenias ad amandam justitiam. 11. Ergo jam ille ex parte superiore liberum se esse sentiebat, unde dicebat, Condelector legi Dei secundum interiorem hominem. Delectat me lex, delectat me quod jubet lex, delectat me ipsa justitia. Video autem aliam legem in membris meis: haec est quae remansit infirmitas: repugnantem legi mentis meae, et captivantem me in lege peccati, quae est in membris meis. Ex hac parte sentit captivitatem, ubi", + "candidate_score": 0.669687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1925", + "psc_text": "Et cum tinxisset panem, dedit Judae; usque ad id, Nunc clarificatus est Filius hominis. Cap. XIII, V\\. 26-31. 1. Scio, charissimi, moveri posse nonnullos, sive pios ut requirant, sive impios ut reprehendant, quod posteaquam panem tinctum traditori suo Dominus dedit, intraverit in illum satanas. Sic enim scriptum est: Et cum tinxisset panem, dedit Judae Simonis Iscariotae; et post panem tunc introivit in illum satanas. Dicunt enim: Itane hoc meruit panis Christi porrectus de mensa Christi, ut post illum intraret in ejus discipulum satanas? Quibus respondemus, hinc nos potius doceri quam sit cavendum male accipere bonum. Multum quippe interest, non quid accipiat, sed quis accipiat; nec quale sit quod datur, sed qualis sit ipse cui datur. Nam et bona obsunt, et mala prosunt, sicut fuerint quibus dantur. Peccatum, inquit Apostolus, ut appareat peccatum, per bonum mihi operatum est mortem (Rom. VII, 13) . Ecce per bonum factum est malum, dum male", + "candidate_score": 0.66542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_31_33", + "bdc_text": "princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit . Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi . Clarissimo viro atque eximio Christi servo d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti , fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2215", + "psc_text": "Quae utique Petro adhuc defuit, quando mulieris ancillae interrogatione perterritus, non potuit verum testimonium perhibere; sed contra suam pollicitationem timore magno compulsus est ter negare (Matth. XXVI, 69-74). Timor autem iste non est in charitate, sed perfecta charitas foras mittit timorem (I Joan. IV, 18). Denique ante passionem Domini, servilis timor ejus interrogatus est a femina servitutis; post resurrectionem vero Domini liberalis ejus amor ab ipso Principe libertatis (Joan. XXI, 15): et ideo ibi turbabatur, hic tranquillabatur; ibi quem dilexerat negabat, hic quem negaverat diligebat. Sed adhuc etiam tunc amor ipse infirmus fuerat et angustus, donec eum roboraret et dilataret Spiritus sanctus. Qui posteaquam illi est abundantia gratiae largioris infusus, sic ad perhibendum de Christo testimonium quondam ejus frigidum pectus accendit, atque illa prius trepida quae veritatem suppresserant, ora reseravit, ut cum omnes in quos venerat Spiritus sanctus, linguis omnium gentium loquerentur, Judaeorum circumstantibus turbis, solus ad testimonium de Christo", + "candidate_score": 0.665372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1924", + "psc_text": "cum recubuisset ille supra pectus Jesu. Hic est utique pectoris sinus, sapientiae secretum. Dicit ei: Domine, quis est? Respondit Jesus: Ille est cui ego tinctum panem porrexero. Et cum tinxisset panem, dedit Judae Simonis Iscariotae. Et post panem, tunc introivit in illum satanas. Expressus est traditor, nudatae sunt latebrae tenebrarum. Bonum est quod accepit, sed malo suo accepit, quia male bonum malus accepit. Verum de isto pane tincto qui porrectus est ficto, et de his quae sequuntur, multa dicenda sunt: quibus necessarium est plus temporis, quam nunc habemus jam in istius fine sermonis. TRACTATUS LXII. Ab eo quod scriptum est, Et cum tinxisset panem, dedit Judae; usque ad id, Nunc clarificatus est Filius hominis. Cap. XIII, V\\. 26-31. 1. Scio, charissimi, moveri posse nonnullos, sive pios ut requirant, sive impios ut reprehendant, quod posteaquam panem tinctum traditori suo Dominus dedit, intraverit in illum satanas. Sic enim scriptum est: Et cum", + "candidate_score": 0.66019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_14_16", + "bdc_text": "nostra , de qua vestram humanitatem consuluimus causa ad senatum relata est , demonstrata peccata turpitudine , tum etiam poena et vestris et nostris legibus praescripta . Rei interim ( ut solent homines profectum pudiosi ) tumultuantu contra nos suum in cesum procaciter apud imperitum vulgus excusantes . Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1808", + "psc_text": "Quid fecerunt Judaei, vel quae culpa eorum fuit, si necesse erat ut sermo Isaiae prophetae impleretur quem dixit, Domine, quis credidit auditui nostro? et brachium Domini cui revelatum est? Quibus respondemus, Dominum praescium futurorum, per Prophetam praedixisse infidelitatem Judaeorum; praedixisse tamen, non fecisse. Non enim propterea quemquam Deus ad peccandum cogit, quia futura hominum peccata jam novit. Ipsorum enim praescivit peccata, non sua; non cujusquam alterius, sed ipsorum. Quapropter si ea quae ille praescivit ipsorum, non sunt ipsorum; non vere ille praescivit: sed quia illius praescientia falli non potest; sine dubio non alius, sed ipsi peccant, quos Deus peccaturos esse praescivit. Fecerunt ergo peccatum Judaei, quod eos non compulit facere, cui peccatum non placet; sed facturos esse praedixit, quem nihil latet. Et ideo si non malum, sed bonum facere voluissent, non prohiberentur; et hoc facturi praeviderentur ab eo qui novit quid sit quisque facturus, et quid ei sit pro ejus", + "candidate_score": 0.658935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_14_16", + "bdc_text": "nostra , de qua vestram humanitatem consuluimus causa ad senatum relata est , demonstrata peccata turpitudine , tum etiam poena et vestris et nostris legibus praescripta . Rei interim ( ut solent homines profectum pudiosi ) tumultuantu contra nos suum in cesum procaciter apud imperitum vulgus excusantes . Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2564", + "psc_text": "Nunc vero quoniam respondit Pilatus, Numquid ego Judaeus sum? Gens tua et pontifices tradiderunt te mihi; abstulit a se suspicionem, qua posset putari a semetipso dixisse quod Jesum regem dixerat esse Judaeorum, id se a Judaeis audisse demonstrans. Deinde dicendo, Quid fecisti? satis ostendit illud ei pro crimine objectum: tanquam diceret, Si regem te negas, quid fecisti ut tradereris mihi? Quasi mirum non esset si puniendus judici traderetur, qui se diceret regem: si autem hoc non diceret, quaerendum ab illo esset quid aliud forte fecisset, unde tradi judici dignus esset. 2. Audite ergo, Judaei et Gentes; audi, circumcisio; audi, praeputium; audite, omnia regna terrena: Non impedio dominationem vestram in hoc mundo, Regnum meum non est hoc mundo. Nolite metuere metu vanissimo quo Herodes ille major, cum Christus natus nuntiaretur, expavit, et tot infantes ut ad eum mors perveniret, occidit (Matth. II, 3, 16), timendo magis quam irascendo crudelior, Regnum, inquit,", + "candidate_score": 0.656765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_26_28", + "bdc_text": "Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes . Vale . Datum raptim 13 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2402", + "psc_text": "XIII, 1) . Quid enim dixit, Omnis anima, nisi, omnis homo? Et hoc autem quod potestas Christo a Patre data est omnis carnis, secundum hominem intelligendum est: nam secundum Deum omnia per ipsum facta sunt (Joan. I, 3), et in ipso condita sunt omnia in coelo et in terra, visibilia et invisibilia (Coloss. I, 16). Sicut ergo dedisti ei potestatem, inquit, omnis carnis, ita te glorificet Filius tuus, id est, notum te faciat omni carni quam dedisti ei. Sic enim dedisti, ut omne quod dedisti ei, det eis vitam aeternam. 3. Haec est autem, inquit, vita aeterna, ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum. Ordo verborum est, ut te et quem misisti Jesum Christum cognoscant solum verum Deum. Consequenter enim et Spiritus sanctus intelligitur, quia Spiritus est Patris et Filii, tanquam charitas substantialis et consubstantialis amborum. Quoniam non duo dii Pater et Filius, nec tres dii", + "candidate_score": 0.631278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_682", + "psc_text": "Non enim et tu operario tuo mercedem solam daturus es: non etiam afferes illi unde vires reparet in labore? Pascis utique cui mercedem daturus es. Proinde et nos Dominus in istis Scripturarum significationibus laborantes pascit. Nam si ista intelligendorum sacramentorum laetitia subtrahatur a nobis, deficimus in labore, et non erit qui perveniat ad mercedem. 6. Quomodo ergo quadragenario numero perficitur opus? Fortasse ideo, quia Lex in decem praeceptis data est, et per totum mundum praedicanda erat Lex: qui totus mundus quatuor partibus commendatur, Oriente et Occidente, Meridie et Aquilone, unde denarius per quatuor multiplicatus, ad quadragenarium pervenit. Vel quia per Evangelium quod quatuor libros habet, impletur Lex: quia in Evangelio dictum est, Non veni solvere Legem, sed adimplere (Matth. V, 17) . Sive ergo illa, sive ista causa, sive alia aliqua probabiliore, quae nos latet, doctiores non latet; certum est tamen quadragenario numero significari quamdam perfectionem in operibus bonis, quae", + "candidate_score": 0.628292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_13", + "bdc_text": "Ages etiam similes d. Rodolpho Gvalthero et meo et ministrorum omnium nomine officiaque nostra illi summa deferres .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1897", + "psc_text": "quis adversus aliquem habet querelam, sicut et Dominus donavit vobis, ita et vos » (Coloss. III, 13)! Invicem itaque nobis delicta donemus, et pro nostris delictis invicem oremus, atque ita quodammodo invicem pedes nostros lavemus. Nostrum est, donante ipso, ministerium charitatis et humilitatis adhibere: illius est exaudire, ac nos ab omni peccatorum contaminatione mundare per Christum, et in Christo; ut quod aliis etiam dimittimus, hoc est in terra solvimus, solvatur in coelo. TRACTATUS LIX. Ab eo quod Dominus dicit, Amen, amen dico vobis; non est servus major domino suo; usque ad id, Qui autem me accipit, accipit eum qui misit me. Cap. XIII, V\\. 16-20. 1. Audivimus in sancto Evangelio loquentem Dominum atque dicentem, « Amen, amen dico vobis; non est servus major domino suo, neque apostolus major eo qui misit illum: si haec scitis, beati eritis si feceritis ea. » Hoc ideo dixit, quia laverat discipulorum pedes, magister humilitatis", + "candidate_score": 0.625937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_32", + "bdc_text": "Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1326", + "psc_text": "quia magna. Qui adfuistis hesterno die, audistis, ut potuimus disputavimus ex eo quod ait Dominus, Vos secundum carnem judicatis; ego non judico quemquam. Sed et si judico ego, judicium meum verum est; quia solus non sum, sed ego et qui misit me Pater. In lege vestra scriptum est quod duorum hominum testimonium verum est. Ego sum qui testimonium perhibeo de me, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater (Joan. VIII, 15-18) . Ex his verbis hesterno, ut dixi, die redditus est sermo auribus et mentibus vestris. Haec cum Dominus dixisset; illi qui audierunt, Vos secundum carnem judicatis, manifestaverunt quod audierunt. Responderunt enim Domino loquenti de Deo Patre suo, et dixerunt, Ubi est pater tuus? Patrem Christi carnaliter acceperunt, quia verba Christi secundum carnem judicaverunt. Erat autem qui loquebatur in aperto caro, in occulto Verbum: homo manifestus, Deus occultus. Videbant indumentum, et contemnebant indutum: contemnebant, quia nesciebant; nesciebant, quia", + "candidate_score": 0.611373, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.69046, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", + "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", + "candidate_score": 0.69046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_173", + "psc_text": "post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum 1 fueritis, modo redux patronus indulgeat, advolaturi, ut rebus amicitia vegetetur, quae verbis infrequentata torpuerat. vale. Sidonius Petreio suo salutem Angit me nimis damnum saeculi mei nuper erepto avunculo tuo Claudiano oculis nostris, ambigo an quempiam deinceps parem conspicaturis. vir siquidem fuit providus prudens, doctus eloquens, acer et hominum aevi loci populi sui ingeniosissimus quique indesinenter salva religione philosopharetur; et licet crinem barbamque non pasceret, pallium et clavam nunc inrideret, nunc etiam execraretur, a collegio tamen conplatonicorum solo habitu ac fide dissociabatur. deus bone, quid erat illud, quotiens ad eum sola 2 consultationis gratia conveniebamus! quam ille omnibus statim 1", + "candidate_score": 0.686426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_408", + "psc_text": "vetita rimari, vereor huius modi hominem a catholicae fidei regulis exorbitaturum et effici dignum, in statum cuius respondeantur adversa, dum requiruntur inlicita. secuta quidem est ultio extinctum, sed magis prosunt ista victuris. nam quotiens homicida punitur, non est remedium sed solacium vindicari. longiuscule me progredi amor impulit, cuius angorem silentio exhalare non valui. tu interim, si quid istic cognitu dignum, citus indica, saltim ob hoc scribens, ut animum meum tristitudine gravem lectio levet. namque confuso pectori maeror, et quidem iure, plurimus erat, cum paginis ista committerem sola. neque enim satis mihi aliud hoc tempore manu sermone consilio scribere loqui volvere libet. vale. Sidonius Trygetio suo salutem. Tantumne te Vasatium civitas non caespiti imposita sed pulveri, tantum Syrticus ager ac vagum solum et volatiles ventis altercantibus harenae sibi possident, ut te magnis flagitatum precibus, parvis separatum spatiis, multis exspectatum diebus attrahere Burdigalam non potestates, non amicitiae, non opimata vivariis ostrea queant?", + "candidate_score": 0.685576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", + "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", + "candidate_score": 0.683939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", + "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", + "candidate_score": 0.682475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_321", + "psc_text": "opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum, si venire possibile est, deinde, si quid sequius, 2 certe consulendum decerneremus, nisi in omnibus obsecuturi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Perpetuo salutem Desiderio spiritalium lectionum, quarum 3 tibi tam per authenticos quam per disputatores byblio-theca fidei catholicae 4 perfamiliaris est, etiam illa, quae maxume 5 tuarum scilicet aurium minime digna sunt occupare censuram, noscere cupis; siquidem iniungis, ut orationem, quam 1 videor 2 ad plebem Biturigis in ecclesia sermocinatus, tibi dirigam; cui non rhetorica partitio, non oratoriae minae,3 non grammaticales figurae congruentem decorem disciplinamque suppeditaverunt. neque enim illic, ut exacte perorantibus mos est, aut pondera", + "candidate_score": 0.681451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_173", + "psc_text": "post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum 1 fueritis, modo redux patronus indulgeat, advolaturi, ut rebus amicitia vegetetur, quae verbis infrequentata torpuerat. vale. Sidonius Petreio suo salutem Angit me nimis damnum saeculi mei nuper erepto avunculo tuo Claudiano oculis nostris, ambigo an quempiam deinceps parem conspicaturis. vir siquidem fuit providus prudens, doctus eloquens, acer et hominum aevi loci populi sui ingeniosissimus quique indesinenter salva religione philosopharetur; et licet crinem barbamque non pasceret, pallium et clavam nunc inrideret, nunc etiam execraretur, a collegio tamen conplatonicorum solo habitu ac fide dissociabatur. deus bone, quid erat illud, quotiens ad eum sola 2 consultationis gratia conveniebamus! quam ille omnibus statim 1", + "candidate_score": 0.681334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_321", + "psc_text": "opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum, si venire possibile est, deinde, si quid sequius, 2 certe consulendum decerneremus, nisi in omnibus obsecuturi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Perpetuo salutem Desiderio spiritalium lectionum, quarum 3 tibi tam per authenticos quam per disputatores byblio-theca fidei catholicae 4 perfamiliaris est, etiam illa, quae maxume 5 tuarum scilicet aurium minime digna sunt occupare censuram, noscere cupis; siquidem iniungis, ut orationem, quam 1 videor 2 ad plebem Biturigis in ecclesia sermocinatus, tibi dirigam; cui non rhetorica partitio, non oratoriae minae,3 non grammaticales figurae congruentem decorem disciplinamque suppeditaverunt. neque enim illic, ut exacte perorantibus mos est, aut pondera", + "candidate_score": 0.681176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", + "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", + "candidate_score": 0.680509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.679976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.677828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_437", + "psc_text": "obiectu quantum ad solvendum spectat officium nostra sedulitas impediretur, nisi quod per regna divisi a commercio frequentiore sermonis diversarum sortium iure revocamur; quae nunc saltim post pacis initam pactionem quia fidelibus animis foederabuntur, apices nostri incipient commeare crebri, quoniam cessant esse suspecti. proinde, domine papa, cum sacrosanctis fratribus vestris pariter Christo supplicaturas iungite preces, ut dignatus prosperare quae gerimus nostrique dominii temperans lites arma compescens illos muneretur innocentia, nos quiete, totos securitate. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Ambrosio salutem. Viguit pro dilectissimo nostro (quid loquar nomen personam? tu recognosces cuncta) apud Christum tua sanctitas intercessionis effectu; de cuius facilitate iuvenali saepe nunc arbitris palam adscitis conquerebare, nunc tacitus ingemiscebas. igitur hic proxime abrupto contubernio ancillae propudiosissimae, cui se totum consuetudine obscena vinctus addixerat, patrimonio posteris famae subita sui correctione consuluit. namque per rei familiaris damna vacuatus ut primum intellegere coepit et retractare, quantum de bonusculis avitis", + "candidate_score": 0.676661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_13", + "psc_text": "* * . . . appetitus, ne adhuc pueris usui foret, maiorum iudicio reiciebatur; sic adulescentum declamatiunculas pannis textilibus comparantes intellegebant eloquia iuvenum laboriosius brevia produci quam porrecta succidi, sed hinc quia istaec satis, quod subest, quaeso reminiscaris velle me tibi studii huiusce vicissitudinem reponderare, modo me actionibus iustis deus annuens et sospitem praestet et reducem, vale. Sidonius Heronio1 suo salutem Litteras tuas Romae positus accepi, quibus an secundum commune consilium sese peregrinationis meae coepta promoveant, sollicitus inquiris, viam etiam qualem qualiterque confecerim, quos aut fluvios viderim poetarum carminibus inlustres aut urbes moenium situ inclitas aut montes numinum opinione vulgatos aut campos proeliorum replicatione monstrabiles, quia voluptuosum censeas quae lectione compereris eorum qui inspexerint fideliore didicisse memoratu, quocirca gaudeo te quid agam cupere cognoscere; namque huiuscemodi studium de adfectu interiore proficiscitur, ilicet, etsi secus quaepiam, sub ope tamen dei ordiar a secundis, quibus primordiis maiores nostri etiam sinisteritatum suarum relationes", + "candidate_score": 0.676171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_172", + "psc_text": "admiror sacerdotalem virum quam sacerdotem, vale. Sidonius Industrio suo Salutem. Erumpo in salutationem licet seram, domine meus, annis ipse iam multis insalutatus, frequentiam veteris officii servare non audens, postquam me soli patrii finibus eliminatum peregrinationis adversa fregerunt, quapropter vos quoque ignoscere decet erubescentibus, siquidem convenit humiliatos humilia sectari neque cum illis parem familiaritatis tenere constantiam, quibus forte sit improbum plus amoris quam reverentiae impendere, propter hoc denique iam diu taceo vosque tacuisse, cum filius meus Heliodorus huc venit, magis toleranter quam libenter accepi. sed dicere solebas, quamquam fatigans, quod meam quasi facundiam vererere. excusatio istaec, etiamsi fuisset vera, transierat, quia post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum", + "candidate_score": 0.67602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_169", + "psc_text": "hinc tinguere vultus, candor in argentum mittitur e facie. si tantum amore nostro teneris, ut scribere has nugas non erubescas, occule auctorem, de tua rectius parte securus, namque in foro tali sive Athenaeo plus charta vestra quam nostra scriptura laudabitur, vale. Sidonius Industrio suo Salutem. Interveni proxime Vettio 1 inlustri viro et actiones eius cotidianas penitissime et veluti ex otio inspexi. quas quoniam dignas cognitu inveni, non indignas relatu existimavi, primore loco, quod iure ceteris laudibus anteponemus, servat inlaesam domino domus par pudicitiam; servi utiles: rustici morigeri, urbani amici oboedientes patronoque contenti; mensa non minus pascens hospitem quam clientem; humanitas grandis grandiorque sobrietas. illa leviora, quod ipse, quem loquimur, in equis canibus accipitribus instituendis spectandas circumferendis nulli secundus; summus nitor in vestibus, cultus in cingulis, splendor in phaleris; pomposus incessus, animus serius (iste publicam fidem, ille privatam asserit dignitatem); remissio non vitians, correptio non cruentans, et severitas eius temperamenti, quae", + "candidate_score": 0.674336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.669483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_173", + "psc_text": "post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum 1 fueritis, modo redux patronus indulgeat, advolaturi, ut rebus amicitia vegetetur, quae verbis infrequentata torpuerat. vale. Sidonius Petreio suo salutem Angit me nimis damnum saeculi mei nuper erepto avunculo tuo Claudiano oculis nostris, ambigo an quempiam deinceps parem conspicaturis. vir siquidem fuit providus prudens, doctus eloquens, acer et hominum aevi loci populi sui ingeniosissimus quique indesinenter salva religione philosopharetur; et licet crinem barbamque non pasceret, pallium et clavam nunc inrideret, nunc etiam execraretur, a collegio tamen conplatonicorum solo habitu ac fide dissociabatur. deus bone, quid erat illud, quotiens ad eum sola 2 consultationis gratia conveniebamus! quam ille omnibus statim 1", + "candidate_score": 0.666502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", + "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", + "candidate_score": 0.662907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_172", + "psc_text": "admiror sacerdotalem virum quam sacerdotem, vale. Sidonius Industrio suo Salutem. Erumpo in salutationem licet seram, domine meus, annis ipse iam multis insalutatus, frequentiam veteris officii servare non audens, postquam me soli patrii finibus eliminatum peregrinationis adversa fregerunt, quapropter vos quoque ignoscere decet erubescentibus, siquidem convenit humiliatos humilia sectari neque cum illis parem familiaritatis tenere constantiam, quibus forte sit improbum plus amoris quam reverentiae impendere, propter hoc denique iam diu taceo vosque tacuisse, cum filius meus Heliodorus huc venit, magis toleranter quam libenter accepi. sed dicere solebas, quamquam fatigans, quod meam quasi facundiam vererere. excusatio istaec, etiamsi fuisset vera, transierat, quia post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum", + "candidate_score": 0.659146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", + "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", + "candidate_score": 0.657115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_270", + "psc_text": "se compellit peccata dormire, maeroribus orbitatis necessitate litis adiecta in remedium mali duplicis perfectionem vestrae consolationis expetere festinat, gratanter habitura, sive istud tibi peregrinatio brevis seu longum computetur officium. igitur praefata venerabilis fratris mei nunc iam presbyteri Agrippini, ne iniuriosum sit dixisse nequitiis, certe fatigatur argutiis; qui abutens inbecillitate matronae non desistit spiritalis animae serenitatem saecularium versutiarum flatibus turbidare; cui filii nec post multo nepotis amissi duae pariter plagae recentes ad diuturni viduvii vulnus adduntur. tempta-vimus inter utrumque componere, nos maxume, quibus in eos novum ius professio vetustumque faciebant amicitiae, aliqua censentes, suadentes quaepiam, plurima supplicantes; quodque miremini, in omnem concordiae statum promptius a feminea parte descensum 1 est. et quamquam se altius profuturum 2 filiae paterna iactaret praerogativa, nurui tamen magis placuit munificentiae socrualis oblatio. iurgium interim semisopitum vestris modo sinibus infertur, pacificate certantes, et pontificalis auctoritate censurae suspectis sibi partibus indicite gratiam, dicite veritatem, sancta enim Eutropia, si", + "candidate_score": 0.651377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_7", + "psc_text": "scyphorum paterarumque raras oblationes facilius est ut accuset sitis quam recuset ebrietas. quid multis? videas ibi elegantiam Graecam abundantiam Galli-canam celeritatem Italam, publicam pompam privatam diligentiam regiam disciplinam, de luxu autem illo sabbatario narrationi meae supersedendum est, qui nec latentes potest latere personas. ad coepta redeatur. dapibus expleto somnus meridianus saepe nullus, semper exiguus, quibus horis viro tabula cordi, tesseras colligit rapide, inspicit sollicite, volvit argute, mittit instanter, ioculanter compellat, patienter exspectat, in bonis iactibus tacet, in malis ridet, in neutris irascitur, in utrisque philosophatur. secundas fastidit vel timere vel facere, quarum opportunitates spernit oblatas, transit oppositas, sine motu evaditur, sine colludio evadit, putes illum et in calculis arma tractare: sola est illi cura vincendi. cum ludendum est, regiam sequestrat tantisper severitatem, hortatur ad ludum libertatem communionemque. dicam quod sentio: timet timeri, denique oblectatur commotione superati et tum demum credit sibi non cessisse collegam, cum fidem fecerit victoriae suae bilis", + "candidate_score": 0.630634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_375", + "psc_text": "paucis, mirandum ac memorabile ostentant. huius tamen ego, etsi studiorum omnium caput est litterarumque, quia personam semper excolui, vereor sententiam supra quam veritas habet affectu ponderatiore prolatam. neque ob hoc infitias ierim me saepe luculentis eius actionibus adstitisse, quarum me, etsi reddere mutuum videor, vel ex parte cursimque fieri memorem fas est. audivi eum adulescens atque adhuc nuper ex puero, cum pater meus praefectus praetorio Gallicanis tribunalibus praesideret, sub cuius videlicet magistratu consul Asterius anni sui fores votivum trabeatus aperuerat. adhaerebam sellae curuli, etsi non latens per ordinem, certe non sedens per aetatem, mixtusque turmae censualium paenulatorum consulis, proximae proximus eram. itaque, ut primum brevi peracta, nec brevis, sportula datique fasti, acclamatum est ab omni Galliae coetu primoribus advocatorum, ut festivitate praeventas horas antelucanas, quae diem serum cum silentio praestolarentur, congrua emeritorum fascium laude honestarent. Nicetium protinus circumspexere conspicati, qui non sensim singulatimque, sed tumultuatim petitus et cunctim cum quodam", + "candidate_score": 0.630535, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa077d.opp-lat1", + "max_score": 0.689253, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077d.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "APPENDIX. I. SERMO DE RVSTICIANO SVBDIACONO. Hunc sermonem e codice quodam Cellensi erutum edidit Hieronymus Vignierius in secundo tomo Supplementi. Augustiniani (Parisiis 1654); repetiui deficientibus libris manu scriptis textum uulgatum (v) orthographia correcta. SERMO DE RUSTICIANO SUBDIACONO. § 1 Adhuc maerens et dolens, fratres, sisto me sanctitati uestrae; nec enim praeteriti casus - dicam mei dicam uestri? — dolorem potui digerere. ter conatus sum uerbum, unde debitor sum, uobis subministrare: totiens et meae et uestrae lacrimae conantis uocem suppresserunt nec potui melius curas quibus premebar quam ubertate lacrimarum explicare. quid ergo fiet? numquamne meo, numquam uestro luctui limes statuetur? quotiens me uidebitis intrantem, non cessabitis pectora tundere et gemitus dare? quotiens uos congregatos uidero, in lacrimas ibo et suspiria? tempus lugendi et mihi et uobis circumscripserunt eloquia diuina nec dolui cum uos lacrimantes uidi — et ad Lazari recordationem fleuit dominus Iesus Christus et qui eum flentem uidebant Iudaei dixerunt:", + "candidate_score": 0.689253, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Exhortatio-virginitatis", + "max_score": 0.688686, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_30_32", + "bdc_text": "humanitatis studiosissimus Iamannes studiosissimus vulnerus . princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit . Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Exhortatio-virginitatis_window_30", + "psc_text": "vaporis incendia temperentur. 31. Hic est qui venit in nube levi, sicut dixit propheta: Ecce Dominus sedet super nubem levem, et veniet in Aegyptum (Esai. XIX, 1) ; significans quod in Aegyptum, id est, in afflictionem mundi hujus veniret super virginem. Nubem itaque Mariam dixit, quia carnem gerebat; levem, quia virgo erat, nullis oneribus gravata conjugii. Ipsa est virga germinans florem, quia pura et ad Dominum libero corde directa virginitas, quae nullis in hoc saeculo curarum anfractibus reflectitur (Num. XVII, 8). 32. Ideo illam Dominus de cruce discipulo suo dilectissimo sibi tradidit sancto Joanni (Joan. XIX, 27), qui dixit patri et matri: Non novi te (Deut. XXXIII, 9) . Denique vocatus a Christo reliquit patrem (Matth. IV, 21), verbum secutus. Huic traditur virgo, qui suos nesciat: huic traditur virgo, qui de pectore Christi hauriat sapientiam: huic traditur virgo, qui fratres suos non cognovit, et filios suos non scivit. Ideoque 286", + "candidate_score": 0.688686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_29_31", + "bdc_text": "maii anno 1571 . humanitatis studiosissimus Iamannes studiosissimus vulnerus . princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Exhortatio-virginitatis_window_30", + "psc_text": "vaporis incendia temperentur. 31. Hic est qui venit in nube levi, sicut dixit propheta: Ecce Dominus sedet super nubem levem, et veniet in Aegyptum (Esai. XIX, 1) ; significans quod in Aegyptum, id est, in afflictionem mundi hujus veniret super virginem. Nubem itaque Mariam dixit, quia carnem gerebat; levem, quia virgo erat, nullis oneribus gravata conjugii. Ipsa est virga germinans florem, quia pura et ad Dominum libero corde directa virginitas, quae nullis in hoc saeculo curarum anfractibus reflectitur (Num. XVII, 8). 32. Ideo illam Dominus de cruce discipulo suo dilectissimo sibi tradidit sancto Joanni (Joan. XIX, 27), qui dixit patri et matri: Non novi te (Deut. XXXIII, 9) . Denique vocatus a Christo reliquit patrem (Matth. IV, 21), verbum secutus. Huic traditur virgo, qui suos nesciat: huic traditur virgo, qui de pectore Christi hauriat sapientiam: huic traditur virgo, qui fratres suos non cognovit, et filios suos non scivit. Ideoque 286", + "candidate_score": 0.674734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Exhortatio-virginitatis_window_8", + "psc_text": "et volentes se justificare, justitiam Dei non receperunt (Rom. X, 3) . CAPUT II. Primo reliquiarum pretium amplificat, deinde Julianam viduam, quae illis donaretur, dignam asserit; hanc enim cum honorandam ex Apostolo, tum eo praedicandam quod Ecclesiae damna quam propria sua magis doleret. 9. Detuli ergo vobis munera quae meis legi manibus, id est, crucis tropaea, cujus gratiam in operibus agnoscitis. Certe et ipsi daemones confitentur. Condant alii aurum atque argentum, ac de latentibus eruant venis; legant pretiosa monilium serta; temporalis ille thesaurus est, et saepe habentibus perniciosus: nos legimus martyris clavos, et multos quidem, ut plura fuerint vulnera quam membra. Clamare martyrem diceres ad populum Judaeorum, cum clavos ejus colligeremus: Mitte manus tuas in latus meum, et noli esse incredulus, sed fidelis (Joan. XX, 27) . Colligimus sanguinem triumphalem, et crucis lignum. 10. Haec sanctae viduae negare non potuimus postulanti. Munera itaque salutis accipite, quae nunc sub sacris altaribus", + "candidate_score": 0.626395, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.688597, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_305", + "psc_text": "AD FIDUM, DE INFANTIBUS BAPTIZANDIS. ARGUMENTUM-- hujus epistolae praecipuum paucis indicat D. Augustinus, Epistola XXVIII ad Hieronymum: « Beatus Cyprianus, inquit, non aliquod decretum condens novum, sed Ecclesiae fidem firmissimam servans, ad corrigendum eos qui putabant ante octavum diem nativitatis non esse parvulum baptizandum, mox natum rite baptizari posse, cum suis quibusdam coepiscopis, censuit. Obiter tamen sub principium pacem Victori cuidam, quamvis contra decreta synodorum de lapsis datam, non revocat, sed Therapio episcopo ne deinceps id faciat interdicit. » E quo loco satis constat scriptam hanc epistolam post utramque synodum de lapsis quarum supra mentio Epistola LIV. Verum an paulo post, an longo post tempore, incertum est; in pace tamen scriptam contextus indicat. (Haec epistola supra recensetur inter acta conciliorum Carthaginiensium quae sub S. Cypriano habita fuere.) 99 EPISTOLA LX.(Pamel., Rigalt., Baluz., LX. Paris., LIX. Oxon., Lips., LXII.) AD EPISCOPOS NUMIDAS, DE REDEMPTIONE FRATRUM EX CAPTIVITATE BARBARORUM. ARGUMENTUM.-- Deplorata sub", + "candidate_score": 0.688597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_114", + "psc_text": "Item, cum comperissem eos qui sacrilegis contactibus manus suas atque ora maculassent, vel nefandis libellis nihilominus conscientiam polluissent, exambire ad martyres passim, confessores quoque importuna et gratiosa deprecatione corrumpere, ut sine ullo discrimine atque examine singulorum darentur quotidie libellorum millia contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. Item presbyteris et diaconibus non defuit sacerdotii vigor, ut quidam, minus disciplinae memores et temeraria festinatione praecipites, qui cum lapsis communicare jam coeperant, comprimerentur, intercedentibus nobis. Plebi quoque ipsi quantum potuimus animum composuimus, et ut ecclesiastica disciplina servaretur instruximus. III. Postmodum vero, cum quidam de lapsis, sive sua sponte, sive aliquo incitatore, audaci flagitatione proruerent ut pacem sibi a martyribus et confessoribus promissam extorquere violento impetu niterentur, de hoc etiam bis ad clerum litteras feci et legi eis mandavi, ut ad illorum violentiam interim quoquo genere mitigandam, si qui libello a martyribus accepto", + "candidate_score": 0.678447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_466", + "psc_text": "Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto velociter tollas ac praedamnes. Quod prius quidem te facere oportebat quam in mundo lethale virus aspersum simplicium et innocentium interficeret mentes. Non ergo dignum est rebaptizare. Ergo eradica et extrica, ut diximus, florulentis sermonibus atque dignis per posteriorem epistolam priora scripta, quae contra catholicam fidem servare censuerunt genimina viperarum. Non enim decet tantae urbis antistitem excellentissimumque doctorem ut, dum putas haeresis baptisma praedamnandum, verum Baptisma sermonibus maculare audias quae doles contra Apostolum scilicet repugnare dicentem: Unus Deus, una fides, unum Baptisma. AD PLEBEM CARTHAGINIS. Cyprianus plebi Carthagini consistenti aeternam in Domino salutem. Gratias quidem agimus Deo Patri et Domino Jesu", + "candidate_score": 0.675703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_114", + "psc_text": "Item, cum comperissem eos qui sacrilegis contactibus manus suas atque ora maculassent, vel nefandis libellis nihilominus conscientiam polluissent, exambire ad martyres passim, confessores quoque importuna et gratiosa deprecatione corrumpere, ut sine ullo discrimine atque examine singulorum darentur quotidie libellorum millia contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. Item presbyteris et diaconibus non defuit sacerdotii vigor, ut quidam, minus disciplinae memores et temeraria festinatione praecipites, qui cum lapsis communicare jam coeperant, comprimerentur, intercedentibus nobis. Plebi quoque ipsi quantum potuimus animum composuimus, et ut ecclesiastica disciplina servaretur instruximus. III. Postmodum vero, cum quidam de lapsis, sive sua sponte, sive aliquo incitatore, audaci flagitatione proruerent ut pacem sibi a martyribus et confessoribus promissam extorquere violento impetu niterentur, de hoc etiam bis ad clerum litteras feci et legi eis mandavi, ut ad illorum violentiam interim quoquo genere mitigandam, si qui libello a martyribus accepto", + "candidate_score": 0.672063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_305", + "psc_text": "AD FIDUM, DE INFANTIBUS BAPTIZANDIS. ARGUMENTUM-- hujus epistolae praecipuum paucis indicat D. Augustinus, Epistola XXVIII ad Hieronymum: « Beatus Cyprianus, inquit, non aliquod decretum condens novum, sed Ecclesiae fidem firmissimam servans, ad corrigendum eos qui putabant ante octavum diem nativitatis non esse parvulum baptizandum, mox natum rite baptizari posse, cum suis quibusdam coepiscopis, censuit. Obiter tamen sub principium pacem Victori cuidam, quamvis contra decreta synodorum de lapsis datam, non revocat, sed Therapio episcopo ne deinceps id faciat interdicit. » E quo loco satis constat scriptam hanc epistolam post utramque synodum de lapsis quarum supra mentio Epistola LIV. Verum an paulo post, an longo post tempore, incertum est; in pace tamen scriptam contextus indicat. (Haec epistola supra recensetur inter acta conciliorum Carthaginiensium quae sub S. Cypriano habita fuere.) 99 EPISTOLA LX.(Pamel., Rigalt., Baluz., LX. Paris., LIX. Oxon., Lips., LXII.) AD EPISCOPOS NUMIDAS, DE REDEMPTIONE FRATRUM EX CAPTIVITATE BARBARORUM. ARGUMENTUM.-- Deplorata sub", + "candidate_score": 0.669288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_33", + "bdc_text": "Clarissimo viro atque eximio Christi servo d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti , fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_335", + "psc_text": "hic est de sacrificio illo veniens et inde descendens, quod Melchisedech sacerdos Dei summi fuit, quod panem et vinum obtulit, quod Abraham benedixit. Nam quis magis sacerdos Dei summi quam Dominus noster Jesus Christus, qui sacrificium Deo Patri obtulit, et obtulit hoc idem quod Melchisedech obtulerat, id est panem et vinum, suum scilicet corpus et sanguinem? Et circa Abraham benedictio illa praecedens ad nostrum populum pertinebat. Nam, si Abraham Deo credidit et deputatum est ei ad justitiam (Gen. XV, 6.), utique quisquis Deo credit et fide vivit, justus invenitur, et jam pridem in Abraham fideli benedictus et justificatus ostenditur, sicut beatus apostolus Paulus probat dicens: Credidit Abraham Deo, et deputatum est ei ad justitiam (Gal. III, 6, 7) . Cognoscitis ergo quia qui ex fide sunt, hi sunt filii Abrahae. Providens autem Scriptura quia ex fide justificat gentes Deus, praenuntiavit Abrahae quia benedicentur in illo omnes gentes (Gen. XII, 3).", + "candidate_score": 0.649568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_26_28", + "bdc_text": "Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes . Vale . Datum raptim 13 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_40", + "psc_text": "quoque qui illic apud confessores offerunt, singuli cum singulis diaconis per vices alternent, quia et mutatio personarum et vicissitudo convenientium minuit invidiam. Circa omnia enim mites et humiles, ut servis Dei congruit, temporibus servire et quieti prospicere et plebi providere debemus. Opto vos, fratres carissimi ac desiderantissimi , semper bene valere et nostri meminisse. Fraternitatem universam salutate. Salutant vos Victor diaconus et qui mecum sunt. Valete. EPISTOLA V.(Erasm., III, 20. Pamel., IV; Rig, Baluz, Paris, V; Oxon. Lips., XIV). AD PRESBYTEROS ET DIACONOS. ARGUMENTUM.-- Ejusdem pene arguwenti est cum praecedenti, praeterquam quod Confessores quoque sui officii vult admoneri a Clero, ut humilitati dent operam, ac Presbyteris ac Diaconis morem gerant; obiter etiam secessus sui causam reddit. Est autem etiam haec e numero Epistolarum XIII, de quibus infra Epistola XV. I. Cyprianus presbyteris et diaconis fratribus salutem. Optaveram quidem, fratres carissimi, ut universum clerum nostrum integrum et incolumen meis litteris salutarem.", + "candidate_score": 0.644077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_26_28", + "bdc_text": "Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes . Vale . Datum raptim 13 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_145", + "psc_text": "secundum praeceptum Pauli et nostrum tractatum, exposita causa apud episcopum et facta exomologesi, habeant pacem, non tantum hae, sed et quas scis ad animum nostrum pertinere. III. Salutant vos collegae mei universi, 31 Vos, salutate confessores Domini qui ibi vobiscum sunt, quorum nomina significasti; inter quos et Saturninus cum comitibus suis, sed et collega meus, et Maris, Collecta et Emerita, Calphurnius et Maria, Sabina, Spesina, et sorores, Januaria, Dativa, Donata. Salutamus cum suis Saturum, Bassianum, et universum clerum, Uranium, Alexium, Quintianum, Colonicam, et universos quorum nomina non scripsi, quia jam lassus eram. Ideo ignoscere debent. Opto vos bene valere, Alexium et Getulicum et argentarios et sorores. Salutant vos sorores meae Januaria et Sophia, quas vobis commendo. EPISTOLA XXII.(Pamel., XXIII. Rigalt., Baluz., Paris., XXII. Oxon., Lips., XXVII.) AD CLERUM ROMAE CONSISTENTEM, DE MULTIS CONFESSORIBUS ET DE LUCIANI INVERECUNDIA ET CELERINI CONFESSORIS MODESTIA. ARGUMENTUM.-- His litteris Cyprianus Clerum Romanum certiorem reddit de", + "candidate_score": 0.64141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_26_28", + "bdc_text": "Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes . Vale . Datum raptim 13 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_187", + "psc_text": "Fraternitatem universam salutate, et valete. EPISTOLA XXIX.(Pamel., Rigalt., Baluz., XXIX. Paris., XXXIII. Oxon., Lips., XXXV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ROMAE CONSIS TENTES ARGUMENTUM.-- Clerus Romanus certior redditur de temeritate lapsorum qui pacem deposcebant. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Et dilectio communis et ratio exposcit, fratres charissimi, nihil conscientiae vestrae subtrahere de his quae apud nos geruntur, ut sit nobis circa utilitatem ecclesiasticae administrationis commune consilium. Nam, posteaquam ad vos litteras feci, quas misi per Saturum lectorem et Optatum hypodiaconum, quorumdam lapsorum conspirata temeritas, qui poenitentiam 40 agere et Deo satisfacere detrectant, litteras ad me fecerunt, pacem non dandam sibi postulantes, sed quasi jam datam sibi vindicantes, quod dicant Paulum omnibus pacem dedisse, sicut in litteris eorum, quarum exemplum ad vos transmisi, legetis, simulque quid ego eis breviter interim rescripserim; sed et quales postea ad clerum litteras fecerim ut scire possetis, hujus quoque rei exemplum vobis misi. Quod", + "candidate_score": 0.637371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_145", + "psc_text": "secundum praeceptum Pauli et nostrum tractatum, exposita causa apud episcopum et facta exomologesi, habeant pacem, non tantum hae, sed et quas scis ad animum nostrum pertinere. III. Salutant vos collegae mei universi, 31 Vos, salutate confessores Domini qui ibi vobiscum sunt, quorum nomina significasti; inter quos et Saturninus cum comitibus suis, sed et collega meus, et Maris, Collecta et Emerita, Calphurnius et Maria, Sabina, Spesina, et sorores, Januaria, Dativa, Donata. Salutamus cum suis Saturum, Bassianum, et universum clerum, Uranium, Alexium, Quintianum, Colonicam, et universos quorum nomina non scripsi, quia jam lassus eram. Ideo ignoscere debent. Opto vos bene valere, Alexium et Getulicum et argentarios et sorores. Salutant vos sorores meae Januaria et Sophia, quas vobis commendo. EPISTOLA XXII.(Pamel., XXIII. Rigalt., Baluz., Paris., XXII. Oxon., Lips., XXVII.) AD CLERUM ROMAE CONSISTENTEM, DE MULTIS CONFESSORIBUS ET DE LUCIANI INVERECUNDIA ET CELERINI CONFESSORIS MODESTIA. ARGUMENTUM.-- His litteris Cyprianus Clerum Romanum certiorem reddit de", + "candidate_score": 0.635349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_34", + "psc_text": "se, ut omnes nos in his operibus inveniamur. Salutant vos fratres qui sunt in vinculis, et presbyteri et tota Ecclesia, quae et ipsa cum summa sollicitudine excubat pro omnibus qui invocant nomen Domini. Sed et vos petimus mutua vice memores sitis nostri. Sciatis autem Bassianum pervenisse ad nos; et petimus vos, qui habetis zelum Dei, harum litterarum exemplum ad quoscumque poteritis transmittere per idoneas occasiones, vel vestras faciatis, sive nuntium mittatis, ut stent fortes et immobiles in fide. Optamus vos, fratres charissimi, semper bene valere. EPISTOLA III.(Erasm., III, 21; Pamel., IV; Rig., Baluz., Paris., III; Oxon., Lips., IX.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ROMAE CONSISTENTES. ARGUMENTUM.-- Epistola haec familiaris est; quare argumento non indiget, potissimum cum ex titulo ipso id satis colligi queat. Desideratur autem epistola Cleri Romani ad quam respondet Cyprianus. I. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Cum de excessu boni viri collegae mei rumor apud nos", + "candidate_score": 0.631815, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.686035, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.686035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.674961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.673817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.67313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1030", + "psc_text": "gravissimam incidisse quaestionem, quae diu multumque pontificis animum torsit, quaeque gravissimos nodos in se continet, nec facile solvendos ab iis qui etiam in mathematicis calculis et supputationibus faciendis sedulo versantur. Quod autem quaestio haec pontificium animum graviter agitaverit, ex aliis et aliis ejusdem epistolis conjicitur. Quod spectat itaque ad Anatolii res, et ad Eutychianorum superstites reliquias, horumque nefarias artes, superest tandem ut describamus. Anatolius imprimis gravissime ab imperatore Marciano increpatus ad optimam frugem redactus est, quem in suam gratiam S. Leo se recepturum esse spondet, dummodo canonibus satisfaciat, et sacerdotum jura non convellat. De qua sponsione cum certus factus fuisset, idem Anatolius non distulit suas epistolas scribere ad S. pontificem, in quibus humillime de intermisso epistolarum commercio conqueritur; quod sane magnae anxietatis et doloris augmentum eidem attulerat, cum desiderasset frequentius potiri pontificiis affatibus. Protestatur se esse paratum obediendo complere quae vestris omnifariam perfectissimis sensibus placita videbantur. Cujus quidem rei plura", + "candidate_score": 0.668543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.667909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1055", + "psc_text": "dilectionis tuae, quas frater et coepiscopus noster Nestorius (Beda habet Nectarius) pio adoptavit affectu. Oportebat enim ut ab Alexandrinae Ecclesiae praesule talia scripta ad sedem apostolicam mitterentur, quae ostenderent magisterio beatissimi Petri apostoli hoc ab initio per beatum Marcum ejus discipulum didicisse: Aegyptios, quod constat credidisse Romanos. Multis deinde eadem epistola suam doctrinam in epist. ad Flavianum contentam defendit adversus haereticorum calumnias; quam legi optat frequenti concione, ut Alexandrinos de sua doctrina faciat certiores. Atque tandem jubet ut allata Patrum testimonia cum sua epistola publice conferat, qua palam fieret eum Nestorium pariter et Eutychetem damnare. Specialem ergo curam Romanum pontificem de Alexandrina Ecclesia semper habuisse, variis argumentis in harum Exercitationum cursu ipsi jam observavimus, quae quidem tanto magis augebatur, quanto majores erant necessitates quibus premebatur, et R. pontificem prospicere oportebat. 538 CAPUT XII ET ULTIMUM. Summum tandem studium usque ad vitae exitum S. Leo adhibuit in firmandis Chalcedonensibus decretis, in", + "candidate_score": 0.667318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.659441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_40", + "psc_text": "pontificem accepisse asseverat? Si verba illa, spectato etiam dicendi ordine, alium verum sensum 325 sine ulla detorsione subeant, viri docti poterunt affirmare. At jam alterum momentum, quod ex ejusdem Leonis Operibus eruimus, non alium sensum subire posse indicabit. Semel et iterum sanctus pontifex duobus suis epistolis, 22 nimirum et 24, sibi redditas esse Flaviani epistolas cum synodalibus actis (sed nimis sero) ipsum Constantinopolitanum episcopum fecit certiorem, quarum epistolarum altera kal. Junii fuit conscripta, altera vero idibus ejusdem mensis, quando videlicet Flaviani legatum cum pleniori instructione Constantinopolim remisit. Non igitur necesse erat ut de hisce litteris cum synodalibus Actis acceptis amplius faceret mentionem, nisi, redeunte comite Pansophio, easdem litteras cum exemplaribus Actorum iterasset. Utrumque autem iterasse Flavianum, prodit Leonis epistola trigesima secunda, quae data est kal. Julii ejusdem anni. Cujus quippe epistolae initium cum istud sit: Litteras tuae dilectionibus accepi, cum gestis quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt, facile", + "candidate_score": 0.658005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_270", + "psc_text": "praetextu Nestorianae haereseos evertendae exorti erant, esset statuendum, aliis et aliis epistolis docere voluit; a quarum regulis si nullus catholicorum recessisset, minime fides catholica illud grave exitium passa fuisset, de quo in praesentiarum verba facturi sumus. Idibus igitur Junii ejusdem anni plures epistolas in Orientem deferendas suis legatis dedit. Quas inter principem locum habet illa dogmatica ad sanctum Flavianum scripta, quam tamquam nostrae sincerae fidei regulam in iis quae ad incarnationis Dominicae mysterium spectant, summa sanctorum Patrum consensione, conciliorum sanctionibus, Romanorum pontificum decretis, habendam esse in catholica Ecclesia stabilitum fuit. Ad hanc porro Chalcedonensis concilii Patres attendentes, hocce judicium efformarunt, nulla ratione videlicet differre ab ea revelatione divo Petro facta, Christi Domini divinitatem confitenti, ob quam beatus pronuntiatus est. Namque PP. illi summa veneratione susceperunt, 374 utpote et magni illius Petri confessioni congruentem, et communem quamdam columnam existentem adversus perverse sentientes. Cujus praeterea tanti faciendum esse S. Gelasius papa censuit,", + "candidate_score": 0.655708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_609", + "psc_text": "Quod (ait S. Leo) vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore cognoscerem. Verumtamen, divina munitus protectione, ab impiorum hostium manibus incolumis cum evasisset, ut Ecclesiae causis utilitatem afferre potuisset, liberum ei fuit apud eos degere quorum nobis probabilis assensus innotuit, sicut fratris nostri Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant. Post haec salutationis vicissitudinem ei reddit, et ut circumspecte perseverantem diligentiam contra falsitatis astutias adhibeat hortatur, cum tibi ad hoc et tuus animus, et nostra auctoritas suffragetur. Aliquibus tamen minus tuta videri potest sententia nostra, qua Julianum Coensem patria Italum fuisse affirmamus, clarissimi potissimum Stephani Baluzii opinione ducti, qui in nova Conciliorum collectione de isto Coensi episcopo, apostolicae sedis legato, disserens, hominem Graecum fuisse affirmat; atque annotato Baronii et Henrici Valesii lapsu, qui, quandoque mss. codd., corruptis lectionibus adducti, hunc confuderunt cum Julio Puteolano episcopo, quem S. Leo ad latrocinalem synodum", + "candidate_score": 0.64456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_295", + "psc_text": "interrogationibus S. Leonem fuisse instructum, perspicue alia epistola tertio idus Augusti signata patefacit. Scribit enim ad eumdem Flavianum, cujus taciturnitate pontificiam augeri sollicitudinem manifestat, dicens: Cum nos curarum tuarum participes, pro fidei defensione solliciti, frequenter per occasiones idoneas ad dilectionem tuam litteras miserimus, consolationibus pontificiarum adhortationum eum adjuvare cupiens, ne adversariorum stimulis moveretur, tandem adhortatur: atque ut tota celeritate (ait) ad nostra scripta respondeas, nosque subinde de tuis actionibus, nostrorumque (legatorum videlicet) et de totius causae absolutione facias 379 certiores, ut sollicitudinem quam nunc pro fidei defensione gerimus prosperioribus nuntiatis molliamus. Maximis ergo angustiis tum urgeri atque cruciari pontificium animum illa verba significant. 9. At quid? Graviora adhuc perpeti fuit coactus, quia ejus studium Eutychiani, Dioscoro et Crysaphio impotenter agentibus, eludere et irritum reddere ausi sunt. Nam Ephesina illa synodus kalendis Augusti indicta, infelicissimum habens exordium, sexto idus ejusdem mensis, cum Dioscorus episcopus Alexandrinus, spretis omnibus ecclesiasticis regulis primatum in", + "candidate_score": 0.640966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_22_24", + "bdc_text": "De Basiliensibus nihil hactenus accepi ; astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_293", + "psc_text": "Nam cum ab eo novas litteras per Basilium diaconum accepisset, duodecimo kalendas Augusti ad eum rescripsit, suisque in litteris, ut strenue contra inimicos nativitatis et crucis Christi dimicaret, quin ab adversariorum potestatibus et insidiis territaretur adhortatur. Ut hanc animi firmitatem ei suaderet Pauli apostoli verbis usus est: In nullo terreamini ab adversariis, quae est illis causa perditionis, vobis autem salutis. Sed sancto pontifici aliquo modo innotuisse tum Dioscori, Chrysaphii, caeterorumque Eutychianorum machinationes argumentari licet. Quia Basilius litterarum Flaviani perlator recenter e Constantinopoli abscesserat, et multa Leoni narrasse quae in Flaviani epistola non continebantur, indicant S. P. verba illa: Et ad familiarem interrogationem idoneus erat sermo praedicti, per quem nunc alloquia reddentes, dilectionem tuam per Dei nostri gratiam, in quo fidimus, cohortamur, utentes verbis apostolicis, etc. Non obstante tamen tantarum perturbationum conflictu, imperitorum insaniam curare cupiens, mandat Flaviano patientiae medicinam adhibere. Ad curandam (ait) imperitorum insaniam, etiam patientiae vos adhibere volumus", + "candidate_score": 0.633524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_293", + "psc_text": "Nam cum ab eo novas litteras per Basilium diaconum accepisset, duodecimo kalendas Augusti ad eum rescripsit, suisque in litteris, ut strenue contra inimicos nativitatis et crucis Christi dimicaret, quin ab adversariorum potestatibus et insidiis territaretur adhortatur. Ut hanc animi firmitatem ei suaderet Pauli apostoli verbis usus est: In nullo terreamini ab adversariis, quae est illis causa perditionis, vobis autem salutis. Sed sancto pontifici aliquo modo innotuisse tum Dioscori, Chrysaphii, caeterorumque Eutychianorum machinationes argumentari licet. Quia Basilius litterarum Flaviani perlator recenter e Constantinopoli abscesserat, et multa Leoni narrasse quae in Flaviani epistola non continebantur, indicant S. P. verba illa: Et ad familiarem interrogationem idoneus erat sermo praedicti, per quem nunc alloquia reddentes, dilectionem tuam per Dei nostri gratiam, in quo fidimus, cohortamur, utentes verbis apostolicis, etc. Non obstante tamen tantarum perturbationum conflictu, imperitorum insaniam curare cupiens, mandat Flaviano patientiae medicinam adhibere. Ad curandam (ait) imperitorum insaniam, etiam patientiae vos adhibere volumus", + "candidate_score": 0.633173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_290", + "psc_text": "transcribere non piget, ut forte deducat, quod nos plene hactenus non sumus assecuti. « Nihil ergo (ait Quesnellus) certi affirmem: an occasione nuntii qui legatos anteverteret, an metu ne legati adire Augustam prohiberentur, quod certe accidit, ut ex epist. 41 satis apertum est. Nam altera epistola ad Pulcheriam breviter complectitur 378 ea quae per legatos scripta, et legatos retentos aliquamdiu Romae ex breviore epistola quam iterum ad Flavianum XII kalendas Julii accepimus: Cum ea (inquit) quae ipsi portabunt scripta sit plenius instruendus. Et rursus: Subsecuturos significo quos in hac re placuit destinare. » Priores has Quesnellii conjecturas minime esse spernendas ingenue fateor. Ea quoque admissa ratione qua asseverat legatos praepeditus fuisse, ne coram Pulcheria Augusta se sisterent, ut apparet ex tota laudata 41 epistola, in qua vehementer conqueritur ad eam non pervenisse epistolas quas in fidei causa per suos clericos direxerat. Et ibidem clericorum voce legatos ad Ephesinam synodum indicare", + "candidate_score": 0.632751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_609", + "psc_text": "Quod (ait S. Leo) vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore cognoscerem. Verumtamen, divina munitus protectione, ab impiorum hostium manibus incolumis cum evasisset, ut Ecclesiae causis utilitatem afferre potuisset, liberum ei fuit apud eos degere quorum nobis probabilis assensus innotuit, sicut fratris nostri Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant. Post haec salutationis vicissitudinem ei reddit, et ut circumspecte perseverantem diligentiam contra falsitatis astutias adhibeat hortatur, cum tibi ad hoc et tuus animus, et nostra auctoritas suffragetur. Aliquibus tamen minus tuta videri potest sententia nostra, qua Julianum Coensem patria Italum fuisse affirmamus, clarissimi potissimum Stephani Baluzii opinione ducti, qui in nova Conciliorum collectione de isto Coensi episcopo, apostolicae sedis legato, disserens, hominem Graecum fuisse affirmat; atque annotato Baronii et Henrici Valesii lapsu, qui, quandoque mss. codd., corruptis lectionibus adducti, hunc confuderunt cum Julio Puteolano episcopo, quem S. Leo ad latrocinalem synodum", + "candidate_score": 0.631022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_175", + "psc_text": "misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens sanctae synodo, et prudenter quae poterat proferens pro studio nostrae fidei, electus est a nobis ut famulatui erga vos feliciter inserviret, vir perfectus existens, et augustissimis et Christianissimis nostris imperatoribus jam antea charus, quem vestra bonitate fruentem gaudentemque ad nos mittere dignati estis. 11. Et ne quis dubitare possit haec omnia novam Quesnelli doctrinam fallaciamque haud evertere, animadvertat, quaeso, cur quove sensu haec simul stare queant? Negat Quesnellus Flavianum misisse ad S. Leonem sui concilii contra Eutychen sententiam, ut comprobaretur; aut evanesceret, si reprobaretur: « negat misisse ad eum Actorum seriem, ut necessariae relationis debitum persolveret; contendit decretoriam fuisse concilii", + "candidate_score": 0.624689, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore", + "max_score": 0.685153, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1022", + "psc_text": "Quadragesimae nomine. Hoc tibi praecepit Lex, hoc Prophetia, hoc Evangelium. Ideo quia hoc Lex, jejunavit quadraginta diebus Moyses: quia hoc Prophetia, jejunavit diebus quadraginta Elias: quia hoc Evangelium, jejunavit quadraginta diebus Dominus Christus. Impletis ergo post quadraginta dies aliis decem diebus, denario numero semel, denario numero simpliciter, non quadrupliciter, venit Spiritus sanctus, ut lex impleatur per gratiam. Lex enim sine gratia littera est occidens. Si enim data esset lex, inquit, quae posset vivificare, omnino ex lege esset justitia. Sed conclusit Scriptura omnia sub peccato, ut promissio ex fide Jesu Christi daretur credentibus (Galat. III, 21, 22) . Ideo, Littera occidit, Spiritus autem vivificat (II Cor. III, 6) . Non ut aliud impleas, quam tibi per Litteram jubetur: sed sola littera reum facit, gratia et a peccato liberat, et litteram donat impleri. Unde fit per gratiam remissio omnium peccatorum, et fides quae per dilectionem operatur. Nolite ergo putare damnatam esse litteram,", + "candidate_score": 0.685153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1018", + "psc_text": "dicens: « Si quis sitit, veniat ad me, et bibat; et flumina aquae vivae fluent de ventre ejus. » Secutus enim Evangelista ait: « Hoc autem dicebat de Spiritu, quem accepturi erant ii qui in eum credituri erant. Nondum enim erat Spiritus datus, quia Jesus nondum fuerat glorificatus » (Joan. VII, 37-39). Glorificatus est ergo Dominus noster Jesus Christus resurrectione et ascensione, et misit Spiritum sanctum. 3. Post quadragesimum diem Ascensionis cur decimo die venerit Spiritus sanctus. Quadragenarii numeri sacramentum. Denarii mysterium. Spiritus sanctus die decimo venit ut significetur legem impleri per gratiam. Lex sine gratia quomodo littera est occidens. Spiritus sanctus missus ut impleretur lex. Sicut autem didicimus ex Libris sanctis, quadraginta dies complevit cum discipulis suis post resurrectionem, manifestans eis, ne aliquid fictum existimarent, resuscitati corporis veritatem, intrans cum eis et exiens, manducans et bibens. Quadragesimo autem die, quem ante hos decem dies celebravimus, in eorum conspectu ascendit", + "candidate_score": 0.669878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1022", + "psc_text": "Quadragesimae nomine. Hoc tibi praecepit Lex, hoc Prophetia, hoc Evangelium. Ideo quia hoc Lex, jejunavit quadraginta diebus Moyses: quia hoc Prophetia, jejunavit diebus quadraginta Elias: quia hoc Evangelium, jejunavit quadraginta diebus Dominus Christus. Impletis ergo post quadraginta dies aliis decem diebus, denario numero semel, denario numero simpliciter, non quadrupliciter, venit Spiritus sanctus, ut lex impleatur per gratiam. Lex enim sine gratia littera est occidens. Si enim data esset lex, inquit, quae posset vivificare, omnino ex lege esset justitia. Sed conclusit Scriptura omnia sub peccato, ut promissio ex fide Jesu Christi daretur credentibus (Galat. III, 21, 22) . Ideo, Littera occidit, Spiritus autem vivificat (II Cor. III, 6) . Non ut aliud impleas, quam tibi per Litteram jubetur: sed sola littera reum facit, gratia et a peccato liberat, et litteram donat impleri. Unde fit per gratiam remissio omnium peccatorum, et fides quae per dilectionem operatur. Nolite ergo putare damnatam esse litteram,", + "candidate_score": 0.651918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1018", + "psc_text": "dicens: « Si quis sitit, veniat ad me, et bibat; et flumina aquae vivae fluent de ventre ejus. » Secutus enim Evangelista ait: « Hoc autem dicebat de Spiritu, quem accepturi erant ii qui in eum credituri erant. Nondum enim erat Spiritus datus, quia Jesus nondum fuerat glorificatus » (Joan. VII, 37-39). Glorificatus est ergo Dominus noster Jesus Christus resurrectione et ascensione, et misit Spiritum sanctum. 3. Post quadragesimum diem Ascensionis cur decimo die venerit Spiritus sanctus. Quadragenarii numeri sacramentum. Denarii mysterium. Spiritus sanctus die decimo venit ut significetur legem impleri per gratiam. Lex sine gratia quomodo littera est occidens. Spiritus sanctus missus ut impleretur lex. Sicut autem didicimus ex Libris sanctis, quadraginta dies complevit cum discipulis suis post resurrectionem, manifestans eis, ne aliquid fictum existimarent, resuscitati corporis veritatem, intrans cum eis et exiens, manducans et bibens. Quadragesimo autem die, quem ante hos decem dies celebravimus, in eorum conspectu ascendit", + "candidate_score": 0.644373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_759", + "psc_text": "ducimur. Sed cum bene gesserimus quadragenarium numerum, id est, bene vixerimus in ista temporali dispensatione, secundum praecepta Dei ambulantes, accipiemus mercedem denarium illum fidelium. Quia et Dominus quando ad vineam mercenarios conduxit, mercedem illis denarium dedit. Omnibus denarium, et quos mane conduxerat, et quos medio dic, et quos fine diei, omnibus denarium dedit (Matth. XX, 1-10). Quia si fuerit ab ineunte aetate quisque fidelis, denarium accepturus est; jam non per temporum distributionem, sed in aeterna contemplatione sapientiam discernentem Creatorem a creatura; ut Creatore perfruatur, de creatura laudet Creatorem. Sed credidit aliquis juvenis, et priore tempore suo non fuit fidelis; denarium est accepturus. Sed credidit senex, jam in occasu diei quasi hora undecima conductus ad vineam; et ipse denarium percepturus est. Itaque ad quadragenarium illum bene gestum, adde mercedem denarii, et fiet quinquagenarius numerus, qui significat Ecclesiam futuram ubi semper laudabitur Deus. Sed quia in nomine Trinitatis vocati sunt omnes, ut", + "candidate_score": 0.637725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_32", + "bdc_text": "Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_505", + "psc_text": "non dicunt; aliqua tres dicunt, et unus non dicit. Auctoritas autem tanta est Evangelii sancti; ut quia in eis loquebatur Spiritus unus, verum sit etiam quod dixerit unus. Hoc ergo quod modo audistis, quia Dominus Jesus, posteaquam resurrexit a mortuis, invenit duos in via ex discipulis suis, colloquentes invicem de his quae contigerant, et dixit illis, Qui sunt sermones isti quos loquimini vobiscum, et estis tristes? etc.; solus dixit Lucas evangelista. Breviter hoc attigit Marcus, quia apparuit duobus in via (Marc. XVI, 12, 13): sed quid illi dixerint Domino, vel quid eis dixerit Dominus, praetermisit. 2. Christus cum discipulis in via. Quid ergo ista lectio contulit nobis? Magnum aliquid, si intelligamus. Apparuit Jesus: videbatur oculis, et non agnoscebatur. Magister ambulabat cum illis in via, et ipse erat via: et nondum illi ambulabant in via; sed invenit eos exorbitasse de via. Quando enim cum illis fuerat ante passionem, omnia praedixerat, passurum", + "candidate_score": 0.630614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_8", + "bdc_text": "Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_593", + "psc_text": "Deus novit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt (Psal. XCIII, 11) . In homine carnali tota regula intelligendi est consuetudo cernendi. Quod solent videre, credunt: quod non solent, non credunt. Praeter consuetudinem facit Deus miracula, quia Deus est. Majora quidem miracula sunt, tot quotidie homines nasci qui non erant, quam paucos resurrexisse qui erant: et tamen ista miracula non consideratione comprehensa sunt, sed assiduitate viluerunt. Resurrexit Christus, absoluta res est. Corpus erat, caro erat, pependit in cruce, emisit animam, posita est in sepulcro. Exhibuit illam vivam, qui vivebat in illa. Quare miramur? Quare non credimus? Deus est qui fecit: considera auctorem, et tolle dubitationem. CAPUT II. 2. Contra resurrectionem carnis obtendunt, Si corruptio non erit, cur manducabitur? Quaerunt ergo homines, utrum corruptio ista corporis, quam sentiunt in carne sua, futura sit in resurrectione mortuorum. Dicimus non futuram. Respondent nobis: Si corruptio non erit, quare manducabitur? Aut si non manducabitur, quare post", + "candidate_score": 0.624846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_32", + "bdc_text": "Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_667", + "psc_text": "et heri audivimus aliquid secundum Joannem, et hodie, et adhuc aliae lectiones restant. Hodie ergo quid audivimus? Quia ipso die quo resurrexit, id est dominico die, cum sero factum esset, et essent discipuli in uno loco, et ostia clausa essent propter timorem Judaeorum, apparuit Dominus in medio eorum. Ipso ergo die, sicut evangelista Joannes testis est, bis apparuit discipulis suis, mane et sero. Ex eo quod mane apparuit, etiam ipsa lectio recitata est: quod vero eodem die sero rursus apparuerit, modo cum recitaretur audivimus. Non opus erat ut a me ista commemorarentur, sed ut, a vobis adverterentur: propter quorumdam vero minorem intelligentiam vel majorem negligentiam oportuit commemorare, ut sciatis non solum quid audistis, sed etiam de qua Scriptura vobis legitur quod audistis. 2. Christi ad discipulos per ostia clausa intrantis miraculum ex aliis miraculis suadetur. Videamus ergo quid nobis ad loquendum hodierna lectione proponitur. Ipsa quippe lectio admonet nos, et", + "candidate_score": 0.613919, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta", + "max_score": 0.684845, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta_window_11", + "psc_text": "cladis fervebat invidia. CAPUT III. De conversatione Hieronymi Jerosolymitani. Igitur inde egressus (Sever. Sulp., Dialogo 1, c. 4), Bethleem oppidum petii, quod ab Jerosolymis sex millibus separabatur: ab Alexandria autem sedecim mansionibus abest ecclesia loci illius, quam Hieronymus presbyter regebat. Nam parochia est episcopi, qui Jerosolymam tenet. Mihi jampridem Hieronymus, superiore illa mea peregrinatione compertus, facile obtinuerat ut nullum praeter illum mihi expetendum rectius arbitrarer. Vir enim praeter fidei meritum, dotemque virtutum, non solum Latinis atque Graecis, sed et Hebraicis etiam litteris eruditus est, ut se illi in omni scientia nemo audeat comparare. Nam sex menses apud ipsum fui conversatus. Cui jugis adversum malos pugna, perpetuumque certamen concivit odia perditorum. Vere fateor, pinxisse mihi videtur in aliquibus opusculis vitia multorum (Hier., epist. 22 ad Eustochium, de custod. Virgin.) ; imo quod nihil penitus omisit, quod non carperet, laceraret, exponeret; praecipue avaritiam, nec minus vanitatem insectatus est. Multa de superbia, non", + "candidate_score": 0.684845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta_window_10", + "psc_text": "catholicus, et sacrae legis peritissimus, Origenem secutus primo tempore putabatur: quem nunc idem ipse Hieronymus praecipue et omnia illius scripta damnaret. Nec vero ausus sum de quoquam temere judicare: praestantissimi tamen viri doctissimique ferebantur in hoc certamine dissidere. Sed tamen sive illud error est, ut ego sentio; sive haeresis, ut putatur, non solum reprimi non potuit multis animadversionibus sacerdotum, sed nequaquam tam late se potuisset effundere, nisi contentione crevisset. Istiusmodi ergo turbatione cum veni, Alexandria fluctuabat. Me quidem episcopus illius civitatis benigne admodum, et melius quam opinabar excepit, secumque tenere tentabat. Sed non fuit animus ibi consistere, ubi recens fraternae cladis fervebat invidia. CAPUT III. De conversatione Hieronymi Jerosolymitani. Igitur inde egressus (Sever. Sulp., Dialogo 1, c. 4), Bethleem oppidum petii, quod ab Jerosolymis sex millibus separabatur: ab Alexandria autem sedecim mansionibus abest ecclesia loci illius, quam Hieronymus presbyter regebat. Nam parochia est episcopi, qui Jerosolymam tenet. Mihi jampridem Hieronymus,", + "candidate_score": 0.670697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_19_21", + "bdc_text": "Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me . Haec Flaciana tela sunt , quibus optimi praetereptores transfiguntur , ni quibus et summo videore suas proprias pennas conspiciunt .", + "psc_chunk_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta_window_42", + "psc_text": "CAPUT XV. De habitu vel vestimento Aegyptiorum monachorum. 534 Sunt praeterea quaedam in ipso Aegyptiorum habitu non tantum ad curam corporis quantum ad morum formulam congruentia (Cassian., l. I Instit., c. 4). Cucullis namque perparvis indesinenter utuntur diebus ac noctibus, scilicet ut innocentiam et simplicitatem parvulorum jugiter custodire etiam imitatione ipsius velaminis commoneantur. Colobiis quoque lineis induuntur (Ibid., c. 5), quae vix ad cubitos usque pertingunt, nudas de reliquo circumferunt manus, ut amputatos eos habere actus et opera mundi hujus suggerat abscissio manicarum. Post haec angusto palliolo tam amictus humilitate quam vilitate pretii, colla pariter atque humeros tegunt, quod mafortes tam nostro quam ipsorum nuncupatur eloquio (Ibid., c. 7). Ultimum est habitus eorum pellis caprina, quae melotes appellatur (Ibid., c. 8). Qui tamen habitus pellis caprinae significat mortificata membra omni petulantia carnalium passionum, debere eos in summa virtutum gravitate consistere Calceamenta quoque (Ibid., c. 10), velut interdicta Evangelico praecepto recusantes", + "candidate_score": 0.668115, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.683849, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2697", + "psc_text": "Domino: et nutaverunt illi pedes, usquequo videret quid in finem vel sperandum vel timendum sit. Ait enim in eodem psalmo: Hoc labor est ante me, donec introeam in sanctuarium Dei, et intelligam in novissima (Psal. LXXII, 1, 2, 3, 16, 17) . Non ergo poenas inferorum, non poenas illius post resurrectionem ignis aeterni, non poenas istas quae adhuc in hoc saeculo promiscuae sunt justis et injustis, et plerumque graviores justorum quam injustorum: sed nescio quam poenam praesentis vitae vult commendare Spiritus Dei. Advertite, audite hoc me dicturum quod noveratis: sed dulcius est cum in Psalmo ostenditur, qui obscurus antequam ostenderetur, putabatur. Ecce enim profero quae jam noveratis: sed quia inde proferuntur, ubi nondum ea videbatis, fit ut etiam nota tanquam nova delectent. Audite poenam impiorum: Sicut cera, inquit, liquefacta auferentur. Dixi per concupiscentias suas hoc eis fieri. Concupiscentia mala, quasi ardor est et ignis. Ignis consumit vestem, libido adulterii non", + "candidate_score": 0.683849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_21_23", + "bdc_text": "Haec Flaciana tela sunt , quibus optimi praetereptores transfiguntur , ni quibus et summo videore suas proprias pennas conspiciunt . De Basiliensibus nihil hactenus accepi ; astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1502", + "psc_text": "in se intuens, aliud alibi quaerens. Ait enim, Non quia jam acceperim, aut jam perfectus sim, fratres, ego meipsum non arbitror apprehendisse. Et ne diceres, Si non apprehendit Apostolus, ego apprehendi? si perfectus non est Apostolus, ego perfectus sum? vide quid agat, attende quid dicat. Quid ergo agis, Apostole? Nondum apprehendisti, nondum perfectus es? Quid agis? ad quam actionem me hortaris? quid mihi imitandum sequendumque proponis? Unum autem, inquit, quae retro sunt oblitus, in ea quae ante sunt extentus, secundum intentionem sequor ad palmam supernae vocationis Dei in Christo Jesu (Philipp. III, 12-14) : secundum intentionem, nondum secundum perventionem, nondum secundum apprehensionem. Non relabamur unde jam transilivimus, nec remaneamus in illis in quae jam venimus. Curramus, intendamus, in via sumus: nec tam sis securus ex eis quae transisti, quam sollicitus pro eis ad quae nondum pervenisti. Quae retro, inquit, oblitus, in ea quae ante sunt extentus, secundum intentionem sequor ad", + "candidate_score": 0.633604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_26_28", + "bdc_text": "Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes . Vale . Datum raptim 13 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_633", + "psc_text": "6) . Omnis caro dictum est, omnes homines. Et Apostolus: Non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem (id est adversus homines), sed adversus principes et potestates et rectores mundi tenebrarum harum (Ephes. VI, 12) : de quibus in consequentibus, si Dominus adjuverit, loquemur. Pertinet enim ista distinctio ad expositionem Psalmi, quem in nomine Domini suscepimus enodare Sanctitati Vestrae. Tamen ad hoc dixi haec exempla, ut noveritis carnem appellatos esse homines; ut quod dictum est, Et Verbum caro factum est, intelligatis dictum, et Verbum homo factum est. 2. Neque sine causa hoc dixi. Noverit Sanctitas Vestra fuisse quamdam haeresim, vel adhuc fortassis haberi reliquias quorumdam qui dicti sunt Apollinaristae. Aliqui enim ipsorum dixerunt hominem, quem suscepit Sapientia Dei (et in quo expressit personam suam, non sicut in caeteris hominibus, sed sicut dictum est in psalmo, Unxit te Deus, Deus tuus oleo exsultationis prae participibus tuis [Psal. XLIV, 8], id est", + "candidate_score": 0.630028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_21", + "bdc_text": "Haec Flaciana tela sunt , quibus optimi praetereptores transfiguntur , ni quibus et summo videore suas proprias pennas conspiciunt .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_844", + "psc_text": "tecta sunt, abolita sunt. Si texit peccata Deus, noluit advertere; si noluit advertere, noluit animadvertere; si noluit animadvertere, noluit punire; si noluit punire, noluit agnoscere, maluit ignoscere. Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata. Nec sic intelligatis quod dixit, peccata cooperta sunt, quasi ibi sint et vivant. Tecta ergo peccata quare dixit? Ut non viderentur. Quid enim erat Dei videre peccata, nisi punire peccata? Ut noveris quia hoc est Dei videre peccata, quod punire peccata, quid ei dicitur? Averte faciem tuam a peccatis meis (Psal. L, 11) . Peccata ergo tua non videat, ut te videat. Quomodo te videat? Quomodo Nathanaelem, Cum esses sub arbore fici, vidi te. Umbra fici non impedivit oculos misericordiae Dei. 10. Nec est in ore ejus dolus. At vero qui nolunt confiteri peccata, laborant sine causa in defensione peccatorum suorum. Et quanto laborant in defensione peccatorum suorum jactantes merita sua, non videntes", + "candidate_score": 0.626702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_21", + "bdc_text": "Haec Flaciana tela sunt , quibus optimi praetereptores transfiguntur , ni quibus et summo videore suas proprias pennas conspiciunt .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3314", + "psc_text": "pennis nunc volitat, et laudibus exaltatur Ecclesia, columba scilicet deargentata; ut hac eorum fama ad imitandum posteris invitatis, dum sic etiam caeteri dormiunt, addantur pennae quibus usque in finem saeculi sublimiter praedicetur. 21. [vers. 15.] Dum discernit supercoelestis reges super eam, nive dealbabuntur in Selmon: ille supercoelestis, ille qui ascendit super omnes coelos, ut adimpleret omnia, dum discernit reges super eam, id est super eamdem columbam deargentatam. Sequitur enim Apostolus, ac dicit: Et ipse dedit quosdam quidem apostolos, quosdam autem prophetas, quosdam vero evangelistas, quosdam autem pastores et doctores. Nam quid est aliud reges discernere super eam, nisi in opus ministerii, in aedificationem corporis Christi (Ephes. IV, 10-12) ; quandoquidem ipsa est corpus Christi? Dicuntur autem illi reges, utique a regendo: et quid magis quam carnis concupiscentias, ne regnet peccatum in eorum mortali corpore ad obediendum desideriis ejus, ne exhibeant membra sua arma iniquitatis peccato, sed exhibeant se Deo, tanquam", + "candidate_score": 0.622964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_32", + "bdc_text": "Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2946", + "psc_text": "ex me dico: ad hoc pertinet audivi. Amicus autem sponsi stat et audit eum (Joan. III, 29) , ut verum loquatur. Audit enim eum, ne loquendo mendacium de suo loquatur (Id. VIII, 44): ne diceres, Quis es tu qui mihi hoc dicis? unde mihi hoc dicis? Audivi haec duo, et ille tibi loquor quia audivi haec duo, qui etiam cognovi quia semel locutus est Deus. Noli contemnere auditorem dicentem tibi quaedam duo tibi necessaria, eum qui transiliendo universam creaturam pervenit ad Verbum unigenitum Dei, ubi sciret quia semel locutus est Deus. 20. Dicat ergo jam quaedam duo. Multum enim ad nos pertinent haec duo. Quoniam potestas Dei est, et tibi, Domine, misericordia. Ista sunt duo; potestas, et misericordia? Ista plane: intelligite potestatem Dei; intelligite misericordiam Dei. His duobus continentur prope omnes Scripturae. Propter haec duo, Prophetae; propter haec duo, Patriarchae; propter haec, Lex; propter haec, ipse Dominus noster Jesus Christus;", + "candidate_score": 0.621223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_25", + "bdc_text": "Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1503", + "psc_text": "secundum apprehensionem. Non relabamur unde jam transilivimus, nec remaneamus in illis in quae jam venimus. Curramus, intendamus, in via sumus: nec tam sis securus ex eis quae transisti, quam sollicitus pro eis ad quae nondum pervenisti. Quae retro, inquit, oblitus, in ea quae ante sunt extentus, secundum intentionem sequor ad palmam supernae vocationis Dei in Christo Jesu. Ipse est enim finis. Unum autem, hoc est illud unum: Domine ostende nobis Patrem, et sufficit nobis (Joan. XIV, 9) . Unum autem, quae et una dicitur in alio psalmo: Unam petii a Domino, hanc requiram. Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus, Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini per omnes dies vitae meae. Propter quid? Ut contempler delectationem Domini (Psal. XXVI, 4) . Ibi enim gaudebo de socio, non timebo de adversario: ibi enim contemplator mecum erit amicus, non calumniator inimicus. Hoc desideravit iste Idithun,", + "candidate_score": 0.606537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2482", + "psc_text": "pertulisti? Ultio te reficit? Ergo de malo alieno gaubebis? Passus es malum, ignosce; ne duo sitis. Et non defecit de plateis ejus usura et dolus. 15. [vers. 13-15.] Ideo ergo tu quaerebas solitudinem et pennas, ideo murmuras, haec ferre non potes, contradictionem et iniquitatem civitatis hujus. Requiesce in his qui tecum intus sunt, et noli quaerere solitudinem. Audi et de ipsis quid dicat, Quoniam si inimicus exprobrasset mihi. Et quidem superius conturbatus erat in exercitatione sua a voce inimici et a tribulatione peccatoris, forte in illa civitate positus, superba illa erigente turrem quae submersa est ut dividerentur eorum linguae (Gen. XI, 4): attende intus quid gemat propter pericula a falsis fratribus. Quoniam si inimicus exprobrasset mihi, sustinuissem utique: et si is qui oderat me, super me magna locutus fuisset, id est, per superbiam mihi insultasset, magnificaret se super me, minaretur mihi quidquid posset: absconderem me utique ab eo. Ab illo", + "candidate_score": 0.592522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2536", + "psc_text": "typho arrogantissimo, qui sibi persuaserit nihil timere: fortiorem putas illo, qui ait, Foris pugnae, intus timores (II Cor. VII, 5) fortiorem ipso capite nostro Domino Deo nostro, qui dixit, Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) Non est iste fortior: non te delectet stupor ejus; non immortalitate indutus, sed sensu exutus est. Tu vero habeto animam non sine affectu, reprehensi enim sunt qui sunt sine affectu, et dic de sensu sanitatis: Quis infirmatur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 29) Si ad istum non pertineret scandalum, cujusque infirmi perditio, quasi rigidus et sine dolore videretur melior esse? Absit: stupor esset, non tranquillitas. Plane, fratres, cum venerimus ad eum locum, ad eam sedem, ad eam beatitudinem, ad coelestem patriam, ubi anima nostra impleatur securitate, impleatur quiete et sempiterna felicitate, nullus ibi dolor erit: quia unde dolentur non erit. Multi, inquit, qui", + "candidate_score": 0.586721, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.683741, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439", + "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum", + "candidate_score": 0.683741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2005", + "psc_text": "Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari, tanto utrum ita necne sit districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter ea quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint, nec vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, Deo nostro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blasphemis nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi jam et sine aliqua dubitatione tractabimus. Monachos vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut, fraternitate vestra solatiante, nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. (Cf. Joan. Diac. l. III, c.", + "candidate_score": 0.682596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Deo auxiliante, debeamus providere cautelam, quatenus in eis nulla possit ex neglectu evenire jactura. Proinde fraternitas tua una cum Bonifacio, necnon et Pantaleone latore praesentium, sedis nostrae notariis, res Ecclesiarum, quae apud Sipontinam noscuntur esse Ecclesiam, curet subtiliter singulas quasque describere, ut tam ministeria Ecclesiarum, 655 quam etiam usuale argentum, vel quidquid aliud est, idem brevis a vobis conscriptus, veraciter rerum facta inspectione, contineat. Nec quamdam ad hoc moram vel excusationem fraternitas tua tentet adducere; sed, omni excusatione cessante, haec quae a nobis injuncta sunt modis omnibus implere festina, eumdemque nobis brevem manu tua subscriptum per ante dictum Pantaleonem transmitte, quatenus quid de hoc fieri salubriter debeat, divina possimus gratia suffragante disponere. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Episcopum de illato a nepote stupro arguit, ipsique imponit latae in reum sententiae exsecutionem. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Exspectabamus fraternitatem tuam sua aliquos ad Deum praedicatione convertere, et male agentes ad rectitudinem revocare.", + "candidate_score": 0.682019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_681", + "psc_text": "post multorum dierum moram, tanquam in memoria retinens quae legeram, ad singula respondi. Sed nunc, ut arbitror, unum mihi capitulum excidit, et de eo me suspicor nihil respondisse. Scripseras enim ut mutui solidi rusticis per manus quorumdam debiti conductorum darentur, ne tollentes ab aliis, aut in angariis, aut rerum pretiis gravarentur. Quod capitulum mihi gratissimum fuit. Et siquidem jam scripsi, ea serva quae scripta sunt. Si autem ex eo, ut suspicor, minime aliquid rescripsi commonitione certa, ad dandos solidos pro utilitate rusticorum non debes immorari, quando et res ecclesiastica non perit, et ex ea utilitas rusticorum levatur. Sed et alia si qua sunt, quae utilia esse consideras, omni ambiguitate postposita debes exhibere. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 43.) 735 EPISTOLA IX. AD PETRUM NOTARIUM. Miriensis Ecclesiae tunc reddenda ministeria, cum ibi ordinatus fuerit episcopus. Gregorius Petro notario in Regio. Ministeria Ecclesiae Miriensis, quae secum Squillacium quondam episcopus Severinus detulerat,", + "candidate_score": 0.67998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1681", + "psc_text": "de neglectu noveris accusari. Unde necesse est ut ita te vigilantem in hac requisitione studeas exhibere, quatenus et nos de sollicitudine tua laetifices, et Deum tibi facias esse placabilem. Hoc quoque nobis de praedicto presbytero nuntiatum est, quod Victorianus quidam presbyter ei cum diversis rebus vel ornamentis auctoritate sua pecuniam commendasset: qui dum depositum abnegaret, judicio habito convietus est, et ut reddere debuisset addictus. Et quia, eo restituere id quod condemnatus est differente, is qui deposuisse dicitur obiit, et necessitate ejus perhibentur filii laborare, et hoc experientia tua diligenter inquirat, atque ita, salva ratione, ad finem hanc causam perducat; dummodo, si ita est, nec ille res alienas perfida mente retineat, et orphani quod suum est vel amisso patre recipiant. EPISTOLA V. AD SAVINUM SUBDIACONUM. Moneat Mariam ut voluntatem patris sui tandem impleat; et relictas, tum libertis, tum ecclesiae sancti Georgii duas uncias substantiae, vel invita persolvat. Gregorius Savino subdiacono. Latores", + "candidate_score": 0.679613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et", + "candidate_score": 0.678133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_323", + "psc_text": "EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon et Victorem diaconum, 610 vel Agisegium notarium, vestrae fraternitatis epistolas summa cum gratulatione suscepimus. In quarum etsi nos sustinuisse dispendium tarditate putavimus, tamen de uberiori reperimus charitate compendium, ut hac dilatione temporis non interrupta videatur, sed nutrita dilectio, quam miserante Domino, contemplatione sacerdotii, lectionis usu, aetatisque in vobis cognoscimus jam maturitate fundatam. Non enim tam large de te flueret, si in tuis plurimas atque uberrimas venas mentibus non haberet. Hanc ergo matrem custodemque virtutum, sanctissime frater, inconcussa stabilitate teneamus. Nullae in nobis eam subdolorum linguae imminuant, nullae antiqui hostis insidiae corrumpant. Haec namque divisa jungit, et conjuncta custodit. Haec humilia", + "candidate_score": 0.676897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1298", + "psc_text": "custodi, ne si eis in malo discipulus fueris, quibus in bono magister esse debuisti, nec simplicitati tuae ulterius, nec senectuti parcamus, (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 32, 44.) EPISTOLA II. AD VITALEM SARDINIAE DEFENSOREM. Decretam adversus Januarii consiliarios excommunicationem exsequatur. Restituat integrum xenii pretium. Gregorius Vitali defensori Caralitano. Quid de fratre nostro Januario episcopo agnovimus, et lator praesentium, et exemplaria scriptorum nostrorum te poterunt informare; atque ideo excommunicationem quam super perversos ejus consiliarios dari decrevimus, tua experientia solerter exsequatur, ut cadentes discant quatenus incaute ambulare non debeant. Praeterea pretium tritici quod nobis xenii nomine fuerat transmissum, per latorem praesentium Redemptum defensorem transmisimus. Videat experientia tua, ne vel tu, vel ipse qui detulit, aliquid ex eo in pretio commodi participare praesumat, sed totum singulis vel simul omnibus illibatum restituat, eorumque mihi scripta de eodem pretio transmittat, quia si aliter quam admoneo factum cognovero, vindictam ex eadem causa non mediocriter exercebo.", + "candidate_score": 0.675668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_183", + "psc_text": "archiater, ardore fidei provocatus, preces effudit, dicens Opilionem diaconum servum Dei, et Crescentium, clericos, Venafranae 555 Ecclesiae, oblitos timorem futuri judicii, ministeria antefatae Ecclesiae Hebraeo cuidam, quod dici nefas est, vendidisse: id est, in argento calices duos, coronas cum delphinis duas, et de aliis coronis lilios, pallia majora sex, et minora septem. Et ideo mox ut praesentem jussionem experientia tua susceperit, memoratos ecclesiasticos ad se faciat indifferenter occurrere; et requisita veritate, si ita, ut suggestum est, constiterit, memoratum Hebraeum, qui, oblitus vigorem legum, praesumpsit sacra cimelia comparare, per judicem provinciae faciat conveniri, et sine aliqua mora antefata ministeria reddere compellatur, ut ex eis saepe fatae Ecclesiae nihil possit imminui. Suprascriptos autem diaconum vel clericos, qui tantum nefas commiserunt, in poenitentia religare non differas, ut tale tantumque delictum suis lacrymis possint diluere. EPISTOLA LXIX AD PETRUM SUBDIACONUM SICILIAE. Monasterii lites ac negotia omnia perito e laicis viro committenda. Gregorius Petro subdiacono", + "candidate_score": 0.675461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.674976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_396", + "psc_text": "fuerint approbata, praefati Natalis fratris et coepiscopi nostri volumus in eum proprium robur obtinere sententiam. Sin autem generali fuerit judicio absolutus, nec eum deinceps cujuslibet praejudicio subjacere permittas, et praefatae res districta tuae sollicitudinis restituantur instantia. Necesse est ergo ut quanto graviora talium negotiorum perpendis pondera, tanto ea maturiori vigilantiorique studeas exsecutione complere. EPISTOLA X. AD SAVINUM SUBDIACONUM. Ut evangelii quatuor libros, sic quatuor concilia suscipit ac veneratur Gregorius. Chalcedonensis fidem in quinta synodo violatam non fuisse declarat. Savino proinde ad Ecclesiae unitatem remeandum. Gregorius Savino subdiacono. Exeuntes maligni homines turbaverunt animos vestros, non intelligentes neque quae loquuntur neque de quibus affirmant, astruentes quod aliquid de sancta Chalcedonensi synodo piae memoriae Justiniani temporibus sit imminutum, quam omni fide omnique devotione veneramur. Et sic quatuor synodos sanctae universalis Ecclesiae, sicut quatuor libros sancti Evangelii recipimus. De personis vero de quibus post terminum synodi aliquid actum fuerat, ejusdem piae memoriae Justiniani temporibus", + "candidate_score": 0.674224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_876", + "psc_text": "te multa hic dicta sunt, de quibus unum quam maxime fuit propter quod necesse habuimus te summopere per scripta nostra prohibere, ne missarum solemnia celebrare debuisses, donec quid esset, verius potuissemus addiscere. Ne ergo filii Ecclesiae diu videantur non habere pastorem, et ne haec quae dicuntur, si indiscussa remanserint, hujusmodi se vitium tendat in plurimos, hortamur ut ad nos venire omni postposita excusatione festines, quatenus servata justitia, haec et cognoscere, et finire secundum canonica instituta Christo revelante possimus. Ita autem fac, ut ad veniendum amplius jam moras non ingeras, ne ipsa te magis absentia obnoxium his quae dicuntur assignet, et nos in te haec res non solum propter dicta crimina, quae purgare subterfugis, sed etiam propter inobedientiae culpam durius, scilicet ut in contumacem, cogat ex concilio ferre judicium. EPISTOLA IV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Modiorum tritici duo millia det Zenoni episcopo egenis distribuenda. Gregorius Cypriano diacono. Zenon frater et coepiscopus noster", + "candidate_score": 0.672712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1924", + "psc_text": "Romam congruo tempore venire amice permittit. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Fraternitatis vestrae scripta suscepi, quae mihi de dulcissimi filii mei domni Venantii aegritudine loquebantur, et cuncta circa eum qualiter acta sunt 1119 enarrabant. Sed uno tempore auditis et illum desperate ac graviter aegrotare, et in rebus orphanorum homines iniquos insistere, vix se dolor in corde meo capere poterat. Sed in hoc fuit solatium, quod lacrymae mihi per gemitus erumpebant. Vestra igitur sanctitas primam quam debet curam negligere non debet, ut de anima ejus cogitare debeat, exhortando, rogando, Dei terribile judicium proponendo, ineffabilem ejus misericordiam promittendo, ut ad habitum suum redire vel in extremis debeat, ne ei tantae culpae reatus in aeterno judicio obsistat; ac deinde vestrum est cogitare quomodo filiae ejus domna Barbara et Antonina debeant ordinari, ut nulla occasio malis hominibus praebeatur. Nam postquam me de eis sollicitudinis curam gerere conjuravit, addens ut earum debeam ordinationi prospicere, aliud in", + "candidate_score": 0.6722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439", + "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum", + "candidate_score": 0.670147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Deo auxiliante, debeamus providere cautelam, quatenus in eis nulla possit ex neglectu evenire jactura. Proinde fraternitas tua una cum Bonifacio, necnon et Pantaleone latore praesentium, sedis nostrae notariis, res Ecclesiarum, quae apud Sipontinam noscuntur esse Ecclesiam, curet subtiliter singulas quasque describere, ut tam ministeria Ecclesiarum, 655 quam etiam usuale argentum, vel quidquid aliud est, idem brevis a vobis conscriptus, veraciter rerum facta inspectione, contineat. Nec quamdam ad hoc moram vel excusationem fraternitas tua tentet adducere; sed, omni excusatione cessante, haec quae a nobis injuncta sunt modis omnibus implere festina, eumdemque nobis brevem manu tua subscriptum per ante dictum Pantaleonem transmitte, quatenus quid de hoc fieri salubriter debeat, divina possimus gratia suffragante disponere. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Episcopum de illato a nepote stupro arguit, ipsique imponit latae in reum sententiae exsecutionem. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Exspectabamus fraternitatem tuam sua aliquos ad Deum praedicatione convertere, et male agentes ad rectitudinem revocare.", + "candidate_score": 0.669173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2070", + "psc_text": "in consensu perfectio. Et 1163 saepe contingit ut hoc quod malignus spiritus seminat in cogitatione, caro in delectationem trahat, nec tamen animus eidem delectationi consentiat. Et cum caro sine anima delectari nequeat, ipse tamen animus, carnis voluptatibus reluctans, in delectatione carnali aliquo modo ligatur invitus, ut ei ex ratione contradicat, nec consentiat, et tamen delectatione ligatus sit, sed ligatum se vehementer ingemiscat. Unde et ille coelestis exercitus praecipuus miles gemebat, dicens: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis (Rom. VII, 23) . Si autem captivus erat, minime pugnabat. Sed et pugnabat, quapropter captivus non erat. Et pugnabat igitur lege mentis, cui lex quae in membris est repugnabat. Si hoc pugnabat, captivus non erat. Ecce itaque homo est, ut ita dixerim, et captivus et liber: liber ex justitia quam diligit, captivus ex delectatione quam portat invitus.", + "candidate_score": 0.666386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2176", + "psc_text": "Ut Paulini saevitia in clerum et simonia puniatur ac reprimatur, concilium cogat, ad id vocato, si opus sit, Hilaro. Gregorius Victori episcopo. Quanto laetitiae nobis est fratres nostros cognoscere erga filios suos paterna charitate decenter esse sollicitos, tanto tristitiae deputamus quando eos ab illicitis nec aliorum fratrum reverentia, nec sacerdotii praevalet consideratio 1200 temperare. Quam igitur gravis et aspera adversus fratrem nostrum Paulinum, Tegessis civitatis episcopum clericorum ejus vel eorum qui in sacro sunt ordine positi sit querela, fraternitati tuae liquere non dubium est, quia latere te in vicino non potuit quod ad nos in longinquo pervenit. Et quoniam valde cavendum est ne hoc quod eum frustra in se corporali injuria queruntur excedere, aut licite praesumatur, aut fiat dissimulatione deterius, sic manifesti excessus canonica semper moderatione premendi sunt, ut una res et praeteritorum correptio, et esse possit regula futurorum. Proinde simul cum dilectissimo communi fratre Columbo episcopo, vel aliis sacerdotibus", + "candidate_score": 0.664959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Illos autem qui cunctorum vice huc venerint ad eligendum episcopum admone, ut vestiarium omne episcopi sui sciant deferendum, et quantum praeviderint secum argentum adducant, quod in usu suo habere possit qui fuerit episcopus ordinatus. Haec vero omnia vivaciter districteque implere festina, et sub omni huc celeritate electos, sicut diximus, de clero transmitte. ut quia diversi hic nobiles civitatis Neapolitanae praesentes sunt, una cum eis de episcopali ordinatione et tractare et, adjutore Domino, deliberare possimus. (Vide l. II, ep. 15.) EPISTOLA XXXVI. AD SABINUM DEFENSOREM. Ut Januarium episcopum et Epiphanium presbyterum criminibus accusatos Romam perducant. Pompeianam vero, Theodosiam et Isidorum adjuvet Romam venire cupientes. Gregorius Sabino defensori Sardiniae. Quaedam ad aures nostras gravia pervenerunt, quae quoniam canonicam emendationem exspectant, 650 idcirco experientiae tuae praecipimus quatenus una cum Joanne notario, omni excusatione postposita, Januarium fratrem et coepiscopum nostrum summa huc exhibere instantia non omittas, ut eo coram posito, ea quae ad nos", + "candidate_score": 0.664694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_286", + "psc_text": "deferatis. Eusebio autem abbati dare te volumus auri solidos centum, quos tuis certum est rationibus imputari. Cognovimus autem Sisinnium qui judex Samnii fuit, gravi inopia in Sicilia laborare, cui volumus XX decimatos vini et quatuor solidos annuos debeas ministrare. Anastasius autem religiosus juxta Panormitanam civitatem dicitur habitare in oratorio sanctae Agnae, cui dari volumus auri solidos sex. Matri autem Urbici praepositi dari volumus solidos sex, qui tuis rationibus imputabuntur. De Honoratae vero ancillae Dei causa hoc mihi videtur, ut omnem substantiam quae constat quia ante tempus episcopatus Joannis episcopi Laurinensis fuit, veniens tecum deferas. Eadem vero ancilla Dei cum filio suo veniat, ut nos cum ea loqui, et quod Deo placitum fuerit facere debeamus. Codicem autem Heptatici de substantia Antonini dari volumus in monasterio praetoriano, reliquos tecum deferri. EPISTOLA XXXIII. AD JUSTINUM PRAETOREM. Ut, deposita omni suspicione, Leoni episcopo a falsis criminationibus plenissime purgato charitatem omnem et congruam reverentiam exhibeat.", + "candidate_score": 0.66223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2122", + "psc_text": "quatenus Matthaeo viro clarissimo scholastico duodecim solidos dare non differas, quos tuis scito rationibus procul dubio imputandos. Ita ergo cum gratiarum actione jussionem nostram festina implere, ut nulla accipientem possit fatigare dilatio. EPISTOLA III. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. De puero quodam e Sicilia Misenum ducto, ubi monachi habitum susceperat. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Lator praesentium Gallus, nauclerus, oblata nobis petitione, noscitur intimasse, asserens puerum se quemdam de Siciliae partibus venientem 1183 orationis gratia ad Campaniae partes perduxisse, qui in Misenati portu conjungens, illic in monasterio conversionis causa sese retinuit. Quem cum hic de conditione sua pro sui periculo diligenter inquireret, quantum astruit, jurisjurandi interveniente vinculo, liberum se, nullique conditioni obnoxium publica voce professus est. Pro quo ab actionariis publicis se remeantem queritur esse constrictum impetentibus cur servum juris publici furtim de illis partibus auferre praesumpserit. Qui, post illata sibi damna, cautione se quoque ostendit obstrictum eumdem puerum ad partes illas quibus", + "candidate_score": 0.661342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1387", + "psc_text": "apud praedictum magnificum filium nostrum una 956 cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Fortunato, ac glorioso filio nostro Maurentio magistro militum, quia et ipsi scribimus, agere studeat ut hac in re, sicut Christianum decet et nobilem, plus benignus quam rigidus, plus misericors esse debeat quam districtus, et lucrum de damno alterius non exspectet, sed recepta pretii sit sorte contentus, quatenus quidquid pauperi cesserit, omnipotens ei Deus multiplicata sicut promisit restitutione compenset. Ita ergo studiose experientia tua agat, ut illi modis omnibus hoc pro mercede ipsius imponere et hunc ab afflictione possit obligationis exuere. EPISTOLA XXXIX. AD ROMANUM IN SICILIA DEFENSOREM. Gaudioso inopi solidos sex singulis annis tribuat. Gregorius Romano defensori Siciliae. Divinorum nos admonent eloquia praeceptorum necessitatem patientibus ecclesiasticum praebere subsidium. Quia ergo dilectissimus filius noster Cyprianus diaconus, Gaudiosum defensorem sedis nostrae, qui Syracusis degere comprobatur, paupertatis asserit inopia constringi, idcirco experientiae tuae praesenti auctoritate mandamus ut a praesenti secunda", + "candidate_score": 0.659954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se quantum illius cum Maximo communione offensum, tantum poenitentia mitigatum. Commendatam responsali suo illius in urbe regia causam. Hortatur ad pastoralem sollicitudinem. Ipsi de Florentii episcopi causa inquisitionem mandat. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Sicut perseveranti culpae debetur jure vindicta, ita resipiscentibus est venia concedenda. Nam 902 ut res illa contra se merito iracundiam excitare, sic haec in sua prorsus dilectione solet concordiam propagare. Et ideo quia fraternitatem tuam a consortio et communione Maximi, ubi te prius neglectus impulerat, in tantum postea gravitas sacerdotii ad animum reducta suspendit, ut ejus sola nullatenus patereris esse segregatione contentus, nisi et in monasterii te claustra recipiens dudum commissa defleres, eapropter in nostram te gratiam ac communionem receptum esse non dubites; nam quantum nos prius culpa tuae charitatis offenderat, tantum poenitentia mitigavit. Hortamur igitur, dilectissime frater, ut gregi dominico pastoralem sollicitudinem instanter impendas, lucrumque de commissis ovibus facere diligenter invigiles; ut tanto tibi copiosae", + "candidate_score": 0.656413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.655582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439", + "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum", + "candidate_score": 0.654646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1582", + "psc_text": "sed magis contra Deum pecuniae venerantur. Quia igitur tantum facinus non solum illis periculum, verum etiam vestro regno satis est noxium, salutantes excellentiam vestram paterno affectu, petimus ut de hujus pravitatis emendatione Deum vobis placabilem faciatis. Et ut nulla deinceps valeat occasione committi, synodum fieri jussio vestra constituat, ubi, praesente dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate, sub districta anathematis interpositione debeat interdici, ne ullus ex laico habitu subito ad episcopatus audeat gradum accedere, neque pro ecclesiasticis ordinibus quilibet quidquam dare vel ausus sit accipere, ut Dominus et Redemptor noster sic quae vestra sunt faciat, sicut excellentiam vestram in iis quae sua sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus", + "candidate_score": 0.654493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1198", + "psc_text": "amplius poterit. Latorem vero praesentium (Grat. 1, q. 1, c. 121) pro intercessione sanctitatis vestrae acolythum fecimus; quem ad obsequia vestra retransmisimus, ut si in lucrandis animabus amplius servierit, proficere amplius possit. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 49.) EPISTOLA II. AD ANASTASIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. Ipsi adversus haereses animos addit. Laudato mutuae charitatis vinculo, et commemoratis amici muneribus, diuturnam illi precatur vitam. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Suscepi epistolas suavissimae beatitudinis vestrae, quae pro verbis lacrymas fluebant. Vidi namque in eis nubem more suo in altum volantem, sed quamdam caliginem tristitiae ferentem, nec penetrare in ipso exordio facile valui unde et quo iret, quia, pro ipsa quam dixi caligine, ad plenum causas non intellexi. Hoc tamen sanctissimos vos semper, sicut et facitis, reducere ad mentem decet quod praedicator gentium dicit: In novissimis temporibus instabunt tempora periculosa, et erunt homines seipsos amantes, cupidi, elati (I Tim. IV, 1) , et caetera, quae", + "candidate_score": 0.653426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1490", + "psc_text": "ipsius subventione proficiat; quatenus et vos remedium pro vestro labore capere, et illi aliquod valeant sustentationis habere solatium. Mobile vero praedictae Ecclesiae facta subtiliter volumus describi notitia, nobisque transmitti, ut ex hoc quid fieri debeat, auctore Domino, disponamus. Circa actus autem, vel disciplinam cleri vel filiorum Ecclesiae ipsius magnam te habere curam necesse est, atque ita insuper pastorali studio vigilare, ut de animabus eorum non culpabilis sis, sed apud omnipotentem Deum mercedem potius possis acquirere. EPISTOLA LXXIII. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Theodosium abbatem commendat, ne gravius in murorum vigiliis affligatur. Gregorius Maurentio magistro militum. Filius noster Theodosius, abbas monasterii quod a Liberio quondam patricio in Campaniae partibus noscitur esse constructum, a nobis precibus impetravit ut eum cum congregatione sua 988 vestrae deberemus gloriae commendare. Asserit enim se in murorum vigiliis ultra vires suas vehementer affligi. Petimus ergo gloriam vestram, ut, siquidem est possibile, de eodem per vos onere relevetur. Si", + "candidate_score": 0.647076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_269", + "psc_text": "fuit, etiam labentibus temporibus aliud noviter imponi non concedat, maxime cum exiguae substantiae et monasterium pauperum esse didicimus, et abbatem ipsum hospitalem omnino esse multorum attestatione didicimus. EPISTOLA XXIX. AD MAURILIUM ET VITALIANUM. Ariulphum, si Romam pergat, a tergo insequantur. Gregorius Maurilio et Vitaliano magistris militum. Gloriae vestrae suscipientes epistolas Deo gratias egimus, quia de salute vestra cognovimus et de sollicitudine vestra multum gavisi sumus, et mox ea quae scripsistis parata fuerunt. Sed Aldio vir magnificus post adventum hominum vestrorum nobis scripsit quia in proximo jam Ariulphus esset, et timuimus ne milites qui ad vos diriguntur in manus ejus inciderent. Tamen et hic, in quantum Deus adjuverit, contra eum filius noster gloriosus magister militum 591 se paravit. Sed et gloria vestra, si huc perexierit ipse hostis, quomodo consuevistis, cum auxilio Dei a dorso ejus quod potestis perficite. Speramus enim in omnipotentis Dei virtute, et in ipsius beati Petri apostolorum principis,", + "candidate_score": 0.645481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1543", + "psc_text": "Hydruntinam civitatem valeat is ipse contingere, sub qua valueris celeritate, vel ad episcopum Hydruntinae civitatis, vel ad praedictum tribunum, vel ad alium quem in loco tuo te habere cognoscis, scripta dirigas, ut uxorem vel filios praedicti mancipii sub omni habere debeant cautela, atque de ipso sollicitudinem gerere, ut perveniens valeat detineri, et mox cum rebus suis omnibus, quaeque ad eum pertinent, navi impositis per fidelem personam huc modis omnibus destinari. Experientia itaque tua cum omni hoc studeat efficacia solertiaque perficere, ne de neglectu vel mora nostros, quod non optamus, animos offendas. 1005 EPISTOLA CIII. AD FORTUNATUM NEAPOLITANUM EPISCOPUM. Ne milites in monasterio virginum hospitentur. Gregorius Fortunato episcopo Neapolitano. Insinuavit nobis latrix praesentium Agnella abbatissa quod intra monasterium ipsus milites hospitentur. Et omnino de fraternitatis vestrae sollicitudine mirati sumus cur hoc patienter tulerit, et non illud eum omni celeritate fecerit emendari. Unde hortamur ut vel nunc studii vestri sit instanter eis", + "candidate_score": 0.643244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_272", + "psc_text": "faciat gloria vestra, ut neque sit aliquid unde possimus ab adversariis reprehendi, neque in quo utilitas reipublicae exigit, quod avertat Dominus, negligatur. Praeterea, gloriosi filii, estote solliciti, quia, quantum comperi, nostem collectum habet, et Narina dicitur residere; et si huc cursum Deo sibi irato mittere voluerit, vos loca ipsius, quantum vos Dominus juverit, depraedamini, aut certe sculcas quos mittitis, sollicite requirant, ne dolens factum ad nos discurrat. EPISTOLA XXXI. AD CUNCTOS MILITES NEAPOLITANOS. De obedientia Constantio tribuno exhibenda. Gregorius universis militibus Neapolitanis. Summa militiae laus inter alia bona merita haec est, obedientiam sanctae reipublicae utilitatibus exhibere, quodque sibi utiliter imperatum 592 fuerit, obtemperare; sicut et nunc devotionem vestram fecisse didicimus, quae epistolis nostris, quibus magnificum virum Constantium tribunum custodiae civitatis deputavimus praeesse, paruit, et congruam militaris devotionis obedientiam demonstravit. Unde scriptis vos praesentibus curavimus admonendos, uti praedicto viro magnifico tribuno, sicut et fecistis, omnem debeatis pro serenissimorum dominorum utilitate vel", + "candidate_score": 0.637643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.637564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2154", + "psc_text": "sicut revera de filio nostro confidimus, petere aliqua a vobis fiducialiter provocamur, arbitrantes quod minime nos patiamini contristari, maxime in tali re unde anima vestra multum poterit adjuvari. Indicamus autem propter ecclesias beatorum Petri et Pauli aliquantas nobis trabes necessarias esse; et ideo Savino subdiacono nostro injunximus de partibus Brutiorum aliquantas incidere, et usque ad mare in locum aptum trahere debeat. Et quia in hac re solatiis indiget, salutantes gloriam vestram paterna charitate, petimus ut actionariis vestris, qui in illo loco sunt deputetis, ut homines qui sub eis sunt cum bobus suis in ejus transmittere debeant solatium, quatenus, vobis concurrentibus, melius quod ei injunximus possit perficere. Nos enim promittimus quia dum res perfecta fuerit, dignum vobis xenium, quod non sit injuriosum, transmittemus. Nam scimus nos considerare, et filiis nostris qui bonam voluntatem exhibent respondere. Unde iterum petimus, gloriosissime fili, ut ita facere debeatis, ut et nos vobis possimus esse praestito", + "candidate_score": 0.635529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_13", + "bdc_text": "Ages etiam similes d. Rodolpho Gvalthero et meo et ministrorum omnium nomine officiaque nostra illi summa deferres .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_916", + "psc_text": "officium. Sic enim alterno eris invicem decore conspicuus, si ad hujus corporis habitum mentis quoque tuae bona concordent. Omnia enim privilegia quae tuae pridem concessa esse constat Ecclesiae, nostra auctoritate firmamus, et illibata decernimus permanere. (Vide sup. l. V, ep. 17.) EPISTOLA XIX. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Ut mutua ipsorum dilectio coeleste gaudium acquirat, mutuis sese orationibus adjuvent. Gregorius Dominico episcopo Africano. Epistolarum vestrarum plena sacerdotali charitate elocutio ita sanctitatem vestram memoriter nostris facit mentibus inhaerere, ut non credatur abesse corpore, quippe quae per affectum semper manet in corde. Ut ergo haec quam ad alterutrum habemus dilectio coelestium nobis commodum acquirat gaudiorum, nostri simus invicem adjutores, et auxilium nobis orationis mutuae porrigamus; quatenus divina misericordia clementiae suae nobis dono concedat, et praedicare quod diligit, et sequi hoc quod per nos praedicari concessit. Sicque officii nostri ministerium pietatis suae protectione disponat, ut fructum de creditis 807 eidem venienti Domino reportemus, et ad", + "candidate_score": 0.634828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_876", + "psc_text": "te multa hic dicta sunt, de quibus unum quam maxime fuit propter quod necesse habuimus te summopere per scripta nostra prohibere, ne missarum solemnia celebrare debuisses, donec quid esset, verius potuissemus addiscere. Ne ergo filii Ecclesiae diu videantur non habere pastorem, et ne haec quae dicuntur, si indiscussa remanserint, hujusmodi se vitium tendat in plurimos, hortamur ut ad nos venire omni postposita excusatione festines, quatenus servata justitia, haec et cognoscere, et finire secundum canonica instituta Christo revelante possimus. Ita autem fac, ut ad veniendum amplius jam moras non ingeras, ne ipsa te magis absentia obnoxium his quae dicuntur assignet, et nos in te haec res non solum propter dicta crimina, quae purgare subterfugis, sed etiam propter inobedientiae culpam durius, scilicet ut in contumacem, cogat ex concilio ferre judicium. EPISTOLA IV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Modiorum tritici duo millia det Zenoni episcopo egenis distribuenda. Gregorius Cypriano diacono. Zenon frater et coepiscopus noster", + "candidate_score": 0.632176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1303", + "psc_text": "Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset adhibita, inimici illuc aut non accederent, aut accedentes periculum quod fecerunt incurrerent. Vel nunc ergo ea quae contigerunt vigilantiam vestram in futura exacuant. Nam et nos quidquid prodesse possumus, facere, Domino auxiliante, nequaquam omittimus. Cognoscatis autem abbatem, quem ad Agilulphum ante multum jam tempus transmisimus, pacem cum eo, Deo propitio, quantum nobis ab excellentissimo exarcho scriptum est, ordinasse. Et ideo quousque pacta de confirmatione pacis ipsius conscribantur, ne forte hostes nostri in hac dilatione ad partes illas iterum velint accedere, murorum vigilias et sollicitudinem in locis facite omnibus adhiberi. Et confidimus in Redemptoris nostri potentia quia adversariorum vobis incursus vel", + "candidate_score": 0.631377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.630993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1582", + "psc_text": "sed magis contra Deum pecuniae venerantur. Quia igitur tantum facinus non solum illis periculum, verum etiam vestro regno satis est noxium, salutantes excellentiam vestram paterno affectu, petimus ut de hujus pravitatis emendatione Deum vobis placabilem faciatis. Et ut nulla deinceps valeat occasione committi, synodum fieri jussio vestra constituat, ubi, praesente dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate, sub districta anathematis interpositione debeat interdici, ne ullus ex laico habitu subito ad episcopatus audeat gradum accedere, neque pro ecclesiasticis ordinibus quilibet quidquam dare vel ausus sit accipere, ut Dominus et Redemptor noster sic quae vestra sunt faciat, sicut excellentiam vestram in iis quae sua sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus", + "candidate_score": 0.630418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_775", + "psc_text": "omnino vos videre volui; sed si molestia corporis aut aetatis impedimento fuit, hoc mihi sufficit, ut ubicunque tua sanctitas fuerit, pro me sollicite oret, quia etsi locis corpore dividimur, charitate semper indisjuncti sumus. Evangelia autem sicut mandastis transmisimus. Filium vero vestrum Epiphanium mandastis (Grat. 1, q. 1, c. 122), ut ad sacrum ordinem provehere deberemus, vobisque retransmittere. Sed in uno vos audivimus, in altero autem minime audire potuimus. Diaconus quidem factus est; sed quisquis semel in hac Ecclesia ordinem sacrum acceperit, egrediendi ex ea ulterius licentiam non habet. Si ergo vos videre non potui, hac ex re consolationem habeo, quia in filio vestro requiesco. Solidos autem vobis voluistis pro necessitatibus cellae quinquaginta transmitti, quos multum esse aestimantes, ex eis nobis decem donastis, ut quadraginta mitteremus. Sed ne forsitan vel hoc grave esset, adhuc alios nobis ex eis estis dignati largiri. Sed quia vos valde in continentia nostra benignos invenimus, eidem", + "candidate_score": 0.630153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1623", + "psc_text": "ut qui navi integra dives pervenire non merui, saltem post damna ad littus per tabulam reducar. De podagrae vero molestia sanctitas vestra, ut scribit, affligitur, cujus dolore assiduo et ipse vehementer attritus sum. Sed facilis erit consolatio, si inter flagella quae patimur quaeque fecimus ad memoriam delicta revocamus; atque haec non jam flagella, sed dona esse conspicimus, si quae carnis delectatione peccavimus, carnis dolore purgemus. Praeterea ex benedictione beati Petri apostolorum principis pallium vobis transmisimus, ad sola missarum solemnia utendum. Quo transmisso, valde debui qualiter vobis esset vivendum, admonere; sed locutionem supprimo, quia verba moribus anteitis. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, atque ad coelestis remunerationem patriae cum multiplici animarum fructu perducat. Ego autem quanta occupatione deprimor et debilitate, brevis attestatur epistola, in qua ei quem multum diligo parum loquor. EPISTOLA CXXII. AD RECMAREDUM VISIGOTHORUM REGEM. Regem laudat de conversa ad fidem Gothorum gente, de oblatis beato Petro muneribus, de", + "candidate_score": 0.628698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "de eisdem LX solidis remanserit, ipsi trade, ut cum filio sue exinde vivere valeat. Si autem nil remanet, vel ad eamdem summam debitum ejus incidere stude, ut possit sibi libere postmodum laborare. Hoc tamen solerter age, ut, acceptis solidis, ei plenariam munitionem scripto faciant. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 55.) EPISTOLA XLVI. AD RUSTICIANAM PATRICIAM. Festinum nimis illius e monte Sina reditum reprehendit. Gregorius Rusticianae patriciae. Excellentiae vestrae scripta suscipiens, libenter agnovi qualiter ad montem Sina perrexerit. Sed credite, ego quoque voluissem vobiscum ire, sed vobiscum minime redire. Quamvis mihi valde difficile sit credere quia ad loca sancta fuistis, Patres multos vidistis. Nam, credo, si vidissetis, tam celeriter ad Constantinopolitanam urbem redire minime poteratis. At postquam talis civitatis amor de corde vestro nullo modo recessit, suspicor quia excellentia vestra sancta quae corporaliter vidit, ex corde minime attendit. Sed omnipotens Deus mentem vestram gratia suae pietatis illustret, donet vobis sapere,", + "candidate_score": 0.627815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1618", + "psc_text": "calamo scriptam, ex humilitate sermonis altitudinem cordis ostendere. Se nulla dignum laude, cujus mores deprimit honor onerosus, qui victus pondere culpas culpis jungit, qui e monasterii tranquillitate raptus, mentis naufragium passus est. De podagrae doloribus pie consolatur. Pallium mittit. Gregorius Leandro episcopo Hispaniae. Sanctitatis tuae suscepi epistolam, solius charitatis calamo scriptam. Ex corde enim lingua tinxerat 1027 quod in chartae pagina refundebat. Boni autem sapientesque viri, cum legeretur adfuerunt, quorum statim viscera in compunctionem commota sunt. Coepit quisque amoris manu in suo corde te rapere, quia in illa epistola tuae mentis dulcedinem non erat audire, sed cernere. Accendebantur et mirabantur singuli, atque ipse ignis audientium demonstrabat qui fuerat ardor dicentis. Nisi enim prius in se faces ardeant, alium non succendunt. Ibi ergo vidimus quanta charitate tua mens arserit, quae sic et alios accendit. Vitam vero vestram, cujus ego semper cum magna veneratione reminiscor, minime noverant, sed eis altitudo vestri cordis", + "candidate_score": 0.627448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.627334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_782", + "psc_text": "graviter sudasse novimus et arietes? Quantas vero in hac terra tribulationes de Langobardorum gladiis, de iniquitatibus judicum, de insolentia atque importunitate causarum, de cura subjectorum, de molestia etiam corporis patior, explere nec calamo nec lingua sufficio. De quibus et si qua breviter possum loqui, dubito, ne vestrae sanctissimae charitati, dum de suis tribulationibus affligitur, etiam meas augeam. Sed omnipotens Deus, et suae largitate pietatis sanctissimae vestrae beatitudinis mentem omni consolatione repleat, et indignum me aliquando ab his quae patior malis quiescere pro vestra intercessione concedat. Amen. Gratia. Quae videlicet verba de scriptis vestris accepta idcirco in meis epistolis pono, ut de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora", + "candidate_score": 0.627121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1008", + "psc_text": "quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores nostros loquimur, ex compassione quam nobis impenditis vestros augeamus. 837 Praeterea ante aliquantum temporis communi filio Sabiniano diacono responsa Ecclesiae in urbe regia facienti scripta nostra transmisimus, quae vestrae fraternitati dirigere debuisset. Quae si suscepistis, miramur cur nobis ad ea minime respondistis. Et ideo quia cavendum est ne cujuslibet superbia scandalum Ecclesiis introducat, necesse est ut, eadem scripta subtiliter relegentes, omni studio et tota intentione quae ad honorem vestrum et pacem Ecclesiae pertinent conservetis. Omnipotens autem Deus, qui pietatis suae gratia sacerdotalem vobis animum et charitatem contulit, in suo vos servitio protegat, atque ab omni adversitate interius exteriusque custodiat, et", + "candidate_score": 0.626891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1590", + "psc_text": "esse debeant, qui episcopatus culmen immatura cupiunt festinatione conscendere, hujus saltem rei comparatione considerent, et aggredi repente inexpertos labores abstineant, ne caeca honoris ambitio et ipsis in poenam sit, et aliis pestifera erroris semina jaciat, quippe qui non didicerunt quod ipsi doceant. Proinde paterno salutantes affectu 1018 petimus, excellentissimi filii, ut hoc tam detestabile malum de regni vestri studeatis finibus prohibere, et nulla apud vos excusatio, nulla contra animam vestram suggestio locum inveniat, quia facientis procul dubio culpam habet, qui quod potest corrigere negligit emendare. Qua de re, ut magnum omnipotenti Domino munus valeatis offerre, synodum congregari praecipite, in qua, sicut fratribus coepiscopisque nostris mandavimus, praesente dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate, sub anathematis debeat obligatione constitui, nullum pro ecclesiastico ordine aliquid unquam dare, nullum accipere, nec quemquam ex laicis ad sacerdotium repente transire, quatenus hanc vobis mercedem et hic et in futura vita Redemptor noster, cujus sacerdotes interius ab hoste", + "candidate_score": 0.624295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_698", + "psc_text": "patior, epistolari brevitate prohibeor. Sed communis filius Sabinianus diaconus vestrae dulcissimae sanctitati curanda vulnera nostra aperiet; sed ex opere supernae gratiae subsequente salute cognoscat quia medicus est qui vulnus videt. Pueros vero episcopo similes non transmitto, nisi prius cum omnipotentis Dei et Beatitudinis vestrae solatio a terrenis implicationibus exutus ipse episcopus fuero. Quando enim me apud meipsum invenero, tunc foris mei similes videlicet deformes quaero. Data X Kal. Januarii. EPISTOLA XVII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Dolet de Maximiani episcopi obitu. Joannem Catanensem archidiaconum in successorem indicat. Gregorius Cypriano diacono. Amarissimas tuae dilectionis epistolas de domni Maximiani obitu mense Novembris suscepi. 741 Et quidem ille ad praemia desiderata pervenit, sed infelix populus Syracusanae civitatis lugendus est, qui pastorem talem diu habere non meruit. Proinde dilectio tua sollicitudinem gerat, ut in eadem Ecclesia talis debeat ad ordinandum eligi, qui post domnum Maximianum ejusdem regiminis locum non videatur immerito sortiri. Et quidem credo quod", + "candidate_score": 0.623812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1785", + "psc_text": "Syracusano. Cum lator praesentium Crescentius vicarius noster, quem ad se filius noster gloriosissimus 1076 domnus Leontius exconsul praecepit occurrere, exire de septis venerabilibus dubitaret, ne qua per eum excusatio aliis fortasse nasceretur, aut publica diceretur utilitas impediri, ei ut egredi debuisset, aequitate servata, permitti fecimus. Et ideo quia haec illi res, sicut jussus fuerat, illic suasit occurrere, fraternitas vestra ei salva ratione concurrat, atque apud praedictum gloriosissimum Domnum vestrum agere cum ea qua consuevit charitate studeat, ut in nullo eum contra leges aut rationem patiatur aliquo modo praegravari; sed justitiam ei, sicut Christianitati ejus convenit, in omnibus faciat custodiri, quatenus et ipse ad mercedem suam, quod aequitatis ordo exigit, videatur salubriter servasse, et hic se contra ea quae promitti fecimus, gravari non sentiat. (Vide ep. 50.) EPISTOLA XLVII. AD JOANNEM SYRACUSANUM EPISCOPUM. Apollonium magistrum militum commendat. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Quamvis glorioso Apollonio, magistro militum, communi filio, paternam vos pietatem", + "candidate_score": 0.623246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2207", + "psc_text": "intentionem charitatis tantae, et vehementer amplector, quia sic curam Ecclesiae nostrae agitis, quae profecto vestra est, sicut et vestrae quae nostra est; tamen nec in suburbano, nec de massa Gelas, filii mei excellentissimi Italici et domus Venantii reditus quos promiserunt sunt petendi. Sed sive in Syracusana, sine in Panormitana parte dare voluerint, ad hoc solum vestra sanctitas sit intenta, ut utiles per omnia reditus accipiat, secundum promissionem pacti vel cautionis quam misimus. Ita ergo sanctitas vestra provideat, ut neque dilecti filii mei praedicti de relictis suburbanis sibi necessariis contristentur, nec nostra Romana Ecclesia damnum aliquod vel minorem utilitatem in eorum redituum perceptione sustineat. 1210 EPISTOLA XLIV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Accello, qui ab hostibus captivum Stephanum solidis octo redemerat, restituat pretium. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Stephanus, praesentium portitor, qui uxorem se Ecclesiae nostrae ancillam habere perhibet, octo se solidis ab Accello seniore de hostibus comparatum innotuit. Et quia ad eorum restitutionem", + "candidate_score": 0.623159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2223", + "psc_text": "et idcirco minime in alterius Ecclesiae jus debere contradi. Contra quam objectionem Neapolitanae rursus clerus Ecclesiae multo esse aliter quam dicebatur oppositis allegationibus replicabat, quibus diversa sentientibus ne constituere quidquam dubie videremur, deputatis cognitoribus instituimus inter eos esse judicium. Quibus renuntiantibus, manifesta ratione comperimus fratrem et coepiscopum nostrum Basilium nullum in praedicto Craterensi monasterio jus habere. Quo cognito, monachis pia poscentibus necessario duximus praebere consensum. Praesentis itaque praecepti nostri auctoritate idem Craterense monasterium cellae vestrae constituimus uniendum. Hoc praecipue commonentes, ut locus ipse ita cum divino solatio per vos deinceps debeat ordinari, quatenus, dum ab hoste licuerit, deputati a vobis illic monachi debeant jugiter in Dei laudibus permanere, perturbationis vero tempore intra urbem in cellam quippe propriam rovocari. Res vero omnes eidem monasterio 1216 competentes, diligenti volumus cura perquiri atque recolligi, easque, ut tibi visum fuerit, apte disponi. Nihilque quod eidem monasterio competit a quoquam detineri permittas, sed omnia in", + "candidate_score": 0.621314, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.683407, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2642", + "psc_text": "suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus Occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae [al. Romanae ] vastatione confusus est, ut, juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus", + "candidate_score": 0.683407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1200", + "psc_text": "mortuis, vel viventibus taceo: quorum in scriptis suis et vires manifestae sunt et voluntas. 6. Nec statim prava opinione fallaris, contra Gentes hoc esse licitum, in aliis disputationibus dissimulandum, quia omnes pene omnium libri, exceptis his qui cum Epicuro litteras non didicerunt, eruditionis doctrinaeque plenissimi sunt. Quanquam ego illud magis reor, quod dictanti venit in mentem, non te ignorare quod semper a doctis viris usurpatum est; sed per te mihi proponi ab alio quaestionem, qui forte propter amorem historiarum Sallustii, Calpurnius cognomento Lanarius sit. Cui quaeso ut suadeas, ne vescentium dentibus edentulus invideat, et oculos caprearum, talpa contemnat. Dives, ut cernis, ad disputandum materia; sed jam epistolaris angustia finienda est. EPISTOLA LXXI AD LUCINIUM. Lucinium Boeticum genere, qui cum uxore sua Theodora castam ducebat vitam, et Jerosolymam navigare constituerat, hortatur ut in proposito perstet et adnaviget. Interea opera quaedam sua, quae ille postulaverat, una cum quatuor ciliciolis, et Isaiae codice,", + "candidate_score": 0.682084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.681315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_539", + "psc_text": "386. E BETHLEEMI MONASTERIO SCRIPTAS USQUE AD SAECULI QUARTI FINEM, DAMNATUMQUE IN ALEXANDRINA SYNODO ORIGENEM ANNO 400. EPISTOLA XLVI. PAULAE ET EUSTOCHII AD MARCELLAM. De Sanctis locis. Paula, filiaque ejus Eustochium, cum ad Sancta loca devenissent, Marcellam hortantur, ut relicta Roma, ad eas Bethleem commigret, fruitura omnibus Christi monumentis in locis, in quibus pleraque religionis nostrae mysteria peracta sunt. 1. Mensuram caritas non habet, et impatientia nescit modum, et desiderium non sustinet. Unde et nos oblitae virium nostrarum, et non quid possimus, sed quid velimus tantum cogitantes, magistram cupimus docere discipulae; et ut est vulgare proverbium: Sus artium repertricem ( Sus Minervam ). Tu quae prima [al. primam ] scintillam nostro fomiti subjecisti, quae ad hoc studium nos et sermone hortata es, et exemplo; et quasi gallina congregasti sub alas pullos tuos (Matth. 23): nunc nos libere absque matre volitare patieris [al pateris ], et accipitris pavere formidinem, et ad", + "candidate_score": 0.67668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_49", + "psc_text": "exorsus sim. Quid faciam? vocem pectori negare non valeo. Epistolae brevitas compellit tacere: desiderium vestri cogit loqui. Praeproperus sermo: 21 confusa turbatur oratio: amor ordinem nescit. EPISTOLA VIII. AD NICEAM HYPPODIACONUM AQUILEIAE. Niceam veterem sodalem, ac peregrinationis suae comitem, jam in patriam regressum, ut ad se aliquando scribat exemplo Chromatii, et Eusebii fratrum hortatur. TURPILIUS Comicus tractans de vicissitudine litterarum: sola, inquit, res est, quae homines absentes, praesentes facit. Nec falsam dedit, quanquam in re non vera, sententiam. Quid enim est (ut ita dicam) tam praesens inter absentes, quam per epistolas et alloqui, et audire quos diligas? Nam et rudes illi Italiae homines, quos Cascos Ennius appellat, qui sibi (ut in Rhetoricis Cicero ait) ritu ferino victum quaerebant, ante chartae et membranarum usum, aut in dedolatis e ligno codicillis, aut in corticibus arborum mutuo epistolarum alloquia missitabant. Unde et portitores earum Tabellarios, et scriptores a libris arborum Librarios vocavere. Quanto", + "candidate_score": 0.676335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_539", + "psc_text": "386. E BETHLEEMI MONASTERIO SCRIPTAS USQUE AD SAECULI QUARTI FINEM, DAMNATUMQUE IN ALEXANDRINA SYNODO ORIGENEM ANNO 400. EPISTOLA XLVI. PAULAE ET EUSTOCHII AD MARCELLAM. De Sanctis locis. Paula, filiaque ejus Eustochium, cum ad Sancta loca devenissent, Marcellam hortantur, ut relicta Roma, ad eas Bethleem commigret, fruitura omnibus Christi monumentis in locis, in quibus pleraque religionis nostrae mysteria peracta sunt. 1. Mensuram caritas non habet, et impatientia nescit modum, et desiderium non sustinet. Unde et nos oblitae virium nostrarum, et non quid possimus, sed quid velimus tantum cogitantes, magistram cupimus docere discipulae; et ut est vulgare proverbium: Sus artium repertricem ( Sus Minervam ). Tu quae prima [al. primam ] scintillam nostro fomiti subjecisti, quae ad hoc studium nos et sermone hortata es, et exemplo; et quasi gallina congregasti sub alas pullos tuos (Matth. 23): nunc nos libere absque matre volitare patieris [al pateris ], et accipitris pavere formidinem, et ad", + "candidate_score": 0.675372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_237", + "psc_text": "de te potest tertius dicere: et de tertio rursum primus. Verum ipsi inter se ob non aequalem laborem, et vocationis spatia diversa, aequale praemium libenter accipiunt: in novissimo tantum operario, id est, in Gentium salute discordant, et Domino injuriam faciunt, et sub omnibus parabolis arguuntur invidiae. 42. Non ambigo, quin inculta tibi nostrae parvitatis videatur oratio; sed saepe causatus sum, expoliri non posse sermonem, nisi quem propria manus limaverit. Itaque ignosce dolentibus oculis, id est, ignosce dictanti, maxime cum in ecclesiasticis rebus non quaerantur verba, sed sensus, id est, panibus sit vita sustentanda, non siliquis. EPISTOLA XXII 88 AD EUSTOCHIUM, PAULAE FILIAM. De custodia virginitatis. Eustochium Virginem, Paulae nobiliss. apud Romanos Matronae filiam, docet quomodo Virginitatem custodire debeat, quam professa erat: atque eos qui castitatis specie ventri avaritiaeque inserviunt, acriter insectatur. 1. « Audi filia, et vide, et inclina aurem tuam, et obliviscere populum tuum, et domum patris tui; et", + "candidate_score": 0.675205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.674595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.674538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_7_9", + "bdc_text": "ideo etiam longior magistratus tracta est . Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima . Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_57", + "psc_text": "Et quanquam multis istam corporis sanitatem, etiam peccatoribus evenire videamus, tamen illis hoc diabolus ministrat, ut peccent: tibi Dominus praestat, ut gaudeas. 3. Doctissimi quique Graecorum (de quibus pro Flacco agens luculenter Tullius ait: Ingenita levitas et erudita vanitas) regum suorum, vel principum laudes, accepta mercede, dicebant. Hoc ego nunc faciens, pretium posco pro laudibus. Et ne putes modica esse, quae deprecor, margaritam de Evangelio postularis. Eloquia Domini, eloquia casta, argentum igne examinatum, probatum terrae, purgatum septuplum (Ps. 11. 7) : scilicet Commentarios Fortunatiani, et propter notitiam persecutorum, Aurelii Victoris Historiam, simulque Epistolas Novatiani, ut dum schismatici hominis 25 venena cognoscimus, libentius sancti Martyris Cypriani bibamus antidotum. Misimus interim te tibi, id est, Paulo seni Paulum seniorem; in quo propter simpliciores quosque multum in dejiciendo sermone laboravimus. Sed nescio quomodo, etiam si aqua plena sit, tamen eumdem odorem lagena servat, quo dum rudis esset, imbuta est. Si hoc munusculum placuerit,", + "candidate_score": 0.673757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.672987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1200", + "psc_text": "mortuis, vel viventibus taceo: quorum in scriptis suis et vires manifestae sunt et voluntas. 6. Nec statim prava opinione fallaris, contra Gentes hoc esse licitum, in aliis disputationibus dissimulandum, quia omnes pene omnium libri, exceptis his qui cum Epicuro litteras non didicerunt, eruditionis doctrinaeque plenissimi sunt. Quanquam ego illud magis reor, quod dictanti venit in mentem, non te ignorare quod semper a doctis viris usurpatum est; sed per te mihi proponi ab alio quaestionem, qui forte propter amorem historiarum Sallustii, Calpurnius cognomento Lanarius sit. Cui quaeso ut suadeas, ne vescentium dentibus edentulus invideat, et oculos caprearum, talpa contemnat. Dives, ut cernis, ad disputandum materia; sed jam epistolaris angustia finienda est. EPISTOLA LXXI AD LUCINIUM. Lucinium Boeticum genere, qui cum uxore sua Theodora castam ducebat vitam, et Jerosolymam navigare constituerat, hortatur ut in proposito perstet et adnaviget. Interea opera quaedam sua, quae ille postulaverat, una cum quatuor ciliciolis, et Isaiae codice,", + "candidate_score": 0.671909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_409", + "psc_text": "dicere audeant, Ego civitas firma, civitas quae non oppugnatur (Isai. 27. 3. juxt. LXX) . Nullus, hostili obsidente exercitu, securus est. Nemo, ut beatus Cyprianus ait, satis tutus, periculo proximus. Exemplar Epistolae, si accipere voluerit φιλοπονοτάτη (Id est laboris studiosissima ) nostra Marcella, tribuito. Et memento mei, obsecrans, ut Dominus noster Jesus Christus conterat Satanam sub pedibus nostris velociter. 151 EPISTOLA XXXI. AD EUSTOCHIUM. De Munusculis. Quaedam munuscula sibi in natali S. Petri ab Eustochio missa, mystica interpretatione trahit ad morum institutionem. 1. Parva specie, sed caritate sunt magna, munera accepisse a Virgine, armillas, epistolam, et columbas. Et quoniam mel in Dei sacrificiis non offertur, nimia dulcedo arte mutata est, et quadam, ut ita dicam, piperis austeritate condita. Apud Deum enim nihil voluptuosum; nihil tantum suave placet; nisi quod in se habet mordacis aliquid veritatis. Pascha Christi cum amaritudinibus manducatur. 2. Festus dies B. Petri quomodo celebrandus. --Festus est dies,", + "candidate_score": 0.671375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_30_32", + "bdc_text": "humanitatis studiosissimus Iamannes studiosissimus vulnerus . princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit . Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1401", + "psc_text": "hominibus deprehendimus. Quis fornacem regis Babylonii sine adustione ingressus est? (Dan. 3.) Cujus adolescentis Aegyptia domina pallium non tenuit? (Gen. 39.) Quae uxor Eunuchi nullos creat liberos 502 voluptate transacta? Quem hominum disputatio illa non terreat: « Video aliam legem in membris meis, repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis? » (Rom. 7. 23.) Mirum dictu est, nutritus in palatio, contubernalis et condiscipulus Augustorum [Arcadii et Honorii], quorum mensae ministrat orbis, et terrae ac maria serviunt, inter rerum omnium abundantiam, in primo aetatis flore tantae verecundiae fuit, ut virginalem pudorem vinceret, et ne levem quidem obsceni rumoris in se fabulam daret. Deinde purpuratorum propinquus, socius, consobrinus, iisdem cum ambobus studiis eruditus (quae res etiam externorum mentes sibi conciliat) non est inflatus superbia, nec caeteros homines adducta fronte contempsit: sed cunctis amabilis, ipsos principes amabat ut fratres, venerabatur ut dominos; et in", + "candidate_score": 0.669989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_409", + "psc_text": "dicere audeant, Ego civitas firma, civitas quae non oppugnatur (Isai. 27. 3. juxt. LXX) . Nullus, hostili obsidente exercitu, securus est. Nemo, ut beatus Cyprianus ait, satis tutus, periculo proximus. Exemplar Epistolae, si accipere voluerit φιλοπονοτάτη (Id est laboris studiosissima ) nostra Marcella, tribuito. Et memento mei, obsecrans, ut Dominus noster Jesus Christus conterat Satanam sub pedibus nostris velociter. 151 EPISTOLA XXXI. AD EUSTOCHIUM. De Munusculis. Quaedam munuscula sibi in natali S. Petri ab Eustochio missa, mystica interpretatione trahit ad morum institutionem. 1. Parva specie, sed caritate sunt magna, munera accepisse a Virgine, armillas, epistolam, et columbas. Et quoniam mel in Dei sacrificiis non offertur, nimia dulcedo arte mutata est, et quadam, ut ita dicam, piperis austeritate condita. Apud Deum enim nihil voluptuosum; nihil tantum suave placet; nisi quod in se habet mordacis aliquid veritatis. Pascha Christi cum amaritudinibus manducatur. 2. Festus dies B. Petri quomodo celebrandus. --Festus est dies,", + "candidate_score": 0.669033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1734", + "psc_text": "non provoces. Nos nostra habuimus tempora, et cucurrimus quantum potuimus: nunc te currente et longa spatia transmeante, nobis debetur otium: simulque (ut cum honore tuo et venia dixerim) ne solus mihi de Poetis aliquid proposuisse videaris, memento Daretis et Entelli (Virgil. 5. Aeneid.), et vulgaris proverbii: quod bos lassus fortius figat pedem. Tristes haec dictavimus: utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. 3. Misit mihi temeritate solita, sua maledicta Calpurnius, cognomento Lanarius, quae ad Africam quoque studio ejus didici pervenisse. Ad quae breviter ex parte respondi, et libelli ejus vobis misi exemplaria, latius opus, cum opportunum fuerit, primo missurus tempore: in quo illud cavi, ne in quoquam existimationem laederem Christianam; sed tantum ut delirantis imperitique mendacium ac vecordiam confutarem. Memento mei, sancte et venerabilis Papa. Vide quantum te diligam, ut ne provocatus quidem voluerim respondere: nec credam tuum esse, quod in altero forte reprehenderem. Frater", + "candidate_score": 0.668981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1228", + "psc_text": "precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. Transivi ad Didymum sectatorem ejus, et vidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Verti me ad Hippolytum, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, et Emisenum, Apollinarem quoque, et Eustathium nostrum, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: et deprehendi, horum omnium opiniones, diversis argumentationibus ac diverticulis ad unum compitum pervenisse, ut dicerent Melchisedech hominem fuisse Chananaeum, regem urbis Jerosolymae, quae primum Salem, postea Jebus, ad extremum Jerusalem appellata sit. Nec mirum esse, si Sacerdos Dei altissimi describatur absque circumcisione et legalibus caeremoniis, et genere Aaron: cum Abel quoque, et Enoch, et Noe placuerint", + "candidate_score": 0.668732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_7_9", + "bdc_text": "ideo etiam longior magistratus tracta est . Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima . Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_719", + "psc_text": "medici, trementibusque labiis, an commodius habeant, sciscitantur: et si paululum senex vegetior fuerit, periclitantur: SIMULATAQUE laetitia, mens intrinsecus avara torquetur. Timent enim, ne perdant ministerium; et vivacem senem, Mathusalae annis comparant. O quanta apud Deum merces, si in praesenti pretium non sperarent! Quantis sudoribus haereditas cassa expetitur! Minori labore margaritum Christi emi poterat. 7. Divinas Scripturas saepius lege, imo nunquam de manibus tuis sacra lectio 262 deponatur. Disce quod doceas: obtine eum qui secundum doctrinam est, fidelem sermonem; ut possis exhortari in doctrina sana, et contradicentes revincere. Permane in his quae didicisti, et credita sunt tibi; sciens a quo didiceris: paratus semper ad satisfactionem omni poscenti te rationem, de ea quae in te est spe et fide. Non confundant opera tua sermonem tuum: ne cum in Ecclesia loqueris, tacitus quilibet respondeat, Cur ergo haec quae dicis, ipse non facis? DELICATUS MAGISTER EST, qui pleno ventre de jejuniis disputat. Accusare avaritiam", + "candidate_score": 0.668324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_14_16", + "bdc_text": "nostra , de qua vestram humanitatem consuluimus causa ad senatum relata est , demonstrata peccata turpitudine , tum etiam poena et vestris et nostris legibus praescripta . Rei interim ( ut solent homines profectum pudiosi ) tumultuantu contra nos suum in cesum procaciter apud imperitum vulgus excusantes . Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_186", + "psc_text": "ad unum pertineant intellectum, non est istius temporis disputatio; hoc tantum dixisse sufficiat, ob id has parabolas esse propositas, ut quomodo ibi in inventione pecoris et drachmae laetitia est Angelorum, et circa manentium vicinarum: sic in publicanorum peccatorumque poenitentia, omnium debere esse laetitiam, quibus non est necessaria poenitentia. Unde vehementer admiror, Tertullianum in eo libro, quem de Pudicitia adversum poenitentiam scripsit, et sententiam veterem, nova opinione dissolvit, hoc voluisse sentire, quod Publicani et peccatores, qui cum Domino vescebantur, Ethnici fuerint, dicente Scriptura: « Non erit vectigal pendens ex Israel (Deut. 23. 18. secundum LXX): quasi vero et Matthaeus, non ex Circumcisione fuerit Publicanus, et ille qui cum Pharisaeo in Templo orans, oculos ad coelum non audebat erigere, non ex Israel fuerit Publicanus: aut non Lucas memoret: « Et omnis populus audiens, et Publicani justificaverunt Deum, baptizati baptismo Joannis » (Luc. 7. 29.); aut cuiquam credibile possit videri Ethnicum Templum 72", + "candidate_score": 0.664284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_29_31", + "bdc_text": "maii anno 1571 . humanitatis studiosissimus Iamannes studiosissimus vulnerus . princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1658", + "psc_text": "Ut erroris tenebras, frigusque ignorantiae relinquentes, ad ortum solis justitiae, juncti magorum studiis convertantur, et inhabitantes calidissimam plagam coeli, quae in Scripturarum fervore sentitur, 603 pastores ecclesiasticos, spreta Origenis amentia, sciscitentur, et dicant: Ubi est qui natus est rex Judaeorum (Matth. 2. 2) ? Cum illum invenerint jacentem in praesepi, humili videlicet eloquio Scripturarum, offerant [al. offerunt ] ei aurum, et thus, et myrrham: id est, fidem probatam, et omni veritatis splendore fulgentem, conversationisque beneolentis fragrantiam, et continentiam, luxum voluptatis, et fluitantia carnis incentiva siccantem. Qui enim post crebras commonitiones, ecclesiasticae fidei contradicunt, duplici languore detinentur, nequitia, et imperitia, et in morem serpentum toti ad terrena conversi, adhaerentesque humo, bonis mala praeferunt, nec noverunt, quae sit differentia vitiorum atque virtutum, et de sanctis Scripturis in correptionem, et sanitatem sui medicamenta contemnunt, in morem praegnantium mulierum, veritatis fastidia sustinentes, quae solitos cibos respuunt, et noxia quaeque sectantur; nec valent contra veritatis", + "candidate_score": 0.663677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_30_32", + "bdc_text": "humanitatis studiosissimus Iamannes studiosissimus vulnerus . princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit . Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2887", + "psc_text": "quid volunt miserae mulierculae oneratae peccatis, quae circumferuntur omni vento doctrinae, semper discentes et nunquam ad scientiam veritatis pervenientes (2. Tim. 3. 6 et 7); et caeteri muliercularum socii, prurientes auribus, et ignorantes quid audiant, quid loquantur, qui vetustissimum coenum, quasi novam suscipiunt temperaturam: qui, juxta Ezechielem, liniunt parietem absque temperamento, et superveniente veritatis pluvia, dissipantur? Simon Magus haeresim condidit, Helenae meretricis adjutus auxilio. Nicolaus Antiochenus omnium immunditiarum repertor, choros duxit femineos. Marcion Romam praemisit mulierem, quae decipiendos sibi animos praepararet. Apelles Philumenem [al. Philomenem ] suarum comitem habuit doctrinarum. Montanus immundi spiritus praedicator, multas Ecclesias per 1032 Priscam et Maximillam nobiles et opulentas feminas, primum auro corrupit; deinde haeresi polluit. Dimittam vetera, ad viciniora transcendam. Arius, ut orbem deciperet, sororem principis ante decepit. Donatus per Africam, ut infelices quosque [al. quousque ] foetentibus pollueret aquis, Lucillae opibus adjutus est. In Hispania Agape Elpidium, mulier virum, caecum caeca duxit in", + "candidate_score": 0.66362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_30_32", + "bdc_text": "humanitatis studiosissimus Iamannes studiosissimus vulnerus . princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit . Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1263", + "psc_text": "fontibus hauriunt, barbaro simplices quosque terrentes sono: ut quod non intelligunt, plus 454 mirentur. Refert Irenaeus, vir Apostolicorum temporum, et Papiae, auditoris Evangelistae Joannis discipulus, Episcopusque Ecclesiae Lugdunensis: quod Marcus quidam de Basilidis Gnostici stirpe descendens, primum ad Gallias venerit: et eas partes per quas Rhodanus et Garumna fluunt, sua doctrina maculaverit: maximeque nobiles feminas, quaedam in occulto mysteria repromittens, hoc errore seduxerit: magicis artibus, et secreta corporum voluptate, amorem sui concilians. Inde Pyrenaeum transiens, Hispanias occuparit, et hoc studii habuerit, ut divitum domos, et in ipsis feminas maxime appeteret: quae ducuntur variis desideriis, semper discentes, et nunquam ad scientiam veritatis pervenientes. Hoc ille scripsit ante annos circiter trecentos. Et scripsit in his libris, quos adversus omnes haereses doctissimo et eloquentissimo sermone composuit. 4. Ex quo perpendat prudentia tua, qua Lucinius noster laude sit dignus, qui clausit aurem, ne audiret judicium sanguinis: et omnem substantiam suam dispersit et dedit pauperibus,", + "candidate_score": 0.66337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_11_13", + "bdc_text": "seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias . Ages etiam similes d. Rodolpho Gvalthero et meo et ministrorum omnium nomine officiaque nostra illi summa deferres .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1287", + "psc_text": "exercere hujusmodi misericordiam per aliena ministeria, et clementes esse pecunia, non manu. Quos equidem non reprobo, et teneritudinem animi nequaquam interpretor infidelitatem: sed sicut imbecillitati stomachi veniam tribuo, sic perfectae mentis ardorem in coelum laudibus fero. MAGNA fides ista contemnit. Scio [al. Scit ] quid in Lazaro dives purpuratus aliquando non fecerit, quali superba mens retributione damnata sit (Luc. 16). Ille quem despicimus, quem videre non possumus, ad cujus intuitum nobis vomitus erumpit, nostri similis est, de eodem nobiscum formatus est luto, iisdem compactus elementis. Quidquid patitur, et nos pati possumus. Vulnera ejus existimemus propria; et omnis animi in alterum duritia, clementi in nosmetipsos cogitatione frangetur. Non mihi si linguae centum sint, oraque centum, Ferrea vox, Omnia morborum percurrere nomina possim, (Ex Aeneid. 6). quae Fabiola in tanta miserorum refrigeria commutavit, ut multi pauperum sani languentibus inviderent. Quanquam illa simili liberalitate erga Clericos, et Monachos, ac Virgines fuerit. Quod Monasterium", + "candidate_score": 0.660321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_30_32", + "bdc_text": "humanitatis studiosissimus Iamannes studiosissimus vulnerus . princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit . Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1861", + "psc_text": "librariorum utilitate initia traderet litterarum. Non sunt contenenda quasi parva, sine quibus magna constare non possunt. Ipse elementorum sonus, et prima institutio praeceptorum, aliter de erudito, aliter de rustico ore profertur. Unde et tibi est providendum, ne ineptis blanditiis feminarum, dimidiata dicere verba filia consuescat, et in auro atque purpura ludere: quorum alterum linguae, alterum moribus officit: ne discat in tenero, quod ei postea dediscendum est. Graccorum eloquentiae multum ab infantia sermo matris contulisse scribitur. Hortensii oratio in paterno sinu [al. inter paternos sinus ] coaluit. Difficulter eraditur, quod rudes animi praebiberunt. Lanarum conchylia quis in pristinum colorem [al. candorem ] revocet? Rudis [al. Recens ] testa diu et saporem retinet et odorem, quo primum imbuta est. Graeca narrat historia, Alexandrum potentissimum regem, orbisque domitorem, et in moribus, et in incessu, Leonidis paedagogi sui non potuisse carere vitiis, quibus adhuc parvulus fuerat infectus. PROCLIVIS est enim malorum aemulatio, et quorum", + "candidate_score": 0.659709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_30_32", + "bdc_text": "humanitatis studiosissimus Iamannes studiosissimus vulnerus . princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit . Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2882", + "psc_text": "pars Manichaei (de turpitudine cujus te discipuli diligunt plurimum) verbum perfectionis, et scientiae tibi temere vindicantes, soli cum solis clauduntur mulierculis, et illud eis inter coitum amplexusque decantant: Tum pater omnipotens foecundis imbribus aether Conjugis in gremium laetae descendit: et omnes Magnus alit, magno commixtus corpore, foetus. (VIRGIL. Georg. 2). Qui quidem partem habent Gnosticae haereseos, de Basilidis impietate venientem. Unde et vos asseritis eos, qui absque legis scientia sunt, peccata vitare non posse. Quid loquor [al. loquar ] de Priscilliano, qui et saeculi gladio, et totius orbis auctoritate damnatus est? Evagrius Ponticus Iberita, qui scribit ad Virgines, scribit ad Monachos, scribit ad eam cujus nomen nigredinis testatur perfidiae tenebras, edidit librum et sententias περὶ ἀπαθεὶας quam nos impassibilitatem vel imperturbationem possumus dicere; quando nunquam animus nullo perturbationis vitio commovetur: et ut simpliciter dicam, vel saxum, vel Deus est. Hujus libros per Orientem Graecos, et interpretante discipulo 1030 ejus Ruffino,", + "candidate_score": 0.659313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_29_31", + "bdc_text": "maii anno 1571 . humanitatis studiosissimus Iamannes studiosissimus vulnerus . princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1263", + "psc_text": "fontibus hauriunt, barbaro simplices quosque terrentes sono: ut quod non intelligunt, plus 454 mirentur. Refert Irenaeus, vir Apostolicorum temporum, et Papiae, auditoris Evangelistae Joannis discipulus, Episcopusque Ecclesiae Lugdunensis: quod Marcus quidam de Basilidis Gnostici stirpe descendens, primum ad Gallias venerit: et eas partes per quas Rhodanus et Garumna fluunt, sua doctrina maculaverit: maximeque nobiles feminas, quaedam in occulto mysteria repromittens, hoc errore seduxerit: magicis artibus, et secreta corporum voluptate, amorem sui concilians. Inde Pyrenaeum transiens, Hispanias occuparit, et hoc studii habuerit, ut divitum domos, et in ipsis feminas maxime appeteret: quae ducuntur variis desideriis, semper discentes, et nunquam ad scientiam veritatis pervenientes. Hoc ille scripsit ante annos circiter trecentos. Et scripsit in his libris, quos adversus omnes haereses doctissimo et eloquentissimo sermone composuit. 4. Ex quo perpendat prudentia tua, qua Lucinius noster laude sit dignus, qui clausit aurem, ne audiret judicium sanguinis: et omnem substantiam suam dispersit et dedit pauperibus,", + "candidate_score": 0.655948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.653574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_20_22", + "bdc_text": "filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me . Haec Flaciana tela sunt , quibus optimi praetereptores transfiguntur , ni quibus et summo videore suas proprias pennas conspiciunt . De Basiliensibus nihil hactenus accepi ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2741", + "psc_text": "servo tuo (Ps. 18. 13) , et ad peccatum maximum, quod opere perpetratur, nequaquam parvenies: sed incentiva vitiorum statim in mente jugulabis, et parvulos Babylonis allides ad petram; in qua serpentis vestigia non reperiuntur, cauteque Domino promittes: Si mei non fuerint dominati: tunc immaculatus ero, et emundabor a delicto maximo (Ps. 18. 14) . Hoc est quod alibi Scriptura testatur: Peccata patrum reddam in filios in tertiam et in quartam generationem (Num. 14. 18) ; ut cogitationes nostras mentisque decretum, non statim puniat, sed reddat in posteris, id est in malis operibus, et in delictorum perseverantia, quoniam per Amos loquitur: Super tribus et quatuor impietatibus illius, et illius civitatis, nonne aversabor eam (Amos. 1. 3. et 2. 4) ? 986 9. Haec cursim quasi de prato pulcherrimo sanctarum Scripturarum, parvos flores carpsisse sufficiat pro commonitione tui; ut et claudas cubiculum pectoris, et crebro signaculo crucis munias frontem tuam, ne exterminator", + "candidate_score": 0.648605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_14_16", + "bdc_text": "nostra , de qua vestram humanitatem consuluimus causa ad senatum relata est , demonstrata peccata turpitudine , tum etiam poena et vestris et nostris legibus praescripta . Rei interim ( ut solent homines profectum pudiosi ) tumultuantu contra nos suum in cesum procaciter apud imperitum vulgus excusantes . Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_548", + "psc_text": "vernaculus scriptor est Judaeorum, asserere, illo tempore quo crucifixus est Dominus, ex adytis Templi Virtutum coelestium erupisse voces, dicentium: Transmigremus ex his sedibus (Josephus de bello Jud. lib. 6. c. 5). Ex quibus et aliis apparere, ubi abundavit gratia, ibi superabundasse peccatum. Et postquam audierunt Apostoli: « Euntes docete omnes gentes » (Matth. 28. 19): Et ipsi Apostoli dixerunt. « Oportebat quidem vobis primum annuntiare verbum Dei: quoniam autem noluistis, ecce transimus ad gentes » (Act. 13. 46); tunc omne sacramentum Judaeae, et antiquam Dei familiaritatem, per Apostolos in nationes fuisse translatam. 5. Valida quidem quaestio, et quae possit etiam eos, qui Scripturarum aliquid attigerunt, concutere: sed perfacile solvitur. Nunquam enim eam fleret Dominus corruentem, nisi diligeret. Flevit et Lazarum, quia amabat eum. Et hoc tamen prima fronte cognoscito, non loci, sed hominum fuisse peccatum. Verum quia interfectio populi, captivitas civitatis est, propterea urbem deletam, ut populus puniretur: ideo Templum", + "candidate_score": 0.648486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_15_17", + "bdc_text": "Rei interim ( ut solent homines profectum pudiosi ) tumultuantu contra nos suum in cesum procaciter apud imperitum vulgus excusantes . Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.64536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2923", + "psc_text": "Sanctae ac venerabiles filiae tuae Eustochium et Paula ( Junior ), et genere suo, et exhortatione tua digne gradiuntur; specialiterque salutant beatitudinem tuam: omnis quoque fraternitas, quae nobiscum Domino Salvatori servire conatur. Sanctum Presbyterum Firmum, anno praeterito ob rem earum Ravennam, et inde Africam, Siciliamque direximus: quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum Presbyterum Firmum direxi, quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te et mei memorem Christus Dominus custodiat, domine vere sancte et beatissime Papa. Et subter. Grandem Latini sermonis in ista provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam", + "candidate_score": 0.642496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2916", + "psc_text": "quod ab adolescentia usque ad hanc aetatem, diversa scripsi opuscula, semperque habui studio audientibus loqui, quod publice in Ecclesia didiceram: nec Philosophorum argumenta sectari, sed Apostolorum simplicitati acquiescere, sciens illud scriptum: Perdam sapientiam sapientium, et prudentiam prudentium reprobabo (Isai. 29. 14; et 1. Cor. 1. 19) . Et: Fatuum Dei, sapientius est hominibus (1. Cor. 1. 25) . Cum haec se ita habeant, provoco adversarios, ut omnes retro chartulas 1041 ex integro discutiant, et si quid in meo ingeniolo vitii repererint, proferant in medium. Aut enim bona erunt, et contradicam eorum calumniae: aut reprehensibilia, et confitebor errorem: malens emendare quam perseverare in pravitate sententiae. Et tu ergo, doctor egregie, aut defende quod locutus es, et sententiarum tuarum acumina astrue eloquio subsequenti, ne quando tibi placuerit, neges quod locutus es: aut si certe errasti, quasi homo, libere confitere, et discordantium inter se redde concordiam. In mentem tibi veniat, tunicam Salvatoris nec", + "candidate_score": 0.638892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", + "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", + "candidate_score": 0.638611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_25_27", + "bdc_text": "Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes . Vale .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_170", + "psc_text": "ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσον δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus OSANNA, salvifica, sive salvum fac exprimatur, omnium 66 interpretatione signatum est: nunc illud in cura est, quid sine adjectione salvandi, solus ANNA sermo significet. Sciendumque quod in hoc loco ter dicatur ANNA; et primum quidem ac secundum iisdem litteris scribitur, ALEPH, NUN, HE, tertium vero HE, NUN, HE. Symmachus igitur, qui in centesimo decimo septimo Psalmo cum omnium interpretatione consenserat, ut nobis manifestiorem tribueret intellectum, in centesimo decimo quarto Psalmo, ubi dicitur: O Domine, libera animam meam, ita interpretatur est: Obsecro, Domine, libera animam meam. Ubi autem Septuaginta, ὦ, et ille, Obsecro, transtulerunt, Aquila, et caeteris Editionibus ὦ δὴ interpretantibus,", + "candidate_score": 0.637488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2662", + "psc_text": "quod carne non poteramus, spiritu reddebamus. Semper obviare epistolis, superare officiis, salutationibus praevenire. Non multum perdebat absentia, quae jugibus sibi litteris jungebatur. 9. Origenistae. --In hac tranquillitate, et Domini servitute, haeretica in his provinciis exorta tempestas, cuncta turbavit; et in tantam rabiem concitata est, ut nec sibi, nec ulli bonorum parceret. Et quasi parum esset, hic universa movisse, navem plenam blasphemiarum Romano intulit portui. Invenitque protinus patella operculum, et Romanae fidei purissimum fontem, lutosa coeno permiscuere vestigia. Nec mirum si in plateis, et in foro rerum venalium, fictus ariolus stultorum verberet nates, et obtorto fuste dentes mordentium quatiat: cum venenata spurcaque doctrina Romae invenerit quos induceret. Tunc librorum περὶ ἀρχῶν infamis interpretatio: tunc discipulus ὄλβιος, vere nominis sui, si in talem magistrum non impegisset. Tunc nostrorum διάλυτος contradictio, et Pharisaeorum turbata est schola. Tunc sancta Marcella, quae diu se cohibuerat, ne per aemulationem quippiam facere videretur, postquam sensit fidem apostolico", + "candidate_score": 0.637032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_26_28", + "bdc_text": "Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes . Vale . Datum raptim 13 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1536", + "psc_text": "susceptum, et non plenam assumptionem ejus et animae et corporis salutem datam. Nos enim insistentes Patrum vestigiis, et Scripturarum vocibus eruditi, docemus et praedicamus in Ecclesiis, et confitemur, Trinitatem increatam, aeternam, unius esse in tribus subsistentiis, et in una Deitate adorantes. Si quis autem tua Reverentia, vel propter dogmatum pravitatem, vel propter alias causas a communione sejungit, sicuti nobis indicare dignatus 556 es, scias in nostris Ecclesiis non recipiendos, donec tu poenitentiae eorum, si tamen voluerint damnare perversa, veniam dederis. Saluta omnes qui tecum sunt sacerdotales grado. EPISTOLA XCIV DIONYSII AD THEOPHILUM. A S. HIERONYMO, UT VIDETUR, LATINE REDDITA. Theophilum continuo laudat, quod ejus opera damnata sit haeresis Origeniana, quam ut persequi ad finem usque non desinat, vehementer hortatur. Domino Beatissimo THEOPHILO DIONYSIUS Liddensis Episcopus. « Bonus Deus noster, qui in conciliis sanctorum glorificatur (Ps. 88. 2), et amicos sibi, ac Prophetas singulis temporibus praeparat, si ordinem nostrae generationis aspicias,", + "candidate_score": 0.63387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_15_17", + "bdc_text": "Rei interim ( ut solent homines profectum pudiosi ) tumultuantu contra nos suum in cesum procaciter apud imperitum vulgus excusantes . Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.633594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_21_23", + "bdc_text": "Haec Flaciana tela sunt , quibus optimi praetereptores transfiguntur , ni quibus et summo videore suas proprias pennas conspiciunt . De Basiliensibus nihil hactenus accepi ; astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_845", + "psc_text": "sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed ea malo audire a melioribus: ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar: et meticulosam mihi videar in me potius, quam justam tulisse sententiam. » 305 EPISTOLA LVII. AD PAMMACHIUM. De optimo genere interpretandi. Cum, quod Epiphanii superiorem epistolam 51 ad Joannem Episcopum Jerosolymitanum non recte transtulisset Hieronymus, cavillaretur Ruffinus, post querelas, quod, se inscio, e scriniis suffuratus epistolam nondum plene emendatam, aliquis sit, tam veterum omnium eruditorum, quam sacrarum Scripturarum testimoniis docet, quodnam sit optimum genus interpretandi, illud scilicet esse ostendens, quo ipse in vertenda illa epistola usus est, hoc est, quo sensus e sensu, non verbum e verbo transfertur. 1. Paulus Apostolus, praesente Agrippa rege, de criminibus responsurus, quod posset intelligere qui auditurus erat, securus de causae victoria statim in principio sibi gratulatur, dicens: « De omnibus quibus accusor a Judaeis, o rex Agrippa, existimo", + "candidate_score": 0.632809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_31", + "bdc_text": "princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1863", + "psc_text": "Discat statim quam habeat et alteram aviam, quam amitam: cui imperatori, cui exercitui tyruncula nutriatur. Illas desideret, ad illas tibi minitetur abscessum. 5. Ipse habitus et vestitus doceat eam, cui promissa sit. Cave ne aures ejus perfores, ne cerussa et purpurisso consecrata Christo ora depingas, nec collum auro et margaritis premas, nec caput gemmis oneres, nec capillum irrufes, et ei aliquid de gehennae ignibus auspiceris. Habeat alias margaritas, quibus postea venditis, emptura est pretiosissimum margaritum. Praetextata nobilissima quondam femina, jubente viro Hymetio, qui patruus Eustochii virginis fuit, habitum ejus, cultumque mutavit, et neglectum crinem mundano more texuit, vincere cupieos et virginis propositum, et matris desiderium. Et ecce sibi eadem nocte cernit in somnis venisse Angelum terribili facie [al. voce ] minitantem poenas, et haec verba frangentem: Tu ne ausa es viri imperium praeferre Christo? Tu caput virginis Dei, tuis sacrilegis attrectare manibus, quae jam nunc arescent, ut sentias excruciata quid", + "candidate_score": 0.630782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1739", + "psc_text": "mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut expecto. Primas etiam, quas ad te adhuc Presbyter litteras praeparaveram mittendas, per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea nobis collega factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, Episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui, ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et quam vim patiar quod a me tam longe absunt sensus corporis tui: per quos adire possit ad animum tuum animus meus, mi frater dulcissime, et in Domini membris honorande. 636 3. In hac autem epistola hoc addo, quod postea didicimus, ex", + "candidate_score": 0.630667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_26_28", + "bdc_text": "Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes . Vale . Datum raptim 13 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1542", + "psc_text": "Domine frater, merito honorabilis. » QUARTA CLASSIS COMPLECTENS EPISTOLAS AB INEUNTE ANNO 401, USQUE AD 420. SIVE HIERONYMI VITAE FINEM. EPISTOLA XCVI. SIVE THEOPHILI ALEXANDRINI EPISCOPI PASCHALIS ANNI 401. AD TOTIUS AEGYPTI EPISCOPOS, A S. HIERONYMO LATINE REDDITA. Christi divinitas maxime contra Apollinarem asseritur, tum Origenis errores plerique sigillatim proponuntur, ac refutantur; denique in proximos dilectio, ad celebrandum, ut par est, Dominicum Pascha, praecipua virtus laudatur. 561 1. Christum Jesum, Dominum gloriae, fratres carissimi, rursum consona voce laudemus, et alacriter adorantes, et prophetae verba complentes, qui dicit: Cantate Domino hymnum novum (Psal. 149) ; quotquot fidei perducentis ad regna coelorum participes sumus, sanctae solemnitatis suscipiamus adventum, et imminentia festa totius nobiscum orbis festivitate celebremus: clamante uno de sapientibus: Veni, comede in laetitia panem tuum, et bibe in corde bono vinum tuum, quoniam complacuerunt Deo opera tua (Eccl. 9. 7) . Qui enim bonorum operum sunt, et lacte infantiae derelicto, solidioris", + "candidate_score": 0.629255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_22_24", + "bdc_text": "De Basiliensibus nihil hactenus accepi ; astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_656", + "psc_text": "3. 27. 28). Aut si certe in omnes Scriptores censoriam accepit virgulam, et idcirco se eruditum putat, quia Jovinianum, solus intelligit (est quippe proverbium; Balbum meluis balbi verba cognoscere) πάντες οὐ συγγραφεῖς appellamur Attilio judice. Ipse quoque Jovinianus, συγγραφεὺς ἀγράμματος, id ei justissime proclamabit, Quod me damnant Episcopi, non est ratio, sed conspiratio. Nolo mihi ille, vel ille respondeat, quorum me auctoritas opprimere potest, docere non potest. Scribat contra me vir, cujus et ego linguam intelligo: quem cum vicero, omnes homines simul vicerim. Ego enim bene novi (experto credite) « quantus In clypeum assurgat, quo turbine torqueat hastam » (Aeneid. lib. X). Fortis est, et in disputando nodosus et tenax, et qui obliquo et arcuato pugnet capite. Saepe de nocte usque ad vesperam contra nos in plateis clamavit: habet latera et athletarum robur, et belle corpulentus est. Videtur mihi occulte mei dogmatis esse sectator. Praeterea nunquam erubescit, nec considerat quid,", + "candidate_score": 0.628157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834", + "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem", + "candidate_score": 0.627444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_8", + "bdc_text": "Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3034", + "psc_text": "Adonai Dominus: Non prolongabuntur amplius omnes sermones mei, quoscumque loquar; quia loquar verbum, et faciam (Ibid. v. 28) . Sanctus David de impiis et de scelestis dicit (quorum tu pars non modica, sed princeps es) quod saeculi felicitate fruerentur et dicerent: Quomodo cognovi Deus, et si est scientia in excelso? Ecce ipsi peccatores et abundantes in saeculo obtinuerunt divitias (Psal. 72. 11. et 12) : pene lapso pede et fluctuanti vestigio causabatur, dicens: Ergo sine causa justificavi cor meum, et lavi inter innocentes manus meas (Ibid. v. 13) . Praemiserat enim, Quia aemulatus sum super iniqua agentes, pacem peccatorum videns: quia non est respectus morti [al. in morte] eorum, et solida plaga in flagella [al. flagello] eorum. In laboribus hominum non sunt, et cum hominibus non flagellabuntur. Propterea tenuit eos superbia, circumdati sunt iniquitate et impietate sua. Egredietur sicut ex adipe iniquitas eorum: transierunt in affectum cordis. Cogitaverunt, et locuti", + "candidate_score": 0.624578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1658", + "psc_text": "Ut erroris tenebras, frigusque ignorantiae relinquentes, ad ortum solis justitiae, juncti magorum studiis convertantur, et inhabitantes calidissimam plagam coeli, quae in Scripturarum fervore sentitur, 603 pastores ecclesiasticos, spreta Origenis amentia, sciscitentur, et dicant: Ubi est qui natus est rex Judaeorum (Matth. 2. 2) ? Cum illum invenerint jacentem in praesepi, humili videlicet eloquio Scripturarum, offerant [al. offerunt ] ei aurum, et thus, et myrrham: id est, fidem probatam, et omni veritatis splendore fulgentem, conversationisque beneolentis fragrantiam, et continentiam, luxum voluptatis, et fluitantia carnis incentiva siccantem. Qui enim post crebras commonitiones, ecclesiasticae fidei contradicunt, duplici languore detinentur, nequitia, et imperitia, et in morem serpentum toti ad terrena conversi, adhaerentesque humo, bonis mala praeferunt, nec noverunt, quae sit differentia vitiorum atque virtutum, et de sanctis Scripturis in correptionem, et sanitatem sui medicamenta contemnunt, in morem praegnantium mulierum, veritatis fastidia sustinentes, quae solitos cibos respuunt, et noxia quaeque sectantur; nec valent contra veritatis", + "candidate_score": 0.593235, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.683231, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1137", + "psc_text": "fuerint ab instigationibus pestilentium magistrorum. CAP. III. Ne autem ad confirmandos piorum animos, vel ad haereticos confutandos necessaria aut deesset, aut lateret instructio, misi epistolam sanctae memoriae Athanasii episcopi ad Epictetum episcopum datam, cujus testimoniis sanctae memoriae Cyrillus usus est in Ephesina synodo contra Nestorium, quia incarnationem Verbi tam lucide ac diligenter astruxit, ut Nestorium et 1179 Eutychen in illius jam temporis haereticis debellarit. Audeant hunc tantae auctoritatis virum Eutychis et Dioscori sectatores aut imperitiae, aut pravitatis arguere, qui praedicationem nostram a doctrina atque intelligentia Patrum jactitant deviare. Prodesse autem debet confirmandis sensibus omnium Domini sacerdotum, quos haeretici olim in auctoribus suis praesciti atque damnati, apertius jam coeperunt dogma suae impietatis astruere, ne latente intra silentium sensu dubitabile videretur an vere in ipsis et triplex Apollinaris error, et insana Manichaeorum opinio pullularet. Qui cum jam non se occulere studeant, sed contra Christi Ecclesias audacter insurgant, nonne prospiciendum est quatenus eis", + "candidate_score": 0.683231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_448", + "psc_text": "poenitentiam perfectam multasque lacrymas placare Deum, nostrumque cor vehementer contristatum in ejus ruina, per veram sanare poenitentiam: non solum hoc non fecit, sed etiam per omnia conturbare sanctam quae apud nos est Ecclesiam festinavit, propositiones injuriarum publice ponens et maledictionibus plenas; super haec et preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, et easdem arrogantia et petulantia plenas, per omnia divinas regulas conculcare conatus. CAP. III. Sed his ita secutis, litterae nobis datae sunt vestrae sanctitatis per admirabilem comitem Pansophium, per quas sumus edocti, quia idem Eutyches libellos direxit vobis plenos omni fallacia atque 791 calliditate, dicens: Judicii tempore libellos se dedisse appellationis et nobis et hic convenienti sancto concilio; et appellasse vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eodem factum est; sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Commotus itaque, sanctissime pater, in his omnibus quae ab eo praesumpta sunt, et", + "candidate_score": 0.677034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.676553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.675817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1137", + "psc_text": "fuerint ab instigationibus pestilentium magistrorum. CAP. III. Ne autem ad confirmandos piorum animos, vel ad haereticos confutandos necessaria aut deesset, aut lateret instructio, misi epistolam sanctae memoriae Athanasii episcopi ad Epictetum episcopum datam, cujus testimoniis sanctae memoriae Cyrillus usus est in Ephesina synodo contra Nestorium, quia incarnationem Verbi tam lucide ac diligenter astruxit, ut Nestorium et 1179 Eutychen in illius jam temporis haereticis debellarit. Audeant hunc tantae auctoritatis virum Eutychis et Dioscori sectatores aut imperitiae, aut pravitatis arguere, qui praedicationem nostram a doctrina atque intelligentia Patrum jactitant deviare. Prodesse autem debet confirmandis sensibus omnium Domini sacerdotum, quos haeretici olim in auctoribus suis praesciti atque damnati, apertius jam coeperunt dogma suae impietatis astruere, ne latente intra silentium sensu dubitabile videretur an vere in ipsis et triplex Apollinaris error, et insana Manichaeorum opinio pullularet. Qui cum jam non se occulere studeant, sed contra Christi Ecclesias audacter insurgant, nonne prospiciendum est quatenus eis", + "candidate_score": 0.673866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_944", + "psc_text": "ἣν τῷ αὐτῷ πνεύματι κηρυττομεν, ὥσπερ οἱ ἅγιοι πατέρες ἡμῶν, καὶ τὴν Νεστορίου, καὶ Ευτυχοῦς μετὰ τῶν ἡγουμένων αὐτῶν ἐπίσης καταδικάζει, καὶ διώκει κακοδοξίαν. Ἔῤῥωσθε ἐν κυρίῳ, ἀδελφοὶ προσφιλέστατοι. Ἐδόθη τῇ πρὸ πέντε καλανδῶν Ἱουλίων . . . . . 1075 EPISTOLA XCIV. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Legatos quos ad synodum mittit, commendat Augusto, postulatque ne disputatio de fide illic instauretur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. Sanctum clementiae vestrae studium, quo ad reparationem pacis ecclesiasticae synodum habere voluistis, adeo libenter accepi, ut, quamvis eam fieri intra Italiam poposcissem, et aptius exspectari tempus optassem, quo scilicet plurimi possent episcopi etiam de longinquioribus provinciis evocari, mox tamen ut mihi pietatis vestrae scripta sunt tradita, et Bonifacium de compresbyteris meis ab Urbe direxerim, et de episcopis fratrem meum Paschasinum de Sicilia fecerim navigare, qui vicem meam sufficienter implerent, datis per eosdem epistolis ad eos qui legationem ante susceperant, ut ipsi quoque praedictis ad implendas", + "candidate_score": 0.669543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.668815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.668547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_434", + "psc_text": "omnia connisus est sanctissimam hujusce loci Ecclesiam conturbare; tabulas publice proponens contumeliarum et maledictorum plenas: et insuper haec preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, easque arrogantia et petulantia refertas, in omnibus divinos canones conculcare tentans. Verum his ita ex consecutione peractis, redditae nobis sunt litterae sanctitatis vestrae, per comitem omni admiratione dignum Pansophium: ex quibus edocti sumus eumdem Eutychen libellos ad vos misisse plenos fallacia et astu, dicentem se tempore judicii libellos appellationis tradidisse nobis et sanctae episcoporum tunc praesentium synodo, atque appellasse ad vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eo factum est, sed hac quoque in 788 parte fefellit, velut pater mendacii, se vestris auribus subrepturum arbitratus. Commotus igitur, sanctissime pater, ob omnia quae ausus est, et propter ea quae adversus nos sanctissimamque Ecclesiam facta sunt atque fiunt, solita fiducia utere, sicut sacerdotio convenit, et vindicans communem rem sanctarumque Ecclesiarum compositionem, dignare per proprias quidem litteras suffragari depositioni", + "candidate_score": 0.668388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.666374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.665371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.661984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Hodie dies 14 est , clarissime vir et pater in Christo summe colende , quando tuas literas cum pecunia ad d. Strozius pertinente et epistola d. Vadiani , bona tabellarius fide accepi . Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.660582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.655371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1292", + "psc_text": "principis animus exsultabit, et quam pariter universa plebs Dei et Ecclesiae Christi procul ab omni discordia liberae permanebunt, litteris suis nos laetificare dignetur, quibus illo perfici valeamus affectu, quem prudentissimis vestris insitum copiose jam novimus vigere praecordiis: ut perceptis alacriter vestrae sanctitatis epistolis, et gratias agamus Domino Deo nostro Christo, qui totius difficultatis vincula disrupit, eidemque vota solemnia pro vestra beatitudine persolvamus. CAP. IV. De his autem quae Constantinopolitanae gratia sedis sancita sunt in Chalcedonensi nuper universali synodo, pro certo beatitudo vestra hoc habeat, nullam esse culpam in me, homine qui semper otium et quietem, in humilitate me continens, ab ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex", + "candidate_score": 0.647077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.646611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.645563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.644385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.64023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_911", + "psc_text": "agendum, ne mala dissensionum quae inde sunt orta permaneant. Quid itaque legatis nostris injunctum atque commissum sit, ipsorum insinuatione cognosces, eum mihi atque illis impensurus affectum, ut quaecumque ipsis mandata sunt, dilectionis tuae studio et sollicitudine sociata, adjuvante Domino, perveniant ad eum quem optamus effectum. Data V idus Junii, Adelfio viro clarissimo consule. 1054 EPISTOLA LXXXVII AD ANATOLIUM EPISCOPUM CP. SYNOPSIS. Ei commendat Basilium et Joannem presbyteros, qui haeresis accusati Romam venerant rationem fidei suae reddituri. LEO episcopus ANATOLIO confratri episcopo Constantinopolitano. Ad declinandam erroris maculam, qua nonnullos aut Nestoriana impietas, aut Eutychiana labefactavit insania, laudabilem curam filii nostri Basilius et Joannes presbyteri suae aestimationis habuerunt: ut inter compugnantia dogmata falsitatis vera catholicae fidei pace gauderent. Siquidem longinquae peregrinationis labore suscepto, sensum cordis sui in apostolica sede patefecerunt, damnantes utramque haeresim, quarum supra fecimus mentionem, et de incarnatione Domini nostri Jesu Christi non aliud recipientes, quam quod, instruente sancto Spiritu,", + "candidate_score": 0.640035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_159", + "psc_text": "caeteris deferatur. Deus vos incolumes custodiat, fratres charissimi. 642 EPISTOLA XI, seu CONSTITUTIO VALENTINIANI III AUGUSTI, una cum praecedenti Leonis papae epistola de eodem negotio missa in Gallias. De episcoporum ordinatione. Imperatores THEODOSIUS et VALENTINIANUS Augusti AETIO viro illustri, comiti et magistro utriusque militiae et patricio. Certum est et nobis et imperio nostro unicum esse praesidium in supernae Divinitatis favore, ad quem promerendum praecipue Christiana fides et veneranda nobis religio suffragatur. Cum igitur sedis apostolicae primatum sancti Petri meritum, qui princeps est episcopalis coronae, et Romanae dignitas civitatis, sacrae etiam synodi firmarit auctoritas, ne quid praeter auctoritatem sedis istius inlicitum praesumptio altentare nitatur. Tunc enim demum Ecclesiarum pax ubique servabitur, si rectorem suum agnoscat universitas. Haec cum hactenus inviolabiliter fuerint custodita, Hilarius Arelatensis, sicut venerabilis viri Leonis Romani papae fideli relatione comperimus, contumaci ausu inlicita quaedam praesumendo tentavit, et ideo transalpinas Ecclesias abominabilis tumultus invasit, quod recens maxime testatur exemplum.", + "candidate_score": 0.639659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.638328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_925", + "psc_text": "viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis: ut evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere possit esse universale concilium. Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, 1061 ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum de ea provincia quae videtur esse securior evocatum, qui vicem praesentiae meae possit implere, direxi; Bonifacio fratre et compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel", + "candidate_score": 0.636849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1293", + "psc_text": "ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex me istius causa factum esse negotii, qui semper omnem jactantiae levitatem et aliena appetendi cupiditatem mihi vitandam crediderim. Omnem fraternitatem in Christo quae cum vestra est sanctitate, tam ego ipse 1264 quam mei plurimum salutamus. Et subscriptio litteris Graecis. EPISTOLA CXXXIII SANCTI PROTERII ALEXANDRINI EPISCOPI AD BEATISSIMUM PAPAM LEONEM ROMAE URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est.", + "candidate_score": 0.636104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1293", + "psc_text": "ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex me istius causa factum esse negotii, qui semper omnem jactantiae levitatem et aliena appetendi cupiditatem mihi vitandam crediderim. Omnem fraternitatem in Christo quae cum vestra est sanctitate, tam ego ipse 1264 quam mei plurimum salutamus. Et subscriptio litteris Graecis. EPISTOLA CXXXIII SANCTI PROTERII ALEXANDRINI EPISCOPI AD BEATISSIMUM PAPAM LEONEM ROMAE URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est.", + "candidate_score": 0.634469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_22_24", + "bdc_text": "De Basiliensibus nihil hactenus accepi ; astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.632684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_925", + "psc_text": "viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis: ut evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere possit esse universale concilium. Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, 1061 ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum de ea provincia quae videtur esse securior evocatum, qui vicem praesentiae meae possit implere, direxi; Bonifacio fratre et compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel", + "candidate_score": 0.632667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1221", + "psc_text": "relatione currente quid apud illas regiones doctrina Dominica proficiat, apostolicam sedem festines instruere: quatenus illius regionis sacerdotes, in quocumque usus exegerit, adjuvemus. De his vero quae in saepe dicto concilio illicita contra venerabiles Nicaenos canones praesumptione tentata sunt, ad fratrem et coepiscopum nostrum Antiochenae sedis praesulem scripsimus; adjicientes et illud, quod nobis propter improbitatem monachorum quorumdam regionis vestrae verbo mandasti per vicarios nostros, et hoc specialiter statuentes, ut praeter Domini sacerdotes nullus audeat praedicare, seu monachus, sive ille sit laicus, qui cujuslibet scientiae nomine glorietur. Quas tamen litteras, pro utilitate universalis Ecclesiae, per praedictum fratrem et coepiscopum nostrum Maximum, ad omnium voluimus pervenire notitiam: et ob hoc his noluimus earum exemplar adjicere, quia quae praedicto fratri et coepiscopo nostro injunximus, non dubitamus implenda. Et alia manu: Deus te incolumem custodiat, frater charissime. Data tertio idus Junii, Opilione viro clarissimo consule. 1228 EPISTOLA CXXI. AD MARCIANUM AUGUSTUM. De Paschate. SYNOPSIS. I.", + "candidate_score": 0.632405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_22_24", + "bdc_text": "De Basiliensibus nihil hactenus accepi ; astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71 fuisse collecta post pseudosynodum Ephesinam, atque Abundio et Asterio episcopis, Basilio et Senatori presbyteris Constantinopolim missis ab ipso pontifice tradita, ut doctrinam epistolae ad Flavianum Graecorum et Latinorum Patrum auctoritatibus confirmarent; eademque una cum ipsis litteris in Constantinopolitano conventu a legatis fuisse producta ante synodum Chalcedonensem, manifestum est ex epist. 88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed", + "candidate_score": 0.632117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_22_24", + "bdc_text": "De Basiliensibus nihil hactenus accepi ; astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.632114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_23_25", + "bdc_text": "astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.630615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_910", + "psc_text": "semper est epistolas tuae dilectionis accipere, tam etiam nostra ad te congruum est scripta deferri, praesertim cum hoc non pro amicitia tantum communi, sed multo magis pro statu universalis Ecclesiae faciamus. Unde per fratres nostros Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, quos Constantinopolim indicaveramus nos esse missuros, 1053 debitum reddo colloquium, admones ut studium diligentiae tuae eisdem in omnibus sociare digneris; ut reliquiae scandalorum, si quae adhuc supersunt, sagaciter auferantur. Quamvis enim ubique jam catholicae fidei lumen eluceat, et, quod est validissimum, Christianorum principum divinis auctoritatibus corda famulentur: quaedam tamen sunt quae ita Ephesinus ille turbo confudit, ut magno moderamine sit agendum, ne mala dissensionum quae inde sunt orta permaneant. Quid itaque legatis nostris injunctum atque commissum sit, ipsorum insinuatione cognosces, eum mihi atque illis impensurus affectum, ut quaecumque ipsis mandata sunt, dilectionis tuae studio et sollicitudine sociata, adjuvante Domino, perveniant ad eum quem optamus effectum. Data V idus Junii, Adelfio", + "candidate_score": 0.630514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_22_24", + "bdc_text": "De Basiliensibus nihil hactenus accepi ; astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.630478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1289", + "psc_text": "in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde merito leviorem fore credideram; nunc vero cunctis 1262 aliis acrior me pressit anxietas, quam diutina peperit vestrae non solita sanctitatis intermissio litterarum, maxime cum mihi, quae scriptae essent a vobis aliis, ostenderentur epistolae, quae majus facerent doloris augmentum, qui frequentius cuperem potiri vestris affatibus: ut illa vobis obediendo complerem, quae vestris omnifariam perfectissimis sensibus placita videbantur. Nam penitus absit ut eis ego quaecumque mihi fuissent mandata per litteras adversarer. Quia tamen piissimus et Christianissimus princeps, qui consultissimae suae providentiae bono tam res universas regit humanas, quam philosophia divinarum pollet ubique virtutum, cum quibus aemula pietatis zelare non cessat, cum sic", + "candidate_score": 0.629575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.629489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_26_28", + "bdc_text": "Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes . Vale . Datum raptim 13 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1645", + "psc_text": "tardiorem. Data decimo quinto kalend. Septemb., Magno et Apollonio consulibus. EPISTOLA CLXXIII. AD QUOSDAM AEGYPTI EPISCOPOS. SYNOPSIS. De electo Timotheo catholico in locum Timothei Aeluri gratulatur; unitatem commendat, et ut sollicitudinem suam ejus curae jungant ad reducendos errantes, invitat. LEO episcopus THEOPHILO, JOANNI, ATHANASIO, ABRAHAE, DANIELI, JOHAE, PAPHNUTIO, MUSAEU, PANULVIO, et PETRO, episcopis Aegyptiis. Litteris fraternitatis vestrae, quas ad me filii nostri Daniel presbyter et Timotheus diaconus detulerunt, cognovisse me gaudeo, quod gloriosi et venerandi principis fides, propheticis et evangelicis unita doctrinis, ad sanctos et Deo placitos dispositionum suarum 1438 pervenit effectus, ut cruentissimo Alexandrinae Ecclesiae pervasore dejecto, et in longinquiora translato, dignum sua gubernatione rectorem totius civitatis mereretur electio, ad cujus vos consecrationem nullus ambitus traheret, nulla seditio impelleret, nulla iniquitas incitaret; sed in medio constituta meritorum sanctitate, eum cunctis non dubitaret praeponere, quem sibi universitas cuperet praesidere. Unde reddita populis Christianis Dei pace gaudentes, commendamus vobis invicem vestri", + "candidate_score": 0.628933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_27_29", + "bdc_text": "Vale . Datum raptim 13 . maii anno 1571 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1299", + "psc_text": "luna XIII jejunium solvere, in septimanam 1267 sequentem differendum est. Maxime cum habeamus intra eam XV lunam, quando, sicut scripsit Apostolus, Pascha nostrum immolatus est Christus (I Cor. V, 7) ; XIV namque luna primi mensis, juxta Hebraeos, ut superius dictum est, Jesus pascha typicum manducavit; sequenti vero sexta feria XV luna, ut ovis occisionis, cruci pro nobis affixus est, et vespere sabbati lucescente Dominico XVII luna resurrexit a mortuis. CAP. III. Quia ergo in solemnitate futura paschali per octavam indictionem, XXII die Pharmuthi mensis novorum, qui est XV kalendas Maias, occurrit XIV luna die Dominico, in septimanam differre convenit subsequentem. Habentes enim intra eam triduanum mysterium, hoc est XV lunam, quando crucifixus est Christus, quartae decimae cohaerentem, necnon et sextam decimam, et sequentem decimam septimam, vicesimo quidem octavo die mensis Pharmuthi, qui est IX kalendas Maias, jejunia solvemus vespere sabbatorum, sequenti vero lucescente Dominico, die XXIX mensis ipsius Pharmuthi,", + "candidate_score": 0.627217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.626828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1258", + "psc_text": "curam et diligentiam meis sum litteris cohortatus, ut de his quae circa fidem aguntur sollicitudinem meam indesinenter instrueres. Et cum omnibus occasionibus scribere non quiescam, quibusdam tamen scriptis meis, id est, per filium nostrum subadjuvam Rodanum, domesticum filii nostri, viri illustrissimi Asparacii datis, nullum responsum tuae fraternitatis accepi; tamquam ratio temporis non habuerit, ut quid post mea scripta sit gestum, potueris indicare. Et ideo per filium meum comitem Rodanum his litteris te saluto; et ut nullam opportunitatem scribendi negligas, quo aestus sollicitudinis meae relevetur, admoneo. Cum enim in te quamdam mei Constantinopolitani habeant portionem, dignum est et pro communi amicitia, et pro totius Ecclesiae dilectione, incessabili te vigore prospicere ne quid possit de statu fidei me latere. Quae ergo per praedictos, vel ad gloriosissimum principem, vel ad tuam dilectionem scripsi, ut celerrime tradantur effectui, opportunis suggestionibus elabora. Et quidquid fuerit, Deo auxiliante, dispositum, scire me facito: ut perductis in effectum", + "candidate_score": 0.624029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_910", + "psc_text": "semper est epistolas tuae dilectionis accipere, tam etiam nostra ad te congruum est scripta deferri, praesertim cum hoc non pro amicitia tantum communi, sed multo magis pro statu universalis Ecclesiae faciamus. Unde per fratres nostros Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, quos Constantinopolim indicaveramus nos esse missuros, 1053 debitum reddo colloquium, admones ut studium diligentiae tuae eisdem in omnibus sociare digneris; ut reliquiae scandalorum, si quae adhuc supersunt, sagaciter auferantur. Quamvis enim ubique jam catholicae fidei lumen eluceat, et, quod est validissimum, Christianorum principum divinis auctoritatibus corda famulentur: quaedam tamen sunt quae ita Ephesinus ille turbo confudit, ut magno moderamine sit agendum, ne mala dissensionum quae inde sunt orta permaneant. Quid itaque legatis nostris injunctum atque commissum sit, ipsorum insinuatione cognosces, eum mihi atque illis impensurus affectum, ut quaecumque ipsis mandata sunt, dilectionis tuae studio et sollicitudine sociata, adjuvante Domino, perveniant ad eum quem optamus effectum. Data V idus Junii, Adelfio", + "candidate_score": 0.624003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_27_29", + "bdc_text": "Vale . Datum raptim 13 . maii anno 1571 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_96", + "psc_text": "hoc est dies 354 habere; embolismos vero lunas tredecim habere, hoc est dies 384. Necessitate ergo embolismi cogimur id tenere, quod longius est, ne a vero deviare videamur. Neque nobis aut novum aut erraticum videatur, cum dies passionis undecimo kalendas Maii occurrat, a qua (sicut Graecis videtur) Pascha nomen accepit; licet Hebraeae linguae interpretes tradant Pascha transitum dici, quod tamen idem et Joannis evangelistae dicto firmatur, quo ait, cum de passione loqueretur: Cum venisset hora ut transiret Jesus de hoc mundo ad Patrem (Joan. XIII, 1) . Non ergo nos dies una longius 610 posita terreat, ne cum hanc vitamus incurramus errorem, sicut evenit tempore beatae recordationis domini mei, praedecessoris apostolatus vestri Zosimi, anno consulatus Honorii Augusti undecimo, et Constantii secundo. Tunc enim, cum declinaretur, ne decimo kalendas Maii dies Paschae teneretur, celebratum octavo die kalendas Aprilis, id est, pro embolismo communis est annus tentus, et error gravissimus est ortus,", + "candidate_score": 0.62369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1375", + "psc_text": "ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem, epist. 151 ad Anatolium, et 152 ad Julianum; cumque hae omnes kal. Septembris notentur, nihil dubium est quin duae etiam sequentes eadem die signatae fuerint, uti sane ex Ratisponensi emendavimus. 1309 EPISTOLA CXLIX. AD BASILIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. SYNOPSIS. I. Praemissa de non misso ordinationis nuntio querela, hortatur ut resistat Eutychianorum furori, qui caeso apud Alexandriam Proterio episcopo, synodum novam, posthabita Chalcedonensi, instaurari poscebant. --II. Leone imper. laudato, omnia in episcoporum constantia posita esse asserit, ne novi tractatus ineantur. LEO BASILIO episcopo Antiocheno. CAP. I. Ordinationem quidem dilectionis tuae secundum ecclesiasticum morem tuo vel fratrum nostrorum provincialium episcoporum debueramus sermone cognoscere;", + "candidate_score": 0.623612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_8", + "bdc_text": "Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "defensor. Quamvis enim nulli sacerdotum liceat nescire quod praedicat, inexcusabilior tamen est omnibus imperitis quilibet Jerosolymis habitans Christianus, qui ad cognoscendam virtutem Evangelii, non solum paginarum eloquiis, sed ipsorum locorum testimoniis eruditur. Et quod alibi non licet non credi, ibi non potest non videri. Quid laborat intellectus, ubi est magister aspectus? Et cur lecta vel audita sunt dubia, ubi se et visui et tactui tota humanae salutis ingerunt sacramenta? Quasi ad singulos quosque cunctantes Dominus adhuc voce corporea utatur, et dicat: Quid turbati estis, et quare cogitationes ascendunt in corda vestra? Videte manus meas et pedes meos, quia ipse ego sum. Palpate et videte quia spiritus ossa et carnem non habet, sicut me videtis habere (Luc. XXIV, 38, 39) . 1289 CAP. II. Utere igitur, frater charissime, invictissimis catholicae fidei documentis, et evangelistarum praedicationem sanctorum locorum in quibus degis testificatione defende. Apud te est Bethleem, in qua salutifer Davidicae Virginis", + "candidate_score": 0.623421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_22_24", + "bdc_text": "De Basiliensibus nihil hactenus accepi ; astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "sufficiant, quique praesentiae meae impleant vicem: quia non talis quaestio orta est de qua aut possit, aut debeat dubitari. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. EPISTOLA XXXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CP. SYNOPSIS. Eum de receptis litteris monet; de fide defensa laudat; ad misericordiam, si haereticus resipiscit, hortatur. LEO FLAVIANO episcopo Constantinopolitano. Profectis jam nostris, quos ad vos in fidei causa direximus, per filium nostrum Basileum diaconum scripta tuae dilectionis accepimus, quibus merito parum de negotio communis sollicitudinis indidisti, quoniam et gesta ante delata, de omnibus nos sufficienter instruxerant, et ad familiarem interrogationem idoneus, erat sermo praedicti, per quem nunc alloquia reddentes, dilectionem tuam per Dei nostri gratiam, in qua fidimus, cohortamur, utentes verbis apostolicis, atque dicentes: 888 In nullo terreamini ab adversariis, quae est illis causa perditionis, vobis autem salutis (Philip. I, 28) . Quid enim tam exitiabile, quam negata veritate incarnationis Christi, omnem spem salutis", + "candidate_score": 0.622041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_931", + "psc_text": "Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis. Data sexto kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCI. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Etsi brevius spatium cogendo concilio datum esset, se tamen legatos mittere vicem suam impleturos. LEO ANATOLIO episcopo. Cognita clementissimi principis ex his quas ad nos misit litteris voluntate, mirati sumus congregandae synodo tam angustum tempus appositum, cum etsi nulla necessitas hostilitatis existeret, ipsa interjectorum dierum paucitas necessarios Sacerdotes nos evocare non sineret. Quando enim per diversas longinquasque provincias mitteremus, ut vere possit fieri universale 1066 concilium? sed quia clementissimi principis eo affectu amplectimur voluntatem, ut huic dispositioni ipsius noluerimus obsistere, maxime cum magno desiderio a", + "candidate_score": 0.621048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_22_24", + "bdc_text": "De Basiliensibus nihil hactenus accepi ; astipulor clarissimo viri d. Gvaltheri sententiae . Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1387", + "psc_text": "autem pro diligentia nostri et ad clementissimum principem, et ad magnificum virum Patricium Asparem necessaria in causa fidei scripta transmisimus, quae sine dubio effectum congruum poterunt obtinere, si etiam vestra cura pervigilet. Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment atque corroborent: ut sciant ad defendendam Chalcedonensem synodum aequali studio et concordi unitate nitendum. De quibus epistolis, unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum, si vobis in commune visum fuerit, dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. CAP. II. De sacramento vero catholicae fidei nullis nobis jam conflictationibus est agendum: quia nec diligentius aliquid indagari potest, nec verius definiri. Exemplaria quoque litterarum quas Galli ad nos atque Itali episcopi concordi credulitate miserunt, pariter direximus ut quam etiam illorum nobiscum sit fides una non lateat. Praeterea scripta quae tam clementissimo principi, quam necessariis personis per filium nostrum Gerontium misimus, vel a dilectione tua,", + "candidate_score": 0.619802, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.682753, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1722", + "psc_text": "spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen eorum per multitudinis tumultum seu strepitum, collationem, quae pacifica et pacata esse debet, impediant. Atque utinam ipsos non pertentet ista cogitatio, et nos potius fallat ista suspicio! et ideo si velint omnes esse praesentes, ut cum eis visum fuerit, congregatis illuc etiam nobis, simul inde egrediamur concordes atque pacati, et schismatica divisione correcta, fraterno unitatis Christi vinculo obstricti, mirantibus et gaudentibus omnibus bonis, dolente autem solo diabolo et similibus ejus, pariter in Ecclesiam ad gratiarum actionem, laudesque Deo reddendas ardentissima et lucidissima charitate pergamus. 2. Quid enim magnum est, si oculus pacatus attendat, et cogitatio christiana non deserat considerare et", + "candidate_score": 0.682753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1218", + "psc_text": "sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non misi, quia non emendavi; non quia nolui, sed quia non potui, curis videlicet multis et multum praevalentibus occupatus. Nimis autem ingratum ac ferreum fuit, ut te qui nos sic amas, hic sanctus frater et collega noster Possidius, in quo nostram non parvam praesentiam reperies, vel non disceret, vel sine litteris nostris disceret. Est enim per nostrum ministerium non litteris illis, quas variarum servi libidinum liberales vocant, sed dominico pane nutritus, quantus ei potuit per nostras angustias dispensari. 2. Quid enim aliud dicendum est eis, qui cum sint iniqui et impii, liberaliter sibi videntur eruditi, nisi quod in litteris vere liberalibus", + "candidate_score": 0.678176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17_19", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.677041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4_6", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1218", + "psc_text": "sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non misi, quia non emendavi; non quia nolui, sed quia non potui, curis videlicet multis et multum praevalentibus occupatus. Nimis autem ingratum ac ferreum fuit, ut te qui nos sic amas, hic sanctus frater et collega noster Possidius, in quo nostram non parvam praesentiam reperies, vel non disceret, vel sine litteris nostris disceret. Est enim per nostrum ministerium non litteris illis, quas variarum servi libidinum liberales vocant, sed dominico pane nutritus, quantus ei potuit per nostras angustias dispensari. 2. Quid enim aliud dicendum est eis, qui cum sint iniqui et impii, liberaliter sibi videntur eruditi, nisi quod in litteris vere liberalibus", + "candidate_score": 0.675708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.673794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_2_4", + "bdc_text": "Postremam vero epistolam heri acceperit , Pecuniam transmissam , ea ipsa hora , qua accepit , Christi chartae impacta erat , cum epistola doctorem Erastino d. Strozio statim obtuli , qui testimonium pariter de accepta epistola et pecunia , qui nunc mittit ; quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", + "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", + "candidate_score": 0.673388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18_20", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves . Quem acriter perstringit , Marpachius cum assectis suis , famam de illo spargunt , quod Melancholia vexet bonus vir , ut praetextu delirii totum apprimis Haec patri et praeceptori optimo gratia refertur , Accidit illi , quod et d. Melanthoni et pluribus aliis viris optimis , quibus congruit , peroptime quaere domini apud Esaiam ; filios enutrivi et exaltavi , ipsi vero spreverunt me .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", + "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", + "candidate_score": 0.672532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_4", + "bdc_text": "Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1218", + "psc_text": "sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non misi, quia non emendavi; non quia nolui, sed quia non potui, curis videlicet multis et multum praevalentibus occupatus. Nimis autem ingratum ac ferreum fuit, ut te qui nos sic amas, hic sanctus frater et collega noster Possidius, in quo nostram non parvam praesentiam reperies, vel non disceret, vel sine litteris nostris disceret. Est enim per nostrum ministerium non litteris illis, quas variarum servi libidinum liberales vocant, sed dominico pane nutritus, quantus ei potuit per nostras angustias dispensari. 2. Quid enim aliud dicendum est eis, qui cum sint iniqui et impii, liberaliter sibi videntur eruditi, nisi quod in litteris vere liberalibus", + "candidate_score": 0.662168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1475", + "psc_text": "filio GENEROSO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Laus et praedicatio administrationis tuae et fama praeclara cum me pro dilectione quam tuis meritis benevolentiaeque debemus, plurimum delectaret, nunquam adhuc in aliquo beneficio postulando Eximietati tuae mea intercessio extitit onerosa, domine dilectissime et venerabilis fili. Sed nunc quid in civitate in qua Ecclesiae Dei servio, factum sit, cum ex litteris quas ad venerabilem fratrem et coepiscopum meum Fortunatum dedi, cognoverit Praestantia tua qua fuerim necessitate compulsus ut petitionem meam ingererem occupationibus tuis, tua benignitas pervidebit. Et profecto facies quod non solum integrum, verum etiam christianum judicem decet, eo circa nos animo, de quo in nomine Christi utique fuerat praesumendum. EPISTOLA CXVII. Dioscorus ad Augustinum mittit multas quaestiones ex libris Ciceronis, rogans ut mature ad eas respondeat. Prooemiari apud te non solum superfluum est, sed etiam molestum, qui rem, non verba desideras. Ideoque simpliciter audi. Senex Alypius rogatus a me, saepius pollicitus erat, tecum", + "candidate_score": 0.655374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.645758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.645078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", + "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", + "candidate_score": 0.644784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_16_18", + "bdc_text": "Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret . Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.641199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3584", + "psc_text": "tantum exemplo, sed etiam ipsius Optati litterarum instituto ac ratione hortatur. Petit denuo ut Libellum Fidei ad se mittat, ac ne doctorum episcoporum traditiones, doctor novellus et rudis corrumpere aggrediatur. Tandem quid de anima fides doceat, breviter exponit, occurrentesque aliquot quaestiones obiter solvit. Domino beatissimo, sinceriterque charissimo, et desiderantissimo fratri et coepiscopo OPTATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Per religiosum presbyterum Saturninum tuae Venerationis litteras sumpsi, hoc a me magno studio, quod nondum habeo, flagitantis. Sed cur hoc feceris causam mihi aperuisti, quod scilicet credas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicatione fraudarem. Sed si quid credis, frater charissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi librum non praesumptionis sed consultationis meae; et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio in qua me cupis ad te certam ferre", + "candidate_score": 0.639493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.638314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_24_26", + "bdc_text": "Advenient hodie legati Basilienses , ex quibus fortasse certa nostri consules cognoscent . Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1174", + "psc_text": "exspecto. Recense sanc epistolam meam, cui quoniam festinantissime te respondisse de diaconi festinatione causatus es, ideo non conqueror, sed potius commemoro, ut quod tunc omissum est, nunc reddatur Et de otio quippe christiano ad percipiendam vel disserendam christianam sapientiam quid sentias, et de otio quod putabam tuo, cujus mihi occupationes incredibiles nuntiatae sunt, require et vide quid a te scire quaesierim. ( Et alia manu. ) Memores nostri, felices vivite, magna gaudia et solatia nostra sancti Dei. EPISTOLA XCVI. Augustinus Olympio, quem audierat provectum recens ad novam dignitatem (scilicet Magistri officiorum, quod ipsi munus post Stilichonis necem an. 408 collatum fuit), commendat impense causam Bonifacii Cataquensis episcopi, super possessione quadam Ecclesiae ab ipsius praedecessore non sine fraude comparata. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorabiliter amplectendo filio OLYMPIO, AUGUSTINUS. 1. Quidquid sis secundum saeculi hujus cursum, nos tamen charissimo et sincerissimo conservo nostro Olympio christiano fidissime scribimus. Hoc enim tibi", + "candidate_score": 0.63639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_15_17", + "bdc_text": "Rei interim ( ut solent homines profectum pudiosi ) tumultuantu contra nos suum in cesum procaciter apud imperitum vulgus excusantes . Nos vero totam causae cognitionem senatui ut diximus , commendavimus , cuius sentia expectaturum Noster Iezlerus nuper explorandae quorundam nostratium studiosorum diligentiae gratia , Argentinum fuit ; narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.635954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.635872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_6", + "bdc_text": "Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1112", + "psc_text": "ante a me commemorata: Filius malus ipse se justum dicit, exitum autem suum non abluit. Ponit in quadam epistola sua quam scripsit ad Antonianum, rem quamdam satis rei de qua nunc agimus necessariam; sed melius ejus verba inserimus. Antecessores, inquit, nostri quidam de episcopis isthic in provincia nostra, dandam pacem moechis non putaverunt, et in totum poenitentiae locum contra adulteria clauserunt: non tamen a coepiscoporum suorum collegio recesserunt, aut catholicae Ecclesiae unitatem vel duritie vel censurae suae obstinatione ruperunt, ut quia apud alios adulteris pax dabatur, qui non dabat, de Ecclesia separaretur. Manente concordiae vinculo, et perseverante catholicae Ecclesiae individuo sacramento, actum suum disponit et dirigit unusquisque episcopus, rationem propositi sui Domino redditurus (Epist. 52). Quid ad haec dicis, frater Vincenti? Nempe intueris hunc tantum virum, pacificum episcopum, et fortissimum martyrem nihil vehementius sategisse, quam ne unitatis vinculum rumperetur. Vides eum parturientem, non solum ut parvuli in Christo concepti nascantur,", + "candidate_score": 0.634895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3306", + "psc_text": "CAPUT VI. 20. Vellem autem legere libellum tuum cujus mentionem fecisti in litteris tuis, ne forte aliqua ibi testimonia non ambigua posuisti. A me autem cum quaesiisset amicus mihi charissimus et divinarum studiosissimus litterarum, quid de hac quaestione sentirem, eique remota verecundia, hinc aestus meos et ignorantiam fassus essem, scripsit inde longe trans mare ad doctissimum virum: cui rescripsit ille ut potius me consuleret, nesciens quod jam fecerat, nec aliquid a me certum ac definitum audire potuerat. Significavit tamen in eadem brevi epistola sua, se potius fieri quam propagari animas credere: simul etiam admonens animarum propaginem (quia ipse in Oriente est) occidentalem Ecclesiam solere sentire. Hac ego majore occasione comperta, scripsi ad eum non brevem librum, consulens eum, et petens ut prius me doceat, et tunc ad me mittat quos doceam. 21. Qui liber meus ut non doctoris sed inquisitoris, et potius discere cupientis, apud me legi potest: mitti vero", + "candidate_score": 0.63097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.628676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.627459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3884", + "psc_text": "suam culpare maluerint, quam non intellecta reprehendere, quidamque eorum lucidiorem super hoc atque apertiorem Beatitudinis tuae expositionem voluerint postulare; evenit ex dispositione misericordiae Dei, ut cum quosdam intra Africam similia movissent, librum de Correptione et Gratia, plenum divinae auctoritatis emitteres. Quo in notitiam nostram insperata opportunitate delato, putavimus omnes querelas resistentium sopiendas; quia universis quaestionibus de quibus consulenda erat Sanctitas tua, tam plene illic absoluteque responsum est, quasi hoc specialiter studueris, ut quae apud nos erant turbata componeres. Recensito autem hoc Beatitudinis tuae libro, sicut qui sanctam atque apostolicam doctrinae tuae auctoritatem antea sequebantur, intelligentiores multo instructioresque sunt facti; ita qui persuasionis suae impediebantur obscuro, aversiores quam fuerant, recesserunt. Quorum tam abrupta dissensio primum propter ipsos metuenda est, ne tam claris tamque egregiis in omnium virtutum studio viris spiritus pelagianae impietatis illudat: deinde ne simpliciores quique, apud quos horum magna est de probitatis contemplatione reverentia, hoc tutissimum sibi aestiment quod", + "candidate_score": 0.627049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_10_12", + "bdc_text": "scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit . Ago tuae humanitati summas quas possum gratias .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1308", + "psc_text": "egere utilius sit quam ad satiandam nequitiam rebus omnibus abundare. Sed absit ut ego illa coercitione ad hanc aerumnam eos de quibus agimus, redigendos esse censuerim. CAPUT II. 5. Recense epistolam meam, si tamen dignam habuisti, si non quam relegeres, cum ei fuisset respondendum, saltem quam ita reponeres, ut tibi jubenti, cum volueris proferretur, et attende quid dixerim; hoc profecto invenies, cui te non respondisse, quantum existimo, fatearis. Nam ex epistola illa mea verba nunc insero: Non praeterita, inquam, vindicando pascere iram nostram studemus, sed misericorditer in futurum consulendo satagimus. Habent homines mali ubi et per Christianos non solum mansuete, verum etiam utiliter salubriterque plectantur. Habent enim quod corpore incolumi vivunt, habent unde vivunt, habent unde male vivunt. Duo prima salva sint, ut quos poeniteat, sint; hoc optamus, hoc, quantum in nobis est, etiam impensa opera instamus. Tertium vero si Dominus voluerit, tanquam putre noxiumque resecare, valde misericorditer puniet. Haec", + "candidate_score": 0.62703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1301", + "psc_text": "honorabili ac suscipiendo fratri NECTARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Legi litteras Benignitatis tuae quibus mihi longe postea respondistis, quam meas ad te perferendas dedi. Nam ego rescripseram, cum adhuc nobiscum esset, neque navigasset sanctus frater, et coepiscopus meus Possidius. His autem quas mei causa illi dignatus es reddere, accepi VI cal. april., post menses ferme octo, quam scripseram. Cur ergo ad te tam sero mea scripta pervenerint, aut ad me tua, prorsus ignoro. Nisi forte modo rescribere prudentiae tuae placuerit, quod facere ante contempseras. Hoc sita est, miror unde sit. An aliquid audisti, quod nos adhuc latet, fratrem meum Possidium adversus cives tuos (quos, pace tua dixerim, multo salubrius diligit ipse quam tu) quo plectantur severius impetrasse. Nam hoc et epistola tua te metuere indicat, cum admones ut mihi ante oculos constituam, qualis illa sit species civitatis, ex qua ad supplicium ducendi extrahuntur; quae sit matrum, quae", + "candidate_score": 0.626996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_18", + "bdc_text": "Mitto epistolam , quam ante conventum academicum vernum , in quo solent studiorum osorum fieri progressiones ad d. doctorem Beutherum affinem meum scripsit , quam tibi velim serves .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.62508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_13", + "bdc_text": "Ages etiam similes d. Rodolpho Gvalthero et meo et ministrorum omnium nomine officiaque nostra illi summa deferres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1621", + "psc_text": "Cor. XII, 28) dixerat de gradibus vel ordinibus dispositionum Dei, operante Spiritu sancto divisiones gratiarum: « Et quosdam quidem dedit apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero Evangelistas, alios autem pastores et doctores ad consummationem sanctorum » (Ephes. IV, 11, 12), et reliqua. Hoc opto distinguas mihi in hac diversitate nominum, quae sit cuique nomini officiorum vel gratiarum proprietas? quid proprium sit Apostolorum, quid Prophetarum, quid Evangelistarum, quid Pastorum, quidve Doctorum. In omnibus enim his diversis nominibus simile et prope unum doctrinae officium video fuisse tractatum. Hos autem Prophetas quos post Apostolos posuit, non puto illos esse qui ordine temporum ante Apostolos fuerunt, sed illos quibus jam sub Apostolis per gratiam donabatur, aut interpretatio Scripturarum et inspectio mentium, aut praedictio temporis secuturi; ut Agabus cernebat, qui et famem instantem praedixit (Act. XI, 28) et quae beatus Paulus in Jerosolymis passurus esset, et verbo denuntiavit, et signo zonae ejus ostendit (Id. XXI,", + "candidate_score": 0.625004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_25_27", + "bdc_text": "Haec festinianter exaro , ut solicitudine tua terquam me ipsam nunc anxium tenet , quamprimum liberem . Salutant tuam humanitatem officiosissime , una cum fratribus omnibus symmystae et amici omnes . Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983", + "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.", + "candidate_score": 0.620286, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.682339, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_8_10", + "bdc_text": "Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima . Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus . scripsi .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", + "candidate_score": 0.682339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_7_9", + "bdc_text": "ideo etiam longior magistratus tracta est . Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima . Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1558", + "psc_text": "suae illustrationis illuminat, et tamen, permissis carnis tentationibus, tenebris caecitatis pulsat; cum dona quae contulit minime custodit; cum et mentis nostrae ad se desideria excitat, et tamen occulto judicio difficultate nos nostrae imbecillitatis angustat. [ Vet. V.] 7. Haec non inveniendo invenit, qui comprehendi non posse didicit. Lex Dei et Christi charitas. --Quae nimirum secreta ejus sapientiae pauci valent inquirere, sed nullus invenire, quia quod super nos de nobis ad immortali sapientia non injuste 340 disponitur, justum profecto est ut a nobis adhuc mortalibus ignoretur. Sed haec ipsa sapientiae illius secreta conspicere utcunque jam incomprehensibilitatis ejus est potentiam videre, quia etsi in ipsa consiliorum ejus inquisitione deficimus, deficiendo tamen verius discimus quem timeamus. Ad haec se Paulus sapientiae illius secreta tetenderat, cum dicebat: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus. Quis enim cognovit sensus Domini? vel quis consiliarius ejus fuit (Rom.", + "candidate_score": 0.676285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9_11", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus . scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", + "candidate_score": 0.67259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_32_34", + "bdc_text": "Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi . Clarissimo viro atque eximio Christi servo d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti , fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo . Anna .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_24", + "psc_text": "mitissimus super omnes homines, qui morabantur in terra (Num. XII, 3) . Hinc Joannes dicit: Discipulus ille, quem diligebat Jesus (Joan. XIX, 26) . Hinc Lucas ait: Quod ambularent duo ex discipulis in via, Cleophas et alius (Luc. XXIV, 13) ; quem profecto alium, dum tam studiose tacuit, ut quidam dicunt, seipsum fuisse monstravit. Scriptores igitur sacri eloquii, quia impulsu sancti Spiritus agitantur, sic de se in illo testimonium tanquam de aliis proferunt. Ergo sanctus Spiritus per Moysen locutus est de Moyse; sanctus Spiritus per Joannem locutus est de Joanne. Paulus quoque quia non ex se ipso loqueretur, insinuat dicens: An experimentum quaeritis ejus qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Hinc est quod angelus qui Moysi apparuisse describitur, modo angelus, modo Dominus memoratur: angelus videlicet, propter hoc, quod exterius loquendo serviebat; Dominus autem dicitur, quia interius praesidens loquendi efficaciam ministrabat. Cum ergo loquens ab interiori regitur,", + "candidate_score": 0.667466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9_11", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus . scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_360", + "psc_text": "Nec frangit quod ex dolore obviat, si menti citius hoc, quod ex munere sublevat, occurrat. Hinc namque scriptum est: In die bonorum ne immemor sis malorum, et in die malorum ne immemor sis bonorum (Eccli. XI, 27) . Quisquis enim dona percipit, sed donorum tempore nequaquam etiam flagella pertimescit, in elatione per laetitiam corruit. Quisquis autem flagellis atteritur, sed flagellorum tempore nequaquam se ex donis, quae eum contigit accepisse, consolatur, ab statu mentis omnimoda desperatione destruitur. Sic ergo utraque jungenda sunt, ut unum semper ex altero fulciatur; quatenus et flagelli poenam memoria temperet doni, et doni laetitiam mordeat suspicio ac formido flagelli. Sanctus igitur vir, ut oppressam mentem inter vulnera mulceat, in flagellorum doloribus blandimenta donorum pensat, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? Ubi et bene praemittit, Locuta es quasi una ex insipientibus mulieribus. Quia enim sensus pravae mulieris, non autem sexus in vitio est,", + "candidate_score": 0.662542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_9_11", + "bdc_text": "Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus . scripsi . seculi omnia pudicitiae , castimoniae et vere proh dolor repugula confringit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_312", + "psc_text": "Turpitudo enim nostra tunc cernitur, cum vita reprehensibilis ante justorum oculos in judicio, nequaquam subsequentis boni operis tegmine velatur. Sed quia cum culpa tentamur, ad lamenta accendimur; atque ipsis lamentis excitati, ad perspiciendam lucem justitiae subtilius oculos mentis aperimus, quasi in dolore vestimenta scindimus, quia ex fletu, discretione crescente, cuncta quae agimus, districtius irata manu judicamus. Tunc omnis nostra elatio corruit, tunc cuncta ab animo cogitationum superfluitas cadit. Unde et subditur: CAPUT LII. IBID.-- Et tonso capite corruens in terram adoravit. 82. Elatio et cogitationum vanitas, quomodo resecentur. --Nam quid moraliter per capillos, nisi defluentes animi cogitationes accipimus? Unde et alias Ecclesiae dicitur: Sicut vitta coccinea labia tua, sponsa, et eloquium tuum dulce (Cant. IV, 3) . Vitta quippe crines capitis astringit. Labia ergo sponsae sicut vitta sunt, quia exhortatione sanctae Ecclesiae, cunctae in auditorum mentibus diffusae cogitationes ligantur; ne remissae defluant, ne sese per illicita spargant, ne sparsae cordis", + "candidate_score": 0.66083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_405", + "psc_text": "intorquent doctrinae. --Sancti viri tribulationum bello deprehensi, cum uno eodemque tempore alios ferientes, alios suadentes ferunt, illis opponunt scutum patientiae, istis intorquent jacula doctrinae; atque ad utrumque pugnandi modum mira virtutis arte se erigunt; quatenus et perversa intus sapienter doceant, et foras fortiter adversa contemnant; hos docentes corrigant, illos tolerantes premant. Insurgentes namque hostes patiendo despiciunt, infirmantes vero cives compatiendo ad salutem reducunt: illis resistunt, ne et alios subtrahant; istis metuunt, ne vitam rectitudinis funditus perdant. [ Rec. XII.] 40. Id exemplo sancti Pauli comprobatur. --Videamus castrorum Dei militem contra utraque praeliantem. Ait: Foris pugnae, intus timores. Enumerat bella, quae extrinsecus tolerat, dicens: Periculis fluminum, periculis latronum, periculis ex genere, periculis ex gentibus, periculis in civitate, periculis in solitudine, periculis in mari, periculis in falsis fratribus (II Cor. VII, 5; XI, 26) . In hoc autem bello, quae contra adversarium spicula intorqueat, adjungat: In labore et aerumna, in vigiliis multis,", + "candidate_score": 0.600797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_17", + "bdc_text": "narrat d. Sturmium in suo fundo militescere , qui duobus miliaribus abest ab urbe , ubi scholae interitum deploret .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_407", + "psc_text": "Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent, fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident, et quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi", + "candidate_score": 0.593728, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis", + "max_score": 0.681075, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_12", + "psc_text": "Apostolus sciret Annam illam ab adolescentia octogenariam viduam Dominicorum operum exstitisse praenuntiam (Luc. II, 36, 37), non puto quod juniores revocandas putarit a viduitatis affectu, maxime cum dixerit: Melius est nubere quam uri (I Cor. VII, 9) . Nam utique pro remedio nuptias suasit, ut peritura sanetur: non pro electione praescripsit, ne castitatem continens sequatur; aliud est enim subvenire labenti, aliud suadere virtutem. 13. Et quid de humanis judiciis loquar, cum divinis judiciis in nullo gravius Judaei Dominum laesisse prodantur, quam quod viduae gratiam, minorumque jura violarent? Haec propheticis causa vocibus conclamatur, quae meritum Judaeis rejectionis invexerit. Haec sola causa delicti invidiam mitigatura memoratur si honoretur vidua, minoribusque aequi justitia judicii deferatur; sic enim habes: Judicate pupillo, et justificate viduam; et venite, disputemus, dicit Dominus (Esai. I, 17, 18) . Et alibi: Pupillum et viduam suscipiet (Psal. CXLV, 9) . Et alibi: Viduam ejus benedicens benedicam (Psal. CXXXI, 15) .", + "candidate_score": 0.681075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_3_5", + "bdc_text": "quomodo tibi satis illum facturum haud dubito . Respondissem , ut par erat , maturius , nisi me et synodalia et matrimonialia negocia et consilia de sublevandis pauperibus , quibus tamen non obruimur , ad quae etiam civitus cum aliis ministris sum pertractus , pedimento fuissent , nec elapsam erat praescriptum remittendae epistolae d. Vadiani tempus et certi etiam defuerunt nuncii , quod optimus interim amicus , cuius fide plerasque hactenus literas ad te transmisi , suum abiit . Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_64", + "psc_text": "(Luc. XVII, 14), quanto magis mundum ipsum convenit esse sacerdotem! Non habet igitur quod moleste ferat illa vidua quod sibi non pepercerim, quando nec mihi parco. 66. Surrexit itaque Petri, inquit, socrus, et ministrabat illis (Luc. IV, 39). Et bene surrexit; sacramenti enim typum apostolica jam gratia ministrabat. Proprium est autem surgere Christi ministros, juxta quod scriptum est: Surge, qui dormis, et exsurge a mortuis (Ephes. V, 14) . CAPUT XI. Causis quae pro nuptiarum iteratione afferri solent, explosis, profitetur a se non damnari secunda conjugia; quorum licet ex Apostolo incommoda percurrat, conditionem tamen affirmat approbatam in Ecclesia: quo loco haereticos qui ea prohibebant, castigat. Cum autem diversae diversorum sint vires, hinc factum scribit, ut non imperaretur castitas, sed suaderetur. 67. Dicimus igitur nec sumptibus egere viduas, quae donare consueverint: nec subsidio, a quibus saepe, in periculis maximis, defensae copiae sunt virorum: maritalia iis quoque officia vel a generis, vel", + "candidate_score": 0.68016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_7_9", + "bdc_text": "ideo etiam longior magistratus tracta est . Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima . Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_84", + "psc_text": "26) : et hoc placere Domino, et hoc honestum esse: postremo beatiorem esse in viduitate perseverantiam, non tantum suo consilio, sed etiam Dei Spiritu definivit. Quaenam igitur talis consiliarii benignitatem recuset, qui et voluntati habenas indulgeat, et id suadeat aliis quod in se expertus utile judicavit, non facilis comprehendi, nec fastidiosus aequari? Quae igitur refugiat sancta fieri corpore et spiritu; cum supra laborem sit praemium, supra usum gratia, supra opus merces? 83. Atque hoc ita dico, non ut laqueum caeteris injiciam, sed ut commissi mihi ruris operarius agrum hunc Ecclesiae fertilem cernam, nunc integritatis flore vernantem, nunc viduitatis gravitate pollentem, nunc etiam conjugii fructibus redundantem. Nam etsi diversi, unius tamen agri fructus sunt: nec tanta hortorum lilia, quantae aristae segetum, messium spicae, compluriumque spatia camporum recipiendis 209 aptantur seminibus, quam redditis novales fructibus feriantur, 84. Bona ergo viduitas, quae toties Apostolico judicio praedicatur; haec enim magistra fidei, magistra est castitatis.", + "candidate_score": 0.678775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_31_33", + "bdc_text": "princeps marggravius Georgius Fridericus , Onoltzbachensis ad thermas Helveticas cum uxore hac profectus nud iis tertius hic nostavit . Audio illum secum ducere duos ministros , si neutrum ipse vidi . Clarissimo viro atque eximio Christi servo d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti , fidelissimo , amico et patri suo in Christo summe colendo .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_53", + "psc_text": "X, 37). Non sanguinis necessitudo, sed virtutis cognatio facit proximos; quia non in carne ambulamus, sed in spiritu. Ama ergo propinquitatem Petri, affinitatem Andreae; ut pro te rogent, et recedant cupiditates tuae. Verbo Dei pulsata surges illico, quae in terris jacebas, ut Christo ministres. Nostra enim conversatio in coelis est, unde et Salvatorem exspectamus Dominum Jesum (Phil. III, 20) . Nemo enim jacens Christo ministrat. Ministra pauperi, et ministrasti Christo: Quod enim uni horum fecistis, mihi, inquit, fecistis (Matth. XXV, 40) . Habetis ergo, viduae, auxilium, si tales vobis generos, posteritati vestrae patronos, tales proximos eligatis. 55. Ergo rogaverunt pro vidua Petrus et Andreas. Utinam exsistat aliquis qui tam cito possit rogare pro nobis, vel certe isti qui pro socru rogant, Petrus, et Andreas frater ejus; tunc enim pro affine poterant, nunc jam possunt pro nobis, et pro omnibus impetrare. Videtis enim quod magno peccato obnoxia, minus idonea sit quae", + "candidate_score": 0.674343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_7_9", + "bdc_text": "ideo etiam longior magistratus tracta est . Mirum in modum confirmatus dissertatione et m. clarissimi viri d. doctissimo Vadiano , eruditissima et sanctissima . Coactus ipse quoque olim , quem dominus concessit , nisi eandem sententiam aliqua quae in genere cum sanctissimi viri scripto sentiunt , sed , ut vides , libido et avaritia efferamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_62", + "psc_text": "remedium adhibeas, quod acceperis; simul enim ut praeceptum dederit, caecus videt, paralyticus ambulat, mutus loquitur, surdus audit, febriens ministrat, lunaticus liberatur. Et tu igitur quaecumque indecore alicujus rei cupiditate languescis, obsecra Dominum, fidem defer, nec ullam timeas moram. Ubi adest oratio, adest Verbum, fugatur cupiditas, libido discedit. Nec confessionis verearis offensam; immo magis praesume praerogativam: incontinenti enim quae corporis morbo antea laborabas, Christo incipies ministrare. 64. Potest etiam hoc loco videri Petri socrus affectio voluntatis, ex qua sibi velut semen futurae posteritatis assumpserat; quod unicuique voluntas sua posteritatis est auctor. Ex voluntate enim sapientia nascitur, quam sapiens in matrimonium adsciscit sibi, dicens: Proposui ego hanc adducere mihi in conjugium (Sap. VIII, 2) . Ergo voluntas illa quae primo variarum cupiditatum aestibus madefacta languebat, postea per apostolatus officium in ministerium Christi jam robusta surrexit. 203 65. Simul qualis esse debeat qui Christo ministrat, ostenditur; oportet enim primo carere variarum illecebris voluptatum,", + "candidate_score": 0.670683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8558_sent_5_7", + "bdc_text": "Quare etiam atque etiam oro , ne istam aegre ferre velis . Speraveram et filium tuum aut aliquem alium saltem ex vicinis vestris ad synodum nostram adventurum , id quoque quia minus factum est ; ideo etiam longior magistratus tracta est .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_58", + "psc_text": "indecorum est juniores habere liberos, quam nepotes! CAPUT X. Ad Christum redit cujus summam in adeundis miseris quibuslibet benignitatem laudans, eam oculis nostris Evangelii beneficio subjectam dicit. Sub haec varias, quibus in curando idem medicus noster usus noscitur, rationes narrat: deinde curationis praedicat celeritatem, dummodo invocare medicum non negligamus: istis subnectit moralem de voluntate quam in socru Petri expressam docet, acceptionem: postremo ubi exposuit qualem Christi ministrum, maxime vero episcopum esse deceat, ipsorum ait esse proprium per gratiam surgere. 60. Sed ad propositum revertamur, neque nostrorum dolentes vulnera peccatorum, medicum relinquamus: et dum alienis medemur ulceribus, ulcera nostra cumulemus. Rogatur ergo hic medicus. Ne timeas, quia magnus est Dominus, et fortasse ad aegram dedignetur venire; venit enim ad nos saepe de coelo: nec solum divites, sed etiam pauperes solet et servulos pauperum visitare. Venit et nunc rogatus ad Petri socrum, et stans super illam, 202 imperavit febri, et remisit illam:", + "candidate_score": 0.654701, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file