diff --git "a/8/8718.json" "b/8/8718.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8718.json" @@ -0,0 +1,11450 @@ +{ + "letter_id": "8718", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8718", + "dominant_topic": 18, + "topic_dist": [ + 0.050451, + 0.047348, + 0.049321, + 0.061539, + 0.05052, + 0.041601, + 0.051863, + 0.040874, + 0.045538, + 0.058291, + 0.051483, + 0.052552, + 0.041938, + 0.045201, + 0.042521, + 0.042906, + 0.051519, + 0.051664, + 0.066249, + 0.05662 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.731893, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1528", + "psc_text": "Omne quod bonum est in oculis tuis, fac. Quasi dicat: Qui nos de rationis nostrae illuminatione diffidimus, rationis tuae luci committimus, quod nobis deesse judicamus. Sed hoc quod dixit Saul: Irruamus super Philistiim, potest intelligi quia non deliberata protulit, sed hoc dicendo, an esset super Philistiim irruendum consuluit. Quod autem populus cito assensum praebuit, hoc quod videmus insinuat, quia nonnulli intra sanctam Ecclesiam, antequam verba majorum intelligant, probant. Nam protinus subditur: (Vers. 36, 37.) Et ait Sacerdos: Accedamus huc ad Dominum. Et consuluit Saul Dominum, dicens: Num persequar Philistiim? Et non respondit ei Dominus in die illa. 45. Quid est quod consulentis regis verba, quae populus laudat, sacerdos ad Dominum esse deferenda denuntiat, nisi quia obscura et magna negotia, quae simplices latent, nunquam bene disponuntur, si eorum exitum in sacrario mentis subtili meditatione non quaerimus? Ad Dominum quippe accedere, est ejus voluntatem secreta contemplatione cognoscere. Et bene accessus dicitur, quia", + "candidate_score": 0.731893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6_8", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1516", + "psc_text": "nimirum cum ab aliis offertur, elatis simplex cibus est; cum vero nullis laudantibus, conscientia superborum intumescit, quasi per praedam violenter tollunt quod aliquis sponte non tribuit. Sequitur: (Vers. 33, 34.) Nuntiavere autem Saul dicentes quod populus peccaret Domino, comedens cum sanguine. Qui ait, praevaricati estis. Volvite ad me jam saxum grande. Et dixit Saul: Dispergimini in vulgus, et dicite eis ut adducat unusquisque bovem suum, et arietem, et occidite super istum lapidem, et vescimini, et non peccabitis Domino cum sanguine comedentes. 40. Praedicatorum sanctae Ecclesiae proprium est, et perpetratas culpas reprehendere, et qualiter reprehensae vitari debeant, monstrare. Reprehensae quidem innotescunt, sed si vitari nesciantur, ostensae repetuntur. Quid in hac sanguinis comestione, nisi latens elationis virus ostenditur? Latentia autem vitia nisi exposita non curantur. Ut ergo praedicatorum mores 320 insinuet, Saul prius praevaricatum fuisse populum asserit, deinde in lapide occidi quae manducent animalia praecipit. Sed saxum, sive lapidem novimus, quia hunc", + "candidate_score": 0.701214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126_128", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_426", + "psc_text": "duritiam vestram dedit vobis legem Moyses (Matth. XIX, 8) . Quia itaque de dispensatione consilii ejus illa fuere, quisquis eisdem praeceptis usus est, juxta cor quidem Domini, et non juxta animam fecit. Nam cordis et animae praeceptum illud est de quo dicitur: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos (Joan. XV, 12) . Quia hoc quod per consilium praecipit per amplexum charitatis apprehendit. Hinc item dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite iis qui oderunt vos (Luc. VI, 27) . Hinc item praecipit, dicens: Quae vultis ut faciant vobis homines, haec facite eis. Haec itaque et hujusmodi cordis et animae Dei praecepta sunt, quia hoc revelatione ostenditur secreti ejus consilii quod in ejus conspectu suscipitur probatione charitatis. Sacerdos ergo fidelis per hoc indicium noscitur. Si videlicet juxta cor et animam ejus operatur, quia profecto tunc vere fidelis est, si non dispensationis ejus licentiam, sed praecepta sequatur amoris. Sed quia", + "candidate_score": 0.691461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_125_127", + "bdc_text": "Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_239", + "psc_text": "meus, qui est in coelis (Matth. XVI, 16, 17) . Fundatus enim fide, accensus charitate, eum quem amabat etiam praedicabat. Bene ergo de reprobis subjunctum est: (Vers. 9.) Et impii tenebris conficescent. 23. Qui enim impii hoc in loco, nisi Judaei intelliguntur, qui a pietate verae fidei sunt extranei, et Redemptoris morte cruenti? De quibus recte dicitur: In tenebris conticescent, quia sancti super excelsa statuti Redemptorem mundi, quem in divinae majestatis claritate conspiciunt, aeternis laudibus confitentur. In tenebris ergo tacent impii, quia Judaei ideo Redemptorem non praedicant, quod ineffabilis eos illa claritas divinitatis non illustrat. Scriptum quippe est: Tollatur impius, ne videat gloriam Domini (Isai. XXVI, 10) . His quippe tenebris damnatos eos intuens, Joannes ait: Lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) . Hinc David non optans, sed prophetans, dicit: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et deorsum eorum semper incurva (Ps. LXVIII, 24) .", + "candidate_score": 0.690958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_45_47", + "bdc_text": "quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 . Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus . Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1126", + "psc_text": "Doctores autem sanctae Ecclesiae dum occultos Scripturarum sensus ad communem scientiam trahunt, secreta, quae nesciuntur, aperiunt: et dum aeterna gaudia praedicant, futura revelant. Prophetae ergo nobis obviam veniunt: quia doctores sanctae Ecclesiae, Scripturae sanctae veritatem nobis ostendunt. Dum enim ea, quae de sacro eloquio scire volumus, nobis dicunt, per viam, qua ad collem Domini pergitur, euntibus occurrunt. Ibi ergo per occursum prophetarum securi sumus, ubi Philisthaei sunt: quia per auctoritatem sanctorum praedicatorum Scripturae intellectum agnoscimus, in qua Judaei, et haeretici errorum suorum gladio a daemonibus perimuntur. Ecce enim si ad Legem Moysi recurrimus, collem profecto Domini invenimus. Ibi certe de tabernaculo, ibi de magno pontifice, ibi de hircorum et vitulorum simul, et Agni paschalis sanguine legimus. Judaei hoc suo spiritu juxta litteram intelligunt, in quo quia nullum prophetarum secum habent, moriuntur. Ego si ad hunc montem ascendere volo, ante descendentes prophetas video, et securus ascendo. Et ut novos interim deseram,", + "candidate_score": 0.68918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_55", + "bdc_text": "suum et in factum est , ut cum ecclesiae Gallicanae regi Christi instinatam Carolo , 9 offerretur vocabulo suae confessionem , quendi et in ea nummo 36 uteretur vocabulo substantiae confitentes genim Christum sui corporis et sanguinis substantia fideles nutrire 13. 1554 .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_310", + "psc_text": "confessionem? Et quid vasa in quibus immolando caro coquitur, nisi fidelium mentes sunt? Quae dum Mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum esse verum summi Patris Unigenitum credunt, nimirum in his caro coquitur quae Deo per devotionis intimae obsequium immoletur. Quis puer sacerdotis est alius quam perfidis Synagogae pastoribus per obsequium subjectus populus? Qui apte puer dicitur, quia dum infirma legis ad litteram tenere maluit, in virum perfectum crescere per Evangelium recusavit. Quid vero est quod ad inferendos ciborum raptus destinatur? Quid est iterum quod in illata violentia tenere tridentem fuscinulam dicitur? Sed cibus electae animae persona est Redemptoris. Qui profecto cibus in sacris vasis coquitur, dum per calorem sancti Spiritus ad suavitatem refectionis in electis mentibus praeparatur. Caro etenim coquitur, dum per Spiritus sancti gratiam humanitatem Dominicam in divinitatis naturam assumptam, et firmiter credimus, et efficaciter confitemur. Unde et per Moysen Agni paschalis carnes comedendas insinuat, dicens: Non comedetis", + "candidate_score": 0.688837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108_110", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S . totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_522", + "psc_text": "apparentem Dominum sine verbo Domini videre voluit, visionem nubis inordinate conspexit, quia ignis apparitionem horruit. Nam dum, abnegata vel minuta justitia Dei, superfluam ejus clementiam praedicaret, asseruit quod non solum omnibus damnatis hominibus parceret, sed etiam de aeterna poena reprobos angelos quandoque liberaret. Novatus autem ignis aspicere visionem amplius amavit, qui dum severam omnipotentis Dei justitiam implacabilem diceret, spe veniae consequendae et poenitentiae omne remedium peccatoribus abstulit. Nec Novato igitur, nec illi alii Dominus apparuit, quia uterque eorum juxta quod per veritatem sacri eloquii cernitur, omnipotentem Dominum non conspexit. Tunc ergo juxta verbum Dominus apparet, cum ea ostensione se menti revelat, quam sacrae Scripturae fides non reprobat. Unde et apte subjungitur: (Vers. 21.) Et venit sermo Samuelis in universo Israeli. 34. Haereticorum quippe sermo non venit. Novati enim sermo fuit, quia justus Deus semel lapsis fidelibus nequaquam parcit. Origenis sermo fuit quia misericors Dominus nullam creaturam rationalem perire per aeternam", + "candidate_score": 0.687553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_60_62", + "bdc_text": "Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_13", + "psc_text": "Hinc nimirum nostri sudoris fructum suum faciunt, quia dum ex benignitate diligunt, ad aeternae remunerationis sibi cumulum vertunt, et quod tantis temporibus tam clausa et inexposita Scriptura ad communem intelligentiam ducitur, et quod parvuli sanctae Ecclesiae dum in veteris Scripturae tegminibus novae religionis splendorem suscipiunt, in profectu suae devotionis adjuvantur. 5. Sed quia in diversis sanctorum Patrum operibus diversa hujus historiae testimonia inveniuntur exposita, notare lector debet quia aliquando eorum sensus tractando subsequor, aliquando autem enodare historiam aliter insudo, ut et opus quod spe divinae inspirationis aggredior, et antiquorum patrum auctoritate sit validum, et lectori nequaquam fastidiosum, dum inter ea quae novit vetera ea etiam ei quae non novit nova repraesentat. Ad quam profecto sententiarum pronuntiationem aliquando ex necessitate ducor, quia et Patres venerabiles si seriatim cuncta exponerent quae ex parte tetigerunt, eam seriem locutionis quam tenere visi sunt observare nequaquam potuissent. Dum igitur sanctorum Patrum intellectus praetereo, necessitate aliquando,", + "candidate_score": 0.685857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_15_17", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris . Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_527", + "psc_text": "enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc Deus suscitavit a mortuis praefinito consilio tertia die, sicut impossibile erat teneri eum doloribus inferni (Act. II, 22, seq.) . 2. Sed hoc ministerium, quod Domino exhibuit, etiam coram Heli exhibuit, quia subjunxit, dicens: David enim dicit: Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem (Act. II, 27; Psal. XV, 10) . Coram Heli itaque Samuel ministrare Domino apte dicitur, quia electi sanctae Ecclesiae praedicatores, dum statum novae fidei praedicando erigerent, quod ratione asserere conati sunt, Patrum veterum auctoritate firmaverunt. 3. Et tunc quidem sermo Domini pretiosus fuisse perhibetur. Pretiosa quippe res parvo pretio emi", + "candidate_score": 0.681565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25_27", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1138", + "psc_text": "nota sit omnibus hominibus; Dominus prope est (Philip. IV, 4) . Citharam nobis sonat, qui civitatis nostrae bona annuntians, ait: Gaudium et laetitia invenietur in ea, gratiarum actio et vox laudis (Isa. LI, 3) . Quia ergo praedicatores sanctae Ecclesiae coeleste regnum annuntiant, et pro eodem regno adipiscendo, mortificare carnem, flere captivitatem, in spe futurae beatitudinis nos exsultare praecipiunt: prophetae ab excelso descendentes, ante se psalterium, tympanum, tibiam, et citharam habere perhibentur. Et grex quidem prophetarum dicitur, quia multi sunt pastores sanctae Ecclesiae, et pastorem unum habent Dominum Jesum Christum. 17. Et notandum quia psalterium, tympanum, tibiam, et citharam ante se habere prophetae perhibentur, ut electorum praedicatorum forma videatur. Reprobi namque post se, quae praedicant, habent: quia dicunt et non faciunt, negligunt bona agere, quae cognoscunt. Unde et adhuc regi Saul, jam Domini mandata contemnenti, dicitur: Quia projecisti sermonem Domini, projecit te Dominus, ne sis rex (I Reg. XV, 23)", + "candidate_score": 0.680004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_59_61", + "bdc_text": "Leguntur haec in eius quaestionibus . Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_13", + "psc_text": "Hinc nimirum nostri sudoris fructum suum faciunt, quia dum ex benignitate diligunt, ad aeternae remunerationis sibi cumulum vertunt, et quod tantis temporibus tam clausa et inexposita Scriptura ad communem intelligentiam ducitur, et quod parvuli sanctae Ecclesiae dum in veteris Scripturae tegminibus novae religionis splendorem suscipiunt, in profectu suae devotionis adjuvantur. 5. Sed quia in diversis sanctorum Patrum operibus diversa hujus historiae testimonia inveniuntur exposita, notare lector debet quia aliquando eorum sensus tractando subsequor, aliquando autem enodare historiam aliter insudo, ut et opus quod spe divinae inspirationis aggredior, et antiquorum patrum auctoritate sit validum, et lectori nequaquam fastidiosum, dum inter ea quae novit vetera ea etiam ei quae non novit nova repraesentat. Ad quam profecto sententiarum pronuntiationem aliquando ex necessitate ducor, quia et Patres venerabiles si seriatim cuncta exponerent quae ex parte tetigerunt, eam seriem locutionis quam tenere visi sunt observare nequaquam potuissent. Dum igitur sanctorum Patrum intellectus praetereo, necessitate aliquando,", + "candidate_score": 0.677449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_527", + "psc_text": "enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc Deus suscitavit a mortuis praefinito consilio tertia die, sicut impossibile erat teneri eum doloribus inferni (Act. II, 22, seq.) . 2. Sed hoc ministerium, quod Domino exhibuit, etiam coram Heli exhibuit, quia subjunxit, dicens: David enim dicit: Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem (Act. II, 27; Psal. XV, 10) . Coram Heli itaque Samuel ministrare Domino apte dicitur, quia electi sanctae Ecclesiae praedicatores, dum statum novae fidei praedicando erigerent, quod ratione asserere conati sunt, Patrum veterum auctoritate firmaverunt. 3. Et tunc quidem sermo Domini pretiosus fuisse perhibetur. Pretiosa quippe res parvo pretio emi", + "candidate_score": 0.676986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103_105", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ? Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1518", + "psc_text": "sed ab utroque latere revolutus aspicitur, ut ab arrogantibus conspiciatur Deus, et eorum arrogantia deprimatur. Videat ergo arrogans quam potens in virtute, quam sublimis in majestate, quam humilis in virtute, Redemptor noster apparuit. Nam caecos illuminans, aegros sanans (Matth. IX), praecipiebat ut quod potenter egisset nemini diceretur. In monte resplenduit, Patrem testimonium suae divinitatis produxit, et tamen discipulis ait: Nemini dixeritis visionem hanc, donec Filius hominis a mortuis resurgat (Matth. XVII, 9) . Et fortasse idcirco resurgente jam Domino, ad monumentum angelus apparuit, qui ab ejus ostio lapidem revolvit. Tunc quippe revolvendus erat lapis, quia Christus verus homo et potens Deus post resurrectionis gloriam erat agnoscendus. Si ergo unam partem lapidis aspexit elatus, volvat lapidem, et aliam videat. Non qualitercunque lapidem videat, quia non est mortuus Christus, sed revolutum ab angelo, quia a mortuis resurrexit. Aspiciat ergo facundiam praedicationis hinc, et volvat, et miretur illinc splendorem humilitatis. Videat signorum potentiam", + "candidate_score": 0.676726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1138", + "psc_text": "nota sit omnibus hominibus; Dominus prope est (Philip. IV, 4) . Citharam nobis sonat, qui civitatis nostrae bona annuntians, ait: Gaudium et laetitia invenietur in ea, gratiarum actio et vox laudis (Isa. LI, 3) . Quia ergo praedicatores sanctae Ecclesiae coeleste regnum annuntiant, et pro eodem regno adipiscendo, mortificare carnem, flere captivitatem, in spe futurae beatitudinis nos exsultare praecipiunt: prophetae ab excelso descendentes, ante se psalterium, tympanum, tibiam, et citharam habere perhibentur. Et grex quidem prophetarum dicitur, quia multi sunt pastores sanctae Ecclesiae, et pastorem unum habent Dominum Jesum Christum. 17. Et notandum quia psalterium, tympanum, tibiam, et citharam ante se habere prophetae perhibentur, ut electorum praedicatorum forma videatur. Reprobi namque post se, quae praedicant, habent: quia dicunt et non faciunt, negligunt bona agere, quae cognoscunt. Unde et adhuc regi Saul, jam Domini mandata contemnenti, dicitur: Quia projecisti sermonem Domini, projecit te Dominus, ne sis rex (I Reg. XV, 23)", + "candidate_score": 0.674703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47_49", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus . Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_950", + "psc_text": "nescio, Deus scit (II Cor. XII, 1, 2) . Sed velut electus et bonus rex, ut collum etiam super capita omnia se tenere ostenderet, ait: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (Ibid., 4) . Quid vero quasi eminens collum ejus miramur in iis, 203 quae tacuit? Adaequemus eum, si possumus, in iis quae dixit. De collo apostoli Pauli processerunt epistolae ejus, et cum ab illo tempore coeperint eas viri sapientes exponere, adhuc conantur ea quae dixit melius scire. Cumque quotidie in ejus eruditione proficiunt, quasi ad summitatem colli innitentes, pertingere nequaquam possunt. Emineat ergo rex collo, emineat capite, sit humero sublimis; ut conversatione perfectus sit, eloquio mirabilis, prae caeteris arduus in arce contemplationis. Sed, qui conversatione magnus est, eloquio praecipuus, prae omnibus contemplatione suspensus, priusquam perveniat ad culmen regiminis, signa exterius habere debet fraternae charitatis: ut videlicet sic proximorum sollicitudinem habeat, ut ad aeternam vitam lucra animarum quaerat.", + "candidate_score": 0.673873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_49_51", + "bdc_text": "Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt . pata sunt , 15 . info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1439", + "psc_text": "Nunc enim dormiens silerem, et somno meo requiescerem: aut, sicut abortivum absconditum non subsisterem: vel qui concepti non viderunt lucem (Job., III, 13) . Qui sunt isti, nisi qui peccare fortiter caverunt? Unus ergo scopulus Bores, alter Sene dicitur, quia si concupiscentia in mente sibi locum vindicat, ejusdem mentis oculos ad placidum peccati blandimentum, quasi ad solis lucem videndam levat. Bene item petrae nominantur, quia iniquorum mentibus ista duo conveniunt, ut jam redire praedicatores ad se facile non admittant. Sed et dicuntur scopuli: quia hinc inde, videlicet tam mente quam corpore praeruptum retinent usum pravitatis. Dum enim nulla morum, nulla operum integritate solidantur, in modum scopuli, hinc et inde praerupti sunt. Et quia dicitur in modum dentium, quid dat intelligi, nisi quod saepe videmus, quia qui praedicatorum hortamenta despiciunt, eorum vitam 304 mordere detractionibus conantur? Sed de eisdem scopulis subditur: (Vers. 5.) Unus prominens ad Aquilonem, ex adverso Magmas, et", + "candidate_score": 0.672639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_14", + "psc_text": "quae novit vetera ea etiam ei quae non novit nova repraesentat. Ad quam profecto sententiarum pronuntiationem aliquando ex necessitate ducor, quia et Patres venerabiles si seriatim cuncta exponerent quae ex parte tetigerunt, eam seriem locutionis quam tenere visi sunt observare nequaquam potuissent. Dum igitur sanctorum Patrum intellectus praetereo, necessitate aliquando, aliquando commoditate utor, quia et fastidium lectori amoveo, et dum totum seriatim discutio, multa ex mediis contra me veniunt quae illorum sequi sententias non permittunt. In quo sane opere lectorem flagito, ut non verba ex eloquentium oratorum sanctae Ecclesiae comparatione consideret, sed sententiarum intellectus ex ecclesiasticae disciplinae rationibus penset, quia etsi juxta Dei prohibitionem in ejus domo nemus plantare nescio (Deut. XVI, 21), regulam tamen, qua sancta Scriptura fideliter exponitur, in nullo derelinquo. Sed et ubi 6 minus placet quod peritus lector invenerit, consideret quod dum spiritalem historiam et altis sensibus profundam, velut magni pelagi procellas nauta peregrinus aggredior, reprehensibile", + "candidate_score": 0.67201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131_133", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1560", + "psc_text": "praedicando desistere. Prius enim esse intendendum judicant ad purificationem suam, deinde purgati vigilandum ad salutem alienam, quia dum silent semetipsos praeparant, ut quasi per poenitentiam suam ad lucra aliorum fortiter surgant. Et quia saepe dum doctor sibi conscius silet, quibusdam ejus subditis maligni spiritus, impia suggerendo non silent. Sequitur: (Vers. 46.) Porro Philistiim abiere in loca sua. 59. Tacentibus quidem doctoribus, in loca sua daemones abeunt; quia per pastorum silentium non pereunt, nisi quia ad vitam aeternam praedestinati non sunt. Loca etenim daemonum sunt, quia divina praescientia in habitaculum Dei praeordinati non sunt. Hinc est quod praedicantibus primis doctoribus dicitur: Credebant quotquot praedestinati erant ad vitam aeternam (Act. XIII, 48) . Hinc Paulus ait: Quos praescivit, et praedestinavit, et quos praedestinavit, vocavit (Rom. VIII, 30) . Hinc est quod volentes apostoli transire in Asiam, a Spiritu sancto prohibiti sunt (Act. XVI). Qui ergo non praedestinati sunt, sive audiant doctorum verba,", + "candidate_score": 0.671178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47_49", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus . Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1126", + "psc_text": "Doctores autem sanctae Ecclesiae dum occultos Scripturarum sensus ad communem scientiam trahunt, secreta, quae nesciuntur, aperiunt: et dum aeterna gaudia praedicant, futura revelant. Prophetae ergo nobis obviam veniunt: quia doctores sanctae Ecclesiae, Scripturae sanctae veritatem nobis ostendunt. Dum enim ea, quae de sacro eloquio scire volumus, nobis dicunt, per viam, qua ad collem Domini pergitur, euntibus occurrunt. Ibi ergo per occursum prophetarum securi sumus, ubi Philisthaei sunt: quia per auctoritatem sanctorum praedicatorum Scripturae intellectum agnoscimus, in qua Judaei, et haeretici errorum suorum gladio a daemonibus perimuntur. Ecce enim si ad Legem Moysi recurrimus, collem profecto Domini invenimus. Ibi certe de tabernaculo, ibi de magno pontifice, ibi de hircorum et vitulorum simul, et Agni paschalis sanguine legimus. Judaei hoc suo spiritu juxta litteram intelligunt, in quo quia nullum prophetarum secum habent, moriuntur. Ego si ad hunc montem ascendere volo, ante descendentes prophetas video, et securus ascendo. Et ut novos interim deseram,", + "candidate_score": 0.670346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47_49", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus . Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_212", + "psc_text": "prophetam. Frequenter et in libro Jeremiae scribitur: Verbum quod factum est ad Jeremiam prophetam. Hoc Verbum scientiarum Dominum Joannes in altissimo summi Patris sinu aspiciens, ait: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Hinc Paulus scientiarum Dominum Redemptorem nostrum 47 insinuans, dicit: Quia in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) . Dum ergo dicit: Recedant vetera de ore vestro, quia Deus scientiarum Dominus est, quid est aliud dicere, nisi Synagogae aperta ratione monstrare, ut tanto sollicite tacere debeat, quanto non solum quod sint, sed etiam a quo sint ea quae dicit ignorat? Quasi dicat: Illam scientiam, quam patrum tuorum fuisse astruis, tanto tibi dare arrogantiam non debuit, quanto non ipsorum, sed unigeniti Filii Dei fuit, et ipsam eamdem scientiam non intelligis. Dicit ergo: Recedant vetera de ore vestro. Ut Judaei nequaquam depravent quod intelligere recte non praevalent.", + "candidate_score": 0.668576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_426", + "psc_text": "duritiam vestram dedit vobis legem Moyses (Matth. XIX, 8) . Quia itaque de dispensatione consilii ejus illa fuere, quisquis eisdem praeceptis usus est, juxta cor quidem Domini, et non juxta animam fecit. Nam cordis et animae praeceptum illud est de quo dicitur: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos (Joan. XV, 12) . Quia hoc quod per consilium praecipit per amplexum charitatis apprehendit. Hinc item dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite iis qui oderunt vos (Luc. VI, 27) . Hinc item praecipit, dicens: Quae vultis ut faciant vobis homines, haec facite eis. Haec itaque et hujusmodi cordis et animae Dei praecepta sunt, quia hoc revelatione ostenditur secreti ejus consilii quod in ejus conspectu suscipitur probatione charitatis. Sacerdos ergo fidelis per hoc indicium noscitur. Si videlicet juxta cor et animam ejus operatur, quia profecto tunc vere fidelis est, si non dispensationis ejus licentiam, sed praecepta sequatur amoris. Sed quia", + "candidate_score": 0.666736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103_105", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ? Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_522", + "psc_text": "apparentem Dominum sine verbo Domini videre voluit, visionem nubis inordinate conspexit, quia ignis apparitionem horruit. Nam dum, abnegata vel minuta justitia Dei, superfluam ejus clementiam praedicaret, asseruit quod non solum omnibus damnatis hominibus parceret, sed etiam de aeterna poena reprobos angelos quandoque liberaret. Novatus autem ignis aspicere visionem amplius amavit, qui dum severam omnipotentis Dei justitiam implacabilem diceret, spe veniae consequendae et poenitentiae omne remedium peccatoribus abstulit. Nec Novato igitur, nec illi alii Dominus apparuit, quia uterque eorum juxta quod per veritatem sacri eloquii cernitur, omnipotentem Dominum non conspexit. Tunc ergo juxta verbum Dominus apparet, cum ea ostensione se menti revelat, quam sacrae Scripturae fides non reprobat. Unde et apte subjungitur: (Vers. 21.) Et venit sermo Samuelis in universo Israeli. 34. Haereticorum quippe sermo non venit. Novati enim sermo fuit, quia justus Deus semel lapsis fidelibus nequaquam parcit. Origenis sermo fuit quia misericors Dominus nullam creaturam rationalem perire per aeternam", + "candidate_score": 0.666142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_59_61", + "bdc_text": "Leguntur haec in eius quaestionibus . Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_14", + "psc_text": "quae novit vetera ea etiam ei quae non novit nova repraesentat. Ad quam profecto sententiarum pronuntiationem aliquando ex necessitate ducor, quia et Patres venerabiles si seriatim cuncta exponerent quae ex parte tetigerunt, eam seriem locutionis quam tenere visi sunt observare nequaquam potuissent. Dum igitur sanctorum Patrum intellectus praetereo, necessitate aliquando, aliquando commoditate utor, quia et fastidium lectori amoveo, et dum totum seriatim discutio, multa ex mediis contra me veniunt quae illorum sequi sententias non permittunt. In quo sane opere lectorem flagito, ut non verba ex eloquentium oratorum sanctae Ecclesiae comparatione consideret, sed sententiarum intellectus ex ecclesiasticae disciplinae rationibus penset, quia etsi juxta Dei prohibitionem in ejus domo nemus plantare nescio (Deut. XVI, 21), regulam tamen, qua sancta Scriptura fideliter exponitur, in nullo derelinquo. Sed et ubi 6 minus placet quod peritus lector invenerit, consideret quod dum spiritalem historiam et altis sensibus profundam, velut magni pelagi procellas nauta peregrinus aggredior, reprehensibile", + "candidate_score": 0.666129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_49_51", + "bdc_text": "Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt . pata sunt , 15 . info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_14", + "psc_text": "quae novit vetera ea etiam ei quae non novit nova repraesentat. Ad quam profecto sententiarum pronuntiationem aliquando ex necessitate ducor, quia et Patres venerabiles si seriatim cuncta exponerent quae ex parte tetigerunt, eam seriem locutionis quam tenere visi sunt observare nequaquam potuissent. Dum igitur sanctorum Patrum intellectus praetereo, necessitate aliquando, aliquando commoditate utor, quia et fastidium lectori amoveo, et dum totum seriatim discutio, multa ex mediis contra me veniunt quae illorum sequi sententias non permittunt. In quo sane opere lectorem flagito, ut non verba ex eloquentium oratorum sanctae Ecclesiae comparatione consideret, sed sententiarum intellectus ex ecclesiasticae disciplinae rationibus penset, quia etsi juxta Dei prohibitionem in ejus domo nemus plantare nescio (Deut. XVI, 21), regulam tamen, qua sancta Scriptura fideliter exponitur, in nullo derelinquo. Sed et ubi 6 minus placet quod peritus lector invenerit, consideret quod dum spiritalem historiam et altis sensibus profundam, velut magni pelagi procellas nauta peregrinus aggredior, reprehensibile", + "candidate_score": 0.664577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1565", + "psc_text": "dexteram insidias ponunt. Illum dum per adversa dejiciunt, quasi a laeva parte constringunt. Nos dum ad praeterita oblectamenta invitant, quasi a retro praecipitant. Illis quasi ab anteriori parte obviant, quia saepe infirmorum mentibus districtae conversationis et vitae longitudinem quasi consulendo monstrant. Ab ante enim veniunt, quia proficisci ad coelum animas non permittunt. In circuitu ergo inimicos habemus, quia ante, retro, in dexteram et sinistram malignorum spirituum certamen patimur. Unde et beatus Petrus apostolus nos cohortatur, dicens: Adversarius vester diabolus, tanquam leo rugiens, circuit, quaerens quem devoret; cui resistite fortes in fide (I Petr. V, 8) . 61. Sed jam belli circuitum novimus, qualiter per circuitum reges vincant, videamus. In circuitu quidem vincunt, qui linguam, et os, et oculos, et omnia corporis membra ab illicita actione custodiunt. Dum enim linguam perfecte per silentium muniunt, quasi in una parte victores sunt, et dum vident oculis quae concupiscere dedignantur, ex alia parte victores", + "candidate_score": 0.663116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_526", + "psc_text": "Domino, in laborem praedicationis pergere est. Quod profecto ministerium Samuel coram Heli Domino impendisse dicitur, quia quidquid de religione novae fidei, novus praedicatorum ordo asseruit, hoc Patrum veterum auctoritate roboravit. Domino quippe ministrabat Samuel, quando novus praedicator asserebat, dicens: Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, gentes autem super misericordia honorare Deum (Rom. XV, 8) . Qui profecto ut ministerium, quod Domino exhibebat, coram Heli quoque impenderet, adjunxit, dicens: Sicut scriptum est: Laudate, omnes gentes, Dominum, et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Et ut se arctius coram Heli in ministerio Domini cohiberet, adjunxit: Isaias enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc", + "candidate_score": 0.661653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1126", + "psc_text": "Doctores autem sanctae Ecclesiae dum occultos Scripturarum sensus ad communem scientiam trahunt, secreta, quae nesciuntur, aperiunt: et dum aeterna gaudia praedicant, futura revelant. Prophetae ergo nobis obviam veniunt: quia doctores sanctae Ecclesiae, Scripturae sanctae veritatem nobis ostendunt. Dum enim ea, quae de sacro eloquio scire volumus, nobis dicunt, per viam, qua ad collem Domini pergitur, euntibus occurrunt. Ibi ergo per occursum prophetarum securi sumus, ubi Philisthaei sunt: quia per auctoritatem sanctorum praedicatorum Scripturae intellectum agnoscimus, in qua Judaei, et haeretici errorum suorum gladio a daemonibus perimuntur. Ecce enim si ad Legem Moysi recurrimus, collem profecto Domini invenimus. Ibi certe de tabernaculo, ibi de magno pontifice, ibi de hircorum et vitulorum simul, et Agni paschalis sanguine legimus. Judaei hoc suo spiritu juxta litteram intelligunt, in quo quia nullum prophetarum secum habent, moriuntur. Ego si ad hunc montem ascendere volo, ante descendentes prophetas video, et securus ascendo. Et ut novos interim deseram,", + "candidate_score": 0.660976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_13", + "bdc_text": "Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur )", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_382", + "psc_text": "apostatae spiritus imitatores fiunt. Qui certe tanto deterius Dominum nesciunt, quanto ejus sibi cognitionem arrogantius ascribunt. Eo namque agitur ut quod scire debent periculosius nesciant, quo id quod se scire existimant nescientes discere non curant. Et quia invisibilem conditorem amare nequeunt, quem ignorant, in appetitu visibilium ipsa quae sibi usurpant Dei ministeria dissipant. Unde et ii qui ignorare Dominum sacerdotes relati sunt, et sacerdotum quoque officium ad populum nescire perhibentur. 2. Et ut reprehensionis ejus causas aperiat, ad omnem immolantem ignorantis sacerdotis puer cum tridente fuscinula venire memoratur, et crudam carnem violenter exigere. Quibus profecto verbis in aviditate suae rapacitatis tres gulae species notantur. Nam is cujus puer, antequam coquerentur carnes, ad inferendam pro eis violentiam veniebat, legitimam refectionis horam sustinere non poterat; et cui carnes quaerebantur, simplicibus cibis uti nesciebat et quia, coctam renuens, crudam carnem exigebat, communi praeparatione eamdem carnem edere fastidiebat. Verum cum sacerdotum voluptati servierit perversitas", + "candidate_score": 0.658588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_13", + "bdc_text": "Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur )", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_475", + "psc_text": "potest superbis vilescere, humiles auditores facit ad divinae familiaritatis celsitudinem pervenire. 13. Sed quia sequitur: Porro Samuel necdum sciebat Dominum, et superius ministrare Domino perhibetur, valde contrarium videtur esse quod dicitur, quia nescire non poterat cui ministrabat. Quis enim ei serviat quem ignorat? Sed profecto per id quod subjunctum est liquet id quod sonat contrarium, qua intelligi convenientia rationis debeat. Neque revelatus ei fuerat sermo Domini. Per quod nimirum datur intelligi quia quem amore et ministerio noverat, sermonis ejus revelatione nesciebat. Nondum enim sic vocantem audierat, quem se cognovisse et devotione ministerii et virtute testabatur amoris. Sed in conversatione fidelium convenienter accipitur; nam plerique sub aliena institutione bene proficiunt, qui novitatis suae tempore omnipotenti Deo ministeria persolvunt, et tamen puritate contemplationis ad internae pulchritudinis ejus speciem non pertingunt. Qui cum subjectionis suae merito etiam donum divinae contemplationis accipiunt, et experientia internae visionis 102 intelligunt quia sic nondum sciebant cui ministrabant.", + "candidate_score": 0.657744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104_106", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1518", + "psc_text": "sed ab utroque latere revolutus aspicitur, ut ab arrogantibus conspiciatur Deus, et eorum arrogantia deprimatur. Videat ergo arrogans quam potens in virtute, quam sublimis in majestate, quam humilis in virtute, Redemptor noster apparuit. Nam caecos illuminans, aegros sanans (Matth. IX), praecipiebat ut quod potenter egisset nemini diceretur. In monte resplenduit, Patrem testimonium suae divinitatis produxit, et tamen discipulis ait: Nemini dixeritis visionem hanc, donec Filius hominis a mortuis resurgat (Matth. XVII, 9) . Et fortasse idcirco resurgente jam Domino, ad monumentum angelus apparuit, qui ab ejus ostio lapidem revolvit. Tunc quippe revolvendus erat lapis, quia Christus verus homo et potens Deus post resurrectionis gloriam erat agnoscendus. Si ergo unam partem lapidis aspexit elatus, volvat lapidem, et aliam videat. Non qualitercunque lapidem videat, quia non est mortuus Christus, sed revolutum ab angelo, quia a mortuis resurrexit. Aspiciat ergo facundiam praedicationis hinc, et volvat, et miretur illinc splendorem humilitatis. Videat signorum potentiam", + "candidate_score": 0.656641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1809", + "psc_text": "Sed quid hortor pastores quaerere, cum nisi Deus oculos [ Legendum videtur occultos] proferat, nequeant inveniri? Quid est enim aliud: Unges quem monstravero tibi? Tamen quaerendi sunt, quia, nisi quaesiti diu, minime monstrantur. Nam et Dominus se monstraturum promittit, et tamen propheta quaerere nititur, ut invenire mereatur. Unde et Dominus quaerendi instantiam imperat, dicens: Quaerite et invenietis, petite et accipietis, pulsate et aperietur vobis (Matth. VII, 7) . Quaerens ergo propheta, et tot jam repulsis, quaerere perseverans, quid nobis insinuat, nisi ut nulla dispensatione indigni ad culmen religionis venire permittamur [ Forte permittantur]? Nam cum in plerisque sanctae Ecclesiae negotiis salubris sit dispensatio, lethalis profecto et mortifera est, ubi aut caeci per ignorantiam, aut irreligiosi sapientes, aut ad saecularia negotia projecti ad aliorum primatum venire permittuntur. Hi enim ignorando, illi sciendo et non faciendo, subditorum animas perimunt: illi item negligendo spiritualia, sequendo carnalia et terrena. Illi quidem totis viribus laborant,", + "candidate_score": 0.654928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_57_59", + "bdc_text": "Scimus illud substantialiter irrepsisse in tractationem abiis inductum , qui ante aliquot aetates declinantibus rebus in deterius , theologiae commiscuerunt philosophiam , imo sophisticam ; nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei . Leguntur haec in eius quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_950", + "psc_text": "nescio, Deus scit (II Cor. XII, 1, 2) . Sed velut electus et bonus rex, ut collum etiam super capita omnia se tenere ostenderet, ait: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (Ibid., 4) . Quid vero quasi eminens collum ejus miramur in iis, 203 quae tacuit? Adaequemus eum, si possumus, in iis quae dixit. De collo apostoli Pauli processerunt epistolae ejus, et cum ab illo tempore coeperint eas viri sapientes exponere, adhuc conantur ea quae dixit melius scire. Cumque quotidie in ejus eruditione proficiunt, quasi ad summitatem colli innitentes, pertingere nequaquam possunt. Emineat ergo rex collo, emineat capite, sit humero sublimis; ut conversatione perfectus sit, eloquio mirabilis, prae caeteris arduus in arce contemplationis. Sed, qui conversatione magnus est, eloquio praecipuus, prae omnibus contemplatione suspensus, priusquam perveniat ad culmen regiminis, signa exterius habere debet fraternae charitatis: ut videlicet sic proximorum sollicitudinem habeat, ut ad aeternam vitam lucra animarum quaerat.", + "candidate_score": 0.653321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115_117", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1809", + "psc_text": "Sed quid hortor pastores quaerere, cum nisi Deus oculos [ Legendum videtur occultos] proferat, nequeant inveniri? Quid est enim aliud: Unges quem monstravero tibi? Tamen quaerendi sunt, quia, nisi quaesiti diu, minime monstrantur. Nam et Dominus se monstraturum promittit, et tamen propheta quaerere nititur, ut invenire mereatur. Unde et Dominus quaerendi instantiam imperat, dicens: Quaerite et invenietis, petite et accipietis, pulsate et aperietur vobis (Matth. VII, 7) . Quaerens ergo propheta, et tot jam repulsis, quaerere perseverans, quid nobis insinuat, nisi ut nulla dispensatione indigni ad culmen religionis venire permittamur [ Forte permittantur]? Nam cum in plerisque sanctae Ecclesiae negotiis salubris sit dispensatio, lethalis profecto et mortifera est, ubi aut caeci per ignorantiam, aut irreligiosi sapientes, aut ad saecularia negotia projecti ad aliorum primatum venire permittuntur. Hi enim ignorando, illi sciendo et non faciendo, subditorum animas perimunt: illi item negligendo spiritualia, sequendo carnalia et terrena. Illi quidem totis viribus laborant,", + "candidate_score": 0.651384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1517", + "psc_text": "sed si vitari nesciantur, ostensae repetuntur. Quid in hac sanguinis comestione, nisi latens elationis virus ostenditur? Latentia autem vitia nisi exposita non curantur. Ut ergo praedicatorum mores 320 insinuet, Saul prius praevaricatum fuisse populum asserit, deinde in lapide occidi quae manducent animalia praecipit. Sed saxum, sive lapidem novimus, quia hunc Paulus ostendit, dicens: Petra autem erat Christus (I Cor. X, 4) . Lapis vero ad praedicatorem volvitur, cum coram eo Redemptoris exempla memorantur. Devolvi etiam dicitur, ut ex omni parte videatur. Grandis vero dictus est, quia per Danielem crescere perhibetur, et omnem orbis faciem implere (Dan. II). Non ergo quomodolibet, sed ab utroque latere revolutus aspicitur, ut ab arrogantibus conspiciatur Deus, et eorum arrogantia deprimatur. Videat ergo arrogans quam potens in virtute, quam sublimis in majestate, quam humilis in virtute, Redemptor noster apparuit. Nam caecos illuminans, aegros sanans (Matth. IX), praecipiebat ut quod potenter egisset nemini diceretur. In monte resplenduit,", + "candidate_score": 0.64607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_872", + "psc_text": "dant tutelae. Dum ergo dicunt: Rex erit super nos, et pugnabit bella nostra pro nobis, quid aliud, quam reproborum subitorum mores insinuant, qui humiles et spirituales praedicatores despiciunt, ut temporaliter a carnalibus adjuventur? Quod certe nullatenus agerent, nisi prius lumen cordis amisissent. Nam si spiritualium virorum humilitatem foris despiciunt, sed qua potestatis sublimitate intus emineant, cernere non merentur; in illis quoque externam potestatis tyrannidem vident, sed qua infirmitate intus deprimatur, non vident. Isti, quia Deo adhaerent, cum volunt, etiam in exterioribus potentes sunt: illi, qui a Domino recedunt, spem, quam promittunt de potentia saeculari, exhibere non possunt fortitudine operationis. Nam, ut de vicino exempla capiamus, Saul ad pugnanda bella regem postulantium, fortis et potens eligitur: ita ut, sacra hac historia teste (I Reg. IX, 2), ab humero, et sursum populo universo emineret. A Deo igitur ad regni gubernacula electus, cum bonus existeret, et de filiis Israel aliquis melior illo non", + "candidate_score": 0.64574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_48_50", + "bdc_text": "altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus . Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt . pata sunt , 15 .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_220", + "psc_text": "locaverunt, et famelici saturati sunt. 14. Qui fuerunt prius repleti, nisi qui cognitionem Dei, antequam caeteri populi, habuerunt? Qui ergo repleti prius intelligendi sunt alii quam Judaei, qui in fide conditoris fere ab ipso fuerunt principio mundi eruditi? Ipsi quidem pro panibus se locaverunt. Quid enim panes hoc loco significant, nisi mysteria divinae Incarnationis? Locus autem inveniendorum panum sacra est Scriptura. Unde et panis, qui de coelo descendit, ad inveniendum se ignorantibus dicit: Scrutamini Scripturas, quia ipsae sunt quae testimonium perhibent de me (Joan. V, 39) . Pro panibus ergo se locaverunt, quia omnes Scripturas acceperant, ut in eis sacramenta divinae Incarnationis invenire debuissent: sed cum panis venit, Synagoga, quae se pro pane locaverat, locum reliquit, in quo invenire panem debuit quem quaesivit. Scripturas quidem, ut dixi, ad cognoscendum Redemptorem habuit, sed qui secundum Scripturas venerat, venientem confutavit. Famelici ergo saturati sunt, quia qui crediderunt de gentibus, dum mysteria divinae", + "candidate_score": 0.640249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1809", + "psc_text": "Sed quid hortor pastores quaerere, cum nisi Deus oculos [ Legendum videtur occultos] proferat, nequeant inveniri? Quid est enim aliud: Unges quem monstravero tibi? Tamen quaerendi sunt, quia, nisi quaesiti diu, minime monstrantur. Nam et Dominus se monstraturum promittit, et tamen propheta quaerere nititur, ut invenire mereatur. Unde et Dominus quaerendi instantiam imperat, dicens: Quaerite et invenietis, petite et accipietis, pulsate et aperietur vobis (Matth. VII, 7) . Quaerens ergo propheta, et tot jam repulsis, quaerere perseverans, quid nobis insinuat, nisi ut nulla dispensatione indigni ad culmen religionis venire permittamur [ Forte permittantur]? Nam cum in plerisque sanctae Ecclesiae negotiis salubris sit dispensatio, lethalis profecto et mortifera est, ubi aut caeci per ignorantiam, aut irreligiosi sapientes, aut ad saecularia negotia projecti ad aliorum primatum venire permittuntur. Hi enim ignorando, illi sciendo et non faciendo, subditorum animas perimunt: illi item negligendo spiritualia, sequendo carnalia et terrena. Illi quidem totis viribus laborant,", + "candidate_score": 0.638275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_106_108", + "bdc_text": "S. sessionem aliquam . Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes . Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1655", + "psc_text": "segetes carpimus, quae ad messionem spinis admixtae consurgunt. Bene quidem eas legere novit, qui sic curat spicas carpere, ut spinas studeat evitare. Sic dum horti cura negligitur, cum olere quod reficit nascitur vicia quae pungit. Quasi enim male cultos agros ingredi caute discipulis praecipiebat Dominus, cum dicebat: Super cathedram Moysi sederunt principes et Pharisaei. Quaecunque dixerint vobis, facite; quae autem faciunt, facere nolite (Matth. XXIII, 2) . Quasi dicat: Quia mista sunt acta, et verba reproborum, sic utendi sunt, ut in eis sumatur quod vivificat, vitetur quod necat. Hinc iterum praenuntians, dicit: Venient ad vos in vestimentis ovium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces (Matth. VII, 15) . Hucusque ergo 349 regem Saul strenue regni curam gerentem, libenter attendimus, contemptorem jam Dominicae jussionis, in quo vitari et abjici debeat subtiliter videamus. Nam sequitur: (Vers. 8, 9.) Apprehendit Agag regem Amalech vivum, omne autem vulgus interfecit in ore gladii. Et pepercit Saul", + "candidate_score": 0.637631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_239", + "psc_text": "meus, qui est in coelis (Matth. XVI, 16, 17) . Fundatus enim fide, accensus charitate, eum quem amabat etiam praedicabat. Bene ergo de reprobis subjunctum est: (Vers. 9.) Et impii tenebris conficescent. 23. Qui enim impii hoc in loco, nisi Judaei intelliguntur, qui a pietate verae fidei sunt extranei, et Redemptoris morte cruenti? De quibus recte dicitur: In tenebris conticescent, quia sancti super excelsa statuti Redemptorem mundi, quem in divinae majestatis claritate conspiciunt, aeternis laudibus confitentur. In tenebris ergo tacent impii, quia Judaei ideo Redemptorem non praedicant, quod ineffabilis eos illa claritas divinitatis non illustrat. Scriptum quippe est: Tollatur impius, ne videat gloriam Domini (Isai. XXVI, 10) . His quippe tenebris damnatos eos intuens, Joannes ait: Lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) . Hinc David non optans, sed prophetans, dicit: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et deorsum eorum semper incurva (Ps. LXVIII, 24) .", + "candidate_score": 0.617207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_44", + "bdc_text": "de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_733", + "psc_text": "ita et strenue dimicando custodimus. Bene ergo de veniente in agrum Jesu plaustro subjungitur: Et stetit ibi. Stare quippe ad praelii custodiam pertinet, non ad pacis quietem. Stetit quippe plaustrum in agro; quia etsi mens, amoena jam illius supernae, et semper virentis patriae videndo atque amando inhabitat; tamen quod amorem visionis delectabiliter possidet, sine incessantis curae sollicitudine nequaquam servat. Sed nimirum in tanto agone posita mens humana deficeret, si ille, qui humanam infirmitatem in sua divinitate roboravit, ei praesentiae suae auxilium non praeberet. Quare et causam exponens, qua stare in agro plaustrum potuerit, addidit, dicens: (Vers. 14.) Erat enim ibi lapis magnus. 157 24. Lapis quippe magnus Redemptor intelligitur generis humani. De quo lapide per Psalmistam dicitur: Lapidem hic quem reprobaverunt aedificantes, factus est in caput anguli (Psal. CXVII, 22) . Hinc doctor egregius collaudans, ait: Superaedificati supra fundamentum apostolorum et prophetarum, ipso summo angulari lapide Christo Jesu (Eph. II,", + "candidate_score": 0.614789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_318", + "psc_text": "17.) Erat enim peccatum puerorum grande nimis coram Domino. Et causam qua grande fore hoc peccatum demonstraretur adjungit, dicens: (Vers. 17.) Quia de trahebant homines a sacrificio Domini. 69 8. Grande nimis peccatum esse cognoscitur, quod poenitentiae lacrymis non deletur. Hoc namque nimis grande peccatum Synagogae propheta intuens, ait: Peccatum Judae scriptum est stylo ferreo, in ungue adamantino (Jerem. XVII, 1) . Vel certe grande nimis coram Domino peccatum erat, quia ad peccandum alios pertrahebat. Quare et subditur: Quia detrahebant homines a sacrificio Domini. Detrahebant quippe a sacrificio homines, quia ad confessionem rectae fidei progredi infirmorum corda prohibebant. Et notandum quia qui detrahuntur a sacrificio homines dicuntur, quia nimirum si in fidei nostrae vera confessione persisterent, hos divinus sermo filiorum Dei appellatione signaret. Quibus profecto per Psalmistam Dominus dicit: Ego dixi dii estis, et filii excelsi omnes, vos autem sicut homines moriemini (Psal. LXXXI, 6, 7) . Sequitur autem: (Vers.", + "candidate_score": 0.604893, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.725134, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_202", + "psc_text": "Sed et in ipsis commerciis vitae et conversationis humanae domi ac foris, adusque curam vasculorum omnifariam distinxit, ut istis legalibus disciplinis occurrentibus ubique, ne ullo momento vacarent a Dei respectu. Quid enim faceret beatum hominem, quam in lege Domini voluntas ejus, et in lege Domini meditabitur die ac nocte (Ps. I, 2) ? Quam legem non duritia promulgavit auctoris, sed ratio summae benignitatis, populi potius duritiam edomantis, et rudem obsequio fidem operosis officiis dedolantis: ut nihil de arcanis attingam significantiis legis, spiritalis scilicet et propheticae, in omnibus pene argumentis figuratae. Sufficit enim in praesenti, si simpliciter hominem Deo obligabat, ut nemo eam reprobare debeat, nisi cui non placet Deo servire. Ad hoc beneficium, non onus legis adjuvandum, etiam Prophetas eadem bonitas Dei ordinavit, docentes Deo digna: Auferre nequitias de anima, discere benefacere, exquirere judicium, judicare pupillo, et justificare viduam, dirigere quaestiones, fugere improborum contactum, dimittere conflictam in integram, dissipare scripturam", + "candidate_score": 0.725134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_202", + "psc_text": "Sed et in ipsis commerciis vitae et conversationis humanae domi ac foris, adusque curam vasculorum omnifariam distinxit, ut istis legalibus disciplinis occurrentibus ubique, ne ullo momento vacarent a Dei respectu. Quid enim faceret beatum hominem, quam in lege Domini voluntas ejus, et in lege Domini meditabitur die ac nocte (Ps. I, 2) ? Quam legem non duritia promulgavit auctoris, sed ratio summae benignitatis, populi potius duritiam edomantis, et rudem obsequio fidem operosis officiis dedolantis: ut nihil de arcanis attingam significantiis legis, spiritalis scilicet et propheticae, in omnibus pene argumentis figuratae. Sufficit enim in praesenti, si simpliciter hominem Deo obligabat, ut nemo eam reprobare debeat, nisi cui non placet Deo servire. Ad hoc beneficium, non onus legis adjuvandum, etiam Prophetas eadem bonitas Dei ordinavit, docentes Deo digna: Auferre nequitias de anima, discere benefacere, exquirere judicium, judicare pupillo, et justificare viduam, dirigere quaestiones, fugere improborum contactum, dimittere conflictam in integram, dissipare scripturam", + "candidate_score": 0.711012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_202", + "psc_text": "Sed et in ipsis commerciis vitae et conversationis humanae domi ac foris, adusque curam vasculorum omnifariam distinxit, ut istis legalibus disciplinis occurrentibus ubique, ne ullo momento vacarent a Dei respectu. Quid enim faceret beatum hominem, quam in lege Domini voluntas ejus, et in lege Domini meditabitur die ac nocte (Ps. I, 2) ? Quam legem non duritia promulgavit auctoris, sed ratio summae benignitatis, populi potius duritiam edomantis, et rudem obsequio fidem operosis officiis dedolantis: ut nihil de arcanis attingam significantiis legis, spiritalis scilicet et propheticae, in omnibus pene argumentis figuratae. Sufficit enim in praesenti, si simpliciter hominem Deo obligabat, ut nemo eam reprobare debeat, nisi cui non placet Deo servire. Ad hoc beneficium, non onus legis adjuvandum, etiam Prophetas eadem bonitas Dei ordinavit, docentes Deo digna: Auferre nequitias de anima, discere benefacere, exquirere judicium, judicare pupillo, et justificare viduam, dirigere quaestiones, fugere improborum contactum, dimittere conflictam in integram, dissipare scripturam", + "candidate_score": 0.697956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_120_122", + "bdc_text": "Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu . sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis , ut affectibus pravis superioribus concordes concordem deo adducantur ecclesiam. 13.", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_846", + "psc_text": "Plane novi Dei praecepta videamus. Odio, inquit, habentes malum, et bono adhaerentes. Aliud est enim apud Creatorem. Auferte malum de vobis, et (Ps. XXXIII, 14) declina a malo, et fac bonum. Amore fraternitatis invicem affectuosi. Non enim id ipsum est: Diliges proximum tanquam te? Spe gaudentes; utique Dei: Bonum est enim (Ps. CXVII) sperare Dominum, quam sperare in magistratus. Pressuram sustinentes: Exaudiet enim (Ps. XIX, 1) te Dominus in die pressurae. Habes Psalmum. Benedicite, et nolite maledicere; quis hoc docebit, quam qui omnia benedictionibus condidit? Non altum sapientes, sed humilibus assentantes, ne sitis apud vos sapientes; vae enim audiunt per Esaiam (Is. V, 21). Malum pro malo nemini retribueritis; et (Levit. XIX, 18): Malitiae fratris vestri ne memineritis . Nec vosmetipsos ulciscentes: Mihi enim (Deut. XXXII, 35) vindictam, et ego vindicabo, dicit Dominus. Pacem cum omnibus hominibus habetote; ergo et legalis talio non retributionem injuriae permittebat, sed inceptionem metu retributionis", + "candidate_score": 0.6968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126_128", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_846", + "psc_text": "Plane novi Dei praecepta videamus. Odio, inquit, habentes malum, et bono adhaerentes. Aliud est enim apud Creatorem. Auferte malum de vobis, et (Ps. XXXIII, 14) declina a malo, et fac bonum. Amore fraternitatis invicem affectuosi. Non enim id ipsum est: Diliges proximum tanquam te? Spe gaudentes; utique Dei: Bonum est enim (Ps. CXVII) sperare Dominum, quam sperare in magistratus. Pressuram sustinentes: Exaudiet enim (Ps. XIX, 1) te Dominus in die pressurae. Habes Psalmum. Benedicite, et nolite maledicere; quis hoc docebit, quam qui omnia benedictionibus condidit? Non altum sapientes, sed humilibus assentantes, ne sitis apud vos sapientes; vae enim audiunt per Esaiam (Is. V, 21). Malum pro malo nemini retribueritis; et (Levit. XIX, 18): Malitiae fratris vestri ne memineritis . Nec vosmetipsos ulciscentes: Mihi enim (Deut. XXXII, 35) vindictam, et ego vindicabo, dicit Dominus. Pacem cum omnibus hominibus habetote; ergo et legalis talio non retributionem injuriae permittebat, sed inceptionem metu retributionis", + "candidate_score": 0.695417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127_129", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_846", + "psc_text": "Plane novi Dei praecepta videamus. Odio, inquit, habentes malum, et bono adhaerentes. Aliud est enim apud Creatorem. Auferte malum de vobis, et (Ps. XXXIII, 14) declina a malo, et fac bonum. Amore fraternitatis invicem affectuosi. Non enim id ipsum est: Diliges proximum tanquam te? Spe gaudentes; utique Dei: Bonum est enim (Ps. CXVII) sperare Dominum, quam sperare in magistratus. Pressuram sustinentes: Exaudiet enim (Ps. XIX, 1) te Dominus in die pressurae. Habes Psalmum. Benedicite, et nolite maledicere; quis hoc docebit, quam qui omnia benedictionibus condidit? Non altum sapientes, sed humilibus assentantes, ne sitis apud vos sapientes; vae enim audiunt per Esaiam (Is. V, 21). Malum pro malo nemini retribueritis; et (Levit. XIX, 18): Malitiae fratris vestri ne memineritis . Nec vosmetipsos ulciscentes: Mihi enim (Deut. XXXII, 35) vindictam, et ego vindicabo, dicit Dominus. Pacem cum omnibus hominibus habetote; ergo et legalis talio non retributionem injuriae permittebat, sed inceptionem metu retributionis", + "candidate_score": 0.690358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127_129", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_202", + "psc_text": "Sed et in ipsis commerciis vitae et conversationis humanae domi ac foris, adusque curam vasculorum omnifariam distinxit, ut istis legalibus disciplinis occurrentibus ubique, ne ullo momento vacarent a Dei respectu. Quid enim faceret beatum hominem, quam in lege Domini voluntas ejus, et in lege Domini meditabitur die ac nocte (Ps. I, 2) ? Quam legem non duritia promulgavit auctoris, sed ratio summae benignitatis, populi potius duritiam edomantis, et rudem obsequio fidem operosis officiis dedolantis: ut nihil de arcanis attingam significantiis legis, spiritalis scilicet et propheticae, in omnibus pene argumentis figuratae. Sufficit enim in praesenti, si simpliciter hominem Deo obligabat, ut nemo eam reprobare debeat, nisi cui non placet Deo servire. Ad hoc beneficium, non onus legis adjuvandum, etiam Prophetas eadem bonitas Dei ordinavit, docentes Deo digna: Auferre nequitias de anima, discere benefacere, exquirere judicium, judicare pupillo, et justificare viduam, dirigere quaestiones, fugere improborum contactum, dimittere conflictam in integram, dissipare scripturam", + "candidate_score": 0.689773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_109_111", + "bdc_text": "totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis . ingressi sunt , annovebitis , iuris iucundum adhacrius .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_400", + "psc_text": "venisti perdere nos? scio qui scis, sanctus Dei. Hic ego non retractabo, an et hoc cognomentum competierit ei, quem nec Christum vocari oporteret, si non Creatoris. Alibi jam de nominibus ex postulatum est. At nunc discepto, quomodo hoc eum vocari cognoverit daemon, nulla unquam retro emissa praedicatione in illum a Deo ignoto, et in id temporis muto, cujus nec sanctum eum contestari potuit, ut ignoti etiam ipsi suo Creatori. Quid autem jam tale ediderat novae divinitatis, per quod posset alterius Dei sanctus intelligi? tantum quod synagogam introgressus, et nec sermone operatus aliquid adversus Creatorem? Sicut ergo quem ignorabat, nullo modo poterat Jesum et sanctum Dei agnoscere; ita, quem norat, agnovit. Nam et Prophetam meminerat sanctum Dei praedicasse, et Jesum nomen Dei esse in filio Nave. Haec et ab angelo exceperat secundum nostrum Evangelium (Luc. I, 35): Propterea, quod in te nascetur vocabitur sanctum, Filius Dei, et vocabis nomen ejus Jesum.", + "candidate_score": 0.687876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127_129", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_203", + "psc_text": "nemo eam reprobare debeat, nisi cui non placet Deo servire. Ad hoc beneficium, non onus legis adjuvandum, etiam Prophetas eadem bonitas Dei ordinavit, docentes Deo digna: Auferre nequitias de anima, discere benefacere, exquirere judicium, judicare pupillo, et justificare viduam, dirigere quaestiones, fugere improborum contactum, dimittere conflictam in integram, dissipare scripturam injustam (Is. LVIII, 1) , infringere panem esurienti, et tectum non habentem inducere in domum tuam; nudum si videris, contegere, et domesticos seminis tui non despicere: compescere linguam a malo, et labia ne loquantur dolum (Ps. XXXIII, 13) ; declinare a malo, et facere bonum; quaerere pacem, et sectari eam; irasci et non delinquere (Ps. IV, 5) , id est, in ira non perseverare, sive saevire; non abire in concilium impiorum, nec stare in via peccatorum, nec in cathedra pestilentium sedere (Ps. I, 1) . Sed ubi? Vide: quam bonum et quam jucundam habitare fratres in unum (Ps. CXXXII, 1)", + "candidate_score": 0.68567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_188", + "psc_text": "et dominum: patrem, clementia; dominum, disciplina; patrem, potestate blanda; dominum, severa: patrem, diligendum pie; dominum, timendum necessarie: diligendum, quia malit misericordiam, quam sacrificium (Ps. VI, 6; Ezech., XXXIII, 11); et timendum, quia nolit peccatum: diligendum, quia malit poenitentiam peccatoris, quam mortem; et timendum, quia nolit peccatores sui jam non poenitentes. Ideo lex utrumque definit, Diliges Deum, et Timebis Deum. Aliud obsecutori proposuit, aliud exorbitatori CAPUT XIV. Ad omnia tibi occurrit Deus: idem percutiens, sed et sanans; mortificans, sed et vivificans; humilians, sed et sublimans; condens mala, sed et pacem faciens (Deuter., XXXIII, 39): ut etiam et hinc respondeam haereticis. Ecce enim, inquiunt, ipse se conditorem profitetur malorum, dicens: Ego sum qui condo mala (Is., XLV, 7) . Amplexi enim vocabuli communionem, duas malorum species in ambiguitate turbantem; quia mala dicuntur, et delicta, et supplicia; passim volunt eum conditorem intelligi malorum, ut malitiae auctor renuntietur. Nos autem adhibita distinctione utriusque formae,", + "candidate_score": 0.685436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_66", + "bdc_text": "ecclesiae Gallicanae regi christianissimo Carolo 9 offerrent fidei suae confessione et in numero 36 uterentur vocabulo substantiae confitentes Christum sui corporis et sanguinere subambiles nutire et vivificare ;", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_707", + "psc_text": "illos: O insensati et tardi corde, in non credendo omnibus quae locutus est ad vos! Quae locutus non alterius se Dei esse probat, sed ejusdem Dei. Nam eadem et angeli ad mulieres: Rememoramini quae locutus sit vobis in Galilaea, dicens, quod oportet tradi filium hominis, et crucifigi, et tertia die resurgere. Et quare oportebat, nisi quia ita a Deo Creatore scriptum? Igitur increpavit illos, ut de sola passione scandalizatos, et ut dubios de fide resurrectionis annuntiatae sibi a foeminis, per quae non crediderant ipsum fuisse quem existimarant. Itaque quod existimaverant, id volens credi se, eum se confirmabat quem existimaverant, Creatoris scilicet Christum redemptorem Israelis. De corporis autem veritate quid potest clarius? cum haesitantibus eis ne phantasma esset, imo phantasma credentibus: Quid turbati estis, inquit, et quid cogitationes subeunt in corda vestra? Videte manus meas et pedes, quia ego ipse sum; quoniam spiritus ossa non habet, sicut me habentem videtis. Et", + "candidate_score": 0.684911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83_85", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_605", + "psc_text": "Si vero consequentur salutem retenti et fideles, hanc amittant necesse est ex diverso segregati et infideles. Hoc erit judicium, quod qui intendit, Creatoris est. Quem alium intelligam, caedentem servos paucis aut multis plagis, et prout commisit illis, ita et exigentem ab eis, quam retributorem Deum? Cui me decet obsequi, nisi remuneratori? Proclamat Christus tuus: Ignem veni mittere in terram; ille optimus, nullius gehennae Dominus; qui paulo ante discipulos, ne ignem postularent inhumanissimo viculo, coercuerat. Quando iste Sodomam et Gomorrham nimbo igneo exussit? Quando cantatum est: Ignis ante ipsum praecedet, et cremabit inimicos ejus (Ps. XCIII, 3) ? Quando et per Osee comminatus est: Ignem emittam in civitates Judae (Os. VIII, 14) ? vel per Esaiam: Ignis exarsit ex indignatione mea (Is. XXX, 27) ? Non mentiatur. Si non est ille qui de rubo quoque ardenti vocem suam emisit, viderit quem ignem intelligendum contendat. Etiamsi figura est, hoc ipso quod de", + "candidate_score": 0.677526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86_88", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 . Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_188", + "psc_text": "et dominum: patrem, clementia; dominum, disciplina; patrem, potestate blanda; dominum, severa: patrem, diligendum pie; dominum, timendum necessarie: diligendum, quia malit misericordiam, quam sacrificium (Ps. VI, 6; Ezech., XXXIII, 11); et timendum, quia nolit peccatum: diligendum, quia malit poenitentiam peccatoris, quam mortem; et timendum, quia nolit peccatores sui jam non poenitentes. Ideo lex utrumque definit, Diliges Deum, et Timebis Deum. Aliud obsecutori proposuit, aliud exorbitatori CAPUT XIV. Ad omnia tibi occurrit Deus: idem percutiens, sed et sanans; mortificans, sed et vivificans; humilians, sed et sublimans; condens mala, sed et pacem faciens (Deuter., XXXIII, 39): ut etiam et hinc respondeam haereticis. Ecce enim, inquiunt, ipse se conditorem profitetur malorum, dicens: Ego sum qui condo mala (Is., XLV, 7) . Amplexi enim vocabuli communionem, duas malorum species in ambiguitate turbantem; quia mala dicuntur, et delicta, et supplicia; passim volunt eum conditorem intelligi malorum, ut malitiae auctor renuntietur. Nos autem adhibita distinctione utriusque formae,", + "candidate_score": 0.677157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_119_121", + "bdc_text": "Commendit quam aedificationis aut consolationis . Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu . sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_87", + "psc_text": "non tam innovasse regulam separatione Legis et Evangelii, quam retro adulteratam recurasse. O Christe patientissime Domine! qui tot annis interversionem praedicationis tuae sustinuisti, donec tibi scilicet Marcion subveniret. Nam et ipsum Petrum, caeterosque, columnas Apostolatus, a Paulo reprehensos (Gal., II) opponunt, quod non recto pede incederent ad Evangelii veritatem; ab illo certe Paulo, qui adhuc in gratia rudis, trepidans denique ne in vacuum cucurrisset aut curreret (Ibid.), tunc primum cum antecessoribus apostolis conferebat. Igitur, si ferventer, ut adhuc neophytus, adversus Judaismum aliquid in conversatione reprehendendum existimavit, passivum scilicet convictum, postmodum et ipse usu omnibus omnia futurus, ut omnes lucraretur, Judaeis quasi Judaeus, et eis qui sub lege, tamquam sub lege (I Cor., IX); tu illam solius conversationis, placiturae postea accusatori suo, reprehensionem suspectam vis haberi etiam de praedicationis erga Deum praevaricatione. Atquin de praedicationis unitate, quod supra legimus, dexteras junxerant, et ipsa officii distributione, de Evangelii societate condixerant; sicut et", + "candidate_score": 0.669047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118_120", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis . Commendit quam aedificationis aut consolationis . Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.668862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_120", + "bdc_text": "Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_87", + "psc_text": "non tam innovasse regulam separatione Legis et Evangelii, quam retro adulteratam recurasse. O Christe patientissime Domine! qui tot annis interversionem praedicationis tuae sustinuisti, donec tibi scilicet Marcion subveniret. Nam et ipsum Petrum, caeterosque, columnas Apostolatus, a Paulo reprehensos (Gal., II) opponunt, quod non recto pede incederent ad Evangelii veritatem; ab illo certe Paulo, qui adhuc in gratia rudis, trepidans denique ne in vacuum cucurrisset aut curreret (Ibid.), tunc primum cum antecessoribus apostolis conferebat. Igitur, si ferventer, ut adhuc neophytus, adversus Judaismum aliquid in conversatione reprehendendum existimavit, passivum scilicet convictum, postmodum et ipse usu omnibus omnia futurus, ut omnes lucraretur, Judaeis quasi Judaeus, et eis qui sub lege, tamquam sub lege (I Cor., IX); tu illam solius conversationis, placiturae postea accusatori suo, reprehensionem suspectam vis haberi etiam de praedicationis erga Deum praevaricatione. Atquin de praedicationis unitate, quod supra legimus, dexteras junxerant, et ipsa officii distributione, de Evangelii societate condixerant; sicut et", + "candidate_score": 0.66699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_119_121", + "bdc_text": "Commendit quam aedificationis aut consolationis . Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu . sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_846", + "psc_text": "Plane novi Dei praecepta videamus. Odio, inquit, habentes malum, et bono adhaerentes. Aliud est enim apud Creatorem. Auferte malum de vobis, et (Ps. XXXIII, 14) declina a malo, et fac bonum. Amore fraternitatis invicem affectuosi. Non enim id ipsum est: Diliges proximum tanquam te? Spe gaudentes; utique Dei: Bonum est enim (Ps. CXVII) sperare Dominum, quam sperare in magistratus. Pressuram sustinentes: Exaudiet enim (Ps. XIX, 1) te Dominus in die pressurae. Habes Psalmum. Benedicite, et nolite maledicere; quis hoc docebit, quam qui omnia benedictionibus condidit? Non altum sapientes, sed humilibus assentantes, ne sitis apud vos sapientes; vae enim audiunt per Esaiam (Is. V, 21). Malum pro malo nemini retribueritis; et (Levit. XIX, 18): Malitiae fratris vestri ne memineritis . Nec vosmetipsos ulciscentes: Mihi enim (Deut. XXXII, 35) vindictam, et ego vindicabo, dicit Dominus. Pacem cum omnibus hominibus habetote; ergo et legalis talio non retributionem injuriae permittebat, sed inceptionem metu retributionis", + "candidate_score": 0.66309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_119_121", + "bdc_text": "Commendit quam aedificationis aut consolationis . Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu . sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_476", + "psc_text": "pedum vestrorum disturbant. Prohibet et alias fidere omnino in hominem, sic et in laudem hominis, ut per Hieremiam (Jerem. XVII, 5): Maledictus homo, qui spem habet in homine. Nam et in Psalmo centesimo decimo septimo,: Bonum est fidere in Dominum, quam fidere in hominem. Et: Bonum est sperare in Dominum, quam sperare in principes. Ita, totum quod ab homine captatur, abdixit Creator, nedum benedictionem. Pseudoprophetas autem laudatos sive benedictos a patribus eorum, tam ejus est exprobrare, quam prophetas vexatos et recusatos: sicut injuriae prophetarum non pertinuissent ad Deum ipsorum; ita nec gratiae pseudoprophetarum displicuissent, nisi Deo prophetarum. CAPUT XVI. Sed vobis dico, inquit (Luc. VI), qui auditis; ostendens hoc olim mandatum (IV Esdr. XV, 1) a Creatore: Loquere in aures audientium. Diligite inimicos vestros, et benedicite eos qui vos oderunt, et orate pro eis qui vos calumniantur. Haec Creator una pronuntiatione clusit per Esaiam (Is. LXVI, 5): Dicite, Fratres nostri", + "candidate_score": 0.659166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39_41", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum . Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_893", + "psc_text": "Denique, hanc disciplinam, secundum praecepta, inquit, et doctrinam hominum deputavit in eos, qui caput non tenerent, id est, ipsum; in quo omnia recensentur, in Christum ad initium revocata, etiam indifferentia escarum. Caetera praeceptorum, ut eadem, satis sit jam alibi docuisse quam a Creatore manarint; qui cum vetera praedicaret transitura, nova facturus universa, mandans etiam (Jerem., IV, 3): Novate vobis novamen novum; jam tunc docebat deponere veterem hominem, et novum induere ( In Ep. ad Philipp. ). CAPUT XX. Cum praedicationis enumerat varietatem, quod alii ex fiducia vinculorum ejus, audentius sermonem enuntiarent; alii per invidiam et contentionem; quidam vero et per sermonis existimationem, plerique ex dilectione, nonnulli ex aemulatione, jam aliqui et ex simultate Christum praedicarent; erat utique vel hic locus taxandae ipsius praedicationis de diversitate sententiae, quae tantam efficeret etiam animorum varietatem Sed caussas solas animorum, non regulas sacramentorum in diversitate proponens, unum tamen Christum, et unum ejus Deum, quocumque", + "candidate_score": 0.656159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42_44", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_893", + "psc_text": "Denique, hanc disciplinam, secundum praecepta, inquit, et doctrinam hominum deputavit in eos, qui caput non tenerent, id est, ipsum; in quo omnia recensentur, in Christum ad initium revocata, etiam indifferentia escarum. Caetera praeceptorum, ut eadem, satis sit jam alibi docuisse quam a Creatore manarint; qui cum vetera praedicaret transitura, nova facturus universa, mandans etiam (Jerem., IV, 3): Novate vobis novamen novum; jam tunc docebat deponere veterem hominem, et novum induere ( In Ep. ad Philipp. ). CAPUT XX. Cum praedicationis enumerat varietatem, quod alii ex fiducia vinculorum ejus, audentius sermonem enuntiarent; alii per invidiam et contentionem; quidam vero et per sermonis existimationem, plerique ex dilectione, nonnulli ex aemulatione, jam aliqui et ex simultate Christum praedicarent; erat utique vel hic locus taxandae ipsius praedicationis de diversitate sententiae, quae tantam efficeret etiam animorum varietatem Sed caussas solas animorum, non regulas sacramentorum in diversitate proponens, unum tamen Christum, et unum ejus Deum, quocumque", + "candidate_score": 0.655066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_43_45", + "bdc_text": "illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S . quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.652249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_138", + "bdc_text": "honorandi et fratri offerentes , vir charissime , quin verande et percharit , sed clarissimo omni malo cum patrae Tiguri in Helvetia decembris Sarius tuus secunda anno salutis nostrae 1571 .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_274", + "psc_text": "apud Zachariam (Zach. III), in persona Jesu, imo et in ipsius hominis sacramento verus summus sacerdos Patris Christus Jesus, duplici habitu in duos adventus deliniatur. Primo, sordidis indutus, id est, carnis passibilis et mortalis indignitate, cum et diabolus adversabatur ei, auctor scilicet Judae traditoris, ne dicam etiam post baptisma tentator. Dehinc (Zach. III, 5), despoliatus pristinas sordes, et exornatus podere, et mitra, et cidari munda, id est, secundi adventus gloria et honore. Si enim (Levit. XVI) et duorum hircorum qui jejunio offerebantur faciam interpretationem, nonne et illi utrumque ordinem Christi figurant? Pares quidem atque consimiles propter eumdem Dominum conspectum, quia non in alia venturus est forma, ut qui agnosci habeat, a quibus et laesus est. Alter autem eorum circumdatus coccino, maledictus, et consputatus, et convulsus, et compunctus a populo extra civitatem abjiciebatur in perditionem, manifestis notatus insignibus dominicae passionis. Alter vero pro delictis oblatus, et sacerdotibus templi in pabulum datus,", + "candidate_score": 0.650726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_137_139", + "bdc_text": "tua humanitatis fraternitatisque officia hic 15 . honorandi et fratri offerentes , vir charissime , quin verande et percharit , sed clarissimo omni malo cum patrae Tiguri in Helvetia decembris Sarius tuus secunda anno salutis nostrae 1571 . S .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_274", + "psc_text": "apud Zachariam (Zach. III), in persona Jesu, imo et in ipsius hominis sacramento verus summus sacerdos Patris Christus Jesus, duplici habitu in duos adventus deliniatur. Primo, sordidis indutus, id est, carnis passibilis et mortalis indignitate, cum et diabolus adversabatur ei, auctor scilicet Judae traditoris, ne dicam etiam post baptisma tentator. Dehinc (Zach. III, 5), despoliatus pristinas sordes, et exornatus podere, et mitra, et cidari munda, id est, secundi adventus gloria et honore. Si enim (Levit. XVI) et duorum hircorum qui jejunio offerebantur faciam interpretationem, nonne et illi utrumque ordinem Christi figurant? Pares quidem atque consimiles propter eumdem Dominum conspectum, quia non in alia venturus est forma, ut qui agnosci habeat, a quibus et laesus est. Alter autem eorum circumdatus coccino, maledictus, et consputatus, et convulsus, et compunctus a populo extra civitatem abjiciebatur in perditionem, manifestis notatus insignibus dominicae passionis. Alter vero pro delictis oblatus, et sacerdotibus templi in pabulum datus,", + "candidate_score": 0.647004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_606", + "psc_text": "Osee comminatus est: Ignem emittam in civitates Judae (Os. VIII, 14) ? vel per Esaiam: Ignis exarsit ex indignatione mea (Is. XXX, 27) ? Non mentiatur. Si non est ille qui de rubo quoque ardenti vocem suam emisit, viderit quem ignem intelligendum contendat. Etiamsi figura est, hoc ipso quod de meo elemento argumenta sensui suo sumit, meus est, qui de meis utitur. Illius erit similitudo ignis, cujus et veritas. Ipse melius interpretabitur ignis istius qualitatem, adjiciens: Putatis venisse me pacem mittere in terram? Non, dico vobis, sed separationem. Machaeram quidem scriptum est; sed Marcion emendat, quasi non et separatio opus sit machaerae. Igitur et ignem eversionis intendit, qui pacem negavit. Quale praelium, tale et incendium. Qualis machaera, talis et flamma, neutra congruens Domino. Denique: Dividetur, inquit, pater in filium, et filius in patrem; et mater in filiam, et filia in matrem; et nurus in socrum, et socrus in nurum. Hoc", + "candidate_score": 0.645938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_893", + "psc_text": "Denique, hanc disciplinam, secundum praecepta, inquit, et doctrinam hominum deputavit in eos, qui caput non tenerent, id est, ipsum; in quo omnia recensentur, in Christum ad initium revocata, etiam indifferentia escarum. Caetera praeceptorum, ut eadem, satis sit jam alibi docuisse quam a Creatore manarint; qui cum vetera praedicaret transitura, nova facturus universa, mandans etiam (Jerem., IV, 3): Novate vobis novamen novum; jam tunc docebat deponere veterem hominem, et novum induere ( In Ep. ad Philipp. ). CAPUT XX. Cum praedicationis enumerat varietatem, quod alii ex fiducia vinculorum ejus, audentius sermonem enuntiarent; alii per invidiam et contentionem; quidam vero et per sermonis existimationem, plerique ex dilectione, nonnulli ex aemulatione, jam aliqui et ex simultate Christum praedicarent; erat utique vel hic locus taxandae ipsius praedicationis de diversitate sententiae, quae tantam efficeret etiam animorum varietatem Sed caussas solas animorum, non regulas sacramentorum in diversitate proponens, unum tamen Christum, et unum ejus Deum, quocumque", + "candidate_score": 0.639097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_43", + "bdc_text": "illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_394", + "psc_text": "dicta sint, per quae jam alibi retractavimus, an descendens per Creatorem, et quidem adversus ipsum potuerit ab eo admitti, et inde tramitti in terram aeque ipsius. Nunc autem et reliquum ordinem descensionis expostulo tenens descendisse illum. Viderit enim sicubi apparuisse positum est. Apparere, subitum ex inopinato sapit conspectum, qui semel impegerit oculos in id quod sine mora apparuit. Descendisse autem, dum sit, videtur, et subit oculos; de facto etiam ordinem facit. Atque ita cogit exigere, quali habitu, quali suggestu, quonam impetu vel temperamento, etiam quo in tempore diei noctisve descenderit; praeterea quis viderit descendentem, quis retulerit, quis asseveraverit rem utique nec asseveranti facile credendam. Indignum denique ut Romulus quidem ascensus sui in coelum habuerit Proculum affirmatorem, Christus vero Dei descensus de coelo suo sui non invenerit annuntiatorem; quasi non sic et ille ascenderit iisdem mendacii scalis, sicut et iste descendit. Quid autem illi cum Galilaea, si non erat Creatoris? cui", + "candidate_score": 0.628252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_23", + "bdc_text": "Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_165", + "psc_text": "semetipsum erroris notet, in institutione, an in rescissione. Nonne tunc magis deceptus ex impraescientia futuri videretur, cum obstitisset? et quod quasi ignorans quomodo evasurum esset indulserat, quis non diceret? Sed etsi praescierat male hominem institutione sua usurum, quid tam dignum Deo, quam gravitas, quam fides institutionum qualiumcumque? Vidisset homo si non bene dispunxisset quod bene acceperat; ut ipse legi reus fuisset cui obsequi noluisset, non ut legislator ipse fraudem legi suae faceret, non sinendo praescriptum ejus impleri. Haec dignissime peroraturus in Creatorem, si libero arbitrio hominis ex providentia et potentia, quas exigis, obstitisset, nunc tibi insusurra pro Creatore et gravitatem, et patientiam, et fidem, institutionibus suis functo, ut et rationalibus et bonis. CAPUT VIII. Neque enim ad vivendum solummodo produxerat hominem, ut non ad recte vivendum, in respectu scilicet Dei legisque ejus. Igitur vivere quidem illi ipse praestiterat, facto in animam vivam; recte vero vivere demandarat, admonito in legis obsequium.", + "candidate_score": 0.591435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_23", + "bdc_text": "Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_879", + "psc_text": "Deo canere docere illius est, qui cum tympanis potius et psalteriis vinum bibentes incusari a Deo (Is., XI, 12) norat. Ita, cujus invenio praecepta et semina praeceptorum vel augmenta, ejus apostolum agnosco. Caeterum, mulieres viris subjectas esse debere, unde confirmat? Quia vir, inquit, caput est mulieris. Dic mihi, Marcion, de opere Creatoris Deus tuus legi suae adstruit auctoritatem? Hoc jam plane minus est, cum et ipsi Christo suo et Ecclesiae ejus inde statum sumit: Sicut et Christus caput est Ecclesiae. Similiter et cum dicit: Carnem suam diligit, qui uxorem suam diligit sicut et Christus Ecclesiam. Vides comparari operi Creatoris Christum tuum, et Ecclesiam tuam. Quantum honoris carnidatur in Ecclesiae nomine! Nemo, inquit, carnem suam odio habet, nisi plane Marcion solus: sed et nutrit et fovet eam, sicut et Christus Ecclesiam. At tu solus eam odisti, auferens illi resurrectionem. Odisse debebis et Ecclesiam, quia proinde diligitur a Christo. Atenim Christus iamavit", + "candidate_score": 0.590916, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.724515, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_630", + "psc_text": "Deum. Sed quia imaginem Dei non poteramus videre, facta est ad nos per incarnationem Verbi praesentia; ut reconciliaretur nobis quae supra nos est divinitas. 25. Quod autem propensius studio charitatis Joannes plurimum diligens, et ideo redamatus plurimum, excludendum putat a beneficio eum, qui non utatur obsequio, recte non reprehenditur, sed docetur: non reprehenditur, quia amore faciebat, sed docetur; ut noverit infirmorum esse firmorumque distantiam. Et ideo Dominus etsi fortiores remunerat; tamen non excludit infirmos. (Vers. 50). Sinite eos, et nolite prohibere; qui enim non est adversum vos, pro vobis est. . 26. Bene, Domine, nam et Joseph et Nicodemus occulti discipuli propter metum, in tempore tamen suum tibi officium non negarunt. Sed tamen quia alibi dixisti: Qui non est mecum, adversum me est: et qui mecum non colligit, dispergit; aperi nobis, ne videatur esse contrarium. Et puto quia si quis mentium consideret scrutatorem, dubitare non debeat uniuscujusque factum mente discerni.", + "candidate_score": 0.724515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_630", + "psc_text": "Deum. Sed quia imaginem Dei non poteramus videre, facta est ad nos per incarnationem Verbi praesentia; ut reconciliaretur nobis quae supra nos est divinitas. 25. Quod autem propensius studio charitatis Joannes plurimum diligens, et ideo redamatus plurimum, excludendum putat a beneficio eum, qui non utatur obsequio, recte non reprehenditur, sed docetur: non reprehenditur, quia amore faciebat, sed docetur; ut noverit infirmorum esse firmorumque distantiam. Et ideo Dominus etsi fortiores remunerat; tamen non excludit infirmos. (Vers. 50). Sinite eos, et nolite prohibere; qui enim non est adversum vos, pro vobis est. . 26. Bene, Domine, nam et Joseph et Nicodemus occulti discipuli propter metum, in tempore tamen suum tibi officium non negarunt. Sed tamen quia alibi dixisti: Qui non est mecum, adversum me est: et qui mecum non colligit, dispergit; aperi nobis, ne videatur esse contrarium. Et puto quia si quis mentium consideret scrutatorem, dubitare non debeat uniuscujusque factum mente discerni.", + "candidate_score": 0.708783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_630", + "psc_text": "Deum. Sed quia imaginem Dei non poteramus videre, facta est ad nos per incarnationem Verbi praesentia; ut reconciliaretur nobis quae supra nos est divinitas. 25. Quod autem propensius studio charitatis Joannes plurimum diligens, et ideo redamatus plurimum, excludendum putat a beneficio eum, qui non utatur obsequio, recte non reprehenditur, sed docetur: non reprehenditur, quia amore faciebat, sed docetur; ut noverit infirmorum esse firmorumque distantiam. Et ideo Dominus etsi fortiores remunerat; tamen non excludit infirmos. (Vers. 50). Sinite eos, et nolite prohibere; qui enim non est adversum vos, pro vobis est. . 26. Bene, Domine, nam et Joseph et Nicodemus occulti discipuli propter metum, in tempore tamen suum tibi officium non negarunt. Sed tamen quia alibi dixisti: Qui non est mecum, adversum me est: et qui mecum non colligit, dispergit; aperi nobis, ne videatur esse contrarium. Et puto quia si quis mentium consideret scrutatorem, dubitare non debeat uniuscujusque factum mente discerni.", + "candidate_score": 0.698107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_125_127", + "bdc_text": "Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_592", + "psc_text": "mortis, porta inferi: ita et porta justitiae, Dei porta est. Haec enim porta Domini, justi intrabunt per eam (Ibid., 20) . Et ideo fuge pertinaciam delictorum, ne portae tibi possint inferi praevalere; si enim dominatum fuerit peccatum in te, mortis porta praevalebit. Fuge ergo contentiones, dissensiones, strepitus, tumultusque discordiae; ne portas mortis ingressus incurras. Dominus enim Jesus Christus praedicari se primo noluit, ne ullus strepitus nasceretur. Increpat discipulos suos, ne cui haec dicerent, quod (Vers. 22.) Oportet Filium hominis multa pati, et reprobari a principibus sacerdotum, et senioribus, et scribis, et occidi, et die tertio resurgere. . 100. Et fortasse ideo hoc addidit Dominus, quia sciebat difficile passioni et resurrectioni etiam discipulos credituros. Et ideo passionis et resurrectionis suae assertor esse maluit; ut ex facto fides, non ex auditu discordia nasceretur. Ergo Christus noluit gloriari, sed maluit ignobilis videri, ut passionem subiret: et tu qui ignobilis natus es, gloriaris? Eadem", + "candidate_score": 0.697303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_736", + "psc_text": "dicentes: Nonne cor nostrum ardens erat in via, cum aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ? Evidenter itaque docuerunt qualis istius ignis sit operatio, qui secreta cordis illuminat. Ideo fortasse Dominus in igne venturus est; ut resurrectionis tempore vitia universa consumat, suique conspectu desideria compleat singulorum, meritorumque et mysteriorum lumen accendat. 133. Tanta itaque Domini dignatio est, ut infundendae nobis devotionis, et consummandae perfectionis in nobis, et maturandae pro nobis studium passionis sibi inesse testetur: qui cum in se nihil habuerit quod doleret, nostris tamen angebatur aerumnis, et sub tempore mortis moestitiam praetendebat, quam non ex metu mortis suae, sed ex mora nostrae redemptionis assumpserat, juxta quod scriptum est: Et quomodo angor usque dum perficiatur? Utique qui usque ad perfectionem angitur, de perfectione securus est. Et ait alibi: Tristis est, inquit, anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Non propter mortem, sed usque ad mortem tristis est Dominus;", + "candidate_score": 0.697233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_45_47", + "bdc_text": "quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 . Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus . Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1052", + "psc_text": "eram pacificus (Psal. CXIX, 7) . 65. Et signo dato, inquit, ab iis qui cum fustibus venerant, comprehenditur (Matth. XXVI, 50): sed Dominum omnium mysteria, non arma tenuerunt. Denique locutus est, et ceciderunt retrorsum (Joan. XVIII, 6). Quo mihi legiones angelorum, quo coelestis exercitus? Vox Domini sola plus terret. Hanc ille ad demonstrandum divinae majestatis indicium, qui in pectore Christi recumbebat, eligit. Volenti ergo injicit manus turba, nectuntur vincula. O amentes! O perfidi! non sic comprehenditur sapientia, non sic tenetur justitia. 66. (Vers. 49-51.) Nec discipulorum studia defuerunt. Denique Petrus eruditus in Lege, promptus affectu, qui sciret Phineae reputatum ad justitiam quod sacrilegos peremisset, percussit principis servum (Psal. CV, 31). Sed Dominus vulnera cruenta detersit, mysteria divina subjecit; ut servus principis mundi, hoc est, non naturae conditione, sed culpae, saecularium famulus potestatum, auris suae vulnus exciperet; quia non audisset verba sapientiae: Omnis denique qui facit peccatum, servus est peccati (Joan.", + "candidate_score": 0.690005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53_55", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 . sentirent , ne hos haberemus pro hostibus . suum et in factum est , ut cum ecclesiae Gallicanae regi Christi instinatam Carolo , 9 offerretur vocabulo suae confessionem , quendi et in ea nummo 36 uteretur vocabulo substantiae confitentes genim Christum sui corporis et sanguinis substantia fideles nutrire 13. 1554 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_17", + "psc_text": "plenitudinem, firmamentumque constantiae, recte dicit: Quae in nobis completae sunt; quoniam non signis et prodigiis, sed verbo vera et falsa discriminant, qui salutaria Domini gesta describunt, vel qui animum mirabilibus ejus intendunt. Quid enim tam rationabile, quam ut credas, quod legis ea gesta quae supra hominem sunt, potioris esse naturae; at vero cum legis ea quae sunt moralia, suscepti credas 1267 esse corporis passiones? Ita verbo atque ratione, non signis fides nostra fundatur. (Vers. 2.) Sicut tradiderunt, inquit, nobis qui ab initio ipsi viderunt, et ministri fuerunt Verbi. . 5. Non congruit ista locutio, ut magis ministerium verbi visum quam auditum esse credamus. Sed quia non prolativum verbum, sed substantiale signatur Verbum illud quod caro factum est, et habitavit in nobis: non vulgare verbum, sed illud coeleste intelligamus, cui Apostoli ministrarunt. Et tamen in Exodo lectum est, quia populus videbat vocem Domini (Exod. XX, 18): et utique vox non videtur,", + "candidate_score": 0.689848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86_88", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 . Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_736", + "psc_text": "dicentes: Nonne cor nostrum ardens erat in via, cum aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ? Evidenter itaque docuerunt qualis istius ignis sit operatio, qui secreta cordis illuminat. Ideo fortasse Dominus in igne venturus est; ut resurrectionis tempore vitia universa consumat, suique conspectu desideria compleat singulorum, meritorumque et mysteriorum lumen accendat. 133. Tanta itaque Domini dignatio est, ut infundendae nobis devotionis, et consummandae perfectionis in nobis, et maturandae pro nobis studium passionis sibi inesse testetur: qui cum in se nihil habuerit quod doleret, nostris tamen angebatur aerumnis, et sub tempore mortis moestitiam praetendebat, quam non ex metu mortis suae, sed ex mora nostrae redemptionis assumpserat, juxta quod scriptum est: Et quomodo angor usque dum perficiatur? Utique qui usque ad perfectionem angitur, de perfectione securus est. Et ait alibi: Tristis est, inquit, anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Non propter mortem, sed usque ad mortem tristis est Dominus;", + "candidate_score": 0.689709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_737", + "psc_text": "ex mora nostrae redemptionis assumpserat, juxta quod scriptum est: Et quomodo angor usque dum perficiatur? Utique qui usque ad perfectionem angitur, de perfectione securus est. Et ait alibi: Tristis est, inquit, anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Non propter mortem, sed usque ad mortem tristis est Dominus; quia eum conditio corporalis affectus, non formido mortis offendit. Nam qui corpus suscepit, omnia debuit subire quae corporis sunt; ut esuriret, sitiret, angeretur, contristaretur: divinitas autem commutari per hos nescit affectus. Simul ostendit quod in certamine passionis mors corporis, absolutio anxietatis, non coacervatio sit doloris. (Vers. 51-53.) Putatis quod pacem veni dare in terram? Non dico vobis, sed separationem. Erunt autem ex hoc quinque in domo una divisi, tres in duos, et duo in tres dividentur. Pater in filium, et filius in patrem dividentur: mater in filiam, et filia in matrem: socrus in nurum suam, et nurus in socrum suam.", + "candidate_score": 0.682562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47_49", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus . Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_98", + "psc_text": "substantiae magnitudo porrigitur. Nihil praescriptum, nihil circumscriptum, nihil emensum, nihil dimensum Trinitas habet. Non loco clauditur, non opinione comprehenditur, non aestimatione concluditur, non aetate variatur. Dedit quidem Dominus Jesus hominibus magnitudinem: In omnem enim terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Psal. XVIII, 5) ; non in fines tamen mundi, non in fines coeli, non ultra coelos. At vero in Domino Jesu omnia condita sunt in coelis et in terra, visibilia et invisibilia . . . . et ipse est ante omnes, et omnia in ipso constant (Coloss. I, 16 et 17) . Coelum aspice, Jesus illic est: terram intuere, Jesus adest: ascende verbo in coelum, descende verbo in infernum, Jesus adest. Etenim si ascenderis in coelum, Jesus illic est: si descenderis in infernum, adest. Hodie cum loquor, mecum est, intra hoc punctum, intra hoc momentum. Et si in Armenia nunc loquitur Christianus, Jesus adest: Nemo", + "candidate_score": 0.676116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103_105", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ? Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_48", + "psc_text": "videretur. (Vers. 11.) Apparuit autem illi Angelus Domini stans a dextris altaris incensi. . 24. Non immerito angelus videtur in templo; quia veri Sacerdotis jam nuntiabatur adventus, et coeleste sacrificium parabatur, in quo angeli ministrarent (Cf. Aug. epist. 148, al. 111, et alibi). Et bene apparuisse dicitur ei, qui eum repente conspexit. Et hoc specialiter aut de angelis, aut de Deo Scriptura divina tenere consuevit; ut quod non potest praevideri, apparere dicatur; sic enim habes: Apparuit Deus Abrahae ad ilicem Mambre (Gen. XVIII, 1) . Nam qui ante non praesentitur, sed repentino videtur aspectu, apparere memoratur. Non enim similiter sensibilia videntur, et is in cujus voluntate situm est videri, et cujus naturae est non videri, voluntatis videri. Nam si non vult, non videtur: si vult, videtur. Apparuit enim Deus Abrahae, quia voluit: alii, quia noluit, non apparuit. Visum est etiam Stephano, cum lapidaretur a populo, aperiri coelum: visus est etiam", + "candidate_score": 0.667655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_41_43", + "bdc_text": "Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1043", + "psc_text": "Movet tamen adhuc quod duos gladios discipuli protulerunt; ne forte unum novi, alterum veteris Testamenti, quibus adversus diaboli armamur insidias? Denique dicit Dominus: Satis est, quasi nihil desit ei, quem utriusque Testamenti doctrina munierit. (Vers. 42, 43.) Pater, si possibile est, transfer a me calicem istum. . 56. Haerent plerique hoc loco, qui tristitiam Salutaris ad argumentum inolitae potius a principio, quam susceptae ad tempus infirmitatis inclinant, et naturalis sensum cupiunt detorquere sententiae. Ego autem non solum excusandum non puto, sed etiam nusquam magis pietatem ejus majestatemque demiror; minus enim contulerat mihi; nisi meum suscepisset affectum. Ergo pro me doluit, qui pro se nihil habuit quod doleret: et sequestrata delectatione divinitatis aeternae, taedio meae infirmitatis afficitur. Suscepit enim tristitiam meam, ut mihi suam laetitiam largiretur: et vestigiis nostris descendit usque ad mortis aerumnam, ut nos suis vestigiis revocaret ad vitam. Confidenter ergo tristitiam nomino, quia crucem praedico; neque enim speciem", + "candidate_score": 0.666471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_41_43", + "bdc_text": "Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_969", + "psc_text": "virtus manet, inhaeret justitia. 14. Ne despicias quoque asinam istam, quae quondam angelum Dei vidit (Num. XXII, 23), quem homo videre non potuit. Et vidit, et detulit, et locuta est; ut agnosceres posterioribus temporibus sub adventu magni angeli Dei gentiles illos, ante asinos, locuturos. 1498 . 15. (Vers. 37.) Pulchre autem secundum Lucam turbas laudantes Deum ad descensum montis occurrisse legimus; ut operatorem mysterii spiritalis significarent sibi venisse de coelo. Turba igitur agnoscit Deum, regem appellat, prophetiam (Psal. CXVII, 24) repetit: Hosanna filio David, hoc est, redemptorem domus David exspectatum quoque secundum carnem David filium venisse declarat: et hoc turba illa post exiguum crucifixura momentum. Vere memorabile divinae operationis insigne; ut adversum se testimonium extorqueatur invitis, cum Deum negant affectibus, quem vocibus confitentur. Unde et Dominicum illud: (Vers. 40.) Si hi tacuerint, lapides clamabunt. . 16. Neque enim mirum si laudes Domini contra naturam suam saxa respondeant, quem scopulis duriores", + "candidate_score": 0.665013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_961", + "psc_text": "bene: In quo nemo sedit; quia nullus antequam Christus nationum populos vocavit ad Ecclesiam. Denique secundum Marcum sic habes: Quem nemo adhuc sedit hominum (Marc. XI, 2) . Alligatus autem perfidiae vinculis tenebatur, iniquo addictus domino, errore famulatus: sed dominatum sibi vindicare non poterat, quem reum fecerat non natura, sed culpa. Et ideo cum Dominus dicitur, unus agnoscitur; nam et multi dii, et multi domini, sed generaliter: nobis tamen unus Deus, et unus Dominus. Itaque etsi non exprimitur, 1496 Dominus definitur non jam per adjunctionem personae, sed per universitatem naturae. 6. Marcus autem induxit ligatum ante januam (Marc. XI, 4); quia extra Christum quicumque est, foris est in via: qui autem in Christo est, foris non est. In transitu, addidit, ubi nullius certa possessio, non praesepe, non alimenta, non stabulum. Misera servitus cui vagum jus est; plures enim dominos habet, qui unum non habet. Alieni alligant, ut possideant: iste solvit,", + "candidate_score": 0.664209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_41_43", + "bdc_text": "Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1052", + "psc_text": "eram pacificus (Psal. CXIX, 7) . 65. Et signo dato, inquit, ab iis qui cum fustibus venerant, comprehenditur (Matth. XXVI, 50): sed Dominum omnium mysteria, non arma tenuerunt. Denique locutus est, et ceciderunt retrorsum (Joan. XVIII, 6). Quo mihi legiones angelorum, quo coelestis exercitus? Vox Domini sola plus terret. Hanc ille ad demonstrandum divinae majestatis indicium, qui in pectore Christi recumbebat, eligit. Volenti ergo injicit manus turba, nectuntur vincula. O amentes! O perfidi! non sic comprehenditur sapientia, non sic tenetur justitia. 66. (Vers. 49-51.) Nec discipulorum studia defuerunt. Denique Petrus eruditus in Lege, promptus affectu, qui sciret Phineae reputatum ad justitiam quod sacrilegos peremisset, percussit principis servum (Psal. CV, 31). Sed Dominus vulnera cruenta detersit, mysteria divina subjecit; ut servus principis mundi, hoc est, non naturae conditione, sed culpae, saecularium famulus potestatum, auris suae vulnus exciperet; quia non audisset verba sapientiae: Omnis denique qui facit peccatum, servus est peccati (Joan.", + "candidate_score": 0.663662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115_117", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_650", + "psc_text": "priores hominem viderint, vocem ejus quadam naturae feruntur vi eripere: si autem homo prius eos viderit, exagitari memorantur. Et ideo cavendum mihi est ne si in hodierno tractatu spiritalium mysteriorum gratia non potuerit refulgere, lupi me prius vidisse credantur, et solemne vocis extorsisse suffragium. 49. Nonne lupis istis haeretici comparandi sunt, qui insidiantur ovilibus Christi, fremunt circa 1422 caulas nocturno magis tempore quam diurno? Semper enim perfidis nox est, qui lucem Christi saevae nebulis interpretationis obducere, et quantum in ipsis est fuscare, conantur. Versantur ergo circa caulas; stabula tamen Christi intrare non audent. Et ideo non sanantur, quia in stabulum suum non vult eos Christus inducere, in quo curatus est ille qui de Hierusalem descendens incidit in latrones: quem vulneribus alligatis, infuso oleo et vino, imponens in jumentum suum Samaritanus ille duxit in stabulum, et sanandum stabulario dereliquit (Luc. X, 30 et seq.). Non accipiunt ergo medicinam, qui medicum non", + "candidate_score": 0.662596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_41_43", + "bdc_text": "Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_952", + "psc_text": "manentem, sicut ipse ait: Vidi Spiritum descendentem sicut columbam, et manentem super eum (Joan. I, 32) . 88. Quae autem turba, nisi imperitae confusio multitudinis, quae verticem nequit videre sapientiae? Ergo Zachaeus, quamdiu in turba est, non videt Christum: supra turbam ascendit, et vidit; hoc est, plebeiam transgressus inscientiam, meruit, quem desiderabat, aspicere. Pulchre autem addidit: (Vers. 4.) Quia illa parte erat transiturus Dominus. . 89. Vel ubi sycomorus, vel ubi crediturus; ut et mysterium servaret, et gratiam seminaret: sic enim venerat, ut per Judaeos transiret ad gentes. 90. Vidit itaque Zachaeum sursum; jam enim sublimitate fidei inter fructus novorum operum velut fecunda altitudine arboris eminebat. Et quoniam de typo ad moralia defleximus, inter tot credentium voluntates Dominica die relaxare animum, festivitatem admiscere delectat. Zachaeus in sycomoro, novum videlicet novi temporis pomum, ut in hoc quoque compleretur illud: Arbor fici produxit grossos suos (Cant. II, 13) ; ad hoc enim", + "candidate_score": 0.661926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39_41", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum . Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_431", + "psc_text": "juxta quod scriptum est: Irascimini, et nolite peccare (Psal. IV, 5) . Praeclarum est enim motum temperare consilio: nec minoris virtutis ducitur, cohibere iracundiam, indignationemque compescere, quam omnino non irasci; cum plerumque illud lentius, hoc fortius aestimetur. 1369 . 55. Cum hoc feceris, memento quia peccator es; lugeto peccata tua, lugeto delicta. Et bene tertia benedictio est peccata deflentis; quia Trinitas est quae peccata condonat. Ablue igitur te lacrymis tuis, et fletibus lava. Si tu ipse te fleveris, alius te non flebit; nam si Saul deflevisset peccata sua, Samuel eum non deflevisset (I Reg. XV, 35). Habet unusquisque quos fleat mortuos suos. Mortui sumus, quando peccamus, quando implemur ossibus mortuorum. Mortuus est sermo malus, qui exit de ore; exit enim de sepulcro malo: Sepulcrum autem patens est gultur eorum (Psal. V, 11) . Ideo dicit Apostolus: Imitatores mei estote (I Cor. IV, 16) . Vult nos delictorum meminisse nostrorum. Paulus", + "candidate_score": 0.660919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_41_43", + "bdc_text": "Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_970", + "psc_text": "illa post exiguum crucifixura momentum. Vere memorabile divinae operationis insigne; ut adversum se testimonium extorqueatur invitis, cum Deum negant affectibus, quem vocibus confitentur. Unde et Dominicum illud: (Vers. 40.) Si hi tacuerint, lapides clamabunt. . 16. Neque enim mirum si laudes Domini contra naturam suam saxa respondeant, quem scopulis duriores praedicant peremptores. Aut fortasse quia obmutescentibus Judaeis post Domini passionem, vivi erant secundum Petrum, lapides clamaturi (I Pet. II, 5). Ergo compugnantibus licet affectibus suis, turba tamen Deum ad templum suum cum laude deducit. 17. Sed Deus templum suum non mercatoris vult esse diversorium, sed domicilium sanctitatis: nec vendibili religionis officio, sed obsequio gratuito usum ministerii sacerdotalis informat. Considera igitur quid tibi ad exemplum vivendi Dominica gesta praescribant. 18. Et ejiciebat omnes vendentes et ementes in templo: et mensas nummulariorum evertit, et cathedras vendentium columbas (Matth. XXI, 12) . Generaliter itaque supra docuit saeculares a Dei templo abesse debere contractus:", + "candidate_score": 0.659752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_120", + "bdc_text": "Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.65961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_13", + "bdc_text": "Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur )", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_561", + "psc_text": "ad Dei verbum. Dum audire incipit, incipit esurire. Incipiunt apostoli esurientem videre. Et si illi adhuc non intelligunt quid esuriat, intellexit Christus. Scit quod non saecularem cibum esuriat, sed cibum Christi. Dicat: Dimittere eos jejunos nolo, ne deficiant in via (Matth. XV, 32). Bonus Dominus studia exigit, vires ministrat. 73. Utinam, Domine Jesu, velis mecum istos jejunos non dimittere, sed importitis abs te epulis reficias eos; ut possint tuis alimoniis fortiores infirmitatem jejunii non timere. Dicas utinam etiam de nobis: Nolo eos jejunos dimittere! Et causam mihi dicito, quare eos nolis jejunos dimittere: immo jam dixisti, quia si quem dimiseris jejunum, deficit in via, hoc est, deficit vel in istius cursu vitae, vel antequam ad caput perveniat viae, antequam perveniat ad Patrem, et intelligat quod ex Patre Christus est, intelligat quod Christus e coelo, et intelligat quod Christus qui descendit, ipse est et qui ascendit; ne forte cum acceperit quod", + "candidate_score": 0.658905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_40_42", + "bdc_text": "Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum . Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_797", + "psc_text": "invenit nisi qui ante quaesierit. Aedificemus turrim, computemus sumptus Scripturarum, conferamus impensas; ne quis etiam de nostrum aliquo dicat: Hic voluit aedificare, et non potuit consummare (Luc. XIV, 30) . Qui aedificat domum, bonum debet jacere fundamentum. Bonum fundamentum est fides, bonum fundamentum apostolorum et prophetarum (Ephes. II, 20); duobus enim Testamentis fides nostra consurgit: nec injuriam facit qui parem dixerit in utroque perfectamque fidei esse mensuram, cum ipse dicat Dominus: Si crederetis Moysi, crederetis et mihi (Joan. V, 46) ; quia et in Moyse Dominus est locutus. Bene ergo in utroque perfecta mensura quia perfectus in utroque: et fides utriusque una; quia unius est virtutis et sensus oraculum atque responsum. 190. Me tamen sequi juvat quod ipse Dominus docuit fermentum Ecclesiae spiritalem esse doctrinam; nam cum scriptum sit: Cavete a fermento Pharisaeorum (Matth. XVI, 6) ; et cum Apostolus dixerit: Non in fermento nequitiae et malitiae (I Cor. V,", + "candidate_score": 0.658681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_38_40", + "bdc_text": "Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus . Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_369", + "psc_text": "imperio obsequuntur elementa, atque insensibilia sensum accipiunt obsequendi; divinae mysterium gratiae revelatur. Quod fluctus mitescunt saeculi, verbo immundus spiritus conquiescit; non alterum altero refellitur, sed utrumque celebratur. Habes miraculum in elementis, habes documentum in mysteriis. . 70. Ergo quia sanctus Matthaeus illa praelibaverat, sanctus Lucas eam sibi navim, in qua Petrus piscaretur, elegit. Non turbatur ista quae Petrum habet, turbatur illa quae Judam habet. Etsi multa illic discipulorum merita navigabant; tamen eam adhuc perfidia proditoris agitabat. In utraque Petrus: sed qui suis meritis firmus est, turbatur alienis. Caveamus igitur perfidum, caveamus proditorem; ne per unum plurimi fluctuemus. Ergo non turbatur haec navis in qua prudentia navigat, abest perfidia, fides spirat. Quemadmodum enim turbari poterat, cui praeerat is, in quo Ecclesiae firmamentum est? Illic ergo turbatio, ubi modica fides: hic securitas, ubi perfecta dilectio. 71. (Vers. 4.) Denique etsi aliis imperatur ut laxent retia sua; soli tamen Petro dicitur: Duc in", + "candidate_score": 0.657455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_57_59", + "bdc_text": "Scimus illud substantialiter irrepsisse in tractationem abiis inductum , qui ante aliquot aetates declinantibus rebus in deterius , theologiae commiscuerunt philosophiam , imo sophisticam ; nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei . Leguntur haec in eius quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_53", + "psc_text": "mundo corde: nec corporalibus oculis Deus quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Et cum absens putatur, videtur: et cum praesens est, non videtur. Denique nec apostoli omnes Christum videbant; et ideo ait: Tanto tempore vobiscum sum, et adhuc me non cognovistis (Joan. XIV, 9) ! Qui enim cognovit quae sit latitudo, et longitudo, et altitudo, et profundum, et supereminentem scientiae charitatem Christi, vidit et Christum, vidit et Patrem. Nos enim jam secundum carnem non novimus Christum, sed secundum spiritum; spiritus enim ante faciem nostram Christus Dominus, qui nos in omnem plenitudinem Dei misericordia sua implere dignetur; ut videri possit a nobis. Ideo ergo apparuit Zachariae angelus a dextris altaris incensi, quia apparuit cum voluit, non apparuit quamdiu noluit. . 28. Apparuit autem a dextris altaris incensi; quia divinae insigne misericordiae deferebat: Dominus enim a dextris est mihi, ne commovear (Psal. XV, 8) .", + "candidate_score": 0.65464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42_44", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_970", + "psc_text": "illa post exiguum crucifixura momentum. Vere memorabile divinae operationis insigne; ut adversum se testimonium extorqueatur invitis, cum Deum negant affectibus, quem vocibus confitentur. Unde et Dominicum illud: (Vers. 40.) Si hi tacuerint, lapides clamabunt. . 16. Neque enim mirum si laudes Domini contra naturam suam saxa respondeant, quem scopulis duriores praedicant peremptores. Aut fortasse quia obmutescentibus Judaeis post Domini passionem, vivi erant secundum Petrum, lapides clamaturi (I Pet. II, 5). Ergo compugnantibus licet affectibus suis, turba tamen Deum ad templum suum cum laude deducit. 17. Sed Deus templum suum non mercatoris vult esse diversorium, sed domicilium sanctitatis: nec vendibili religionis officio, sed obsequio gratuito usum ministerii sacerdotalis informat. Considera igitur quid tibi ad exemplum vivendi Dominica gesta praescribant. 18. Et ejiciebat omnes vendentes et ementes in templo: et mensas nummulariorum evertit, et cathedras vendentium columbas (Matth. XXI, 12) . Generaliter itaque supra docuit saeculares a Dei templo abesse debere contractus:", + "candidate_score": 0.652332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104_106", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1154", + "psc_text": "(Matth. XXVIII, 2), juxta quod Dominus ipse promiserat dicens: Et videbitis angelos descendentes et ascendentes ad Filium hominis (Joan. I, 51) . Atque utinam cum Evangelii fine noster quoque sermo claudatur!. 182. Cur secundum Matthaeum et Marcum mandat discipulis: Praecedam vos in Galilaeam (Matth. XXVI, 32) , ibi me videbitis (Marc. XVI, 7) : secundum Lucam vero et Joannem etiam intra conclave obtulit se videndum (Vers. 36)? Et quidem quod se videndum frequenter obtulerit (Joan. XX, 19), et plusquam quingentis fratribus, et Petro, et Jacobo, etiam Apostolico probavimus testimonio (I Cor. XV, 6). Et Lucas in Actibus apostolorum docuit quod discipulis manifestaverit se vivere post passionem suam, in multis argumentis apparens his, et disputans de regno Dei (Act. I, 3) . Ergo quia saepius et diversis apparuit, cum in Galilaea quando sit visus, nequaquam praescriptum ac definitum tempus Scriptura designaverit: in Hierusalem quando se obtulerit, et diem et horam expresserit;", + "candidate_score": 0.650758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_45", + "bdc_text": "quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_833", + "psc_text": "Sed jam redeamus ad Patrem; licet non verear ne istius poenitentiam gerentis exemplo diu abfuisse videamur (numquam enim abfuimus, qui versabamur in vinea, in qua si et iste mansisset, non recessisset a Patre), cavendum tamen est, ne nos ei reconciliationis faciamus moram, quam non fecit Pater. Facile reconciliatur, quando impense rogatur. Et ideo discamus quali Pater obsecratione sit ambiendus. Pater, inquit. Quam misericors, quam pius, qui nec offensus patrium dedignatur nomen audire! (Vers. 18.) Pater, inquit, peccavi in coelum, et coram te. . 225. Haec est prima confessio apud auctorem naturae, praesulem misericordiae, arbitrum culpae. Sed etsi Deus novit omnia, vocem tamen tuae confessionis exspectat. Ore enim confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) ; quia allevat pondus erroris, quisquis ipse se onerat; et accusationis excludit invidiam, qui accusatorem praevenit confitendo: Justus enim in primordio sermonis accusator est sui (Prov. XVIII, 17) . Frustra autem velis occultare, quem nihil fallat;", + "candidate_score": 0.649811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_8", + "psc_text": "Neque enim otiose dictum est homini, quod nulli aliorum animantium: In sudore vultus tui manducabis panem tuum (Gen. III, 19) . His enim animalibus quae natura irrationabilia sunt, jussu Dei terra pabulum ministrare praecepta est: soli autem homini, ut rationabile quod accepit, exerceat, vitae cursus in labore praescribitur. Qui enim non est contentus animalium pabulo caeterorum, cui non satis est lignum fructiferum in commune omnibus ad escam datum: sed delicias sibi variarum exquirit epularum, delicias sibi transmarinis arcessit e terris, delicias verrit e fluctibus, recusare non debet, qui labore victum requirit, brevem si laborem pro vita subeat aeterna. Itaque si quis in haec sacratarum disputationum certamina veniens, exuat se vitae hujus exposita ad errorem sollicitudine, et nudus malitiae, athleta pietatis oleo spiritali velut quaedam animae membra perfusus, suscipiat certamina veritatis, haud dubie perpetua promerebitur sacratarum praemia coronarum. Bonorum enim laborum nobilis fructus est: et quanto plura certamina, tanto praecellentior corona", + "candidate_score": 0.649088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_218", + "psc_text": "Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium, et misericordiam meam non dispergam ab eo, sicut dispersi ab iis qui ante te fuerunt (I Par. XVII, 11-13) . Per Esaiam quoque idem Dominus Deus generationem Domini revelavit, dicens: Exiet virga de radice Jesse, et flos ex radice ejus ascendet, et requiescet super eum Spiritus Domini, Spiritus sapientiae et intellectus (Esai XI, 1 et 2). Et infra: Et erit radix Jesse, et qui exsurget imperare gentibus: in ipso gentes sperabunt (Ibid., 10) . Et alibi: Puer natus est nobis, filius datus est nobis, cujus principium super humeros ejus, et vocabitur nomen ejus, magni consilii angelus. Adducam enim pacem super principes et salutem: et magna potestas ejus, et pacis ejus non erit finis, in sede David, et in regno ejus (Esai. IX, 6) . In quo juxta Aquilae quoque interpretationem non quasi de homine, sed de eo qui ultra", + "candidate_score": 0.647963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_4_6", + "bdc_text": "Nosti illud celebrem ac contentiones propellat . Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_756", + "psc_text": "Lucam autem est adversarius noster ille praecipue, qui serit illecebras delictorum; ut habeat in supplicio participes, quos habuit in errore consortes: atque ideo socios quaerit ad culpam; ut obnoxios prodat ad poenam. Quem nobis cavendum Petrus apostolus monet dicens: Adversarius vester diabolus tamquam leo rapiens et rugiens quaerit quem devoret (I Petr. V, 8) . 151. Est et adversarius noster juxta Matthaeum omnis virtutis usus, et apostolicus et propheticus sermo, qui nos ad asperiora praecepta, et durioris vitae documenta constringit: cui consentire nos convenit, ut eum operibus aemulemur; ne aliqua nostri contumacia ab eo descivisse prodamur. Juxta Lucam autem nemo nobis magis adversarius quam noster est lapsus, qui nos vitae nostrae accusat indiciis: non quod accusationis ullius judex futurus quaerat officium, sed quod apud omnium cognitorem noster nos actus accusat, dum ab usu virtutis, apostolicisque praeceptis invenitur alienus. 152. Itaque adversarius nobis omnis vitiorum usus, adversaria nobis libido, adversaria avaritia,", + "candidate_score": 0.646382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104_106", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_48", + "psc_text": "videretur. (Vers. 11.) Apparuit autem illi Angelus Domini stans a dextris altaris incensi. . 24. Non immerito angelus videtur in templo; quia veri Sacerdotis jam nuntiabatur adventus, et coeleste sacrificium parabatur, in quo angeli ministrarent (Cf. Aug. epist. 148, al. 111, et alibi). Et bene apparuisse dicitur ei, qui eum repente conspexit. Et hoc specialiter aut de angelis, aut de Deo Scriptura divina tenere consuevit; ut quod non potest praevideri, apparere dicatur; sic enim habes: Apparuit Deus Abrahae ad ilicem Mambre (Gen. XVIII, 1) . Nam qui ante non praesentitur, sed repentino videtur aspectu, apparere memoratur. Non enim similiter sensibilia videntur, et is in cujus voluntate situm est videri, et cujus naturae est non videri, voluntatis videri. Nam si non vult, non videtur: si vult, videtur. Apparuit enim Deus Abrahae, quia voluit: alii, quia noluit, non apparuit. Visum est etiam Stephano, cum lapidaretur a populo, aperiri coelum: visus est etiam", + "candidate_score": 0.646081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_474", + "psc_text": "escam esurientibus, Dominus erigit allisos, Dominus solvit compeditos, Dominus illuminat caecos, Dominus diligit justos, Dominus custodit advenas, orphanum et viduam suscipiet, et viam peccatorum exterminabit (Psal. CXLV, 8 et 9) . Qui ista, inquit, faciet: Regnabit Dominus in aeternum (Ibid., 10) . Ergo non humanae ista, sed divinae virtutis insignia sunt, caecis perpetuae noctis tenebras aperire, defossorumque oculorum vulnera infusa luce sanare, auditum in aures insinuare surdorum, laxatis soluta membra reformare compagibus, in lucem quoque refuso vigore vivendi revocare defunctos. 101. Haec ante Evangelium vel rara, vel nulla. Receperit Tobias oculos (Tob. XI, 12), unus est in exemplo; et tamen angeli fuit illa medicina, non hominis. Elias mortuum suscitaverit: ille tamen rogavit et flevit (III Reg. XVII, 20): hic jussit. Elisaeus leprosum mundari fecerit (IV Reg. V, 14); non tamen illic valuit praecepti auctoritas, sed figura mysterii. Non defecerit ad escam viduae esurientis, propheticis se multiplicans farina praeceptis (III Reg.", + "candidate_score": 0.644997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_62", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_799", + "psc_text": "cum per Ecclesiae velut quoddam fermentantis officium, Scripturarumque doctrinam, quae velut coelestium collatione sermonum et ubertate concrescit, infusus toti homini atque permixtus usus inoleverit, ut fiant unum etiam ipsa fermentum. Quod utique tunc fit, cum sibi tria haec pari quadam cupiditatum lance consentiunt, et aequalis aspirat concordia voluptatum. 191. Hoc igitur Ecclesiae opus non tumultuarium, nec fortuitum, sed diuturna meditatione collatum; ut haec tria unum sint, integra a lege peccati. Cujus sententiae assertorem habemus Apostolum dicentem: Ipse autem Dominus sanctificet vos per omnia; ut integer spiritus, et anima, et corpus sine querela in die Domini nostri Jesu Christi servetur (I Thess. V, 23) . Quod per saecularia quidem tentamenta non provenit, nisi fermentum illud cui comparatur regnum coelorum, mulier illa Evangelica abscondat in farinae mensuris tribus, donec fermentetur totum (Matth. XIII, 33); tres enim mensurae sunt, ut dixi, carnis, animae, et spiritus, sed spiritus quo vivimus omnes in hoc corpore", + "candidate_score": 0.642801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_643", + "psc_text": "In umbra alarum ejus speravit David, in umbra ejus concupivit, et sedit Ecclesia (Cant. II, 3). 39. Si tantum, Domine Jesu, confert umbra tua, quantum utique veritas afferet? Quemadmodum vivemus, quando jam non erimus in umbra, sed in ipsa vita? Nunc enim vita nostra abscondita est cum Christo in Deo. Cum autem Christus, inquit, apparuerit, vita nostra, tunc et nos cum eo apparebimus in gloria (Coloss. III, 3 et 4) . Dulcis illa vita est, quae non habet mortem: haec autem vita corporis habet mortem praevaricatione naturae, quae plerumque etiam desideratur. Habet etiam ipsa anima plerumque mortem labe peccati: Anima enim quae peccat, ipsa morietur (Ezech. XVIII, 4) . Cum autem firmitate beatitudinis roborata coeperit obnoxia non esse peccato, jam non erit mortalis, sed vitam carpet aeternam. 40. Ad hanc vitam, fratres, festinemus, moesti in saeculo, quia peregrinamur a Domino (II Cor. V, 6) ; qui enim non peregrinatur a", + "candidate_score": 0.64141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_110", + "bdc_text": "dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_288", + "psc_text": "ipso Adam qui juxta Apostolum (Rom. V. 14) figuram accepit Christi, quid pulchrius potuit convenire, quam ut sacrosancta generatio a Dei Filio inciperet, et usque ad Dei Filium deduceretur: creatusque praecederet in figura, ut natus in veritate sequeretur: ad imaginem factus (Gen. I, 27) praeiret, propter quem Dei imago descenderet? Et si mysterium primi discutiamus erroris, lignum scientiae boni et mali, fallente diabolo, Eva suadente, ille gustavit (Gen. III, 6); ut iste nobis priusquam sciret malum, eligeret bonum, dirique serpentis insidias Ecclesia suadente, evacuaret, juxta quod scriptum est: Quoniam priusquam sciat puer bonum aut malum, non credet malitiae ut eligat quod bonum est (Esai. VII, 16). 1334 Et, priusquam sciat vocare patrem aut matrem, accipiet virtutem Damasci, et spolia Samariae (Esai. VIII, 4) . Hic enim est puer cujus incunabula Magi spoliis orientalibus referserunt (Matth. II, 11); quia gens ante Christum incredula, de exuviis idolorum, mutata jam fide, manubias obtulit", + "candidate_score": 0.640968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_149", + "bdc_text": "addictissimus addictissimus Heinrychus Bullingerus senior , Tigurinae ecclesiae minister. 1337 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_32", + "psc_text": "I, 14) : frequenter inspice, saepius discute. Fides pignori prima debetur: fidem sequitur diligentia; ne commissa tibi pignora aut tinea, aut aerugo consumat. Quod enim tibi commissum est, consumi potest: Evangelium consumi non potest. Evangelium bonum pignus est: sed vide ne vel in animo tuo illud aut tinea aut aerugo consumat. Consumit tinea, si quod bene legeris, male credas. 13. Tinea haereticus est, tinea Photinus est, tinea tua Arrius est. Scindit vestimentum, qui separat a Deo Verbum. Scindit vestimentum Photinus, cum legit: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat (Joan. I, 1) . Integrum enim vestimentum est, si legas: Et Deus erat Verbum. (Ibid.) Scindit vestimentum qui separat a Deo Christum. Scindit vestimentum qui legit: Haec est autem vita aeterna; ut cognoscant te solum verum Deum (Joan. XVII, 3) ; nisi cognoscat et Christum. Non enim solum Patrem vere Deum cognoscere vita aeterna est: sed", + "candidate_score": 0.639073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_62", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_147", + "psc_text": "1299 angelis, prophetis, et apostolis crede. Vide quam signate Scriptura singulorum libret momenta verborum: Festinant, inquit, Verbum videre. Etenim cum caro Domini videtur, Verbum videtur, quod est Filius. Non mediocre fidei tibi hoc videatur exemplum, non vilis persona pastorum. Certe quo vilior ad prudentiam, eo pretiosior ad fidem. Non gymnasia choris referta sapientum, sed plebem Dominus simplicem requisivit, quae phalerare audita, et fucare nesciret. Simplicitas enim quaeritur, non ambitio desideratur. Nec contemnenda putes quasi vilia verba prophetarum: a pastoribus etiam Maria fidem colligit: a pastoribus populus ad Dei reverentiam congregatur; mirati enim sunt de iis, quae dicebantur a pastoribus ad ipsos. (Vers. 19.) Maria autem conservabat omnia verba haec, conferens in corde suo. . 54. Discamus sanctae Virginis in omnibus castitatem, quae non minus ore pudica quam corpore, argumenta fidei conferebat in corde. Si Maria a pastoribus discit, cur tu declinas discere a sacerdotibus? Si Maria ante praecepta apostolica tacet,", + "candidate_score": 0.639029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_43", + "bdc_text": "illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1074", + "psc_text": "Etenim quia tertio negaverat, tertio confitetur: sed negavit in nocte, confitetur in die (Cf. Aug. lib. I de Gratia Christi, cap. 45). 91. Haec autem ideo scripta sunt, ut sciamus neminem jactare se debere; nam si Petrus lapsus est, quia dixit: Etsi alii scandalizati fuerint in te, ego non scandalizabor (Marc. XIV, 29) , quis alius jure de se praesumat? Denique et David quia dixerat: Ego dixi in mea abundantia, non movebor in aeternum, eam sibi jactantiam obfuisse profitetur, dicens: Avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus (Psal. XXIX, 7 et 8) . 92. Unde te evocem, Petre; ut doceas me quid flens cogitaveris? Unde, inquam, te evocem? De coelo, ubi jam choro insertus es angelorum: an etiam de tumulo; quia non putas injuriam et ibi esse, unde Dominus resurrexit? Doce nos quid tibi profuerint lacrymae tuae. Sed docuisti illico: nam qui lapsus es, antequam fleres, postquam 1524", + "candidate_score": 0.634888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_147", + "bdc_text": "Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_54", + "psc_text": "sua implere dignetur; ut videri possit a nobis. Ideo ergo apparuit Zachariae angelus a dextris altaris incensi, quia apparuit cum voluit, non apparuit quamdiu noluit. . 28. Apparuit autem a dextris altaris incensi; quia divinae insigne misericordiae deferebat: Dominus enim a dextris est mihi, ne commovear (Psal. XV, 8) . Et alibi: Dominus protectio tua super manum dexterae tuae (Psal. CXX, 5) . Atque utinam nobis quoque adolentibus altaria, sacrificium deferentibus assistat angelus, immo praebeat se videndum. Non enim dubites assistere angelum, quando Christus assistit, quando Christus immolatur. Etenim pascha nostrum immolatus est Christus (I Cor. V, 7) . Nec verearis ne turbetur cor tuum angeli visione (perturbamur enim, et a nostro alienamur affectu, quando praestringimur alicujus superioris potestatis occursu), idem enim angelus qui occurrerit nobis, confirmare nos poterit, sicut turbatum ante Zachariae firmavit animum, dicens: (Vers. 13, 14.) Ne timeas Zacharia, quoniam ecce oratio tua exaudita 1276 est: et", + "candidate_score": 0.632128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_40", + "bdc_text": "Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_246", + "psc_text": "instaurans, in majorum nos actum et antiquam simplicitatem fidei reformavit. Unde de eo et propheta dixit: Vocaberis aedificator sepis (Esai LVIII, 12). Tulit enim illum obicem qui unitatem mentis et corporis, seriemque vitae simplicis dividebat; atque ipse factus est pax nostra, qui fecit utraque unum, et medium parietem sepis solvit. Quem parietem exponit Apostolus inimicitias esse in carne (Ephes. II, 14). Has ergo inimicitias tulit Dominus, et pacem refudit, legemque mandatorum in decretis evacuavit; ut duos conderet in uno novo homine: in quo non solum exteriorem et interiorem, sed etiam Judaeum significat et Graecum, ut esset omnia et in omnibus Christus. Dominus enim sabbati, superstitionem tulit sabbati corporalis, et quasi medium solvit Legis parietem: qui nos ab ea pietate quae secundum Deum est, decretorum difficultate prohibebat, eo quod juxta Moysi legem non erat facile atque possibile gentibus militare Deo, cum inanis superstitio Judaeorum purum affectum gentium a subeunda observatione revocaret.", + "candidate_score": 0.631398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_471", + "psc_text": "Cum autem venerint ad Evangelium, et cognoverint illuminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: Vidimus eum, et oculis nostris perspeximus, et in vestigia clavorum ejus digitos nostros inseruimus. Videmur enim nobis vidisse quem legimus, spectasse pendentem, et vulnera ejus, spiritu Ecclesiae scrutante, tentasse; si enim digito Dei ejiciuntur daemonia, fides quoque digito Ecclesiae reperitur. Aut fortasse in parte quadam operatrice corporis nostri omnes videmur investigasse Dominicae seriem passionis; fides enim per paucos ad plures pervenit. Lex ergo Christum venturum annuntiat: Evangelii scriptura venisse confirmat. 98. Nonnulli etiam de ipso Joanne sic intelligunt, magnum quidem ita prophetam, ut Christum agnosceret, annuntiaret remissionem peccatorum futuram: sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium vatem, quem venturum crediderat, non credidisse moriturum. Non 1379 igitur fide, sed pietate dubitavit. Dubitavit et Petrus dicens: Propitius esto, Domine, non fiet hoc (Matth. XVI, 22) . Ille fidei princeps (cui se", + "candidate_score": 0.610463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_146", + "bdc_text": "Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_518", + "psc_text": "vae mihi si non dilexero! Audeo dicere: non reddidit Petrus, et ideo plus dilexit. Non reddidit Paulus? Reddidit quidem mortem pro morte, sed alia non reddidit; quia multa debebat. Audi ipsum dicentem quia non reddidit: Quis prior dedit illi, et retribuetur ei (Rom. XI, 34) ? Reddamus licet crucem pro cruce, funus pro funere, numquid reddimus quod ex ipso, et per ipsum, et in ipso habemus omnia? Reddamus ergo amorem pro debito, charitatem pro munere, gratiam pro sanguinis pretio; plus enim diligit cui donatur amplius. 27. Sed revertamur ad illam superiorem, cujus consilium adhuc nec apostoli intelligunt, quod erat absconditum a saeculis in Deo: Quis enim cognovit sensum Domini (Ibid.) ? Conquerebantur ergo discipuli quia mulier super caput effudit unguentum, et quaerebantur dicentes: Quare hoc sic periit? Potuit enim venumdari pretio, et dari pauperibus (Matth. XXVI, 8) . Quid utique displicuerit Christo in eorum sermonibus, non poteris deprehendere, nisi mysterium", + "candidate_score": 0.607967, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.72393, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14_16", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1198", + "psc_text": "judicio pars utraque damnatur, et ambae simul haereses a corpore Ecclesiae resecantur, quia neutra falsitas nobiscum potest habere concordiam. Nec interest quo sacrilegio ab incarnationis Dominicae veritate discordent, cum id quod pravissime sentiunt, nec auctoritas Evangelii, nec ratio suscipiat sacramenti. CAP. II. Et ideo, frater charissime, oportet dilectionem tuam toto corde perspicere, cujus Ecclesiae gubernaculis te Dominus voluerit praesidere, et ejus meminisse doctrinae, quam praecipuus apostolorum omnium beatissimus Petrus, per totum quidem mundum uniformi praedicatione, sed speciali magisterio in Antiochena et Romana urbe fundavit: ut illum in suae glorificationis domicilio praeeminentem ea intelligas reposcere, instituta quae tradidit, sicut ab ipsa quam confessus est veritate suscepit. Neque ullo modo sinas in Orientalibus Ecclesiis, maximeque in his quas Antiochenae sedi sacratissimorum Patrum Nicaeni canones deputaverunt, ab improbis haereticis Evangelio resultari, et vel Nestorii vel Eutychis a quoquam dogma defendi. Quoniam, sicut dixi, catholicae fidei petra, cujus cognomen beatus apostolus Petrus sumpsit a", + "candidate_score": 0.72393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6_8", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_298", + "psc_text": "locum qui omnibus opportunus sit vicinarum provinciarum conveniant sacerdotes, ut, secundum haec quae ad tua consulta respondimus, plenissimo disquiratur examine an sint aliqui inter episcopos qui hujus haereseos contagio polluantur; a communione sine dubio separandi, si nefandissimam sectam per omnium sensuum pravitates damnare noluerint. Nulla enim ratione tolerandum est ut qui praedicandae fidei suscepit officium, is contra Evangelium Christi, contra apostolicam doctrinam, contra universalis Ecclesiae Symbolum audeat disputare. Quales illic erunt discipuli, ubi tales docebunt magistri? QUAE ILLIC religio populi, quae salus plebis, ubi contra humanam societatem pudoris sanctitas tollitur, conjugiorum foedus aufertur, propagatio generationis inhibetur, carnis natura damnatur, contra verum autem veri Dei cultum Trinitas Deitatis negatur, personarum proprietas confunditur, anima hominis divina essentia praedicatur, et eadem ad diaboli arbitrium carne concluditur, Dei Filius per id quod ex Virgine ortus, non per id quod ex Patre natus est, unigenitus praedicatur, idemque nec vera Dei proles, nec verus Virginis partus", + "candidate_score": 0.704174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6_8", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_820", + "psc_text": "beatitudinis vestrae, hoc quod erga privilegia Arelatensis Ecclesiae institutio vetusta tradiderat, promulgatis (sicut et scrinia apostolicae sedis procul dubio continent) auctoritatibus confirmarunt: credentes plenum esse rationis atque justitiae, ut sicut per beatissimum Petrum apostolorum principem sacrosancta Ecclesia Romana teneret supra omnes totius mundi Ecclesias principatum, ita etiam intra Gallias Arelatensis Ecclesia, quae sanctum Trophimum ab apostolis missum sacerdotem habere meruisset, ordinandi pontificium vindicaret. His secundum religionem utitur privilegiis Ecclesia memorata. CAP. III. Caeterum multa sunt quibus secundum instituta principum cunctis intra regiones nostras civitatibus praeferatur. Haec in tantum a gloriosissimae memoriae Constantino peculiariter honorata est, ut ab ejus vocabulo praeter proprium nomen, quo Arelas 996 vocitatur, Constantina nomen acceperit. Hanc clementissimae recordationis Valentinianus et Honorius fidelissimi principes specialibus privilegiis, et, ut verbo ipsorum utamur, Matrem omnium Galliarum appellando decorarunt. In hac urbe quicumque intra Gallias ex tempore praedictorum ostentare voluit insignia dignitatis, consulatum suscepit et dedit. Hanc sublimissima praefectura, hanc", + "candidate_score": 0.697599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14_16", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1108", + "psc_text": "et inutilia subjicere fulcimenta voluisti, eliciendo a fratribus speciem consensionis, quam tibi in suam injuriam verecundia fatigata praeberet. Memento quid Dominus ei qui unum de pusillis scandalizaverit comminetur (Matth. XVIII, 6; Marc. IX, 41), et sapienter intellige quale sit Dei judicium subiturus, qui tot Ecclesiis, tot sacerdotibus scandalum inferre non metuit. Fateor enim ita me dilectione universae fraternitatis obstringi, ut nemini prorsus in his quae contra se poscit assentiar, possisque evidenter agnoscere me dilectioni tuae benevolo animo contraire, ut saniore consilio ab universalis te Ecclesiae perturbatione contineas. Non convellantur provincialium jura primatuum, nec privilegiis antiquitus institutis metropolitani fraudentur antistites. Nihil Alexandrinae sedi ejus, quam per sanctum Marcum evangelistam beati Petri discipulum meruit, pereat dignitatis; nec Dioscoro impietatis suae pertinacia corruente, splendor tantae Ecclesiae tenebris obscuretur alienis. Antiochena quoque Ecclesia, in qua primum praedicante beato apostolo Petro, Christianum nomen exortum est, in paternae constitutionis ordine perseveret, et in gradu tertio collocata", + "candidate_score": 0.696331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_66_68", + "bdc_text": "ecclesiae Gallicanae regi christianissimo Carolo 9 offerrent fidei suae confessione et in numero 36 uterentur vocabulo substantiae confitentes Christum sui corporis et sanguinere subambiles nutire et vivificare ; mox tamen adiicerent . Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_789", + "psc_text": "non creditur. In quibus isti ignorantiae tenebris, in quo hactenus desidiae torpore jacuere? ut nec auditu discerent, vel lectione cognoscerent, quod in Ecclesia Dei in omnium ore tam consonum est, ut nec ab infantium linguis veritas corporis et sanguinis Christi inter communionis sacramenta taceatur. Quia in illa mystica distributione spiritalis alimoniae hoc impartitur, hoc sumitur: ut accipientes virtutem coelestis cibi, in carnem ipsius qui caro nostra factus est transeamus. Unde et ad confirmationem charitatis vestrae, quae laudabili fide inimicis veritatis obnititur, apte atque opportune sermone affectuque Apostoli utar, et dicam: Propterea et ego audiens fidem vestram, quae est in Domino Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis, memoriam vestri faciens in orationibus meis: ut Deus Domini nostri Jesu Christi, Pater gloriae, det vobis spiritum sapientiae et revelationis in agnitione ejus, illuminatos oculos cordis vestri; ut sciatis quae sit spes vocationis ejus, et quae divitiae gloriae", + "candidate_score": 0.695013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_298", + "psc_text": "locum qui omnibus opportunus sit vicinarum provinciarum conveniant sacerdotes, ut, secundum haec quae ad tua consulta respondimus, plenissimo disquiratur examine an sint aliqui inter episcopos qui hujus haereseos contagio polluantur; a communione sine dubio separandi, si nefandissimam sectam per omnium sensuum pravitates damnare noluerint. Nulla enim ratione tolerandum est ut qui praedicandae fidei suscepit officium, is contra Evangelium Christi, contra apostolicam doctrinam, contra universalis Ecclesiae Symbolum audeat disputare. Quales illic erunt discipuli, ubi tales docebunt magistri? QUAE ILLIC religio populi, quae salus plebis, ubi contra humanam societatem pudoris sanctitas tollitur, conjugiorum foedus aufertur, propagatio generationis inhibetur, carnis natura damnatur, contra verum autem veri Dei cultum Trinitas Deitatis negatur, personarum proprietas confunditur, anima hominis divina essentia praedicatur, et eadem ad diaboli arbitrium carne concluditur, Dei Filius per id quod ex Virgine ortus, non per id quod ex Patre natus est, unigenitus praedicatur, idemque nec vera Dei proles, nec verus Virginis partus", + "candidate_score": 0.694608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53_55", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 . sentirent , ne hos haberemus pro hostibus . suum et in factum est , ut cum ecclesiae Gallicanae regi Christi instinatam Carolo , 9 offerretur vocabulo suae confessionem , quendi et in ea nummo 36 uteretur vocabulo substantiae confitentes genim Christum sui corporis et sanguinis substantia fideles nutrire 13. 1554 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1545", + "psc_text": "sunt Ariani, quorum per istos perfidiae robur adolescit, ut majore contentione asserant Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, unius non esse substantiae, quia isti Divinitatem Domini et carnem substantiae unius dicere tentaverunt. Item infra (Cap. 6, num. 52) . Et hi mihi frequenter Nicaeni concilii tractatum se tenere commemorant. Sed in illo tractatu Patres nostri non carnem, sed Dei Verbum unius substantiae cum Patre esse dixerunt. Et Verbum quidem ex paterna processisse substantia, carnem autem ex Virgine esse confessi sunt. Quomodo igitur Nicaeni concilii nomen obtenditur, et nova inducuntur quae numquam nostri sensere majores? Et reliqua. 1390 Item ejusdem ad SABINUM episcopum inter caetera (Num. 6 et 7) . Unde pulchre Apostolus ejusdem verbi repetitione usus est, dicens de Domino Jesu Christo: Cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo; sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens. Quid est in forma Dei, nisi in plenitudine Deitatis,", + "candidate_score": 0.693821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_16_18", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris . Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1198", + "psc_text": "judicio pars utraque damnatur, et ambae simul haereses a corpore Ecclesiae resecantur, quia neutra falsitas nobiscum potest habere concordiam. Nec interest quo sacrilegio ab incarnationis Dominicae veritate discordent, cum id quod pravissime sentiunt, nec auctoritas Evangelii, nec ratio suscipiat sacramenti. CAP. II. Et ideo, frater charissime, oportet dilectionem tuam toto corde perspicere, cujus Ecclesiae gubernaculis te Dominus voluerit praesidere, et ejus meminisse doctrinae, quam praecipuus apostolorum omnium beatissimus Petrus, per totum quidem mundum uniformi praedicatione, sed speciali magisterio in Antiochena et Romana urbe fundavit: ut illum in suae glorificationis domicilio praeeminentem ea intelligas reposcere, instituta quae tradidit, sicut ab ipsa quam confessus est veritate suscepit. Neque ullo modo sinas in Orientalibus Ecclesiis, maximeque in his quas Antiochenae sedi sacratissimorum Patrum Nicaeni canones deputaverunt, ab improbis haereticis Evangelio resultari, et vel Nestorii vel Eutychis a quoquam dogma defendi. Quoniam, sicut dixi, catholicae fidei petra, cujus cognomen beatus apostolus Petrus sumpsit a", + "candidate_score": 0.693521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_99", + "bdc_text": "Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.692928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97_99", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia . Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.692683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_120_122", + "bdc_text": "Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu . sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis , ut affectibus pravis superioribus concordes concordem deo adducantur ecclesiam. 13.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1642", + "psc_text": "colloquia sentiamus quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Datum XV kalend. Septemb., Magno et Apollonio consulibus. EPISTOLA CLXXII. AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ECCLESIAE ALEXANDRINAE. SYNOPSIS. Ad concordiam in Ecclesia Alexandrina servandam augendamque invitat; et ut qui ab haereticis seducti sunt, ad poenitentiae remedium provocentur. LEO episcopus presbyteris et diaconibus Ecclesiae Alexandrinae, dilectissimis filiis in Domino salutem. Gaudeo exsultanter in Domino de piissimo quem inter vos habetis affectu; dum sicut scripta vestra manifestant, et pastor gregem, et grex ostenditur amare pastorem. Solliciti ergo in invicem, sicut Apostolus ait, servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) , properate ad fructum verae pervenire patientiae. Quid enim dignius aut velle potestis aut agere, quam ut, auxiliante Dei gratia, gloriosissimi principis fide ad profectum solidissimae pacis utamini, remota procul ea bestia quae vineam plantationis Dominicae, sicut psalmus propheticus canit (Ps.", + "candidate_score": 0.690638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_54_56", + "bdc_text": "sentirent , ne hos haberemus pro hostibus . suum et in factum est , ut cum ecclesiae Gallicanae regi Christi instinatam Carolo , 9 offerretur vocabulo suae confessionem , quendi et in ea nummo 36 uteretur vocabulo substantiae confitentes genim Christum sui corporis et sanguinis substantia fideles nutrire 13. 1554 . aliis nostris scriptis nihil commemoremus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_789", + "psc_text": "non creditur. In quibus isti ignorantiae tenebris, in quo hactenus desidiae torpore jacuere? ut nec auditu discerent, vel lectione cognoscerent, quod in Ecclesia Dei in omnium ore tam consonum est, ut nec ab infantium linguis veritas corporis et sanguinis Christi inter communionis sacramenta taceatur. Quia in illa mystica distributione spiritalis alimoniae hoc impartitur, hoc sumitur: ut accipientes virtutem coelestis cibi, in carnem ipsius qui caro nostra factus est transeamus. Unde et ad confirmationem charitatis vestrae, quae laudabili fide inimicis veritatis obnititur, apte atque opportune sermone affectuque Apostoli utar, et dicam: Propterea et ego audiens fidem vestram, quae est in Domino Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis, memoriam vestri faciens in orationibus meis: ut Deus Domini nostri Jesu Christi, Pater gloriae, det vobis spiritum sapientiae et revelationis in agnitione ejus, illuminatos oculos cordis vestri; ut sciatis quae sit spes vocationis ejus, et quae divitiae gloriae", + "candidate_score": 0.690123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97_99", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia . Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1359", + "psc_text": "Nam quidam ad nos rumores de Alexandrini populi ausibus deferuntur, quos ideo plenius 1300 indicare non possumus, quia necdum ex integro quae dicuntur gesta cognovimus. Sed hoc vobis pro universali Ecclesia laborandum est, ut si vera sunt quae acta dicuntur, sanctae Chalcedonensi synodo praejudicare non possint, ut quae instruente Spiritu sancto ad totius mundi salutem definita sunt, inviolata permaneant. Dat. kal. Junii, Constantino et Rufo coss. EPISTOLA CXLV. AD LEONEM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Rogat ut perturbatae Alexandrinorum Ecclesiae succurrat. --II. De fide bene definita disceptandum denuo non esse; et ut catholicus Alexandrinae Ecclesiae episcopus praeficiatur. LEO Romae episcopus LEONI semper Augusto. CAP. I. Officiis quae ad gratulationem imperii vestri pertinent persolutis, etiam hanc paginam necessariae supplicationis adjeci, qua catholicae fidei divinitus praeparatum favoris vestri posco praesidium. Nam talia in Alexandrina Ecclesia perpetrata, fratris et coepiscopi mei Anatolii relatione cognovi, ut omnis Christiana religio sentiat se impeti atque violari, nisi in", + "candidate_score": 0.690119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53_55", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 . sentirent , ne hos haberemus pro hostibus . suum et in factum est , ut cum ecclesiae Gallicanae regi Christi instinatam Carolo , 9 offerretur vocabulo suae confessionem , quendi et in ea nummo 36 uteretur vocabulo substantiae confitentes genim Christum sui corporis et sanguinis substantia fideles nutrire 13. 1554 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1233", + "psc_text": "dogmatibus misceantur. Fides enim catholica sicut damnat Nestorium, qui in uno Domino nostro Jesu Christo duas ausus est praedicare personas, ita damnat etiam Eutychen cum Dioscoro, qui ab unigenito Deo Verbo negant in utero Virginis matris veritatem carnis humanae susceptam. Si quid autem erga praedictorum conversionem exhortatio vestra profecerit, quod gloriam vobis praestabit aeternam, peto hoc mihi clementiae vestrae litteris indicetis; ut et vos boni operis fructum cepisse, et illos gaudeam misericordia Domini non periisse. Data decimo septimo kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1236 EPISTOLA CXXIV. AD MONACHOS PALAESTINOS. SYNOPSIS. I. Ex perversa epistolae S. Leonis ad Flavianum interpretatione impositum esse Palaestinis. --II. Tam Eutychen, qui naturas confundit in Christo, quam Nestorium, qui personas geminat, esse detestandos. --III. Christi non esse participem, qui nostram in eo naturam non confitetur. --IV. Illos solum Christi sanguine mundari, in quorum corpore oblatus, passus et mortuus triumphavit. --V. Utriusque ejus naturae proprietates ex", + "candidate_score": 0.689782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26_28", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.689763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1198", + "psc_text": "judicio pars utraque damnatur, et ambae simul haereses a corpore Ecclesiae resecantur, quia neutra falsitas nobiscum potest habere concordiam. Nec interest quo sacrilegio ab incarnationis Dominicae veritate discordent, cum id quod pravissime sentiunt, nec auctoritas Evangelii, nec ratio suscipiat sacramenti. CAP. II. Et ideo, frater charissime, oportet dilectionem tuam toto corde perspicere, cujus Ecclesiae gubernaculis te Dominus voluerit praesidere, et ejus meminisse doctrinae, quam praecipuus apostolorum omnium beatissimus Petrus, per totum quidem mundum uniformi praedicatione, sed speciali magisterio in Antiochena et Romana urbe fundavit: ut illum in suae glorificationis domicilio praeeminentem ea intelligas reposcere, instituta quae tradidit, sicut ab ipsa quam confessus est veritate suscepit. Neque ullo modo sinas in Orientalibus Ecclesiis, maximeque in his quas Antiochenae sedi sacratissimorum Patrum Nicaeni canones deputaverunt, ab improbis haereticis Evangelio resultari, et vel Nestorii vel Eutychis a quoquam dogma defendi. Quoniam, sicut dixi, catholicae fidei petra, cujus cognomen beatus apostolus Petrus sumpsit a", + "candidate_score": 0.689502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_18_20", + "bdc_text": "Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli . Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1642", + "psc_text": "colloquia sentiamus quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Datum XV kalend. Septemb., Magno et Apollonio consulibus. EPISTOLA CLXXII. AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ECCLESIAE ALEXANDRINAE. SYNOPSIS. Ad concordiam in Ecclesia Alexandrina servandam augendamque invitat; et ut qui ab haereticis seducti sunt, ad poenitentiae remedium provocentur. LEO episcopus presbyteris et diaconibus Ecclesiae Alexandrinae, dilectissimis filiis in Domino salutem. Gaudeo exsultanter in Domino de piissimo quem inter vos habetis affectu; dum sicut scripta vestra manifestant, et pastor gregem, et grex ostenditur amare pastorem. Solliciti ergo in invicem, sicut Apostolus ait, servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) , properate ad fructum verae pervenire patientiae. Quid enim dignius aut velle potestis aut agere, quam ut, auxiliante Dei gratia, gloriosissimi principis fide ad profectum solidissimae pacis utamini, remota procul ea bestia quae vineam plantationis Dominicae, sicut psalmus propheticus canit (Ps.", + "candidate_score": 0.6887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_69_71", + "bdc_text": "Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_713", + "psc_text": "ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν. Μὴ θέλητε ὑπολαμβάνειν, ἀγαπητοὶ, ὅτι τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ ἀπολειφθήσεται ἢ ὑστερήσει ποτὲ ἡ θεῖα Ἐκκλησία [Forte ἐκδικία]. Ἐκλάμπει γὰρ τῆς πίστεως τὸ καθαρὸν, ὅταν ἀπ' οὐτῆς ὁ ῥύπος τῆς πλάνης χωρισθῇ. Ὅθεν πάλιν καὶ πάλιν ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διάμαρτυρόμεθα ὁμοῦ καὶ ὑπομιμνήσκομεν, ἵνα ἀπό τῆς πίστεως ἐν ᾗ τεθεμελιωμένοι ἐστὲ, καὶ ἐν ᾗ τὸν Χρ��στιανικώτατον βασιλέα οἴδαμεν παραμένειν, μήτε ἑνέδραις, μήτε τισὶν ἀπάταις μετακινηθείητε· ἀλλ' εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐπισκόπου ὑμῶν ἐκεῖνον τοῖς ὀφθαλμοῖς κατέχητε, ὑπὲρ οὗ αὐτὸς πάντα παθεῖν ἅπερ ἐπηνέχθη οὐκ ἐφοβήθη· οὗτινος ἐν πᾶσι μιμητὰς ὑμᾶς γενέσθαι ἐπιθυμοῦμεν, ἵνα κοινὸν μετ' αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.68754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_125_127", + "bdc_text": "Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1135", + "psc_text": "virus effudit, non solum stylo in discipulos veritatis, sed etiam manu saeviens, ut consensum aut simplicitatis indoctae, aut trepidae fidei violenter extorqueat. Sed non ita debent filii lucis filios metuere tenebrarum, ut sani furentibus acquiescant, 1178 aut aestiment hujusmodi hominibus aliquid praestandum esse reverentiae, qui si perire malunt quam resipiscere, prospiciendum est ne impunitate sua latius noceant, et in multorum perniciem, dum diu tolerantur insurgant. CAP. II. Non ignoro quid charitatis et gratiae filiis nostris sanctis et veris monachis debeatur, qui professionis suae modestiam non relinquunt, et quod proposito voverunt, moribus exsequuntur. Superbi autem et inquieti, qui sacerdotum contemptu et injuriis gloriantur, non servi Christi, sed Antichristi milites sunt habendi; maximeque in suis sunt praepositis humiliandi, qui imperitam multitudinem ad defensionem suae perversitatis instigant. Unde cum clementissimus princeps toto religiosi cordis affectu catholicam diligat fidem, et multum, sicut ubique percrebuit, rebellium haereticorum hac offendatur audacia, agendum est apud ipsius clementiam,", + "candidate_score": 0.687479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_16_18", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris . Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_577", + "psc_text": "Varias quidem diversorum opiniones discipuli memorarunt; sed cum ab eis, quid ipsi crederent, quaereretur, princeps apostolorum plenitudinem fidei brevi sermone complexus, Tu es, inquit, Christus Filius Dei vivi; hoc est, Tu qui vere es Filius hominis, idem vere es Filius Dei vivi; tu, inquam, verus in Deitate, verus in carne, et salva geminae 865 proprietate naturae utrumque unus. Quod si Eutyches intelligenter ac vivaciter crederet, nequaquam ab hujus fidei tramite deviaret. Propter quam ei respondetur a Domino: Beatus es, Simon Barjona, quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus qui in coelis est. Et ego dico tibi, quia tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam (Matth. XVI, 17) . Nimis autem a compage hujus aedificationis alienus est qui et beati Petri confessionem non capit, et Christi Evangelio contradicit: ostendens se nullum umquam studium cognoscendae veritatis habuisse, et superfluo", + "candidate_score": 0.687426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_66", + "bdc_text": "ecclesiae Gallicanae regi christianissimo Carolo 9 offerrent fidei suae confessione et in numero 36 uterentur vocabulo substantiae confitentes Christum sui corporis et sanguinere subambiles nutire et vivificare ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_479", + "psc_text": "Non dicit, Et seminibus, quasi in multis, sed quasi in uno, Et semini tuo, quod est Christus (Galat. III, 8) . Isaiae quoque praedicationem interiore apprehendisset auditu dicentis: Ecce virgo in utero accipiet et pariet filium, et vocabunt nomen ejus Emmanuel, quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Isai. VII, 14; Matth. I, 23) . Ejusdemque prophetae fideliter verba legisset: Puer natus est nobis, filius datus est nobis, cujus potestas super humerum ejus, et vocabunt nomen ejus, magni consilii Angelus, Admirabilis, Consiliarius, Deus fortis, Princeps pacis, Pater futuri saeculi (Isai. IX, 6) . Nec frustratorie loquens, ita Verbum diceret carnem factum, ut editus utero virginis Christus haberet formam hominis, et non haberet materni corporis veritatem. An 811 forte ideo putavit Dominum nostrum Jesum Christum non nostrae esse naturae, quia missus ad beatam Mariam semper virginem angelus ait: Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi; ideoque et quod nascetur ex", + "candidate_score": 0.68536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur ) vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_100", + "psc_text": "PER CAMPANIAM, PICENUM, TUSCIAM ET UNIVERSAS PROVINCIAS CONSTITUTOS. SYNOPSIS. (Ex Dionysio Exiguo). I. Ut nullus episcopus servum alterius ad officium clericatus promovere praesumat. II.-- Ut quicumque ad sacerdotium, vel viduarum mariti, vel habentes numerosa conjugia, promoti fuerint, ab ecclesiasticis officiis arceantur. --III. Quod usuras non solum clerici exigere non debeant, sed nec laici Christiani. -- 612 IV. Ut clericus nec suo, nec alieno nomine fenus exerceat. --V. Ut si quis sacerdotum contra interdicta fecerit, a suo submoveatur officio. LEO episcopus urbis Romae omnibus episcopis per Campaniam, Picenum, Tusciam et universas provincias constitutis in Domino salutem. Ut nobis gratulationem facit Ecclesiarum status salubri dispositione compositus, ita non levi nos moerore contristat, quoties aliqua contra constituta canonum ecclesiasticamque disciplinam praesumpta vel commissa cognoscimus: quae si non qua debemus vigilantia resecemus, illi qui nos speculatores esse voluit (Ezech. III, 17) excusare non possumus, permittentes sincerum corpus Ecclesiae, quod ab omni macula purum custodire", + "candidate_score": 0.684364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.684323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.683658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_69_71", + "bdc_text": "Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_712", + "psc_text": "ἐπειδὴ τὴν ἐκκλησίαν ὑμῶν ταύτῇ τῇ πράξει ἔγνωμεν διασκορπισθεῖσαν, παραμυθητέους καὶ προτρεπτέους ὑμᾶς εἶναι πιστεύρμεν διὰ τῶν ἡμετέρων ἐπιστολῶν, ἵνα ὑπὲρ τῆς καθολικῆς πίστεως τῆς ἐκδικίας, τῇ τῶν ἀπίστων ἀνομίᾳ ἐναντιώσησθε. Οὐ γὰρ βουλόμεθα τὴν ἀγάπην ὑμῶν, ταύτῃ τῇ λὑπῃ καταφορτίζεσθαι, ὅθαν μείζων δόξα τῇ ὑμετέρᾳ παραμονῇ ἐπακολουθῇ ἵνα ἀπὸ τοῦ δεδοκιμασμένου ἐπισκόπου ὑμῶν, οὐδὲ μία ὑμᾶς ἀπειλὴ, οὐδὲ εἷς φόβος ἀποσπάσαι δυνήσεται· εἴ τις γὰρ ὑγιαίνοντος καὶ ζῶντος Φλαβιανοῦ τοῦ ἐπισκόπου (ὑμῶν) τὴν ἀρχιερωσύνην αὐτοῦ τολμήσει ὑπεισελθεῖν, οὐδέποτε εἰς κοινωνίαν ἡμετέραν γενήσεται, οὐδὲ μεταξὺ τῶν ἐπισκόπων δυνήσεται ἀριθμηθῆναι. Ἡμεῖς γὰρ καθάπερ Νεστόριον ἐν τῇ αὐτοῦ διαστροφῇ ἀναθεματίσαμεν, οὕτως καὶ ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.683386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_27_29", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.682882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_16_18", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris . Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1292", + "psc_text": "principis animus exsultabit, et quam pariter universa plebs Dei et Ecclesiae Christi procul ab omni discordia liberae permanebunt, litteris suis nos laetificare dignetur, quibus illo perfici valeamus affectu, quem prudentissimis vestris insitum copiose jam novimus vigere praecordiis: ut perceptis alacriter vestrae sanctitatis epistolis, et gratias agamus Domino Deo nostro Christo, qui totius difficultatis vincula disrupit, eidemque vota solemnia pro vestra beatitudine persolvamus. CAP. IV. De his autem quae Constantinopolitanae gratia sedis sancita sunt in Chalcedonensi nuper universali synodo, pro certo beatitudo vestra hoc habeat, nullam esse culpam in me, homine qui semper otium et quietem, in humilitate me continens, ab ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex", + "candidate_score": 0.682383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_51_53", + "bdc_text": "info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis . Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum . Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.682349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_46_48", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus . Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1549", + "psc_text": "coelum, sedet ad dexteram Patris; nec aliunde quam inde venturus est ad vivos et mortuos judicandos; et sic venturus est, illa angelica voce testante, quemadmodum est ire visus in coelum (Act. I, 11) , id est in eadem forma carnis atque substantia, cui profecto immortalitatem dedit, naturam non abstulit. Item in ejusdem epistola ad VOLUSIANUM, inter caetera (Num. 9) . Nunc vero ita inter Deum et homines mediator apparuit, ut in unitate personae copulans utramque naturam, et solita sublimaret insolitis, et insolita solitis temperaret. Item ejusdem in Expositione Evangelii secundum Joannem, inter caetera (Tract. 78, num. 2) . Quid igitur, haeretice? Cum Christus Deus sit et homo, loquitur ut homo, et calumniaris Deo? Ille in se naturam commendat humanam, tu in illo audes deformare divinam? Et iterum infra (Num. 3) . Agnoscamus geminam substantiam Christi, divinam scilicet, qua aequalis est Patri; humanam, qua major est Pater. Utrumque autem simul, non", + "candidate_score": 0.681704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_18", + "bdc_text": "Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1292", + "psc_text": "principis animus exsultabit, et quam pariter universa plebs Dei et Ecclesiae Christi procul ab omni discordia liberae permanebunt, litteris suis nos laetificare dignetur, quibus illo perfici valeamus affectu, quem prudentissimis vestris insitum copiose jam novimus vigere praecordiis: ut perceptis alacriter vestrae sanctitatis epistolis, et gratias agamus Domino Deo nostro Christo, qui totius difficultatis vincula disrupit, eidemque vota solemnia pro vestra beatitudine persolvamus. CAP. IV. De his autem quae Constantinopolitanae gratia sedis sancita sunt in Chalcedonensi nuper universali synodo, pro certo beatitudo vestra hoc habeat, nullam esse culpam in me, homine qui semper otium et quietem, in humilitate me continens, ab ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex", + "candidate_score": 0.680549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133_135", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod in aliis per indulgentiam curari placuit, in illo putent non esse veniale. Unde cupio me super his plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur: quia aliud est contra fidem impie armari, aliud pro fide immoderatius commoveri. Chartas etiam quas Aetius presbyter ante indicavit esse directas, et Breviarum fidei, quod te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris", + "candidate_score": 0.679926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_71_73", + "bdc_text": "Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 . significare . Mox tamen et subiicerent , dicimus autem hoc spiritualiter fieri , etc. fol. 34 dissimulavimus , nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluisset existimavimus tot tantisque ecclesiis in re animus etiam nunc non rem ipsam et prae caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque et renunciandam , neque ab persuaderi possumus , a ecclesiis Galliae nos et nostras hodie quidem praesertim est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_712", + "psc_text": "ἐπειδὴ τὴν ἐκκλησίαν ὑμῶν ταύτῇ τῇ πράξει ἔγνωμεν διασκορπισθεῖσαν, παραμυθητέους καὶ προτρεπτέους ὑμᾶς εἶναι πιστεύρμεν διὰ τῶν ἡμετέρων ἐπιστολῶν, ἵνα ὑπὲρ τῆς καθολικῆς πίστεως τῆς ἐκδικίας, τῇ τῶν ἀπίστων ἀνομίᾳ ἐναντιώσησθε. Οὐ γὰρ βουλόμεθα τὴν ἀγάπην ὑμῶν, ταύτῃ τῇ λὑπῃ καταφορτίζεσθαι, ὅθαν μείζων δόξα τῇ ὑμετέρᾳ παραμονῇ ἐπακολουθῇ ἵνα ἀπὸ τοῦ δεδοκιμασμένου ἐπισκόπου ὑμῶν, οὐδὲ μία ὑμᾶς ἀπειλὴ, οὐδὲ εἷς φόβος ἀποσπάσαι δυνήσεται· εἴ τις γὰρ ὑγιαίνοντος καὶ ζῶντος Φλαβιανοῦ τοῦ ἐπισκόπου (ὑμῶν) τὴν ἀρχιερωσύνην αὐτοῦ τολμήσει ὑπεισελθεῖν, οὐδέποτε εἰς κοινωνίαν ἡμετέραν γενήσεται, οὐδὲ μεταξὺ τῶν ἐπισκόπων δυνήσεται ἀριθμηθῆναι. Ἡμεῖς γὰρ καθάπερ Νεστόριον ἐν τῇ αὐτοῦ διαστροφῇ ἀναθεματίσαμεν, οὕτως καὶ ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.677556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_5_7", + "bdc_text": "Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.6775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96_98", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia . Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1359", + "psc_text": "Nam quidam ad nos rumores de Alexandrini populi ausibus deferuntur, quos ideo plenius 1300 indicare non possumus, quia necdum ex integro quae dicuntur gesta cognovimus. Sed hoc vobis pro universali Ecclesia laborandum est, ut si vera sunt quae acta dicuntur, sanctae Chalcedonensi synodo praejudicare non possint, ut quae instruente Spiritu sancto ad totius mundi salutem definita sunt, inviolata permaneant. Dat. kal. Junii, Constantino et Rufo coss. EPISTOLA CXLV. AD LEONEM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Rogat ut perturbatae Alexandrinorum Ecclesiae succurrat. --II. De fide bene definita disceptandum denuo non esse; et ut catholicus Alexandrinae Ecclesiae episcopus praeficiatur. LEO Romae episcopus LEONI semper Augusto. CAP. I. Officiis quae ad gratulationem imperii vestri pertinent persolutis, etiam hanc paginam necessariae supplicationis adjeci, qua catholicae fidei divinitus praeparatum favoris vestri posco praesidium. Nam talia in Alexandrina Ecclesia perpetrata, fratris et coepiscopi mei Anatolii relatione cognovi, ut omnis Christiana religio sentiat se impeti atque violari, nisi in", + "candidate_score": 0.677256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.676312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2_4", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "contra Christi ministros saevius insurrexit. Nam ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere, consensus assentatio videretur, 1220 aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio; inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli a dissensionis incitati auctore ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum, malo ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Dulcius siquidem munera gratiae divinae proveniunt, quoties non sine magnis sudoribus acquiruntur; et minus bonum videri solet pax continuata per otium, quam reddita per labores. Ipsa quoque veritas et clarius renitescit, et fortius retinetur, dum quae fides prius docuerat, haec postea examinatio confirmarit. Multum denique sacerdotalis officii meritum splendescit, ubi sic summorum servatur auctoritas, ut in nullo inferiorum putetur imminuta libertas. 1221 Et ad majorem Dei gloriam proficit finis examinis, quando ad hoc se accipit exerendi fiducia, ut vincatur adversitas: ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. CAP. II.", + "candidate_score": 0.675534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_69_71", + "bdc_text": "Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_572", + "psc_text": "nos detestandum esse decernimus: ita ut si assertor insipiens in sua pravitate voluerit permanere, habeat cum his consortium, quorum est secutus errorem. Merito 861 enim fiet extra Christi Ecclesiam, qui in Christo humanam, id est nostram, negat esse naturam. Sed si idem spiritu Dei miserante correctus, impietatem sui erroris agnoverit, et quae catholici exsecrantur, plena satisfactione damnaverit, volumus ei misericordiam non negari, ut Ecclesia Domini nullum sentiat damnum; cum et resipiscens possit recipi, et solus debeat error excludi. De sacramento autem pietatis magnae, in qua nobis per incarnationem Verbi Dei justificatio est et redemptio, quae sit nostra ex Patrum traditione sententia, in litteris, quas ad fratrem meum Flavianum episcopum misi, nunc sufficienter, quantum arbitror, explicatum est; ut per insinuationem praesulis vestri, quid secundum Evangelium Domini nostri Jesu Christi in omnium fidelium cordibus fixum esse cupiamus, noscatis. Datum idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 860 Ἀγαπητοῖς τέκνοις, Φαύστῳ καὶ", + "candidate_score": 0.675103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95_97", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.674542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95_97", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.673892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_12_14", + "bdc_text": "Eius exempla nondum vidisti . Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur ) vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_205", + "psc_text": "qui non meruit ordinari? Sicut enim boni operis sibi comparat fructum qui rectum tenet in eligendo sacerdote judicium, ita gravi semetipsum afficit damno qui in suum collegium assumit indignum. Non ergo in cujusquam persona praetermittendum est quod institutis generalibus continetur, nec putandus est honor ille legitimus qui fuerit contra divinae legis praecepta collatus. CAP. III. Dicente enim Apostolo ut inter alias electionis regulas is episcopus ordinetur quem unius uxoris virum fuisse aut esse constiterit (I Timoth. III, 2), tam sacrata semper habita est ista praeceptio, ut etiam de muliere sacerdotis eligendi eadem intelligeretur servanda conditio; ne forte illa, priusquam in matrimonium ejus veniret, qui aliam non habuisset uxorem, alterius viri esset experta conjugium. Quis igitur tolerare audeat quod in tanti sacramenti perpetratur injuriam, cum huic magno venerandoque mysterio nec divinae quidem legis statuta defuerint, quibus evidenter est definitum ut virginem sacerdos accipiat uxorem (Levit. XXI, 13 et 14; Ezech. XLIV,", + "candidate_score": 0.673114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.67262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_99_101", + "bdc_text": "Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_311", + "psc_text": "Romam sociandi, synodo indissimulanter occurrant. LEO episcopus, universis episcopis per Siciliam constitutis in Domino salutem. Divinis praeceptis et apostolicis monitis incitamur ut pro omnium Ecclesiarum statu impigro vigilemus affectu, ac si quid usquam reprehensioni invenitur 716 obnoxium, celeri sollicitudine, aut ab ignorantiae imperitia, aut a praesumptionis usurpatione revocemus. Manente enim Dominicae vocis imperio, quo beatissimus apostolus Petrus trina repetitione mysticae sanctionis imbuitur, ut Christi oves, qui Christum diligit, pascat; ipsius sedis, cui per abundantiam divinae gratiae praesumus, reverentia coarctamur, ut periculum desidiae, quantum possumus, declinemus: ne professio summi Apostoli, qua se amatorem Domini esse testatus est, non inveniatur in nobis; qui NEGLIGENTER pascens toties commendatum gregem, convincitur summum non amare pastorem (Joan. XXI, 17). CAP. I. De baptismo non in Epiphania, sed in festo paschali celebrando. Cum ergo mihi de charitatis vestrae actibus fraterna affectione sollicito certis indiciis innotuerit, vos in eo quod inter sacramenta Ecclesiae principale est, ab apostolicae", + "candidate_score": 0.671818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1292", + "psc_text": "principis animus exsultabit, et quam pariter universa plebs Dei et Ecclesiae Christi procul ab omni discordia liberae permanebunt, litteris suis nos laetificare dignetur, quibus illo perfici valeamus affectu, quem prudentissimis vestris insitum copiose jam novimus vigere praecordiis: ut perceptis alacriter vestrae sanctitatis epistolis, et gratias agamus Domino Deo nostro Christo, qui totius difficultatis vincula disrupit, eidemque vota solemnia pro vestra beatitudine persolvamus. CAP. IV. De his autem quae Constantinopolitanae gratia sedis sancita sunt in Chalcedonensi nuper universali synodo, pro certo beatitudo vestra hoc habeat, nullam esse culpam in me, homine qui semper otium et quietem, in humilitate me continens, ab ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex", + "candidate_score": 0.671667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24_26", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol. Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_203", + "psc_text": "sacerdotale meritum constitutis pastorale fastigium et gubernatio Ecclesiae dederetur. Non est hoc consulere populis, sed nocere, nec praestare regimen, sed augere discrimen. Integritas enim praesidentium salus est subditorum, et ubi est incolumitas obedientiae, ibi sana est forma doctrinae. Principatus autem quem aut seditio contulit, aut ambitus occupavit, etiamsi moribus atque actibus non offendit, ipsius tamen initii sui est perniciosus exemplo, et difficile est ut bono peragantur exitu, quae malo sunt inchoata principio. CAP. II. Quod si in quibuslibet Ecclesiae gradibus providenter scienterque curandum est ut in Domini domo nihil sit inordinatum nihilque praeposterum, quanto magis elaborandum est ut in electione ejus qui supra omnes gradus constituitur non erretur? Nam totius familiae Domini status et ordo nutabit, si quod requiritur in corpore, non inveniatur in capite. Ubi est illa beati Pauli apostoli per Spiritum Dei emissa praeceptio, qua in persona Timothei omnium Christi sacerdotum numerus eruditur, et unicuique nostrum dicitur: Manus", + "candidate_score": 0.671572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_9_11", + "bdc_text": "At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.671455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95_97", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.671026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_142_144", + "bdc_text": "clarissimo. m. hanc d. addictissimus Heinrychus Bullingero , senior Tigurinae Heinrychus Bullingere , Clarissimo Lutetiae , d. Petro Romo Lutetiae , Pariensis in inclyta , scholam profitenti , domino meo honorando et fratri charissimo. 1546 d. denique omnia humanitatis fraternitatisque officia amicissime tibi offerentes . Dominus benedicat tibi et servet te ab omni malo , vir clarissime , domine honorande Datae Tiguri in Helvetia decembris secunda de et frater charissime . anno nostrae salutis 1571 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_818", + "psc_text": "probavimus, impense diligitis, illa res minuat, qua pietatem vestram alter offendit. Et sane manifestum est Ecclesiae Arelatensi divinae gratiae favorem adesse, cui talem habere contigit sacerdotem per quem privilegia dignitatis antiquae, quae dolebat sibi pro tempore diminuta, gauderet in perpetuum recentioribus apostolicae sedis auctoritatibus reformata. CAP. II. Omnibus etenim regionibus Gallicanis notum est, sed nec sacrosanctae Ecclesiae Romanae habetur incognitum, quod prima intra Gallias Arelatensis civitas missum a beatissimo Petro apostolo sanctum Trophimum habere meruit sacerdotem, et exinde aliis paulatim regionibus Galliarum bonum fidei et religionis infusum; priusque alia loca ab hoc rivo fidei quem ad nos apostolicae institutionis fluenta miserunt, meruisse manifestum est sacerdotem, quam Viennensis civitas, quae sibi nunc impudenter ac notabiliter primatus exposcit indebitos. Jure enim ac merito ea urbs semper apicem sanctae dignitatis obtinuit, quae in sancto Trophimo primitias 995 nostrae religionis prima suscepit, ac postea intra Gallias hoc quod divino munere fuerat consecuta, studio doctrinae", + "candidate_score": 0.670991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95_97", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1418", + "psc_text": "nulla adhuc correctione purgatum sit, et Atticum presbyterum tuum ad eam insolentiam solentiam profecisse cognoscam, ut in Ecclesia 1328 contra catholicam fidem et Chalcedonensem synodum audeat disputare: cogor vehementius de tua dissimulatione causari. Nam quod incommonitus facere debuisti, miror etiam post evidentia nostra script neglectum. Et ideo acrius moneo neque amplius dissimulandum esse protestor, si hominem pestilentem ulterius in tua habendum communione credideris; quem nos, si fieri potest, emendari malumus quam perire; ut scilicet si correctum se videri cupit et in societate ecclesiastica permanere, de eo loco unde contra catholicam fidem multa disseruit, aperte nunc ipsius fidei praedicator appareat, et nihil Eutychiani dogmatis praetermittat, quod non manifestatione suae professionis Christiano populo audiente condemnet: ne, ut dixi, plurimum dissimulatio ista te maculet, si vel hic tam noxius, vel Andreas impietatis ipsius socius, nec correcti fuerint, nec repulsi. EPISTOLA CLVIII. AD EPISCOPOS CATHOLICOS AEGYPTI APUD CONSTANTINOPOLIM CONSTITUTOS. SYNOPSIS. Consolatur episcopos pro fide", + "candidate_score": 0.670922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96_98", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia . Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.67065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.670261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_60_62", + "bdc_text": "Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.66966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25_27", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_203", + "psc_text": "sacerdotale meritum constitutis pastorale fastigium et gubernatio Ecclesiae dederetur. Non est hoc consulere populis, sed nocere, nec praestare regimen, sed augere discrimen. Integritas enim praesidentium salus est subditorum, et ubi est incolumitas obedientiae, ibi sana est forma doctrinae. Principatus autem quem aut seditio contulit, aut ambitus occupavit, etiamsi moribus atque actibus non offendit, ipsius tamen initii sui est perniciosus exemplo, et difficile est ut bono peragantur exitu, quae malo sunt inchoata principio. CAP. II. Quod si in quibuslibet Ecclesiae gradibus providenter scienterque curandum est ut in Domini domo nihil sit inordinatum nihilque praeposterum, quanto magis elaborandum est ut in electione ejus qui supra omnes gradus constituitur non erretur? Nam totius familiae Domini status et ordo nutabit, si quod requiritur in corpore, non inveniatur in capite. Ubi est illa beati Pauli apostoli per Spiritum Dei emissa praeceptio, qua in persona Timothei omnium Christi sacerdotum numerus eruditur, et unicuique nostrum dicitur: Manus", + "candidate_score": 0.669468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_99_101", + "bdc_text": "Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.669059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96_98", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia . Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τ���ν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.668715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96_98", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia . Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.668634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", + "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", + "candidate_score": 0.668578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_17_19", + "bdc_text": "Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1076", + "psc_text": "pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes intuitum, cum secundum suae consecrationis auctores, ejus initia titubarent, benigniores circa ipsum quam justiores esse voluimus: quo perturbationes omnes, quae operante diabolo fuerant excitatae, adhibitis remediis leniremus: quae illum modestum magis quam immoderatum facere debuerunt. Qui etiam si praecipuis meritis optimoque judicio legitime fuisset ac solemniter ordinatus, contra reverentiam tamen canonum paternorum, contra statuta Spiritus sancti, contra antiquitatis exempla, nullis posset suffragiis adjuvari. Apud Christianum et vere religiosum vereque orthodoxum principem loquor, multum Anatolius episcopus proprio detrahit merito, si illicito crescere optat augmento. 1149 CAP. III. Habeat, sicut optamus, Constantinopolitana civitas gloriam suam, ac protegente dextera Dei, diuturno clementiae vestrae", + "candidate_score": 0.6685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95_97", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.668285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100_102", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_775", + "psc_text": "Ἐπιμελέστερον δὲ κᾀκείνου προνοῆσαι· ἵνα μὴ ὅπερ ἐν τοῖς ἀνωτέροις χρόνοις ἡ ἡμετέρα γενεὰ διεφύλαξεν, ἐφ' ἡμῶν δόξῃ μιαίνεσθαι, καί διὰ τοῦ παρόντος ὑποδείγματος σχίσματα προχωρῆσαι ἔν τε τοῖς ἐπισκόποις, καὶ ταῖς ἁγιωτάταις ἐκκλησίαις. EPISTOLA LVII. LICINIAE EUDOXIAE AUGUSTAE AD EUMDEM THEODOSIUM. De Ecclesiae catholicae turbatione. Domino THEODOSIO inclyto, semper Augusto, et patri, LICINIA EUDOXIA piissima et perpetua Augusta filia. Omnibus notum est tuam mansuetudinem, curam atque sollicitudinem habere Christianorum et catholicae fidei, in tantum ut juberetis ad injuriam ejus nihil omnino faciendum. Cum igitur feliciter Romae fuissemus ingressae, et in liminibus basilicae sanctissimi apostoli Petri venissemus, Leo beatissimus Romanae civitatis episcopus, etiam cum aliis plurimis episcopis 970 postulationem nobis obtulit, dicens omne dogma religionis per Orientem fuisse turbatum, et accidisse, quatenus tota Christianorum fides ad confusionem omnem perduceretur. Nam Flavianum Constantinopolitanae Ecclesiae episcopum propter inimicitias Alexandrini episcopi ingemiscebat expulsum; et hoc cum aliis episcopis postulavit, protestans et ipsorum venerabilium", + "candidate_score": 0.6679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_99", + "bdc_text": "Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_996", + "psc_text": "Huc usque nobis constabat tristitia, 1102 et statim bonorum gratia resplenduit; et unum zizanium revellentes, totum mundum tritico puro cum voluptate replevimus; et tamquam evellendi et plantandi potestatem suscipientes, sectionem quidem usque ad unum coarctavimus, bonorum autem fertilitatem diligenter plantavimus. Deus enim operabatur, et quae conventum thalami coronabat venerabilis Euphemia, quae sicut propriam confessionem fidei a nobis suscipiens definitionem, suo sponso per piissimum principem et amatricem Dei imperatricem obtulit, omnem quidem adversariorum perturbationem sepiens, veritatis autem ut amicam confessionem confirmans, et manu et lingua omnium sententis assignans ad manifestationem. Haec sunt quae tecum praesenti spiritu, et ut fratribus favere scienti, qui nobis in tuorum pene comparuit sapientia, operati sumus. CAP. IV. Innotescimus autem quod et alia quaedam de ordine rerum et regularum ecclesiasticarum constantiae causa statuimus, scientes et vestram sanctitatem, si agnoverit, probaturam haec et confirmaturam. Qui enim ante multa tempora mos fuit, quem tenuit Constantinopolitana sancta Dei Ecclesia ad", + "candidate_score": 0.667397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_71_73", + "bdc_text": "Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 . significare . Mox tamen et subiicerent , dicimus autem hoc spiritualiter fieri , etc. fol. 34 dissimulavimus , nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluisset existimavimus tot tantisque ecclesiis in re animus etiam nunc non rem ipsam et prae caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque et renunciandam , neque ab persuaderi possumus , a ecclesiis Galliae nos et nostras hodie quidem praesertim est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_713", + "psc_text": "ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν. Μὴ θέλητε ὑπολαμβάνειν, ἀγαπητοὶ, ὅτι τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ ἀπολειφθήσεται ἢ ὑστερήσει ποτὲ ἡ θεῖα Ἐκκλησία [Forte ἐκδικία]. Ἐκλάμπει γὰρ τῆς πίστεως τὸ καθαρὸν, ὅταν ἀπ' οὐτῆς ὁ ῥύπος τῆς πλάνης χωρισθῇ. Ὅθεν πάλιν καὶ πάλιν ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διάμαρτυρόμεθα ὁμοῦ καὶ ὑπομιμνήσκομεν, ἵνα ἀπό τῆς πίστεως ἐν ᾗ τεθεμελιωμένοι ἐστὲ, καὶ ἐν ᾗ τὸν Χριστιανικώτατον βασιλέα οἴδαμεν παραμένειν, μήτε ἑνέδραις, μήτε τισὶν ἀπάταις μετακινηθείητε· ἀλλ' εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐπισκόπου ὑμῶν ἐκεῖνον τοῖς ὀφθαλμοῖς κατέχητε, ὑπὲρ οὗ αὐτὸς πάντα παθεῖν ἅπερ ἐπηνέχθη οὐκ ἐφοβήθη· οὗτινος ἐν πᾶσι μιμητὰς ὑμᾶς γενέσθαι ἐπιθυμοῦμεν, ἵνα κοινὸν μετ' αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.666856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28_30", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.666803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_9_11", + "bdc_text": "At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.666328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_918", + "psc_text": "hi luna solum 14, verum etiam 15 Pascha celebrare ex suis regulis vetabantur), nihil mirum si S. Leo se Alexandrinorum rationibus non convictum prodidit, et solum studio unitatis ac pacis, Pascha in ipsorum sententiam indixit. Haec paucis praemonuisse satis sit, ut ea quae in epistolis de hac controversia exhibendis indicantur, intelligi queant. Alia nonnulla, ubi opus fuerit, in annotationibus subjicientur. Hanc autem admonitionem sequenti epistolae praefiximus, eo quod prima sit quae de hac controversia paschali indicium praebet. 1057 EPISTOLA LXXXVIII. AD PASCHASINUM EPISCOPUM LYLIBAETANUM. SYNOPSIS. I. Mittit ad Paschasinum celebrem suam ad Flavianum CP. epistolam, qua legatus in synodo futurus instrueretur. --II. Duplicem in Christo asserit naturam adversus Eutychen. --III. Testimonia SS. Patrum de incarnatione Domini mittit, nuntiatque Orientalis dioecesis episcopos subscripsisse eidem epistolae ad Flavianum.--De Paschate anno 455 diligentius inquiri postulat. LEO episcopus PASCHASINO episcopo Lylibaetano. CAP. I. Quamvis non dubitem fraternitati tuae omnem originem scandalorum, quae de incarnatione", + "candidate_score": 0.66459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_125", + "bdc_text": "Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1274", + "psc_text": "nomen datum hominibus sub coelo, in quo oporteat nos salvos fieri (Act. IV, 12) . Sed quia non omnium est fides, et insidiosus ille tentator nullis magis corda hominum gaudet sauciare vulneribus, quam ut incautas mentes his inficiat erroribus, qui sint evangelicae veritatis inimici, magna sancti Spiritus eruditione nitendum est ut diabolicis falsitatibus nequeat intelligentia Christiana violari. Contra quod periculum praecipue convenit vigilare Ecclesiarum rectores, et quadam verisimilitudine colorata mendacia ab animis simplicis plebis avertere. Angusta enim et ardua via est quae ducit ad vitam (Matth. VII, 14) . Nec tantum laqueorum in actionum observantia, quantum inter discrimina sensuum latet, 1254 dum vis sententiarum brevissima adjectione aut commutatione corrumpitur et confessio, quae operabatur salutem, subtili nonnumquam transitu vergit in mortem. Cum autem dicat Apostolus: Oportet haereses esse, ut probati manifesti fiant in vobis (I Cor. XI, 19) , ad totius Ecclesiae tendit profectum, quoties contrariorum sensuum se prodit impietas, ne", + "candidate_score": 0.664537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2_4", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_152", + "psc_text": "tumultum famulatur ecclesias, quae proprios amiserint sacerdotes. Trahuntur ordinandi ante hoc officium, his quibus praeficiendi sunt civitatibus ignorati. Ut enim notus qui fuerit et probatus per pacem petitur, ita per vim necesse est, qui ignotus adducitur, imponatur. Obtestor et obsecro, et sub Dei vos invocatione convenio, prohibete, fratres, talia, et omnem dissensionis materiam de vestris provinciis 639 removete. Certe nos ante Deum absolvimus, qui vos, ne permittatis ultra haec fieri, convenimus. Per pacem et quietem sacerdotes qui futuri sunt postulentur. Teneatur subscriptio clericorum, honoratorum testimonium, ordinis consensus et plebis. Qui praefuturus est omnibus, ab omnibus eligatur. Ordinationem sibi, ut ante jam diximus, singuli metropolitani suarum provinciarum cum his qui caeteros sacerdotii antiquitate praeveniunt, restituto sibi per nos jure defendant. Alienum jus alter sibi non audeat vindicare. Suis limitibus, suis terminis sit unusquisque contentus, et privilegium sibi debitum in alium transferre se posse, noverit non licere. Quod si quis negligens apostolicas", + "candidate_score": 0.664063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100_102", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1368", + "psc_text": "SYNOPSIS. Gaudet Augustum synodi Chalcedonensis esse custodem, et ab eodem pertinacem et insidiosam haereticorum contentionem compesci postulat. LEO episcopus Romae, LEONI semper Augusto. Licet proxime ad clementiam vestram gemina scripta direxerim, quorum unum debitum salutationis impleret, aliud pro statu Ecclesiae supplicaret, tamen 1306 occasione, quae Deo providente se praebuit, iterari utramque convenit, gloriosissime imperator. Secundum illam ergo fiduciam, quam ex Dei inspiratione universali Ecclesiae praestitistis, ante cujusquam preces constituendo, quod maxime ab omnibus fuerat expetendum, non desinimus gratias agere, et providentiam Dei in fidei vestrae fervore benedicere, qui sancto et catholico spiritu, sicut fratris et coepiscopi mei Anatolii sermone cognovi, ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et", + "candidate_score": 0.663813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_73", + "bdc_text": "Mox tamen et subiicerent , dicimus autem hoc spiritualiter fieri , etc. fol. 34 dissimulavimus , nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluisset existimavimus tot tantisque ecclesiis in re animus etiam nunc non rem ipsam et prae caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque et renunciandam , neque ab persuaderi possumus , a ecclesiis Galliae nos et nostras hodie quidem praesertim est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_293", + "psc_text": "Ideo enim ad Ecclesiam catholicam cum tanta cordis diversitate conveniunt, ut et quos possunt suos faciant, et legum severitatem, dum se nostros mentiuntur, 708 effugiant. Faciunt hoc Priscillianistae, faciunt Manichaei, quorum cum istis tam foederata sunt corda, ut solis nominibus discreti, sacrilegiis autem suis inveniantur uniti: quia etsi vetus Testamentum, quod isti se suscipere simulant, Manichaei refutant, ad unum tamen finem utrorumque tendit intentio, cum quod illi abdicando impugnant, isti recipiendo corrumpunt. In exsecrabilibus autem mysteriis eorum, quae quanto immundiora sunt, tanto diligentius occuluntur, unum prorsus nefas est, una est obscenitas et similis turpitudo. Quam etsi eloqui erubescimus, sollicitissimis tamen inquisitionibus indagatam, et Manichaeorum, qui comprehensi fuerant, confessione detectam, ad publicam fecimus pervenire notitiam: ne ullo modo posset dubium videri quod in judicio nostro, cui non solum frequentissima praesentia sacerdotum, sed etiam illustrium virorum dignitas, et pars quaedam senatus ac plebis interfuit ipsorum qui omne facinus perpetrarant ore reseratum est;", + "candidate_score": 0.663417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28_30", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_64", + "psc_text": "clerici, qui de Pelagianorum Coelestianorumque consortio in communionem catholicam ea imprudentia sunt recepti, ut non prius ad damnationem sui coarctarentur erroris, nunc saltem, posteaquam hypocrisis eorum ex quadam parte detegitur, ad veram correctionem, 591 quae et ipsis prodesse, et nullis possit nocere, cogantur. Damnent apertis professionibus suis superbi erroris auctores, et quidquid in doctrina eorum universalis Ecclesia exhorruit, detestentur; omniaque decreta synodalia, quae ad excisionem hujus haereseos apostolicae sedis confirmavit auctoritas, amplecti se et in omnibus approbare, plenis et apertis, ac propria manu subscriptis protestationibus eloquantur. Nihil in verbis eorum obscurum, nihil inveniatur ambiguum. Quoniam novimus hanc istorum esse versutiam, ut in quacumque particula dogmatis exsecrandi, quam a damnandorum soliditate discreverint, nihil sibi sensuum suorum aestiment esse non salvum. CAP. III. Cumque omnes definitiones suas ad subrependi facilitatem, improbare se simulent atque deponere, hoc sibi tota arte fallendi, nisi intelligantur, excipiunt, ut gratia Dei secundum merita dari accipientium sentiatur. Quae", + "candidate_score": 0.663416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.663399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_964", + "psc_text": "ipsius relationis haec ejusdem annotatio subjicitur: Scripsi pridie kal. Aprilis, feria tertia, indictione XIII, quae indictio in aliis pariter annotationibus constanter signata, si ad illud tempus referenda sit quo Rusticus in Oriente versabatur, convenit cum solo anno 550, quidquid sit de die vel feria, in quibus non minus hic quam alibi difficultates occurrunt. Romani Conciliorum editores has annotationes a Crabbo editas submoverunt, propterea quod eas Rustici esse ignorarunt. In quo excusandi sunt, quippe nullum purum et integrum Rustici codicem, qui ejusdem Rustici annotationes exhibeat, repererunt. Nos enim, qui codices Latinos collectionis Chalcedonensis Romae diligenter inquisivimus. ex quinque Vaticanis 1321, 1322, 1323, 4166 et 5405, quos Romani editores potuerunt expendere, nullum purum Rustici invenimus. Solus autem Chigianus 483 purus et integer est, qui tamen post editionem Romanam Alexandro VII pontifice indeptus fuit. In ipsa vero Rustici versione emendanda Baluzius duobus mss. Rustici usus est, Corbeiensi et Divionensi. Tria alia exemplaria nos", + "candidate_score": 0.662618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_367", + "psc_text": "ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S. Leo duas Flaviani litteras cum gestis se accepisse tradit. Primum ep. 28, ad eumdem Flavianum scripta Idibus Junii an. 449, his verbis cap. 1: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset, agnovimus. Hanc eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII", + "candidate_score": 0.662494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.662392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_419", + "psc_text": "hunc rescripsisse satis credibile fit ex ipso contextu, in quo Chrysologus se de ipsa causa nihil aliunde instructum prodit, nisi ex Eutychis litteris; idque adeo exiliter, ut de Nestorianismo potius quam de Eutychianismo metuisse videatur, eaque primo capite obtrudat quae sermone 145 contra Nestorianam haeresim Eutychianae contrariam manifestissime disserit. Id autem non accidisset, si responsionem differens, antea de tota re exactius voluisset edoceri, uti Quesnellus in notis conjecit. Enim vero si S. Petrus non scripsisset epistolam, nisi postquam Romam allata fuissent Constantinopolitanae synodi gesta, in quibus Eutychianus error tam manifeste detectus, et ipse Eutyches velut pertinax damnatus fuerat; et nisi postquam eidem innotuisset Leonis epistola qua Constantinopolitanum judicium confirmatum fuit; quomodo se ignorare Constantinopolitanorum Patrum sensum potuisset affirmare: Quid intellexerint, eorum taciturnitate nescimus? Quomodo cum Eutyche ita indifferenter egisset, ut nec innocentem, nec reum judicarit? Quomodo eum post tam solemnem condemnationem a Romano etiam pontifice confirmatam, dilectissimum filium, honorantissimum, et", + "candidate_score": 0.661886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_59_61", + "bdc_text": "Leguntur haec in eius quaestionibus . Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_835", + "psc_text": "de sinceritate ipsius et copiosius et securius gaudeamus. Ne vero aliqua illum de nostro animo mordeat sinistra suspicio, occasionem totius difficultatis amoveo, nec aliquid exigo quod aut arduum videatur aut dubium; sed ad id quod nullus catholicorum refutet invito. Noti enim sunt per universum mundum atque manifesti, qui ante nos, sive Graeca, sive Latina lingua in catholicae veritatis praedicatione fulserunt, ad quorum scientiam atque doctrinam quidam etiam nostrae aetatis accedunt, de quorum scriptis par et multiplex profertur instructio. Quae sicut Nestorianam haeresim destruxit, ita etiam hunc, qui nunc repullulat, abscidit errorem. Relegat itaque sollicite quae a sanctis Patribus incarnationis Dominicae fides fuerit custodita, semperque similiter praedicata, et cum sanctae memoriae Cyrilli Alexandrini episcopi epistolam (qua Nestorium corrigere et sanare voluit, pravas praedicationes ipsius arguens, et evidentius fidem Nicaenae definitionis exponens, quamque ab eo missam apostolicae sedis scrinia susceperunt) praecedentium sensui perspexerit consonantem; Ephesinae etiam synodi gesta recenseat, quibus contra Nestorii", + "candidate_score": 0.661677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_952", + "psc_text": "excitari. Qui etsi post illud 1079 judicium suum tam impium quam injustum non sunt catholicae fraternitati ita honorabiles uti fuerunt, suas tamen adhuc obtinent sedes, et episcopatus sui honore potiuntur, aut per veram et necessariam satisfactionem pacem totius Ecclesiae recepturi, aut si haeresim, quod absit, tuentur, professionis suae merito judicandi. Data decimo tertio kalendas Augusti, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCVI. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. De solemnitate paschali anni sequentis 452. SYNOPSIS. Unitatem in celebrando Paschate maxime servandam; quam solemnitatem ad Romanum pontificem pertinet indicare. Dilectissimo fratri RAVENNIO episcopo LEO episcopus. Ad praecipuum religionis nostrae pertinet sacramentum, ut in festivitate paschali nulla sit toto orbe diversitas. Et quia hoc divina institutio et paterna traditio ad nostram sollicitudinem voluit pertinere, fraternitatem tuam solemniter admonemus ut Pascha Domini celebrandum nobis die decima kalendarum Aprilium recognoscas; quod manifesta ratio patefecit sacrae observantiae hunc diem esse legitimum: cujus notitiam per dilectionem quoque tuam, frater", + "candidate_score": 0.661098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_119_121", + "bdc_text": "Commendit quam aedificationis aut consolationis . Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu . sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.660676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_27_29", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.660509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.660389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_18", + "bdc_text": "Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.660353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_3_5", + "bdc_text": "carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat . Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_152", + "psc_text": "tumultum famulatur ecclesias, quae proprios amiserint sacerdotes. Trahuntur ordinandi ante hoc officium, his quibus praeficiendi sunt civitatibus ignorati. Ut enim notus qui fuerit et probatus per pacem petitur, ita per vim necesse est, qui ignotus adducitur, imponatur. Obtestor et obsecro, et sub Dei vos invocatione convenio, prohibete, fratres, talia, et omnem dissensionis materiam de vestris provinciis 639 removete. Certe nos ante Deum absolvimus, qui vos, ne permittatis ultra haec fieri, convenimus. Per pacem et quietem sacerdotes qui futuri sunt postulentur. Teneatur subscriptio clericorum, honoratorum testimonium, ordinis consensus et plebis. Qui praefuturus est omnibus, ab omnibus eligatur. Ordinationem sibi, ut ante jam diximus, singuli metropolitani suarum provinciarum cum his qui caeteros sacerdotii antiquitate praeveniunt, restituto sibi per nos jure defendant. Alienum jus alter sibi non audeat vindicare. Suis limitibus, suis terminis sit unusquisque contentus, et privilegium sibi debitum in alium transferre se posse, noverit non licere. Quod si quis negligens apostolicas", + "candidate_score": 0.660276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100_102", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1067", + "psc_text": "Dei conturbare molitus est, noveritis esse destructos. CAP. V. Reddita igitur Deo, fratres charissimi, digna gratiarum actione, oret nobiscum vestra dilectio, ut fratres nostros, quos exspectatio nostra desiderat, incolumes quam primum rediisse laetemur, et de omnibus quae Domino adjuvante sunt gesta plenius vos possimus instruere. Nam fratrem Ingenuum noluimus hac exspectatione tardari; 1140 cum ob hoc ipsum properantius remeare deberet, ne diutius vobis esset incognita communium materia gaudiorum: quae volumus per curam dilectionis vestrae etiam ad fratres nostros Hispaniae episcopos pervenire: ut quod Deus operatus est nulli possit esse incognitum. Data VI kalendas Februarii Herculano viro clarissimo consule. EPISTOLA CIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium.", + "candidate_score": 0.660263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.659779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_367", + "psc_text": "ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S. Leo duas Flaviani litteras cum gestis se accepisse tradit. Primum ep. 28, ad eumdem Flavianum scripta Idibus Junii an. 449, his verbis cap. 1: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset, agnovimus. Hanc eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII", + "candidate_score": 0.659695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "αἰτοῦντι, καὶ ἐνευχομένῳ τὴν κοινὴν σωτηρίαν ἡμῶν, ἐπινεῦσαι 963 οὐκ ἠρνησάμην τὸ πρὸς τὴν σὴν ἡμερότητα τὴν ἐμὴν αἴτησιν οἰκειῶσαι· ἵνα ὁ προλεχθεὶς ἰερεὺς, συναχθέντων ἐκ πάσης τῆς οἰκουμένης καγ τῶν λοιπῶν ἱερέων, ἐντὸς τῆς Ἰταλίας, παντὸς προκρίματος ἀποκινηθέντος, ἐξ ὑπαρχῆς τὴν στρεφομένην αἰτίαν πεφροντισμένῃ δοκιμασίᾳ διαγνοὺς, ἐξοίσῃ τὴν ἀπόφασιν, ἣν ἡ πίστις, καὶ ὁ τῆς ἀληθοῦς θειότητος λόγος ἀπαιτεῖ. Οὐ γὰρ ὀφείλει ἐν τοῖς ἡμετέροις καιροῖς καινότης θρησκείας εἰσάγεσθαι θορύβῳ προπετείας, ἁσαλεύτου τῆς πίστεως μέχρις ὧδε διαφυλαχθείσης. Πρὸς δὲ τελείαν διδασκαλίαν τῆς σῆς θειότητος ἀπεστείλαμεν καὶ τὰ πεπραγμένα· δι' ὧν καὶ τὰς ἐπιθυμίας, καὶ τὰς ἐκβοήσεις πάντων, ἡ ὑμετέρα εὐσέβεια καταμάθοι. EPISTOLA LVI. GALLAE PLACIDIAE AUGUSTAE AD THEODOSIUM. Domino victori THEODOSIO et triumphatori, semper Augusto filio, GALLA PLACIDIA piissima et florens, perpetua Augusta et mater. Dum in ipso ingressu civitatis antiquae hanc curam habuissemus ut cultum beatissimo Petro apostolo redderemus, in ipso adorando altari martyris reverendissimus LEO episcopus, paululum", + "candidate_score": 0.659692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_68", + "bdc_text": "Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_293", + "psc_text": "Ideo enim ad Ecclesiam catholicam cum tanta cordis diversitate conveniunt, ut et quos possunt suos faciant, et legum severitatem, dum se nostros mentiuntur, 708 effugiant. Faciunt hoc Priscillianistae, faciunt Manichaei, quorum cum istis tam foederata sunt corda, ut solis nominibus discreti, sacrilegiis autem suis inveniantur uniti: quia etsi vetus Testamentum, quod isti se suscipere simulant, Manichaei refutant, ad unum tamen finem utrorumque tendit intentio, cum quod illi abdicando impugnant, isti recipiendo corrumpunt. In exsecrabilibus autem mysteriis eorum, quae quanto immundiora sunt, tanto diligentius occuluntur, unum prorsus nefas est, una est obscenitas et similis turpitudo. Quam etsi eloqui erubescimus, sollicitissimis tamen inquisitionibus indagatam, et Manichaeorum, qui comprehensi fuerant, confessione detectam, ad publicam fecimus pervenire notitiam: ne ullo modo posset dubium videri quod in judicio nostro, cui non solum frequentissima praesentia sacerdotum, sed etiam illustrium virorum dignitas, et pars quaedam senatus ac plebis interfuit ipsorum qui omne facinus perpetrarant ore reseratum est;", + "candidate_score": 0.659682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100_102", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1392", + "psc_text": "per filium nostrum Olympium paginis tuis, sacerdotalem in te curam vigere sentimus: cui nos quoque, quantum Dominus donat posse, non desumus, exorantes dilectionem tuam, ut quia tempus laboris incidimus, in sancta vigilantia perseveres, donec dextera Domini faciat virtutem (Ps. CXVII, 16), et sub pedibus Ecclesiae suae conterat tentatorem. Consolatur etenim nos per omnia praeparata divinitus clementissimi 1318 principis fides, quem meo rursus, sicut oportuit, sum cohortatus alloquio: ut impiissimorum latronum ausibus districtiore constantia faciat obviari: quos nefas est tantum de suo favore praesumere, ut etiam apud Constantinopolim audeant insanire. Sed hoc eis ideo divinae providentiae ratione permittitur, ut magis ac magis quo spiritu agitentur appareat: ne dubitari possit, in quantam essent audaciam prorupturi, si post damnationem impiissimae haeresis, disceptandi contra fidem acciperent potestatem, ut quantum in ipsis est, latius hoc furore saevirent, quem fratres et coepiscopi nostri, qui ad vos nuper ex Aegypti partibus confugere, se pertulisse deplorant; quibus et", + "candidate_score": 0.659564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100_102", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_715", + "psc_text": "Constantinopolitanis, dilectissimis filiis in Domino salutem. Quamvis ea quae ad Constantinopolitanam Ecclesiam scripsimus sollicitudinem devotionis vestrae latere non possent, tamen etiam specialibus dilectionem vestram litteris cohortandam esse credidimus, ut memores sanctae professionis vestrae, quae proprie in fide et charitate consistit, omnia scandala quae contra pacem Ecclesiae orta sunt a vestris cordibus repellatis, beati Apostoli sententiam pia mente retinentes: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Gal. I, 9) ; et custodientes unanimitatem cum fratre nostro Flaviano episcopo, quem ad tempus Dominus permisit impiorum factione tentari, ut probatum sibi sacerdotem suum perseverantiae merito faceret 939 clariorem. Hae autem perturbationes necesse est ut, auxiliante Dei gratia, celeriter destruantur, et omne quod reprobum est ab Ecclesiae puritate, quae nec maculam nec rugam recipit (Ephes. V, 27), respuatur: maxime cum ab insana imperitia in hoc usque proruptum sit, ut contra sacramentum salutis humanae, incarnationis Domini nostri Jesu Christi veritas denegetur, et", + "candidate_score": 0.659457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100_102", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.65944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_136_138", + "bdc_text": "Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D . tua humanitatis fraternitatisque officia hic 15 . honorandi et fratri offerentes , vir charissime , quin verande et percharit , sed clarissimo omni malo cum patrae Tiguri in Helvetia decembris Sarius tuus secunda anno salutis nostrae 1571 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1173", + "psc_text": "fastigio collocavit; in quibus ad totius mundi salutem, et regia potentia, et sacerdotalis vigeret industria. Nam cum vestro praecipue opere sit effectum ut per synodale concilium damnatis impii dogmatis defensoribus, omnes vires sacrilegus error amitteret, ad ejusdem devotionis pertinet palmam, si malum quod in suis ducibus est oppressum etiam in quibuscumque reliquiis deleatur. Quod facilius clementia vestra arbitratur implendum, si per universas Ecclesias definitiones sanctae synodi Chalcedonensis apostolicae sedi placuisse doceantur. De quo quidem ratio non fuit ambigendi, cum ei fidei omnium subscribentium consensus accesserit, quae a me secundum formam apostolicae doctrinae ac paternae traditionis emissa est; et per fratrem meum Lucianum episcopum talia et ad gloriam vestram, et ad Constantinopolitanum episcopum scripta direxerim, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in eisdem litteris ea 1203 quae per occasionem synodi male sunt attentata, reprehenderam, maluit praedictus antistes meam gratulationem tacere,", + "candidate_score": 0.659131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_577", + "psc_text": "Varias quidem diversorum opiniones discipuli memorarunt; sed cum ab eis, quid ipsi crederent, quaereretur, princeps apostolorum plenitudinem fidei brevi sermone complexus, Tu es, inquit, Christus Filius Dei vivi; hoc est, Tu qui vere es Filius hominis, idem vere es Filius Dei vivi; tu, inquam, verus in Deitate, verus in carne, et salva geminae 865 proprietate naturae utrumque unus. Quod si Eutyches intelligenter ac vivaciter crederet, nequaquam ab hujus fidei tramite deviaret. Propter quam ei respondetur a Domino: Beatus es, Simon Barjona, quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus qui in coelis est. Et ego dico tibi, quia tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam (Matth. XVI, 17) . Nimis autem a compage hujus aedificationis alienus est qui et beati Petri confessionem non capit, et Christi Evangelio contradicit: ostendens se nullum umquam studium cognoscendae veritatis habuisse, et superfluo", + "candidate_score": 0.658805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_142", + "bdc_text": "clarissimo. m. hanc d. addictissimus Heinrychus Bullingero , senior Tigurinae Heinrychus Bullingere , Clarissimo Lutetiae , d. Petro Romo Lutetiae , Pariensis in inclyta , scholam profitenti , domino meo honorando et fratri charissimo. 1546 d. denique omnia humanitatis fraternitatisque officia amicissime tibi offerentes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_800", + "psc_text": "Deum: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et secundum hominem: Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Hanc fidem, dilectissimi, veram et indissolubilem, quae sola veros efficit Christianos, quamque, ut intelligimus et probamus, pio studio et laudabili amore defenditis, perseveranter tenete et constanter asserite. 981 Et quoniam oportet vos post divinum auxilium etiam catholicorum principum gratiam promereri, humiliter ac sapienter exposcite ut petitioni nostrae, qua plenariam indici synodum postulavimus, clementissimus imperator dignetur annuere: qua citius, adjuvante misericordia Dei, et sanis fortitudo augeatur, et morbidis, si curari acquiescant, medicina praestetur. EPISTOLA LX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. Per Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae", + "candidate_score": 0.658556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_9_11", + "bdc_text": "At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1093", + "psc_text": "hi qui illaesi steterunt, sed etiam hi quos fecerat mutare, superaverunt: ut, errore abolito, per totum 1155 mundum fides vera regnaret, et omnis lingua confiteretur, quoniam Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 11) . Confirmato autem in unitate Evangelii universo orbe terrarum, et in eumdem sensum directis cordibus omnium sacerdotum, optimum fuerat, supra illa, propter quae sancta est synodus congregata, et quae secundum pietatis vestrae studium probabili sunt fine conclusa, nihil quod tanto bono contrarium esset, inferri, nec per occasionem episcopalis concilii, id importune appeti, quod non licuit concupisci. CAP. II. Frater enim et coepiscopus meus Anatolius parum considerans quanto pietatis vestrae beneficio et mei favoris assensu Constantinopolitanae Ecclesiae sacerdotium fuerit consecutus, non tam de adeptis gavisus, quam de immodicis appetendis supra mensuram sui honoris accensus est; credens huic tam intemperanti cupiditati posse prodesse quod ei quorumdam consensum suum praebuisse dicitur extorta subscriptio; cum tamen destruendis", + "candidate_score": 0.658546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas . Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1359", + "psc_text": "Nam quidam ad nos rumores de Alexandrini populi ausibus deferuntur, quos ideo plenius 1300 indicare non possumus, quia necdum ex integro quae dicuntur gesta cognovimus. Sed hoc vobis pro universali Ecclesia laborandum est, ut si vera sunt quae acta dicuntur, sanctae Chalcedonensi synodo praejudicare non possint, ut quae instruente Spiritu sancto ad totius mundi salutem definita sunt, inviolata permaneant. Dat. kal. Junii, Constantino et Rufo coss. EPISTOLA CXLV. AD LEONEM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Rogat ut perturbatae Alexandrinorum Ecclesiae succurrat. --II. De fide bene definita disceptandum denuo non esse; et ut catholicus Alexandrinae Ecclesiae episcopus praeficiatur. LEO Romae episcopus LEONI semper Augusto. CAP. I. Officiis quae ad gratulationem imperii vestri pertinent persolutis, etiam hanc paginam necessariae supplicationis adjeci, qua catholicae fidei divinitus praeparatum favoris vestri posco praesidium. Nam talia in Alexandrina Ecclesia perpetrata, fratris et coepiscopi mei Anatolii relatione cognovi, ut omnis Christiana religio sentiat se impeti atque violari, nisi in", + "candidate_score": 0.658007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1392", + "psc_text": "per filium nostrum Olympium paginis tuis, sacerdotalem in te curam vigere sentimus: cui nos quoque, quantum Dominus donat posse, non desumus, exorantes dilectionem tuam, ut quia tempus laboris incidimus, in sancta vigilantia perseveres, donec dextera Domini faciat virtutem (Ps. CXVII, 16), et sub pedibus Ecclesiae suae conterat tentatorem. Consolatur etenim nos per omnia praeparata divinitus clementissimi 1318 principis fides, quem meo rursus, sicut oportuit, sum cohortatus alloquio: ut impiissimorum latronum ausibus districtiore constantia faciat obviari: quos nefas est tantum de suo favore praesumere, ut etiam apud Constantinopolim audeant insanire. Sed hoc eis ideo divinae providentiae ratione permittitur, ut magis ac magis quo spiritu agitentur appareat: ne dubitari possit, in quantam essent audaciam prorupturi, si post damnationem impiissimae haeresis, disceptandi contra fidem acciperent potestatem, ut quantum in ipsis est, latius hoc furore saevirent, quem fratres et coepiscopi nostri, qui ad vos nuper ex Aegypti partibus confugere, se pertulisse deplorant; quibus et", + "candidate_score": 0.657919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145_147", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.656943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.65603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_369", + "psc_text": "respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum missa exeunte an. 448 vel serius ineunte an. 449. Epistolam Eutychis una cum imperatoris litteris, quae pro eodem datae fuere, transmissam citius pervenisse nihil sit mirum. Unde vero epistolae Flaviani, quam sero allatam Leo miratus est, morae longiores injectae fuerint, ignoramus. Hinc epistola 22 priora gesta quae usque ad Constantinopolitanam synodum contigerant descripsit: epistola autem 26 posteriora adjecit quae post eamdem synodum Eutyches commoverat. Acta vero synodi iterum huic secundae epistolae fuerunt annexa, eo quod ex Leonis litteris Flavianus metueret, ne forte prior epistola cum actis intercidisset. Quod si in epistola 26 nulla fit mentio epistolae 22, quam antea missam", + "candidate_score": 0.655781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas . Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_434", + "psc_text": "omnia connisus est sanctissimam hujusce loci Ecclesiam conturbare; tabulas publice proponens contumeliarum et maledictorum plenas: et insuper haec preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, easque arrogantia et petulantia refertas, in omnibus divinos canones conculcare tentans. Verum his ita ex consecutione peractis, redditae nobis sunt litterae sanctitatis vestrae, per comitem omni admiratione dignum Pansophium: ex quibus edocti sumus eumdem Eutychen libellos ad vos misisse plenos fallacia et astu, dicentem se tempore judicii libellos appellationis tradidisse nobis et sanctae episcoporum tunc praesentium synodo, atque appellasse ad vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eo factum est, sed hac quoque in 788 parte fefellit, velut pater mendacii, se vestris auribus subrepturum arbitratus. Commotus igitur, sanctissime pater, ob omnia quae ausus est, et propter ea quae adversus nos sanctissimamque Ecclesiam facta sunt atque fiunt, solita fiducia utere, sicut sacerdotio convenit, et vindicans communem rem sanctarumque Ecclesiarum compositionem, dignare per proprias quidem litteras suffragari depositioni", + "candidate_score": 0.65567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_57_59", + "bdc_text": "Scimus illud substantialiter irrepsisse in tractationem abiis inductum , qui ante aliquot aetates declinantibus rebus in deterius , theologiae commiscuerunt philosophiam , imo sophisticam ; nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei . Leguntur haec in eius quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_286", + "psc_text": "vos decipiat per philosophiam et inanem fallaciam secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo Divinitatis corporaliter, et estis in illo repleti, qui est caput omnis principatus et potestatis (Coloss. II, 8) . Et iterum: Nemo vos seducat volens in humilitate et religione angelorum, quae non vidit ambulans, frustra inflatus sensu carnis suae, non tenens caput, ex quo totum corpus per nexus et conjunctiones subministratum et constructum crescit in augmentum Dei (Ibid., 18) . Quid ergo opus est in cor admittere, quod lex non docuit, quod prophetia non cecinit, quod Evangelii veritas non praedicavit, quod apostolica doctrina non tradidit? Sed haec apta sunt eorum mentibus, de quibus apostolus dicit: Erit 705 enim tempus, cum sanam doctrinam non sustinebant, sed ad sua desideria coacervabunt sibi magistros prurientes auribus; et a veritate quidem auditum avertent, ad fabulas autem convertentur (II Tim. IV, 3, 4)", + "candidate_score": 0.655549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_44", + "psc_text": "ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi intervallo vacuo episcopi nomen ignotum significatur. Adempta igitur auctoritate quorumdam codicum, qui Januarium praeferunt, nihil fundamenti ex codicibus superest, quo cogamur affirmare epistolam 1 datam eidem Januario, ad quem epist. 18 scriptam fuisse manifestum est. 23. Traditam vero fuisse ad aliquem Januarii praecessorem et in ipso quidem pontificatus Leonis exordio, aliunde colligere licet. Photius in Bibliotheca vetustum codicem referens, qui sub saeculi VI initia lucubratus, exactissimam Pelagianarum rerum historiam ex peculiaribus documentis derivatam continebat, haec de Pelagianorum gestis sub Leonis pontificatu tradit cod. 54: Cum temporis deinde progressu sectae hujus homines per haeresis suae abjurationem Ecclesiae restituti essent; iterum malum", + "candidate_score": 0.655273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_136_138", + "bdc_text": "Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D . tua humanitatis fraternitatisque officia hic 15 . honorandi et fratri offerentes , vir charissime , quin verande et percharit , sed clarissimo omni malo cum patrae Tiguri in Helvetia decembris Sarius tuus secunda anno salutis nostrae 1571 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.655053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_368", + "psc_text": "eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII vel XV kal. Julii anni ejusdem aliae hujus litterae tunc acceptae una cum gestis nominantur sic: Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Haec de secundis litteris ejusdem Flaviani, quibus acta in Eutychem aeque ac primis annexa fuerant. Porro in hac epistola 36 respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum", + "candidate_score": 0.655034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμ���ς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.654431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_918", + "psc_text": "hi luna solum 14, verum etiam 15 Pascha celebrare ex suis regulis vetabantur), nihil mirum si S. Leo se Alexandrinorum rationibus non convictum prodidit, et solum studio unitatis ac pacis, Pascha in ipsorum sententiam indixit. Haec paucis praemonuisse satis sit, ut ea quae in epistolis de hac controversia exhibendis indicantur, intelligi queant. Alia nonnulla, ubi opus fuerit, in annotationibus subjicientur. Hanc autem admonitionem sequenti epistolae praefiximus, eo quod prima sit quae de hac controversia paschali indicium praebet. 1057 EPISTOLA LXXXVIII. AD PASCHASINUM EPISCOPUM LYLIBAETANUM. SYNOPSIS. I. Mittit ad Paschasinum celebrem suam ad Flavianum CP. epistolam, qua legatus in synodo futurus instrueretur. --II. Duplicem in Christo asserit naturam adversus Eutychen. --III. Testimonia SS. Patrum de incarnatione Domini mittit, nuntiatque Orientalis dioecesis episcopos subscripsisse eidem epistolae ad Flavianum.--De Paschate anno 455 diligentius inquiri postulat. LEO episcopus PASCHASINO episcopo Lylibaetano. CAP. I. Quamvis non dubitem fraternitati tuae omnem originem scandalorum, quae de incarnatione", + "candidate_score": 0.65443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.653842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_56_58", + "bdc_text": "aliis nostris scriptis nihil commemoremus . Scimus illud substantialiter irrepsisse in tractationem abiis inductum , qui ante aliquot aetates declinantibus rebus in deterius , theologiae commiscuerunt philosophiam , imo sophisticam ; nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_286", + "psc_text": "vos decipiat per philosophiam et inanem fallaciam secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo Divinitatis corporaliter, et estis in illo repleti, qui est caput omnis principatus et potestatis (Coloss. II, 8) . Et iterum: Nemo vos seducat volens in humilitate et religione angelorum, quae non vidit ambulans, frustra inflatus sensu carnis suae, non tenens caput, ex quo totum corpus per nexus et conjunctiones subministratum et constructum crescit in augmentum Dei (Ibid., 18) . Quid ergo opus est in cor admittere, quod lex non docuit, quod prophetia non cecinit, quod Evangelii veritas non praedicavit, quod apostolica doctrina non tradidit? Sed haec apta sunt eorum mentibus, de quibus apostolus dicit: Erit 705 enim tempus, cum sanam doctrinam non sustinebant, sed ad sua desideria coacervabunt sibi magistros prurientes auribus; et a veritate quidem auditum avertent, ad fabulas autem convertentur (II Tim. IV, 3, 4)", + "candidate_score": 0.653588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1278", + "psc_text": "recitentur: ut aures fidelium probent non aliud nos quam quod a majoribus accepimus praedicare. Et quia ad haec discernenda minus exercitatos habent sensus, ex Patrum saltem litteris discant quam antiquum hoc malum sit, quod nunc a nobis tam in Nestorio quam in Eutyche, qui erubuerunt Evangelium Christi secundum ipsius Domini doctrinam praedicare, damnatur. CAP. III. Per omnia igitur et in fidei regula, et in observantia disciplinae, vetustatis norma servetur, et dilectio tua constantiam providi rectoris exerceat; ut prosit Alexandrinae Ecclesiae, quod improbae quorumdam ambitioni, servato veterum privilegiorum jure, sollicitus obviavi, et metropolitanis omnibus illaesam manere volui dignitatem, sicut ex epistolarum mearum, quas ad sanctam synodum, vel ad Christianissimum principem, sive ad Constantinopolitanum episcopum misi, tenore cognosces; manifesteque perspicies hoc speciale esse sollicitudinis meae, ut neque a fidei regula in Ecclesiis Domini devietur, neque in privilegiis aliquid cujusquam improbitate minuatur. Quae cum ita sint, teneat fraternitas tua suorum consuetudinem decessorum, et", + "candidate_score": 0.652102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod in aliis per indulgentiam curari placuit, in illo putent non esse veniale. Unde cupio me super his plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur: quia aliud est contra fidem impie armari, aliud pro fide immoderatius commoveri. Chartas etiam quas Aetius presbyter ante indicavit esse directas, et Breviarum fidei, quod te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris", + "candidate_score": 0.651854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_368", + "psc_text": "eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII vel XV kal. Julii anni ejusdem aliae hujus litterae tunc acceptae una cum gestis nominantur sic: Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Haec de secundis litteris ejusdem Flaviani, quibus acta in Eutychem aeque ac primis annexa fuerant. Porro in hac epistola 36 respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum", + "candidate_score": 0.651841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_923", + "psc_text": "dilectionem tuam scripta transmisi, quae nostri quoque apud Constantinopolim cum mea epistola allegarunt. Et totam Constantinopolitanam Ecclesiam cum monasteriis omnibus et multis episcopis noveris praebuisse consensum, et subscriptionibus suis Nestorium atque Eutychen cum suis anathematizasse dogmatibus. Noveris etiam proxime me epistolam Constantinopolitani episcopi accepisse, quae refert Antiochenum episcopum missis per provincias suas tractoriis universos episcopos et epistolae meae praebuisse consensum, et Nestorium et Eutychen pari subscriptione damnasse. CAP. IV. Illud quoque curae tuae credimus injungendum, ut quia ratio paschalis festi experientiam tuam non latet, de eo quod in Theophili annotatione invenimus, quodque nos permovet, diligentius inquiras illic, atque pertractes cum his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula", + "candidate_score": 0.651302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.650701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.650569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_311", + "psc_text": "Romam sociandi, synodo indissimulanter occurrant. LEO episcopus, universis episcopis per Siciliam constitutis in Domino salutem. Divinis praeceptis et apostolicis monitis incitamur ut pro omnium Ecclesiarum statu impigro vigilemus affectu, ac si quid usquam reprehensioni invenitur 716 obnoxium, celeri sollicitudine, aut ab ignorantiae imperitia, aut a praesumptionis usurpatione revocemus. Manente enim Dominicae vocis imperio, quo beatissimus apostolus Petrus trina repetitione mysticae sanctionis imbuitur, ut Christi oves, qui Christum diligit, pascat; ipsius sedis, cui per abundantiam divinae gratiae praesumus, reverentia coarctamur, ut periculum desidiae, quantum possumus, declinemus: ne professio summi Apostoli, qua se amatorem Domini esse testatus est, non inveniatur in nobis; qui NEGLIGENTER pascens toties commendatum gregem, convincitur summum non amare pastorem (Joan. XXI, 17). CAP. I. De baptismo non in Epiphania, sed in festo paschali celebrando. Cum ergo mihi de charitatis vestrae actibus fraterna affectione sollicito certis indiciis innotuerit, vos in eo quod inter sacramenta Ecclesiae principale est, ab apostolicae", + "candidate_score": 0.649989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.649443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_69", + "bdc_text": "Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.648976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_541", + "psc_text": "quo sanctus pontifex se ab adeunda Ephesina synodo sollicitius excusat. 3. Hanc autem primam sententiam ipse Quesnellus deseruit in editione secunda, et in contrariam prorsus opinionem transiens, docuit epistolam longiorem 31 a Leone scriptam et missam fuisse ad Pulcheriam statim post acceptas Theodosii litteras, id est paulo post III idus Maias; notam enim chronicam, quae idus Junias signat, et in pluribus mss. deest, ex breviori epistola 30 sumptam ac perperam translatam est opinatus. Breviorem vero epistolam 30 missam fuisse per legatos idibus Junii manifestum est. 4. Haec tamen opinio nec probari, nec defendi potest. Cum enim Leo imperatoris litteras acceperit III idus Maias, si statim scripsisset ad Pulcheriam, ad ipsum etiam imperatorem rescripsisset. Liquet autem eum accepta imperatoris epistola III idus Maias, et Flaviani litteris per idem circiter tempus acceptis una cum gestis Constantinopolitanae synodi adversus Eutychem, mox scripsisse ad eumdem Flavianum brevissimam epistolam 27, XII kal. Junias, qua eum", + "candidate_score": 0.648553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.648175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_63_65", + "bdc_text": "Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt . Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus . Ideoque factum est , ut cum anno 1561 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_64", + "psc_text": "clerici, qui de Pelagianorum Coelestianorumque consortio in communionem catholicam ea imprudentia sunt recepti, ut non prius ad damnationem sui coarctarentur erroris, nunc saltem, posteaquam hypocrisis eorum ex quadam parte detegitur, ad veram correctionem, 591 quae et ipsis prodesse, et nullis possit nocere, cogantur. Damnent apertis professionibus suis superbi erroris auctores, et quidquid in doctrina eorum universalis Ecclesia exhorruit, detestentur; omniaque decreta synodalia, quae ad excisionem hujus haereseos apostolicae sedis confirmavit auctoritas, amplecti se et in omnibus approbare, plenis et apertis, ac propria manu subscriptis protestationibus eloquantur. Nihil in verbis eorum obscurum, nihil inveniatur ambiguum. Quoniam novimus hanc istorum esse versutiam, ut in quacumque particula dogmatis exsecrandi, quam a damnandorum soliditate discreverint, nihil sibi sensuum suorum aestiment esse non salvum. CAP. III. Cumque omnes definitiones suas ad subrependi facilitatem, improbare se simulent atque deponere, hoc sibi tota arte fallendi, nisi intelligantur, excipiunt, ut gratia Dei secundum merita dari accipientium sentiatur. Quae", + "candidate_score": 0.647443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_63", + "bdc_text": "Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.647353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145_147", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_954", + "psc_text": "Se cum suis Eutychianorum damnationi subscribere profitetur. Domino sancto et beatissimo Patri LEONI EUSEBIUS Mediolanensis episcopus. CAP. I. Reversis, Domino annuente, fratribus nostris, quos ad Orientem fidei causa sollicite provida beatitudo vestra direxerat, decursisque litteris quas per eos tua sanctitas destinavit, omni exsultatione in Christo relevatus sum, quod effectum commissae sibi legationis eosdem reportasse vestra pagina designavit. Nec mirum quod Dominus noster Jesus Christus catholicae fidei, quam tenemus, majestatis sua gratiam custodiamque praestiterit: quando vos idoneos cultus sui assertores in apostoli sui sede praesulem collocavit, qui et recta sentire de incarnationis Dominicae sacramento, et eadem potestis rectius custodire. CAP. II. Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam", + "candidate_score": 0.647139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_77_79", + "bdc_text": "essentialiter S . Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.646961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_307", + "psc_text": "quidem isti nostri non recipiunt [Forte leg. incipiunt], sed Manichaei sequuntur. Quae haeresis, quae eisdem libris utitur, et eadem dogmata, et his deteriora sectatur, ita exsecrabilis universis per omnes terras, ad primam professionis suae confessionem, nec discussa, damnetur oportet, per cujus auctores vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus, libros omnes apocryphos vel compositos, vel infectos esse, manifestum est: specialiter autem Actus illos qui vocantur S. Andreae; vel illos qui appellantur S. Joannis, quos sacrilego Leucius ore conscripsit; vel illos qui dicuntur S. Thomae, et his similia: ex quibus Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque illis est secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur; et maxime ex blasphemissimo illo libro, qui vocatur Memoria Apostolorum, in quo ad magnam perversitatis suae auctoritatem doctrinam Domini mentiuntur, qui totam destruit legem veteris Testamenti, et omnia quae S. Moysi de diversis creaturae factorisque divinitus revelata sunt; praeter reliquas ejusdem libri blasphemias, quas referre pertaesum", + "candidate_score": 0.643905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1087", + "psc_text": "ἀπαξιώσῃ ἔχειν βασιλίδα πόλιν, ἥντινα ἀποστολικὸν θρόνον ποιῆσαι οὐ δύναται· άλλ' οὐδέτινι τρόπῳ ἐλπίσει, ὅπερ διὰ τὸ προσκροῦσαι έτέροις, δύναται αὐξηθῆναι. Τὰ γὰρ προοίμια τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν τοῖς τῶν πατέρων κανόσι, καὶ τῆς σεπτῆς συνόδου τῆς ἐν Νικαίᾳ τοῖς δόγμασι τετυπωμένα, ἐξ οὐδεμιᾶς δύναται ἀναιδείας παρασπασθῆναι· οὔτε μὴν οὐδεμιᾷ καινότητι ἐναλλάττεσθαι. Ἐν ᾧπερ ἔργῳ ἐπαμύνοντος τοῦ Χριστοῦ πιστῶς ἐκβιβασθησομένῳ, ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐπίμονον παρασχεῖν με σπουδήν. Ἐπειδήπερ διοικήσεώς μοι ἐγκεχείρισται, καὶ εἰς ἐμὴν τείνει κατηγορίαν, εἰ τῶν πατρικῶν δογμάτων οἱ κανόνες, οἵτινες ἐν τῇ συνόδῳ τῇ ἐν Νικαίᾳ εἰς διοίκησιν πάσης τῆς ἐκκλησίας, πνεύματος Θεοῦ διδάσκοντος, τετύπωνται, ἐμοῦ, ὅπερ ἀπείη, συνδυάζοντος, παρασαλευθεῖεν. Καὶ μείζων εἴη παρ' ἐμοὶ ἑνὸς ἀδελφοῦ γνώμη, ἥπερ ἁπάσης τῆς οἰκίας τἰκίας τοῦ δεσπότου ἡ κοινὴ λυσιτέλεια. Καὶ διὰ τοῦτο γινώσκων τὴν ἔνδοξόν σου γαληνότητα τῇ ἐκκλησιαστικῇ σπουδάζειν ὁμονοίᾳ, 1152 καὶ τοῖς τῇ εἰρηνοποιῷ ἑνώσει ἁρμόζουσιν εὐσεβῆ παρασχεῖν σύναισιν, δέομαι, καὶ σπουδαιοτάτῃ αἰτήσει ὑμᾶς παρακαλῶ, ὃπως τὰς ἐπιχειρήσεις", + "candidate_score": 0.642326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_683", + "psc_text": "καὶ αὐτοὶ δὲ ὧν ἐστιν ἡ σκληροτάτη ἀπόφασις, ἐὰν γνώμαις κρείττοσιν ἐπακολουθήσωσιν, ἀπὸ τῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας μηδαμῶς ἀποστῶσιν. Ὅπως γὰρ μετὰ τὴν ἔκκλητον τοῦτο ἀναγκαίως αἰτοῦμεν, τῶν κατὰ Νικαίαν κανόνων αἱ ψῆφοι μαρτυροῦσιν· αἵ τινες ἀπὸ τῶν πανταχοῦ τοῦ κόσμου ἐπισκόπων καθιδρύθησαν, ὥσπερ ὑπετάξαμεν. Συνέλθετε τοῖς καθολικοῖς τῷ ὑμετέρῳ πατρὡᾡῳ ἔθει, καὶ δότε παῤῥησίαν τῆς πίστεως εἰς ἐκδίκησιν· ἥν τινα, σωζομένης τῆς αἱδοῦς τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας, οὐδεμία βία, οὐδεμία κοσμικὴ ἀπειλὴ δυνήσεται ἀποκινῆσαι. Ὅταν γὰρ τῆς ἐκκλησίας τὰ δόγματα γυμνάζωμεν, τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας, καὶ σωτηρίας φροντίζομεν. ἵνα τῶν ὑμετέρων ἐπαρχιῶν ἡσύχῳ δικαιώματι ἀπολαύητε· ἐκδικήσατε κατέναντι τῶν αἱρετικῶν τὸν ἀσάλευτον τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam", + "candidate_score": 0.641634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1130", + "psc_text": "quibusdam tepidis aut negligentibus accidit, nemo non metuat. Multum enim utile ac necessarium est ut peccatorum reatus ante ultimum diem sacerdotali supplicatione solvatur. CAP. IV. His autem qui in tempore necessitatis et in periculi urgentis instantia praesidium poenitentiae et mox reconciliationis implorant, nec satisfactio interdicenda est, nec reconciliatio deneganda: quia misericordiae Dei nec mensuras possumus ponere, nec tempora definire, apud quem nullas patitur veniae moras vera conversio, dicente Spiritu Dei per prophetam: Cum conversus ingemueris, tunc salvus eris (Isai XXX, 15, sec. LXX) . Et alibi: Dic tu iniquitates tuas prior, ut justificeris (Isai. XLIII, 26, sec. LXX) . Et iterum: Quia apud Dominum misericordia est, et copiosa apud eum redemptio (Ps. CXXIX, 7) . In dispensandis itaque Dei donis non debemus esse difficiles, nec accusantium se lacrymas gemitusque negligere, cum ipsam poenitendi affectionem ex Dei credamus inspiratione conceptam, dicente Apostolo: Ne forte det illis Deus poenitentiam, ut resipiscant a", + "candidate_score": 0.640788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_368", + "psc_text": "eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII vel XV kal. Julii anni ejusdem aliae hujus litterae tunc acceptae una cum gestis nominantur sic: Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Haec de secundis litteris ejusdem Flaviani, quibus acta in Eutychem aeque ac primis annexa fuerant. Porro in hac epistola 36 respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum", + "candidate_score": 0.639045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.638356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_146_148", + "bdc_text": "Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant . Ab eodem Zvinggero tuas quoque accepi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει φροντίσαι, καὶ φυλάξαι ταῖς ἐκκλησίαις τὸν πατρῷον κλῆρον ἀκήρατον· ἵνα καὶ τὰς ἀντὶ τούτων ἀντιδόσεις δέξηται ὑμῶν ἡ ἁγιότης παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου δεσπότου. ADMONITIO IN SEQUENTIS EPISTOLAE FRAGMENTUM. 1. Insigne quod subjicimus epistolae Anatolii fragmentum, ex quo hunc post Flaviani mortem ordinatum discimus, e codice Regio 940 a Cotelerio editum fuit inter Ecclesiae Graecae Monumenta tom. I, pag. 66. Istud Quesnellus secundae Leonis editioni inseruit, praemisitque epistolis 69, 70 et 71, datis mense Julio an. 450, in quibus de ipsius Anatolii ordinatione sermo est. In observationibus autem ad hoc fragmentum affirmat, circa haec tempora (praedictarum scilicet epistolarum Leonis) Flavianum obiisse;", + "candidate_score": 0.638146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_38", + "psc_text": "diversos Aquileienses episcopos datas, certe autem inter utramque non exiguum tempus, sed aliquot annos intercessisse patebit ex paragrapho sequenti, ubi primam epistolam non Januario, sed probabilius ejus praedecessori scriptam ostendemus; vel certe (cuicumque tradita fuerit) exaratam fuisse sub initio pontificatus Leonis anno circiter 442, id est quinque circiter annorum intervallo ante epistolam 18, quae exeunte an. 447 Januario tradita fuit. Ita cum ad hunc ultimum litteras hoc anno dedit, primum nonnullis immutatis descripsit epistolam ad Septimum, tum ex epist. 1, jam diu ante probabilius data ad praedecessorem ejus, postremam tantum periodum sumpsit, et litteras clausit: in quo observari potest, hanc postremam periodum veluti formulam seu clausulam quamdam decretorum haberi posse, quemadmodum visa est P. Bernardo de Rubeis, ut ne mirum sit eamdem in diversis ad eumdem epistolis inveniri. Sed quidquid de his responsionibus videatur, Quesnellianae, ut diximus, et Dionysianae collectionum testimonia cuicumque conjecturae et objectioni certissime praestant. § V. Quis", + "candidate_score": 0.637673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_864", + "psc_text": "Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet ut, sacris litteris episcopis vocatis, in qua placuerit civitate, fidei convenientia decernantur. 1025 LEONI reverentissimo episcopo Ecclesiae gloriosissimae civitatis Romae, MARCIANUS. De studio et oratione nostra sanctitas tua non dubitat: quoniam veram Christianorum religionem et apostolicam fidem firmam volumus permanere, et ab omni populo pia mente servari. Denique securitatem nostrae potentiae ex recta religione et propitiatione Salvatoris nostri consistere non ambigimus. Quapropter reverendissimos viros quos ad nostram pietatem sanctitas tua direxit libenter et sicut decebat animo grato suscepimus. Superest ut si placuerit tuae beatitudini in has partes advenire et synodum celebrare, hoc facere religionis affectu dignetur: nostris utique desideriis vestra", + "candidate_score": 0.637116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1470", + "psc_text": "21 Martii anni 458, cum per Philoxenum agentem in rebus misit epistolas 160, 161 et 162. Poterat his hanc quoque epistolam annectere. Cum vero per eumdem Philoxenum imperator petiisset, ut S. Leo aliquos de suis fratribus optime instructos dirigeret, quos quidem dirigendos pollicetur ep. 162, c. 3, in hoc tempus harum litterarum transmissionem differendam censuit: et Domitianus ac Geminianus legati, sunt ea fidelis occasio cujus initio epistolae meminit. Cum vero hi legati discesserint cum praecedentibus litteris signatis die XVI kal. Septembris; hanc eamdem diem ex Leonis more huic quoque epistolae jure affixam agnoscimus. Hinc ex duobus diebus XIII vel XVI kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro", + "candidate_score": 0.636195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_682", + "psc_text": "ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ὧι τινι μυστηρίῳ ἐπειδὴ νῦν ἀσεβῶς ἀπὸ ὁλίγων ἀφρόνων ἐναντιοῦται, πάντων τῶν μερῶν ἡμῶν αἱ ἐκκλησίαι πᾶσαι τῆς ὑμετέρας φιλανθρωπίας καταδέονται· διὰ τῶν ἐπισκόπων. ἐπειδὴ καὶ οἱ ἡμέτεροι πιστῶς ἀντειρήκασι, καὶ αὐτὸς ἐκεῖνος Φλαυιανὸς ὁ ἐπίσκοπος λίβελλον ἐκκλήτου ἐπιδέδωκε, γενικὴν σύνοδον κελεύσατε ἐν τῇ Ἰταλίᾳ συνελθεῖν. Ἥ τις πάντα τὰ προσκόμματα οὕτως ἀποκινήσει καὶ καταπραϋνεῖ ἵνα μὴ περαιτέρω τί ποτε ἢ περὶ τῆς πίστεως εὐρεθῇ ἀμφίβολον, ἢ ἐν τῇ ἀγάπῇ μεμερισμένον· συνερχομένων δηλαδὴ τῶν κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐπαρχιῶν ἐπισκόπων· ἵνα ὅσοι καταπονηθέντες ἀπειλαῖς, καὶ ὕβρεσιν, ἀπὸ τῆς ὀδοῦ τῆς ἀληθείας ἐξέκλιναν, 918 εἰς σωτηρίας παραμυθίαν ὁλόκληρον ἀνακληθῶσι· καὶ αὐτοὶ δὲ ὧν ἐστιν ἡ σκληροτάτη ἀπόφασις, ἐὰν γνώμαις κρείττοσιν ἐπακολουθήσωσιν, ἀπὸ τῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας μηδαμῶς ἀποστῶσιν. Ὅπως γὰρ μετὰ τὴν ἔκκλητον τοῦτο ἀναγκαίως αἰτοῦμεν, τῶν κατὰ Νικαίαν κανόνων αἱ ψῆφοι μαρτυροῦσιν· αἵ τινες ἀπὸ τῶν πανταχοῦ τοῦ κόσμου ἐπισκόπων καθιδρύθησαν, ὥσπερ ὑπετάξαμεν. Συνέλθετε τοῖς καθολικοῖς τῷ ὑμετέρῳ", + "candidate_score": 0.636035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1115", + "psc_text": "τούτων τῶν τόπων τῷ σῷ δικαίω ὑπαχθέντων πάντας τοὺς μητροπολίτας ἐπισκόπους τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθῆναι· ἅτινα μήτε ἀκουσθέντα, μήτε ἐπιχειρηθέντα ποτὲ οὕτω προσέλαβες τῇ παραβάσει, ὥστε τὴν ἁγίαν σύνοδον τὴν εἰς τὸ ἀποσβέσαι μόνον τὴν αἵρεσιν, καὶ βεβαιῶσαι τὴν καθολικὴν πίστιν σπουδῇ τοῦ χριστιανικωτάτου βασιλέως συναθροισθεῖσαν εἰς ἀφορμὴν ἀμβιτίονος ἑλκυσθῆναι παρὰ σοῦ, καὶ εἰς συνδυάσαι σοι ἀναγκασθῆναι καθάπερ οὐ δυναμένου ἀνατραπῆναι τοῦ παρανόμως δόξαντος πολλοῖς· ἀλλὰ κᾀκείνη ἡ τῶν ἐν Νικαίᾳ κανονισθέντων κανόνων διὰ τοῦ ἁγίου 1164 ἀληθῶς πνεύματος διατύπωσις ἔν τινι μέρει τισὶν εἴη ἀναλυτέα· μηδαμῶς ἑαυτῷ ἐκ τοῦ συνηγμένου πλήθους συνοδικὸν συνέδριον ἀπατήσῃ, μήτε τῶν τριακοσίων δεκαοκτὼ ἐπισκόπων ὅσος δήποτε ἀριθμὸς ἱερέων ἤ συγκρῖναι ἑαυτὸν τολμήσοι, ἤ προκρῖναι· ὁπότε τοσαύτῃ Θεοῦ χάριτι ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος συνηθροίσθη, ὥστε εἴτε δι' ἐλασσόνων, εἴτε διὰ πλειόνων ἐκκλησιαστικὰ συγκροτηθείη δικαστήρια, πάσης στερεῖσθαι αὐθεντίας πᾶν ὅτι ἂν τυπωθείη τῇ ἐκείνων διατυπώσει ἐναντιούμενον. Ἄγαν τοίνυν ἀναιδῆ, ἄγαν φαῦλα τυγχάνει τὰ τοῖς θείοις κανόσιν", + "candidate_score": 0.635679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_617", + "psc_text": "Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat, rem, de qua agitur, nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac re placuit destinare. Nec necessarium fuit nunc amplius scribi, cum, propitio Deo, de his quae causae credimus convenire per ea quae ipsi portabunt scripta sis plenius instruendus. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod", + "candidate_score": 0.635559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_940", + "psc_text": "νικᾷ τῶν ἁμαρτανόντων τὰ πλημμελήμματα, καὶ διὰ τοῦτο τὰ τῆς τιμωρίας ἐν ἀναρτήσει καθίσταται, ὅπως ἂν χώραν σχεῖν ἡ διόρθωσις δυνηθῇ, περιπτύσσεσθαι δίκαιον πλῆρες εὐσεβείας ὑπάρχον τοῦ γαληνοτάτου βασιλέως τὸ βούλημα· δι' οὗ τὴν ἁγίαν ὑμῶν ἀδελφότητα πρὸς ἀνατροπὴν μέν τῶν ἐπιβουλῶν τοῦ διαβόλου, τῆς δὲ ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης ἀνάκτησιν συνελθεῖν ἐβουλήθη, φυλαττομένων τῷ θρόνῳ τοῦ μακαριωτάτου Πέτρου τοῦ ἀποστόλου τῶν τε δικαίων, καὶ τῆς τιμῆς ἐπὶ τοσοῦτον, ὡς καὶ ἡμᾶς ὑπ' αὐτοῦ πρὸς τοῦτο δι' οἰκείων προτραπῆναι γραμμάτων, ἐφ' ᾧ τε τὴν οἰκείαν παρουσίαν ἡμᾶς παρασχεῖν τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ· ὄπερ μὲν οὖν οὐκ ἠδύνατο, οὐδὲ ἡ ἀνάγκη τοῦ καιροῦ, οὐδὲ μήν τις ἐπιτρέψαι συνήθεια. Πλὴν ἐν τούτοις τοῖς ἀδελφοῖς, τουτέστι Πασχασίνῳ, καὶ Λουκηνσίῳ τοῖς ἐπισκόποις, καὶ Βονιφατίῳ, καὶ βασιλείῳ τοῖς πρεσβυτέροις, τοῖς ἀπεσταλμένοις ὑπὸ τοῦ θρόνου τῶν ἀποστόλων, ἐμὲ τῆς συνόδου προεδρεύειν, ἡ ὑμῶν ἀδελφότης ἡγείσθω· μὴ κεχωρισμένης ὑμῶν τῆς ἐμῆς παρουσίας· ὅς τις διὰ τῶν τοποτηρητῶν ὑμῖν πάρειμι τῶν", + "candidate_score": 0.634955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.634943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.634722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_10_12", + "bdc_text": "sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 . Eius exempla nondum vidisti .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_682", + "psc_text": "ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ὧι τινι μυστηρίῳ ἐπειδὴ νῦν ἀσεβῶς ἀπὸ ὁλίγων ἀφρόνων ἐναντιοῦται, πάντων τῶν μερῶν ἡμῶν αἱ ἐκκλησίαι πᾶσαι τῆς ὑμετέρας φιλανθρωπίας καταδέονται· διὰ τῶν ἐπισκόπων. ἐπειδὴ καὶ οἱ ἡμέτεροι πιστῶς ἀντειρήκασι, καὶ αὐτὸς ἐκεῖνος Φλαυιανὸς ὁ ἐπίσκοπος λίβελλον ἐκκλήτου ἐπιδέδωκε, γενικὴν σύνοδον κελεύσατε ἐν τῇ Ἰταλίᾳ συνελθεῖν. Ἥ τις πάντα τὰ προσκόμματα οὕτως ἀποκινήσει καὶ καταπραϋνεῖ ἵνα μὴ περαιτέρω τί ποτε ἢ περὶ τῆς πίστεως εὐρεθῇ ἀμφίβολον, ἢ ἐν τῇ ἀγάπῇ μεμερισμένον· συνερχομένων δηλαδὴ τῶν κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐπαρχιῶν ἐπισκόπων· ἵνα ὅσοι καταπονηθέντες ἀπειλαῖς, καὶ ὕβρεσιν, ἀπὸ τῆς ὀδοῦ τῆς ἀληθείας ἐξέκλιναν, 918 εἰς σωτηρίας παραμυθίαν ὁλόκληρον ἀνακληθῶσι· καὶ αὐτοὶ δὲ ὧν ἐστιν ἡ σκληροτάτη ἀπόφασις, ἐὰν γνώμαις κρείττοσιν ἐπακολουθήσωσιν, ἀπὸ τῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας μηδαμῶς ἀποστῶσιν. Ὅπως γὰρ μετὰ τὴν ἔκκλητον τοῦτο ἀναγκαίως αἰτοῦμεν, τῶν κατὰ Νικαίαν κανόνων αἱ ψῆφοι μαρτυροῦσιν· αἵ τινες ἀπὸ τῶν πανταχοῦ τοῦ κόσμου ἐπισκόπων καθιδρύθησαν, ὥσπερ ὑπετάξαμεν. Συνέλθετε τοῖς καθολικοῖς τῷ ὑμετέρῳ", + "candidate_score": 0.634708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_850", + "psc_text": "post latrocinium Ephesinum, et epistolam 61 fuisse primam epistolam, quam ad eosdem misit post epistolam 51, ac propterea metuens ne haec epistola 51 ad eos forte pervenerit, hac prima occasione ejus exemplum ipsi epistolae 61 adjecit. Hinc sequens epistola 72, qua aliis Fausti posterioribus litteris per Parthenium directis S. pontifex respondet, ante epistolam 61 collocanda non fuit. Cum porro ex dictis vivente Theodosio vel ante notitiam mortis ejusdem tradita fuerit, certus autem dies ac mensis ignorentur, in fine litterarum quae vivo Theodosio datae fuerunt eam collocavimus, ita tamen ut affirmare solum possimus eam exaratam inter Martium et Novembrem anni 450. 3. Originale Latinum hujus epistolae desiderari credimus: Latinus enim textus, quem ex mss. Latinis collectionis Chalcedonensis habemus, versio videtur ex interpretatione Graeca: unde, praeter nonnulla a Leonis stylo aliena, nota chronica abest, uti deest in omnibus epistolis ejusdem collectionis, quae a Graeco redditae fuerunt. Hinc primum locum tribuimus interpretationi Graecae,", + "candidate_score": 0.634462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_990", + "psc_text": "θείῳ κυβερνώμενοι νεύματι. πᾶσαν ὑμῖν τῶν πεπραγμένων τὴν δύναμιν ἐγνωρίσαμεν εἰς σύστασιν ἡμε τέραν καὶ τῶν παρ' ἡμῶν πεπραγμένων βεβαίωσίν τε καὶ συγκατάθεσιν. EJUSDEM EPISTOLAE. Alia antiquior versio. Exemplar relationis archetypi sanctae magnae et universalis synodi, quae in Chalcedonensi metropoli congregata est, ad sanctae memoriae papam Leonem. Sancta et magna et universalis synodus, quae secundum Dei gratiam, et sanctionem piissimorum et Dei amatorum principum collecta est in Chalcedone metropoli Bithyniae provinciae, sanctissimo ac beatissimo LEONI. CAP. I. Repletum est gaudio os nostrum et lingua nostra exsultatione (Ps. CXXV, 2) , quod hanc ut propriam nobis gratiam prophetiam aptavit, quibus pietatis confirmatum est votum. Quid enim fide ad laetitiam superius? Quid dominica agnitione ad exsultationem clarius, quam ipse desuper nobis Salvator ad salutem tradidit dicens: Ambulantes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis. Quam ipse tamquam auream catenulam", + "candidate_score": 0.634431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.634042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_648", + "psc_text": "τινα πλήρη ἅγιότητος προσενέγκατε, ὁπηνίκα ἄλλος ἐπίσκοπος καθρρέθη κρίσει ἐπισκόπων καὶ διεμαρτύρατο ἐν πόλει τῶν Καινῶν κινηθῆναι τὰ τοῦ πράγματος, ὁ δὲ ἕτερος ἐπίσκοπος ἐν ταύτῃ τῇ καθέδρᾳ μετὰ την αἴτησιν τοῦ φαινομένου καθῃρῆσθαι, παντελῶς ἐν ἑτέρῳ τόπῳ τυπωθῆναι τὰ τοῦ πράγματος μὴ δύνασθαι, εἰ μὴ παρὰ τῶν ἐκεῖσε κριτῶν δέξηται τὸν ὅρον. Latine autem sic: Gaudentius episcopus dixit: Si placet, ut adjiciatur huic sententiae quam plenam protutistis; quoties alius (legendum aliquis) episcopus depositus fuerit episcoporum judicio, et proclamaverit ut in civitate Novorum causa agitetur, alter autem episcopus in eadem cathedra post appellationem ejus qui videtur esse depositus, omnino in altero loco causam pro firma haberi non posse, nisi illic a judicibus finem accipiat. Depravatissimam interpretationem ejus Latini canonis quem S. Leo suae epistolae subjecit, verus Latinus canon Sardicensis demonstrabit. Hunc proferimus ex iis antiquissimis codicibus et collectionibus canonum in quibus cum Sardicenses ex Romanae Ecclesiae more Nicaenis accenseantur, lectionem", + "candidate_score": 0.634004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_293", + "psc_text": "Ideo enim ad Ecclesiam catholicam cum tanta cordis diversitate conveniunt, ut et quos possunt suos faciant, et legum severitatem, dum se nostros mentiuntur, 708 effugiant. Faciunt hoc Priscillianistae, faciunt Manichaei, quorum cum istis tam foederata sunt corda, ut solis nominibus discreti, sacrilegiis autem suis inveniantur uniti: quia etsi vetus Testamentum, quod isti se suscipere simulant, Manichaei refutant, ad unum tamen finem utrorumque tendit intentio, cum quod illi abdicando impugnant, isti recipiendo corrumpunt. In exsecrabilibus autem mysteriis eorum, quae quanto immundiora sunt, tanto diligentius occuluntur, unum prorsus nefas est, una est obscenitas et similis turpitudo. Quam etsi eloqui erubescimus, sollicitissimis tamen inquisitionibus indagatam, et Manichaeorum, qui comprehensi fuerant, confessione detectam, ad publicam fecimus pervenire notitiam: ne ullo modo posset dubium videri quod in judicio nostro, cui non solum frequentissima praesentia sacerdotum, sed etiam illustrium virorum dignitas, et pars quaedam senatus ac plebis interfuit ipsorum qui omne facinus perpetrarant ore reseratum est;", + "candidate_score": 0.633833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_80", + "psc_text": "ipsam a Cyrillo datam credidit ad quosdam monachos his argumentis: quia, inquit, non ad unum, sed ad plures scripta est; et hos quidem Cyrillo inferiores ac subditos innuunt verba, Praecipio vobis ne faciatis, etc.; monachos vero indicare videtur Pachomii monachi exemplum, quod iisdem litteris inseritur. At cum scripta sit ad Latinos, qui Pascha celebrare volebant VII kal. Aprilis, ad inferiores et Cyrilli subditos tradita dici nequit. Sicuti vero librarii arbitrio in epistola ad Africanos scriptum fuit mandamus vobis, ubi apud Dionysium legitur nuntiamus; ita eodem arbitrio in hac epistola scriptum credimus praecipio vobis, ubi aliud in originali ejusque versione modestius aliquid legebatur. Monachi autem exemplum ad propositum comprobandum allatum, nihil conficit, ut ea epistola monachis tradita statuatur; cum praesertim Latinos monachos Cyrillum de Paschate an. 444 interrogasse ne suspicari quidem liceat. 7. Utrum tandem ad unum, an ad plures, scripta fuerit, dubitari potest. Tillemontius in Cyrilli Vita, art. 147, quibusdam", + "candidate_score": 0.633699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1141", + "psc_text": "misericors et pacifica ipsius magnificentia omnia fausta et optabilia nostro regno concedere dignetur. Miramur supra modum quod post Chalcedonensem synodum, et litteras venerabilium episcoporum ad tuam sanctitatem missas, quibus omnia in ipsa synodo acta significabant, nullo prorsus pacto a tua clementia ejusmodi epistolae remissae sint, quas videlicet in sanctissimis Ecclesiis perlectas, in omnium oportebat notitiam venire. Quod nonnullorum animis qui Eutychetis etiam nunc pravam opinionem et perversitatem sectantur, ambiguitatem multam injecit, utrum tua beatitudo quae in sancta synodo decreta sunt confirmaverit. Et ob eam rem tua pietas litteras mittere dignabitur, 1184 per quas omnibus Ecclesiis et populis manifestum fiat in sancta synodo peracta, a tua beatitudine rata haberi. Illud profecto, ut decebat episcopum apostolicae sedis, excellenter tua sanctitas praestitit, ut ecclesiasticos canones custodiendo, nihil antiqui moris et ordinis olim constituti et ad hanc usque diem inviolabiliter observati passa sit innovari. Propter litteras autem tuae beatitudinis quae et quanta ab aliquibus", + "candidate_score": 0.633683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_964", + "psc_text": "ipsius relationis haec ejusdem annotatio subjicitur: Scripsi pridie kal. Aprilis, feria tertia, indictione XIII, quae indictio in aliis pariter annotationibus constanter signata, si ad illud tempus referenda sit quo Rusticus in Oriente versabatur, convenit cum solo anno 550, quidquid sit de die vel feria, in quibus non minus hic quam alibi difficultates occurrunt. Romani Conciliorum editores has annotationes a Crabbo editas submoverunt, propterea quod eas Rustici esse ignorarunt. In quo excusandi sunt, quippe nullum purum et integrum Rustici codicem, qui ejusdem Rustici annotationes exhibeat, repererunt. Nos enim, qui codices Latinos collectionis Chalcedonensis Romae diligenter inquisivimus. ex quinque Vaticanis 1321, 1322, 1323, 4166 et 5405, quos Romani editores potuerunt expendere, nullum purum Rustici invenimus. Solus autem Chigianus 483 purus et integer est, qui tamen post editionem Romanam Alexandro VII pontifice indeptus fuit. In ipsa vero Rustici versione emendanda Baluzius duobus mss. Rustici usus est, Corbeiensi et Divionensi. Tria alia exemplaria nos", + "candidate_score": 0.633234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.632872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.632747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.63258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.632428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_617", + "psc_text": "Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat, rem, de qua agitur, nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac re placuit destinare. Nec necessarium fuit nunc amplius scribi, cum, propitio Deo, de his quae causae credimus convenire per ea quae ipsi portabunt scripta sis plenius instruendus. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod", + "candidate_score": 0.63227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_869", + "psc_text": "χριστιανῶν θρησκείας εἰρήνῃ, καὶ τῇ καθολικῇ πίστει συμφὲρουσι, καθὼς ἡ σή ἁγιωσύνη κατὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας διετύπωσε, κατατεθήσονται. EPISTOLA LXXVII PULCHERIAE AUGUSTAE AD SANCTISSIMUM ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. 1028 Missae sunt etiam divinae syllabae a divae memoriae Pulcheria ad eumdem virum sanctissimum, nuntiantes Deo amicissimum archiepiscopum Constantinopolitanum Anatolium, omni errore seposito, epistolae nuper missae ad sanctae memoriae Flavianum absque ulla mora subscripsisse, et sustineri jam ut quaedam synodus fieret in partibus Orientis; corpus vero ejusdem sanctae memoriae Flaviani Constantinopolim fuisse perductum, ut in basilica apostolorum sepeliretur. Episcopi etiam, qui unanimes erant sanctae memoriae Flaviano, et ad exsilium fuerant destinati, et hos revocandos fore, ut ad recipiendas Ecclesias suas synodi sententiam sustinerent. 1030 LEONI reverendissimo episcopo Ecclesiae gloriosae civitatis Romae, PULCHERIA venerabilissima Augusta. Litteras tuae beatitudinis cum decenti omni episcopo veneratione suscepimus; per quas tuam fidem puram et talem cognovimus, qualis debet cum sanctitate sacro praeberi templo. Ego vero similiter ac meus", + "candidate_score": 0.632255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1131", + "psc_text": "iterum: Quia apud Dominum misericordia est, et copiosa apud eum redemptio (Ps. CXXIX, 7) . In dispensandis itaque Dei donis non debemus esse difficiles, nec accusantium se lacrymas gemitusque negligere, cum ipsam poenitendi affectionem ex Dei credamus inspiratione conceptam, dicente Apostolo: Ne forte det illis Deus poenitentiam, ut resipiscant a diaboli laqueis, a quo captivi tenentur ad ipsius voluntatem (II Tim. II, 25) . CAP. V. Unde oportet unumquemque Christianum conscientiae suae habere judicium, ne 1176 converti ad Deum de die in diem differat, nec satisfactionis sibi tempus in fine vitae suae constituat: quia periculose hac se conditione fragilitas et ignorantia humana concludit, ut ad paucarum horarum se reservet incertum; et cum possit pleniore satisfactione indulgentiam promereri, illius temporis angustias eligat, quo vix inveniat spatium vel confessio poenitentis, vel reconciliatio sacerdotis. Verum, ut dixi, etiam talium necessitati ita auxiliandum est, ut et actio illis poenitentiae, et communionis gratia, si eam,", + "candidate_score": 0.631569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.631241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_89_91", + "bdc_text": "Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.631194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.631016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_418", + "psc_text": "sententiam nos pariter transivimus lib. II Observationum in card. Norisii Opera, c. 7, num. 2. Nunc aliam sententiam inducere cogimur. Omnes enim ex una parte assentiuntur, et S. Petrum Chrysologum his litteris respondere epistolae Eutychis, et Eutychem eodem tempore quo ad Leonem scripsit, etiam ad Chrysologum dedisse litteras, quibus eum quoque adversus Flaviani sententiam citissime praeoccuparet. Ex alia autem parte certum est Leonem Februario mense anni 449 Eutychis epistolam accepisse, et hac de causa eodem mense rescripsisse epistolas 23 ac 24. Plures conjecturas cum Quesnello exquirere, ut longioris dilationis causae in responsione Chrysologi afferantur, opus non est. Etenim prima occasione hunc rescripsisse satis credibile fit ex ipso contextu, in quo Chrysologus se de ipsa causa nihil aliunde instructum prodit, nisi ex Eutychis litteris; idque adeo exiliter, ut de Nestorianismo potius quam de Eutychianismo metuisse videatur, eaque primo capite obtrudat quae sermone 145 contra Nestorianam haeresim Eutychianae contrariam manifestissime disserit. Id", + "candidate_score": 0.630551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.630528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_964", + "psc_text": "ipsius relationis haec ejusdem annotatio subjicitur: Scripsi pridie kal. Aprilis, feria tertia, indictione XIII, quae indictio in aliis pariter annotationibus constanter signata, si ad illud tempus referenda sit quo Rusticus in Oriente versabatur, convenit cum solo anno 550, quidquid sit de die vel feria, in quibus non minus hic quam alibi difficultates occurrunt. Romani Conciliorum editores has annotationes a Crabbo editas submoverunt, propterea quod eas Rustici esse ignorarunt. In quo excusandi sunt, quippe nullum purum et integrum Rustici codicem, qui ejusdem Rustici annotationes exhibeat, repererunt. Nos enim, qui codices Latinos collectionis Chalcedonensis Romae diligenter inquisivimus. ex quinque Vaticanis 1321, 1322, 1323, 4166 et 5405, quos Romani editores potuerunt expendere, nullum purum Rustici invenimus. Solus autem Chigianus 483 purus et integer est, qui tamen post editionem Romanam Alexandro VII pontifice indeptus fuit. In ipsa vero Rustici versione emendanda Baluzius duobus mss. Rustici usus est, Corbeiensi et Divionensi. Tria alia exemplaria nos", + "candidate_score": 0.630487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_89_91", + "bdc_text": "Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1163", + "psc_text": "memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo fraternitati tuae specialiter injungo ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata: ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. Data quinto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXIV. AD EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non", + "candidate_score": 0.630158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_617", + "psc_text": "Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat, rem, de qua agitur, nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac re placuit destinare. Nec necessarium fuit nunc amplius scribi, cum, propitio Deo, de his quae causae credimus convenire per ea quae ipsi portabunt scripta sis plenius instruendus. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod", + "candidate_score": 0.630155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_869", + "psc_text": "χριστιανῶν θρησκείας εἰρήνῃ, καὶ τῇ καθολικῇ πίστει συμφὲρουσι, καθὼς ἡ σή ἁγιωσύνη κατὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας διετύπωσε, κατατεθήσονται. EPISTOLA LXXVII PULCHERIAE AUGUSTAE AD SANCTISSIMUM ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. 1028 Missae sunt etiam divinae syllabae a divae memoriae Pulcheria ad eumdem virum sanctissimum, nuntiantes Deo amicissimum archiepiscopum Constantinopolitanum Anatolium, omni errore seposito, epistolae nuper missae ad sanctae memoriae Flavianum absque ulla mora subscripsisse, et sustineri jam ut quaedam synodus fieret in partibus Orientis; corpus vero ejusdem sanctae memoriae Flaviani Constantinopolim fuisse perductum, ut in basilica apostolorum sepeliretur. Episcopi etiam, qui unanimes erant sanctae memoriae Flaviano, et ad exsilium fuerant destinati, et hos revocandos fore, ut ad recipiendas Ecclesias suas synodi sententiam sustinerent. 1030 LEONI reverendissimo episcopo Ecclesiae gloriosae civitatis Romae, PULCHERIA venerabilissima Augusta. Litteras tuae beatitudinis cum decenti omni episcopo veneratione suscepimus; per quas tuam fidem puram et talem cognovimus, qualis debet cum sanctitate sacro praeberi templo. Ego vero similiter ac meus", + "candidate_score": 0.630132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_367", + "psc_text": "ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S. Leo duas Flaviani litteras cum gestis se accepisse tradit. Primum ep. 28, ad eumdem Flavianum scripta Idibus Junii an. 449, his verbis cap. 1: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset, agnovimus. Hanc eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII", + "candidate_score": 0.62994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.629086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_913", + "psc_text": "in caeteras inferius afferendas, quae agunt de Paschate anni 455. 1. Quaestio jamdiu ante agitata circa Pascha anni 444, sollicitum Leonem effecit, ut maturius scriberet circa diem Paschatis ann. 455, in quo Romanorum et Alexandrinorum cyclos dissidere non ignorabat. Hinc jam inde ab an. 451, quo sequens epistola scripta fuit, in hanc diem unanimi consensu statuendam studium intendit. Novem praeterea ejusdem pontificis epistolas subsequentibus annis in eamdem rem exaratas habemus, praeter alias non paucas, quae desiderantur; et unam Proterii Alexandrini ad eumdem pontificem, quas suis locis dabimus. 2. Ex laterculo Paschali Theophili Alexandrini annorum centum, quod ex cyclis quinque decemnovennalibus, et annis quinque constabat, Pascha an. 455 affigebatur VIII kal. Maias. Ex cyclo autem Latinorum annorum LXXXIV ascribebatur XV kal. ejusdem mensis, ac propterea octo dierum discrimen intercedebat. Hoc autem discrimen oriebatur ex lunae saltibus, quos Latini crebriores, Alexandrini autem rariores admittebant. Cum enim Alexandrini ex suo cyclo decemnovennali lunae", + "candidate_score": 0.628642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_89_91", + "bdc_text": "Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_434", + "psc_text": "omnia connisus est sanctissimam hujusce loci Ecclesiam conturbare; tabulas publice proponens contumeliarum et maledictorum plenas: et insuper haec preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, easque arrogantia et petulantia refertas, in omnibus divinos canones conculcare tentans. Verum his ita ex consecutione peractis, redditae nobis sunt litterae sanctitatis vestrae, per comitem omni admiratione dignum Pansophium: ex quibus edocti sumus eumdem Eutychen libellos ad vos misisse plenos fallacia et astu, dicentem se tempore judicii libellos appellationis tradidisse nobis et sanctae episcoporum tunc praesentium synodo, atque appellasse ad vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eo factum est, sed hac quoque in 788 parte fefellit, velut pater mendacii, se vestris auribus subrepturum arbitratus. Commotus igitur, sanctissime pater, ob omnia quae ausus est, et propter ea quae adversus nos sanctissimamque Ecclesiam facta sunt atque fiunt, solita fiducia utere, sicut sacerdotio convenit, et vindicans communem rem sanctarumque Ecclesiarum compositionem, dignare per proprias quidem litteras suffragari depositioni", + "candidate_score": 0.627675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.627458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.627026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_38", + "psc_text": "diversos Aquileienses episcopos datas, certe autem inter utramque non exiguum tempus, sed aliquot annos intercessisse patebit ex paragrapho sequenti, ubi primam epistolam non Januario, sed probabilius ejus praedecessori scriptam ostendemus; vel certe (cuicumque tradita fuerit) exaratam fuisse sub initio pontificatus Leonis anno circiter 442, id est quinque circiter annorum intervallo ante epistolam 18, quae exeunte an. 447 Januario tradita fuit. Ita cum ad hunc ultimum litteras hoc anno dedit, primum nonnullis immutatis descripsit epistolam ad Septimum, tum ex epist. 1, jam diu ante probabilius data ad praedecessorem ejus, postremam tantum periodum sumpsit, et litteras clausit: in quo observari potest, hanc postremam periodum veluti formulam seu clausulam quamdam decretorum haberi posse, quemadmodum visa est P. Bernardo de Rubeis, ut ne mirum sit eamdem in diversis ad eumdem epistolis inveniri. Sed quidquid de his responsionibus videatur, Quesnellianae, ut diximus, et Dionysianae collectionum testimonia cuicumque conjecturae et objectioni certissime praestant. § V. Quis", + "candidate_score": 0.627003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_541", + "psc_text": "quo sanctus pontifex se ab adeunda Ephesina synodo sollicitius excusat. 3. Hanc autem primam sententiam ipse Quesnellus deseruit in editione secunda, et in contrariam prorsus opinionem transiens, docuit epistolam longiorem 31 a Leone scriptam et missam fuisse ad Pulcheriam statim post acceptas Theodosii litteras, id est paulo post III idus Maias; notam enim chronicam, quae idus Junias signat, et in pluribus mss. deest, ex breviori epistola 30 sumptam ac perperam translatam est opinatus. Breviorem vero epistolam 30 missam fuisse per legatos idibus Junii manifestum est. 4. Haec tamen opinio nec probari, nec defendi potest. Cum enim Leo imperatoris litteras acceperit III idus Maias, si statim scripsisset ad Pulcheriam, ad ipsum etiam imperatorem rescripsisset. Liquet autem eum accepta imperatoris epistola III idus Maias, et Flaviani litteris per idem circiter tempus acceptis una cum gestis Constantinopolitanae synodi adversus Eutychem, mox scripsisse ad eumdem Flavianum brevissimam epistolam 27, XII kal. Junias, qua eum", + "candidate_score": 0.626853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_923", + "psc_text": "dilectionem tuam scripta transmisi, quae nostri quoque apud Constantinopolim cum mea epistola allegarunt. Et totam Constantinopolitanam Ecclesiam cum monasteriis omnibus et multis episcopis noveris praebuisse consensum, et subscriptionibus suis Nestorium atque Eutychen cum suis anathematizasse dogmatibus. Noveris etiam proxime me epistolam Constantinopolitani episcopi accepisse, quae refert Antiochenum episcopum missis per provincias suas tractoriis universos episcopos et epistolae meae praebuisse consensum, et Nestorium et Eutychen pari subscriptione damnasse. CAP. IV. Illud quoque curae tuae credimus injungendum, ut quia ratio paschalis festi experientiam tuam non latet, de eo quod in Theophili annotatione invenimus, quodque nos permovet, diligentius inquiras illic, atque pertractes cum his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula", + "candidate_score": 0.62661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.626562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_585", + "psc_text": "καὶ συναδελφοῦ ἡμῶν Φλαυιανοῦ, τελεώτερον πρὸς αὐτὸν περὶ τούτων, ἅπερ ἔδοξεν ἐφ' ἡμᾶς ἀναφέρειν, ἀντεγράψαμεν· ἕνα τῆς πλάνη�� ἀπαλειφομένης τῆς νῦν ἀναφυείσης, εἰς ὕμνον, καὶ δόξαν τοῦ Θεοῦ μία πίστις εἴη κατὰ τὸν πάντα κόσμον, καί μία, καὶ ἡ αὐτὴ ὁμολογία· καὶ ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμψῇ, ἐπουρανίων, καὶ ἑπιγείων, καὶ καταχθονίων· καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται, ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν. 869 EPISTOLA XXXIV. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. I. Eutychen ab unitate fidei excidisse dolet. --II. Legatos ad synodum a latere mittit. LEO episcopus JULIANO episcopo charissimo fratri. CAP. I. Litterae dilectionis tuae, quae mihi nuper sunt redditae, quam spiritali catholicae fidei vigeas amore, demonstrant; et multum gaudere me faciunt, quod in eamdem sententiam pia corda concurrunt, ut secundum doctrinam Spiritus sancti impleatur in nobis quod Apostolus ait: Obsecro autem vos, fratres, per nomen Domini nostri Jesu Christi, ut idipsum dicatis", + "candidate_score": 0.62642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_864", + "psc_text": "Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet ut, sacris litteris episcopis vocatis, in qua placuerit civitate, fidei convenientia decernantur. 1025 LEONI reverentissimo episcopo Ecclesiae gloriosissimae civitatis Romae, MARCIANUS. De studio et oratione nostra sanctitas tua non dubitat: quoniam veram Christianorum religionem et apostolicam fidem firmam volumus permanere, et ab omni populo pia mente servari. Denique securitatem nostrae potentiae ex recta religione et propitiatione Salvatoris nostri consistere non ambigimus. Quapropter reverendissimos viros quos ad nostram pietatem sanctitas tua direxit libenter et sicut decebat animo grato suscepimus. Superest ut si placuerit tuae beatitudini in has partes advenire et synodum celebrare, hoc facere religionis affectu dignetur: nostris utique desideriis vestra", + "candidate_score": 0.626024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1164", + "psc_text": "EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non ambigo, definitionem sanctae synodi, quae ob confirmationem fidei in Chalcedonensi civitate celebrata est, toto corde me fuisse complexum: quia nulla 1195 sinebat ratio ut qui unitatem catholicae fidei dolebam ab haereticis fuisse turbatam, non exsultanter in integrum rediisse gauderem. Hoc autem non solum ex ipso beatissimae consensionis effectu, sed etiam ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto", + "candidate_score": 0.62582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.625645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1288", + "psc_text": "epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1261 EPISTOLA CXXXII. ANATOLII EPISCOPI CONSTANTINOPOLITANI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De intermisso litterarum commercio amice conqueritur. Debitam pontifici obedientiam ostendit. --II. Aetium restitutum esse, Andream vero depositum scribit. --III. Litteris sancti pontificis recreari peroptat. --IV. Ambitionis culpam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde", + "candidate_score": 0.625598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.625262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_89_91", + "bdc_text": "Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1141", + "psc_text": "misericors et pacifica ipsius magnificentia omnia fausta et optabilia nostro regno concedere dignetur. Miramur supra modum quod post Chalcedonensem synodum, et litteras venerabilium episcoporum ad tuam sanctitatem missas, quibus omnia in ipsa synodo acta significabant, nullo prorsus pacto a tua clementia ejusmodi epistolae remissae sint, quas videlicet in sanctissimis Ecclesiis perlectas, in omnium oportebat notitiam venire. Quod nonnullorum animis qui Eutychetis etiam nunc pravam opinionem et perversitatem sectantur, ambiguitatem multam injecit, utrum tua beatitudo quae in sancta synodo decreta sunt confirmaverit. Et ob eam rem tua pietas litteras mittere dignabitur, 1184 per quas omnibus Ecclesiis et populis manifestum fiat in sancta synodo peracta, a tua beatitudine rata haberi. Illud profecto, ut decebat episcopum apostolicae sedis, excellenter tua sanctitas praestitit, ut ecclesiasticos canones custodiendo, nihil antiqui moris et ordinis olim constituti et ad hanc usque diem inviolabiliter observati passa sit innovari. Propter litteras autem tuae beatitudinis quae et quanta ab aliquibus", + "candidate_score": 0.62496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.624451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_585", + "psc_text": "καὶ συναδελφοῦ ἡμῶν Φλαυιανοῦ, τελεώτερον πρὸς αὐτὸν περὶ τούτων, ἅπερ ἔδοξεν ἐφ' ἡμᾶς ἀναφέρειν, ἀντεγράψαμεν· ἕνα τῆς πλάνης ἀπαλειφομένης τῆς νῦν ἀναφυείσης, εἰς ὕμνον, καὶ δόξαν τοῦ Θεοῦ μία πίστις εἴη κατὰ τὸν πάντα κόσμον, καί μία, καὶ ἡ αὐτὴ ὁμολογία· καὶ ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμψῇ, ἐπουρανίων, καὶ ἑπιγείων, καὶ καταχθονίων· καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται, ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν. 869 EPISTOLA XXXIV. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. I. Eutychen ab unitate fidei excidisse dolet. --II. Legatos ad synodum a latere mittit. LEO episcopus JULIANO episcopo charissimo fratri. CAP. I. Litterae dilectionis tuae, quae mihi nuper sunt redditae, quam spiritali catholicae fidei vigeas amore, demonstrant; et multum gaudere me faciunt, quod in eamdem sententiam pia corda concurrunt, ut secundum doctrinam Spiritus sancti impleatur in nobis quod Apostolus ait: Obsecro autem vos, fratres, per nomen Domini nostri Jesu Christi, ut idipsum dicatis", + "candidate_score": 0.623937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.623278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_617", + "psc_text": "Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat, rem, de qua agitur, nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac re placuit destinare. Nec necessarium fuit nunc amplius scribi, cum, propitio Deo, de his quae causae credimus convenire per ea quae ipsi portabunt scripta sis plenius instruendus. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod", + "candidate_score": 0.623212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1216", + "psc_text": "Flaviano vitam praesentis saeculi moliretur auferre, se verae vitae luce privavit. Dum vos ab Ecclesiis vestris conaretur expellere, se a Christianorum collegio segregavit. Dum trahit plurimos, et impellit ad erroris assensum, multiplici animam suam vulnere sauciavit: solus ultra omnes, et per omnes, ac pro omnibus reus, qui causa reatus omnibus fuit. Sed licet his tua fraternitas solido cibo firmata indigere minime videatur, tamen, ut quod nostri loci est impleamus circa vocem dicentis Apostoli: Praeter ea quae extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, 1225 sollicitudo omnium Ecclesiarum. Quis infirmatur, et ego non infirmor? Quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 28, 29) ? Hoc praecipue praesenti occasione credimus admonendum, frater charissime, ut quotiescumque divina gratia administrante, illos qui foris sunt fonte doctrinae aut submergimus aut purgamus, in nullo ab illis quas Spiritus sancti Divinitas in Chalcedonensi concilio protulit, fidei regulis recedentes, inter utrumque hostem novellae perfidiae sermonem nostrum cum omni", + "candidate_score": 0.623007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_547", + "psc_text": "eodem die scriptam ac eadem occasione missam fuisse. Leo nimirum acceptis imperialibus litteris, quae ipsum invitabant ad synodum, sicut hac de re bis ad Theodosium scripsit, ita etiam bis ad Pulcheriam scripsisse videri potest. Primum ad utrosque per legatos scripsit idibus Junii, ad Theodosium epistola 29, ad Pulcheriam vero epistola 30. Dein cum ad imperatorem iterum dedit epistolam 37 die 20 Junii, ea forte de causa quod metueret ne in ea angustia temporis synodo praestituti legati Ephesum properare coacti, epistolam 29 eidem Augusto tradere non possent, hac eadem occasione et causa ad Pulcheriam quoque scripsisse epistolam 31 non improbabile judicabitur. Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos", + "candidate_score": 0.621641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.621448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_102", + "bdc_text": "Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.621207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_389", + "psc_text": "τῇ σῇ ὁσιότητι, ἐν ᾗ καὶ τῆς ἱερωσύνης αὐτὸν, ὡς ἐπὶ τοιούτοις ἁλόντα, ἐγυμνώσαμεν, καὶ τοῦ προστατεῖ;ν μοναστηρίου, καὶ τῆς ἡμετέρας κοινωνίας· ὥστε καὶ τὴν σὴν ὁσιότητα γνοῦσαν τὰ κατ' αὐτὸν, πᾶσι τοῖς ὑπὸ τὴν σὴν θεοσέβειαν τελοῦσι θεοφιλεστάτοις ἐπισκόποις δήλην ποιῆσαι τὴν αὐτοῦ δυσσήβειαν· ἵνα μὴ ἀγνοίᾳ πολλάκις τῶν παρ' αὐτοῦ φρονηθέντων, ἐφ' οἷς τε ἑάλω σαφῶς, ὡς πρός ὁμόδοξον, ἢ διὰ γραμμάτων, ἢ καὶ ἑτέρως, τὰς πρὸς αὐτὸν ὁμιλίας εὑρεθῶσι ποιούμενοι. Πᾶσαν τὴν σὐν τῇ ὑμετέρᾳ θεοφιλείᾳ ἐν Χριστῷ ἀδελφότητα ἐγώ τε καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πλεῖστα προσαγορεύομεν. Ἐῤῥωμένος ἐν Κυρίῳ, καὶ ὑπερευχόμενος ἡμῶν, χαρισθείης ἡμῖν, θεοφιλέστατε πάτερ. EJUSDEM EPISTOLAE FLAVIANI CONSTANTINOPOLITANI EPISC. AD LEONEM PAPAM alia versio antiquior. SYNOPSIS (ex collectione Hispanica). I. De subdoli hostis insidiis. --II. De fraudolentia et subtilitate haereticorum. --III. De blasphemiis Eutychetis. --IV. De excommunicatione ejus justissima. Domino Beatissimo et Deo amabili Patri LEONI FLAVIANUS in Domino aeternam salutem. CAP. I. Nulla", + "candidate_score": 0.620949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.620533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.620515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.617904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1349", + "psc_text": "λόγου τοῦτο πιστεύομεν, ἢ ἐκεῖνοι ἐπίστευσαν, καὶ μὴ διὰ τὴν σκληρότητα τὴν οἰκείαν ἐκτὸς ἑαυτοὺς ποιήσωσι τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ᾦτινι συναπεθάνομεν καὶ συνανέστημεν· ἐπειδὴ οὔτε ἡ εὐσέβεια ἡ τῆς πίστεως, οὔτε ὁ τοῦ μυστηρίου λόγος ἀνέχεται, ἢ ἐν τῇ ἰδία οὐσία εἶναι τὴν Θεότητα παθητὴν, ἢ διεψεῦσθαι ἐν τῇ ληφθείσῃ φύσει τῇ ἡμῶν τὴν ἀλήθειαν. 1295 EPISTOLA CXL. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. Faciliorem fore deinceps errantium correctionem, Dioscoro sublato, cujus mortem Julianus Leoni nuntiaverat. Eumdem monet ut de statu Alexandrinae Ecclesiae scribat. LEO JULIANO episcopo. Litteras dilectionis tuae per filium nostrum Gerontium me accepisse rescribo, mihique fuisse pergratum, quia non omiseris opportunitatem familiaris alloquii, quod omni occasione inter nos convenit frequentari: ut de his quae ad curam nostram pro Ecclesiae statu pertinent, nihil incognitum, nihil habeamus incertum. In hac autem sollicitudine constitutis numquam desunt divina praesidia, quae hypocritarum simulationes nihil posse permittunt, occultamque eorum nequitiam manifesta destructione confundunt.", + "candidate_score": 0.616739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_923", + "psc_text": "dilectionem tuam scripta transmisi, quae nostri quoque apud Constantinopolim cum mea epistola allegarunt. Et totam Constantinopolitanam Ecclesiam cum monasteriis omnibus et multis episcopis noveris praebuisse consensum, et subscriptionibus suis Nestorium atque Eutychen cum suis anathematizasse dogmatibus. Noveris etiam proxime me epistolam Constantinopolitani episcopi accepisse, quae refert Antiochenum episcopum missis per provincias suas tractoriis universos episcopos et epistolae meae praebuisse consensum, et Nestorium et Eutychen pari subscriptione damnasse. CAP. IV. Illud quoque curae tuae credimus injungendum, ut quia ratio paschalis festi experientiam tuam non latet, de eo quod in Theophili annotatione invenimus, quodque nos permovet, diligentius inquiras illic, atque pertractes cum his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula", + "candidate_score": 0.614892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.613301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se immiscens mensuram propriam videretur excedere. --V. Anatolium ab Illyricianis subscriptionem in sui ambitus patrocinium elicere voluisse. De epistola ad Chalcedonenses episcopos scripta. 1208 LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Quam vigilanter, quamque devote pro catholica fide fraternitas tua excubet, litterarum tuarum textus ostendit, quibus instruentibus multum mea sollicitudo relevatur; accedente religiosi imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi,", + "candidate_score": 0.611629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_806", + "psc_text": "vos non potuerint pervenire, exemplaria eorumdem 985 nunc mittenda credidimus: ut nullo modo fidei quam defendimus praedicatio vestrae notitiae subtrahatur. Data decimo sexto 986 kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXII. THEODOSII IMPERATORUS AD VALENTINIANUM AUGUSTUM, Qua respondet epistolae LV. Domino meo VALENTINIANO Augusto THEODOSIUS. Et Romae pervenisse tuam mansuetudinem, et petitionem oblatam a Leone reverendissimo patriarcha, in ipso litterarum textu a tua majestate significatum est. Et de tua quidem incolumi in Romana urbe reversione gratias competentes divinae majestati reddimus, domine sanctissime fili et venerabilis imperator. De his autem quae dixit memoratus reverendissimus vir indicatum est ad eumdem latius atque plenius, sicut arbitrati sumus, 988 et cognovit nos in nulla parte a paterna religione et majorum traditione resiliisse. Nihil enim aliud volumus quam sacramenta paterna per successionem nobis tradita inviolabiliter custodiri. Propter hanc igitur causam, quoniam quosdam cognovimus sanctissimas Ecclesias nocibili novitate turbare, synodum decrevimus", + "candidate_score": 0.611551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.610731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_863", + "psc_text": "inseparabiliter atque indifferenter uniti, state constanter et viriliter agite; ac si quae sunt morae de his quae poscimus ordinandis, per occasiones tamen, quas fidas gratia divina providerit, litteris nos vestrae dilectionis instruite. Quia multum solatii est, 1024 cum sollicitis animis rerum desideratarum actio nuntiatur. Volumus autem ut hae litterae nostrae, quas ad vestram dilectionem misimus, etiam caeteris catholicis innotescant: quo intelligant se quoque ad defensionem fidei hisce nostris exhortationibus incitari. Data sexto idus Novembris, Valentiniano Augusto septies et Avieno consulibus. EPISTOLA LXXVI. MARCIANI IMPERATORIS AD ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. Decimo kalendas Decembris Constantinopoli, domino nostro Valentiniano imperatore nostro piissimo septimum et Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet", + "candidate_score": 0.60884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.607196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_863", + "psc_text": "inseparabiliter atque indifferenter uniti, state constanter et viriliter agite; ac si quae sunt morae de his quae poscimus ordinandis, per occasiones tamen, quas fidas gratia divina providerit, litteris nos vestrae dilectionis instruite. Quia multum solatii est, 1024 cum sollicitis animis rerum desideratarum actio nuntiatur. Volumus autem ut hae litterae nostrae, quas ad vestram dilectionem misimus, etiam caeteris catholicis innotescant: quo intelligant se quoque ad defensionem fidei hisce nostris exhortationibus incitari. Data sexto idus Novembris, Valentiniano Augusto septies et Avieno consulibus. EPISTOLA LXXVI. MARCIANI IMPERATORIS AD ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. Decimo kalendas Decembris Constantinopoli, domino nostro Valentiniano imperatore nostro piissimo septimum et Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet", + "candidate_score": 0.606015, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_Sententiae-delibatae-ex-Augustino", + "max_score": 0.720831, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Sententiae-delibatae-ex-Augustino_window_9", + "psc_text": "De amore legis. Qui legem Dei diligit, probat se in hominibus iniquis id quod contra legem est odisse, non homines . XXVI. De scrutandis mandatis Dei. Mandata Dei scrutari, nisi quieta mens, non potest. Ut ergo religiosum exerceatur studium, abigenda sunt jurgia malignorum. XXVII. De proficiendo. Nemo tam eruditus, nemo tam doctus est, qui superna illustratione non egeat. Non enim ita ulla divinorum bonorum augmenta sufficiunt, ut non semper supersit quod mens rationalis et intelligendum desideret, et gerendum. XXVIII. De duplici opere Dei. Si omnes homines simul consideremus, quorum alii misericordia salvi fiunt, alii veritate damnantur; universae viae Domini, id est misericordia et veritas, suo fine distinctae sunt. Si autem solos sanctos intueamur, non discernuntur hae viae Domini: individua enim ibi est et a misericordia veritas, et averita te misericordia; quia beatitudo sanctorum et de munere gratiae est, et de retributione justitiae. XXIX. De observantia pacis. Christianae perfectionis est, pacificum", + "candidate_score": 0.720831, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.7195, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14_16", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.7195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14_16", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.713991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.706085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14_16", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_921", + "psc_text": "qui ipsas Ecclesias fundarunt; hoc enim legati pontificii sine apostolicae sedis injuria dare non poterant. Nec enim istius super omnes episcopos primatus, et in universam Ecclesiam regimen, ex quadam ecclesiastica dispositione et canonum sanctione derivabat, sed ab ipso Domino, qui Petrum suum vicarium et caput totius ecclesiastici coetus constituit, cujus potestatis praerogativae legitimo successionis jure in Romana Ecclesia manent perpetuoque mansurae sunt. Hocce divinum apostolicumque jus plane et multo studio, quasi quod parvipendendum esset, reticuerunt in eo canone. Quamvis in priori, tertia et sexta actione, et alibi passim, Romano episcopo Leoni illud asseruerint, et etiam in synodica epistola, ut paulo post annotabimus. Igitur Lucentius apprime intelligens suis legitimis juribus Rom. pontificem esse fraudatum, et illum ecclesiasticae hierarchiae ordinem a Christo Domino derivatum aboleri, nulla alia dispositione servata, nisi ea quae ex civili Rom. imperii administratione oriebatur, ad quam Ecclesiae canones respexisse contendebant; ideo merito protestatus est, dicendo apost. sedem humiliari", + "candidate_score": 0.702822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6_8", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.702757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14_16", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_674", + "psc_text": "errores recensuit et exagitavit in subsequenti tertio capite, ut magis atque magis quantum ab iisdem esset abhorrendum patefaceret. Sequenti quarto capite deinde narrat quemadmodum S. synodus Chalcedonensis religiosa unanimitate dogmaticae suae epistolae, auctoritate Domini mei beatissimi Petri apostoli et merito roborata, consenserit, amputando ab Ecclesia Dei opprobrium, et Dioscorum Alexandrinum in sua impietate damnando, Ne illa Ecclesia (ait) quae inter ipsa Evangelii principia beatum Marcum beatissimi Petri apostoli discipulum in omnibus utique doctoris sui magisterio consonantem habuit fundatorem labefactata maneret. Quae verba cum in Grimanico codice lineolis interclusa conspexerim, arbitratus sum, vel antiquum amanuensem, vel doctum aliquem virum designare voluisse summam societatem quae a primordiis Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam servata fuit, non tantum ob universale S. Petri magisterium, 459 verum etiam ob principium illud a quo Alexandrina ipsa duxit originem. Hinc S. pontifex in medium profert Athanasii, Theophili atque Cyrilli exempla, quos probatissimos praesules appellat. Quae loquendi phrasis cum", + "candidate_score": 0.700728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6_8", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_510", + "psc_text": "unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et continuata moderatione custodire. Profecto si unamquamque synodum confirmat, cur Launoius de synodis generalibus id verum non esse contendit? Praeterea Gelasius ipse ut probaret divino jure apostolicam sedem usam fuisse in Acacio damnando, numquam ad synodorum canones provocat, sed ad eos pontifices suos praedecessores, qui de similibus causis judicaverunt, nullo habito prorsus respectu ad Sardicensium PP. sanctiones. Quare ibidem hoc aliud tamquam suae supremae auctoritatis argumentum adducit: Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum etiam sine ulla synodo praecedente, et absolvendi quos synodus inique damnaverat, et damnandi, nulla existente synodo, quos oportuit, habuerit facultatem. Deinde", + "candidate_score": 0.696425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.696064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini . Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.69493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33_35", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.694023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26_28", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.693401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_16_18", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris . Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.69224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.692161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.691425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini . Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_64", + "psc_text": "(non dixit jurisdictio) non est tamen ordo generalis. Quis enim negavit episcoporum dignitatem in sacro ordinationis munere acceptam esse omnibus episcopis communem, aut affirmavit unum vi sacrae episcopalis unctionis in pascendis suis ovibus majorem minoremve dignitatem obtinuisse? In hoc pascendi munere et honore dignitas omnibus episcopis communis est: nec propterea ordo est generalis; ita ut quilibet de quibuscumque causis judicare possit. Nam eodem S. Leone auctore, inter episcopos ipsos danda est potestatis discretio, quam Quesnellus ipse cum dignitatis honore commisceri et confundere conatur. Subdit enim apostolorum exemplum. Qui quamvis in accepti muneris honore similes essent, tamen eos inter potestatis seu jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore", + "candidate_score": 0.691423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26_28", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.691399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26_28", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.689656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_133", + "psc_text": "privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus de Marca S. Coelestini papae epistolam ad Cyrillum interpretatus sit dicendo: Et Coelestinus dat in mandatis Cyrillo ut Romanae sedis auctoritate ascita et vice, et loco, et potestate pontificia usus, sententiam istam exsequatur, et illi Ecclesiae (Constantinopolitanae nimirum) prospiciat. Leo Magnus autem immediatum praedecessorem in pontificatu habuit Coelestinum. At sub istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum", + "candidate_score": 0.689146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini . Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_944", + "psc_text": "et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud eum praevaleat unius fratris voluntas, ambitus atque libido caeteris dominandi, jam quaestio non amplius in ea versatur, an Rom. pontifex supra concilia habeat auctoritatem, sed in quibus circumstantiis et casibus ea uti debeat, ne dispensationes ad ipsius reatum tendant; caeterum in iis quae ad ecclesiasticum spectant regimen, solius justissimo Domini Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus", + "candidate_score": 0.689062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26_28", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_740", + "psc_text": "nos ad Theodosianae legis verba cum doctissimo Christiano Lupo paululum velimus animadvertere, non aliud quam metropoleos nomen et honorem Beryto decrevisse imperatorem intelligemus; caeterum novo huic metropolitae neque suffraganeos episcopos adjudicasse, nec cum Tyriae metropoleos injuria et mutatione illius in ecclesiasticis rebus administrandis potestatem augere voluisse. 473 13. Cur ergo aliter Theodosianam legem Anatolii synodus fuerit interpretata; cur non audito Photio antiquo metropolita, ab ejus subjectione sex suffraganeae Ecclesiae fuerint a vulsae; cur demum in eumdem Photium absentem excommunicationis sententia lata fuerit, a qua nonnisi post centum viginti duos dies fuit absolutus, jam satis abunde in superioribus fuit explicatum. Quae mala omnia ut Chalcedonense concilium eriperet, simulque Ecclesiae Tyriae vulneribus mederetur, omnia in integrum restitui jussit. Et quamvis pragmatica illa Theodosii jussio, superiore anno, et propter Anatoliani concilii decreta, et propter Maximi patriarchae Antiocheni consensum, jam in rem judicatam transiisset, tamen Ecclesiae causas non secundum sacras imperatorum et regum pragmaticas,", + "candidate_score": 0.688693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30_32", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_62", + "psc_text": "Leone hoc profitente, absit ut quam in uno veneror, in caeteris calcari velim. Ultro agnoscimus Romanum pontificem pro legitimo ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum Ecclesiae judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans tantopere commendare debuerant, cum rebelli imperito, et obscuro, ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac tantae sedis episcopo, judicem cum reo; et utrumque velut 330 de communi dividundo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Haec, et id genus alia, comminiscitur, quae praecipue comprobari posse confingit ex epistola ejusdem S. Leonis ad Anastasium Thessalonicensem, quam ad marginem annotavit, cuique totam pravam interpretationem suam de ecclesiasticis judiciis insistere, eaque fulciri impudenter sibi blanditur. At nihil ea epistola efficacius pro dictis Baronii et veritate firmanda reperiri posse, sequentibus aperte", + "candidate_score": 0.688533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur ) vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.688108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini . Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.687596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.686396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24_26", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol. Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.686206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_810", + "psc_text": "et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc scilicet munus illi competere pro suo principatu, quem beatus Petrus apostolus voce Domini perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et tenet, apertissime Gelasius asseverat, ut non tantum ex objectis a Quesnello verbis, sed ex totius epistolae contextu intelligitur. De quo ipsi verba facimus de Sardicensibus canonibus disserentes. 12. Adhuc multa congessit Quesnellus praetextu quodam (nescio quo) sibi adversarios exagitandi, quae potius ad totius Chalcedonensis concilii gesta referri debent, quaeque nos rerum ordinem sequentes annotabimus. Sed cum inter haec illud unum supersit, quod ad ipsum Theodoretum spectat: videlicet an Leo ipse post Chalcedonensem synodum tam Theodoreti restitutionem PP. consensu admissam", + "candidate_score": 0.684524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24_26", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol. Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_64", + "psc_text": "(non dixit jurisdictio) non est tamen ordo generalis. Quis enim negavit episcoporum dignitatem in sacro ordinationis munere acceptam esse omnibus episcopis communem, aut affirmavit unum vi sacrae episcopalis unctionis in pascendis suis ovibus majorem minoremve dignitatem obtinuisse? In hoc pascendi munere et honore dignitas omnibus episcopis communis est: nec propterea ordo est generalis; ita ut quilibet de quibuscumque causis judicare possit. Nam eodem S. Leone auctore, inter episcopos ipsos danda est potestatis discretio, quam Quesnellus ipse cum dignitatis honore commisceri et confundere conatur. Subdit enim apostolorum exemplum. Qui quamvis in accepti muneris honore similes essent, tamen eos inter potestatis seu jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore", + "candidate_score": 0.683641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.683455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.683059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_16_18", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris . Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1054", + "psc_text": "haeresi prae manibus habuisset synodorum gesta, et SS. Patrum epistolas, ut ipse in praefatione hujus opusculi asseverat, tamen non omnem diligentiam servavit; et in causa de qua agimus potius animo intendebat referre gravissimum illud Alexandrinorum schisma, quam indicare apostolicae Romanae sedis studium et gravissimos conatus ut illud comprimeret et repararet. 11. Caeterum Liberatum minime latere poterant quae S. Leo fecerat, ante et post Proterii mortem, pro eludendis Alexandrinorum nefariis artibus, horumque Ecclesiam ad perfectam tranquillitatem et pacem inducendam. Acceptis namque a Proterio epistolis suae ordinationis indicibus ad eumdem rescribere haud distulit, et orsus a gratulationis officiis, ait: Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae, quas frater et coepiscopus noster Nestorius (Beda habet Nectarius) pio adoptavit affectu. Oportebat enim ut ab Alexandrinae Ecclesiae praesule talia scripta ad sedem apostolicam mitterentur, quae ostenderent magisterio beatissimi Petri apostoli hoc ab initio per beatum Marcum ejus discipulum didicisse: Aegyptios, quod constat credidisse Romanos. Multis deinde eadem", + "candidate_score": 0.682925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.682762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.682182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.682105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_419", + "psc_text": "in suis habendis consiliis et deliberationibus. Purum enim, et rectum, nullaque exceptione subjectum, S. pontificis judicium esse debebat. Cujus robur ab auctoritate potestateque non tantum pendere oportebat, sed ab iis etiam solemnitatibus requisitis ad reparanda in pristinum statum suae sedis profligata jura, quam reparationem numquam perfecte obtinuisset sine totius universalis Ecclesiae celebritate. Praeterea, quale remedii genus adhibuisset, litigantes ad se vocare, rem discutere, et judicium decernere? 405 Si quaestio Flavianum inter dumtaxat et Eutychetem intercessisset, id forte S. Leo fecisset, quia potestatem plenariam habebat, nec ab aliis et aliis gravissimis rerum circumstantiis et calamitatibus adductus fuisset ad oecumenicam synodum decernendam. Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes,", + "candidate_score": 0.681912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_921", + "psc_text": "qui ipsas Ecclesias fundarunt; hoc enim legati pontificii sine apostolicae sedis injuria dare non poterant. Nec enim istius super omnes episcopos primatus, et in universam Ecclesiam regimen, ex quadam ecclesiastica dispositione et canonum sanctione derivabat, sed ab ipso Domino, qui Petrum suum vicarium et caput totius ecclesiastici coetus constituit, cujus potestatis praerogativae legitimo successionis jure in Romana Ecclesia manent perpetuoque mansurae sunt. Hocce divinum apostolicumque jus plane et multo studio, quasi quod parvipendendum esset, reticuerunt in eo canone. Quamvis in priori, tertia et sexta actione, et alibi passim, Romano episcopo Leoni illud asseruerint, et etiam in synodica epistola, ut paulo post annotabimus. Igitur Lucentius apprime intelligens suis legitimis juribus Rom. pontificem esse fraudatum, et illum ecclesiasticae hierarchiae ordinem a Christo Domino derivatum aboleri, nulla alia dispositione servata, nisi ea quae ex civili Rom. imperii administratione oriebatur, ad quam Ecclesiae canones respexisse contendebant; ideo merito protestatus est, dicendo apost. sedem humiliari", + "candidate_score": 0.681821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_510", + "psc_text": "unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et continuata moderatione custodire. Profecto si unamquamque synodum confirmat, cur Launoius de synodis generalibus id verum non esse contendit? Praeterea Gelasius ipse ut probaret divino jure apostolicam sedem usam fuisse in Acacio damnando, numquam ad synodorum canones provocat, sed ad eos pontifices suos praedecessores, qui de similibus causis judicaverunt, nullo habito prorsus respectu ad Sardicensium PP. sanctiones. Quare ibidem hoc aliud tamquam suae supremae auctoritatis argumentum adducit: Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum etiam sine ulla synodo praecedente, et absolvendi quos synodus inique damnaverat, et damnandi, nulla existente synodo, quos oportuit, habuerit facultatem. Deinde", + "candidate_score": 0.681804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_133", + "psc_text": "privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus de Marca S. Coelestini papae epistolam ad Cyrillum interpretatus sit dicendo: Et Coelestinus dat in mandatis Cyrillo ut Romanae sedis auctoritate ascita et vice, et loco, et potestate pontificia usus, sententiam istam exsequatur, et illi Ecclesiae (Constantinopolitanae nimirum) prospiciat. Leo Magnus autem immediatum praedecessorem in pontificatu habuit Coelestinum. At sub istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum", + "candidate_score": 0.680972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29_31", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.680111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29_31", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1", + "psc_text": "a factiosis viris summa injuria violata et abolita. Nequidquam recenseam de ejusdem gravi prudentia qua usus est ad eludenda arbitria et eorum libidinem qui sacrorum canonum regulis contemptis, saeculi dumtaxat potestate, nutu et imperio, violenter sacros orthodoxosque pastores e suis sedibus exturbarunt, vel variis poenarum generibus exagitarunt. In quibus muneribus fungendis, quemadmodum animi ejus fortitudo, sapientia summaque prudentia coruscant, ita eminet suprema illa et universa potestas Romanis pontificibus divinitus concessa, pro omnium fidei et Ecclesiarum negotiis cognoscendis et judicandis. A qua quidem speciali praerogativa et privilegio cum haereticos aliosque invidos homines non tantum semper abhorruisse non lateat, verum etiam illam oppugnare et ad exitium perducere nisos fuisse intelligamus, ea videlicet ratione ducti, ut aliorum episcoporum jura ultra debitos limites extendant; magisque synodorum auctoritatem pro arbitrio prolatent, sensim apostolicae sedis dignitatem potestatemque angustis limitibus restringentes; tamen incassum eos laborare conspicimus, si jam, praejudicatis vulgi opinionibus sepositis, rerum omnium veritatem, cum ex", + "candidate_score": 0.68004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_515", + "psc_text": "epistolae capite disseruisset de ecclesiastici regiminis forma, eo ordine a Christo Domino disposita, ut in beatissimo Petro apostolorum omnium summo principaliter collocavit, ut ab ipso quasi quodam capite dona sua velit in corpus omne manare, ut exsortem se mysterii intelligeret esse divini, qui ausus fuisset a Petri soliditate recedere. Duplici itaque titulo consultationes appellationesque ab omnium Ecclesiarum sacerdotibus ad apostolicam sedem deferri S. Leo ibidem affirmavit: divino, nimirum, ob ecclesiastici regiminis formam a Christo Domino institutam, et facti titulo, quem ex vetusta consuetudine probare intendebat per appellationem diversarum causarum, aut confirmata fuisse aliorum episcoporum et synodorum judicia. Nec audeat Quesnellus contendere hanc regiminis formam, ecclesiasticorumque judiciorum rationem, aut episcoporum dignitatem, aut Ecclesiarum auctoritatem laedere posse. Nam ipse S. pontifex haec mirifice ex divina dispositione inter se cohaerere asseverat, subdens: Quoniam sollicitudo nostra, non sua quaerens, sed quae sunt Christi, dignitatem divinitus datam, nec Ecclesiis, nec Ecclesiarum sacerdotibus abrogabat. Nullum enim", + "candidate_score": 0.679783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_510", + "psc_text": "unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et continuata moderatione custodire. Profecto si unamquamque synodum confirmat, cur Launoius de synodis generalibus id verum non esse contendit? Praeterea Gelasius ipse ut probaret divino jure apostolicam sedem usam fuisse in Acacio damnando, numquam ad synodorum canones provocat, sed ad eos pontifices suos praedecessores, qui de similibus causis judicaverunt, nullo habito prorsus respectu ad Sardicensium PP. sanctiones. Quare ibidem hoc aliud tamquam suae supremae auctoritatis argumentum adducit: Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum etiam sine ulla synodo praecedente, et absolvendi quos synodus inique damnaverat, et damnandi, nulla existente synodo, quos oportuit, habuerit facultatem. Deinde", + "candidate_score": 0.679374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_55", + "psc_text": "dilucide patefaciunt. Nam imperator, spectato ecclesiasticae hierarchiae ordine, in quo unum episcopum et pastorem caeteris sacerdotibus Christus Dominus praefecit, non Romani pontificis opem dumtaxat imploravit ad scandala illa abolenda quae latius in Constantinopolitanum clerum gliscebant; sed judicium ipsius expostulavit, ut et fidei dogma firmaretur; ut Nicaena statuta servarentur, et cognosceret an jure vel injuria Eutyches, cui imperialis aulae ministri patrocinabantur, a sacerdotii gradu et monasterii praefectura esset dejectus. Ejusmodi Theodosii epistola ad Leonem, vel temporis injuria deperdita est, vel in alicujus bibliothecae scrinio obsoleta asservatur. Superest tamen epistola Leonis ad eumdem Theodosium imperatorem, ex qua non obscure suprema pontificia jura colliguntur, et plane innotescit quidquid episcopos particularium Ecclesiarum servare oporteat, cum aliqua fidei causa pertractatur in ea quam ipsi sortiti sunt Ecclesiae portione. 8. In hac ergo epistola S. Leo fatetur se prorsus ignorare quae in tanta causa gesta erant. Idcirco quia nondum synodalia Acta cum Flaviani epistolis receperat, ait", + "candidate_score": 0.679011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_943", + "psc_text": "conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen spectant, regulas sanctionum spiritu Dei instruente conditas custoditas volunt, et ut fideliter exsecutioni demandentur satagunt. Possunt tamen Romani pontifices in Ecclesia agere quod a generalibus conciliis facere cautum est. Immo possunt abolere, in irritum mittere, reformare, et tamquam nulla declarare synodorum statuta quae ecclesiasticis regulis repugnent, quaeque ad disciplinae ordinem et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud", + "candidate_score": 0.678816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.678618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29_31", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_62", + "psc_text": "Leone hoc profitente, absit ut quam in uno veneror, in caeteris calcari velim. Ultro agnoscimus Romanum pontificem pro legitimo ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum Ecclesiae judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans tantopere commendare debuerant, cum rebelli imperito, et obscuro, ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac tantae sedis episcopo, judicem cum reo; et utrumque velut 330 de communi dividundo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Haec, et id genus alia, comminiscitur, quae praecipue comprobari posse confingit ex epistola ejusdem S. Leonis ad Anastasium Thessalonicensem, quam ad marginem annotavit, cuique totam pravam interpretationem suam de ecclesiasticis judiciis insistere, eaque fulciri impudenter sibi blanditur. At nihil ea epistola efficacius pro dictis Baronii et veritate firmanda reperiri posse, sequentibus aperte", + "candidate_score": 0.678131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.678116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_5_7", + "bdc_text": "Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_72", + "psc_text": "recognoscendis causis, jampridem in provincialibus synodis tractatis et definitis: et tunc maxime, quando de fidei negotio agitur, et ob illud contentiones et scandala suborirentur, quemadmodum in Eutychiana causa evenisse omnibus exploratum est. Titulus ergo illius capitis haec habet: ut si inter eos (episcopos videlicet) de negotio fuerit oborta contentio, cuncta Romano pontifici sub gestorum insinuatione pandantur, ut ab eo quod Deo placuerit ordinetur. An non haec omnia cohaerent cum iis quae Baronius de veteri Ecclesiae instituto scripserat? Igitur tantum abest ut hujus dicta infirmentur 332 ex iis quae S. Leo habet in epistola ad Anastasium Thessalonicensem, quinimmo plus firmamenti et roboris assequuntur. 5. Nunc ad reliqua progrediamur. Atque interim aliis praetermissis, quae de hac epistola dicere possemus, quam non tantum ad Vaticana, aliaque mss. exemplaria exegimus et castigavimus, sed etiam auctiorem ornatioremque reddidimus circa illius octavi canonis doctrinam, quam uberius et luculentius explicatam offendimus in quodam Graeco archetypo ejusdem Vaticanae", + "candidate_score": 0.678033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_944", + "psc_text": "et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud eum praevaleat unius fratris voluntas, ambitus atque libido caeteris dominandi, jam quaestio non amplius in ea versatur, an Rom. pontifex supra concilia habeat auctoritatem, sed in quibus circumstantiis et casibus ea uti debeat, ne dispensationes ad ipsius reatum tendant; caeterum in iis quae ad ecclesiasticum spectant regimen, solius justissimo Domini Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus", + "candidate_score": 0.677983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1017", + "psc_text": "« ne ex contemptu venerandae synodi ipse infamaretur, neve eo duce gloriarentur qui Chalced. synodi definitionibus obnitebantur. » 7. Jam pudet me diutius in eripiendis Quesnellianis nugis esse immoratum. Nam Leo ipse in epistolis ad calcem paginae annotatis, omnium turbarum, suspicionum falsique rumoris originem malis Anatolii artibus tribuit, quia cum in epistolis anni 452, in superioribus laudatis, synodi confirmatoriis ad ipsum C. P. episcopum scriptis, responsum contineretur quo istius ambitio comprimebatur, ignorari voluit (ait S. P.) quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Parum absimiles loquendi formulas adhibuit scribendo ad Marcianum imperatorem, et Pulcheriam augustam, in quibus epistolis fatetur, quod, redeunte Luciano episcopo Constantinopolim, qui jam Romam venerat cum Anatolii epistolis, talia scripta ad Constantinopolitanum episcopum direxisset, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in iisdem litteris ea quae per occasionem synodi", + "candidate_score": 0.677919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.677766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_395", + "psc_text": "cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset. 8. Ne interim tamen Quesnello, aut cuicumque alii qui ejus studiis indulgeat, a communi disserendi via recedere videar, praetermissis aliis epistolis aut Gallae Placidiae, aut Eudoxiae Liciniae ad Theodosium scriptis oculos conjicio in duas illas S. Leonis epistolas a Quesnello assumptas veluti suae dissertationis fundamentum. Tres iis in epistolis S. pontifex causas assignat, quae ejus animum moverunt ad novum generale concilium habendum: altera fidei catholicae vulneratio fuit; altera luctuosus status omnium Ecclesiarum Orientis, tantopere perturbatus, vel propter praesules dejectos, vel propter eos qui impiis subscriptionibus captivas manus dederunt, Dioscoro obtemperantes; tertia denique fuit illa pluries legatorum pontificiorum exclamatio facta, cum", + "candidate_score": 0.677581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_235", + "psc_text": "petitionem haudquaquam invenimus indicatam. Maxime cum S. P. Theodosium certiorem se sperare, post admonitionem per epistolas Flaviano factam, ipsum omnia ad nostram notitiam relaturum, ut, in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Igitur probabile et certum est Theodosium nihil de nova cogenda synodo ad Leonem scripsisse. Alias de hujus tanti momenti re verba fecisset, nec sibi reservasset judicare postquam quae ei occulta tum erant, in lucem ducerentur. 2. Verumtamen inficias ire haud possum, tum temporis, aut paulo post, rumorem Constantinopoli sparsum fuisse de simili cogenda synodo; eamque Theodosio imperatori Chrysaphii aliorumque pravorum ministrorum consilio, et Dioscori machinationibus, fuisse insinuatam. Nam, ut vidimus, Flavianus iterum scribere coactus ad S. Leonem, qui priores litteras non acceperat, removeri petit concilium, quod fieri divulgatur. Et quamvis haec epistola temporaria nota careat, tamen conjicere possumus mense Aprilis in Oriente de celebrando concilio rumorem fuisse sparsum. Sed nihil", + "candidate_score": 0.677194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24_26", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol. Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.67718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29_31", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_107", + "psc_text": "synodi Flaviani Acta relecta sunt; infra enim ostendemus ex hujus conventus Actis, jam tunc indictum fuisse Ephesinum concilium. » At aedificium supra mendacium struere, idem esse ac fallere, et temerariam fabulam pro vera historia vendere, quis non intelligit? Consuetudinem Orientalium fuisse affirmat, non ad unum ex episcopis appellare, sed ad eos omnes qui judicii a quo provocabatur participes non fuerant. At quaenam exempla commentitiae hujus consuetudinis habet Quesnellus? Et ut Africanos nos praetermittamus, quos Quesnellus et Petrus de Marca optime noverunt ad apostolicam sedem, sine ulla prorsus contentione provocasse, quid dicet de Athanasio, de Joanne Chrysostomo quid, qui ad sedem apostolicam, et sub Julio papa, et sub Innocentio, Leonis praedecessoribus, provocarunt. Horum causas agendive rationes hic expendere nos supervacaneum ducimus. Cum Quesnellus, ad fidem sibi vindicandam, nec adduxerit, nec adducere potuerit, unum dumtaxat ex Orientalibus exemplum, qui ad eos omnes provocaverint qui judicii a quo provocaverant non fuerant participes. 6.", + "candidate_score": 0.676969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.676782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_516", + "psc_text": "contendere hanc regiminis formam, ecclesiasticorumque judiciorum rationem, aut episcoporum dignitatem, aut Ecclesiarum auctoritatem laedere posse. Nam ipse S. pontifex haec mirifice ex divina dispositione inter se cohaerere asseverat, subdens: Quoniam sollicitudo nostra, non sua quaerens, sed quae sunt Christi, dignitatem divinitus datam, nec Ecclesiis, nec Ecclesiarum sacerdotibus abrogabat. Nullum enim dignitatis aut alienae auctoritatis jus laedi potest in episcopali ordine, si omnes, quaerentes quae Jesu Christi sunt, istius dispositiones pervertere non audeant, et in fidei rebus et Ecclesiarum negotiis supremo capiti adhaereant, per quod coelestia dona 425 in omne corpus manare debent. Nec enim (subjicit etiam) divinorum mysteriorum participes esse possunt qui a Petri soliditate recedere audeant. 12. Huic autem Petri soliditati adhaesisse Athanasium, et ab ea Arianos Eusebianosque recessisse, hactenus in praecedentibus explicavimus. An vero in hujus causae judicio pro Athanasio vel pro Eusebianis Quesnello stare placuerit, non satis dilucide ego conspicio. Illud unum tantummodo intelligo, nostrum adversarium omnes", + "candidate_score": 0.67669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_60_62", + "bdc_text": "Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.676658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_68_70", + "bdc_text": "Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.676612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_508", + "psc_text": "Bellarminum exagitando. Siquidem Gelasius papa in sua epistola minime recessit a suorum praedecessorum sententiis, qui, ut vidimus, affirmarunt Romanae sedis episcopos divino jure posse de omnium Ecclesiarum causis judicare, quin alicui liceat judicare de ejus judicio. Neque nostra aut Bellarmini argumenta infirmari possunt iis vocibus, canones appellari voluerint. Nam eo loci Gelasius non usurpavit illam vocem canones pro conciliorum decretis, ut perperam adversarius explicare conatur, sed eam adhibuit pontifex ad innuendam regulam illam divina dispositione stabilitam, et usu firmatam, qua beati Petri sedi jus datum fuit resolvendi omnium Ecclesiarum judicia, neque cuiquam de ejus judicio liceret judicare. Et ne videar fabulationibus verba vendere, rogabo Launoium potissimum an umquam Gelasii epistolam de qua agimus lustraverit? Jam lustrasse credendum est, cum de fraude Bellarminum arguat, quod has voces, canones appellare voluerint, suppresserit. Igitur debuit ei innotescere praedictam epistolam hunc titulum perferre: Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum Gelasius ostendit. Non potuit", + "candidate_score": 0.676305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100_102", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_609", + "psc_text": "Quod (ait S. Leo) vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore cognoscerem. Verumtamen, divina munitus protectione, ab impiorum hostium manibus incolumis cum evasisset, ut Ecclesiae causis utilitatem afferre potuisset, liberum ei fuit apud eos degere quorum nobis probabilis assensus innotuit, sicut fratris nostri Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant. Post haec salutationis vicissitudinem ei reddit, et ut circumspecte perseverantem diligentiam contra falsitatis astutias adhibeat hortatur, cum tibi ad hoc et tuus animus, et nostra auctoritas suffragetur. Aliquibus tamen minus tuta videri potest sententia nostra, qua Julianum Coensem patria Italum fuisse affirmamus, clarissimi potissimum Stephani Baluzii opinione ducti, qui in nova Conciliorum collectione de isto Coensi episcopo, apostolicae sedis legato, disserens, hominem Graecum fuisse affirmat; atque annotato Baronii et Henrici Valesii lapsu, qui, quandoque mss. codd., corruptis lectionibus adducti, hunc confuderunt cum Julio Puteolano episcopo, quem S. Leo ad latrocinalem synodum", + "candidate_score": 0.675935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.675872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_420", + "psc_text": "Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes, abjecta omni superbia et impietate, ab Ecclesiae unitate non exciderent? Flaviani utique justitiae et sanctitati debebat summus pontifex necessaria praestare praesidia, sed simul illud remedii genus praescribere, quod caeteris omnibus prodesset; alias cum tot facinorum auctoribus, et horum sociis, catholicorum universitas in Oriente periisset. Igitur poterat praevidere Quesnellus ad rem nostram maxime facere, quod ipse de Innocentio primo summo pontifice in S. Joannis Chrysostomi causa, injuria depositi, ex Sozomeno descripsit, dicendo: Oecumenicam synodum convocare studuit, scribensque ad clericos Constantinopolitanos, quodnam remedium esset adhibendum his verbis inquirebat: Sed quodnam remedium hisce rebus in praesenti afferemus? Necessaria erit synodalis cognitio, quam etiam", + "candidate_score": 0.675484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_37", + "psc_text": "statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua editione excudi curavit aperte fateri Eutychen accusatum a religiosissimo episcopo Eusebio, occurrentem ad S. concilium propriaque voce quid ipse sentiret Patribus synodi detegentem, ut qui alienus sit a recta fide deposuimus, prout sanctitatem vestram docebunt cuncta super eo confecta Acta, quae et misimus cum hisce nostris litteris; quasi quod voluerit indicare, non prius ad Leonem scripsisse, quam cum Acta confecta cum hisce litteris miserit; occurram statim respondendo ex reliquo illius epistolae contextu colligi jam pridem Flavianum cum Actis super Eutychem gestis hanc eamdem hujus epistolae partem ad Leonem misisse, iterumque eamdem rescribere coactum, cum, auditis Leonis querimoniis, nondum et litteras", + "candidate_score": 0.67512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_508", + "psc_text": "Bellarminum exagitando. Siquidem Gelasius papa in sua epistola minime recessit a suorum praedecessorum sententiis, qui, ut vidimus, affirmarunt Romanae sedis episcopos divino jure posse de omnium Ecclesiarum causis judicare, quin alicui liceat judicare de ejus judicio. Neque nostra aut Bellarmini argumenta infirmari possunt iis vocibus, canones appellari voluerint. Nam eo loci Gelasius non usurpavit illam vocem canones pro conciliorum decretis, ut perperam adversarius explicare conatur, sed eam adhibuit pontifex ad innuendam regulam illam divina dispositione stabilitam, et usu firmatam, qua beati Petri sedi jus datum fuit resolvendi omnium Ecclesiarum judicia, neque cuiquam de ejus judicio liceret judicare. Et ne videar fabulationibus verba vendere, rogabo Launoium potissimum an umquam Gelasii epistolam de qua agimus lustraverit? Jam lustrasse credendum est, cum de fraude Bellarminum arguat, quod has voces, canones appellare voluerint, suppresserit. Igitur debuit ei innotescere praedictam epistolam hunc titulum perferre: Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum Gelasius ostendit. Non potuit", + "candidate_score": 0.674924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61_63", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum . Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_447", + "psc_text": "nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec unum verbum offendimus quod Quesnellianae causae jam prorsus pessumdatae patrocinetur. 21. Opus erit igitur ad alia gradum facere, quae nobis occurrunt ejusdem dissertationis numero sexto, in quo sermonem orditur a Nicaenis canonibus a S. Leone in praefata epistola 40 laudatis. Notat primo ad marginem: Ex Sardicensibus canonibus a Leone laudatis male arguit David. 411 Et deinde in corpore ejusdem capitis, ad eumdem David alludens, ait: « At vero, inquit ille scriptor, S. Leo Nicaenorum, id est hoc loco, Sardicensium canonum auctoritatem profert, ut ex appellatione Flaviani postulationis suae aequitatem asserat. Nullam porro appellationem commemorant Sardicenses canones praeter eam quae Romanum", + "candidate_score": 0.674919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_959", + "psc_text": "posse Alexandrino et Antiocheno patriarchis propter alias et alias rerum atque temporum circumstantias, vel arbitrati sunt pollere auctoritate obsoletos faciendi et antiquandi veteres canones, novosque condendi, qui ad meliorem tutioremque Ecclesiarum administrationem et tranquillitatem pertinerent, in iis quae ad disciplinam et oeconomiam referuntur. At qualecumque eorum fuerit judicium, Leo abolevit, cassavit, irritum fecit. Cum itaque hoc non tamquam particularis, sed universalis episcopus fecerit, synodi generalis judicium reformando, cassando et abolendo, jam ipsum nec synodorum decretis subesse, nec synodorum decreta aliquam vim et vigorem habere sine suo suffragio atque confirmatione evidentissime patefecit. 11. At Launoii nugatorias interpretationes jam opus est excutiamus, quemadmodum jam pridem in scholis collegii urbani Propagandae Fidei facere consuevimus, hujusmodi argumenta tractantes. Launoius igitur quaestionem illam examinandam assumens, quae ad pontificiam universalium synodorum confirmationem pertinet, cardinalem Bellarminum graviter exagitat, quod lib. II de Conciliis, cap. 17, scripserit Rom. pontificem simpliciter et absolute esse supra Ecclesiam universalem et concilium", + "candidate_score": 0.674447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.674381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25_27", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.674308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24_26", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol. Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_283", + "psc_text": "in illa fidei controversia ab omnibus catholicis esset tenendum. Quae sane Leoni argumenta praestabant imperatorem talem primo habuisse animum, ut nefas prorsus judicaret praesidio synodi Patribus esse pro iis apostolicae sedis juribus violandis quae jam in praecedentibus generalibus conciliis divina primo humana deinde auctoritate firmata et approbata fuere. Ne vero fabulari videar, verba illa quibus S. pontifex epistolam ad synodum Ephesinam orsus est immediate subjiciam. Religiosa (ait) clementissimi principis fides sciens ad suam gloriam maxime pertinere, si intra Ecclesiam catholicam nullius erroris germen exsurgeret, hanc reverentiam divinis detulit institutis, ut ad sanctae dispositionis effectum auctoritatem apostolicae sedis adhiberet, tamquam a beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem", + "candidate_score": 0.673537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1052", + "psc_text": "a nobis tunc scriptum est ex evangelica et apostolica probatur sumptum esse doctrina. Quam calumniantium vanitatem volens refellere, et evidentissime probare novis expositionibus locum superesse non posse, quas Eutychiani fieri petebant, ad vulnerandam saltem Chalcedonensis synodi auctoritatem, Aetio suo vicario exemplaria litterarum quas Galli et Itali ad se scripserant misit, ut ostenderet omnes etiam Occidentis 537 episcopos summa consensione eamdem profiteri doctrinam. Exemplaria quoque litterarum quae Galli ad nos atque Itali Episcopi concordi credulitate miserunt pariter direximus, ut quam etiam illorum nobiscum sit fides una non lateat. Digna haec quidem erant ut a Liberato diacono Eutychianistarum historiam scribente leviter saltem indicarentur. Et quemadmodum ipse minime dissimulare poterat quae a S. Leone gesta fuerant ad latrocinale Ephesinum abolendum, Dioscori et Eutychetis impietatem coercendam atque damnandam, et demum etiam explicavit studium quod adhibuerat ad catholicam fidem in oecumenico Chalcedonensi concilio firmandam; ita quoque paucis eum describere oportebat quanta qualiaque noster S. P.", + "candidate_score": 0.67347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.673464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21_23", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.672885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_507", + "psc_text": "in epistola ad episcopos Dardaniae scripsit: Non reticemus, quod cuncta per mundum novit Ecclesia, quoniam quorumlibet sententiis ligata pontificum sedes beati Petri apostoli jus habeat resolvendi, utpote quod de omni Ecclesia fas habeat judicandi; neque cuiquam de ejus liceat judicare judicio: siquidem ad illam de qualibet mundi parte canones appellare voluerint, ab illa autem nemo sit appellare permissus. Nam quod Bellarminus has voces suppresserit, canones appellari voluerint, solo canonico seu ecclesiastico jure R. P. appellationes excipere posse contendit, illudque jus ab Ecclesiae conciliis dumtaxat esse repetendum, quare pro publica omnium utilitate ita faciendum esse decreverit. Ita Launoius ratiocinatur, injuria quidem Bellarminum exagitando. Siquidem Gelasius papa in sua epistola minime recessit a suorum praedecessorum sententiis, qui, ut vidimus, affirmarunt Romanae sedis episcopos divino jure posse de omnium Ecclesiarum causis judicare, quin alicui liceat judicare de ejus judicio. Neque nostra aut Bellarmini argumenta infirmari possunt iis vocibus, canones appellari voluerint. Nam eo", + "candidate_score": 0.672752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_810", + "psc_text": "et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc scilicet munus illi competere pro suo principatu, quem beatus Petrus apostolus voce Domini perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et tenet, apertissime Gelasius asseverat, ut non tantum ex objectis a Quesnello verbis, sed ex totius epistolae contextu intelligitur. De quo ipsi verba facimus de Sardicensibus canonibus disserentes. 12. Adhuc multa congessit Quesnellus praetextu quodam (nescio quo) sibi adversarios exagitandi, quae potius ad totius Chalcedonensis concilii gesta referri debent, quaeque nos rerum ordinem sequentes annotabimus. Sed cum inter haec illud unum supersit, quod ad ipsum Theodoretum spectat: videlicet an Leo ipse post Chalcedonensem synodum tam Theodoreti restitutionem PP. consensu admissam", + "candidate_score": 0.672671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.672539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95_97", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.672406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2_4", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_802", + "psc_text": "cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum perveniatur. Nam (ait) ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere consensus assentatio videretur, aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio, inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli, a dissensionis incitati auctore, ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum malum ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam", + "candidate_score": 0.672282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_27_29", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_72", + "psc_text": "recognoscendis causis, jampridem in provincialibus synodis tractatis et definitis: et tunc maxime, quando de fidei negotio agitur, et ob illud contentiones et scandala suborirentur, quemadmodum in Eutychiana causa evenisse omnibus exploratum est. Titulus ergo illius capitis haec habet: ut si inter eos (episcopos videlicet) de negotio fuerit oborta contentio, cuncta Romano pontifici sub gestorum insinuatione pandantur, ut ab eo quod Deo placuerit ordinetur. An non haec omnia cohaerent cum iis quae Baronius de veteri Ecclesiae instituto scripserat? Igitur tantum abest ut hujus dicta infirmentur 332 ex iis quae S. Leo habet in epistola ad Anastasium Thessalonicensem, quinimmo plus firmamenti et roboris assequuntur. 5. Nunc ad reliqua progrediamur. Atque interim aliis praetermissis, quae de hac epistola dicere possemus, quam non tantum ad Vaticana, aliaque mss. exemplaria exegimus et castigavimus, sed etiam auctiorem ornatioremque reddidimus circa illius octavi canonis doctrinam, quam uberius et luculentius explicatam offendimus in quodam Graeco archetypo ejusdem Vaticanae", + "candidate_score": 0.671905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_515", + "psc_text": "epistolae capite disseruisset de ecclesiastici regiminis forma, eo ordine a Christo Domino disposita, ut in beatissimo Petro apostolorum omnium summo principaliter collocavit, ut ab ipso quasi quodam capite dona sua velit in corpus omne manare, ut exsortem se mysterii intelligeret esse divini, qui ausus fuisset a Petri soliditate recedere. Duplici itaque titulo consultationes appellationesque ab omnium Ecclesiarum sacerdotibus ad apostolicam sedem deferri S. Leo ibidem affirmavit: divino, nimirum, ob ecclesiastici regiminis formam a Christo Domino institutam, et facti titulo, quem ex vetusta consuetudine probare intendebat per appellationem diversarum causarum, aut confirmata fuisse aliorum episcoporum et synodorum judicia. Nec audeat Quesnellus contendere hanc regiminis formam, ecclesiasticorumque judiciorum rationem, aut episcoporum dignitatem, aut Ecclesiarum auctoritatem laedere posse. Nam ipse S. pontifex haec mirifice ex divina dispositione inter se cohaerere asseverat, subdens: Quoniam sollicitudo nostra, non sua quaerens, sed quae sunt Christi, dignitatem divinitus datam, nec Ecclesiis, nec Ecclesiarum sacerdotibus abrogabat. Nullum enim", + "candidate_score": 0.671709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_27_29", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_154", + "psc_text": "Leonem, ut nequaquam cuique alii episcopo et judici licuisset se hisce rebus immisceri, nisi de summi pontificis sententia. In suam vero auctoritatem Leonem totum negotium 349 definiendum refudisse, non obscure ipsemet in laudata epistola indicavit. Nam ad praecludendam viam omnibus difficultatibus excusationibusque quae circa contumaciam obstinationemque archimandritae Eutychis poterant afferri, sibi reservat rem totam ad examen perducere, ita exigente Ecclesiae moderatione, et Christianae pacis sollicitudine, imperialibus etiam litteris ipsi insinuata: Ut (ait, amputatis dissensionibus, fides catholica inviotata servetur, et his qui prava defendunt ab errore revocatis, nostra auctoritate quorum fides probata fuerit muniantur. Tria hic sua auctoritate se facturum esse Leo spondet: tollere dissensiones ad inviolatam servandam catholicam fidem; alterum, ab errore revocare qui prava defendebant; tertium tandem, praesidium et munimen iis afferre quorum fides esset probata. Si igitur tria haec, sua, non aliorum, auctoritate se praestaturum Leo spondet, non est cur ad distortam interpretationem recurramus, alios hujus causae arbitros", + "candidate_score": 0.67145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_515", + "psc_text": "epistolae capite disseruisset de ecclesiastici regiminis forma, eo ordine a Christo Domino disposita, ut in beatissimo Petro apostolorum omnium summo principaliter collocavit, ut ab ipso quasi quodam capite dona sua velit in corpus omne manare, ut exsortem se mysterii intelligeret esse divini, qui ausus fuisset a Petri soliditate recedere. Duplici itaque titulo consultationes appellationesque ab omnium Ecclesiarum sacerdotibus ad apostolicam sedem deferri S. Leo ibidem affirmavit: divino, nimirum, ob ecclesiastici regiminis formam a Christo Domino institutam, et facti titulo, quem ex vetusta consuetudine probare intendebat per appellationem diversarum causarum, aut confirmata fuisse aliorum episcoporum et synodorum judicia. Nec audeat Quesnellus contendere hanc regiminis formam, ecclesiasticorumque judiciorum rationem, aut episcoporum dignitatem, aut Ecclesiarum auctoritatem laedere posse. Nam ipse S. pontifex haec mirifice ex divina dispositione inter se cohaerere asseverat, subdens: Quoniam sollicitudo nostra, non sua quaerens, sed quae sunt Christi, dignitatem divinitus datam, nec Ecclesiis, nec Ecclesiarum sacerdotibus abrogabat. Nullum enim", + "candidate_score": 0.671444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_507", + "psc_text": "in epistola ad episcopos Dardaniae scripsit: Non reticemus, quod cuncta per mundum novit Ecclesia, quoniam quorumlibet sententiis ligata pontificum sedes beati Petri apostoli jus habeat resolvendi, utpote quod de omni Ecclesia fas habeat judicandi; neque cuiquam de ejus liceat judicare judicio: siquidem ad illam de qualibet mundi parte canones appellare voluerint, ab illa autem nemo sit appellare permissus. Nam quod Bellarminus has voces suppresserit, canones appellari voluerint, solo canonico seu ecclesiastico jure R. P. appellationes excipere posse contendit, illudque jus ab Ecclesiae conciliis dumtaxat esse repetendum, quare pro publica omnium utilitate ita faciendum esse decreverit. Ita Launoius ratiocinatur, injuria quidem Bellarminum exagitando. Siquidem Gelasius papa in sua epistola minime recessit a suorum praedecessorum sententiis, qui, ut vidimus, affirmarunt Romanae sedis episcopos divino jure posse de omnium Ecclesiarum causis judicare, quin alicui liceat judicare de ejus judicio. Neque nostra aut Bellarmini argumenta infirmari possunt iis vocibus, canones appellari voluerint. Nam eo", + "candidate_score": 0.670941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_240", + "psc_text": "epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat intra unius mensis spatium litteras ex Urbe Constantinopolim fuisse delatas. Verum nec lumen exhibet, nec aliquod momentum nobis suppeditat idem doctissimus card. Baronius ad eripiendam difficultatem rationabiliter postmodum a Quesnello excitatam. Cum interim ergo utroque illo Quesnelli ratiocinandi consectario magis minusve urgeremur, malumus fateri mendosum numerum mensis aut diei in alterutram irrepsisse epistolam, quam simulationis reum S. pontificem facere aut suspicari. Nullam sane simulationem cum episcopo Flaviano adhibuisse nos credere oportet; sed in epistola ad eum scripta duodecimo kal. Junias nec unum verbum habet (ut vidimus) de acceptis a Theodosio litteris Ephesini concilii indicibus. Immo si tota illa epistola semel", + "candidate_score": 0.670366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_508", + "psc_text": "Bellarminum exagitando. Siquidem Gelasius papa in sua epistola minime recessit a suorum praedecessorum sententiis, qui, ut vidimus, affirmarunt Romanae sedis episcopos divino jure posse de omnium Ecclesiarum causis judicare, quin alicui liceat judicare de ejus judicio. Neque nostra aut Bellarmini argumenta infirmari possunt iis vocibus, canones appellari voluerint. Nam eo loci Gelasius non usurpavit illam vocem canones pro conciliorum decretis, ut perperam adversarius explicare conatur, sed eam adhibuit pontifex ad innuendam regulam illam divina dispositione stabilitam, et usu firmatam, qua beati Petri sedi jus datum fuit resolvendi omnium Ecclesiarum judicia, neque cuiquam de ejus judicio liceret judicare. Et ne videar fabulationibus verba vendere, rogabo Launoium potissimum an umquam Gelasii epistolam de qua agimus lustraverit? Jam lustrasse credendum est, cum de fraude Bellarminum arguat, quod has voces, canones appellare voluerint, suppresserit. Igitur debuit ei innotescere praedictam epistolam hunc titulum perferre: Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum Gelasius ostendit. Non potuit", + "candidate_score": 0.670201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_419", + "psc_text": "in suis habendis consiliis et deliberationibus. Purum enim, et rectum, nullaque exceptione subjectum, S. pontificis judicium esse debebat. Cujus robur ab auctoritate potestateque non tantum pendere oportebat, sed ab iis etiam solemnitatibus requisitis ad reparanda in pristinum statum suae sedis profligata jura, quam reparationem numquam perfecte obtinuisset sine totius universalis Ecclesiae celebritate. Praeterea, quale remedii genus adhibuisset, litigantes ad se vocare, rem discutere, et judicium decernere? 405 Si quaestio Flavianum inter dumtaxat et Eutychetem intercessisset, id forte S. Leo fecisset, quia potestatem plenariam habebat, nec ab aliis et aliis gravissimis rerum circumstantiis et calamitatibus adductus fuisset ad oecumenicam synodum decernendam. Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes,", + "candidate_score": 0.670061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.669985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_734", + "psc_text": "Quod utique ab ipsis factum intelligimus, ut Constantinopolitanus patriarcha, solo honore contentus, omnium Orientalium Ecclesiarum administrationem miscere non auderet. 11. Verum temporis decursu Constantinopolitani patriarchae omnia perturbarunt; atque, honori et vacuo nomini potestatem addere volentes, multorum episcoporum ordinationes sibi indebitas usurparunt, Ponticae videlicet, et Asianae, et Thraciae, ut videlicet veteris Romae patriarchae se aequipararent. Hac de causa enim et ipse Anatolius in generali Chalcedonensi concilio multos conatus adhibuit, ut hujusmodi injuste usurpata jura servaret, sibique et suae sedi privilegia Romanorum pontificum praerogativis aequalia decernerentur. Quod negotium ut felicius et sine contradictione conficeret, toto concilii tempore, legatis sedis apostolicae, officiis, muneribus aliisque modis studebat blandiri; summam erga ipsam apostolicam sedem reverentiam affectando, omnem honorem omniaque Constantinopolitanorum antistitum privilegia in decus, munimen et ornamentum Romanae sedis redundare confingendo; atque demum novum canonem quem de firmandis suae sedis juribus edendum jurabat nemini injuriosum futurum affirmando, eo vano ductus praetextu, quod longa temporis praescriptio", + "candidate_score": 0.66859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_235", + "psc_text": "petitionem haudquaquam invenimus indicatam. Maxime cum S. P. Theodosium certiorem se sperare, post admonitionem per epistolas Flaviano factam, ipsum omnia ad nostram notitiam relaturum, ut, in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Igitur probabile et certum est Theodosium nihil de nova cogenda synodo ad Leonem scripsisse. Alias de hujus tanti momenti re verba fecisset, nec sibi reservasset judicare postquam quae ei occulta tum erant, in lucem ducerentur. 2. Verumtamen inficias ire haud possum, tum temporis, aut paulo post, rumorem Constantinopoli sparsum fuisse de simili cogenda synodo; eamque Theodosio imperatori Chrysaphii aliorumque pravorum ministrorum consilio, et Dioscori machinationibus, fuisse insinuatam. Nam, ut vidimus, Flavianus iterum scribere coactus ad S. Leonem, qui priores litteras non acceperat, removeri petit concilium, quod fieri divulgatur. Et quamvis haec epistola temporaria nota careat, tamen conjicere possumus mense Aprilis in Oriente de celebrando concilio rumorem fuisse sparsum. Sed nihil", + "candidate_score": 0.668568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_510", + "psc_text": "unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et continuata moderatione custodire. Profecto si unamquamque synodum confirmat, cur Launoius de synodis generalibus id verum non esse contendit? Praeterea Gelasius ipse ut probaret divino jure apostolicam sedem usam fuisse in Acacio damnando, numquam ad synodorum canones provocat, sed ad eos pontifices suos praedecessores, qui de similibus causis judicaverunt, nullo habito prorsus respectu ad Sardicensium PP. sanctiones. Quare ibidem hoc aliud tamquam suae supremae auctoritatis argumentum adducit: Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum etiam sine ulla synodo praecedente, et absolvendi quos synodus inique damnaverat, et damnandi, nulla existente synodo, quos oportuit, habuerit facultatem. Deinde", + "candidate_score": 0.667922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.667918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.667522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.6674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.667338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.667305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_510", + "psc_text": "unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et continuata moderatione custodire. Profecto si unamquamque synodum confirmat, cur Launoius de synodis generalibus id verum non esse contendit? Praeterea Gelasius ipse ut probaret divino jure apostolicam sedem usam fuisse in Acacio damnando, numquam ad synodorum canones provocat, sed ad eos pontifices suos praedecessores, qui de similibus causis judicaverunt, nullo habito prorsus respectu ad Sardicensium PP. sanctiones. Quare ibidem hoc aliud tamquam suae supremae auctoritatis argumentum adducit: Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum etiam sine ulla synodo praecedente, et absolvendi quos synodus inique damnaverat, et damnandi, nulla existente synodo, quos oportuit, habuerit facultatem. Deinde", + "candidate_score": 0.666668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_508", + "psc_text": "Bellarminum exagitando. Siquidem Gelasius papa in sua epistola minime recessit a suorum praedecessorum sententiis, qui, ut vidimus, affirmarunt Romanae sedis episcopos divino jure posse de omnium Ecclesiarum causis judicare, quin alicui liceat judicare de ejus judicio. Neque nostra aut Bellarmini argumenta infirmari possunt iis vocibus, canones appellari voluerint. Nam eo loci Gelasius non usurpavit illam vocem canones pro conciliorum decretis, ut perperam adversarius explicare conatur, sed eam adhibuit pontifex ad innuendam regulam illam divina dispositione stabilitam, et usu firmatam, qua beati Petri sedi jus datum fuit resolvendi omnium Ecclesiarum judicia, neque cuiquam de ejus judicio liceret judicare. Et ne videar fabulationibus verba vendere, rogabo Launoium potissimum an umquam Gelasii epistolam de qua agimus lustraverit? Jam lustrasse credendum est, cum de fraude Bellarminum arguat, quod has voces, canones appellare voluerint, suppresserit. Igitur debuit ei innotescere praedictam epistolam hunc titulum perferre: Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum Gelasius ostendit. Non potuit", + "candidate_score": 0.666532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.666072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1017", + "psc_text": "« ne ex contemptu venerandae synodi ipse infamaretur, neve eo duce gloriarentur qui Chalced. synodi definitionibus obnitebantur. » 7. Jam pudet me diutius in eripiendis Quesnellianis nugis esse immoratum. Nam Leo ipse in epistolis ad calcem paginae annotatis, omnium turbarum, suspicionum falsique rumoris originem malis Anatolii artibus tribuit, quia cum in epistolis anni 452, in superioribus laudatis, synodi confirmatoriis ad ipsum C. P. episcopum scriptis, responsum contineretur quo istius ambitio comprimebatur, ignorari voluit (ait S. P.) quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Parum absimiles loquendi formulas adhibuit scribendo ad Marcianum imperatorem, et Pulcheriam augustam, in quibus epistolis fatetur, quod, redeunte Luciano episcopo Constantinopolim, qui jam Romam venerat cum Anatolii epistolis, talia scripta ad Constantinopolitanum episcopum direxisset, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in iisdem litteris ea quae per occasionem synodi", + "candidate_score": 0.665971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.665899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1017", + "psc_text": "« ne ex contemptu venerandae synodi ipse infamaretur, neve eo duce gloriarentur qui Chalced. synodi definitionibus obnitebantur. » 7. Jam pudet me diutius in eripiendis Quesnellianis nugis esse immoratum. Nam Leo ipse in epistolis ad calcem paginae annotatis, omnium turbarum, suspicionum falsique rumoris originem malis Anatolii artibus tribuit, quia cum in epistolis anni 452, in superioribus laudatis, synodi confirmatoriis ad ipsum C. P. episcopum scriptis, responsum contineretur quo istius ambitio comprimebatur, ignorari voluit (ait S. P.) quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Parum absimiles loquendi formulas adhibuit scribendo ad Marcianum imperatorem, et Pulcheriam augustam, in quibus epistolis fatetur, quod, redeunte Luciano episcopo Constantinopolim, qui jam Romam venerat cum Anatolii epistolis, talia scripta ad Constantinopolitanum episcopum direxisset, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in iisdem litteris ea quae per occasionem synodi", + "candidate_score": 0.665804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_395", + "psc_text": "cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset. 8. Ne interim tamen Quesnello, aut cuicumque alii qui ejus studiis indulgeat, a communi disserendi via recedere videar, praetermissis aliis epistolis aut Gallae Placidiae, aut Eudoxiae Liciniae ad Theodosium scriptis oculos conjicio in duas illas S. Leonis epistolas a Quesnello assumptas veluti suae dissertationis fundamentum. Tres iis in epistolis S. pontifex causas assignat, quae ejus animum moverunt ad novum generale concilium habendum: altera fidei catholicae vulneratio fuit; altera luctuosus status omnium Ecclesiarum Orientis, tantopere perturbatus, vel propter praesules dejectos, vel propter eos qui impiis subscriptionibus captivas manus dederunt, Dioscoro obtemperantes; tertia denique fuit illa pluries legatorum pontificiorum exclamatio facta, cum", + "candidate_score": 0.665796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_27", + "psc_text": "nihil omnino scriptum a Flaviano constat ex ipsa Flaviani epistola, cujus initium est: Pictate, etc. Audacter nimis, et quasi ex tripode, quaestionem gravissimis involutam difficultatibus paucis et infirmis quidem conjecturis ex sua sententia solvere voluisse Quesnellum quis non videt? Profecto etiam, si sedulo duas illas solas Flaviani epistolas ad Leonem, quas et ipse Quesnellus Graece et Latine typo commisit, lustrabimus, haud facile cuinam primus debeatur locus poterimus judicare. Quinimmo in eam persuasionem descendemus, alteram primo loco in ordine esse statuendam, ut gravissimis adducti conjecturis paulo infra declarabimus. Quis praeterea Quesnello revelavit Flavianum duas dumtaxat Leoni pontifici epistolas dedisse? Ex Vaticanis enim codicibus nos adhuc tertiam eruimus scriptam ad eumdem Leonem occasione Eutychianae haereseos, de qua duo clerici ejusdem Constantinopolitanae Ecclesiae, Gregorius videlicet et Joannes, postulabantur. Quemadmodum ergo hanc tertiam scripsit, cur quartam, quintam, sextam aliasque plures scribere non potuit, quas Eutyches aut intercipere, aut retardare poterat, quemadmodum Baronius rationabiliter suspicatur?", + "candidate_score": 0.665634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_606", + "psc_text": "attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3. Quod vero ad Julianum episcopum Coensem spectat, nihil nobis dicendum occurrit, praeter id quod ex iisdem epistolis colligi posse intelligimus. Alias enim atque alias Nestorianae et Eutychianae haeresis occasione litteras Julianum Romano pontifici dedisse, omnibus perspectum est. Sed cum istius omnes epistolae desiderentur, ut etiam Paschasius Quesnellus in catalogo monumentorum ad S. Leonem pertinentium descripsit, nonnisi conjecturis adducti de iisdem verba facere possumus. Interim vero quid Julianus, quave occasione ad S. Leonem, labente anno 450 vel ineunte 451, scripserit, nobis indicatum est ex epistola olim 41, nunc apud Quesnellum 61, quam R. P. iis verbis orsus est: Litteras fraternitatis tuae", + "candidate_score": 0.66543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_162", + "psc_text": "hujus praerogativae et jura inquiramus, ex quo Quesnellus dicat: Audiamus Flavianum, novae Romae episcopum, martyremque fortissimum, etc. » Novae Romae utique Constantinopolitana urbs, imperatorum munificentia et majestate, nomen adepta est, minime honorem et praerogativas in iis quae pertinent ad religionem. 7. Nec enim illius episcopatus cathedra, vel ab apostolis et a divo Petro, vel hujus discipulo fundata fuit, quemadmodum de Antiochena, in qua apostolorum princeps primus sedit; Alexandrina, in qua illius discipulus Marcus constitutus est episcopus; et Romana, quam usque ad martyrium, ipse Petrus sibi servavit. Has enim Ecclesias apostolicas dictas fuisse, patriarchatus honorem et praerogativas ab exordiis suarum fundationum obtinuisse, servata ea graduum distinctione quam sanctus Leo aliique PP. tradiderunt, constat etiam ex canonibus Nicaenis. At Constantinopolitanus episcopus, et patriarchatus honore et praerogativis non fruebatur in suis exordiis, nec Nicaeni concilii aevo. Illudque patriarchatus nomen dumtaxat obtinuit post annum Domini quingentesimum imperatoris Justiniani opera, et Romanorum pontificum permissione accedente.", + "candidate_score": 0.665192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.664659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28_30", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.664489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_240", + "psc_text": "epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat intra unius mensis spatium litteras ex Urbe Constantinopolim fuisse delatas. Verum nec lumen exhibet, nec aliquod momentum nobis suppeditat idem doctissimus card. Baronius ad eripiendam difficultatem rationabiliter postmodum a Quesnello excitatam. Cum interim ergo utroque illo Quesnelli ratiocinandi consectario magis minusve urgeremur, malumus fateri mendosum numerum mensis aut diei in alterutram irrepsisse epistolam, quam simulationis reum S. pontificem facere aut suspicari. Nullam sane simulationem cum episcopo Flaviano adhibuisse nos credere oportet; sed in epistola ad eum scripta duodecimo kal. Junias nec unum verbum habet (ut vidimus) de acceptis a Theodosio litteris Ephesini concilii indicibus. Immo si tota illa epistola semel", + "candidate_score": 0.66444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_921", + "psc_text": "qui ipsas Ecclesias fundarunt; hoc enim legati pontificii sine apostolicae sedis injuria dare non poterant. Nec enim istius super omnes episcopos primatus, et in universam Ecclesiam regimen, ex quadam ecclesiastica dispositione et canonum sanctione derivabat, sed ab ipso Domino, qui Petrum suum vicarium et caput totius ecclesiastici coetus constituit, cujus potestatis praerogativae legitimo successionis jure in Romana Ecclesia manent perpetuoque mansurae sunt. Hocce divinum apostolicumque jus plane et multo studio, quasi quod parvipendendum esset, reticuerunt in eo canone. Quamvis in priori, tertia et sexta actione, et alibi passim, Romano episcopo Leoni illud asseruerint, et etiam in synodica epistola, ut paulo post annotabimus. Igitur Lucentius apprime intelligens suis legitimis juribus Rom. pontificem esse fraudatum, et illum ecclesiasticae hierarchiae ordinem a Christo Domino derivatum aboleri, nulla alia dispositione servata, nisi ea quae ex civili Rom. imperii administratione oriebatur, ad quam Ecclesiae canones respexisse contendebant; ideo merito protestatus est, dicendo apost. sedem humiliari", + "candidate_score": 0.664331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_133", + "psc_text": "privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus de Marca S. Coelestini papae epistolam ad Cyrillum interpretatus sit dicendo: Et Coelestinus dat in mandatis Cyrillo ut Romanae sedis auctoritate ascita et vice, et loco, et potestate pontificia usus, sententiam istam exsequatur, et illi Ecclesiae (Constantinopolitanae nimirum) prospiciat. Leo Magnus autem immediatum praedecessorem in pontificatu habuit Coelestinum. At sub istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum", + "candidate_score": 0.664321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_27_29", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_83", + "psc_text": "existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et exsecratione confodiendum, tamquam aliquod apostolorum symbolo repugnans. Quare S. pontifex summa admiratione in Constantinopolitanos judices commotus eos hisce verbis objurgat: Miror tam absurdam tamque perversam ejus professionem nulla judicantium increpatione reprehensam, et sermonem nimis insipientem nimisque blasphemum ita omissum, quasi nihil quod offenderet esset auditum, etc.. An non igitur in iis Actis S. Leo reperiit quo rationabilius posset Constantinopolitanos judices reprehendere et exagitare, quod minus regulariter sive canonice se gesserint in Eutychianae causae examine et Synodalium Actorum compilatione? An non judicat impiam blasphemam esse illam Eutychetis assertionem, quam Flavianus cum tota illa synodo nulla censura dignam censuit, aut saltem censoria", + "candidate_score": 0.663821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.663563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.66339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_29", + "psc_text": "ex duabus illius litteris quae hactenus lucem aspexerunt sincere fassus est, cum sola pontificia auctoritate tum haeresis quae surrexit, tum turbae quae propter eam factae sunt facillime destruentur. Dicat, amabo, Quesnellus, putatne Flavianum plane obmutuisse, nec Leoni alias dedisse litteras, cum ipsi innotuit imperatorem, agente eunucho Chrysaphio, et Dioscoro, jam synodum postulare, ut quae jam Constantinopoli contra exortam haeresim definita fuerant abolerent? Figmentum esse probant epistolae illae Flaviani in causa duorum illorum Constantinopolitanorum clericorum, ut superius nos jam indicavimus, quas, Deo Domino opitulante, publici juris faciemus. 2. At quidquid sit de aliis Flaviani epistolis, quae aut temporum injuria interciderunt, aut nunc adhuc obsoletae in secretioribus bibliothecarum 323 aut Archiviorum scriniis custodiuntur, de quibus nec minimam fecit Quesnellus mentionem in elencho quem conscripsit, ea ductus persuasione, quod duas illas tantum vulgatas epistolas Flavianus Leoni dedisset; igitur haudquaquam dubitandum est quod ipse, absoluta jam illa Constantinopolitana synodo, et Eutychete damnato, ad R.", + "candidate_score": 0.663072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_35", + "bdc_text": "Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.662928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28_30", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_974", + "psc_text": "autem cum haec omnia Anatolio objiciebat, ut tamquam omni prorsus vigore vacuum illum canonem esse proscriberet, utpote profectum ab illis qui auctoritate carebant, atque ab illis qui, aut seducti malis artibus, aut minis deterriti, perfecta libertate minime pollebant, nobis indicare voluit episcopos etiam in generalibus synodis congregatos non alias posse causas tractare et definire, nisi eas quas apostolica Petri sedes discutiendas proposuerat. Hac quippe ducti ratione, pontificii legati protestationibus reclamationibusque usi sunt, ut se praecaverent ab eo canone conscribendo, qui apostolicae sedis commonitorio et institutionibus prorsus repugnabat. De quorum protestationibus, cum ipso Anatolius in epistola ad S. pontificem conqueri voluisset, querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum", + "candidate_score": 0.662809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.662679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_235", + "psc_text": "petitionem haudquaquam invenimus indicatam. Maxime cum S. P. Theodosium certiorem se sperare, post admonitionem per epistolas Flaviano factam, ipsum omnia ad nostram notitiam relaturum, ut, in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Igitur probabile et certum est Theodosium nihil de nova cogenda synodo ad Leonem scripsisse. Alias de hujus tanti momenti re verba fecisset, nec sibi reservasset judicare postquam quae ei occulta tum erant, in lucem ducerentur. 2. Verumtamen inficias ire haud possum, tum temporis, aut paulo post, rumorem Constantinopoli sparsum fuisse de simili cogenda synodo; eamque Theodosio imperatori Chrysaphii aliorumque pravorum ministrorum consilio, et Dioscori machinationibus, fuisse insinuatam. Nam, ut vidimus, Flavianus iterum scribere coactus ad S. Leonem, qui priores litteras non acceperat, removeri petit concilium, quod fieri divulgatur. Et quamvis haec epistola temporaria nota careat, tamen conjicere possumus mense Aprilis in Oriente de celebrando concilio rumorem fuisse sparsum. Sed nihil", + "candidate_score": 0.662513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28_30", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_975", + "psc_text": "querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum doctrinam assequamur, atque intelligamus an pontificiis legatis primus dumtaxat honoris locus in generalibus synodis concederetur, vel jurisdictionis; et an synodis jure aliquid liceat statuere, reclamantibus protestantibusque Romanorum pontificum legatis; et denique an generalis ipsa synodus supra Romanum pontificem polleat potestate. At tres istas quaestiones, quae aliquando theologorum ingenia torquere consueverunt, ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus", + "candidate_score": 0.662339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_87_89", + "bdc_text": "facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 . Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas . Sed quid vis , mi frater , tamen ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.662318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_42", + "psc_text": "mentionem de Eutychete, hujus erroribus et appellatione ad apostolicam sedem, de quibus rebus in praecedentibus litteris sufficienter disseruerat; sed dumtaxat novae illius appendici iteratae epistolae occurrit dicendo: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac parte placuit destinare. Verba haec referri debere ad illud quod praefatus Flavianus novissime in suae epistolae appendice scripserat ad Leonem, nemo ibit inficias. Nam cum Flavianus dixerit se R. P. epistolas accepisse postquam damnationis Eutychianae synodalia gesta cum suis epistolis direxerat, atque rebus ita gestis et expeditis sibi dari affirmat sanctitatis suae litteras per comitem Pansophium, quibus edocebatur Eutycheten libellos omni fallacia et calliditate plenos scripsisse, dicendo judicii tempore appellasse vestram sanctitatem, atque idcirco rumorem perferre ea de causa generalem habendam synodum. Nihil tamen in praesentiarum de hac Eutychiana appellatione duximus disserendum, de illa enim suo loco agemus. 4. Interim vero alia potius", + "candidate_score": 0.662221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_471", + "psc_text": "suam pontificatus curam ex divina institutione per universum orbem distendi, adducere potuimus, ne praesens haec nostra exercitatio quasi in immensum cresceret. Eam igitur ad finem perducere cupientes, adhuc unum addendum censuimus: videlicet non tantum sanctum Leonem ad quintum Nicaenum genuinum canonem respexisse, cum ad Theodosium epistolas dedit, sed ad sextum etiam. Neque hunc esse intelligendum quemadmodum vulgati codices exhibent, sed eo modo quo in Chalcedonensi concilio recitatum fuit. Videlicet, quod Ecclesia Romana semper habuit primatum. Hanc lectionem totius orbis episcopi approbantes, Romani pontificis primatum ex divina institutione pendere principaliter non obscure testati sunt. Non erat igitur Leoni opus alios canones respicere praeter Nicaenos, vel Sardicenses Nicaenorum nomine vestitos pro suis juribus in medium adducere. Demum quia Quesnellus, negotium facessere volens Romanis pontificibus, multum operis impendit in 416 Sardicensibus canonibus pro suo arbitrio interpretandis, idcirco de iisdem verba facere reservamus in sequenti exercitatione, ad quam tamquam hujus appendicem jam stylum admovemus.", + "candidate_score": 0.662169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.66214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_839", + "psc_text": "Aprilis Rusticus per gratiam Dei diaconus S. R. E. contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. Addit praeterea quae legenda occurrunt in editione Petri Crabbi ord. Minorum, videlicet: « Finis primae cognitionis Chalcedonensis concilii, quae finita et emendata est anno Domini 417 (emendatur in margine aut 454, aut 457, in omnibus pessime ait Labbeus), feria quarta, indict. 13, kal. Aprilis XII. Rusticus per gratiam Dei diaconus sanctae Ecclesiae Romanae contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. » « Eadem (tandem concludit Quesnellus) fere in editione Romana paucis variantibus. » Quare sibi blanditur nihil certe statui posse ex hujusmodi annotationibus, quae sibi non cohaerent, ac propterea non unius Rustici esse, sed plurium annotatorum illam Bohieriani codicis mentionem. Varia hinc inde colligit, ut demum lectoribus persuadeat Rusticum relegisse Chalcedonensem synodum ad Acaemetensium codicem, quem jam contulerant et emendaverant superiores ipsi correctores; suamque pariter attestationem apposuisse, ut illi suam, sed hi reliquas actiones recensuerunt, ille ultra primam", + "candidate_score": 0.661743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.661494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100_102", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1059", + "psc_text": "est ut etiam inter Constantinopolitanos clericos nonnulli haberentur qui Alexandrinis latronibus adhaerebant, et Eutychiana dogmata imbiberant, maximo Chalcedonensium decretorum contemptu et injuria. Quae cum S. pontifex rescivisset, arrepto calamo, primo litteras dat Anatolio Constantinopolitano: excitat ejus vigilantiam contra haereticorum conatus: eum arguit, ut inter dilectionis tuae quidam esse dicuntur qui adversariorum conniveant pravitati, et vasis irae vasa misericordiae misceantur. Tum Anatolii vigilantiam urget, ut severitate congrua coerceat atque investiget haereticos, ita ut quibus prodesse non potuerit correctio, non parcat abscisio. Atque denique in hujus mentem revocat illud Evangelii mandatum: Ut si nos oculus, aut pes, aut dextra scandalizaverit manus, a compage corporis auferatur; quia melius sit his in Ecclesia officiis carere membrorum, quam cum ipsis in aeterna supplicia ire. Fortius quidem urgere Anatolium hujusque vigilantiam excitare quaesivit alia epistola paulo post ad eumdem scripta, cujus determinatum tempus haudquaquam definire possumus, cum consulari nota careat. Est enim inter Leoninas 126. 2.", + "candidate_score": 0.660559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.660258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_244", + "psc_text": "ad Theodosium et Flavianum directas attendamus, plane intelligimus jam idibus ejusdem mensis destinatos fuisse sedis apostolicae legatos, qui indictae synodo interessent. Et quamvis de ea habenda expressam non habeat mentionem nisi in epistola ad Theodosium, scribendo: Quoniam tamen pietas vestra, quae in honorem Dei religiosissime catholicam diligit veritatem apud Ephesum constituit synodale judicium; tamen difficile ad credendum adduci possum trium dierum intervallum dumtaxat Leoni sufficere potuisse, ut ex Urbe tres apostolicos legatos cum Dulcitio notario expediret. Verumtamen cum monumenta quae exstant omnes dubitationes quae hinc inde concipi possunt non diluant, diutius in iisdem expediendis non esset immorandum, si ex gestarum rerum serie adhuc unum argumentum non haberemus minime S. Leonem recipere potuisse Theodosii litteras concilii Ephesini indices tertio iduum Maiarum. Quidquid vero sit de quocumque errore qui in diei aut mensis temporariam notam irrepere potuit, illud unum certissimum est, S. Leonem nec dissimulasse, nec mentitum fuisse, in litteris tum ad", + "candidate_score": 0.660055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_734", + "psc_text": "Quod utique ab ipsis factum intelligimus, ut Constantinopolitanus patriarcha, solo honore contentus, omnium Orientalium Ecclesiarum administrationem miscere non auderet. 11. Verum temporis decursu Constantinopolitani patriarchae omnia perturbarunt; atque, honori et vacuo nomini potestatem addere volentes, multorum episcoporum ordinationes sibi indebitas usurparunt, Ponticae videlicet, et Asianae, et Thraciae, ut videlicet veteris Romae patriarchae se aequipararent. Hac de causa enim et ipse Anatolius in generali Chalcedonensi concilio multos conatus adhibuit, ut hujusmodi injuste usurpata jura servaret, sibique et suae sedi privilegia Romanorum pontificum praerogativis aequalia decernerentur. Quod negotium ut felicius et sine contradictione conficeret, toto concilii tempore, legatis sedis apostolicae, officiis, muneribus aliisque modis studebat blandiri; summam erga ipsam apostolicam sedem reverentiam affectando, omnem honorem omniaque Constantinopolitanorum antistitum privilegia in decus, munimen et ornamentum Romanae sedis redundare confingendo; atque demum novum canonem quem de firmandis suae sedis juribus edendum jurabat nemini injuriosum futurum affirmando, eo vano ductus praetextu, quod longa temporis praescriptio", + "candidate_score": 0.660027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_51", + "bdc_text": "info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_273", + "psc_text": "Illum itaque integre percurrentes, fere omnes S. pontificis nostri sermones, et homilias, secundum ordinem dierum atque festorum distributas offendimus, cujus distributionis unum integrum specimen ad hujus nostri Operis calcem apponere et exhibere ipsi Vaticanae bibliothecae scriptores humanissime nobis persuaserunt. Ut inde lectores colligere possent, contra quosdam recentiores criticos, antiquissimam esse quarumdam solemnitatum institutionem, et ad nostra usque tempora inviolabiliter eum ritum esse in Ecclesia servatum, quem nostri majores animarumque pastores tradiderunt. Quemadmodum itaque ex hoc sacrarum lectionum libro comprobabitur, haudquaquam vetustam ecclesiasticae disciplinae traditionem in festis agendis divinisque laudibus persolvendis fuisse mutatam; ita facile heterodoxi argumentari poterunt summa religione fuisse servatam sacram traditionem, et inviolabiliter mansisse incorruptam in rebus ad fidei dogmata sacramentorumque administrationem pertinentibus, de quibus in praesens verba facere nec congruum, nec ne cesse est. 3. Jam vero hocce Vaticano codice relicto, ad laudatam epistolam revertamur, in qua conscribenda eum scopum sibi Leo Magnus proposuit, ut fidei in", + "candidate_score": 0.659878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_133", + "psc_text": "privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus de Marca S. Coelestini papae epistolam ad Cyrillum interpretatus sit dicendo: Et Coelestinus dat in mandatis Cyrillo ut Romanae sedis auctoritate ascita et vice, et loco, et potestate pontificia usus, sententiam istam exsequatur, et illi Ecclesiae (Constantinopolitanae nimirum) prospiciat. Leo Magnus autem immediatum praedecessorem in pontificatu habuit Coelestinum. At sub istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum", + "candidate_score": 0.659779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_27_29", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.659741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_240", + "psc_text": "epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat intra unius mensis spatium litteras ex Urbe Constantinopolim fuisse delatas. Verum nec lumen exhibet, nec aliquod momentum nobis suppeditat idem doctissimus card. Baronius ad eripiendam difficultatem rationabiliter postmodum a Quesnello excitatam. Cum interim ergo utroque illo Quesnelli ratiocinandi consectario magis minusve urgeremur, malumus fateri mendosum numerum mensis aut diei in alterutram irrepsisse epistolam, quam simulationis reum S. pontificem facere aut suspicari. Nullam sane simulationem cum episcopo Flaviano adhibuisse nos credere oportet; sed in epistola ad eum scripta duodecimo kal. Junias nec unum verbum habet (ut vidimus) de acceptis a Theodosio litteris Ephesini concilii indicibus. Immo si tota illa epistola semel", + "candidate_score": 0.659733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1016", + "psc_text": "quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolis dederim; ut si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide sanxerunt approbarem. Epistola autem haec qua asseverat fidei synodalia decreta approbasse, legatorum quoque pontificiorum ad urbem regressus, referenda est ad mensem Maium praecedentis anni quadringentesimi secundi Herculano clariss. consule; et calumnia illa a malignis interpretibus nata, qua dubitabatur utrum quae in synodo Chalcedonensi de fide statuta erant approbaret, audita est, et in vulgus fuit sparsa anno sequenti, in Februario mense, cum jam Opilio consulatum agebat. Unde ergo colligit Quesnellus approbationis epistolam fuisse scriptam a Leone, « ne ex contemptu venerandae synodi ipse infamaretur, neve eo duce gloriarentur qui Chalced. synodi definitionibus obnitebantur. » 7. Jam pudet me diutius in eripiendis Quesnellianis nugis esse immoratum. Nam Leo ipse in epistolis ad calcem paginae annotatis, omnium turbarum, suspicionum falsique rumoris originem malis Anatolii artibus tribuit, quia cum", + "candidate_score": 0.659563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.659405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79_81", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_32", + "psc_text": "certe trium mensium spatium vix sufficere poterat. Quamvis navigationum cursum faciliorem tum fuisse credere debeamus, ob navigiorum copiam e Roma Brundusium versus, et e Brundusio Constantinopolim progredientium; tamen difficilius etiam illud iter reddebatur in primo, id est Martio et Aprili, mense, in quibus etsi mare suapte natura tranquillum sit, ventorum vi magis atque magis agitari atque turbari solet immoderatis tempestatibus. At ultro demus Pansophium comitem prosperum habuisse iter, nec ultra tres menses fuisse retardatum illius ad Urbem regressum, quemadmodum conjici posset ex altera S. Leonis epistola ad eumdem Flavianum scripta; quid vero? An Flavianus tamdiu ad Leonem de Eutychiana haeresi scribere distulit, quamdiu, a Leone ipso exagitatus, litteras accepit? Id nemo sine temeritatis nota affirmabit. Potissimum si ad subsequentes S. Leonis Magni litteras animadvertat. Etenim S. Leo, epist. 22 kalendis Junii scripta, fatetur se recepisse Flaviani epistolas cum synodalibus gestis in Eutychetis causa. Ait scribendi occasionem arripere ex opportuno itinere", + "candidate_score": 0.659098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_507", + "psc_text": "in epistola ad episcopos Dardaniae scripsit: Non reticemus, quod cuncta per mundum novit Ecclesia, quoniam quorumlibet sententiis ligata pontificum sedes beati Petri apostoli jus habeat resolvendi, utpote quod de omni Ecclesia fas habeat judicandi; neque cuiquam de ejus liceat judicare judicio: siquidem ad illam de qualibet mundi parte canones appellare voluerint, ab illa autem nemo sit appellare permissus. Nam quod Bellarminus has voces suppresserit, canones appellari voluerint, solo canonico seu ecclesiastico jure R. P. appellationes excipere posse contendit, illudque jus ab Ecclesiae conciliis dumtaxat esse repetendum, quare pro publica omnium utilitate ita faciendum esse decreverit. Ita Launoius ratiocinatur, injuria quidem Bellarminum exagitando. Siquidem Gelasius papa in sua epistola minime recessit a suorum praedecessorum sententiis, qui, ut vidimus, affirmarunt Romanae sedis episcopos divino jure posse de omnium Ecclesiarum causis judicare, quin alicui liceat judicare de ejus judicio. Neque nostra aut Bellarmini argumenta infirmari possunt iis vocibus, canones appellari voluerint. Nam eo", + "candidate_score": 0.65893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.658878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_516", + "psc_text": "contendere hanc regiminis formam, ecclesiasticorumque judiciorum rationem, aut episcoporum dignitatem, aut Ecclesiarum auctoritatem laedere posse. Nam ipse S. pontifex haec mirifice ex divina dispositione inter se cohaerere asseverat, subdens: Quoniam sollicitudo nostra, non sua quaerens, sed quae sunt Christi, dignitatem divinitus datam, nec Ecclesiis, nec Ecclesiarum sacerdotibus abrogabat. Nullum enim dignitatis aut alienae auctoritatis jus laedi potest in episcopali ordine, si omnes, quaerentes quae Jesu Christi sunt, istius dispositiones pervertere non audeant, et in fidei rebus et Ecclesiarum negotiis supremo capiti adhaereant, per quod coelestia dona 425 in omne corpus manare debent. Nec enim (subjicit etiam) divinorum mysteriorum participes esse possunt qui a Petri soliditate recedere audeant. 12. Huic autem Petri soliditati adhaesisse Athanasium, et ab ea Arianos Eusebianosque recessisse, hactenus in praecedentibus explicavimus. An vero in hujus causae judicio pro Athanasio vel pro Eusebianis Quesnello stare placuerit, non satis dilucide ego conspicio. Illud unum tantummodo intelligo, nostrum adversarium omnes", + "candidate_score": 0.658795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_606", + "psc_text": "attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3. Quod vero ad Julianum episcopum Coensem spectat, nihil nobis dicendum occurrit, praeter id quod ex iisdem epistolis colligi posse intelligimus. Alias enim atque alias Nestorianae et Eutychianae haeresis occasione litteras Julianum Romano pontifici dedisse, omnibus perspectum est. Sed cum istius omnes epistolae desiderentur, ut etiam Paschasius Quesnellus in catalogo monumentorum ad S. Leonem pertinentium descripsit, nonnisi conjecturis adducti de iisdem verba facere possumus. Interim vero quid Julianus, quave occasione ad S. Leonem, labente anno 450 vel ineunte 451, scripserit, nobis indicatum est ex epistola olim 41, nunc apud Quesnellum 61, quam R. P. iis verbis orsus est: Litteras fraternitatis tuae", + "candidate_score": 0.658783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_27_29", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_62", + "psc_text": "Leone hoc profitente, absit ut quam in uno veneror, in caeteris calcari velim. Ultro agnoscimus Romanum pontificem pro legitimo ac, si cum singulis episcopis comparetur, pro praecipuo controversiarum Ecclesiae judice: sed quis propterea ferat Flavianum, quem et sedis praerogativa, et sanctimonia singularis, et fidei constantia ad martyrium usque perseverans tantopere commendare debuerant, cum rebelli imperito, et obscuro, ac malae frugis monacho componi, committique exauctoratum presbyterum cum suo ac tantae sedis episcopo, judicem cum reo; et utrumque velut 330 de communi dividundo altercantem coram Leone sisti, quasi de incerto causae dimicaturum. Absit tanta a sacratissimo episcoporum coetu injuria. » Haec, et id genus alia, comminiscitur, quae praecipue comprobari posse confingit ex epistola ejusdem S. Leonis ad Anastasium Thessalonicensem, quam ad marginem annotavit, cuique totam pravam interpretationem suam de ecclesiasticis judiciis insistere, eaque fulciri impudenter sibi blanditur. At nihil ea epistola efficacius pro dictis Baronii et veritate firmanda reperiri posse, sequentibus aperte", + "candidate_score": 0.658578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_27_29", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.658572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_512", + "psc_text": "pari tenore, quoniam sola sedes apostolica non consensit, absolvit . . . . . . . . . et impiam synodum (intellige latrocinalem Ephesinam) non consentiendo submovit, ac pro veritate ut synodus Chalcedonensis fieret sola decrevit. Nullum porro in his adducendis exemplis Gelasium ad Sardicensium canones respectum habuisse, manifestum est. Nam, ut vidimus, haec jura apostolicae sedi adjudicata fuisse asseverat ex Dominico praecepto, et in illorum privilegiorum possessione semper Romana Ecclesia permansit, quamvis haeretici schismaticique invidia et odio acti de legitima hac possessione quaestiones excitare magna animorum contentione nisi fuerint. Deinde, ut hactenus vidimus, etiam septennio antequam Sardicense concilium cogeretur, Romana Ecclesia ejusmodi jura exercuit sanct. mem. Athanasium absolvendo. 11. At demus Launoium haec omnia dissimulare debuisse, ut impune et solo rixandi animo Bellarminum doctum virum exagitaret. An forte id aeque facere poterat Quesnellus, qui in adornandis S. Leonis Operibus non semel hujus epistolam 89, quae est ad episcopos Viennensis", + "candidate_score": 0.65805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_37", + "psc_text": "statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua editione excudi curavit aperte fateri Eutychen accusatum a religiosissimo episcopo Eusebio, occurrentem ad S. concilium propriaque voce quid ipse sentiret Patribus synodi detegentem, ut qui alienus sit a recta fide deposuimus, prout sanctitatem vestram docebunt cuncta super eo confecta Acta, quae et misimus cum hisce nostris litteris; quasi quod voluerit indicare, non prius ad Leonem scripsisse, quam cum Acta confecta cum hisce litteris miserit; occurram statim respondendo ex reliquo illius epistolae contextu colligi jam pridem Flavianum cum Actis super Eutychem gestis hanc eamdem hujus epistolae partem ad Leonem misisse, iterumque eamdem rescribere coactum, cum, auditis Leonis querimoniis, nondum et litteras", + "candidate_score": 0.657837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_671", + "psc_text": "Hisce autem verbis quadraginta illi quatuor episcopi suam claudunt epistolam, singulique huic subscribunt, eas formulas adhibentes quibus supremum Ecclesiae regimen Romanis pontificibus convenire passim probari solet. Paschasius Quesnellus, tom. II Operum S. Leonis singillatim horum Gallorum praesulum episcopales sedes ex aliis et aliis monumentis recensuit, ut videre est pag. 478 ad quam lectorem remittimus, ne nimium extra propositum scopum vagemur. Synodica hujusmodi Gallorum episcoporum epistola a S. pontifice Leone accepta, ipse ad eosdem rescribere non diu distulit, et servata sui muneris amplitudine, hisce gravibus vocibus suam epistolam orditur: Optassemus quidem fraternitatis vestrae litteras eo tempore quo promiseratis accipere, ut profecturis ad Orientem fratribus nostris, quos ad sanctam synodum vice nostra pro catholicae fidei defensione direximus, etiam vestrae sententiae professio jungeretur. Tarditatem tamen se excusare fatetur ob inopinata obstacula quae praepedierunt ne citius in unum convenirent. Multo gaudio deinde eorum litteras recensuisse asseverat, quas se ait probare, quia eruditione Spiritus sancti", + "candidate_score": 0.657606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_59_61", + "bdc_text": "Leguntur haec in eius quaestionibus . Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_626", + "psc_text": "pontifex in reliquo suae vitae cursu pro Christianae reipublicae bono fideliter adimplevit. Fateor quidem in praecedentibus conscribendis Exercitationibus longum quandoque habuisse sermonem, a quo nostri aevi viri abhorrere solent, leviori potius rerum cortice delectari assueti, quam in sincera earumdem veritatum inquisitione exerceri. Sed ad hanc necessitatem prolixioris quandoque sermonis habendi multae causae me compulerunt. Quarum altera ex usu illarum institutionum oriebatur quas multorum annorum spatio in scholis theologiae exponere fui assuetus, in quibus expendendis brevis et stricta oratio adhiberi haud potest, ne auditores minus sufficienter edoceantur. Propterea hanc consuetudinem longa industria comparatam valde difficile superare potui. Altera vero nostris adversariis adjudicanda est, qui cum obscuras quasdam multisque cavillis circuminvolutas quaestiones excitassent, quibus pro praesenti scribendi proposito 449 me occurrere oportuit, paucis eorum argumenta eripere atque refellere prorsus impossibile fuisset, cum multoties ad genuinos fontes horumque interpretes provocare mihi opus fuit, ut male congesta et constructa eorum aedificia atque systemata demonstrarem.", + "candidate_score": 0.656734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas . Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.656695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_960", + "psc_text": "quemadmodum jam pridem in scholis collegii urbani Propagandae Fidei facere consuevimus, hujusmodi argumenta tractantes. Launoius igitur quaestionem illam examinandam assumens, quae ad pontificiam universalium synodorum confirmationem pertinet, cardinalem Bellarminum graviter exagitat, quod lib. II de Conciliis, cap. 17, scripserit Rom. pontificem simpliciter et absolute esse supra Ecclesiam universalem et concilium generale, ita ut nullum supra se judicium agnoscat. Inter caetera autem argumenta in istius causae praesidium a Bellarmino prolata, locum habet illud, quod ex hac epistola Leonis ad Pulcheriam colligitur. Sed Launoius assumptum probari posse inficiatur. Immo Bellarminum fraudis accusat, quod S. P. testimonium obtruncaverit, iis vocibus sublatis, unita nobiscum vestrae fidei pietate, quae ad Pulcheriam pertinent: deinde e media oratione subductis quae sequuntur, generali prorsus definitione cassamus, omnino reticuerit. « Ideo ratiocinari pergens (ait) Bellarminus, priora verba ideo sustulit, ne quod est Leoni, cum Pulcheria commune videretur, et ne Pulcheria in partem abrogati canonis quo Constantinopolitanae Ecclesiae praerogativa sanciebatur", + "candidate_score": 0.656645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_950", + "psc_text": "vel ad Theodosium imperatorem, vel ad Galliarum episcopos, et in epistola ad Pulcheriam augustam, in causa de qua agimus ut mox videbimus. 9. Non itaque Romana Ecclesia apostolica sedes dumtaxat dicta est quia apostolorum sanguine fundata et consecrata fuit, sed quia divi Petri apostoli auctoritas illiusque in Ecclesia universali principatus adhuc vivit, et perdurat in Rom. pontificibus, ut etiam in epistola 79 ad Pulcheriam ipse S. Leo asseverat. In iis enim quae ad ecclesiasticum regimen spectant, nihil agunt Romani pontifices sine divi Petri auctoritate, quod privilegium certe nulli alii episcopo datum est, cum ipsi haereditaria successione concessum fuerit ut caeteris episcopis praesiderent. Hinc ergo S. pontifex Leo sibi in omnibus scriptis mire concinens, hac divi Petri auctoritate uti voluit, cum in irritum misit prorsusque cassavit canonem illum de Constantinopolitani episcopi primatu, injuria ab Anatolio sibi usurpato. Etenim, postquam dixerat haudquaquam posse suffragari Constantinopolitanae sedi canonem illum, jam a sexaginta annis", + "candidate_score": 0.656527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_661", + "psc_text": "epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica veritate ipsis in epistola ad Flavianum proposita declinare sacrilegum esse reputaverint. Quam quidem observantiam cum semper Gallicani antistites tenere et servare omni studio nisi sint, illam Ecclesiam ab omni haereseos labe illibatam custodierunt, strictissimo obedientiae vinculo Romanae Ecclesiae adhaerentes, quemadmodum a suis majoribus traditum esse acceperunt. Et quidem id conjici ex illa epistola quae Ceretii, Salonii et Verani nomina praefert, nemo potest inficiari. Quorum praesulum episcopales sedes, etsi incertae et valde obscurae a viris doctis visae sint, ut nonnisi aliis et aliis ducti conjecturis ratiocinati sint, tamen communi suffragio Galliarum episcopos epistolae laudatae esse auctores sine ulla haesitatione et fraudis", + "candidate_score": 0.656366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.656286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.655847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_810", + "psc_text": "et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc scilicet munus illi competere pro suo principatu, quem beatus Petrus apostolus voce Domini perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et tenet, apertissime Gelasius asseverat, ut non tantum ex objectis a Quesnello verbis, sed ex totius epistolae contextu intelligitur. De quo ipsi verba facimus de Sardicensibus canonibus disserentes. 12. Adhuc multa congessit Quesnellus praetextu quodam (nescio quo) sibi adversarios exagitandi, quae potius ad totius Chalcedonensis concilii gesta referri debent, quaeque nos rerum ordinem sequentes annotabimus. Sed cum inter haec illud unum supersit, quod ad ipsum Theodoretum spectat: videlicet an Leo ipse post Chalcedonensem synodum tam Theodoreti restitutionem PP. consensu admissam", + "candidate_score": 0.655756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_59_61", + "bdc_text": "Leguntur haec in eius quaestionibus . Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_60", + "psc_text": "novitas injicere soleat. A qua quidem agendi ratione nos et catholici cuncti scriptores abscedere debemus, non vetustatis dumtaxat conservandae praetextu, sed ad diligentius eos errores praecavendos qui veritatem cunctis rebus praestabiliorem, vel fraudibus, vel falsis opinionibus in vulgum sparsis opprimunt, et in odii contemptum adducunt. Cum itaque laudatus scriptor novitatibus potissimum indulgere nisus fuerit, de Ecclesiae rebus hujusque regiminis forma et ratione, disserendo, ut ipsi hactenus in praecedentibus capitibus explicavimus, idcirco multum interest praesentis otii scribendi eam veritatis vim inquirere et perscrutari quae contra hujus hominis ingenium, calliditatem, solertiam facile se per seipsam defendere potest. Leoninarum ergo rerum ordinem prosecuturi, nobis iterum occurrunt Leonis epistolae ad Flavianum, et Flaviani ad Leonem. Et quamvis Quesnellus optime intellexerit S. pontificem veri et supremi judicis partes assumpsisse in Eutychiana causa, illudque munus nemine refragante exercuisse, tamen cardinalem Baronium exagitare, mollique brachio illum objurgare aggreditur, quod scripserit: Ex veteri instituto absque controversia confiteri eosdem", + "candidate_score": 0.65568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1052", + "psc_text": "a nobis tunc scriptum est ex evangelica et apostolica probatur sumptum esse doctrina. Quam calumniantium vanitatem volens refellere, et evidentissime probare novis expositionibus locum superesse non posse, quas Eutychiani fieri petebant, ad vulnerandam saltem Chalcedonensis synodi auctoritatem, Aetio suo vicario exemplaria litterarum quas Galli et Itali ad se scripserant misit, ut ostenderet omnes etiam Occidentis 537 episcopos summa consensione eamdem profiteri doctrinam. Exemplaria quoque litterarum quae Galli ad nos atque Itali Episcopi concordi credulitate miserunt pariter direximus, ut quam etiam illorum nobiscum sit fides una non lateat. Digna haec quidem erant ut a Liberato diacono Eutychianistarum historiam scribente leviter saltem indicarentur. Et quemadmodum ipse minime dissimulare poterat quae a S. Leone gesta fuerant ad latrocinale Ephesinum abolendum, Dioscori et Eutychetis impietatem coercendam atque damnandam, et demum etiam explicavit studium quod adhibuerat ad catholicam fidem in oecumenico Chalcedonensi concilio firmandam; ita quoque paucis eum describere oportebat quanta qualiaque noster S. P.", + "candidate_score": 0.655641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_606", + "psc_text": "attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3. Quod vero ad Julianum episcopum Coensem spectat, nihil nobis dicendum occurrit, praeter id quod ex iisdem epistolis colligi posse intelligimus. Alias enim atque alias Nestorianae et Eutychianae haeresis occasione litteras Julianum Romano pontifici dedisse, omnibus perspectum est. Sed cum istius omnes epistolae desiderentur, ut etiam Paschasius Quesnellus in catalogo monumentorum ad S. Leonem pertinentium descripsit, nonnisi conjecturis adducti de iisdem verba facere possumus. Interim vero quid Julianus, quave occasione ad S. Leonem, labente anno 450 vel ineunte 451, scripserit, nobis indicatum est ex epistola olim 41, nunc apud Quesnellum 61, quam R. P. iis verbis orsus est: Litteras fraternitatis tuae", + "candidate_score": 0.655342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22_24", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri . Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_509", + "psc_text": "fabulationibus verba vendere, rogabo Launoium potissimum an umquam Gelasii epistolam de qua agimus lustraverit? Jam lustrasse credendum est, cum de fraude Bellarminum arguat, quod has voces, canones appellare voluerint, suppresserit. Igitur debuit ei innotescere praedictam epistolam hunc titulum perferre: Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum Gelasius ostendit. Non potuit ignorare quemadmodum in epistolae corpore agens pontifex de Sabellii damnatione, et de profligata in Nicaena synodo Ariana haeresi, atque de aliis et aliis synodis ob diversas occasiones tum habitis, nullum Christianum latere poterat, uniuscujusque synodi constitutum, quod universalis Ecclesiae probavit assensus, non aliquam magis exsequi sedem oportere, quam primam, quae unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et", + "candidate_score": 0.655254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_843", + "psc_text": "non loqui de codice Acaemetensium Constantinopolitanorum, sed eorum qui erant sub episcopo Chalcedonensi, quorum archimandrita Joannes subscripsit libello monachorum ad Mennam patriarcham totamque synodum dato in collatione quinta synodi Constantinopolitanae sub Menna. De cujus rei veritate ne quispiam dubitare posset, nos libenter locum a Baluzio laudatum 494 consulere deliberavimus, et archimandritae Joannis nomen scriptum offendimus, quemadmodum in nota ad calcem apposita subjicimus. 9. Restat ergo difficultas an Rusticus diaconus praeter primam illam Chalcedonensem actionem reliquas emendaverit. Quesnelli argumenta sunt quia nullibi in gestis mentio occurrat emendationis a Rustico factae praeterquam in prima actione. Postea addit nolle se ista pro certis accipi. Recte, scribit Baluzius. Nam ipse supra, nimirum ad epistolam 24 S. Leonis, quae scripta est ad Flavianum episcopum Constantinopolitanum, quaeque relecta est in actione secunda concilii Chalcedonensis, agnoscere videtur hanc quoque actionem a Rustico diacono emendatam fuisse; et in dissertatione de causa Theodoreti, agnoscit itidem eum ad codices monasterii", + "candidate_score": 0.655145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_59_61", + "bdc_text": "Leguntur haec in eius quaestionibus . Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_3", + "psc_text": "affirmavit. Nam nihil eorum praetermisit quae judiciorum 317 novitates in Ecclesia deferrent, veteremque formam et sacrae hierarchiae rationem in Scripturis laudatam depellerent. Cujus quidem Quesnellianae artis exempla infinita propemodum et in isto meae concertationis vestibulo subjicere possem, si importune lectoribus negotium facessere non vererer. Potissimum cum, praeter honoris primatum, nihil prorsus eidem adjudicet, nisi in Romanum episcopatum jurisdictionem, hancque etiam dependentem ab aliis episcopis quos Romano Occidentalium concilio interesse oportebat. Ego igitur qui ab ineunte aetate veritatis studio incensus sum, quamque nonnisi ex purissimis fontibus haurire, aliorumque animos, quorum institutionibus vacare mihi fuerat commissum, imbibere vehementer desideravi, non sine gravi fastidio ad haec animadvertebam. Mecum reputans, non alium sibi scopum in similibus dissertationibus assumpsisse Quesnellum quam incautos parumque in ecclesiastica historia versatos homines ad suas partes trahere, eosque variis illiciis constringere, ut sensim a debita erga apostolicam sedem veneratione, obsequio et obedientia deficiant. Siquidem doctrinae novitas, quae cupiditatem hominibus injicit,", + "candidate_score": 0.654897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.654621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_32", + "psc_text": "certe trium mensium spatium vix sufficere poterat. Quamvis navigationum cursum faciliorem tum fuisse credere debeamus, ob navigiorum copiam e Roma Brundusium versus, et e Brundusio Constantinopolim progredientium; tamen difficilius etiam illud iter reddebatur in primo, id est Martio et Aprili, mense, in quibus etsi mare suapte natura tranquillum sit, ventorum vi magis atque magis agitari atque turbari solet immoderatis tempestatibus. At ultro demus Pansophium comitem prosperum habuisse iter, nec ultra tres menses fuisse retardatum illius ad Urbem regressum, quemadmodum conjici posset ex altera S. Leonis epistola ad eumdem Flavianum scripta; quid vero? An Flavianus tamdiu ad Leonem de Eutychiana haeresi scribere distulit, quamdiu, a Leone ipso exagitatus, litteras accepit? Id nemo sine temeritatis nota affirmabit. Potissimum si ad subsequentes S. Leonis Magni litteras animadvertat. Etenim S. Leo, epist. 22 kalendis Junii scripta, fatetur se recepisse Flaviani epistolas cum synodalibus gestis in Eutychetis causa. Ait scribendi occasionem arripere ex opportuno itinere", + "candidate_score": 0.654549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_408", + "psc_text": "jam non video Quesnellum meliorem fecisse suam causam, cum ea non refellat quae in praecedentibus adduximus. 11. Atque imprimis adversarium rogare juvat quisnam fuerit qui oecumenicam synodum in tantarum rerum et perturbationum conflictu necessariam esse judicavit? Flavianusne, an summus pontifex S. Leo? Non Flavianus quidem quem apostolicam sedem dumtaxat appellasse vidimus, quemque de generali synodo nec cogitasse probabile et certissimum est; non solum quia ante quatuor menses strenue se opposuit rumori, quo perferebatur pro sua et Eutychetis causa synodum esse indicendam, sed quia ex Leonis epistolis evidenter colligimus ita suae appellationis libellum in pontificiorum legatorum manibus deposuisse, ut S. Leonem solum suae causae judicem habere vellet et postularet. Satis id indicant S. Leonis verba quae in epistola 42 legenda occurrunt. Nam, accepto per Hilarum diaconum sancti episcopi appellationis libello, tamquam unicus et supremus illius causae arbiter ad eum scribens, certiorem reddidit se nihil pro communi causa eorum quae agenda sunt", + "candidate_score": 0.654538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_42", + "psc_text": "mentionem de Eutychete, hujus erroribus et appellatione ad apostolicam sedem, de quibus rebus in praecedentibus litteris sufficienter disseruerat; sed dumtaxat novae illius appendici iteratae epistolae occurrit dicendo: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac parte placuit destinare. Verba haec referri debere ad illud quod praefatus Flavianus novissime in suae epistolae appendice scripserat ad Leonem, nemo ibit inficias. Nam cum Flavianus dixerit se R. P. epistolas accepisse postquam damnationis Eutychianae synodalia gesta cum suis epistolis direxerat, atque rebus ita gestis et expeditis sibi dari affirmat sanctitatis suae litteras per comitem Pansophium, quibus edocebatur Eutycheten libellos omni fallacia et calliditate plenos scripsisse, dicendo judicii tempore appellasse vestram sanctitatem, atque idcirco rumorem perferre ea de causa generalem habendam synodum. Nihil tamen in praesentiarum de hac Eutychiana appellatione duximus disserendum, de illa enim suo loco agemus. 4. Interim vero alia potius", + "candidate_score": 0.654531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.654453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008", + "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis", + "candidate_score": 0.654074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_34", + "psc_text": "studiis indulgeat, animadverteret an acceptas a Leone Flaviani litteras cum synodalibus gestis portaverit honorabilis vir comes Pansophius, an alius? Non Pansophius quidem. Cum verba illa: De hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, indicent peculiarem aliquem forte Constantinopolitanae Ecclesiae clericum, ut tum moris erat, a Flaviano missum, qui litteras et synodalia Acta ad summum pontificem deferret. Remittere enim eum debebat Leo cum prolixioribus litteris. Igitur quis credet honorabilem virum, imperialis aulae comitem, 324 remittendum esse, quasi vero tabellarii munus eidem foret demandatum? Potius ergo concludendum est primas Flaviani epistolas cum synodalibus gestis alium latorem habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu,", + "candidate_score": 0.654013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_297", + "psc_text": "Romani pontificis jura violare et infringere; sed Dioscorum se constituisse synodi praesidem ex violenta invasione, nequaquam ex delegatione principis. Hinc non contemnendas quasdam rationes subjecit scribendo. « Absit ut Theodosius Augustus se ab eunucho seduci permiserit ad Romanum episcopum a praesidentia excludendum. Etenim sacris ejus ad Dioscorum epistolis additur haec subnotatio: Eodem tenore scriptum est Juvenali episcopo reverendissimo Hierosolymorum, et ipse Dioscorus in synodo Chalcedonensi dixit ad gloriosissimos judices: Comperit vestra clementia quia non mihi soli sanctissimus noster imperator commisit judicium, sed et beatissimo Juvenali et sanctissimo episcopo Thalassio. » Verum idem Christianus Lupus volens ex una parte Theodosium imperatorem ab hac nota purgare, et sedis apostolicae jura tueri, narrat quemadmodum Dioscorus synodi praesidentiam usurpare contendens vigore sacrae divalis, eidem obstitit Julius episcopus Puteolanus, unus ex S. Leonis legatis, interpretante Florentio Lydiae episcopo, dicens: Eodem tenore a piissimis et Christianissimis sanctissimus noster papa Romanae Ecclesiae praepositus vocatus est. Et Hilarus", + "candidate_score": 0.653541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_240", + "psc_text": "epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat intra unius mensis spatium litteras ex Urbe Constantinopolim fuisse delatas. Verum nec lumen exhibet, nec aliquod momentum nobis suppeditat idem doctissimus card. Baronius ad eripiendam difficultatem rationabiliter postmodum a Quesnello excitatam. Cum interim ergo utroque illo Quesnelli ratiocinandi consectario magis minusve urgeremur, malumus fateri mendosum numerum mensis aut diei in alterutram irrepsisse epistolam, quam simulationis reum S. pontificem facere aut suspicari. Nullam sane simulationem cum episcopo Flaviano adhibuisse nos credere oportet; sed in epistola ad eum scripta duodecimo kal. Junias nec unum verbum habet (ut vidimus) de acceptis a Theodosio litteris Ephesini concilii indicibus. Immo si tota illa epistola semel", + "candidate_score": 0.65336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_508", + "psc_text": "Bellarminum exagitando. Siquidem Gelasius papa in sua epistola minime recessit a suorum praedecessorum sententiis, qui, ut vidimus, affirmarunt Romanae sedis episcopos divino jure posse de omnium Ecclesiarum causis judicare, quin alicui liceat judicare de ejus judicio. Neque nostra aut Bellarmini argumenta infirmari possunt iis vocibus, canones appellari voluerint. Nam eo loci Gelasius non usurpavit illam vocem canones pro conciliorum decretis, ut perperam adversarius explicare conatur, sed eam adhibuit pontifex ad innuendam regulam illam divina dispositione stabilitam, et usu firmatam, qua beati Petri sedi jus datum fuit resolvendi omnium Ecclesiarum judicia, neque cuiquam de ejus judicio liceret judicare. Et ne videar fabulationibus verba vendere, rogabo Launoium potissimum an umquam Gelasii epistolam de qua agimus lustraverit? Jam lustrasse credendum est, cum de fraude Bellarminum arguat, quod has voces, canones appellare voluerint, suppresserit. Igitur debuit ei innotescere praedictam epistolam hunc titulum perferre: Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum Gelasius ostendit. Non potuit", + "candidate_score": 0.653105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.652747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_949", + "psc_text": "omni proprietate talis dicta est, nisi sola Romana sedes, in qua divi Petri auctoritatem vivere et perpetuo duraturam esse S. Leo ipse innumeris locis fassus est, quamque haereditario jure Romani pontifices ipsius Petri successores in universum Ecclesiae corpus diffundunt, ut nihil prorsus in caeteris membris esse possit quod ab isto capite non dimanet. Hanc praerogativam specialem quidem numquam habere potuerunt, aut Alexandrina, aut Antiochena, vel quaecumque alia Ecclesia, cui secundum varias acceptiones nomen illud apostolicum tributum sit, ut videre est ex ipso Leone, vel in sermonibus habitis in anniversario die suae assumptionis ad pontificatum, vel in epistola ad Anastasium Thessalonicensem vel ad Theodosium imperatorem, vel ad Galliarum episcopos, et in epistola ad Pulcheriam augustam, in causa de qua agimus ut mox videbimus. 9. Non itaque Romana Ecclesia apostolica sedes dumtaxat dicta est quia apostolorum sanguine fundata et consecrata fuit, sed quia divi Petri apostoli auctoritas illiusque in Ecclesia universali principatus", + "candidate_score": 0.652692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_510", + "psc_text": "unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et continuata moderatione custodire. Profecto si unamquamque synodum confirmat, cur Launoius de synodis generalibus id verum non esse contendit? Praeterea Gelasius ipse ut probaret divino jure apostolicam sedem usam fuisse in Acacio damnando, numquam ad synodorum canones provocat, sed ad eos pontifices suos praedecessores, qui de similibus causis judicaverunt, nullo habito prorsus respectu ad Sardicensium PP. sanctiones. Quare ibidem hoc aliud tamquam suae supremae auctoritatis argumentum adducit: Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum etiam sine ulla synodo praecedente, et absolvendi quos synodus inique damnaverat, et damnandi, nulla existente synodo, quos oportuit, habuerit facultatem. Deinde", + "candidate_score": 0.652589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_235", + "psc_text": "petitionem haudquaquam invenimus indicatam. Maxime cum S. P. Theodosium certiorem se sperare, post admonitionem per epistolas Flaviano factam, ipsum omnia ad nostram notitiam relaturum, ut, in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Igitur probabile et certum est Theodosium nihil de nova cogenda synodo ad Leonem scripsisse. Alias de hujus tanti momenti re verba fecisset, nec sibi reservasset judicare postquam quae ei occulta tum erant, in lucem ducerentur. 2. Verumtamen inficias ire haud possum, tum temporis, aut paulo post, rumorem Constantinopoli sparsum fuisse de simili cogenda synodo; eamque Theodosio imperatori Chrysaphii aliorumque pravorum ministrorum consilio, et Dioscori machinationibus, fuisse insinuatam. Nam, ut vidimus, Flavianus iterum scribere coactus ad S. Leonem, qui priores litteras non acceperat, removeri petit concilium, quod fieri divulgatur. Et quamvis haec epistola temporaria nota careat, tamen conjicere possumus mense Aprilis in Oriente de celebrando concilio rumorem fuisse sparsum. Sed nihil", + "candidate_score": 0.652536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_27", + "psc_text": "nihil omnino scriptum a Flaviano constat ex ipsa Flaviani epistola, cujus initium est: Pictate, etc. Audacter nimis, et quasi ex tripode, quaestionem gravissimis involutam difficultatibus paucis et infirmis quidem conjecturis ex sua sententia solvere voluisse Quesnellum quis non videt? Profecto etiam, si sedulo duas illas solas Flaviani epistolas ad Leonem, quas et ipse Quesnellus Graece et Latine typo commisit, lustrabimus, haud facile cuinam primus debeatur locus poterimus judicare. Quinimmo in eam persuasionem descendemus, alteram primo loco in ordine esse statuendam, ut gravissimis adducti conjecturis paulo infra declarabimus. Quis praeterea Quesnello revelavit Flavianum duas dumtaxat Leoni pontifici epistolas dedisse? Ex Vaticanis enim codicibus nos adhuc tertiam eruimus scriptam ad eumdem Leonem occasione Eutychianae haereseos, de qua duo clerici ejusdem Constantinopolitanae Ecclesiae, Gregorius videlicet et Joannes, postulabantur. Quemadmodum ergo hanc tertiam scripsit, cur quartam, quintam, sextam aliasque plures scribere non potuit, quas Eutyches aut intercipere, aut retardare poterat, quemadmodum Baronius rationabiliter suspicatur?", + "candidate_score": 0.65185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_37", + "psc_text": "statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua editione excudi curavit aperte fateri Eutychen accusatum a religiosissimo episcopo Eusebio, occurrentem ad S. concilium propriaque voce quid ipse sentiret Patribus synodi detegentem, ut qui alienus sit a recta fide deposuimus, prout sanctitatem vestram docebunt cuncta super eo confecta Acta, quae et misimus cum hisce nostris litteris; quasi quod voluerit indicare, non prius ad Leonem scripsisse, quam cum Acta confecta cum hisce litteris miserit; occurram statim respondendo ex reliquo illius epistolae contextu colligi jam pridem Flavianum cum Actis super Eutychem gestis hanc eamdem hujus epistolae partem ad Leonem misisse, iterumque eamdem rescribere coactum, cum, auditis Leonis querimoniis, nondum et litteras", + "candidate_score": 0.651681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80_82", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ; quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.651593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.65146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78_80", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.650734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas . Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1017", + "psc_text": "« ne ex contemptu venerandae synodi ipse infamaretur, neve eo duce gloriarentur qui Chalced. synodi definitionibus obnitebantur. » 7. Jam pudet me diutius in eripiendis Quesnellianis nugis esse immoratum. Nam Leo ipse in epistolis ad calcem paginae annotatis, omnium turbarum, suspicionum falsique rumoris originem malis Anatolii artibus tribuit, quia cum in epistolis anni 452, in superioribus laudatis, synodi confirmatoriis ad ipsum C. P. episcopum scriptis, responsum contineretur quo istius ambitio comprimebatur, ignorari voluit (ait S. P.) quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Parum absimiles loquendi formulas adhibuit scribendo ad Marcianum imperatorem, et Pulcheriam augustam, in quibus epistolis fatetur, quod, redeunte Luciano episcopo Constantinopolim, qui jam Romam venerat cum Anatolii epistolis, talia scripta ad Constantinopolitanum episcopum direxisset, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in iisdem litteris ea quae per occasionem synodi", + "candidate_score": 0.650185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_839", + "psc_text": "Aprilis Rusticus per gratiam Dei diaconus S. R. E. contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. Addit praeterea quae legenda occurrunt in editione Petri Crabbi ord. Minorum, videlicet: « Finis primae cognitionis Chalcedonensis concilii, quae finita et emendata est anno Domini 417 (emendatur in margine aut 454, aut 457, in omnibus pessime ait Labbeus), feria quarta, indict. 13, kal. Aprilis XII. Rusticus per gratiam Dei diaconus sanctae Ecclesiae Romanae contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. » « Eadem (tandem concludit Quesnellus) fere in editione Romana paucis variantibus. » Quare sibi blanditur nihil certe statui posse ex hujusmodi annotationibus, quae sibi non cohaerent, ac propterea non unius Rustici esse, sed plurium annotatorum illam Bohieriani codicis mentionem. Varia hinc inde colligit, ut demum lectoribus persuadeat Rusticum relegisse Chalcedonensem synodum ad Acaemetensium codicem, quem jam contulerant et emendaverant superiores ipsi correctores; suamque pariter attestationem apposuisse, ut illi suam, sed hi reliquas actiones recensuerunt, ille ultra primam", + "candidate_score": 0.64987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_468", + "psc_text": "quando ipse, jam sibi in omnibus scriptis atque sententiis consentiens, ait ex divina dispensatione oriri auctoritatem, qua de omnibus Ecclesiis posset curam agere, de fidei quaestionibus judicium ferre, causas contentiosas definire atque dirimere, canonicas poenas relaxare? Quid necessum erat iis insistere canonibus, quarto Ecclesiae saeculo exaratis pro suae sedis praerogativis et privilegiis tuendis, cum affirmavit sollicitudinem eum impendere oportere pro universali Ecclesia, et omnibus ejus filiis, eamque curam esse illi a Domino commendatam ob muneris dispensationem, quod gravissimum reputabat, quia cunctis fidelibus majora debebat? Quid denique? Ex Sardicensium canonum privilegio tantummodo coeptum est causas ad apostolicam sedem deferre, cum ex divina institutione ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura confluere debebat? Nugae, merae nugae. Aliter enim ratiocinatus est S. Leo, ut membra suo capiti sine ullo prorsus dissidio adhaererent. Et propterea mirum non est si titulo ecclesiastici primatus sibi concessi, etiam independenter a quacumque synodo, rerum agendarum in synodis etiam", + "candidate_score": 0.649675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_809", + "psc_text": "magis exsequi sedem prae caeteris oportere quam primam quae unamquamque synodum sua auctoritate 487 confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu (quem beatus Petrus apostolus Domini voce perceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet ). Postrema hujus textus verba uncinis interclusa supprimere aut saltem dissimulare quaesivit Quesnellus. Quae quidem si cum praecedentibus conferantur, nihil ex eo testimonio elici posse compertum erit quod praecedentibus dictis repugnet. Quid enim Gelasius convenire dixit episcopis in synodos coalescentibus, vel Rom. pontificibus conciliorum constituta confirmantibus vel infirmantibus? Episcopi suo assensu probant seque submittunt iis statutis et regulis quae in synodis proponuntur, et scripto consignantur; quaeque in tantum vim et robur assequuntur, in quantum apostolica sedes unamquamque synodum sua auctoritate et judicio confirmat, et continuata moderatione custodit. Huic praeterea sedi maxime incumbit isthaec confirmata et custodita statuta exsecutioni demandare, jubendo, imperando, ne in ecclesiasticis negotiis peragendis aut neglecta aut violata remaneant. Hoc", + "candidate_score": 0.649119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.648839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_72", + "psc_text": "recognoscendis causis, jampridem in provincialibus synodis tractatis et definitis: et tunc maxime, quando de fidei negotio agitur, et ob illud contentiones et scandala suborirentur, quemadmodum in Eutychiana causa evenisse omnibus exploratum est. Titulus ergo illius capitis haec habet: ut si inter eos (episcopos videlicet) de negotio fuerit oborta contentio, cuncta Romano pontifici sub gestorum insinuatione pandantur, ut ab eo quod Deo placuerit ordinetur. An non haec omnia cohaerent cum iis quae Baronius de veteri Ecclesiae instituto scripserat? Igitur tantum abest ut hujus dicta infirmentur 332 ex iis quae S. Leo habet in epistola ad Anastasium Thessalonicensem, quinimmo plus firmamenti et roboris assequuntur. 5. Nunc ad reliqua progrediamur. Atque interim aliis praetermissis, quae de hac epistola dicere possemus, quam non tantum ad Vaticana, aliaque mss. exemplaria exegimus et castigavimus, sed etiam auctiorem ornatioremque reddidimus circa illius octavi canonis doctrinam, quam uberius et luculentius explicatam offendimus in quodam Graeco archetypo ejusdem Vaticanae", + "candidate_score": 0.648599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.64739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.647138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_34", + "psc_text": "studiis indulgeat, animadverteret an acceptas a Leone Flaviani litteras cum synodalibus gestis portaverit honorabilis vir comes Pansophius, an alius? Non Pansophius quidem. Cum verba illa: De hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, indicent peculiarem aliquem forte Constantinopolitanae Ecclesiae clericum, ut tum moris erat, a Flaviano missum, qui litteras et synodalia Acta ad summum pontificem deferret. Remittere enim eum debebat Leo cum prolixioribus litteris. Igitur quis credet honorabilem virum, imperialis aulae comitem, 324 remittendum esse, quasi vero tabellarii munus eidem foret demandatum? Potius ergo concludendum est primas Flaviani epistolas cum synodalibus gestis alium latorem habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu,", + "candidate_score": 0.647036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.64614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_83", + "psc_text": "existentibus collaberetur. Ait namque: Cum autem ad interlocutionem examinis vestri Eutyches responderit, dicens: Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem, post adunationem vero unam naturam confiteor. Hocce enim assertum fidei dogmatibus prorsus contrarium, cum Eutyches interloquendum protulisset, haudquaquam impune et sine ecclesiastica censura erat audiendum. Sed anathemate et exsecratione confodiendum, tamquam aliquod apostolorum symbolo repugnans. Quare S. pontifex summa admiratione in Constantinopolitanos judices commotus eos hisce verbis objurgat: Miror tam absurdam tamque perversam ejus professionem nulla judicantium increpatione reprehensam, et sermonem nimis insipientem nimisque blasphemum ita omissum, quasi nihil quod offenderet esset auditum, etc.. An non igitur in iis Actis S. Leo reperiit quo rationabilius posset Constantinopolitanos judices reprehendere et exagitare, quod minus regulariter sive canonice se gesserint in Eutychianae causae examine et Synodalium Actorum compilatione? An non judicat impiam blasphemam esse illam Eutychetis assertionem, quam Flavianus cum tota illa synodo nulla censura dignam censuit, aut saltem censoria", + "candidate_score": 0.645982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_963", + "psc_text": "II, epist. 4, pag. mihi 53. 12. Gravem esse hanc in Bellarminum censuram omnes intelligunt; haud tamen scio an tamquam injustam eam condemnent. Hoc posterius tamen nos facile assequemur, animadvertentes Bellarmini scopum non fuisse totam atque integram S. Leonis epistolam exscribere, et in suum usum convertere, sed verba illa dumtaxat referre quae ad institutam sibique propositam quaestionem spectabant. Et ea potissimum quae ecclesiasticam auctoritatem et jurisdictionem indicabant. Quis itaque umquam theologorum, etiam infimae notae, hactenus confinxit mulieres cujuscumque conditionis et gradus, quacumque suprema saeculi potestate praeditas, jurisdictionem in Ecclesia obtinuisse, hancque jure exercuisse? Nec heterodoxi (si Montanistas et Cataphrygas excipiamus) per somnium cogitarunt mulieres 518 Petri apostoli auctoritate uti posse in legibus ecclesiasticis tuendis, condendis atque abolendis. Pietate fidei quidem legibus Ecclesiae obtemperare et obsequi possunt, et ut exsecutioni demandentur suum laborem impendere, rebellium improbos conatus poenis cohibere, et ea subsidia ecclesiasticis judicibus praestare quae ad canonum conservationem ordinata sunt.", + "candidate_score": 0.643622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_235", + "psc_text": "petitionem haudquaquam invenimus indicatam. Maxime cum S. P. Theodosium certiorem se sperare, post admonitionem per epistolas Flaviano factam, ipsum omnia ad nostram notitiam relaturum, ut, in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Igitur probabile et certum est Theodosium nihil de nova cogenda synodo ad Leonem scripsisse. Alias de hujus tanti momenti re verba fecisset, nec sibi reservasset judicare postquam quae ei occulta tum erant, in lucem ducerentur. 2. Verumtamen inficias ire haud possum, tum temporis, aut paulo post, rumorem Constantinopoli sparsum fuisse de simili cogenda synodo; eamque Theodosio imperatori Chrysaphii aliorumque pravorum ministrorum consilio, et Dioscori machinationibus, fuisse insinuatam. Nam, ut vidimus, Flavianus iterum scribere coactus ad S. Leonem, qui priores litteras non acceperat, removeri petit concilium, quod fieri divulgatur. Et quamvis haec epistola temporaria nota careat, tamen conjicere possumus mense Aprilis in Oriente de celebrando concilio rumorem fuisse sparsum. Sed nihil", + "candidate_score": 0.64317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_141", + "bdc_text": "mitto ad d. Zvinggerum Basileam , obsecrahat eas fideliter curet .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_174", + "psc_text": "obsecramus. Animadvertat, quaeso, lector, ad alia quae immediate sequuntur. Nam sedes Constantinopolitana patrem habet apostolicum vestrum thronum, praecipuo quodam modo vobiscum se conjungens, ut ob vestram curam erga ipsam omnibus persuasum sit vos antea sincere meditatos esse, et etiam nunc de ea eamdem mentem ac curam sine intermissione habere, et ecclesiastico statui utilia omnino fore, ut dignemini scripto confirmare quae consecuta sunt in sanctissima atque oecumenica synodo, et ipsam jam dictam constitutionem de sede Constantinopolitana ad vestram sanctitatem mittere curavimus, ut cognoscere possitis votis vestris omnia divinitus fuisse disposita. Tandem supplex S. Leonem exorat, ut singulis propositionibus congruam faciat responsionem misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens", + "candidate_score": 0.643126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_944", + "psc_text": "et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud eum praevaleat unius fratris voluntas, ambitus atque libido caeteris dominandi, jam quaestio non amplius in ea versatur, an Rom. pontifex supra concilia habeat auctoritatem, sed in quibus circumstantiis et casibus ea uti debeat, ne dispensationes ad ipsius reatum tendant; caeterum in iis quae ad ecclesiasticum spectant regimen, solius justissimo Domini Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus", + "candidate_score": 0.642896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_512", + "psc_text": "pari tenore, quoniam sola sedes apostolica non consensit, absolvit . . . . . . . . . et impiam synodum (intellige latrocinalem Ephesinam) non consentiendo submovit, ac pro veritate ut synodus Chalcedonensis fieret sola decrevit. Nullum porro in his adducendis exemplis Gelasium ad Sardicensium canones respectum habuisse, manifestum est. Nam, ut vidimus, haec jura apostolicae sedi adjudicata fuisse asseverat ex Dominico praecepto, et in illorum privilegiorum possessione semper Romana Ecclesia permansit, quamvis haeretici schismaticique invidia et odio acti de legitima hac possessione quaestiones excitare magna animorum contentione nisi fuerint. Deinde, ut hactenus vidimus, etiam septennio antequam Sardicense concilium cogeretur, Romana Ecclesia ejusmodi jura exercuit sanct. mem. Athanasium absolvendo. 11. At demus Launoium haec omnia dissimulare debuisse, ut impune et solo rixandi animo Bellarminum doctum virum exagitaret. An forte id aeque facere poterat Quesnellus, qui in adornandis S. Leonis Operibus non semel hujus epistolam 89, quae est ad episcopos Viennensis", + "candidate_score": 0.642733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_65", + "psc_text": "jurisdictionis discretio dabatur: atque cum omnes ad apostolatum munus essent electi, unus vero solus caeteris praeeminebat. Quoniam (ait) et inter beatissimos apostolos in similitudine honoris fuit quaedam discretio potestatis. Et cum omnium par esset electio, uni tamen datum est, ut caeteris praeemineret. Auditne Quesnellus? Similes in characteris et dignitatis honore quem gradus non admittere satis est exploratum; dispares vero in potestatis praerogativa, quia unus caeteris debet praesidere: Qua ergo ratione, vel quibus Leonis verbis ductus, jurium aequalitatem inter episcopos jactare potuit Quesnellus? Non enim in jurisdictione exercenda, vel in judiciis ferendis omnes episcopi omnia sibi vindicare possunt. Cum, auctore eodem Leone, divina aeque ac ecclesiastica dispositione factum sit ut singuli in singulis provinciis essent quorum inter fratres prima haberetur sententia; et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Si itaque toto", + "candidate_score": 0.642533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_22", + "bdc_text": "Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_504", + "psc_text": "atque auctoritas ex episcoporum numero desumeretur, potius stare debuissent decreta Alexandrinae et Romanae synodorum, quam Tyri et Mareoticae. Istis quidem numerosior fuit cum Alexandrina, tum Romana, in quibus Athanasius fuit absolutus, et suae sedi restitutus. De hac postrema etiam loquens, idem Athanasius in secunda apologia ait: Presbyter enim Vitus plures episcopos quam quinquaginta ad concilium adduxit, ubi et nostra defensio recepta fuit, et digni habiti sumus communione et agape. Sed praeter Romanum pontificem et episcopos a Vito presbytero ad concilium adductos, alii quoque conventui forte interesse potuerunt, quod nos affirmare certo haud possumus, ob monumentorum inopiam. Verum hoc nostrorum adversariorum effugium jam pridem evertit sanctus Leo Magnus increpans Anatolium, qui arbitrabatur sibi patrocinari numerosiorem synodum Chalcedonensem ad antiquandum Nicaenum canonem de Ecclesiarum juribus et privilegiis. 10. Hanc vero antiquam tantorum apostolicae sedis jurium possessionem, quam litigiosam facere multis variisque modis Eusebiani nisi sunt, tandem Ursacius et Valens ad poenitentiam adducti,", + "candidate_score": 0.642301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.641098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008", + "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis", + "candidate_score": 0.640642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_799", + "psc_text": "venerentur, iisque ea subjectione se submittant, quam membra inter et caput servatam esse cognoscimus, quamque et Christus ad corporis mystici unitatem perfectam habendam mirabili quadam suavitate decrevit, ut facilius per solum caput suae beneficentiae dona in omnia membra diffunderet. Quare S. pontifex in epistola ad eumdem Theodoretum discrimen statuit inter Romanae sedis rationem agendam et episcoporum auctoritatem in oecumenicas synodos coalescentium, ita ad nostrum intentum scribendo: Unde gloriamur in Domino cum propheta canentes: Adjutorium nostrum in nomine Domini, qui fecit coelum et terram, qui nullum nos in nostris fratribus detrimentum sustinere permisit. Sed quae pro nostro prius ministerio definierat, universae fraternitatis irretractabili firmavit assensu, ut vere a se prodiisse ostenderet quod prius a prima omnium sede formatum totius Christiani orbis judicium recepisset, ut in hoc quoque capiti membra concordent. Quis porro non videt aliam et aliam sibi et episcopis in synodum coalescentibus Leonem agendi rationem asseruisse? Sibi enim vindicat ministerium", + "candidate_score": 0.640066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1016", + "psc_text": "quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolis dederim; ut si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide sanxerunt approbarem. Epistola autem haec qua asseverat fidei synodalia decreta approbasse, legatorum quoque pontificiorum ad urbem regressus, referenda est ad mensem Maium praecedentis anni quadringentesimi secundi Herculano clariss. consule; et calumnia illa a malignis interpretibus nata, qua dubitabatur utrum quae in synodo Chalcedonensi de fide statuta erant approbaret, audita est, et in vulgus fuit sparsa anno sequenti, in Februario mense, cum jam Opilio consulatum agebat. Unde ergo colligit Quesnellus approbationis epistolam fuisse scriptam a Leone, « ne ex contemptu venerandae synodi ipse infamaretur, neve eo duce gloriarentur qui Chalced. synodi definitionibus obnitebantur. » 7. Jam pudet me diutius in eripiendis Quesnellianis nugis esse immoratum. Nam Leo ipse in epistolis ad calcem paginae annotatis, omnium turbarum, suspicionum falsique rumoris originem malis Anatolii artibus tribuit, quia cum", + "candidate_score": 0.639851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1007", + "psc_text": "nullis notis et observationibus adornaverit, ne retractare cogeretur quae conscripsit contra apostolicae sedis auctoritatem in synodis decernendis et confirmandis. Quis tamen dissimulare potest quae contra apertam veritatem confingendo descripsit Quesnellus? Confirmationem Chalcedonensis concilii, nonnisi ex occasione calumniae natam asseverat, quando Marcianus scribit: Vehementer admiramur quod synodo in Chalcedone celebrata, et litteris venerabilium episcoporum ad tuam pietatem missis . . . . . . neutiquam illae a S. T. fuerint emissae, quae tamen in sacris Ecclesiis lectae in singulorum notitiam pervenire debebant. Marciani ergo admiratio oriri certe non poterat ex insolita re, usu nondum recepta, quae omissa fuisset; sed ex violata consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat", + "candidate_score": 0.639792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1007", + "psc_text": "nullis notis et observationibus adornaverit, ne retractare cogeretur quae conscripsit contra apostolicae sedis auctoritatem in synodis decernendis et confirmandis. Quis tamen dissimulare potest quae contra apertam veritatem confingendo descripsit Quesnellus? Confirmationem Chalcedonensis concilii, nonnisi ex occasione calumniae natam asseverat, quando Marcianus scribit: Vehementer admiramur quod synodo in Chalcedone celebrata, et litteris venerabilium episcoporum ad tuam pietatem missis . . . . . . neutiquam illae a S. T. fuerint emissae, quae tamen in sacris Ecclesiis lectae in singulorum notitiam pervenire debebant. Marciani ergo admiratio oriri certe non poterat ex insolita re, usu nondum recepta, quae omissa fuisset; sed ex violata consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat", + "candidate_score": 0.638757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.638705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_175", + "psc_text": "misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens sanctae synodo, et prudenter quae poterat proferens pro studio nostrae fidei, electus est a nobis ut famulatui erga vos feliciter inserviret, vir perfectus existens, et augustissimis et Christianissimis nostris imperatoribus jam antea charus, quem vestra bonitate fruentem gaudentemque ad nos mittere dignati estis. 11. Et ne quis dubitare possit haec omnia novam Quesnelli doctrinam fallaciamque haud evertere, animadvertat, quaeso, cur quove sensu haec simul stare queant? Negat Quesnellus Flavianum misisse ad S. Leonem sui concilii contra Eutychen sententiam, ut comprobaretur; aut evanesceret, si reprobaretur: « negat misisse ad eum Actorum seriem, ut necessariae relationis debitum persolveret; contendit decretoriam fuisse concilii", + "candidate_score": 0.638672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_692", + "psc_text": "arbitrati sumus. Tria igitur cum sint quae Magni pontificis vota, ut diximus in praecedentibus, respiciunt, quaeque tandem fideliter exsecutioni in ea synodo fuere demandata, singula indicabo. Primum igitur ad fidei causam pertinebat, de qua in synodi exordiis pertractari coeptum est. Nam Paschasinus Lilybaei episcopus, Leonis mandatis obtemperaturus, petiit ut Dioscorus e synodo discederet; nam inter reos dumtaxat, non inter judices, ille erat admittendus. Et quamvis isthaec petitio dura visa fuerit, tamen ad compescendos aliquos dissensionis motus inter Orientales excitatos, et ad praecavendas inducias quae ex canonicis citationibus contingere solent, judices dixerunt ut tamquam judicandus in medio sederet. Tum, accepta ab Eusebio Dorylaei facultate Dioscorum accusandi, hunc, et laesae fidei, et sacrilegi homicidii reum ob necem Flaviano illatam postulabat. Et, lecto accusationis libello Marciano imperatori oblato, Dioscorus objecta diluere nitebatur, dicendo Flavianum legitime condemnatum in synodo imperatoris Theodosii auctoritate congregata. Sed quid in latrocinalibus Actis contineretur ex horum lectione sciscitatum est.", + "candidate_score": 0.638596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_532", + "psc_text": "quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam, odium atque furorem, Julius pontifex ex Nicaenis canonibus contra eosdem schismaticos probavit, scribendo: Qui bene sentiunt (ait) de iis quae egerunt, et in quibus ipsi judices fuerunt, non indignanter ferre solent si quod ab ipsis judicatum ab aliis excutiatur, quippe qui securi sint ea quae ipsi justa judicaverint injusta numquam fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non", + "candidate_score": 0.638288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_248", + "psc_text": "urbe epistolae deferri poterant, ut ex subsequenti rerum narratione constabit. Falso itaque ratiocinatus est Quesnellus, in suspicionem cadens quod S. Leo has litteras concilii indices dissimulaverit, praetextu concilii intra Italiam cogendi. 7. Jam vero ad Theodosii jussionem gradum faciamus, qua sancitum voluit generale apud Ephesum cogi concilium, ex qua narratione magis magisque exploratum erit quidquid in superioribus explicavimus. Postquam ergo (scribit Liberatus diaconus) nihil probatum est notariis de falsitate gestorum, Eutyches petit Dioscorum Alexandrinum episcopum, ut quaereret quae de illo acta sunt, et causam examinaret. Agebat apud principem universalem fieri synodum, ut probaretur judicium Flaviani. Scripsit ergo Dioscorus Theodosio imperatori, quia aliam fieri synodum generalem oportebat, et ut fieret persuasit Eutyches. Annuit imperator. Et dirigens sacram Dioscoro in Alexandriam. Porro si ad hoc plurium epistolarum commercium, quod inter Eutychen et Dioscorum, et Dioscorum inter et imperatorem, contigit attendamus, quod nonnisi post diem vigesimam quintam Aprilis inchoatum est, credere debemus litteras", + "candidate_score": 0.637899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1017", + "psc_text": "« ne ex contemptu venerandae synodi ipse infamaretur, neve eo duce gloriarentur qui Chalced. synodi definitionibus obnitebantur. » 7. Jam pudet me diutius in eripiendis Quesnellianis nugis esse immoratum. Nam Leo ipse in epistolis ad calcem paginae annotatis, omnium turbarum, suspicionum falsique rumoris originem malis Anatolii artibus tribuit, quia cum in epistolis anni 452, in superioribus laudatis, synodi confirmatoriis ad ipsum C. P. episcopum scriptis, responsum contineretur quo istius ambitio comprimebatur, ignorari voluit (ait S. P.) quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Parum absimiles loquendi formulas adhibuit scribendo ad Marcianum imperatorem, et Pulcheriam augustam, in quibus epistolis fatetur, quod, redeunte Luciano episcopo Constantinopolim, qui jam Romam venerat cum Anatolii epistolis, talia scripta ad Constantinopolitanum episcopum direxisset, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in iisdem litteris ea quae per occasionem synodi", + "candidate_score": 0.637464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_433", + "psc_text": "Et cum primum oculos conjeci in illa Ephesini concilii, quibus ipse adversarius noster insistit, gravi suspicione ducebar rem aliter exposuisse ac se habuit. Nec suspicione me esse deceptum deprehendi. Cum videlicet lustratis Actis Romanae synodi, a Coelestino anno quadragintesimo trigesimo primo coactae, apprime intellexi, non tantum Quesnelli aedificium labare, sed prorsus corruere. In istius ergo concilii Actis, ut sapientissime etiam clariss. Stephanus Baluzius notavit, duas classes, ut ita dicam, seu ordines legatorum offendimus. Nam alii utique fuerunt a synodo Romana instituti, pro exsecutione damnationis latae in Nestorium; alii vero fuerunt ab ipso Coelestino papa electi, ut ejus vices et locum in oecumenica synodo tenerent. Unus ex legatis S. Coelestini fuit Cyrillus archiepiscopus, seu patriarcha Alexandrinus; alter vero fuit Philippus, presbyter Romanus. Hunc pontifex e suo latere misit; S. Cyrillo vero, qui numquam Romam ad synodum venit, post longum litterarum commercium, 408 suam et apostolicae sedis legationem in oecumenica synodo agere", + "candidate_score": 0.637327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_376", + "psc_text": "primates synodi nec resistentibus sibi, nec consentientibus pepercerunt; ubi non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus; ubi alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro unius Dioscori arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederunt; ubi in omnes saevitum est Ecclesias. His S. Leonis verbis addidit, et quidem rationabiliter, haec alia Quesnellus: Ubi scripta apostolicae sedis episcoporum auribus publicari non sunt permissa; ubi ejusdem legatis suus locus non est concessus; ubi Chalcedonenses Patres testati sunt summam violentiam factam fuisse. Ex quibus tamen omnibus hanc inferri consecutionem arbitratur. Hinc vides (ait) quam merito jure clamavit Flavianus, παραιτοῦμαί σε, Recuso te. Vellem tamen ut lector Quesnelli artem hic animadverteret, qua videlicet a recusatione ad appellationem gradum facere contendat, quibusque coloribus eam studeat ornare. Subdit enim: « Quia episcoporum fere omnium consensus ac subscriptio nonnullam synodi imaginem impio conventui conciliabant, imperatorisque ac potestatum interveniebat auctoritas, Flaviano visum est, cum postmodum libellum apostolicae sedis legatis tradidit, hanc appellationis", + "candidate_score": 0.637311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.636422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_433", + "psc_text": "Et cum primum oculos conjeci in illa Ephesini concilii, quibus ipse adversarius noster insistit, gravi suspicione ducebar rem aliter exposuisse ac se habuit. Nec suspicione me esse deceptum deprehendi. Cum videlicet lustratis Actis Romanae synodi, a Coelestino anno quadragintesimo trigesimo primo coactae, apprime intellexi, non tantum Quesnelli aedificium labare, sed prorsus corruere. In istius ergo concilii Actis, ut sapientissime etiam clariss. Stephanus Baluzius notavit, duas classes, ut ita dicam, seu ordines legatorum offendimus. Nam alii utique fuerunt a synodo Romana instituti, pro exsecutione damnationis latae in Nestorium; alii vero fuerunt ab ipso Coelestino papa electi, ut ejus vices et locum in oecumenica synodo tenerent. Unus ex legatis S. Coelestini fuit Cyrillus archiepiscopus, seu patriarcha Alexandrinus; alter vero fuit Philippus, presbyter Romanus. Hunc pontifex e suo latere misit; S. Cyrillo vero, qui numquam Romam ad synodum venit, post longum litterarum commercium, 408 suam et apostolicae sedis legationem in oecumenica synodo agere", + "candidate_score": 0.63607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.63597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_437", + "psc_text": "sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis et Occidentalis synodi sententiae exsecutionem inculcatam fuisse episcopis et presbyteris euntibus ad Orientem. Omnes enim cum Cyrillo operam subire debebant ut Romani pontificis vota implerentur. 18. Lubenter tamen darem tantam inter praefatos legatos diversitatem ex praecedentibus colligere non potuisse Quesnellum, vel quod nimis properanter concilii Ephesini Acta lustravit, minime recogitando an gestorum series suis interpretationibus suffragaretur; vel quia, studio ductus novae propugnandae opinionis, sui amanuensis dictis indulgendo, sibi blanditus est, praeter Occidentalis synodi legatos non alios ad oecumenicum concilium Ephesinum missos fuisse qui Coelestini papae personam agerent et ejus locum tenerent. Sed eum vix excusatione dignum reputare possum, quod non", + "candidate_score": 0.635806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_420", + "psc_text": "Sed dicat, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo cogere Dioscorum et totam Eutychianam factionem ut coram apostolica sede se sisterent; quomodo nonaginta duos episcopos, qui in Ephesina synodo impiis subscriptionibus captivas manus praebuerunt, ad publicam atque solemnem retractationem reducere potuisset; quomodo denique monachorum Constantinopolitanorum Aegyptiorumque intolerandam audaciam fregisset, ut poenitentes, abjecta omni superbia et impietate, ab Ecclesiae unitate non exciderent? Flaviani utique justitiae et sanctitati debebat summus pontifex necessaria praestare praesidia, sed simul illud remedii genus praescribere, quod caeteris omnibus prodesset; alias cum tot facinorum auctoribus, et horum sociis, catholicorum universitas in Oriente periisset. Igitur poterat praevidere Quesnellus ad rem nostram maxime facere, quod ipse de Innocentio primo summo pontifice in S. Joannis Chrysostomi causa, injuria depositi, ex Sozomeno descripsit, dicendo: Oecumenicam synodum convocare studuit, scribensque ad clericos Constantinopolitanos, quodnam remedium esset adhibendum his verbis inquirebat: Sed quodnam remedium hisce rebus in praesenti afferemus? Necessaria erit synodalis cognitio, quam etiam", + "candidate_score": 0.635613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.635411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.634885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.634785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_37", + "psc_text": "statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua editione excudi curavit aperte fateri Eutychen accusatum a religiosissimo episcopo Eusebio, occurrentem ad S. concilium propriaque voce quid ipse sentiret Patribus synodi detegentem, ut qui alienus sit a recta fide deposuimus, prout sanctitatem vestram docebunt cuncta super eo confecta Acta, quae et misimus cum hisce nostris litteris; quasi quod voluerit indicare, non prius ad Leonem scripsisse, quam cum Acta confecta cum hisce litteris miserit; occurram statim respondendo ex reliquo illius epistolae contextu colligi jam pridem Flavianum cum Actis super Eutychem gestis hanc eamdem hujus epistolae partem ad Leonem misisse, iterumque eamdem rescribere coactum, cum, auditis Leonis querimoniis, nondum et litteras", + "candidate_score": 0.634557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.634093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_691", + "psc_text": "attendamus ad omnes causas quae in ea synodo agitatae sunt, fateri cogimur in eadem sessione plures actiones factas fuisse, ut constabit cum de Photii Tyrii et Domni Antiocheni causis disputabimus. 2. Ecclesiasticae historiae scriptores, qui nos praecesserunt, diligentissime singula in iis Actis contenta recensuerunt; quod praestare in praesens nos praetermittimus, ne quod ab aliis jamdudum actum est iterum agamus. Potissimum cum non semel laudati auctores, Baronius videlicet, Christianus Lupus, Pater Natalis Alexander, Stephanus Baluzius, Joannes David, singuli pro scribendi scopo quem assumpserant, eadem Acta descripserint, variasque incidentes quaestiones pertractaverint, a nonnullis quarum nos abstinuimus, cum ad rem nostram haud pertinere arbitrati sumus. Tria igitur cum sint quae Magni pontificis vota, ut diximus in praecedentibus, respiciunt, quaeque tandem fideliter exsecutioni in ea synodo fuere demandata, singula indicabo. Primum igitur ad fidei causam pertinebat, de qua in synodi exordiis pertractari coeptum est. Nam Paschasinus Lilybaei episcopus, Leonis mandatis obtemperaturus, petiit ut Dioscorus", + "candidate_score": 0.633794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_408", + "psc_text": "jam non video Quesnellum meliorem fecisse suam causam, cum ea non refellat quae in praecedentibus adduximus. 11. Atque imprimis adversarium rogare juvat quisnam fuerit qui oecumenicam synodum in tantarum rerum et perturbationum conflictu necessariam esse judicavit? Flavianusne, an summus pontifex S. Leo? Non Flavianus quidem quem apostolicam sedem dumtaxat appellasse vidimus, quemque de generali synodo nec cogitasse probabile et certissimum est; non solum quia ante quatuor menses strenue se opposuit rumori, quo perferebatur pro sua et Eutychetis causa synodum esse indicendam, sed quia ex Leonis epistolis evidenter colligimus ita suae appellationis libellum in pontificiorum legatorum manibus deposuisse, ut S. Leonem solum suae causae judicem habere vellet et postularet. Satis id indicant S. Leonis verba quae in epistola 42 legenda occurrunt. Nam, accepto per Hilarum diaconum sancti episcopi appellationis libello, tamquam unicus et supremus illius causae arbiter ad eum scribens, certiorem reddidit se nihil pro communi causa eorum quae agenda sunt", + "candidate_score": 0.633453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_256", + "psc_text": "idibus Maii videlicet, scribit ad eumdem Barsumam, hujus labores in profligandis Nestorianis horumque haeresi eximiis laudibus celebrando ornat, justum ducens ut in synodo apud Ephesum habenda (ut diximus) omnium archimandritarum Orientalium locum teneret. Sic ergo rebus dispositis secum Eutychiani recogitantes eam haudquaquam oecumenicam posse dici synodum, ad quam supremum Ecclesiae caput non esset vocatum, et in quam R. P. non influeret, cum jam intellexissent praeterea ex praecedentibus epistolis S. Leonem Eutychen damnasse, eumdemque solemniori judicio condemnaturum, si generali synodo interesset, imperatoris animum moverunt ut de futura synodo sero admoneretur, ea ducti persuasione, quod temporis brevitas praepediret ut is nec per se, nec per suos legatos conventui interesset. Cum itaque nec ecclesiastica consuetudo ex canonibus derivata, nec afflicta tempora ex cladibus ingruentibus ob Hunnorum vastationem, nec denique suus in patriam et cives amor eidem permitterent ut, relicta apostolica sede, quasi suo privata patre atque pastore, Romam desereret, Ephesum profecturus; idcirco cum", + "candidate_score": 0.633292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", + "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", + "candidate_score": 0.633133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_235", + "psc_text": "petitionem haudquaquam invenimus indicatam. Maxime cum S. P. Theodosium certiorem se sperare, post admonitionem per epistolas Flaviano factam, ipsum omnia ad nostram notitiam relaturum, ut, in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Igitur probabile et certum est Theodosium nihil de nova cogenda synodo ad Leonem scripsisse. Alias de hujus tanti momenti re verba fecisset, nec sibi reservasset judicare postquam quae ei occulta tum erant, in lucem ducerentur. 2. Verumtamen inficias ire haud possum, tum temporis, aut paulo post, rumorem Constantinopoli sparsum fuisse de simili cogenda synodo; eamque Theodosio imperatori Chrysaphii aliorumque pravorum ministrorum consilio, et Dioscori machinationibus, fuisse insinuatam. Nam, ut vidimus, Flavianus iterum scribere coactus ad S. Leonem, qui priores litteras non acceperat, removeri petit concilium, quod fieri divulgatur. Et quamvis haec epistola temporaria nota careat, tamen conjicere possumus mense Aprilis in Oriente de celebrando concilio rumorem fuisse sparsum. Sed nihil", + "candidate_score": 0.633125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_991", + "psc_text": "apocrisiariis, inter utrosque tamen variis discriminibus servatis, omnino ei assentiri non possumus. 1º (Ait), apocrisiarios ad comitatum imperatoris Orientalis a patriarchis fuisse destinatos, cum Byzantium imperii sedes translata fuit, vicarios autem paulo post, vel paulo ante Chalcedonensem synodum fuisse institutos; 2º apocrisiarios patriarcharum non pro causa fidei, sed pro specialibus Ecclesiae vel dioecesis negotiis in comitatu moratos esse, nuntios vero Romanos pro rebus fidei curandis ibidem residere jussos; 3º illos plerumque ex diaconorum vel presbyterorum ordine assumptos fuisse ad hujusmodi munus, hos interdum etiam ex episcopali, pro dignitate scilicet apostolicae sedis, ut in Juliano apparet. Addit praeterea idem Quesnellus: « In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam", + "candidate_score": 0.632917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_249", + "psc_text": "quia aliam fieri synodum generalem oportebat, et ut fieret persuasit Eutyches. Annuit imperator. Et dirigens sacram Dioscoro in Alexandriam. Porro si ad hoc plurium epistolarum commercium, quod inter Eutychen et Dioscorum, et Dioscorum inter et imperatorem, contigit attendamus, quod nonnisi post diem vigesimam quintam Aprilis inchoatum est, credere debemus litteras indices concilii generalis Ephesini fuisse protractas usque ad ultimam saltem diem ejusdem mensis, nisi velimus affirmare dumtaxat fuisse signatas die tertia iduum Juniarum, ut Leo ipse Pulcheriam alloquendo forte indicare voluit. In quo casu injuria temporis et amanuensium indiligentia lacuna aliqua in textum irrepsisset, quam tamen plurium mss. codd. subsidio supplere hactenus non potuimus. 8. Conjectura haec majorem etiam vim assequitur ex Nicephori verbis. Qui artes a Crysaphio adhibitas ad imperialem animum circumveniendum recensens, hujus nefarias molitiones his verbis describit: Porro ubi illa Acta et decreta legitima esse auctoritate sua comprobaverunt, Chrysophius eunuchus, qui idem cum Eutychete sentiebat, cum contumeliam", + "candidate_score": 0.632286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91_93", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ? Neque nos postea ullas alias scripsi , literas .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_207", + "psc_text": "et ipso scriptore reluctante. Ipse enim Eutyches (ait) diserte distinguit inter libellos et epistolam hanc suam. Subjunxi (inquit) his litteris meis utrumque libellum, et eum qui ab accusatore meo oblatus est synodo, et qui a me gestus quidem, non tamen susceptus. Lapsus ergo Christiani Lupi, aut oscitantia (Quesnello auctore), in eo stare videtur, ut epistolam Eutychis libellum appellaverit, ipsius scripti epigraphe refragante. 360 Quid inde tamen? an non epistolae cuilibet, et hujus generis potissimum, libelli nuncupatio convenire potest? Ego sane ne grammaticorum scriptorum leges in Quesnelli mentem revocem, ea exempla adducere praetermitto, quae ex Cicerone ipso laudari possent. quorum aliqua dumtaxat annotare haud piguit. Verumtamen inficiari non possum huic epistolae, etiam epigraphe nostra refragante, omnes libelli characteres atque notiones convenire. Non unius imprimis, sed plurium rerum simul congestarum continet narrationem, quarum ratione commentarioli cujusdam appellationem merito habere potest, in qua nullatenus a libello differre ii judicabunt, qui hujus vocis significationem", + "candidate_score": 0.632275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_317", + "psc_text": "post Juvenalem. Atque convenientibus centum et triginta episcopis in basilica Dei Genitricis Mariae, jussum est a Dioscoro legi litteras imperatoris ad se ipsum datas: legati vero apostolicae sedis, nimirum Julius episcopus Puteolanus, Renatus presbyter titulo Sancti Clementis, Hilarus diaconus, synodum de sua legatione docuerunt, exhibitis pariter epistolis quas cum ad synodum, tum ad Flavianum sanctissimus Leo Magnus direxerat. Susceptae quidem fuerunt hujusmodi litterae (ut vidimus paulo ante), minime lectae. Et quamvis pontificii legati pluries instetissent ut legerentur, et sub juramento id promisisset Dioscorus, tamen perjurii reus potius fieri voluit, Ecclesiae apostolicae jura violare, scandalum in totum orbem excitare, quam permittere ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos", + "candidate_score": 0.631486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_32", + "psc_text": "certe trium mensium spatium vix sufficere poterat. Quamvis navigationum cursum faciliorem tum fuisse credere debeamus, ob navigiorum copiam e Roma Brundusium versus, et e Brundusio Constantinopolim progredientium; tamen difficilius etiam illud iter reddebatur in primo, id est Martio et Aprili, mense, in quibus etsi mare suapte natura tranquillum sit, ventorum vi magis atque magis agitari atque turbari solet immoderatis tempestatibus. At ultro demus Pansophium comitem prosperum habuisse iter, nec ultra tres menses fuisse retardatum illius ad Urbem regressum, quemadmodum conjici posset ex altera S. Leonis epistola ad eumdem Flavianum scripta; quid vero? An Flavianus tamdiu ad Leonem de Eutychiana haeresi scribere distulit, quamdiu, a Leone ipso exagitatus, litteras accepit? Id nemo sine temeritatis nota affirmabit. Potissimum si ad subsequentes S. Leonis Magni litteras animadvertat. Etenim S. Leo, epist. 22 kalendis Junii scripta, fatetur se recepisse Flaviani epistolas cum synodalibus gestis in Eutychetis causa. Ait scribendi occasionem arripere ex opportuno itinere", + "candidate_score": 0.631366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.631274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_90_92", + "bdc_text": "Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret . Quomodo tunc vel probare vel improbare potuimus , quod nondum erat constitutum ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_634", + "psc_text": "in Antiochenas provincias fuerant in fidei praesidium atque munimen religiose exsecutioni demandata. Quid? Anatolius, cujus fides suspecta fuerat, legatis pontificiis praesentibus Constantinopolitano potuisset praeesse conventui? Figmentum est; illudque refellimus in nostra dissertatione de Photio Tyrio, ad quam nos lectores remittimus. 2. In postrema tandem suae epistolae parte S. pontifex a Paschasino rationem Paschalis festi servandam anno 455 sciscitatur; eo quod in annotatione Theophili invenerat sanctae memoriae Alexandrinum episcopum octavo kalendas Maii constituisse Pascha celebrandum esse: quod a regula ecclesiastica penitus invenimus alienum. Quoniam, subjicit, in nostris paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalendas Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Idcirco omnem errorem praecavere et ambiguitatem tollere volens, eidem mandat ut cum peritis quibusque diligentius requirat atque pertractet novam temporum supputationem, et coelestium orbium regulam atque cursum. Sed de hoc paschali cyclo, quem emendari S. Leo Magnus exoptavit, rerum ordine servato, verba faciemus de rebus gestis disserentes,", + "candidate_score": 0.629987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.629105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_313", + "psc_text": "gerendarum rerum, imperialium ministrorum protectione et armatae cohortis praesidio inflatus, audacter praecepit: Suscipiantur quae scripta sunt ad hanc sanctam et universalem synodum a sanctissimo fratre nostro coepiscopo Leone. Ne relegerentur, praepedivit, et harum litterarum loco, aliae divinae litterae redditae sunt, quas prae manibus tenebat Joannes presbyter, et primicerius notariorum, quae de Juvenalis mandato lectae et insertae fuerunt fidei monumentorum. Haec quidem, ut sincere fatear, portendunt Dioscorum se constituisse synodi praesidem ex violenta invasione, ut Christianus Lupus indicavit. Nescio tamen an principis delegationem prorsus excludant. Lupo tamen suffragari videtur Rusticus, vetustus interpres Actorum Chalcedonensium, qui ad hanc Dioscori agendi rationem animadvertens, annotavit in margine: Praevaricatio Dioscori, suscipi epistolam papae a synodo, et non relegi. Ista quidem, ut aequitas postulabat, cum ad magis Christiani Lupi opinionem explicandam, tum ad quasdam obscuras implexasque quaestiones, occasione suae opinionis ab eodem Lupo excitatas, aut dirimendas, aut illustrandas nos scribere oportuit; minime tamen recedentes a summo", + "candidate_score": 0.627111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_60", + "bdc_text": "Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_626", + "psc_text": "pontifex in reliquo suae vitae cursu pro Christianae reipublicae bono fideliter adimplevit. Fateor quidem in praecedentibus conscribendis Exercitationibus longum quandoque habuisse sermonem, a quo nostri aevi viri abhorrere solent, leviori potius rerum cortice delectari assueti, quam in sincera earumdem veritatum inquisitione exerceri. Sed ad hanc necessitatem prolixioris quandoque sermonis habendi multae causae me compulerunt. Quarum altera ex usu illarum institutionum oriebatur quas multorum annorum spatio in scholis theologiae exponere fui assuetus, in quibus expendendis brevis et stricta oratio adhiberi haud potest, ne auditores minus sufficienter edoceantur. Propterea hanc consuetudinem longa industria comparatam valde difficile superare potui. Altera vero nostris adversariis adjudicanda est, qui cum obscuras quasdam multisque cavillis circuminvolutas quaestiones excitassent, quibus pro praesenti scribendi proposito 449 me occurrere oportuit, paucis eorum argumenta eripere atque refellere prorsus impossibile fuisset, cum multoties ad genuinos fontes horumque interpretes provocare mihi opus fuit, ut male congesta et constructa eorum aedificia atque systemata demonstrarem.", + "candidate_score": 0.626412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_839", + "psc_text": "Aprilis Rusticus per gratiam Dei diaconus S. R. E. contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. Addit praeterea quae legenda occurrunt in editione Petri Crabbi ord. Minorum, videlicet: « Finis primae cognitionis Chalcedonensis concilii, quae finita et emendata est anno Domini 417 (emendatur in margine aut 454, aut 457, in omnibus pessime ait Labbeus), feria quarta, indict. 13, kal. Aprilis XII. Rusticus per gratiam Dei diaconus sanctae Ecclesiae Romanae contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. » « Eadem (tandem concludit Quesnellus) fere in editione Romana paucis variantibus. » Quare sibi blanditur nihil certe statui posse ex hujusmodi annotationibus, quae sibi non cohaerent, ac propterea non unius Rustici esse, sed plurium annotatorum illam Bohieriani codicis mentionem. Varia hinc inde colligit, ut demum lectoribus persuadeat Rusticum relegisse Chalcedonensem synodum ad Acaemetensium codicem, quem jam contulerant et emendaverant superiores ipsi correctores; suamque pariter attestationem apposuisse, ut illi suam, sed hi reliquas actiones recensuerunt, ille ultra primam", + "candidate_score": 0.618548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_839", + "psc_text": "Aprilis Rusticus per gratiam Dei diaconus S. R. E. contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. Addit praeterea quae legenda occurrunt in editione Petri Crabbi ord. Minorum, videlicet: « Finis primae cognitionis Chalcedonensis concilii, quae finita et emendata est anno Domini 417 (emendatur in margine aut 454, aut 457, in omnibus pessime ait Labbeus), feria quarta, indict. 13, kal. Aprilis XII. Rusticus per gratiam Dei diaconus sanctae Ecclesiae Romanae contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. » « Eadem (tandem concludit Quesnellus) fere in editione Romana paucis variantibus. » Quare sibi blanditur nihil certe statui posse ex hujusmodi annotationibus, quae sibi non cohaerent, ac propterea non unius Rustici esse, sed plurium annotatorum illam Bohieriani codicis mentionem. Varia hinc inde colligit, ut demum lectoribus persuadeat Rusticum relegisse Chalcedonensem synodum ad Acaemetensium codicem, quem jam contulerant et emendaverant superiores ipsi correctores; suamque pariter attestationem apposuisse, ut illi suam, sed hi reliquas actiones recensuerunt, ille ultra primam", + "candidate_score": 0.617056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.614237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_606", + "psc_text": "attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3. Quod vero ad Julianum episcopum Coensem spectat, nihil nobis dicendum occurrit, praeter id quod ex iisdem epistolis colligi posse intelligimus. Alias enim atque alias Nestorianae et Eutychianae haeresis occasione litteras Julianum Romano pontifici dedisse, omnibus perspectum est. Sed cum istius omnes epistolae desiderentur, ut etiam Paschasius Quesnellus in catalogo monumentorum ad S. Leonem pertinentium descripsit, nonnisi conjecturis adducti de iisdem verba facere possumus. Interim vero quid Julianus, quave occasione ad S. Leonem, labente anno 450 vel ineunte 451, scripserit, nobis indicatum est ex epistola olim 41, nunc apud Quesnellum 61, quam R. P. iis verbis orsus est: Litteras fraternitatis tuae", + "candidate_score": 0.612572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_606", + "psc_text": "attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3. Quod vero ad Julianum episcopum Coensem spectat, nihil nobis dicendum occurrit, praeter id quod ex iisdem epistolis colligi posse intelligimus. Alias enim atque alias Nestorianae et Eutychianae haeresis occasione litteras Julianum Romano pontifici dedisse, omnibus perspectum est. Sed cum istius omnes epistolae desiderentur, ut etiam Paschasius Quesnellus in catalogo monumentorum ad S. Leonem pertinentium descripsit, nonnisi conjecturis adducti de iisdem verba facere possumus. Interim vero quid Julianus, quave occasione ad S. Leonem, labente anno 450 vel ineunte 451, scripserit, nobis indicatum est ex epistola olim 41, nunc apud Quesnellum 61, quam R. P. iis verbis orsus est: Litteras fraternitatis tuae", + "candidate_score": 0.609885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_233", + "psc_text": "fas et nefas, quacumque moderatione pietatis abjecta, sibi vindicare contendunt. Quibus quidem malis in quacumque republica gliscentibus valde difficile mederi potest, quando videlicet scandalorum et aemulationum auctores magnorum principum clientela fruuntur, eamque magis atque magis fovent eorumdem principum ministri, qui pios et clementissimos rerum moderatores nefariis artibus circumveniunt, et voluntatis luxuriem et impetum sequentes, praejudicatis opinionibus eorum animum imbibunt, ut tandem, falsis suggestionibus decepti, id decernant ac statuant quod divinis humanisque legibus repugnat. Hisce autem gravissimis calamitatibus Orientalis Ecclesia vexata et quasi omnino oppressa fuit, cum Chrysaphius, clementissimi imperatoris Theodosii pietate abutens, vilem, superbum haereticumque hominem Eutychen defensurus, 366 causam de qua agebatur non Rom. pontificis judicio, aut universalis concilii examine, sed Dioscori episcopi Alexandrini arbitrio et potestate voluit commissam. Is enim, Chrysaphius nimirum, impotens odii adversus Flavianum, Theodosii voluntatem moverat, quando Constantinopolitana synodus fuerat absoluta, ut, praetextu debiti obsequii Romano pontifici exhibendi, et praesidii ecclesiasticis rebus praestandi, valde sollicite", + "candidate_score": 0.609283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.608582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_32", + "psc_text": "certe trium mensium spatium vix sufficere poterat. Quamvis navigationum cursum faciliorem tum fuisse credere debeamus, ob navigiorum copiam e Roma Brundusium versus, et e Brundusio Constantinopolim progredientium; tamen difficilius etiam illud iter reddebatur in primo, id est Martio et Aprili, mense, in quibus etsi mare suapte natura tranquillum sit, ventorum vi magis atque magis agitari atque turbari solet immoderatis tempestatibus. At ultro demus Pansophium comitem prosperum habuisse iter, nec ultra tres menses fuisse retardatum illius ad Urbem regressum, quemadmodum conjici posset ex altera S. Leonis epistola ad eumdem Flavianum scripta; quid vero? An Flavianus tamdiu ad Leonem de Eutychiana haeresi scribere distulit, quamdiu, a Leone ipso exagitatus, litteras accepit? Id nemo sine temeritatis nota affirmabit. Potissimum si ad subsequentes S. Leonis Magni litteras animadvertat. Etenim S. Leo, epist. 22 kalendis Junii scripta, fatetur se recepisse Flaviani epistolas cum synodalibus gestis in Eutychetis causa. Ait scribendi occasionem arripere ex opportuno itinere", + "candidate_score": 0.605622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_240", + "psc_text": "epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat intra unius mensis spatium litteras ex Urbe Constantinopolim fuisse delatas. Verum nec lumen exhibet, nec aliquod momentum nobis suppeditat idem doctissimus card. Baronius ad eripiendam difficultatem rationabiliter postmodum a Quesnello excitatam. Cum interim ergo utroque illo Quesnelli ratiocinandi consectario magis minusve urgeremur, malumus fateri mendosum numerum mensis aut diei in alterutram irrepsisse epistolam, quam simulationis reum S. pontificem facere aut suspicari. Nullam sane simulationem cum episcopo Flaviano adhibuisse nos credere oportet; sed in epistola ad eum scripta duodecimo kal. Junias nec unum verbum habet (ut vidimus) de acceptis a Theodosio litteris Ephesini concilii indicibus. Immo si tota illa epistola semel", + "candidate_score": 0.604368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_33", + "psc_text": "scribere distulit, quamdiu, a Leone ipso exagitatus, litteras accepit? Id nemo sine temeritatis nota affirmabit. Potissimum si ad subsequentes S. Leonis Magni litteras animadvertat. Etenim S. Leo, epist. 22 kalendis Junii scripta, fatetur se recepisse Flaviani epistolas cum synodalibus gestis in Eutychetis causa. Ait scribendi occasionem arripere ex opportuno itinere quod primum honorabilis vir Rodanus Constantinopolim versus aggressurus erat. Brevissimas enim tum fecit litteras. Verum (promittit) de hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, ut fraternitatem tuam quid de tota causa constitui debeat instruamus. 3. Hic cuperem ut Quesnellus et quisquam alius qui illius studiis indulgeat, animadverteret an acceptas a Leone Flaviani litteras cum synodalibus gestis portaverit honorabilis vir comes Pansophius, an alius? Non Pansophius quidem. Cum verba illa: De hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, indicent peculiarem aliquem forte Constantinopolitanae Ecclesiae clericum, ut tum moris erat,", + "candidate_score": 0.603229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.602595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.60249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_37", + "psc_text": "statim in subsequenti decimo mense ejusdem anni, vel saltem in initio Januarii anni 449 immediate subsequentis, ad Leonem cum synodalibus Actis supra Eutychianum negotium scripsisse, minime exspectatis Leonis litteris, quas per honorabilem virum comitem Pansophium se accepisse affirmat. Quod si Quesnellus mihi objiciat Flavianum priori illa epistola quam in sua editione excudi curavit aperte fateri Eutychen accusatum a religiosissimo episcopo Eusebio, occurrentem ad S. concilium propriaque voce quid ipse sentiret Patribus synodi detegentem, ut qui alienus sit a recta fide deposuimus, prout sanctitatem vestram docebunt cuncta super eo confecta Acta, quae et misimus cum hisce nostris litteris; quasi quod voluerit indicare, non prius ad Leonem scripsisse, quam cum Acta confecta cum hisce litteris miserit; occurram statim respondendo ex reliquo illius epistolae contextu colligi jam pridem Flavianum cum Actis super Eutychem gestis hanc eamdem hujus epistolae partem ad Leonem misisse, iterumque eamdem rescribere coactum, cum, auditis Leonis querimoniis, nondum et litteras", + "candidate_score": 0.602184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_91", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_249", + "psc_text": "quia aliam fieri synodum generalem oportebat, et ut fieret persuasit Eutyches. Annuit imperator. Et dirigens sacram Dioscoro in Alexandriam. Porro si ad hoc plurium epistolarum commercium, quod inter Eutychen et Dioscorum, et Dioscorum inter et imperatorem, contigit attendamus, quod nonnisi post diem vigesimam quintam Aprilis inchoatum est, credere debemus litteras indices concilii generalis Ephesini fuisse protractas usque ad ultimam saltem diem ejusdem mensis, nisi velimus affirmare dumtaxat fuisse signatas die tertia iduum Juniarum, ut Leo ipse Pulcheriam alloquendo forte indicare voluit. In quo casu injuria temporis et amanuensium indiligentia lacuna aliqua in textum irrepsisset, quam tamen plurium mss. codd. subsidio supplere hactenus non potuimus. 8. Conjectura haec majorem etiam vim assequitur ex Nicephori verbis. Qui artes a Crysaphio adhibitas ad imperialem animum circumveniendum recensens, hujus nefarias molitiones his verbis describit: Porro ubi illa Acta et decreta legitima esse auctoritate sua comprobaverunt, Chrysophius eunuchus, qui idem cum Eutychete sentiebat, cum contumeliam", + "candidate_score": 0.602106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_23", + "bdc_text": "Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_942", + "psc_text": "Nicaenae synodi fixa decretis, nulla possunt improbitate convelli, nulla violari novitate. In quo opere (sequentium verborum pondus animadvertere lector noster non negligat), auxiliante Christo, fideliter exsequendo, necesse est me perseverantem exhibere famulatum: quoniam dispensatio mihi credita, et ad meum tendit reatum, si paternarum regulae sanctionum quae in synodo Nicaena ad totius Ecclesiae regimen, Spiritu Dei instruente, sunt conditae, me, quod absit, connivente, violentur, et major sit apud me unius fratris voluntas quam universae domus Dei communis utilitas. 7. Jam vero si in his rebus conscribendis brevitatis studio nimis non urgerer, latissimus mihi aperiretur campus eorum systema evertendi qui Romanos pontifices conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen", + "candidate_score": 0.596549, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.718669, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2110", + "psc_text": "Contritio et infelicitas in viis eorum: Et viam pacis non cognoverunt: Non est timor Dei ante oculos eorum (Rom. III, 13 seqq.) . Quod cum audissem, quasi a fortissimo pugile percussus essem, coepi tacitus aestuare, et stuporem mentis vultus pallore signare. Hebraeus, inquam, ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, eruditusque ad pedes Gamalielis, aut ignoravit haec, aut eorum, qui lecturi erant, abusus est 667-668 ignorantia (Philipp. VI, Act. XXII, 3). Quorum alterum ineruditi, alterum callidi est ad malitiam, nec ejus qui dixerit: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (II Cor. XI, 6) ; et iterum: in simplicitate et sinceritate annuntiavi vobis verbum (II Cor. I, 12) . Tandem in memet reversus, unius diei spatium postulavi, ut responsio mea nequaquam argumentum humani esset ingenii, sed fructus assiduae lectionis. Itaque omnem Scripturam mente perlustrans, animadverti, sicut omnis pene ad Romanos Epistola de veteri structa est Instrumento, sic et hoc testimonium de Psalmis,", + "candidate_score": 0.718669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_124_126", + "bdc_text": "contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2134", + "psc_text": "dicunt Domino confitentes: Declinare fecisti vias nostras a viis tuis (Ps. XLIII, 19) . Cognita igitur una via regia, videamus quae dextrae viae sint et sinistrae, per quas prohibemur incedere. Via regia temperata [ Al. temperantia] est, nec plus in se habens nec minus. Verbi gratia, via recta et regia, prudentia est. Declinamus ad dexteram, si plus sapimus quam oportet sapere, et pro prudentia calliditatem diligimus: quia [ Al. qua] serpens prudentior erat omnibus bestiis in paradiso (Genes. III): Et filii tenebrarum prudentiores sunt filiis lucis (Luc. XVI). Ad sinistramque divertimus, quando stulti sumus, et minus sapimus quam necesse est. De quibus dictum est: Dixit stultus in corde suo, non est Deus (Ps. XIII, 1) . Pietas quoque et vera religio, via regia est. Declinat ad dexteram, qui superstitiosus est, et meretur audire, Ne sis multum justus (Eccles. VII, 17) . Ad sinistram, qui negligit cultum Dei, et inter haedos", + "candidate_score": 0.709345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84_86", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2465", + "psc_text": "sed reddam et retribuam in sinu eorum iniquitates vestras, et iniquitates patrum vestrorum simul, dicit Dominus, qui sacrificaverunt super montes et super colles, exprobraverunt mihi, et remetiar opus eorum primum in sinum eorum. LXX: Iste est fumus furoris mei: ignis ardet in eo cunctis diebus. Ecce scriptum in conspectu meo: Non tacebo, donec reddam et retribuam in sinu eorum peccata sua, et patrum suorum, dicit Dominus: qui adolebant incensum super montes et super colles, exprobraverunt mihi; reddam opera eorum in sinum eorum [Al. suum ]. Propter opera vestra, et incredibilem mentis arrogantiam, ut immundi, mundos putaretis immundos, eritis fumus, ignis ardens [ Al. ardentis], qui de meo furore succensus est. Furorem autem, oblivionem, iram, poenitudinem, ita in Deo debemus accipere, quomodo pedes, manus, oculos, aures, et caetera membra, quae habere dicitur incorporalis et invisibilis Deus. Non quo his pateat perturbationibus, qui eas dono gratiae suae exstinguit in nobis; sed quo", + "candidate_score": 0.708247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84_86", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1302", + "psc_text": "Ipse enim loquitur in Evangelio (Luc. XII, 49): Ignem veni mittere super terram, et quam volo ut ardeat! Rursus in alio psalmo legitur: Vox Domini intercidentis flammam ignis (Ps. XXVIII, 7) , ut quidquid in muodo est foeni, lignorum, et stipulae, rapiens flamma consumat. Unde et Deus ignis dicitur esse consumens (Deut. IV). Quodque infertur: Ira furoris ejus quasi ignis devorabit, plerique nostrorum iram furoris Domini diabolum interpretantur, cui tradimur ad puniendum, qui juxta librum Samuelis commovit David, ut numeraret populum Dei (II Reg. XXIV). Et Apostolus loquitur: tradere hujuscemodi Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat (I Cor. V, 5) . Hic autem ipse furor, et ita furoris Domini nihil suo faciet arbitrio, sed quod sibi fuerit imperatum. Unde sequitur: Eloquium labiorum ejus, eloquium irae plenum. Spiritus quoque ejus quasi aqua in valle, trahens veniet usque ad collum, ut supplicia super peccatores faciat redundare. Qui dividetur pro qualitate", + "candidate_score": 0.703799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2110", + "psc_text": "Contritio et infelicitas in viis eorum: Et viam pacis non cognoverunt: Non est timor Dei ante oculos eorum (Rom. III, 13 seqq.) . Quod cum audissem, quasi a fortissimo pugile percussus essem, coepi tacitus aestuare, et stuporem mentis vultus pallore signare. Hebraeus, inquam, ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, eruditusque ad pedes Gamalielis, aut ignoravit haec, aut eorum, qui lecturi erant, abusus est 667-668 ignorantia (Philipp. VI, Act. XXII, 3). Quorum alterum ineruditi, alterum callidi est ad malitiam, nec ejus qui dixerit: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (II Cor. XI, 6) ; et iterum: in simplicitate et sinceritate annuntiavi vobis verbum (II Cor. I, 12) . Tandem in memet reversus, unius diei spatium postulavi, ut responsio mea nequaquam argumentum humani esset ingenii, sed fructus assiduae lectionis. Itaque omnem Scripturam mente perlustrans, animadverti, sicut omnis pene ad Romanos Epistola de veteri structa est Instrumento, sic et hoc testimonium de Psalmis,", + "candidate_score": 0.701333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83_85", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2465", + "psc_text": "sed reddam et retribuam in sinu eorum iniquitates vestras, et iniquitates patrum vestrorum simul, dicit Dominus, qui sacrificaverunt super montes et super colles, exprobraverunt mihi, et remetiar opus eorum primum in sinum eorum. LXX: Iste est fumus furoris mei: ignis ardet in eo cunctis diebus. Ecce scriptum in conspectu meo: Non tacebo, donec reddam et retribuam in sinu eorum peccata sua, et patrum suorum, dicit Dominus: qui adolebant incensum super montes et super colles, exprobraverunt mihi; reddam opera eorum in sinum eorum [Al. suum ]. Propter opera vestra, et incredibilem mentis arrogantiam, ut immundi, mundos putaretis immundos, eritis fumus, ignis ardens [ Al. ardentis], qui de meo furore succensus est. Furorem autem, oblivionem, iram, poenitudinem, ita in Deo debemus accipere, quomodo pedes, manus, oculos, aures, et caetera membra, quae habere dicitur incorporalis et invisibilis Deus. Non quo his pateat perturbationibus, qui eas dono gratiae suae exstinguit in nobis; sed quo", + "candidate_score": 0.699374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_125_127", + "bdc_text": "Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2553", + "psc_text": "autem confundentur. LXX: Audite verbum Domini, qui tremitis sermonem ejus. Dicite fratribus vestris, qui oderunt vos, et abominantur ut nomen glorificetur Domini: et appareat in laetitia eorum: et illi confundentur [Al. confundantur ]. De quibus ante jam dixerat: Super quem respiciam, nisi super humilem et quietum, et trementem sermones meos? ipsis praecipit ut, contemptis victimis Judaeorum, et omni Scribarum ac Pharisaeorum tumore despecto, transeant ad ejus cultum, quem vocantem illi audire noluerunt, atque contempserunt, et fecerunt malum in conspectu ejus. Nec hoc praeceptorum fine contentus est, sed imperat eis mandatum Evangelii (Luc. VI), ut diligant inimicos suos, benefaciant his qui oderunt se, et orent pro persecutoribus suis, et imitentur clementiam Patris, qui oriri facit solem suum super justos et injustos: Ut videntes, inquit, opera vestra, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Quod post generalem intelligentiam specialiter Apostolis praecipitur et apostolicis viris, ut diligant Judaeos persecutores", + "candidate_score": 0.694151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_124_126", + "bdc_text": "contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_244", + "psc_text": "quotidie coelesti pane saturati dicimus: Gustate et videte, quam suavis est Dominus (Ps. XXIII, 9) . E contrario quando dicimus: Libera nos a malo (Matth. VI, 13) ; et: Mundus in maligno positus est (I Joan. V, 19) , diaboli cupimus insidiis liberari. Quod autem ipse tenebrarum et amaritudinis significetur nominibus, crebrius legimus. Sed et hoc possumus dicere, quod omnia contraria dogmata veritati amara sint, et sola dulcis veritas. Unde cavendum est, ne pro veritate sequamur mendacium, ne pro lumine tenebras. Multae enim sunt viae quae videntur hominibus rectae, et novissima earum perveniunt in profundum inferni. Est quoque justus periens in justitia sua, cui dicitur: Ne sis justus multum (Eccl. VII, 17) . Quas ob causas Israel repromittit se via ambulaturum regia, nec ad sinistram, nec ad dexteram declinaturum (Deut. V). Et ut loquar quod sentio: difficile hoc maledicto quis carere potest, cum et malis frequenter adulemur propter potentiam, et", + "candidate_score": 0.691687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_132_134", + "bdc_text": "Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2553", + "psc_text": "autem confundentur. LXX: Audite verbum Domini, qui tremitis sermonem ejus. Dicite fratribus vestris, qui oderunt vos, et abominantur ut nomen glorificetur Domini: et appareat in laetitia eorum: et illi confundentur [Al. confundantur ]. De quibus ante jam dixerat: Super quem respiciam, nisi super humilem et quietum, et trementem sermones meos? ipsis praecipit ut, contemptis victimis Judaeorum, et omni Scribarum ac Pharisaeorum tumore despecto, transeant ad ejus cultum, quem vocantem illi audire noluerunt, atque contempserunt, et fecerunt malum in conspectu ejus. Nec hoc praeceptorum fine contentus est, sed imperat eis mandatum Evangelii (Luc. VI), ut diligant inimicos suos, benefaciant his qui oderunt se, et orent pro persecutoribus suis, et imitentur clementiam Patris, qui oriri facit solem suum super justos et injustos: Ut videntes, inquit, opera vestra, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Quod post generalem intelligentiam specialiter Apostolis praecipitur et apostolicis viris, ut diligant Judaeos persecutores", + "candidate_score": 0.691397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127_129", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2553", + "psc_text": "autem confundentur. LXX: Audite verbum Domini, qui tremitis sermonem ejus. Dicite fratribus vestris, qui oderunt vos, et abominantur ut nomen glorificetur Domini: et appareat in laetitia eorum: et illi confundentur [Al. confundantur ]. De quibus ante jam dixerat: Super quem respiciam, nisi super humilem et quietum, et trementem sermones meos? ipsis praecipit ut, contemptis victimis Judaeorum, et omni Scribarum ac Pharisaeorum tumore despecto, transeant ad ejus cultum, quem vocantem illi audire noluerunt, atque contempserunt, et fecerunt malum in conspectu ejus. Nec hoc praeceptorum fine contentus est, sed imperat eis mandatum Evangelii (Luc. VI), ut diligant inimicos suos, benefaciant his qui oderunt se, et orent pro persecutoribus suis, et imitentur clementiam Patris, qui oriri facit solem suum super justos et injustos: Ut videntes, inquit, opera vestra, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Quod post generalem intelligentiam specialiter Apostolis praecipitur et apostolicis viris, ut diligant Judaeos persecutores", + "candidate_score": 0.690942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_124_126", + "bdc_text": "contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2553", + "psc_text": "autem confundentur. LXX: Audite verbum Domini, qui tremitis sermonem ejus. Dicite fratribus vestris, qui oderunt vos, et abominantur ut nomen glorificetur Domini: et appareat in laetitia eorum: et illi confundentur [Al. confundantur ]. De quibus ante jam dixerat: Super quem respiciam, nisi super humilem et quietum, et trementem sermones meos? ipsis praecipit ut, contemptis victimis Judaeorum, et omni Scribarum ac Pharisaeorum tumore despecto, transeant ad ejus cultum, quem vocantem illi audire noluerunt, atque contempserunt, et fecerunt malum in conspectu ejus. Nec hoc praeceptorum fine contentus est, sed imperat eis mandatum Evangelii (Luc. VI), ut diligant inimicos suos, benefaciant his qui oderunt se, et orent pro persecutoribus suis, et imitentur clementiam Patris, qui oriri facit solem suum super justos et injustos: Ut videntes, inquit, opera vestra, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Quod post generalem intelligentiam specialiter Apostolis praecipitur et apostolicis viris, ut diligant Judaeos persecutores", + "candidate_score": 0.69081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2465", + "psc_text": "sed reddam et retribuam in sinu eorum iniquitates vestras, et iniquitates patrum vestrorum simul, dicit Dominus, qui sacrificaverunt super montes et super colles, exprobraverunt mihi, et remetiar opus eorum primum in sinum eorum. LXX: Iste est fumus furoris mei: ignis ardet in eo cunctis diebus. Ecce scriptum in conspectu meo: Non tacebo, donec reddam et retribuam in sinu eorum peccata sua, et patrum suorum, dicit Dominus: qui adolebant incensum super montes et super colles, exprobraverunt mihi; reddam opera eorum in sinum eorum [Al. suum ]. Propter opera vestra, et incredibilem mentis arrogantiam, ut immundi, mundos putaretis immundos, eritis fumus, ignis ardens [ Al. ardentis], qui de meo furore succensus est. Furorem autem, oblivionem, iram, poenitudinem, ita in Deo debemus accipere, quomodo pedes, manus, oculos, aures, et caetera membra, quae habere dicitur incorporalis et invisibilis Deus. Non quo his pateat perturbationibus, qui eas dono gratiae suae exstinguit in nobis; sed quo", + "candidate_score": 0.688797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_125_127", + "bdc_text": "Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_244", + "psc_text": "quotidie coelesti pane saturati dicimus: Gustate et videte, quam suavis est Dominus (Ps. XXIII, 9) . E contrario quando dicimus: Libera nos a malo (Matth. VI, 13) ; et: Mundus in maligno positus est (I Joan. V, 19) , diaboli cupimus insidiis liberari. Quod autem ipse tenebrarum et amaritudinis significetur nominibus, crebrius legimus. Sed et hoc possumus dicere, quod omnia contraria dogmata veritati amara sint, et sola dulcis veritas. Unde cavendum est, ne pro veritate sequamur mendacium, ne pro lumine tenebras. Multae enim sunt viae quae videntur hominibus rectae, et novissima earum perveniunt in profundum inferni. Est quoque justus periens in justitia sua, cui dicitur: Ne sis justus multum (Eccl. VII, 17) . Quas ob causas Israel repromittit se via ambulaturum regia, nec ad sinistram, nec ad dexteram declinaturum (Deut. V). Et ut loquar quod sentio: difficile hoc maledicto quis carere potest, cum et malis frequenter adulemur propter potentiam, et", + "candidate_score": 0.688414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82_84", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2465", + "psc_text": "sed reddam et retribuam in sinu eorum iniquitates vestras, et iniquitates patrum vestrorum simul, dicit Dominus, qui sacrificaverunt super montes et super colles, exprobraverunt mihi, et remetiar opus eorum primum in sinum eorum. LXX: Iste est fumus furoris mei: ignis ardet in eo cunctis diebus. Ecce scriptum in conspectu meo: Non tacebo, donec reddam et retribuam in sinu eorum peccata sua, et patrum suorum, dicit Dominus: qui adolebant incensum super montes et super colles, exprobraverunt mihi; reddam opera eorum in sinum eorum [Al. suum ]. Propter opera vestra, et incredibilem mentis arrogantiam, ut immundi, mundos putaretis immundos, eritis fumus, ignis ardens [ Al. ardentis], qui de meo furore succensus est. Furorem autem, oblivionem, iram, poenitudinem, ita in Deo debemus accipere, quomodo pedes, manus, oculos, aures, et caetera membra, quae habere dicitur incorporalis et invisibilis Deus. Non quo his pateat perturbationibus, qui eas dono gratiae suae exstinguit in nobis; sed quo", + "candidate_score": 0.68821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47_49", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus . Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_271", + "psc_text": "Dominus in aurigae modum super Cherubim aperte sedere ostenditur. Seraphim autem praeter hunc locum, in Scripturis Canonicis alibi legisse me nescio, qui stare dicuntur super Templum, vel in circuitu Domini. Ergo errant qui solent in precibus dicere: Qui sedes super Cherubim et Seraphim, quod Scriptura non docuit. Seraphim autem interpretantur ἐμπρησταὶ, quod nos dicere possumus incendentes, sive comburentes, juxta illud quod alibi legimus: Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos ignem urentem (Psal. CIII, 5) . Unde et Paulus Apostolus in Epistolas ad Hebraeos, quam Latina consuetudo non recipit: Nonne omnes, inquit, ministri sunt spiritus, in ministerium missi propter eos qui haereditatem accepturi sunt salutis (Hebr. I, 14) ? Daniel quoque cum in habitu regnantis Dominum descripsisset, adjecit: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei. (Dan. VII, 10) . In Cherubim ergo ostenditur Dominus: in Seraphim ex parte ostenditur, ex parte celatur. Faciem enim et", + "candidate_score": 0.688007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_17_19", + "bdc_text": "Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1912", + "psc_text": "Et in hoc eodem Propheta de puero qui natus est, et de filio qui datus est nobis, cujus principatus in humero ejus, et vocabitur magni consilii Angelus, post reliqua dicitur (Supra, IX, 7): Et pacis ejus non erit terminus. Ipse est enim pax nostra, qui pacificavit omnia per sanguinem crucis suae in coelo et in terra. Qui locutus est Apostolis: Pacem meam do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27) . Et annuntiavit nobis bona, non quae a Philosophis appellantur indifferentia; sed quae vere bona sunt, quae dat Pater petentibus se, id est, omnes gratias Spiritus sancti. Denique alter Evangelista in eodem loco scribit: Quanto magis Pater vester qui est in coelis, dabit Spiritum sanctum petentibus se (Luc. XI, 13) ? Haec bona quae credentibus Dominus pollicetur: Audite me et comedetis bona; et delectabitur in bonis anima vestra; et non solum bona, sed salutem omnibus nuntiavit, quam ipse praebuit", + "candidate_score": 0.68741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_46_48", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus . Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_271", + "psc_text": "Dominus in aurigae modum super Cherubim aperte sedere ostenditur. Seraphim autem praeter hunc locum, in Scripturis Canonicis alibi legisse me nescio, qui stare dicuntur super Templum, vel in circuitu Domini. Ergo errant qui solent in precibus dicere: Qui sedes super Cherubim et Seraphim, quod Scriptura non docuit. Seraphim autem interpretantur ἐμπρησταὶ, quod nos dicere possumus incendentes, sive comburentes, juxta illud quod alibi legimus: Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos ignem urentem (Psal. CIII, 5) . Unde et Paulus Apostolus in Epistolas ad Hebraeos, quam Latina consuetudo non recipit: Nonne omnes, inquit, ministri sunt spiritus, in ministerium missi propter eos qui haereditatem accepturi sunt salutis (Hebr. I, 14) ? Daniel quoque cum in habitu regnantis Dominum descripsisset, adjecit: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei. (Dan. VII, 10) . In Cherubim ergo ostenditur Dominus: in Seraphim ex parte ostenditur, ex parte celatur. Faciem enim et", + "candidate_score": 0.686511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133_135", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2553", + "psc_text": "autem confundentur. LXX: Audite verbum Domini, qui tremitis sermonem ejus. Dicite fratribus vestris, qui oderunt vos, et abominantur ut nomen glorificetur Domini: et appareat in laetitia eorum: et illi confundentur [Al. confundantur ]. De quibus ante jam dixerat: Super quem respiciam, nisi super humilem et quietum, et trementem sermones meos? ipsis praecipit ut, contemptis victimis Judaeorum, et omni Scribarum ac Pharisaeorum tumore despecto, transeant ad ejus cultum, quem vocantem illi audire noluerunt, atque contempserunt, et fecerunt malum in conspectu ejus. Nec hoc praeceptorum fine contentus est, sed imperat eis mandatum Evangelii (Luc. VI), ut diligant inimicos suos, benefaciant his qui oderunt se, et orent pro persecutoribus suis, et imitentur clementiam Patris, qui oriri facit solem suum super justos et injustos: Ut videntes, inquit, opera vestra, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Quod post generalem intelligentiam specialiter Apostolis praecipitur et apostolicis viris, ut diligant Judaeos persecutores", + "candidate_score": 0.684969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_57", + "psc_text": "malo, et fac bonum (Ps. XXXVI, 27) . Discite benefacere. Virtus ergo discenda est, nec naturae tantum bonum sufficit ad justitiam, nisi quis erudiatur congruis disciplinis (I Pet. II, 11). Jesus quoque filius Sirach tale quid loquitur: Desiderasti sapientiam, serva mandata, et Dominus 23 tribuet tibi eam. Et in sequentibus idem Isaias commemorat: Omnis qui non didicerit justitiam super terram, veritatem non faciet (Cap. XXVI, 10, sec. LXX) . Discenda est ergo justitia, et magistrorum sapientiae terenda sunt limina. (Vers. 18.) Quaerite judicium, subvenite oppresso, judicate pupillo, defendite viduam: et venite, et arguite me, dicit Dominus. Victimis Judaeorum evangelica mandata succedunt, et ideo pupillis ac viduis providetur, ut securi de tutela conjugum ac liberorum suorum, martyres ad bella procedant. Cum autem, inquit, haec feceritis, arguite me, si non reddidero praemia quae pollicitus sum. Quando autem dicit: Quaerite judicium, ostendit non esse omnium recte judicare, sed eorum qui prudentes sunt. Denique", + "candidate_score": 0.682538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_122", + "bdc_text": "Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis , ut affectibus pravis superioribus concordes concordem deo adducantur ecclesiam. 13.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2322", + "psc_text": "Spiritus Domini super me, propter quod unxit me: evangelizare pauperibus misit me, sanare contritos corde: praedicare captivis remissionem et caecis ut videant: vocare annum acceptabilem Domino, et diem retributionis: consolari omnes lugentes: dare lugentibus Sion: dare eis gloriam pro cinere, unctionem laetitiae lugentibus, habitum gloriae pro spiritu moeroris. Ille qui supra dixerat: Ego Dominus in tempore congregabo eos, sive juxta Hebraicum: Ego Dominus in tempore ejus, subito faciam istud, loquitur consequenter, Spiritus Domini Dei super me: non quod Dominus Deus habeat Dominum Deum, sed quod juxta dispensationem carnis assumptae dicat ea quae humilia sunt. Ad quem Psalmista jam dixerat: Dilexisti justitiam et odisti iniquitatem; propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo exsultationis prae consortibus tuis (Ps. XLIV, 8) . Quando enim consortes nominantur, naturam carnis intellige: quia Deus consortes substantiae suae non habet. Et quia erat unctio spiritualis, et nequaquam humani corporis, ut fuit in sacerdotibus Judaeorum; idcirco prae consortibus,", + "candidate_score": 0.680985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98_100", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2465", + "psc_text": "sed reddam et retribuam in sinu eorum iniquitates vestras, et iniquitates patrum vestrorum simul, dicit Dominus, qui sacrificaverunt super montes et super colles, exprobraverunt mihi, et remetiar opus eorum primum in sinum eorum. LXX: Iste est fumus furoris mei: ignis ardet in eo cunctis diebus. Ecce scriptum in conspectu meo: Non tacebo, donec reddam et retribuam in sinu eorum peccata sua, et patrum suorum, dicit Dominus: qui adolebant incensum super montes et super colles, exprobraverunt mihi; reddam opera eorum in sinum eorum [Al. suum ]. Propter opera vestra, et incredibilem mentis arrogantiam, ut immundi, mundos putaretis immundos, eritis fumus, ignis ardens [ Al. ardentis], qui de meo furore succensus est. Furorem autem, oblivionem, iram, poenitudinem, ita in Deo debemus accipere, quomodo pedes, manus, oculos, aures, et caetera membra, quae habere dicitur incorporalis et invisibilis Deus. Non quo his pateat perturbationibus, qui eas dono gratiae suae exstinguit in nobis; sed quo", + "candidate_score": 0.680296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_50_52", + "bdc_text": "pata sunt , 15 . info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis . Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2109", + "psc_text": "Qua felicitate tu, filia Eustochium, me compotem esse fecisti; nam cum anterioris libri praefatiunculam legeres, in qua asserui, Apostolos et Evangelistas ea tantum de Septuaginta Interpretibus, vel suis, vel eorum verbis ponere testimonia, quae cum Hebraico consonarent: si qua autem ab aliis addita sunt, omnino negligere: illico mihi non parvam quaestiunculam detulisti, quod scilicet octo versus, qui leguntur in Ecclesiis, et in Hebraico non habentur, tertii decimi psalmi, Apostolus usurparit, scribens ad Romanos: Sepulcrum patens est guttur eorum: linguis suis dolose agebant: Venenum aspidum sub labiis eorum. Quorum os maledictione et amaritudine plenum est: Veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem: Contritio et infelicitas in viis eorum: Et viam pacis non cognoverunt: Non est timor Dei ante oculos eorum (Rom. III, 13 seqq.) . Quod cum audissem, quasi a fortissimo pugile percussus essem, coepi tacitus aestuare, et stuporem mentis vultus pallore signare. Hebraeus, inquam, ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, eruditusque ad", + "candidate_score": 0.677933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_135", + "bdc_text": "Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2322", + "psc_text": "Spiritus Domini super me, propter quod unxit me: evangelizare pauperibus misit me, sanare contritos corde: praedicare captivis remissionem et caecis ut videant: vocare annum acceptabilem Domino, et diem retributionis: consolari omnes lugentes: dare lugentibus Sion: dare eis gloriam pro cinere, unctionem laetitiae lugentibus, habitum gloriae pro spiritu moeroris. Ille qui supra dixerat: Ego Dominus in tempore congregabo eos, sive juxta Hebraicum: Ego Dominus in tempore ejus, subito faciam istud, loquitur consequenter, Spiritus Domini Dei super me: non quod Dominus Deus habeat Dominum Deum, sed quod juxta dispensationem carnis assumptae dicat ea quae humilia sunt. Ad quem Psalmista jam dixerat: Dilexisti justitiam et odisti iniquitatem; propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo exsultationis prae consortibus tuis (Ps. XLIV, 8) . Quando enim consortes nominantur, naturam carnis intellige: quia Deus consortes substantiae suae non habet. Et quia erat unctio spiritualis, et nequaquam humani corporis, ut fuit in sacerdotibus Judaeorum; idcirco prae consortibus,", + "candidate_score": 0.677495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_107_109", + "bdc_text": "Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes . Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S . totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_523", + "psc_text": "Nos generaliter sequentes Symmachum, stellam [Al. stellas ] diximus. Est autem sensus, quod cum dies Domini crudelis advenerit, et furor ejus universa vastarit, prae timoris magnitudine mortalibus cuncta tenebrescant, et sol ipse et luna astraque rutilantia suum videantur negare fulgorem. Unde et coelum sacco induitur, quod scilicet tenebrae cuncta operiant, et prementibus malis, nihil aliud sentiant homines, nisi quod mens videre compellit. (Vers. 11.) Et visitabo super orbis mala, et contra impios iniquitatem eorum: et quiescere faciam superbiam infidelium, et arrogantiam fortium humiliabo. Ex hoc loco et ex superiore, ubi scriptum est, quod obtenebrescat sol in ortu suo, et luna caligine compleatur, et stellae fulgorem retrabant, et totius orbis iniquitas visitetur, quidam putant non de Babylonis ruina, sed de mundi consummatione praedici: cum utique secundum superiora et orbis, qui Hebraice dicitur THEBEL ( ), et Graece οἰκουμένη, Babylon intelligenda sit. Οἰκουμένη enim lingua nostra habitatam sonat; et habitata propter ingentem", + "candidate_score": 0.674833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_17_19", + "bdc_text": "Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_404", + "psc_text": "saeculi et resurrectionis, quod in nostra vocatione completur; et principem pacis, qui locutus est ad Apostolos: Pacem meam do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 2) : non dubitabit, qui pacem nostram juxta Paulum apostolum legerit Salvatorem. Qua nominum majestate perterritos LXX reor non esse ausos de puero dicere, quod aperte Deus appellandus sit, et caetera: sed pro his sex nominibus posuisse, quod in Hebraico non habetur, magni consilii Angelum, et adducam pacem super principes, et sanitatem ejus. Quod hunc mihi sensum habere videtur: Magni consilii Angelus est, qui nuntiavit nobis abjiciendum pro tempore Israel, et gentes esse salvandas: deditque pacem principibus suis, Apostolis et apostolicis viris, 134 et sanitatem dogmatum suorum credentibus dereliquit. Quod autem sequitur: Multiplicabitur ejus imperium, et pacis non erit finis: pro quo LXX transtulerunt: Magnus principatus ejus: scire debemus quod verbum Hebraicum MESRA ( ) et hic et supra LXX ἀρχὴν id est, principatum", + "candidate_score": 0.669996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47_49", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus . Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_266", + "psc_text": "de quo in alio loco legimus: Dominus in Templo sancto suo, Dominus in coelo sedes ejus (Ps. X, 5) ; sed ea quae sub pedibus ejus erant, 90 implebant Templum (Isai. LXVI). Quis sit autem iste Dominus qui videtur, in evangelista Joanne, et in Apostolorum Actis plenius discimus. Quorum Joannes ait: Haec dixit Isaias, quando vidit gloriam ejus, et locutus est de eo (Joan. XII, 41) , haud dubium quin Christum significet. Rursum Paulus in Actis Apostolorum, ubi Romae loquitur ad Judaeos: Bene, inquit, Spiritus sanctus locutus est per Isaiam prophetam ad patres nostros, dicens: Vade ad populum istum, et dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem", + "candidate_score": 0.66985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131_133", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2553", + "psc_text": "autem confundentur. LXX: Audite verbum Domini, qui tremitis sermonem ejus. Dicite fratribus vestris, qui oderunt vos, et abominantur ut nomen glorificetur Domini: et appareat in laetitia eorum: et illi confundentur [Al. confundantur ]. De quibus ante jam dixerat: Super quem respiciam, nisi super humilem et quietum, et trementem sermones meos? ipsis praecipit ut, contemptis victimis Judaeorum, et omni Scribarum ac Pharisaeorum tumore despecto, transeant ad ejus cultum, quem vocantem illi audire noluerunt, atque contempserunt, et fecerunt malum in conspectu ejus. Nec hoc praeceptorum fine contentus est, sed imperat eis mandatum Evangelii (Luc. VI), ut diligant inimicos suos, benefaciant his qui oderunt se, et orent pro persecutoribus suis, et imitentur clementiam Patris, qui oriri facit solem suum super justos et injustos: Ut videntes, inquit, opera vestra, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Quod post generalem intelligentiam specialiter Apostolis praecipitur et apostolicis viris, ut diligant Judaeos persecutores", + "candidate_score": 0.669784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98_100", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1302", + "psc_text": "Ipse enim loquitur in Evangelio (Luc. XII, 49): Ignem veni mittere super terram, et quam volo ut ardeat! Rursus in alio psalmo legitur: Vox Domini intercidentis flammam ignis (Ps. XXVIII, 7) , ut quidquid in muodo est foeni, lignorum, et stipulae, rapiens flamma consumat. Unde et Deus ignis dicitur esse consumens (Deut. IV). Quodque infertur: Ira furoris ejus quasi ignis devorabit, plerique nostrorum iram furoris Domini diabolum interpretantur, cui tradimur ad puniendum, qui juxta librum Samuelis commovit David, ut numeraret populum Dei (II Reg. XXIV). Et Apostolus loquitur: tradere hujuscemodi Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat (I Cor. V, 5) . Hic autem ipse furor, et ita furoris Domini nihil suo faciet arbitrio, sed quod sibi fuerit imperatum. Unde sequitur: Eloquium labiorum ejus, eloquium irae plenum. Spiritus quoque ejus quasi aqua in valle, trahens veniet usque ad collum, ut supplicia super peccatores faciat redundare. Qui dividetur pro qualitate", + "candidate_score": 0.668281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116_118", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate . Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2075", + "psc_text": "Quod sit autem sabbatum, quod praecepit observandum, sequens versus ostendit: Custodiens manus 656 suas, ne faciat omne malum. Neque enim prodest sedere in sabbato, sive dormire, et epulis inhiare. Sed si bona faciens, quiescat in malis, et juge iniquitatis habeat sabbatum, id est, otium, eaque tantum faciat, quae ad animae salutem pertinent, et ad omne opus servile non moveat. Qui enim facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII). Nos autem in libertatem vocati sumus, qua libertate donavit nos Christus (Galat. IV), ut nequaquam operemur cibum, qui perit; sed adhaerentes Domino, dicamus cum Propheta: Mihi autem adhaerere Deo bonum est (Ps. LXXII, 28) . Efficiamur cum eo unus spiritus, impleamusque sabbata dedicata, ne simus de sex diebus, in quibus factus est mundus, de quibus Apostoli non erant, quibus Dominus loquebatur: Si essetis de mundo isto, mundus utique amaret quod suum est. Nunc autem non estis de mundo isto, quia elegi vos,", + "candidate_score": 0.667079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98_100", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1053", + "psc_text": "super montem istum, bibent laetitiam, bibent vinum. Ungentur unguento in monte isto. Trade omnia haec gentibus, consilium enim hoc super omnes gentes: devoravit 341 mors praevalens. Et rursum: Abstulit Dominus Deus omnem lacrymam ab omni facie, et opprobrium populi sui abstulit ab omni terra. Os enim Domini locutum est. Pro eo quod nos vertimus, faciem vinculi colligati super omnes populos, Aquila interpretatus est, faciem tenebrarum super omnes populos. Cumque Aquila bis tenebras dixerit, Theodotio semel tenebras nominavit, caetera similiter. Pro quo Symmachus transtulit, faciem Dominatoris qui dominatur super omnes populos. Quid autem voluerint pro hoc loco Septuaginta dicere: Trade omnia haec gentibus, legenti perspicuum est, quod non Scripturae verba, sed suum sensum posuerint, eo quod omnia mysteria Legis et Templi transferenda sint ad Ecclesias nationum. Post passionem ergo Domini, quando eum a siti et aestu, ac turbine liberaverit, faciet Dominus nequaquam populo Judaeorum, sed omnibus gentibus in monte Sion pingue", + "candidate_score": 0.666889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2019", + "psc_text": "docti a Deo. Qui et per Jeremiam loquitur: Dans leges meas in mentibus eorum, et super cor illorum scribam eas; et nequaquam ultra docebunt singuli proximos suos et fratres dicentes: Cognosce Dominum. Sed omnes scient me a minimo usque ad maximum. Propitius enim ero iniquitatum eorum, et peccatorum eorum non recordabor (Jerem. XXXI, 33, 34) . Doctrina autem discipulorum Dei habet multitudinem pacis, quae eis a Domino derelicta est: aedificatioque urbis pulcherrimae completur justitia; ut nequaquam unius gentis, 640 sed totius mundi Deus sit, vocantis ad fidem suam servos et liberos, Graecos et Barbaros, divites et pauperes, nobiles et ignobiles, viros et mulieres, parvulos et senes, et omnia quae in mundo videntur esse contraria (Joan. XIV). Excessimus brevitatis modum, qui utilis est in omnibus quae dicenda sunt: nequaquam nos juxta Hebraeos et nostros Semijudaeos in terra, sed in coelis, urbem Dei quaerentes [ Al. quaerendo], quae in Christo monto sita", + "candidate_score": 0.666505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_266", + "psc_text": "de quo in alio loco legimus: Dominus in Templo sancto suo, Dominus in coelo sedes ejus (Ps. X, 5) ; sed ea quae sub pedibus ejus erant, 90 implebant Templum (Isai. LXVI). Quis sit autem iste Dominus qui videtur, in evangelista Joanne, et in Apostolorum Actis plenius discimus. Quorum Joannes ait: Haec dixit Isaias, quando vidit gloriam ejus, et locutus est de eo (Joan. XII, 41) , haud dubium quin Christum significet. Rursum Paulus in Actis Apostolorum, ubi Romae loquitur ad Judaeos: Bene, inquit, Spiritus sanctus locutus est per Isaiam prophetam ad patres nostros, dicens: Vade ad populum istum, et dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem", + "candidate_score": 0.663938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_129_131", + "bdc_text": "Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere . eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2553", + "psc_text": "autem confundentur. LXX: Audite verbum Domini, qui tremitis sermonem ejus. Dicite fratribus vestris, qui oderunt vos, et abominantur ut nomen glorificetur Domini: et appareat in laetitia eorum: et illi confundentur [Al. confundantur ]. De quibus ante jam dixerat: Super quem respiciam, nisi super humilem et quietum, et trementem sermones meos? ipsis praecipit ut, contemptis victimis Judaeorum, et omni Scribarum ac Pharisaeorum tumore despecto, transeant ad ejus cultum, quem vocantem illi audire noluerunt, atque contempserunt, et fecerunt malum in conspectu ejus. Nec hoc praeceptorum fine contentus est, sed imperat eis mandatum Evangelii (Luc. VI), ut diligant inimicos suos, benefaciant his qui oderunt se, et orent pro persecutoribus suis, et imitentur clementiam Patris, qui oriri facit solem suum super justos et injustos: Ut videntes, inquit, opera vestra, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Quod post generalem intelligentiam specialiter Apostolis praecipitur et apostolicis viris, ut diligant Judaeos persecutores", + "candidate_score": 0.658025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1198", + "psc_text": "clavem scientiae, magnis suppliciis torqueantur: et hoc Domini fiat judicio, qui ostendit in cunctis mirabile consilium suum et justitiae veritatem, ut qui plus acceperunt, plus exigatur ab eis. Pro eo quod nos interpretati sumus: in virga excutietur gith, et cyminum in baculo, nescio quid volentes LXX transtulerunt: cyminum autem cum pane comeditur. Denique et veteres Graeciae interpretes Hebraicum disserentes, de hoc sermone tacuerunt, quia forsitan quid dicerent non habebant. Illud autem in quo nos juxta Hebraicum posuimus: Verum non in perpetuum triturans triturabit illum, neque vexabit illum rota plaustri, nec ungulis suis comminuet eum, LXX non juxta 387 verbum, sed juxta sensum interpretati sunt: Neque enim ego in sempiternum irascar vobis, nec vox amaritudinis meae conculcabit vos: ostendentes futura peccatoribus, post tormenta, refrigeria, et haec quasi portenta atque mirabilia egressa esse a Domino. Unde praecipitur peccatoribus qui postea puniendi sunt, ut ineant consilium, et exaltent consolationem suam, nequaquam vanam, ut", + "candidate_score": 0.65766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2465", + "psc_text": "sed reddam et retribuam in sinu eorum iniquitates vestras, et iniquitates patrum vestrorum simul, dicit Dominus, qui sacrificaverunt super montes et super colles, exprobraverunt mihi, et remetiar opus eorum primum in sinum eorum. LXX: Iste est fumus furoris mei: ignis ardet in eo cunctis diebus. Ecce scriptum in conspectu meo: Non tacebo, donec reddam et retribuam in sinu eorum peccata sua, et patrum suorum, dicit Dominus: qui adolebant incensum super montes et super colles, exprobraverunt mihi; reddam opera eorum in sinum eorum [Al. suum ]. Propter opera vestra, et incredibilem mentis arrogantiam, ut immundi, mundos putaretis immundos, eritis fumus, ignis ardens [ Al. ardentis], qui de meo furore succensus est. Furorem autem, oblivionem, iram, poenitudinem, ita in Deo debemus accipere, quomodo pedes, manus, oculos, aures, et caetera membra, quae habere dicitur incorporalis et invisibilis Deus. Non quo his pateat perturbationibus, qui eas dono gratiae suae exstinguit in nobis; sed quo", + "candidate_score": 0.657243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1194", + "psc_text": "attendant. Numquid, ait, agricola semper arabit, ut sementem jaciat? Nonne prius proscindet humum, et vomere sulcos revolvet, jacentesque glebas rastro franget et sarculo: ut cum adaequaverit superficiem terrae, et dura prius arva mollierit, tunc spargat gith, sive cyminum; seratque triticum, et hordeum, et milium, et far in finibus suis, juxta varietatem terrae et temporum: neque enim simul omnia seminantur. Pro farre quod Graeci ζέαν vocant, quidam viciam intelligunt. Ipsumque agricolam, id est, satorem erudit Deus naturaliter judicio suo, et docet illum ut sciat quam cui sementi culturam adhibeat. Denique cum metendi tempus advenerit, gith et cyminum, quae infirmiora sunt semina, non rotis plaustrorum teruntur, quae in serrarum similitudinem ferreae circumaguntur et trahuntur super demessas segetes; sed virga excutiuntur et baculo, quae vulgo flagella dicuntur. Panis autem, id est, triticum de quo efficitur panis, rotis ferreis teritur, et omnis ejus stipula comminuitur in paleas. Verumtamen non semper vexatur et teritur, nec", + "candidate_score": 0.651488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_110", + "bdc_text": "dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_190", + "psc_text": "in Spiritu Sancto, et igni (Matth. III, 11) . Ex quo discimus, quod homo tantum aquam tribuat: Deus autem Spiritum sanctum, quo et sordes abluuntur, et sanguinis peccata purgantur. (Vers. 5.) Et creabit (al. creavit) Dominus super omnem locum montis Sion, et ubi invocatus est, nubem per diem, et fumum et splendorem ignis flammantis in nocte. In Christo enim nova creatura est, de qua alibi legimus: Vetera transierunt: ecce facta sunt omnia nova (II Cor. V, 17) . Pro quo LXX transtulerunt: Et veniet, et erit omnis locus montis Sion, et omnia quae in circuitu ejus sunt, proteget nubes per diem, et lumen ignis flammantis in nocte. Quis autem veniet nisi ille, de quo scriptum est: Veniet ex Sion qui liberet (Isa. LIX, 20, juxta LXX) . Et de quo alius propheta commemorat: Adhuc paululum modicum, qui venturus est veniet, et non tardabit (Abac. II, 3) . Cum ille venerit,", + "candidate_score": 0.650397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_64", + "bdc_text": "Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1171", + "psc_text": "deceptos, ut terrorem faciat novitate sermonum, quod scilicet qui haec verba cognoverit, et in coitu eorum [ Al. horum] meminerit, absque ulla dubitatione transeat ad regna coelorum. Legimus in Apostolo: In aliis linguis, et in labiis aliis loquar populo huic, et nec sic exaudient me, dicit Dominus (I Cor. XIV, 21) . Quod mihi videtur juxta Hebraicum de praesenti sumptum capitulo; et hoc in veteri observavimus Testamento (absque paucis testimoniis, quibus Lucas solus abutitur qui magis Graecae linguae habuit scientiam), ubicumque de veteri instrumento quid dicitur, non eos juxta Septuaginta, sed juxta Hebraicum ponere, nullius sequentes interpretationem, sed sensum Hebraicum eum suo sermone vertentes, Symmachus, Theodotio et LXX de hoc loco diversa senserunt, et quia longum est de omnibus dicere, LXX Interpretes, qui leguntur in Ecclesiis, breviter transcurramus. Rejecto populo Judaeorum, Sacerdotibus et Prophetis, qui inebriati sunt sicera, et erraverunt et maledictio comedit consilium eorum, quod inierunt propter avaritiam, cui", + "candidate_score": 0.644586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1833", + "psc_text": "lumine ignis vestri: et in flammis quas succendistis, ut in poenis atque suppliciis discant Dei potentiam, et redeant ad salutem. Significat autem Judaici populi vastitatem, qua Romanis traditi sunt, et captivitatis jugum hucusque sustinent. 584 De manu enim Christi haec facta sunt omnia, et in moerore ac doloribus dormient; quia nec beneficiis, nec tormentis, Dei filium recipere voluerunt. Unde loquitur ad eos: Ite in ignem aeternum, quem praeparavit Deus diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 41) . Hoc est quod et Apostolus ait: Pervenit enim super vos ira in finem (I Thess. II, 16) . Hoc capitulo discimus, pro qualitate peccati, ignem sibi unumquemque succendere. Et quomodo in eodem manentes loco, et si dici potest lectulo, alii sani sunt, alii febrium succenduntur ardoribus, ex diversitate humorum atque pituitae diversa supplicia sentientes: sic ignis qui a peccatoribus succenditur, materiam in peccatis habet, et in iniquitate, de qua scriptum est: Ardebit sicut", + "candidate_score": 0.643204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_267", + "psc_text": "dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem Filius in regnantis habitu, et locutus est Spiritus sanctus propter consortium majestatis, unitatemque substantiae. Quaerat aliquis, quomodo nunc Propheta Dominum vidisse se dicat, et non absolute Dominum, sed Dominum sabaoth, ut in consequentibus ipse testatur; cum evangelista Joannes dixerit: Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 20) . Et ad Mosen loquatur Deus: Non poteris faciem meam videre: neque enim videbit homo faciem meam, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Ad quod respondebimus, non solum Patris divinitatem, sed ne Filii quidem et Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, posse oculos carnis aspicere; sed oculos mentis, de quibus ipse Salvator ait:", + "candidate_score": 0.639935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_40", + "bdc_text": "Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2215", + "psc_text": "murum opponens caedenti (I Reg. VII) , qualis fuit Moyses et Aaron, et Samuel, qui irae Domini restiterunt, et quasi aedificato muro, indignationi ejus posuerunt terminum. Quod et Jeremiae dicitur: Ne occurat Domino, ne irae ejus velit resistere, et indignationem ita precibus quasi quodam muro intercludere (Jerem. VII): et Moysi, quasi teneretur ab eo Dominus: Dimitte me, inquit, et percutiam populum istum (Exod. XXXII, 10) . Istiusmodi ergo aedificator maceriarum murorumque et sepium, convertet semitas in quietem, ut nequaquam Dei ira desaeviat, sed placatus sit eis Dominus, et omnes indignationis semitae conquiescant. (Vers. 13.) Si averteris a sabbato pedem tuum, facere voluntatem tuam in die sancto meo: et vocaveris sabbatum delicatum, et sanctum Domini gloriosum, et glorificaveris eum dum non facit vias tuas, et non invenietur [Vulg. invenitur] voluntas tua, ut loquaris sermonem. LXX: Si averteris in sabbatis pedem tuum: ut non facias voluntates tuas in die sancta. Et vocabis", + "candidate_score": 0.636246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1053", + "psc_text": "super montem istum, bibent laetitiam, bibent vinum. Ungentur unguento in monte isto. Trade omnia haec gentibus, consilium enim hoc super omnes gentes: devoravit 341 mors praevalens. Et rursum: Abstulit Dominus Deus omnem lacrymam ab omni facie, et opprobrium populi sui abstulit ab omni terra. Os enim Domini locutum est. Pro eo quod nos vertimus, faciem vinculi colligati super omnes populos, Aquila interpretatus est, faciem tenebrarum super omnes populos. Cumque Aquila bis tenebras dixerit, Theodotio semel tenebras nominavit, caetera similiter. Pro quo Symmachus transtulit, faciem Dominatoris qui dominatur super omnes populos. Quid autem voluerint pro hoc loco Septuaginta dicere: Trade omnia haec gentibus, legenti perspicuum est, quod non Scripturae verba, sed suum sensum posuerint, eo quod omnia mysteria Legis et Templi transferenda sint ad Ecclesias nationum. Post passionem ergo Domini, quando eum a siti et aestu, ac turbine liberaverit, faciet Dominus nequaquam populo Judaeorum, sed omnibus gentibus in monte Sion pingue", + "candidate_score": 0.632701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_136", + "bdc_text": "Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_68", + "psc_text": "currebas cum eo, et cum adulteris portionem tuam ponebas (Ps. XLIX, 18) . Omnes diligunt munera, sequuntur retributiones. In catalogo vitiorum numerantur etiam hi qui diligunt munera. Non dixit, qui accipiunt: hoc enim saepe necessitate fit; sed qui non putant amicos, nisi a quibus dona perceperint: nec os considerant amicorum, sed manus: et eos sanctos judicant, quorum exhauriunt marsupium: de quibus et Ecclesiastes loquitur: Qui diligit pecuniam, non implebitur pecunia (Eccles. V, 9) . Istiusmodi sequuntur retributiones, ut laudent eos a quibus aliquid acceperint, vel certe nulli quidpiam tribuant, nisi a quo se recepturos putaverint. Pro retributionibus, Symmachus, vicissitudines, vel ultiones, interpretatus est, ut hi quoque in culpa sint, qui reddunt malum pro malo, et dentem pro dente, oculum pro oculo (Exod. XXI); et non imitantur illud Davidicum: Si reddidi retribuentibus mihi mala (Psal. VII, 5) ; et Jeremiae de justo dicentis: Dabit percutienti se maxillam suam, saturabitur opprobriis (Thren.", + "candidate_score": 0.630351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_52", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_706", + "psc_text": "Haec omnia juxta historiam expleta esse, consonis Graecorum, et Phoenicum litteris indicatur, quod post LXX annos instaurata, ad potentiam pristinam sit reversa, et negotiatio universarum gentium fuerit, quas ego puto fornicationes appellari, ut quomodo qui fornicatur, ad lupanar ingreditur, et mercedem stupri tribuit: sic et instator, de toto orbe concurrens, pulchritudinem urbis quasi meretricis impleverit. (Vers. 18.) Et erit negotiatio ejus, et merces ejus sanctificatae Domino: non condentur, neque reponentur. Quia his qui habitaverint coram Domino, erit negotiatio ejus, ut manducent in saturitate, et vestiantur usque ad vetustatem. Haec secundum historiam, necdum facta comperimus, nisi forte putandum est, quod post aedificationem Jerusalem, et instaurationem Tyri, amicae inter se fuerint civitates, et ad templum Dei crebro Tyri dona transmiserint: sicut et in Ezra legimus (Esdr. XIII, 16), quod Tyrios qui pisces vendebant, in sabbato abegerit, et introire urbem non permiserit: atque ex uno mercimonio, etiam de caeteris aestimandum sit. Judaei cassa", + "candidate_score": 0.627824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_44", + "bdc_text": "de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2211", + "psc_text": "et dabit tibi Dominus requiem semper, et eris quasi hortus irriguus, et caetera; sed aedificabuntur in te quae longo tempore deserta fuerant; et in multis generationibus permansura aedium tuarum fundamenta jacientur: ita ut vel tu ipse voceris aedificator sepium atque maceriarum, vel oriatur in te qui sit aedificator sepium, et avertat semitas in quietem, sive juxta Septuaginta, calles in medio faciat conquiescere. Haec Judaei et amici tantum occidentis litterae, ad instaurationem referunt urbium Palaestinae. Et vel facta sub Zorobabel et Ezra, et Neemia, vel in ultimo tempore futura contendunt: et ad instaurationem Jerusalem et in circuitu civitatum altissima 698 fundamenta jacienda, et tam excelsos muros aedificandos, ut nullus hostium possit intrare, et omnium in eas inimicorum prohibeatur ingressus. Nos autem sequentes coeptae explanationis ordinem, quae deserta fuerant in Judaeis, dicimus aedificari in Ecclesia, non ad breve tempus, sed in perpetuum, et fundamenta illius ex utroque populo, id est, in duabus", + "candidate_score": 0.625154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2221", + "psc_text": "in ira ex ore tuo, in Hebraico non habetur. Ad hoc sabbatum, omni festivitate celebrandum, Salvator nos provocat in Evangelio, dicens: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vobis dabo requiem (Matth. XI, 28) ; hoc enim significat ἀναπαύσω ὑμᾶς, ut scilicet peccatorum onera deponentes, sabbatizemus in Christo, et dicamus: Statuit supra petram pedes meos (Ps. XXXIX, 3) , illudque vitemus quod sanctus pene sustinuisse se dicit, Mei vero pene moti sunt pedes (Ps. LXXII, 2) . (Vers. 14.) Tunc delectaberis super Dominum [Vulg. Domino); et sustollam te super altitudines terrae, et cibabo te haereditate Jacob patris tui. Os enim Domini locutum est. LXX: Et eris 701 confidens super Dominum: et elevabit te super bona terrae, et cibabit te haereditate Jacob patris tui. Os enim Domini locutum est. Postquam vocaveris sabbata delicata, et non moveris in sabbato pedem tuum ad opus servile faciendum, neque verbum locutus", + "candidate_score": 0.624554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_3", + "psc_text": "testatur ipse qui scripsit: Et erit vobis visio omnium, sicut verba libri signati: quem cum dederint scienti litteras, dicent: Lege istum. Et respondebit: Non possum, signatus est enim. Et dabitur liber nescienti litteras: diceturque ei, lege, et respondebit, nescio litteras (Isai. XXIV, 11, 12) . Sive igitur hunc librum dederis nescienti litteras Populo nationum, respondebit: Non possum legere: quia non didici litteras Scripturarum; sive dederis Scribis et Pharisaeis, qui Regis litteras nosse se jactant, respondebunt: Non possumus legere: quia signatus est liber. Quid idcirco eis signatus est? quoniam non receperunt eum quem signavit Pater (Joan VI, 27): qui habet clavem David: Qui aperit, et nemo claudit; qui claudit, et nemo aperit (Apoc. III, 7) . Neque vero, ut Montanus cum insanis feminis somniat, Prophetae in ecstasi sunt locuti, ut nescierint quid loquerentur, et cum alios erudirent, ipsi ignorarent quid dicerent. De quibus Apostolus ait: Nescientes quae loquantur, neque de quibus", + "candidate_score": 0.612769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_717", + "psc_text": "LXX, gigantes venientes ut impleant furorem Domini, gaudentes in aliena injuria atque laetantes, sinistrae accipiendae sunt contrariaeque virtutes, de quibus et in psalmis legimus: Misit in eos furorem irae suae, furorem et iram et tribulationem, immissionem per Angelos pessimos (Ps. LXXVII, 49) . Ex his est et exterminator in Aegypto, qui postes agni litos sanguine non audet intrare (Exod. XII), et ille spiritus qui egressus stetit in conspectu Domini, et ait: Ego decipiam Achab. Dixitque ei Dominus: Decipies et praevalebis egredere et fac sic (III Reg. XXII, 21, 22) . Unde in eodem Regum volumine Michaeas dixit; Vidi Dominum Israelem sedentem super thronum suum, et omnis exercitus coeli stabat circa eum a dextris, et a sinistris (Ibid., 9) . Dextrae virtutes sunt eorum Angelorum qui ad bona mittuntur: sinistrae autem eorum quibus ad puniendum tradimur. Unde et Apostolus: Quos tradidi, inquit, Satanae, ut discant non blasphemare (I Tim. I, 20)", + "candidate_score": 0.607003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_267", + "psc_text": "dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem Filius in regnantis habitu, et locutus est Spiritus sanctus propter consortium majestatis, unitatemque substantiae. Quaerat aliquis, quomodo nunc Propheta Dominum vidisse se dicat, et non absolute Dominum, sed Dominum sabaoth, ut in consequentibus ipse testatur; cum evangelista Joannes dixerit: Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 20) . Et ad Mosen loquatur Deus: Non poteris faciem meam videre: neque enim videbit homo faciem meam, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Ad quod respondebimus, non solum Patris divinitatem, sed ne Filii quidem et Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, posse oculos carnis aspicere; sed oculos mentis, de quibus ipse Salvator ait:", + "candidate_score": 0.605588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_11", + "bdc_text": "folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_129", + "psc_text": "post Passionem Domini forte, nihil validum est: sed omnia infirma et languida. Nec aliquis potest apud eos dicere: Omnia possum in eo, qui me confortat (Phil. IV, 13) , Christo Jesu Domino nostro. Et quia juxta LXX legimus validum et validam; valido illud possumus coaptare: Donec occurramus omnes in virum perfectum, in mensuram aetatis plenitudinis Christi (Ephes. IV, 13) . 47 Porro validae: Volo, inquit, omnes vos virginem castam exhibere Christo (II Cor. XI, 2) . Fortitudo autem panis, et fortitudo aquae, pro omni cibo, et potu accipitur. Legimus quod Moses fuerit in monte Sinai, et quadraginta diebus panem non comederit, et aquam non biberit (Exod. XXXIV). Illud quoque quod ad Adam dicitur: In sudore vultus tui comedes panem tuum, donec revertaris in terram, de qua sumptus es (Gen. III, 19) , similiter audiendum. Nec non quod a Salvatore dicitur: Non in pane solo vivit homo, sed in omni verbo", + "candidate_score": 0.581392, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.718005, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6_8", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.718005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34_36", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_158", + "psc_text": "Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus, legisque praeceptum suis partibus in unius voluntatis propositum tendit. Hoc ergo quod vobis inter alia contentionem excitavit, quoniam non attinet ad totius legis virtutem, separationem quamdam et seditionem inter vos non debet efficere. Dico autem haec non tanquam cogens vos omnibus modis huic satis optimae et qualiscunque sit, consentire quaestioni; potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una", + "candidate_score": 0.711597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33_35", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_158", + "psc_text": "Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus, legisque praeceptum suis partibus in unius voluntatis propositum tendit. Hoc ergo quod vobis inter alia contentionem excitavit, quoniam non attinet ad totius legis virtutem, separationem quamdam et seditionem inter vos non debet efficere. Dico autem haec non tanquam cogens vos omnibus modis huic satis optimae et qualiscunque sit, consentire quaestioni; potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una", + "candidate_score": 0.703977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53_55", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 . sentirent , ne hos haberemus pro hostibus . suum et in factum est , ut cum ecclesiae Gallicanae regi Christi instinatam Carolo , 9 offerretur vocabulo suae confessionem , quendi et in ea nummo 36 uteretur vocabulo substantiae confitentes genim Christum sui corporis et sanguinis substantia fideles nutrire 13. 1554 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_982", + "psc_text": "alterius substantiae natura detur. Inhumanationis vero Christi sermonem sine aliqua violatione servamus, neque sine anima, neque sine mente, aut imperfectam carnis dispensationem suscipientes; sed totum scientes perfectum quidem ante saecula existere Dei Verbum, perfectum vero hominem in novissimo dierum propter nostram salutem factum. Igitur quae de fide a nobis aperte praedicantur, velut in summa haec esse noscuntur: de quibus amplius instrui poteritis, si et tomum in Antiochia factum a synodo ibi constituta dignemini legere, et quod anno superiori in Constantinopoli ab universali synodo cognoscitur esse prolatum: in quibus latius fidem professi sumus, et contra novitates haeresum nuper exortas anathemata ex scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes.", + "candidate_score": 0.698931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26_28", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.695693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26_28", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_88", + "psc_text": ". Hoc itaque tempore Romanae quidem Ecclesiae Sylvestrius retinacula gubernabat, Melchiadi succedens, qui post Marcellinum clarificatum in persecutione gentilium susceperat jura pontificatus. Antiochiae vero post tyrannum Ecclesiae inchoante pace, Vitalis praesul exstabat ( An. Dom. 314). Qui etiam antiquam ex multis temporibus destructam a tyrannis aedificavit ecclesiam. Post quem Philogonius pontificatum sumens, et reliqua aedificii superaddidit, et zelum pietatis Licinii temporibus demonstravit ( An. Dom. 316). In Hierosolymis autem post Hermonem Macarius ordinatus est, vir nomine suo dignus, et omnibus bonis ornatus. Eodemque tempore Constantinopoli Alexander pontificatum sacri ministerii possidebat, apostolicis donationibus valde clarus. Tunc igitur Alexander Alexandrinus, videns Arium amoris judiciarii aculeo stimulari, et multos ad blasphemias deceptos erigere, conciliaque propria celebrare, Ecclesiarum praesulibus ejus blasphemiam suis litteris indicavit. THEODORETUS, lib. I, cap. 2, p. 7. CAPUT XIII. Epistola Alexandri pontificis Alexandrini ad universas Ecclesias adversus Arium. Dilectissimis atque charissimis ubique catholicae Ecclesiae comministris, Alexander in Domino salutem. Dum", + "candidate_score": 0.694604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_55_57", + "bdc_text": "suum et in factum est , ut cum ecclesiae Gallicanae regi Christi instinatam Carolo , 9 offerretur vocabulo suae confessionem , quendi et in ea nummo 36 uteretur vocabulo substantiae confitentes genim Christum sui corporis et sanguinis substantia fideles nutrire 13. 1554 . aliis nostris scriptis nihil commemoremus . Scimus illud substantialiter irrepsisse in tractationem abiis inductum , qui ante aliquot aetates declinantibus rebus in deterius , theologiae commiscuerunt philosophiam , imo sophisticam ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_982", + "psc_text": "alterius substantiae natura detur. Inhumanationis vero Christi sermonem sine aliqua violatione servamus, neque sine anima, neque sine mente, aut imperfectam carnis dispensationem suscipientes; sed totum scientes perfectum quidem ante saecula existere Dei Verbum, perfectum vero hominem in novissimo dierum propter nostram salutem factum. Igitur quae de fide a nobis aperte praedicantur, velut in summa haec esse noscuntur: de quibus amplius instrui poteritis, si et tomum in Antiochia factum a synodo ibi constituta dignemini legere, et quod anno superiori in Constantinopoli ab universali synodo cognoscitur esse prolatum: in quibus latius fidem professi sumus, et contra novitates haeresum nuper exortas anathemata ex scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes.", + "candidate_score": 0.694078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37_39", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus . Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.693351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_134_136", + "bdc_text": "Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam . Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_159", + "psc_text": "potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una quaedam in vobis sit fides, una prudentia, unus in Deo consensus. Quae vero pro his frivolis quaestionibus inter alterutros disputata sunt, licet non in unam sententiam colligantur, manere tamen intra sensum debent, mentis ineffabilitate servata. Communis autem charitatis praecipuum sacramentum, et veritatis fides, et honor circa Deum atque religionem legis apud vos inconcusse permaneat. Revertimini ergo ad alterutras amicitias atque gratiam; reddite universo populo vestros amplexus; vosque ipsos, velut proprias animas expiantes [ ms. Lyr., atque vos ipsos vestris amicis expiantes], alterutros rursus agnoscite. Suaviores enim crebro sunt amicitiae post inimicitiarum causas ad concordiam restitutae. Reddite ergo mihi tranquillos dies", + "candidate_score": 0.691647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_120_122", + "bdc_text": "Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu . sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis , ut affectibus pravis superioribus concordes concordem deo adducantur ecclesiam. 13.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.690144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_35_37", + "bdc_text": "Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_157", + "psc_text": "quidem dogmate cuncti consentiunt; cum vero in quadam sententiae parte discordant, licet disciplinae virtute separentur, tamen ad invicem corporis unitate conspirant. Cum haec ita sint, quanto potius justum est vos, magni Dei ministros, in voluntate religionis alterutris esse concordes? Consideremus itaque ratione majori, et ampliori intelligentia cogitemus, si recte se habeat propter parva et vana sermonum certamina fratres fratribus resultare, et honorem concilii per vos impia contentione discerpere, dum ad invicem pro sic parvis et nequaquam necessariis litigatis. Vulgaria sunt haec et infantum fatuitatibus magis accommodanda, quam sacrorum virorum et prudentium intelligentiae consona. Recedamus ergo volentes a tentationibus diabolicis. Magnus Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus,", + "candidate_score": 0.689488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36_38", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.689399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_35_37", + "bdc_text": "Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_158", + "psc_text": "Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus, legisque praeceptum suis partibus in unius voluntatis propositum tendit. Hoc ergo quod vobis inter alia contentionem excitavit, quoniam non attinet ad totius legis virtutem, separationem quamdam et seditionem inter vos non debet efficere. Dico autem haec non tanquam cogens vos omnibus modis huic satis optimae et qualiscunque sit, consentire quaestioni; potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una", + "candidate_score": 0.687776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur ) vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.687353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97_99", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia . Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_159", + "psc_text": "potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una quaedam in vobis sit fides, una prudentia, unus in Deo consensus. Quae vero pro his frivolis quaestionibus inter alterutros disputata sunt, licet non in unam sententiam colligantur, manere tamen intra sensum debent, mentis ineffabilitate servata. Communis autem charitatis praecipuum sacramentum, et veritatis fides, et honor circa Deum atque religionem legis apud vos inconcusse permaneat. Revertimini ergo ad alterutras amicitias atque gratiam; reddite universo populo vestros amplexus; vosque ipsos, velut proprias animas expiantes [ ms. Lyr., atque vos ipsos vestris amicis expiantes], alterutros rursus agnoscite. Suaviores enim crebro sunt amicitiae post inimicitiarum causas ad concordiam restitutae. Reddite ergo mihi tranquillos dies", + "candidate_score": 0.684446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25_27", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.681424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_331", + "psc_text": "Asclepamque Gazae. Qui dum Arianis esset adversus, inscriptionem passus ab his, quasi subvertisset altare, damnatus est. Pro quo Gazaeorum Ecclesia Quintiano committitur. Lucianus autem Hadrianopolites episcopus, ob aliam accusationem Ecclesia sua privatus, degebat in urbe Roma. Cognoscens ergo Romanus episcopus crimina singulorum, et omnes Nicaeno concilio concordare comperiens, eos in communionem suscepit, tanquam omnium curam gerens, propter sedis propriae dignitatem, singulisque reddidit suas ecclesias, et orientalibus scripsit episcopis: culpans quia non recte tractassent viros inculpabiles, de suis ecclesiis eos expellentes, et quod constituta Nicaeni concilii minime conservarent. Quorum paucos ad certam diem sibimet adesse praecepit, ut coram eis ostenderet justum se super eis protulisse decretum. Et de caetero non se passurum interminatus est, nisi ab hujusmodi turbis et novitate cessarent. Et ille quidem haec scripsit. Athanasius autem et Paulus epistolas Julii orientalibus episcopis direxerunt, et singuli eorum suas sedes adepti sunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 7; edit. Christ. Vales. cap.", + "candidate_score": 0.679659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_51_53", + "bdc_text": "info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis . Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum . Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822", + "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.", + "candidate_score": 0.679433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61_63", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum . Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822", + "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.", + "candidate_score": 0.675614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30_32", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.674936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118_120", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis . Commendit quam aedificationis aut consolationis . Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.673157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_134", + "bdc_text": "Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_159", + "psc_text": "potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una quaedam in vobis sit fides, una prudentia, unus in Deo consensus. Quae vero pro his frivolis quaestionibus inter alterutros disputata sunt, licet non in unam sententiam colligantur, manere tamen intra sensum debent, mentis ineffabilitate servata. Communis autem charitatis praecipuum sacramentum, et veritatis fides, et honor circa Deum atque religionem legis apud vos inconcusse permaneat. Revertimini ergo ad alterutras amicitias atque gratiam; reddite universo populo vestros amplexus; vosque ipsos, velut proprias animas expiantes [ ms. Lyr., atque vos ipsos vestris amicis expiantes], alterutros rursus agnoscite. Suaviores enim crebro sunt amicitiae post inimicitiarum causas ad concordiam restitutae. Reddite ergo mihi tranquillos dies", + "candidate_score": 0.672102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118_120", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis . Commendit quam aedificationis aut consolationis . Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1002", + "psc_text": "susciperent magistros Ecclesiae qui ante tempora divisionis extitissent. Illis vero non abnegantibus, sed tanquam praeceptores honorantibus, rursum imperator interrogavit si eis horum testimonia Christiani dogmatis complacerent. Haec audientes praesules haeresum atque disputatores eorum (erant enim plurimi ad disputationis certamina praeparati), in responso vehementer haeserunt. Irruit enim in omnes magna discordia; aliis dicentibus bonum imperatoris esse propositum; aliis vere cogitantibus quia non eorum expediret intentioni, dum alii aliter de libris veterum sentire viderentur. Et nequaquam inter se conspirabant; sed erant divisi, non solum adversus alias haereses, sed etiam inter semetipsos, qui dudum unius haeresis esse videbantur. Quamobrem consors malitia sicut linguae gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma", + "candidate_score": 0.669035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.668472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_88", + "psc_text": ". Hoc itaque tempore Romanae quidem Ecclesiae Sylvestrius retinacula gubernabat, Melchiadi succedens, qui post Marcellinum clarificatum in persecutione gentilium susceperat jura pontificatus. Antiochiae vero post tyrannum Ecclesiae inchoante pace, Vitalis praesul exstabat ( An. Dom. 314). Qui etiam antiquam ex multis temporibus destructam a tyrannis aedificavit ecclesiam. Post quem Philogonius pontificatum sumens, et reliqua aedificii superaddidit, et zelum pietatis Licinii temporibus demonstravit ( An. Dom. 316). In Hierosolymis autem post Hermonem Macarius ordinatus est, vir nomine suo dignus, et omnibus bonis ornatus. Eodemque tempore Constantinopoli Alexander pontificatum sacri ministerii possidebat, apostolicis donationibus valde clarus. Tunc igitur Alexander Alexandrinus, videns Arium amoris judiciarii aculeo stimulari, et multos ad blasphemias deceptos erigere, conciliaque propria celebrare, Ecclesiarum praesulibus ejus blasphemiam suis litteris indicavit. THEODORETUS, lib. I, cap. 2, p. 7. CAPUT XIII. Epistola Alexandri pontificis Alexandrini ad universas Ecclesias adversus Arium. Dilectissimis atque charissimis ubique catholicae Ecclesiae comministris, Alexander in Domino salutem. Dum", + "candidate_score": 0.667625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_60_62", + "bdc_text": "Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_190", + "psc_text": "Et clarius jam ac breviter conscripserunt consubstantialem Patri Filium. Omnia namque praedicta hanc significationem habent. Murmuratio siquidem eorum, quasi verba haec non fuissent ex Scripturarum auctoritate prolata, per eos quoque inanis esse convincitur. Ex non scripto namque ipsi impie proferentes, quippe quod nusquam penitus invenitur, ex non exstantibus; et, fuit aliquando quando non fuit, alios culpant: propterea ex non scriptis sermonibus, pie tamen intellectis damnati sunt. Ipsi namque veluti de stercore reperientes [ ed., Niv. et Frob., repentes], haec vere de terra locuti sunt. Verum episcopi non sibimet adinvenientes verba, sed habentes haec a Patribus, testimonia conscripserunt. Veteres enim sacerdotes ante eos pene centum triginta magnae Romae civitatisque nostrae accusaverunt omnes qui dicunt facturam aut creaturam esse Filium, et non consubstantialem Patri. Et hoc sciebat Eusebius Caesariensis episcopus, qui primum defendebat Arianorum sectam, novissime vero subscripsit Nicaeno concilio. Scripsit autem et civibus suis, confirmans, quia et antiquorum aliquos doctos et", + "candidate_score": 0.667286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_35", + "bdc_text": "Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_157", + "psc_text": "quidem dogmate cuncti consentiunt; cum vero in quadam sententiae parte discordant, licet disciplinae virtute separentur, tamen ad invicem corporis unitate conspirant. Cum haec ita sint, quanto potius justum est vos, magni Dei ministros, in voluntate religionis alterutris esse concordes? Consideremus itaque ratione majori, et ampliori intelligentia cogitemus, si recte se habeat propter parva et vana sermonum certamina fratres fratribus resultare, et honorem concilii per vos impia contentione discerpere, dum ad invicem pro sic parvis et nequaquam necessariis litigatis. Vulgaria sunt haec et infantum fatuitatibus magis accommodanda, quam sacrorum virorum et prudentium intelligentiae consona. Recedamus ergo volentes a tentationibus diabolicis. Magnus Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus,", + "candidate_score": 0.665315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8_10", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.66462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_62_64", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum . Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt . Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_190", + "psc_text": "Et clarius jam ac breviter conscripserunt consubstantialem Patri Filium. Omnia namque praedicta hanc significationem habent. Murmuratio siquidem eorum, quasi verba haec non fuissent ex Scripturarum auctoritate prolata, per eos quoque inanis esse convincitur. Ex non scripto namque ipsi impie proferentes, quippe quod nusquam penitus invenitur, ex non exstantibus; et, fuit aliquando quando non fuit, alios culpant: propterea ex non scriptis sermonibus, pie tamen intellectis damnati sunt. Ipsi namque veluti de stercore reperientes [ ed., Niv. et Frob., repentes], haec vere de terra locuti sunt. Verum episcopi non sibimet adinvenientes verba, sed habentes haec a Patribus, testimonia conscripserunt. Veteres enim sacerdotes ante eos pene centum triginta magnae Romae civitatisque nostrae accusaverunt omnes qui dicunt facturam aut creaturam esse Filium, et non consubstantialem Patri. Et hoc sciebat Eusebius Caesariensis episcopus, qui primum defendebat Arianorum sectam, novissime vero subscripsit Nicaeno concilio. Scripsit autem et civibus suis, confirmans, quia et antiquorum aliquos doctos et", + "candidate_score": 0.664608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_35", + "bdc_text": "Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_158", + "psc_text": "Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus, legisque praeceptum suis partibus in unius voluntatis propositum tendit. Hoc ergo quod vobis inter alia contentionem excitavit, quoniam non attinet ad totius legis virtutem, separationem quamdam et seditionem inter vos non debet efficere. Dico autem haec non tanquam cogens vos omnibus modis huic satis optimae et qualiscunque sit, consentire quaestioni; potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una", + "candidate_score": 0.659792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_988", + "psc_text": "Jam enim semel formam dedimus ( Ed. V., didicimus), ut qui semetipsum cognoverit Christianum, illud servet quod ab apostolis noscitur esse contraditum, dicente sancto Paulo: Si quis vobis annuntiaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . Christus enim Filius Dei, Dominus noster, humano generi per propriam passionem salutem plenissimam condonavit, ut totum hominem delictis obnoxium peccatis omnibus liberaret. Hunc si quis in deitate sive in humanitate minus aliquid dixerit habuisse, plenus spiritu diaboli, gehennae semetipsum filium demonstravit. Cur itaque rursus a me quaeritis damnationem Timothei? Qui et hic judicio apostolicae sedis, praesente quoque Petro Alexandrinae civitatis episcopo, cum Apollinari suo doctore damnatus est, et in die judicii tormenta debitaque supplicia sustinebit. Si vero quibusdam levioribus ille suadet, veluti quamdam spem habens, qui veram spem in Christi confessione mutavit, sciant, se cum isto similiter perituros, cum quo ecclesiasticae regulae resultabunt. Deus vos incolumes custodiat, filii charissimi. THEODORETUS, lib.", + "candidate_score": 0.657857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.657513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_497", + "psc_text": "sanctam fidem nostram in apostolorum eruditione fundatam, hanc vos tenere, et hanc populis universis exponere, quae videlicet a constitutis Patrum nulla ratione dissentit, per quos justum est caeteros erudiri. Sed relatione Gallicanorum et Venetorum fratrum, quosdam haeresibus favere cognovimus. Quod malum non solum cavere debent episcopi, sed etiam reluctari contra ea quae gesta sunt imperitia aut simplicitate quorumdam pravis interpretationibus deceptorum. Variis ergo doctrinis non decet labefactari, sed magis Patrum nostrorum roborari sententiam. Auxentium igitur Mediolani praecipue in hac causa damnatum esse praescriptum est. Unde justum est omnes in universo Romanorum orbe doctores legis, ea quae legis sunt sapere, et non fidem doctrinis variis maculare. Itaque dum primum haereticorum coepisset nequitia pullulare, sicut etiam nunc blasphemia nefandorum patet Arianorum, tunc Patres nostri trecenti decem et octo electi, habito tractatu in urbe Nicaena, hunc murum firmissimum contra arma diabolica statuerunt; et hoc remedio venena mortifera sunt depulsa, ut Pater et Filius", + "candidate_score": 0.65381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_398", + "psc_text": "servientes, ad cognitionem sacrae religionis sub alacritate festinent. O charissimi nobis Alexandrini, rursus igitur admonemus ut in his quae dicta sunt persistatis, et omnes episcopum decreto superno nostraque sententia destinatum libenter et pie suscipiatis, et toto animo totaque voluntate amplectendum existimetis. Hoc enim et vos decet, et nostrae mansuetudini noscitur convenire. Ut autem omnis turbae seditionis occasio perimatur, judicibus apud vos habitis, litteris nostris praecipimus, quatenus omnes, quos seditiosos agnoverint, legitimae vindictae subjiciant. Utraque igitur perspicientes, et nostram cum Deo sententiam, et rationem professionis vestrae, nec non et supplicium contra seditiosos indictum, competenter et congrue sacrae religionis jura servate. Praedictumque Deo amabilem virum omni reverentia et honore colite; et orationes una cum eo pro vobisipsis et nostrae vitae favore [ Ms. Theod., fautori] omnium Salvatori Deo laetanter offerte. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 113. CAPUT XXXIII. Epistola Constantii pro Athanasio, ut aboleretur quidquid contra", + "candidate_score": 0.652024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_351", + "psc_text": "pietas apud omnes inviolata servetur. Venerunt enim Orientales episcopi a piissimis imperatoribus invitati, praecipue propter famam quae de charissimis nostris fratribus et comministris fuerat divulgata, id est, Athanasio Alexandrino, et Marcello Ancyrae Galatiae, et Asclepa Gazaeo; forsan etiam ad vosipsos detractiones hujusmodi pervenerunt: quoniam [ ed., quomodo] etiam nostras aures ventilare conati sunt, ut ea quae contra innocentes referunt, vera esse credantur, et iniqua haec haereseos celetur opinio. Sed haec diutius facere permissum non est. Etenim praesul Ecclesiarum Dominus est, qui pro his, et pro universis mortem sustinuit, et propter eas ascensum ad coelos nobis omnibus condonavit. Dudum itaque Eusebius, et Maris, et Theodorus, atque Theogonius, Ursacius, et Valens, et Minophantus, et Stephanus, scripserunt Julio comministro nostro Ecclesiae Romanae pontifici contra praedictos consacerdotes nostros, id est, Athanasium episcopum Alexandriae, et Marcellum episcopum Ancyrae Galatiae, et Asclepam Gazae. Scripserunt quoque ex aliis partibus episcopi, testimonium perhibentes puritati Athanasii consacerdotis nostri; et", + "candidate_score": 0.651591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_556", + "psc_text": "eamdemque habet cum genitore naturam. Tunc imperator iratus, exsilium interminatus est eis. At illi: Potestatem, inquiunt, habes puniendi: non tamen nos Patrum statuta destruimus. Tunc imperator illos pelli jussit Ecclesiis, et pro eis alios ordinari. Tunc Eudoxius, cum tyrannice Constantinopoleos teneret Ecclesiam, pulso Eleusio Cyzici, Eunomium ordinavit episcopum. Et Aetium in scriptis abdicaverunt, cujus videbantur esse consortes; scripseruntque Georgio quod fuerat gestum. THEODORETUS, lib. II, cap. 27, p. 111. EXEMPLAR EPISTOLAE UNIVERSI CONCILII Ad Georgium contra Aetium, Propter nefariam blasphemiam ejus. Sancta synodus Constantinopoli congregata, domino honorabili Alexandrinae civitatis episcopo Georgio salutem. Synodo reprehendente Aetium propter nefandas ejus et plenas scandalis scripturas, secundum consequentiam ecclesiasticarum sanctionum, super eo ab episcopis actum est quod decebat. Diaconatu namque depositus est, et ab Ecclesia factus extraneus. Et a nobis haec monita processerunt, ut neque ad lectionem cujuspiam veniant nefandae ejus epistolae: sed abjiciantur, eo quod vehementer inutiles sunt. His autem adjicimus etiam anathematizandum", + "candidate_score": 0.651421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_89", + "psc_text": "amoris judiciarii aculeo stimulari, et multos ad blasphemias deceptos erigere, conciliaque propria celebrare, Ecclesiarum praesulibus ejus blasphemiam suis litteris indicavit. THEODORETUS, lib. I, cap. 2, p. 7. CAPUT XIII. Epistola Alexandri pontificis Alexandrini ad universas Ecclesias adversus Arium. Dilectissimis atque charissimis ubique catholicae Ecclesiae comministris, Alexander in Domino salutem. Dum unum catholicae sit corpus Ecclesiae, mandato existente in sacris Scripturis ut servetur vinculum unanimitatis et pacis (I Cor. XII, 26), consequens est debere nos scribere, et alterutris quae apud singulos aguntur insinuare; ut sive patitur, sive gaudet unum membrum, compatiamur aut congaudeamus ad invicem. In nostra igitur parochia nunc ingressi sunt viri iniqui et Christo rebelles, docentes apostasiam, quam recte quilibet praecurrere suspicetur Antichristo. Et volui quidem hoc taciturnitati contradere, si quo modo inter solos apostatas consumeretur hoc malum, et non loca alia penetrando simplicium sordidaret auditus. Sed quoniam Eusebius nunc Nicomediae, putans in se consistere causas Ecclesiae, 215 quia", + "candidate_score": 0.650403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145_147", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.646588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_331", + "psc_text": "Asclepamque Gazae. Qui dum Arianis esset adversus, inscriptionem passus ab his, quasi subvertisset altare, damnatus est. Pro quo Gazaeorum Ecclesia Quintiano committitur. Lucianus autem Hadrianopolites episcopus, ob aliam accusationem Ecclesia sua privatus, degebat in urbe Roma. Cognoscens ergo Romanus episcopus crimina singulorum, et omnes Nicaeno concilio concordare comperiens, eos in communionem suscepit, tanquam omnium curam gerens, propter sedis propriae dignitatem, singulisque reddidit suas ecclesias, et orientalibus scripsit episcopis: culpans quia non recte tractassent viros inculpabiles, de suis ecclesiis eos expellentes, et quod constituta Nicaeni concilii minime conservarent. Quorum paucos ad certam diem sibimet adesse praecepit, ut coram eis ostenderet justum se super eis protulisse decretum. Et de caetero non se passurum interminatus est, nisi ab hujusmodi turbis et novitate cessarent. Et ille quidem haec scripsit. Athanasius autem et Paulus epistolas Julii orientalibus episcopis direxerunt, et singuli eorum suas sedes adepti sunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 7; edit. Christ. Vales. cap.", + "candidate_score": 0.64586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_149", + "bdc_text": "addictissimus addictissimus Heinrychus Bullingerus senior , Tigurinae ecclesiae minister. 1337 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_904", + "psc_text": "magnum philosophiae culmen evectus est. Hoc tempore Epiphanius, qui postea Cypri fuit episcopus, inter eremitas maximus habebatur. Fuit etiam in Carris Protogenes episcopus post Vitum, qui, ut ferunt, sibi professus est in Domini Epiphania revelatum: quia vidisset imperatorem Constantinum, quemadmodum ei Deus futura monstraret, et juberet ut quod ei diceret, obediret. Apud hunc [ Ed., hos] itaque tanta abstinentia vigebat, ut propter multa jejunia dentes ejus vermibus ebullirent [ ms. Lyr., caderent et evellerentur]. Alios vero quosdam usque ad octoginta annos panem ferunt penitus non gustasse: Heliodorum plurimas insomnes duxisse noctes; jejunioque septenos continuasse dies. Multi quoque apud Palaestinam et Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem,", + "candidate_score": 0.644725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_4_6", + "bdc_text": "Nosti illud celebrem ac contentiones propellat . Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_774", + "psc_text": "et alii, qui ab ecclesiastica quidem nequaquam communione recesserunt: dicentes divinum cibum nihil nec prodesse nec laedere, de quo Dominus dixit Christus: Qui comedit meam carnem et bibit sanguinem meum vivet in aeternum (Joan. VI, 55) . Cumque voluerint celare hunc languorem, etiam convicti impudenter negant, et alios haec sapientes, quae ipsi animo retinent, prorsus abdicant. Litoius itaque praesul Melitinensis Ecclesiae, divino zelo decenter ornatus, videns eo quod hic languor multa monasteria, magis autem latronum, ut ita dixerim, speluncas invaderet, eas incendit, et lupos ab ovibus segregavit. Similiter etiam Amphilochius, famosissimus ille Lycaonensis antistes, dum haec pestis illic cresceret, eam valde compressit, et oves quae tali contagione vexabantur eripuit. Porro Flavianus ubique laudabilis praesul Antiochenus, audiens hos in Edessa degere, et venenum proprium urbibus vicinis aspergere, turbam dirigens monachorum deduxit ad Antiochiam, et negantes eam pestem, hoc modo redarguit: accusatores itaque dixit calumniosos esse, testes vero mendaces, Adelphium autem valde", + "candidate_score": 0.641318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_4_6", + "bdc_text": "Nosti illud celebrem ac contentiones propellat . Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_622", + "psc_text": "veniens quereretur: dicens esse verecundum ut in uno sene tanta tormenta committerentur; et Christianos, dum talia paterentur, fieri gloriosos, se vero magis esse opprobrio. Marcus ergo tali est fine coronatus. SOZOMEN., lib. V, cap. 9. Edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 609. CAPUT XIII. De Macedonio, Theodulo et Tatiano martyribus. Eodem tempore Macedonius quoque, Theodulus et Tatianus Phryges martyrii pignora consecuti sunt. Nam dum in Meroe civitate Phrygiae templum aperuisset provinciae judex, et longo tempore plenum ruderibus emundaret, ingredientes isti per noctem, idola contriverunt. Cumque propter hoc multi comprehensi ad supplicium ducerentur, illi semetipsos innotuerunt. Quos dum judex, quasi habita satisfactione delictorum, nollet occidere, populis clamantibus, vario tormentorum genere castigavit. Novissime vero in craticula superpositos ardere praecepit. Cumque cremarentur: Si assis, inquiunt, carnibus, o Amati, delectaris (sic enim vocabatur judex), altera latera ignibus objice: ne dum comedere coeperis, carnes semicrudas invenias. Et isti ergo fortissimo certamine devicerunt. Aiunt itaque Busyrim", + "candidate_score": 0.640411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_149", + "bdc_text": "addictissimus addictissimus Heinrychus Bullingerus senior , Tigurinae ecclesiae minister. 1337 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_748", + "psc_text": "unum Deum, Patrem omnipotentem, et reliqua. Et subscriptio: Meletius episcopus Antiochiae obtuli, in suprascriptis consentiens, Eusebius Samosatenus, Evagrius Siculus, Uranius Apamiae, Zoilus Larissenus, Acacius Caesareae, Antipater Rhosi, Abramius Urimenus, Aristonicus Seleucobeli, Barlabentus Pergami, Uranius Melitinae, Magnus Chalcidis, Euthicius Eleutheropoleos, Josacius Armeniae majoris, Titus Bostrensis, Pelagius Laodiciae, Arabianus Adrensis, Piso Adadenus per Lamirionem presbyterum, Sabinianus Zeugmatis, Athanasius Ancyrae per Orphitum et Aetium presbyteros, Irenaeus Gazae, Piso Augustae, Patricius Palti per Lamirionem presbyterum, Anatolius Beroeae, Theotimus Aramenus, Lucianus Arcenus. Hunc itaque libellum in collectione synodalium Sabini conscriptum invenimus. Verum imperator propositum hoc habebat, ut blandimentis et suasione verborum discordantium contentiones abscinderet, dicens: Nulli quidem se quomodocunque credentium fore molestum, eos tamen diligere et nimis honorare qui principium ecclesiasticae unitati praeberent. Quia vero hoc egerit, etiam Themistius philosophus ait in laude quam in ejus protulit consulatu, ubi miratur imperatorem quod permiserit unumquemque colere sicut vellet; atque devicerit blandientium mores, quos valde deridens, ait", + "candidate_score": 0.637654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_79", + "bdc_text": "sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_331", + "psc_text": "Asclepamque Gazae. Qui dum Arianis esset adversus, inscriptionem passus ab his, quasi subvertisset altare, damnatus est. Pro quo Gazaeorum Ecclesia Quintiano committitur. Lucianus autem Hadrianopolites episcopus, ob aliam accusationem Ecclesia sua privatus, degebat in urbe Roma. Cognoscens ergo Romanus episcopus crimina singulorum, et omnes Nicaeno concilio concordare comperiens, eos in communionem suscepit, tanquam omnium curam gerens, propter sedis propriae dignitatem, singulisque reddidit suas ecclesias, et orientalibus scripsit episcopis: culpans quia non recte tractassent viros inculpabiles, de suis ecclesiis eos expellentes, et quod constituta Nicaeni concilii minime conservarent. Quorum paucos ad certam diem sibimet adesse praecepit, ut coram eis ostenderet justum se super eis protulisse decretum. Et de caetero non se passurum interminatus est, nisi ab hujusmodi turbis et novitate cessarent. Et ille quidem haec scripsit. Athanasius autem et Paulus epistolas Julii orientalibus episcopis direxerunt, et singuli eorum suas sedes adepti sunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 7; edit. Christ. Vales. cap.", + "candidate_score": 0.636233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_137_139", + "bdc_text": "tua humanitatis fraternitatisque officia hic 15 . honorandi et fratri offerentes , vir charissime , quin verande et percharit , sed clarissimo omni malo cum patrae Tiguri in Helvetia decembris Sarius tuus secunda anno salutis nostrae 1571 . S .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_982", + "psc_text": "alterius substantiae natura detur. Inhumanationis vero Christi sermonem sine aliqua violatione servamus, neque sine anima, neque sine mente, aut imperfectam carnis dispensationem suscipientes; sed totum scientes perfectum quidem ante saecula existere Dei Verbum, perfectum vero hominem in novissimo dierum propter nostram salutem factum. Igitur quae de fide a nobis aperte praedicantur, velut in summa haec esse noscuntur: de quibus amplius instrui poteritis, si et tomum in Antiochia factum a synodo ibi constituta dignemini legere, et quod anno superiori in Constantinopoli ab universali synodo cognoscitur esse prolatum: in quibus latius fidem professi sumus, et contra novitates haeresum nuper exortas anathemata ex scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes.", + "candidate_score": 0.636216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_102", + "bdc_text": "Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_629", + "psc_text": "In Dorostolo vero, insigni Thraciae civitate, Aemilianus invictissimus decertator, a Capitolino universae Thraciae judice igni traditus est. Porro Marci Arethusii episcopi gesta vel passio Aeschyli et Sophoclis concione [ ed. V., contentione] noscitur indigere, ut digne actus illius tragoediae ordine recitentur. THEODORETUS, lib. III, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 7, p. 130. CAPUT XVII. De legibus quas Julianus contra Christianos posuit. Innumera quoque alia in omni terra et mari ab impiis contra pios illo tempore sunt commissa. Tunc igitur aperte Deo odibilis imperator contra pietatem ponebat leges; et primum quidem interdixit Galilaeorum filiis (sic enim Salvatoris nostri cultores denominabat) poetarum, et rhetorum, atque philosophorum legere disciplinas. Propriis, inquit, pennis, secundum proverbium, vulneramur. Ex nostris enim armati conscriptionibus contra nos bella suscipiunt. Post hanc aliam posuit legem, praecipiens Galilaeos expelli militiis. THEODORETUS, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 131. CAPUT XVIII. De reditu Athanasii ad Alexandriam.", + "candidate_score": 0.632362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_60", + "bdc_text": "Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_172", + "psc_text": "examinatione sequi sententias antiquorum. Plurimi vero tunc convenientium episcoporum et sequentium eos clericorum, scientes disputare, hujusmodi elocutionum arte exercitati claruerunt, et imperatori atque his qui circa eum erant noti sunt facti. Ex illis enim et Athanasius tunc diaconus existens, dum cum Alexandro esset episcopo, hujus studii pars esse maxima videbatur, nec non et quidam Graecorum philosophorum opportune harum disputationum quaestione participati sunt: alii quidem quale esset hoc dogma studentes agnoscere; alii vero nuper inchoante Graecorum religione deperire, Christianis infensi, dogmatis sacramenta ad verborum certamina protrahebant, ita ut contra se seditiones exercerent, certaminaque sibimet inferrent, et saepius ex adverso contenderent. SOZOMEN., lib. I, cap. 16. Edit. Christ. Vales. 17, p. 430 CAPUT III. De laico simplici confessore virum dialecticum superante, et de sene simplici, philosopho Christianum dogma pandente. Cumque plurimi disputationis delectatione traherentur, unus quidam ex confessoribus laicis simplicem habens sensum, dialecticis obviavit, dicens: Audite igitur, Christus et apostoli non nobis", + "candidate_score": 0.629251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_52", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822", + "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.", + "candidate_score": 0.628282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_331", + "psc_text": "Asclepamque Gazae. Qui dum Arianis esset adversus, inscriptionem passus ab his, quasi subvertisset altare, damnatus est. Pro quo Gazaeorum Ecclesia Quintiano committitur. Lucianus autem Hadrianopolites episcopus, ob aliam accusationem Ecclesia sua privatus, degebat in urbe Roma. Cognoscens ergo Romanus episcopus crimina singulorum, et omnes Nicaeno concilio concordare comperiens, eos in communionem suscepit, tanquam omnium curam gerens, propter sedis propriae dignitatem, singulisque reddidit suas ecclesias, et orientalibus scripsit episcopis: culpans quia non recte tractassent viros inculpabiles, de suis ecclesiis eos expellentes, et quod constituta Nicaeni concilii minime conservarent. Quorum paucos ad certam diem sibimet adesse praecepit, ut coram eis ostenderet justum se super eis protulisse decretum. Et de caetero non se passurum interminatus est, nisi ab hujusmodi turbis et novitate cessarent. Et ille quidem haec scripsit. Athanasius autem et Paulus epistolas Julii orientalibus episcopis direxerunt, et singuli eorum suas sedes adepti sunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 7; edit. Christ. Vales. cap.", + "candidate_score": 0.62399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_631", + "psc_text": "episcopi, imperatoris jussione ab exsilio revocantur. Utrique enim ultra Thebaidis terminos ab exsilio remeantes, tractabant quemadmodum corruptam Ecclesiae regulam repararent. Placuit igitur ut Lucifer quidem ad Antiochiam Syriae perveniret, Eusebius Alexandriam; ut una cum Athanasio, facto consilio, Ecclesiae dogmata repararent. Lucifer tamen misit in locum suum diaconem, per quem professus est ratum se habiturum quod esset, concilio ordinante, constitutum. Ipse autem veniens Antiochiam, fluctuantem invenit Ecclesiam; erat enim inter se turba divisa, et non tantum haeresis Ariana, quae erat sub Euzoio, dividebat Ecclesiam; sed etiam Meletii sequaces, studium habentes circa suum praesulem, a suis consortibus recesserunt. Tunc ergo Lucifer ordinans eis Paulinum episcopum, rursus abscessit. Eusebius autem veniens Alexandriam, cum Athanasio concilium celebravit. SOCRATES, lib. III, cap. 4 et 5. Edit. Christ. Vales. cap. 5 et 6, p. 173. CAPUT XX. De concilio apud Alexandriam cum Athanasio celebrato. Conveneruntque ex diversis civitatibus episcopi, et de maximis necessariisque rebus habuere tractatum.", + "candidate_score": 0.6175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.613667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1080", + "psc_text": "Agapio discordiam habuisset, quem ipse episcopum fecerat Ephesi. Verum isti non propter religionem, sed propter praesulatum inimicitias inter se bellaque gesserunt. Gothi namque defendebant Agapium. Quamobrem plurimi clericorum eorum vanam gloriam fugientes, ad fidem consubstantialitatis utiliter accesserunt. Ariani siquidem triginta quinque annis divisi sunt inter alterutros, postea sub imperio Theodosii junioris consulatu Plintae ( An. Dom. 419) ab haeresi Psathyrianorum recedentes, uniti sunt, veluti lege decernentes nunquam capitulum propter quod divisi fuerant memorare. Sed hoc apud Constantinopolim gestum est. Verum in aliis civitatibus sub divisione manserunt. Haec de Arianis. Verum nec Eunomiani sine divisione manserunt. Nam et ipse Eunomius dudum ab Eudoxio, qui eum Cyzici ordinavit episcopum, segregatus est occasione accepta, eo quod Aetium doctorem ejus expulsum suscipere noluisset. Reliqui vero ab eo per schismata diversa partiti sunt. Prius itaque Theophronius quidam Cappadox ab Eunomio versare contentiones edoctus, et aliquid de Aristotelis Categoriis, et Περὶ ἑρμηνείας intelligens, fecit libros quos", + "candidate_score": 0.612543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_80", + "bdc_text": "Etenim scripsimus nos literas vestras ad synodum Rupellanam mense martio , mense aprili demum illa coiret ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1068", + "psc_text": "sol esset in Ariete, Pascha celebrari deberet. Secundum Antiochenos autem Xanthico mense, secundum Romanos Aprili. Et hoc faciendum non sequendo modernos Judaeos, qui per omnia errare noscuntur, sed magis antiquos et Josephum. Sic enim ille in tertio Antiquitatis libro conscripsit. His itaque contendentibus omnes Occidentales usque ad Oceanum, post aequinoctium ex antiqua traditione Pascha celebrasse comperimus, nec aliquando habuisse discordiam. Non enim, sicuti quidam dicunt, celebratum sub Constantino concilium festivitatem Paschae mutavit. Nam ipse Constantinus discordantibus scribens, monet ut isti, cum pauci essent, imitarentur plures. Cujus epistolae partem ponere non omisi. Sic enim post alia dixit: Est enim ordo decorus, quem omnes Ecclesiae in universo orbe apud Occidentem, et Meridiem, et Arcturum, positae servare noscuntur, nec non etiam quidam Orientalium. Quapropter in praesenti bene se habere omnes aestimaverunt, et ego ipse vestrae quoque sapientiae placere promisi, ut quod in Romana civitate, Italia, et Africa, et universa Aegypto, Hispania, Galliis, Britanniis,", + "candidate_score": 0.61126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_945", + "psc_text": "laude dignus, vir mirabilis, semper ornatus, dicere facereque pro apostolicis dogmatibus cuncta festinus, post Liberium gubernacula suscepit Ecclesiae. Direxit igitur imperator cum hujusmodi lege etiam Saporem quemdam, tunc nominatissimum militiae principem, et Arianae quidem blasphemiae praedicatores, veluti quasdam bestias, divinis septis jussit expelli; optimis vero pastoribus et sacris ovilibus universa restitui. Hoc ergo in universis provinciis decrevit observari. THEODORETUS, lib. V, cap. 1 et 2, p. 199. Gratianus itaque cum juniore Valentiniano regno potitus, ab exsilio revocatis omnibus, lege sancivit ut unaquaeque religio licenter sacra celebraret; solos vero ab ecclesiis prohibuit Eunomianos, Photinianos et Manichaeos. SOCRATES, lib. V, cap. 2, pag. 260. CAPUT III. De contentione apud Antiochiam inter Paulinum et Meletium facta, et de Apollinare Laodiceno ejusque secta. Tunc igitur in Antiochia, quae praesidet Orienti, contentio hujusmodi causa provenit. Pro apostolicis dogmatibus laborantes, sicut jam dictum est, erant divisi; et alii post calumnias irrogatas Eustathio, Arianam abominati vesaniam, apud", + "candidate_score": 0.608517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_820", + "psc_text": "222. CAPUT XXVI. Cur Eunomius ab Eudoxio segregatus sit. Circa haec itaque tempora Eunomius ab Eudoxio separatus seorsim agebat missas; quoniam quem dum saepe [ ed. V per se] rogasset ut susciperetur praeceptor ejus Aetius, Eudoxius non audivit. Hoc autem non ideo refutavit, quia sectam declinabat Aetii, cum eam scilicet praedicaret; sed quoniam omnes unanimes illius, eum sectae alterius fatebantur. Ista ergo causa fuit ut ab Eudoxio separaretur Eunomius. Haec igitur Constantinopoli gerebantur. SOCRATES, lib. IV, cap. 12, Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVII. De latebris Athanasii. Deinde Alexandria praeceptum praefectorum, studio Eudoxii destinatum, conturbavit Ecclesiam. Verum Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque", + "candidate_score": 0.605567, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.717946, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2483", + "psc_text": "Si avertisses a me faciem tuam, fierem conturbatus, nec tua mandata et testimonia custodirem. Custodivi ergo, «quia omnes viae meae in conspectu tuo.» Propitio quippe et adjuvante conspectu, voluit intelligi Deum videre vias suas; sicut oravit qui dixit, «Ne avertas faciem tuam a me» (Psal. XXVI, 9) . Nam utique facies Domini est et super facientes mala, sed ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 17) . Non sic profecto iste dixit vias suas ab illo videri; sed sicut novit Dominus vias justorum (Psal. I, 6) , et sicut ait Moysi, «Scio te prae omnibus» (Exod. XXXIII, 17) . Nam si hoc cum non adjuvaret gradientem, quod ejus viae sunt in conspectu Dei, non diceret ideo se custodisse mandata et testimonia ejus, quia omnes viae suae sunt in conspectu Domini. Novit enim audire, «Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore: apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis", + "candidate_score": 0.717946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2483", + "psc_text": "Si avertisses a me faciem tuam, fierem conturbatus, nec tua mandata et testimonia custodirem. Custodivi ergo, «quia omnes viae meae in conspectu tuo.» Propitio quippe et adjuvante conspectu, voluit intelligi Deum videre vias suas; sicut oravit qui dixit, «Ne avertas faciem tuam a me» (Psal. XXVI, 9) . Nam utique facies Domini est et super facientes mala, sed ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 17) . Non sic profecto iste dixit vias suas ab illo videri; sed sicut novit Dominus vias justorum (Psal. I, 6) , et sicut ait Moysi, «Scio te prae omnibus» (Exod. XXXIII, 17) . Nam si hoc cum non adjuvaret gradientem, quod ejus viae sunt in conspectu Dei, non diceret ideo se custodisse mandata et testimonia ejus, quia omnes viae suae sunt in conspectu Domini. Novit enim audire, «Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore: apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis", + "candidate_score": 0.71531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2484", + "psc_text": "Nam si hoc cum non adjuvaret gradientem, quod ejus viae sunt in conspectu Dei, non diceret ideo se custodisse mandata et testimonia ejus, quia omnes viae suae sunt in conspectu Domini. Novit enim audire, «Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore: apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis de via justa» (Psal. II, 11 et 12) : quia nisi in conspectu Domini esset, via justa non esset. Nam hunc timorem et tremorem apostolus etiam Paulus imponit eis quibus dicit, «Cum timore et tremore vestram ipsorum salutem operamini:» et cur hoc dixerit aperiens, «Deus est enim,» inquit, «qui operatur in vobis et velle et operari, pro bona» «voluntate» (Philipp. II, 12, 13) . Ad hoc sunt ergo in conspectu Domini viae justorum, ut dirigat gressus eorum, quoniam ipsae sunt viae de quibus scriptum est in Proverbiis, «Vias autem quae a dextris sunt, novit Dominus: perversae autem sunt,» inquit, «quae", + "candidate_score": 0.70535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2108", + "psc_text": "A quo enim optandum est, nisi ab illo, a quo «Patre luminum omne datum optimum et omne donum perfectum,» sancta Scriptura teste, «descendit» (Jacobi. I, 17) ? Propter eos autem qui putant hoc solo nos ad faciendam justitiam divinitus adjuvari, quod Dei praecepta nobis in notitiam proferuntur, ut ea cognita, jam sine ulla Dei gratia, solis nostrae voluntatis viribus impleantur; non optat hic dirigi vias suas ad custodiendas justificationes Dei, nisi jam ejus acceptis ipso praecipiente mandatis. Ad hoc enim pertinet quod praemisit, «Tu praecepisti mandata tua custodiri nimis.» Tanquam diceret: Jam legem accepi, jam novi; tu enim praecepisti mandata tua custodiri nimis: et mandata tua sancta, et justa, et bona; sed peccatum per bonum mihi operatur mortem (Rom. VII, 12, 13) , nisi adjuvet tua gratia. «Utinam» ergo «dirigantur viae meae ad custodiendas justificationes tuas.» 3. [«vers.» 6.] «Tunc non confundar, dum inspicio in omnia mandata tua.» Mandata Dei", + "candidate_score": 0.704733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84_86", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1400", + "psc_text": "Spiritus spirituales dicit. Bene facit angelos suos spirituales, id est nuntios verbi sui. «Spiritualis enim omnia judicat; ipse autem a nemine dijudicatur» (I Cor. II, 15) . Vide spiritualem factum angelum Dei. «Non potui,» inquit, «vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus» (Id. III, 1) . De spirituali quadam affectione missus est ad carnales, tanquam angelus de coelo ad terram. Quomodo dicit, «et ministros suos ignem flagrantem,» nisi quomodo dicit, «Spiritu ferventes» (Rom. XII, 11) ? Sic enim fervens spiritu, ignis ardens est omnis minister Dei. Nonne ardebat Stephanus? Quo igne ardebat? et quis ille ignis erat, quando lapidabatur, et pro eis a quibus lapidabatur rogabat (Act. VII, 59) ? Cum audis, Ignis est minister Dei; incensurum illum putas? Incendat licet, sed fenum tuum; id est, carnalia omnia desideria tua urat minister Dei, praedicans verbum Dei. Audi illum: «Sic nos existimet homo, quasi ministros Christi, et dispensatores mysteriorum Dei» (I", + "candidate_score": 0.696988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_124_126", + "bdc_text": "contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3184", + "psc_text": "via, quae fuerat interclusa; nam per eum redemptus quidam dicit, «Et in Deo meo transgrediar murum» (Psal. XVII, 30) : sic diabolus nihil aliud agit, nisi ut intercludat viam, ne credatur in Deum. Si enim creditur in Deum, patet via; et ipse Christus est via (Joan. XIV, 6) : si autem non creditur in Deum, interclusa est via. Si autem interclusa fuerit, quia non creditur; quid restat, nisi ut cum venerit qui non credebatur, confundantur qui non crediderunt? Quare? Quia conclusio praecedit, et sequitur confusio: conclusio praecedit ut rex, sequitur confusio tanquam plebs. Quos modo concludit, ut non credant in Christum, quando apparuerit Christus, omnes confundentur, et traducent eos ex adverso iniquitates eorum. Tunc dicent impii confusi: «Quid nobis profuit superbia» (Sap. V, 8) ? Magna mysteria, fratres mei. Dissipatio rex afflictionis; dissipantur ut affligantur. Magna mysteria. Tentatio oculorum, id est fallacia, rex amaricantium; fallunt enim ut amaricent. Conclusio rex", + "candidate_score": 0.695942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_124_126", + "bdc_text": "contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2459", + "psc_text": "eorum carnem, quos persequebantur. Sed attende quod sequitur: «A lege autem tua longe facti sunt.» Quanto magis propinquaverunt persequendis justis, tanto magis longe facti sunt a justitia. Sed quid nocuerunt eis, quibus persequendo propinquaverunt; quando interior est propinquatio Domini eorum, a quo nullatenus deseruntur? 8. [«vers.» 151.] Denique sequitur: «Prope es tu, Domine, et omnes viae tuae veritas.» Etiam in tribulationibus suis, quod eas non immerito patiuntur, tribuere Deo veritatem, sanctorum est usitata confessio. Ita regina Esther (Esther. XIV, 6, 7) , ita sanctus Daniel (Dan. IX, 4, 15) , ita tres viri in camino (Id. III, 24-31) , ita eorum sanctitatis alii socii confitentur. Quaeri autem potest quomodo hic dictum sit, «Omnes viae tuae veritas;» cum in alio psalmo legatur, «Universae viae Domini misericordia et veritas» (Psal. XXIV, 10) . Sed erga sanctos et universae viae Domini misericordia, et universae viae Domini veritas: quia et in judicando subvenit, atque", + "candidate_score": 0.693642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82_84", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1400", + "psc_text": "Spiritus spirituales dicit. Bene facit angelos suos spirituales, id est nuntios verbi sui. «Spiritualis enim omnia judicat; ipse autem a nemine dijudicatur» (I Cor. II, 15) . Vide spiritualem factum angelum Dei. «Non potui,» inquit, «vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus» (Id. III, 1) . De spirituali quadam affectione missus est ad carnales, tanquam angelus de coelo ad terram. Quomodo dicit, «et ministros suos ignem flagrantem,» nisi quomodo dicit, «Spiritu ferventes» (Rom. XII, 11) ? Sic enim fervens spiritu, ignis ardens est omnis minister Dei. Nonne ardebat Stephanus? Quo igne ardebat? et quis ille ignis erat, quando lapidabatur, et pro eis a quibus lapidabatur rogabat (Act. VII, 59) ? Cum audis, Ignis est minister Dei; incensurum illum putas? Incendat licet, sed fenum tuum; id est, carnalia omnia desideria tua urat minister Dei, praedicans verbum Dei. Audi illum: «Sic nos existimet homo, quasi ministros Christi, et dispensatores mysteriorum Dei» (I", + "candidate_score": 0.692586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_109_111", + "bdc_text": "totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis . ingressi sunt , annovebitis , iuris iucundum adhacrius .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3292", + "psc_text": "omnibus fidelibus, Ecclesia sursum in omnibus Angelis. Sed descendit ad Ecclesiam deorsum Dominus Angelorum, et ei Angeli in terra ministraverunt ministranti nobis (Matth. IV, 11) . «Non enim veni,» inquit, «ministrari, sed ministrare» (Id. XX, 28) . Quid nobis ministravit, nisi quod hodieque manducamus et bibimus? Cum ergo Dominus Angelorum nobis ministrarit, non desperemus nos futuros aequales Angelis. Major enim Angelis descendit ad hominem, et Crea or Angelorum suscepit hominem, Dominus Angelorum mortuus est pro homine. «Adorabo» ergo «ad templum sanctum tuum:» intelligo templum tuum non manu factum, sed quod tu fecisti tibi. 5. «Et confitebor nomini tuo, in misericordia tua et veritate tua.» In duobus istis confitemur: sic enim et in alio psalmo legitur, «Universae viae Domini misericordia et veritas» (Psal. XXIV, 10) . In duobus istis confitemur; «in tua misericordia, et in tua veritate.» Misericordia peccatorem respexisti, veritate promissionem reddidisti. «In tua» ergo «misericordia et veritate» confitebor tibi.", + "candidate_score": 0.689596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126_128", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1769", + "psc_text": "facillime possunt: reddere bona pro malis, non reddere mala pro malis; reddere bona pro bonis, reddere mala pro malis; non reddere bona pro bonis, reddere mala pro bonis. Horum duo prima, bonorum sunt, et eorum duorum prius melius; postrema duo malorum, et eorum posterius deterius; duo media quodammodo mediorum, sed eorum prius propinquum bonis, posterius propinquum malis. Haec in Scripturis sanctis oportet attendere. Reddit bona pro malis ipse Dominus, «qui justificat impium» (Rom. IV, 5) , et pendens in cruce dixit: «Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt» (Luc. XXIII, 34) . Cujus vestigia secutus sanctus Stephanus, fixo genu oravit pro lapidantibus, dicens: «Domine, ne statuas illis hoc delictum» (Act. VII, 59) . Ad quam rem praeceptum pertinet, «Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos, et orate pro eis qui vos persequuntur» (Matth. V, 44) . Mala pro malis non esse reddenda Paulus apostolus dicit, «Nulli malum pro malo", + "candidate_score": 0.689363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3716", + "psc_text": "Et ipsi filii praesenti saeculo perierunt, agnoscendi et recipiendi in futuro. Ille tamen vir habens aliud unde gauderet, in quo verum erat quod modo commemoravimus, «Per singulos dies benedicam te;» numquid quia ille dies quo totum perierat, tristis illuxit, ideo lux interior in corde defecit? Stetit quippe in illa luce, et ait: «Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum» (Job I) . Ergo per singulos dies laudavit, qui etiam in die tam tristi laudavit. Breve magisterium est, ut semper laudes Deum, veroque corde, non falso dicas: «Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo» (Psal. XXXIII, 2) . Breve magisterium est, scilicet ut noveris eum misericorditer dare cum dat, misericorditer auferre cum tollit; nec te credas a misericordia ejus derelinqui, qui tibi aut blanditur dando, ne deficias; aut corripit exsultantem, ne pereas. Sive ergo in ejus donis, sive in ejus", + "candidate_score": 0.689343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2043", + "psc_text": "autem, vel laudis ejus est, vel peccatorum nostrorum. Et illa quidem confessio, qua peccata nostra Deo confitemur, omnibus nota est; ita ut hanc solam dici confessionem in Scripturis sanctis minus erudita existimet multitudo: nam ubi hoc verbum lectoris ore sonuerit, continuo strepitus pius pectora tundentium consequitur. Sed debent advertere quomodo dictum sit in alio psalmo: «Quoniam ingrediar in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, soni festivitatem celebrantis» (Psal. XLI, 5) . Hic enim certe manifestum est vocem confessionis et sonum, non ad moerorem poenitentiae, sed ad laetitiam festivitatis celeberrimae pertinere. Aut si de tam manifesto testimonio quisquam adhuc dubitat, quid dicturus est ad illud quod in Ecclesiastico scriptum est: «Benedicite Dominum omnia opera ipsius, date nomini ipsius magnificentiam, et confitemini in laudem ipsius in canticis labiorum et in citharis; et sic dicite in confessione, Quoniam omnia opera Domini bona nimis» (Eccli. XXXIX, 19-21) ?", + "candidate_score": 0.688985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1400", + "psc_text": "Spiritus spirituales dicit. Bene facit angelos suos spirituales, id est nuntios verbi sui. «Spiritualis enim omnia judicat; ipse autem a nemine dijudicatur» (I Cor. II, 15) . Vide spiritualem factum angelum Dei. «Non potui,» inquit, «vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus» (Id. III, 1) . De spirituali quadam affectione missus est ad carnales, tanquam angelus de coelo ad terram. Quomodo dicit, «et ministros suos ignem flagrantem,» nisi quomodo dicit, «Spiritu ferventes» (Rom. XII, 11) ? Sic enim fervens spiritu, ignis ardens est omnis minister Dei. Nonne ardebat Stephanus? Quo igne ardebat? et quis ille ignis erat, quando lapidabatur, et pro eis a quibus lapidabatur rogabat (Act. VII, 59) ? Cum audis, Ignis est minister Dei; incensurum illum putas? Incendat licet, sed fenum tuum; id est, carnalia omnia desideria tua urat minister Dei, praedicans verbum Dei. Audi illum: «Sic nos existimet homo, quasi ministros Christi, et dispensatores mysteriorum Dei» (I", + "candidate_score": 0.68498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83_85", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1400", + "psc_text": "Spiritus spirituales dicit. Bene facit angelos suos spirituales, id est nuntios verbi sui. «Spiritualis enim omnia judicat; ipse autem a nemine dijudicatur» (I Cor. II, 15) . Vide spiritualem factum angelum Dei. «Non potui,» inquit, «vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus» (Id. III, 1) . De spirituali quadam affectione missus est ad carnales, tanquam angelus de coelo ad terram. Quomodo dicit, «et ministros suos ignem flagrantem,» nisi quomodo dicit, «Spiritu ferventes» (Rom. XII, 11) ? Sic enim fervens spiritu, ignis ardens est omnis minister Dei. Nonne ardebat Stephanus? Quo igne ardebat? et quis ille ignis erat, quando lapidabatur, et pro eis a quibus lapidabatur rogabat (Act. VII, 59) ? Cum audis, Ignis est minister Dei; incensurum illum putas? Incendat licet, sed fenum tuum; id est, carnalia omnia desideria tua urat minister Dei, praedicans verbum Dei. Audi illum: «Sic nos existimet homo, quasi ministros Christi, et dispensatores mysteriorum Dei» (I", + "candidate_score": 0.682013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1401", + "psc_text": "pro eis a quibus lapidabatur rogabat (Act. VII, 59) ? Cum audis, Ignis est minister Dei; incensurum illum putas? Incendat licet, sed fenum tuum; id est, carnalia omnia desideria tua urat minister Dei, praedicans verbum Dei. Audi illum: «Sic nos existimet homo, quasi ministros Christi, et dispensatores mysteriorum Dei» (I Cor. IV, 1) . Quomodo autem ardebat, cum diceret: «Os nostrum patet ad vos, o Corinthii; cor nostrum dilatatum est» (II Cor. VI, 11) ? Ardebat et flagrabat charitate, et ibat in eos, ut incenderet. Hunc ignem se missurum Dominus in terram dicebat, cum ait: «Ignem veni mittere in terram» (Luc. XII, 49) . Quomodo gladium (Matth. X, 34) , sic ignem. Gladius dividit affectum carnalem, ignis absumit. Totum in verbo Dei intellige, totum in spiritu Dei cognosce. Incipe fervere charitate per verbum quod audis, et vide quid in te fecerit ignis minister Dei. «Qui facit angelos suos spiritus, et", + "candidate_score": 0.6811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86_88", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 . Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3716", + "psc_text": "Et ipsi filii praesenti saeculo perierunt, agnoscendi et recipiendi in futuro. Ille tamen vir habens aliud unde gauderet, in quo verum erat quod modo commemoravimus, «Per singulos dies benedicam te;» numquid quia ille dies quo totum perierat, tristis illuxit, ideo lux interior in corde defecit? Stetit quippe in illa luce, et ait: «Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum» (Job I) . Ergo per singulos dies laudavit, qui etiam in die tam tristi laudavit. Breve magisterium est, ut semper laudes Deum, veroque corde, non falso dicas: «Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo» (Psal. XXXIII, 2) . Breve magisterium est, scilicet ut noveris eum misericorditer dare cum dat, misericorditer auferre cum tollit; nec te credas a misericordia ejus derelinqui, qui tibi aut blanditur dando, ne deficias; aut corripit exsultantem, ne pereas. Sive ergo in ejus donis, sive in ejus", + "candidate_score": 0.67692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82_84", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1399", + "psc_text": "enim fit praeco, id est, qui homo erat fit praeco; non qui erat praeco fit homo. Sic ergo qui erant jam spiritus conditi a creatore Deo, facit eos angelos, mittendo eos nuntiare quod jusserit; et ignem flagrantem facit ministros suos. Legimus apparuisse ignem in rubo (Exod. III, 2) , legimus etiam missum ignem desuper, et implesse quod praeceptum est. Ministravit ergo, cum impleret: cum esset, in natura sua erat; cum egit quod jussum est, ministerium implevit. Sic secundum litteram in creatura. 16. Quid est autem in Ecclesia figurate? Quomodo accipimus, «Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos ignem flagrantem?» Spiritus spirituales dicit. Bene facit angelos suos spirituales, id est nuntios verbi sui. «Spiritualis enim omnia judicat; ipse autem a nemine dijudicatur» (I Cor. II, 15) . Vide spiritualem factum angelum Dei. «Non potui,» inquit, «vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus» (Id. III, 1) . De spirituali quadam affectione", + "candidate_score": 0.676868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3018", + "psc_text": "Et quid facio, inquis? sic remanebo? «Sed quae praecepit tibi Dominus, illa cogita semper» (Eccli. III, 22) . Quae tibi praecepit Dominus? Fac misericordiam, pacem Ecclesiae noli dimittere, in homine spem noli ponere, desiderando miracula noli tentare Deum. Si jam est in te fructus, cognoscis, quia cum bonis toleras zizania usque ad messem (Matth. XIII, 30) ; quia cum malis ad tempus potes esse, non in aeternum. Palea hic tibi mixta est in hoc tempore in area; in horreo tecum non erit. Haec «quae tibi praecepit Dominus, illa cogita semper.» A lacte non separaberis quoadusque super matrem tuam es; ne prius fame moriaris, antequam panem manducare sis idoneus. Cresce; erunt validae vires tuae, et videbis quod non poteras, et capies quod non capiebas. 14. Quid ergo? cum videro quae non poteram videre, et cepero quae non poteram capere, jam securus ero? perfectus ero? Non, quamdiu hic vivis. Ipsa est perfectio", + "candidate_score": 0.67377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_99", + "bdc_text": "Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3716", + "psc_text": "Et ipsi filii praesenti saeculo perierunt, agnoscendi et recipiendi in futuro. Ille tamen vir habens aliud unde gauderet, in quo verum erat quod modo commemoravimus, «Per singulos dies benedicam te;» numquid quia ille dies quo totum perierat, tristis illuxit, ideo lux interior in corde defecit? Stetit quippe in illa luce, et ait: «Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum» (Job I) . Ergo per singulos dies laudavit, qui etiam in die tam tristi laudavit. Breve magisterium est, ut semper laudes Deum, veroque corde, non falso dicas: «Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo» (Psal. XXXIII, 2) . Breve magisterium est, scilicet ut noveris eum misericorditer dare cum dat, misericorditer auferre cum tollit; nec te credas a misericordia ejus derelinqui, qui tibi aut blanditur dando, ne deficias; aut corripit exsultantem, ne pereas. Sive ergo in ejus donis, sive in ejus", + "candidate_score": 0.671409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25_27", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2108", + "psc_text": "A quo enim optandum est, nisi ab illo, a quo «Patre luminum omne datum optimum et omne donum perfectum,» sancta Scriptura teste, «descendit» (Jacobi. I, 17) ? Propter eos autem qui putant hoc solo nos ad faciendam justitiam divinitus adjuvari, quod Dei praecepta nobis in notitiam proferuntur, ut ea cognita, jam sine ulla Dei gratia, solis nostrae voluntatis viribus impleantur; non optat hic dirigi vias suas ad custodiendas justificationes Dei, nisi jam ejus acceptis ipso praecipiente mandatis. Ad hoc enim pertinet quod praemisit, «Tu praecepisti mandata tua custodiri nimis.» Tanquam diceret: Jam legem accepi, jam novi; tu enim praecepisti mandata tua custodiri nimis: et mandata tua sancta, et justa, et bona; sed peccatum per bonum mihi operatur mortem (Rom. VII, 12, 13) , nisi adjuvet tua gratia. «Utinam» ergo «dirigantur viae meae ad custodiendas justificationes tuas.» 3. [«vers.» 6.] «Tunc non confundar, dum inspicio in omnia mandata tua.» Mandata Dei", + "candidate_score": 0.670726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103_105", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ? Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3212", + "psc_text": "occurrit, ne isto nomine homines ad hoc aedificarentur, ut ministerium vel servitium religionis, quae graece liturgia, vel latria dicitur, sanctis Angelis exhiberent; quod nec ipsi exhiberi ab hominibus volunt, nisi illi Deo qui et ipsorum et hominum Deus est. Unde multo utilius Angeli vocantur, qui latine nuntii nuncupantur; ut per nomen non substantiae, sed officii, satis intelligamus illum Deum a nobis eos coli velle, quem nuntiant. Totam ergo istam quaestionem breviter Apostolus solvit, ubi ait: «Nam etsi sunt qui dicantur dii, sive in coelo, sive in terra; quemadmodum sunt dii multi et» «domini multi, sed nobis unus Deus, Pater, ex quo omnia, et nos in ipso, et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum» (I Cor. VIII, 4-6) . 4. [«vers.» 4.] Confiteamur ergo «Deo deorum, et Domino dominorum; quoniam in aeternum misericordia ejus. Qui fecit mirabilia magna solus.» Sicut in omnium versuum novissimis partibus positum", + "candidate_score": 0.669754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103_105", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ? Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1202", + "psc_text": "Sion, quid fiet? «Et videbitur in gloria sua.» Ut aedificaret Sion, ut esset fundamentum in Sion, visus est a Sion, sed non in gloria sua: «Vidimus eum, et non habebat speciem neque decorem» (Isai. LIII, 2) . At vero cum venerit judicare cum Angelis suis, quando congregabuntur ante eum omnes gentes, quando oves ad dexteram, haedi ad sinistram separabuntur (Matth. XXV, 31-33) , nonne tunc videbunt in quem pupugerunt (Zach. XII, 10) ? Et confundentur sero, qui prima poenitentia et salubri confundi noluerunt. «Aedificabit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua:» qui in illa primo visus est in infirmitate sua. 18. [«vers. 18.] Respexit in orationem humilium, et non despexit precem eorum.» In aedificatione Sion hoc agitur modo; aedificantes Sion orant, gemunt: ille unus pauper, quod pauperes multi; quia millia in tot gentibus unus, quia unitas pacis Ecclesiae. Ipse unus, ipse multi: unus, propter charitatem; multi, propter latitudinem. Ergo nunc", + "candidate_score": 0.669385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2299", + "psc_text": "mentis vestrae:» et utique intellectus in mente est. Hinc rursus ait, «Reformamini in novitate sensus vestri» (Rom. XII, 2) : de his autem qui hujus regenerationis consortes non erant, «Hoc» inquit, «dico et testificor in Domino, ut non jam ambuletis sicut et Gentes ambulant in vanitate mentis suae, obscurati intelligentia, alienati a via Dei per ignorantiam, quae est in illis propter caecitatem cordis eorum» (Ephes. IV, 17, 18, 23) . Propter hos igitur interiores oculos, quorum caecitas est non intelligere, ut aperiantur, et magis magisque serenentur, fide corda mundantur (Act. XV, 9) . Quamvis enim, nisi aliquid intelligat, nemo possit credere in Deum; tamen ipsa fide qua credit, sanatur, ut intelligat ampliora. Alia sunt enim quae nisi intelligamus, non credimus; et alia sunt quae nisi credamus, non intelligimus. Nam cum fides sit ex auditu, auditus autem per verbum Christi (Rom. X, 17) ; quomodo credit praedicanti fidem, qui, ut alia", + "candidate_score": 0.668837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3746", + "psc_text": "cum confitentur illi homines, opera ejus illi confitentur: numquid ligna et lapides vocem habent confessionis? Prorsus confiteantur ei omnia opera ejus. Quid dicis? Et terra et ligna? Omnia opera ejus. Si omnia laudant, cur non omnia confitentur? Confessio enim non peccatorum tantum dicitur, sed et laudis: ne forte ubicumque auditis confessionem, putetis jam non esse nisi peccati. Usque adeo enim hoc putatur, ut quando sonuerit de divinis eloquiis, continuo sit consuetudo pectora tundere. Audi quia est et laudis confessio. Numquid Dominus Jesus Christus habebat peccatum? Et tamen ait: «Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae» (Matth. XI, 25) . Confessio est ergo in laude. Proinde quid accipiendum, «Confiteantur tibi, Domine, omnia opera tua?» Laudent te omnia opera tua. Sed talis quaestio redit ad laudem, qualis erat in confessione. Si enim propterea confiteri non poterunt terra, ligna et quaeque insensata, quia vocem non habent confitendi; ideo nec laudabunt, quia vocem non", + "candidate_score": 0.668294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_10", + "bdc_text": "sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2043", + "psc_text": "autem, vel laudis ejus est, vel peccatorum nostrorum. Et illa quidem confessio, qua peccata nostra Deo confitemur, omnibus nota est; ita ut hanc solam dici confessionem in Scripturis sanctis minus erudita existimet multitudo: nam ubi hoc verbum lectoris ore sonuerit, continuo strepitus pius pectora tundentium consequitur. Sed debent advertere quomodo dictum sit in alio psalmo: «Quoniam ingrediar in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, soni festivitatem celebrantis» (Psal. XLI, 5) . Hic enim certe manifestum est vocem confessionis et sonum, non ad moerorem poenitentiae, sed ad laetitiam festivitatis celeberrimae pertinere. Aut si de tam manifesto testimonio quisquam adhuc dubitat, quid dicturus est ad illud quod in Ecclesiastico scriptum est: «Benedicite Dominum omnia opera ipsius, date nomini ipsius magnificentiam, et confitemini in laudem ipsius in canticis labiorum et in citharis; et sic dicite in confessione, Quoniam omnia opera Domini bona nimis» (Eccli. XXXIX, 19-21) ?", + "candidate_score": 0.666683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2043", + "psc_text": "autem, vel laudis ejus est, vel peccatorum nostrorum. Et illa quidem confessio, qua peccata nostra Deo confitemur, omnibus nota est; ita ut hanc solam dici confessionem in Scripturis sanctis minus erudita existimet multitudo: nam ubi hoc verbum lectoris ore sonuerit, continuo strepitus pius pectora tundentium consequitur. Sed debent advertere quomodo dictum sit in alio psalmo: «Quoniam ingrediar in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, soni festivitatem celebrantis» (Psal. XLI, 5) . Hic enim certe manifestum est vocem confessionis et sonum, non ad moerorem poenitentiae, sed ad laetitiam festivitatis celeberrimae pertinere. Aut si de tam manifesto testimonio quisquam adhuc dubitat, quid dicturus est ad illud quod in Ecclesiastico scriptum est: «Benedicite Dominum omnia opera ipsius, date nomini ipsius magnificentiam, et confitemini in laudem ipsius in canticis labiorum et in citharis; et sic dicite in confessione, Quoniam omnia opera Domini bona nimis» (Eccli. XXXIX, 19-21) ?", + "candidate_score": 0.666117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104_106", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1202", + "psc_text": "Sion, quid fiet? «Et videbitur in gloria sua.» Ut aedificaret Sion, ut esset fundamentum in Sion, visus est a Sion, sed non in gloria sua: «Vidimus eum, et non habebat speciem neque decorem» (Isai. LIII, 2) . At vero cum venerit judicare cum Angelis suis, quando congregabuntur ante eum omnes gentes, quando oves ad dexteram, haedi ad sinistram separabuntur (Matth. XXV, 31-33) , nonne tunc videbunt in quem pupugerunt (Zach. XII, 10) ? Et confundentur sero, qui prima poenitentia et salubri confundi noluerunt. «Aedificabit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua:» qui in illa primo visus est in infirmitate sua. 18. [«vers. 18.] Respexit in orationem humilium, et non despexit precem eorum.» In aedificatione Sion hoc agitur modo; aedificantes Sion orant, gemunt: ille unus pauper, quod pauperes multi; quia millia in tot gentibus unus, quia unitas pacis Ecclesiae. Ipse unus, ipse multi: unus, propter charitatem; multi, propter latitudinem. Ergo nunc", + "candidate_score": 0.659786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_10", + "bdc_text": "sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3971", + "psc_text": "Crescant zizania, decrescat frumentum; utrumque crevit. Quare non apparet modo Spiritus sanctus in linguis omnibus? Imo vero apparet in linguis omnibus: tunc enim nondum erat Ecclesia per terrarum orbem diffusa, ut membra Christi in omnibus gentibus loquerentur. Tunc implebatur in uno, quod praenuntiabatur in omnibus. Jam totum corpus Christi loquitur omnium linguis: et quibus nondum loquitur, loquetur. Crescet enim Ecclesia, donec occupet omnes linguas. Quod vos deseruistis, quousque crevit! Tenete nobiscum quousque accessit, ut nobiscum perveniatis ad quae nondum accessit. Loquor omnium linguis, audeo tibi dicere. In corpore Christi sum, in Ecclesia Christi sum: si corpus Christi jam omnium linguis loquitur, et ego in omnibus linguis sum; mea est graeca, mea est syra, mea est hebraea, mea est omnium gentium, quia in unitate sum omnium gentium. 20. Ergo, fratres, coepit Ecclesia ab Jerusalem; iit per omnes gentes: quid evidentius hoc testimonio Legis, Prophetarum, ipsius Domini? Apostolorum ubique personant voces, reddentes", + "candidate_score": 0.658068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_134", + "bdc_text": "Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1084", + "psc_text": "enim sibi promiserunt quod impleturi essent illam vitam sanctam, in commune habentem omnia, ubi nemo dicit aliquid suum, quibus est una anima et cor unum in Deum (Act. IV, 32, 35) : missi sunt in fornacem, et crepuerunt. Quomodo ergo cognoscis eum qui sibi ipse adhuc ignotus est? Excludes malos fratres a conventu bonorum? De corde tuo, quisquis ista dicis, omnes malas cogitationes, si potes, exclude: non intret in cor tuum vel suggestio mala. Non consentio, inquis. Sed intravit tamen, ut suggereret. Nam omnes munita corda habere volumus, ut nihil intret quod male suggeratur. Unde autem intret, quis novit? Et pugnamus quotidie in uno corde nostro; unus homo in corde suo cum turba luctatur. Suggerit avaritia, suggerit libido, suggerit voracitas, suggerit laetitia ista popularis; omnia suggerunt: ab omnibus se continet, omnibus respondet, et ab omnibus aversatur; difficile est ut non ab aliqua feriatur . Ubi ergo securitas? Hic nusquam; in", + "candidate_score": 0.657646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115_117", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1490", + "psc_text": "5) ! Nolumus dicere: Nemo se inebriet. Inebriamini, sed videte unde. Si vos inebriat calix Domini praeclarus, videbitur ista inebrietas in operibus vestris, videbitur in sancto amore justitiae, videbitur postremo in alienatione mentis vestrae, sed a terrenis in coelum. «Ut exhilaret faciem ejus in oleo.» Video quae terra quantum fructum educat, si producat fenum jumentis. Non isti servi vendunt quod dant; non enim venditores Evangelii sunt: gratis dant, quia gratis acceperunt. Gaudent bonis operibus vestris; hoc enim vobis prodest: non enim quaerunt datum, sed requirunt fructum. Quid est exhilaratio faciei in oleo? Gratia Dei, nitor quidam in manifestationem; sicut dicit Apostolus: «Unicuique autem datur Spiritus ad manifestationem» (I Cor. XII, 7) . Gratia quaedam quae est hominum ad homines perspicua, ad conciliandum sanctum amorem, oleum dicitur, in nitore divino; et quoniam excellentissima in Christo apparuit, totus orbis eum diligit: qui cum contemptus hic esset, adoratur modo ab omni gente: «Quoniam", + "candidate_score": 0.657518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115_117", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1147", + "psc_text": "nostram in invicem: nos autem etiamsi diligimus nos invicem, quis videt qua dispensatione a nobis fiant ista? Quare nemo videt cor? Quia nox est. In ista nocte tentationes abundant. Quasi de ipsa nocte dixit psalmus: «Posuisti tenebras, et facta est nox; in ea pertransibunt omnes bestiae silvae: catuli leonum rugientes ut rapiant, et ut quaerant a Deo escam sibi» (Psal. CIII, 20, 21) . In nocte quaerunt escam catuli leonum. Qui sunt catuli leonum? Principum et potestatum aeris hujus, daemones et angeli diaboli (Ephes. II, 2) . Quomodo sibi quaerunt escam? Quando tentant. Sed quia non accedunt, nisi Deus eis dederit potestatem; ideo dictum est, «Quaerentes a Deo escam sibi.» Petiit Job tentandum. Qualem escam? Opulentam, pinguem, justum Dei, cui ipse Deus testimonium perhibuit, et ait: «Homo sine querela, verus Dei cultor fuit.» Petivit illum tentandum, quaerens a Deo escam: et accepit tentandum, sed non opprimendum (Job I, 8. 12)", + "candidate_score": 0.65664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3550", + "psc_text": "Ubi videt, Ubi autem non videt? Ita enim dicimus, Ubi videt, quasi alicubi non videat. Sed in isto coetu rerum corporalium vident et homines, vident et animalia: ille autem videt et ubi homo non videt. Nam cogitationem tuam nullus hominum videt, Deus autem videt. Ibi ergo effunde precem tuam, ubi solus ille videt qui remunerat. Nam in abscondito te Dominus Jesus Christus jussit orare: sed si agnoscas cubiculum tuum, et mundes, ibi rogas Deum. «Cum autem oratis,» inquit, «nolite esse sicut hypocritae, qui stant in plateis et vicis orantes, ut videantur ab hominibus. Tu autem cum oras, intra in cubiculum tuum, et claude ostium, et deprecare Deum tuum in occulto; et qui videt in occulto, reddet tibi» (Matth. VI, 5 et 6) . Si homines reddituri sunt, effunde ante homines precem tuam: si Deus redditurus est, effunde ante eum precem tuam, et claude ostium, ne tentator ingrediatur. Tentator non cessat", + "candidate_score": 0.655883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_58", + "bdc_text": "nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1491", + "psc_text": "Apostolus: «Unicuique autem datur Spiritus ad manifestationem» (I Cor. XII, 7) . Gratia quaedam quae est hominum ad homines perspicua, ad conciliandum sanctum amorem, oleum dicitur, in nitore divino; et quoniam excellentissima in Christo apparuit, totus orbis eum diligit: qui cum contemptus hic esset, adoratur modo ab omni gente: «Quoniam ipsius est regnum, et ipse dominabitur gentium» (Psal. XXI, 29) . Tanta est enim ejus gratia, ut multi qui in eum non credunt, laudent eum, et propterea dicant nolle se in eum credere, quia nemo potest implere quod jubet. Laudando impediuntur, qui in illum vituperando saeviebant. Amatur tamen ab omnibus, praedicatur ab omnibus; quia excellenter unctus, ideo Christus. Christus enim unctus, a chrismate dictus Christus. Messias hebraice, graece Christus, latine Unctus: sed corpus suum totum perunguit. Omnes ergo venientes accipiunt gratiam, ut exhilaretur facies in oleo. 14. «Et panis cor hominis confirmat.» Quid est hoc, fratres? Quasi coegit intelligi de", + "candidate_score": 0.655277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1594", + "psc_text": "Deus noster; in omni terra judicia ejus:» quia in omni terra Ecclesia ejus, ubi praedicantur judicia ejus. Quid ergo ait in alio psalmo: «Qui annuntiat verbum suum Jacob, justitias et judicia sua Israel; non fecit sic omni genti, et judicia sua non manifestavit eis» (Psal. CXLVII, 19, 20) . Ideo dictum est, quia unam gentem voluit intelligi pertinentem ad semen Abrahae; quae vocata est quidem ex omnibus gentibus, et sic in ea dicuntur omnes gentes, ut una sit gens in adoptionem vocata. Extra istam nulli genti manifestavit judicia sua: quoniam qui ea non crediderunt, etiamsi annuntiata sunt, manifestata eis utique non sunt; quia nisi credant, non intelligent. 6. [«vers. 8-11.] Memor fuit in saeculum testamenti sui.» Alii codices habent, «in aeternum;» quod ex ambiguo graeco factum est. Sed si in hoc saeculum intelligendum est, non in aeternum; quomodo exponens cujus testamenti memor fuerit, adjungit et dicit: «Verbi quod mandavit in", + "candidate_score": 0.65199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1490", + "psc_text": "5) ! Nolumus dicere: Nemo se inebriet. Inebriamini, sed videte unde. Si vos inebriat calix Domini praeclarus, videbitur ista inebrietas in operibus vestris, videbitur in sancto amore justitiae, videbitur postremo in alienatione mentis vestrae, sed a terrenis in coelum. «Ut exhilaret faciem ejus in oleo.» Video quae terra quantum fructum educat, si producat fenum jumentis. Non isti servi vendunt quod dant; non enim venditores Evangelii sunt: gratis dant, quia gratis acceperunt. Gaudent bonis operibus vestris; hoc enim vobis prodest: non enim quaerunt datum, sed requirunt fructum. Quid est exhilaratio faciei in oleo? Gratia Dei, nitor quidam in manifestationem; sicut dicit Apostolus: «Unicuique autem datur Spiritus ad manifestationem» (I Cor. XII, 7) . Gratia quaedam quae est hominum ad homines perspicua, ad conciliandum sanctum amorem, oleum dicitur, in nitore divino; et quoniam excellentissima in Christo apparuit, totus orbis eum diligit: qui cum contemptus hic esset, adoratur modo ab omni gente: «Quoniam", + "candidate_score": 0.651827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_10", + "bdc_text": "sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1594", + "psc_text": "Deus noster; in omni terra judicia ejus:» quia in omni terra Ecclesia ejus, ubi praedicantur judicia ejus. Quid ergo ait in alio psalmo: «Qui annuntiat verbum suum Jacob, justitias et judicia sua Israel; non fecit sic omni genti, et judicia sua non manifestavit eis» (Psal. CXLVII, 19, 20) . Ideo dictum est, quia unam gentem voluit intelligi pertinentem ad semen Abrahae; quae vocata est quidem ex omnibus gentibus, et sic in ea dicuntur omnes gentes, ut una sit gens in adoptionem vocata. Extra istam nulli genti manifestavit judicia sua: quoniam qui ea non crediderunt, etiamsi annuntiata sunt, manifestata eis utique non sunt; quia nisi credant, non intelligent. 6. [«vers. 8-11.] Memor fuit in saeculum testamenti sui.» Alii codices habent, «in aeternum;» quod ex ambiguo graeco factum est. Sed si in hoc saeculum intelligendum est, non in aeternum; quomodo exponens cujus testamenti memor fuerit, adjungit et dicit: «Verbi quod mandavit in", + "candidate_score": 0.650816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2381", + "psc_text": "corpore mortuo non vivatur. Corpus enim mortuum est propter peccatum: et exspectantes redemptionem corporis nostri, spe salvi facti sumus, et quod non videmus sperantes, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 10, 23-25) . Sed spes non confundit, si charitas Dei diffunditur in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Propter quem largius accipiendum clamatur ad Patrem, «Ne confundas me ab exspectatione mea.» 5. [«vers.» 117.] Et tanquam ei responsum fuerit in silentio, Non vis confundi ab exspectatione tua? non intermittas meditari justificationes meas: sentiens istam meditationem plerumque animae languoribus impediri, «Adjuva me,» inquit, «et salvus ero; et meditabor in justificationibus tuis semper.» 6. [«vers 118.] Sprevish omnes;» vel, quod de graeco diligentius videtur expressum, «Ad nihilum deduxisti omnes discendentes a justificationibus tuis; quia injusta cogitatio eorum.» Ideo ergo clamavit: «Adjuva me et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper;» quia in nihilum redigit Deus", + "candidate_score": 0.649961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_56", + "psc_text": "Inimici Domini mentiti sunt ei,» dicendo, Eo ad vineam, et non eundo (Matth. XXI, 30) : «et erit tempus eorum,» non ad tempus, sed «in aeternum.» Et qui sunt isti? «Et cibavit illos ex adipe frumenti.» Nostis adipem frumenti, unde cibantur multi inimici qui mentiti sunt ei. «Et cibavit illos ex adipe frumenti» miscuit eos Sacramentis suis. Et Judam, quando dedit buccellam (Joan. XIII, 26) , ex adipe frumenti cibavit: et inimicus Domini mentitus est ei, et erit tempus ejus in aeternum. «Et cibavit illos ex adipe frumenti; et de petra melle saturavit eos.» O ingratos! «Cibavit ex adipe frumenti, et de petra melle saturavit eos.» In eremo de petra aquam produxit (Exod. XVII, 6) , non mel. Mel sapientia est, primatum dulcoris tenens in escis cordis. Quam multi ergo inimici Domini mentientes Domino cibantur, non solum ex adipe frumenti, sed etiam de petra melle, de sapientia Christi! quam multi", + "candidate_score": 0.649771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_77_79", + "bdc_text": "essentialiter S . Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2356", + "psc_text": "qui de lavandis manibus sua velut magna mandata tradiderant. Ipsa quoque membra capitis hujus super seniores intelligentis, nondum quod ab eo dictum est intellexerant. Denique post pauca respondens Petrus dixit ei: «Edissere nobis parabolam istum.» Putabat adhuc esse parabolam, quod Dominus sine figuris fuerat elocutus. At ille dixit: «Adhuc et vos sine intellectu estis? Non intelligitis quia omne quod in os intrat, in ventrem vadit, et in secessum emittitur; quae autem procedunt de ore, de corde exeunt, et ea coinquinant hominem» (Matth. XV, 1-18) ? Adhuc et vos sine intellectu estis, et super illos seniores non intelligitis? Sed plane jam nunc audito tali magistro, capite nostro, potest unusquisque nostrum dicere, «Super seniores intellexi.» Nam etiam corpori congruit quod secutus adjunxit, «Quia mandata tua exquisivi. Mandata tua,» non mandata hominum: «mandata tua,» non mandata seniorum, qui volentes esse legis doctores, non intelligunt neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim.", + "candidate_score": 0.645895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_773", + "psc_text": "unde corrigas quod in te tortum est. Quid autem volunt homines? Parum est, quia voluntatem suam tortuosam habent; etiam volunt voluntatem Dei tortam facere secundum cor suum, ut hoc faciat Deus quod ipsi volunt, cum ipsi hoc debeant facere quod Deus vult. 19. Quomodo autem complexus est Dominus ex duabus voluntatibus unam factam in homine quem portabat? Praefigurans in corpore suo, id est in Ecclesia sua, futuros quosdam qui voluntatem suam vellent facere, sed sequerentur postea Dei; quia infirmos quosdam ostendit quod ad ipsum pertineant, et eos praefiguravit in se. Nam ideo et toto corpore sanguinem sudavit (Luc. XXII, 44) , quia in corpore suo, id est in Ecclesia sua, martyrum sanguinem ostendit. Toto corpore sanguis exibat: ita Ecclesia ejus habet martyres; per totum corpus ejus fusus est sanguis. Quosdam ergo infirmos in se praefigurans, vel in corpore suo; ex persona infirmorum, compatiens illis, ait: «Pater, si fieri potest, transeat", + "candidate_score": 0.645875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145_147", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2483", + "psc_text": "Si avertisses a me faciem tuam, fierem conturbatus, nec tua mandata et testimonia custodirem. Custodivi ergo, «quia omnes viae meae in conspectu tuo.» Propitio quippe et adjuvante conspectu, voluit intelligi Deum videre vias suas; sicut oravit qui dixit, «Ne avertas faciem tuam a me» (Psal. XXVI, 9) . Nam utique facies Domini est et super facientes mala, sed ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 17) . Non sic profecto iste dixit vias suas ab illo videri; sed sicut novit Dominus vias justorum (Psal. I, 6) , et sicut ait Moysi, «Scio te prae omnibus» (Exod. XXXIII, 17) . Nam si hoc cum non adjuvaret gradientem, quod ejus viae sunt in conspectu Dei, non diceret ideo se custodisse mandata et testimonia ejus, quia omnes viae suae sunt in conspectu Domini. Novit enim audire, «Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore: apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis", + "candidate_score": 0.644849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_110", + "bdc_text": "dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3901", + "psc_text": "et tractandus ipse susceptus. Sed quia evangelica lectione tunc permoti, prae magnitudine timoris nostri et vestrae utilitatis immorati sumus in eo quod nobis Dominus diem novissimum commendavit, cautosque nos et vigilantes exspectare voluit adventum suum; terrens etiam exemplo, ne damnet judicio; sic futurum dicens adventum filii hominis, sicut in diebus Noe: manducabant et bibebant, emebant, vendebant, nubebant, uxores ducebant, donec introiret Noe in arcam, et venit diluvium, et perdidit omnes (Matth. XXIV) . Solliciti ergo et magno timore concussi (quis enim si credit, non timeat?), in eo sumus, quantum potuimus, immorati, ut de vestris moribus vitaque vestra et omnium nostrum sermo produceretur, quo possimus illum diem non solum securi exspectare, sed etiam desiderare. Si enim amamus Christum, utique adventum ejus desiderare debemus. Perversum enim est, et nescio utrum verum, quem diligis timere ne veniat; orare, «Adveniat regnum tuum» (Id. VI, 10) ; et timere ne exaudiaris. Unde autem timor? quia", + "candidate_score": 0.644848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2887", + "psc_text": "Ergo Petrus et Joannes et Jacobus, et alii Apostoli patres non habuerunt in terra? Et tamen quid eis dicit? «Nolite vobis dicere patrem super terram; unus est enim Pater vester qui in coelis est» (Id. XXIII, 9) . Quod ergo in patre docebat discipulos, hoc in matre ipse demonstravit. Vult enim Dominus ut consanguinitatibus terrenis praeponamus Deum. Defer patri, quia pater est; defer Deo, quia Deus est. Generavit te pater accommodando carnem suam; creavit te Deus adhibendo potentiam suam. Ne irascatur pater cum Deus illi praeponitur; imo gaudeat sibi tantum deferri, ut ille inventus esset qui ei deberet praeponi. Ergo quid dicam? Dominus quid ait? «Quae mihi mater, aut qui fratres? Et extendit manus in discipulos suos, et ait: Ecce mater mea et fratres mei.» Fratres erant; mater quomodo erant? Addidit, «Et qui fecerit voluntatem Patris mei, ipse mihi frater, et soror, et mater est» (Id. XXII, 46-50) . Puta,", + "candidate_score": 0.644601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_129", + "bdc_text": "Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_754", + "psc_text": "reddamus omnes praeteritas nostras, id est, ut rationem reddamus de his omnibus quae nobis modo erogantur. Audi Apostolum dicentem: «Omnes astabimus ante tribunal Christi, ut illic recipiat unusquisque secundum ea quae per corpus gessit, sive bonum, sive malum (Rom. XIV, 10; et II Cor. V, 10) . Qui erudit gentes, non arguet; qui docet hominem scientiam?» Ipse non scit qui te fecit scire; «qui docet hominem scientiam?» 14. [«vers. 11.] Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt.» Nam etsi tu nescis cogitationes Dei, quoniam justae sunt; ille «scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt.» Et homines scierunt cogitationes Dei: sed quibus jam amicus factus est, prodit consilium suum. Et vos, fratres mei, nolite vos contemnere: si cum fide acceditis ad Dominum, auditis cogitationes Dei; eas modo discitis, hoc vobis dicitur, et ad hoc instruimini quare parcat modo Deus malis, ne murmuretis adversus Deum, «qui docet hominem scientiam. Dominus scit cogitationes hominum,", + "candidate_score": 0.643753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145_147", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2575", + "psc_text": "protegit nos Deus super manum dexterae nostrae. Non nobis sufficit habere manum dexterae, nisi ille et ipsam manum dexterae protegat. 12. [«vers.» 6.] Ecce hoc de tentationibus dixi: intendite quid sequatur. «Protegat» «te Dominus super manum dexterae tuae.» Dixi, et, quod arbitror, recognovistis. Si enim non recognovissetis, et de Scripturis non recognovissetis, non vocibus vestris intellectum vestrum mihi significaretis. Ergo quia intellexistis, fratres, videte quid sequitur; quare protegat Dominus et super manum dexterae, id est, super ipsam fidem, in qua potestatem accepimus esse filios Dei, et esse ad dexteram: quare oportet ut protegat Dominus? Propter scandala. Unde sunt scandala? De duobus timenda sunt scandala, quia et duo sunt praecepta in quibus tota Lex pendet et Prophetae, dilectio Dei et proximi (Matth. XXII, 37-40) . Ecclesia propter proximum diligitur, Deus autem propter Deum. In Deo, intelligitur figurate dictus sol: in Ecclesia, intelligitur figurate dicta luna. Quisquis potest errare, ut aliud de", + "candidate_score": 0.643717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1544", + "psc_text": "Sacramenta Ecclesiae profluxerunt. Quid ergo dictum est Ecclesiae? Jam modo audite, intelligite, cavete: «Ipsa tuum observabit caput, et tu ejus calcaneum.» O Ecclesia, caput serpentis observa. Quod est caput serpentis? Prima peccati suggestio. Venit tibi in mentem nescio quid illicitum; noli ibi tenere mentem tuam, noli consentire. Hoc quod venit in mentem, caput serpentis est; caput calca, et evades caeteros motus. Quid est, caput calca? Ipsam suggestionem contemne. Sed lucrum suggessit: magnum ibi lucrum est, magnum ibi aurum est; si hanc fraudem feceris, dives eris. Caput serpentis est, calca. Quid est, calca? Contemne quod suggessit. Sed magnum aurum suggessit. Et quid prodest homini, si totum mundum lucretur, animae autem suae detrimentum patiatur (Matth. XVI, 26) ? Pereat mundi lucrum, ne fiat animae damnum. Haec dicens, observasti caput serpentis, et calcasti. Ille autem diabolus calcaneum tuum observat. Quid est, observat calcaneum tuum? Quando labaris a via Dei. Tu observas primam suggestionem,", + "candidate_score": 0.642378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_4_6", + "bdc_text": "Nosti illud celebrem ac contentiones propellat . Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_56", + "psc_text": "Inimici Domini mentiti sunt ei,» dicendo, Eo ad vineam, et non eundo (Matth. XXI, 30) : «et erit tempus eorum,» non ad tempus, sed «in aeternum.» Et qui sunt isti? «Et cibavit illos ex adipe frumenti.» Nostis adipem frumenti, unde cibantur multi inimici qui mentiti sunt ei. «Et cibavit illos ex adipe frumenti» miscuit eos Sacramentis suis. Et Judam, quando dedit buccellam (Joan. XIII, 26) , ex adipe frumenti cibavit: et inimicus Domini mentitus est ei, et erit tempus ejus in aeternum. «Et cibavit illos ex adipe frumenti; et de petra melle saturavit eos.» O ingratos! «Cibavit ex adipe frumenti, et de petra melle saturavit eos.» In eremo de petra aquam produxit (Exod. XVII, 6) , non mel. Mel sapientia est, primatum dulcoris tenens in escis cordis. Quam multi ergo inimici Domini mentientes Domino cibantur, non solum ex adipe frumenti, sed etiam de petra melle, de sapientia Christi! quam multi", + "candidate_score": 0.64233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1491", + "psc_text": "Apostolus: «Unicuique autem datur Spiritus ad manifestationem» (I Cor. XII, 7) . Gratia quaedam quae est hominum ad homines perspicua, ad conciliandum sanctum amorem, oleum dicitur, in nitore divino; et quoniam excellentissima in Christo apparuit, totus orbis eum diligit: qui cum contemptus hic esset, adoratur modo ab omni gente: «Quoniam ipsius est regnum, et ipse dominabitur gentium» (Psal. XXI, 29) . Tanta est enim ejus gratia, ut multi qui in eum non credunt, laudent eum, et propterea dicant nolle se in eum credere, quia nemo potest implere quod jubet. Laudando impediuntur, qui in illum vituperando saeviebant. Amatur tamen ab omnibus, praedicatur ab omnibus; quia excellenter unctus, ideo Christus. Christus enim unctus, a chrismate dictus Christus. Messias hebraice, graece Christus, latine Unctus: sed corpus suum totum perunguit. Omnes ergo venientes accipiunt gratiam, ut exhilaretur facies in oleo. 14. «Et panis cor hominis confirmat.» Quid est hoc, fratres? Quasi coegit intelligi de", + "candidate_score": 0.640323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_45", + "bdc_text": "quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2043", + "psc_text": "autem, vel laudis ejus est, vel peccatorum nostrorum. Et illa quidem confessio, qua peccata nostra Deo confitemur, omnibus nota est; ita ut hanc solam dici confessionem in Scripturis sanctis minus erudita existimet multitudo: nam ubi hoc verbum lectoris ore sonuerit, continuo strepitus pius pectora tundentium consequitur. Sed debent advertere quomodo dictum sit in alio psalmo: «Quoniam ingrediar in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, soni festivitatem celebrantis» (Psal. XLI, 5) . Hic enim certe manifestum est vocem confessionis et sonum, non ad moerorem poenitentiae, sed ad laetitiam festivitatis celeberrimae pertinere. Aut si de tam manifesto testimonio quisquam adhuc dubitat, quid dicturus est ad illud quod in Ecclesiastico scriptum est: «Benedicite Dominum omnia opera ipsius, date nomini ipsius magnificentiam, et confitemini in laudem ipsius in canticis labiorum et in citharis; et sic dicite in confessione, Quoniam omnia opera Domini bona nimis» (Eccli. XXXIX, 19-21) ?", + "candidate_score": 0.637523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_136", + "bdc_text": "Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1088", + "psc_text": "voraces, invidi, insectatores alterutrum. Sunt tales, sed non soli tales. Et iste vituperator caeco animo tacet bonos; et ille laudator incauto animo tacet malos. Si autem sic laudatur in hoc tempore Ecclesia Dei, quomodo laudant Scripturae Dei, ecce quomodo nunc dixi, «Sicut lilium in medio spinarum, sic proxima mea in medio filiarum:» audit homo, considerat, placet illi lilium, intrat, adhaeret lilio, tolerat spinas; merebitur esse in laude et in osculis sponsi, qui dicit, «Sicut lilium in medio spinarum, sic proxima mea in medio filiarum.» Ita et in clericis. Laudatores clericorum intendunt ibi bonos ministros, fideles dispensatores, omnium toleratores, viscera sua impendentes his quos volunt proficere, non quaerentes quae sua sunt, sed quae Jesu Christi. Laudant haec, obliviscuntur quia mixti sunt malis. Rursus qui reprehendunt avaritiam clericorum, improbitates clericorum, lites clericorum, appetentes res alienas, ebriosos, voraces, jactant. Et tu invide vituperas, et tu incaute laudas: tu qui laudas, dic mixtos malos;", + "candidate_score": 0.636338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_136", + "bdc_text": "Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1825", + "psc_text": "An ideo laudat in medio multorum, quia cum Ecclesia sua est hic usque in consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; ut quod ait, «in medio multorum,» hoc accipiamus quod ab eisdem multis honoratur? In medio quippe esse dicitur, cui honor praecipuus exhibetur. Si autem cor est tanquam hominis medium; nihil melius intelligitur dictum, quam in cordibus multorum laudabo eum. Habitat enim Christus per fidem in cordibus nostris (Ephes. III, 17) : et ideo ait, «in ore meo,» id est in ore corporis mei, quod est Ecclesia. Corde enim creditur ad justitiam; ore autem confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) . 33. [«vers. 31.] Quia astitit a dextris pauperis.» De Juda dictum erat, «Et diabolus stet a dextris ejus;» qui suas divitias augere voluit Christo vendito: hic autem Dominus «astitit a dextris pauperis,» ut divitiae pauperis sint ipse Dominus. «Astitit» quippe «a dextris pauperis,» non ut ei multiplicaret annos vitae", + "candidate_score": 0.631749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3", + "psc_text": "non vos perturbent. Puta enim quia pressurae abundant, tu oleum esto. Nigra tenebris ignorantiae amurca insultet, et illa tanquam per plateas projecta publice insultet: tu apud te in corde tuo, ubi qui videt in occulto reddet tibi (Matth. VI, 6) , liquare in gemellarium. Oliva in arbore quibusdam quidem tempestatibus agitatur, non tamen pressuris torcularis atteritur; ideo utrumque simul pendet ex arbore, et quod projiciendum est, et quod recondendum est: at ubi ad torcular et pressuras ventum fuerit, utrumque discernitur, dirimitur; et aliud appetitur, aliud respuitur. Vultis nosse vim torcularium istorum? Ut unum aliquid dicam, unde et ipsi murmurant qui ea faciunt: Quantae, inquiunt, rapinae temporibus nostris, quantae pressurae innocentium, quantae exspoliationes rerum alienarum! Ita sane in amurcam attendis, quia rapiuntur res alienae; in oleum non attendis, quia pauperibus donantur et propriae. Non habebat antiquitas tales raptores rerum alienarum; sed non habebat antiquitas tales donatores rerum suarum. Aliquanto esto curiosior", + "candidate_score": 0.628558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_140", + "bdc_text": "et praeterito , dominum domine respondeo , datis quidem a te valendis septembris , Zvinglius , Basileae , qui mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3318", + "psc_text": "! Tres autem pueri in mediis ignibus deambulando laudaverunt Deum (Dan. III, 24) . Illorum salus in dextera, istorum etiam in sinistra. Aliquando ergo non salvat in sinistra sanctos suos; sed semper salvat in dextera. Impios autem plerumque salvat in sinistra, non salvat in dextera. Nam illi qui persequebantur Crispinam, sani erant in corpore: illa occisa est, illi vivunt. Illorum salus in sinistra, illius in dextera: «Et salvum me fecit dextera tua.» 15. [«vers. 8.] Domine, retribues pro me.» Ego non retribuo; tu retribues pro me Saeviant inimici, quantum libet; tu retribues quod ego non possum. «Domine, retribues pro me.» In ipso capite nostro attendite. Reliquit enim nobis exemplum, ut sequamur vestigia ejus. «Qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus: qui cum malediceretur, non remaledicebat» dicens, «Domine, retribues pro me: cum judicaretur, non comminabatur; sed commendabat se illi judicanti juste» (I Petr. II, 21-23) . Quid", + "candidate_score": 0.624457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_111_113", + "bdc_text": "ingressi sunt , annovebitis , iuris iucundum adhacrius . iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ?", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_276", + "psc_text": "Non Paganos, qui non acceperunt legem. Nemo enim praeterit quod non accepit: dicit Apostolus definite, «Ubi enim lex non est, nec praevaricatio» (Rom. IV, 15) . Praetereuntes legem, praevaricatores legis dicit. Quos ergo intelligimus, fratres? Si ab ipso Domino accipiamus hanc vocem, praetereuntes legem Judaei erant. «Insurrexerunt super me praetereuntes legem:» non servaverunt legem, et accusaverunt Christum, quasi ipse praeteriret legem. «Praetereuntes legem insurrexerunt super me.» Et passus est Dominus quae novimus. Putas nihil tale patitur modo corpus ejus? Unde fieri potest? «Si patrem familias Beelzebub vocaverunt; quanto magis domesticos ejus? Non est discipulus super magistrum, nec servus super dominum suum» (Matth. X, 25, 24) . Patitur et corpus praetereuntes legem; et insurgunt super corpus Christi. Praetereuntes legem qui sunt? Numquid forte Judaei audent insurgere super Christum? Non: nam nec ipsi nobis valde faciunt tribulationem. Nondum enim crediderunt, nondum salutem agnoverunt. Insurgunt super corpus Christi mali Christiani, de quibus quotidie", + "candidate_score": 0.623944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3971", + "psc_text": "Crescant zizania, decrescat frumentum; utrumque crevit. Quare non apparet modo Spiritus sanctus in linguis omnibus? Imo vero apparet in linguis omnibus: tunc enim nondum erat Ecclesia per terrarum orbem diffusa, ut membra Christi in omnibus gentibus loquerentur. Tunc implebatur in uno, quod praenuntiabatur in omnibus. Jam totum corpus Christi loquitur omnium linguis: et quibus nondum loquitur, loquetur. Crescet enim Ecclesia, donec occupet omnes linguas. Quod vos deseruistis, quousque crevit! Tenete nobiscum quousque accessit, ut nobiscum perveniatis ad quae nondum accessit. Loquor omnium linguis, audeo tibi dicere. In corpore Christi sum, in Ecclesia Christi sum: si corpus Christi jam omnium linguis loquitur, et ego in omnibus linguis sum; mea est graeca, mea est syra, mea est hebraea, mea est omnium gentium, quia in unitate sum omnium gentium. 20. Ergo, fratres, coepit Ecclesia ab Jerusalem; iit per omnes gentes: quid evidentius hoc testimonio Legis, Prophetarum, ipsius Domini? Apostolorum ubique personant voces, reddentes", + "candidate_score": 0.623604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_140", + "bdc_text": "et praeterito , dominum domine respondeo , datis quidem a te valendis septembris , Zvinglius , Basileae , qui mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1110", + "psc_text": "Nam si reddere vellet, quid inveniret quod redderet peccatori, nisi poenam et supplicium? Noluit reddere poenam, sed donavit gratiam. Audi quia ille cui donavit, tenet Dominum etiam debitorem. Invenit eum donatorem tempore misericordiae, tenet debitorem tempore judicii. Quomodo hoc dicit, videte. «Ego enim jam immolor,» dixit, «et tempus resolutionis meae proximum est. Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi.» Hoc, tempore misericordiae, audi de judicio. «De caetero superest mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die justus judex.» Non dixit, donat; sed, «reddet.» Quando donabat, misericors erat; quando reddet, judex erit: quia, «Misericordiam et judicium cantabo tibi, Domine.» Sed donando delicta, fecit se coronae debitorem: ibi «misericordiam consecutus sum.» Misericors ergo Dominus primo, hic autem «reddet mihi» coronam «justitiae.» Unde reddet? Quia «justus judex» est. Quare justus judex? Quia «bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi.» Ideo justus non potest nisi coronare ista. Invenit enim ista quae coronaret:", + "candidate_score": 0.619589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_621", + "psc_text": "; neque excusando te ab eo quod facis mali, quia ipsa sunt tua. Perversi enim homines et perturbati, qui non agunt sabbatum, mala sua Deo tribuunt, bona sua sibi. Si quid boni fecerit, Ego feci, dicit: si quid mali fecerit, quaerit quem accuset, ne confiteatur Deo. Et quid est, Quaerit quem accuset? Si non est valde impius, ad manum habet satanam quem accuset: Satanas fecit, dicit, ipse mihi persuasit: quasi satanas habeat potestatem cogendi. Astutiam suadendi habet. Sed si satanas loqueretur, et taceret Deus, haberes unde te excusares: modo aures tuae positae sunt inter monentem Deum, et suggerentem serpentem. Quare huc flectuntur, hinc avertuntur? Non cessat satanas suadere malum; sed nec Deus cessat admonere bonum. Satanas autem non cogit invitum: in tua potestate est consentire, aut non consentire. Si aliquid persuadente satana mali feceris; dimitte satanam, accusa te, ut accusatione tua Dei misericordiam merearis. Expetis illum accusare qui non habet", + "candidate_score": 0.605354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1781", + "psc_text": "in eum qui se tradidit talibus, de qualibus suis inimicis loquebatur superius. Cum igitur hic Judam traditorem secundum scripturam Actuum Apostolorum supplicio debito praenuntiet puniendum (Act. I, 20) ; quid est, «Constitue super eum peccatorem,» nisi eum quem sequenti versu indicat, cum dicit, «Et diabolus stet a dextris ejus?» Hoc itaque meruit, ut super se habeat diabolum, id est, diabolo subditus sit, qui Christo subditus esse noluit. «Stet» autem «a dextris ejus,» dictum est, quia opera diaboli praeposuit operibus Dei. Hoc enim cuique non immerito dextrum dicitur, quod praeponit; sicut sinistrae dextra praeponitur. Ideo et de illis qui saeculi hujus gaudia praeponentes Deo, beatum dixerunt populum cui haec sunt, rectissime dictum est, «Dextera eorum dextera iniquitatis.» Unde, quod dixerunt beatum populum cui haec sunt, os eorum locutum est vanitatem; quod de illis supra dictum est. Cujus autem os loquitur veritatem, contra illud quod dixerunt isti beatum populum cui haec sunt,", + "candidate_score": 0.600438, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.717896, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1992", + "psc_text": "Veritas dicit: Confiteor tibi, Pater Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Quia ergo hi qui apud semetipsos sapientes sunt ad veram sapientiam pervenire non possunt, recte beatus Job, conversionem auditorum desiderans, exoptat ne in eis ullum sapientem inveniat. Ac si eis aperte dicat: Stulti esse apud vosmetipsos discite, ut in Deo vere sapientes esse valeatis. Sequitur: CAPUT XLI [ Vet. XX, Rec. XV ]. VERS. 11.-- Dies mei transierunt, cogitationes meae dissipatae sunt, torquentes cor meum. 46. Dies Ecclesiae prosperitas, noctes adversitas. Sancti ad terrena dispensanda coacti torqueri se sentiunt. --Sancta electorum Ecclesia per diurna et nocturna tempora conspicit vitae suae spatia transire, quia noctem in adversitatibus, diem vero in prosperitatibus habere consuevit. Quasi enim lux ei oritur ex tranquillitate pacis, et nox ex dolore persecutionis. Sed cum post quietis otia ad excrescentis contra se persecutionis laborem", + "candidate_score": 0.717896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2256", + "psc_text": "voluntatem domini sui, et non faciens juxta eam, vapulabit multis (Luc. XII, 47, 48) ; nolunt scire quod faciant, et quasi minus se vapulaturos existimant, si nesciant quod operari debuerunt. Sed aliud est nescisse, aliud scire noluisse. Nescit namque qui apprehendere vult, et non valet. Qui autem ut nesciat aurem a voce veritatis avertit, iste non nesciens, sed contemptor addicitur. [ Vet XX. ] Via autem Dei pax, via Dei humilitas, via Dei patientia est. Sed quia haec omnia iniqui despiciunt, dicunt: Scientiam viarum tuarum nolumus. Dum enim in praesenti vita superbiunt, dum honoribus inflantur, dum etiam si non habent appetunt, vias Dei in sua cogitatione contemnunt. Quia enim via Dei in hac vita humilitas fuit, ipse hic Deus et Dominus redemptor noster ad probra, ad contumelias, ad passionem venit, et adversa hujus mundi aequanimiter pertulit, prospera fortiter vitavit, ut et prospera doceret aeternae vitae appeti, et adversa praesentis vitae", + "candidate_score": 0.714288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114_116", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1060", + "psc_text": "eos discretionis arte et convenienter diligere, et salubriter odio habere, quatenus sic sciat per amorem odium surgere, ut valeamus eos verius per odium amare. Hinc rursum per Moysen dicitur: Qui dixerit patri suo et matri suae, Nescio vos, et fratribus suis, Ignoro illos, et nescierunt filios suos, hi custodierunt eloquium tuum et pactum tuum, et servaverunt judicia tua (Deut. XXXIII, 9) . Ille enim scire Deum familiarius appetit, qui prae amore pietatis nescire desiderat quos carnaliter scivit. 232 Gravi etenim damno scientia divina minuitur, si cum carnis notitia partitur. Extra cognatos ergo quisque ac proximos debet fieri, si vult parenti omnium verius jungi, quatenus eosdem quos propter Deum utiliter negligit tanto solidius diligat, quanto in eis affectum solubilem copulae carnalis ignorat. 42. Propinquis plus caeteris prodesse debemus, modo hinc noster ad Deum progressus nil retardetur. Qui debemus erga eos benigne affici, nec tamen ab itinere quod ad Deum ducit declinare.", + "candidate_score": 0.700434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_585", + "psc_text": "quia si non peccasset, illuc etiam non redemptus ascenderet, ad quod praedicatores sanctos post redemptionem necesse est cum magno labore pervenire. Et cum quibus jam nunc quiesceret, insinuet, dicens: Cum regibus et consulibus terrae [Vet. XXXIII ]. Reges quippe sunt sancti praedicatores res Ecclesiae, qui et commissos sibi recte disponere, et sua bene regere corpora sciunt; qui dum desideriorum in se motus temperant, super subjectis cogitationibus lege virtutis regnant. Qui bene etiam terrae consules vocantur. Reges enim sunt, quia sibimetipsis praesident; terrae autem consules, quia exstinctis peccatoribus vitae consultum praebent. Reges sunt, quia semetipsos regere sciunt; terrae sunt consules, quia terrenas mentes per exhortationis suae consilium ad coelestia pertrahunt. An terrae consul non erat, qui dicebat: De virginibus autem praeceptum Domini non habeo, consilium autem do (I Cor. VII, 25) ? Et iterum: Beatior erit, si sic permanserit, secundum meum consilium (Ibid., 40) . Bene autem subditur: CAPUT XXX [", + "candidate_score": 0.697386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_124_126", + "bdc_text": "contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2296", + "psc_text": "Qui enim praesentem vitam non quasi viam transeunt, sed quasi patriam attendunt, luctum cordis electorum considerare nesciunt. Illos ergo ut dolorem suum considerent propheta exquirit, quos in hoc mundo contigit 497 animum non fixisse. Hinc per Salomonem dicitur: Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt (Prov. XXXI, 8) . Muti enim dicuntur qui praedicatorum verbis contradicendo minime resistunt. Qui etiam pertranseuntes sunt, quia intentionem mentis in amore vitae praesentis figere dedignantur. Igitur quia malus ad diem perditionis servatur, et ad diem furoris ducitur, hoc non nisi qui est viator intelligit, quoniam qui cor in praesentibus fixit, quae iniquum sequuntur supplicia non deprehendit. De quo adhuc subditur: CAPUT LVIII [ Rec. XXXVI. ] VERS. 31.-- Quis arguet coram eo viam ejus? et quae fecit, quis reddet illi? 69. Antichristum tantis signis, ostensione sanctitatis tanta elatum, solus Christus debellaturus est. --Saepe malus indignationem conditoris sui, quam in aeternum passurus", + "candidate_score": 0.695122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_124_126", + "bdc_text": "contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_654", + "psc_text": "CAPUT VII [ Rec. VI ]. VERS. 23.-- Viro, cujus abscondita est via, et circumdedit eum Deus tenebris. 11. Ignorat recte agens utrum perseveraturus sit. --Via enim sua viro abscondita est, quia etsi jam in qua sit vitae qualitate considerat, adhuc tamen ad quem finem tendat, ignorat. Etsi jam superna appetit, etsi plenis haec desideriis quaerit, adhuc tamen si in eisdem desideriis permaneat, nescit. Peccata quippe deserentes, ad justitiam tendimus; et unde venimus, novimus; sed quo perveniamus, ignoramus. Quid hesterna die fuimus, scimus; sed quid contingat crastina nos esse, nescimus. Via ergo sua viro abscondita est, quia sic pedem ponit operis, ut tamen praevidere nequeat exitum consummationis ejus. [ Vet. IV.] 12. Ignorat utrum quod rectum putat, Deus non damnet. Circumdatur tenebris. --Est autem et alia viae nostrae absconsio; quia nonnunquam ea ipsa quae recte nos agere credimus, an in districti judicis examine recta sint, ignoramus. Saepe enim, sicut et", + "candidate_score": 0.693557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108_110", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S . totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_171", + "psc_text": "non autem in conspectu ejus Dominus fuit: sicut caecus cum in sole consistit, ipse quidem radiis solis perfunditur, sed tamen lumen non videt quo illustratur. Ita ergo etiam inter angelos in conspectu Domini Satan adfuit; quia vis divina, quae intuendo penetrat omnia, non se videntem immundum spiritum vidit. Quia enim et ipsa, quae Deum fugiunt, latere non possunt, dum cuncta nuda sunt superno conspectui, Satan adfuit absens praesenti. Sequitur: CAPUT V [ Vet. IV, Rec. III ]. VERS. 7.-- Cui dixit Dominus, Unde venis? 6. Nescire Dei est reprobare. --Quid est, quod venientibus angelis electis nequaquam dicitur, Unde venitis? Satan vero unde veniat percontatur? non enim requirimus, nisi utique quae nescimus. Nescire autem Dei, reprobare est. Unde quibusdam in fine dicturus est: Nescio vos unde sitis, discedite a me, omnes operarii iniquitatis (Luc. XIII, 27) . Sicut et nescire mentiri vir verax dicitur qui labi per mendacium dedignatur; non quo", + "candidate_score": 0.689118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108_110", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S . totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_170", + "psc_text": "quia eo intuitu, quo omnipotens Deus cuncta spiritalia conspicit, etiam Satan in ordine naturae subtilioris videt, attestante Scriptura, quae dicit: Oculi Domini contemplantur malos et bonos (Prov. XV, 3) . Sed hoc, quod adfuisse Satan coram Domino dicitur, in gravi nobis quaestione versatur. Scriptum quippe est: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8). Satan vero, qui mundo corde esse non potest, quomodo ad videndum Dominum adfuisse potest. 5. Deo adest, quia ab eo videtur. --Sed intuendum est quia adfuisse coram Domino, non autem Dominum vidisse perhibetur. Venit quippe, ut videretur, non ut videret. Ipse in conspectu Domini, non autem in conspectu ejus Dominus fuit: sicut caecus cum in sole consistit, ipse quidem radiis solis perfunditur, sed tamen lumen non videt quo illustratur. Ita ergo etiam inter angelos in conspectu Domini Satan adfuit; quia vis divina, quae intuendo penetrat omnia, non se videntem immundum spiritum vidit. Quia enim", + "candidate_score": 0.687094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108_110", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S . totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_280", + "psc_text": "intulit, quod paulo post redemptis omnibus resurgendo monstravit. [ Vet. XXXII. ] 63. SENSUS MORALIS.-- Satan Deo cum sanctis angelis assistit, cogitationes malas bonis interserendo. --Haec in significationem nostri capitis breviter tractata transcurrimus: nunc in aedificationem ejus corporis, ea moraliter tractanda replicemus, ut quod actum foris narratur in opere, sciamus quomodo intus agatur in mente. Nam cum filii Dei assistunt coram Deo, inter eos quoque assistit et Satan, quia plerumque bonis nostris cogitationibus, quae in corde nostro, adventu sancti Spiritus operante, seminantur, antiquus ille callide se interserit et subjungit inimicus, ut bene cogitata perturbet, maleque perturbata dilaniet. Sed nequaquam nos in tentatione deserit, qui creavit. Nam hostem nostrum, qui se contra nos in insidiis contegit, illustratione sui luminis nobis deprehensibilem reddit; propter quod ei mox dicit: CAPUT XXXIX. VERS. 7.-- Unde venis? 64. Cui dicendum unde venis? --Callidum namque hostem requirere, est ejus nobis insidias declarare, ut quo eum subintrare", + "candidate_score": 0.686472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_57_59", + "bdc_text": "Scimus illud substantialiter irrepsisse in tractationem abiis inductum , qui ante aliquot aetates declinantibus rebus in deterius , theologiae commiscuerunt philosophiam , imo sophisticam ; nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei . Leguntur haec in eius quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_763", + "psc_text": "Si necdum quid Deus sit, certe quid non sit percipit. --Hoc autem modo quasi quamdam scalam sibi exhibet semetipsam, per quam ab exterioribus ascendendo in se transeat, et a se in auctorem tendat. Cum enim corporeas imagines deserit, in semetipsam mens veniens, non modicum ascendit. Sed quamvis incorporea sit anima, quia tamen corpori inhaeret, ex ipsa sui qualitate agnoscitur, quae carnis loco retinetur. Quae dum obliviscitur scita, cognoscit incognita, meminit oblivioni mandata, hilarescit post tristia, addicitur post laeta: ipsa sui diversitate indicat quantum a substantia aeternae incommutabilitatis distat, quae semper, ut est, idem est: ubique praesens, ubique invisisibilis, ubique tota, ubique incomprehensibilis per inhiantem mentem sine aspectu 167 cernitur, sine dubio auditur, sine motu suscipitur, sine corpore tangitur, sine loco retinetur. Hanc nimirum substantiam cum animus cogitat assuetus rebus corporalibus, diversarum imaginum phantasmata sustinet. Quae dum ab intentionis suae oculis abigit manu discretionis, postponens ei omnia, jam hanc aliquatenus conspicit.", + "candidate_score": 0.686114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1243", + "psc_text": "ante incolumes admirando praeferebant, justumque esse judicium, quod suis moribus adversatur, negant, de divina aequitate disputant, ad resultationis verba prosiliunt, et correpti quia deliquerint, gravius delinquunt. Unde bene etiam per Psalmistam contra peccatoris confessionem dicitur: Confitebitur tibi, cum bene feceris ei (Psal. XLVIII, 19) . Despecta quippe vox confessionis est, quam format jucunditas prosperitatis. Sola autem confessio habet magni meritum ponderis, quam a veritate rectitudinis nequaquam separat vis doloris, quam usque ad judicium vocis exacuit adversitas testis cordis. Non ergo mirum quod Baldad divinam justitiam laudat, qui nihil adversi ab eadem justitia tolerat. 60. Haereticorum in Ecclesiam adversis pressam insania. --Sed quia amicos beati Job haereticorum tenere speciem diximus, libet ut paucis quomodo Baldad verba haereticorum subreptionibus congruant demonstremus. Hi quippe dum sanctam Ecclesiam temporali corripi animadversione conspiciunt in semetipsis, audacius in jactantiam perversae praedicationis intumescunt; et superni examinis rectitudinem praetendentes, prosperari se ex meritis asserunt, illam vero affligi dignis", + "candidate_score": 0.682527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86_88", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 . Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_475", + "psc_text": "Si enim ira motus malediceret, audito damno substantiae, cognita morte filiorum, eum procul dubio ad maledictionem dolor excitaret. Sed quid tunc dixit audivimus. Ait namque: Dominus dedit, Dominus abstulit (Job. I, 21) . Rursum, si ira motus malediceret saltem percussus in corpore, vel male suasus a conjuge, maledictum inferre potuisset. Sed quid tunc respondit agnovimus. Ait namque: Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? (Job. II, 10.) Post haec vero describitur, quia amici veniunt, flent, consident, tacent; moxque subjungitur hoc, quod diei suo maledixisse perhibetur. Nimis itaque incongruum est ut suspicemur eum, nullo instigante, nullo pulsante, ex impatientia ad vocem maledictionis erumpere, quem nimirum novimus inter damna rerum mortemque filiorum, inter vulnera corporis, inter verba male suadentis uxoris, magna creatori praeconia humili mente reddidisse. Patefecit ergo qua mente haec quietus dixerit, qui tot Dei laudes etiam percussus emanavit. Neque enim", + "candidate_score": 0.680225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_99", + "bdc_text": "Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_475", + "psc_text": "Si enim ira motus malediceret, audito damno substantiae, cognita morte filiorum, eum procul dubio ad maledictionem dolor excitaret. Sed quid tunc dixit audivimus. Ait namque: Dominus dedit, Dominus abstulit (Job. I, 21) . Rursum, si ira motus malediceret saltem percussus in corpore, vel male suasus a conjuge, maledictum inferre potuisset. Sed quid tunc respondit agnovimus. Ait namque: Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? (Job. II, 10.) Post haec vero describitur, quia amici veniunt, flent, consident, tacent; moxque subjungitur hoc, quod diei suo maledixisse perhibetur. Nimis itaque incongruum est ut suspicemur eum, nullo instigante, nullo pulsante, ex impatientia ad vocem maledictionis erumpere, quem nimirum novimus inter damna rerum mortemque filiorum, inter vulnera corporis, inter verba male suadentis uxoris, magna creatori praeconia humili mente reddidisse. Patefecit ergo qua mente haec quietus dixerit, qui tot Dei laudes etiam percussus emanavit. Neque enim", + "candidate_score": 0.678291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.675996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_15", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2396", + "psc_text": "Coelum et terra transibunt, verba autem mea non transibunt (Marc. XIII, 31) ; et rursum: Non enim cogitationes meae sicut cogitationes vestrae, neque viae meae sicut viae vestrae (Isai. LV, 8) . Cum ergo exterius mutari videtur sententia, interius consilium non mutatur, quia de unaquaque re immutabiliter intus constituitur, quidquid foris mutabiliter agitur. Sequitur: CAPUT XXXVIII. [ Vet. XIX, Rect. XVIII ]. IBID.-- Et anima ejus quodcunque voluit, hoc fecit. 47. -- Deo nec illa obsistunt quae contra voluntatem illius fieri videntur. --Cum sit cunctis corporibus exterior, cunctis mentibus interior Deus, ea ipsa vis ejus, qua omnia penetrat, cunctaque disponit, anima illius appellatur. Cujus videlicet voluntati nec illa obsistunt, quae contra voluntatem illius fieri videntur, quia ad hoc nonnunquam permittit fieri etiam quod non praecipit, ut per hoc illud certius impleatur quod jubet. Apostatae quippe angeli perversa voluntas est, sed tamen a Deo mirabiliter ordinatur, ut ipsae quoque ejus insidiae", + "candidate_score": 0.675802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_123_125", + "bdc_text": "6 . contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_654", + "psc_text": "CAPUT VII [ Rec. VI ]. VERS. 23.-- Viro, cujus abscondita est via, et circumdedit eum Deus tenebris. 11. Ignorat recte agens utrum perseveraturus sit. --Via enim sua viro abscondita est, quia etsi jam in qua sit vitae qualitate considerat, adhuc tamen ad quem finem tendat, ignorat. Etsi jam superna appetit, etsi plenis haec desideriis quaerit, adhuc tamen si in eisdem desideriis permaneat, nescit. Peccata quippe deserentes, ad justitiam tendimus; et unde venimus, novimus; sed quo perveniamus, ignoramus. Quid hesterna die fuimus, scimus; sed quid contingat crastina nos esse, nescimus. Via ergo sua viro abscondita est, quia sic pedem ponit operis, ut tamen praevidere nequeat exitum consummationis ejus. [ Vet. IV.] 12. Ignorat utrum quod rectum putat, Deus non damnet. Circumdatur tenebris. --Est autem et alia viae nostrae absconsio; quia nonnunquam ea ipsa quae recte nos agere credimus, an in districti judicis examine recta sint, ignoramus. Saepe enim, sicut et", + "candidate_score": 0.675469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70_72", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 . significare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1243", + "psc_text": "ante incolumes admirando praeferebant, justumque esse judicium, quod suis moribus adversatur, negant, de divina aequitate disputant, ad resultationis verba prosiliunt, et correpti quia deliquerint, gravius delinquunt. Unde bene etiam per Psalmistam contra peccatoris confessionem dicitur: Confitebitur tibi, cum bene feceris ei (Psal. XLVIII, 19) . Despecta quippe vox confessionis est, quam format jucunditas prosperitatis. Sola autem confessio habet magni meritum ponderis, quam a veritate rectitudinis nequaquam separat vis doloris, quam usque ad judicium vocis exacuit adversitas testis cordis. Non ergo mirum quod Baldad divinam justitiam laudat, qui nihil adversi ab eadem justitia tolerat. 60. Haereticorum in Ecclesiam adversis pressam insania. --Sed quia amicos beati Job haereticorum tenere speciem diximus, libet ut paucis quomodo Baldad verba haereticorum subreptionibus congruant demonstremus. Hi quippe dum sanctam Ecclesiam temporali corripi animadversione conspiciunt in semetipsis, audacius in jactantiam perversae praedicationis intumescunt; et superni examinis rectitudinem praetendentes, prosperari se ex meritis asserunt, illam vero affligi dignis", + "candidate_score": 0.67498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_62_64", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum . Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt . Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_731", + "psc_text": "titubant: haec eadem paulo superius verba replicemus, ut subtilius discernamus quomodo ea quae de perceptione veritatis dicuntur, a recte sentientibus proferri veraciter possint. [ Vet. XX. ] Nonnunquam vero haeretici vera quaedam et sublimia loquuntur, non quod haec divinitus ipsi percipiunt, sed quod ex sanctae Ecclesiae contentione didicerunt; neque haec ad profectum conscientiae, sed ad scientiae ostentationem trahunt. Unde fit plerumque ut alta sciendo dicant, sed vivendo quae dicunt nesciant. Sive igitur ex haereticorum specie, videlicet non vitam scientiae, sed verba tenentium, seu certe ex persona amicorum beati Job, qui de cognitione veritatis potuerunt procul dubio percipiendo experiri, quod studuerunt docendo eloqui, haec eadem quae transcurrimus, subtilius dicta disseramus; ut dum sollicite Eliphaz sermo discutitur, quantae scientiae fuerit, demonstretur; quamvis in eadem scientia humilitatem non tenuit, qui commune bonum sibi specialiter arrogavit. Ait namque: CAPUT XXVIII [ Rec. XIX ]. VERS. 12.-- Porro ad me dictum est verbum absconditum. ALLEGORICUS", + "candidate_score": 0.674711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70_72", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 . significare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.673943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_67_69", + "bdc_text": "mox tamen adiicerent . Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1183", + "psc_text": "cum consideratione districti judicii per pavorem spiritus angustatur. Unde et apte mox subditur: CAPUT XXI [ Rec. XI ]. IBID.-- Loquar in tribulatione spiritus mei. 37. Peccatorum confessionem comitari debet poenitentiae luctus. --Tribulatio quippe spiritus linguam commovet, ut reatum pravi operis vox confessionis impugnet. Sciendum quoque est quia saepe et reprobi peccata confitentur, sed deflere contemnunt. Electi autem culpas suas, quas vocibus confessionis aperiunt, districtae animadversionis fletibus insequuntur. Unde bene beatus Job postquam se ori suo non parcere spopondit, tribulationem mox spiritus subdidit. Ac si aperte fateretur, dicens: Sic reatum lingua loquitur, ut nequaquam expers a moeroris stimulo per alia spiritus vagetur: sed culpas loquens, vulnus aperio; culpas vero ad correctionem cogitans, salutem vulneris ex medicamine moeroris quaero. Qui enim mala quidem quae perpetravit insinuat, sed flere quae insinuaverit recusat, quasi subducta veste vulnus detegit, sed torpenti mente medicamentum vulneri non apponit. Confessionis igitur vocem solus necesse est ut moeror", + "candidate_score": 0.673883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_17_19", + "bdc_text": "Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_377", + "psc_text": "Qui nos conresuscitavit, et consedere fecit in coelestibus (Ephes. II, 6) . Nempe hunc in terra persecutionum tormenta constrinxerant; sed poenarum suarum ponderibus pressus, ecce jam per gloriam capitis in coelo residebat. Quia ergo in omnibus unitum caput et corpus novimus, sic a percussione capitis incipimus, ut subsequenter tamen ad corporis flagella veniamus. Sed hoc, quod quadam die Satan coram Domino astitisse dicitur, quod unde veniat 84 percontatur, quod beatus Job magnis conditoris praeconiis praefertur, quia jam saepe discussimus, replicare devitamus. Si enim diu mens rebus discussis involvitur, pervenire ad indiscussa praepeditur. Ibi ergo allegoriae nunc initium ponimus, ubi post verba saepe repetita, adjunctum novi aliquid scimus. Itaque ait: CAPUT XIV. Commovisti me adversus eum, ut affligerem illum frustra. 26. Christus pro se frustra, pro nobis non frustra afflictus. --Si beatus Job Redemptoris nostri in passione positi speciem tenet, quomodo ad Satan a Domino dicitur: Commovisti me adversus eum? Mediator", + "candidate_score": 0.673662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31_33", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit . Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S.", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2453", + "psc_text": "reatu perpetuae maledictionis ligatur. Unde recte nunc dicitur: Maledicta sit pars ejus in terra. Quia etsi ad tempus benedicitur, in reatu tamen maledictionis tenetur. De quo et apte subditur: Nec ambulet per viam vinearum. Via namque vinearum est rectitudo Ecclesiarum. Qua in re sive haereticum, sive carnalem quempiam nil obstat intelligi, quia via vinearum, id est rectitudo Ecclesiarum amittitur, dum vel fides recta, vel rectitudo justitiae non tenetur. Ille namque per viam vinearum ambulat, qui, sanctae universalis Ecclesiae praedicationem pensans, neque a fidei, neque a bonorum actuum rectitudine declinat. In via quippe vinearum ambulare est sanctae Ecclesiae Patres velut dependentes botros aspicere, quorum verbis dum intendit in labore itineris, amore debriatur aeternitatis. Sequitur: CAPUT LXVII [ Rec. XXVII ]. VERS. 19.-- Ad nimium calorem transeat ab aquis nivium. 81. Sapere ad sobrietatem quam difficile. --Idcirco iniquitas frigori comparatur, quia peccantis mentem torpore constringit. Unde scriptum est: Sicut frigidam fecit cisterna", + "candidate_score": 0.67344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1616", + "psc_text": "nequaquam nos prohibet saepe veniam petere, sed culpas iterare. Ac si aperte dicat: Cum male gesta defleveris, nequaquam rursus facias, quod in precibus iterum plangas. 29. Ante orationem immundae ac terrenae cogitationes ablegandae. --Ut ergo ad precem facies sine macula levetur, ante orationis semper tempora debet sollicite conspici quidquid potest in oratione reprobari; talemque se mens et cum ab oratione cessat exhibere festinet, qualis apparere judici in ipso orationis tempore exoptat. Saepe namque immunda quaedam vel illicita in animo versamus, quoties a precibus vacamus. Sed cum se mens ad studia orationis erexerit, earum rerum imagines reverberata patitur, quibus libenter prius otiosa premebatur; et quasi jam faciem anima ad Deum levare non sufficit, quia in se nimirum inquinata mente maculas pollutae cogitationis erubescit. Saepe curis mundi libenter occupamur. Cumque post haec studio orationis intendimus, nequaquam se mens ad coelestia erigit, quia pondus hanc terrenae sollicitudinis in profundum mersit; et in prece", + "candidate_score": 0.671493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_67_69", + "bdc_text": "mox tamen adiicerent . Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_988", + "psc_text": "Christum vero conversa gentilitas, quia hunc sonare per verba legis intelligit, angustata desideriis suis, eum quem vehementer diligit inter praecepta carnalia spiritaliter requirit. [ Vet. V, Rec. VI. ] Unde et ex voce mox Ecclesiae per prophetiae spiritum subditur: CAPUT X. VERS. 7.-- Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc, prae angustia, cibi mei sunt. 10. Verba Job spiritali intellectu esse gravida. Gentes legis cibum quaesiturae, et Judaei gentium societatem non dedignaturae praedicuntur. --Valde namque in errorem labitur qui beati Job verba ad solam prolata historiam suspicatur. Vir enim sanctus, et tot conditoris sui praeconiis fultus, quid magnum, vel potius quid verum diceret, si insulsum cibum comedi non posse dixisset? Aut quis ejus esui mortifera alimenta obtulerat, ut subjungat: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? Quae si de amicorum colloquiis dicta sentimus, ab intellectu hoc sententia subjuncta compescimur, qua ait: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc, prae", + "candidate_score": 0.669269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116_118", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate . Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_407", + "psc_text": "Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent, fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident, et quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi", + "candidate_score": 0.6689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1242", + "psc_text": "ignorabat. Sed procaces quique, ut diximus, etiam nota jactanter proferunt, ut loquendo docti videantur: contemnunt moderate conticescere, ne credantur ex imperitia tacuisse. Sciendum vero est quia tunc divinae justitiae rectitudinem laudant, cum se ad gaudium incolumitas sublevat, et alios flagella castigant; cum se conspiciunt rerum prosperitate perfrui, alios adversitate fatigari. Nam dum perverse agunt, sed tamen se rectos arbitrantur, hoc quod sibi prospera suppetunt, deberi suis meritis credunt; eoque colligunt quod Deus injuste non judicat, quo quasi justos se adversitas nulla contristat. Sed si eorum vitam quamlibet breviter vis supernae correptionis attigerit, pulsati protinus consilium divini examinis increpant, quod paulo ante incolumes admirando praeferebant, justumque esse judicium, quod suis moribus adversatur, negant, de divina aequitate disputant, ad resultationis verba prosiliunt, et correpti quia deliquerint, gravius delinquunt. Unde bene etiam per Psalmistam contra peccatoris confessionem dicitur: Confitebitur tibi, cum bene feceris ei (Psal. XLVIII, 19) . Despecta quippe vox confessionis est,", + "candidate_score": 0.665901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_281", + "psc_text": "in tentatione deserit, qui creavit. Nam hostem nostrum, qui se contra nos in insidiis contegit, illustratione sui luminis nobis deprehensibilem reddit; propter quod ei mox dicit: CAPUT XXXIX. VERS. 7.-- Unde venis? 64. Cui dicendum unde venis? --Callidum namque hostem requirere, est ejus nobis insidias declarare, ut quo eum subintrare cor cernimus, forti contra illum circumspectione vigilemus. CAPUT XL. IBID.-- Qui respondens ait: Circuivi terram, et perambulavi eam. 65. Qui insidias ejus Deus nobis detegat. --Satanae terram circuire, est carnalia corda perscrutari, et unde occasionem accusationis invenire possit, exquirere. Terram circuit, quia humana corda circumvenit, ut bona tollat, ut mala mentibus inserat, ut inserta cumulet, ut cumulata perficiat, ut perfectos in iniquitatibus ad poenam socios acquirat. Et notandum quod non transvolasse, sed perambulasse se asserit, quia nimirum nequaquam quem tentat velociter deserit; sed ubi molle cor invenit, ibi pedem miserae persuasionis figit, ut immorando actionis pravae vestigia imprimat, et ex", + "candidate_score": 0.663251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_18", + "bdc_text": "Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_326", + "psc_text": "igitur donis sine quibus ad vitam perveniri non potest, sanctus Spiritus sive in praedicatoribus suis, sive in electis omnibus semper manet; in illis autem quibus per ostensionem illius non nostra vita servatur, sed aliorum quaeritur, nequaquam semper in praedicatoribus permanet, quia semper quidem eorum cordi ad bene vivendum praesidet, nec tamen per eos virtutum signa semper ostendit: sed aliquando se eis a signorum ostensionibus subtrahit, ut eo humilius virtutes ejus habeantur, quo habitae teneri non possunt. 92. Longe aliter ab his manet in Christo. --Mediator autem Dei et hominum homo Christus Jesus, in cunctis eum et semper et continue habet praesentem, quia et ex illo isdem Spiritus per substantiam profertur. Recte ergo et cum in 74 sanctis praedicatoribus maneat, in Mediatore singulariter manere perhibetur, quia in istis per gratiam manet ad aliquid, in illo autem per substantiam manet ad cuncta. Sicut enim corpus nostrum sensum tantummodo tactus agnoscit, caput autem", + "candidate_score": 0.662508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_35", + "bdc_text": "Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_725", + "psc_text": "doctrinam affectant, cur. --Verbum absconditum haeretici audire se simulant, ut auditorum mentibus quamdam praedicationis suae reverentiam obducant. Unde et latenter praedicant, quatenus eorum praedicatio tanto sancta, quanto et occulta videatur. Communem autem scientiam habere refugiunt, ne caeteris aequales aestimentur; et quaedam nova semper exquirunt, quae dum alii nesciunt, apud imperitorum 159 mentes ipsi de scientiae singularitate gloriantur. Quam, ut diximus, occultam insinuant, quia scilicet ut miram ostendere valeant, hanc se latenter percepisse confirmant. Unde apud Salomonem haereticorum speciem mulier tenens, dicit: Aquae furtivae dulciores sunt, et panis absconditus suavior (Prov. IX, 17) . Unde hic quoque subditur: Et quasi furtive suscepit auris mea venas susurrii ejus. Furtive susurrii venas percipiunt, quia socialis scientiae gratiam deserentes, ad hanc nequaquam per ostium ingrediuntur, Domino attestante, qui ait: Qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro (Joan. X, 1, 2) . Venas itaque divini susurrii", + "candidate_score": 0.660559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_174", + "psc_text": "damnat. 41 Igitur dum Satan de itinere suo discutitur, electi angeli requirendi unde veniant non sunt: quia eorum viae tanto Deo notae sunt, quanto et ipso auctore peraguntur; dumque soli ejus voluntati inserviunt, eo esse incognitae nequeunt, quo per approbationis oculum ex ipso semper ante ipsum fiunt. Sequitur: CAPUT VI. IBID.-- Respondens Satan, ait: Circuivi terram, et perambulavi eam. 7. Satanae circuitus, ejus anxietatis argumentum. --Solet per gyrum circuitus, laboris anxietas designari. Satan ergo laborans terram circuivit, quia quietus in coeli culmine stare contempsit. Cumque se non volasse, sed perambulasse insinuat, quanto peccati pondere in imis prematur, demonstrat. Perambulans ergo terram circuivit; quia ab illo spiritalis potentiae volatu corruens, malitiae suae pressus gravedine, foras ad gyrum laboris venit. Hinc est enim quod et de ejus membris per Psalmistam dicitur: In circuitu impii ambulant (Psal. XI, 9) ; quia dum interiora non appetunt, in exteriorum labore fatigantur. Sequitur: CAPUT VII [", + "candidate_score": 0.660415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_125", + "bdc_text": "Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2453", + "psc_text": "reatu perpetuae maledictionis ligatur. Unde recte nunc dicitur: Maledicta sit pars ejus in terra. Quia etsi ad tempus benedicitur, in reatu tamen maledictionis tenetur. De quo et apte subditur: Nec ambulet per viam vinearum. Via namque vinearum est rectitudo Ecclesiarum. Qua in re sive haereticum, sive carnalem quempiam nil obstat intelligi, quia via vinearum, id est rectitudo Ecclesiarum amittitur, dum vel fides recta, vel rectitudo justitiae non tenetur. Ille namque per viam vinearum ambulat, qui, sanctae universalis Ecclesiae praedicationem pensans, neque a fidei, neque a bonorum actuum rectitudine declinat. In via quippe vinearum ambulare est sanctae Ecclesiae Patres velut dependentes botros aspicere, quorum verbis dum intendit in labore itineris, amore debriatur aeternitatis. Sequitur: CAPUT LXVII [ Rec. XXVII ]. VERS. 19.-- Ad nimium calorem transeat ab aquis nivium. 81. Sapere ad sobrietatem quam difficile. --Idcirco iniquitas frigori comparatur, quia peccantis mentem torpore constringit. Unde scriptum est: Sicut frigidam fecit cisterna", + "candidate_score": 0.660072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_125", + "bdc_text": "Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_654", + "psc_text": "CAPUT VII [ Rec. VI ]. VERS. 23.-- Viro, cujus abscondita est via, et circumdedit eum Deus tenebris. 11. Ignorat recte agens utrum perseveraturus sit. --Via enim sua viro abscondita est, quia etsi jam in qua sit vitae qualitate considerat, adhuc tamen ad quem finem tendat, ignorat. Etsi jam superna appetit, etsi plenis haec desideriis quaerit, adhuc tamen si in eisdem desideriis permaneat, nescit. Peccata quippe deserentes, ad justitiam tendimus; et unde venimus, novimus; sed quo perveniamus, ignoramus. Quid hesterna die fuimus, scimus; sed quid contingat crastina nos esse, nescimus. Via ergo sua viro abscondita est, quia sic pedem ponit operis, ut tamen praevidere nequeat exitum consummationis ejus. [ Vet. IV.] 12. Ignorat utrum quod rectum putat, Deus non damnet. Circumdatur tenebris. --Est autem et alia viae nostrae absconsio; quia nonnunquam ea ipsa quae recte nos agere credimus, an in districti judicis examine recta sint, ignoramus. Saepe enim, sicut et", + "candidate_score": 0.659544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_184", + "psc_text": "inter ardorem desiderii ex ipsa praescientia solatium consolationis aspirare; ut et animarum vox sit hoc, quod amantes desiderant; et respondentis Dei sermo sit hoc, quod eas retributionis certitudine inter desideria confirmat. Respondere ergo ejus est, ut collectionem fratrum exspectare debeant, eorum mentibus libenter exspectandi moras infundere; ut cum carnis resurrectionem appetunt, etiam ex colligendorum fratrum augmento gratulentur. [ Vet. VII. ] 12. Aliter Deus ad diabolum, et ille ad Deum. Aliter Deus loquitur ad diabolum, aliter diabolus ad Deum. Loqui enim Dei est ad diabolum, vias ejus ac negotia animadversione occultae districtionis increpare, sicut hic dicitur: Unde venis? Diaboli autem ei respondere, est omnipotenti majestati ejus nihil posse celare. Unde hic ait, Circuivi terram, et perambulavi eam. Quasi enim dicere ejus est quid egerit, scire quod actus suos illius oculis occultare non possit. Sciendum vero est, quia sicut hoc loco discimus, quatuor modis loquitur Deus ad diabolum; tribus modis diabolus", + "candidate_score": 0.659408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2224", + "psc_text": "appetit videri terribilis. Sed cum res exigit ut loqui quid dupliciter debeat, quasi postposito terrore superbiae, remissa locutione blanditur; et cum superbus videri desierit, duplex effici non pertimescit. In cujus ergo mentem vitia vitiis succedunt, recte de eo dicitur: Vadent, et venient super eum horribiles, quia quot vitiis decedentibus et succedentibus premitur, tot malignis spiritibus ejus animus quasi euntibus ac redeuntibus devastatur. Sed haec quae agit extrinsecus per partes prodeunt; nam menti ejus simul omnia mala colligantur. Unde et subditur: CAPUT XXVIII. VERS. 26.-- Omnes tenebrae absconditae sunt in occultis ejus. 34. Omnia vitia in hypocritae mente sunt colligata. --Quamvis enim hypocrita actiones bonas in superficie ostendat, quaedam tamen in eo malorum operum tenebrae apparent; sed tamen minus prodit in opere quam in ejus latet cogitatione. Nam qui cuncta simul in effectu non explet, cuncta quae noceant in mente tacitus tenet. Omnes ergo tenebrae in occultis ejus absconditae dicuntur, quia", + "candidate_score": 0.659389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_129_131", + "bdc_text": "Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere . eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_168", + "psc_text": "scientiae longe super nos incomparabiliter dilatantur. Interius quippe exteriusque sciendo distenti sunt, quia ipsum fontem scientiae contemplantur. Quid enim de his quae scienda sunt nesciunt, qui scientem omnia sciunt? Eorum itaque scientia comparatione nostrae valde dilatata est, sed tamen comparatione divinae scientiae angusta: sicut et ipsi illorum spiritus comparatione quidem nostrorum corporum, spiritus sunt, sed comparatione summi et incircumscripti spiritus, corpus. Et mittuntur igitur, et assistunt: quia et per hoc, quod circumscripti sunt, exeunt; et per hoc, quod intus quoque praesentes sunt nunquam recedunt. Et faciem ergo Patris semper vident, et tamen ad nos veniunt; quia et ad nos spiritali praesentia foras exeunt, et tamen ibi se, unde recesserant, per internam contemplationem servant. Dicatur ergo: Venerunt filii Dei, ut 40 assisterent coram Domino, quia illuc spiritus conversione redeunt, unde nulla mentis aversione discedunt. CAPUT IV. IBID.-- Affuit inter eos etiam Satan. 4. Satan inter angelos, quia naturam non amisit. --Valde", + "candidate_score": 0.658872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_23_25", + "bdc_text": "Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol. Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1086", + "psc_text": "quae vidimus et audivimus non loqui (Act. IV, 19) . Hinc est quod Paulus cum residentem contra veritatem sacerdotum principem cerneret, eumque minister illius alapa percussisset, non maledictum perturbatus intulit, sed repletus Spiritu libera voce prophetavit, dicens: Percutiet te Deus, paries dealbate. Et tu sedens judicans me secundum legem, et contra legem jubes me percuti (Ibid., 5) ? Hinc est quod Stephanus contra vim persequentium auctoritatem vocis exerere nec moriturus expavit, dicens: Dura cervice et incircumcisi cordibus et auribus, vos Spiritui sancto resistitis, sicut patres vestri et vos (Act. VII, 51) . [ Vet. XXIII.] 54. Haec sanctorum libertas ex zelo veritatis existit, non ex vitio elationis. --Sed quia sancti viri ad verba tantae altitudinis zelo veritatis, non autem vitio elationis exsiliunt, ipsi patenter indicant, qui factis dictisque aliis et quanta humilitate polleant, et erga eos quos redarguunt quanta charitate ferveant manifestant. Superbia quippe odium generat, humilitas amorem. Verba itaque", + "candidate_score": 0.656213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_52_54", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum . Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 . sentirent , ne hos haberemus pro hostibus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_731", + "psc_text": "titubant: haec eadem paulo superius verba replicemus, ut subtilius discernamus quomodo ea quae de perceptione veritatis dicuntur, a recte sentientibus proferri veraciter possint. [ Vet. XX. ] Nonnunquam vero haeretici vera quaedam et sublimia loquuntur, non quod haec divinitus ipsi percipiunt, sed quod ex sanctae Ecclesiae contentione didicerunt; neque haec ad profectum conscientiae, sed ad scientiae ostentationem trahunt. Unde fit plerumque ut alta sciendo dicant, sed vivendo quae dicunt nesciant. Sive igitur ex haereticorum specie, videlicet non vitam scientiae, sed verba tenentium, seu certe ex persona amicorum beati Job, qui de cognitione veritatis potuerunt procul dubio percipiendo experiri, quod studuerunt docendo eloqui, haec eadem quae transcurrimus, subtilius dicta disseramus; ut dum sollicite Eliphaz sermo discutitur, quantae scientiae fuerit, demonstretur; quamvis in eadem scientia humilitatem non tenuit, qui commune bonum sibi specialiter arrogavit. Ait namque: CAPUT XXVIII [ Rec. XIX ]. VERS. 12.-- Porro ad me dictum est verbum absconditum. ALLEGORICUS", + "candidate_score": 0.654623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_725", + "psc_text": "doctrinam affectant, cur. --Verbum absconditum haeretici audire se simulant, ut auditorum mentibus quamdam praedicationis suae reverentiam obducant. Unde et latenter praedicant, quatenus eorum praedicatio tanto sancta, quanto et occulta videatur. Communem autem scientiam habere refugiunt, ne caeteris aequales aestimentur; et quaedam nova semper exquirunt, quae dum alii nesciunt, apud imperitorum 159 mentes ipsi de scientiae singularitate gloriantur. Quam, ut diximus, occultam insinuant, quia scilicet ut miram ostendere valeant, hanc se latenter percepisse confirmant. Unde apud Salomonem haereticorum speciem mulier tenens, dicit: Aquae furtivae dulciores sunt, et panis absconditus suavior (Prov. IX, 17) . Unde hic quoque subditur: Et quasi furtive suscepit auris mea venas susurrii ejus. Furtive susurrii venas percipiunt, quia socialis scientiae gratiam deserentes, ad hanc nequaquam per ostium ingrediuntur, Domino attestante, qui ait: Qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro (Joan. X, 1, 2) . Venas itaque divini susurrii", + "candidate_score": 0.654592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_238", + "psc_text": "sapientiae occulti hostis insidiae deteguntur. Quia ergo incarnato Domino diabolus increpatur, et a sua pestifera effrenatione corripitur, recte subjungitur: Cui dixit Dominus: Unde venis? Tunc enim Satanae vias requirendo arguit, cum per Mediatoris adventum persuasionis ejus nequitias reprimens increpavit. Nec immerito in hoc die filii Dei coram Domino astitisse referuntur; quia videlicet ad aeternae patriae vocationem electi omnes, luce sapientiae se illustrante, collecti sunt. Quos quamvis incarnata Sapientia aggregare effectu operis venerat, divinitati tamen illius jam per ejus praescientiam intrinsecus assistebant. Sed quia de viis suis antiquus hostis Redemptore veniente discutitur, quid dicat audiamus. CAPUT XXII. [ Rec. XVII.] IBID.-- Circuivi terram, et perambulavi eam. 41. Diabolus terram circuivit, quia omnes homines circumvenit, et possedit. --Ab Adam quippe, ante adventum Domini, omnes post se gentium nationes traxit. Circuivit terram et perambulavit, quia per corda gentium iniquitatis suae vestigia impressit. Cadens enim a sublimibus 55 humanas mentes jure possedit, quia in", + "candidate_score": 0.654492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115_117", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_750", + "psc_text": "per semetipsam Veritas dicit: Nemo potest duobus dominis servire (Matth. VI, 24) . Hinc Paulus ait: Nemo militans Deo, implicat se negotiis saecularibus, ut ei placeat, cui se probavit (II Tim. II, 4) . Hinc per Prophetam Dominus admonens dicit: Vacate, et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) . Quia igitur nequaquam notitia interna conspicitur, nisi ab externa implicatione cessetur, recte nunc verbi absconditi et divini susurrii tempus exprimitur, cum dicitur: in horrore visionis nocturnae, quando solet sopor occupare homines, quia nimirum mens nostra nullo modo ad vim intimae contemplationis rapitur, nisi studiose prius a terrenorum desideriorum tumultu sopiatur. Sed humanus animus quadam suae contemplationis machina sublevatus, quo super se altiora conspicit, eo in semetipso terribilius contremiscit. Unde et apte subditur: CAPUT XXXII [ Rec. XXIII ]. VERS. 14.-- Pavor tenuit me, et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt. 56. Quo altius Dei rectitudinem contemplamur, eo de", + "candidate_score": 0.653234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1025", + "psc_text": "in bonis amicus, et non 224 absconditur in malis inimicus (Eccli. XII, 8) . Nec prosperitas quippe amicum indicat, nec adversitas inimicum celat, quia et ille saepe prosperitatis nostrae reverentia tegitur, et iste ex confidentia adversitatis aperitur. Vir igitur justus in flagellis positus dicat: Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit, quia nimirum qui ex adversitate proximum despicit, aperte convincitur quod hunc in prosperis non amavit. Et cum omnipotens Deus ideo quosdam percutiat, ut et percussos erudiat, et non percussis occasionem boni operis praebeat, quisquis percussum despicit, occasionem a se virtutis repellit; et tanto se nequius contra auctorem erigit, quanto hunc nec pium in salute propria, nec justum in alieno vulnere agnoscit. Intuendum vero est quod beatus Job sic sua loquitur, ut totius quoque electi populi per eum vita signetur. Quia enim ejusdem populi membrum est, cum quae ipse patitur narrat, ea etiam quae sustinet ille denuntiat, dicens:", + "candidate_score": 0.65109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_731", + "psc_text": "titubant: haec eadem paulo superius verba replicemus, ut subtilius discernamus quomodo ea quae de perceptione veritatis dicuntur, a recte sentientibus proferri veraciter possint. [ Vet. XX. ] Nonnunquam vero haeretici vera quaedam et sublimia loquuntur, non quod haec divinitus ipsi percipiunt, sed quod ex sanctae Ecclesiae contentione didicerunt; neque haec ad profectum conscientiae, sed ad scientiae ostentationem trahunt. Unde fit plerumque ut alta sciendo dicant, sed vivendo quae dicunt nesciant. Sive igitur ex haereticorum specie, videlicet non vitam scientiae, sed verba tenentium, seu certe ex persona amicorum beati Job, qui de cognitione veritatis potuerunt procul dubio percipiendo experiri, quod studuerunt docendo eloqui, haec eadem quae transcurrimus, subtilius dicta disseramus; ut dum sollicite Eliphaz sermo discutitur, quantae scientiae fuerit, demonstretur; quamvis in eadem scientia humilitatem non tenuit, qui commune bonum sibi specialiter arrogavit. Ait namque: CAPUT XXVIII [ Rec. XIX ]. VERS. 12.-- Porro ad me dictum est verbum absconditum. ALLEGORICUS", + "candidate_score": 0.650452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_129_131", + "bdc_text": "Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere . eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_238", + "psc_text": "sapientiae occulti hostis insidiae deteguntur. Quia ergo incarnato Domino diabolus increpatur, et a sua pestifera effrenatione corripitur, recte subjungitur: Cui dixit Dominus: Unde venis? Tunc enim Satanae vias requirendo arguit, cum per Mediatoris adventum persuasionis ejus nequitias reprimens increpavit. Nec immerito in hoc die filii Dei coram Domino astitisse referuntur; quia videlicet ad aeternae patriae vocationem electi omnes, luce sapientiae se illustrante, collecti sunt. Quos quamvis incarnata Sapientia aggregare effectu operis venerat, divinitati tamen illius jam per ejus praescientiam intrinsecus assistebant. Sed quia de viis suis antiquus hostis Redemptore veniente discutitur, quid dicat audiamus. CAPUT XXII. [ Rec. XVII.] IBID.-- Circuivi terram, et perambulavi eam. 41. Diabolus terram circuivit, quia omnes homines circumvenit, et possedit. --Ab Adam quippe, ante adventum Domini, omnes post se gentium nationes traxit. Circuivit terram et perambulavit, quia per corda gentium iniquitatis suae vestigia impressit. Cadens enim a sublimibus 55 humanas mentes jure possedit, quia in", + "candidate_score": 0.649949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2187", + "psc_text": "sunt, dum, flammis ultricibus traditi, cum eodem suo persuasore cruciantur. Panis itaque iste aliud in ore sapit, sed aliud in utero, quia transitoriae delectationis laetitia dulcis est, cum hic quasi mandendo agitur; sed amarescit in utero, quia peracta laetitia deglutitur ad poenam. [ Vet. VI.] 16. Scripturae sacrae mysteriis erudiri cupit hypocrita, non ut ex eis vivat, sed ut extollatur. --Vel certe, quia panis, Scripturae sacrae intelligentia non inconvenienter accipitur, quae mentem reficit eique boni operis vires praebet, et plerumque hypocrita etiam sacri eloquii erudiri mysteriis studet; non tamen ut ex eisdem vivat, sed ut caeteris hominibus quam sit doctus appareat; panis ejus utero illius in fel aspidum intrinsecus vertetur, quia dum de sacrae legis scientia gloriatur, vitae potum convertit sibi in veneni poculum; et inde reprobus moritur, unde ad vitam erudiri videbatur. Neque hoc autem inconvenienter accipitur, quod nonnunquam hypocrita, dum doctrinae verbo ad ostensionem studet, divino judicio caecatus,", + "candidate_score": 0.649761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2016", + "psc_text": "in humano genere excedere sensibus aestimant, quos profecto doctores se habere gloriantur. Cum vero sancta Ecclesia perversos quosque praedicatores intra sinum rectae fidei colligere studet, quid aliud quam de locis propriis rupes movet, ut intra eam recta sentientes humiliter jaceant, qui in perversis suis sensibus prius rigidi stabant? Sed hoc fieri haeretici omnino contradicunt, et propter ejus vocem rupes de loco proprio transferri renituntur, quia videlicet nolunt ut ad eam venientes vera humiliter sentiant hi qui apud eos elati sensibus falsa sapiebant. [ Vet. et Rec. III.] 7. Contra Ecclesiam propter flagella quae patitur, insaniunt. --Plerumque vero haeretici, cum quosdam intra sanctam Ecclesiam vel inopia, vel flagellis laborantes aspiciunt, semetipsos mox in arrogantiam justitiae extollunt; et quidquid adversum fidelibus evenisse considerant, hoc factum pro eorum iniquitatibus putant, nescientes nimirum quia actionum meritum praesentis vitae qualitas nullatenus probat. Nam plerumque et bona malis, et mala bonis eveniunt, pro eo quod et", + "candidate_score": 0.649069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1091", + "psc_text": "(III Reg. I, 23) ? Quomodo Moyses regi Aegyptio libere resistens eum despicere potuit, qui, Deo familiariter colloquens, sequentem se Jethro cognatum suum humilis adoravit (Exod. XVIII, 7)? Cujus etiam consilio tantam obedientiam praebuit, ut post secreta Dei colloquia magnum lucrum duceret quod foris ab ore hominis audiret. [ Vet. XXIV.] 55. Qui alios arguunt, seipsos non palpent. --Ex aliis ergo sanctorum factis discimus quid de aliis pensare debeamus. Sancti enim viri, nec ex elatione sunt liberi, nec ex timore submissi; sed cum rectitudo eos ad libertatem vocis erigit, consideratio infirmitatis propriae in humilitate custodit. Culpas quippe delinquentium etsi ex alto increpantes feriunt, semetipsos tamen apud se subtilius judicantes, quasi in abjectis ponunt; et quo prava in aliis insequuntur, eo ad reprimendos se atrociores redeunt; rursusque quo sibimet meliora agentibus nequaquam parcunt, eo vigilantius aliena facta reprehendunt. Quid enim de humana potentia mirari exterius poterunt, qui semetipsos quoque despiciunt, etiam", + "candidate_score": 0.647371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_146_148", + "bdc_text": "Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant . Ab eodem Zvinggero tuas quoque accepi .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_299", + "psc_text": "studio quam decet elaborat. Recta autem mens cum curas dispensationis suscipit, quid sibi, quid proximis debeat attendit; et nec per alienae sollicitudinis immoderationem sua studia negligit, nec per suae utilitatis vigilantiam aliena postponit. Sed tamen plerumque dum ad utraque mens solerter invigilat, dum magnis erga se, et ea quae sibi commissa sunt, circumspectionibus vacat, repentino turbata cujuslibet causae emergentis articulo, ita in praeceps rapitur, ut ab ea subito cunctae circumspectiones ejus obruantur. Unde et custodes camelorum pueros Chaldaei gladio feriunt. Sed tamen unus redit; quia inter haec discretionis ratio mentis nostrae oculis occurrit, et sollicita sibimet anima quid subito impulsu tentationis intrinsecus amittat, intelligit. Sequitur. CAPUT XLIX [ Rec. XXVII ]. VERS. 18, 19.-- Loquebatur ille, et ecce alius intravit, et dixit: Filiis tuis et filiabus vescentibus et bibentibus vinum in domo fratris sui primogeniti, repentè ventus vehemens irruit a regione deserti, et concussit quatuor angulos domus, quae corruens oppressit", + "candidate_score": 0.647121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_488", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT II. VERS. 4.-- Dies ille vertatur in tenebras. 7. Vertitur in tenebras, cum quae promittit prospera, intelliguntur adversa. --Quasi lucet dies iste mentibus hominum, cum pravitatis ejus persuasio prospera creditur, et qualis sit intrinsecus non videtur. Sed cum iniquitas illius, sicut est, agnoscitur, dies falsae promissionis quasi quibusdam ante judicii nostri oculos tenebris obscuratur; quia videlicet qualis est ex merito, talis perspicitur in blandimento. In tenebras ergo dies vertitur, quando adversa intelligimus, etiam quae prospera suadendo pollicetur. In tenebras dies vertitur, quando antiquus hostis qualis est saeviens, talis a nobis perspicitur etiam sub blandimentis latens; ne fictis prosperitatibus quasi ex diei lumine illudat, et veris miseriis ad 108 peccati tenebras pertrahat. Sequitur: CAPUT III [ Vet. IX ]. IBID.-- Non requirat eum Deus desuper, et non illustret lumine. 8. Cur humana natura reparata, non angelica. --Omnipotens Deus sicut ex nihilo bona facere potuit, ita, cum voluit, per incarnationis", + "candidate_score": 0.646359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_374", + "psc_text": "peregisse se crederet, si aut in defensione Dei quidquam contra proximum diceret, aut certe septem diebus ac noctibus pro proximi dolore tacuisset? Et tamen amici beati Job haec agentes, ad culpam laborando pervenerunt, quia consolationis quidem bonum quod agebant, noverant; sed cum quanta agendum esset discretionis libra, nesciebant. Unde necesse est ut non solum intueamur quid agimus, sed etiam cum quanta discretione peragamus. Primum quidem, ne mala quoquo modo, postmodum vero ne bona incaute faciamus. Ad quae nimirum bona sollicite peragenda propheta nos admonet, dicens: Maledictus homo, qui facit opus Domini negligenter (Jerem. XLVIII, 10) . Ad hoc vero ista proficiant, ut ante terribilis judicis subtile atque incomprehensibile examen non solum mala quae commisimus, sed ipsa etiam, si qua in nobis sunt bene gesta, timeamus, quia saepe in ejus judicio culpa esse deprehenditur, quod virtus ante judicium putatur; et unde exspectatur pia merces operis, inde supplicium justae sequitur ultionis. [", + "candidate_score": 0.645988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1939", + "psc_text": "aliud omnes iniqui quam membra sunt diaboli? Ipse itaque per eos agit quidquid in eorum cordibus ut agere debeant immittit. [ Vet. VI ]. Habet autem etiam nunc diabolus contra sanctam Ecclesiam furorem, sed sparsus ejus furor est, quia occultas tentationes per singulos movet. Cum vero contra eam in aperta persecutione proruperit, furorem sum in eam colligit, quia in afflictione illius tota se intentione constringit. Membra autem ejus hoc pacis tempore idcirco contra electos collectum furorem non habent, quia malilitiam suam minus se sentiunt posse implere quam volunt. Cum vero sibi suppetere licentiam pravitatis aspexerint, tanto hanc audacius feriunt, quanto et contra illam ex unanimitate glomerantur. Recte itaque nunc dicitur: Collegit furorem suum in me. Cujus adhuc furor ut latius exponatur dicitur: Et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis. De quo et subditur: Hostis meus terribilibus oculis me intuitus est. Ille quippe antiquus hostis Ecclesiae contra hanc dentibus fremit,", + "candidate_score": 0.645046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_4_6", + "bdc_text": "Nosti illud celebrem ac contentiones propellat . Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1508", + "psc_text": "nos ergo testes illius instaurantur, quia cuncta quae agunt studiis nostrae pravitatis adversa sunt. Unde et sermo veritatis adversarius vocatur, cum Mediatoris voce per Evangelium dicitur: Esto consentiens adversario tuo cito, dum es cum illo in via (Matth. V, 25) . Atque de hoc eodem Redemptore reprobi persequentes dicunt: Contrarius est operibus nostris (Sap. II, 12) ; et paulo post: Et dissimilis est aliis vita illius (Ibid., 15) . Testes itaque suos contra nos Dominus instaurat, quia bona quae facere ipsi negligimus, haec ad correptionem nostram fieri ab aliis demonstrat; ut qui praeceptis non accendimur, saltem exemplis excitemur, atque in appetitu rectitudinis nil sibi mens nostra difficile aestimet quod perfecte peragi ab aliis videt. Et fit plerumque ut cum alienae vitae bona conspicimus, nostrae sollicitius damna timeamus; et eo patescat quantae post pondere animadversionis impatimur, quo nunc a bonorum moribus longe discrepamus. 90. Eorum labor indicat quae reprobos poena maneat.", + "candidate_score": 0.643816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1992", + "psc_text": "Veritas dicit: Confiteor tibi, Pater Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Quia ergo hi qui apud semetipsos sapientes sunt ad veram sapientiam pervenire non possunt, recte beatus Job, conversionem auditorum desiderans, exoptat ne in eis ullum sapientem inveniat. Ac si eis aperte dicat: Stulti esse apud vosmetipsos discite, ut in Deo vere sapientes esse valeatis. Sequitur: CAPUT XLI [ Vet. XX, Rec. XV ]. VERS. 11.-- Dies mei transierunt, cogitationes meae dissipatae sunt, torquentes cor meum. 46. Dies Ecclesiae prosperitas, noctes adversitas. Sancti ad terrena dispensanda coacti torqueri se sentiunt. --Sancta electorum Ecclesia per diurna et nocturna tempora conspicit vitae suae spatia transire, quia noctem in adversitatibus, diem vero in prosperitatibus habere consuevit. Quasi enim lux ei oritur ex tranquillitate pacis, et nox ex dolore persecutionis. Sed cum post quietis otia ad excrescentis contra se persecutionis laborem", + "candidate_score": 0.642529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_771", + "psc_text": "66. Aura lenis quia se quantumlibet sanctis hic modicum aperit. In contemplatione quidquid mens perfecte valet conspicere, non est Deus. --Vox ergo Dei quasi aurae lenis auditur, quia in hac adhuc vita positis contemplatoribus suis, nequaquam se Divinitas sicut est insinuat, sed lippientibus mentis nostrae oculis claritatem suam tenuiter demonstrat. Quod bene ipsa legis acceptione signatur, cum dicitur, quia Moyses ascendit, et Dominus in monte descendit (Exod. XXIV, 1). [ Vet. XXVI. ] Mons quippe est ipsa nostra contemplatio, in quam nos ascendimus, ut ad ea quae ultra infirmitatem nostram sunt videnda sublevemur. Sed in hanc Dominus descendit, quia nobis multum proficientibus parum de se aliquid nostris sensibus aperit; si tamen dici in illo vel parum, vel aliquid potest, qui unus semper et idem permanens, intelligi partiliter non potest, et tamen a suis fidelibus participari dicitur, cum in ejus substantia pars nullatenus admittatur. Sed quia hunc exprimere perfecto sermone non", + "candidate_score": 0.642268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_52_54", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum . Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 . sentirent , ne hos haberemus pro hostibus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1719", + "psc_text": "Joannes ait: Ipsi de mundo sunt, ideo de mundo loquuntur. Bene ergo dicitur: Commutans labium veracium, et doctrinam senum auferens (I Joan. IV, 5) , quia hi qui prius coelestia praedicando veraces erant, dum temporalia diligentes, ad terrena corruunt, labium veracium commutatur, et senum doctrina tollitur, quia diligentes temporalia priorum suorum praecepta minime sequuntur, ut locum regiminis quasi ad fructum voluptatis teneant, non ad usum laboris. 24. Judaei Christum quem venturum dixerant, negarunt praesentem. --Quod tamen apertius de Judaeis valet intelligi, qui ante incarnationem Domini veraces fuerunt, quia hunc venturum esse crediderunt, atque nuntiaverunt; sed postquam in carne apparuit, hunc esse negaverunt. Labium itaque veracium mutatum est, quia quem venturum dixerant negaverunt praesentem. Et doctrina senum ablata est, quia nequaquam ea credendo secuti sunt quae patres suos praedixisse meminerunt. Unde etiam Elia veniente promittitur quod reducat corda filiorum ad patres eorum (Malac. IV, 6), ut doctrina senum quae nunc a", + "candidate_score": 0.641238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_106_108", + "bdc_text": "S. sessionem aliquam . Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes . Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2327", + "psc_text": "cum sancta Ecclesia ipsos errorum praedicatores vel ratione victos ad se suscipit, vel studio perversitatis obduratos sub disciplinae suae vinculo restringit, destituti haeretici cum remanere apud se plebes sine praedicatoribus vident, quid aliud a sancta Ecclesia quam viduas vacuas relictas dolent? Et quia subtractis haereticorum magistris, eorum discipulos in suo opere infirmari suspicantur, quasi lacertos pupillorum comminutos ab Ecclesia esse conqueruntur. Vel certe quia sancta Ecclesia dum quosdam ab haereticis venientes suscipit, liquet nimirum quod pristino eorum errori contradicit. Nam sunt nonnulli qui ita virginitati carnis student, ut nuptias damnent; et sunt nonnulli, qui ita abstinentiam laudant, ut sumentes alimenta necessaria detestentur. De quibus per Paulum dicitur: Prohibentium nubere, jubentium abstinere a cibis, quos Deus creavit ad percipiendum cum gratiarum actione fidelibus (I Tim. IV, 3) . Quia ergo eos a carnali intentione suae superstitionis revocat, haeretici cum hos aspiciunt aliter vivere quam docuerunt, lacertos eorum ab operatione quam prius", + "candidate_score": 0.640028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_20", + "bdc_text": "Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2120", + "psc_text": "a verbere. Cum vero superna flagella insunt, non a nobis jam correptio, sed consolatio debetur, ne dum in dolore increpationem jungimus, percussionem percussioni sociemus. 61. Detractores belluarum more, homines devorant. --Bene autem subditur: Et carnibus meis saturamini? Quorum mens proximorum poenas esurit, saturari procul dubio alienis carnibus quaerit. Sciendum quoque est quia hi etiam qui alienae vitae detractione pascuntur, alienis procul dubio carnibus satiantur. Unde per Salomonem dicitur: Noli esse in conviviis potatorum, neque comedas cum eis qui carnes ad vescendum conferunt (Prov. XXIII, 20) . Carnes quippe ad vescendum conferre est in collocutione derogationis vicissim proximorum vitia dicere. De quorum illic poena mox subditur: Quia vacantes potibus et dantes symbolum consumentur, 460 et vestietur pannis dormitatio (Ibid.) . Potibus vacant, qui de opprobrio alienae vitae se debriant. Symbolum vero dare est, sicut unusquisque solet pro parte sua cibos ad vescendum, ita in confabulatione detractionis verba conferre. Sed vacantes potibus", + "candidate_score": 0.639817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_166", + "psc_text": "dicitur: Angeli eorum in coelis semper vident faciem Patris mei, qui in coelis est (Matth. XVIII, 10) . De his propheta ait: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei (Daniel. VII, 10) . Si igitur semper vident, et semper assistunt, vigilanti cura quaerendum est unde veniunt, qui nunquam recedunt. Sed cum de illis per Paulum dicitur: Nonne omnes sunt administratorii spiritus in ministerium missi, propter eos qui haereditatem capiunt salutis (Heb. I, 14) ? Per hoc, quod missos cognoscimus, unde veniant invenimus. [ Vet. III. ] Sed ecce quaestioni quaestionem jungimus, et quasi dum ansam solvere nitimur, nodum ligamus. Quomodo enim aut semper assistere, aut videre semper faciem Patris possunt, si ad ministerium exterius pro nostra salute mittuntur? Quod tamen citius solvimus, si quantae subtilitatis sit angelica natura pensamus. Neque enim sic a divina visione foras exeunt, ut internae contemplationis gaudiis priventur; quia si conditoris aspectum", + "candidate_score": 0.63877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_149", + "bdc_text": "addictissimus addictissimus Heinrychus Bullingerus senior , Tigurinae ecclesiae minister. 1337 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1785", + "psc_text": "homo facere audeat, ne in bonis actibus per intentionem titubet, 389 et inter recta opera sinistra eum cogitatio illudat. Quae tamen cuncta omnipotens Deus subtiliter examinat, atque in judicio singula repensat. Sed quando homo, qui carnis suae infirmitate constringitur, contra cuncta valeat subtiliter assurgere, atque inconcussa cogitatione rectitudinem tenere? Unde apte subditur: CAPUT XLVIII. VERS. 28.-- Qui quasi putredo consumendus sum, et quasi vestimentum quod comeditur a tinea. 64. Homo putredine sibi innata consumitur. --Sicut enim vestimentum a tinea de se exorta comeditur, ita homo in semetipso habet putredinem, de qua consumatur; atque hoc est quod est unde consumatur ut non sit. Quod intelligi et aliter potest, si ex voce tentati hominis dicitur: Qui quasi putredo consumendus sum, et quasi vestimentum quod comeditur a tinea. Homo enim quasi putredo consumitur, dum carnis suae corruptione conteritur. Cui quia immunda tentatio non aliunde, sed a semetipso nascitur, more tineae carnem tentatio, quasi", + "candidate_score": 0.638486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_788", + "psc_text": "mutant. --A mane usque ad vesperam peccator succiditur, dum a vitae suae exordio usque ad terminum, iniquitatis perpetratione vulneratur. Omni namque tempore reprobi per augmentum malitiae contra se ictus ingeminant, quibus succisi in profundum ruant. De quibus bene per Psalmistam dicitur: Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos (Psal. LIV, 25) . Dies quippe dimidiare, est tempus vitae male in voluptatibus ductum ad poenitentiae lamenta dividere, atque hoc ad bonum usum partiendo reparare. Sed iniqui dies suos nequaquam dimidiant, quia perversam mentem nec in extremo tempore immutant. Quo contra bene Paulus admonet dicens: Redimentes tempus, quoniam dies mali sunt (Ephes. V, 16) . Tempus quippe redimimus, quando anteactam vitam, quam lasciviendo perdidimus, flendo reparamus. Sequitur: CAPUT XL. IBID.-- Et quia nullus intelligit, in aeternum peribunt. 71. Scire negligunt quae eos supplicia, quae justos praemia maneant. --Nullus videlicet eorum qui a mane usque ad vesperam succidentur. Nullus intelligit vel eorum", + "candidate_score": 0.632468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_170", + "psc_text": "quia eo intuitu, quo omnipotens Deus cuncta spiritalia conspicit, etiam Satan in ordine naturae subtilioris videt, attestante Scriptura, quae dicit: Oculi Domini contemplantur malos et bonos (Prov. XV, 3) . Sed hoc, quod adfuisse Satan coram Domino dicitur, in gravi nobis quaestione versatur. Scriptum quippe est: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8). Satan vero, qui mundo corde esse non potest, quomodo ad videndum Dominum adfuisse potest. 5. Deo adest, quia ab eo videtur. --Sed intuendum est quia adfuisse coram Domino, non autem Dominum vidisse perhibetur. Venit quippe, ut videretur, non ut videret. Ipse in conspectu Domini, non autem in conspectu ejus Dominus fuit: sicut caecus cum in sole consistit, ipse quidem radiis solis perfunditur, sed tamen lumen non videt quo illustratur. Ita ergo etiam inter angelos in conspectu Domini Satan adfuit; quia vis divina, quae intuendo penetrat omnia, non se videntem immundum spiritum vidit. Quia enim", + "candidate_score": 0.631977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_536", + "psc_text": "ita confusio perturbatis cogitationibus obnubilat mentem. De qua per quemdam dicitur: Est confusio adducens gloriam (Eccli. IV, 25) . Cum enim ad mentem male gesta poenitendo reducimus, gravi mox moerore confundimur, perstrepit in animo turba cogitationum, moeror conterit, anxietas devastat, in aerumnam mens vertitur, et quasi quodam nubilo caliginis obscuratur. Haec namque caligo confusionis eorum mentem salubriter oppresserat; quibus Paulus dicebat: Quem enim fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis (Rom. VI, 21) ? Hunc ergo peccati diem caligo occupet, id est, blandimentum nequitiae afflictio poenitentiae digno moerore perturbet. Unde et apte subjungitur: CAPUT XVIII. IBID.-- Involvatur amaritudine. 33. Salubris moeror de prava delectatione. --Dies enim amaritudine involvitur, cum ad cognitionem mente redeunte, peccati blandimenta 118 cruciatus poenitentiae sequuntur. Diem amaritudine involvimus, cum pravae delectationis gaudium, quae supplicia sequantur aspicimus, et asperis hoc fletibus circumdamus. Quia enim hoc quod involvitur, ex latere omnis partis operitur, involvi dies amaritudine", + "candidate_score": 0.631701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_169", + "psc_text": "praesentia foras exeunt, et tamen ibi se, unde recesserant, per internam contemplationem servant. Dicatur ergo: Venerunt filii Dei, ut 40 assisterent coram Domino, quia illuc spiritus conversione redeunt, unde nulla mentis aversione discedunt. CAPUT IV. IBID.-- Affuit inter eos etiam Satan. 4. Satan inter angelos, quia naturam non amisit. --Valde quaerendum est quomodo inter electos angelos Satan adesse potuerit, qui ab eorum sorte, exigente superbia, dudum damnatus exivit. Sed recte inter eos adfuisse describitur, quia etsi beatitudinem perdidit, naturam tamen eis similem non amisit; et si meritis praegravatur, conditione naturae subtilis attollitur. Inter Dei ergo filios coram Domino adfuisse dicitur; quia eo intuitu, quo omnipotens Deus cuncta spiritalia conspicit, etiam Satan in ordine naturae subtilioris videt, attestante Scriptura, quae dicit: Oculi Domini contemplantur malos et bonos (Prov. XV, 3) . Sed hoc, quod adfuisse Satan coram Domino dicitur, in gravi nobis quaestione versatur. Scriptum quippe est: Beati mundo corde, quoniam", + "candidate_score": 0.62998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_647", + "psc_text": "ut non inventus ardentius quaeratur; et differtur quaerens sponsa, ne inveniat, ut tarditate sua capacior reddita, multiplicius quandoque inveniat quod quaerebat. Unde beatus Job cum diceret: Exspectant mortem, et non venit, ut hoc ipsum quaerentium desiderium subtilius expleret, illico adjungit: CAPUT [ Rec. V ]. IBID.-- Quasi effodientes thesaurum. 7. Crescunt, ubi finis propinquior. --Omnes namque qui fodiendo thesaurum quaerunt, cum fodere altius coeperint, ad laborem instantius inardescunt; quia quo se thesauro abscondito jam jamque appropinquare aestimant, eo in effossione enixius laborant. Qui igitur plene 142 mortificationem suam appetunt, quasi effodientes thesaurum quaerunt; quia quanto fiunt viciniores ad finem, tanto se exhibent ardentiores in opere. Laborando ergo non deficiunt, sed magis ad usum laboris crescunt; quia quo jam praemia propinquiora considerant, eo in opere delectabilius exsudant. Unde bene Paulus quibusdam absconditum aeternae patriae thesaurum quaerentibus dicit: Non deserentes collectionem nostram, sicut est consuetudinis quibusdam, sed consolantes, et tanto magis, quanto", + "candidate_score": 0.627874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_339", + "psc_text": "Isdem ergo in manu Dei, isdem in manu est diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenuit quem concessit, et dando non dedit, quem adversarii sui 76 jaculis ejiciens abscondit. [ Vet. III.] Satan id servare dicitur, in quod irrumpere non sinitur. --Quid est autem hoc, quod ad Satan dicitur: Animam illius serva? Quo enim pacto ille custodit, qui custodita semper irrumpere appetit? Sed servare Satan dicitur, irrumpere non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem (Matth. VI, 13) . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur,", + "candidate_score": 0.626961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1760", + "psc_text": "meas in conspectu ejus arguam. Quae vero utilitas de hac argutione sequatur adjungat: Et ipse erit salvator meus. Sequitur: CAPUT XXXVI [ Rec. XVIII ]. IBID.-- Non enim veniet in conspectu ejus omnis hypocrita. 49. Hypocrita Dei conspectum fugit, dum humanis oculis placere cupit. --Cum constet quod judex veniens agnos ad dexteram, haedos vero ad sinistram ponat (Matth. XXV, 33), qua nunc ratione dicitur in conspectu ejus hypocritam non esse venturum, qui scilicet si inter haedos erit, ad sinistram judicis apparebit? [ Vet. XX. ] Sed sciendum est quod duobus modis in conspectu Domini venimus. Uno quidem, quo hic, peccata nostra subtiliter perpendentes, in ejus non conspectu punimus, et flendo dijudicamus. Nam quoties conditoris nostri 384 potentiam ad sensum reducimus, toties in conspectu illius stamus. Unde recte quoque per virum Dei Eliam dicitur: Vivit Dominus Deus Israel, in cujus conspectu sto (III Reg. XVII, 1) . Alio quoque modo in", + "candidate_score": 0.626757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_281", + "psc_text": "in tentatione deserit, qui creavit. Nam hostem nostrum, qui se contra nos in insidiis contegit, illustratione sui luminis nobis deprehensibilem reddit; propter quod ei mox dicit: CAPUT XXXIX. VERS. 7.-- Unde venis? 64. Cui dicendum unde venis? --Callidum namque hostem requirere, est ejus nobis insidias declarare, ut quo eum subintrare cor cernimus, forti contra illum circumspectione vigilemus. CAPUT XL. IBID.-- Qui respondens ait: Circuivi terram, et perambulavi eam. 65. Qui insidias ejus Deus nobis detegat. --Satanae terram circuire, est carnalia corda perscrutari, et unde occasionem accusationis invenire possit, exquirere. Terram circuit, quia humana corda circumvenit, ut bona tollat, ut mala mentibus inserat, ut inserta cumulet, ut cumulata perficiat, ut perfectos in iniquitatibus ad poenam socios acquirat. Et notandum quod non transvolasse, sed perambulasse se asserit, quia nimirum nequaquam quem tentat velociter deserit; sed ubi molle cor invenit, ibi pedem miserae persuasionis figit, ut immorando actionis pravae vestigia imprimat, et ex", + "candidate_score": 0.62617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1215", + "psc_text": "Quid est homo, quia magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum? Ac si aperte exclamet, dicens: Magnificatur homo spiritali munere, sed tamen caro est; et vias ejus post munera districte consideras, sed tamen si remota pietate judicetur, pondus quod de tua subtilitate imminet, ferre nec sublevatus ad justitiam spiritus valet, quia etsi hunc ultra se tua dona dilatant, ad inquisitionem tamen tui districti examinis sua infirmitas angustat. Unde et adhuc apte subjungitur: CAPUT XXIX [ Rec. XVII ]. VERS. 18.-- Visitas eum diluculo, et subito probas illum. 48. Quos donis ditavit Deus, tentationibus probat. Ut quid ex Deo, quid ex se sint, discant. Ideo tunc lubricis cogitationibus turbantur. --Quis nostrum nesciat quia diluculum dicitur cum jam nocturna tempora in claritatem lucis mutantur? Nos itaque noctis tenebris premimur cum perpetratione iniquitatis obscuramur. Sed nox in lucem vertitur cum erroris nostri obscuritas veritatis cognitione irradiatui Nox in lucem vertitur cum", + "candidate_score": 0.623272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.623169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1995", + "psc_text": "12.-- Noctem verterunt in diem. 47. Sancti malunt perpeti mala, quam bonorum cura fatigari. --Dissipatae etenim cogitationes noctem in diem vertunt, quia nonnunquam justis amplius placet ex adversitate mala perpeti quam ex prosperitate terrenae dispensationis cura fatigari. Sed quia noverunt cautius, et adversa transire, et prospera rursus illucescere, apte subjungitur: CAPUT XLIII. IBID.-- Et rursum post tenebras spero lucem. 48. Sancti post mortem statim coelestibus praemiis donantur. --Lux enim post tenebras speratur, quia vel post noctem vitae praesentis aeternum lumen percipitur, vel ita hic adversitas atque prosperitas alternant, ut sibi succedere vicissim non desinant. Unde fit ut et in luce nox in suspicione sit, et in nocte lux in praesumptione, sicut scriptum est: In die bonorum ne immemor sis malarum, et in die malorum ne immemor sis bonorum (Eccl. XI, 27) . Sed ecce quia auctoris nostri gratia redempti sumus, hoc jam coelestis muneris habemus, ut cum a carnis nostrae", + "candidate_score": 0.62233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_238", + "psc_text": "sapientiae occulti hostis insidiae deteguntur. Quia ergo incarnato Domino diabolus increpatur, et a sua pestifera effrenatione corripitur, recte subjungitur: Cui dixit Dominus: Unde venis? Tunc enim Satanae vias requirendo arguit, cum per Mediatoris adventum persuasionis ejus nequitias reprimens increpavit. Nec immerito in hoc die filii Dei coram Domino astitisse referuntur; quia videlicet ad aeternae patriae vocationem electi omnes, luce sapientiae se illustrante, collecti sunt. Quos quamvis incarnata Sapientia aggregare effectu operis venerat, divinitati tamen illius jam per ejus praescientiam intrinsecus assistebant. Sed quia de viis suis antiquus hostis Redemptore veniente discutitur, quid dicat audiamus. CAPUT XXII. [ Rec. XVII.] IBID.-- Circuivi terram, et perambulavi eam. 41. Diabolus terram circuivit, quia omnes homines circumvenit, et possedit. --Ab Adam quippe, ante adventum Domini, omnes post se gentium nationes traxit. Circuivit terram et perambulavit, quia per corda gentium iniquitatis suae vestigia impressit. Cadens enim a sublimibus 55 humanas mentes jure possedit, quia in", + "candidate_score": 0.62116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_174", + "psc_text": "damnat. 41 Igitur dum Satan de itinere suo discutitur, electi angeli requirendi unde veniant non sunt: quia eorum viae tanto Deo notae sunt, quanto et ipso auctore peraguntur; dumque soli ejus voluntati inserviunt, eo esse incognitae nequeunt, quo per approbationis oculum ex ipso semper ante ipsum fiunt. Sequitur: CAPUT VI. IBID.-- Respondens Satan, ait: Circuivi terram, et perambulavi eam. 7. Satanae circuitus, ejus anxietatis argumentum. --Solet per gyrum circuitus, laboris anxietas designari. Satan ergo laborans terram circuivit, quia quietus in coeli culmine stare contempsit. Cumque se non volasse, sed perambulasse insinuat, quanto peccati pondere in imis prematur, demonstrat. Perambulans ergo terram circuivit; quia ab illo spiritalis potentiae volatu corruens, malitiae suae pressus gravedine, foras ad gyrum laboris venit. Hinc est enim quod et de ejus membris per Psalmistam dicitur: In circuitu impii ambulant (Psal. XI, 9) ; quia dum interiora non appetunt, in exteriorum labore fatigantur. Sequitur: CAPUT VII [", + "candidate_score": 0.620519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1213", + "psc_text": "jam diximus, sancti viri quo verius summa cognoscunt, eo sublimius terrena despiciunt; et idcirco praesentis vitae dies nihil esse conspiciunt, quia illuminatae mentis oculos in consideratione 265 aeternitatis figunt. De qua dum ad se redeunt, quid se esse nisi pulverem agnoscunt, et infirmitatis suae conscii, districte judicari metuunt? Cumque vim tanti vigoris aspiciunt, trepidant examinari quod sunt. Unde et adhuc apte subjungitur: CAPUT XXVIII. VERS. 17.-- Quid est homo quia magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum? 47. Sancti suam vilitatem, ac Dei munera et judicia semper considerant. --Hominem Deus magnificat, quia largitate rationis ditat, infusione gratiae visitat, honore collatae virtutis exaltat. Cumque per semetipsum nihil sit, esse tamen eum cognitionis suae participem, benignitatis munere concedit. Sed erga eumdem magnificatum hominem cor suum Dominus apponit, quia post dona judicium exerit, merita subtiliter pensat, vitae pondera vehementer examinat, et tanto ab eo post districtius poenas exigit, quanto hunc impenso", + "candidate_score": 0.605419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_195", + "psc_text": "ex semetipso non sufficit, quia nec per semetipsum in eo quod est spiritus existit. Hinc est quod in Evangelio expellenda de homine legio dicebat: Si ejicis nos, mitte nos in gregem porcorum (Matth. VIII, 31) . Qui enim per semetipsum ire in porcos non poterat, quid mirum si sine auctoris manu, sancti viri domum contingere non valebat? [ Vet. X.] 17. Diaboli voluntas mala, sed potestas justa. --Sciendum vero est quia Satanae voluntas semper iniqua est, sed nunquam potestas injusta: quia a semetipso voluntatem habet, sed a Domino potestatem. Quod enim ipse facere inique appetit, hoc Deus fieri nonnisi juste permittit. Unde bene in libris Regum dicitur: Spiritus Domini malus irruebat in Saul (I Reg. XVIII, 10) . Ecce unus idemque spiritus, et Domini appellatur, et malus: Domini videlicet per licentiam potestatis justae, malus autem per desiderium voluntatis injustae. Formidari ergo non debet, qui nihil nisi permissus valet. Sola ergo", + "candidate_score": 0.604309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_413", + "psc_text": "loco suo. Haereticorum quippe locus ipsa superbia est; quia nisi prius in corde intumescerent, ad pravae assertionis certamina non venirent. Ita namque malorum locus superbia, sicut est e contra humilitas locus bonorum. De quo per Salomonem dicitur: Si spiritus potestatem habentis ascenderit super te, locum tuum ne dimiseris (Ephes. X, 4) . Ac si aperte dicat: Si tentatoris spiritum contra te in aliquo praevalere consideras, humilitatem poenitentiae non relinquas. Qui quia locum nostrum humilitatem poenitentiae dixerit, verbis sequentibus ostendit, dicens: Quia curatio cessare faciet peccata maxima (Ibid.) . Quid est enim aliud humilitas lamenti, nisi medicina peccati? Haeretici igitur de loco suo veniunt, quia contra sanctam Ecclesiam ex superbia moventur. 44. Amicorum Job nomina actionem signant haereticorum. --Quorum perversa quoque actio ex ipsa suorum nominum interpretatione colligitur. Dicuntur enim, Eliphaz, Baldad, Sophar; et, sicut superius diximus, Eliphaz interpretatus dicitur, Dei contemptus. Nisi enim Deum contemnerent, nequaquam de eo perversa sentirent.", + "candidate_score": 0.602952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_146", + "bdc_text": "Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_497", + "psc_text": "Possunt etiam dies hi qui in interna luce permanent, angelici spiritus; menses autem, eorum ordines et dignitates intelligi. Singuli enim quique spiritus, quia lucent, dies sunt. Sed quia certis quibusdam dignitatibus distinguuntur, ut alii throni, alii dominationes, alii principatus, alii potestates sint; pro hac ipsa distributione agminum, menses vocantur. Sed quia antiquus hostis nequaquam ad meritum lucis, nequaquam ad ordinem supernorum agminum reducitur: nec in diebus anni, nec in mensibus numeratur. Sic quippe illum perpetratae superbiae caecitas gravat, ut ultra ad illa claritatis intimae agmina superna non redeat. Nequaquam jam stantibus lucis dignitatibus admiscetur, quia tenebrarum suarum merito semper ad ima deprimitur. Qui quia ab illa patriae coelestis frequentia exsors in perpetuum permanet, recte adhuc subjungitur: CAPUT VIII. VERS. 7.-- Sit nox illa solitaria, nec laude digna. 13. Diabolus redempto homine et idolis reprobatis fit solitarius et sine laude. --Nox illa solitaria efficitur, quia distinctione perpetua a frequentia patriae supernae", + "candidate_score": 0.602803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_23", + "bdc_text": "Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1086", + "psc_text": "quae vidimus et audivimus non loqui (Act. IV, 19) . Hinc est quod Paulus cum residentem contra veritatem sacerdotum principem cerneret, eumque minister illius alapa percussisset, non maledictum perturbatus intulit, sed repletus Spiritu libera voce prophetavit, dicens: Percutiet te Deus, paries dealbate. Et tu sedens judicans me secundum legem, et contra legem jubes me percuti (Ibid., 5) ? Hinc est quod Stephanus contra vim persequentium auctoritatem vocis exerere nec moriturus expavit, dicens: Dura cervice et incircumcisi cordibus et auribus, vos Spiritui sancto resistitis, sicut patres vestri et vos (Act. VII, 51) . [ Vet. XXIII.] 54. Haec sanctorum libertas ex zelo veritatis existit, non ex vitio elationis. --Sed quia sancti viri ad verba tantae altitudinis zelo veritatis, non autem vitio elationis exsiliunt, ipsi patenter indicant, qui factis dictisque aliis et quanta humilitate polleant, et erga eos quos redarguunt quanta charitate ferveant manifestant. Superbia quippe odium generat, humilitas amorem. Verba itaque", + "candidate_score": 0.591703, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.717038, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_362", + "psc_text": "angelos transivit, Verbum invenit; ideo non multum intervalli fuit, cum transivit ab his, et invenit Jesum. Quomodo ergo infra tulerunt pallium, nisi forte quia processu oppressae fidei Ecclesia dum nudatur, a Domino plus amatur, exspolians se veterem hominem, ut novum induat, quem non operiunt indumenta, sed mentis secreta clarificant: aut quia amictum sapientiae saecularis ad Christum ventura deposuit? Et Noe exutus est pallium posteaquam coepit esse perfectior. 37. (Vers. 56.) Simus ergo memores justificationum coelestium, ut dum eas secreta mentis voce cantamus, memores simus in nocte nominis Domini, et dicamus, ut scriptum est: Haec facta est mihi; quoniam justificationes tuas exquisivi; hoc est, haec memoria facta est mihi, ut memor essem et in nocte nominis tui, non ebrietate sopitus, non epulis resolutus in somnum, non curis saecularibus occupatus; ut oblivia mihi tuae venerationis irreperent: 1056 sed quotidiana meditatione membra castigans, et intentionem mentis exercens, ut assiduitate fiat nobis cursus iste", + "candidate_score": 0.717038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_706", + "psc_text": "interroga. Sed etsi interrogavero, non respondebitis mihi, dixit Jesus (Luc. XXII, 68): et ex illo respondere non possunt, et ex illo supra illos intelligo qui non intelligebam; quia testimonia didici, quae ille non novit. Didici: Qui sequitur me. . . . tollat crucem suam (Matth. XVI, 24) . Didici: Diligite inimicos vestros (Matth. V, 44) . Et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide (Rom. IX, 3). 11. Videretur inconveniens esse verecundiae prophetali hujusmodi usurpatio; eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum vel Legem Moyses acceperit a Domino, et populo ejus instituta tradiderit (Exod. XIX, 7), Aaron, sacrificiorum omnium decurso ritu, sacerdotalem docuerit disciplinam (Exod. XXVIII, 1, 2 et seq.), Jesus Nave significaverit quemadmodum circumcisio possit iterari (Josue, V, 2, 3 et seq.), Samuel unctionis propheticae pariter ac regiae sacramenta monstraverit (I Reg. XVI, 13). Videretur, inquam, incongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non", + "candidate_score": 0.705373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_476", + "psc_text": ". . . . quia leve est, et onus meum, quia suave est (Matt. XI, 29 et 30) . Dixit enim, τὸ φορτίον μου χρηστόν. Unde merito bonitatem Dei ab ipso quaerit doceri, ne forte quis perfunctorie accipiens bonum Deum esse, in erroribus perseveret, quod per misericordiam Dei sciat impunitatem suis dari posse peccatis; cum etsi indulgeat Dominus, tamen foeda est conversatio in criminibus semper haerere. Non ergo bonitas ista vulgaris est: sed quae semper disciplinae exspectet profectum. 10. Ideoque qui intelligit altam Dei esse bonitatem, doceri desiderat etiam disciplinam. Nam plerique avertuntur a studio disciplinae, dum eam severam et tristem arbitrantur: sed perspicacior sensu intelligit, quod disciplina si tristis ad tempus sit, posterioribus fiat jucunda temporibus. Sed est disciplina vel correptio severior: est etiam moderatior. Moderatior est, de qua dicit Dominus: Corripiam eos in auditu tribulationis eorum (Ose. VII, 12) . Est et severior quae est in ira et", + "candidate_score": 0.700065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_109_111", + "bdc_text": "totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis . ingressi sunt , annovebitis , iuris iucundum adhacrius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1074", + "psc_text": "Sed forte dicas: Quomodo sancti adhaerent Deo? Et ideo sequitur: Prope es tu, Domine, et omnia praecepta tua veritas. Prope est Dominus omnibus, qui ubique adest: nec fugere eum possumus, si offendimus: nec fallere, si delinquimus: nec amittimus, si colamus. Spectat omnia Deus, omnia videt, assistit singulis, dicens: Deus appropinquans ego sum (Jerem. XXIII, 23) ? Et quomodo potest deesse alicubi Deus, cum de Spiritu Dei legeris: Spiritus Domini replevit orbem terrarum (Sap. I, 7) ? Quia ubi Domini Spiritus, ibi Dominus Deus. Coelum et terram ego compleo, dicit Dominus (Jerem. XXIII, 24) . Ubi igitur deficit qui implet omnia? Aut quomodo de plenitudine ejus nos omnes accepimus, nisi omnibus appropinquet? 37. Denique David sciens illum ubique esse, et implere coelum, et terram, et maria, ait: Quo ibo a Spiritu tuo, et quo a facie tua fugiam? Si ascendero in coelum, tu ibi es: si descendero in infernum, ades: si", + "candidate_score": 0.698286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_475", + "psc_text": "Propheta memoravit. Castigatur enim qui recipitur; qui autem non recipiuntur, non flagellantur. In laboribus enim hominum non sunt, et cum hominibus non flagellabuntur (Psal. LXXII, 5) . Ideoque supra ait: Quam bonus, Israel, Deus rectis corde (Ibid., 1) ! Ergo bonus omnibus; quia omnes recto vult esse corde. Qui autem cor declinaverit, ipse a se gratiam divinae bonitatis avertit. 9. (Vers. 66.) Sequitur: Jucunditatem, et disciplinam, et scientiam doce me; quia in mandatis tuis credidi. Juxta Apostolum χρηστόν bonum intelligimus; quia dixit: Vide ergo bonitatem Domini (Rom. XI, 22). Juxta Evangelium 1082 χρηστόν suave accipimus. Dixit enim: Tollite jugum meum . . . . quia leve est, et onus meum, quia suave est (Matt. XI, 29 et 30) . Dixit enim, τὸ φορτίον μου χρηστόν. Unde merito bonitatem Dei ab ipso quaerit doceri, ne forte quis perfunctorie accipiens bonum Deum esse, in erroribus perseveret, quod per misericordiam Dei sciat impunitatem", + "candidate_score": 0.694863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_109_111", + "bdc_text": "totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis . ingressi sunt , annovebitis , iuris iucundum adhacrius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1112", + "psc_text": "II, 19) ; in illo enim templo Dominici corporis omnibus jus resurrectionis adcrevit. Resurgentes adaequasti angelis, sicut dixisti: Quoniam quae non nubunt, et ii qui non ducunt uxores, erunt sicut angeli in coelo (Matth. XXII, 30) . Postremo ad dexteram Dei in illo Filii hominis solio collocasti, sicut ipse dignatus es dicere: Ex hoc autem erit Filius hominis sedens ad dexteram virtutis Dei (Luc. XXII, 69) . 20. Unde Apostolus admirans divinae dona pietatis, simul ostendens unam Patris et Filii esse liberalitatem, ait: Deus autem qui dives est in misericordia, propter multam charitatem qua dilexit nos (Ephes. II, 4) . Audis in quo debeas, homo, dives esse, quas habere virtutes, amare in Deo, in te probare: inire beneficia misericordiae charitatisque coelestis. Et addidit: Et cum essemus mortui peccatis, convivificavit nos in Christo, cujus gratia estis salvati: et simul suscitavit, simul fecit sedere in coelestibus, in Christo Jesu (Ibid., 5 et", + "candidate_score": 0.689644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_122_124", + "bdc_text": "Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis , ut affectibus pravis superioribus concordes concordem deo adducantur ecclesiam. 13. 6 . contentiones penitus dissipentur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_501", + "psc_text": "de ventre meo, quaerit animam meam. Si autem modo extraneus maledicit mihi, dimitte illum, ut maledicat; quoniam Dominus dixit illi, ut videat humilitatem meam: et retribuet mihi Dominus bona pro maledicto hoc (II Reg. XVI, 10 et seq.) . Quod et prophetico dixit spiritu, et probavit eventu. Cum enim repleta fuerit humilitas, peccatum solvitur. Denique et in Esaiae libro habes quia dixit Dominus: Sacerdotes, loquimini ad cor Hierusalem: consolamini eam, quia repleta est humiliatio ejus, solutum est peccatum ejus; quia accepit de manu Domini duplicia peccata sua (Esai. XL, 2) . Advertis igitur quia ubi desolatio, ibi humilitas. Desolationem enim sequitur humilitas justo ordine, humilitatem patientia, patientiam probatio, probationem consolatio. Quod habes et in Apostolo scriptum: Quia tribulatio patientiam operatur, patientia autem probationem, probatio autem spem, spes autem non confundit; quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum (Rom. III, 3-5) , qui utique nostrorum consolator est", + "candidate_score": 0.685195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_45_47", + "bdc_text": "quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 . Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus . Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1074", + "psc_text": "Sed forte dicas: Quomodo sancti adhaerent Deo? Et ideo sequitur: Prope es tu, Domine, et omnia praecepta tua veritas. Prope est Dominus omnibus, qui ubique adest: nec fugere eum possumus, si offendimus: nec fallere, si delinquimus: nec amittimus, si colamus. Spectat omnia Deus, omnia videt, assistit singulis, dicens: Deus appropinquans ego sum (Jerem. XXIII, 23) ? Et quomodo potest deesse alicubi Deus, cum de Spiritu Dei legeris: Spiritus Domini replevit orbem terrarum (Sap. I, 7) ? Quia ubi Domini Spiritus, ibi Dominus Deus. Coelum et terram ego compleo, dicit Dominus (Jerem. XXIII, 24) . Ubi igitur deficit qui implet omnia? Aut quomodo de plenitudine ejus nos omnes accepimus, nisi omnibus appropinquet? 37. Denique David sciens illum ubique esse, et implere coelum, et terram, et maria, ait: Quo ibo a Spiritu tuo, et quo a facie tua fugiam? Si ascendero in coelum, tu ibi es: si descendero in infernum, ades: si", + "candidate_score": 0.684989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_994", + "psc_text": "? 20. Ignis ergo hic, sermo Christi est. Et bonus ignis, qui calefacere novit, nescit exurere, nisi sola peccata. Hoc igne super bonum fundamentum positum illud apostolicum aurum probatur: hoc igne illud merum operum examinatur argentum: hoc igne pretiosi illi lapides illuminantur, fenum autem et stipula consumitur (I Cor. III, 12 et 13). Mundat ergo hic ignis animum, consumit errorem. Unde et Dominus ait: Jam vos mundi estis propter sermonem quem locutus sum vobis (Joan. XV, 3) . Hic est ignis qui ardet ante Dominum; nisi enim quis flagrantiam devotionis assumpserit, praesentiam Domini habere non poterit (Levit. VI, 12). Accende hunc prius ignem in mentibus tuis; ut Christi tibi lumen effulgeat. Hoc igne urebatur rubus, et non exurebatur (Exod. III, 2). Urit enim sermo divinus, ut corrigat conscientiam peccatoris: non exurit, ut perdat. Hic ignis hebetare, hic ignis exstinguere materialium saeva flammarum consuevit incendia. Denique Hebraei hoc igne succensi, fornacis", + "candidate_score": 0.683413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_46_48", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus . Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1074", + "psc_text": "Sed forte dicas: Quomodo sancti adhaerent Deo? Et ideo sequitur: Prope es tu, Domine, et omnia praecepta tua veritas. Prope est Dominus omnibus, qui ubique adest: nec fugere eum possumus, si offendimus: nec fallere, si delinquimus: nec amittimus, si colamus. Spectat omnia Deus, omnia videt, assistit singulis, dicens: Deus appropinquans ego sum (Jerem. XXIII, 23) ? Et quomodo potest deesse alicubi Deus, cum de Spiritu Dei legeris: Spiritus Domini replevit orbem terrarum (Sap. I, 7) ? Quia ubi Domini Spiritus, ibi Dominus Deus. Coelum et terram ego compleo, dicit Dominus (Jerem. XXIII, 24) . Ubi igitur deficit qui implet omnia? Aut quomodo de plenitudine ejus nos omnes accepimus, nisi omnibus appropinquet? 37. Denique David sciens illum ubique esse, et implere coelum, et terram, et maria, ait: Quo ibo a Spiritu tuo, et quo a facie tua fugiam? Si ascendero in coelum, tu ibi es: si descendero in infernum, ades: si", + "candidate_score": 0.680593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_19_21", + "bdc_text": "Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli . Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini . Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_706", + "psc_text": "interroga. Sed etsi interrogavero, non respondebitis mihi, dixit Jesus (Luc. XXII, 68): et ex illo respondere non possunt, et ex illo supra illos intelligo qui non intelligebam; quia testimonia didici, quae ille non novit. Didici: Qui sequitur me. . . . tollat crucem suam (Matth. XVI, 24) . Didici: Diligite inimicos vestros (Matth. V, 44) . Et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide (Rom. IX, 3). 11. Videretur inconveniens esse verecundiae prophetali hujusmodi usurpatio; eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum vel Legem Moyses acceperit a Domino, et populo ejus instituta tradiderit (Exod. XIX, 7), Aaron, sacrificiorum omnium decurso ritu, sacerdotalem docuerit disciplinam (Exod. XXVIII, 1, 2 et seq.), Jesus Nave significaverit quemadmodum circumcisio possit iterari (Josue, V, 2, 3 et seq.), Samuel unctionis propheticae pariter ac regiae sacramenta monstraverit (I Reg. XVI, 13). Videretur, inquam, incongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non", + "candidate_score": 0.679874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83_85", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_994", + "psc_text": "? 20. Ignis ergo hic, sermo Christi est. Et bonus ignis, qui calefacere novit, nescit exurere, nisi sola peccata. Hoc igne super bonum fundamentum positum illud apostolicum aurum probatur: hoc igne illud merum operum examinatur argentum: hoc igne pretiosi illi lapides illuminantur, fenum autem et stipula consumitur (I Cor. III, 12 et 13). Mundat ergo hic ignis animum, consumit errorem. Unde et Dominus ait: Jam vos mundi estis propter sermonem quem locutus sum vobis (Joan. XV, 3) . Hic est ignis qui ardet ante Dominum; nisi enim quis flagrantiam devotionis assumpserit, praesentiam Domini habere non poterit (Levit. VI, 12). Accende hunc prius ignem in mentibus tuis; ut Christi tibi lumen effulgeat. Hoc igne urebatur rubus, et non exurebatur (Exod. III, 2). Urit enim sermo divinus, ut corrigat conscientiam peccatoris: non exurit, ut perdat. Hic ignis hebetare, hic ignis exstinguere materialium saeva flammarum consuevit incendia. Denique Hebraei hoc igne succensi, fornacis", + "candidate_score": 0.677104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_135", + "bdc_text": "Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1074", + "psc_text": "Sed forte dicas: Quomodo sancti adhaerent Deo? Et ideo sequitur: Prope es tu, Domine, et omnia praecepta tua veritas. Prope est Dominus omnibus, qui ubique adest: nec fugere eum possumus, si offendimus: nec fallere, si delinquimus: nec amittimus, si colamus. Spectat omnia Deus, omnia videt, assistit singulis, dicens: Deus appropinquans ego sum (Jerem. XXIII, 23) ? Et quomodo potest deesse alicubi Deus, cum de Spiritu Dei legeris: Spiritus Domini replevit orbem terrarum (Sap. I, 7) ? Quia ubi Domini Spiritus, ibi Dominus Deus. Coelum et terram ego compleo, dicit Dominus (Jerem. XXIII, 24) . Ubi igitur deficit qui implet omnia? Aut quomodo de plenitudine ejus nos omnes accepimus, nisi omnibus appropinquet? 37. Denique David sciens illum ubique esse, et implere coelum, et terram, et maria, ait: Quo ibo a Spiritu tuo, et quo a facie tua fugiam? Si ascendero in coelum, tu ibi es: si descendero in infernum, ades: si", + "candidate_score": 0.677013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47_49", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus . Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1074", + "psc_text": "Sed forte dicas: Quomodo sancti adhaerent Deo? Et ideo sequitur: Prope es tu, Domine, et omnia praecepta tua veritas. Prope est Dominus omnibus, qui ubique adest: nec fugere eum possumus, si offendimus: nec fallere, si delinquimus: nec amittimus, si colamus. Spectat omnia Deus, omnia videt, assistit singulis, dicens: Deus appropinquans ego sum (Jerem. XXIII, 23) ? Et quomodo potest deesse alicubi Deus, cum de Spiritu Dei legeris: Spiritus Domini replevit orbem terrarum (Sap. I, 7) ? Quia ubi Domini Spiritus, ibi Dominus Deus. Coelum et terram ego compleo, dicit Dominus (Jerem. XXIII, 24) . Ubi igitur deficit qui implet omnia? Aut quomodo de plenitudine ejus nos omnes accepimus, nisi omnibus appropinquet? 37. Denique David sciens illum ubique esse, et implere coelum, et terram, et maria, ait: Quo ibo a Spiritu tuo, et quo a facie tua fugiam? Si ascendero in coelum, tu ibi es: si descendero in infernum, ades: si", + "candidate_score": 0.674533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25_27", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_75", + "psc_text": "Dei repelluntur, repelluntur utique de manu Dei. Et bene prospexit, ne quis de manu Dei videatur eripi; quia nemo potest quemquam rapere de manu Dei. Qui ergo privatur muneris suscepti officio vel gratia, non rapitur, sed rejicitur; ut dixit Dominus Jesus ad Hierusalem: Quoties volui congregare filios tuos . . . . . 990 et noluisti! Ecce relinquetur vobis domus vestra deserta (Matth. XXIII, 37 et 38) . Abstulit illis sanctificationem, altare thymiamatis, et orationis sacrarium, propitiatorium altare sacrificiorum, sacerdotum et levitarum ministeria; et tamen cum haec sublata essent omnia, quae secundum Legis mandata habebant, ait Apostolus: Numquid repulit Deus haereditatem suam . . . . . Non, inquit, repulit . . . . sed conclusit omnia in incredulitate, ut omnium misereatur (Rom. XI, 1, 2 et 32) . 25. Sunt ergo qui ad tempus a mandatis propter misericordiam repelluntur; sicut et illis consulitur qui vomuntur. Nam quemadmodum manens in", + "candidate_score": 0.673607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_15", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_299", + "psc_text": "dictum est a Domino: Quare tu enarras justitias meas (Ibid.) ? Non dixit: Quare cogitasti justitias meas? Et assumis Testamentum meum per os tuum? Non dixit: Per cor tuum. Sermo cohibetur indigni animi, non obstruitur poenitentia: insolentiam prohibet, non excludit correctionem. Cavendum tamen est ne et ipsa interius corda turbentur, et offundat tenebras malitia, ut cor vanis cogitationibus obcaecatum lucem veritatis amittat, fulgoremque verbi capere non possit. Si igitur David orat, ne auferatur ex ore suo verbum, et si auferatur, non usquequaque, id est, non penitus auferatur: quis tantus est, qui in potestate sua gratiam disputationis esse commemoret; praesertim si vita redarguat, quod doctrina praesumat, et judicio Dei damnanda committat? Is enim qui in judiciis Dei sperat, servare potest verbum veritatis; quia dum veretur poenam, custodit gratiam. 29. (Vers. 44.) Ideoque ait: Et custodiam legem tuam semper, in aeternum, et in saeculum saeculi. Duo dixit, cum unum satis esse posset,", + "candidate_score": 0.672093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_3_5", + "bdc_text": "carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat . Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_183", + "psc_text": "Christus adspiciat. Ecce es, inquit, formosus consobrinus meus, et quidem pulcher: acclinatio nostra opaca, trabes domorum nostrarum cedri, lacunaria nostra cupressi (Cant. I, 15 et 16) . Laudat sponsi decorem Ecclesia, quem plus unusquisque tacito laudat affectu, et fidus mysteriorum interpres tacendo plus praedicat. Nam qui arcana divulgat, imminuit Christi decorem. Ideo nemo mittat margaritas suas porcis, ne conculcari faciat ornamenta pretiosa. Non ergo in tabernaculo loquacis et garruli; quia in multiloquio peccatum admittitur: sed in viri serii qui sit parcus alloquii, nec sermonis intemperans, et verborum sobrietate temulentiam loquacitatis evitans, caput suum Christus inclinat. 19. Et merito opacam significat acclinationem; quia in Ecclesia constitutos virtus obumbrat Altissimi. Hac umbra David protegi se postulabat; ne eum per diem sol ureret, vel luna per noctem (Ps. CXX, 6). Hanc umbram spiritalis ministrat gratia 1015 torrida saeculi hujus et mundi aestiva fugientibus. Opaca igitur acclinatio Christi et Ecclesiae, quibus Dei Patris aeterna", + "candidate_score": 0.670323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98_100", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_995", + "psc_text": "hunc prius ignem in mentibus tuis; ut Christi tibi lumen effulgeat. Hoc igne urebatur rubus, et non exurebatur (Exod. III, 2). Urit enim sermo divinus, ut corrigat conscientiam peccatoris: non exurit, ut perdat. Hic ignis hebetare, hic ignis exstinguere materialium saeva flammarum consuevit incendia. Denique Hebraei hoc igne succensi, fornacis ardentis vaporem nec timere, nec sentire potuerunt (Dan. III, 50). 1201 Merito ergo bonus servus diligit ignitum Domini eloquium, quo induitur charitas, quae excludit timorem. 21. Pulchre autem addidit, nimis; quia omnis quidem doctor inflammat audientis affectum: sed supra omnes est sermo Dei, divisiones artuum et intima penetrans medullarum. Tripliciter ergo describe tibi ignitum eloquium Dei, vel quod mundat, vel quod accendit, vel quod illuminat audientes. Ideo ait Dominus. Scrutatus sum Hierusalem ad lucernam (Sophon. I, 12) . Sed neminem in ea vel qui mundaretur, vel qui accenderetur, aut illuminaretur, invenit; ideo eam in tenebris dereliquit. 22. Nec mireris si", + "candidate_score": 0.669648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_676", + "psc_text": "Meus est: ante horam in mea possessione fuit, in meo jure: erigere animum prae moerore non poterat, nec oculos levare: et si triste aliquid acciderit, ad me illico revertetur. Quis ergo est Dei, nisi qui potest dicere: Nihil mihi conscius sum (I Cor. IV, 4) ? Ideo dicebat Paulus apostolus Jesu Christi, quia nulli alii obnoxius tenebatur. Ego autem nunc Dei mei sum, nunc tristitiae, nunc iracundiae, nunc verbi otiosi; et ideo qui plures dominos habet, non potest uni dicere: Domine Jesu, tuus sum. Unde arbitror etiam de hujusmodi dominis dixisse Paulum: Nam etsi sunt qui dicantur dii sive in coelo, sive in terra . . . . nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in illo: et unus Dominus Jesus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5 et 6) . Verbi igitur totus erat apostolus Paulus; ideo dicebat: Quoniam experimentum quaeritis ejus", + "candidate_score": 0.669402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98_100", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_958", + "psc_text": "et Moyses, tam sapiens et eruditus hoc potuerit simpliciter magis, quam in mysterio postulare; humanum tamen est desideria supra nos extendere. Nec immerito faciem ejus advenientis ex Virgine quaerebat videre; ut illuminaretur in corde, sicut illuminabantur etiam illi qui dicebant: Nonne cor nostrum ardebat in nobis . . . . cum aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ? Quod si quis ad Deum Patrem dictum vult videri, potest accipi vultus Patris, Filius; qui enim videt Filium, videt et Patrem. 29. Illuminat tamen vultus Dei secundum quod oculi ejus super justos habentur. Quod cum spiritaliter sit probandum; tamen quia incidit illuminationis vultus Moysi historia, ne quis non putet corporaliter id fieri potuisse, cognoscat. Etenim usu solis multis etiam pallore confectis totius corporis figura mutatur, et ignis vapore calefactis species vultus rutilantis ostenditur. Oriente die, rubent terrae croceo colore perfusae, imaginem de beneficio mutuatae, gemmarum quoque monilia coruscantia transfundunt finitimis, quod ipsa", + "candidate_score": 0.668802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_9_11", + "bdc_text": "At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1081", + "psc_text": "digitus particeps sensus est: Dei potest alicubi deesse sapientia, alicubi ejus deesse majestas? Sane fugientes non retinet, non cogit invitos: sed neque fastidit appropinquantes: et illius quidem virtus, illius Verbum Deus omnibus prope est: In ipso enim constant omnia, et ipse est caput corporis Ecclesiae (Coloss. I, 17 et 18) , in quo omnis inhabitat plenitudo (Coloss. II, 9) . Sed plerosque ab eo peccata secernunt, de quibus dictum est: Ecce qui elongant se a te, peribunt (Psal. LXXII, 27) . Unde sanctus Propheta ait: Mihi autem adhaerere Deo bonum est (Ibid., 28) . Et Apostolus ostendens non esse longe Deum ab unoquoque nostrum: In ipso, inquit, vivimus, et movemur, et sumus (Act. XVII, 27 et 28) . Vitalem etenim omnibus gratiam subministrans, 1221 omnibus praesto est munere bonitatis suae: sed proprior est illis qui contrito sunt corde. 42. Quod vetus quoque per aenigmata historia docet. Moyses in montis Sinai", + "candidate_score": 0.668736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_154", + "psc_text": "iste astat coram vobis sanus (Act. IV, 8, 10) , hoc est: Vos estis qui statuistis et Christum; gloriae loco ducimus istam injuriam; quia arguimur pro aegroti hominis sanitate: hanc haereditatem servulis Salvator omnium dereliquit. At illi conferebant inter se dicentes: Quid faciemus istis hominibus (Ibid. 16) ? Et dimiserunt eos. Gloriabatur ergo Petrus, et unusquisque apostolorum, quia digni habiti sunt, qui injuriam pro Christi nomine sustinerent. Recte ergo tunc dicerent singuli: Etenim sederunt principes, et adversum me detrectabant. 44. Sederunt principes adversus Esaiam, et disputaverunt ut secaretur: sed non timebat eos qui dicebat: Audite . . . principes Sodomorum (Esai, I, 10). Sederunt adversus Hieremiam ut mitteretur in lacum. Sederunt adversus Zachariam, qui occisus est inter templum et altare. Sederunt adversus Susannam, et contra castitatis feminam judicabant: sed ut ostenderetur principum bonum non esse consilium, excitavit pueri spiritum Dominus; et quam principes ream mortis pronuntiaverant, eamdem propheta totius innoxiam", + "candidate_score": 0.6681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_123_125", + "bdc_text": "6 . contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_191", + "psc_text": "Vanitas temporalium est, veritas aeternorum. Si volumus igitur ambulare viam veritatis, peregrinemur saeculo magis quam Deo, et ambulemus per fidem. Qui enim per fidem ambulat, Deo praesens est, et qui ambulat per speciem, adest saeculo, peregrinatur a Domino: sed hic cito confunditur. 26. (Vers. 31.) Unde refugus ab hujusmodi viro dicit David: Adhaesi testimoniis tuis, Domine, ne confundas me. Adhaeret testimoniis Domini qui ejus mandata non respuit, judicia non obliviscitur, nec voluptatibus indulget suis. Qui adhaeret Domini testimoniis, renuntiat mundo, posteriora obliviscitur, ad priora contendit, ut perveniat ad bravium, quod est insigne victoriae. Non ergo confunditur, quem mundi hujus illecebrosa non ceperint: non confunditur, etiamsi erubescenda commiserit, qui veniam delictorum poscit a Christo. Ideoque respondetur ei: Dimissa sunt tibi peccata tua . . . vade in pace (Luc., VII, 48 et 50) . Sed ita non confunditur, si fuerit in eo operata peccatorum remissio; ut non solum peccata, sed etiam", + "candidate_score": 0.667729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98_100", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_994", + "psc_text": "? 20. Ignis ergo hic, sermo Christi est. Et bonus ignis, qui calefacere novit, nescit exurere, nisi sola peccata. Hoc igne super bonum fundamentum positum illud apostolicum aurum probatur: hoc igne illud merum operum examinatur argentum: hoc igne pretiosi illi lapides illuminantur, fenum autem et stipula consumitur (I Cor. III, 12 et 13). Mundat ergo hic ignis animum, consumit errorem. Unde et Dominus ait: Jam vos mundi estis propter sermonem quem locutus sum vobis (Joan. XV, 3) . Hic est ignis qui ardet ante Dominum; nisi enim quis flagrantiam devotionis assumpserit, praesentiam Domini habere non poterit (Levit. VI, 12). Accende hunc prius ignem in mentibus tuis; ut Christi tibi lumen effulgeat. Hoc igne urebatur rubus, et non exurebatur (Exod. III, 2). Urit enim sermo divinus, ut corrigat conscientiam peccatoris: non exurit, ut perdat. Hic ignis hebetare, hic ignis exstinguere materialium saeva flammarum consuevit incendia. Denique Hebraei hoc igne succensi, fornacis", + "candidate_score": 0.667672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1074", + "psc_text": "Sed forte dicas: Quomodo sancti adhaerent Deo? Et ideo sequitur: Prope es tu, Domine, et omnia praecepta tua veritas. Prope est Dominus omnibus, qui ubique adest: nec fugere eum possumus, si offendimus: nec fallere, si delinquimus: nec amittimus, si colamus. Spectat omnia Deus, omnia videt, assistit singulis, dicens: Deus appropinquans ego sum (Jerem. XXIII, 23) ? Et quomodo potest deesse alicubi Deus, cum de Spiritu Dei legeris: Spiritus Domini replevit orbem terrarum (Sap. I, 7) ? Quia ubi Domini Spiritus, ibi Dominus Deus. Coelum et terram ego compleo, dicit Dominus (Jerem. XXIII, 24) . Ubi igitur deficit qui implet omnia? Aut quomodo de plenitudine ejus nos omnes accepimus, nisi omnibus appropinquet? 37. Denique David sciens illum ubique esse, et implere coelum, et terram, et maria, ait: Quo ibo a Spiritu tuo, et quo a facie tua fugiam? Si ascendero in coelum, tu ibi es: si descendero in infernum, ades: si", + "candidate_score": 0.665411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_3_5", + "bdc_text": "carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat . Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_150", + "psc_text": "Et si publicanus se humiliaverit, exaltatur. Audi quem diligat, et non pro nihilo habeat Deus. Quicumque sanctus est, qui sine macula vivit, veritatem custodit, non appetivit proximum suum, ad nihilum deductus est in conspectu ejus malignus; omnia quae malitiae sunt, reprobavit (Psal. XIV, 2-4): talis etiam si sit gentilis, devotione humilitatis a Deo comprobatur. Superbi autem, velut pharisaeus, arrogantia sua pro nihilo ab illo aestimantur. Denique gentilitas non est: devotio autem manet in aeternum. Cave ergo ne Christo opprobrio sis. Nolo mihi quicumque maledicat, et quasi peccatorem despiciat: quam grave, si Christus dignum opprobrio ducat! Vae tibi, inquit, Corozaim et Bethsaida (Luc., X, 13) . Condemnantur; quia non egerunt poenitentiam delictorum suorum. Nos ergo agamus, ut a nobis auferatur opprobrium. Quis autem est, qui non est opprobrio dignus? Qui exquisivit Domini testimonia. Multi quidem sunt qui volunt inferre opprobrium servis tuis, sed ipsi sunt magis probrosi; quia pro nomine tuo", + "candidate_score": 0.665117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_123_125", + "bdc_text": "6 . contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_14", + "psc_text": "pretiosum est custodire praeceptum Domini! quam pretiosum etiam praecepti ipsius scire mysterium! 8. Sed quis est immaculatus? Non utique qui in quacumque via ambulat: sed qui in Christo ambulat. Ipse enim dixit: Ego sum via (Joan. XIV, 6) . In hac 976 via qui ambulat, errare non novit; si tamen ab hac via numquam recedat. Est et via Lex; et ideo dum immaculatus est, in lege Domini ambulet: nec ambulare in via hac desinat, ne immaculatus esse desistat. Non declinet in dexteram aut laevam, aut titubet, non resistat, non exspectet; sed ambulet superiora obliviscens, et ea quae sunt priora appetens, ad destinatum sequatur, ad bravium festinet, contendat usque in finem; finis enim Legis est Christus. Multi volunt ambulare in via, sed non usque ad finem. Non ambulant Judaei usque ad finem, qui non usque ad Christum ambulant. Non ambulat Manichaeus in via, qui Legem refutat: sed ambulat vera fides quae", + "candidate_score": 0.664389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_110_112", + "bdc_text": "dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis . ingressi sunt , annovebitis , iuris iucundum adhacrius . iuris semper tabulis et e via sanctum 15 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1074", + "psc_text": "Sed forte dicas: Quomodo sancti adhaerent Deo? Et ideo sequitur: Prope es tu, Domine, et omnia praecepta tua veritas. Prope est Dominus omnibus, qui ubique adest: nec fugere eum possumus, si offendimus: nec fallere, si delinquimus: nec amittimus, si colamus. Spectat omnia Deus, omnia videt, assistit singulis, dicens: Deus appropinquans ego sum (Jerem. XXIII, 23) ? Et quomodo potest deesse alicubi Deus, cum de Spiritu Dei legeris: Spiritus Domini replevit orbem terrarum (Sap. I, 7) ? Quia ubi Domini Spiritus, ibi Dominus Deus. Coelum et terram ego compleo, dicit Dominus (Jerem. XXIII, 24) . Ubi igitur deficit qui implet omnia? Aut quomodo de plenitudine ejus nos omnes accepimus, nisi omnibus appropinquet? 37. Denique David sciens illum ubique esse, et implere coelum, et terram, et maria, ait: Quo ibo a Spiritu tuo, et quo a facie tua fugiam? Si ascendero in coelum, tu ibi es: si descendero in infernum, ades: si", + "candidate_score": 0.658297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39_41", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum . Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_477", + "psc_text": "tristem arbitrantur: sed perspicacior sensu intelligit, quod disciplina si tristis ad tempus sit, posterioribus fiat jucunda temporibus. Sed est disciplina vel correptio severior: est etiam moderatior. Moderatior est, de qua dicit Dominus: Corripiam eos in auditu tribulationis eorum (Ose. VII, 12) . Est et severior quae est in ira et furore correptio. Unde refugiens eam correptionem, dicit David: Domine, ne in ira tua arguas me, neque in furore tuo corripias me (Psal. VI, 2) . Et Hieremias: Corripe nos, Domine, in judicio, et non in furore (Jerem. X, 24) . Omnis ergo disciplina, etsi ad tempus habeat amaritudinem, habeat perturbationem; postea tamen pacificos fructus generare consuevit. 11. Sed qui petit doceri bonitatem et disciplinam, debet petere etiam scientiam doceri. Nisi enim habeat scientiam, molesta est disciplina, molesta correptio. Quid sit scientia, doceat te Salomon, qui ait de Domino Deo nostro: Ipse enim mihi dedit eorum quae sunt cognitionem veram (Sap.", + "candidate_score": 0.65566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_40_42", + "bdc_text": "Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum . Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1020", + "psc_text": "X, 4) . Mendax ergo erat illa remissio, donec remissionis veritas adveniret. Quid deinde manifestius, quam Joannis evangelistae sententia, qui ait: Quia Lex per Moysen data est: gratia autem et veritas per Jesum Christum facta est (Joan. I, 17) ? Πρὸς ἀντιδιαστολὴν legis retulit veritatem. Nam cum sit, autem, disjunctio, intelligendum est disjunctionem ideo interpositam; quia si veritas fuisset in Lege, non fuisset facta per Christum. 39. Possumus et sic intelligere: Veritas Christus est; ergo veritas lex est. Et si mandatum Domini lex est, multo magis vivum et operatorium Verbum Dei lex est. 40. (Vers. 143.) Sequitur versus septimus: Tribulatio et necessitas invenerunt me: mandata tua meditatio mea est. Quaerunt tribulationes et necessitates justum, 1207 et interdum inveniunt, interdum non inveniunt eum. Invenitur, cui corona debetur: non invenitur, qui idoneus certamini non probatur. Tribulatio igitur velut quaedam gratia est. Denique Sacrificium Deo spiritus contribulatus (Psal. L, 19) . An non", + "candidate_score": 0.654764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_27", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_717", + "psc_text": "verba custodire divina. Non enim custodire quis poterit, nisi potuerit prius stare. Cum autem custodierit, ipsi incipit Dei Verbum ferre custodiam. Prohibitos pedes suos a via maligna bene dicit, qui Christum viam esse novit. 18. (Vers. 102.) A judiciis tuis non declinavi; quoniam tu legem posuisti mihi. Exposuit quid esset a via maligna prohibere pedem; a judiciis utique non declinare divinis, et firmum atque immobile perseverantis innocentiae tenere vestigium, non deflectere gradum, nec de curriculo avertere disciplinae, sed semitis non solum veteris in Sina, sed 1137 etiam novae Legis insistere secundum Evangelii claritatem. 19. Est etiam Evangelii lex, de qua dicit in superioribus hic propheta: Constitue, Domine, legislatorem super eos: sciant gentes quoniam homines sunt (Psal. IX, 21) . Adventum utique Domini intelligimus prophetari, et vocationem gentium quae ante in lutum quoddam corporis hujus videbantur infixae, voluptati corruptionis suae tamquam faeci, et libidini inhaerentes; quia Dominum nescierunt. Et ideo iratus:", + "candidate_score": 0.650133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_27", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_554", + "psc_text": "qui in Domini lege die ac nocte meditatur (Psal. I, 1 et 2) . Sed qui meditatur in Lege, eruditur in Lege: et quem Lex 1100 erudierit, Dominus erudivit, qui locutus est Legem. Ideoque scriptum est: Beatus quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum (Psal. XCIII, 12) . Discamus ergo, et nos in Lege meditari, non avocemur saecularibus illecebris, non occupemur impedimentis: sed semper ad legem Dei simus attenti. Scriptum est enim: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium (Psal. XXXVI, 30) . Hoc in veteri Testamento: audi dicentem et in novo: Prope est verbum in ore tuo, et in corde tuo (Rom. X, 8) . Et maxime hanc meditationem sacerdotibus necessariam ostendit ad Titum scribens, quia debet episcopus amplecti eum, Qui secundum doctrinam est fidelem sermonem; ut potens sit exhortari in doctrina sana, et eos qui contradicunt, arguere (Tit. I, 9) . Quod utique", + "candidate_score": 0.648804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_994", + "psc_text": "? 20. Ignis ergo hic, sermo Christi est. Et bonus ignis, qui calefacere novit, nescit exurere, nisi sola peccata. Hoc igne super bonum fundamentum positum illud apostolicum aurum probatur: hoc igne illud merum operum examinatur argentum: hoc igne pretiosi illi lapides illuminantur, fenum autem et stipula consumitur (I Cor. III, 12 et 13). Mundat ergo hic ignis animum, consumit errorem. Unde et Dominus ait: Jam vos mundi estis propter sermonem quem locutus sum vobis (Joan. XV, 3) . Hic est ignis qui ardet ante Dominum; nisi enim quis flagrantiam devotionis assumpserit, praesentiam Domini habere non poterit (Levit. VI, 12). Accende hunc prius ignem in mentibus tuis; ut Christi tibi lumen effulgeat. Hoc igne urebatur rubus, et non exurebatur (Exod. III, 2). Urit enim sermo divinus, ut corrigat conscientiam peccatoris: non exurit, ut perdat. Hic ignis hebetare, hic ignis exstinguere materialium saeva flammarum consuevit incendia. Denique Hebraei hoc igne succensi, fornacis", + "candidate_score": 0.644321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_460", + "psc_text": "ipso Domino vult doceri; quia difficile est in terra magistrum hujusmodi reperire, qui ea doceat, quae ipse non viderit. Ad illum igitur doctorem intimo Propheta contendit affectu; qui solus magister est verus. Quomodo enim potest homo quasi verum docere quod nesciat, cum ipse sit mendax? Meritoque ait Dominus, ut nemo super terram vocet sibi quemquam magistrum; quia unus est magister omnium (Matth. XXIII, 8). Et quomodo posset David alium doctorem quaerere, cum ipse de Deo dixerit: Qui docet hominem scientiam (Psal. XCIII, 10) ? Docet autem Deus, et mentes illuminat singulorum, et claritatem cognitionis infundit, si tu aperias ostia cordis tui, et coelestis gratiae recipias claritatem. Quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit, invenit, et ei qui pulsat, aperitur. Multa obscuritas est in scripturis propheticis: sed si manu quadam mentis tuae Scripturarum januam pulses, et ea quae sunt occulta, diligenter examines, paulatim incipies rationem colligere dictorum; et aperietur tibi non", + "candidate_score": 0.643989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_82", + "psc_text": "tuas perfidis prodas: et si amicitiam simulent, non illis aperias interiora domus tuae; non reseres thesauros regios, quos Babylonii scire non debent; ne veniant et capiant posteros tuos, et seminarium virtutis abscindant. Hoc est quod etiam in Evangelio dicit Dominus: Nolite mittere margaritas vestras porcis (Matth. VII, 6) . Ideo bene facit qui abscondit eloquia Domini in corde suo, sicut abscondebat propheta David, sicut Maria, quae conservabat omnia verba Domini Jesu in corde suo (Luc. II, 51). Etenim si bonum est viro sermones suos abscondere, quanto magis sermonem Dei cordis nostri gremio debemus operire, debemus abscondere! 29. (Vers. 12.) Quarto versu dicit: Benedictus es, Domine: doce me justificationes tuas. Non enim quicumque dixerit, Domine, Domine, ipse intrabit in regnum coelorum: sed qui voluntatem Dei fecerit. Ideo iste qui correxerit viam suam a juventute sua, custodierit verba Dei in toto corde, quaesierit Dominum Deum suum, nec repulsus sit a mandatis Dei,", + "candidate_score": 0.643915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_528", + "psc_text": "Dei intelligat: et scit nisi a Domino acceperit gratiam, intelligere ejus se mandata non posse. In Evangelio quoque lego, quia proponebat parabolas Dominus Jesus, et apostoli non intelligebant (Matth. XIII, 36). Denique explanationem propositae parabolae postulabant. 21. Ipse Dominus Jesus cum diceret, ut legisti in libro Evangelii secundum Matthaeum scriptum: Beati pauperes spiritu (Matth. V, 3) ; subjecit in posterioribus: Omnis qui audierit mea verba haec, et fecerit ea, similis erit viro sapienti (Matth. VII, 24) . Non ergo qui audit tantummodo, similis erit: sed qui facit quae audierit. 1094 Ergo neque factum sine auditione, neque auditio sine facto potest esse sapientis: sed qui audit et facit. Audiamus igitur, ut intelligamus: faciamus ut intellexisse nos quod audivimus, comprobemus. 22. (Vers. 74.) Sequitur versus secundus: Qui timent te, videbunt me, et laetabuntur; quia in verba tua supersperavi. Fortasse aliquibus videatur hoc esse contrarium, quia justus dicit: Qui timent te, videbunt me,", + "candidate_score": 0.64375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_958", + "psc_text": "et Moyses, tam sapiens et eruditus hoc potuerit simpliciter magis, quam in mysterio postulare; humanum tamen est desideria supra nos extendere. Nec immerito faciem ejus advenientis ex Virgine quaerebat videre; ut illuminaretur in corde, sicut illuminabantur etiam illi qui dicebant: Nonne cor nostrum ardebat in nobis . . . . cum aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ? Quod si quis ad Deum Patrem dictum vult videri, potest accipi vultus Patris, Filius; qui enim videt Filium, videt et Patrem. 29. Illuminat tamen vultus Dei secundum quod oculi ejus super justos habentur. Quod cum spiritaliter sit probandum; tamen quia incidit illuminationis vultus Moysi historia, ne quis non putet corporaliter id fieri potuisse, cognoscat. Etenim usu solis multis etiam pallore confectis totius corporis figura mutatur, et ignis vapore calefactis species vultus rutilantis ostenditur. Oriente die, rubent terrae croceo colore perfusae, imaginem de beneficio mutuatae, gemmarum quoque monilia coruscantia transfundunt finitimis, quod ipsa", + "candidate_score": 0.643125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_8", + "bdc_text": "Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1132", + "psc_text": "religione, quod justum est: et ideo judicium meum verum est: quia non voluntati meae indulgeo, sed aequitati. Audite quid judex dicat coelestis: Non possum a me facere quidquam, sed sicut audio, et judico. 38. Et Pilatus dicebat ad Dominum Jesum: Potestatem habeo dimittendi te. et potestatem habeo crucifigendi te (Joan. XIX, 10) . Usurpas, o homo, potestatem quam non habes; cum Deus neget se habere, qui habet super omnia potestatem! Audi quid justitia dicat: Non possum a me facere quidquam. Audite quid judex aequitatis asserat: Sicut audio, et judico. Audite quid judex iniquitatis loquatur: Potestatem habeo dimittendi te, et potestatem habeo crucifigendi te. Tua, Pilate, voce constringeris, tua damnaris sententia. Pro potestate igitur, non pro aequitate crucifigendum Dominum tradidisti: per potestatem absolvisti latronem, auctorem vero vitae interfecisti. Sed nec istam a te habuisti, quam habere te asseris, potestatem. Denique dicit tibi Dominus Jesus: Non haberes potestatem adversus me ullam, nisi", + "candidate_score": 0.639034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_878", + "psc_text": "Paulo: Qui volunt divites fieri, incidunt in tentationem, et in laqueum diaboli (I Tim. VI, 9) . Et alibi: Mortificate ergo membra vestra quae sunt super terram, fornicationem, immunditiam, libidinem, concupiscentiam malam, et avaritiam, quae est idololatria (Coloss. III, 5) . In his enim diaboli voluntatem facimus, et exsequimur potestatem, qui per carnis istius desideria incentivum suae fraudis operatur. 13. Quemcumque ergo in vitiorum suorum possessione repererit, tamquam obnoxium suo juri vindicat. Adulterium quis facit, luxuriam exercet, aliena diripit; portio diaboli est: pudicus autem, et continens, et misericors, Christi portio est. Christi ergo servum sibi non potest vindicare, nisi forte illapsum in vitia deprehenderit: nec tunc quidem vindicat, sed tamquam suum sibi tradi postulat. Ideo ergo dicit David: Feci judicium et justitiam, non ut arroget, sed excuset; ne quasi peccator deseratur a Christo. Exemplo sit nobis apostolica lectio quam ob rem unusquisque tradatur. Illum enim qui uxorem patris habuit, quia", + "candidate_score": 0.628187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_115", + "psc_text": "enim in umbra vivimus. 18. Ergo ista vita in corpore, umbra est vitae atque imago, non veritas. Denique in imagine ambulat homo, et in regione umbrae mortis consistimus. Sed si quis non ad terrena oculos mentis intendat, sed ad spiritalia erigat; ut possit dicere: Spiritus ante faciem nostram Christus Dominus; dignus erit qui dicat: In umbra ejus vivemus (Thren., IV, 20) . Christus enim vita est; et ideo qui in umbra Christi vivit, in umbra vitae est. Meritoque alibi dicit Sanctus Domini: In umbra alarum tuarum protege me (Psal. XVI, 8) . Omnes ergo etiam sancti in umbra sunt, quamdiu sunt in corpore: non perfecte vident: non perfecte, sed ex parte cognoscunt. Ipse Paulus ait: Ex parte enim cognoscimus (I Cor., XIII, 9) . Ipse Vas electionis, cui Christus oculos reddidit, et sua illuminavit gratia; non facie ad faciem, sed per speculum videbat. Et David revelari oculos suos petit (Inf.", + "candidate_score": 0.626953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_437", + "psc_text": "disceptationes peccatori dormitanti infundunt; ut primo de statu 1073 mentis dejiciant reluctantem, et aliquorum qui sancti habentur, proponatur exemplum, quod illi aliquando deliquerint, sed postea veniam sint adepti, et texerint superiora delicta. Nam etsi omnem emendationem nostri inimicus exosus sit: tamen ad tempus, ut sobriae mentis virum possit elidere, praetendit futuram indulgentiam; ut praesentia peccata persuadeat: et cum impulerit aliquem ad erroris assensum, si viderit eum jam non amore virtutis a culpa sed poenae contemplatione revocari, inserit varias disceptationes, ut dicat sibi: Quis me videt? Et tenebrae circumdant me, et parietes . . . . quem vereor (Eccli. XXIII, 25 et 26) ? Non videt Altissimus, non ad eum peccata nostra perveniunt, non dignatur spectare quae turpia sunt. Haec utique usu exemploque cognoscimus; nemo enim potest esse expers tentationis, 47. Itaque ut tempus hoc habile est tentamentis: ita etiam tempus est poenae, quod ex lectione divina possumus edoceri. Non enim", + "candidate_score": 0.620833, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.71675, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_134_136", + "bdc_text": "Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam . Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.71675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33_35", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.715722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34_36", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.71207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_120_122", + "bdc_text": "Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu . sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis , ut affectibus pravis superioribus concordes concordem deo adducantur ecclesiam. 13.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.708668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1325", + "psc_text": "de misericordia, et si quae sunt caetera; non solum appetitur viis et tramitibus ita diversis illa patria, verum etiam reperitur. Nam et in Scripturis sanctis et viae leguntur, et via: viae, sicut illud est, Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur (Psal. L, 15); via, sicut illud, Deduc me in via tua, et ambulabo in veritate tua (Psal. LXXXV, 11). Non aliae, illae, alia ista; sed omnes una, de quibus alio loco eadam sancta Scriptura dicit, Universae viae Domini misericordia et veritas (Psal. XXIV, 10): quae si diligenter considerentur, copiosum pariunt sermonem, intellectumque suavissimum; quod si opus fuerit, in tempus aliud differam. 13. Nunc autem, quod satis esse arbitror pro suscepto officio rescribendi Praestantiae tuae, quoniam Christus dixit. Ego sum via (Joan. XIV, 6). in illo quaerenda est misericordia et veritas; ne si alibi quaesierimus erremus, tenentes appetentem viam, sed non etiam perducentem. Velut si hanc ipsam tenere", + "candidate_score": 0.708257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_134_136", + "bdc_text": "Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam . Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.707514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6_8", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.703824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6_8", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_807", + "psc_text": "Ipse dixit, Messis est finis saeculi; non dixit, messis est tempus Donati. Ipse dixit, Messores Angeli sunt (Matth. XIII, 30, 38, 39); non dixit, Messores principes Circumcellionum sunt. Sed quia pro zizaniis triticum accusastis, vos esse zizania demonstrastis, et quod est gravius, ante tempus vos a tritico separastis. Majores enim vestri in quorum sacrilega praecisione perseveratis, quidam Gestis municipalibus Codices sanctos et instrumenta Ecclesiae persecutoribus tradiderunt, quidam eos fatentes dimiserunt et eis communicaverunt, et utrique Carthaginem furiosa factione convenerunt, de crimine traditionis de quo ipsi inter se jam consenserant, inauditos damnaverunt, episcopum contra episcopum ordinaverunt, altare contra altare erexerunt. Postea litteras ad imperatorem Constantinum, ut inter Afros episcopi transmarini judicarent, miserunt; datis judicibus quos postulaverant et Romae judicantibus non obtemperaverunt, episcopos apud Imperatorem tanquam male judicaverint arguerunt. Ab aliis rursus episcopis ad Arelatum missis ad ipsum Imperatorem appellaverunt; ab ipso auditi et calumniatores inventi, in eodem scelere permanserunt. Evigilate ad", + "candidate_score": 0.703369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33_35", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.703229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_135_137", + "bdc_text": "Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam . Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D . tua humanitatis fraternitatisque officia hic 15 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.701465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14_16", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.699452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33_35", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1105", + "psc_text": "tritico separare: quod unumquemque peccatis alienis maculari non posse monstravit, quam sibi omnes impiae seditionis auctores solam causam separationis assumunt: quod in eo ipso, in quo aliter sapuit, collegas diversa sentientes, nec judicandos, nec a jure communionis amovendos esse decrevit: quod in ea ipsa epistola ad Jubaianum, quae in concilio, cujus auctoritatem ad rebaptizandum sequi vos dicitis, primitus recitata est, cum fateatur in praeteritum sic esse admissos in Ecclesiam qui fuerant alibi baptizati, ut denuo non baptizarentur, unde illos sine Baptismo fuisse arbitratur; tantum tamen ponit utilitatis et salubritatis in pace Ecclesiae, ut propter illam non eos credat ab Ecclesiae muneribus separari? 37. Qua in re, sicut ingenium tuum novi, facillime perspicis totam causam vestram penitus eversam et exstinctam. Si enim Sacramenta cum peccatoribus communicando, sicut putatis, periit Ecclesia quae fuerat in orbe terrarum (nam vos ideo separastis), jam prius tota perierat, cum, sicut dicit Cyprianus, in eam sine Baptismo", + "candidate_score": 0.698736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_35_37", + "bdc_text": "Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.697574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34_36", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.697028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34_36", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1105", + "psc_text": "tritico separare: quod unumquemque peccatis alienis maculari non posse monstravit, quam sibi omnes impiae seditionis auctores solam causam separationis assumunt: quod in eo ipso, in quo aliter sapuit, collegas diversa sentientes, nec judicandos, nec a jure communionis amovendos esse decrevit: quod in ea ipsa epistola ad Jubaianum, quae in concilio, cujus auctoritatem ad rebaptizandum sequi vos dicitis, primitus recitata est, cum fateatur in praeteritum sic esse admissos in Ecclesiam qui fuerant alibi baptizati, ut denuo non baptizarentur, unde illos sine Baptismo fuisse arbitratur; tantum tamen ponit utilitatis et salubritatis in pace Ecclesiae, ut propter illam non eos credat ab Ecclesiae muneribus separari? 37. Qua in re, sicut ingenium tuum novi, facillime perspicis totam causam vestram penitus eversam et exstinctam. Si enim Sacramenta cum peccatoribus communicando, sicut putatis, periit Ecclesia quae fuerat in orbe terrarum (nam vos ideo separastis), jam prius tota perierat, cum, sicut dicit Cyprianus, in eam sine Baptismo", + "candidate_score": 0.696602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32_34", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit . Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.693762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108_110", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S . totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3484", + "psc_text": "vita, aut quisquam dicturus est quod ad defunctos etiam pertineat quod ait, Vigilate, ne cum repente venerit, inveniat vos dormientes? Cur itaque omnibus dicit, quod ad eos solos pertineat qui tunc erunt, nisi quia eo modo ad omnes pertinet, quomodo dixi? Tunc enim unicuique veniet dies ille, cum venerit ei dies ut talis hinc exeat, qualis judicandus est illo die. Ac per hoc vigilare debet omnis christianus, ne imparatum inveniat eum Domini adventus. Imparatum autem inveniet ille dies, quem imparatum invenerit suae vitae hujus ultimus dies. Certe enim hoc saltem manifestum erat Apostolis, non eorum temporibus, cum hic in carne viverent, Dominum esse venturum: et tamen quis dubitet eos praecipue vigilasse et servasse quod omnibus dixit, ne imparatos repente veniens inveniret? CAPUT II. 4. Nondum sane intelligo quonam modo accipi debeat quod scripsit Sanctitas tua, propterea dixisse Dominum Apostolis, Non est vestrum nosse tempora vel momenta, quae Pater posuit in", + "candidate_score": 0.69307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_58_60", + "bdc_text": "nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei . Leguntur haec in eius quaestionibus . Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2268", + "psc_text": "Et de spiritualis quidem corporis qualitate, quod resurrecturis promittitur, vel discere aliquid adhuc, vel quaerere non recuso: si tamen de hac re disputantes illis vitiis carere possimus, quae plerumque studiis humanis et concertationibus excitantur, dum supra quam scriptum est unus pro altero infletur adversus alterum: ne dum altercando quaerimus investigare quomodo possit videri Deus, ipsam pacem sanctificationemque perdamus, sine qua nemo poterit videre Deum; quod ipse avertat a cordibus nostris, ut ea suae contemplationi munda reddat atque custodiat. Illud tamen quia non dubito, non requiro, quod Dei natura nunquam videatur in loco. Jam utrum possit hujus corporis oculis videri aliquid quod in loco non videtur, ab eis qui hoc valent disserendo monstrare, cum pace dilectionis audire paratus sum, et quod me movet in commune conferre. Sunt enim quidam, qui Deum ipsum omnino corpus esse praesumunt, putantes quidquid corpus non est, nullam prorsus esse substantiam: istos omni modo aversandos censeo. Sunt", + "candidate_score": 0.692658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36_38", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.6925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126_128", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2418", + "psc_text": "tamen, sicut Evangelium loquitur, solem suum oriri super bonos et malos, et pluit super justos et injustos. Cujus mirabilis bonitatis ut simus imitatores, Dominus Christus exhortans, Diligite, inquit, inimicos vestros; benefacite eis qui vos oderunt; et orate pro eis qui vos persequuntur: ut sitis filii Patris vestri qui in coelis est, qui facit solem suum oriri super bonos et malos, et pluit super justos et injustos (Matth. V, 44, 45). Hac indulgentia et lenitate divina multos abuti ad perniciem suam quis nesciat? Quos arguens Apostolus et graviter increpans dicit: Existimas autem, o homo omnis qui judicas eos qui talia agunt, et facis ea, quoniam tu effugies judicium Dei? An divitias benignitatis ejus, et patientiae, et longanimitatis contemnis? ignoras quoniam benignitas Dei ad poenitentiam te adducit? Secundum autem duritiam tuam et cor impoenitens thesaurizas tibi iram in die irae et revelationis justi judicii Dei, qui reddet unicuique secundum opera ejus (Rom.", + "candidate_score": 0.692056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127_129", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.691834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_18_20", + "bdc_text": "Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli . Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_137", + "psc_text": "placere nunquam deserit, quod inter vos et nos cito pax erit: ne propter honores nostros, de qua sarcina periculosa ratio reddetur, miserae plebes credentes in Christum habeant in domibus suis communes cibos, et mensam Christi communem habere non possint. Nonne ingemiscimus quod vir et uxor, ut fideliter conjungant corpora sua, jurant sibi plerumque per Christum, et ipsius corpus Christi diversa communione dilaniant? Hoc tantum scandalum, tantus diaboli triumphus, tanta pernicies animarum, si per tuam modestiam, et prudentiam, et dilectionem quam debemus ei qui pro nobis suum sanguinem fudit, ablata de medio in his regionibus fuerit; quis explicet verbis quam tibi palmam praeparet Dominus, ut ad caetera membra sananda, quae per totam Africam tabefacta miserabiliter jacent, a te proficiscatur tam imitabile medicinae documentum? Quam vereor, quoniam cor meum videre non potes, ne tibi cum insultatione potius quam cum dilectione loqui videar! Sed certe amplius quid faciam non invenio, nisi ut inspiciendum", + "candidate_score": 0.690007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31_33", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit . Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.687426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_135_137", + "bdc_text": "Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam . Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D . tua humanitatis fraternitatisque officia hic 15 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4148", + "psc_text": "te intercedere videor. Si credis, Deo gratias: si autem non credis, consolatur me quod Dominus ait, Dicite, Pax huic domui: et si est tibi filius pacis, requiescet super eum pax vestra; si quo minus, ad vos revertetur (Matth. X, 12, 13). Dei misericordia te tueatur, domine dilectissime fili. EPISTOLA CCXLVIII. Augustinus Sebastiano, de pia tristitia quam boni ferunt ex impietate malorum. Huic epistolae subscripsit Alypius. Domino sancto desiderabili, et in Christi honore suavissimo fratri SEBASTIANO AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis ab animo nostro nullo modo te separatum esse permittat dulce vinculum charitatis, et indesinenter tuos sanctos mores atque colloquia recolamus; tamen bene fecisti, et gratias agimus quod nobis etiam corporalis salutis tuae nuntios apices mittendo, nos plurimum exhilarasti. Sensi autem in epistola tua quod taedium te detinuerit a peccatoribus relinquentibus legem Dei: illo enim spiritu vivis, quod dictum est, Vidi insensatos, et tabescebam (Psal. CXVIII, 53, 158). Pia est", + "candidate_score": 0.686624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36_38", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.686584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_120_122", + "bdc_text": "Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu . sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis , ut affectibus pravis superioribus concordes concordem deo adducantur ecclesiam. 13.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.686306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_65_67", + "bdc_text": "Ideoque factum est , ut cum anno 1561 . ecclesiae Gallicanae regi christianissimo Carolo 9 offerrent fidei suae confessione et in numero 36 uterentur vocabulo substantiae confitentes Christum sui corporis et sanguinere subambiles nutire et vivificare ; mox tamen adiicerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3809", + "psc_text": "in Deum; unde et in numero fidelium computantur, pertinentes ad sententiam Domini dicentis: Qui crediderit et baptizatus fuerit, salvus erit. Propter quod et illis qui hoc Sacramentum non accipiunt, contingit quod sequitur: Qui autem non crediderit, condemnabitur (Marc. XVI, 16). Unde et ipsi, sicut dixi, si in illa parva aetate moriuntur, utique secundum ea quae per corpus gesserunt, id est tempore quo in corpore fuerunt, quando per corda et ora gestantium crediderunt vel non crediderunt, quando baptizati vel non baptizati sunt, quando carnem Christi manducaverunt vel non manducaverunt, quando et sanguinem biberunt vel non biberunt; secundum haec ergo quae per corpus gesserunt, non secundum ea quae, si diu hic viverent, gesturi fuerant, judicantur.--9º Scimus felices esse mortuos qui in Domino moriuntur, nec ad eos pertinere quidquid acturi fuerant, si tempore diuturniore vixissent.--10º Scimus eos qui corde proprio credunt in Dominum, sua id facere voluntate ac libero arbitrio.--11º Scimus pro eis", + "candidate_score": 0.685891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133_135", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.685676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37_39", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus . Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.685195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_5_7", + "bdc_text": "Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_333", + "psc_text": "esca aut in potu (Coloss. II, 16): quod ipse utique facit, qui sabbato sumentes escam potumque sic arguit. Quantum erat, ut hinc ei veniret in mentem etiam illud quod idem apostolus alibi dicit: Qui manducat, non manducantem non spernat; et qui non manducat, manducantem non judicet? (Rom. XIV, 3.) Istum modum, hoc temperamentum, quo scandala devitaret, inter jejunantes sabbato et manducantes teneret, ut et ipsum non manducantem manducans quisque non sperneret, et ipse non manducans manducantem non judicaret. CAPUT IX. 21. Petrus etiam, inquit, Apostolorum caput, coeli janitor, et Ecclesiae fundamentum, exstincto Simone qui diaboli fuerat nonnisi jejunio vincendi figura, idipsum Romanos edocuit, quorum fides annuntiatur universo orbi terrarum. Numquid ergo caeteri Apostoli prandere Christianos contra Petrum docuerunt in universo orbe terrarum? Sicut itaque inter se vixerunt concorditer Petrus et condiscipuli ejus, sic inter se concorditer vivant sabbato jejunantes quos plantavit Petrus, et sabbato prandentes quos plantaverunt condiscipuli ejus. Est", + "candidate_score": 0.684383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_121_123", + "bdc_text": "sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis , ut affectibus pravis superioribus concordes concordem deo adducantur ecclesiam. 13. 6 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.684202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_35_37", + "bdc_text": "Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.682993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61_63", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum . Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_913", + "psc_text": "adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. 35. Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex hebraeo interpretationem in ecclesiis legi, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jonae IV, 6), si in hebraeo nec hedera est, nec cucurbita,", + "candidate_score": 0.682245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31_33", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit . Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1420", + "psc_text": "fructus divisionis hujus quam sanare non vultis, sic fugiendo unitatem, quemadmodum fuerat ipsa divisio fugienda; quae per seipsam foeda est, et damnabilis Deo, etsi propter ipsam haec et alia tam horrenda et nefanda non fierent. CAPUT VII. 20. Agnoscamus ergo, frater, pacem Christi, pariterque teneamus, et quantum Deus donat, simul boni esse studeamus, et simul malos salva unitate, quanta possumus disciplina emendemus, et propter ipsam unitatem, quanta possumus patientia toleremus: ne, sicut Christus admonuit, cum volumus ante tempus colligere zizania, quae beatus Cyprianus non extra, sed in Ecclesia videri cernique testatus est, eradicemus simul et triticum. Neque enim revera vos habetis propria quaedam privilegia sanctitatis, ut nos polluant mali nostri, et vos non polluant mali vestri; ut nos antiqua contaminet, quam nescimus, timiditas traditorum, et vos non contaminet praesens, quam videtis, audacia perditorum. Agnoscamus arcam illam quae praefiguravit Ecclesiam: simul illic munda animalia simus; nec in ea nobiscum etiam immunda", + "candidate_score": 0.681952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_17_19", + "bdc_text": "Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2113", + "psc_text": "vos absentia nostra contristet. In illa enim Ecclesia sumus, quae propitio Deo, licet usquequaque porrecta et toto orbe diffusa sit, unum tamen corpus est magnum unius capitis magni, quod caput ejus est ipse Salvator, sicut Apostolus dicit (Eph. V, 23, et Coloss. I, 18). De hujus autem capitis glorificatione, quae post ejus resurrectionem futura fuerat, tanto ante propheta praedixit, Exaltare super coelos, Deus; et quia illo super coelos exaltato, Ecclesia ejus omnem terram copiosa fecunditate fuerat impletura, consequenter idem psalmus adjunxit: Et super omnem terram gloria tua (Psal. LVI, 12). Proinde, dilectissimi, stabili mente et firmissimo corde, sub tam excelso capite, in tam glorioso corpore persistamus, in quo invicem membra sumus. Unde etsi remotissimis terris mea longinqua esset absentia, in illo simul essemus, a cujus corporis unitate recedere non debemus. Si enim nos una domus haberet, utique simul esse diceremur: quanto magis simul sumus, cum in uno corpore simul sumus!", + "candidate_score": 0.681931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_56_58", + "bdc_text": "aliis nostris scriptis nihil commemoremus . Scimus illud substantialiter irrepsisse in tractationem abiis inductum , qui ante aliquot aetates declinantibus rebus in deterius , theologiae commiscuerunt philosophiam , imo sophisticam ; nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2312", + "psc_text": "in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam atque substantiam, sed assumpta visibili specie sicut voluit apparuisse iis quibus apparuit, quando per corporis oculos in Scripturis sanctis visus esse narratur, in adjutorio Domini inconcusse credo, et quantum ipse donat intelligo. CAPUT V. 16. De spirituali autem corpore, quod in resurrectione habebimus, quantam capiat in melius commutationem: utrum in simplicitatem spiritus cedat, ut totus homo jam spiritus sit; an quod magis puto, sed nondum plena fiducia confirmo, ita futurum sit spirituale corpus, ut propter ineffabilem quamdam facilitatem spirituale dicatur, servet tamen substantiam corporalem, quae per seipsam vivere ac sentire non possit, sed per illum qui ea utitur spiritum; neque", + "candidate_score": 0.681705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_68_70", + "bdc_text": "Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714", + "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium", + "candidate_score": 0.681586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30_32", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.681414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_141_143", + "bdc_text": "mitto ad d. Zvinggerum Basileam , obsecrahat eas fideliter curet . clarissimo. m. hanc d. addictissimus Heinrychus Bullingero , senior Tigurinae Heinrychus Bullingere , Clarissimo Lutetiae , d. Petro Romo Lutetiae , Pariensis in inclyta , scholam profitenti , domino meo honorando et fratri charissimo. 1546 d. denique omnia humanitatis fraternitatisque officia amicissime tibi offerentes . Dominus benedicat tibi et servet te ab omni malo , vir clarissime , domine honorande Datae Tiguri in Helvetia decembris secunda de et frater charissime .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.680606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_46_48", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus . Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius . altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3468", + "psc_text": "Et Dominus sic praedicat ad Judaeos: « Poenitentiam agite; completa sunt tempora, credite Evangelio » (Marc. I, 15). Et ad Judaeos quidem recte completa dicebat, quia eorum tempora post ejus praedicationem et triginta et quinque, vel quadraginta annos finita sunt. Et in Daniele: « Quoadusque interfecta est bestia, et periit, et corpus ejus datum est ut comburatur; et reliquarum bestiarum regnum translatum est, et magnitudo vitae data est eis usque ad tempus et tempus; » quod graece dicitur, ἕως χρόνου καὶ καιροῦ. Et insequitur: « Et ecce cum nubibus coeli quasi Filius hominis veniens » (Dan. VII, 11-13). Mysterium bestiae e reliquarum bestiarum translatione intelligentibus Scripturam manifestum est. 4. Adventus Domini diligendus est et exspectandus. Est enim magna beatitudo diligentibus ejus adventum, sicut testimonium perhibet beatus apostolus Paulus: « De coetero, » inquit, « reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non autem", + "candidate_score": 0.680472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_142_144", + "bdc_text": "clarissimo. m. hanc d. addictissimus Heinrychus Bullingero , senior Tigurinae Heinrychus Bullingere , Clarissimo Lutetiae , d. Petro Romo Lutetiae , Pariensis in inclyta , scholam profitenti , domino meo honorando et fratri charissimo. 1546 d. denique omnia humanitatis fraternitatisque officia amicissime tibi offerentes . Dominus benedicat tibi et servet te ab omni malo , vir clarissime , domine honorande Datae Tiguri in Helvetia decembris secunda de et frater charissime . anno nostrae salutis 1571 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_196", + "psc_text": "quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed prope omnes qui nos in Christo libenter noverunt, salutant, venerantur, desiderant Germanitatem, Beatitudinem, Humanitatem tuam. Non audeo petere; sed si tibi ab ecclesiasticis muneribus vacat, vides quid mecum sitiat Africa. EPISTOLA XXVIII. Augustinus Hieronymo, de nova post LXX Veteris Testamenti versione; deque Petro reprehenso a Paulo ad Galat. II, expostulans de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum", + "candidate_score": 0.680075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30_32", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.679951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118_120", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis . Commendit quam aedificationis aut consolationis . Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.679895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133_135", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.679781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_5_7", + "bdc_text": "Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1105", + "psc_text": "tritico separare: quod unumquemque peccatis alienis maculari non posse monstravit, quam sibi omnes impiae seditionis auctores solam causam separationis assumunt: quod in eo ipso, in quo aliter sapuit, collegas diversa sentientes, nec judicandos, nec a jure communionis amovendos esse decrevit: quod in ea ipsa epistola ad Jubaianum, quae in concilio, cujus auctoritatem ad rebaptizandum sequi vos dicitis, primitus recitata est, cum fateatur in praeteritum sic esse admissos in Ecclesiam qui fuerant alibi baptizati, ut denuo non baptizarentur, unde illos sine Baptismo fuisse arbitratur; tantum tamen ponit utilitatis et salubritatis in pace Ecclesiae, ut propter illam non eos credat ab Ecclesiae muneribus separari? 37. Qua in re, sicut ingenium tuum novi, facillime perspicis totam causam vestram penitus eversam et exstinctam. Si enim Sacramenta cum peccatoribus communicando, sicut putatis, periit Ecclesia quae fuerat in orbe terrarum (nam vos ideo separastis), jam prius tota perierat, cum, sicut dicit Cyprianus, in eam sine Baptismo", + "candidate_score": 0.679718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31_33", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit . Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.679608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_5_7", + "bdc_text": "Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_807", + "psc_text": "Ipse dixit, Messis est finis saeculi; non dixit, messis est tempus Donati. Ipse dixit, Messores Angeli sunt (Matth. XIII, 30, 38, 39); non dixit, Messores principes Circumcellionum sunt. Sed quia pro zizaniis triticum accusastis, vos esse zizania demonstrastis, et quod est gravius, ante tempus vos a tritico separastis. Majores enim vestri in quorum sacrilega praecisione perseveratis, quidam Gestis municipalibus Codices sanctos et instrumenta Ecclesiae persecutoribus tradiderunt, quidam eos fatentes dimiserunt et eis communicaverunt, et utrique Carthaginem furiosa factione convenerunt, de crimine traditionis de quo ipsi inter se jam consenserant, inauditos damnaverunt, episcopum contra episcopum ordinaverunt, altare contra altare erexerunt. Postea litteras ad imperatorem Constantinum, ut inter Afros episcopi transmarini judicarent, miserunt; datis judicibus quos postulaverant et Romae judicantibus non obtemperaverunt, episcopos apud Imperatorem tanquam male judicaverint arguerunt. Ab aliis rursus episcopis ad Arelatum missis ad ipsum Imperatorem appellaverunt; ab ipso auditi et calumniatores inventi, in eodem scelere permanserunt. Evigilate ad", + "candidate_score": 0.679381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36_38", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1420", + "psc_text": "fructus divisionis hujus quam sanare non vultis, sic fugiendo unitatem, quemadmodum fuerat ipsa divisio fugienda; quae per seipsam foeda est, et damnabilis Deo, etsi propter ipsam haec et alia tam horrenda et nefanda non fierent. CAPUT VII. 20. Agnoscamus ergo, frater, pacem Christi, pariterque teneamus, et quantum Deus donat, simul boni esse studeamus, et simul malos salva unitate, quanta possumus disciplina emendemus, et propter ipsam unitatem, quanta possumus patientia toleremus: ne, sicut Christus admonuit, cum volumus ante tempus colligere zizania, quae beatus Cyprianus non extra, sed in Ecclesia videri cernique testatus est, eradicemus simul et triticum. Neque enim revera vos habetis propria quaedam privilegia sanctitatis, ut nos polluant mali nostri, et vos non polluant mali vestri; ut nos antiqua contaminet, quam nescimus, timiditas traditorum, et vos non contaminet praesens, quam videtis, audacia perditorum. Agnoscamus arcam illam quae praefiguravit Ecclesiam: simul illic munda animalia simus; nec in ea nobiscum etiam immunda", + "candidate_score": 0.679191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_85_87", + "bdc_text": "vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.679191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_119_121", + "bdc_text": "Commendit quam aedificationis aut consolationis . Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu . sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.679044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_35", + "bdc_text": "Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.678909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29_31", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.678849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_140_142", + "bdc_text": "et praeterito , dominum domine respondeo , datis quidem a te valendis septembris , Zvinglius , Basileae , qui mihi redditis . mitto ad d. Zvinggerum Basileam , obsecrahat eas fideliter curet . clarissimo. m. hanc d. addictissimus Heinrychus Bullingero , senior Tigurinae Heinrychus Bullingere , Clarissimo Lutetiae , d. Petro Romo Lutetiae , Pariensis in inclyta , scholam profitenti , domino meo honorando et fratri charissimo. 1546 d. denique omnia humanitatis fraternitatisque officia amicissime tibi offerentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.678682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97_99", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia . Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1563", + "psc_text": "non solum relinquenda nobis, verum etiam intercludenda atque praecidenda est, ne forte etiam eos fallaci dilectionis simulatione frustretur. Tu enim non editorum jam a me librorum lector, sed probandorum emendator, ni fallor, electus es. Nam in illa epistola, quam in illis meis libellis velut praefatiunculam praetuli, hujusmodi verba conscripta sunt: « Placuit, inquam, fluctuantem fidei nostrae cymbam beati Augustini episcopi stabilire sententia. » Cur ergo, vir doctrinae hujus quae in Christo est, culmen, arguere palam corrigendum de caetero filium dubitas, cum sententiae tuae anchora nisi morsum altius presserit, nos certius stabilire non possit? Non enim levis aut culpata quaestio, in qua non solum nihil profecit, verum etiam post, ut a te fortissime dictum est, idololatriae crimen caecitas nostrae cogitationis incurrit. Hanc a te caute prudenterque discuti vellem, ut doctrinae tuae ingeniique serenitas ita nebulam nostrae mentis abstergat, ut quod nunc cogitare non possumus, intelligentiae a te lumine declaratum, oculis cordis", + "candidate_score": 0.678531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.678444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_99_101", + "bdc_text": "Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.678428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_5_7", + "bdc_text": "Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.678338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.677868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_17_19", + "bdc_text": "Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.677356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_38_40", + "bdc_text": "Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus . Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.676464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_140_142", + "bdc_text": "et praeterito , dominum domine respondeo , datis quidem a te valendis septembris , Zvinglius , Basileae , qui mihi redditis . mitto ad d. Zvinggerum Basileam , obsecrahat eas fideliter curet . clarissimo. m. hanc d. addictissimus Heinrychus Bullingero , senior Tigurinae Heinrychus Bullingere , Clarissimo Lutetiae , d. Petro Romo Lutetiae , Pariensis in inclyta , scholam profitenti , domino meo honorando et fratri charissimo. 1546 d. denique omnia humanitatis fraternitatisque officia amicissime tibi offerentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3094", + "psc_text": "quid respondeas eis corrigendis atque sanandis, quos etiam tibi ipsi tanquam fideli filio mater Ecclesia, ubi potueris, et quomodo potueris, sive ipse loquendo et respondendo, sive ad doctores Ecclesiae perducendo, in adjutorio Domini corrigendos sanandosque commendat. EPISTOLA CLXXXVI. Alypius et Augustinus Paulino episcopo, ipsum plenius instituentes adversus Pelagii haeresim. Domino beatissimo et in Christi visceribus germanitus amplectendo, plus quam dici potest desiderabili fratri et coepiscopo PAULINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Tandem aliquando providit Deus nobis litterarum fidelissimum perlatorem, omnium nostrum merito charissimum fratrem Januarium; per quem, etiamsi non scriberemus, omnia quae circa nos sunt possit Sinceritas tua tanquam per viventem atque intelligentem epistolam noscere. Pelagium, quem credimus, ut ab illo distingueretur qui Pelagius Tarenti dicitur, Britonem fuisse cognominatum, quod ut servum Dei dilexeris, novimus: nunc autem quemadmodum diligas, ignoramus. Nam et nos non solum dileximus, verum etiam diligimus eum; sed aliter nunc diligimus, aliter aliquando dileximus: tunc enim,", + "candidate_score": 0.676271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29_31", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683", + "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari", + "candidate_score": 0.674144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_140_142", + "bdc_text": "et praeterito , dominum domine respondeo , datis quidem a te valendis septembris , Zvinglius , Basileae , qui mihi redditis . mitto ad d. Zvinggerum Basileam , obsecrahat eas fideliter curet . clarissimo. m. hanc d. addictissimus Heinrychus Bullingero , senior Tigurinae Heinrychus Bullingere , Clarissimo Lutetiae , d. Petro Romo Lutetiae , Pariensis in inclyta , scholam profitenti , domino meo honorando et fratri charissimo. 1546 d. denique omnia humanitatis fraternitatisque officia amicissime tibi offerentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.673863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2_4", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1908", + "psc_text": "vobis in commune pro Ecclesiae utilitate placuerit, hoc adjuvante Domino fiat, qui potens est misericorditer opitulari in tantis malis. Modo Macrobius episcopus eorum, stipatus cuneis perditorum utriusque sexus, hac atque illac circumit, aperuitque sibi basilicas, quas possessorum quantuluscumque timor clauserat. Praesente autem procuratore viri clarissimi Celeris Spondeo, quem tuae dilectioni commendavi multumque commendo, utcumque eorum frangebatur audacia: nunc vero posteaquam Carthaginem profectus est, etiam in fundis ipsius basilicas aperuit, populos congregat. Cum ipso etiam est ille Donatus diaconus rebaptizatus, cum fuerit colonus ecclesiae, qui versatus est in illa caede praecipuus. Qui tales non cum eo sunt, quando et ille cum ipso est? Si Proconsul vel simul ambo in illos estis sententiam prolaturi, et forte ille persistit velle gladio vindicare, quanquam sit christianus, et quantum advertere potuimus, non sit ad haec cruciamenta proclivis; tamen si necesse fuerit, etiam Gestis jubete allegari epistolas meas, quas de hac re singulas vobis mittendas putavi.", + "candidate_score": 0.673576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103_105", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ? Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2198", + "psc_text": "venisset ad eum locum ubi Angelus apparuit in templo Zachariae sacerdoti, ex hac occasione, vide quanta et qualia de Dei etiam visione disseruit. 18. Non immerito, inquit, Angelus videtur in templo; quia veri sacerdotis jam nuntiabatur adventus, et coeleste sacrificium parabatur, in quo Angeli ministrarent. Et bene apparuisse dicitur ei qui eum repente conspexit. Hoc specialiter, aut de Angelis, aut de Deo Scriptura divina tenere consuevit, ut quod non potest praevideri, apparere dicatur. Sic enim habes: « Apparuit Deus Abrahae ad ilicem Mambre » (Gen. XVIII, 1). Nam quia ante non praesentitur, sed repentino videtur aspectu, apparere memoratur. Non enim similiter sensibilia videntur, et is in cujus voluntate situm est videri, et cujus naturae est non videri, voluntatis videri. Nam si non vult, non videtur; si vult, videtur. Apparuit enim Deus Abrahae, quia voluit; aliis, quia noluit, non apparuit. Visum est etiam Stephano, cum lapidaretur a populo, aperiri coelum: visus", + "candidate_score": 0.673386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_9_11", + "bdc_text": "At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.673281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30_32", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.672977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95_97", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1722", + "psc_text": "spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen eorum per multitudinis tumultum seu strepitum, collationem, quae pacifica et pacata esse debet, impediant. Atque utinam ipsos non pertentet ista cogitatio, et nos potius fallat ista suspicio! et ideo si velint omnes esse praesentes, ut cum eis visum fuerit, congregatis illuc etiam nobis, simul inde egrediamur concordes atque pacati, et schismatica divisione correcta, fraterno unitatis Christi vinculo obstricti, mirantibus et gaudentibus omnibus bonis, dolente autem solo diabolo et similibus ejus, pariter in Ecclesiam ad gratiarum actionem, laudesque Deo reddendas ardentissima et lucidissima charitate pergamus. 2. Quid enim magnum est, si oculus pacatus attendat, et cogitatio christiana non deserat considerare et", + "candidate_score": 0.672182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_99_101", + "bdc_text": "Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.672147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_87_89", + "bdc_text": "facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 . Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas . Sed quid vis , mi frater , tamen ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_956", + "psc_text": "sit Ecclesia Dei. Quapropter illud quaerendum est a capite, cur schisma feceritis. Si non rescripseris, ego apud Deum, quantum credo, facilem causam habeo; quia viro, quem audivi, excepto schismate, bonum et liberaliter instructum, pacificantes litteras misi. Tu videris quid illi respondeas, cujus nunc laudanda patientia, in fine vero timenda sententia est. Si autem rescripseris ea cura, qua tibi scriptum vides, aderit misericordia Dei, ut aliquando error qui nos dirimit, et amore pacis et ratione veritatis intereat. Memento quod de Rogatensibus non dixerim, qui vos Firmianos appellare dicuntur, sicut nos Macarianos appellatis. Neque de Rucatensi episcopo vestro, qui cum Firmo pactus perhibetur incolumitatem suorum, ut ei portae aperirentur, et in vastationem darentur Catholici, et alia innumerabilia. Desine ergo locis communibus exaggerare facta hominum, vel audita, vel cognita. Vides enim quae de vestris taceam, ut de origine schismatis, ubi tota causa est, res agatur. Dominus Deus inspiret tibi cogitationem pacificam, desiderabilis et", + "candidate_score": 0.671753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_57_59", + "bdc_text": "Scimus illud substantialiter irrepsisse in tractationem abiis inductum , qui ante aliquot aetates declinantibus rebus in deterius , theologiae commiscuerunt philosophiam , imo sophisticam ; nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei . Leguntur haec in eius quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2312", + "psc_text": "in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam atque substantiam, sed assumpta visibili specie sicut voluit apparuisse iis quibus apparuit, quando per corporis oculos in Scripturis sanctis visus esse narratur, in adjutorio Domini inconcusse credo, et quantum ipse donat intelligo. CAPUT V. 16. De spirituali autem corpore, quod in resurrectione habebimus, quantam capiat in melius commutationem: utrum in simplicitatem spiritus cedat, ut totus homo jam spiritus sit; an quod magis puto, sed nondum plena fiducia confirmo, ita futurum sit spirituale corpus, ut propter ineffabilem quamdam facilitatem spirituale dicatur, servet tamen substantiam corporalem, quae per seipsam vivere ac sentire non possit, sed per illum qui ea utitur spiritum; neque", + "candidate_score": 0.67156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_67_69", + "bdc_text": "mox tamen adiicerent . Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1934", + "psc_text": "credunt in nomine ejus, et per gratiam renascuntur spiritualem, non ex sanguinibus, neque ex voluntate viri, neque ex voluntate carnis, sed ex Deo; mox commendavit quasi hujus vicissitudinis sacramentum. Tanquam enim mirati tantum bonum non auderemus optare, statim subjunxit, Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) (quod unum est ex quinque illis, quae tibi exponi voluisti); tanquam diceret: O homines! nolite desperare vos fieri posse filios Dei; quia et ipse Filius Dei, hoc est, Verbum Dei, caro factum est, et habitavit in nobis. Reddite vicem; efficimini spiritus, et habitate in illo qui caro factus est, et habitavit in vobis. Neque enim jam desperandum est participatione Verbi fieri posse homines filios Dei, quando Filius Dei participatione carnis factus est filius hominis. 12. Nos itaque mutabiles in melius commutati, participes efficimur Verbi: Verbum autem incommutabile nihil in deterius commutatum, particeps carnis effectum est rationali anima mediante. Neque", + "candidate_score": 0.671277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32_34", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit . Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3057", + "psc_text": "ubi pertinacior et impacatior praevaluit multitudo, cui resistere non poterant pauciores quorum erat melior de communione sententia, aut turbae auctoritati paucorum potentiorum subditae in malam partem obtemperarunt, aliquanto diutius laboratum est. Ex his sunt in quibus adhuc laboratur, in quo labore multa Catholici, et maxime episcopi et clerici horrenda et dura perpessi sunt, quae commemorare longum est; quando quorumdam et oculi exstincti sunt, et cujusdam episcopi manus et lingua praecisa est; nonnulli etiam trucidati sunt. Taceo crudelissimas caedes, et domorum depraedationes, per nocturnas aggressiones et incendia, non solum privatorum habitaculorum, verum etiam ecclesiarum; in quas flammas non defuerunt qui et Codices dominicos mitterent. 31. Sed nos hujusmodi afflictos malis, consequens consolatus est fructus. Nam ubicumque a perditis ista commissa sunt, ibi ferventius atque perfectius unitas christiana profecit, et uberius laudatur Dominus, qui donare dignatus est ut servi ejus passionibus suis lucrarentur fratres suos, et oves ejus mortifero errore dispersas in", + "candidate_score": 0.671028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1420", + "psc_text": "fructus divisionis hujus quam sanare non vultis, sic fugiendo unitatem, quemadmodum fuerat ipsa divisio fugienda; quae per seipsam foeda est, et damnabilis Deo, etsi propter ipsam haec et alia tam horrenda et nefanda non fierent. CAPUT VII. 20. Agnoscamus ergo, frater, pacem Christi, pariterque teneamus, et quantum Deus donat, simul boni esse studeamus, et simul malos salva unitate, quanta possumus disciplina emendemus, et propter ipsam unitatem, quanta possumus patientia toleremus: ne, sicut Christus admonuit, cum volumus ante tempus colligere zizania, quae beatus Cyprianus non extra, sed in Ecclesia videri cernique testatus est, eradicemus simul et triticum. Neque enim revera vos habetis propria quaedam privilegia sanctitatis, ut nos polluant mali nostri, et vos non polluant mali vestri; ut nos antiqua contaminet, quam nescimus, timiditas traditorum, et vos non contaminet praesens, quam videtis, audacia perditorum. Agnoscamus arcam illam quae praefiguravit Ecclesiam: simul illic munda animalia simus; nec in ea nobiscum etiam immunda", + "candidate_score": 0.670603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_117", + "bdc_text": "atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.670411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118_120", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis . Commendit quam aedificationis aut consolationis . Convenitet potius in coetum fraternum conferte invicem de controversis capitibus , amice ac veritatem simul et in conferendo quaerite nec ab invicem paula praedite , quin prius collatione scripturarum et seu .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.670239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_134", + "bdc_text": "Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.670111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_60_62", + "bdc_text": "Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate . Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_913", + "psc_text": "adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. 35. Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex hebraeo interpretationem in ecclesiis legi, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jonae IV, 6), si in hebraeo nec hedera est, nec cucurbita,", + "candidate_score": 0.669644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_99_101", + "bdc_text": "Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_182", + "psc_text": "vere sancto et venerabili, et eximia in Christo laude praedicando, fratri PAULINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. O bone vir et bone frater, latebas animam meam: et ei dico ut toleret quod adhuc lates oculos meos, et vix mihi obtemperat; imo non obtemperat. An vero tolerat? Cur ergo me excruciat desiderium tui apud ipsam intus animam? Nam si molestias corporis paterer, et si non perturbarent aequitatem animi mei, recte illas tolerare dicerer; cum autem non aequo animo fero quod te non video, intolerabile est istam appellare tolerantiam. Sed quando tu talis es, esse sine te fortasse intolerabilius toleraretur. Bene est ergo, quia aequo animo ferre non possum, quod si aequo animo ferrem, aequo animo ferendus non essem. Mirum est, sed tamen verum, quod mihi accidit: doleo quod te non video, et me ipse consolatur dolor. Ita mihi displicet fortitudo qua patienter fertur absentia bonorum, sicuti es. Nam et Jerusalem futuram", + "candidate_score": 0.669532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_18", + "bdc_text": "Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2113", + "psc_text": "vos absentia nostra contristet. In illa enim Ecclesia sumus, quae propitio Deo, licet usquequaque porrecta et toto orbe diffusa sit, unum tamen corpus est magnum unius capitis magni, quod caput ejus est ipse Salvator, sicut Apostolus dicit (Eph. V, 23, et Coloss. I, 18). De hujus autem capitis glorificatione, quae post ejus resurrectionem futura fuerat, tanto ante propheta praedixit, Exaltare super coelos, Deus; et quia illo super coelos exaltato, Ecclesia ejus omnem terram copiosa fecunditate fuerat impletura, consequenter idem psalmus adjunxit: Et super omnem terram gloria tua (Psal. LVI, 12). Proinde, dilectissimi, stabili mente et firmissimo corde, sub tam excelso capite, in tam glorioso corpore persistamus, in quo invicem membra sumus. Unde etsi remotissimis terris mea longinqua esset absentia, in illo simul essemus, a cujus corporis unitate recedere non debemus. Si enim nos una domus haberet, utique simul esse diceremur: quanto magis simul sumus, cum in uno corpore simul sumus!", + "candidate_score": 0.669443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_0_2", + "bdc_text": "B. A. 7 . Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.669342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3468", + "psc_text": "Et Dominus sic praedicat ad Judaeos: « Poenitentiam agite; completa sunt tempora, credite Evangelio » (Marc. I, 15). Et ad Judaeos quidem recte completa dicebat, quia eorum tempora post ejus praedicationem et triginta et quinque, vel quadraginta annos finita sunt. Et in Daniele: « Quoadusque interfecta est bestia, et periit, et corpus ejus datum est ut comburatur; et reliquarum bestiarum regnum translatum est, et magnitudo vitae data est eis usque ad tempus et tempus; » quod graece dicitur, ἕως χρόνου καὶ καιροῦ. Et insequitur: « Et ecce cum nubibus coeli quasi Filius hominis veniens » (Dan. VII, 11-13). Mysterium bestiae e reliquarum bestiarum translatione intelligentibus Scripturam manifestum est. 4. Adventus Domini diligendus est et exspectandus. Est enim magna beatitudo diligentibus ejus adventum, sicut testimonium perhibet beatus apostolus Paulus: « De coetero, » inquit, « reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non autem", + "candidate_score": 0.669308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_96_98", + "bdc_text": "Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia . Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1722", + "psc_text": "spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen eorum per multitudinis tumultum seu strepitum, collationem, quae pacifica et pacata esse debet, impediant. Atque utinam ipsos non pertentet ista cogitatio, et nos potius fallat ista suspicio! et ideo si velint omnes esse praesentes, ut cum eis visum fuerit, congregatis illuc etiam nobis, simul inde egrediamur concordes atque pacati, et schismatica divisione correcta, fraterno unitatis Christi vinculo obstricti, mirantibus et gaudentibus omnibus bonis, dolente autem solo diabolo et similibus ejus, pariter in Ecclesiam ad gratiarum actionem, laudesque Deo reddendas ardentissima et lucidissima charitate pergamus. 2. Quid enim magnum est, si oculus pacatus attendat, et cogitatio christiana non deserat considerare et", + "candidate_score": 0.668896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2_4", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.668512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_87_89", + "bdc_text": "facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 . Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas . Sed quid vis , mi frater , tamen ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.668453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2_4", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.668381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.668287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103_105", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ? Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2202", + "psc_text": "meruit copiam: nos copiam non meremur, quia Deum videndi gratiam non habemus. Et quid mirum si in praesenti saeculo, nisi quando vult, Dominus non videtur? In ipsa quoque resurrectione non facile est Deum videre, nisi iis qui corde sint mundo: et ideo « beati mundo corde; ipsi enim Deum videbunt » (Matth. V, 8). Quantos beatos jam numeraverat, et tamen videndi his Deum non promiserat facultatem! Si ergo ii qui mundo sunt corde, Deum videbunt; utique alii non videbunt. Neque enim indigni Deum videbunt; neque is qui Deum videre noluerit, potest Deum videre. Nec in loco Deus videtur, sed mundo corde; nec corporalibus oculis Deus quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Et cum absens putatur, videtur; et cum praesens est, non videtur. Denique nec Apostoli omnes Christum videbant; et ideo ait, « Tanto tempore vobiscum sum, et adhuc me non cognovistis » (Joan.", + "candidate_score": 0.667994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_0_2", + "bdc_text": "B. A. 7 . Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.667365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_134", + "bdc_text": "Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.666967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.666904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103_105", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ? Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2211", + "psc_text": "referendum est: restat inquirere quomodo Angeli Deum videant, propter illud quod ex Evangelio commemoravi, Angeli eorum semper vident faciem Patris mei (Matth. XVIII, 10). Si enim et ipsis non sicuti est, sed latente sua natura, in specie qua voluerit apparet; magis magisque requirendum est quomodo eum nos videbimus sicuti est, et sicut Moyses desideravit, cum peteret ut Deus, qui in conspectu ejus erat, ostenderet illi semetipsum. Hoc enim nobis summum praemium in resurrectione promittitur, quod erimus aequales Angelis Dei (Luc. XX, 36): ac per hoc si nec ipsi eum vident sicuti est, quomodo nos ita visuri sumus, cum eis aequales in resurrectione facti fuerimus? Sed vide quid consequenter dicat noster Ambrosius: Denique, inquit, cum additur, « Unigenitus Filius ipse narravit; » mentium magis quam oculorum visio declaratur. Species enim videtur; virtus vero narratur: illa oculis, haec mente comprehenditur. Qui paulo ante dixerat visionem ad utrumque referendam, nunc eam non menti,", + "candidate_score": 0.666828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_48", + "bdc_text": "altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3191", + "psc_text": "promissum est sumpserimus! 17. Cum igitur qui ubique est, non in omnibus habitet; etiam in quibus habitat, non aequaliter habitat. Nam unde est illud quod Elisaeus poposcit, ut dupliciter in eo fieret Spiritus Dei qui erat in Elia (IV Reg. II, 9)? et unde in omnibus sanctis sunt alii aliis sanctiores, nisi abundantius habendo habitatorem Deum? Quomodo ergo verum supra diximus, quod Deus ubique sit totus, quando in aliis est amplius, in aliis minus? Sed non est negligenter intuendum quod diximus, in seipso esse ubique totum. Non ergo in eis quia alii plus eum capiunt, alii minus. Ideo enim ubique esse dicitur, quia nulli parti rerum absens est, ideo totus, quia non parti rerum partem suam praesentem praebet, et alteri parti alteram partem, aequales aequalibus, minori vero minorem, majorique majorem; sed non solum universitati creaturae, verum etiam cuilibet parti ejus totus pariter adest. Hique ab eo longe esse dicuntur, qui", + "candidate_score": 0.666363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95_97", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.665928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.665877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_67_69", + "bdc_text": "mox tamen adiicerent . Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1933", + "psc_text": "non impleretur, antequam vivificaret spiritus; quia charitas Dei quae praeceptum implet, diffunditur in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5). Proinde cum dixisset, Ut eos qui sub Lege erant redimeret, continuo subjunxit, Ut adoptionem filiorum reciperemus (Ibid. 5); ut videlicet hujus gratiam beneficii discerneret ab illa Filii natura, qui missus est Filius, non per adoptionem factus, sed semper genitus Filius, ut participata natura filiorum hominum, ad participandam etiam suam naturam adoptaret filios hominum. Quapropter etiam cum dixisset, Dedit eis potestatem filios Dei fieri, modumque adjunxisset, ne carnalis intelligeretur nativitas, quod scilicet eis id praestiterit, qui credunt in nomine ejus, et per gratiam renascuntur spiritualem, non ex sanguinibus, neque ex voluntate viri, neque ex voluntate carnis, sed ex Deo; mox commendavit quasi hujus vicissitudinis sacramentum. Tanquam enim mirati tantum bonum non auderemus optare, statim subjunxit, Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I,", + "candidate_score": 0.665496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.665442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.665038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103_105", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ? Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2195", + "psc_text": "cum Angelis et diabolum in conspectum Dei (Job I, 6, et II, 1): ut jam et illud veniat in quaestionem, quomodo dictum sit, Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8); et illud, Pacem sectamini cum omnibus et sanctificationem, sine qua nemo poterit videre Deum (Hebr. XII, 14). Multum enim miror, si eo usque progrediuntur qui existimant impios visuros Deum, et a diabolo visum Deum, ut eos et mundo corde esse, et pacem et sanctificationem cum omnibus assectari asseverent. 16. Nam quod Dominus ait, Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9), potest paulo attentius consideratum non videri esse contrarium ei quod dixit, Deum nemo vidit unquam (Id. I, 18). Neque enim dixit, Quia vidistis me, vidistis et Patrem; sed dicendo, Qui me vidit, vidit et Patrem, ostendere voluit unitatem substantiae Patris et Filii, ne in aliquo inter se putarentur esse dissimiles: ac per hoc quoniam vere", + "candidate_score": 0.664664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_58", + "bdc_text": "nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3231", + "psc_text": "Deus igitur ubique praesens est, et ubique totus praesens; nec ubique habitans, sed in templo suo, cui per gratiam benignus est et propitius: capitur autem habitans, ab aliis amplius, ab aliis minus. 39. De ipso vero capite nostro Apostolus ait: Quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter. Non ideo corporaliter, quia corporeus est Deus; sed aut verbo translato usus est, tanquam in templo manufacto non corporaliter. sed umbratiliter habitaverit, id est praefigurantibus signis: nam illas omnes observationes, umbras futurorum vocat (Coloss. II, 9, 16, 17), etiam ipso translato vocabulo; summus enim Deus, sicut scriptum est, non in manufactis templis habitat (Act. XVII, 24): aut certe corporaliter dictum est, quia et in Christi corpore quod assumpsit ex Virgine, tanquam in templo habitat Deus. Hinc est enim quod Judaeis signum petentibus cum dixisset, Solvite templum hoc, et in triduo resuscitabo illud; evangelista quid hoc esset consequenter exponens, ait: Hoc autem dicebat", + "candidate_score": 0.664177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_56_58", + "bdc_text": "aliis nostris scriptis nihil commemoremus . Scimus illud substantialiter irrepsisse in tractationem abiis inductum , qui ante aliquot aetates declinantibus rebus in deterius , theologiae commiscuerunt philosophiam , imo sophisticam ; nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2268", + "psc_text": "Et de spiritualis quidem corporis qualitate, quod resurrecturis promittitur, vel discere aliquid adhuc, vel quaerere non recuso: si tamen de hac re disputantes illis vitiis carere possimus, quae plerumque studiis humanis et concertationibus excitantur, dum supra quam scriptum est unus pro altero infletur adversus alterum: ne dum altercando quaerimus investigare quomodo possit videri Deus, ipsam pacem sanctificationemque perdamus, sine qua nemo poterit videre Deum; quod ipse avertat a cordibus nostris, ut ea suae contemplationi munda reddat atque custodiat. Illud tamen quia non dubito, non requiro, quod Dei natura nunquam videatur in loco. Jam utrum possit hujus corporis oculis videri aliquid quod in loco non videtur, ab eis qui hoc valent disserendo monstrare, cum pace dilectionis audire paratus sum, et quod me movet in commune conferre. Sunt enim quidam, qui Deum ipsum omnino corpus esse praesumunt, putantes quidquid corpus non est, nullam prorsus esse substantiam: istos omni modo aversandos censeo. Sunt", + "candidate_score": 0.664069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_3", + "bdc_text": "carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1908", + "psc_text": "vobis in commune pro Ecclesiae utilitate placuerit, hoc adjuvante Domino fiat, qui potens est misericorditer opitulari in tantis malis. Modo Macrobius episcopus eorum, stipatus cuneis perditorum utriusque sexus, hac atque illac circumit, aperuitque sibi basilicas, quas possessorum quantuluscumque timor clauserat. Praesente autem procuratore viri clarissimi Celeris Spondeo, quem tuae dilectioni commendavi multumque commendo, utcumque eorum frangebatur audacia: nunc vero posteaquam Carthaginem profectus est, etiam in fundis ipsius basilicas aperuit, populos congregat. Cum ipso etiam est ille Donatus diaconus rebaptizatus, cum fuerit colonus ecclesiae, qui versatus est in illa caede praecipuus. Qui tales non cum eo sunt, quando et ille cum ipso est? Si Proconsul vel simul ambo in illos estis sententiam prolaturi, et forte ille persistit velle gladio vindicare, quanquam sit christianus, et quantum advertere potuimus, non sit ad haec cruciamenta proclivis; tamen si necesse fuerit, etiam Gestis jubete allegari epistolas meas, quas de hac re singulas vobis mittendas putavi.", + "candidate_score": 0.663909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_87_89", + "bdc_text": "facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 . Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas . Sed quid vis , mi frater , tamen ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.663805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_58_60", + "bdc_text": "nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei . Leguntur haec in eius quaestionibus . Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3565", + "psc_text": "etiam illud, Foderunt manus meas et pedes (Psal. XXI, 17); quod tam longe postea factum novimus. Sed ne istas tantum propheticas locutiones, non et apostolicas fuisse credamus, nonne idem ipse apostolus ait: Quae est Ecclesia Dei vivi, columna et firmamentum veritatis. Et sine dubio magnum est pietatis Sacramentum, quod manifestatum est in carne, justificatum est in spiritu, apparuit Angelis, praedicatum est in gentibus, creditum est in mundo, assumptum est in gloria (I Tim. III, 15, 16)? Nempe manifestum est hoc, quod in extremo posuit, etiam nunc nondum esse completum; quanto magis tunc quando ista dicebat? Ecclesia quippe tunc assumetur in gloria, quando dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 34): et tamen tanquam factum fuisset dictum est, quod certo sciebatur futurum. 51. Multo minus mirandum est quod etiam verbis praesentis temporis usus est in eo quod illum identidem dixisse memorasti, Propter spem, quae reposita est nobis, quam ante", + "candidate_score": 0.663706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_57_59", + "bdc_text": "Scimus illud substantialiter irrepsisse in tractationem abiis inductum , qui ante aliquot aetates declinantibus rebus in deterius , theologiae commiscuerunt philosophiam , imo sophisticam ; nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei . Leguntur haec in eius quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2268", + "psc_text": "Et de spiritualis quidem corporis qualitate, quod resurrecturis promittitur, vel discere aliquid adhuc, vel quaerere non recuso: si tamen de hac re disputantes illis vitiis carere possimus, quae plerumque studiis humanis et concertationibus excitantur, dum supra quam scriptum est unus pro altero infletur adversus alterum: ne dum altercando quaerimus investigare quomodo possit videri Deus, ipsam pacem sanctificationemque perdamus, sine qua nemo poterit videre Deum; quod ipse avertat a cordibus nostris, ut ea suae contemplationi munda reddat atque custodiat. Illud tamen quia non dubito, non requiro, quod Dei natura nunquam videatur in loco. Jam utrum possit hujus corporis oculis videri aliquid quod in loco non videtur, ab eis qui hoc valent disserendo monstrare, cum pace dilectionis audire paratus sum, et quod me movet in commune conferre. Sunt enim quidam, qui Deum ipsum omnino corpus esse praesumunt, putantes quidquid corpus non est, nullam prorsus esse substantiam: istos omni modo aversandos censeo. Sunt", + "candidate_score": 0.6636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_58", + "bdc_text": "nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2312", + "psc_text": "in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam atque substantiam, sed assumpta visibili specie sicut voluit apparuisse iis quibus apparuit, quando per corporis oculos in Scripturis sanctis visus esse narratur, in adjutorio Domini inconcusse credo, et quantum ipse donat intelligo. CAPUT V. 16. De spirituali autem corpore, quod in resurrectione habebimus, quantam capiat in melius commutationem: utrum in simplicitatem spiritus cedat, ut totus homo jam spiritus sit; an quod magis puto, sed nondum plena fiducia confirmo, ita futurum sit spirituale corpus, ut propter ineffabilem quamdam facilitatem spirituale dicatur, servet tamen substantiam corporalem, quae per seipsam vivere ac sentire non possit, sed per illum qui ea utitur spiritum; neque", + "candidate_score": 0.663092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28_30", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2872", + "psc_text": "erroris advertimus. Unde factum est ut recensendum peteremus; quid ante ferme quinquennium super Celestii nomine hic apud Carthaginem fuerit agitatum. Quo recitato, sicut ex subditis advertere poterit Sanctitas tua, quamvis et judicatio manifesta constaret, qua illo tempore episcopali judicio excisum hoc tantum vulnus ab Ecclesia videretur: nihilominus tamen id communi deliberatione censuimus, hujusmodi persuasionis auctores, quamvis et ad presbyterium idem Celestius postea pervenisse dicatur, nisi haec apertissime anathemaverint, ipsos anathemari oportere, ut si ipsorum non potuerit, saltem eorum qui ab eis decepti sunt vel decipi possunt, cognita sententia quae in eos lata est, sanitas procuretur. 2. Hoc itaque gestum, domine frater, sanctae Charitati tuae intimandum duximus, ut statutis nostrae mediocritatis etiam apostolicae Sedis adhibeatur auctoritas, pro tuenda salute multorum, et quorumdam perversitate etiam corrigenda. Id enim agunt isti damnabilibus disputationibus suis, ut non defendendo, sed potius in superbiam sacrilegam extollendo liberum arbitrium, nullum relinquant locum gratiae Dei, qua christiani sumus,", + "candidate_score": 0.662755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_49_51", + "bdc_text": "Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt . pata sunt , 15 . info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.662145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_0_2", + "bdc_text": "B. A. 7 . Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.661902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_58_60", + "bdc_text": "nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei . Leguntur haec in eius quaestionibus . Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_615", + "psc_text": "Dicit enim, Corpus quidem mortuum est propter peccatum; spiritus autem vita est propter justitiam. Si autem Spiritus ejus qui suscitavit Jesum Christum a mortuis habitat in vobis; qui suscitavit Jesum Christum a mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra per inhabitantem Spiritum ejus in vobis (Id. VIII, 10, 11). 27. Haec et ex autoritate divinarum Scripturarum et universae Ecclesiae, quae toto orbe diffunditur, consensione, per anniversarium Pascha celebrantur. CAPUT XV. In magno utique sicut jam intelligis, sacramento. Et in Scripturis quidem veteribus ad agendum Pascha non est praeceptum tempus, nisi ex mense novorum, a luna quarta decima usque ad vicesimam primam: ex Evangelio tamen, quia manifestum est, quo etiam die Dominus crucifixus sit, et in sepultura fuerit, et resurrexerit, adjuncta est etiam ipsorum dierum observatio per patrum concilia, et orbi universo christiano persuasum est eo modo Pascha celebrari oportere. 28. Quadragesima sane jejuniorum habet auctoritatem, et in veteribus Libris ex jejunio", + "candidate_score": 0.66183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_142", + "bdc_text": "clarissimo. m. hanc d. addictissimus Heinrychus Bullingero , senior Tigurinae Heinrychus Bullingere , Clarissimo Lutetiae , d. Petro Romo Lutetiae , Pariensis in inclyta , scholam profitenti , domino meo honorando et fratri charissimo. 1546 d. denique omnia humanitatis fraternitatisque officia amicissime tibi offerentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_196", + "psc_text": "quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed prope omnes qui nos in Christo libenter noverunt, salutant, venerantur, desiderant Germanitatem, Beatitudinem, Humanitatem tuam. Non audeo petere; sed si tibi ab ecclesiasticis muneribus vacat, vides quid mecum sitiat Africa. EPISTOLA XXVIII. Augustinus Hieronymo, de nova post LXX Veteris Testamenti versione; deque Petro reprehenso a Paulo ad Galat. II, expostulans de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum", + "candidate_score": 0.661166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_0_2", + "bdc_text": "B. A. 7 . Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.660287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100_102", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.660152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100_102", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit . non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_523", + "psc_text": "Maximianistis vos damnasse gloriamini. Pax Christi vincat in corde tuo. ΕΥΤΥΧΩΣ . EPISTOLA LII. Augustinus Severino consanguineo suo donatistae, ut deserat schisma scelestum et impudens. Domino multum desiderabili et valde charissimo fratri SEVERINO, AUGUSTINUS. 1. Litteras Fraternitatis tuae etsi valde sero, etsi praeter quod speraveram, tamen laetus accepi, maximeque ampliori gaudio perfusus sum, cum cognovissem hominem vestrum hac ipsa sola causa venisse Hipponem, ut ad me litteras tuae Fraternitatis afferret. Cogitavi enim non sine causa hoc exortum esse in animo tuo ut recoleres consanguinitatem nostram; nisi quia fortasse perspicis, sicut novi non leve pondus prudentiae tuae, quam sit dolendum, ut qui secundum carnem fratres sumus, in Christi corpore non una societate vivamus, praesertim quia facile tibi est attendere et videre civitatem super montem constitutam, de qua Dominus ait in Evangelio quod abscondi non possit (Matth 5, 14). Ipsa est enim Ecclesia catholica: unde καθολικὴ graece appellatur, quod per totum orbem", + "candidate_score": 0.660009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3387", + "psc_text": "Secundum hanc excusationem, inexcusabiles dicit Scriptura divina quoscumque scientes peccare convincit. Dei tamen justum judicium nec illis parcit, qui non audierunt: Quicumque enim sine Lege peccaverunt, sine Lege peribunt (Rom. II, 12). Et quamvis se ipsi excusare videantur, non admittit hanc excusationem, qui scit se fecisse hominem rectum eique obedientiae dedisse praeceptum, nec nisi ejus, quo male usus est, libero voluntatis arbitrio, etiam quod transiret in posteros manasse peccatum. Neque enim damnantur qui non peccaverunt, quandoquidem illud ex uno in omnes pertransiit, in quo ante propria in singulis quibusque peccata omnes communiter peccaverunt (Id. V, 12). Ac per hoc inexcusabilis est omnis peccator, vel reatu originis, vel additamento etiam propriae voluntatis; sive qui novit, sive qui ignorat, sive qui judicat, sive qui non judicat: quia et ipsa ignorantia in eis qui intelligere noluerunt, sine dubitatione peccatum est; in eis autem qui non potuerunt, poena peccati. Ergo in utrisque non est", + "candidate_score": 0.659708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_48", + "bdc_text": "altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3193", + "psc_text": "qui sanitatis accessu aciem recipiendo proficiunt. CAPUT VI. 18. Porro autem quod parum distincte putavimus posse intelligi cum diceremus Deum esse ubique totum, nisi adderemus, In seipso, video diligentius exponendum. Quomodo enim ubique, si in seipso? Ubique scilicet, quia nusquam est absens. In seipso autem, quia non continetur ab eis quibus est praesens, tanquam sine eis esse non possit. Nam spatia locorum tolle corporibus, nusquam erunt, et quia nusquam erunt, nec erunt. Tolle ipsa corpora qualitatibus corporum, non erit ubi sint, et ideo necesse est ut non sint. Etenim cum per totam suam molem corpus aequaliter sanum est, aut aequaliter candidum, non est in una quam in alia parte ejus sanitas major aut candor, nec major in toto quam in parte ejus; quia non sanius aut candidius totum constat esse quam partem. Si autem inaequaliter sit sanum aut inaequaliter candidum, fieri potest ut in minore parte sit sanitas major aut", + "candidate_score": 0.659439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_13", + "bdc_text": "Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2362", + "psc_text": "timebat, quoniam quid eis adhuc deesset, videbat. Sicut ergo accepistis, inquit, Jesum Christum Dominum nostrum, in ipso ambulate; radicati et superaedificati in ipso, et confirmati in fide, sicut et didicistis, abundantes in ea gratiarum actione. Vult eos fide nutriri, ut capaces fiant participandorum thesaurorum sapientiae et scientiae, qui sunt absconditi in Christo; ne antequam sint ad haec idonei, veri simili sermone capiantur, et a veritatis itinere devient. Deinde apertius, quid eis timeat ostendens: Videte, inquit, ne quis vos decipiat per philosophiam, et inanem seductionem, secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter. Ideo corporaliter dixit, quia illi umbratiliter seducebant; translato verbo usus, sicut etiam umbrae nomen in his rebus non est utique verbum proprium, sed quadam similitudinis ratione translatum. Et estis in illo, inquit, repleti, qui est caput omnis principatus et potestatis. Per principatus enim et potestates superstitio Gentilium vel", + "candidate_score": 0.658702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_143_145", + "bdc_text": "Dominus benedicat tibi et servet te ab omni malo , vir clarissime , domine honorande Datae Tiguri in Helvetia decembris secunda de et frater charissime . anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_619", + "psc_text": "primus dies, quinquaginta complentur; qui celebrantur post Domini resurrectionem, jam in figura non laboris, sed quietis et laetitiae. Propter hoc et jejunia relaxantur, et stantes oramus, quod est signum resurrectionis. Unde etiam omnibus diebus dominicis id ad altare observatur, et Alleluia canitur, quod significat actionem nostram futuram non esse nisi laudare Deum, sicut scriptum est: Beati qui habitant in domo tua, Domine; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5). CAPUT XVI. 29. Sed dies quinquagesimus et in Scripturis commendatur; et non tantum in Evangelio, quia tunc Spiritus sanctus advenit, sed etiam in veteribus Libris. Nam et ibi posteaquam Pascha occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI,", + "candidate_score": 0.658394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_142", + "bdc_text": "clarissimo. m. hanc d. addictissimus Heinrychus Bullingero , senior Tigurinae Heinrychus Bullingere , Clarissimo Lutetiae , d. Petro Romo Lutetiae , Pariensis in inclyta , scholam profitenti , domino meo honorando et fratri charissimo. 1546 d. denique omnia humanitatis fraternitatisque officia amicissime tibi offerentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.658085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_136_138", + "bdc_text": "Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D . tua humanitatis fraternitatisque officia hic 15 . honorandi et fratri offerentes , vir charissime , quin verande et percharit , sed clarissimo omni malo cum patrae Tiguri in Helvetia decembris Sarius tuus secunda anno salutis nostrae 1571 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.657705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_73", + "bdc_text": "Mox tamen et subiicerent , dicimus autem hoc spiritualiter fieri , etc. fol. 34 dissimulavimus , nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluisset existimavimus tot tantisque ecclesiis in re animus etiam nunc non rem ipsam et prae caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque et renunciandam , neque ab persuaderi possumus , a ecclesiis Galliae nos et nostras hodie quidem praesertim est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1933", + "psc_text": "non impleretur, antequam vivificaret spiritus; quia charitas Dei quae praeceptum implet, diffunditur in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5). Proinde cum dixisset, Ut eos qui sub Lege erant redimeret, continuo subjunxit, Ut adoptionem filiorum reciperemus (Ibid. 5); ut videlicet hujus gratiam beneficii discerneret ab illa Filii natura, qui missus est Filius, non per adoptionem factus, sed semper genitus Filius, ut participata natura filiorum hominum, ad participandam etiam suam naturam adoptaret filios hominum. Quapropter etiam cum dixisset, Dedit eis potestatem filios Dei fieri, modumque adjunxisset, ne carnalis intelligeretur nativitas, quod scilicet eis id praestiterit, qui credunt in nomine ejus, et per gratiam renascuntur spiritualem, non ex sanguinibus, neque ex voluntate viri, neque ex voluntate carnis, sed ex Deo; mox commendavit quasi hujus vicissitudinis sacramentum. Tanquam enim mirati tantum bonum non auderemus optare, statim subjunxit, Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I,", + "candidate_score": 0.657604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_73", + "bdc_text": "Mox tamen et subiicerent , dicimus autem hoc spiritualiter fieri , etc. fol. 34 dissimulavimus , nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluisset existimavimus tot tantisque ecclesiis in re animus etiam nunc non rem ipsam et prae caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque et renunciandam , neque ab persuaderi possumus , a ecclesiis Galliae nos et nostras hodie quidem praesertim est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1934", + "psc_text": "credunt in nomine ejus, et per gratiam renascuntur spiritualem, non ex sanguinibus, neque ex voluntate viri, neque ex voluntate carnis, sed ex Deo; mox commendavit quasi hujus vicissitudinis sacramentum. Tanquam enim mirati tantum bonum non auderemus optare, statim subjunxit, Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) (quod unum est ex quinque illis, quae tibi exponi voluisti); tanquam diceret: O homines! nolite desperare vos fieri posse filios Dei; quia et ipse Filius Dei, hoc est, Verbum Dei, caro factum est, et habitavit in nobis. Reddite vicem; efficimini spiritus, et habitate in illo qui caro factus est, et habitavit in vobis. Neque enim jam desperandum est participatione Verbi fieri posse homines filios Dei, quando Filius Dei participatione carnis factus est filius hominis. 12. Nos itaque mutabiles in melius commutati, participes efficimur Verbi: Verbum autem incommutabile nihil in deterius commutatum, particeps carnis effectum est rationali anima mediante. Neque", + "candidate_score": 0.657569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_3", + "bdc_text": "carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.657011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_142", + "bdc_text": "clarissimo. m. hanc d. addictissimus Heinrychus Bullingero , senior Tigurinae Heinrychus Bullingere , Clarissimo Lutetiae , d. Petro Romo Lutetiae , Pariensis in inclyta , scholam profitenti , domino meo honorando et fratri charissimo. 1546 d. denique omnia humanitatis fraternitatisque officia amicissime tibi offerentes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.656871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_407", + "psc_text": "Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim alium judicas, temetipsum condemnas; eadem enim agis, quae judicas. (Rom. II, 1.) Quod illi omnino fecerunt, ut haec verba apostolica integre in eos apteque conveniant. 11. Non ergo tunc Secundus, quando eorum crimina Deo dimisit, paci unitatique consuluit: alioquin magis hoc apud Carthaginem provideret, ne schisma fieret, ubi nullus aderat cui confesso crimen donare cogeretur; sed quod erat facillimum, tota conservatio pacis esset absentes nolle damnare. Itaque injuriam facerent innocentibus, etiamsi eis non convictis, neque confessis, neque omnino praesentibus ignoscere voluissent. Ille quippe accipit veniam, cujus culpa certissima est. Quanto ergo immaniores et caeciores fuerunt, qui", + "candidate_score": 0.656495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_38_40", + "bdc_text": "Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus . Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3056", + "psc_text": "catholici facti sunt: docuit enim eos sollicitudo, quos negligentes securitas fecerat. Istorum autem omnium praecedentium auctoritatem et persuasionem secuti sunt multi, qui minus idonei erant per seipsos intelligere quid distaret inter Donatistarum errorem, et catholicam veritatem. 30. Ita cum magna agmina populorum vera mater in sinum gaudens reciperet, remanserunt turbae durae, et in illa peste infelici animositate sistentes. Ex his quoque plurimi simulando communicaverunt, alii paucitate latuerunt. Sed illi qui simulabant, paulatim assuescendo et praedicationem veritatis audiendo, maxime post collationem et disputationem quae inter nos et episcopos eorum apud Carthaginem fuit, ex magna parte correcti sunt. In quibusdam vero locis, ubi pertinacior et impacatior praevaluit multitudo, cui resistere non poterant pauciores quorum erat melior de communione sententia, aut turbae auctoritati paucorum potentiorum subditae in malam partem obtemperarunt, aliquanto diutius laboratum est. Ex his sunt in quibus adhuc laboratur, in quo labore multa Catholici, et maxime episcopi et clerici horrenda et", + "candidate_score": 0.656309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145_147", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.656131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.655843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.655494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104_106", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3555", + "psc_text": "et venientem in nubibus coeli ); exceptis his locis ubi ab eo ille adventus ultimus in seipso, quando est vivos judicaturus et mortuos, ita promittitur ut propinquare dicatur, et quod in ultimo sermonis secundum Matthaeum ipse omnino adventus evidenter exprimitur, cujus superius quibusdam signis propinquitas intelligenda monstratur. Ad hoc quippe apud Matthaeum sermo ipse concluditur: Cum autem venerit Filius hominis, inquit, in majestate sua, et omnes Angeli cum eo; tunc sedebit super sedem majestatis suae, tunc congregabuntur ante eum omnes gentes; et caetera usque ad illud, ubi ait, Et ibunt hi in supplicium aeternum; justi autem in vitam aeternam. Hoc enim nullus ambigit de Christi adventu novissimo et de fide saeculi praedictum fuisse. Nam et illas quinque et quinque virgines (Matth. XXV, 1-13), non defuerunt qui non contemptibili disputatione docere voluerint, ad hunc ejus adventum, qui nunc fit per Ecclesiam, pertinere. Sed haec non sunt temere pollicenda, ne aliquid occurrat", + "candidate_score": 0.655287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_23_25", + "bdc_text": "Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol. Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1805", + "psc_text": "propter humanam gloriam, sed ut videant, ait Dominus, bona opera vestra, et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16). Et ideo non suffecit Apostolo monere ut mansuetudinem servaremus, sed ut eam etiam notam omnibus faceremus: Mansuetudo, inquit, vestra nota sit omnibus hominibus (Philipp. IV, 5); et alio loco, Mansuetudinem ostentantes ad omnes homines (Tit. III, 2). Unde nec illa sancti David, quando inimico sibi in manus tradito clementer pepercit (I Reg. XXIV, 7), praeclarissima lenitas emineret, nisi potestas pariter appareret. Non te ergo exasperet vindicandi potestas, cui lenitatem non excussit examinandi necessitas. Noli facinore invento quaerere percussorem, in quo inveniendo noluisti adhibere tortorem. 3. Postremo pro Ecclesiae utilitate missus es. Hoc Ecclesiae catholicae, aut, ut modum dispensationis meae non supergredi videar, hoc Ecclesiae ad Hipponensium-Regiorum dioecesim pertinenti prodesse, hoc expedire contestor. Si non audis amicum petentem, audi episcopum consulentem. Quamvis quoniam christiano loquor, maxime in tali causa,", + "candidate_score": 0.65519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_58", + "bdc_text": "nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3232", + "psc_text": "habitat (Act. XVII, 24): aut certe corporaliter dictum est, quia et in Christi corpore quod assumpsit ex Virgine, tanquam in templo habitat Deus. Hinc est enim quod Judaeis signum petentibus cum dixisset, Solvite templum hoc, et in triduo resuscitabo illud; evangelista quid hoc esset consequenter exponens, ait: Hoc autem dicebat de templo corporis sui (Joan. II, 19, 21). 40. Quid ergo est? Hoccine interesse arbitramur inter caput et membra caetera, quod in quolibet quamvis praecipuo membro, velut in aliquo magno propheta aut apostolo, quamvis divinitas habitet, non tamen sicut in capite quod est Christus, omnis plenitudo divinitatis? Nam et in nostro corpore inest sensus singulis membris; sed non tantus quantus in capite, ubi prorsus omnis est quinquepartitus: ibi enim et visus, et auditus, et olfactus, et gustus, et tactus; in caeteris autem solus est tactus. An etiam praeter hoc quod, tanquam in templo, in illo corpore habitat omnis plenitudo divinitatis,", + "candidate_score": 0.654733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_101_103", + "bdc_text": "non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes . Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.654525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104_106", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2198", + "psc_text": "venisset ad eum locum ubi Angelus apparuit in templo Zachariae sacerdoti, ex hac occasione, vide quanta et qualia de Dei etiam visione disseruit. 18. Non immerito, inquit, Angelus videtur in templo; quia veri sacerdotis jam nuntiabatur adventus, et coeleste sacrificium parabatur, in quo Angeli ministrarent. Et bene apparuisse dicitur ei qui eum repente conspexit. Hoc specialiter, aut de Angelis, aut de Deo Scriptura divina tenere consuevit, ut quod non potest praevideri, apparere dicatur. Sic enim habes: « Apparuit Deus Abrahae ad ilicem Mambre » (Gen. XVIII, 1). Nam quia ante non praesentitur, sed repentino videtur aspectu, apparere memoratur. Non enim similiter sensibilia videntur, et is in cujus voluntate situm est videri, et cujus naturae est non videri, voluntatis videri. Nam si non vult, non videtur; si vult, videtur. Apparuit enim Deus Abrahae, quia voluit; aliis, quia noluit, non apparuit. Visum est etiam Stephano, cum lapidaretur a populo, aperiri coelum: visus", + "candidate_score": 0.654458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2039", + "psc_text": "ibi sumus fundati: radicati, propter agriculturam; fundati, propter aedificationem: quae quoniam non est ab homine, dicit alio loco idem apostolus, Dei agricultura estis, Dei aedificatio estis (Ibid. III, 9). Hoc totum agitur cum in hac nostra peregrinatione fides per dilectionem operatur. In futuro autem saeculo perfecta et plena charitas sine ulla malorum tolerantia, non fide credit quod non videt, nec spe desiderat quod non tenet; sed in aeternum veritatis incommutabilem speciem contemptabitur, cujus sine fine quietum opus erit, laudare quod amat, et amare quod laudat. De hac consequenter dicit: Scire etiam supereminentem scientiam charitatis Christi, ut impleamini in omnem plenitudinem Dei. 64. In hoc mysterio figura crucis ostenditur. Qui enim quia voluit mortuus est, quomodo voluit mortuus est. Non frustra igitur tale genus mortis elegit, nisi ut in eo quoque latitudinis hujus, et longitudinis, et altitudinis, et profunditatis magister existeret. Nam latitudo est in eo ligno quod transversum desuper figitur:", + "candidate_score": 0.654062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2599", + "psc_text": "visi sunt in domibus ita ingredi, ut soliti sunt, aut per diem, aut per noctem a vigilantibus, ab ambulantibus? Non hoc semel audivi, et illud quod dicitur plerumque in qua dam particula noctis, in locis in quibus humata corpora sunt, et maxime in basilicis fieri tumultus et orationes. Non enim ab uno hoc audisse me memini; nam testis est visionis istius vir quidam sanctus presbyter, qui multitudinem talium de baptisterio exeuntium in corporibus lucidis, et postea in medio ipsius ecclesiae orationes adverterit. Haec ergo omnia aut illi nostrae inquisitioni favent, aut si fabulae sunt, mirum: tamen vellem aliquid ex hac re nosse, quia veniunt, et visitant, et videntur exceptis somniis. 9. Ex quibus alia nascitur quaestio. Non enim modo phantasiam ego curo, quam sibi cor ineruditum fingit: visitationes loquor. Quomodo apparuit Joseph per somnium (Matth. I, 20), quomodo plerique visitati sunt. Sic ergo et nostri quos praemisimus aliquando veniunt, ipsi", + "candidate_score": 0.654049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_46", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3468", + "psc_text": "Et Dominus sic praedicat ad Judaeos: « Poenitentiam agite; completa sunt tempora, credite Evangelio » (Marc. I, 15). Et ad Judaeos quidem recte completa dicebat, quia eorum tempora post ejus praedicationem et triginta et quinque, vel quadraginta annos finita sunt. Et in Daniele: « Quoadusque interfecta est bestia, et periit, et corpus ejus datum est ut comburatur; et reliquarum bestiarum regnum translatum est, et magnitudo vitae data est eis usque ad tempus et tempus; » quod graece dicitur, ἕως χρόνου καὶ καιροῦ. Et insequitur: « Et ecce cum nubibus coeli quasi Filius hominis veniens » (Dan. VII, 11-13). Mysterium bestiae e reliquarum bestiarum translatione intelligentibus Scripturam manifestum est. 4. Adventus Domini diligendus est et exspectandus. Est enim magna beatitudo diligentibus ejus adventum, sicut testimonium perhibet beatus apostolus Paulus: « De coetero, » inquit, « reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non autem", + "candidate_score": 0.653891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_58", + "bdc_text": "nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2268", + "psc_text": "Et de spiritualis quidem corporis qualitate, quod resurrecturis promittitur, vel discere aliquid adhuc, vel quaerere non recuso: si tamen de hac re disputantes illis vitiis carere possimus, quae plerumque studiis humanis et concertationibus excitantur, dum supra quam scriptum est unus pro altero infletur adversus alterum: ne dum altercando quaerimus investigare quomodo possit videri Deus, ipsam pacem sanctificationemque perdamus, sine qua nemo poterit videre Deum; quod ipse avertat a cordibus nostris, ut ea suae contemplationi munda reddat atque custodiat. Illud tamen quia non dubito, non requiro, quod Dei natura nunquam videatur in loco. Jam utrum possit hujus corporis oculis videri aliquid quod in loco non videtur, ab eis qui hoc valent disserendo monstrare, cum pace dilectionis audire paratus sum, et quod me movet in commune conferre. Sunt enim quidam, qui Deum ipsum omnino corpus esse praesumunt, putantes quidquid corpus non est, nullam prorsus esse substantiam: istos omni modo aversandos censeo. Sunt", + "candidate_score": 0.653713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39_41", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum . Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", + "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", + "candidate_score": 0.653683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4114", + "psc_text": "Quod autem soror in Christo est, et tibi est et mihi, et omnibus quibus una coelestis haereditas, et pater Deus, et frater Christus, in eadem charitatis societate promittitur. Haec aeterna sunt; haec nulla temporis labe deteruntur; haec tanto firmius tenenda sperantur, quanto minus privato, sed communi potius jure obtinenda praedicantur. 4. Potes hoc facillime in ipsa tua matre cognoscere. Nam unde te nunc irretitum involvit, et ab instituto cursu retardatum reflectit et curvat, nisi ex quo tua propria mater est? Nam ex quo soror est omnium, quibus est pater Deus et mater Ecclesia, jam te non impedit, quam neque me, neque omnes fratres nostros, qui eam non privata, sicut tu in domo vestra, sed publica in domo Dei charitate diligimus. Quod ergo tu illi etiam carnali necessitudine annecteris, ad sortem valere debet familiarius colloquendi, et apertiore janua consulendi ut hoc ipsum, quo te privatim diligit, interficiatur in ea, ne quod", + "candidate_score": 0.65345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_48", + "bdc_text": "altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3185", + "psc_text": "tota vel tanta; sed amplior est quantitas in amplioribus partibus, brevior in brevioribus, et in nulla parte tanta quanta per totum: qualitas vero corporis, quae sanitas dicitur, cum sanum corpus est totum, tanta est in majoribus, quanta in minoribus partibus; non enim quae minus magnae sunt, ideo minus sanae sunt, aut quae ampliores ideo saniores. Absit ergo ut quod potest in corpore qualitas creati corporis, non possit in seipsa substantia Creatoris. 14. Est ergo Deus per cuncta diffusus. Ipse quippe ait per prophetam, Coelum et terram ego impleo (Jer. XXIII, 24); et quod paulo ante posui de sapientia ejus, Attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter (Sap. VIII, 1); itemque scriptum est, Spiritus Domini replevit orbem terrarum (Id. I, 7); eique dicitur in quodam psalmo, Quo abibo a spiritu tuo, et a facie tua quo fugiam? Si ascendero in coelum, tu ibi es; si descendero ad", + "candidate_score": 0.652524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_73", + "bdc_text": "Mox tamen et subiicerent , dicimus autem hoc spiritualiter fieri , etc. fol. 34 dissimulavimus , nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluisset existimavimus tot tantisque ecclesiis in re animus etiam nunc non rem ipsam et prae caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque et renunciandam , neque ab persuaderi possumus , a ecclesiis Galliae nos et nostras hodie quidem praesertim est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2389", + "psc_text": "neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi. 4. Haec esset et nunc silentii mei causa apud te, quae fuit tunc discessionis meae, si te apud illum egisse crederem, ut tam nefarias ulcisceretur injurias. Credunt ista qui nesciunt quomodo, et quoties, et quae nobis dixeris, cum anxia cura perageremus ut quanto tibi familiarius inhaerebat, quanto ad eum crebrius ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui.", + "candidate_score": 0.651979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_100", + "bdc_text": "Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.651324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2820", + "psc_text": "illa sententia quam religiosae memoriae Marcellino suam esse scripsit, singulas animas novas nascentibus fieri, ut non labefactetur fundatissima Ecclesiae fides, qua inconcusse credimus quod in Adam omnes moriuntur (I Cor. XV, 22), et nisi per Christi gratiam liberentur, quod per suum Sacramentum etiam in parvulis operatur, in condemnationem trahuntur. Scripsi et alium ad eumdem, quomodo illi videatur accipiendum quod scriptum est in Epistola Jacobi, Quicumque autem totam Legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jacobi II, 10). Sed in hoc dixi etiam quid mihi videatur: in illo autem, de animae origine tantum quid ei videatur, consultatoria quadam disputatione quaesivi. Occasionem quippe cujusdam sanctissimi et studiosissimi juvenis presbyteri Orosii, qui ad nos ab ultima Hispania, id est, ab oceani littore, solo sanctarum Scripturarum ardore inflammatus advenit, amittere nolui; cui, ut ad illum quoque pergeret, persuasi. Huic etiam ipsi Orosio ad quaedam interrogata quae illum de Priscillianistarum haeresi, et", + "candidate_score": 0.650937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3058", + "psc_text": "Codices dominicos mitterent. 31. Sed nos hujusmodi afflictos malis, consequens consolatus est fructus. Nam ubicumque a perditis ista commissa sunt, ibi ferventius atque perfectius unitas christiana profecit, et uberius laudatur Dominus, qui donare dignatus est ut servi ejus passionibus suis lucrarentur fratres suos, et oves ejus mortifero errore dispersas in pacem salutis aeternae suo sanguine congregarent. Potens est Dominus et misericors, quem quotidie rogamus ut etiam caeteris det poenitentiam, et resipiscant de diaboli laqueis, a quo captivi tenentur secundum ipsius voluntatem (II Tim. II, 26): qui non quaerunt nisi unde nobis calumnientur, et retribuant mala pro bonis; quia nec intelligere noverunt, quem circa eos animum dilectionemque servemus, et quomodo eos velimus secundum Domini praeceptum, quod per Ezechielem prophetam pastoribus dedit, revocare errantes, et perditos invenire (Ezech. XXXIV, 4). CAPUT VIII. 32. Illi autem, quod et alibi aliquando diximus, et quod nobis faciunt, sibi non imputant; et quod sibi faciunt, nobis", + "candidate_score": 0.65055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_129", + "bdc_text": "Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.650459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.650291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.650124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4251", + "psc_text": "Scriptura nos admonet, dicens: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Jacobi I, 19): et ille in Psalmo ait, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuoque subjecit, Et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10). Vidit enim in audiendo facillime servari humilitatem, quae difficilis est in docendo; quoniam necesse est ut doctor habeat superiorem locum, ubi laboriosum est obtinere ne subrepat elatio. 3. Videsne quemadmodum periclitemur a quibus hoc exspectatur, ut non solum doctores simus, verum etiam cum simus homines, divina doceamus? Sed laborum periculorumque nostrorum singulare est solatium, cum ita proficitis, ut illo perveniatis ubi nullius hominis doctoris egeatis. Isto autem periculo non tantum nos; nam ad illum de quo dicturus sum, quid sumus nos? non ergo nos tantum periculo isto, sed etiam ille Doctor Gentium periclitatum se esse testatur, cum dicit: Ne magnitudine revelationum mearum extollar, datus est mihi stimulus carnis (II Cor. XII, 7) etc.", + "candidate_score": 0.649876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_64", + "bdc_text": "Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3447", + "psc_text": "occulto; nec littera, sed spiritu; nec carnis, sed cordis circumcisione Judaei. CAPUT IV. 14. Quae cum ita se habeant, non tamen debemus consuetudinem sermonis humani inepta loquacitate confundere, et in rebus discernendis frequentata vocabula perturbata significatione miscere, ut eos qui Christiani sunt et appellatione usitatissima Christiani vocantur, inusitato vocabulo aliquis affectet appellare Judaeos; vel cum sit ipse voceturque Christianus, Israelitae potius nomine delectetur; et quod in mysterio debet semper intelligere, parcius autem ore proferre, hoc in quotidiana loquendi consuetudine magis eligat frequentare inepta insolentia, et, si dici potest, imperita scientia. Numquid enim Apostoli, per quos ea didicimus, ista nesciebant, quomodo nos potius simus semen Abrahae secundum Isaac promissionis haeredes; et Judaei spiritu, non littera; cordis circumcisione, non carnis; et non secundum carnem Israel, sed Israel Dei? Sciebant utique ista multo sapientius certiusque quam nos; et tamen in loquendi consuetudine Judaeos et Israelitas eos appellabant, qui secundum carnem de Abrahae stirpe", + "candidate_score": 0.649076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.649061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1420", + "psc_text": "fructus divisionis hujus quam sanare non vultis, sic fugiendo unitatem, quemadmodum fuerat ipsa divisio fugienda; quae per seipsam foeda est, et damnabilis Deo, etsi propter ipsam haec et alia tam horrenda et nefanda non fierent. CAPUT VII. 20. Agnoscamus ergo, frater, pacem Christi, pariterque teneamus, et quantum Deus donat, simul boni esse studeamus, et simul malos salva unitate, quanta possumus disciplina emendemus, et propter ipsam unitatem, quanta possumus patientia toleremus: ne, sicut Christus admonuit, cum volumus ante tempus colligere zizania, quae beatus Cyprianus non extra, sed in Ecclesia videri cernique testatus est, eradicemus simul et triticum. Neque enim revera vos habetis propria quaedam privilegia sanctitatis, ut nos polluant mali nostri, et vos non polluant mali vestri; ut nos antiqua contaminet, quam nescimus, timiditas traditorum, et vos non contaminet praesens, quam videtis, audacia perditorum. Agnoscamus arcam illam quae praefiguravit Ecclesiam: simul illic munda animalia simus; nec in ea nobiscum etiam immunda", + "candidate_score": 0.649039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.648766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_101_103", + "bdc_text": "non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes . Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_981", + "psc_text": "Si neque hoc vultis, saltem scribite ad illos, ut jam ista non faciant, ut jam se a caedibus nostris, a rapinis, ab excaecatione compescant. Nolumus dicere: Damnate illos. Vos enim videritis quomodo vos non inquinent, quos modo ostendimus in vestra communione latrones, et nos inquinent quos nunquam potuistis ostendere traditores. Ex his omnibus eligite quod volueritis. Si autem querelas nostras contempseritis, nos minime poenitebit ordine pacifico agere voluisse. Aderit Dominus Ecclesiae suae, ut vos potius humilitatem nostram contempsisse poeniteat. EPISTOLA LXXXIX. Augustinus Festo, docens recte legibus reprimi Donatistas; et indicans in regione Hipponensi nondum eos Festi litteris correctos, sed adhuc intolerabiliter grassari. Domino dilectissimo et honorabili ac suscipiendo filio FESTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Si pro errore homines et damnabili dissensione et convicta modis omnibus falsitate tanta praesumunt, ut eorum salutem requirenti catholicae Ecclesiae tam audacter insidiari minarique non cessent; quanto magis aequum est, et oportet eos qui pacis", + "candidate_score": 0.648211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_77_79", + "bdc_text": "essentialiter S . Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_710", + "psc_text": "id est linguae notissimae. Quisquis autem in eo quod ex hebraeo translatum est, aliquo insolito permotus fuerit, et falsi crimen intenderit, vix aut nunquam ad hebraea testimonia pervenietur, quibus defendatur objectum. Quod si etiam perventum fuerit, tot latinas et graecas auctoritates damnari quis ferat? Huc accedit quia etiam consulti Hebraei possunt aliud respondere: ut tu solus necessarius videaris, qui etiam ipsos possis convincere; sed tamen quo judice mirum si potueris invenire. CAPUT III. 5. Nam quidam frater noster episcopus, cum lectitari instituisset in ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter abs te positum apud Jonam prophetam (Jonae IV, 6), quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factus est tantus tumultus in plebe maxime graecis arguentibus et inclamantibus calumniam falsitatis, ut cogeretur episcopus (Oëa quippe civitas erat) Judaeorum testimonium flagitare. Utrum autem illi imperitia an malitia, hoc esse in hebraeis codicibus responderunt, quod et graeci", + "candidate_score": 0.647945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104_106", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1023", + "psc_text": "Deum; deinde addiderunt etiam, omnes sanctos, receptis in resurrectione corporibus, eodem modo Deum esse visuros; nunc jam istam possibilitatem etiam impiis donaverunt. Donent sane quantum volunt, et quibus volunt; nam quis audeat contradicere hominibus de suo donantibus? Qui enim loquitur mendacium, de suo loquitur (Joan. VIII, 44). Tu autem cum his qui sanam doctrinam tenent, nihil istorum audeas usurpare de tuo: sed cum legis, Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8), intellige impios non visuros; neque enim beati et mundi corde sunt impii. Item cum legis, Videmus nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem (I Cor. XIII, 12); intellige inde nos tunc visuros facie ad faciem, unde videmus nunc per speculum in aenigmate. Hoc autem utrumque interioris hominis munus est, sive cum in ista peregrinatione adhuc per fidem ambulatur, in qua utitur speculo et aenigmate, sive in illa patria cum per speciem contemplabitur: pro", + "candidate_score": 0.647804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_48_50", + "bdc_text": "altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus . Sed et scelius aliquot istis , dum fera sunt . pata sunt , 15 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1120", + "psc_text": "Sacramenta, quae sic habetis et datis, quemadmodum habebantur et dabantur, etiam priusquam inde exiretis. Non tamen ideo non habetis, quia ibi non estis, unde sunt quae habetis. Non in vobis mutamus in quibus nobiscum estis; in multis enim estis nobiscum; nam et de talibus dictum est, Quoniam in multis erant mecum (Psal. LIV, 19): sed ea corrigimus in quibus nobiscum non estis, et ea vos hic accipere volumus quae non habetis illic ubi estis. Nobiscum autem estis in Baptismo, in symbolo, in caeteris dominicis Sacramentis. In spiritu autem unitatis et vinculo pacis, in ipsa denique catholica Ecclesia, nobiscum non estis. Haec si accipiatis, non tunc aderunt, sed tunc proderunt quae habetis. Non ergo sicut putatis suscipimus vestros, sed suscipiendo efficimus nostros qui recedunt a vobis, ut suscipiantur a nobis; et ut incipiant esse nostri, prius desinunt esse vestri. Nec nobis conjungi compellimus operarios erroris quem detestamur; sed ideo nobis illos", + "candidate_score": 0.647762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3872", + "psc_text": "quod a me petis, quantum tamen inter se differant de numero interim sectarum, vides: quod utique non evenisset, nisi aliud uni eorum videretur esse haeresis, et aliud alteri. Neque enim putandum est aliquas ignorasse Epiphanium, quas noverat Philastrius, cum Epiphanium longe Philastrio doctiorem invenerimus; ita ut Philastrium potius dicere deberemus latuisse plurimas, si tam plures esset ille complexus, et iste pauciores. Sed procul dubio in ea quaestione ubi disceptatur quid sit haeresis, non idem videbatur ambobus; et revera hoc omnino definire difficile est: et ideo cavendum, cum omnes in numerum redigere conamur, ne praetermittamus aliquas, quamvis haereses sint; aut annumeremus aliquas, cum haereses non sint. Vide ergo ne forte librum sancti Epiphanii tibi mittere debeam: ipsum enim arbitror Philastrio doctius hinc locutum; qui possit apud Carthaginem in latinam linguam verti facilius atque commodius, ut tu potius praestes nobis quod quaeris a nobis. 3. Perlatorem multum commendo. Subdiaconus est de nostra", + "candidate_score": 0.646686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104_106", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2195", + "psc_text": "cum Angelis et diabolum in conspectum Dei (Job I, 6, et II, 1): ut jam et illud veniat in quaestionem, quomodo dictum sit, Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8); et illud, Pacem sectamini cum omnibus et sanctificationem, sine qua nemo poterit videre Deum (Hebr. XII, 14). Multum enim miror, si eo usque progrediuntur qui existimant impios visuros Deum, et a diabolo visum Deum, ut eos et mundo corde esse, et pacem et sanctificationem cum omnibus assectari asseverent. 16. Nam quod Dominus ait, Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9), potest paulo attentius consideratum non videri esse contrarium ei quod dixit, Deum nemo vidit unquam (Id. I, 18). Neque enim dixit, Quia vidistis me, vidistis et Patrem; sed dicendo, Qui me vidit, vidit et Patrem, ostendere voluit unitatem substantiae Patris et Filii, ne in aliquo inter se putarentur esse dissimiles: ac per hoc quoniam vere", + "candidate_score": 0.646469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.646433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104_106", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2211", + "psc_text": "referendum est: restat inquirere quomodo Angeli Deum videant, propter illud quod ex Evangelio commemoravi, Angeli eorum semper vident faciem Patris mei (Matth. XVIII, 10). Si enim et ipsis non sicuti est, sed latente sua natura, in specie qua voluerit apparet; magis magisque requirendum est quomodo eum nos videbimus sicuti est, et sicut Moyses desideravit, cum peteret ut Deus, qui in conspectu ejus erat, ostenderet illi semetipsum. Hoc enim nobis summum praemium in resurrectione promittitur, quod erimus aequales Angelis Dei (Luc. XX, 36): ac per hoc si nec ipsi eum vident sicuti est, quomodo nos ita visuri sumus, cum eis aequales in resurrectione facti fuerimus? Sed vide quid consequenter dicat noster Ambrosius: Denique, inquit, cum additur, « Unigenitus Filius ipse narravit; » mentium magis quam oculorum visio declaratur. Species enim videtur; virtus vero narratur: illa oculis, haec mente comprehenditur. Qui paulo ante dixerat visionem ad utrumque referendam, nunc eam non menti,", + "candidate_score": 0.646362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_89_91", + "bdc_text": "Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.645924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_77_79", + "bdc_text": "essentialiter S . Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.645373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_882", + "psc_text": "ad Joannem Baptistam (Luc. XVI, 16); et quia propterea quaerebant Judaei Christum interficere, quia non solum solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo (Joan. V, 18); et quia gratiam pro gratia accepimus; et quoniam Lex per Moysen data est, Gratia autem et veritas per Jesum Christum facta est (Id. I, 16, 17); et per Jeremiam promissum est, daturum Deum Testamentum novum domui Juda, non secundum Testamentum quod disposuit patribus eorum (Jer. XXXI, 31): non tamen arbitror ipsum Dominum fallaciter a parentibus circumcisum. Aut si hoc propter aetatem minime prohibebat; nec illud arbitror eum dixisse fallaciter leproso, quem certe non illa per Moysen praecepta observatio, sed ipse mandaverat: Vade et offer pro te sacrificium quod praecepit Moyses in testimonium illis (Marc. I, 44). Nec fallaciter ascendit ad diem festum, usque adeo non causa ostentationis coram hominibus, ut non evidenter ascenderit, sed latenter (Joan. VII, 10). 19.", + "candidate_score": 0.644367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_46", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_338", + "psc_text": "simus Judaei, et sabbatum observemus: « Nemo enim potest duobus dominis servire » (Matth. VI, 24). Nonne ita loquitur, tanquam sabbati alius dominus sit, alius dominici? Nec illud audit quod et ipse commemoravit: Dominus est enim sabbati Filius hominis (Luc. VI, 5). Quod autem ita nos vult esse a sabbato alienos, sicut Judaei sunt a dominico alieni, nonne tantum errat ut possit etiam dicere, ita nos non debere accipere Legem nec Prophetas, sicut Judaei non accipiunt Evangelium nec Apostolos? Quod qui sapit, quid mali sapiat utique intelligis. Sed vetera, inquit, omnia transierunt, et in Christo facta sunt nova (II Cor. V, 17): hoc verum est. Nam propterea sicut Judaei sabbatis non vacamus, etiamsi ad significandam requiem quae illo die significata est, christiana sobrietate et frugalitate servata, jejunii vinculum relaxamus. Et si aliqui fratres nostri requiem sabbati, relaxatione jejunii significandam esse non putant, nequaquam de vestis regiae varietate litigamus, ne ipsius", + "candidate_score": 0.644318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.642722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_46", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_339", + "psc_text": "V, 17): hoc verum est. Nam propterea sicut Judaei sabbatis non vacamus, etiamsi ad significandam requiem quae illo die significata est, christiana sobrietate et frugalitate servata, jejunii vinculum relaxamus. Et si aliqui fratres nostri requiem sabbati, relaxatione jejunii significandam esse non putant, nequaquam de vestis regiae varietate litigamus, ne ipsius reginae, ubi unam fidem etiam de ipsa requie retinemus, interiora membra vexemus. Etsi enim quia vetera transierunt, cum eis transiit etiam carnalis vacatio sabbati; non tamen quia sabbato et dominico sine superstitiosa vacatione prandemus, ideo duobus dominis servimus, quia et sabbati et dominici unus est dominus. 24. Iste autem qui vetera transisse sic dicit, ut in Christo cederet ara altari, gladius jejunio, precibus ignis, pani pecus, poculo sanguis, nescit altaris nomen magis Legis et Prophetarum Litteris frequentatum, et altare Deo prius in tabernaculo, quod per Moysen factum est, collocatum (Exod. XL, 24); aram quoque in apostolicis Litteris inveniri, ubi Martyres", + "candidate_score": 0.641953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_4_6", + "bdc_text": "Nosti illud celebrem ac contentiones propellat . Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ; concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "sapiat, quam mortem dicit esse Apostolus, magno scandalo erit ei qui adhuc secundum carnem sapit (Rom. VIII, 5, 6)? ubi et dicere quid sentias periculosissimum, et non dicere laboriosissimum, et aliud quam sentis dicere perniciosissimum est. Quid? cum ea quae non approbamus in eorum, qui intus sunt, sermone vel scriptis, putantesque id ad fraternae charitatis libertatem pertinere, judicium nostrum non occultamus, et hoc non benevolentia, sed invidia facere credimur, quantum peccatur in nos! et cum similiter eos qui nostras sententias reprehendunt, laedere potius velle quam corrigere suspicamur, quantum peccamus in alios! Certe hinc existunt inimicitiae plerumque etiam inter charissimas familiarissimasque personas, dum, supra quam scriptum est, unus pro altero inflatur adversus alterum (I Cor. IV, 6), et dum mordent et comedunt invicem, timendum est ne consumantur ab invicem (Gal. V, 15). Quis ergo dabit mihi pennas sicut columbae, et volabo, et requiescam (Psal. LIV, 7)? Sive enim quia pericula, in", + "candidate_score": 0.641515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_45", + "bdc_text": "quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.641155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_129", + "bdc_text": "Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.640955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_105_107", + "bdc_text": "Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam . Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.639349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.639111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_94_96", + "bdc_text": "Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto . Addo responsum Rupellarius synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_370", + "psc_text": "dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque fratribus, qui tua legunt, te talem dedit. CAP. II. 2. Liber quidam tuus inter caetera non diu est ut venit in manus nostras: quae sit ejus inscriptio, nescimus adhuc; non enim hoc codex ipse, ut assolet, in liminari pagina praetendebat. Epitaphium tamen appellari dicebat frater apud quem inventus est; quod ei nomen tibi placuisse ut inderetur crederemus, si eorum tantum vel vitas, vel scripta ibi legissemus, qui jam defuncti essent. Cum vero multorum et eo tempore quo scribebatur, et nunc usque viventium, ibi commemorentur opuscula; miramur cur hunc", + "candidate_score": 0.637769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_87", + "bdc_text": "facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_956", + "psc_text": "sit Ecclesia Dei. Quapropter illud quaerendum est a capite, cur schisma feceritis. Si non rescripseris, ego apud Deum, quantum credo, facilem causam habeo; quia viro, quem audivi, excepto schismate, bonum et liberaliter instructum, pacificantes litteras misi. Tu videris quid illi respondeas, cujus nunc laudanda patientia, in fine vero timenda sententia est. Si autem rescripseris ea cura, qua tibi scriptum vides, aderit misericordia Dei, ut aliquando error qui nos dirimit, et amore pacis et ratione veritatis intereat. Memento quod de Rogatensibus non dixerim, qui vos Firmianos appellare dicuntur, sicut nos Macarianos appellatis. Neque de Rucatensi episcopo vestro, qui cum Firmo pactus perhibetur incolumitatem suorum, ut ei portae aperirentur, et in vastationem darentur Catholici, et alia innumerabilia. Desine ergo locis communibus exaggerare facta hominum, vel audita, vel cognita. Vides enim quae de vestris taceam, ut de origine schismatis, ubi tota causa est, res agatur. Dominus Deus inspiret tibi cogitationem pacificam, desiderabilis et", + "candidate_score": 0.63735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2194", + "psc_text": "ait, Angeli eorum semper vident faciem Patris mei: ut scilicet Angelos Deum videre credamus, quem nemo vidit unquam, sed hominum. Quomodo ergo Deum vidit Abraham (Gen. XVIII, 1), Isaac (Id. XXVI, 2), Jacob (Id. XXXII, 30). Job (Job XXXVIII, 1), Moyses (Exod. XXXIII, 11), Michaeas (III Reg. XXII, 19), Isaias (Isai. VI, 1), et si qui alii sunt, de quibus veracissima Scriptura testatur quod Deum viderint, si Deum nemo unquam hominum vidit nec videre potest? 15. Quanquam nonnulli volentes etiam probare impios visuros Deum, a diabolo quoque ipso Deum visum putant; sic accipientes quod scriptum est in libro Job, venisse cum Angelis et diabolum in conspectum Dei (Job I, 6, et II, 1): ut jam et illud veniat in quaestionem, quomodo dictum sit, Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8); et illud, Pacem sectamini cum omnibus et sanctificationem, sine qua nemo poterit videre Deum (Hebr. XII, 14).", + "candidate_score": 0.637344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.637226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2278", + "psc_text": "corde sint mundo: et ideo « beati mundo corde; ipsi enim Deum videbunt. » Quantos beatos jam numeraverat, et tamen videndi iis Deum non promiserat facultatem! Si ergo ii qui mundo sunt corde, Deum videbunt, utique alii non videbunt. Neque enim indigni Deum videbunt; neque is qui Deum videre noluerit, potest eum videre. Nec in loco Deus videtur, sed mundo corde; nec corporalibus oculis Deus quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Et cum absens putatur, videtur; et cum praesens est, non videtur. Denique nec Apostoli omnes Christum videbant: et ideo ait, « Tanto tempore vobiscum sum, et adhuc me « non cognovistis! » Qui enim cognovit quae sit latitudo, et longitudo, et altitudo, et profundum, et supereminentem scientiae charitatem Christi, vidit et Christum, vidit et Patrem. Nos enim jam secundum carnem non novimus Christum, sed secundum spiritum. Spiritus enim ante faciem nostram Christus", + "candidate_score": 0.636428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_146_148", + "bdc_text": "Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant . Ab eodem Zvinggero tuas quoque accepi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.635886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_69", + "bdc_text": "Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1597", + "psc_text": "advertis, quod et divinitas Trinitatis (quae putatur alia esse quam est ipsa Trinitas, et propter hanc dici non tres deos, sed unum Deum, quoniam ipsa est tribus una communis) aut substantia est, aut non est substantia. Si substantia est, et alia est quam Pater, aut Filius, aut Spiritus sanctus, aut eadem simul Trinitas: procul dubio alia substantia est: hoc autem veritas refellit et respuit. Si autem non est substantia ista divinitas, et ipsa est Deus, quia ipsa est ubique tota, non illa Trinitas; ergo Deus non est substantia: quis hoc catholicus dixerit? Item si non est substantia ista divinitas, et secundum hanc est Trinitas unus Deus, quod haec una est in tribus; non debuit dici Pater et Filius et Spiritus sanctus unius substantiae, sed unius divinitatis quae non est substantia. Agnoscis autem in fide catholica quoniam hoc est verum, hoc est confirmatum quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, ideo", + "candidate_score": 0.63439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2195", + "psc_text": "cum Angelis et diabolum in conspectum Dei (Job I, 6, et II, 1): ut jam et illud veniat in quaestionem, quomodo dictum sit, Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8); et illud, Pacem sectamini cum omnibus et sanctificationem, sine qua nemo poterit videre Deum (Hebr. XII, 14). Multum enim miror, si eo usque progrediuntur qui existimant impios visuros Deum, et a diabolo visum Deum, ut eos et mundo corde esse, et pacem et sanctificationem cum omnibus assectari asseverent. 16. Nam quod Dominus ait, Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9), potest paulo attentius consideratum non videri esse contrarium ei quod dixit, Deum nemo vidit unquam (Id. I, 18). Neque enim dixit, Quia vidistis me, vidistis et Patrem; sed dicendo, Qui me vidit, vidit et Patrem, ostendere voluit unitatem substantiae Patris et Filii, ne in aliquo inter se putarentur esse dissimiles: ac per hoc quoniam vere", + "candidate_score": 0.633645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_102", + "bdc_text": "Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.633163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2218", + "psc_text": "is qui Deum videre noluerit, potest Deum videre, quid aliud intelligi voluit, nisi quia is qui mundando cordi curam tantae rei dignam non vult impendere, non vult Deum videre? Vide proinde quid adjungat: Nec in loco, inquit, Deus videtur, sed mundo corde. Quid evidentius, quid expressius dici potuit? Ab hac igitur visione diabolus et angeli ejus, et omnes cum eis impii, sine ulla nebula dubitationis exclusi sunt; quoniam mundo corde non sunt: ac per hoc quod scriptum est in libro Job, venisse Angelos in conspectum Dei, et venisse cum eis diabolum (Job. I, 6, et II, 1), non ideo diabolus Deum vidisse credendus est. Ipsi enim dicti sunt venisse in conspectum Dei, non Deus in conspectum eorum. Veniunt autem in conspectum nostrum quae videmus, non a quibus videmur. Venerunt ergo, sicut in multis codicibus legitur, ut assisterent coram Deo, non ut coram ipsis Deus. Nec est opus hoc loco immorari,", + "candidate_score": 0.632543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_335", + "psc_text": "iste dicit, Simon magus figura erat diaboli, non plane sabbatarius aut dominicarius, sed quotidianus est ille tentator; nec tamen adversus eum quotidie jejunatur, quando et diebus dominicis omnibus, e quinquaginta post Pascha, et per diversa loca diebus solemnibus martyrum et festis quibusque prandetur: et tamen diabolus vincitur, si oculi nostri sint semper ad Dominum, ut ipse evellat de laqueo pedes nostros (Psal. XXIV, 15); et sive manducamus sive bibimus, sive quodcumque facimus, omnia in gloriam Dei faciamus; et quantum in nobis est, sine offensione simus Judaeis et Graecis et Ecclesiae Dei (I Cor. X, 31, 32). Quod parum cogitant, qui cum offensione manducant, vel cum offensione jejunant, et per utramlibet intemperantiam scandala concitant, quibus non superatur diabolus, sed laetatur. 22. Quod si respondetur, hoc docuisse Jacobum Jerosolymis, Ephesi Joannem, caeterosque aliis locis, quod docuit Romae Petrus, id est ut sabbato jejunetur, sed ab hac doctrina terras caeteras deviasse, atque in", + "candidate_score": 0.632415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_95", + "bdc_text": "Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3582", + "psc_text": "missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili synodo Diospolitana dixisse se denegat, in hoc opere profitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam tribuerit et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus; non ut convincamus haeresim emortuam, sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus: meliusque hoc faceret Sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes, Albina, Pinianus et Melania, plurimum vos salutant. Has litterulas de sancta Bethlehem sancto presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter precatur ut memores ejus sitis, et multum vos", + "candidate_score": 0.631405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_136", + "bdc_text": "Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.630573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_87", + "bdc_text": "facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_949", + "psc_text": "Tota igitur quaestio est, utrum nihil mali sit schisma, aut utrum schisma non feceritis, ut pro bono opere potestatibus resistatis, non pro malo, unde vobis acquiratis judicium. Propterea providentissime Dominus non ait: Beati qui persecutionem patiuntur tantum; sed addidit, propter justitiam (Matth. V, 10). Si ergo justitia est quam operati estis in illa dissensione, in qua etiam permanetis, secundum ea quae supra dixi, nosse abs te cupio. Si autem iniquitas est orbem christianum damnare inauditum, vel quia non audivit quae vos audistis, vel quia non ei probatum est quod temere credidistis, aut sine certo documento accusastis, et ideo rebaptizare velle tot Ecclesias ipsius Domini, cum hic adhuc esset in carne, et Apostolorum ejus praedicatione ac labore fundatas: quia vobis licet, aut nescire Afros collegas vestros malos simul viventes, simul Sacramenta tractantes; aut etiam scire, sed tolerare, ne pars Donati dividatur; illis autem in orbe remotissimo constitutis, non licet nescire quod", + "candidate_score": 0.630205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_89_91", + "bdc_text": "Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.630044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1744", + "psc_text": "Petr. I, 19). Hujus enim lucernae quidam fons ineffabilis lumen illud est, quod sic lucet in tenebris, ut non comprehendatur a tenebris, cui videndo, fide corda mundanda sunt: Beati enim mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8); et, Scimus quoniam cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2). Tunc erit vera vita post mortem, verumque solatium post desolationem: illa vita eximet animam nostram de morte, et illud solatium oculos nostros a lacrymis; et quoniam ibi jam non erit ulla tentatio, ideo sequitur in eodem psalmo, Pedes meos a lapsu. Porro si nulla tentatio, jam nulla oratio: non enim ibi adhuc erit promissi boni exspectatio, sed redditi contemplatio; unde, Placebo, inquit, Domino in regione vivorum (Psal. CXIV, 8, 9), ubi tunc erimus, non in deserto mortuorum, ubi nunc sumus. Mortui enim estis, ait Apostolus, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo:", + "candidate_score": 0.629484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.629306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3535", + "psc_text": "Non est vestrum scire tempora, quae Pater in sua potestate posuit; quoniam tempora quae per Danielis prophetiam scire poterant, non ad finem saeculi, de quo quaesierant, pertinebant. CAPUT X. 34. Signa vero de coelo et terra, numquid majora nos vidimus, quam qui fuerunt ante nos? Nonne si gentium legatur historia, tanta mira reperiuntur extitisse de coelo terraque, ut aliqua etiam non credantur? Sed, ut multa omittam quae persequi longum est, duos soles quando nos vidimus? quos visos litteris mandaverunt qui tunc fuerunt, antequam Dominus venisset in carne. Quando nos vidimus solem sic obscuratum, quemadmodum obscuratus est, cum Lumen mundi penderet in ligno? nisi forte defectus solis et lunae, quos consueverunt computatores siderum annotare atque praedicere, inter coelestia prodigia numerabimus, quia lunam saepius in sua plenitudine, solem vero rarius, sed tamen vidimus in fine lunae secundum eorum computum defecisse. Non erat talis solis ille defectus, quando crucifixus est Christus, et ideo", + "candidate_score": 0.628769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_89_91", + "bdc_text": "Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt . Etenim scripsimus nos literas nostras ad synodum Rupellanam mense martio , cum mense aprili demum illa coiret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.62865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_121", + "bdc_text": "sententiarum fraterna in mutuam redieritis gratiam atque sanguinem concordiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_659", + "psc_text": "hominibus bona Dei; erit fraterna concordia, et amabilis pax, ut in cordibus hominum vineat persuasionem diaboli, charitas Christi. 2. Itaque cum ad nos veniunt ex parte Donati, mala illorum non suscipimus, id est dissensionem et errorem, sed ipsa tolluntur de medio tanquam impedimenta concordiae, et amplectimur fratres nostros stantes cum eis, sicut dicit Apostolus, in unitate spiritus, in vinculo pacis (Ephes. IV, 3), et agnoscentes in eis bona Dei, sive sanctum Baptismum, sive benedictionem Ordinationis, sive continentiae professionem, sive consignationem virginitatis, sive fidem Trinitatis, et si qua alia sunt: quae omnia etiamsi erant, nihil tamen proderant, quando charitas non erat. Quis autem vere dicit se habere Christi charitatem, quando ejus non amplectitur unitatem? Cum ergo ad Catholicam veniunt, non hic accipiunt quod habebant; sed ut prodesse illis incipiat quod habebant, accipiunt hic quod non habebant. Hic enim accipiunt radicem charitatis in vinculo pacis, et in societate unitatis; ut non ad", + "candidate_score": 0.627717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_93_95", + "bdc_text": "Neque nos postea ullas alias scripsi , literas . Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_956", + "psc_text": "sit Ecclesia Dei. Quapropter illud quaerendum est a capite, cur schisma feceritis. Si non rescripseris, ego apud Deum, quantum credo, facilem causam habeo; quia viro, quem audivi, excepto schismate, bonum et liberaliter instructum, pacificantes litteras misi. Tu videris quid illi respondeas, cujus nunc laudanda patientia, in fine vero timenda sententia est. Si autem rescripseris ea cura, qua tibi scriptum vides, aderit misericordia Dei, ut aliquando error qui nos dirimit, et amore pacis et ratione veritatis intereat. Memento quod de Rogatensibus non dixerim, qui vos Firmianos appellare dicuntur, sicut nos Macarianos appellatis. Neque de Rucatensi episcopo vestro, qui cum Firmo pactus perhibetur incolumitatem suorum, ut ei portae aperirentur, et in vastationem darentur Catholici, et alia innumerabilia. Desine ergo locis communibus exaggerare facta hominum, vel audita, vel cognita. Vides enim quae de vestris taceam, ut de origine schismatis, ubi tota causa est, res agatur. Dominus Deus inspiret tibi cogitationem pacificam, desiderabilis et", + "candidate_score": 0.627484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_144_146", + "bdc_text": "anno nostrae salutis 1571 . Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend . Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.627262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.627197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.626725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_87", + "bdc_text": "facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_455", + "psc_text": "et christianum putaret. Non poterat nisi negare. Commemoravi ergo etiam illum talem persecutionem pertulisse, ut ecclesia ejus usque ad fundamenta dirueretur. His igitur exemplis ei, si possem., persuadere moliebar ut jam desineret dicere persecutionis perpessionem, christianae justitiae certissimum esse documentum. 8. Narravit etiam in ipsa schismatis novitate majores suos, cum cogitarent culpam Caeciliani, ne schisma fieret, quoquo modo velle sopire, dedisse quemdam interventorem populo suae communionis apud Carthaginem constituto, antequam Majorinus adversus Caecilianum ordinaretur. Hunc ergo interventorem in suo conventiculo a nostris dicebat occisum. Quod fateor, nunquam antea prorsus audieram, cum tam multa ab eis objecta crimina refellerentur et redarguerentur a nostris, atque in eos plura et majora jacerentur. Sed tamen posteaquam hoc narravit, rursus a me instanter coepit quaerere quem justum putarem, eumne qui occidit, an eum qui occisus esset; quasi jam mihi probavisset, ita ut narraverat, esse commissum. Dicebam ergo, prius utrum verum esset esse quaerendum; non enim", + "candidate_score": 0.626582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2219", + "psc_text": "Deum vidisse credendus est. Ipsi enim dicti sunt venisse in conspectum Dei, non Deus in conspectum eorum. Veniunt autem in conspectum nostrum quae videmus, non a quibus videmur. Venerunt ergo, sicut in multis codicibus legitur, ut assisterent coram Deo, non ut coram ipsis Deus. Nec est opus hoc loco immorari, ut pro viribus nostris conemur ostendere quomodo et hoc temporaliter fiat, cum in Dei conspectu sint omnia semper. 26. Nunc enim quaeritur quomodo videatur Deus; non ea specie qua et in isto saeculo quibusdam voluit apparere, quando non solum cum Abraham aliisque justis, verum etiam cum Cain fratricida locutus est (Gen. XVIII, 1, et IV, 6-15): sed quomodo videatur in illo regno, ubi eum videbunt filii ejus sicuti est. Tunc quippe satiabitur in bonis desiderium eorum: quo desiderio flagrabat Moyses, cui loqui ad Deum facie ad faciem non sufficiebat, et dicebat, Ostende mihi temetipsum manifeste, ut videam te (Exod. XXXIII,", + "candidate_score": 0.626375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_87", + "bdc_text": "facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_948", + "psc_text": "tibi videtur. Sed noli te in alias tollere quaestiones; hinc enim caput est ordinatissimae inquisitionis, cur schisma factum sit. 7. Nam et terrenae potestates cum schismaticos persequuntur, ea regula se defendunt, qua dicit Apostolus: Qui potestati resistit, Dei ordinationi resistit; qui autem resistunt, ipsi sibi judicium acquirunt. Principes enim non sunt timori bono operi, sed malo. Vis autem non timere potestatem? Bonum fac, et habebis laudem ex illa; Dei enim minister est tibi in bonum. Quod si malum feceris, time: non enim frustra gladium portat; Dei enim minister est, vindex in iram ei qui male agit (Rom. XIII, 2 4). Tota igitur quaestio est, utrum nihil mali sit schisma, aut utrum schisma non feceritis, ut pro bono opere potestatibus resistatis, non pro malo, unde vobis acquiratis judicium. Propterea providentissime Dominus non ait: Beati qui persecutionem patiuntur tantum; sed addidit, propter justitiam (Matth. V, 10). Si ergo justitia est quam operati", + "candidate_score": 0.62582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_297", + "psc_text": "epistolis ostendis ingenio, quod in te donum Dei admodum diligo, eumdem sermonem cujusdam, ut scribis, Urbici, paulo diligentius ipse considera, et videbis eum pene universam Ecclesiam Christi, ab ortu solis usque ad occasum, verbis injuriosissimis nequaquam lacerare timuisse. Nec dixerim pene universam, sed plane universam. Nam neque ipsis, quorum consuetudinem sibi videtur defendere, invenitur pepercisse Romanis; sed quomodo in eos quoque redundet conviciorum ejus impetus nescit, quoniam non advertit. Nam cum ei argumenta deficiunt, quibus probet sabbato jejunandum, in luxurias epularum et temulenta convivia et nequissimas ebrietates insultabundus invehitur, quasi non jejunare, hoc sit inebriari. Quod si hoc est, quid ergo prodest Romanis sabbato jejunare? quandoquidem aliis diebus quibus non jejunant, necesse est eos, secundum disputationem hujus, ebriosos et ventricolas judicari. Porro, si aliud est gravare corda in crapula et ebrietate, quod semper est malum, aliud est autem modestia et temperantia custodita relaxare jejunium, quod certe cum fit die dominico,", + "candidate_score": 0.624026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_87", + "bdc_text": "facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_454", + "psc_text": "ut ideo sit quisque justior, quia persecutionem patitur, quamvis id plerumque contingat. Deinde cum viderem in hoc eum multum immorari, ut justitiam suae partis ex eo certam vellet intelligi, quia persecutionem passa fuerit; quaesivi ab eo, utrum justum et christianum putaret episcopum Mediolanensis Ecclesiae Ambrosium. Cogebatur utique negare quod ille vir christianus esset et justus; quia si fateretur, statim objiceremus quod eum rebaptizandum esse censeret. Cum ergo ea loqui cogeretur, quibus ille non esset habendus christianus et justus, commemoravi quantam persecutionem pertulerit, circumdata etiam militibus armatis ecclesia. Quaesivi etiam utrum Maximianum, qui ab eis apud Carthaginem schisma fecerat, et justum et christianum putaret. Non poterat nisi negare. Commemoravi ergo etiam illum talem persecutionem pertulisse, ut ecclesia ejus usque ad fundamenta dirueretur. His igitur exemplis ei, si possem., persuadere moliebar ut jam desineret dicere persecutionis perpessionem, christianae justitiae certissimum esse documentum. 8. Narravit etiam in ipsa schismatis novitate majores suos, cum", + "candidate_score": 0.623884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_107", + "bdc_text": "Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.622278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_299", + "psc_text": "aut sic affirmaret, ut toto terrarum orbe diffusam, exceptis Romanis et adhuc paucis Occidentalibus, apertissime non blasphemaret Ecclesiam. Nunc vero quis ferat per omnes orientales, et multos etiam occidentales populos christianos de tot tantisque famulis famulabusque Christi, sabbato sobrie modesteque prandentibus, ab isto dici quod in carne sint, et Deo placere non possint, et quod de illis sit scriptum, Recedant iniqui a me, viam eorum nosse nolo; et quod sint ventricolae, Judaeam Ecclesiae praeponentes, et ancillae filios; et lege non justa, sed voluptaria, consulentes ventri, non disciplinae succumbentes; et quod caro sint, et mortem sapiant, et caetera hujusmodi: quae si de uno quopiam Dei famulo diceret, quis eum audire, quis non devitare deberet? Cum vero his opprobriis atque maledictis insectatur Ecclesiam per totum mundum fructificantem atque crescentem et die sabbati pene ubique prandentem, admoneo quisquis est, ut sese cohibeat. Nam cujus me nomen ignorare voluisti, profecto de illo me judicare", + "candidate_score": 0.62178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_107", + "bdc_text": "Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.62155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.62153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_102", + "bdc_text": "Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3622", + "psc_text": "Deus occulta satis dispositione, sed tamen justa, nonnullos eorum poenis praedestinavit extremis; procul dubio melius, incomparabili numerositate plurimis ab illa pestifera divisione et dispersione redintegratis atque collectis, quidam suis ignibus pereunt, quam pariter universi sempiternis ignibus gehennarum merito sacrilegae dissensionis ardebunt. Sic enim pereuntes istos dolet Ecclesia, quemadmodum rebellem filium sanctus David, de cujus salute servanda sollicita dilectione mandaverat. Nam eum merito nefandae impietatis exstinctum, etiam cum testimonio lacrymosae vocis ingemuit: verumtamen superbo et maligno discedente in locum suum, populus Dei, qui fuerat illius tyrannide divisus, agnovit regem suum; et de amisso filio moerorem patris, perfectio consolata est unitatis (II Reg. XVIII, XIX). 3. Non itaque reprehendimus, domine eximie et honorabilis fili, quod tales homines apud Thamugadem prius edicto admonendos existimasti: sed quod ibi dixisti, Noveritis vos debitae neci dandos, putaverunt sicut eorum rescripta indicant, hoc te fuisse comminatum quod tu illos apprehensos fueras occisurus, non intelligentes de illa nece,", + "candidate_score": 0.620331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_566", + "psc_text": "Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24): secundum hanc fidem, et spem, et dilectionem, qua coepimus esse sub gratia, jam commortui sumus cum Christo, et consepulti illi per baptismum in mortem (Coloss. III), sicut dicit Apostolus: Quia et vetus homo noster simul crucifixus est cum illo; et resurreximus cum illo (Rom. VI, 6): quia simul nos excitavit, et simul sedere fecit in coelestibus. Unde est et illa exhortatio: Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est ad dexteram Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Sed quod sequitur et dicit, Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum illo in gloria (Coloss. III, 1-4); satis indicat quid velit intelligi, quia nunc", + "candidate_score": 0.619217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_102", + "bdc_text": "Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1114", + "psc_text": "pax dabatur, illi qui in totum locum poenitentiae contra adulteros claudebant, impie utique agebant, qui membris Christi sanitatem negabant, et claves Ecclesiae pulsantibus subtrahebant, et misericordissimae patientiae Dei, quae illos propterea sinebat vivere, ut poenitendo sanarentur sacrificio contriti spiritus et contribulati cordis oblato, dura crudelitate contradicebant. Nec tamen istos misericordes et pacificos, cum eis christiana Sacramenta communicantes, et eos intra unitatis retia tolerantes, donec ad littus perducti separarentur, tam immanis eorum error et impietas inquinabat; aut si inquinabat, jam tunc Ecclesia malorum communione deleta est, nec erat quae pareret ipsum Cyprianum. Si autem, quod certum est, permansit Ecclesia, certum est etiam peccatis alienis, in unitate Christi neminem posse maculari, non malorum factis consentientem, ne ipsis peccatis communicando polluatur, sed propter societatem bonorum, malos tanquam paleas usque ad ultimam ventilationem in area dominica tolerantem. Quae cum ita sint, ubi est praesumptio separationis vestrae? Nonne filii mali estis; ipsi vos justos dicitis,", + "candidate_score": 0.619064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_351", + "psc_text": "siti non aquae, sed verbi sine satietate quidquid influebat haurientibus, non tantum carnale prandium, verum etiam coena contempta est. 29. Sed tunc quamvis dominico die solita illis jejunia non fuissent, non erat tamen Ecclesiae tam insignis offensio, si aliqua tali necessitate, qualem apostolus Paulus habuit, die toto dominico usque ad medium noctis, vel etiam usque ad diluculum reficere corpora non curarent. Nunc vero posteaquam haeretici, maxime impiissimi Manichaei, jejunia diei dominici non aliqua necessitate occurrente peragere, sed quasi sacra solemnitate statuta dogmatizare coeperunt et innotuerunt populis christianis; profecto nec tali necessitate, qualem Apostolus habuit, existimo faciendum esse quod fecit, ne majus malum incurratur in scandalo, quam bonum percipiatur ex verbo. Quidquid tamen causae vel necessitatis exstiterit, cur homo christianus die dominico jejunare cogatur, sicut etiam illud in Actibus Apostolorum invenimus, in naufragii periculo, ubi et ipse Apostolus navigabat, quatuordecim diebus, ac per hoc duobus dominicis jejunatum (Act. XXVII, 33); nullo", + "candidate_score": 0.615956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_336", + "psc_text": "cum offensione manducant, vel cum offensione jejunant, et per utramlibet intemperantiam scandala concitant, quibus non superatur diabolus, sed laetatur. 22. Quod si respondetur, hoc docuisse Jacobum Jerosolymis, Ephesi Joannem, caeterosque aliis locis, quod docuit Romae Petrus, id est ut sabbato jejunetur, sed ab hac doctrina terras caeteras deviasse, atque in ea Romam stetisse: et e contrario refertur Occidentis potius aliqua loca in quibus Roma est, non servasse quod Apostoli tradiderunt; Orientis vero terras, unde coepit ipsum Evangelium praedicari, in eo quod ab omnibus simul cum ipso Petro Apostolis traditum est, ne sabbato jejunetur, sine aliqua varietate mansisse: interminabilis est ista contentio, generans lites, non finiens quaestiones. Sit ergo una fides universae quae ubique dilatatur Ecclesiae, tanquam intus in membris, etiamsi ipsa fidei unitas quibusdam diversis observationibus celebratur, quibus nullo modo quod in fide verum est impeditur. Omnis enim pulchritudo filiae regis intrinsecus (Psal. XLIV, 14): illae autem observationes quae variae", + "candidate_score": 0.614842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_145", + "bdc_text": "Scrius tuis , mi domine respondeo , datis quidem a te Lutetiae calend .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.611509, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.716735, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_153", + "psc_text": "6.) . Ergo hoc est quod jubet, ut unusquisque mystica quaeque atque secreta, et ea quae Dei veritate sunt plena loquatur cum proximo suo, ut dies diei eructet verbum, et nox nocti indicet scientiam (Psal. 18.), hoc est, clara quaeque et lucentia indicet his, qui merentur audire: Vos estis lux mundi (Matth. 5. 14.) . Porro tenebrosa et involuta, et omni sacramentorum nocte velata aliis [Al. his] referat, qui et ipsi nox, tenebrae, vel caligo sunt. De quibus dicitur, Et caligo sub pedibus ejus (Psal. 17. 10.) , haud dubium quin Dei. Nam et in monte Sina Moyses ingreditur in turbinem et caliginem, ubi erat Deus (Exod. 19.). Et de ipso Deo scriptum est: Posuit tenebras latibulum suum (Ps. 17. 12.) . 356 Loquatur itaque veritatem atque mysteria unusquisque cum proximo suo, nec det sanctum canibus, neque mittat margaritas ante porcos: sed quicunque oleum veritatis habuerint, illos [Al. et illud]", + "candidate_score": 0.716735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_31", + "psc_text": "Et si qui hanc regulam sequuntur, pax super illos, et super Israel Dei (Gal. 6.) . 14. Cum igitur haec ego antequam calumniatorum aliquis exsurgeret, de mea fide praefatus sim, ne quis forte diceret, quod ab ipsis admonitus, vel coactus haec modo dicerem, quae ante non senseram: cumque me si quid illa interpretandi necessitas poposcisset, 319 integro fidei meae statu facturum esse promiserim, quomodo adhuc locus calumniantibus datur, cum utique prima confessionis meae vox ab omni suspicione contrarii dogmatis tutum me faciat et munitum? Praeterea enim, ut et superius praedixi, Domini sermone didici, quia ex suis unusquisque verbis, et non ex alienis, vel justificabitur, vel condemnabitur. Sed et in ea nihilominus Praefatiuncula, quam in ipsis περὶ Ἀρχῶν libris praemisimus, qualiter interpretationis nostrae fidem observandam dixerimus, ex ipsis aeque sermonibus comprobetur. Aequum namque est, etiam ex ipsa, quae ad rem pertinent, inseri. Nam cum honoris gratia mentionem fecissemus hujus viri, qui", + "candidate_score": 0.689044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115_117", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_153", + "psc_text": "6.) . Ergo hoc est quod jubet, ut unusquisque mystica quaeque atque secreta, et ea quae Dei veritate sunt plena loquatur cum proximo suo, ut dies diei eructet verbum, et nox nocti indicet scientiam (Psal. 18.), hoc est, clara quaeque et lucentia indicet his, qui merentur audire: Vos estis lux mundi (Matth. 5. 14.) . Porro tenebrosa et involuta, et omni sacramentorum nocte velata aliis [Al. his] referat, qui et ipsi nox, tenebrae, vel caligo sunt. De quibus dicitur, Et caligo sub pedibus ejus (Psal. 17. 10.) , haud dubium quin Dei. Nam et in monte Sina Moyses ingreditur in turbinem et caliginem, ubi erat Deus (Exod. 19.). Et de ipso Deo scriptum est: Posuit tenebras latibulum suum (Ps. 17. 12.) . 356 Loquatur itaque veritatem atque mysteria unusquisque cum proximo suo, nec det sanctum canibus, neque mittat margaritas ante porcos: sed quicunque oleum veritatis habuerint, illos [Al. et illud]", + "candidate_score": 0.680251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_109", + "bdc_text": "totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_142", + "psc_text": "Sanctorum. » 43. Haec tua dicta legunt omnes Latini, quae etiam nunc tu quoque jubes eos legere, ubi dicis, quod omnes rationabiles creaturae, quae sub unius rationabilis animalis exemplo intelliguntur, ita in unum corpus reparandae sint, tanquam si unius hominis membra divulsa, rursus in ejusdem corporis soliditatem Aesculapii arte reparentur: in quibus quidem diversa futura definis officia, utpote membrorum, sed corpus unum, hoc est unius naturae, et hoc omnium unum corpus, primitivam Ecclesiam vocas, et corpus esse nominas Christi, cujus corporis unum membrum suo officio restituendum, ais esse angelum refugam, qui est utique diabolus, et in hoc quod ab initio creatus est, reparandum. Similiter et hominem, aliud membrum, ad cultum paradisi tanquam colonum originarium revocandum: et haec nulla, ut fieri solet, cum de rebus talibus pedetentim cauteque dicitur, alterius interjecta persona, prosequeris, ut dubitasse te aliquis in rebus tam secretis et absconditis existimet, sicut Origenes iste, cujus te et discipulum", + "candidate_score": 0.670013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_109", + "bdc_text": "totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_141", + "psc_text": "desivit) suum recipiet locum, et incipiet id esse quod fuerat: ita tamen ut non juxta aliam haeresim omnes in una aetate sint positi, id est, omnes in Angelos reformentur: sed unumquodque membrum juxta mensuram suam et officium suum perfectum sit. Verbi gratia, ut Angelus refuga id esse incipiat quod creatus est: et homo qui de paradiso fuerat ejectus, ad culturam iterum paradisi restituatur. Ista autem 351 universa sic fient, ut invicem inter se caritate jungantur: et dum congaudet membrum membro, et in alterius provectione laetatur, Christi corpus Ecclesia primitivorum, habitet in caelesti Jerusalem, quam in alio loco Apostolus vocat matrem Sanctorum. » 43. Haec tua dicta legunt omnes Latini, quae etiam nunc tu quoque jubes eos legere, ubi dicis, quod omnes rationabiles creaturae, quae sub unius rationabilis animalis exemplo intelliguntur, ita in unum corpus reparandae sint, tanquam si unius hominis membra divulsa, rursus in ejusdem corporis soliditatem Aesculapii arte reparentur:", + "candidate_score": 0.66769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_77_79", + "bdc_text": "essentialiter S . Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_129", + "psc_text": "Tum deinde arguis alios, quod interrogati de talibus non prompte, nec statim respondeant, sed cunctabundi et nutu magis quam verbis agant. Et hoc ipse de Apostolo dicis, quod nescio quid tale in Epistola sua prudentibus quibusque lectoribus subindicat. Si Paulus non indicat, sed subindicat, et non quibuscunque, sed prudentibus, nos miseros quid irrides, o noster poenitens, si quod Apostolus non manifeste protulit, aut nescire, aut dubitare nos dicimus, et non tam intelligere, quam subintelligere, et ideo non tam indicamus, sed subindicamus? Jam si tibi revelata sunt illa quae oculus non vidit, nec auris audivit, et in cor hominis non ascenderunt: si tibi venit quod perfectum est, et destructa tibi sunt ea quae ex parte sunt: clama de his et praedica, et quae Apostolum subindicasse dicis, tu indica, qui non solum ea quae subindicata, verum et quae confirmata ab eo scribis esse, nunc damnas. Haec enim omnia quae nunc anathematizari jubes,", + "candidate_score": 0.662619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas . Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_129", + "psc_text": "Tum deinde arguis alios, quod interrogati de talibus non prompte, nec statim respondeant, sed cunctabundi et nutu magis quam verbis agant. Et hoc ipse de Apostolo dicis, quod nescio quid tale in Epistola sua prudentibus quibusque lectoribus subindicat. Si Paulus non indicat, sed subindicat, et non quibuscunque, sed prudentibus, nos miseros quid irrides, o noster poenitens, si quod Apostolus non manifeste protulit, aut nescire, aut dubitare nos dicimus, et non tam intelligere, quam subintelligere, et ideo non tam indicamus, sed subindicamus? Jam si tibi revelata sunt illa quae oculus non vidit, nec auris audivit, et in cor hominis non ascenderunt: si tibi venit quod perfectum est, et destructa tibi sunt ea quae ex parte sunt: clama de his et praedica, et quae Apostolum subindicasse dicis, tu indica, qui non solum ea quae subindicata, verum et quae confirmata ab eo scribis esse, nunc damnas. Haec enim omnia quae nunc anathematizari jubes,", + "candidate_score": 0.662527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115_117", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_154", + "psc_text": "turbinem et caliginem, ubi erat Deus (Exod. 19.). Et de ipso Deo scriptum est: Posuit tenebras latibulum suum (Ps. 17. 12.) . 356 Loquatur itaque veritatem atque mysteria unusquisque cum proximo suo, nec det sanctum canibus, neque mittat margaritas ante porcos: sed quicunque oleum veritatis habuerint, illos [Al. et illud] in thalamum sponsi et penum [Al. penu] regis inducat. » Videte, quaeso vos, et diligentius perspicite, si alium aliquem in omnibus his quae scribit, nisi se et sua dicta condemnet. Si inimici sui lacerare eum, et arguere pro scriptis suis vellent, quo alio ordine, quibus aliis adversum eum sententiis uterentur, nisi quibus ipse adversum se, tanquam adversus alios, utitur? Condemnatio adversum istum [Al. eum] si proferenda sit, Epistola sua sufficit, si solum nomen immutes, textus enim criminum nec in alium omnino quemquam sicut in ipsum convenit solum. Quae damnari jubet, haec iterum observari jubet: quae agit, arguit: quae detestatur, operatur.", + "candidate_score": 0.660023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_153", + "psc_text": "6.) . Ergo hoc est quod jubet, ut unusquisque mystica quaeque atque secreta, et ea quae Dei veritate sunt plena loquatur cum proximo suo, ut dies diei eructet verbum, et nox nocti indicet scientiam (Psal. 18.), hoc est, clara quaeque et lucentia indicet his, qui merentur audire: Vos estis lux mundi (Matth. 5. 14.) . Porro tenebrosa et involuta, et omni sacramentorum nocte velata aliis [Al. his] referat, qui et ipsi nox, tenebrae, vel caligo sunt. De quibus dicitur, Et caligo sub pedibus ejus (Psal. 17. 10.) , haud dubium quin Dei. Nam et in monte Sina Moyses ingreditur in turbinem et caliginem, ubi erat Deus (Exod. 19.). Et de ipso Deo scriptum est: Posuit tenebras latibulum suum (Ps. 17. 12.) . 356 Loquatur itaque veritatem atque mysteria unusquisque cum proximo suo, nec det sanctum canibus, neque mittat margaritas ante porcos: sed quicunque oleum veritatis habuerint, illos [Al. et illud]", + "candidate_score": 0.657514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas . Sed quid vis , mi frater , tamen ? Vanissima sunt , quae apud vos pervulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", + "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", + "candidate_score": 0.656473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_23_25", + "bdc_text": "Qui instituto resisti oporteat , ne authoritas ecclesię vilescat . At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol. Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_263", + "psc_text": "ut nos pulsare se crederet, et infamare opus translationis nostrae, ostendi ex ipsis Commentariis suis, ex quibus fidem suam exspectari debere dixerat, et probari, quod et de animae statu, et restitutione omnium, de diabolo atque angelis refugis, eadem quae in illo culpat, ipse conscripserit. Sed et quod animae in corpore hoc vinctae velut in carcere tenerentur, ipsum dixisse, convici. Unum quoque esse corpus totius creaturae rationabilis, id est, angelorum et animarum, in his ipsis eum scripsisse Commentariis, approbavi. Perjurii etiam confoederationem; apud nullum ita, ut apud ipsum, ostendi sacratissimam conversari. Veritatem adaeque, et perfectiorem doctrinam non esse omnibus publicandam, in ipsis Commentariis ipsum docere convici. Tum inde saeculares libros, pro quibus sedenti seque verberanti pro tribunalibus Christo dixerat, « Si unquam legero, vel habuero Gentilium codices, te negavi; » nunc non solum legere vel [Al. et]; habere, verum etiam omnem suae doctrinae jactantiam in his eum gerere demonstravi [demonstravit], in", + "candidate_score": 0.656411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_263", + "psc_text": "ut nos pulsare se crederet, et infamare opus translationis nostrae, ostendi ex ipsis Commentariis suis, ex quibus fidem suam exspectari debere dixerat, et probari, quod et de animae statu, et restitutione omnium, de diabolo atque angelis refugis, eadem quae in illo culpat, ipse conscripserit. Sed et quod animae in corpore hoc vinctae velut in carcere tenerentur, ipsum dixisse, convici. Unum quoque esse corpus totius creaturae rationabilis, id est, angelorum et animarum, in his ipsis eum scripsisse Commentariis, approbavi. Perjurii etiam confoederationem; apud nullum ita, ut apud ipsum, ostendi sacratissimam conversari. Veritatem adaeque, et perfectiorem doctrinam non esse omnibus publicandam, in ipsis Commentariis ipsum docere convici. Tum inde saeculares libros, pro quibus sedenti seque verberanti pro tribunalibus Christo dixerat, « Si unquam legero, vel habuero Gentilium codices, te negavi; » nunc non solum legere vel [Al. et]; habere, verum etiam omnem suae doctrinae jactantiam in his eum gerere demonstravi [demonstravit], in", + "candidate_score": 0.655284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.654877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", + "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", + "candidate_score": 0.65076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_77_79", + "bdc_text": "essentialiter S . Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", + "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", + "candidate_score": 0.650288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128_130", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere . eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_183", + "psc_text": "irrides ista dicendo, si non mente φιλόνεικος et contentiosius propter hoc solum etiam te infamare non refugis, dummodo alium decolores: si non arte, sed fide dictorum tuorum poenitudinem egeris [Al. geris], pro hac tam gravi turpique blasphemia age poenitentiam, hinc enim in Deum blasphemasti. Nam de creaturis aliquid dicere et errare, maxime si non contumeliae voto, sed dum justitiam Dei, ut dicis, cupit asserere, quis effluat, non est nimis exsecrabile commissum. In caelum tendere os, grave est. Injustitiam vel contumeliam in excelsum loqui, perniciosum est. Hoc lugeatur quod difficile curatur. Nam quis est qui cum morbo regio laboret, et de ipso capite, et vultu ac vita periclitetur, magnopere clamet, quod non leve παρωνύχιον pedis, aut perfacilis ungulae suae offensa curetur? 12. Illud autem minimum quidem est, et responsione vix dignum, quod enumerans doctores suos, quos se de synagoga dicit esse mercatum, stimulans nos, subjungit: Neque enim, inquit, ipse me docui,", + "candidate_score": 0.650097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_154", + "psc_text": "turbinem et caliginem, ubi erat Deus (Exod. 19.). Et de ipso Deo scriptum est: Posuit tenebras latibulum suum (Ps. 17. 12.) . 356 Loquatur itaque veritatem atque mysteria unusquisque cum proximo suo, nec det sanctum canibus, neque mittat margaritas ante porcos: sed quicunque oleum veritatis habuerint, illos [Al. et illud] in thalamum sponsi et penum [Al. penu] regis inducat. » Videte, quaeso vos, et diligentius perspicite, si alium aliquem in omnibus his quae scribit, nisi se et sua dicta condemnet. Si inimici sui lacerare eum, et arguere pro scriptis suis vellent, quo alio ordine, quibus aliis adversum eum sententiis uterentur, nisi quibus ipse adversum se, tanquam adversus alios, utitur? Condemnatio adversum istum [Al. eum] si proferenda sit, Epistola sua sufficit, si solum nomen immutes, textus enim criminum nec in alium omnino quemquam sicut in ipsum convenit solum. Quae damnari jubet, haec iterum observari jubet: quae agit, arguit: quae detestatur, operatur.", + "candidate_score": 0.636082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_88", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_129", + "psc_text": "Tum deinde arguis alios, quod interrogati de talibus non prompte, nec statim respondeant, sed cunctabundi et nutu magis quam verbis agant. Et hoc ipse de Apostolo dicis, quod nescio quid tale in Epistola sua prudentibus quibusque lectoribus subindicat. Si Paulus non indicat, sed subindicat, et non quibuscunque, sed prudentibus, nos miseros quid irrides, o noster poenitens, si quod Apostolus non manifeste protulit, aut nescire, aut dubitare nos dicimus, et non tam intelligere, quam subintelligere, et ideo non tam indicamus, sed subindicamus? Jam si tibi revelata sunt illa quae oculus non vidit, nec auris audivit, et in cor hominis non ascenderunt: si tibi venit quod perfectum est, et destructa tibi sunt ea quae ex parte sunt: clama de his et praedica, et quae Apostolum subindicasse dicis, tu indica, qui non solum ea quae subindicata, verum et quae confirmata ab eo scribis esse, nunc damnas. Haec enim omnia quae nunc anathematizari jubes,", + "candidate_score": 0.634748, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.716427, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_64_66", + "bdc_text": "Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus . Ideoque factum est , ut cum anno 1561 . ecclesiae Gallicanae regi christianissimo Carolo 9 offerrent fidei suae confessione et in numero 36 uterentur vocabulo substantiae confitentes Christum sui corporis et sanguinere subambiles nutire et vivificare ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1079", + "psc_text": "Cap. VI, V\\. 60-72. 1. Verba Domini ex Evangelio, quae sermonem pristinum consequuntur, audivimus. Hinc sermo debetur auribus et mentibus vestris, et hodierno diei non importunus est: est enim de corpore Domini, quod dicebat se dare ad manducandum propter aeternam vitam. Exposuit autem modum attributionis hujus et doni sui, quomodo daret carnem suam manducare, dicens, Qui manducat carnem meam, et bibit sanguinem meum, in me manet, et ego in illo (Joan. VI, 57) . Signum quia manducavit et bibit hoc est, si manet et manetur, si habitat et inhabitatur, si haeret ut non deseratur. Hoc ergo nos docuit et admonuit mysticis verbis, ut simus in ejus corpore sub ipso capite in membris ejus, edentes carnem ejus, non relinquentes unitatem ejus. Sed qui aderant plures non intelligendo scandalizati sunt: non enim cogitabant haec audiendo, nisi carnem, quod ipsi erant. Apostolus autem dicit, et verum dicit, Sapere secundum carnem, mors est (Rom.", + "candidate_score": 0.716427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1937", + "psc_text": "de hac vita exierint, jam non erunt discentes, sed, erroris sui mercedem recipientes. Sic enim dictum est, Semper discentes, et ad veritatis scientiam nunquam pervenientes; tanquam diceretur, Semper ambulantes, et ad viam nunquam pervenientes. Nos autem semper ambulemus in via, donec eo veniamus quo ducit via; nusquam in ea remaneamus, donec perducat ubi maneamus: atque ita, et quaerendo tendimus, et inveniendo ad aliquid pervenimus, et ad id quod restat quaerendo et inveniendo transimus, quo usque ibi fiat finis quaerendi, ubi perfectioni non superest intentio proficiendi. Haec praelocutio, dilectissimi, intentam fecerit Charitatem vestram ad istum Domini sermonem, quem ad discipulos habuit ante passionem: profundus est enim, et utique ubi multum laboraturus est disputator, non remissus debet esse auditor. 2. Quid ergo ait Dominus posteaquam Judas exiit, ut citius faceret quod erat facturus, hoc est, Dominum traditurus? Quid ait dies, cum exisset nox? Quid ait Redemptor, cum exisset venditor? Nunc, inquit, clarificatus", + "candidate_score": 0.715318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114_116", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1693", + "psc_text": "continuo Dominus, Redi post me, satanas, non enim sapis quae Dei sunt, sed quae hominum. Et paulo ante confitens Filium Dei laudem meruerat: audierat enim, Beatus es, Simon Bar Jona, quia non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est (Matth. XVI, 16-23) . Cui dixerat, Beatus es; illi dicit, Redi retro, satanas: quia beatus a se non erat, Sed unde? Quia non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est. Ecce unde beatus, non de tuo, sed de meo. Non quia Pater ego, sed quia omnia quae habet Pater, mea sunt (Joan. XVI, 15). Si beatus de ipsius Domini; satanas de cujus? Ibi dicit: rationem quippe reddidit beatitudinis, ut diceret, Non caro et sanguis tibi revelavit hoc, sed Pater meus qui in coelis est: haec est causa beatitudinis tuae. Quod vero dixi, Redi post me, satanas, audi etiam hujus rei causam:", + "candidate_score": 0.706712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_54_56", + "bdc_text": "sentirent , ne hos haberemus pro hostibus . suum et in factum est , ut cum ecclesiae Gallicanae regi Christi instinatam Carolo , 9 offerretur vocabulo suae confessionem , quendi et in ea nummo 36 uteretur vocabulo substantiae confitentes genim Christum sui corporis et sanguinis substantia fideles nutrire 13. 1554 . aliis nostris scriptis nihil commemoremus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1079", + "psc_text": "Cap. VI, V\\. 60-72. 1. Verba Domini ex Evangelio, quae sermonem pristinum consequuntur, audivimus. Hinc sermo debetur auribus et mentibus vestris, et hodierno diei non importunus est: est enim de corpore Domini, quod dicebat se dare ad manducandum propter aeternam vitam. Exposuit autem modum attributionis hujus et doni sui, quomodo daret carnem suam manducare, dicens, Qui manducat carnem meam, et bibit sanguinem meum, in me manet, et ego in illo (Joan. VI, 57) . Signum quia manducavit et bibit hoc est, si manet et manetur, si habitat et inhabitatur, si haeret ut non deseratur. Hoc ergo nos docuit et admonuit mysticis verbis, ut simus in ejus corpore sub ipso capite in membris ejus, edentes carnem ejus, non relinquentes unitatem ejus. Sed qui aderant plures non intelligendo scandalizati sunt: non enim cogitabant haec audiendo, nisi carnem, quod ipsi erant. Apostolus autem dicit, et verum dicit, Sapere secundum carnem, mors est (Rom.", + "candidate_score": 0.701846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53_55", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 . sentirent , ne hos haberemus pro hostibus . suum et in factum est , ut cum ecclesiae Gallicanae regi Christi instinatam Carolo , 9 offerretur vocabulo suae confessionem , quendi et in ea nummo 36 uteretur vocabulo substantiae confitentes genim Christum sui corporis et sanguinis substantia fideles nutrire 13. 1554 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1079", + "psc_text": "Cap. VI, V\\. 60-72. 1. Verba Domini ex Evangelio, quae sermonem pristinum consequuntur, audivimus. Hinc sermo debetur auribus et mentibus vestris, et hodierno diei non importunus est: est enim de corpore Domini, quod dicebat se dare ad manducandum propter aeternam vitam. Exposuit autem modum attributionis hujus et doni sui, quomodo daret carnem suam manducare, dicens, Qui manducat carnem meam, et bibit sanguinem meum, in me manet, et ego in illo (Joan. VI, 57) . Signum quia manducavit et bibit hoc est, si manet et manetur, si habitat et inhabitatur, si haeret ut non deseratur. Hoc ergo nos docuit et admonuit mysticis verbis, ut simus in ejus corpore sub ipso capite in membris ejus, edentes carnem ejus, non relinquentes unitatem ejus. Sed qui aderant plures non intelligendo scandalizati sunt: non enim cogitabant haec audiendo, nisi carnem, quod ipsi erant. Apostolus autem dicit, et verum dicit, Sapere secundum carnem, mors est (Rom.", + "candidate_score": 0.701091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53_55", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 . sentirent , ne hos haberemus pro hostibus . suum et in factum est , ut cum ecclesiae Gallicanae regi Christi instinatam Carolo , 9 offerretur vocabulo suae confessionem , quendi et in ea nummo 36 uteretur vocabulo substantiae confitentes genim Christum sui corporis et sanguinis substantia fideles nutrire 13. 1554 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1080", + "psc_text": "mysticis verbis, ut simus in ejus corpore sub ipso capite in membris ejus, edentes carnem ejus, non relinquentes unitatem ejus. Sed qui aderant plures non intelligendo scandalizati sunt: non enim cogitabant haec audiendo, nisi carnem, quod ipsi erant. Apostolus autem dicit, et verum dicit, Sapere secundum carnem, mors est (Rom. VIII, 6) . Carnem suam dat nobis Dominus manducare, et sapere secundum carnem mors est; cum de carne sua dicat, quia ibi est vita aeterna. Ergo nec carnem debemus sapere secundum carnem, sicut in his verbis: 2. Multi itaque audientes; non ex inimicis, sed ex dicipulis ejus, dixerunt: Durus est hic sermo; quis potest eum audire? Si discipuli durum habuerunt istum sermonem, quid inimici? Et tamen sic oportebat ut diceretur, quod non ab omnibus intelligeretur. Secretum Dei intentos debet facere, non adversos. Isti autem cito defecerunt, talia loquente Domino Jesu: non crediderunt aliquid magnum dicentem, et verbis illis aliquam gratiam", + "candidate_score": 0.692165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_64_66", + "bdc_text": "Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus . Ideoque factum est , ut cum anno 1561 . ecclesiae Gallicanae regi christianissimo Carolo 9 offerrent fidei suae confessione et in numero 36 uterentur vocabulo substantiae confitentes Christum sui corporis et sanguinere subambiles nutire et vivificare ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1080", + "psc_text": "mysticis verbis, ut simus in ejus corpore sub ipso capite in membris ejus, edentes carnem ejus, non relinquentes unitatem ejus. Sed qui aderant plures non intelligendo scandalizati sunt: non enim cogitabant haec audiendo, nisi carnem, quod ipsi erant. Apostolus autem dicit, et verum dicit, Sapere secundum carnem, mors est (Rom. VIII, 6) . Carnem suam dat nobis Dominus manducare, et sapere secundum carnem mors est; cum de carne sua dicat, quia ibi est vita aeterna. Ergo nec carnem debemus sapere secundum carnem, sicut in his verbis: 2. Multi itaque audientes; non ex inimicis, sed ex dicipulis ejus, dixerunt: Durus est hic sermo; quis potest eum audire? Si discipuli durum habuerunt istum sermonem, quid inimici? Et tamen sic oportebat ut diceretur, quod non ab omnibus intelligeretur. Secretum Dei intentos debet facere, non adversos. Isti autem cito defecerunt, talia loquente Domino Jesu: non crediderunt aliquid magnum dicentem, et verbis illis aliquam gratiam", + "candidate_score": 0.686506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_64_66", + "bdc_text": "Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus . Ideoque factum est , ut cum anno 1561 . ecclesiae Gallicanae regi christianissimo Carolo 9 offerrent fidei suae confessione et in numero 36 uterentur vocabulo substantiae confitentes Christum sui corporis et sanguinere subambiles nutire et vivificare ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1081", + "psc_text": "hic sermo; quis potest eum audire? Si discipuli durum habuerunt istum sermonem, quid inimici? Et tamen sic oportebat ut diceretur, quod non ab omnibus intelligeretur. Secretum Dei intentos debet facere, non adversos. Isti autem cito defecerunt, talia loquente Domino Jesu: non crediderunt aliquid magnum dicentem, et verbis illis aliquam gratiam cooperientem; sed prout voluerunt ita intellexerunt, et more hominum, quia poterat Jesus, aut hoc disponebat Jesus, carnem quia indutum erat Verbum, veluti concisam distribuere credentibus in se. Durus est, inquiunt, hic sermo; quis potest eum audire? 3. Sciens autem Jesus apud semetipsum quia murmurarent de eo discipuli ejus. Sic enim apud se ista dixerunt, ut ab illo non audirentur; sed ille qui eos noverat in seipsis, audiens apud semetipsum, respondit, et ait, Hoc vos scandalizat: quia dixi, Carnem meam do vobis manducare, et sanguinem meum bibere, hoc vos nempe scandalizat. Si ergo videritis Filium hominis ascendentem ubi erat prius? Quid", + "candidate_score": 0.68258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_85_87", + "bdc_text": "vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1960", + "psc_text": "Non quod habebamus, sed ut haberemus: ut perducat nos, sicut paulo ante dixi, ubi sit Deus omnia in omnibus. Sic etiam medicus recte dicitur aegros diligere: et quid in eis nisi salutem diligit, quam cupit utique revocare, non morbum, quem venit expellere? Sic ergo et nos invicem diligamus, ut quantum possumus, invicem ad habendum in nobis Deum cura dilectionis attrahamus. Hanc dilectionem nobis donat ipse qui ait, Sicut dilexi vos, ut et vos diligatis invicem. Ad hoc ergo nos dilexit, ut et nos diligamus invicem; hoc nobis conferens diligendo nos, ut mutua dilectione constringamur inter nos, et tam dulci vinculo connexis membris corpus tanti capitis simus. 3. In hoc cognoscent, inquit, omnes quia mei discipuli estis, si dilectionem habueritis in invicem: tanquam diceret, Alia munera mea habent vobiscum etiam non mei, non solum naturam, vitam, sensum, rationem, et eam salutem quae hominibus pecoribusque communis est; verum etiam linguas, Sacramenta, prophetiam,", + "candidate_score": 0.680837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37_39", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus . Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1916", + "psc_text": "demonstraturus Jesus turbatus est spiritu, praeterito sermone disserui: sed fortassis quod ibi non dixi, etiam hoc nobis Dominus significare sua perturbatione dignatus est, quod scilicet falsos fratres, et dominici agri illa zizania ita necesse est usque ad messis tempus inter frumenta tolerari (Matth. XIII, 29, 30), ut quando ex eis aliqua separari etiam ante messem urgens causa compellit, fieri sine Ecclesiae perturbatione non possit. Hanc perturbationem sanctorum suorum per schismaticos et haereticos futuram, quodammodo praenuntians Dominus, praefiguravit in seipso, cum exituro Juda homine malo, et commixtionem frumenti, in qua diu fuerat toleratus, separatione apertissima relicturo, turbatus est non carne, sed spiritu. Spirituales enim ejus in hujusmodi scandalis non perversitate, sed charitate turbantur; ne forte in separatione aliquorum zizaniorum, simul aliquod eradicetur et triticum. 2. Turbatus itaque est Jesus spiritu, et protestatus est, et dixit: Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me. Unus ex vobis, numero, non merito;", + "candidate_score": 0.679438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_19_21", + "bdc_text": "Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli . Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini . Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1898", + "psc_text": "me. Cap. XIII, V\\. 16-20. 1. Audivimus in sancto Evangelio loquentem Dominum atque dicentem, « Amen, amen dico vobis; non est servus major domino suo, neque apostolus major eo qui misit illum: si haec scitis, beati eritis si feceritis ea. » Hoc ideo dixit, quia laverat discipulorum pedes, magister humilitatis et verbo et exemplo: sed poterimus ea quae sunt operosius disserenda ipso adjuvante disserere, si non in eis quae manifesta sunt immoremur. Cum ergo haec Dominus praemisisset, adjunxit, « Non de omnibus vobis dico: ego scio quos elegerim: sed ut impleatur Scriptura, Qui manducat panem mecum, levabit super me calcaneum suum. » Hoc quid est aliud nisi, conculcabit me? Notum est de quo loquatur; Judas ille traditor ejus attingitur. Ergo ipsum non elegerat, unde ab eis quos elegit, isto sermone secernit. Quod ergo dico, inquit, Beati eritis si feceritis ea, non de omnibus vobis dico: est inter vos qui non", + "candidate_score": 0.677723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_174", + "psc_text": "Super quem videris Spiritum descendentem, quasi columbam, et manentem super eum, ipse est. Quid ipse est? Dominus. Sed jam noverat Dominum. Ergo putate huc usque dixisse Joannem, Ego non noveram eum; sed qui me misit baptizare in aqua, ipse mihi dixit. Quaerimus quid dixerit? Sequitur, Super quem videris Spiritum descendentem, quasi columbam, et manentem super eum. Non dico sequentia; interim attendite: Super quem videris Spiritum descendentem, tanquam columbam, et manentem super eum, ipse est. Sed quid ipse est? quid me voluit per columbam docere qui me misit? Quia ipse erat Dominus? Jam noveram a quo missus eram: jam noveram eum cui dixi, Tu ad me venis baptizari? ego a te debeo baptizari: usque adeo ergo noveram Dominum, ut ego ab eo vellem baptizari, non ut a me ipse baptizaretur: et tunc mihi dixit, Sine modo; impleatur omnis justitia (Matth. III, 14, 15) ; pati veni, baptizari non venio? impleatur omnis", + "candidate_score": 0.674998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_17_19", + "bdc_text": "Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2729", + "psc_text": "sancta Ecclesia sponsa Christi, ab istis tentationibus eruenda, in illa felicitate servanda. Quas duas vitas Petrus et Joannes figuraverunt, singuli singulas: verum et in hac temporaliter ambulaverunt ambo per fidem, et illa in aeternum fruentur ambo per speciem. Omnibus igitur sanctis ad Christi corpus inseparabiliter pertinentibus, propter hujus vitae procellosissimae gubernaculum, ad liganda et solvenda peccata claves regni coelorum primus Apostolorum Petrus accepit: eisdemque omnibus sanctis propter vitae illius secretissimae quietissimum sinum, super pectus Christi Joannes evangelista discubuit. Quoniam nec iste solus, sed universa Ecclesia ligat solvitque peccata: nec ille in principio Verbum Deum apud Deum, et caetera de Christi divinitate, et de totius divinitatis trinitate atque unitate sublimia, quae in illo regno facie ad faciem contemplanda, nunc autem donec veniat Dominus, in speculo atque in aenigmate contuenda sunt, quae praedicando ructaret, de fonte Dominici pectoris solus bibit; sed ipse Dominus ipsum Evangelium pro sua cujusque capacitate omnibus suis bibendum", + "candidate_score": 0.670716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_17_19", + "bdc_text": "Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset . Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2708", + "psc_text": "beatum Petrum per ingentem martyrii gloriam, ab onere ipsius corporis solverit, eique concesserit quod apostolus Paulus se concupisse dixit, et scripsit, Dissolvi et esse cum Christo (Philipp. I, 23) . Si autem quod magis creditur, ideo sanctus Joannes ait, non dixisse Dominum, Non moritur, ne illis verbis quae dixit, hoc voluisse intelligi putaretur; corpusque ejus in sepulcro ejus exanime sicut aliorum mortuorum jacet: restat ut si vere ibi fit quod sparsit fama de terra, quae subinde ablata succrescit, aut ideo fiat ut eo modo commendetur pretiosa mors ejus, quoniam non eam commendat martyrium (non enim eum pro fide Christi persecutor occidit), aut propter aliquid aliud quod nos latet. Manet tamen quaestio cur dixerit Dominus de homine morituro, Sic eum volo manere donec veniam. 4. Illud etiam in his duobus apostolis Petro et Joanne quem non moveat ad quaerendum, cur Joannem plus dilexerit Dominus, cum ipsum Dominum plus dilexerit Petrus? Ubicumque", + "candidate_score": 0.670393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_62_64", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum . Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt . Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_203", + "psc_text": "20. Non respuo Joannem, sed potius credo Joanni. Quid credo Joanni? Quod didicit per columbam. Quid didicit per columbam? Hic est qui baptizat in Spiritu sancto. Jam ergo, fratres, tenete hoc, et cordibus vestris infigite. Si enim hodie voluero plenius dicere quare per columbam, tempus non sufficit. Quia enim res discenda insinuata est Joanni per columbam, quam non noverat in Christo Joannes, quamvis jam nosset Christum, exposui quantum arbitror Sanctitati vestrae: sed quare hanc ipsam rem per columbam oportuit demonstrari, si breviter dici posset, dicerem: sed quia diu dicendum est, et onerare vos nolo, quomodo adjutus sum orationibus vestris, ut illud quod promisi, implerem; adjuvante etiam atque etiam pia intentione et votis bonis, et illud apparebit vobis, quare Joannes quod didicit in Domino, quia ipse est qui baptizat in Spiritu sancto, et nulli servo suo translegavit potestatem baptizandi, non debuit discere nisi per columbam. TRACTATUS VI. In eumdem Evangelii locum.", + "candidate_score": 0.666083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_41_43", + "bdc_text": "Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1915", + "psc_text": "semetipsum (Joan. XI, 33), ut hoc intelligatur et ubi non scriptum legitur, et tamen eum legitur fuisse turbatum. Affectum quippe humanum, quando oportuisse judicavit, in seipso potestate commovit, qui hominem totum potestate suscepit. TRACTATUS LXI. Ab eo quod Dominus ait, Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me; usque ad id, Ille est cui ego tinctum panem porrexero. Cap. XIII, V\\. 21-26. 1. Hoc Evangelii capitulum, fratres, ita nobis exponendum hac lectione propositum est, ut jam etiam de traditore Domini per panem tinctum eique porrectum satis evidenter expresso aliquid dicere debeamus. Et de illo quidem, quod eum jam demonstraturus Jesus turbatus est spiritu, praeterito sermone disserui: sed fortassis quod ibi non dixi, etiam hoc nobis Dominus significare sua perturbatione dignatus est, quod scilicet falsos fratres, et dominici agri illa zizania ita necesse est usque ad messis tempus inter frumenta tolerari (Matth. XIII, 29, 30), ut quando ex eis", + "candidate_score": 0.665336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_41_43", + "bdc_text": "Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1916", + "psc_text": "demonstraturus Jesus turbatus est spiritu, praeterito sermone disserui: sed fortassis quod ibi non dixi, etiam hoc nobis Dominus significare sua perturbatione dignatus est, quod scilicet falsos fratres, et dominici agri illa zizania ita necesse est usque ad messis tempus inter frumenta tolerari (Matth. XIII, 29, 30), ut quando ex eis aliqua separari etiam ante messem urgens causa compellit, fieri sine Ecclesiae perturbatione non possit. Hanc perturbationem sanctorum suorum per schismaticos et haereticos futuram, quodammodo praenuntians Dominus, praefiguravit in seipso, cum exituro Juda homine malo, et commixtionem frumenti, in qua diu fuerat toleratus, separatione apertissima relicturo, turbatus est non carne, sed spiritu. Spirituales enim ejus in hujusmodi scandalis non perversitate, sed charitate turbantur; ne forte in separatione aliquorum zizaniorum, simul aliquod eradicetur et triticum. 2. Turbatus itaque est Jesus spiritu, et protestatus est, et dixit: Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me. Unus ex vobis, numero, non merito;", + "candidate_score": 0.664793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_18", + "bdc_text": "Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2729", + "psc_text": "sancta Ecclesia sponsa Christi, ab istis tentationibus eruenda, in illa felicitate servanda. Quas duas vitas Petrus et Joannes figuraverunt, singuli singulas: verum et in hac temporaliter ambulaverunt ambo per fidem, et illa in aeternum fruentur ambo per speciem. Omnibus igitur sanctis ad Christi corpus inseparabiliter pertinentibus, propter hujus vitae procellosissimae gubernaculum, ad liganda et solvenda peccata claves regni coelorum primus Apostolorum Petrus accepit: eisdemque omnibus sanctis propter vitae illius secretissimae quietissimum sinum, super pectus Christi Joannes evangelista discubuit. Quoniam nec iste solus, sed universa Ecclesia ligat solvitque peccata: nec ille in principio Verbum Deum apud Deum, et caetera de Christi divinitate, et de totius divinitatis trinitate atque unitate sublimia, quae in illo regno facie ad faciem contemplanda, nunc autem donec veniat Dominus, in speculo atque in aenigmate contuenda sunt, quae praedicando ructaret, de fonte Dominici pectoris solus bibit; sed ipse Dominus ipsum Evangelium pro sua cujusque capacitate omnibus suis bibendum", + "candidate_score": 0.663542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_58_60", + "bdc_text": "nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei . Leguntur haec in eius quaestionibus . Sed et saeculis aliquot illis , dum herbuit de sacramentis infelix illa altercation , ista usurpata sunt et quo acrius pertinatius quam usurpata et defensa , maxime a scholasticis theologis in papatu , eo longius discessum est a simplici huius mysterii veritate et synceritate .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2705", + "psc_text": "raptum (IV Reg. II, 11). Quasi Moysi corpus non potuerit alicubi sic abscondi, ut prorsus homines lateret ubi esset, atque inde ad horam divinitus excitari, quando cum Christo Elias et ipse sunt visi: sicut ad horam multa sanctorum corpora surrexerunt, quando passus est Christus, et post ejus resurrectionem apparuerunt multis in sancta, sicut scriptum est, civitate (Matth. XXVII, 52, 53). Sed tamen, ut dicere coeperam, si quidam Moysen mortuum negant, quem Scriptura ipsa, ubi sepulcrum ejus nusquam inveniri legimus, mortuum tamen esse sine ulla ambiguitate testatur; quanto magis Joannes ex istorum occasione verborum ubi Dominus ait, Sic eum volo manere donec venio, creditur vivus dormire sub terra? Quem tradunt etiam (quod in quibusdam Scripturis quamvis apocryphis reperitur), quando sibi fieri jussit sepulcrum, incolumem fuisse praesentem; eoque effosso et diligentissime praeparato, ibi se tanquam in lectulo collocasse, statimque eum esse defunctum: ut autem isti putant, qui haec verba Domini sic intelligunt,", + "candidate_score": 0.662774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_861", + "psc_text": "Si ergo novimus hunc, qui nobis loquitur, et Deum et hominem, intelligamus verba Dei et hominis: aliquando enim talia nobis dicit quae pertineant ad majestatem, aliquando quae pertineant ad humilitatem. Ipse enim excelsus, qui humilis ut nos humiles faciat excelsos. Quid ergo ait? Demonstrabit mihi Pater his majora, ut vos miremini. Ergo nobis est demonstraturus, non illi. Cum ergo nobis sit demonstraturus Pater; propterea dixit, ut vos miremini. Exposuit enim quod voluit dicere, Demonstrabit mihi Pater. Quare non dixit, Demonstrabit vobis Pater; sed, demonstrabit Filio? Quia et nos membra sumus Filii; et nos membra tanquam quod discimus, ipse discit quodammodo in membris suis. Quomodo discit in nobis? Quomodo patitur in nobis. Unde probamus quia patitur in nobis? Ex illa voce de coelo: Saule, Saule, quid me persequeris (Act. IX, 4) ? Nonne ipse est qui judex in fine saeculi residebit, et justos ad dexteram ponens, iniquos autem ad sinistram, dicturus", + "candidate_score": 0.662222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1139", + "psc_text": "Dominus respondit eis admirantibus quomodo sciret litteras quas non didicerat? Mea, inquit, doctrina non est mea, sed ejus qui misit me. Haec est profunditas prima: videtur enim paucis verbis quasi contraria locutus. Non enim ait, Ista doctrina non est mea; sed, Mea doctrina non est mea. Si non tua, quomodo tua? Si tua, quomodo non tua? Tu enim dicis utrumque: et, mea doctrina; et, non mea. Nam si dixisset, Ista doctrina non est mea, nulla esset quaestio. Nunc vero, fratres, primitus intendite quaestionem, et sic ordine exspectate solutionem. Nam qui non videt quaestionem quae proponitur, quomodo intelligit quod exponitur? Hoc est ergo in quaestione, quod ait, mea non mea: hoc videtur esse contrarium, quomodo mea, quomodo non mea. Si ergo intueamur diligenter quod ipse in exordio dicit sanctus Evangelista, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat verbum (Joan. I, 1) ; inde pendet hujus solutio", + "candidate_score": 0.661796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1692", + "psc_text": "nostra intelligentia quasi adhuc nox est. Invocemus diem, ut expellat noctem, et cor lumine illustret. Quid enim Dominus dicere voluit? Quantum mihi videtur, quantum sublucet altitudo profunditasque sententiae, redarguere voluit illorum dubitationem et infidelitatem. Voluerunt enim consilium dare Domino ne moreretur, qui venerat mori, ne ipsi morerentur. Sic etiam quodam alio loco Petrus sanctus diligens Dominum, sed adhuc non plene intelligens cur venisset, timuit ne moreretur, et vitae displicuit, id est, ipsi Domino: nam cum indicaret discipulis quod esset Jerosolymis passurus a Judaeis, respondit Petrus inter caeteros, et ait, Absit a te, Domine, propitius tibi esto, non fiet istud. Et continuo Dominus, Redi post me, satanas, non enim sapis quae Dei sunt, sed quae hominum. Et paulo ante confitens Filium Dei laudem meruerat: audierat enim, Beatus es, Simon Bar Jona, quia non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est (Matth. XVI, 16-23) . Cui dixerat,", + "candidate_score": 0.661528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42_44", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1915", + "psc_text": "semetipsum (Joan. XI, 33), ut hoc intelligatur et ubi non scriptum legitur, et tamen eum legitur fuisse turbatum. Affectum quippe humanum, quando oportuisse judicavit, in seipso potestate commovit, qui hominem totum potestate suscepit. TRACTATUS LXI. Ab eo quod Dominus ait, Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me; usque ad id, Ille est cui ego tinctum panem porrexero. Cap. XIII, V\\. 21-26. 1. Hoc Evangelii capitulum, fratres, ita nobis exponendum hac lectione propositum est, ut jam etiam de traditore Domini per panem tinctum eique porrectum satis evidenter expresso aliquid dicere debeamus. Et de illo quidem, quod eum jam demonstraturus Jesus turbatus est spiritu, praeterito sermone disserui: sed fortassis quod ibi non dixi, etiam hoc nobis Dominus significare sua perturbatione dignatus est, quod scilicet falsos fratres, et dominici agri illa zizania ita necesse est usque ad messis tempus inter frumenta tolerari (Matth. XIII, 29, 30), ut quando ex eis", + "candidate_score": 0.659639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2312", + "psc_text": "in bono, integros autem a malo. TRACTATUS XCIX. In illud, Non enim loquetur a semetipso, sed quaecumque audiet, loquetur. Cap. XVI, V\\. 13. 1. Quid est quod Dominus ait de Spiritu sancto, cum eum venturum esse promitteret, et docturum discipulos ejus omnem veritatem, vel eos deducturum in omni veritate: Non enim loquetur a semetipso, sed quaecumque audiet, loquetur? Simile est enim hoc ei quod de se ipse dixit, Non possum a me facere quidquam: sicut audio, judico (Joan. V, 30) . Sed illud cum exponeremus, secundum hominem posse accipi diximus (Supra, Tract. XIX-XXII): ut obedientiam suam qua factus est obediens usque ad mortem crucis (Philipp. II, 8), praenuntiasse Filius videretur, et in judicio futuram, quo vivos et mortuos judicabit; quia hoc per id facturus est quod filius hominis est. Propter quod dixit, Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio: quia in judicio non forma Dei qua aequalis est", + "candidate_score": 0.659381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_110_112", + "bdc_text": "dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis . ingressi sunt , annovebitis , iuris iucundum adhacrius . iuris semper tabulis et e via sanctum 15 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_791", + "psc_text": "Pater ipse venturus est: nec tamen recedit a Filio Pater. Quomodo ergo non ipse venturus est? Quia non ipse videbitur in judicio. Videbunt in quem pupugerunt (Joan. XIX, 37) . Forma illa erit judex, quae stetit sub judice; illa judicabit quae judicata est: judicata est enim inique, judicabit juste. Veniet ergo forma servi, et ipsa apparebit. Etenim forma Dei quomodo appareret justis et iniquis? Nam si judicium non fieret nisi inter solos justos, appareret tanquam justis forma Dei: quia vero judicium futurum est justorum et iniquorum, nec licet ut iniqui videant Deum; Beati enim mundi corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) ; talis apparebit judex, qualis videri possit et ab eis quos coronaturus est, et ab eis quos damnaturus est. Forma ergo servi videbitur, occulta erit forma Dei. Occultus erit in servo Filius Dei, et apparebit filius hominis; quia potestatem dedit ei et judicium facere, quia filius hominis", + "candidate_score": 0.658032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_11_13", + "bdc_text": "folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 . Eius exempla nondum vidisti . Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur )", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2643", + "psc_text": "eis, Ascendo ad Patrem meum et Patrem vestrum, Deum meum et Deum vestrum. » Est in his verbis quod breviter quidem, sed tamen attentius pertractare debemus. Jesus quippe mulierem quae illum magistrum agnovit et appellavit, cum haec ei responderet, fidem docebat: et hortulanus ille in ejus corde, tanquam in horto suo granum sinapis seminabat. Quid est ergo, Noli me tangere? Et tanquam hujus prohibitionis causa quaereretur, adjunxit, nondum enim ascendi ad Patrem meum. Quid est hoc? Si stans in terra non tangitur, sedens in coelo quomodo ab hominibus tangeretur? Qui certe antequam ascenderet, discipulis se tangendum obtulit dicens, sicut Lucas evangelista testatur, Palpate, et videte, quia spiritus carnem et ossa non habet, sicut me videtis habere (Luc. XXIV, 39) : vel quando dixit discipulo Thomae, Infer digitum tuum huc, et vide manus meas, et affer manum tuam, et mitte in latus meum. Quis autem tam sit absurdus, ut dicat eum", + "candidate_score": 0.657833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1285", + "psc_text": "13) . Tamen quia in comparatione illius lucis ad quam venturi sumus, adhuc nox est etiam dies in quo sumus, audi Petrum apostolum: delatam dicit Domino Christo vocem de magnifica potestate, Tu es Filius meus dilectus, in quo bene sensi. Hanc vocem, inquit, nos de coelo audivimus delatam, cum essemus cum illo in monte sancto. Sed quia nos non ibi fuimus, et istam vocem de coelo tunc non audivimus; ait ad nos ipse Petrus, Et habemus certiorem propheticum sermonem. Non audistis vocem de coelo delatam, sed certiorem habetis propheticum sermonem. Praevidens enim Dominus Jesus Christus impios quosdam futuros, qui miraculis ejus calumniarentur, magicis artibus ea tribuendo, Prophetas ante praemisit. Numquid enim, si magus erat et magicis artibus fecit ut coleretur et mortuus, magus erat antequam natus? Prophetas audi, o homo mortue, et vermescendo calumniose, Prophetas audi: lego, audi qui ante Dominum venerunt. Habemus, inquit apostolus Petrus, certiorem propheticum sermonem, cui", + "candidate_score": 0.65781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1915", + "psc_text": "semetipsum (Joan. XI, 33), ut hoc intelligatur et ubi non scriptum legitur, et tamen eum legitur fuisse turbatum. Affectum quippe humanum, quando oportuisse judicavit, in seipso potestate commovit, qui hominem totum potestate suscepit. TRACTATUS LXI. Ab eo quod Dominus ait, Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me; usque ad id, Ille est cui ego tinctum panem porrexero. Cap. XIII, V\\. 21-26. 1. Hoc Evangelii capitulum, fratres, ita nobis exponendum hac lectione propositum est, ut jam etiam de traditore Domini per panem tinctum eique porrectum satis evidenter expresso aliquid dicere debeamus. Et de illo quidem, quod eum jam demonstraturus Jesus turbatus est spiritu, praeterito sermone disserui: sed fortassis quod ibi non dixi, etiam hoc nobis Dominus significare sua perturbatione dignatus est, quod scilicet falsos fratres, et dominici agri illa zizania ita necesse est usque ad messis tempus inter frumenta tolerari (Matth. XIII, 29, 30), ut quando ex eis", + "candidate_score": 0.654174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_710", + "psc_text": "placet tibi; sed tu minor, si displicet tibi. Adversus hanc autem eorum calumniam, venientem vel de ignorantia, vel de malitia, loquitur Dominus non omnino quod capiant, sed unde agitentur et conturbentur, et fortasse vel conturbati medicum quaerant. Dicebat autem quae scriberentur, ut etiam a nobis postea legerentur. Viderimus ergo quid in Judaeorum cordibus factum sit, cum haec audirent: quid in nobis fiat cum haec audimus, amplius cogitemus. Neque enim natae sunt haereses, et quaedam dogmata perversitatis illaqueantia animas et in profundum praecipitantia, nisi dum Scripturae bonae intelliguntur non bene; et quod in eis non bene intelligitur, etiam temere et audacter asseritur. Itaque, charissimi, valde caute haec audire debemus, ad quae capienda parvuli sumus; et corde pio et cum tremore, sicut scriptum est, hanc tenentes regulam sanitatis, ut quod secundum fidem qua imbuti sumus, intelligere valuerimus, tanquam de cibo gaudeamus: quod autem secundum sanam fidei regulam intelligere nondum potuerimus, dubitationem auferamus,", + "candidate_score": 0.65343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42_44", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1916", + "psc_text": "demonstraturus Jesus turbatus est spiritu, praeterito sermone disserui: sed fortassis quod ibi non dixi, etiam hoc nobis Dominus significare sua perturbatione dignatus est, quod scilicet falsos fratres, et dominici agri illa zizania ita necesse est usque ad messis tempus inter frumenta tolerari (Matth. XIII, 29, 30), ut quando ex eis aliqua separari etiam ante messem urgens causa compellit, fieri sine Ecclesiae perturbatione non possit. Hanc perturbationem sanctorum suorum per schismaticos et haereticos futuram, quodammodo praenuntians Dominus, praefiguravit in seipso, cum exituro Juda homine malo, et commixtionem frumenti, in qua diu fuerat toleratus, separatione apertissima relicturo, turbatus est non carne, sed spiritu. Spirituales enim ejus in hujusmodi scandalis non perversitate, sed charitate turbantur; ne forte in separatione aliquorum zizaniorum, simul aliquod eradicetur et triticum. 2. Turbatus itaque est Jesus spiritu, et protestatus est, et dixit: Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me. Unus ex vobis, numero, non merito;", + "candidate_score": 0.652184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_40_42", + "bdc_text": "Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum . Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_699", + "psc_text": "quia jumenta sua non contemnebant sabbato, vel liberando vel alendo. De portato grabato quid respondit? Manifestum opus corporale factum erat ante oculos Judaeorum: non sanitas corporis, sed operatio corporis; quae non videbatur ita necessaria, quemadmodum sanitas. Aperte ergo Dominus dicat sacramentum sabbati, et signum observandi unius diei ad tempus datum esse Judaeis; impletionem vero ipsam sacramenti in illo venisse. Pater meus, inquit, usque modo operatur, et ego operor. Misit in eos magnum tumultum; adventu Domini turbatur aqua, sed qui turbat, latet. Tamen sanandus est turbata aqua aeger unus magnus, passo Domino totus mundus. 14. Videamus ergo responsionem Veritatis: Pater meus usque modo operatur, et ego operor. Falsum ergo dixit Scriptura quia Deus requievit ab omnibus operibus suis in die septimo (Gen. II, 2) ? et contra hanc Scripturam per Moysen ministratam, loquitur Dominus Jesus, cum ipse dicat Judaeis, Si crederetis Moysi, crederetis et mihi: de me enim ille scripsit (Joan.", + "candidate_score": 0.652119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1930", + "psc_text": "Dominus per buccellam tinctam atque porrectam suum exprimit traditorem, fortassis per panis tinctionem illius significans fictionem. Non enim omnia quae tinguntur, abluuntur; sed ut inficiantur, nonnulla tinguntur. Si autem bonum aliquid hic significat tinctio, eidem bono ingratum non immerito est secuta damnatio. 4. Adhuc tamen Judae possesso, non a Domino, sed a diabolo, cum homini ingrato intrasset panis in ventrem, hostis in mentem: adhuc, inquam, tanti mali jam corde concepti plenus restabat effectus, cujus jam praecesserat damnandus affectus. Itaque cum Dominus panis vivus panem mortuo tradidisset, et panem tradendo panis traditorem ostendisset: Quod facis, inquit, fac citius. Non praecepit facinus; sed praedixit Judae malum, nobis bonum. Quid enim Judae pejus, et quid nobis melius quam traditus Christus, ab illo adversus illum, pro nobis praeter illum? Quod facis, fac citius. O verbum libentius parati, quam irati! o verbum non tam poenam exprimens proditoris, quam mercedem significans Redemptoris! Dixit enim, Quod facis,", + "candidate_score": 0.651405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_699", + "psc_text": "quia jumenta sua non contemnebant sabbato, vel liberando vel alendo. De portato grabato quid respondit? Manifestum opus corporale factum erat ante oculos Judaeorum: non sanitas corporis, sed operatio corporis; quae non videbatur ita necessaria, quemadmodum sanitas. Aperte ergo Dominus dicat sacramentum sabbati, et signum observandi unius diei ad tempus datum esse Judaeis; impletionem vero ipsam sacramenti in illo venisse. Pater meus, inquit, usque modo operatur, et ego operor. Misit in eos magnum tumultum; adventu Domini turbatur aqua, sed qui turbat, latet. Tamen sanandus est turbata aqua aeger unus magnus, passo Domino totus mundus. 14. Videamus ergo responsionem Veritatis: Pater meus usque modo operatur, et ego operor. Falsum ergo dixit Scriptura quia Deus requievit ab omnibus operibus suis in die septimo (Gen. II, 2) ? et contra hanc Scripturam per Moysen ministratam, loquitur Dominus Jesus, cum ipse dicat Judaeis, Si crederetis Moysi, crederetis et mihi: de me enim ille scripsit (Joan.", + "candidate_score": 0.650998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_77_79", + "bdc_text": "essentialiter S . Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 . sit , quod quidam pervulgarunt a nobis per epistolam , homines condemnationes synodi Rupellanae esse commissum Sed quid vis , mi frater , Ramen , vanissima sunt quae apud vos permulgata sunt .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_710", + "psc_text": "placet tibi; sed tu minor, si displicet tibi. Adversus hanc autem eorum calumniam, venientem vel de ignorantia, vel de malitia, loquitur Dominus non omnino quod capiant, sed unde agitentur et conturbentur, et fortasse vel conturbati medicum quaerant. Dicebat autem quae scriberentur, ut etiam a nobis postea legerentur. Viderimus ergo quid in Judaeorum cordibus factum sit, cum haec audirent: quid in nobis fiat cum haec audimus, amplius cogitemus. Neque enim natae sunt haereses, et quaedam dogmata perversitatis illaqueantia animas et in profundum praecipitantia, nisi dum Scripturae bonae intelliguntur non bene; et quod in eis non bene intelligitur, etiam temere et audacter asseritur. Itaque, charissimi, valde caute haec audire debemus, ad quae capienda parvuli sumus; et corde pio et cum tremore, sicut scriptum est, hanc tenentes regulam sanitatis, ut quod secundum fidem qua imbuti sumus, intelligere valuerimus, tanquam de cibo gaudeamus: quod autem secundum sanam fidei regulam intelligere nondum potuerimus, dubitationem auferamus,", + "candidate_score": 0.649236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_138_140", + "bdc_text": "honorandi et fratri offerentes , vir charissime , quin verande et percharit , sed clarissimo omni malo cum patrae Tiguri in Helvetia decembris Sarius tuus secunda anno salutis nostrae 1571 . S . et praeterito , dominum domine respondeo , datis quidem a te valendis septembris , Zvinglius , Basileae , qui mihi redditis .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1928", + "psc_text": "cibis Dominicum corpus; quo modo damnatur qui ad ejus mensam fingens amicum, accedit inimicus? Si reprehensione tangitur negligentia convivantis, qua poena percutitur venditor invitantis? Quid erat autem panis traditori datus, nisi demonstratio cui gratiae fuisset ingratus? 2. Intravit ergo post hunc panem satanas in Domini traditorem, ut sibi jam traditum plenius possideret, in quem prius intraverat ut deciperet. Neque enim non in illo erat quando perrexit ad Judaeos, et de pretio tradendi Domini pactus est, cum haec apertissime Lucas evangelista testetur et dicat: Intravit autem satanas in Judam, qui cognominabatur Iscariotes, unum de duodecim; et abiit, et locutus est cum principibus sacerdotum (Luc. XXII, 3 et 4) . Ecce ubi ostenditur quod jam intraverat satanas in Judam. Prius ergo intraverat, immittendo in cor ejus cogitationem qua traderet Christum: talis enim jam venerat ad coenandum. Nunc autem post panem intravit in eum, non ut adhuc alienum tentaret, sed ut proprium possideret.", + "candidate_score": 0.647074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2338", + "psc_text": "ejusdem lectionis verba postrema. Cap. XVI, V\\. 13-15. 1. Cum promitteret Dominus venturum Spiritum sanctum, Docebit vos, inquit, omnem veritatem; vel, quod in nonnullis codicibus legitur, Deducet vos in omni veritate. Non enim loquetur a semetipso, sed quaecumque audiet, loquetur. De quibus evangelicis verbis jam quod donavit Dominus disputavimus: nunc ea quae sequuntur attendite. Et quae ventura sunt, inquit, annuntiabit vobis. Neque hic est, quoniam planum est, immorandum: nihil enim habet quaestionis, cujus a nobis expositio flagitetur. Sed quod adjungit, Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis, non negligenter est transeundum. Quod enim ait, Ille me clarificabit, potest intelligi, quia diffundendo in cordibus credentium charitatem, spiritualesque faciendo, declaravit eis quomodo Filius Patri esset aequalis, quem secundum carnem prius tantummodo noverant, et hominem sicut homines cogitabant. Vel certe, quia per ipsam charitatem fiducia repleti, et timore depulso, annuntiaverunt hominibus Christum; ac sic fama ejus diffusa est toto orbe", + "candidate_score": 0.644555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_103", + "bdc_text": "Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1334", + "psc_text": "eum Philippus interrogavit, imo postulavit et ait, Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis: quasi diceret, Et ipsi te jam novimus, apparuisti nobis, vidimus te, dignatus es eligere nos, secuti sumus te, mirabilia tua vidimus, verba salutis audivimus, praecepta suscepimus, promissa speramus; multum nobis conferre praesentia tua ipse dignatus es: sed tamen cum te noverimus, quia Patrem nondum novimus, inflammamur desiderio illius videndi quem nondum novimus: ac per hoc quia te novimus, sed non nobis sufficit, donec et Patrem noverimus; ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Et Dominus ut scirent non se nosse quod se putabant jam nosse: Tanto tempore vobiscum sum, et me nescitis? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 8, 9) . Numquid habet ista sententia verbum dubitationis? numquid dixit, Qui me vidit, forsitan vidit et Patrem? Quare? Quia fidelis audiebat, non fidei persecutor: ideo non erat Dominus increpator, sed doctor. Qui me vidit, vidit", + "candidate_score": 0.643753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1916", + "psc_text": "demonstraturus Jesus turbatus est spiritu, praeterito sermone disserui: sed fortassis quod ibi non dixi, etiam hoc nobis Dominus significare sua perturbatione dignatus est, quod scilicet falsos fratres, et dominici agri illa zizania ita necesse est usque ad messis tempus inter frumenta tolerari (Matth. XIII, 29, 30), ut quando ex eis aliqua separari etiam ante messem urgens causa compellit, fieri sine Ecclesiae perturbatione non possit. Hanc perturbationem sanctorum suorum per schismaticos et haereticos futuram, quodammodo praenuntians Dominus, praefiguravit in seipso, cum exituro Juda homine malo, et commixtionem frumenti, in qua diu fuerat toleratus, separatione apertissima relicturo, turbatus est non carne, sed spiritu. Spirituales enim ejus in hujusmodi scandalis non perversitate, sed charitate turbantur; ne forte in separatione aliquorum zizaniorum, simul aliquod eradicetur et triticum. 2. Turbatus itaque est Jesus spiritu, et protestatus est, et dixit: Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me. Unus ex vobis, numero, non merito;", + "candidate_score": 0.64348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2518", + "psc_text": "Ait enim: Si resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Mortui enim estis, inquit, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Ecce interim fide ac spe vita nostra ubi Christus est, cum illo est; quia cum Christo in Deo est. Ecce velut jam factum est quod oravit ut fieret, dicens, Volo ut ubi ego sum, et ipsi sint mecum: sed nunc per fidem. Quando autem fiet per speciem? Cum Christus, inquit, apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum ipso in gloria (Coloss. III, 1-4) . Tunc apparebimus quod tunc erimus; quia tunc apparebit non inaniter nos id credidisse ac sperasse antequam essemus Faciet hoc cui Filius cum dixisset, Ut videant claritatem meam quam dedisti mihi, continuo subjunxit, Quia dilexisti me ante constitutionem mundi. In illo enim dilexit et nos ante constitutionem mundi,", + "candidate_score": 0.630669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_136", + "bdc_text": "Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2165", + "psc_text": "continentia (Galat. V, 22) . Quis autem bene gaudet, qui bonum non diligit unde gaudet? Quis pacem veram, nisi cum illo potest habere quem veraciter diligit? Quis est longanimis in bono perseveranter manendo, nisi ferveat diligendo? Quis est benignus, nisi diligat cui opitulatur? Quis bonus, nisi diligendo efficiatur? Quis salubriter fidelis, nisi ea fide quae per dilectionem operatur? Quis utiliter mansuetus, cui non dilectio moderetur? Quis ab eo continet unde turpatur, nisi diligat unde honestatur? Merito itaque magister bonus dilectionem sic saepe commendat, tanquam sola praecipienda sit, sine qua non possunt prodesse caetera bona, et quae non potest haberi sine caeteris bonis, quibus homo efficitur bonus. 2. Pro hac autem dilectione patienter debemus etiam mundi odia sustinere. Necesse est enim ut nos oderit, quos cernit nolle quod diligit. Sed plurimum nos de seipso Dominus consolatur, qui cum dixisset, Haec mando vobis, ut diligatis invicem; adjecit, atque ait, Si mundus vos", + "candidate_score": 0.630168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1925", + "psc_text": "Et cum tinxisset panem, dedit Judae; usque ad id, Nunc clarificatus est Filius hominis. Cap. XIII, V\\. 26-31. 1. Scio, charissimi, moveri posse nonnullos, sive pios ut requirant, sive impios ut reprehendant, quod posteaquam panem tinctum traditori suo Dominus dedit, intraverit in illum satanas. Sic enim scriptum est: Et cum tinxisset panem, dedit Judae Simonis Iscariotae; et post panem tunc introivit in illum satanas. Dicunt enim: Itane hoc meruit panis Christi porrectus de mensa Christi, ut post illum intraret in ejus discipulum satanas? Quibus respondemus, hinc nos potius doceri quam sit cavendum male accipere bonum. Multum quippe interest, non quid accipiat, sed quis accipiat; nec quale sit quod datur, sed qualis sit ipse cui datur. Nam et bona obsunt, et mala prosunt, sicut fuerint quibus dantur. Peccatum, inquit Apostolus, ut appareat peccatum, per bonum mihi operatum est mortem (Rom. VII, 13) . Ecce per bonum factum est malum, dum male", + "candidate_score": 0.609071, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.715986, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_534", + "psc_text": "MNT Christo om. a bonis fidelem suum probare potuerit affectum. fides ergo, probitas, innocentia memorem probant. quod autem ait: memor fui nominis tui, plena deuotio est, quia nemo dicit dominum resumIesum nisi in spiritu sancto. hoc nomen inuocetur diebus et noctibus, nullum tempus precandi uacuum sinat sancta deuotio praeterire. cap. 31 § 1 Si studentes igitur doctrinis saecularibus perparum somno indulgent, quanto magis, qui deum cupiunt cognoscere, non debent somno corporis inpediri, nisi quantum naturae satis est! Dauid per singulas noctes lectum suum lacrimis diluebat, surgebat etiam ncctisnoctis medio, ut domino confiteretur, et tu totam noctem sopori existimas deputandam ? § 2 tunc magis tibi orandus est dominus, tunc praesidia postulanda, culpa cauenda, quando uidetur habere secretum ; tunc maxime, quando tenebrae in circuitu meo et parietes me operiunt, considerandum, quia deus omnia intuetur abscondita. ne dixeris ergo: 'circumfusus sum tenebris; quis me uidet et quem uereor saeptus parietibus et", + "candidate_score": 0.715986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1063", + "psc_text": "qui in lege meditatur semper dies est et lumen sine defectu, quod nullae tenebrae noctis interpolent. alioquin quomodo neglegentiorem in processu operis declararet quem diligentiorem in ipsis operis sui propheta principiis esse uoluisset? in die ergo meditatur legis et euangelii praedicator. cap. 9 § 1 Et fortasse illi qui nouum non recipiunt testamentum in nocte legerunt et ideo nescierunt neque intellexerunt. unde saluator, ne etiam nos legeremus in tenebris, admonet dicens ambulandum in die, quia non offendat qui in die ambulat; uidet enim gratiam lucis. qui enim ambulat in tenebris, scopulum offensionis incurrit. cap. 10 § 1 Sequitur uersus tertius: super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt.", + "candidate_score": 0.715618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84_86", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1502", + "psc_text": "sum uobis. hic est ignis qui ardet ante dominum; nisi enim quis flagrantiam deuotionis adsumpserit, praesentiam domini habere non poterit. accende hunc prius ignem in mentibus tuis, ut Christi tibi lumen effulgeat. § 3 hoc igne urebatur rulms et non exurebatur; urit enim sermo unus, ut corrigat conscientiam peccatoris, non exurit, ut perdat. hic ignis hebetare, hic ignis extinguere materialium saeua flammarum consueuit incendia; denique Hebraei hoc igne succensi fornacis ardentis uaporem nec timere nec sentire potuerunt. merito ergo bonus seruus diligit ignitum domini alloquium quo induitur caritas, quae excludit timorem. cap. 21 § 1 Pulchre autem addidit 'nimis', quia omnis quidem doctor inflammat audientis affectum, sed supra omnes sermo est dei, diuisiones artuum et intima penetrans medullarum. tripliciter ergo describe tibi ignitum alloquium dei, uel quod mundat uel quod accendit uel quod inluminat audientes. ideo ait dominus: 3*Luc. 24, 32 6 cf. I Cor. 3, 12-13 11 loh. 15,", + "candidate_score": 0.715325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_535", + "psc_text": "§ 2 tunc magis tibi orandus est dominus, tunc praesidia postulanda, culpa cauenda, quando uidetur habere secretum ; tunc maxime, quando tenebrae in circuitu meo et parietes me operiunt, considerandum, quia deus omnia intuetur abscondita. ne dixeris ergo: 'circumfusus sum tenebris; quis me uidet et quem uereor saeptus parietibus et inclusus ?', quia uultus domini super facientes mala. § 3 deinde, si arbitmm non uides, te ipsum non uides, tuae conscientiae testimonium non uereris? nescis illam caliginem noctis non opertorium, sed incentiuum esse peccati? cum somno et cibo feruent corpora, tunc etiam mentis uigor sopore laxatur, somno resolniturresoluitur, tunc inrepit inpuri libido concubitus, tunc perturbatur cor, squalor inmunditiae non ueretur, castitatis puritas non consideratur, pudicitiae gloria non recensetur. nox erat, quando ludas prodidit, quando PetntsPetrus negauit. cap. 32 § 1 Illo igitur praecipue tempore iustificationes dei animo retexendae sunt, relegenda mandata hortatoria, illa de castitate 2 Ps. 118. 55 3", + "candidate_score": 0.714228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_542", + "psc_text": "cantatemcaritatem deo praeeraspraeferas. § 2 alicuius dnutis uppressusoppressus potentia amisisti proprias facultates, indiges sumptu: memento domini dei tui, ne nox te egestatis abducat a deuotionis affectu. hoc est enim mandatum legis, ut in nocte magis quaeras, ut, quando magis exaudiaris a domino, et possis dicere: in tribulatione inuocaui dominum et exaudiuit me in latitudine. cap. 35 § 1 Sed nec quaerere perfunctorie abundat ad gratiam, sed ut insistas et intendas muneri. denique ista uel ecclesia uel anima quae requisiuit in cubili, quaesiuit in noctibus, primo non inuenit, quia fortasse in cubili quaesiuit, sed posteaquam surrexit et abiit in ciuitatem — uide ne in illam ciuitatem, in quam dominus celebraturus pascha discipulos destinauit: ite in ciuitatem ad quendam —, posteaquam in foro, ut dixi, quaesiuit, ubi oleum uenditur, quod expectantes sponsum emere consuerunt, ubi ius, ubi leges. § 2 si lex spiritalis, et forum est utique spiritale, ubi disputant periti legis", + "candidate_score": 0.710042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84_86", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1503", + "psc_text": "omnis quidem doctor inflammat audientis affectum, sed supra omnes sermo est dei, diuisiones artuum et intima penetrans medullarum. tripliciter ergo describe tibi ignitum alloquium dei, uel quod mundat uel quod accendit uel quod inluminat audientes. ideo ait dominus: 3*Luc. 24, 32 6 cf. I Cor. 3, 12-13 11 loh. 15, 3 12 ct Leu. 6,12 15 cf. Ex. 3, 2 19 cf. Dan. 3, 50 21 cf. I Ioh. 4.18 23*Ps. 118, 140 24 cf. Hebr. 4, 12 1 uaporantiO cleopas 0 cod. JImUJc. 256i CIeophas cet. av 2 inj ad ha 3 cum facerent M 7 posito a illud apostolicum v hoc—8 argentum om. 0 8 merum υ morum codd. a, add. uel ΜΝΡΤα igni A 9 feoum OMNOPv lOhoc Jml 13 sumpserit a 14 primum Na 17habitare AGMmlRmlBTa, add. christum per fidem facit Tm2a 21 eloqumm ΜΝΟμ 24 est sermo AMav domini estO 25 artium Om1 26 describe", + "candidate_score": 0.700658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14_16", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1063", + "psc_text": "qui in lege meditatur semper dies est et lumen sine defectu, quod nullae tenebrae noctis interpolent. alioquin quomodo neglegentiorem in processu operis declararet quem diligentiorem in ipsis operis sui propheta principiis esse uoluisset? in die ergo meditatur legis et euangelii praedicator. cap. 9 § 1 Et fortasse illi qui nouum non recipiunt testamentum in nocte legerunt et ideo nescierunt neque intellexerunt. unde saluator, ne etiam nos legeremus in tenebris, admonet dicens ambulandum in die, quia non offendat qui in die ambulat; uidet enim gratiam lucis. qui enim ambulat in tenebris, scopulum offensionis incurrit. cap. 10 § 1 Sequitur uersus tertius: super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt.", + "candidate_score": 0.700562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14_16", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1066", + "psc_text": "etsi interrogauero, non respondebitis mihi, dixit Iesus, et ex illo respondere non possunt et ex illo supra illos intellego qui non intellegebant, quia testimonia didici quae ille non nouit. didieididici: qui sequitur me tollat crucem suam, didici: diligite inimicoinimicos uestros. et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide. cap. 11 § 1 Uideretur inconueniens esse uerecundiae prophetali huiusmodi usurpatio, eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum uel legem Moyses acceperit a domino et populo eius instituta tradiderit, Aaron sacrificiommsacrificiorum omnium decurso ritu sacerdotalem docuerit disciplinam, Iesus Naue significauerisignificauerit quemadmodum circumcisio possit iterari, Samuhel unctionis pro . § 2 pheticae pariter ac regiae sacramenta monstrauentmonstrauerit. uideretur, inquam, incongmaincongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non inmerito super docentes intellexisse se conprobaret. debuit hanc adsumere confidentiam qui docebatur a domino; et mandatum quod docebatur domini erat et ipse dominus qui docebat. merito super omnes intellexit quem docebat", + "candidate_score": 0.700499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_125_127", + "bdc_text": "Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1251", + "psc_text": "odio habui et legem tuam dilexi. quanto erga dominum propendat affectu, sanctus propheta Dauid hoc uersiculo declarauit, quia, cum suos inimicos nequaquam sit persecutus — utpote qui et regis Saul, a cuius insidiis periculum salutis cauere uix poterat, nec uitam putauerit adpetendam et mortem aestimauerit uindicandam et parricidae filii ingemuerit interitum et multorum persequentium se flagitiis adpetitus ignouerit, ut ipse § 2 ait, quia uicem iniuriae laedentibus non rependerit —, praeuaricatores tamen diuinae legis exosus horrescat. in quo utique et clementia morum eius mansuetudoque pietatis et uehemens deuotionis aperitur intentio euangelici praecepti conueniens disciplinae, quam prophetico spiritu praeuidebat. etenim dominus Iesus et nostrorum inimicorum dilectionem nobis expetendam esse praecepit et dei hostes, etiamsi nobis aut parentum aut filiorum aut coniugii germanitatisque necessitudine copulentur, odio persequendos. sic enim scriptum est: si quis uenerit ad me et non oderioderit t patrem et matrem et uxorem et filios et fratres et sorores, adhuc", + "candidate_score": 0.695941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_723", + "psc_text": "xoj r APR T 6M, om. Ta μοv]εμονa, add. OTIT bonitatem dei ab ipso quaerit doceri, ne forte quis perfunctorie accipiens bonum deum esse in erroribus perseueret, quod per misericordiam dei sciat inpunitatem suis dari posse peccatis, cum, etsi indulgeat dominus, tamen foeda est conuersatio in criminibus semper haerere. non ergo bonitas ista uulgaris est, sed quae semper disciplinae expectet profectum. cap. 10 § 1 Ideoque qui intellegit altam dei esse bonitatem doceri desiderat etiam disciplinam. nam plerique auertuntur ab studio disciplinae, dum eam seueram et tristem arbitrantur; sed perspicacior sensu intellegit, quod disciplina, etsi tristis ad tempus sit, posterioribus fiat iucunda temporibus. sed est disciplina uel correptio seuerior, est etiam moderatior. moderatior est, de qua dicit dominus: corripiam eos in auditu tribulationis eorum. est seuerior quae est in ira et furore correptio. § 2 unde refugiens eam correptionem dicit Dauid: domine, ne in ira tua arguas me neque in", + "candidate_score": 0.695933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1502", + "psc_text": "sum uobis. hic est ignis qui ardet ante dominum; nisi enim quis flagrantiam deuotionis adsumpserit, praesentiam domini habere non poterit. accende hunc prius ignem in mentibus tuis, ut Christi tibi lumen effulgeat. § 3 hoc igne urebatur rulms et non exurebatur; urit enim sermo unus, ut corrigat conscientiam peccatoris, non exurit, ut perdat. hic ignis hebetare, hic ignis extinguere materialium saeua flammarum consueuit incendia; denique Hebraei hoc igne succensi fornacis ardentis uaporem nec timere nec sentire potuerunt. merito ergo bonus seruus diligit ignitum domini alloquium quo induitur caritas, quae excludit timorem. cap. 21 § 1 Pulchre autem addidit 'nimis', quia omnis quidem doctor inflammat audientis affectum, sed supra omnes sermo est dei, diuisiones artuum et intima penetrans medullarum. tripliciter ergo describe tibi ignitum alloquium dei, uel quod mundat uel quod accendit uel quod inluminat audientes. ideo ait dominus: 3*Luc. 24, 32 6 cf. I Cor. 3, 12-13 11 loh. 15,", + "candidate_score": 0.69103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini . Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ? Videtur autem haec Quaestio inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae ecclesiis universum in ecclesiam dominium vel principatum sibi velle usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud sit reliquando quam assentiri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1066", + "psc_text": "etsi interrogauero, non respondebitis mihi, dixit Iesus, et ex illo respondere non possunt et ex illo supra illos intellego qui non intellegebant, quia testimonia didici quae ille non nouit. didieididici: qui sequitur me tollat crucem suam, didici: diligite inimicoinimicos uestros. et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide. cap. 11 § 1 Uideretur inconueniens esse uerecundiae prophetali huiusmodi usurpatio, eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum uel legem Moyses acceperit a domino et populo eius instituta tradiderit, Aaron sacrificiommsacrificiorum omnium decurso ritu sacerdotalem docuerit disciplinam, Iesus Naue significauerisignificauerit quemadmodum circumcisio possit iterari, Samuhel unctionis pro . § 2 pheticae pariter ac regiae sacramenta monstrauentmonstrauerit. uideretur, inquam, incongmaincongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non inmerito super docentes intellexisse se conprobaret. debuit hanc adsumere confidentiam qui docebatur a domino; et mandatum quod docebatur domini erat et ipse dominus qui docebat. merito super omnes intellexit quem docebat", + "candidate_score": 0.690688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_109_111", + "bdc_text": "totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis . ingressi sunt , annovebitis , iuris iucundum adhacrius .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1623", + "psc_text": "ego autem si adhaeream Christo, nec mihi adpropinquat, quia, etiamsi corporis mei habeat potestatem, animae tamen meae nocere non poterit. denique perseputorespersecutores martyrum quam longe ab eorum meritis separati sunt! cap. 36 § 1 Sed forte dicas: 'quomodo sancti adhaerent deo?' et ideo sequitur: propprope e es, domine, et o mni a praecepta tua ueritas. prope est dominus omnibus, qui ubique adest, nec fugere eum possumus, si offendimus, nec fallere, si delinquimus, nec amittimus, si colamus. § 2 spectat omnia deus, omnia uidet, adsistit singulis dicens: deus ad propinquans egosum. et quomodo potest deesse alicubi deus, cum de spiritu dei legeris: spintusspiritus domini repleuit orbem terrarum?, quia ubi domini spiritus ibi dominus deus. caeumcaelum e t terram ego conpeo. dicit-dominus. ubi igitur deficit qui implet omnia aut quomodo de plenitudine eius omnes accepimus, nisi omnibus adpropinquet? cap. 37 § 1 Denique Dauid, sciens illum ubique esse et implere caelum et", + "candidate_score": 0.688995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_15_17", + "bdc_text": "Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 . Clarissimo viro d. Petro , Romo , Lutetiae , Parisiorum in inclyta schola profitenti , domino meo honorandiae et Parisiorum in Gratissimae fuerunt mihi tuae literae reverende domine , rame , vir clarissime et frater , in domino charissime , multo tamen gratiores futurae , si non animadvertissem ex iis , sed dissensionum subnasci in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris . Qua resane mihi nihil accerbiusque significari potuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1066", + "psc_text": "etsi interrogauero, non respondebitis mihi, dixit Iesus, et ex illo respondere non possunt et ex illo supra illos intellego qui non intellegebant, quia testimonia didici quae ille non nouit. didieididici: qui sequitur me tollat crucem suam, didici: diligite inimicoinimicos uestros. et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide. cap. 11 § 1 Uideretur inconueniens esse uerecundiae prophetali huiusmodi usurpatio, eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum uel legem Moyses acceperit a domino et populo eius instituta tradiderit, Aaron sacrificiommsacrificiorum omnium decurso ritu sacerdotalem docuerit disciplinam, Iesus Naue significauerisignificauerit quemadmodum circumcisio possit iterari, Samuhel unctionis pro . § 2 pheticae pariter ac regiae sacramenta monstrauentmonstrauerit. uideretur, inquam, incongmaincongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non inmerito super docentes intellexisse se conprobaret. debuit hanc adsumere confidentiam qui docebatur a domino; et mandatum quod docebatur domini erat et ipse dominus qui docebat. merito super omnes intellexit quem docebat", + "candidate_score": 0.686889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1503", + "psc_text": "omnis quidem doctor inflammat audientis affectum, sed supra omnes sermo est dei, diuisiones artuum et intima penetrans medullarum. tripliciter ergo describe tibi ignitum alloquium dei, uel quod mundat uel quod accendit uel quod inluminat audientes. ideo ait dominus: 3*Luc. 24, 32 6 cf. I Cor. 3, 12-13 11 loh. 15, 3 12 ct Leu. 6,12 15 cf. Ex. 3, 2 19 cf. Dan. 3, 50 21 cf. I Ioh. 4.18 23*Ps. 118, 140 24 cf. Hebr. 4, 12 1 uaporantiO cleopas 0 cod. JImUJc. 256i CIeophas cet. av 2 inj ad ha 3 cum facerent M 7 posito a illud apostolicum v hoc—8 argentum om. 0 8 merum υ morum codd. a, add. uel ΜΝΡΤα igni A 9 feoum OMNOPv lOhoc Jml 13 sumpserit a 14 primum Na 17habitare AGMmlRmlBTa, add. christum per fidem facit Tm2a 21 eloqumm ΜΝΟμ 24 est sermo AMav domini estO 25 artium Om1 26 describe", + "candidate_score": 0.682656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_7_9", + "bdc_text": "pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ? At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1066", + "psc_text": "etsi interrogauero, non respondebitis mihi, dixit Iesus, et ex illo respondere non possunt et ex illo supra illos intellego qui non intellegebant, quia testimonia didici quae ille non nouit. didieididici: qui sequitur me tollat crucem suam, didici: diligite inimicoinimicos uestros. et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide. cap. 11 § 1 Uideretur inconueniens esse uerecundiae prophetali huiusmodi usurpatio, eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum uel legem Moyses acceperit a domino et populo eius instituta tradiderit, Aaron sacrificiommsacrificiorum omnium decurso ritu sacerdotalem docuerit disciplinam, Iesus Naue significauerisignificauerit quemadmodum circumcisio possit iterari, Samuhel unctionis pro . § 2 pheticae pariter ac regiae sacramenta monstrauentmonstrauerit. uideretur, inquam, incongmaincongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non inmerito super docentes intellexisse se conprobaret. debuit hanc adsumere confidentiam qui docebatur a domino; et mandatum quod docebatur domini erat et ipse dominus qui docebat. merito super omnes intellexit quem docebat", + "candidate_score": 0.682605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_85_87", + "bdc_text": "vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_965", + "psc_text": "anima peregrinatur a corpore et deo praesens est. cap. 18 § 1 Explanauimus igitur, ut potuimus, quid esset: in aeternum, domine, permanet uerbum tuum in caelo. possumus tamen et sic intellegere, quia in caelo magis permanet in aeternum, ubi angeli et archangeli, Cherubim et Seraphim, quoniam homines quamuis sancti sint, tamen affectus eorum saepe mutatur. nunc gaudemus, continuo maeremus irascimur ingemescimus. § 2 in ipsa paenitentia non uult nos satis contristari apostolus, ne tristitia absorbeamur. ubi ergo iracundia, ubi tristitia grauis, non permanet ibi uerbum. denique de solo domino Iesu dictum est a Iohanne, quia uidit spiritum descendentem de caelo sicut columbam et manentem super eum. § 3 nam et prophetae non semper prophetabant, sed cum mfunderet his spiritus gratiam prophetandi. denique nec Dauid praesciuit quid adnuntiaret Nathan missus a domino, et utique inferior Nathan propheta cognouit quod Dauid praestantior nesciebat, et alius dixit propheta: ceauitcelauit me dominus. § 4", + "candidate_score": 0.679217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_85_87", + "bdc_text": "vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1252", + "psc_text": "Iesus et nostrorum inimicorum dilectionem nobis expetendam esse praecepit et dei hostes, etiamsi nobis aut parentum aut filiorum aut coniugii germanitatisque necessitudine copulentur, odio persequendos. sic enim scriptum est: si quis uenerit ad me et non oderioderit t patrem et matrem et uxorem et filios et fratres et sorores, adhuc etiam et animam suam, non est m e dignus. cap. 16 § 1 Quod si quis otiosis accipiat auribus, fortasse dicat: 'tu, domine Iesu, legem dedisti dicens: dilige dominum deum tuum, dilige proximum tuum, etutet impleres hanc legem uenisti. dixisti per legem: honora patrem et rnatremmatrem, et in euangelio iubes ut parentes oderim ? quomodo sibi conueniunt ista praecepta? sic mitis et humilis corclecorde uenisti? non possum saluo pietatis iure odisse patrem, cui debeo quod creatus 1 Ps. 118,113 8 cf. Ps. 7, 5 12 cf. Matth. 5, 39 16*Luc. 14, 26 2l*Deut 6, 5. Leu. 19,18 23 Ex. 20,", + "candidate_score": 0.678712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98_100", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1502", + "psc_text": "sum uobis. hic est ignis qui ardet ante dominum; nisi enim quis flagrantiam deuotionis adsumpserit, praesentiam domini habere non poterit. accende hunc prius ignem in mentibus tuis, ut Christi tibi lumen effulgeat. § 3 hoc igne urebatur rulms et non exurebatur; urit enim sermo unus, ut corrigat conscientiam peccatoris, non exurit, ut perdat. hic ignis hebetare, hic ignis extinguere materialium saeua flammarum consueuit incendia; denique Hebraei hoc igne succensi fornacis ardentis uaporem nec timere nec sentire potuerunt. merito ergo bonus seruus diligit ignitum domini alloquium quo induitur caritas, quae excludit timorem. cap. 21 § 1 Pulchre autem addidit 'nimis', quia omnis quidem doctor inflammat audientis affectum, sed supra omnes sermo est dei, diuisiones artuum et intima penetrans medullarum. tripliciter ergo describe tibi ignitum alloquium dei, uel quod mundat uel quod accendit uel quod inluminat audientes. ideo ait dominus: 3*Luc. 24, 32 6 cf. I Cor. 3, 12-13 11 loh. 15,", + "candidate_score": 0.678654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1040", + "psc_text": "hoc continet: ex alto suo misit ignem in ossibus meis. bonus ergo deus, qui nobis inmittit unde diligentes eum meritum sub conspectu eius inuenire possimus. quem mittat ignem, ipse nos doceat: ignem ueni mittere in terram, et quid uoiouolo nisi ut iam accendatur? § 2 bonus ignis quem desiderat omnium saluator accendi, cum praesertim ipsum deum legerimus ignem esse, qui nostra peccata consumit intimisque pectoribus [sui] diuinae cupiditatem cognitionis infundit atque 2*Ps. 108, 4 5 Ps. 108, 28 14*Thren. 1,13 17*Luc. 12, 49 20 cf. Deut. 4, 24 1 persequuntur AGMav iste] add. ipse Ov 3 quidem ottuGMNTa 4 oras] orabus GMOav ipse nobis 0 lege A 5 benedices] add. Explicit (om. A) de littera XIIAR Incipit de (om.4)littera XIII quae dicitur (haec omnia om. NTa) mem quod (Mem littera NTa) sonat in latinum 'ex intimis' et(uela) ut alii 'ignis ex ultimis' ANPRTa, om.GMOv, add. et hieronimus 'ex ipsis' AR", + "candidate_score": 0.678525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86_88", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 . Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_965", + "psc_text": "anima peregrinatur a corpore et deo praesens est. cap. 18 § 1 Explanauimus igitur, ut potuimus, quid esset: in aeternum, domine, permanet uerbum tuum in caelo. possumus tamen et sic intellegere, quia in caelo magis permanet in aeternum, ubi angeli et archangeli, Cherubim et Seraphim, quoniam homines quamuis sancti sint, tamen affectus eorum saepe mutatur. nunc gaudemus, continuo maeremus irascimur ingemescimus. § 2 in ipsa paenitentia non uult nos satis contristari apostolus, ne tristitia absorbeamur. ubi ergo iracundia, ubi tristitia grauis, non permanet ibi uerbum. denique de solo domino Iesu dictum est a Iohanne, quia uidit spiritum descendentem de caelo sicut columbam et manentem super eum. § 3 nam et prophetae non semper prophetabant, sed cum mfunderet his spiritus gratiam prophetandi. denique nec Dauid praesciuit quid adnuntiaret Nathan missus a domino, et utique inferior Nathan propheta cognouit quod Dauid praestantior nesciebat, et alius dixit propheta: ceauitcelauit me dominus. § 4", + "candidate_score": 0.678307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82_84", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1502", + "psc_text": "sum uobis. hic est ignis qui ardet ante dominum; nisi enim quis flagrantiam deuotionis adsumpserit, praesentiam domini habere non poterit. accende hunc prius ignem in mentibus tuis, ut Christi tibi lumen effulgeat. § 3 hoc igne urebatur rulms et non exurebatur; urit enim sermo unus, ut corrigat conscientiam peccatoris, non exurit, ut perdat. hic ignis hebetare, hic ignis extinguere materialium saeua flammarum consueuit incendia; denique Hebraei hoc igne succensi fornacis ardentis uaporem nec timere nec sentire potuerunt. merito ergo bonus seruus diligit ignitum domini alloquium quo induitur caritas, quae excludit timorem. cap. 21 § 1 Pulchre autem addidit 'nimis', quia omnis quidem doctor inflammat audientis affectum, sed supra omnes sermo est dei, diuisiones artuum et intima penetrans medullarum. tripliciter ergo describe tibi ignitum alloquium dei, uel quod mundat uel quod accendit uel quod inluminat audientes. ideo ait dominus: 3*Luc. 24, 32 6 cf. I Cor. 3, 12-13 11 loh. 15,", + "candidate_score": 0.677469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_19_21", + "bdc_text": "Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli . Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini . Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1066", + "psc_text": "etsi interrogauero, non respondebitis mihi, dixit Iesus, et ex illo respondere non possunt et ex illo supra illos intellego qui non intellegebant, quia testimonia didici quae ille non nouit. didieididici: qui sequitur me tollat crucem suam, didici: diligite inimicoinimicos uestros. et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide. cap. 11 § 1 Uideretur inconueniens esse uerecundiae prophetali huiusmodi usurpatio, eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum uel legem Moyses acceperit a domino et populo eius instituta tradiderit, Aaron sacrificiommsacrificiorum omnium decurso ritu sacerdotalem docuerit disciplinam, Iesus Naue significauerisignificauerit quemadmodum circumcisio possit iterari, Samuhel unctionis pro . § 2 pheticae pariter ac regiae sacramenta monstrauentmonstrauerit. uideretur, inquam, incongmaincongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non inmerito super docentes intellexisse se conprobaret. debuit hanc adsumere confidentiam qui docebatur a domino; et mandatum quod docebatur domini erat et ipse dominus qui docebat. merito super omnes intellexit quem docebat", + "candidate_score": 0.675407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_11_13", + "bdc_text": "folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 . Eius exempla nondum vidisti . Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_889", + "psc_text": "non est tibi curae quod soror mea reliquit me solam ministrare? dic ergo illi ut me adiuuet, respondens dixit dominus: Martha, Martha, Maria bonam partem elegit, quae non auferetur iliilli. ita uerbum cognoscere maius opus esse quam ministrare diuinae auctoritate sententiae definitur. cap. 12 § 1 Sed fortasse dicat aliquis dictum esse ab apostolo, quia non in sermone regnum est dei sed in uirtute. scriptum non nego, sed in quo sermone, cognosce: nempe quem inflatus effuderit, qui audientibus sermo prodesse non possit, qui sine ostensione sit spiritus atque uirtutis, hunc sermonem Paulus non dignatur cognoscere; § 2 uult enim magis uirtutem sermonis agnoscere. denique nolebat talem suum apostolus esse sermonem, qui in mfirmitateinfirmitate ueniebat, ut alios faceret fortiores, in timore et tremore, ut timentes nihil metuerent nisi dominum Iesum, trementes . pacem eius tranquillitatemque seruarent. audi ergo, qualem apostolus sermonem habebat: et sermo, inquit, meus et praedicatio meanon in persuasione", + "candidate_score": 0.667256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_13", + "bdc_text": "Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_889", + "psc_text": "non est tibi curae quod soror mea reliquit me solam ministrare? dic ergo illi ut me adiuuet, respondens dixit dominus: Martha, Martha, Maria bonam partem elegit, quae non auferetur iliilli. ita uerbum cognoscere maius opus esse quam ministrare diuinae auctoritate sententiae definitur. cap. 12 § 1 Sed fortasse dicat aliquis dictum esse ab apostolo, quia non in sermone regnum est dei sed in uirtute. scriptum non nego, sed in quo sermone, cognosce: nempe quem inflatus effuderit, qui audientibus sermo prodesse non possit, qui sine ostensione sit spiritus atque uirtutis, hunc sermonem Paulus non dignatur cognoscere; § 2 uult enim magis uirtutem sermonis agnoscere. denique nolebat talem suum apostolus esse sermonem, qui in mfirmitateinfirmitate ueniebat, ut alios faceret fortiores, in timore et tremore, ut timentes nihil metuerent nisi dominum Iesum, trementes . pacem eius tranquillitatemque seruarent. audi ergo, qualem apostolus sermonem habebat: et sermo, inquit, meus et praedicatio meanon in persuasione", + "candidate_score": 0.666563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98_100", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1503", + "psc_text": "omnis quidem doctor inflammat audientis affectum, sed supra omnes sermo est dei, diuisiones artuum et intima penetrans medullarum. tripliciter ergo describe tibi ignitum alloquium dei, uel quod mundat uel quod accendit uel quod inluminat audientes. ideo ait dominus: 3*Luc. 24, 32 6 cf. I Cor. 3, 12-13 11 loh. 15, 3 12 ct Leu. 6,12 15 cf. Ex. 3, 2 19 cf. Dan. 3, 50 21 cf. I Ioh. 4.18 23*Ps. 118, 140 24 cf. Hebr. 4, 12 1 uaporantiO cleopas 0 cod. JImUJc. 256i CIeophas cet. av 2 inj ad ha 3 cum facerent M 7 posito a illud apostolicum v hoc—8 argentum om. 0 8 merum υ morum codd. a, add. uel ΜΝΡΤα igni A 9 feoum OMNOPv lOhoc Jml 13 sumpserit a 14 primum Na 17habitare AGMmlRmlBTa, add. christum per fidem facit Tm2a 21 eloqumm ΜΝΟμ 24 est sermo AMav domini estO 25 artium Om1 26 describe", + "candidate_score": 0.666451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98_100", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant . Dominus rore gratiae suae in faces illas infelices effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque , et ad consensionem synceram et indissabilem , ut , si quid minus recte vel dictum vel intellectum sit , rectius et dilucidius efferatur et declaretur , atque ita integra maneat fratrum concordia . Scio , mi Romae frater , perpetua observantia mihi colende , ex animo amare te tuam patriam Galliam et ex animo velle ecclesiam tuae patriae salvam et incolumem itaque ne patiaris , obsecro , te ab ullo mortalium facile induci in alterravit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1448", + "psc_text": "Pm1T 16 habemus] est 0 22 possit AGMmlP 23accipipotestO 24 cugierunt O 25fueratmoysiO 26 in cor- pore MNOPTa uideret incorporei v pf. et om-NP 27 misterio AOPm1P eius aduenientis ex uirgine quaerebat uidere, ut inluminaretur in corde, sicut inluminabantur etiam illi qui dicebant: nonne cor nostrum ardebat in nobis. cum aperiret nobis scripturas ? quod si quis ad deum patrem dictum uult uideri, potest accipi uultus patris filius; qui enim uidet filium, uidet et patrem. cap. 30 § 1 Inluminat tamen uultus dei secundum quod oculi eius super iustos habentur. quod cum spiritaliter sit probandum, tamen, quia § 2 incidit inluminationis uultus Moysi historia, ne quis non putet corporaliter m fieri potuisse. cognoscat. etemmetenim usu solis miutismultis etiam pallore confectis totius corporis figura mutatur et ignis uapore calefactis species uultus mtilantisrutilantis offunditur; oriente die ruhentrubent terrae croceo coiorecolore perfusae, imaginem de beneficio mutuatae; gemmanungemmarum § 3 quoque monilia coruscantia transfundunt", + "candidate_score": 0.665539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_542", + "psc_text": "cantatemcaritatem deo praeeraspraeferas. § 2 alicuius dnutis uppressusoppressus potentia amisisti proprias facultates, indiges sumptu: memento domini dei tui, ne nox te egestatis abducat a deuotionis affectu. hoc est enim mandatum legis, ut in nocte magis quaeras, ut, quando magis exaudiaris a domino, et possis dicere: in tribulatione inuocaui dominum et exaudiuit me in latitudine. cap. 35 § 1 Sed nec quaerere perfunctorie abundat ad gratiam, sed ut insistas et intendas muneri. denique ista uel ecclesia uel anima quae requisiuit in cubili, quaesiuit in noctibus, primo non inuenit, quia fortasse in cubili quaesiuit, sed posteaquam surrexit et abiit in ciuitatem — uide ne in illam ciuitatem, in quam dominus celebraturus pascha discipulos destinauit: ite in ciuitatem ad quendam —, posteaquam in foro, ut dixi, quaesiuit, ubi oleum uenditur, quod expectantes sponsum emere consuerunt, ubi ius, ubi leges. § 2 si lex spiritalis, et forum est utique spiritale, ubi disputant periti legis", + "candidate_score": 0.665491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_11_13", + "bdc_text": "folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 . Eius exempla nondum vidisti . Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_697", + "psc_text": "cap. 60 § 1 Et ideo iustificationes dei ab ipso domino uult doceri, quia difficile est in terra magistrum huiusmodi repperire, qui ea doceat quae ipse non uiderit. ad illum igitur doctorem intimo propheta contendit affectu, qui solus magister est uerus. quomodo enim potest homo quasi uerum docere quod nesciat, cum ipse sit mendax? merito- § 2 que ait dominus, ut nemo super terram uocet sibi quem quam magistrum, quia unus est magister omnium. et quomodo posset Dauid alium doetoremdoctorem quaerere, cum ipse de deo dixerit: qui docet hominem scientiam? docet autem deus et mentes inluminat singulorum et claritatem cognitionis infundit, si tu aperias ostia cordis tui et caelestis gratiae recipias claritatem. quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit inuenit, e t qui pulsat apprituraperitur ei. § 3 multa obscuritas in scripturis propheticis. sed si manu quadam mentis tuae scripturarum ianuam pulses et ea quae sunt occulta diligenter examines, paulatim", + "candidate_score": 0.664819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_47", + "bdc_text": "Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1018", + "psc_text": "in meo iure; erigere animum prae maerore non poterat nec oculos eleuare et, si triste aliquid acciderit, ad me ilico reuertetur'. quis ergo est dei nisi quipotest dicere: nihi 1 mihi conscius sum? ideo dicebatur Paulus apostolus Iesu Christi, quia nulli alii obnoxius tenebatur. ego autem nunc dei mei sum, nunc tnstitiaetristitiae, nunc iracundiae, nunc uerbi otiosi. et ideo qui plures dominos habet non potest uni dicere: 'domine Iesu, tuus sum'. § 3 unde arbitror etiam de huius mundi dominis dixisse Paulum: nam etsi sunt qui dicantur dii siue in caelo siue in terra, nobis tamen unus deus pater, ex quo omnia et nos in illum, et unus dominus Iesus, per quem omnia et nos per ipsum. uerbi igitur totus erat apostolus Paulus. ideo dicebat: quoniam experimentum quaeritis eius qui in me loquitur Christus. § 4 ille ergo dicebat: 'Christi sum', et respondebat ei dominus: 'meus es'. qui uere dicit:", + "candidate_score": 0.662812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_9_11", + "bdc_text": "At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1635", + "psc_text": "omnibus prope est; inipso enim constant omnia et ipse est caput corporis ecclesiae in quo omnis inhabitat plenitudo. sed plerosque ab eo peccata secernunt, de quibus dictum est: ecce qui elongant se a te peribunt. § 3 unde sanctus ait: mihi autem adhaerere deo bonumest, et apostolus ait non longe esse deum ab unoquoque nostrum: inipso. inquit, uiuimus et sumus et mouem u r. uitalem etenim omnibus gratiam subministrans omnibus praesto est bonitatis suae munere, sed propior est illis qui contrito suctsunt corde. cap. 42 § 1 Quod uetus quoque per aenigmata historia docet. MovsesMoyses In montis Sina supercilio erat et erat solus. populus in ualle in imo montis, presbyteri in parte montis supra merita plebis. sed plurimo interuallo a Moysi meritis separati. non omnes in uertice neque in iQio omnes, sed populus; Moyses solus in uertice Sina montis. qui Latina interpretatione dicitur 'temptatio'. et tu, si supra temptationes ascenderis", + "candidate_score": 0.66262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115_117", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_542", + "psc_text": "cantatemcaritatem deo praeeraspraeferas. § 2 alicuius dnutis uppressusoppressus potentia amisisti proprias facultates, indiges sumptu: memento domini dei tui, ne nox te egestatis abducat a deuotionis affectu. hoc est enim mandatum legis, ut in nocte magis quaeras, ut, quando magis exaudiaris a domino, et possis dicere: in tribulatione inuocaui dominum et exaudiuit me in latitudine. cap. 35 § 1 Sed nec quaerere perfunctorie abundat ad gratiam, sed ut insistas et intendas muneri. denique ista uel ecclesia uel anima quae requisiuit in cubili, quaesiuit in noctibus, primo non inuenit, quia fortasse in cubili quaesiuit, sed posteaquam surrexit et abiit in ciuitatem — uide ne in illam ciuitatem, in quam dominus celebraturus pascha discipulos destinauit: ite in ciuitatem ad quendam —, posteaquam in foro, ut dixi, quaesiuit, ubi oleum uenditur, quod expectantes sponsum emere consuerunt, ubi ius, ubi leges. § 2 si lex spiritalis, et forum est utique spiritale, ubi disputant periti legis", + "candidate_score": 0.662527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_147_149", + "bdc_text": "Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant . Ab eodem Zvinggero tuas quoque accepi . addictissimus addictissimus Heinrychus Bullingerus senior , Tigurinae ecclesiae minister. 1337 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_72", + "psc_text": "secutus est Christum, probauit, quia in eo corrigit iuuenior uiam suam, si Christi uerba custodiat, dicens ad eum: diligamus ubera tua super uinum, sic tamen bibens, ut non absorberetur uino, sed gratia eius laetitiam cordis hauriret, non corporis ebrietate titubaret. § 2 denique bibens hoc uinum aperuit oculos suos et uidit uiam rectam, reliquit tortuosas uias, dicens: aequitas dilexit te, hoc est: 'non flexuosa itinera te sequuntur, sed solus ad te potest iustitiae trames peruenire'. qui enim diligit iustitiam, non se auertit a Christo; quomodo enim arbitrum iusti remuneratoremque meritorum innorensinnocens metuat conscientia? cap. 8 § 1 In hoc ergo iuuene spectato magna mystpriamysteria, quae in Canticis canticorum sanctus Salomon repletus domini spiritu resultauit. constitue dominunidominum lesuniIesum recuiubentemrecumbentem in conuiuio, reclinantem selohannem supra pectus eius. mirantes alios, quod seruus se supra dominum reclinaret. quod caro illa peccatrix supra templum uerbi recumberet. quod anima illa carnis uinculis innexa aulam diuinae 4", + "candidate_score": 0.66161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_147_149", + "bdc_text": "Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant . Ab eodem Zvinggero tuas quoque accepi . addictissimus addictissimus Heinrychus Bullingerus senior , Tigurinae ecclesiae minister. 1337 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_71", + "psc_text": "2 ergo is, si in consilio seniorum sederit, manum adhibebit ori suo, ut audiens sententias colligat, quod sibi ad maturiorem seruet aetatem: quemadmodum Maria, cum uerba Christi audiret, conferebat ea omnia in corde suo; quemadmodum Iohannes, cum caput suum supra pectus Iesu domini reclinaret, hauriebat profunda secreta sapientiae. cap. 7 § 1 En tibi iuuenem, qui uiam suam in iuuentute correxit! piscator erat cum fratre suo; uidit dominum Iesum, cum plicaret retia sua, et audiuit dicentem: uenite, faciam uos piscatores hominum, et relictis retibus suis et patre secutus est eum. uiam saeculi coeperat currere, sed auditis imperiis deseruit uitam mundi, secutus est Christum, probauit, quia in eo corrigit iuuenior uiam suam, si Christi uerba custodiat, dicens ad eum: diligamus ubera tua super uinum, sic tamen bibens, ut non absorberetur uino, sed gratia eius laetitiam cordis hauriret, non corporis ebrietate titubaret. § 2 denique bibens hoc uinum aperuit oculos suos et", + "candidate_score": 0.659848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_3_5", + "bdc_text": "carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat . Nosti illud celebre S. deluberrimi illius historici ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_390", + "psc_text": "conhmdiconfundi qui confundebamllr. denique scriptum est: accedite ad eum et in 1umina mini, et uultus uestri non erubescent. hoc obprobrium auferri a nobis nolumus, obprobrium crucis domini Iesu, quo nostra auferuntur obprobria. sicut enim maledictum factus est, ut nostra maledicta deleret, homo factus est, ut leuaret hominis infirmitates, ita obprobrium factus est, ut omnium auferret obprobria. cap. 43 § 1 Non uno tempore, non semel abstulit obprobria, aufert cotidie. peccatum incidimus, non unum, sed multa: cooperti sumus obprobrio et confusione. uenimus ad baptismum: dilutum est omne peccatum et cum peccato obprobrium. abstulit obprobrium meum dominus Iesus obprobrio suo, quia crucifixus est mihi, quia, qui- § 2 cumque baptizati sumus in Christo, in morte ipsius baptizati sumus. non habeo quod auferri petam. sed post baptismum incidi obprobrium, debeo agere paenitentiam, ut dicam: aufer a me obprobrium meum. si non agam paenitentiam, quomodo dicam: aufer a me obprobrium meum, cum hoc ipsum", + "candidate_score": 0.659839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_110_112", + "bdc_text": "dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis . ingressi sunt , annovebitis , iuris iucundum adhacrius . iuris semper tabulis et e via sanctum 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1622", + "psc_text": "diligis ARml 20 tuum om.M 22 diliges APmlRml 25 fratremj add. taum P cap. 35 § 1 Ergo persecutor mihi adpropinquat, ut noceat, sed is se a lege disterminat — quae enim portio iustitiae cum iniquitate ? — qui autem a lege dei se separat, separat se et ab aeterna uita; lex enim uita est. denique ostendens propheta legem dei ait: § 2 ecce ista est uita, quoniam qui facit quae legis sunt uiuet in eis, quod legi utique conuemtconuenit spintauspiritali. et fortasse qui mihi adpropinquat, ut noceat mihi, dum separatur a lege, separatur a Christo, quia Christus est uita. ego autem si adhaeream Christo, nec mihi adpropinquat, quia, etiamsi corporis mei habeat potestatem, animae tamen meae nocere non poterit. denique perseputorespersecutores martyrum quam longe ab eorum meritis separati sunt! cap. 36 § 1 Sed forte dicas: 'quomodo sancti adhaerent deo?' et ideo sequitur: propprope e es, domine, et o", + "candidate_score": 0.65818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_11_13", + "bdc_text": "folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 . Eius exempla nondum vidisti . Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_890", + "psc_text": "uirtutem sermonis agnoscere. denique nolebat talem suum apostolus esse sermonem, qui in mfirmitateinfirmitate ueniebat, ut alios faceret fortiores, in timore et tremore, ut timentes nihil metuerent nisi dominum Iesum, trementes . pacem eius tranquillitatemque seruarent. audi ergo, qualem apostolus sermonem habebat: et sermo, inquit, meus et praedicatio meanon in persuasione sapientiae uerborum, sed in ostensione spiritus et uirtutis, quia fides non forensi sermone sapientiae, sed dei uirtute firmatur. § 3 ergo in sermone sanctorum uirtus est, in sermone autem forensi isto ac philosophico uanitas mundi. uirtutem autem esse in sermone sanctorum etiam iste propheta te doceat, qui ait: dominus dabit uerbum euangelizantibus uirtute mulamulta, hoc est ut multa possint uirtute euangelium 4 Luc. 10, 40 6*Luc. 10, 41—42 11*1 Cor. 4, 20 17 cf. I Cor. 2, 3 20*1 Cor. 2, 4 27 Ps. 67,12 1 est uerbum 0 3 dicendi Mml 4 cura Mml 5 reliquerit AGMR 7 bonum", + "candidate_score": 0.658077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_3", + "bdc_text": "carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1796", + "psc_text": "'custodiui', adiecit 'dilexi', ut custodia amantis fuerit, non timentis. qui nimium diligit, nimium custodit. Sequitur uersus octauus: s eruaui pr aecepta tua et testirnoniatestimonia tua, quoniam omnes uiae meae in conspectu tuo, domine. beatus qui potest dicere: o mnes uiae meae ante te, qui nolit abscondere omnes cogitationes suas, omnes actus suos. abscondebat Adam uiam suam. abscondebat Eua post culpam, abscondebat Cain necem fratris. in affectu habemus abscondere, non in effectu. plena abscondentis perfidia, etsi apud deum nulla sit latebra. ideo ecclesia in Cantici? § 2 sua ei secreta monstrabat dicens: adsumam te et ducam te in domum matris meae, in secretum eius quae concepitmeconcepit. nam etsi deus omnia uideat cordis occulta, bonum tanien est ut unusquisque animam suam ei aperiat et expandat et 3*Ps. 118, 166 7 cf. Ioh. 15,15 10*Ps. 118,167 11 p. 472, 8 sqq. 16*Ps. 118, 168 18*Ps. 118, 168 24*Cant. 8, 2 H A 1", + "candidate_score": 0.65754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_3", + "bdc_text": "carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1284", + "psc_text": "add. ea A spiritn coacerbat errorem, ideoque spernitur atque despicitur, quia aespectuidespectui habet diuina mandata. § 2 bene autem caelestis seruatur praerogatiua clementiae, quia nullum repellit, sed quicumque noluerint peccata propria confiteri, ipsi discedunt a domino deo nostro. denique ille discessit, qui peregre profectus omne quod acceperat a patre fidei et gratiae patrimonium dissipauit. et quia eum discessisse paenituit, postea est regressus ad patrem, quem reliquerat, cum peccatum proprium nollet fateri. § 3 non ergo interuallo ocorumlocorum deus relinquitur, sed prauitate morum et deformitate gestorum. discedit a domino qui se elongat ab eo, quemadmodum audita praesentia dei Adam latere cupiebat. sed discedens a dommodomino salutem habere non poterat, quoniam scriptum est: ecce qui elongant se abs te peribunt. unusquisque igitur suis studiis sese aut mngit aut separat. § 4 denique quam plerosque nec locorum interualla secernant uel finitima et uicina conectant, indicio est, quia sunt plerique in corpore siti, qui", + "candidate_score": 0.655441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_535", + "psc_text": "§ 2 tunc magis tibi orandus est dominus, tunc praesidia postulanda, culpa cauenda, quando uidetur habere secretum ; tunc maxime, quando tenebrae in circuitu meo et parietes me operiunt, considerandum, quia deus omnia intuetur abscondita. ne dixeris ergo: 'circumfusus sum tenebris; quis me uidet et quem uereor saeptus parietibus et inclusus ?', quia uultus domini super facientes mala. § 3 deinde, si arbitmm non uides, te ipsum non uides, tuae conscientiae testimonium non uereris? nescis illam caliginem noctis non opertorium, sed incentiuum esse peccati? cum somno et cibo feruent corpora, tunc etiam mentis uigor sopore laxatur, somno resolniturresoluitur, tunc inrepit inpuri libido concubitus, tunc perturbatur cor, squalor inmunditiae non ueretur, castitatis puritas non consideratur, pudicitiae gloria non recensetur. nox erat, quando ludas prodidit, quando PetntsPetrus negauit. cap. 32 § 1 Illo igitur praecipue tempore iustificationes dei animo retexendae sunt, relegenda mandata hortatoria, illa de castitate 2 Ps. 118. 55 3", + "candidate_score": 0.655272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115_117", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_535", + "psc_text": "§ 2 tunc magis tibi orandus est dominus, tunc praesidia postulanda, culpa cauenda, quando uidetur habere secretum ; tunc maxime, quando tenebrae in circuitu meo et parietes me operiunt, considerandum, quia deus omnia intuetur abscondita. ne dixeris ergo: 'circumfusus sum tenebris; quis me uidet et quem uereor saeptus parietibus et inclusus ?', quia uultus domini super facientes mala. § 3 deinde, si arbitmm non uides, te ipsum non uides, tuae conscientiae testimonium non uereris? nescis illam caliginem noctis non opertorium, sed incentiuum esse peccati? cum somno et cibo feruent corpora, tunc etiam mentis uigor sopore laxatur, somno resolniturresoluitur, tunc inrepit inpuri libido concubitus, tunc perturbatur cor, squalor inmunditiae non ueretur, castitatis puritas non consideratur, pudicitiae gloria non recensetur. nox erat, quando ludas prodidit, quando PetntsPetrus negauit. cap. 32 § 1 Illo igitur praecipue tempore iustificationes dei animo retexendae sunt, relegenda mandata hortatoria, illa de castitate 2 Ps. 118. 55 3", + "candidate_score": 0.65477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1064", + "psc_text": "super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt. respondet Iudaeus: 'unde habuisti intellegere, 7 cf. Ps. 1,2 17 cf. loll. 11,9-10 20.25 Ps. 118, 99 1 animis GmlllIml traducebatur MOav 2 coacerbandi PrnlRml 3 aestus] estu ab GM 4 studium ANPmlRTa interdum ARrrd 5 medi- fcatione NOT uendicabat Gm2M0a 8 meditationi A 9 quanta meditatio est ARm2 quantus meditator (meditatur 0 meditatus a)cet. vuideatur sigm- ficare Mav 11 alioqui A 12 neglegHitior est R 13 principiis propheta O W meditator GNOPmlRmlv 16 etiam saluator ne a 17 legernnns Rm1 ammonet NP 18 offendit AORm2av 19 enim] autem Ov 20 uersus on-GMNOPTv tertius Rm2 III N P, om.AGMORm1Tv 21quia", + "candidate_score": 0.652148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1502", + "psc_text": "sum uobis. hic est ignis qui ardet ante dominum; nisi enim quis flagrantiam deuotionis adsumpserit, praesentiam domini habere non poterit. accende hunc prius ignem in mentibus tuis, ut Christi tibi lumen effulgeat. § 3 hoc igne urebatur rulms et non exurebatur; urit enim sermo unus, ut corrigat conscientiam peccatoris, non exurit, ut perdat. hic ignis hebetare, hic ignis extinguere materialium saeua flammarum consueuit incendia; denique Hebraei hoc igne succensi fornacis ardentis uaporem nec timere nec sentire potuerunt. merito ergo bonus seruus diligit ignitum domini alloquium quo induitur caritas, quae excludit timorem. cap. 21 § 1 Pulchre autem addidit 'nimis', quia omnis quidem doctor inflammat audientis affectum, sed supra omnes sermo est dei, diuisiones artuum et intima penetrans medullarum. tripliciter ergo describe tibi ignitum alloquium dei, uel quod mundat uel quod accendit uel quod inluminat audientes. ideo ait dominus: 3*Luc. 24, 32 6 cf. I Cor. 3, 12-13 11 loh. 15,", + "candidate_score": 0.650062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_122", + "psc_text": "quo plantata sunt uerba scripturarum caelestium, cum inuenerit homo, abscondit;; illum in corde suo nec diuulgat eum, sciens quia, si diuulgauerit Babyloniis thesaurum dei. magnam offensionem contrahet, ut dicatur ei sermone prophcticoprophetico: de semine tuo accipient et facient spadones in domo regis. per quae si-‹ gnifitatur, quia is, qui prodiderit diuina mysteria, posteritatem ani- , mae suae seminariumque meritorum habere non possit. cap. 28 § 1 Caue ergo, ne diuitias tuas perfidis prodas et, si amicitiam simulent, non illis aperias interiora domus tuae: non reseres the -; sauros regios, quos Babylonii scire non debent, ne ueniant et capiant 6*1 Cor. 3,2 8 cf. I Car. 16. 7—9 10 cf. Eph. 6, 19 11 cf. Eccle. 3, 7: 13 cf. Matth. 13, 44 15 cf. P.. 11.7 16 cf. CoL 2, 3 21*E$ai. 39, 7 * 27 cf. IV Reg. 24, 13 def. A 1 suam scientiam MN 2 celerare JIml", + "candidate_score": 0.646781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "cordis nostri gremio debemus operire, debemus abscondere! cap. 29 § 1 Quarto uersu dicit: benedictus es, domine, doce me iustificationes tuas; non enim quicumque dixerit: domine domine, ipse intrabit in regnum caelorum, sed qui uoluntatem dei tecentfecerit. § 2 ideo iste, qui correxerit uiam suam a iuuentute sua, custodientcustodierit uerba dei, in toto corde quaesierit dominum deum suum nec-repulsus sit a mandatis dei et dignus habitus, cui committerentur arcana sapientiae, absconderit ea in corde suo, ne peccaret deo, quasi habens eloquia dei gratias agit dicens: benedictus es , domine, et desiderat ipsum doctorem habere, cupiens cognoscere secreta legis, et quemadmodum interpretationem habeat: si emeris puerum Hebraeum et seruierit tibi annis sex et reliqua, quibus praemissum est: has iustitias quas propones in conspectu filiorum Israel, haec a domino quaerit discere, quae hoinineshomines docere non poterant, nisi deus ante docuisset. § 3 quae posteaquam a Christo didicerunt apostoli, ecclesia dicit: introduxit me", + "candidate_score": 0.644339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "ore suo tenet et iniustos non ante euomit quam denuntiet euomendos, ut uel huiusmodi admonitione conuersi dignum aliquid efficiant quo non uomantur! nunc tertium uersiculum consideremus. cap. 26 § 1 In corde, inquit, meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi. propterea ergo mysterium regis bonum est abscondere; peccat enim deo, qui commissa sibi secreta mysteria putauerit indignis esse uulganda. perieulumpericulum itaque est non solum falsa dicere. sed etiam uera, si quis ea insinuet quibus non oportet. § 2 quodmtium quadripertitum est, uel adulationis uel auantiaeauaritiae uel iactantiae uel loquacitatis incautae, quia, dum adulari uult aiiquisaliquis, ei cui loquitur effundit mysterium; nonnulli etiam studio lucri mercedem proditionis secuntur, ut tegenda silentio 19 P*, 118, 11 dej. A 2 grauiori JINRav 3 calidus] add. est a spiritus sancti av 4 ergo] enim a 6 frigido] add. qui inter utraque natura mentitur O 9 ex quibus 0 cod. Casin. 154 av 10", + "candidate_score": 0.642772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_575", + "psc_text": "enumeratione, sed perfectae plenitudinis aestimatione censetur. ego, mquitinquit, deus tuus sum. non dixit ero sed 'iam sum, iam inhabito, iam possideo'. aufert dilationem, ubi inuenit iusti confessionem. sane alibi ait: hodie mecum eris in paradiso. futurum promittit, sed id quod futurum est unius diei spatio non patitur protelari. denique potuit dicere: mecum eris in paradiso, sed addidit hodie, ne dilatione gratia minueretur. cap. 12 § 1 Sed non illi soli dicit dominus Iesus: hodie mecum eris in paradiso, sed et tibi dicit: mecum eris in paradiso, si confitearis dominum Iesum, si eius patrocinium tibi poscas, si et ipse dicas: memento, domine, mei. cum ueneris in regnum tuum. sed tibi non dicit: hodie mecum eris; dicit martyri: § 2 hodie mecum eris in paradiso. tibi non dicit, quia adhuc in hoc febrienti corpore constitutus, in hoc concupiscenti, in hoc terrena adhuc desideranti. sed cum potueris dicere: disrupisti uincula m e a,", + "candidate_score": 0.640209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_697", + "psc_text": "cap. 60 § 1 Et ideo iustificationes dei ab ipso domino uult doceri, quia difficile est in terra magistrum huiusmodi repperire, qui ea doceat quae ipse non uiderit. ad illum igitur doctorem intimo propheta contendit affectu, qui solus magister est uerus. quomodo enim potest homo quasi uerum docere quod nesciat, cum ipse sit mendax? merito- § 2 que ait dominus, ut nemo super terram uocet sibi quem quam magistrum, quia unus est magister omnium. et quomodo posset Dauid alium doetoremdoctorem quaerere, cum ipse de deo dixerit: qui docet hominem scientiam? docet autem deus et mentes inluminat singulorum et claritatem cognitionis infundit, si tu aperias ostia cordis tui et caelestis gratiae recipias claritatem. quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit inuenit, e t qui pulsat apprituraperitur ei. § 3 multa obscuritas in scripturis propheticis. sed si manu quadam mentis tuae scripturarum ianuam pulses et ea quae sunt occulta diligenter examines, paulatim", + "candidate_score": 0.639314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_146_148", + "bdc_text": "Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant . Ab eodem Zvinggero tuas quoque accepi .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_72", + "psc_text": "secutus est Christum, probauit, quia in eo corrigit iuuenior uiam suam, si Christi uerba custodiat, dicens ad eum: diligamus ubera tua super uinum, sic tamen bibens, ut non absorberetur uino, sed gratia eius laetitiam cordis hauriret, non corporis ebrietate titubaret. § 2 denique bibens hoc uinum aperuit oculos suos et uidit uiam rectam, reliquit tortuosas uias, dicens: aequitas dilexit te, hoc est: 'non flexuosa itinera te sequuntur, sed solus ad te potest iustitiae trames peruenire'. qui enim diligit iustitiam, non se auertit a Christo; quomodo enim arbitrum iusti remuneratoremque meritorum innorensinnocens metuat conscientia? cap. 8 § 1 In hoc ergo iuuene spectato magna mystpriamysteria, quae in Canticis canticorum sanctus Salomon repletus domini spiritu resultauit. constitue dominunidominum lesuniIesum recuiubentemrecumbentem in conuiuio, reclinantem selohannem supra pectus eius. mirantes alios, quod seruus se supra dominum reclinaret. quod caro illa peccatrix supra templum uerbi recumberet. quod anima illa carnis uinculis innexa aulam diuinae 4", + "candidate_score": 0.635422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_534", + "psc_text": "MNT Christo om. a bonis fidelem suum probare potuerit affectum. fides ergo, probitas, innocentia memorem probant. quod autem ait: memor fui nominis tui, plena deuotio est, quia nemo dicit dominum resumIesum nisi in spiritu sancto. hoc nomen inuocetur diebus et noctibus, nullum tempus precandi uacuum sinat sancta deuotio praeterire. cap. 31 § 1 Si studentes igitur doctrinis saecularibus perparum somno indulgent, quanto magis, qui deum cupiunt cognoscere, non debent somno corporis inpediri, nisi quantum naturae satis est! Dauid per singulas noctes lectum suum lacrimis diluebat, surgebat etiam ncctisnoctis medio, ut domino confiteretur, et tu totam noctem sopori existimas deputandam ? § 2 tunc magis tibi orandus est dominus, tunc praesidia postulanda, culpa cauenda, quando uidetur habere secretum ; tunc maxime, quando tenebrae in circuitu meo et parietes me operiunt, considerandum, quia deus omnia intuetur abscondita. ne dixeris ergo: 'circumfusus sum tenebris; quis me uidet et quem uereor saeptus parietibus et", + "candidate_score": 0.633348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_539", + "psc_text": "disceremus. quaesiuit igitur in prophetis ecclesia ex gentibus congregata, et ideo credidit. denique aduentus dominici testimonia de prophetis euangelistae Paulusque posuerunt, unde scriptum est. § 2 Quia nox nocti indicat scientiam. quaesiuit in noctibus, in persecutionibus et aduersis, in tribulationibus et laboribus duris. nox est omnibus quibus non est perfecta securitas. unde ait dominus: ueniet nox, quando nemo potest operari. cum in hoc mundo sum, 1ux huius mundi sum. non ergo operemur in tenebris. si enim lucent opera nostra, non operamur in tenebris, sed in lumine dei; (in lumine dei) est cui adest Christus. 2 Ps. 6, 7 6 ci I Cor. 9, 27 13*Cant. 3, 1 16 Ps, 17, 12 20 Ps. 18, 3 83*Ioh. 9,4—5 26 cf. Matth. 5,16 1 ut om. v 2 restringat Oa 3 quis GMm2NOav deditus] add. est Rm2 4 est om. codd. praeter A, av non om. GMNOPRm1av meum Rml 6 suae lacximas", + "candidate_score": 0.631523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_141", + "bdc_text": "mitto ad d. Zvinggerum Basileam , obsecrahat eas fideliter curet .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_72", + "psc_text": "secutus est Christum, probauit, quia in eo corrigit iuuenior uiam suam, si Christi uerba custodiat, dicens ad eum: diligamus ubera tua super uinum, sic tamen bibens, ut non absorberetur uino, sed gratia eius laetitiam cordis hauriret, non corporis ebrietate titubaret. § 2 denique bibens hoc uinum aperuit oculos suos et uidit uiam rectam, reliquit tortuosas uias, dicens: aequitas dilexit te, hoc est: 'non flexuosa itinera te sequuntur, sed solus ad te potest iustitiae trames peruenire'. qui enim diligit iustitiam, non se auertit a Christo; quomodo enim arbitrum iusti remuneratoremque meritorum innorensinnocens metuat conscientia? cap. 8 § 1 In hoc ergo iuuene spectato magna mystpriamysteria, quae in Canticis canticorum sanctus Salomon repletus domini spiritu resultauit. constitue dominunidominum lesuniIesum recuiubentemrecumbentem in conuiuio, reclinantem selohannem supra pectus eius. mirantes alios, quod seruus se supra dominum reclinaret. quod caro illa peccatrix supra templum uerbi recumberet. quod anima illa carnis uinculis innexa aulam diuinae 4", + "candidate_score": 0.623188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_178", + "psc_text": "eras. M, om. NPT 18 reddit GmlN 19 pr. faciem Pml reuelan — p. 56,16 caeleste fidei desunt in A oculos suos petit av 20 internum 0 21 autem eras. M, om. NT 24 regione mortuoram 0 26 conta- , gione Jla 28 exemplum Gm1 eramus ante MN erant Ov legis, quando custodiebamus neomenias et sabbata quae sunt umbra futurorum, sicut hodieque Iudaei, qui uerum sabbatum non uident, quiexemplari et umbrae srruiuntseruiunt. nos quoque secundum euangelium nunc uiuentes umbram sequimur uerborum dei. § 2 Nathanael sub arbore fici uidetur, Dauid in umbra alarum domini Iesu sperare se dicit, Zachaeus in arborem sycomori ascendit, ut Christum uideret. nobis quoque expandit manus suas Iesus, ut totum mundum obumbraret. quomodo non sumus in umbra, qui crucis eius protegimur uelamento ? quomodo non sumus in umbra, quos cmcifixuscrucifixus a malignitate saeculi et corporis ardore defendit ? an nescimus, quoniam uerbum dei ueniens in hunc", + "candidate_score": 0.622252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_129", + "psc_text": "cognouit sensum domini? si mscrutabiliainscrutabilia sunt iudicia, quomodo ergo pronuntiaui, ait propheta, omnia iudicia oris t u i? sed fortasse non eadem sunt iudicia dei quae iudicia oris eius. si alia sunt, bene dicitur: cogitationibus tuis quis similis erit?, et ideo inscrutabilia sunt iudicia eius, quia ex parte cognoscimusetcognoscimus ex parte prophetamus. si autem nullus nisi Christus hoc dicit, qui potest dicere: ego et pater unum sumus? cap. 31 § 1 Distinguamus tamen nec uereamur, ne mpugnetinpugnet se uelut contrariis scriptura uenerabilis. consideremus enim, quia non dixit: 'iudicia oris eius sicut abyssus multa., sed iudicia tua dixit, nec apostolus posuit: 'inscrutabilia iudicia oris eius', sedinscrutabiia iudicia eius. possumus enim iudicia dei aestimare § 2 quae occulta nobis non patefecerit, iudicia autem oris eius quae adnuntiauerit et per os prophetarum locutus est. os enim dei propheta intellegitur, cui dicitur: clama, et ille ait: quid 3 cf. Cant. 1, 4 (3) 6", + "candidate_score": 0.608552, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani", + "max_score": 0.715777, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_170", + "psc_text": "inviolabiliter facit sanctos suos versari inter malos, ut custodiant eam quam accipiunt sanctitatem, quemadmodum ipse Dominus Jesus nulla contagione malignitatis in Judaeorum gente pollutus est, neque cum illa prima sacramenta secundum perfectam humilitatis viam factus sub lege suscepit, neque cum postea discipulis electis cum suo traditore usque ad extremum osculum vixit. Ejus enim exemplo, non solum non facientis mala, sed etiam non consentientis ulli malitiae, inter paleam frumenta secura sunt, quia neque talia faciunt, neque consentiunt facientibus; etiam si in eadem segete usque ad messem, in eadem area usque ad ventilationem, intra eadem retia usque ad separationem quae in littore futura est, boni tolerent malos (Matth. III, 12, et XIII, 37-45, 47-50). Sed isti sunt vere caeci duces caecorum, qui et in numero suorum tam multos malos vident, et viam pacis non vident; et ut se non ad sustinendum invicem propter unitatis vinculum, sed ad dividendum ab invicem propter schismatis", + "candidate_score": 0.715777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26_28", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat . Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_234", + "psc_text": "Sicut ille fidelissimus testis avaritiae collegarum, cum ea mala tribulationum quae patiebatur illo tempore Ecclesia, censurae divinae et disciplinae tribueret, commemoratis quos noverat episcoporum pessimis moribus, qui esurientibus fratribus habere argentum largiter vellent, fundos insidiosis fraudibus raperent, usuris multiplicantibus fenus augerent: Quid non, inquit, perpeti tales pro peccatis hujusmodi mereremur? Et deinde adhibet testimonium de Psalmis dicens: Cum jam pridem monuerit et dixerit censura divina (Cyprianus, Serm. de Lapsis), « Si dereliquerint filii ejus legem meam, et in judiciis meis non ambulaverint; si justitias meas profanaverint, et praecepta mea non observaverint; visitabo in virga iniquitates eorum, et in flagellis delicta eorum: misericordiam autem meam non dispergam ab eis » (Psal. LXXXVIII, 31-34). 15. Misericorditer igitur corripiat homo quod potest: quod autem non potest, patienter ferat; et dilectione gemat atque lugeat, donec aut ille desuper emendet et corrigat, aut usque ad messem differat eradicare zizania, et paleam ventilare: ut tamen securi", + "candidate_score": 0.699214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6_8", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_43", + "psc_text": "ut crimen idololatriae putent juste ab imperatoribus vindicari: aut si nec hoc volunt, cur in veneficos vigorem legum exerceri juste fateantur; in haereticos autem atque impias dissensiones nolint fateri, cum in iisdem iniquitatis fructibus auctoritate apostolica numerentur. An forte nec talia potestates istae humanae constitutionis permittuntur curare? Propter quid ergo gladium portat, qui dictus est minister Dei vindex in iram eis qui male agunt? Nisi forte, quemadmodum nonnulli eorum sane imperitissimi hoc intelligere solent, de honoribus ecclesiasticis dictum est, ut gladius intelligatur vindicta spiritualis, qui excommunicationem operatur: cum providentissimus Apostolus consequenti contextione lectionis satis aperiat quid loquatur. Illic quippe addidit, Propter hoc enim et tributa praestatis: ac deinde subjunxit, Reddite omnibus debita; cui tributum, tributum; cui vectigal, vectigal; cui honorem, honorem; cui timorem, timorem (Rom. XIII, 1-7) . Hoc ergo jam restat, ut istis disputationibus suis prohibeant Christianos tributa persolvere: cum et Dominus talia sentientibus Pharisaeis, quos imitantur isti, nummo", + "candidate_score": 0.697591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34_36", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_223", + "psc_text": "simul et triticum. Quae omnia ita disputamus, ut meminerint qui haec legunt vel audiunt, non eos potuisse unquam demonstrare, sive illo tempore cum recentissima haeresis erat, sive nunc cum multo firmiore innocentiae conscientia sibi totus orbis in catholica Ecclesia christiana pace connectitur, Caecilianum vel eos qui ei concorditer inhaerebant, fuisse zizania. Sed ut securus unusquisque in sanctae Ecclesiae unitate permaneat, et ejusdem unitatis desertores ne cum eis pereat non sequatur, hoc dicimus; quia si fuissent illi zizania, tolerari potius usque ad messem, quam pernicie schismatis eradicatis frumentis separari debuerunt. 12. Sed dicet aliquis: Quomodo praecipienti Apostolo poterimus obedire, qui vetat cum ejusmodi nec quidem cibum simul sumere? Si enim solam cordis separationem ab eis faciendam esse praeciperet, non diceret, Scripsi vobis in epistola non commisceri fornicariis, non utique fornicariis hujus mundi; id est, eis qui christiani non essent, de quibus postea dicit, Quo enim mihi de his qui foris sunt", + "candidate_score": 0.693144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36_38", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_222", + "psc_text": "quandoquidem fuerunt tales in illa unitatis Ecclesia, unde isti exortos se sic jactant, ut eam in sua sola societate, id est, in communione Donati remansisse persuadere conentur? Si enim dicunt per talium communionem perire Ecclesiam, cur eam non dicunt jam Cypriani periisse temporibus? ac sic et per se ipsos unde exstiterint non invenientes, dicere desinant apud se Ecclesiam remansisse, quam totam prioribus periisse temporibus dicunt. Si autem in bonis quibus talia displicent semper mansit et manet et manebit Ecclesia: discant isti aliquando non sic intelligere quod ait Apostolus, Auferte malum ex vobis ipsis; ut per schismata conantes colligere zizania, eradicent simul et triticum. Quae omnia ita disputamus, ut meminerint qui haec legunt vel audiunt, non eos potuisse unquam demonstrare, sive illo tempore cum recentissima haeresis erat, sive nunc cum multo firmiore innocentiae conscientia sibi totus orbis in catholica Ecclesia christiana pace connectitur, Caecilianum vel eos qui ei concorditer inhaerebant, fuisse", + "candidate_score": 0.691711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_18_20", + "bdc_text": "Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat . Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli . Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_100", + "psc_text": "commendat: nec mediatorem se facit inter populum et Deum; sed rogat ut pro se orent invicem omnia membra corporis Christi: quoniam pro invicem sollicita sunt membra, et si patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra; et si glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra (I Cor. XII, 25, 26): ac sic oratio pro invicem membrorum omnium adhuc in terra laborantium, ascendat ad caput quod praecessit in coelum, in quo est propitiatio pro peccatis nostris. Nam si esset mediator Paulus, essent utique et caeteri coapostoli ejus, ac sic multi mediatores essent; nec ipsi Paulo constaret ratio qua dixerat, Unus enim Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . In quo et nos unum sumus, si servemus unitatem spiritus in vinculo pacis: nec propter malos bonos deseramus, sed propter bonos malos sufferamus; ne cum defendere volumus, quod temeraria praesumptione reliquimus incognitos, cogamur majori scelere damnare inauditos. 17.", + "candidate_score": 0.686745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_35_37", + "bdc_text": "Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_227", + "psc_text": "deprehensus, ut anathemate dignus habeatur, fiat hoc ubi periculum schismatis nullum est, atque id cum ea dilectione, de qua ipse alibi praecipit dicens, Ut inimicum non eum existimetis, sed corripite ut fratrem (II Thess. III, 15) : non enim ad eradicandum sed ad corrigendum. Quod si se non agnoverit, neque poenitendo correxerit, ipse foras exiet, et per propriam voluntatem ab Ecclesiae communione dirimetur. Nam et ipse Dominus cum servis volentibus zizania colligere dixit, Sinite utraque crescere usque ad messem; praemisit causam, dicens, Ne forte cum vultis colligere zizania, eradicetis simul et triticum (Matth. XIII, 30, 29) . Ubi satis ostendit, cum metus iste non subest, sed omnino de frumentorum certa stabilitate certa securitas manet, id est, quando ita cujusque crimen notum est, et omnibus exsecrabile apparet, ut vel nullos prorsus vel non tales habeat defensores, per quos possit schisma contingere; non dormiat severitas disciplinae, in qua tanto est efficacior emendatio", + "candidate_score": 0.686156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_19_21", + "bdc_text": "Nosti illud celebri celeberrimi illius historici concordia paucae res crescivit discordia maximae illud denique apostoli . Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini . Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_212", + "psc_text": "simul sumere: nisi quia vidit, si hoc diceret, posse sibi responderi, Itane vos etiam fornicatores et idolis servientes aut non habetis, aut eos ignoratis? Nullum avarum, aut maledicum, aut ebriosum, aut rapacem inter vos videtis et nostis? Cur ergo cum talibus contra praeceptum Apostoli, non solum cibum mensae vestrae sumitis, sed etiam coenam mensae Dominicae communicatis? Hoc ergo Parmenianus, quantum arbitror, evitare conatus est, ne sibi responderetur: ut id non poneret quod pro ejus causa validissime sonare videretur: nam hoc Epistolae apostolicae capitulum si eum fugisset, et ei non occurrisset, non ex ejus ultima parte poneret, Auferte malum ex vobis ipsis. 8. Sed nunc quia hoc diximus, fortasse isti audebunt negare haberi inter se avaros, aut maledicos, aut ebriosos, aut rapaces; et ipsum Optatum, qui universae Africae notissimus fuit, quem tamdiu pertulerunt, quamdiu timuerunt, fortasse defendere conabuntur. Dicant ergo, si possunt, meliorem se atque purgatiorem habere nunc Ecclesiam, quam erat", + "candidate_score": 0.679671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37_39", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus . Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_227", + "psc_text": "deprehensus, ut anathemate dignus habeatur, fiat hoc ubi periculum schismatis nullum est, atque id cum ea dilectione, de qua ipse alibi praecipit dicens, Ut inimicum non eum existimetis, sed corripite ut fratrem (II Thess. III, 15) : non enim ad eradicandum sed ad corrigendum. Quod si se non agnoverit, neque poenitendo correxerit, ipse foras exiet, et per propriam voluntatem ab Ecclesiae communione dirimetur. Nam et ipse Dominus cum servis volentibus zizania colligere dixit, Sinite utraque crescere usque ad messem; praemisit causam, dicens, Ne forte cum vultis colligere zizania, eradicetis simul et triticum (Matth. XIII, 30, 29) . Ubi satis ostendit, cum metus iste non subest, sed omnino de frumentorum certa stabilitate certa securitas manet, id est, quando ita cujusque crimen notum est, et omnibus exsecrabile apparet, ut vel nullos prorsus vel non tales habeat defensores, per quos possit schisma contingere; non dormiat severitas disciplinae, in qua tanto est efficacior emendatio", + "candidate_score": 0.679214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36_38", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_227", + "psc_text": "deprehensus, ut anathemate dignus habeatur, fiat hoc ubi periculum schismatis nullum est, atque id cum ea dilectione, de qua ipse alibi praecipit dicens, Ut inimicum non eum existimetis, sed corripite ut fratrem (II Thess. III, 15) : non enim ad eradicandum sed ad corrigendum. Quod si se non agnoverit, neque poenitendo correxerit, ipse foras exiet, et per propriam voluntatem ab Ecclesiae communione dirimetur. Nam et ipse Dominus cum servis volentibus zizania colligere dixit, Sinite utraque crescere usque ad messem; praemisit causam, dicens, Ne forte cum vultis colligere zizania, eradicetis simul et triticum (Matth. XIII, 30, 29) . Ubi satis ostendit, cum metus iste non subest, sed omnino de frumentorum certa stabilitate certa securitas manet, id est, quando ita cujusque crimen notum est, et omnibus exsecrabile apparet, ut vel nullos prorsus vel non tales habeat defensores, per quos possit schisma contingere; non dormiat severitas disciplinae, in qua tanto est efficacior emendatio", + "candidate_score": 0.677264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36_38", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_223", + "psc_text": "simul et triticum. Quae omnia ita disputamus, ut meminerint qui haec legunt vel audiunt, non eos potuisse unquam demonstrare, sive illo tempore cum recentissima haeresis erat, sive nunc cum multo firmiore innocentiae conscientia sibi totus orbis in catholica Ecclesia christiana pace connectitur, Caecilianum vel eos qui ei concorditer inhaerebant, fuisse zizania. Sed ut securus unusquisque in sanctae Ecclesiae unitate permaneat, et ejusdem unitatis desertores ne cum eis pereat non sequatur, hoc dicimus; quia si fuissent illi zizania, tolerari potius usque ad messem, quam pernicie schismatis eradicatis frumentis separari debuerunt. 12. Sed dicet aliquis: Quomodo praecipienti Apostolo poterimus obedire, qui vetat cum ejusmodi nec quidem cibum simul sumere? Si enim solam cordis separationem ab eis faciendam esse praeciperet, non diceret, Scripsi vobis in epistola non commisceri fornicariis, non utique fornicariis hujus mundi; id est, eis qui christiani non essent, de quibus postea dicit, Quo enim mihi de his qui foris sunt", + "candidate_score": 0.676478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_68_70", + "bdc_text": "Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_234", + "psc_text": "Sicut ille fidelissimus testis avaritiae collegarum, cum ea mala tribulationum quae patiebatur illo tempore Ecclesia, censurae divinae et disciplinae tribueret, commemoratis quos noverat episcoporum pessimis moribus, qui esurientibus fratribus habere argentum largiter vellent, fundos insidiosis fraudibus raperent, usuris multiplicantibus fenus augerent: Quid non, inquit, perpeti tales pro peccatis hujusmodi mereremur? Et deinde adhibet testimonium de Psalmis dicens: Cum jam pridem monuerit et dixerit censura divina (Cyprianus, Serm. de Lapsis), « Si dereliquerint filii ejus legem meam, et in judiciis meis non ambulaverint; si justitias meas profanaverint, et praecepta mea non observaverint; visitabo in virga iniquitates eorum, et in flagellis delicta eorum: misericordiam autem meam non dispergam ab eis » (Psal. LXXXVIII, 31-34). 15. Misericorditer igitur corripiat homo quod potest: quod autem non potest, patienter ferat; et dilectione gemat atque lugeat, donec aut ille desuper emendet et corrigat, aut usque ad messem differat eradicare zizania, et paleam ventilare: ut tamen securi", + "candidate_score": 0.675211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36_38", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit . Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_187", + "psc_text": "pacis, et non fit, ipsa negligentia culpam trahit, et in periculo consentiendi est per desidiam corrigendi. CAPUT XXIII.--43. Ex qua regula et illud intelligendum est, quod consequenter opponit, dicens esse scriptum: Sit vobis legitimum aeternum in progenies vestras, dividere in medio sanctorum et irreligiosorum, et in medio mundorum et immundorum (Levit. X, 9, 10) . Tanto enim quisque melius hoc facit, quanto magis in Ecclesia proficit. Cum enim crevisset herba, et fructum fecisset, tunc apparuerunt zizania. Et quamvis inter utrumque jam servi patrisfamilias cognitione dividerent atque distinguerent; jubentur tamen ea sinere crescere, et hoc usque ad messem (Matth. XIII, 26-30) . Sed haec hactenus: ea enim quae restant, aliquanto diligentius ab alio exordio consideranda atque tractanda sunt. LIBER TERTIUS. Reliqua tractantur loca Scripturae quae Parmenianus objectabat. CAPUT PRIMUM.--1. Cum omnis pia ratio et modus ecclesiasticae disciplinae unitatem spiritus in vinculo pacis maxime debeat intueri, quod Apostolus sufferendo invicem praecipit custodire", + "candidate_score": 0.67412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_67_69", + "bdc_text": "mox tamen adiicerent . Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_234", + "psc_text": "Sicut ille fidelissimus testis avaritiae collegarum, cum ea mala tribulationum quae patiebatur illo tempore Ecclesia, censurae divinae et disciplinae tribueret, commemoratis quos noverat episcoporum pessimis moribus, qui esurientibus fratribus habere argentum largiter vellent, fundos insidiosis fraudibus raperent, usuris multiplicantibus fenus augerent: Quid non, inquit, perpeti tales pro peccatis hujusmodi mereremur? Et deinde adhibet testimonium de Psalmis dicens: Cum jam pridem monuerit et dixerit censura divina (Cyprianus, Serm. de Lapsis), « Si dereliquerint filii ejus legem meam, et in judiciis meis non ambulaverint; si justitias meas profanaverint, et praecepta mea non observaverint; visitabo in virga iniquitates eorum, et in flagellis delicta eorum: misericordiam autem meam non dispergam ab eis » (Psal. LXXXVIII, 31-34). 15. Misericorditer igitur corripiat homo quod potest: quod autem non potest, patienter ferat; et dilectione gemat atque lugeat, donec aut ille desuper emendet et corrigat, aut usque ad messem differat eradicare zizania, et paleam ventilare: ut tamen securi", + "candidate_score": 0.667361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_223", + "psc_text": "simul et triticum. Quae omnia ita disputamus, ut meminerint qui haec legunt vel audiunt, non eos potuisse unquam demonstrare, sive illo tempore cum recentissima haeresis erat, sive nunc cum multo firmiore innocentiae conscientia sibi totus orbis in catholica Ecclesia christiana pace connectitur, Caecilianum vel eos qui ei concorditer inhaerebant, fuisse zizania. Sed ut securus unusquisque in sanctae Ecclesiae unitate permaneat, et ejusdem unitatis desertores ne cum eis pereat non sequatur, hoc dicimus; quia si fuissent illi zizania, tolerari potius usque ad messem, quam pernicie schismatis eradicatis frumentis separari debuerunt. 12. Sed dicet aliquis: Quomodo praecipienti Apostolo poterimus obedire, qui vetat cum ejusmodi nec quidem cibum simul sumere? Si enim solam cordis separationem ab eis faciendam esse praeciperet, non diceret, Scripsi vobis in epistola non commisceri fornicariis, non utique fornicariis hujus mundi; id est, eis qui christiani non essent, de quibus postea dicit, Quo enim mihi de his qui foris sunt", + "candidate_score": 0.667243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_18", + "bdc_text": "Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_99", + "psc_text": "suis de uno mediatore securi sint. 16. Homines enim omnes christiani invicem se commendant orationibus suis. Pro quo autem nullus interpellat, sed ipse pro omnibus, hic unus verusque Mediator est: cujus typus quoniam praefigurabatur in sacerdote Veteris Testamenti, nullus illic invenitur orasse pro sacerdote. Paulus autem apostolus quanquam sub capite praecipuum membrum, sed tamen quia membrum est corporis Christi, et noverat non per figuram in interiora veli ad Sancta sanctorum (Hebr. IX, 12), sed per expressam et redditam veritatem in interiora coeli, ad sanctitatem non imaginariam, sed aeternam, pro nobis intrasse maximum et verissimum sacerdotem, Ecclesiae se orationibus et ipse commendat: nec mediatorem se facit inter populum et Deum; sed rogat ut pro se orent invicem omnia membra corporis Christi: quoniam pro invicem sollicita sunt membra, et si patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra; et si glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra (I Cor. XII, 25, 26): ac sic oratio", + "candidate_score": 0.663002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_18", + "bdc_text": "Dominum itaque ecclesiarum caput vitam etiam conciliatorem ex animo oro , ut omnibus vobis spiritum pacis et consentionis largiatur , longeque a vobis omnes suspitiones ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_100", + "psc_text": "commendat: nec mediatorem se facit inter populum et Deum; sed rogat ut pro se orent invicem omnia membra corporis Christi: quoniam pro invicem sollicita sunt membra, et si patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra; et si glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra (I Cor. XII, 25, 26): ac sic oratio pro invicem membrorum omnium adhuc in terra laborantium, ascendat ad caput quod praecessit in coelum, in quo est propitiatio pro peccatis nostris. Nam si esset mediator Paulus, essent utique et caeteri coapostoli ejus, ac sic multi mediatores essent; nec ipsi Paulo constaret ratio qua dixerat, Unus enim Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . In quo et nos unum sumus, si servemus unitatem spiritus in vinculo pacis: nec propter malos bonos deseramus, sed propter bonos malos sufferamus; ne cum defendere volumus, quod temeraria praesumptione reliquimus incognitos, cogamur majori scelere damnare inauditos. 17.", + "candidate_score": 0.661635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_36", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_187", + "psc_text": "pacis, et non fit, ipsa negligentia culpam trahit, et in periculo consentiendi est per desidiam corrigendi. CAPUT XXIII.--43. Ex qua regula et illud intelligendum est, quod consequenter opponit, dicens esse scriptum: Sit vobis legitimum aeternum in progenies vestras, dividere in medio sanctorum et irreligiosorum, et in medio mundorum et immundorum (Levit. X, 9, 10) . Tanto enim quisque melius hoc facit, quanto magis in Ecclesia proficit. Cum enim crevisset herba, et fructum fecisset, tunc apparuerunt zizania. Et quamvis inter utrumque jam servi patrisfamilias cognitione dividerent atque distinguerent; jubentur tamen ea sinere crescere, et hoc usque ad messem (Matth. XIII, 26-30) . Sed haec hactenus: ea enim quae restant, aliquanto diligentius ab alio exordio consideranda atque tractanda sunt. LIBER TERTIUS. Reliqua tractantur loca Scripturae quae Parmenianus objectabat. CAPUT PRIMUM.--1. Cum omnis pia ratio et modus ecclesiasticae disciplinae unitatem spiritus in vinculo pacis maxime debeat intueri, quod Apostolus sufferendo invicem praecipit custodire", + "candidate_score": 0.661398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_38_40", + "bdc_text": "Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus . Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_223", + "psc_text": "simul et triticum. Quae omnia ita disputamus, ut meminerint qui haec legunt vel audiunt, non eos potuisse unquam demonstrare, sive illo tempore cum recentissima haeresis erat, sive nunc cum multo firmiore innocentiae conscientia sibi totus orbis in catholica Ecclesia christiana pace connectitur, Caecilianum vel eos qui ei concorditer inhaerebant, fuisse zizania. Sed ut securus unusquisque in sanctae Ecclesiae unitate permaneat, et ejusdem unitatis desertores ne cum eis pereat non sequatur, hoc dicimus; quia si fuissent illi zizania, tolerari potius usque ad messem, quam pernicie schismatis eradicatis frumentis separari debuerunt. 12. Sed dicet aliquis: Quomodo praecipienti Apostolo poterimus obedire, qui vetat cum ejusmodi nec quidem cibum simul sumere? Si enim solam cordis separationem ab eis faciendam esse praeciperet, non diceret, Scripsi vobis in epistola non commisceri fornicariis, non utique fornicariis hujus mundi; id est, eis qui christiani non essent, de quibus postea dicit, Quo enim mihi de his qui foris sunt", + "candidate_score": 0.652625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_134", + "bdc_text": "Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_157", + "psc_text": "Ita sane, sed tunc praedicant Deum, si cum Christo colligunt: quicumque vero cum illo non colligunt, spargunt (Matth. XII, 30); Donatum praedicando, non Deum, caeci caecos sequendo simul in foveam cadunt. Sed de quaestione Baptismi latius aliquid Domino adjuvante tractabimus (Lib. 1 de Baptismo contra Donatistas, cap. 1), cum de omnibus testimoniis sanctarum Scripturarum, quae nobis objicienda credidit, Parmeniano responderimus. Qui vere ipse adaequat proximos sibi eversione iniquitatis, qui eis tam malum propinavit errorem, ut non pro pace, sed pro divisione et discissione non solum loquatur ipse, sed etiam divinos Libros loqui persuadeat. CAPUT XV.--33. Sed inter multa miror hominem, cum ageret non posse haberi Baptismum nisi acceptum, nec posse accipi sine dante, interposuisse ex Evangelio testimonium: Non potest, inquit, accipre homo quidquam, nisi fuerit illi datum de coelo. Posset enim aliquis eorum verborum inscius, cum coepisset iste dicere, Non potest homo accipere quidquam, nisi datum fuerit illi; antequam dixisset,", + "candidate_score": 0.651752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_68", + "bdc_text": "Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_197", + "psc_text": "carnis mortificaveritis, vivetis (Rom. VIII, 13) . Non tamen ab eo fraternam separat charitatem, quem de fraterna congregatione praecipit separari. Hoc enim apertius ad Thessalonicenses dicit: Si quis autem non obaudit verbo nostro per epistolam, hunc notate, et non commisceamini cum illo, ut erubescat: et non ut inimicum eum aestimetis, sed corripite ut fratrem. Audiant isti aliquando, et intelligant quemadmodum satagat charitas apostolica, ut sufferentes invicem studeamus conservare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 2, 3). Nam et hic cum dixisset, Et non ut inimicum eum aestimetis, sed corripite ut fratrem; tanquam ostendens cur hoc dixerit, continuo subjunxit, Ipse autem Deus pacis det vobis pacem semper in omni bono (II Thess. III, 14-16) . Ita et de isto qui uxorem patris sui habuit, luctum potius indicit, et pacificam charitatem ubique commendat: sicut et de seipso ait, Ne iterum cum venero ad vos, humiliet me Deus, et lugeam multos ex", + "candidate_score": 0.651484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_101_103", + "bdc_text": "non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes . Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_85", + "psc_text": "moerent peccata quae fiunt in medio eorum (Ezech. IX, 4), quamvis non se inde corporaliter separent. Unicuique enim Deus tribuit secundum cor suum. Nam si primis temporibus non obfuerunt mali sacerdotes, vel collegis bonis, sicut fuit Zacharias (Luc. I, 5); vel popularibus, sicut fuit Nathanael, in quo dolus non erat (Joan. I, 47): quanto magis nihil obest in unitate christiana episcopus malus vel coepiscopis bonis vel laicis, cum jam ille sacerdos secundum ordinem Melchisedech et pontifex noster sedens ad dexteram Patris interpellat pro nobis (Hebr. VII, 17, 25), qui traditus est propter delicta nostra, et resurrexit propter justificationem nostram (Rom. IV, 25)? Nec illud bonis obest, sed offerentibus malis, quod verissime dictum est, Dona iniquorum non probat Altissimus (Eccli. XXXIV, 23) . Non enim dixit, Dona eorum qui pro pace iniquos tolerant, non probat Altissimus. Cum tamen nec isti ea quae objecerunt probare potuerint eo tempore quo schisma fecerunt: alioquin", + "candidate_score": 0.64736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_101_103", + "bdc_text": "non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes . Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_96", + "psc_text": "non audit? Quid ergo sibi vult hoc testimonium, vel quomodo pro se arbitrantur esse proferendum, cum his verbis maxime securi fiant inter malos boni, nec ulla causa corporalis separationis existat, ut nefario schismate homines etiam a bonis per talem discordiam separentur, quandoquidem possunt et mali inter bonos exaudiri propter fidem suam? Deus enim qui cordis inspector est, non errat, ut alium pro alio vel exaudiat vel repellat. An propterea dicunt hoc, ut intelligatur malus episcopus non exaudiri, cum pro populo rogat? Quod etsi ita esset, non ideo tamen populus, si bonus atque fidelis est, sollicitus esse deberet. Securos enim illos facit Scriptura quae ait: Fratres, haec scribo vobis, ut non peccetis: et si quis peccaverit, advocatum habemus ad Patrem, Jesum Christum justum; et ipse est propitiatio pro peccatis nostris (I Joan. II, 1, 2) . Hoc quam veraci et pia humilitate dictum sit audiant, si habent aures unde audiant. Joannes", + "candidate_score": 0.644908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_101_103", + "bdc_text": "non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes . Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_133", + "psc_text": "appareat facile non esse quidquam gravius sacrilegio schismatis: quia praecidendae unitatis nulla est justa necessitas, cum sibi nequaquam spiritualiter nocituros malos ideo tolerent boni, ne spiritualiter sejungantur a bonis, cum disciplinae severitatem consideratio custodiendae pacis refrenat aut differt; quam tamen securitas exserit, cum apparet sine vulnere schismatis ad salubrem correctionem posse aliquid ecclesiastico judicio vindicari. Dicimus enim magis nomen Domini eorum esse qui eum metuunt, quamvis permixti sint turbis eorum qui eum non metuunt; et illud quod Apostolus ait, Novit Dominus qui sunt ejus; et recedat ab injustitia omnis qui invocat nomen Domini (II Tim. II, 19) . Si enim pro bono pacis, ne ante tempus cum zizania colliguntur, eradicetur simul et triticum, necessitate cogitur quisquam esse inter injustos; recedat ab injustitia, et securus invocat nomen Domini. Simul enim et ab injustis recedit, et ab eis exit, atque separatur interim corde, ut etiam corpore a talibus in fine separari mereatur.", + "candidate_score": 0.643754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_38", + "bdc_text": "Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_223", + "psc_text": "simul et triticum. Quae omnia ita disputamus, ut meminerint qui haec legunt vel audiunt, non eos potuisse unquam demonstrare, sive illo tempore cum recentissima haeresis erat, sive nunc cum multo firmiore innocentiae conscientia sibi totus orbis in catholica Ecclesia christiana pace connectitur, Caecilianum vel eos qui ei concorditer inhaerebant, fuisse zizania. Sed ut securus unusquisque in sanctae Ecclesiae unitate permaneat, et ejusdem unitatis desertores ne cum eis pereat non sequatur, hoc dicimus; quia si fuissent illi zizania, tolerari potius usque ad messem, quam pernicie schismatis eradicatis frumentis separari debuerunt. 12. Sed dicet aliquis: Quomodo praecipienti Apostolo poterimus obedire, qui vetat cum ejusmodi nec quidem cibum simul sumere? Si enim solam cordis separationem ab eis faciendam esse praeciperet, non diceret, Scripsi vobis in epistola non commisceri fornicariis, non utique fornicariis hujus mundi; id est, eis qui christiani non essent, de quibus postea dicit, Quo enim mihi de his qui foris sunt", + "candidate_score": 0.617885, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales", + "max_score": 0.715075, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_252", + "psc_text": "Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo (Matth. XXII, 16) . Magistrum eum vocabant, qui venerant non discendi intentione, sed nocendi cupiditate. Nam quod ita se res habeat, Veritas manifestat, cum tentatores eos et hypocritas vocat. Quasi ergo adversum eum juraverant, qui ex consilio contra eum mendacia confingebant. Toto etiam vitae hujus tempore veritatis inimici Ecclesiae Dei exprobrant, cum eam haeretica pravitate, aut morum dissimilitudine impugnant. 13. Plerique autem in causa Dei subdole et fallaciter intendentes, et esse se in corpore Christi simulant, et pacem Ecclesiae Dei occulta machinatione perturbant. De quibus profecto hic dicitur: Qui laudabant me, adversum me jurabant. Hi sunt qui veniunt ad vos in vestimentis ovium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces (Matth. VII, 15) . Qui in verbis quidem socialem videntur habere mansuetudinem, in corde vero hostilem gestant furorem. Talis erat ille Simon Magus ab", + "candidate_score": 0.715075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_252", + "psc_text": "Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo (Matth. XXII, 16) . Magistrum eum vocabant, qui venerant non discendi intentione, sed nocendi cupiditate. Nam quod ita se res habeat, Veritas manifestat, cum tentatores eos et hypocritas vocat. Quasi ergo adversum eum juraverant, qui ex consilio contra eum mendacia confingebant. Toto etiam vitae hujus tempore veritatis inimici Ecclesiae Dei exprobrant, cum eam haeretica pravitate, aut morum dissimilitudine impugnant. 13. Plerique autem in causa Dei subdole et fallaciter intendentes, et esse se in corpore Christi simulant, et pacem Ecclesiae Dei occulta machinatione perturbant. De quibus profecto hic dicitur: Qui laudabant me, adversum me jurabant. Hi sunt qui veniunt ad vos in vestimentis ovium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces (Matth. VII, 15) . Qui in verbis quidem socialem videntur habere mansuetudinem, in corde vero hostilem gestant furorem. Talis erat ille Simon Magus ab", + "candidate_score": 0.706663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126_128", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_28", + "psc_text": "committerem, gratiae suae ubertatem concessit. Dixerat superius: Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem. Sed quia charitas non quaerit quae sua sunt (I Cor. XIII); et hinc vera esse ostenditur, cum ille diligitur qui adversatur, ideo subjungit: (Vers. 10.) Erubescant et conturbentur vehementer omnes inimici mei: convertantur et erubescant valde velociter. 10. Ille veraciter charitatem habet, qui et amicum diligit in Deo, et inimicum diligit propter Deum. Hinc namque per semetipsam Veritas dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos (Luc. VI, 27) . Ne ergo surda aure praecepta transeat 473 Dominica, pro inimicis orat anima exaudita: Erubescant et conturbentur. Ergo quia propter peccata quae perpetraveram, erubui; erubescens vero ut ea diluerem, in gemitu meo laboravi, exaudita veniam impetravi. Et utinam meo exemplo erubescat quicunque quod ad imaginem et similitudinem Dei sit factus (Gen. I) intelligit, et qualiter illam peccando foedavit, agnoscit. Si se circumspiciens, consideret et decorem quem", + "candidate_score": 0.695506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_125_127", + "bdc_text": "Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_28", + "psc_text": "committerem, gratiae suae ubertatem concessit. Dixerat superius: Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem. Sed quia charitas non quaerit quae sua sunt (I Cor. XIII); et hinc vera esse ostenditur, cum ille diligitur qui adversatur, ideo subjungit: (Vers. 10.) Erubescant et conturbentur vehementer omnes inimici mei: convertantur et erubescant valde velociter. 10. Ille veraciter charitatem habet, qui et amicum diligit in Deo, et inimicum diligit propter Deum. Hinc namque per semetipsam Veritas dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos (Luc. VI, 27) . Ne ergo surda aure praecepta transeat 473 Dominica, pro inimicis orat anima exaudita: Erubescant et conturbentur. Ergo quia propter peccata quae perpetraveram, erubui; erubescens vero ut ea diluerem, in gemitu meo laboravi, exaudita veniam impetravi. Et utinam meo exemplo erubescat quicunque quod ad imaginem et similitudinem Dei sit factus (Gen. I) intelligit, et qualiter illam peccando foedavit, agnoscit. Si se circumspiciens, consideret et decorem quem", + "candidate_score": 0.69368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_124_126", + "bdc_text": "contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_434", + "psc_text": "Beatus vir cujus est auxilium abs te, ascensiones in corde suo disposuit (Psal. LXXXIII, 6) . (Vers. 11.) Eripe me de inimicis meis, Domine, ad te confugi; doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. 13. Qui in via ambulat, insidias metuit, hostium timet incursus, praedonum impetus perhorrescit. Ideo qui viam nosse salutis desiderat, ut etiam ab inimicis eripiatur exorat. Novit quia inter inimicos graditur, in medio laqueorum, undique pericula imminent, undique ponuntur insidiae, undique incauti praecipitantur. Adversarius enim noster diabolus tanquam leo rugiens circuit, quaerens quem devoret (I Petr. V, 8) . Occupat incautos, inermes sauciat, incautos exspoliat. Alios necat, alios captivat, alios suffocat. Aliquando transfigurat se in angelum lucis, et incautae menti quaedam agenda bona proponit (II Cor. XI); ut dum a proposito tentatus deciderit, et tentationum ventis velut arundo coeperit agitari, facilius ad delicti inducatur consensum. Inserit inutiles cogitationes, vana adhibet desideria, virtutum figmenta depingit.", + "candidate_score": 0.69325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126_128", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis . Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_362", + "psc_text": "aditum patefecit. Hanc legem pro crucifixoribus suis patrem exorans (Luc. XXIII) Christus implevit, hanc nobis tenendam verus magister indixit. Ait enim: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui vos oderunt, et orate pro persequentibus et calumniantibus vos, ut sitis filii Patris vestri qui in coelis est (Luc. VI, 27) . In quo profecto ostendit quia filii Dei aliter esse non possumus, nisi misericordiae legem servantes, inimicos diligamus. Hanc etiam nobis Paulus tenendam insinuat, cum ait: Fratres, etsi praeoccupatus fuerit homo in aliquo delicto, vos qui spiritales estis, hujusmodi instruite in spiritu lenitatis, considerans teipsum, ne et tu tenteris. Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi (Gal. VI, 1) . Quis autem portat alterius onera, nisi qui charitatem habet? Qui enim veraciter diligit, laesus non laedit, contumeliis vicem non reddit, detrahentibus sibi non detrahit, qui eum oderunt, non odit. Scriptum namque est: Charitas patiens est, benigna est (I Cor. XIII,", + "candidate_score": 0.689782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127_129", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_28", + "psc_text": "committerem, gratiae suae ubertatem concessit. Dixerat superius: Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem. Sed quia charitas non quaerit quae sua sunt (I Cor. XIII); et hinc vera esse ostenditur, cum ille diligitur qui adversatur, ideo subjungit: (Vers. 10.) Erubescant et conturbentur vehementer omnes inimici mei: convertantur et erubescant valde velociter. 10. Ille veraciter charitatem habet, qui et amicum diligit in Deo, et inimicum diligit propter Deum. Hinc namque per semetipsam Veritas dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos (Luc. VI, 27) . Ne ergo surda aure praecepta transeat 473 Dominica, pro inimicis orat anima exaudita: Erubescant et conturbentur. Ergo quia propter peccata quae perpetraveram, erubui; erubescens vero ut ea diluerem, in gemitu meo laboravi, exaudita veniam impetravi. Et utinam meo exemplo erubescat quicunque quod ad imaginem et similitudinem Dei sit factus (Gen. I) intelligit, et qualiter illam peccando foedavit, agnoscit. Si se circumspiciens, consideret et decorem quem", + "candidate_score": 0.688971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127_129", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote . Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_362", + "psc_text": "aditum patefecit. Hanc legem pro crucifixoribus suis patrem exorans (Luc. XXIII) Christus implevit, hanc nobis tenendam verus magister indixit. Ait enim: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui vos oderunt, et orate pro persequentibus et calumniantibus vos, ut sitis filii Patris vestri qui in coelis est (Luc. VI, 27) . In quo profecto ostendit quia filii Dei aliter esse non possumus, nisi misericordiae legem servantes, inimicos diligamus. Hanc etiam nobis Paulus tenendam insinuat, cum ait: Fratres, etsi praeoccupatus fuerit homo in aliquo delicto, vos qui spiritales estis, hujusmodi instruite in spiritu lenitatis, considerans teipsum, ne et tu tenteris. Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi (Gal. VI, 1) . Quis autem portat alterius onera, nisi qui charitatem habet? Qui enim veraciter diligit, laesus non laedit, contumeliis vicem non reddit, detrahentibus sibi non detrahit, qui eum oderunt, non odit. Scriptum namque est: Charitas patiens est, benigna est (I Cor. XIII,", + "candidate_score": 0.686439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_252", + "psc_text": "Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo (Matth. XXII, 16) . Magistrum eum vocabant, qui venerant non discendi intentione, sed nocendi cupiditate. Nam quod ita se res habeat, Veritas manifestat, cum tentatores eos et hypocritas vocat. Quasi ergo adversum eum juraverant, qui ex consilio contra eum mendacia confingebant. Toto etiam vitae hujus tempore veritatis inimici Ecclesiae Dei exprobrant, cum eam haeretica pravitate, aut morum dissimilitudine impugnant. 13. Plerique autem in causa Dei subdole et fallaciter intendentes, et esse se in corpore Christi simulant, et pacem Ecclesiae Dei occulta machinatione perturbant. De quibus profecto hic dicitur: Qui laudabant me, adversum me jurabant. Hi sunt qui veniunt ad vos in vestimentis ovium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces (Matth. VII, 15) . Qui in verbis quidem socialem videntur habere mansuetudinem, in corde vero hostilem gestant furorem. Talis erat ille Simon Magus ab", + "candidate_score": 0.679072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_127", + "bdc_text": "Sapite itaque et estote filii parum et charitatem , quam unice commendavit veris suis discipulis Christus dominus , studiosissime et rixas dissidiaque totis animis odio habetote .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_28", + "psc_text": "committerem, gratiae suae ubertatem concessit. Dixerat superius: Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem. Sed quia charitas non quaerit quae sua sunt (I Cor. XIII); et hinc vera esse ostenditur, cum ille diligitur qui adversatur, ideo subjungit: (Vers. 10.) Erubescant et conturbentur vehementer omnes inimici mei: convertantur et erubescant valde velociter. 10. Ille veraciter charitatem habet, qui et amicum diligit in Deo, et inimicum diligit propter Deum. Hinc namque per semetipsam Veritas dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos (Luc. VI, 27) . Ne ergo surda aure praecepta transeat 473 Dominica, pro inimicis orat anima exaudita: Erubescant et conturbentur. Ergo quia propter peccata quae perpetraveram, erubui; erubescens vero ut ea diluerem, in gemitu meo laboravi, exaudita veniam impetravi. Et utinam meo exemplo erubescat quicunque quod ad imaginem et similitudinem Dei sit factus (Gen. I) intelligit, et qualiter illam peccando foedavit, agnoscit. Si se circumspiciens, consideret et decorem quem", + "candidate_score": 0.666679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_123_125", + "bdc_text": "6 . contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_252", + "psc_text": "Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo (Matth. XXII, 16) . Magistrum eum vocabant, qui venerant non discendi intentione, sed nocendi cupiditate. Nam quod ita se res habeat, Veritas manifestat, cum tentatores eos et hypocritas vocat. Quasi ergo adversum eum juraverant, qui ex consilio contra eum mendacia confingebant. Toto etiam vitae hujus tempore veritatis inimici Ecclesiae Dei exprobrant, cum eam haeretica pravitate, aut morum dissimilitudine impugnant. 13. Plerique autem in causa Dei subdole et fallaciter intendentes, et esse se in corpore Christi simulant, et pacem Ecclesiae Dei occulta machinatione perturbant. De quibus profecto hic dicitur: Qui laudabant me, adversum me jurabant. Hi sunt qui veniunt ad vos in vestimentis ovium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces (Matth. VII, 15) . Qui in verbis quidem socialem videntur habere mansuetudinem, in corde vero hostilem gestant furorem. Talis erat ille Simon Magus ab", + "candidate_score": 0.665439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_58", + "bdc_text": "nam Aquinatis illud est , quod iactatur vulgo , corpus Christi est praesens et manducatur in sacramento altaris substantialiter vel essentialiter , sed tamen non quantitatim ac , qualitatis aut in loco , verum miraculose per omnipotentiam dei .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_217", + "psc_text": "nexus et conjunctiones subministratum et constructum crescit in augmentum Dei (Col. II, 2) . Istud est corpus, extra quod non vivificat spiritus. Unde dicit beatus Augustinus: Si vis vivere de spiritu Christi, esto in corpore Christi [Tract. 26. in Joan.]. De hoc spiritu non vivit haereticus, non vivit schismaticus, non vivit excommunicatus; non enim sunt de corpore. Ecclesia autem spiritum vivificantem habet, quia capiti suo Christo inseparabiliter adhaeret. Scriptum est enim: Qui adhaeret Domino, unus spiritus est cum eo (I Cor. VI, 17) . Pro membris itaque orat caput in hoc psalmo, ut corporis sui orationem Deus Pater exaudiat, et ut ejus clamor ad divinae majestatis aures ascendat. Quotidie enim orat Christus pro Ecclesia, de quo testatur apostolus Paulus: Quia sedens ad dexteram Patris interpellat pro nobis (Rom. VIII, 34) . Denique et ipse est propitiatio pro peccatis nostris (I Joan. 2). Potest autem haec oratio unicuique convenire fideli, qui", + "candidate_score": 0.657388, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum", + "max_score": 0.714802, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84_86", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_117", + "psc_text": "Utroque autem munere prophetiae donantur hi qui et rerum imagines in spiritu vident, et quid valeant simul intelligunt, aut certe manifestis locutionibus in ipsa demonstratione informantur, sicut in Apocalypsi quaedam exponuntur. Nescientes autem afficit prophetiae spiritus, sicut Caiphas cum esset pontifex prophetavit de Domino quod expediret unum mori pro tota gente (Joan. XI, 49, 50), cum aliud in verbis quae dicebat attenderet; quae non se a se ipso dicere nesciebat. Abundant in sanctis Libris exempla; et res prudentiae tuae notissimas loquor. Non enim ista dicis ex me, sed in eis me percontando probas, et cognoscere cupiens proficientem, et corrigere paratus errantem. Hoc autem verbo, quod positum est, Et insiluit in eum spiritus; tanquam ex abdito divinitatis secreto repentinus significatur afflatus. Horum igitur modorum quonam potius affectum esse intelligamus Saül, satis apparet ex eo quod ibi scriptum est, Convertit Deus in Saül cor aliud. Sic enim aliam cordis affectionem significat, quam", + "candidate_score": 0.714802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114_116", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_121", + "psc_text": "merito vindicandi. Nec movere nos debent haec alternantia in animo humano, hoc est in creatura mutabili; praesertim eo tempore quo caro corruptibilis mortalisque portatur. An non videmus in ipso Petro, quantum indicat Evangelium, exstitisse tantam confessionem, ut audire meruerit, Beatus es Simon Bar Jona, quia non revelavit tibi caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est: et paulo post tam carnaliter eum de Domini passione sensisse, ut statim audierit, Vade post me, Satana, scandalum mihi es; non enim sapis quae Dei sunt, sed quae hominum (Matth. XVI, 17, 23) ? Et fortasse aliquanto interius intelligentibus tantum valet ad visa illa mentis haec differentia, qua Petrus primo intellexit Deo Patre revelante, quod Filius Dei esset Christus, et postea ne moreretur extimuit; quantum valet ad distinguenda visa, quae in spiritu hominis alienata mente imaginarie fiunt, revelatio prophetiae qua primo afflatus est Saül, et commixtio spiritus mali quo postea premebatur. 4.", + "candidate_score": 0.700653, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.714434, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_18", + "psc_text": "Ac sic aperte spondeat, dicens: Quae mea sunt, jam videre refugio, quia per imitationis tuae viam pergere conversationis gressibus inardesco. Qui enim praesenti jam mundo contradicit, amoris excitatione continua Redemptoris sui vias cordis oculis objicit, ut mens prospera fugiat, ad adversa praeparetur; nihil quod demulcet appetat, nihil quod deterrere creditur pertimescat; moerorem gaudium deputet; praesentis vitae gaudia damna moeroris penset; abjectionis detrimenta non timeat, sed per haec manentis gloriae locum quaerat. Has etenim vias sequentium monstrabat oculis Veritas, cum dicebat: Si quis mihi ministrat, me sequatur (Joan. XII, 26) . Ad has vias tumentia discipulorum corda revocabat, cum locum jam gloriae quaererent, sed ejusdem gloriae iter ignorarent, dicens: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum (Matth. XX, 22) ? Confessionis quippe illius celsitudinem a dextris sinistrisque quaesierant, sed quanta ad hanc esset itineris angustia non videbant. Unde et eorum mox oculis imitandus passionis calix objicitur, ut videlicet si ad sublimitatis", + "candidate_score": 0.714434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_113_115", + "bdc_text": "quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1231", + "psc_text": "vocem suam, in summis excelsisque verticibus super viam in mediis stans semitis (Prov. VIII, 1) ? Transire fortasse per viam vitae temporalis cum ejus ignorantia poteramus, si haec eadem sapientia in semitae angulis constitisset. 30. Viae divinae sapientiae per Incarnationem omnibus patent. Vias Dei intelligere, quid sit. Lumen intelligentiae humilitas aperit, superbia claudit.---Investiganda fuerat, si occultari voluisset. Sed postquam incarnationis suae mysteria publice ostendit, postquam humilitatis exempla superbientibus praebuit, semetipsam nobis quasi transeuntibus in mediis semitis fixit, ut videlicet in eam, quam quaerere nolumus, impingamus; et quam transeuntes videre negligimus, tangamus offendentes. Dicatur itaque: Et omnes vias ejus intelligere noluerunt. Via quippe est incarnatae sapientiae omnis actio quam temporaliter gessit. Viae ejus sunt vivendi ordines, quos ad se venientibus stravit. Tot itaque ad se venientibus vias praebuit, quot bene vivendi exempla monstravit. Humilitatis ejus vias Propheta aspexerat, cum suspirabat, dicens: In mandatis tuis me exercebo, et considerabo vias tuas (Psal.", + "candidate_score": 0.709953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84_86", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1185", + "psc_text": "Omnis enim Christi fide praeditus membrum utique summi sacerdotis effectus est, sicut cunctis fidelibus Petrus apostolus dicit: Vos autem genus electum, regale sacerdotium (I Pet. II, 9) . Et sicut Joannes apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes (Apoc. II, 6) . Sarcerdos ergo in altari ignem nutriens, quotidie ligna subjiciat, id est fidelis quisque, ne in eo charitatis flamma deficiat, in corde suo tam exempla praecedentium quam sacrae Scripturae testimonia congerere non desistat. Nam quasi quaedam fomenta igni dare est in excitatione charitatis vel exempla patrum vel praecepta dominica ministrare. Quia etenim interna novitas nostra ipsa quotidie hujus vitae conversatione veterascit, ignis iste adhibitis lignis nutriendus est, ut dum per usum se nostrae vetustatis extenuat, per patrum testimonia et exempla reviviscat. Et bene illic praecipitur ut mane ligna per dies singulos congerantur. Haec quippe non fiunt, nisi cum nox caetitatis exstinguitur. Vel certe quia mane prima pars", + "candidate_score": 0.709039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1232", + "psc_text": "Via quippe est incarnatae sapientiae omnis actio quam temporaliter gessit. Viae ejus sunt vivendi ordines, quos ad se venientibus stravit. Tot itaque ad se venientibus vias praebuit, quot bene vivendi exempla monstravit. Humilitatis ejus vias Propheta aspexerat, cum suspirabat, dicens: In mandatis tuis me exercebo, et considerabo vias tuas (Psal. CXVIII, 15) . Hinc rursum de unoquoque justo dicitur qui curat ut per dominica exempla gradiatur: A Domino gressus hominis diriguntur, et viam ejus cupit nimis (Psal. XXXVI, 23) [Vet. XVII]. Quia ergo superbi quique humiliatis dominicae facta contemnunt, recte dicitur: Vias ejus intelligere noluerunt. Viae enim istae visione despectae sunt, sed intellectu reverendae. Aliud quippe est in eis quod cernitur, aliud quod exspectatur. Quid enim in hac vita aliud quam dejectionem, sputa, ludibria, mortemque intuentium oculis ostendit? Sed per haec infima transitur ad summa, per haec dedecora quae praecedunt aeterna nobis et gloriosa pollicentur. Viderunt ergo superbi vias Dei,", + "candidate_score": 0.707473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_114_116", + "bdc_text": "Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint . Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ; nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_910", + "psc_text": "periculo innotescunt. Qui sapit, studeat esse sapiens, non videri.---Ut vero apertius ostendamus in elationis jactantia. Eliu quam turpiter defluat, formam prius ostendere boni praedicatoris debemus, quatenus ex statu hujus rectitudinis monstretur liquido tortitudo quam prava sit incurvationis. Sanctae universalis Ecclesiae spiritalis quisque praedicator in cunctis quae dicit solerti cura se inspicit, ne in eo quod recta praedicat vitio se elationis extollat; ne vita a lingua discordet; ne pacem, quam in Ecclesia nuntiat, in seipso, dum bene dicit, et male vivit, amittat. Sed studet summopere contra maledicos rumores adversantium et defendere loquendo quod vivit, et ornare vivendo quod dicit. Nec in his omnibus suam, sed auctoris gloriam quaerit; atque omnem sapientiae gratiam, quam ut loqueretur accepit, non suis se aestimat meritis, sed eorum intercessionibus pro quibus loquitur accepisse. Sicque dum se infra dejicit, superest, quia suae nimirum magis mercedi proficit, quod bona quae exercere praevalet alienis meritis reddit. Indignum se omnibus", + "candidate_score": 0.706186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84_86", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1184", + "psc_text": "nos admonent exempla SS. Patrum et divina praecepta.---Sed ad haec agenda valde exempla patrum et sacri eloquii praecepta nos adjuvant. Si enim sanctorum opera inspicimus, et divinis jussionibus aurem praebemus, alia nos contemplata, alia audita succendunt, et cor nostrum torpore non constringitur, dum imitatione provocatur. Unde bene ad Moysen dicitur: Ignis in altari semper ardebit, quem nutriet sacerdos, subjiciens mane lingua per singulos dies (Levit. VI, 12) . Altare quippe Dei est cor nostrum, in quo jubetur ignis semper ardere, quia necesse est ex illo ad Dominum charitatis flammam indesinenter ascendere. Cui per singulos dies sacerdos ligna subjiciat, ne exstinguatur. Omnis enim Christi fide praeditus membrum utique summi sacerdotis effectus est, sicut cunctis fidelibus Petrus apostolus dicit: Vos autem genus electum, regale sacerdotium (I Pet. II, 9) . Et sicut Joannes apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes (Apoc. II, 6) . Sarcerdos ergo in altari ignem nutriens,", + "candidate_score": 0.705924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_112_114", + "bdc_text": "iuris semper tabulis et e via sanctum 15 . quod nolam aut saltem ne procebat viam precludetis ? Regi atque quid conscientiam vero in nostras ecclesias , viam praecipidetis , regi vestro se de re apud summo et bonis omnibus invisissimum esse , sed quos adhuc de cum veritate et ita veris suis certitudine et contentionis et charitatem , quam unice doctrinae tamen ergo filii pacis et charitatem , studiosissime colissime , cupere discipulis commendo intendavit , studiose , priusquam animi invicetur , opere autem malo in tempore , quod nimiae altercatione exanurbentur et postea difficilius , quod nimiae alter et iniuriae inter venerunt , in gratiam redire vero inter suos sententiarum exoriter possint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1231", + "psc_text": "vocem suam, in summis excelsisque verticibus super viam in mediis stans semitis (Prov. VIII, 1) ? Transire fortasse per viam vitae temporalis cum ejus ignorantia poteramus, si haec eadem sapientia in semitae angulis constitisset. 30. Viae divinae sapientiae per Incarnationem omnibus patent. Vias Dei intelligere, quid sit. Lumen intelligentiae humilitas aperit, superbia claudit.---Investiganda fuerat, si occultari voluisset. Sed postquam incarnationis suae mysteria publice ostendit, postquam humilitatis exempla superbientibus praebuit, semetipsam nobis quasi transeuntibus in mediis semitis fixit, ut videlicet in eam, quam quaerere nolumus, impingamus; et quam transeuntes videre negligimus, tangamus offendentes. Dicatur itaque: Et omnes vias ejus intelligere noluerunt. Via quippe est incarnatae sapientiae omnis actio quam temporaliter gessit. Viae ejus sunt vivendi ordines, quos ad se venientibus stravit. Tot itaque ad se venientibus vias praebuit, quot bene vivendi exempla monstravit. Humilitatis ejus vias Propheta aspexerat, cum suspirabat, dicens: In mandatis tuis me exercebo, et considerabo vias tuas (Psal.", + "candidate_score": 0.704881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1185", + "psc_text": "Omnis enim Christi fide praeditus membrum utique summi sacerdotis effectus est, sicut cunctis fidelibus Petrus apostolus dicit: Vos autem genus electum, regale sacerdotium (I Pet. II, 9) . Et sicut Joannes apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes (Apoc. II, 6) . Sarcerdos ergo in altari ignem nutriens, quotidie ligna subjiciat, id est fidelis quisque, ne in eo charitatis flamma deficiat, in corde suo tam exempla praecedentium quam sacrae Scripturae testimonia congerere non desistat. Nam quasi quaedam fomenta igni dare est in excitatione charitatis vel exempla patrum vel praecepta dominica ministrare. Quia etenim interna novitas nostra ipsa quotidie hujus vitae conversatione veterascit, ignis iste adhibitis lignis nutriendus est, ut dum per usum se nostrae vetustatis extenuat, per patrum testimonia et exempla reviviscat. Et bene illic praecipitur ut mane ligna per dies singulos congerantur. Haec quippe non fiunt, nisi cum nox caetitatis exstinguitur. Vel certe quia mane prima pars", + "candidate_score": 0.699503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_132_134", + "bdc_text": "Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.699342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84_86", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2629", + "psc_text": "Dominus omnia praesciens praestolatur. Sed quia electorum cor et trepida cogitatione concutitur, et tamen eorum constantia non movetur, una hac sententia Dominus utrumque complexus est, dicens: Ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi. Quasi enim jam errare est in cogitatione titubare; sed protinus Si fieri potest subjungitur, quia procul dubio fieri non potest ut in errore plene electi capiantur. Bene autem in hac fumi caligine ipse etiam animorum fervor exprimitur cum protinus subinfertur: CAPUT XXXVII. IBID.---Sicut ollae succensae atque ferventis. 62. Quanto tunc zelo aestuabunt. Quid diabolus fumo pestiferi halitus, in humanis cordibus operetur. Deus nisi a tranquillo corde cognosci non potest.---Velut enim olla fervens est unaquaeque tunc anima, cogitationum suarum impetus quasi spumas ardentium undarum sustinens, quas et ignis zeli commovet, et ipsa temporalis oppressio more ollae intrinsecus clausas tenet. Unde Joannes quoque cum hujus bestiae signa narraret, adjunxit: Ita ut ignem faciat de coelo descendere", + "candidate_score": 0.699266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_45_47", + "bdc_text": "quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 . Porro quid sentiamus de Substantia et substantia negotio coenae dominicae clare exposuimus tu in ultima nostra responsionem ad d. cuius exemplum Brentii , ut interim de aliis iustis scriptis irrepsisse memoremus . Scimus illud suis ipsi quantum theologiae , qui aetaris plum his ad jecimus , etiam in tractationem in coenę sanctibus , sed quam illud est , quod tibi ecclesiae misciverunt philosophi , dominus est praesens et manducare rebus dicitur iactatur nullos , quisvis consulis , sed tamen non quantitant eius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_76", + "psc_text": "Sin vero lucis nomine justos accipimus, tenebrarum vero appellatione peccatores (unde et Paulus dicit: Eratis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino [Ephes. V, 8]), hoc ipsum quod diximus sentiri nil obstat, quia perfecta aeternitatis scientia nulli tribuitur, quousque cursus justorum injustorumque finiatur. Sed quia mirum non est carnales populos superna nescire, sanctus vir in ejusdem divinae potentiae admiratione se erigit, et quod ipsam quoque angelorum perfectorumque hominum scientiam transeat, intuetur dicens: CAPUT XXIX [Rec. XVII]. VERS. 11.---Columnae coeli contremiscunt, et pavent ad nutum ejus. 42. Columnae coeli sunt vel angeli, vel summi Ecclesiae praedicatores, vel etiam Ecclesiae ipsae.---Quid aliud columnas coeli quam vel sanctos angelos, vel summos Ecclesiae praedicatores appellat? Super quos in coelestibus crescens universa spiritalis fabricae structura surrexit, sicut alias sancta Scriptura testatur, dicens: Qui vicerit, faciam illum columnam in templo Dei mei (Apoc. III, 12) . Nam quisquis in Dei opere recta intentione firmatur, columna in", + "candidate_score": 0.698284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_6_8", + "bdc_text": "concordia principeres describunt , discordia magnae dilabuntur illud , denique apostoli , Quod si alii alios mordetis et devoratis , videt , ne S. nunc amicissim alii ab aliis consumavimus . pestis honorande domine , ut tibi respondeam ad hanc quaesti , quem , an in decisione doctrinae et disciplinae , in electoris d. ministrorum et destitutione in excommunicatione et tuum absolutione totius ecclesiae , qui senatus ecclesiasticum sit statuere atque decernere ? Videliasticus autem haec in Galliae inde deduci , quod senatus ecclesiasticus videatur in Galliae universum in ecclesiam dominium vel principem ecclesiis , peccatum velle sibi usurpare , adeo ut ecclesiae nihil aliud Cui instituto sit quam assentiri ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2663", + "psc_text": "est corporis totum hoc simul ad corpus universum. Sicut ergo in spiritali dominico corpore membra de membro dicimus eos qui in ejus Ecclesia ab aliis reguntur, ita in illa Leviathan istius reproba congregatione membra sunt carnium qui iniquo opere quibusdam se nequioribus junguntur. Sed quia hostis malignus sibi in perverso opere a primis usque ad extrema concordat, divinus sermo in eo membra carnium sibimet cohaerentia memorat. Sic namque perversa unanimiter sentiunt, ut nulla contra se vicissim disputatione dividantur. Nulla eos diversitatis altercatio tunc scindit, et idcirco contra bonos vehementer praevalent, quia in malo se concorditer tenent. [Vet. III.] Sicut enim jam superius diximus (Lib. XXXIII, num. 55) , 1120 ut perniciosum est si unitas desit bonis, ita perniciosius est si non desit malis. Reproborum quippe unitas bonorum viam tanto durius praepedit quanto ei se per collectionem durior opponit. 9. Hanc unitatem dissolvere licet, exemplo Pauli.---Hanc unitatem reproborum perniciosam sibi Paulus", + "candidate_score": 0.698127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131_133", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.696609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_124_126", + "bdc_text": "contentiones penitus dissipentur . Infirmos praeterea , pro quibus sanguinem suum dei filius fudit , graviter offendendo contristabitis , et illos quoque , qui viam veritatis gressi sunt , minimum ne alacrius procedant impedietis et adventuris ad nostras ecclesias viam praecludetis , quod nolent concedere ad eos apud quos adhuc de veritate et certitudine dogmatum tantopere confligitur . Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1258", + "psc_text": "res praesidentium juxta subditorum merita disponuntur. Occulte namque et sponte perpetratae culpae exigunt ut prava et a pastoribus exempla praebeantur, quatenus justo judicio is qui de via Dei superbus exorbitat, in via qua graditur etiam per ducatum pastoris offendat. Unde per prophetam quoque praenuntiantis studio dicitur, non maledicentis voto: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva (Psal. LXVIII, 24) . Ac si dicat: Qui humanae vitae actionibus quasi praevidendis itineribus praesunt, veritatis lucem non habeant, ut et qui sequuntur subditi, iniquitatum suarum oneribus incurvati, omnem statum rectitudinis amittant. Quod factum procul dubio in Judaea novimus, cum in ipso nostri Redemptoris adventu pharisaeorum turba atque sacerdotum a vero lumine mentis oculos clausit, et per praepositorum exempla gradiens in infidelitatis tenebris populus erravit. 41. Quo sensu Deus faciat regnare hypocritam.---Sed quaeri rationabiliter potest quomodo hoc in loco dicitur quod regnare hypocritam Dominus facit, cum de hac re specialiter per", + "candidate_score": 0.693969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_132_134", + "bdc_text": "Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089", + "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.", + "candidate_score": 0.693844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108_110", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S . totius ecclesiae et qui nos colligere ac d. in domini dei , quos etiam nos intellige et fore ut obrem in integrum restitutum Habetis hic spec Habitis , angelos re iussit . dei et imminentissimo et iniuria in spem novam suum dei filius effundit , comitur praeterea sanctos deique nos , quod et e via quam ingressi sunt , amovebitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_317", + "psc_text": "corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Hinc Paulus dicit: Nunc videmus per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem. Nunc cognosco ex parte, tunc autem cognoscam sicut et cognitus sum (I Cor. XIII, 12) . [Vet. XXXIX.] 91. Refelluntur et qui angelos divinae visionis expertes somniant.---Sed quia de Deo per primum Ecclesiae praedicatorem dicitur: In quem desiderant angeli prospicere (I Pet. I, 12) , sunt nonnulli qui nequaquam Deum videre vel angelos suspicantur, et tamen dictum per Veritatis sententiam scimus: Angeli eorum in coelis semper vident faciam Patris mei qui in coelis est (Matth. XVIII, 10) . Nunquid ergo aliud veritas, aliud praedicator insonat veritatis? Sed si sententia utraque confertur, quia sibi nequaquam discordet agnoscitur. Deum 602 quippe angeli et vident, et videre desiderant; et sitiunt intueri et intuentur. Si enim sic videre desiderant ut effectu sui desiderii minime perfruantur, desiderium sine fructu anxietatem habet, et", + "candidate_score": 0.691919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82_84", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1185", + "psc_text": "Omnis enim Christi fide praeditus membrum utique summi sacerdotis effectus est, sicut cunctis fidelibus Petrus apostolus dicit: Vos autem genus electum, regale sacerdotium (I Pet. II, 9) . Et sicut Joannes apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes (Apoc. II, 6) . Sarcerdos ergo in altari ignem nutriens, quotidie ligna subjiciat, id est fidelis quisque, ne in eo charitatis flamma deficiat, in corde suo tam exempla praecedentium quam sacrae Scripturae testimonia congerere non desistat. Nam quasi quaedam fomenta igni dare est in excitatione charitatis vel exempla patrum vel praecepta dominica ministrare. Quia etenim interna novitas nostra ipsa quotidie hujus vitae conversatione veterascit, ignis iste adhibitis lignis nutriendus est, ut dum per usum se nostrae vetustatis extenuat, per patrum testimonia et exempla reviviscat. Et bene illic praecipitur ut mane ligna per dies singulos congerantur. Haec quippe non fiunt, nisi cum nox caetitatis exstinguitur. Vel certe quia mane prima pars", + "candidate_score": 0.691173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83_85", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1185", + "psc_text": "Omnis enim Christi fide praeditus membrum utique summi sacerdotis effectus est, sicut cunctis fidelibus Petrus apostolus dicit: Vos autem genus electum, regale sacerdotium (I Pet. II, 9) . Et sicut Joannes apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes (Apoc. II, 6) . Sarcerdos ergo in altari ignem nutriens, quotidie ligna subjiciat, id est fidelis quisque, ne in eo charitatis flamma deficiat, in corde suo tam exempla praecedentium quam sacrae Scripturae testimonia congerere non desistat. Nam quasi quaedam fomenta igni dare est in excitatione charitatis vel exempla patrum vel praecepta dominica ministrare. Quia etenim interna novitas nostra ipsa quotidie hujus vitae conversatione veterascit, ignis iste adhibitis lignis nutriendus est, ut dum per usum se nostrae vetustatis extenuat, per patrum testimonia et exempla reviviscat. Et bene illic praecipitur ut mane ligna per dies singulos congerantur. Haec quippe non fiunt, nisi cum nox caetitatis exstinguitur. Vel certe quia mane prima pars", + "candidate_score": 0.690921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133_135", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089", + "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.", + "candidate_score": 0.690208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30_32", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit . Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_143", + "psc_text": "si aperte dicat: Ego ex me aliquid nescio; sed quidquid de veritate sentio, hoc ex ejusdem Veritatis largitate comprehendo. Vos idcirco recta non sapitis, quia hanc eamdem vestram sapientiam non Dei manui, sed vobismetipsis datis. Nam hostes sanctae Ecclesiae, si quid veri aliquando sentiunt, id propriis 565 viribus tribuunt; et tanto magis se privant superna sapientia, quanto illam quasi ex suo ingenio habere privatam volunt. Quibus aliquando datur ad judicium suum ut recte quidem aliqua sciant, sed ex ipsa hac scientia obligatiores ad poenam fiant. Unde apte subditur: CAPUT XII [Vet. VII]. VERS. 12.---Ecce vos omnes nostis, et quid sine causa vana loquimini? 19. Quibusdam datur ad judicium ut recte nonnulla sciant.---Scriptum est: Servus qui cognovit voluntatem domini sui, et non praeparavit, et non fecit secundum voluntatem ejus, vapulabit multis. Qui autem non cognovit, et non fecit digna, plagis vapulabit paucis (Luc. XII, 47) . Rursumque scriptum est: Scienti igitur", + "candidate_score": 0.688519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur ) vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservationem cogitinam pertinentibus consultet , nihil interim periose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate in regulags verbi dei pugnet aut dissentiat obtrudat. 1554 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_505", + "psc_text": "Et idcirco omnipotens Deus fidelem famulum suum citius exaudivit agentem pro populo, quia vidit quid super populum acturus esset ipse pro Deo. In regimine ergo populi utrumque Moyses miscuit, ut nec disciplina deesset misericordiae, nec misericordia disciplinae. Unde hic quoque juxta utramque virtutem dicitur: Cumque sederem quasi rex circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. Sedere quippe circumstante exercitu, vigor est ac disciplina regiminis; moerentium vero corda consolari, ministerium pietatis. Sed quia inter haec necesse est ut expositionis sermo ad spiritalem intelligentiam recurrat, sancta Ecclesia, ab adversariis suis extremis temporibus pressa, reminiscitur transacti jura regiminis; reminiscitur et quanta afflictis exhibuerit beneficia pietatis. Cujus videlicet disciplina et misericordia tunc a levibus irridetur. Unde et subditur: CAPUT VI [Vet. VII, Rec. IX]. CAP. XXX, VERS. 1.---Nunc autem derident me juniores tempore. 15. Omnes haeretici Ecclesia sunt juniores.---Omnes haeretici aetati universalis Ecclesiae comparati, juniores tempore congrue vocantur, quia ipsi ab ea, non autem ipsa", + "candidate_score": 0.687916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_132_134", + "bdc_text": "Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2012", + "psc_text": ". Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungitur: CAPUT XII. IBID.---Et scisti tempus partus earum? 46. Virtutum mensuram fructus ratio sequitur.---Subaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum", + "candidate_score": 0.686039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1397", + "psc_text": "aures quippe Dei vox valida devota confessio est. Quia ergo simulatores quosque, etiam cum percussionis flagella corripiunt, ad confessionem simplicem non perducunt (cognosci enim peccatores refugiunt, quia sancti omnium opinione ferebantur), quamvis eos ad extremum jam flagella feriant, quamvis duci se ad aeterna supplicia non ignorent, tales tamen cupiunt apud humana judicia remanere, quales se studuerant semper ostendere. Deprehensi ergo etiam flagello percussionis extremae, quia confessionem puram vel afflicti exerere negligunt, quasi vincti clamare contemnunt. Bene ergo dicitur: Neque clamabunt cum vincti fuerint. 61. Hypocritae sanctos se, non quia sunt, sed quia dicuntur, existimant. Vana spe delusi, ad confessionis remedium etiam in extremis non confugiunt. Ab homine longe saepe distat ejus cor.---Quamvis intelligi etiam aliter potest. Omnis enim qui, cum iniquus sit, dici sanctus ab hominibus non pertimescit, etsi iniquum se tacita cogitatione reprehendit, tamen dum saepius sanctum audire se coeperit, hoc quod de se intrinsecus tenebat amittit. Cor quippe", + "candidate_score": 0.685241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1396", + "psc_text": "clamabunt cum vincti fuerint. 60. Etiam percussus peccata confiteri erubescit.---Omnis iniquus qui cum iniquus sit, sanctus videri non appetit, in flagelli percussione deprehensus, fateri quod iniquus sit non erubescit. Qui vero iniqua agens, humana de se judicia sub specie sanctitatis intercipit, etiam cum flagello percutitur, iniquum se prodere refugit, quia sanctus videri consuevit. Si quando autem graviter coarctatur, iniquum se vix superficie tenus confitetur, quia interna sua detegere veraci confessione confunditur. Quasi liberi vero sumus, cum nulla correptione castigamur; vincimur autem, cum flagello percussionis astringimur. Vincti igitur tanto 841 clamamus altius, quanto in percussione positi peccata nostra veracius confitemur. Apud aures quippe Dei vox valida devota confessio est. Quia ergo simulatores quosque, etiam cum percussionis flagella corripiunt, ad confessionem simplicem non perducunt (cognosci enim peccatores refugiunt, quia sancti omnium opinione ferebantur), quamvis eos ad extremum jam flagella feriant, quamvis duci se ad aeterna supplicia non ignorent, tales tamen cupiunt apud", + "candidate_score": 0.685171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131_133", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1974", + "psc_text": "irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis dicitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Doctores enim sancti quando et arguenda conspiciunt et tamen se per silentium in cogitationibus retinent, quasi in specubus latent, et velut in antris se contegunt quia in suis cordibus occultantur. Sed cum opportunum tempus invenerint, repente prosiliunt, nulla quae dicenda sunt reticent, et cervicem superbientium morsu asperae increpationis tenent. Sive itaque per apostolos, sive per doctores, quos in apostolorum locum subrogavit, huic leaenae Dominus quotidie praedam capit, et per eos quos cepit alios etiam capere non desistit. Ad hoc quippe justi hujus mundi peccatores rapiunt, ut per conversos eos etiam alii", + "candidate_score": 0.683884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_132_134", + "bdc_text": "Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_494", + "psc_text": "indesinenter quotidie contra tentationum bella praeparatur. [Vet. V.] Corda quoque moerentium sancta Ecclesia consolatur, dum praesentis peregrinationis aerumna afflictas mentes electorum pensat, et has aeternae patriae promissione laetificat. Considerat etiam quod cogitationes fidelium divino sint timore percussae; et quos de Deo conspicit districta audisse ut timeant, agit quoque quatenus et mansuetudinem pietatis ejus audiant ut praesumant. 13. Spem miscet et metum, ne incaute de misericordia confidamus, aut desperate justitiam timeamus.---Sic namque sancta Ecclesia fidelibus suis de pietate et justitia Redemptoris in praedicationis serie spem miscet et metum, quatenus nec incaute de misericordia confidant, nec desperate justitiam timeant. Nam verbis sui capitis formidantes refovet, dicens: Nolite timere, pusillus grex, quia complacuit Patri vestro dare vobis regnum (Luc. XII, 32) . Atque iterum praesumentes terret cum dicit: Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem (Marc. XIV, 38) . Rursum formidantes refovet, dicens: Gaudete quia nomina vestra scripta sunt in coelo (Luc.", + "candidate_score": 0.683809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_132_134", + "bdc_text": "Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1974", + "psc_text": "irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis dicitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Doctores enim sancti quando et arguenda conspiciunt et tamen se per silentium in cogitationibus retinent, quasi in specubus latent, et velut in antris se contegunt quia in suis cordibus occultantur. Sed cum opportunum tempus invenerint, repente prosiliunt, nulla quae dicenda sunt reticent, et cervicem superbientium morsu asperae increpationis tenent. Sive itaque per apostolos, sive per doctores, quos in apostolorum locum subrogavit, huic leaenae Dominus quotidie praedam capit, et per eos quos cepit alios etiam capere non desistit. Ad hoc quippe justi hujus mundi peccatores rapiunt, ut per conversos eos etiam alii", + "candidate_score": 0.683637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86_88", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 . Postremo autem cupis a me intelligere , quid istud sit , quod quidam periculgarunt , a nobis per epistolam omnes condemnationes synodi Rupellanae esse comprobatas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_186", + "psc_text": "ut ardeat, charitatem autem non habeam, nihil mihi prodest (I Cor. XII, 3) [Vet. XV.] Alii quippe prava de Deo sentiunt; alii recta de auctore tenent; sed unitatem cum fratribus non tenent. Illi errore fidei, isti vero schismatis perpetratione divisi sunt. Unde et in ipsa prima parte decalogi utrarumque partium culpae reprimuntur, cum divina voce dicitur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua (Deut. VI, 5) . Atque mox subditur: Diliges proximum tuum sicut teipsum. Qui enim de Deo perversa sentit, liquet profecto quia Deum non diligit. Qui vero de Deo recta sentiens a sanctae Ecclesiae unitate divisus est, constat quia proximum non amat, quem habere socium recusat. 43. Quia deest charitas tam schismaticis quam haereticis.---Quisquis ergo ab hac unitate matris Ecclesiae, sive per haeresim de Deo perversa sentiendo, seu errore schismatis proximum non diligendo dividitur, charitatis hujus gratia", + "candidate_score": 0.683401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_86", + "bdc_text": "Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2629", + "psc_text": "Dominus omnia praesciens praestolatur. Sed quia electorum cor et trepida cogitatione concutitur, et tamen eorum constantia non movetur, una hac sententia Dominus utrumque complexus est, dicens: Ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi. Quasi enim jam errare est in cogitatione titubare; sed protinus Si fieri potest subjungitur, quia procul dubio fieri non potest ut in errore plene electi capiantur. Bene autem in hac fumi caligine ipse etiam animorum fervor exprimitur cum protinus subinfertur: CAPUT XXXVII. IBID.---Sicut ollae succensae atque ferventis. 62. Quanto tunc zelo aestuabunt. Quid diabolus fumo pestiferi halitus, in humanis cordibus operetur. Deus nisi a tranquillo corde cognosci non potest.---Velut enim olla fervens est unaquaeque tunc anima, cogitationum suarum impetus quasi spumas ardentium undarum sustinens, quas et ignis zeli commovet, et ipsa temporalis oppressio more ollae intrinsecus clausas tenet. Unde Joannes quoque cum hujus bestiae signa narraret, adjunxit: Ita ut ignem faciat de coelo descendere", + "candidate_score": 0.682984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31_33", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria . offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit . Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.682939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24_26", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol. Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_505", + "psc_text": "Et idcirco omnipotens Deus fidelem famulum suum citius exaudivit agentem pro populo, quia vidit quid super populum acturus esset ipse pro Deo. In regimine ergo populi utrumque Moyses miscuit, ut nec disciplina deesset misericordiae, nec misericordia disciplinae. Unde hic quoque juxta utramque virtutem dicitur: Cumque sederem quasi rex circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. Sedere quippe circumstante exercitu, vigor est ac disciplina regiminis; moerentium vero corda consolari, ministerium pietatis. Sed quia inter haec necesse est ut expositionis sermo ad spiritalem intelligentiam recurrat, sancta Ecclesia, ab adversariis suis extremis temporibus pressa, reminiscitur transacti jura regiminis; reminiscitur et quanta afflictis exhibuerit beneficia pietatis. Cujus videlicet disciplina et misericordia tunc a levibus irridetur. Unde et subditur: CAPUT VI [Vet. VII, Rec. IX]. CAP. XXX, VERS. 1.---Nunc autem derident me juniores tempore. 15. Omnes haeretici Ecclesia sunt juniores.---Omnes haeretici aetati universalis Ecclesiae comparati, juniores tempore congrue vocantur, quia ipsi ab ea, non autem ipsa", + "candidate_score": 0.682384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1922", + "psc_text": "levat. Dum caliginosis nostris mentibus semetipsum loquitur, velut in nebula is qui non cernitur auditur. Summa sunt namque quae de illo cognoscimus, sed tamen adhuc eum in secreta inspiratione qua instruimur non videmus. Qui igitur 957 cordibus nostris praebet quidem locutionem, sed occultat speciem, velut in nebula format vocem. Sed ecce jam verba Dei intrinsecus semetipsum loquentis audimus, jamque amori ejus qua continuatione, quo studio inhaerere debeamus agnoscimus, et tamen ab internae considerationis culmine ad consueta nostra ex ipsa mortalitatis hujus mutabilitate relabimur, et imminentium peccatorum male sedula importunitate tentamur. Cum ergo caecis nostris mentibus subtilia de semetipso insinuat, in nebula vocem levat. [Vet. III.] 5. Tentationibus intellectum de Deo obruentibus, ipse Deus quasi aquis operitur. Deus nos, ne quidem dum respuitur, non relinquit.---Cum vero tentatione vitiorum ipse de Deo noster intellectus opprimitur, quasi aquarum impetu in voce sua Deus operitur. Tot enim super illum aquas mittimus, quot post inspirationem", + "candidate_score": 0.680706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70_72", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 . significare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2331", + "psc_text": "se peccasse confitetur.---Si transacta beati Job verba discutimus, nihil eum nequiter dixisse reperimus. Si vero dicta ejus, quae cum veritate ac libertate prolata sunt, in aliquod superbiae vitium flectimus, duo jam solummodo non erunt, quia multa erunt. Sed quia loqui nostrum est hominibus occultum sensum verbis aperire, loqui vero nostrum ad divinas aures est motum mentis etiam expressione actionis ostendere, beatus Job ad libram se subtilissimi examinis pensans, locutione sua secundo se deliquisse confitetur. Unum enim loqui illicite est res flagello dignas agere, aliud loqui est etiam de flagello murmurare. Qui ergo ante increpationem dominicam in omni opere hominibus praelatus fuit ipsa in altum increpatione proficiens, et minus se rectum prius in opere, et minus se patientem post in verbere agnovit. Unde semetipsum redarguit, dicens: Unum locutus sum, quod utinam non dixissem; et alterum, quibus ultra non addam. Ac si dicat: Rectum me quidem inter homines credidi: sed, te loquente,", + "candidate_score": 0.680545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_84", + "bdc_text": "Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1184", + "psc_text": "nos admonent exempla SS. Patrum et divina praecepta.---Sed ad haec agenda valde exempla patrum et sacri eloquii praecepta nos adjuvant. Si enim sanctorum opera inspicimus, et divinis jussionibus aurem praebemus, alia nos contemplata, alia audita succendunt, et cor nostrum torpore non constringitur, dum imitatione provocatur. Unde bene ad Moysen dicitur: Ignis in altari semper ardebit, quem nutriet sacerdos, subjiciens mane lingua per singulos dies (Levit. VI, 12) . Altare quippe Dei est cor nostrum, in quo jubetur ignis semper ardere, quia necesse est ex illo ad Dominum charitatis flammam indesinenter ascendere. Cui per singulos dies sacerdos ligna subjiciat, ne exstinguatur. Omnis enim Christi fide praeditus membrum utique summi sacerdotis effectus est, sicut cunctis fidelibus Petrus apostolus dicit: Vos autem genus electum, regale sacerdotium (I Pet. II, 9) . Et sicut Joannes apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes (Apoc. II, 6) . Sarcerdos ergo in altari ignem nutriens,", + "candidate_score": 0.680478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25_27", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_505", + "psc_text": "Et idcirco omnipotens Deus fidelem famulum suum citius exaudivit agentem pro populo, quia vidit quid super populum acturus esset ipse pro Deo. In regimine ergo populi utrumque Moyses miscuit, ut nec disciplina deesset misericordiae, nec misericordia disciplinae. Unde hic quoque juxta utramque virtutem dicitur: Cumque sederem quasi rex circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. Sedere quippe circumstante exercitu, vigor est ac disciplina regiminis; moerentium vero corda consolari, ministerium pietatis. Sed quia inter haec necesse est ut expositionis sermo ad spiritalem intelligentiam recurrat, sancta Ecclesia, ab adversariis suis extremis temporibus pressa, reminiscitur transacti jura regiminis; reminiscitur et quanta afflictis exhibuerit beneficia pietatis. Cujus videlicet disciplina et misericordia tunc a levibus irridetur. Unde et subditur: CAPUT VI [Vet. VII, Rec. IX]. CAP. XXX, VERS. 1.---Nunc autem derident me juniores tempore. 15. Omnes haeretici Ecclesia sunt juniores.---Omnes haeretici aetati universalis Ecclesiae comparati, juniores tempore congrue vocantur, quia ipsi ab ea, non autem ipsa", + "candidate_score": 0.680339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133_135", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1974", + "psc_text": "irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis dicitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Doctores enim sancti quando et arguenda conspiciunt et tamen se per silentium in cogitationibus retinent, quasi in specubus latent, et velut in antris se contegunt quia in suis cordibus occultantur. Sed cum opportunum tempus invenerint, repente prosiliunt, nulla quae dicenda sunt reticent, et cervicem superbientium morsu asperae increpationis tenent. Sive itaque per apostolos, sive per doctores, quos in apostolorum locum subrogavit, huic leaenae Dominus quotidie praedam capit, et per eos quos cepit alios etiam capere non desistit. Ad hoc quippe justi hujus mundi peccatores rapiunt, ut per conversos eos etiam alii", + "candidate_score": 0.679289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2331", + "psc_text": "se peccasse confitetur.---Si transacta beati Job verba discutimus, nihil eum nequiter dixisse reperimus. Si vero dicta ejus, quae cum veritate ac libertate prolata sunt, in aliquod superbiae vitium flectimus, duo jam solummodo non erunt, quia multa erunt. Sed quia loqui nostrum est hominibus occultum sensum verbis aperire, loqui vero nostrum ad divinas aures est motum mentis etiam expressione actionis ostendere, beatus Job ad libram se subtilissimi examinis pensans, locutione sua secundo se deliquisse confitetur. Unum enim loqui illicite est res flagello dignas agere, aliud loqui est etiam de flagello murmurare. Qui ergo ante increpationem dominicam in omni opere hominibus praelatus fuit ipsa in altum increpatione proficiens, et minus se rectum prius in opere, et minus se patientem post in verbere agnovit. Unde semetipsum redarguit, dicens: Unum locutus sum, quod utinam non dixissem; et alterum, quibus ultra non addam. Ac si dicat: Rectum me quidem inter homines credidi: sed, te loquente,", + "candidate_score": 0.678795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_85_87", + "bdc_text": "vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant . Dominus nostros accendat ad amorem infelicem effuso , animos nostros accendat ad amorem stabilem perpetuumque et ad consensio neminem synceram et indissolubilem , ut , si quid minus , recte vel dic , tum vel collectum sit , ex animo velle estis et dicitur , dominum amare te patriam tuam et ex ecclesiam exanimis amare te patriam tuam et ecclesiam certius efferatur , declaretur atque tuae patriae modis omnibus incolumem et salvere obsecro , ita integrum maneat in d. itaque , ne patiaris te ab ullo mortalium non necessariam , omnia . facile induci in altercatione in schisma et substantialiter , de quo tu interrogaveras. 1535 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_186", + "psc_text": "ut ardeat, charitatem autem non habeam, nihil mihi prodest (I Cor. XII, 3) [Vet. XV.] Alii quippe prava de Deo sentiunt; alii recta de auctore tenent; sed unitatem cum fratribus non tenent. Illi errore fidei, isti vero schismatis perpetratione divisi sunt. Unde et in ipsa prima parte decalogi utrarumque partium culpae reprimuntur, cum divina voce dicitur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua (Deut. VI, 5) . Atque mox subditur: Diliges proximum tuum sicut teipsum. Qui enim de Deo perversa sentit, liquet profecto quia Deum non diligit. Qui vero de Deo recta sentiens a sanctae Ecclesiae unitate divisus est, constat quia proximum non amat, quem habere socium recusat. 43. Quia deest charitas tam schismaticis quam haereticis.---Quisquis ergo ab hac unitate matris Ecclesiae, sive per haeresim de Deo perversa sentiendo, seu errore schismatis proximum non diligendo dividitur, charitatis hujus gratia", + "candidate_score": 0.678795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_83_85", + "bdc_text": "Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas . vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1184", + "psc_text": "nos admonent exempla SS. Patrum et divina praecepta.---Sed ad haec agenda valde exempla patrum et sacri eloquii praecepta nos adjuvant. Si enim sanctorum opera inspicimus, et divinis jussionibus aurem praebemus, alia nos contemplata, alia audita succendunt, et cor nostrum torpore non constringitur, dum imitatione provocatur. Unde bene ad Moysen dicitur: Ignis in altari semper ardebit, quem nutriet sacerdos, subjiciens mane lingua per singulos dies (Levit. VI, 12) . Altare quippe Dei est cor nostrum, in quo jubetur ignis semper ardere, quia necesse est ex illo ad Dominum charitatis flammam indesinenter ascendere. Cui per singulos dies sacerdos ligna subjiciat, ne exstinguatur. Omnis enim Christi fide praeditus membrum utique summi sacerdotis effectus est, sicut cunctis fidelibus Petrus apostolus dicit: Vos autem genus electum, regale sacerdotium (I Pet. II, 9) . Et sicut Joannes apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes (Apoc. II, 6) . Sarcerdos ergo in altari ignem nutriens,", + "candidate_score": 0.678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_82_84", + "bdc_text": "Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum . Interim rogo Tibi singulari hec vestro haec S. fore , ne multo modo publicis omnibus omnibus recte intelligere omnibus recte intelligas tuis prudentiae et pietati fore mitto , ex iis omni mitto , d. si et , quod faces , synodum inter nos et quid ex iis rumorem d. apud vos quae incensas , quae autem dicitur nos et illas accensas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1184", + "psc_text": "nos admonent exempla SS. Patrum et divina praecepta.---Sed ad haec agenda valde exempla patrum et sacri eloquii praecepta nos adjuvant. Si enim sanctorum opera inspicimus, et divinis jussionibus aurem praebemus, alia nos contemplata, alia audita succendunt, et cor nostrum torpore non constringitur, dum imitatione provocatur. Unde bene ad Moysen dicitur: Ignis in altari semper ardebit, quem nutriet sacerdos, subjiciens mane lingua per singulos dies (Levit. VI, 12) . Altare quippe Dei est cor nostrum, in quo jubetur ignis semper ardere, quia necesse est ex illo ad Dominum charitatis flammam indesinenter ascendere. Cui per singulos dies sacerdos ligna subjiciat, ne exstinguatur. Omnis enim Christi fide praeditus membrum utique summi sacerdotis effectus est, sicut cunctis fidelibus Petrus apostolus dicit: Vos autem genus electum, regale sacerdotium (I Pet. II, 9) . Et sicut Joannes apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes (Apoc. II, 6) . Sarcerdos ergo in altari ignem nutriens,", + "candidate_score": 0.67753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133_135", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis . Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1594", + "psc_text": "bene viventibus conjuncta signatur? Quae quasi per poros calorem accipit, quia ad amorem Dei et exemplo actionis et impulsu exhortationis ignescit. Quae velut frigus proprium expellit, dum a pristina iniquitate discedit; calorem quem accepit retinet, quia in eo quem praedicando sumpserit fervore convalescit. Doctores autem sancti dum auditores suos in amorem Dei proficere sentiunt, ipsi amplius in doctrinae virtute fervescunt; et quia eos ad summa inardescere et fervescere conspiciunt, ad praedicanda bona coelestis patriae validius succenduntur. Qui et si quando pro eo quod adhuc vitam corruptibilem humanae infirmitatis agunt de qualibet culpa saltem tenuiter in opere, in locutione, in cogitatione tentantur, discipulorum suorum profectum conspiciunt, 884 et ipsi vel in minimis esse reprehensibiles erubescunt, ne qua forte exempla tortitudinis praebeant eis quos praedicationis voce ad regulam intimae rectitudinis vocant. Dum ergo verbo doctorum accenduntur auditores, quasi ex viventi corpore vestimenta calefiunt. Sed dum ex profectu auditorum etiam vita docentium proficit,", + "candidate_score": 0.676892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1918", + "psc_text": "quasi propter nebulam ministrare nequiverunt. Qui et in Testamento Veteri dum sensus mysticos litterae velamine coopertos inter obscuras allegoriarum caligines investigare despiciunt, debitum fidei suae ministerium propter nebulam perdiderunt. Quibus et nunc in nebula doctrinae suae vocem Dominus protulit, cum de se etiam 956 aperta narravit. Quid est enim apertius quam: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ? Quid apertius dicere quam: Antequam Abraham fieret, ego sum (Joan. VIII, 58) ? Sed quia auditorum mentes infidelitatis caligo repleverat, quasi emissum solis radium nebula interjacens abscondebat. [Vet. II.] 3. Verbi divini praedicatores impetus aquarum operit, cum in eos infideles saeviunt.---Ad hanc namque elevationem vocis eum protinus aquarum impetus operuit, quia contra illum mox saeviens populorum turba surrexit. Scriptum quippe est: Propterea ergo quaerebant eum Judaei inter ficere, quia non solum solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo (Joan. V, 18) . De hoc aquarum", + "candidate_score": 0.675931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131_133", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2235", + "psc_text": "hasta. 64. A minis ad aperta supplicia prorumpunt.--- Contra praedicatorem Dei post pharetrae sonitum hasta vibratur, quando post terrores exhibitos e vicino jam feriens aperta poena producitur. Praedicatores autem sancti, cum pro defensione fidei supplicia subeunt, ad eamdem fidem, quos valent, rapere et inter verbera non desistunt; et cum patienter vulnera suscipiunt, prudenter contra corda infidelium sagittas praedicationis reddunt. Unde nonnunquam agitur ut ipsi qui in persecutione saeviunt non tam doleant quod cor praedicatoris non emolliunt quam quod per ejus verba etiam alios amittant. Quia igitur eum feriendo non superant, ne fortasse et alii qui illum audiunt se derelinquant, mox contra loquentis verba scutum responsionis parant. Unde cum diceret: Vibrabit hasta, recte subjungit: IBID.---Et clypeus. 65. Rationes quas opponant, etiam quaerunt.---Persecutor enim saeviens postquam praedicatoris corpus supplicio percutit, auditorum cor quasi clypeo verbis suae disputationis munit. Vir igitur sanctus ut feriri debeat, hasta vibratur; sed ne audiri possit, clypeus opponitur.", + "candidate_score": 0.674717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70_72", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 . significare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1397", + "psc_text": "aures quippe Dei vox valida devota confessio est. Quia ergo simulatores quosque, etiam cum percussionis flagella corripiunt, ad confessionem simplicem non perducunt (cognosci enim peccatores refugiunt, quia sancti omnium opinione ferebantur), quamvis eos ad extremum jam flagella feriant, quamvis duci se ad aeterna supplicia non ignorent, tales tamen cupiunt apud humana judicia remanere, quales se studuerant semper ostendere. Deprehensi ergo etiam flagello percussionis extremae, quia confessionem puram vel afflicti exerere negligunt, quasi vincti clamare contemnunt. Bene ergo dicitur: Neque clamabunt cum vincti fuerint. 61. Hypocritae sanctos se, non quia sunt, sed quia dicuntur, existimant. Vana spe delusi, ad confessionis remedium etiam in extremis non confugiunt. Ab homine longe saepe distat ejus cor.---Quamvis intelligi etiam aliter potest. Omnis enim qui, cum iniquus sit, dici sanctus ab hominibus non pertimescit, etsi iniquum se tacita cogitatione reprehendit, tamen dum saepius sanctum audire se coeperit, hoc quod de se intrinsecus tenebat amittit. Cor quippe", + "candidate_score": 0.674657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_826", + "psc_text": "Qui si tunc cum id sponte dicunt peccatores se esse veraci humilitate cognoscerent, cum arguuntur ab aliis, esse se quod confessi fuerant non negarent. Qua in re indicia verae confessionis sunt, si cum quisque se peccatorem dicit, id de se dicenti etiam alteri non contradicit. Nam quia scriptum est: Justus in principio accusator est sui (Prov. XVIII, 17) , non magis peccator, sed justus videri appetit, cum peccatorem 714 se quisque nullo arguente confitetur, sed confessionis veritatem probat, cum alter malum quod fecimus increpat. Quod si superbe defendimus, liquet quia peccatores nos ex nobis ficte dicebamus. Unde summopere curandum est ut mala quae fecimus, et sponte fateamur, et haec aliis arguentibus non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque quasi sua sponte dignatur, hoc sibi dici ab aliis dedignetur 34. Job in peccati confessione humilitas. Saepe gravioris certaminis est peccata confiteri quam vitare.---Beatus itaque Job quantae", + "candidate_score": 0.674647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_12_14", + "bdc_text": "Eius exempla nondum vidisti . Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur ) vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_505", + "psc_text": "Et idcirco omnipotens Deus fidelem famulum suum citius exaudivit agentem pro populo, quia vidit quid super populum acturus esset ipse pro Deo. In regimine ergo populi utrumque Moyses miscuit, ut nec disciplina deesset misericordiae, nec misericordia disciplinae. Unde hic quoque juxta utramque virtutem dicitur: Cumque sederem quasi rex circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. Sedere quippe circumstante exercitu, vigor est ac disciplina regiminis; moerentium vero corda consolari, ministerium pietatis. Sed quia inter haec necesse est ut expositionis sermo ad spiritalem intelligentiam recurrat, sancta Ecclesia, ab adversariis suis extremis temporibus pressa, reminiscitur transacti jura regiminis; reminiscitur et quanta afflictis exhibuerit beneficia pietatis. Cujus videlicet disciplina et misericordia tunc a levibus irridetur. Unde et subditur: CAPUT VI [Vet. VII, Rec. IX]. CAP. XXX, VERS. 1.---Nunc autem derident me juniores tempore. 15. Omnes haeretici Ecclesia sunt juniores.---Omnes haeretici aetati universalis Ecclesiae comparati, juniores tempore congrue vocantur, quia ipsi ab ea, non autem ipsa", + "candidate_score": 0.674368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25_27", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1363", + "psc_text": "Bene hanc exercet, qui scit per illam super culpas erigi, et scit cum illa caeteris aequalitate componi. Humana enim mens plerumque extollitur, etiam cum nulla potestate fulcitur; quanto magis in altum se erigit, cum se etiam ei potestas adjungit? Et tamen corrigendis aliorum vitiis apta exsecutione praeparatur. Unde et per Paulum dicitur: Minister enim Dei est, vindex in iram ei qui malum agit (Rom. XIII, 4) . [Vet. XXII.] Cum ergo potentiae temporalis ministerium suscipitur, summa cura vigilandum est, ut sciat quisque et sumere ex ea quod adjuvat, et expugnare quod tentat; et aequalem se cum illa caeteris cernere, et tamen se peccantibus zelo ultionis praeferre. Quam discretionem plenius cognoscimus, si etiam potestatis ecclesiasticae exempla cernamus. Petrus namque, auctore Deo, Ecclesiae principatum tenens a bene agente Cornelio, et sese ei humiliter prosternente, immoderatius venerari recusavit, seque illi similem recognovit, dicens: Surge, ne feceris, et ego ipse homo sum (Act. X,", + "candidate_score": 0.674169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70_72", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 . significare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1396", + "psc_text": "clamabunt cum vincti fuerint. 60. Etiam percussus peccata confiteri erubescit.---Omnis iniquus qui cum iniquus sit, sanctus videri non appetit, in flagelli percussione deprehensus, fateri quod iniquus sit non erubescit. Qui vero iniqua agens, humana de se judicia sub specie sanctitatis intercipit, etiam cum flagello percutitur, iniquum se prodere refugit, quia sanctus videri consuevit. Si quando autem graviter coarctatur, iniquum se vix superficie tenus confitetur, quia interna sua detegere veraci confessione confunditur. Quasi liberi vero sumus, cum nulla correptione castigamur; vincimur autem, cum flagello percussionis astringimur. Vincti igitur tanto 841 clamamus altius, quanto in percussione positi peccata nostra veracius confitemur. Apud aures quippe Dei vox valida devota confessio est. Quia ergo simulatores quosque, etiam cum percussionis flagella corripiunt, ad confessionem simplicem non perducunt (cognosci enim peccatores refugiunt, quia sancti omnium opinione ferebantur), quamvis eos ad extremum jam flagella feriant, quamvis duci se ad aeterna supplicia non ignorent, tales tamen cupiunt apud", + "candidate_score": 0.674055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116_118", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate . Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1973", + "psc_text": "unde et non immerito catuli dicuntur. Vel certe quia etsi quorumdam fidelium magistri sunt, universalis tamen Ecclesiae discipulos se esse gloriantur. Leaenae itaque praedam Dominus capit, quia virtute suae inspirationis ab errore vitam delinquentium diripit; et animas catulorum illius replet, quia conversione multorum piis doctorum desideriis satisfacit. De quibus catulis bene subjungitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Neque enim cuncta tempora doctrinae sunt congrua. Nam plerumque dictorum virtus perditur, si intempestive proferantur. Saepe vero et quod lenius dicitur conventu temporis congruentis animatur. Ille ergo scit recte dicere, qui et ordinate novit tacere. Quid enim prodest eo tempore irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis", + "candidate_score": 0.672306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25_27", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat . Qui et in reliquis ad ecclesiae conservet legitimam pertinentibus , consultet , nihil interim imperiose , quod cum libertate ecclesiae et synceritate regulaque verbi dei pugnet aut dissentiat , obtrudat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1364", + "psc_text": "tamen se peccantibus zelo ultionis praeferre. Quam discretionem plenius cognoscimus, si etiam potestatis ecclesiasticae exempla cernamus. Petrus namque, auctore Deo, Ecclesiae principatum tenens a bene agente Cornelio, et sese ei humiliter prosternente, immoderatius venerari recusavit, seque illi similem recognovit, dicens: Surge, ne feceris, et ego ipse homo sum (Act. X, 26) . Sed cum Ananiae et Sapphirae culpam reperit, mox quanta super caeteros potentia excrevisset ostendit (Act. V, 5, seq.) . Verbo enim eorum vitam perculit, quam spiritu perscrutante deprehendit; et summum se intra Ecclesiam contra peccata recoluit, quod, honore sibi vehementer impenso, coram bene agentibus fratribus non agnovit. Illic communionem aequalitatis meruit sanctitas actionis, 834 hic zelus ultionis jus aperuit potestatis, Paulus bene argentibus fratribus praelatum se esse nesciebat, cum diceret: Non quia dominamur fidei vestrae, sed adjutores sumus gaudii vestri (II Cor. I, 23) . Atque illico adjunxit: Fide enim statis. Ac si diceret: Ideo non dominamur fidei", + "candidate_score": 0.672218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_505", + "psc_text": "Et idcirco omnipotens Deus fidelem famulum suum citius exaudivit agentem pro populo, quia vidit quid super populum acturus esset ipse pro Deo. In regimine ergo populi utrumque Moyses miscuit, ut nec disciplina deesset misericordiae, nec misericordia disciplinae. Unde hic quoque juxta utramque virtutem dicitur: Cumque sederem quasi rex circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. Sedere quippe circumstante exercitu, vigor est ac disciplina regiminis; moerentium vero corda consolari, ministerium pietatis. Sed quia inter haec necesse est ut expositionis sermo ad spiritalem intelligentiam recurrat, sancta Ecclesia, ab adversariis suis extremis temporibus pressa, reminiscitur transacti jura regiminis; reminiscitur et quanta afflictis exhibuerit beneficia pietatis. Cujus videlicet disciplina et misericordia tunc a levibus irridetur. Unde et subditur: CAPUT VI [Vet. VII, Rec. IX]. CAP. XXX, VERS. 1.---Nunc autem derident me juniores tempore. 15. Omnes haeretici Ecclesia sunt juniores.---Omnes haeretici aetati universalis Ecclesiae comparati, juniores tempore congrue vocantur, quia ipsi ab ea, non autem ipsa", + "candidate_score": 0.672215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_67_69", + "bdc_text": "mox tamen adiicerent . Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1349", + "psc_text": "verba tacuerit, Eliu tamen de locutione illius, qua amicis responderat, causam invectionis invenit, ut sibi exhibere latius ejus silentium posset, atque ut ipse multa respondeat, illum verba multiplicasse confirmat. Nam et mox initia prolixae locutionis exorditur; et quasi adhuc nil dixerit, inchoare conatur. Unde subditur: CAPUT XXIII [Vet. XX, Rec. XVIII]. CAP. XXXVI, VERS. 1, 2.---Addens quoque Eliu, etiam haec locutus est: Sustine me paululum, et indicabo tibi. 41. Ex multiloquio suam doctrinam metiuntur. Dum sese ostentant, pro Deo loqui fingunt.---Multa jam dixerat, et sustineri adhuc paululum sperat, quia videlicet arrogantes grave se damnum perpeti judicant, si scientiam suam loquendi brevitate constringant. Tanto enim semetipsos credunt doctiores ostendere, quanto se potuerint multiplicitate loquacitatis aperire. Sed quia saepe sibi sentiunt silentii reverentiam non deferri, Domini nonnunquam potentiam de quo quasi loquuntur insinuant, ac sub praetextu illius sibi silentium exigunt, quod minime merentur; et dum specietenus Deum proferunt, auditum sibi ex reverentia", + "candidate_score": 0.671841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2733", + "psc_text": "VERS. 25.---Omne sublime videt. 42. Diaboli ejusque membrorum immensa superbia. Saul propter elationem reprobatus. Davidis in suprema dignitate humilitas.---Id est, cunctos velut infra se positos quasi de sublimi respicit, quia dum per intentionem contra auctorem nititur, aestimare sibi quemlibet similem dedignatur. Quod apte etiam ejus membris congruit, quia omnes iniqui per tumorem cordis elati cunctos quos cernunt superbiae fastu despiciunt; et si quando exterius venerantur, intus tamen in secreto cordis, ubi apud se sua aestimatione magni sunt, cunctorum sibi vitam meritumque postponunt, eosque infra se esse respiciunt, quia per elatam cogitationem cordis in cujusdam se altitudinis arce posuerunt. Quibus bene per prophetam dicitur: Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes (Isai. V, 21) . Hinc etiam Paulus ait: Nolite prudentes esse apud vosmetipsos (Rom. XII, 16) . Hinc ad Saul divina increpatione dicitur: Nonne cum esses parvulus in oculis tuis, caput te constitui in tribubus Israel", + "candidate_score": 0.671791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24_26", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol. Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris . Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1364", + "psc_text": "tamen se peccantibus zelo ultionis praeferre. Quam discretionem plenius cognoscimus, si etiam potestatis ecclesiasticae exempla cernamus. Petrus namque, auctore Deo, Ecclesiae principatum tenens a bene agente Cornelio, et sese ei humiliter prosternente, immoderatius venerari recusavit, seque illi similem recognovit, dicens: Surge, ne feceris, et ego ipse homo sum (Act. X, 26) . Sed cum Ananiae et Sapphirae culpam reperit, mox quanta super caeteros potentia excrevisset ostendit (Act. V, 5, seq.) . Verbo enim eorum vitam perculit, quam spiritu perscrutante deprehendit; et summum se intra Ecclesiam contra peccata recoluit, quod, honore sibi vehementer impenso, coram bene agentibus fratribus non agnovit. Illic communionem aequalitatis meruit sanctitas actionis, 834 hic zelus ultionis jus aperuit potestatis, Paulus bene argentibus fratribus praelatum se esse nesciebat, cum diceret: Non quia dominamur fidei vestrae, sed adjutores sumus gaudii vestri (II Cor. I, 23) . Atque illico adjunxit: Fide enim statis. Ac si diceret: Ideo non dominamur fidei", + "candidate_score": 0.671512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_41_43", + "bdc_text": "Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 . Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_335", + "psc_text": "David (Joan. XIV, 10, 11; Matth. XX, 29, 30) . Ad quorum vocem, sicut illic scriptum est, stetit Jesus, et lumen reddidit. Quid est autem transeundo audire, stando lumen restituere, nisi quod per humanitatem suam nobis misertus est, qui per divinitatis suae potentiam a nobis mentis nostrae tenebras exclusit? Quod enim propter nos natus et passus est, quod resurrexit, ascendit in coelum, quasi transit Jesus, quia haec nimirum actio temporalis est. Sed stans eos tetigit et illuminavit, quia non sicut illa dispensatio temporalis, ita verbi aeternitas transit, quae in se manens innovat omnia. Stare enim Dei, est incommutabili cogitatione mutabilia cuncta disponere. Qui ergo voces petentium transiens audivit, stans lumen reddidit, quia etsi propter nos temporalia pertulit, inde tamen nobis lucem tribuit, unde habere mutabilitatis transitum nescit. Quia igitur quando per carnem appareret hominibus incertum fuit, 606 recte nunc dicitur: Deus intelligit viam ejus, et ipse novit locum illius. Ac", + "candidate_score": 0.671229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1923", + "psc_text": "nebula vocem levat. [Vet. III.] 5. Tentationibus intellectum de Deo obruentibus, ipse Deus quasi aquis operitur. Deus nos, ne quidem dum respuitur, non relinquit.---Cum vero tentatione vitiorum ipse de Deo noster intellectus opprimitur, quasi aquarum impetu in voce sua Deus operitur. Tot enim super illum aquas mittimus, quot post inspirationem ejus gratiae, cogitationes illicitas in corde versamus. Nec tamen nos vel oppressos deserit, nam illico ad mentem redit, tentationum nebulas discutit, imbrem compunctionis infundit, et subtilis intelligentiae solem reducit; atque sic ostendit quantum nos diligit, qui nos nec cum respuitur relinquit, ut saltem sic erudita humana conscientia ad se tentationes erubescat admittere, quam Redemptor suus et vagantem non cessat amare. Hoc in nobis per semetipsum tolerat, hoc ab infidelibus per suos quotidie praedicatores portat. Ejus enim donum suborta in nobis tentatione repellitur, et tamen ab infundendo intrinsecus munere nequaquam nostra infirmitate revocatur. Ejus publice verba respuuntur, et tamen ab eroganda", + "candidate_score": 0.670797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_14", + "bdc_text": "vilescat et iusam ecclesiam adeo ille constituatur ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu iugum christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique ex plebe , quemadmodum in ecclesiam credant certi ac hic totius meam Tigurina fieri assolet , ut ministros probet , noceat , me ecclesiae non ecclesiae vel populo praesentet autque tam statuant .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_505", + "psc_text": "Et idcirco omnipotens Deus fidelem famulum suum citius exaudivit agentem pro populo, quia vidit quid super populum acturus esset ipse pro Deo. In regimine ergo populi utrumque Moyses miscuit, ut nec disciplina deesset misericordiae, nec misericordia disciplinae. Unde hic quoque juxta utramque virtutem dicitur: Cumque sederem quasi rex circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. Sedere quippe circumstante exercitu, vigor est ac disciplina regiminis; moerentium vero corda consolari, ministerium pietatis. Sed quia inter haec necesse est ut expositionis sermo ad spiritalem intelligentiam recurrat, sancta Ecclesia, ab adversariis suis extremis temporibus pressa, reminiscitur transacti jura regiminis; reminiscitur et quanta afflictis exhibuerit beneficia pietatis. Cujus videlicet disciplina et misericordia tunc a levibus irridetur. Unde et subditur: CAPUT VI [Vet. VII, Rec. IX]. CAP. XXX, VERS. 1.---Nunc autem derident me juniores tempore. 15. Omnes haeretici Ecclesia sunt juniores.---Omnes haeretici aetati universalis Ecclesiae comparati, juniores tempore congrue vocantur, quia ipsi ab ea, non autem ipsa", + "candidate_score": 0.66892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_117_119", + "bdc_text": "atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate . Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis . Commendit quam aedificationis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1941", + "psc_text": "tunc demum vocem excitationis emittat, quia videlicet sanctus quisque praedicator in auditoribus suis prius qualitatem vitae considerat, et tunc demum ad erudiendum congruam vocem praedicationis format. Quasi enim horas noctis discernere est peccatorum merita dijudicare, quasi horas noctis discernere est actionum tenebras apta increpationis voce corripere. Gallo itaque intelligentia desuper tribuitur, quia doctori veritatis, virtus discretionis, ut noverit, quibus, quid, quando, vel quomodo inferat, divinitus ministratur. [Vet. VI.] 12. Exhortatio quae quibusdam prodest aliis nocet.---Non enim una eademque cunctis exhortatio convenit, quia nec cunctos par morum qualitas astringit. Saepe enim aliis officiunt quae aliis prosunt. Nam et plerumque herbae quae haec animalia reficiunt, alia occidunt; et lenis sibilus equos mitigat, catulos instigat; et medicamentum quod hunc morbum imminuit, alteri vires jungit; et panis qui vitam fortium roborat, parvulorum necat. Pro qualitate igitur audientium formari debet sermo doctorum, et ad sua singulis congruat, et tamen a communis aedificationis arte nunquam recedat.", + "candidate_score": 0.668776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_117_119", + "bdc_text": "atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate . Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis . Commendit quam aedificationis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1951", + "psc_text": "Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat, et simul omnibus quae illos sequantur ostendat? Unde ad tanta et tam subtiliter tenditur, nisi intrinsecus ab eo a quo est conditus doceatur? Quia ergo laus tantae intelligentiae non praedicatoris virtus est, sed auctoris, recte per eumdem auctorem dicitur: Vel quis dedit gallo intelligentiam? Ac si diceret: Nisi ego, qui doctorum mentes quas mire ex nihilo condidi ad intelligenda quae occulta sunt mirabilius instruxi. Unde bene ut in dictis praedicantium non solum inspiratorem se intelligentiae, sed etiam auctorem locutionis ostendat, adjungit: VERS. 37.---Quis enarrabit coelorum rationem? [Rec. V.] Quorum tamen verba quia cum sese nobis per speciem ostenderit subtrahit, protinus", + "candidate_score": 0.668576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089", + "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.", + "candidate_score": 0.668267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_26", + "bdc_text": "Interim non video , mi rame , quomodo senatus ecclesiasticus ecclesiae obtrudatur eiusque authoritas per illius principatum ( quod ministerium rectius et tutius vocabit ) vilescat , et ius suum amittat , maxime si senatus ille ecclesiasticus constituatur ex ipsa ecclesia atque adeo ex omnibus ecclesiae membris vel ordinibus ex magistratu inquam christiano , ex pastoribus , professoribus et ministris , ad quos denique accedant certi viri ex plebe , quemadmodum in ecclesia nostra Tigurina fieri assolet , ut hic inquam senatus , totius ecclesiae nomine ministros probet , nocet , eligat , tandem et ecclesiae vel populo praesentet atque statuat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1259", + "psc_text": "ipso nostri Redemptoris adventu pharisaeorum turba atque sacerdotum a vero lumine mentis oculos clausit, et per praepositorum exempla gradiens in infidelitatis tenebris populus erravit. 41. Quo sensu Deus faciat regnare hypocritam.---Sed quaeri rationabiliter potest quomodo hoc in loco dicitur quod regnare hypocritam Dominus facit, cum de hac re specialiter per prophetam conqueritur, dicens: Ipse regnaverunt, et non ex me; principes exstiterunt, et non cognovi (Osae. VIII, 4) . Quis enim recte sentiens dicat quia facit Dominus quod minime cognoscit? Sed quia scire Dei approbare est, nescire reprobare; unde quibusdam quos reprobat dicit: Nescio vos unde sitis, discedite a me omnes operarii iniquitatis (Luc. XIII, 25) ; et aliquando facere Dei est id quod fieri prohibet, irascendo permittere; unde et regis Aegypti cor se obdurare asseruit (Exod. IV, 21) , quia videlicet obdurari permisit; miro modo hypocritas Dominus et regnare facit et nescit: facit sinendo, nescit reprobando. Unde necesse est ut", + "candidate_score": 0.667934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131_133", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate . Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_493", + "psc_text": "exercitus circumstat. Sive certe quasi rex sedet circumstante exercitu, quia praesidentem illum mentibus electorum circumstat turba virtutum. Qui etiam moerentium consolator est, ex ea promissione qua dicit, Beati qui lugent, quoniam ipsi consolabuntur (Matth. V, 5) . Et rursus, Iterum videbo vos, et gaudebit cor vestrum; et gaudium vestrum nemo tollet a vobis (Joan. XVI, 22) . Ea vero quae de sanctae Ecclesiae capite diximus, nil obstat, si ad vocem quoque ejusdem Ecclesiae referamus. In ea quippe ordo doctorum quasi rex praesidet, quem fidelium suorum turba circumstat. Quae scilicet multitudo fidelium recte quoque exercitus dicitur, quia in procinctu bonorum operum indesinenter quotidie contra tentationum bella praeparatur. [Vet. V.] Corda quoque moerentium sancta Ecclesia consolatur, dum praesentis peregrinationis aerumna afflictas mentes electorum pensat, et has aeternae patriae promissione laetificat. Considerat etiam quod cogitationes fidelium divino sint timore percussae; et quos de Deo conspicit districta audisse ut timeant, agit quoque quatenus et", + "candidate_score": 0.667681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_116_118", + "bdc_text": "nolite locum cedere sathanae , qui metipos committere satagit . atque ita atque dies nos inter nosum vigilate ergo et orate . Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1974", + "psc_text": "irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis dicitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Doctores enim sancti quando et arguenda conspiciunt et tamen se per silentium in cogitationibus retinent, quasi in specubus latent, et velut in antris se contegunt quia in suis cordibus occultantur. Sed cum opportunum tempus invenerint, repente prosiliunt, nulla quae dicenda sunt reticent, et cervicem superbientium morsu asperae increpationis tenent. Sive itaque per apostolos, sive per doctores, quos in apostolorum locum subrogavit, huic leaenae Dominus quotidie praedam capit, et per eos quos cepit alios etiam capere non desistit. Ad hoc quippe justi hujus mundi peccatores rapiunt, ut per conversos eos etiam alii", + "candidate_score": 0.666825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1718", + "psc_text": "mala leviter perpetrare appetunt, nequaquam tamen implere cuncta quae appetunt permittuntur. Sequitur: VERS. 10.---Circumdedi illud terminis meis. Terminis suis Dominus mare circumdat, quia iras persequentium, judiciorum suorum dispensatione modificat, ut insani tumida unda fervoris plano frangatur littore occultae dispensationis. Sequitur: CAPUT XVIII [Vet. XVI]. VERS. 10, 11.---Et posui vectem et ostia, et dixi: Hucusque venies, et non procedes amplius, et hic confringes tumentes fluctus tuos. 38. Sancti praedicatores tanquam ostia mari saecus saevienti opposita, tundi fluctibus, non effringi potuerunt, Christo eos roborante. Haec ostia humilibus aperta, et superbis clausa.---Quid per ostia nisi praedicatores sancti, quid per vectem nisi incarnatus Dominus designatur? Qui haec videlicet ostia contra saevientis maris impetum tanto valentiora opposuit, quanto ea sua observatione roboravit. Quia enim ista sanctae Ecclesiae ostia vectis hujus oppositione solidata sunt, potuerunt quidem tundi fluctibus, sed effringi nequiverunt, ut ea exterius unda persecutionis illideret, sed nequaquam cordis eorum interna penetraret. Et quia doctores", + "candidate_score": 0.665509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1921", + "psc_text": "neque per morientes patientem vident. Narrat ergo Dominus quod ab hominibus patitur, ut dolor afflicti hominis mitigetur, ac si illi aperte dicat: Mea subtiliter pensa, et tua aequanimiter tempera. Multo enim minus est te vulnera quam me humana tolerare. 4. Ad arcanas inspirationes Dei etiam justorum corda caligant.---Adhuc tamen verba haec subtilius perscrutari possumus, si inter dona coelestia nostra sollicite corda pensamus. Jam quidem fideles sumus, jam quae audimus superna credimus, jam quae credimus amamus. Sed dum quibusdam supervacuis curis premimur, obducta confusione caligamus; et cum nobis etiam talibus mira quaedam Dominus de se sentienda insinuat, quasi in nebula vocem levat. Dum caliginosis nostris mentibus semetipsum loquitur, velut in nebula is qui non cernitur auditur. Summa sunt namque quae de illo cognoscimus, sed tamen adhuc eum in secreta inspiratione qua instruimur non videmus. Qui igitur 957 cordibus nostris praebet quidem locutionem, sed occultat speciem, velut in nebula format vocem. Sed", + "candidate_score": 0.664822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1974", + "psc_text": "irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis dicitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Doctores enim sancti quando et arguenda conspiciunt et tamen se per silentium in cogitationibus retinent, quasi in specubus latent, et velut in antris se contegunt quia in suis cordibus occultantur. Sed cum opportunum tempus invenerint, repente prosiliunt, nulla quae dicenda sunt reticent, et cervicem superbientium morsu asperae increpationis tenent. Sive itaque per apostolos, sive per doctores, quos in apostolorum locum subrogavit, huic leaenae Dominus quotidie praedam capit, et per eos quos cepit alios etiam capere non desistit. Ad hoc quippe justi hujus mundi peccatores rapiunt, ut per conversos eos etiam alii", + "candidate_score": 0.664611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_67_69", + "bdc_text": "mox tamen adiicerent . Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1350", + "psc_text": "brevitate constringant. Tanto enim semetipsos credunt doctiores ostendere, quanto se potuerint multiplicitate loquacitatis aperire. Sed quia saepe sibi sentiunt silentii reverentiam non deferri, Domini nonnunquam potentiam de quo quasi loquuntur insinuant, ac sub praetextu illius sibi silentium exigunt, quod minime merentur; et dum specietenus Deum proferunt, auditum sibi ex reverentia ejus exigentes, se student magis ostendere quam illius facta praedicare. Unde et Eliu subjungit, dicens: IBID.---Adhuc enim habeo quod pro Deo loquar. 831 Quia vero nonnunquam doctores sancti crebro repetunt si qua obscurius dicunt, ut quae occulta praedicant auditorum cordibus voce haec iterationis infundant, plerumque hoc appetunt etiam arrogantes imitari, et insolenter ea quae dixerint replicant, non quo auditorum cordibus insinuare res appetant, sed quo eorum judicio videri eloquentes volunt. Unde Eliu subjungens ait: VERS. 3.---Repetam scientiam meam a principio. Sed quia nominata scientia, tumor cordis in voce claruerat; arrogans aperte cognoscitur, si non citius aliquo velamine pallietur. Unde mox", + "candidate_score": 0.663731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1576", + "psc_text": "enim per semetipsum Satan praepedire tanti apostoli vias potuit, sed occultae dispensationis usibus, 880 dum adversatur, nesciens deservivit; ut nimirum Paulus dum ad alios vellet accedere, nec valeret, eis a quibus recedere non poterat aptius prodesset. Nubes igitur Dei cuncta per circuitum lustrant, quia praedicationis luce mundi fines illuminant. Sed quia divinis nutibus subditae nequeunt explere quod volunt, ire non possunt, nisi quo eas voluntas gubernantis duxerit. Unde et adhuc subjungitur: CAPUT XXXIII. IBID.---Ad omne quod praeceperit eis super faciem orbis terrae. 57. Et internos motus moderante.---Saepe enim cum gubernantis voluntate perducuntur; aliter agere appetunt, sed aliter disponuntur. Nam plerumque quosdam auditores suos student blande corrigere, et tamen eorum sermo in asperitatem ducitur. Plerumque quosdam resecare aspere appetunt, sed tamen eorum vigor per mansuetudinis spiritum refrenatur. Sicut ergo non possunt ire quo volunt, ita etiam nequeunt agere sicut volunt. Quia enim eos internus arbiter tenet cum mittit, ita illos etiam", + "candidate_score": 0.66331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_129_131", + "bdc_text": "Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere . eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.663076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42_44", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_335", + "psc_text": "David (Joan. XIV, 10, 11; Matth. XX, 29, 30) . Ad quorum vocem, sicut illic scriptum est, stetit Jesus, et lumen reddidit. Quid est autem transeundo audire, stando lumen restituere, nisi quod per humanitatem suam nobis misertus est, qui per divinitatis suae potentiam a nobis mentis nostrae tenebras exclusit? Quod enim propter nos natus et passus est, quod resurrexit, ascendit in coelum, quasi transit Jesus, quia haec nimirum actio temporalis est. Sed stans eos tetigit et illuminavit, quia non sicut illa dispensatio temporalis, ita verbi aeternitas transit, quae in se manens innovat omnia. Stare enim Dei, est incommutabili cogitatione mutabilia cuncta disponere. Qui ergo voces petentium transiens audivit, stans lumen reddidit, quia etsi propter nos temporalia pertulit, inde tamen nobis lucem tribuit, unde habere mutabilitatis transitum nescit. Quia igitur quando per carnem appareret hominibus incertum fuit, 606 recte nunc dicitur: Deus intelligit viam ejus, et ipse novit locum illius. Ac", + "candidate_score": 0.662691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_13", + "bdc_text": "Interim non video , mi fame , quomodo nondus ecclesiasticus obtrudatur ecclesiae huiusque authoritas rectius et tutius illius principatum ( quod ministri uxis , si de ipsam ecclesiam atque adeo ex vocabitur )", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_18", + "psc_text": "Ac sic aperte spondeat, dicens: Quae mea sunt, jam videre refugio, quia per imitationis tuae viam pergere conversationis gressibus inardesco. Qui enim praesenti jam mundo contradicit, amoris excitatione continua Redemptoris sui vias cordis oculis objicit, ut mens prospera fugiat, ad adversa praeparetur; nihil quod demulcet appetat, nihil quod deterrere creditur pertimescat; moerorem gaudium deputet; praesentis vitae gaudia damna moeroris penset; abjectionis detrimenta non timeat, sed per haec manentis gloriae locum quaerat. Has etenim vias sequentium monstrabat oculis Veritas, cum dicebat: Si quis mihi ministrat, me sequatur (Joan. XII, 26) . Ad has vias tumentia discipulorum corda revocabat, cum locum jam gloriae quaererent, sed ejusdem gloriae iter ignorarent, dicens: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum (Matth. XX, 22) ? Confessionis quippe illius celsitudinem a dextris sinistrisque quaesierant, sed quanta ad hanc esset itineris angustia non videbant. Unde et eorum mox oculis imitandus passionis calix objicitur, ut videlicet si ad sublimitatis", + "candidate_score": 0.662149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2561", + "psc_text": "dicere: Sumite psalmum, et date tympanum, nisi accipite spiritale canticum cordis, et reddite temporalem macerationem corporis? Si superna praedicatio negotium non fuisset, nequaquam sub typo fortis mulieris Salomon de sancta Ecclesia diceret: Sindonem fecit et vendidit, et cingulum tradidit Chananaeo (Prov. XXXI, 24) . Quid enim signatur per linteum sindonis, nisi subtilis intextio sanctae praedicationis? In qua molliter quiescitur, quia mens in illa fidelium spe superna refovetur. Unde et Petro animalia in linteo demonstrantur (Act. X, 11) , quia peccatorum animae misericorditer aggregatae, in blanda fidei quiete continentur. Hanc ergo sindonem Ecclesia fecit, et vendidit, quia fidem quam credendo texuerat loquendo dedit, et ab infidelibus vitam rectae conversationis accepit. Quae et Chananaeo cingulum tradidit, quia per vigorem demonstratae justitiae, fluxa opera gentilitatis astrinxit, ut hoc quod praecipitur vivendo teneatur: Sint lumbi vestri praecincti (Luc. XII, 35) . Praedicatores ergo suos Dominus quaerendo ancillas invenit, permutando amicos facit, ditando negotiatores exhibet.", + "candidate_score": 0.661859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1621", + "psc_text": "sentiendo, despici metuunt; alii despici cupiendo de sua humilitate superbiunt.---Sunt vero nonnulli qui de semetipsis humilia sentiunt, quia in honoribus positi nil se esse nisi pulverem favillamque perpendunt, sed tamen coram hominibus despecti apparere refugiunt, et contra hoc quod de se interius cogitant, quasi rigida exterius venustate palliantur. Et sunt nonnulli qui viles videri ab hominibus appetunt, atque omne quod sunt dejectos se exhibendo contemnunt: sed tamen apud se introrsus quasi ex ipso merito ostensae vilitatis intumescunt, et tanto magis in corde elati sunt quanto amplius in specie elationem premunt. Quae utraque unius elationis bella magna David circumspectione deprehendit, mira virtute superavit. Quia enim, de semetipso intus humilia sentiens, honorem exterius non quaerit insinuat, dicens: Ludam et vilior fiam (Ibid., 22) . Et quia per hoc quod vilem se exterius praebuit, nequaquam interius intumescit, adjungit: Eroque humilis in oculis meis (Ibid., 22) . Ac si dicat: Qualem me exterius despiciens", + "candidate_score": 0.659613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128_130", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere . eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1096", + "psc_text": "potest ad petrectae gaudia libertatis, nisi prius debitum solverit humanae conditionis. Conversus autem quisque sibi caute sollicitus, tacite secum considerare non cessat, aeternus judex quam districtus adveniat, suumque terminum quotidie prospicit, et ante severitatem tantae justitiae quas rationes vitae suae sit positurus attendit. Etsi cuncta prava opera, quae intelligere potuit, devitavit, venturus tamen coram districto judice, illa magis quae in semetipso non intelligit, pertimescit. Quis enim considerare valeat quanta mala per momenta temporum ipsis inconstantibus cogitationum motibus perpetramus? Facile est enim opera perversa vitare, sed nimis difficile est ab illicita cogitatione cor tergere. Et tamen scriptum est: Vae vobis qui cogitatis inutile (Mich. II, 1). Et rursum: In die cum judicabit Dominus occulta hominum (Rom. II, 16) . Qui etiam praemisit: Inter se invicem cogitationum accusantium, aut etiam defendentium (Ibid., 15) . Et rursum: Labia dolosa in corde, et corde locuti sunt mala (Psal. XI, 3) . Et rursum: Etenim", + "candidate_score": 0.658385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_97", + "bdc_text": "Interim rogo , ne haec Tibi singulari amico meo haec communices quibusvis aut amulgari curati credo tuae confisus prudentiae et pietati sperans fore ne unquam publices , neve aliis turbulentis ingeniis ea exhibeas , atque ita his nostris ad pacem conciliandam et conservandam scriptis , abutaris ad fovenda dissidia .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2737", + "psc_text": "Confiteor tibi, Domine pater coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Hinc rursum Psalmista ait: Custodiens parvulos Dominus (Ps. CXIV, 6) . Hinc magister gentium dicit: Facti sumus parvuli in medio vestri (I Thess. II, 7) . Hinc discipulos admonens, ait: Superiores sibi invicem arbitrantes (Philip. II, 3) . Nam quia iniquus quisque inferiorem se omnem quem cognovit putat, e diverso justus studet ut superiorem quemlibet proximum attendat. Ac ne dum se alii alter humiliat, humiliatio iret alteri in elationem, bene utramque partem admonuit, dicens: Superiores sibi invicem arbitrantes, ut in cogitationibus cordis et ego mihi illum praeferam, et vicissim ille me sibi, ut cum ab utraque parte cor inferius premitur, nullus ex impenso honore sublevetur. 44. Hanc humilitatis formam reprobi non tenent, sed contemnunt.---Sed hanc humilitatis formam reprobi, quia Leviathan hujus membra sunt, vel cognoscere, vel tenere contemnunt,", + "candidate_score": 0.658339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_129_131", + "bdc_text": "Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere . eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1974", + "psc_text": "irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis dicitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Doctores enim sancti quando et arguenda conspiciunt et tamen se per silentium in cogitationibus retinent, quasi in specubus latent, et velut in antris se contegunt quia in suis cordibus occultantur. Sed cum opportunum tempus invenerint, repente prosiliunt, nulla quae dicenda sunt reticent, et cervicem superbientium morsu asperae increpationis tenent. Sive itaque per apostolos, sive per doctores, quos in apostolorum locum subrogavit, huic leaenae Dominus quotidie praedam capit, et per eos quos cepit alios etiam capere non desistit. Ad hoc quippe justi hujus mundi peccatores rapiunt, ut per conversos eos etiam alii", + "candidate_score": 0.658199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614", + "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia", + "candidate_score": 0.657612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130_132", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat . Vigilate ergo et orate .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", + "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", + "candidate_score": 0.657159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39_41", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum . Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2737", + "psc_text": "Confiteor tibi, Domine pater coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Hinc rursum Psalmista ait: Custodiens parvulos Dominus (Ps. CXIV, 6) . Hinc magister gentium dicit: Facti sumus parvuli in medio vestri (I Thess. II, 7) . Hinc discipulos admonens, ait: Superiores sibi invicem arbitrantes (Philip. II, 3) . Nam quia iniquus quisque inferiorem se omnem quem cognovit putat, e diverso justus studet ut superiorem quemlibet proximum attendat. Ac ne dum se alii alter humiliat, humiliatio iret alteri in elationem, bene utramque partem admonuit, dicens: Superiores sibi invicem arbitrantes, ut in cogitationibus cordis et ego mihi illum praeferam, et vicissim ille me sibi, ut cum ab utraque parte cor inferius premitur, nullus ex impenso honore sublevetur. 44. Hanc humilitatis formam reprobi non tenent, sed contemnunt.---Sed hanc humilitatis formam reprobi, quia Leviathan hujus membra sunt, vel cognoscere, vel tenere contemnunt,", + "candidate_score": 0.656487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39_41", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum . Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1974", + "psc_text": "irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis dicitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Doctores enim sancti quando et arguenda conspiciunt et tamen se per silentium in cogitationibus retinent, quasi in specubus latent, et velut in antris se contegunt quia in suis cordibus occultantur. Sed cum opportunum tempus invenerint, repente prosiliunt, nulla quae dicenda sunt reticent, et cervicem superbientium morsu asperae increpationis tenent. Sive itaque per apostolos, sive per doctores, quos in apostolorum locum subrogavit, huic leaenae Dominus quotidie praedam capit, et per eos quos cepit alios etiam capere non desistit. Ad hoc quippe justi hujus mundi peccatores rapiunt, ut per conversos eos etiam alii", + "candidate_score": 0.655929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_31", + "bdc_text": "Ideoque nos hactenus ea tuto et cum fructu arbitrorum docti experie et velis retineamus vestramur sectanda , quae panis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessaria .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.655704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1941", + "psc_text": "tunc demum vocem excitationis emittat, quia videlicet sanctus quisque praedicator in auditoribus suis prius qualitatem vitae considerat, et tunc demum ad erudiendum congruam vocem praedicationis format. Quasi enim horas noctis discernere est peccatorum merita dijudicare, quasi horas noctis discernere est actionum tenebras apta increpationis voce corripere. Gallo itaque intelligentia desuper tribuitur, quia doctori veritatis, virtus discretionis, ut noverit, quibus, quid, quando, vel quomodo inferat, divinitus ministratur. [Vet. VI.] 12. Exhortatio quae quibusdam prodest aliis nocet.---Non enim una eademque cunctis exhortatio convenit, quia nec cunctos par morum qualitas astringit. Saepe enim aliis officiunt quae aliis prosunt. Nam et plerumque herbae quae haec animalia reficiunt, alia occidunt; et lenis sibilus equos mitigat, catulos instigat; et medicamentum quod hunc morbum imminuit, alteri vires jungit; et panis qui vitam fortium roborat, parvulorum necat. Pro qualitate igitur audientium formari debet sermo doctorum, et ad sua singulis congruat, et tamen a communis aedificationis arte nunquam recedat.", + "candidate_score": 0.655463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104_106", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos . Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_317", + "psc_text": "corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Hinc Paulus dicit: Nunc videmus per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem. Nunc cognosco ex parte, tunc autem cognoscam sicut et cognitus sum (I Cor. XIII, 12) . [Vet. XXXIX.] 91. Refelluntur et qui angelos divinae visionis expertes somniant.---Sed quia de Deo per primum Ecclesiae praedicatorem dicitur: In quem desiderant angeli prospicere (I Pet. I, 12) , sunt nonnulli qui nequaquam Deum videre vel angelos suspicantur, et tamen dictum per Veritatis sententiam scimus: Angeli eorum in coelis semper vident faciam Patris mei qui in coelis est (Matth. XVIII, 10) . Nunquid ergo aliud veritas, aliud praedicator insonat veritatis? Sed si sententia utraque confertur, quia sibi nequaquam discordet agnoscitur. Deum 602 quippe angeli et vident, et videre desiderant; et sitiunt intueri et intuentur. Si enim sic videre desiderant ut effectu sui desiderii minime perfruantur, desiderium sine fructu anxietatem habet, et", + "candidate_score": 0.655247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_129_131", + "bdc_text": "Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere . eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt . Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1576", + "psc_text": "enim per semetipsum Satan praepedire tanti apostoli vias potuit, sed occultae dispensationis usibus, 880 dum adversatur, nesciens deservivit; ut nimirum Paulus dum ad alios vellet accedere, nec valeret, eis a quibus recedere non poterat aptius prodesset. Nubes igitur Dei cuncta per circuitum lustrant, quia praedicationis luce mundi fines illuminant. Sed quia divinis nutibus subditae nequeunt explere quod volunt, ire non possunt, nisi quo eas voluntas gubernantis duxerit. Unde et adhuc subjungitur: CAPUT XXXIII. IBID.---Ad omne quod praeceperit eis super faciem orbis terrae. 57. Et internos motus moderante.---Saepe enim cum gubernantis voluntate perducuntur; aliter agere appetunt, sed aliter disponuntur. Nam plerumque quosdam auditores suos student blande corrigere, et tamen eorum sermo in asperitatem ducitur. Plerumque quosdam resecare aspere appetunt, sed tamen eorum vigor per mansuetudinis spiritum refrenatur. Sicut ergo non possunt ire quo volunt, ita etiam nequeunt agere sicut volunt. Quia enim eos internus arbiter tenet cum mittit, ita illos etiam", + "candidate_score": 0.654989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128_130", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere . eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_779", + "psc_text": "ab eo in quo sibi placent mentis oculos divertunt, omnem in se de peractis bonis laetitiam deprimunt, et de his quae se minus egisse intelligunt tristitiam requirunt, indignos se aestimant, et pene soli bona sua non vident, quae in se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Paulus, dum expleta in se bona postponeret, et sola adhuc reliqua quae essent explenda cogitaret, dixit: Ego me non arbitror apprehendisse (Philip. III, 13) . Hinc est quod ut posset se de bonis quae agebat humiliare, studebat ad animum praeterita mala reducere, dicens: Qui prius fui blasphemus, et perseculor, et contumeliosus (I Tim. I, 13) . [Vet. VII.] 13. Quando bona a se facta in memoriam revocari, aut narrare liceat.---Qui et si aliquando dixit: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servari (II Tim. IV, 7) ? Intuendum summopere est quia illud eo tempore intulit quo jam ex corpore discessurum se esse cognovit.", + "candidate_score": 0.654255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_20", + "bdc_text": "Quod si alii alios mordetis et devoratis , videte ne invicem alii ab aliis consumamini .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_697", + "psc_text": "si intus ubi nascitur exstinguatur. Si autem tentationi in corde nascenti festine non resistitur, hac eadem qua nutritur mora roboratur; et existens foris in operibus, vinci vix praevalet, quia ipsam intus membrorum dominam mentem captivam tenet. Quia vero vir sanctus superiora omnia sub conditione intulit, si haec unquam perpetraverit, sententia se maledictionis astringit, dicens: CAPUT X [Rec. VIII]. VERS. 8.---Seram, et alius comedat, et progenies mea eradicetur. 15. Serit jejunus praedicator, et alius comedit, quando quae docet non operatur.---More sacri eloquii serere dicimus, verba vitae praedicare. Hinc etenim propheta ait: Beati qui seminatis super omnes aquas (Isai. XXXII, 20) . Sanctae quippe Ecclesiae praedicatores super omnes aquas seminare conspexit, quia cunctis late populis verba vitae, quasi coelestis panis grana, tradiderunt. Comedere autem est bonis operibus satiari. Unde per semetipsam Veritas dicit: Meus cibus est ut faciam voluntatem ejus qui misit me (Joan. IV, 34) . Si ergo ea quae protulit", + "candidate_score": 0.652297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_826", + "psc_text": "Qui si tunc cum id sponte dicunt peccatores se esse veraci humilitate cognoscerent, cum arguuntur ab aliis, esse se quod confessi fuerant non negarent. Qua in re indicia verae confessionis sunt, si cum quisque se peccatorem dicit, id de se dicenti etiam alteri non contradicit. Nam quia scriptum est: Justus in principio accusator est sui (Prov. XVIII, 17) , non magis peccator, sed justus videri appetit, cum peccatorem 714 se quisque nullo arguente confitetur, sed confessionis veritatem probat, cum alter malum quod fecimus increpat. Quod si superbe defendimus, liquet quia peccatores nos ex nobis ficte dicebamus. Unde summopere curandum est ut mala quae fecimus, et sponte fateamur, et haec aliis arguentibus non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque quasi sua sponte dignatur, hoc sibi dici ab aliis dedignetur 34. Job in peccati confessione humilitas. Saepe gravioris certaminis est peccata confiteri quam vitare.---Beatus itaque Job quantae", + "candidate_score": 0.651804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1974", + "psc_text": "irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis dicitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Doctores enim sancti quando et arguenda conspiciunt et tamen se per silentium in cogitationibus retinent, quasi in specubus latent, et velut in antris se contegunt quia in suis cordibus occultantur. Sed cum opportunum tempus invenerint, repente prosiliunt, nulla quae dicenda sunt reticent, et cervicem superbientium morsu asperae increpationis tenent. Sive itaque per apostolos, sive per doctores, quos in apostolorum locum subrogavit, huic leaenae Dominus quotidie praedam capit, et per eos quos cepit alios etiam capere non desistit. Ad hoc quippe justi hujus mundi peccatores rapiunt, ut per conversos eos etiam alii", + "candidate_score": 0.651044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2560", + "psc_text": "omnia quaecunque audivi a Patre meo, nota feci vobis (Joan. XV, 15) . Ipsis ad extremum in negotii operationem pergentibus jubetur: Euntes in mundum universum, praedicate Evangelium omni creaturae (Marc. XVI, 15) . In praedicatione quippe fidei quasi quoddam negotium geritur, dum verbum datur, et fides ab auditoribus sumitur. Quasi quoddam negotium faciunt, qui praedicationem praerogant, et a populis fidem reportant. Fidem impartiunt, et eorum sanctam protinus vitam sumunt. Si enim justorum 1097 praedicatio negotium non fuisset, profecto Psalmista non diceret: Sumite psalmum, et date tympanum (Psal. LXXX, 2) . In tympano etenim corium siccatur ut sonet. Quid est ergo dicere: Sumite psalmum, et date tympanum, nisi accipite spiritale canticum cordis, et reddite temporalem macerationem corporis? Si superna praedicatio negotium non fuisset, nequaquam sub typo fortis mulieris Salomon de sancta Ecclesia diceret: Sindonem fecit et vendidit, et cingulum tradidit Chananaeo (Prov. XXXI, 24) . Quid enim signatur per linteum sindonis,", + "candidate_score": 0.6504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_98", + "bdc_text": "Haec autem mitto , ut ex his omnibus rectius veriusque intelligas , quid inter nos et Rupellanam synodum sit actum et quod ex iis rumoribus , quae apud vos de his sparguntur , colligere licet , faces ardere apud vos incensas , quae dissidium aliquod et inter ipsas Galliae ecclesiae et inter nos et illas accendere contendant .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2639", + "psc_text": "Ollam succensam ego video, et faciem ejus a facie Aquilonis (Jerem. I, 13) . Ab Aquilonis namque facie humani cordis olla succenditur, dum instigatione adversarii spiritus illicitis desideriis inflammatur. Ille namque qui ait: Sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis (Isai. XIV, 13) , mentem quam semel ceperit malignis persuasionis suae flatibus, quasi suppositis ignibus, accendit, quatenus, non contenta praesentibus, indesinenter per desideria aestuet, ut alia contemnenda appetat, alia adepta contemnat: ut modo suis compendiis inhiet, modo alienis commodis etiam cum proprio detrimento contradicat, modo carnis illecebris satisfaciat, modo quasi in quodam culmine per cogitationis superbiam rapta, carnali cura postposita, totam se in typho elationis attollat. Quia ergo cor per varia desideria abducitur, quod instigationibus Leviathan istius inflammatur, recte ejus fumus succensae et ferventi ollae similis esse perhibetur, quia per tot se fervores afflata ejus tentationibus conscientia erigit, per quot intra se cogitationes intumescit. Quod verbis aliis adhuc veritas apertius", + "candidate_score": 0.650366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1193", + "psc_text": "Unde nunc necesse est ut quae per visibilia spargitur de invisibilibus judiciis feriatur; et quia in iis se exterioribus male delectata prostravit, saltem percussa requirat quod deseruit. Ecce autem Scriptura sacra terrore quodam torpentia corda transfigit, ne in his inhaereant quae exterius defluunt, sed quae interius aeterna perdiderunt. Indicat quid sententia occulta decernitur, ne immoderate a nobis haec publica cogitentur. Dicit quid super nos agatur de nobis, ut ab hoc publico temporalitatis colligamus oculum cordis ad secretum internae dispositionis. [Vet. IX.] Nam postquam multa narrata sunt de poena malorum, subito infertur occultum judicium, quod pie super nos justeque disponitur, quomodo alii perdunt quod tenere videbantur, et alii accipiunt quod alii ex meritis perdunt. Ait enim: CAPUT VIII. VERS. 24. Conteret multos et innumerabiles, et stare faciet alios pro eis. 19. Alii perdunt quod tenere videbantur, alii prius perditum recipiunt. In exteriora respui reprobationis signum; sicut praedestinationis, ad interiora trahi.---Hoc quotidie", + "candidate_score": 0.650236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_43_45", + "bdc_text": "illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S . quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2737", + "psc_text": "Confiteor tibi, Domine pater coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Hinc rursum Psalmista ait: Custodiens parvulos Dominus (Ps. CXIV, 6) . Hinc magister gentium dicit: Facti sumus parvuli in medio vestri (I Thess. II, 7) . Hinc discipulos admonens, ait: Superiores sibi invicem arbitrantes (Philip. II, 3) . Nam quia iniquus quisque inferiorem se omnem quem cognovit putat, e diverso justus studet ut superiorem quemlibet proximum attendat. Ac ne dum se alii alter humiliat, humiliatio iret alteri in elationem, bene utramque partem admonuit, dicens: Superiores sibi invicem arbitrantes, ut in cogitationibus cordis et ego mihi illum praeferam, et vicissim ille me sibi, ut cum ab utraque parte cor inferius premitur, nullus ex impenso honore sublevetur. 44. Hanc humilitatis formam reprobi non tenent, sed contemnunt.---Sed hanc humilitatis formam reprobi, quia Leviathan hujus membra sunt, vel cognoscere, vel tenere contemnunt,", + "candidate_score": 0.649961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1350", + "psc_text": "brevitate constringant. Tanto enim semetipsos credunt doctiores ostendere, quanto se potuerint multiplicitate loquacitatis aperire. Sed quia saepe sibi sentiunt silentii reverentiam non deferri, Domini nonnunquam potentiam de quo quasi loquuntur insinuant, ac sub praetextu illius sibi silentium exigunt, quod minime merentur; et dum specietenus Deum proferunt, auditum sibi ex reverentia ejus exigentes, se student magis ostendere quam illius facta praedicare. Unde et Eliu subjungit, dicens: IBID.---Adhuc enim habeo quod pro Deo loquar. 831 Quia vero nonnunquam doctores sancti crebro repetunt si qua obscurius dicunt, ut quae occulta praedicant auditorum cordibus voce haec iterationis infundant, plerumque hoc appetunt etiam arrogantes imitari, et insolenter ea quae dixerint replicant, non quo auditorum cordibus insinuare res appetant, sed quo eorum judicio videri eloquentes volunt. Unde Eliu subjungens ait: VERS. 3.---Repetam scientiam meam a principio. Sed quia nominata scientia, tumor cordis in voce claruerat; arrogans aperte cognoscitur, si non citius aliquo velamine pallietur. Unde mox", + "candidate_score": 0.649596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_133", + "bdc_text": "Terreat vos exemplum mirum in modum inter se dissentientes Saxoniae , in qua nunc docti sanae de variis doctrinae capitibus non solum odiosissime contendunt , verum etiam auditoribus suos , qui hactenus tranquillis animis praediti fuerunt , conturbant , ut qui ex huiusmodi doctorum suorum plus concipiunt tristitiae offendiculi et dubitationis , quam consolationis confirmationis et aedificationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.64938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2734", + "psc_text": "per prophetam dicitur: Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes (Isai. V, 21) . Hinc etiam Paulus ait: Nolite prudentes esse apud vosmetipsos (Rom. XII, 16) . Hinc ad Saul divina increpatione dicitur: Nonne cum esses parvulus in oculis tuis, caput te constitui in tribubus Israel (I Reg. XV, 17) . Parvulus quippe in oculis suis est, qui in eo quod semetipsum considerat, imparem se alienis meritis pensat. Nam quasi grandem se aspicit, quisquis se super aliena merita elatione cogitationis extendit. Saul autem reprobus in bono quod coeperat non permansit, quia fastu susceptae potestatis intumuit. [Vet. XVI.] At contra, David semper de se humilia sentiens, ejusdemque Saul se comparationi postponens, postquam feriendi locum reperit, et pepercit eidem saevienti adversario, humili se professione prostravit, dicens: Quem persequeris, rex Israel? quem persequeris? Canem mortuum, et pulicem unum (I Reg. XXIV, 15) ? Et certe jam unctus in regem", + "candidate_score": 0.649241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1245", + "psc_text": "appetant, quod esse operibus recusant. Quia enim scriptum est: Omnis qui facit peccatum, servus est peccati, quanto nunc liberius peragunt perversa quae volunt, tanto ejus servitio obnixius obligantur (Joan. VIII, 34) . Sed nullus, qui talem rectorem patitur, cum quem patitur accuset, quia nimirum sui fuit meriti perversi rectoris subjacere ditioni. Culpam ergo proprii magis, accuset operis quam injustitiam gubernantis. Scriptum namque est: Dabo tibi reges in furore meo (Osee XIII, 11) . Quid ergo illos nobis praeesse despicimus, quorum super nos regimina ex Domini furore suscipimus? Si igitur irascente Deo secundum nostra merita rectores accipimus, in illorum actione colligimus, quid ex nostra aestimatione pensemus. Quamvis plerumque et electi subjaceant reprobis. Unde et diu David Saulem pertulit (I Reg. XVIII, 11) ; sed subsequente culpa adulterii proditur, quia dignus tunc fuit qui tanta praepositi asperitate premeretur. 35. Ob delicta gregis aliquando bonus pastor pervertitur.---Sic ergo secundum merita subditorum tribuuntur personae", + "candidate_score": 0.648834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128_130", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire . Si qua vero inter vos sententiarum exoritur diversitas , aut mutuum non bene intelligatis , nolite utrinque aures illis praebere , qui studio praesertim volennem camino infundunt , nos exasperant et omnino vos invicem committere contendere . eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1974", + "psc_text": "irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis dicitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Doctores enim sancti quando et arguenda conspiciunt et tamen se per silentium in cogitationibus retinent, quasi in specubus latent, et velut in antris se contegunt quia in suis cordibus occultantur. Sed cum opportunum tempus invenerint, repente prosiliunt, nulla quae dicenda sunt reticent, et cervicem superbientium morsu asperae increpationis tenent. Sive itaque per apostolos, sive per doctores, quos in apostolorum locum subrogavit, huic leaenae Dominus quotidie praedam capit, et per eos quos cepit alios etiam capere non desistit. Ad hoc quippe justi hujus mundi peccatores rapiunt, ut per conversos eos etiam alii", + "candidate_score": 0.648253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_376", + "psc_text": "semetipsam Veritas dicit de eo qui illius mandata custodit: Ego et Pater veniemus, et mansionem apud eum faciemus (Joan. XIV, 23) . Quod contra perversi quique dum interna non appetunt, in suis se cogitationibus foras fundunt. Unde eis per prophetam dicitur: Redite praevaricatores ad cor (Isai. XLVI, 8) . Et rursum: Vae qui cogitatis inutile (Michae. II, 1) . In actionibus quippe suis verentur homines, quos corporaliter vident, et Deum sibi praesentem non aestimant esse, quem non vident. Quod contra in laude justi dicitur, dum Aegypti regem contemneret, et Dei mandatis obediret: Quia invisibilem tanquam videns sustinuit (Hebr. XI, 27) . Perversum quippe terrae principem quasi non vidit, quem ab oculis sui cordis abjecit. Regem vero invisibilem tanquam videns sustinuit, quia ab ejus timoris intuitu mentis oculum non deflexit. Sancta itaque Ecclesia in magnis tunc tribulationibus deprehensa, cum multos a Deo conspicit prava cogitatione discedere, videt profecto mentis eorum habitaculum", + "candidate_score": 0.648081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_779", + "psc_text": "ab eo in quo sibi placent mentis oculos divertunt, omnem in se de peractis bonis laetitiam deprimunt, et de his quae se minus egisse intelligunt tristitiam requirunt, indignos se aestimant, et pene soli bona sua non vident, quae in se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Paulus, dum expleta in se bona postponeret, et sola adhuc reliqua quae essent explenda cogitaret, dixit: Ego me non arbitror apprehendisse (Philip. III, 13) . Hinc est quod ut posset se de bonis quae agebat humiliare, studebat ad animum praeterita mala reducere, dicens: Qui prius fui blasphemus, et perseculor, et contumeliosus (I Tim. I, 13) . [Vet. VII.] 13. Quando bona a se facta in memoriam revocari, aut narrare liceat.---Qui et si aliquando dixit: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servari (II Tim. IV, 7) ? Intuendum summopere est quia illud eo tempore intulit quo jam ex corpore discessurum se esse cognovit.", + "candidate_score": 0.647954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2759", + "psc_text": "Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . [Vet. XXII.] 54. Hominem superbum non esse, docet Deus humilis.---Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit, ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit, ad hoc contumeliarum ludibria, irrisionum opprobria, passionumque tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta ergo humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam is qui sine aestimatione 1141 magnus est, usque ad passionem factus est parvus? Quia enim originem perditioni nostrae superbia praebuit diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster magnus inter omnia conditus, videri super omnia voluit elatus. Redemptor", + "candidate_score": 0.647659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_126", + "bdc_text": "Regi denique vestro et bonis omnibus eritis invisissimi et quidem merito , atque ita tandem vestris tentioribus pernitiosissimis , non nisi ex pessimis affectionibus obortis , vosmet ipsos subruetis et deridendos inimicis nostris propinabitis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1362", + "psc_text": "Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes (Isai. V, 21) . Ne magni apud nos esse debeamus, Paulus admonens, ait: Nolite prudentes esse apud vosmetipsos (Rom. XII, 15) . Plerumque ergo dum ex subjectorum affluentia animus inflatur, in luxum superbiae ipso potentiae fastigio lenocinante corrumpitur. 45. Legitima potestas ea est, quae super culpas, non super homines erigitur. S. Petri exemplum, et S. Pauli.---Sed aliud est quaelibet bona non esse, aliud bona bene habere nescire. Bona namque est ordine suo potentia, sed cauta regentis indiget vita. Igitur bene hanc exercet, qui et retinere illam noverit, et impugnare. Bene hanc exercet, qui scit per illam super culpas erigi, et scit cum illa caeteris aequalitate componi. Humana enim mens plerumque extollitur, etiam cum nulla potestate fulcitur; quanto magis in altum se erigit, cum se etiam ei potestas adjungit? Et tamen corrigendis aliorum vitiis apta exsecutione praeparatur. Unde et per", + "candidate_score": 0.645747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_118", + "bdc_text": "Terreat nos exemplum docti , ac capi ob doctrina Saxoniae , in qua nunc omnia contendunt , ut amicis aut consolationis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1973", + "psc_text": "unde et non immerito catuli dicuntur. Vel certe quia etsi quorumdam fidelium magistri sunt, universalis tamen Ecclesiae discipulos se esse gloriantur. Leaenae itaque praedam Dominus capit, quia virtute suae inspirationis ab errore vitam delinquentium diripit; et animas catulorum illius replet, quia conversione multorum piis doctorum desideriis satisfacit. De quibus catulis bene subjungitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Neque enim cuncta tempora doctrinae sunt congrua. Nam plerumque dictorum virtus perditur, si intempestive proferantur. Saepe vero et quod lenius dicitur conventu temporis congruentis animatur. Ille ergo scit recte dicere, qui et ordinate novit tacere. Quid enim prodest eo tempore irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis", + "candidate_score": 0.645016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_149", + "bdc_text": "addictissimus addictissimus Heinrychus Bullingerus senior , Tigurinae ecclesiae minister. 1337 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_558", + "psc_text": "Ut enim in superiori jam parte praediximus (Lib. VII, n. 25) , ebrius quisque quod patitur nescit. Qui vero absynthio debriatur, et hoc quod sumpsit amarum est, et tamen non intelligit eamdem amaritudinem qua repletur. Humanum igitur genus recto Dei judicio in voluptatibus suis sibi dimissum, atque per easdem voluptates spontaneis tribulationibus traditum, absynthio est ebrium, quia et amara sunt quae pro hujus vitae amore tolerat, et tamen eamdem amaritudinem caecitate cupiditatis quasi insensibilitate ebrietatis ignorat. Mundi enim gloriam sitiens, dum multas pro ea tribulationes reperit, amarum est quod bibit. Sed quia hoc nimis inhianter sumpsit, ejusdem amaritudinis malum discernere jam prae ipsa ebrietate non sufficit. [Vet. XVI.] Amant enim perversi homines pro hujus mundi gloria etiam tribulationes, cunctisque pro ea sudoribus libenter serviunt, et gravium laborum jugo devotissime colla submittunt. Quod bene sub Ephraïm specie Osee prophetante describitur, qui ait: Ephraim vitula docta diligere trituram (Osee X, 11) .", + "candidate_score": 0.644661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_106_108", + "bdc_text": "S. sessionem aliquam . Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes . Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984", + "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit", + "candidate_score": 0.643599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_146_148", + "bdc_text": "Septembris tardius vero et praeterito demum mense mihi redditis . Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant . Ab eodem Zvinggero tuas quoque accepi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2270", + "psc_text": "cernitur pes in anteriora quomodo ponatur. Bene ergo dicitur: Dominus erit in latere tuo, et custodiet pedem tuum ne capiaris, quia miles Dei divinae gratiae clypeo protectus, et quae ex latere possint prodire circumspiciendo considerat, et gressum ante faciem ferre proficiendo non cessat. Cui fraudulentus hostis invidens, quia per pharetram et hastam nequaquam se praevalere conspicit, clypeum opponit, ut si resistentis pectus feriendo non perforat, saltem quibusdam objectionibus proficientis iter intercludat. 1034 Quasdam namque difficultates ipsis ejus conatibus objicit; et cum superare non valet, vel resistit. Sed quid contra tot argumenta bellorum equus Dei agat audiamus: CAPUT XLII. VERS. 24.---Fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubae sonare clangorem. 83. Utrique, per sanctum fervorem et proficiendi curam resistitur.---Contra equum clangor tubae insonat, quando electi mentem in eo quod agit fortiter e vicino quaedam posita culpa terribiliter tentat. Sed fervens et fremens sorbet terram, quia nimio ardore semetipsum discutit; et quidquid", + "candidate_score": 0.642145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_105_107", + "bdc_text": "Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam . Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2235", + "psc_text": "hasta. 64. A minis ad aperta supplicia prorumpunt.--- Contra praedicatorem Dei post pharetrae sonitum hasta vibratur, quando post terrores exhibitos e vicino jam feriens aperta poena producitur. Praedicatores autem sancti, cum pro defensione fidei supplicia subeunt, ad eamdem fidem, quos valent, rapere et inter verbera non desistunt; et cum patienter vulnera suscipiunt, prudenter contra corda infidelium sagittas praedicationis reddunt. Unde nonnunquam agitur ut ipsi qui in persecutione saeviunt non tam doleant quod cor praedicatoris non emolliunt quam quod per ejus verba etiam alios amittant. Quia igitur eum feriendo non superant, ne fortasse et alii qui illum audiunt se derelinquant, mox contra loquentis verba scutum responsionis parant. Unde cum diceret: Vibrabit hasta, recte subjungit: IBID.---Et clypeus. 65. Rationes quas opponant, etiam quaerunt.---Persecutor enim saeviens postquam praedicatoris corpus supplicio percutit, auditorum cor quasi clypeo verbis suae disputationis munit. Vir igitur sanctus ut feriri debeat, hasta vibratur; sed ne audiri possit, clypeus opponitur.", + "candidate_score": 0.640157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_48", + "bdc_text": "altaris quantitati in sacramento ab substantialiter , verum tamen potemus me , qualitative aut ut in loco illis simul haec in omnibus quaestionibus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1662", + "psc_text": "litteram sonat. Namque sicut aliis apertis rebus alia clausa cognoscimus, ita aliis clausis compellimur et illa altiori intellectu pulsare quae aperta credebamus. Dicat ergo: Ubi eras quando ponebam fundamenta terrae. [Vet. IX.] In Scriptura sacra quid aliud fundamenta quam praedicatores accipimus? Quos dum primos Dominus in sancta Ecclesia posuit, tota in eis sequentis fabricae structura surrexit. Unde et sacerdos cum tabernaculum ingreditur (Exod. XXVIII, 17) duodecim lapides portare in pectore jubetur, quia videlicet semetipsum pro nobis sacrificium offerens pontifex noster, dum fortes in ipso exordio praedicatores exhibuit, duodecim lapides sub capite in prima sui corporis parte portavit. Sancti itaque apostoli et pro prima ostensione ornamenti lapides sunt in pectore, et pro prima soliditate aedificii in solo fundamenta. Unde David propheta cum sanctam Ecclesiam in sublimibus apostolorum mentibus poni aedificarique conspiceret: Fundamenta ejus, inquit, in montibus sanctis (Psal. LXXXVI, 1) . Cum vero in sacro eloquio non fundamenta, sed singulari numero", + "candidate_score": 0.640137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_106_108", + "bdc_text": "S. sessionem aliquam . Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes . Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_983", + "psc_text": "obscuritate vitae praesentis videre te appeto, sed adhuc infirmitatis nubilo circumscribor. David quoque hujus noctis caliginem vitans, claritatem veri luminis praestolatus ait: Mane astabo tibi, et videbo (Psal. V, 5) . Adhuc ergo in nocte minus se videre conspicit, qui ad videndum Deum futurum mane concupiscit. Quia vero, ut diximus, ab exteriori actione cessare dormire est, bene Eliu subdit: Quando irruit sopor super homines. Quia autem sancti viri cum exteriori actioni non deserviunt, intra mentis cubilia conquiescunt, apte subjungit: Et dormiunt in lectulo. Sanctis enim viris dormire in lectulo est intra mentis suae cubile quiescere. Unde scriptum est: Exsultabunt sancti in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero,", + "candidate_score": 0.639541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_53", + "bdc_text": "Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1347", + "psc_text": "recte.---Totum itaque hoc ab Eliu rectum dicitur, si recte diceretur. Scit enim quid loqui debeat, sed cui loquatur ignorat. Vera sunt namque quae dixit, sed a beati Job increpationibus aliena, quia tanto hac correptione non eguit, quanto nec aliqua pusillanimitate peccavit. [Vet. XIX.] Sed quia justis viris solet occasio esse virtutum elatio superborum, occulto judicio cum beato Job agitur, ut post flagella poenarum etiam per verba arrogantium crescat. Ecce enim tanto magis a superbiae ministro despicitur quanto a magistra veritate intrinsecus idem refovetur. Nam Eliu postquam tot fortia se dixisse cognovit, quid elationis gestaret aperuit, atque beatum Job alta de se sentiendo despexit, dicens: CAPUT XXII. VERS. 16.---Ergo Job frustra aperit eos suum, et absque scientia verba multiplicat. 40. Superborum vitia sunt loquacitas, et audiendi impatientia.---Haec nimirum inferens, beatum Job et nil scisse asserit, et multa dixisse; et cum ipse quae sentit loquaciter inferat, hunc de vitio loquacitatis accusat. Sed", + "candidate_score": 0.639533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_62", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_232", + "psc_text": "plana sanctae Ecclesiae expositionis verba conspiciens, et non allegoriarum tenebris obscura, exclamavit dicens: Locus fluviorum rivi latissimi et patentes. (Isai. XXXIII. 21) . Testamenti enim veteris dicta quasi angusti et clausi rivi fuerant, qui immensas 584 scientiae suae sententias collectione obscurissima constringebant. At contra doctrina sanctae Ecclesiae rivi et lati et patentes sunt, quia ejus dicta et invenientibus multa sunt et quaerentibus plana. Ait ergo: Profunda fluviorum scrutatus est, et abscondita produxit in lucem. Quia dum suis expositoribus intelligentiae spiritum infudit, antiquas prophetantium obscuritates aperuit. Et hoc jam sancta Ecclesia per spiritum agnoscit, quod Synagoga prius per litteram intelligere omnino non valuit. Unde et Moyses cum populo loqueretur (Exod. XXXIV, 33) , faciem velabat, ut videlicet designaret quod ille Judaeorum populus legis verba cognosceret, sed ejusdem claritatem legis omnimodo non videret. Unde recte et per Paulum dicitur: Usque in hodiernum enim diem cum legitur Moyses, velamen est positum super eor", + "candidate_score": 0.638741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_147", + "bdc_text": "Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_408", + "psc_text": "unus hosti panditur aditus.---Cordis ergo oculis circumquaque porrectis, undique nobis adhibenda custodia est. Unde recte quoque per Salomonem dicitur: Omni custodia serva cor tuum, quia ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Dicturus enim custodia, praemisit omni, ut videlicet unusquisque hinc inde se diligenter inspiciat, et quandiu in hac vita est, contra spiritales inimicos in acie se positum sciat, ne mercedem quam per has actiones colligit, per alias amittat, ne hinc hosti fores obstruat, et aliunde aditum pandat. Si qua etenim civitas contra insidiantes inimicos magno valletur aggere, fortibus cingatur muris, ex omni parte insomni muniatur custodia, unum vero in ea foramen tantummodo immunitum per negligentiam relinquatur; inde procul dubio hostis ingreditur, qui undique exclusus videbatur. Pharisaeus namque ille, qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Jejuno, inquit, bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo (Luc. XVIII, 12) . Qui praemisit: Gratias ago", + "candidate_score": 0.637959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1011", + "psc_text": "non in refectione, quia dum solam litterae speciem custoditis, de spiritali intelligentia pinguedinem internae refectionis amittitis. Unde illic apte subjungitur: Et laborem vestrum non in saturitate (Ibid.) . [Vet. XXVI.] Rursum per panem haereticorum praedicatio designatur, sicut per Salomonem mulier haereticae ecclesiae typum gestans, et stultos convocans, dicit: Panes occultos libenter edite (Prov. IX, 17) . Vel, sicut in nostra translatione scriptum est: Aquae furtivae dulciores sunt, et panis absconditus suavior. Sunt enim nonnullae haereses quae aperte metuunt praedicare quod sentiunt, et apud infirmorum mentes verba sua tanto magis condiunt, quanto quasi amplius reverenter abscondunt. Unde non immerito dicitur: Panes occultos libenter edite. Miseris enim cordibus occulta haereticorum verba eo magis sapiunt, quo cum reliquis communiter non habentur. Rursum per panem subsidium praesentis vitae accipitur, sicut Jacob ad Laban transiens, ait: Domine Deus, si dederis mihi panem ad manducandum, et vestem ad induendum (Genes. XXVIII, 20) . Et sicut in", + "candidate_score": 0.637632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_115", + "bdc_text": "Si etiam ut mutuum bene non intelligatis , possitas , nolite utrinque omnes res iis probere , qui me dubio S. quam videri vel malo vos exasperant , aliud oleum cani nocte omnem ineundum quaerunt ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_935", + "psc_text": "cum scientiam accipiunt, nihil se accepisse aestimant, si hanc eos occultam habere contingat. Nusquam quippe suum gaudium, nisi in ore hominum ponunt. Unde et fatuae virgines in vasis suis oleum non sumpsisse referuntur (Matth. XXV, 3) , quia arrogantes omnes cum se ab aliquibus fortasse vitiis continent, bonum gloriae intra conscientias habere non possunt. In vase autem proprio sumpserat Paulus oleum, qui dicebat: Gloria nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae (II Cor. I, 12) . Inane ergo vasculum ferre est intus corde vacuo foris humani oris judicium quaerere. Eliu itaque, quia gloriam dum exterius quaerit intra vas oleum non habet, dicit: Respondebo et ego partem meam, et ostendam scientiam meam. Unde et hoc ipsum, quod de fervore vanae gloriae intus patitur, verbis sequentibus aperit, dicens: CAPUT XI [Rec. V]. VERS. 18-20.---Plenus sum sermonibus, et coarctat me spiritus uteri mei. En venter meus quasi mustum absque spiraculo, quod lagunculas novas disrumpit.", + "candidate_score": 0.63757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_139_141", + "bdc_text": "S . et praeterito , dominum domine respondeo , datis quidem a te valendis septembris , Zvinglius , Basileae , qui mihi redditis . mitto ad d. Zvinggerum Basileam , obsecrahat eas fideliter curet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_408", + "psc_text": "unus hosti panditur aditus.---Cordis ergo oculis circumquaque porrectis, undique nobis adhibenda custodia est. Unde recte quoque per Salomonem dicitur: Omni custodia serva cor tuum, quia ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Dicturus enim custodia, praemisit omni, ut videlicet unusquisque hinc inde se diligenter inspiciat, et quandiu in hac vita est, contra spiritales inimicos in acie se positum sciat, ne mercedem quam per has actiones colligit, per alias amittat, ne hinc hosti fores obstruat, et aliunde aditum pandat. Si qua etenim civitas contra insidiantes inimicos magno valletur aggere, fortibus cingatur muris, ex omni parte insomni muniatur custodia, unum vero in ea foramen tantummodo immunitum per negligentiam relinquatur; inde procul dubio hostis ingreditur, qui undique exclusus videbatur. Pharisaeus namque ille, qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Jejuno, inquit, bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo (Luc. XVIII, 12) . Qui praemisit: Gratias ago", + "candidate_score": 0.636799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_78", + "bdc_text": "Postremo autem cupis a me intelligere , quid illud fel.63 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2313", + "psc_text": "Cor. XIII, 12) . Et rursum: Ego me non arbitror comprehendisse (Philip. III, 13) . Sed quamvis aeterna valde minus quam sunt ipse conspiciat, quamvis ea se cognoscere perfecte non posse cognoscat, infirmis tamen auditoribus ea ipsa infundere praedicando non potest, quae videre saltem per speculum et imaginem potest. De semetipso quippe tanquam de alio loquitur, dicens: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (II Cor. XII, 4) . Interna ergo quamvis minima et extrema videantur, fortibus tamen praedicatoribus summa sunt, infirmis vero auditoribus incapabilia. Unde et praedicatores sancti, cum auditores suos divinitatis verbum capere non posse conspiciunt, ad sola incarnationis dominicae verba descendunt. Unde bene hic, dum sublevata in arduis aquila longe videre dicitur, illico subinfertur: CAPUT LII [Rec. XXI]. VERS. 30.---Pulli ejus lambunt sanguinem. 104. Passionis Christi meditatione pasci debemus.---Ac si aperte diceretur: Ipsa quidem divinitatis contemplatione pascitur, sed quia auditores ejus divinitatis percipere arcana nequaquam possunt,", + "candidate_score": 0.636657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_40", + "bdc_text": "Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2296", + "psc_text": "Ad praeceptum ergo Dei elevatur aquila, dum jussionibus divinis obtemperans, in supernis suspenditur fidelium vita. Quae et in arduis nidum ponere dicitur, quia desideria terrena despiciens, spe jam de coelestibus nutritur. In arduis nidum ponit, quia habitationem mentis suae in abjecta et infima conversatione non construit. Hinc est quod Cinaeo Balaam prophetante dicitur: Robustum quidem est habitaculum tuum, sed si in petra posueris nidum tuum (Num. XXIV, 21) . Cinaeus namque possessor interpretatur. Et qui sunt qui praesentia possident, nisi hi qui ingenio sapientiae saecularis callent? Qui in hoc veraciter robustum sibi habitaculum construunt, si per humilitatem parvuli apud semetipsos facti, in Christi sublimitate nutriantur; 1040 si semetipsos infirmos sentiant, et in excelsa humilitate cogniti Redemptoris fovendam mentis fiduciam ponant; si ima non appetant, si omne quod praeterit cordis volatu transcendant. 95. Paulus aquilae similis.---Videamus aquilam nidum spei sibi in arduis construentem. Ait: Nostra conversatio in coelis est (Philip. III,", + "candidate_score": 0.632904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_131", + "bdc_text": "Nolite , inquam , locum cedere sathanae , quem scimus noctes atque dies circumcursitare et satagere , ut consentientes discindat et fratres altercationibus iniectat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1576", + "psc_text": "enim per semetipsum Satan praepedire tanti apostoli vias potuit, sed occultae dispensationis usibus, 880 dum adversatur, nesciens deservivit; ut nimirum Paulus dum ad alios vellet accedere, nec valeret, eis a quibus recedere non poterat aptius prodesset. Nubes igitur Dei cuncta per circuitum lustrant, quia praedicationis luce mundi fines illuminant. Sed quia divinis nutibus subditae nequeunt explere quod volunt, ire non possunt, nisi quo eas voluntas gubernantis duxerit. Unde et adhuc subjungitur: CAPUT XXXIII. IBID.---Ad omne quod praeceperit eis super faciem orbis terrae. 57. Et internos motus moderante.---Saepe enim cum gubernantis voluntate perducuntur; aliter agere appetunt, sed aliter disponuntur. Nam plerumque quosdam auditores suos student blande corrigere, et tamen eorum sermo in asperitatem ducitur. Plerumque quosdam resecare aspere appetunt, sed tamen eorum vigor per mansuetudinis spiritum refrenatur. Sicut ergo non possunt ire quo volunt, ita etiam nequeunt agere sicut volunt. Quia enim eos internus arbiter tenet cum mittit, ita illos etiam", + "candidate_score": 0.632709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_128", + "bdc_text": "Occurrite autem pernitiosissimo malo in tempore , priusquam animi invicem acerbius exasperent , ac difficilius postea , quando nimiae iniuriae altercationesque intervenerunt , in gratiam liceat redire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1134", + "psc_text": "nimirum disciplinae gladio semetipsum Jeremias interfecerat, cum dicebat: Postquam convertisti me, egi poenitentiam; et postquam ostendisti mihi percussi femur meum (Jerem. XXXI, 19) . Quid enim in femore, nisi voluptas carnis accipitur? Et quid est quod ait: Postquam ostendisti mihi, percussi femur meum, nisi quod postquam superna spiritaliter vidit, omne quod in se inferius carnaliter vivebat exstinxit, ut quanto magis summa patescerent, tanto amplius ima quae tenuerat non liberent? Nam quanto incipit quisque superius vivere, tanto et inchoat inferius interire. Juxta affectum namque carnalis operationis omnis caro Pauli simul interierat, cum dicebat: Vivo autem jam non ego, vivit vero in me Christus (Galat. II, 29) . [Vet. XXVII.] 49. Peccator mortalitatis suae obliviscitur, secus justus.---Bene etiam Eliu hoc loco subdidit: Et homo in cinerem revertetur. In peccato enim quisque positus mortalitatis suae obliviscitur, et terram se esse non meminit, dum adhuc per superbiam inflatur. Post conversionis vero suae gratiam, cum", + "candidate_score": 0.62883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_44", + "bdc_text": "de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2296", + "psc_text": "Ad praeceptum ergo Dei elevatur aquila, dum jussionibus divinis obtemperans, in supernis suspenditur fidelium vita. Quae et in arduis nidum ponere dicitur, quia desideria terrena despiciens, spe jam de coelestibus nutritur. In arduis nidum ponit, quia habitationem mentis suae in abjecta et infima conversatione non construit. Hinc est quod Cinaeo Balaam prophetante dicitur: Robustum quidem est habitaculum tuum, sed si in petra posueris nidum tuum (Num. XXIV, 21) . Cinaeus namque possessor interpretatur. Et qui sunt qui praesentia possident, nisi hi qui ingenio sapientiae saecularis callent? Qui in hoc veraciter robustum sibi habitaculum construunt, si per humilitatem parvuli apud semetipsos facti, in Christi sublimitate nutriantur; 1040 si semetipsos infirmos sentiant, et in excelsa humilitate cogniti Redemptoris fovendam mentis fiduciam ponant; si ima non appetant, si omne quod praeterit cordis volatu transcendant. 95. Paulus aquilae similis.---Videamus aquilam nidum spei sibi in arduis construentem. Ait: Nostra conversatio in coelis est (Philip. III,", + "candidate_score": 0.628598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_104", + "bdc_text": "Habetis hic spectatores angelos dei et innumeros sanctos per mundum universum dei amicos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_317", + "psc_text": "corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Hinc Paulus dicit: Nunc videmus per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem. Nunc cognosco ex parte, tunc autem cognoscam sicut et cognitus sum (I Cor. XIII, 12) . [Vet. XXXIX.] 91. Refelluntur et qui angelos divinae visionis expertes somniant.---Sed quia de Deo per primum Ecclesiae praedicatorem dicitur: In quem desiderant angeli prospicere (I Pet. I, 12) , sunt nonnulli qui nequaquam Deum videre vel angelos suspicantur, et tamen dictum per Veritatis sententiam scimus: Angeli eorum in coelis semper vident faciam Patris mei qui in coelis est (Matth. XVIII, 10) . Nunquid ergo aliud veritas, aliud praedicator insonat veritatis? Sed si sententia utraque confertur, quia sibi nequaquam discordet agnoscitur. Deum 602 quippe angeli et vident, et videre desiderant; et sitiunt intueri et intuentur. Si enim sic videre desiderant ut effectu sui desiderii minime perfruantur, desiderium sine fructu anxietatem habet, et", + "candidate_score": 0.628527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_141", + "bdc_text": "mitto ad d. Zvinggerum Basileam , obsecrahat eas fideliter curet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_256", + "psc_text": "me, quia mitis sum et humilis corde, et invenietis requiem animabus vestris (Matth. XI, 28) . Quid enim in hac vita laboriosius quam terrenis desideriis aestuare? 589 aut quid hic quietius quam hujus saeculi nihil appetere? [Vet. XXVIII.] Hinc est quod Israeliticus populus custodiam Sabbati accepit in munere (Exod. XVI, 29) ; hinc e contra est Aegyptus muscarum multitudine percussa (Exod. VIII, 21) . Populus namque qui Deum sequitur accipit sabbatum, id est requiem mentis, ut nullo in hac vita desideriorum carnalium appetitu fatigetur. Aegyptus vero quae hujus mundi speciem tenet muscis percutitur. Musca enim nimis insolens et inquietum animal est. In qua quid aliud quam insolentes curae desideriorum carnalium designantur? Unde alias dicitur: Muscae morientes perdunt suavitatem unguenti (Eccle. X, 1) , quia cogitationes superfluae, quae assidue in animo carnalia cogitante et nascuntur et deficiunt, eam suavitatem qua unusquisque intrinsecus per spiritum unctus est perdunt, quoniam integritate ejus perfrui", + "candidate_score": 0.625693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_318", + "psc_text": ". Nunquid ergo aliud veritas, aliud praedicator insonat veritatis? Sed si sententia utraque confertur, quia sibi nequaquam discordet agnoscitur. Deum 602 quippe angeli et vident, et videre desiderant; et sitiunt intueri et intuentur. Si enim sic videre desiderant ut effectu sui desiderii minime perfruantur, desiderium sine fructu anxietatem habet, et anxietas poenam. Beati vero angeli ab omni poena anxietatis longe sunt, quia nunquam simul poena et beatitudo conveniunt. Rursum cum eos dicimus Dei visione satiari, quia et Psalmista ait: Satiabor dum manifestabitur gloria tua (Psal. XVI, 15) , considerandum nobis est quoniam satietatem solet fastidium subsequi. Ut ergo recte sibi utraque conveniant, dicat veritas: Quia semper vident; dicat praedicator egregius: Quia semper videre desiderant. Ne enim sit in desiderio anxietas, desiderantes satiantur; ne autem sit in satietate fastidium, satiati desiderant. Et desiderant igitur sine labore, quia desiderium satietas comitatur; et satiantur sine fastidio, quia ipsa satietas ex desiderio semper accenditur.", + "candidate_score": 0.622711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2619", + "psc_text": "oculos aperit, dum venturae lucis jam initia ostendit. Prudentes igitur saeculi, malitiae Antichristi perversis consiliis inhaerentes, quasi palpebrae sunt diluculi, quia fidem quam in Christo inveniunt quasi erroris noctem asserunt, et venerationem Antichristi verum esse mane pollicentur. Spondent enim se tenebras repellere et veritatis lucem signis clarescentibus 1110 nuntiare, quia nec persuadere quae volunt possunt, nisi exhibere se meliora fateantur. Unde hic ipse coluber in paradiso primis hominibus loquens (Genes. III, 5) , in eo quod se melius aliquid providere simulavit, quasi diluculi palpebras aperuit, quando in innocentibus mentibus humanitatis ignorantiam reprehendit, et scientiam divinitatis promisit. Quasi ignorantiae enim tenebras repellebat, et aeternae scientiae divinum mane nuntiabat, dicens: Aperientur oculi vestri, et eritis sicut dii, scientes bonum et malum (Ibid.) . Ita in illo tunc damnato homine veniens, ejus oculi palpebris diluculi comparantur, quia sapientes illius simplicitatem verae fidaei quasi transactae noctis tenebras respuunt, et ejus signa mendacia quasi exsurgentis", + "candidate_score": 0.622648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_130", + "bdc_text": "eaque re longe aliud , quam videri velint , quaerunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_777", + "psc_text": "velociter currit, si juxta metas veniens in hoc quod est reliquum deficit. Nec ad quaelibet destinata loca pergentibus inchoando prodest longum iter carpere, si non etiam totum valeant consummare. Qui ergo aeternam vitam quaerimus, qui aliud quam quaedam itinera agimus, per quae ad patriam festinamus? Sed quid prodest quod carpimus tam multa, si ea quae ad perveniendum restant, negligimus reliqua? 12. Non quid itineris jam peractum sit, consideremus, sed quid supersit peragendum.---More itaque viatorum, nequaquam debemus aspicere quantum jam iter egimus, sed quantum superest ut peragamus, ut paulisper fiat praeteritum quod indesinenter et timide adhuc attenditur futurum. Amplius igitur debemus inspicere quae bona necdum fecimus, quam ea quae jam nos fecisse gaudemus. Sed habet hoc humana infirmitas proprium, ut plus ei intueri libeat quod sibi in se placet quam quod sibi in se displicet. Aeger quippe oculus cordis, dum laborare in consideratione sua metuit, quasi quoddam stratum delectationis in animo,", + "candidate_score": 0.621209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_25", + "bdc_text": "Eius exemplum tuae humanitati mitto , si forte eam nondum videris .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2759", + "psc_text": "Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . [Vet. XXII.] 54. Hominem superbum non esse, docet Deus humilis.---Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit, ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit, ad hoc contumeliarum ludibria, irrisionum opprobria, passionumque tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta ergo humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam is qui sine aestimatione 1141 magnus est, usque ad passionem factus est parvus? Quia enim originem perditioni nostrae superbia praebuit diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster magnus inter omnia conditus, videri super omnia voluit elatus. Redemptor", + "candidate_score": 0.620891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_982", + "psc_text": "contemplatione mentis sub quibusdam imaginibus solet. In diurna autem luce certius cernimus, in nocturna vero visione cunctanter videmus. Et quia sancti omnes quandiu in hac vita sunt divinae naturae secreta quasi sub quadam imaginatione conspiciunt, quia videlicet necdum sicut sunt ea manifestius contemplantur, bene Eliu, postquam dixit Deum nobis per somnium loqui, subdit: In visione nocturna. Nox quippe est vita praesens, in qua quandiu sumus, per hoc quod interna conspicimus, sub incerta imaginatione caligamus. Propheta namque ad videndum Dominum quadam se premi caligine sentiebat, dicens: Anima mea desideravit te in nocte (Isai. XXVI, 9) . Ac si diceret: In hac obscuritate vitae praesentis videre te appeto, sed adhuc infirmitatis nubilo circumscribor. David quoque hujus noctis caliginem vitans, claritatem veri luminis praestolatus ait: Mane astabo tibi, et videbo (Psal. V, 5) . Adhuc ergo in nocte minus se videre conspicit, qui ad videndum Deum futurum mane concupiscit. Quia vero, ut diximus,", + "candidate_score": 0.618991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2306", + "psc_text": "[Rec. XX]. VERS. 29.---Inde contemplatur escam. 100. Dei visio mentis nostrae cibus.---Id est, ex illis choris angelicis tendit oculum mentis ad contemplandam gloriam supernae majestatis, 1042 qua non visa adhuc esurit, qua tandem visa satiatur. Scriptum quippe est: Pro eo quod laboravit anima ejus, videbit et saturabitur (Isai. 53, 11) . Et rursum: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Quis vero mentis nostrae cibus sit, indicatur aperte cum dicitur: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Ibid., 8) . Et quia, interpositione corruptibilis carnis gravati, Deum sicut est videre non possumus, recte subjungitur: CAPUT LI. IBID.---Oculi ejus de longe prospiciunt. 101. Deum hic, nonnisi de longe prospicimus.---Quantumlibet enim in hac vita positus quisque profecerit, necdum Deum per speciem, sed per aenigma et speculum videt. E vicino autem cum respicimus, verius cernimus; cum vero longius aciem tendimus, sub incerto visu caligamus. Quia igitur sancti", + "candidate_score": 0.618984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_983", + "psc_text": "obscuritate vitae praesentis videre te appeto, sed adhuc infirmitatis nubilo circumscribor. David quoque hujus noctis caliginem vitans, claritatem veri luminis praestolatus ait: Mane astabo tibi, et videbo (Psal. V, 5) . Adhuc ergo in nocte minus se videre conspicit, qui ad videndum Deum futurum mane concupiscit. Quia vero, ut diximus, ab exteriori actione cessare dormire est, bene Eliu subdit: Quando irruit sopor super homines. Quia autem sancti viri cum exteriori actioni non deserviunt, intra mentis cubilia conquiescunt, apte subjungit: Et dormiunt in lectulo. Sanctis enim viris dormire in lectulo est intra mentis suae cubile quiescere. Unde scriptum est: Exsultabunt sancti in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero,", + "candidate_score": 0.618326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_108", + "bdc_text": "Quam in vero vibile et nepharium scelus hoc erit in conspectu d. S .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2620", + "psc_text": "repellebat, et aeternae scientiae divinum mane nuntiabat, dicens: Aperientur oculi vestri, et eritis sicut dii, scientes bonum et malum (Ibid.) . Ita in illo tunc damnato homine veniens, ejus oculi palpebris diluculi comparantur, quia sapientes illius simplicitatem verae fidaei quasi transactae noctis tenebras respuunt, et ejus signa mendacia quasi exsurgentis solis radios ostendunt. Sed quia Leviathan iste non solum habet oculos qui malignis consiliis perversa provideant, sed os quoque ad pervertendas mentes hominum aperit, quoniam per praedicatores pravos ad diligendam erroris fallaciam auditorum corda succendit, apte subjungitur: CAPUT XXXIV [Rec. XXVI]. VERS. 10.---De ore ejus lampades procedunt. 58. Os Antichristi sunt ejus praedicatores.---Qui enim provident oculi, qui autem praedicant os vocantur. Sed de hoc ore lampades exeunt, quia mentes audientium ad amorem perfidiae accendunt; et unde quasi per sapientiam lucent, inde procul dubio per nequitiam concremant. Sed qualis ipsa sapientia eorum lux sit ostenditur, cum protinus subinfertur: CAPUT XXXV [Vet.", + "candidate_score": 0.61632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_38", + "bdc_text": "Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_518", + "psc_text": "Nam perversae haereticorum mentes dum sibi superbe intellectum tribuunt, quasi certas dare sententias etiam de incognitis praesumunt. Unde fit ut ipsa eos elatio, quae intus apud semetipsos elevat, a veritate foras repellat, vixque in dictis Dei exteriora capiant, qui se secreta spiritalia penetrasse singulariter putabant. Unde hic quoque subditur: CAPUT IX [Rec. XI]. VERS. 3, 4.---Qui rodebant in solitudine, squalentes calamitate et miseria; et mandebant herbas, et arborum cortices. 20. Haeretici non medullam Scripturae sacrae comedunt, sed corticem rodunt.---Rodi solet quod comedi non potest. Haeretici autem quia Scripturam sacram intelligere sua virtute moliuntur, eam procul dubio apprehendere nequaquam possunt; quam dum non intelligunt, quasi non edunt. Et quia per supernam gratiam non adjuti hanc comedere nequeunt, quasi quibusdam illam nisibus rodunt. Exterius quippe illam contrectant, cum quidem conantur, sed non ad ejus interiora perveniunt. Qui quia ab universalis Ecclesiae societate disjuncti sunt, non quolibet rodere, sed in solitudine memorantur. Ad", + "candidate_score": 0.612903, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.714019, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34_36", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit . Ideoque nos hactenus rerum docti experientia , ea tuto et cum fructu arbitramur sectanda et nobis retinenda , quae pacis concordiae synceritatis et aedificationis sunt , et ne quid interim rerum necessarium ecclesiae desit , quotidieque aliquid insigni cum offendiculo innovandum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.714019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33_35", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.699775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_134_136", + "bdc_text": "Convenito potius in coetum fraternum , conserte invicem amice de controversis capitibus ac veritatem simul et pacem in conferendo quaerite nec ab invicem discedite , quin prius collatione scripturarum et sententiarum fraterna , in consensum iustum inque gratiam et sanctam redieritis concordiam . Dominus pacis concedat vobis spiritum pacis et synceritatis ut affectibus pravis omnibus superatis concordes concordem deo adducatis ecclesiam . Et quae hic mea est sententia , eadem est et meorum symmystarum fidelium , fratrumque dilectissime et mihi observandorum d. Gvaltheri , Wolphii , Simleri , Lavateri , Halleri , Stuckii , Wickii et Lemanni , aliorumque omnium , qui omnes et singuli te animo salutant omnia tibi fausta imprecantes humanitatique tuae se commendantes , denique Et quem hic mea est sententiam , eadem est et fratrum dilectissime symmystarumque meorum fidelium et observandorum d. Gvaltheri , Wolphii Simleri , Lavateri , Halleri et aliorum omnium , qui omnes et singuli te Stuckii , Wiccius , ex animo salutant , omnia fausta tibi imprecantes , a vanitatique tuae se commendantes , denique amice domine habe d. D .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.699754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33_35", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus . Licet ingenue interim si quae sint , extra anabaptisticas , recte per cetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in singula ecclesiae negotia ad universam ecclesiam vel vulgus referri voluerunt , qua in re tamen cum varia inconstantia et plerumque inepta adde et factiosa sint vulgi , etiam in coetu sacro iudicia , quod nemo inficiari potest , adeo hoc suo instituto isti suas res ecclesiasticas nihil promoverunt , ut magis magisque in coetibus istis suis vulgaribus , impedierint atque perturbarint ac inter semet ipsos discissi singuli prope suas sententias vel opiniones , omnibus aliis fratrum sententiis spretis , praetuant saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia a singulis recipiit , non potuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.694992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_51_53", + "bdc_text": "info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis . Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum . Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_427", + "psc_text": "maxime cum et AegyptuAegyptii omnes et Achiui hac usi sententia receperint multos parcendum quidem his, de quibus supra tractauimus, auctores uero esse damnandos, qui obliqua et maligna subtilitate caliginis offenderunt innocentium sensus, per quas uelamen obducerent ueritati. tenebras lucem et lucem tenebras uindicantes. § 2 Igitur si quis ignorationis captum resipiscens sermonis nostri aduocatione lenissima illud uirus in se pestiferum Arriani dogmatis subdolum ac latebrosum fuerat expertus, reparatus exhauriat, condempnet uehementiuaqueuehementiusque in auctores eius illsaeuiat, quos in se uiolentos expertus est totumque se fidei apostolicae et catholicae usque ad Nichenae synodi conuentum de integro mancipet; per quam professionem, etiamsi quibusdam leue et remissum uidetur, recuperet id, quod per astutiam rectitatis amiserat. uerum si aliquis tam stolidae mentis, quod haud credo, fuerit inuentus, qui non solum nolit conuerti antidotum recipiens samtatissanitatis, (uerum) uenenum uirusque noxius sese uindicare crediderit, et ratione uiuceturuincetur et auctori perfidiae perdite deputatus ecclesiae catholieaecatholicae spiritali uigore plectetur.", + "candidate_score": 0.68702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_51_53", + "bdc_text": "info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis . Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum . Quod cum nos plane vera videretur , illi fucita verius , quam sy in consensionem , quam admittere , nullum mihi benigne isti cessum Rogabant hodie dix verit sy d. illi , si qui hoc vocabulo sunterunt , et dilucide explicarent idemque , quo ad sensum nobiscum 1566 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.684917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "II. Domino sanctissimo fratri Gregorio episcopo EuscbiusEusebius in domino salutem. Epistula Eusebii ep. Ueroellensis (c. 360). Cou XI 5 cap. 1 § 1 (5). Litteras sinceritatis tuae accepi, quibus, ut decet episcopum et dei sacerdotem, transgressori te Ossio didici restitisse et cadentibus plurimis Arimino in communicatione l alentis, Ursacii et ceterorum, quos ipsi agnito blasphemiae crimine ante damnauerunt, tuum adsensum denegasse, fidem scilicet seruans, quam patres Nicheani scripserunt. gratulamur. tibi in hoc, gratulamur et nobis, quia hoc uiuis proposito et hac fide pollens nostri dignatus es meminisse. § 2 permanenti autem tibi in eadem confessione et nullam cum ypocritis retinenti socictatemsocietatem nostram tibi communicationem promitte. quibus potes tractatibus, quanto labore praeuales, transgressores obiurga, infideles increpa nihil metuens de regno saecuJarisaeculari, ut fecisti, quia potior est, qui in nobis est, quam qui in hoc mundo. 2 sqq. cf. Sulpic. Seuer. chron. 1145 14 cf. Libell. precum 34 (CSEL LIII 15) 1", + "candidate_score": 0.684349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_68_70", + "bdc_text": "Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.683635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_69_71", + "bdc_text": "Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_195", + "psc_text": "cominunionemcommunionem non admisimus uoce nostra damnantes eos praesentes. nunc iterum quid uobis placet, iterum dicite, ut singulorum suscriptione firmetur'. uniuersi episcopi dixerunt: 'Placet, ut heretici suprascripti damnentur, quo possit ecclesia fide inconcussa, quae ucreuere catholica est, in pace perpetua permanere'. EXPLICIT. 1 iuxta] erga Cou 6 a se fidem Cy 7 ante ac A pronuntiati Cy pronuntiate A 11 suprascripti] s̄s̄ AC Οὐϱσάϰιον ϰαὶ Οὐάλην xai rdiov xai Γεϱμɭνιον xai Αὐξέντιον ̇ οι̉τινες ἄλλοτε α̌λλα ϕϱονοῡντες πάσας τὰς ἐϰϰλησίας συνετάϱαξν, ol ϰαὶ vrv ἐπιχειϱη̄σαι τετολμήϰασιν τὸν αίϱετιϰὸν λογισμὸν τη̣̄ TWV ὀϱϑοδόξων πίστει συνάϕαι ϰαὶ διαλῡσαι τὴν iv Νιϰαία̣ σύνοδον, η̑τις ύπάϱχει τη̄ τω̃ν 'Αϱϱιανω̄ν αίϱέσαι, ε̌ξωϑεν ɭδίαν τινά ϰαὶ ὰλλοτϱιωτάτην τη̄ς ἁγιωτάτης ἐϰϰλησίας συγγϱαϕει̃σαν nlortv πϱοσϕέϱοντες, η̑ντινα ήμα̃ς δέξασϑαι ἀϑέμιτον ἡγησά- μεϑα. ἔϰπαλαι γὰϱ οὐτοι αἱϱετιϰοὶ ovre; xai τὰναντία ϕϱονοῡντες ϰαὶ I νῡν ἀπεδείχϑησαν. ου̑ς πϱὀς τὴν ἡμετέϱαν ϰοινωνίαν συνελϑεῑν οὐϰ ἐπιτϱέπομεν rrj ἰδία̩ ϕωνη̄ παϱόντας αὐτοὺς ϰαταϰϱίνοντες ϰαὶ ϰαϑαιϱοῡντες.", + "candidate_score": 0.683235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_70", + "bdc_text": "Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.681983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_69_71", + "bdc_text": "Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_254", + "psc_text": "ecclesias] add. ipsorum Cou commiserant y conmiserunt AC eodocerent ACml n timore] tempore Cm1 terrore Cm2γ, add. conscientiae Cou 7 eandem] illam Cγ › tametsi γ tamen si AC A in mg.: de falsis criminibus sci athanasi 9 ostenderetur Cγ ut] praem. tamen Cou ex ista Cou Hardouin existimata ACFab. jorl. ex ista sua licet nostris Athanasio, Marcello et Asclepa multa usis confidentia, inplorantibus et urgentibus adque prouocantibus et pollicentibus quoque non solum eorum arguere calumniam, sed insuper demonstrare, quae deliquerint iy ecclesiis ipsorum. illi autem tanto timore percussi sunt conscientiae, ut etiam uerterentur in 3 tugam ae per cam suam calumniam demonstrarent et delicta faterentur. j. Et licet ex hoc, quod noluerint, et non solum ex prioribus, sed etiam ex praesentibus ipsorum uersutia conprobata est, tamen, ne ex fuga quandam 10 confitentia W 11 pollicemtibus Wm1 12deliquerint Hal reliquerintW 13 conscientiae om. Bal 16 uersutia Bal uersatio W ne", + "candidate_score": 0.681873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_69_71", + "bdc_text": "Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.68147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37_39", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus . Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.681154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32_34", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit . Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.68004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_68_70", + "bdc_text": "Dicimus autem hoc spiritualiter fieri etc. fol. 34 dissimulavimus nec ob insertam hanc vocem ( quam tamen omissam maluissemus ) existimavimus tot tantis ecclesiis , ipsa et per caetera nobiscum sentientibus amicitiam fraternitatemque esse renuntatem quam ne nunc quidem renunciamus . Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_194", + "psc_text": "apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum animum suum inserere animis ChristiunisChristianis, subuertere enim uolunt tractatum habitum apud Nicheam, qui positus est contra Arrianam heresim et ceteras. adtulerunt uobis praeterea conscriptam fidem a se, quam recipere nos non licebat. § 2 iam quidem heretici antehac nobis pronuntiati sunt et multis diebus est conprobatum. quos et ad nostram cominunionemcommunionem non admisimus uoce nostra damnantes eos praesentes. nunc iterum quid uobis placet, iterum dicite, ut singulorum suscriptione firmetur'. uniuersi episcopi dixerunt: 'Placet, ut heretici suprascripti damnentur, quo possit ecclesia fide inconcussa, quae ucreuere catholica est, in pace perpetua permanere'. EXPLICIT. 1 iuxta] erga Cou 6 a se fidem Cy", + "candidate_score": 0.679614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_24", + "bdc_text": "At quid de hac capite doctrinae sentiamus hic omnes , exposuimus in nostra confessione edita nomine omnium ecclesiarum Helvetiae adeoque et Genevae sol.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.67915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37_39", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata . Caeterum cum annos plurimos diligenter hoc quoque in parte observaverimus , quanta cum confusione quantoque cum certamine , hac inter illos sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu pertractata , adde , quod vidimus illos non potuisse eo ducere res , quo ab initio instituerant , sed cum tempore dilapsas planeque dissolutos esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concedere ad inanes turbulentosque illorum conatus . Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_76", + "psc_text": "curam de nobis imperium atque religiosi imperatores, tribuni et duces dirissima re publica de episcoporum uita statuque exercerentur. sed nec populi silent. omnis etenim fraternitas omnibus in prouinciis suspensa ac sollicita expectat, in quem finem haec malorum procella succedit. cursusque ipse publicus attritus ad nihilum deducitur. et quid pluribus ? ortus occasusque mundi propter unum uel duos paucosque sceleratos impie sentientes et turpiter uiuentes funditus uertitur et dura saeuaque tempestate turbatur, in quibus nulla religionis semina resederunt. quae si habuissent, imitarentur prophetam 7 Eccli. 21,1 1 haecclesiae A et add. y pati Aml 5 magis om. Cy eos C execremini Cp. c. 7 iuuenescunt S1 S2 iubenescunt A iubere nesciunt TC inhibere nesciunt Fab quiescere uel inhibere se uel se continere nesciunt Cou 9 totum om. Cy 11 dei] domini y 13 quando] quod Oberthiir procelle Anil qua Fed quae A ut Cy, fort. quae—turbaret 16 se] scilicet Cm2, del.", + "candidate_score": 0.677002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61_63", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum . Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_372", + "psc_text": "moribus ac disciplinis turbare euangelicam ueritatem persistebat nouis praedicationibus. et hoc ita saepe est, ut, cum incrementa uitiorum detrimenta in amore dei fecerint, uesanum drprauatae scientiae studium increscat. igitur ad tollendum ex episcopatu Fotinum, qui ante biennium iam in Mediolanensi synodo erat hereticus damnatus, ex plurimis prouinciis congregantur sacerdotes, hoc magis solliciti atque anxii turbari rursum miscerique omnia, quod iam pridem plures episcopos reos uel falsorum in Athanasio iudiciorum uel communionis heresis Arrianae ab ecclesia fuerat necesse resecari. quam oportunitatem nancti Ursacius et Ualens KomanaeRomanae plebis episcopum adeunt, recipi se in ecclesiam deprecantur et in communionem per ueniam admitti rogant. Iulius ex consilio ueniam, quam orabant, inpertit, ut cum lucro catholicae ecclesiae uires quoque detraheret Arrianis, cum eos, qui unitatem ante turbauerunt, consilii huius et audaciae paenitentes in communionem catholicam per ueniam reconciliatae pacis admitteret. (20) et quia non est nisi de ueritate confessio, nisi de uitio paenitentia, nisi uenia", + "candidate_score": 0.676822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61_63", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum . Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.675801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_69_71", + "bdc_text": "Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas . Praesertim cum nostram confessionem agnosceant , in qua palam vocem substantialiter non agnoscimus , fol . 6 declarabunt illae ergo se haud dubie rectius , ne qua vel apud adversarios nostros communes ulla dissensionis oboriatur vel suspitio . Haec brevibus consignavi de vocabulo sub 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_194", + "psc_text": "apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum animum suum inserere animis ChristiunisChristianis, subuertere enim uolunt tractatum habitum apud Nicheam, qui positus est contra Arrianam heresim et ceteras. adtulerunt uobis praeterea conscriptam fidem a se, quam recipere nos non licebat. § 2 iam quidem heretici antehac nobis pronuntiati sunt et multis diebus est conprobatum. quos et ad nostram cominunionemcommunionem non admisimus uoce nostra damnantes eos praesentes. nunc iterum quid uobis placet, iterum dicite, ut singulorum suscriptione firmetur'. uniuersi episcopi dixerunt: 'Placet, ut heretici suprascripti damnentur, quo possit ecclesia fide inconcussa, quae ucreuere catholica est, in pace perpetua permanere'. EXPLICIT. 1 iuxta] erga Cou 6 a se fidem Cy", + "candidate_score": 0.675492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_50_52", + "bdc_text": "pata sunt , 15 . info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis . Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.674865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_50_52", + "bdc_text": "pata sunt , 15 . info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis . Ergo dum Tiguri ante annos diligant et propter Consensionem in negotio coenae conscribendam ne quid consultaretur , a beatae memoriae d. Calvino et Farello atque nobis quidem Tigurinae summae vocabimus , quod cum progerebant subambam vocabulum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_427", + "psc_text": "maxime cum et AegyptuAegyptii omnes et Achiui hac usi sententia receperint multos parcendum quidem his, de quibus supra tractauimus, auctores uero esse damnandos, qui obliqua et maligna subtilitate caliginis offenderunt innocentium sensus, per quas uelamen obducerent ueritati. tenebras lucem et lucem tenebras uindicantes. § 2 Igitur si quis ignorationis captum resipiscens sermonis nostri aduocatione lenissima illud uirus in se pestiferum Arriani dogmatis subdolum ac latebrosum fuerat expertus, reparatus exhauriat, condempnet uehementiuaqueuehementiusque in auctores eius illsaeuiat, quos in se uiolentos expertus est totumque se fidei apostolicae et catholicae usque ad Nichenae synodi conuentum de integro mancipet; per quam professionem, etiamsi quibusdam leue et remissum uidetur, recuperet id, quod per astutiam rectitatis amiserat. uerum si aliquis tam stolidae mentis, quod haud credo, fuerit inuentus, qui non solum nolit conuerti antidotum recipiens samtatissanitatis, (uerum) uenenum uirusque noxius sese uindicare crediderit, et ratione uiuceturuincetur et auctori perfidiae perdite deputatus ecclesiae catholieaecatholicae spiritali uigore plectetur.", + "candidate_score": 0.673308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_2_4", + "bdc_text": "sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat . Nosti illud celebrem ac contentiones propellat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.672625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32_34", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit . Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_368", + "psc_text": "respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine Athanasii sententia fuit. presbyter eius Macharius inruisse in ecclesiam Mareotiden dicitur, Scyram presbyterum perturbasse et salutis nostrae sacramenta proiecisse. ad huius rei testes cathecuminum et gentilem interrogatos. uerum postea a sanctis nescitis iudicatum Mareothae ecclesiam nullam esse, Scyram uero presbyterum non fuisse? quid est, quod secuti estis? falsis episcopis auctoritatem datis, ueris negatis; quae sunt, non esse decernitis, iudicatis 8 cf. II Mach. 7, 28 9 cf. Gal. 5, 13 et Rom. 8, 13 11 Matth. 7, 2 1 alud A 2 concidere A aequum Cm2 haeccū A 3 opinior .1 4 loquetur Cy loquitur .1 5 ad A 10", + "candidate_score": 0.672477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_32_34", + "bdc_text": "offendiculo ecclesiae desit quotidieque aliquid cum anno vana Anabaptistae non tantum meum sit . Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S. literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.67234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_61_63", + "bdc_text": "Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum ecclesiarum saepissime a multis tentati nunquam eo uti voluimus vocabulo semper meticata , ne quid alii aliud quam nos sentiamus et declaremus , intelligant et ne quid inde novarum contentionum et nebularum contexeret atque offunderetur oculis simplicium . Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum . Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_392", + "psc_text": "Cou et add. Cm2Cou 16 praaitate A 17 culpa A synodi sc. Sardicensis 18 adsensu A in abnegata uero sc. caret culpa 19 ulla y nulla A 23 prestat A stat Eng A in mg.: fides arrianorum 10* tam mollibus fuerit intercepta principiis uno eodemque subscripti- onis elicitae adsensu in Fotini animaduersionem, in Athanasii reatum, in damnationem fidei catholicae transeatur. et spero, quod nonexiguampartemcognitionis istius synodus Serdicensis adtulerit, ubi insectatione Arrianorum omnia in Athanasium crimina conficta esse monstrantur et uis adhibita plebi dei, ut in pestiferam letalis doctrinae coniuentiam transirent. rem tamen omnem, quia causa postulat, breuiter dicam. § 5 Cura et negotium apostolicis uiris [constanti] semper fuitconstanti et publica perfectae fidei pracdicationepraedicatione conatus omnes oblatrantis heresis comprimere et exposita euangeliorum ueritate peruersitatem doctrinae errantis extinguere, (ne) audientium mentes quadam labe contaminans contagione uitii adhaerentis inficeret. itaque diligenter epistulis uariis, quae de deo patre opinio, quae dc dei filio cognitio,", + "candidate_score": 0.670576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.669807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset . carent acerbiusque significatam et conciliatorem dominum itaque ecclesiarum non oputam et conciliatorem animo oro , ut omnibus vobis omnes suspitiones dissensionis d. largiatur longeque a vobis ocultat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_375", + "psc_text": "Domino beatissimo papae Iulio Valens et Ursacius. § 1 Quoniam constat nos antehac multa grauia de nomine Athanasii episcopi litteris nostris insinuasse atque litteris sanctitatis tuae conuenti eius rei, de qua significauimus non praestitissc rationem, profitemur apud sanctitatem tuam praesentibus, cunctis presbyteris fratribus nostris omnia, quae antehac ad aures nostras peruenerunt de nomine praedicti, falsa nobis esse 3 Ediderunt epislulam secundum Fab uel Cou Labbe-Cossast II 723, Hardouin I 691, Coustant, Epp. Pontif. 403-406, Coleti II 768 sq., Mansi III 167 sq. 4 RENITNTIATIONE A 6 PERSCRIB.SIT A 7 Ursacius] add. s. dy 10 praestitisse y praestitit se A 11 cunctis praesentibus Cy 13 uestras (ύμϖv) Cou falsa] add. a TC Cou, qui reicit ad initium epistulae EPMHSEIA AIIO TOY PQMAIKOY TH∑ HPO∑ IOYAION EIII∑TOAH∑ IIEPI TH∑ METANOIA∑ OYP∑AKIOY KAI ΟΥΑΛΕΝΤΟ∑. Κυρίῳ μαϰαριωτάτῳ πάπą 'Ιουλίῳ Οὐρσάϰιος xai Οὐάλης 'Επειδὴ συέστηϰεν ἡμᾱς πρὸ τούτου πολλά re xai δειvἁ περἰ 'Αθαr ασίοv", + "candidate_score": 0.667251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "perfacile in communione receptus est. exinde coepere illi non tam pro ipso quam pro suis actibus laborare, quod illi pertemere credendo communicaueuntcommunicauerunt. etenim si fuerunt illae litterae aliquorum, non tamen eorum, qui aut iudicesindices fuerant aut in concilio adsederant. quae quidem etiam si essent aliquorum, temere illi fidem pro se dicenti habere numquam deberent. § 11 Sed et iudices, qui illum digne sententiauerunt, credere noluerunt (11) ideo. quia et alii quique in praeteritum pro suis facinoribus detecti sunt, nunc cum Marcello et Athanasio coniuncti sunt — dicimus autem Asclepan, qui ante decem et septem annos episcopatus honore discinctus est, deinde Paulum et Lucium et quotquot talibus coniuncti sunt — circumeuntes simul exteras regiones persuadebant iudicibus non esse credendum illis, qui in eos digne sententiam protulerunt, ut hoc genere commercii sibi quondam ad episcopatus reditum procurarent. ncc in ipsis locis, in quibus peccauerant, nec in proximis uel ubi accusatores habebant, se", + "candidate_score": 0.664501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_34", + "bdc_text": "literis hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politium magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi ca contendunt ) excommunicationis sententia a tota rursus hortatamque in parte ecclesia lata atque promulgatque parte cum diligetur observaverimus , quanta cum annos plurimum utoque cum certamine , haec inter illos confusione , qua sint ultro citroque iactata et nullo cum fructu tractata , adde quod vidimus illos non posse eo perducere quo ab initio instituerant , sed cum tempore planeque dissolutas esse non potuimus a nostro instituto tranquillo et non infructuoso , concederem ad manes istorum conatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_79", + "psc_text": "ab Orientalibus confirmatum est. et iterum in Oriente, sub Paulo a Samosatis quod statutum est ab omnibus cstest signatum. ob quam rem hortamur uos, dilectissimi fratres, considerantes ordinem ecclesiasticae disciplinae et paci totius orbis consulentes. corripiatis eos, qui sceleratis communicant, et malos de ecclesiis radicitus amputetis, ut tempestate ruente ipsorum causa innatans Christus dominus omnibus imperet uentis procellisque maritimis discedere et tribuat ecclesiae sanctae pacem perpetuam et quietam. § 27 Nos uero nulli iniuriam fecimus, sed legis praecepta seruamus. nam iniuriati grauiter et male tractati sumus ab his, qui uolebant ecclesiae catholicae regulam sua prauitate turbare, sed ante oculos habentes timorem dei, iudicium Christi uerum et iustum considerantes nullius personam accepimus.neque alicui pepercimus, quominus ecclesiasticam disciplinanidisciplinam seruaremus. unde Iulium urbis 1 lon. 1, 12 23 cf. Matth. 8, 26 etc. 29 cf. Apoc. 16, 7. 19, 2 1 tranquillauit A 2 quō A quomodo C quando V 5 aliquod C", + "candidate_score": 0.664189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28_30", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_490", + "psc_text": "renitentes manifesta fieri nobisuobis ca, quae circa ecclesiam aguntur, iustum putauimus, ne ignoratio uos socios tantae impietatis efficeret [et], quamquam non nescire uos arbitremur non sine causa totius synodi legatos, episcoporum scilicet numero fere multo amplius centum, nunc usque ingressu huius ecclesiae nosmet ipsos abstinere. ob quod instructos etiam uos esse uolumusnolumus, ne penitus dominans iam intra ecclesiam heresis inualescat, quae dominum nostrum Iesum Christum uere filium dci unigenitum, deum de deo, patri similem ausa est denegarcdenegare, ita (ut), quae pracdicationcspraedicationes blasphemiae de unigenito deo et sentiantur ab his et praedicentur, cognitum haberetis, nam et piissimo imperatori Constantio hoc ipsum prohauimus et anatematizari haec omnia commotus religiosissime uoluitnoluit. dolus autem hic nunc praeparatur, ut Aetius auctor huius haeresis ipse potius, quam haec impietatis dicta damnentur, magis in hominem, quam in doctrinam sententia lata esse uideatur. 2 Edidit Baronius epislulam secundum Fab ad a. 359 n. XXX 3 EPISC A 4", + "candidate_score": 0.663818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_10", + "bdc_text": "sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_193", + "psc_text": "e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov) Cou dicunt ATC Fab 21 piaml add. se COli pia-totiens exhibuit (sc. patientiam) Eng ecclesia Cou ecclesiam ACFab se add. Fed ΑΠΟΦΑΣΙΣ THZ ΣΥΝΟΔΟΥ. Εως πϱοση̄ϰον η̌ν xai δυνατόν, ἀδελϕοι τιμιώτατοι, ἡ ϰαϑολιϰὴ σύνοδος xai ἡ ayia ἐϰϰλησία τη̃ ίδίᾳ ύπομονη̄ xai ἀνεξιϰαϰίᾳ η̌νεγϰεν οὺϰ ἀγεννω̄ς 22 Texius graecus Iradilur apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum", + "candidate_score": 0.663576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_21", + "bdc_text": "Petis honorande domino , ut tibi respondeam , ad hanc quaestionem , an in decisione doctrinę et disciplinae , in electione ministrorum et destitutione in excommunicatione et absolutione , ecclesiae , an senatus ecclesiastici sit statuere atque decernere ?", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_368", + "psc_text": "respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine Athanasii sententia fuit. presbyter eius Macharius inruisse in ecclesiam Mareotiden dicitur, Scyram presbyterum perturbasse et salutis nostrae sacramenta proiecisse. ad huius rei testes cathecuminum et gentilem interrogatos. uerum postea a sanctis nescitis iudicatum Mareothae ecclesiam nullam esse, Scyram uero presbyterum non fuisse? quid est, quod secuti estis? falsis episcopis auctoritatem datis, ueris negatis; quae sunt, non esse decernitis, iudicatis 8 cf. II Mach. 7, 28 9 cf. Gal. 5, 13 et Rom. 8, 13 11 Matth. 7, 2 1 alud A 2 concidere A aequum Cm2 haeccū A 3 opinior .1 4 loquetur Cy loquitur .1 5 ad A 10", + "candidate_score": 0.663281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_28_30", + "bdc_text": "Anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum pertinax et contentiosum annis iam pluribus apud nos ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut B Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotia curat , modis omnibus reprobarunt comitiisque prosciderunt omniaque et singula anabaptistae hominum genus hypocriticum et factiosum iam pluribus apud nos et contentiosum , vertituri ecclesiasticum senatum , qui nomine ecclesiae ( sicut beatae Zvinglius in suo subsidio copiosius exponit ) ecclesiastica negotiae curat , modis omnibus reprobamus . convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt . Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_495", + "psc_text": "uestris enim statim adgregamini et blasphemiarum 2 fides catholica y 7 subnexerant ACml 8 tantis ACml 9 in eum (uel in eo Cou) y in eos AC 11 ualens A 12 anne non Cou adne non A at nonne CFab 13 ascensu A 15 quisque = quisquis sese y studii Cou studiis A 17 coarguit Cγ quo arguit A seleociensem Aa.c. 19 di- fertis A neque γ aequae A aeque C 21 synodi legati Cy 22 dominantem] damnatam Cp.c., γ; cf. suprap. 174,17 sq.: dominans iam intra ecclesiam heresis 23 tunc fusp. Cou absistere coni. Cou 24 disceptionum] d. tenorem C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam", + "candidate_score": 0.661962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_62_64", + "bdc_text": "Ergo dum Tiguri ante annos 20 propter consensionem in negotio coenae conscribendam diligenter consultaretur Salvino et Farello atque a nobis , qui Tigurinae ministramus ecclesiae , proferebant illi quidem inter alia in medium substantiae vocabulum . Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt . Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_162", + "psc_text": "19 ubv A synhodus A 20 didimus A 21 cum] in y .22 retinemus CmZy detenemus A detincmus Cml 25 impensi A et dei filium, facias nos, qui suscripsimus sanae doctrinae recedentes ab 'usiae' nomine te imperanteimperanto, (et) iubeas nos ad nostras plebes dimitti; ut laetetur ecclesia, quae immutare nomina dei et filii eius non ammittit in totum, imperio tuae uirtutis et gloriae, cui tantum diuinitas contulit, ut apparenteapparento dictionis sacriiegiosacrilegio iam 'usiae' et 'omousii' nomina recedant, quae in diuinis scripturis de deo et dei filio non inueniuntur scripta. cap. 3 § 1 Subueni, pie imperator, dei summi cultoribus, subueni eis, qui per Christum dei filium deum patrem omnipotentem orant; subueni eis, qui iudicio tuo deuotas offerunt aures, qui nesciunt colere nisi deum patrem per dominum nostrum Iesum Christum gloriae eius filium. et praecipe, domine imperator, ad nostras nos plebes remeare datis litteris ad u. c. praefectum praetorii Taurum, quia", + "candidate_score": 0.661821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39_41", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus . Arbitrumur enim hanc rem instituendam et moderandam esse ad aedificationem conferre et tranquillitatem ecclesiarum . Id quod in confessione nostra expressimus fol. 54 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_372", + "psc_text": "moribus ac disciplinis turbare euangelicam ueritatem persistebat nouis praedicationibus. et hoc ita saepe est, ut, cum incrementa uitiorum detrimenta in amore dei fecerint, uesanum drprauatae scientiae studium increscat. igitur ad tollendum ex episcopatu Fotinum, qui ante biennium iam in Mediolanensi synodo erat hereticus damnatus, ex plurimis prouinciis congregantur sacerdotes, hoc magis solliciti atque anxii turbari rursum miscerique omnia, quod iam pridem plures episcopos reos uel falsorum in Athanasio iudiciorum uel communionis heresis Arrianae ab ecclesia fuerat necesse resecari. quam oportunitatem nancti Ursacius et Ualens KomanaeRomanae plebis episcopum adeunt, recipi se in ecclesiam deprecantur et in communionem per ueniam admitti rogant. Iulius ex consilio ueniam, quam orabant, inpertit, ut cum lucro catholicae ecclesiae uires quoque detraheret Arrianis, cum eos, qui unitatem ante turbauerunt, consilii huius et audaciae paenitentes in communionem catholicam per ueniam reconciliatae pacis admitteret. (20) et quia non est nisi de ueritate confessio, nisi de uitio paenitentia, nisi uenia", + "candidate_score": 0.661372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_0_2", + "bdc_text": "B. A. 7 . Gratissimae fuerunt mihi tuae literae , reverende et vir clarissime et frater in domino charissime multis domini , raptim gratiores futurae , si non animadvertissem , tuo 1554 . sevi iam dissensionum subvasti in Galliae ecclesiis ecclesiarumque ministris , qua re sane nihil potuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "II. Domino sanctissimo fratri Gregorio episcopo EuscbiusEusebius in domino salutem. Epistula Eusebii ep. Ueroellensis (c. 360). Cou XI 5 cap. 1 § 1 (5). Litteras sinceritatis tuae accepi, quibus, ut decet episcopum et dei sacerdotem, transgressori te Ossio didici restitisse et cadentibus plurimis Arimino in communicatione l alentis, Ursacii et ceterorum, quos ipsi agnito blasphemiae crimine ante damnauerunt, tuum adsensum denegasse, fidem scilicet seruans, quam patres Nicheani scripserunt. gratulamur. tibi in hoc, gratulamur et nobis, quia hoc uiuis proposito et hac fide pollens nostri dignatus es meminisse. § 2 permanenti autem tibi in eadem confessione et nullam cum ypocritis retinenti socictatemsocietatem nostram tibi communicationem promitte. quibus potes tractatibus, quanto labore praeuales, transgressores obiurga, infideles increpa nihil metuens de regno saecuJarisaeculari, ut fecisti, quia potior est, qui in nobis est, quam qui in hoc mundo. 2 sqq. cf. Sulpic. Seuer. chron. 1145 14 cf. Libell. precum 34 (CSEL LIII 15) 1", + "candidate_score": 0.661134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_10", + "bdc_text": "sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.658655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_51", + "bdc_text": "info infelix altercatio , istam infelium de sacramentis et quo acrius ac usurpata ac defensa me in papatu discessum est a simplici huius mysterii severitatem Ideoque nos toto tempore reformationis nostrarum a multis ecclesiarum , scopissime a teultati , nunquam uti eo volui d. vocabulo semper metuentibus , ne qui in aliud quam nos sententia , contentionum et nebularum contexerit , apud decla reumus intelleximus simplicium oculis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.65858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_9_11", + "bdc_text": "At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "nunc per Italiam factum est, cogantur talium sententiis obedire ? cap. 5 § 1 Accipe aliud, quia tranquillitas tua patienter admittit. manent legatorum litterae, qui ad clementiam tuam fuerant destinati, quae nuper uenerunt. quibus significant propter turbationem quidem omnium ecclesiarum se quidem ante succumbere sententiis Orientalium uoluisse, proposuisse tamen conditionem, ut, si idem § 2 Arrii haeresem condemnassent, hoc genere inclinati eorum sententiis obedirent. placitum, ut ipsi significant, scriptura teste firmatur, itur in concilium, accipiunt cum deliberatione responsa Arri doctrinam se damnare non posse, Athanasium, (quod solum exigebant, communione esse priuandum). hinc iam clementia tua hoc quoque consideret, recte catholicae religionis iure seruato an, hominis causa debeat diligenter excusseque tractari. ti. Unde iterum atque iterum mansuetudinem tuam et animum tuum deo deuotum rogamus per eius uirtutem, qui se, in defensione tua quantus sit, uniuersis mortalibus adprobauit, ut habens ante oculos eius beneficia, qui imperium tuum in omnibus regit, haec in", + "candidate_score": 0.657873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_9_11", + "bdc_text": "At quid de hoc capite doctrinae resisti oporteat . sentiamus hic omnes , expos vivimus in nostra confessione edita ecclesiae authoritas nomine omnium ecclesiarum Helvetiae absque et bonem ę folio iescat tuae humanitati mitto , si forte eam 50 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.657309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_368", + "psc_text": "respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine Athanasii sententia fuit. presbyter eius Macharius inruisse in ecclesiam Mareotiden dicitur, Scyram presbyterum perturbasse et salutis nostrae sacramenta proiecisse. ad huius rei testes cathecuminum et gentilem interrogatos. uerum postea a sanctis nescitis iudicatum Mareothae ecclesiam nullam esse, Scyram uero presbyterum non fuisse? quid est, quod secuti estis? falsis episcopis auctoritatem datis, ueris negatis; quae sunt, non esse decernitis, iudicatis 8 cf. II Mach. 7, 28 9 cf. Gal. 5, 13 et Rom. 8, 13 11 Matth. 7, 2 1 alud A 2 concidere A aequum Cm2 haeccū A 3 opinior .1 4 loquetur Cy loquitur .1 5 ad A 10", + "candidate_score": 0.657049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_43_45", + "bdc_text": "illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S . quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.656625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_42_44", + "bdc_text": "Porro quid sentiamus de substantia et substantialitate in negotio coenae dominicę , clare exposuimus in nostro ultima responsione data ad testamentum Brentii cuius exemplum his adiecimus confessione nostrae alligatum , ut interim de aliis dum his turbans movi 1540 . illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.655812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_81_83", + "bdc_text": "quomodo tamen vel in illud vel quod nondum erat probare , quod improbare non potui proscitant , neque nos postea unas alias literas scribere , et d. d. hact Neque quid statutum esset , scivimus . Epistolae simplum ad Rumpellanam synodum missae , his coniunctum Addo . Responsum Rupellanae synodi ad nostras literas , amicum plane et fraternum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_158", + "psc_text": "unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto recognosces (-is C Fab) C y scribtore cognoscis A VI. INCIPIT EXEMPLUM FIDEI EPISTULAE MISSAE AD CONSTANTIUM 1MPERATOREM A PERFIDIS EPISCOPIS. Epistula syn. Ariminensis (Arianorum) ad Constantium (869). Cou IX Domino merito gloriosissimo ac uictoriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis Orientalibus consentiens [id est Migdonius, Mcgasius, Ualens, Epictetus et ceteri, qui haeresi consenserunt). cap. 1 § 1 Inlustrati pietatis tuae scriptis maximas deo rettulimus et referimus gratias, quod nos beaueris intimans nobis illa, quae cum discursione pietatis tuae facere deberemus, ne quis 'usiae' uel 'omousii' nomina ecclesiae dei ignota aliquando, nominet, quod scandalum inter fratres facere solet. plurimum gratutatigratulati sumus, quia", + "candidate_score": 0.655506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_101_103", + "bdc_text": "non necessariam in schisma et secessionem aliquam . Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes . Quam vero in elucubile nephariumque scelus hoc erit , in conspectu ipsius ecclesiae et ipsiis domini dei nostri , qui nos colligere non dispergere iussit ?", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.65538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_193", + "psc_text": "e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov) Cou dicunt ATC Fab 21 piaml add. se COli pia-totiens exhibuit (sc. patientiam) Eng ecclesia Cou ecclesiam ACFab se add. Fed ΑΠΟΦΑΣΙΣ THZ ΣΥΝΟΔΟΥ. Εως πϱοση̄ϰον η̌ν xai δυνατόν, ἀδελϕοι τιμιώτατοι, ἡ ϰαϑολιϰὴ σύνοδος xai ἡ ayia ἐϰϰλησία τη̃ ίδίᾳ ύπομονη̄ xai ἀνεξιϰαϰίᾳ η̌νεγϰεν οὺϰ ἀγεννω̄ς 22 Texius graecus Iradilur apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum", + "candidate_score": 0.653816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_37", + "bdc_text": "Praeterea damnarunt anabaptistae non tantum nostrum ministerium , sed et totas Christi ecclesias , quod in conservanda et exercenda disciplina ecclesiastica , qualem hactenus in populo nostro habere potuimus , utimur politica magistratus nostri opera et non tantum ( quod tamen illi contendunt ) excommunicationis sententia , a tota rursus ecclesia lata atque promulgata .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_50", + "psc_text": "cum eorum defensio non ualebat, maxime cum tunc defendi minime potuerunt, quando illos accusatores sui faciem ad faciem arguebant. nouam legem introducere putauerunt, ut Orientales episcopi ab Occidentalibus iudicarentur. et uolebant ecclesiae iudicium per eos posse constare, qui non tam illorum miserebantur, quam actibus suis. hoe itaque nefas quoniam numquam recepit ecclesiastica disciplina, quaesumus, dilectissimi fratres, ut sceleratam perniciem conatusque mortiferos perditorum nobiscum etiam ipsi damnetis. § 13 Etenim adhuc cum esset episcopus Athanasius, Asclepam depositum sua sententia ipse damnauit. sed et Marcellus similiter illi numquam communicauit. Paulus uero Athanasi expositioni interfuit manuque propria sententiam scribens cum ceteris eum etiainetiam ipse damnauit. et quamdiu quisque eorum episcopus fuit, sua iudicia confirmauit. sed cum diuersis ex causis diuersisque temporibus singuli eorum digne de ecclesia suis pro meritis pellerentur, maiorem concordiam una conspiratione fecerunt donantes sibi quisque delicta, quae. cum episcopi essent, pro auctoritate diuina damnarunt. § 14 Namque quoniam Athanasius in", + "candidate_score": 0.653625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_63_65", + "bdc_text": "Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt . Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus . Ideoque factum est , ut cum anno 1561 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "uocati non uenerunt, sicut praediximus, ostendentes etiam ex his falsitatem suam et non solum commentatitiam fraudem aut exquisitam ucrsutiamuersutiam, quam fecerunt prodentes per 2 nostrum susp. Cou A in mg.: ossius eps prefuit synhodo serdicensi 4 qui] A Fab Hardoum, del. Eng qua coni. Cou, sed uidelur potius constructio mutari uel lege: qua-sustinuit, (nieretur), ut 5 utilitati A ut deleri uull Cou 7 nostris] suppl. absentibus Cou; cf. injra W et textum graecum 10 et .om.y 11 prodentes Cp.c. prudentes A uocationibus, uidelicet episcopis conuentis et praecipue bonae senectutis Osio, qui propter tempus et confessionem et tantum laborem [ex] omni reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng", + "candidate_score": 0.653419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_43_45", + "bdc_text": "illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S . quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "nos non oportere, quod in collatione apud omnes integrum recognouimus, nec a fide recessuros, quam per prophetas a deo patre per Christum dominum nostrum docente spiritu sancto et in euangeliis et in apostolis omnibus suscepimus, et per traditionem patrum secundum successionem apostolorum usque ad tractatum apud Nicheam habitum contra heresim, quae tunc temporis exurrexerat, posita nunc usque permanet. quibus om- z nibus nec addendum aliquid credimus nec minui posse manifestum 2 Ediderunt definitionem secundum Fab uel Cou Baronius ad a. 359 n. XVI sq., Binius I 478, Ed. regia III 192, Labbe-Cossart II 795, Hardouin I 711 nq., Coleli II 897 sq., Mansi III 298 sq. 3 DEFINITIO) add. catholica y 4 TERRAENAM A 7 nos recedere Cy 10 tert. et] ut ACm1y 11 traditione A n positā ACml positum y INCIPIT PRAEFATIO. Placitum est in concilio habito, in quo credimus posse placere omnibus catholicis, [ut] a symbolo accepto recedi", + "candidate_score": 0.65189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_63_65", + "bdc_text": "Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt . Rogabant tamen illi , si qui hoc vobis cabulo syncerius uterentur et dilucide explicarent idemque quo ad sensum nostrum subiscum sentirent , ne hos propter invisum nobis et inusitatum vocabulum aut loquendi genus , haberemus pro hostibus . Ideoque factum est , ut cum anno 1561 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_492", + "psc_text": "A sinodi A, sed cf. l.15 synodi 12 retinentes ACml ecolesia A 14 et del. Eng nescire Cou cessire A cessare C causa om. Cy non—legatos] nos, cum simus totius synodi legati susp. Cou 15 legatos Fed legatis AC 1G ingressu A ecclesia A 20 ita ut quae S1 Cou itaq. A ita quae T 21 et sentiantur S'Cou essentiant A essentialiter TCFab 22 aberetis A 23 commotus] conuictus Cml 24 hic om. Cou nunc om. CFab etius A 25 impietatisj impie CFab magisque y 26 homine A monemus crgoergo uos, fratres, ut haec diligenter retractetis detisque 3 operam, ut catholica fides maneat. ceterum non ambigit caritas uestra uniuersa ita, ut geruntur, UccidentalibusOccidentalibus esse ecclesusecclesiis nuntianda. optamus uos, fratres, in domino bene ualere. Textus narratiuus. § 1 (2). His itaque sumptis, quibus et commemoratae suptrius blasphomiaeblasphemiae subnexae erant, calumnia in eum, qui suscepit, intenditur. et tantus detectae fraudulentiae suae hypocritas", + "candidate_score": 0.651451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_193", + "psc_text": "e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov) Cou dicunt ATC Fab 21 piaml add. se COli pia-totiens exhibuit (sc. patientiam) Eng ecclesia Cou ecclesiam ACFab se add. Fed ΑΠΟΦΑΣΙΣ THZ ΣΥΝΟΔΟΥ. Εως πϱοση̄ϰον η̌ν xai δυνατόν, ἀδελϕοι τιμιώτατοι, ἡ ϰαϑολιϰὴ σύνοδος xai ἡ ayia ἐϰϰλησία τη̃ ίδίᾳ ύπομονη̄ xai ἀνεξιϰαϰίᾳ η̌νεγϰεν οὺϰ ἀγεννω̄ς 22 Texius graecus Iradilur apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum", + "candidate_score": 0.649235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_43_45", + "bdc_text": "illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S . quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_195", + "psc_text": "cominunionemcommunionem non admisimus uoce nostra damnantes eos praesentes. nunc iterum quid uobis placet, iterum dicite, ut singulorum suscriptione firmetur'. uniuersi episcopi dixerunt: 'Placet, ut heretici suprascripti damnentur, quo possit ecclesia fide inconcussa, quae ucreuere catholica est, in pace perpetua permanere'. EXPLICIT. 1 iuxta] erga Cou 6 a se fidem Cy 7 ante ac A pronuntiati Cy pronuntiate A 11 suprascripti] s̄s̄ AC Οὐϱσάϰιον ϰαὶ Οὐάλην xai rdiov xai Γεϱμɭνιον xai Αὐξέντιον ̇ οι̉τινες ἄλλοτε α̌λλα ϕϱονοῡντες πάσας τὰς ἐϰϰλησίας συνετάϱαξν, ol ϰαὶ vrv ἐπιχειϱη̄σαι τετολμήϰασιν τὸν αίϱετιϰὸν λογισμὸν τη̣̄ TWV ὀϱϑοδόξων πίστει συνάϕαι ϰαὶ διαλῡσαι τὴν iv Νιϰαία̣ σύνοδον, η̑τις ύπάϱχει τη̄ τω̃ν 'Αϱϱιανω̄ν αίϱέσαι, ε̌ξωϑεν ɭδίαν τινά ϰαὶ ὰλλοτϱιωτάτην τη̄ς ἁγιωτάτης ἐϰϰλησίας συγγϱαϕει̃σαν nlortv πϱοσϕέϱοντες, η̑ντινα ήμα̃ς δέξασϑαι ἀϑέμιτον ἡγησά- μεϑα. ἔϰπαλαι γὰϱ οὐτοι αἱϱετιϰοὶ ovre; xai τὰναντία ϕϱονοῡντες ϰαὶ I νῡν ἀπεδείχϑησαν. ου̑ς πϱὀς τὴν ἡμετέϱαν ϰοινωνίαν συνελϑεῑν οὐϰ ἐπιτϱέπομεν rrj ἰδία̩ ϕωνη̄ παϱόντας αὐτοὺς ϰαταϰϱίνοντες ϰαὶ ϰαϑαιϱοῡντες.", + "candidate_score": 0.649126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_43_45", + "bdc_text": "illud d. descendere , et Hanc d. obtrudere , sicuti etiam aliorum rursum ecclesiae nostrae incommodum vicissim recipere , quod nolumius . de habitemur enim hanc rem instituendam et curandam esse ad aedificationem et conservationem tranquillam S . quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_194", + "psc_text": "apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum animum suum inserere animis ChristiunisChristianis, subuertere enim uolunt tractatum habitum apud Nicheam, qui positus est contra Arrianam heresim et ceteras. adtulerunt uobis praeterea conscriptam fidem a se, quam recipere nos non licebat. § 2 iam quidem heretici antehac nobis pronuntiati sunt et multis diebus est conprobatum. quos et ad nostram cominunionemcommunionem non admisimus uoce nostra damnantes eos praesentes. nunc iterum quid uobis placet, iterum dicite, ut singulorum suscriptione firmetur'. uniuersi episcopi dixerunt: 'Placet, ut heretici suprascripti damnentur, quo possit ecclesia fide inconcussa, quae ucreuere catholica est, in pace perpetua permanere'. EXPLICIT. 1 iuxta] erga Cou 6 a se fidem Cy", + "candidate_score": 0.648669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_30", + "bdc_text": "Quam in re tamen cum instituuto et plerumque inepta , tum et factiosa sunt vulgi , qui ingiunt iudicia , id quod nemo inficiari potest , adeo hoc tuus gis isti vires ecclesiasticas nihil pervenerint , ut satisque impedierint atque perturbarint ac inter in coetibus istis suis semetipsos discissi , singuli prope suas sententias spretis vulgaribus vel opiniones omnibus aliis fratrum sententiis saepeque secessionem fecerint , quod ipsorum sententia recipi a singulis non potuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_495", + "psc_text": "uestris enim statim adgregamini et blasphemiarum 2 fides catholica y 7 subnexerant ACml 8 tantis ACml 9 in eum (uel in eo Cou) y in eos AC 11 ualens A 12 anne non Cou adne non A at nonne CFab 13 ascensu A 15 quisque = quisquis sese y studii Cou studiis A 17 coarguit Cγ quo arguit A seleociensem Aa.c. 19 di- fertis A neque γ aequae A aeque C 21 synodi legati Cy 22 dominantem] damnatam Cp.c., γ; cf. suprap. 174,17 sq.: dominans iam intra ecclesiam heresis 23 tunc fusp. Cou absistere coni. Cou 24 disceptionum] d. tenorem C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam", + "candidate_score": 0.648507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_39", + "bdc_text": "Licet ingenue interim fateamur , si quae sint , extra anabaptisticas , recte per caetera institutae ecclesiae , quae moderate sapienter , utiliter et citra ecclesiae turbas et dissipationem sua illa peculiari utantur disciplina , quod cum his nolumus in harenam descendere , his turbas movere et nostrum illum modum invitis obtrunde , et nostras ecclesias novis institutis turbari ac aliarum ritum ecclesiae nostrae incommodum , vicissim recipere et vobis obtrudi nolumus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_372", + "psc_text": "moribus ac disciplinis turbare euangelicam ueritatem persistebat nouis praedicationibus. et hoc ita saepe est, ut, cum incrementa uitiorum detrimenta in amore dei fecerint, uesanum drprauatae scientiae studium increscat. igitur ad tollendum ex episcopatu Fotinum, qui ante biennium iam in Mediolanensi synodo erat hereticus damnatus, ex plurimis prouinciis congregantur sacerdotes, hoc magis solliciti atque anxii turbari rursum miscerique omnia, quod iam pridem plures episcopos reos uel falsorum in Athanasio iudiciorum uel communionis heresis Arrianae ab ecclesia fuerat necesse resecari. quam oportunitatem nancti Ursacius et Ualens KomanaeRomanae plebis episcopum adeunt, recipi se in ecclesiam deprecantur et in communionem per ueniam admitti rogant. Iulius ex consilio ueniam, quam orabant, inpertit, ut cum lucro catholicae ecclesiae uires quoque detraheret Arrianis, cum eos, qui unitatem ante turbauerunt, consilii huius et audaciae paenitentes in communionem catholicam per ueniam reconciliatae pacis admitteret. (20) et quia non est nisi de ueritate confessio, nisi de uitio paenitentia, nisi uenia", + "candidate_score": 0.646303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_105_107", + "bdc_text": "Exhibebitis hostibus nostris spectaculum iucundissimum , quos etiam armabitis ac in spem novam et certam erigetis , fore , ut ipsi in integrum brevi restituantur , contra vero nostrae ecclesiae per mutuas contentio . S. sessionem aliquam . Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_42", + "psc_text": "[et] ut barbarus hostis, ut pestis sacrilega adductis gentiliunigentilium populis dei templum incendit, altare comminuit et clam exulexui de ciuitate occulteque profugiit. § 9 Sed de Paulo Constantinopolitanae ciuitatis quondaniquondam episcopo post reditum exilii sui, si quis audierit, perhorrescet. , , .... fuere namque et in Anquira prouinciae Galatiae post reditum Marcelli haercticihaeretici domorum incendia et genera diuersa bellorum. nudi ab ipso ad forum trahebantur presbyteri et, quod cum lacrimis luctuque dicendum est, consecratum domini corpus ad sacerdotum colla suspensum palam publiceque profanabat nirginesqueuirginesque sanctissimas deo Christoque dicatas publice in foro mediaque in ciuitate concurrentibus populis abstractis uestibus horrenda foeditate nudabat. sed (et) in ciuitate uaza proumciae Palestinae post reditum suum Asclepas altare comminuit multasque seditiones effecit. praeterea Adrianopoli Lucius post reditum suum sacrificium a sanctis et integris sacerdotibus confectum, si fas est dicere, canibus proiciendum iubebat. igitur cum haec ita sint, numquidnam lupis tantis ac talibus oues Christi adhuc", + "candidate_score": 0.64243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_69", + "bdc_text": "Neque enim persuaderi possumus ab ecclesiis Galliae fidelibus nos et nostros ecclesias , quod substantiae vocabuntur , ne hodie quidem uti volumus esse condemnatas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_254", + "psc_text": "ecclesias] add. ipsorum Cou commiserant y conmiserunt AC eodocerent ACml n timore] tempore Cm1 terrore Cm2γ, add. conscientiae Cou 7 eandem] illam Cγ › tametsi γ tamen si AC A in mg.: de falsis criminibus sci athanasi 9 ostenderetur Cγ ut] praem. tamen Cou ex ista Cou Hardouin existimata ACFab. jorl. ex ista sua licet nostris Athanasio, Marcello et Asclepa multa usis confidentia, inplorantibus et urgentibus adque prouocantibus et pollicentibus quoque non solum eorum arguere calumniam, sed insuper demonstrare, quae deliquerint iy ecclesiis ipsorum. illi autem tanto timore percussi sunt conscientiae, ut etiam uerterentur in 3 tugam ae per cam suam calumniam demonstrarent et delicta faterentur. j. Et licet ex hoc, quod noluerint, et non solum ex prioribus, sed etiam ex praesentibus ipsorum uersutia conprobata est, tamen, ne ex fuga quandam 10 confitentia W 11 pollicemtibus Wm1 12deliquerint Hal reliquerintW 13 conscientiae om. Bal 16 uersutia Bal uersatio W ne", + "candidate_score": 0.637904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_33", + "bdc_text": "Praeterea damni sed et totas Christi ecclesias , quod in concordiam Miseri exercenda disciplina ecclesiastica , quales sero S.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_192", + "psc_text": "* * * * * * * * * * 6 scribturis J 7 fimiitatcm add. Fed Textus narratiuus. Huic definitioni omnes in unum catholici conspirantes suscripserunt. (4) eodem in concilio postquam statutum est nihil debere paternam minui traditionem, etiam, qui contra hanc ueniebant, omnium in unum conspirantium spiritali uoce sunt damnati. cuius tractatus hoc est exemplum. cap. 3 EUSEBIO ET YPATIO CONSS. XII. KAL. AUGUST. Damnatio haereticorum. Cum apud locum Ariminensem episcoporum synodus fuisset collecta et tractatum fuisset de fide et sedisset animo, quid agi deberet, Grecianus episcopus a Calle dixit: 'Quantum decuit, fratres carissimi, catholica synodus patientiam habuit e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov)", + "candidate_score": 0.637704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_63", + "bdc_text": "Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_54", + "psc_text": "ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec se uolueruntnoluerunt ab ipsorum communione secernere confirmantes Marcelli haeretici sectam et facinora Athanasi ceterorumque scelera fidei ecclesiasticae pacique praeponebant. § 16 His itaque cognitis nos octoginta episcopi, qui propter pacem confirmandam ecclesiae ex diuersis longisque prouinciis cum ingenti exitu et labore ad Serdicam ueneramus, uidentes haec non sine lacrimis ferebamus. leue enim non erat, quod a se eos dimittere omnino negabant, quos patres nostri merito suis pro criminibus 1 maximus ACy, curro Fed; cf. infra p. 66, 1. 30: Maximinum a Triueris A in mg.: Scs iulius urbis rome eps in serdieam synodum iussit fieri 4 co .1 7 protogenes", + "candidate_score": 0.636328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_85", + "bdc_text": "vos de his spargendis Galliae ecclesias , dein et inter nos et illas accendas quum de colligere et d. contendant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_69", + "psc_text": "est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur. exsecrari eos ac perhorrere deberent. 8 I Reg. 2, 25 10 I Cor. 11, 16 22 cf. Esai. 52, 5 1 hacγ ac A 2 celebrare AC 3 secundum] add. eos Cou 5 donantes] praem. sumus COli 7 blasphemias Con fuerit Fab 11 orauit A 15 dicamur Cou dicere A, fort. quod nefas cst dicere, a domino etc. 18 ety ut A 1!1 terrae reputabant AC 20 imuitos A spectabunt Fah 21 profundum C t'nb 22 perj propter Cy 23 si C sei A 24 turbo Cγ 23 discederent AC, corr. γ 2G ecclesiam A hiis C iis γ certant", + "candidate_score": 0.634878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_93_95", + "bdc_text": "Neque nos postea ullas alias scripsi , literas . Neque hactenus , quid constitutum esset , scivimus . Epistolae nostrae exemplum ad Rupellanam synodum missae , his coniunctum mitto .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_420", + "psc_text": "nostris uniuersis per Orientem constitutis Liberius episcopus urbis Romae aeternam salutem. Studens paci et concordiae ecclesiarum, postcaquam litteras caritatis uestrae de noniinenomine Athanasi et ceterorum factas ad nomen luliiIulii bonae memoriae episcopi accepi, secutus traditionem maiorum presbyteros urbis Romae Lucium, Paulum et Helianum e latere meo ad Alexandriam ad supradictum Athanasium direxi, ut ad urbem Romam ueniret, ut in praesenti id, quod de ecclesiae disciplina cxtititextitit, in eum statueretur. § 2 litteras etiam ad eundem per supradictos presbyteros dedi, quibus continebatur, quod, si non ueniret, sciret se alienum esse ab ecclesiae Romanae communione. reuersi igitur presbyteri nuntiauerunt eum uenire noluisse. § 3 secutus denique litteras caritatis uestrae, quas de nomine supradicti Athanasii ad nos dedistis, sciatis his litteris, quas ad unanimitatem uestram dedi, me cum omnibus uobis et cum uniuersis episcopis ecclesiae catholicae pacem habere, supradictum autem Athanasium alienum csseisse a communione mea siue ecclesiae Romanae et a consortio litterarum", + "candidate_score": 0.634643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_193", + "psc_text": "e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov) Cou dicunt ATC Fab 21 piaml add. se COli pia-totiens exhibuit (sc. patientiam) Eng ecclesia Cou ecclesiam ACFab se add. Fed ΑΠΟΦΑΣΙΣ THZ ΣΥΝΟΔΟΥ. Εως πϱοση̄ϰον η̌ν xai δυνατόν, ἀδελϕοι τιμιώτατοι, ἡ ϰαϑολιϰὴ σύνοδος xai ἡ ayia ἐϰϰλησία τη̃ ίδίᾳ ύπομονη̄ xai ἀνεξιϰαϰίᾳ η̌νεγϰεν οὺϰ ἀγεννω̄ς 22 Texius graecus Iradilur apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum", + "candidate_score": 0.63381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_63", + "bdc_text": "Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_392", + "psc_text": "Cou et add. Cm2Cou 16 praaitate A 17 culpa A synodi sc. Sardicensis 18 adsensu A in abnegata uero sc. caret culpa 19 ulla y nulla A 23 prestat A stat Eng A in mg.: fides arrianorum 10* tam mollibus fuerit intercepta principiis uno eodemque subscripti- onis elicitae adsensu in Fotini animaduersionem, in Athanasii reatum, in damnationem fidei catholicae transeatur. et spero, quod nonexiguampartemcognitionis istius synodus Serdicensis adtulerit, ubi insectatione Arrianorum omnia in Athanasium crimina conficta esse monstrantur et uis adhibita plebi dei, ut in pestiferam letalis doctrinae coniuentiam transirent. rem tamen omnem, quia causa postulat, breuiter dicam. § 5 Cura et negotium apostolicis uiris [constanti] semper fuitconstanti et publica perfectae fidei pracdicationepraedicatione conatus omnes oblatrantis heresis comprimere et exposita euangeliorum ueritate peruersitatem doctrinae errantis extinguere, (ne) audientium mentes quadam labe contaminans contagione uitii adhaerentis inficeret. itaque diligenter epistulis uariis, quae de deo patre opinio, quae dc dei filio cognitio,", + "candidate_score": 0.633161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_45", + "bdc_text": "quillitatemque ecclesiarum , id quod in confessionem nostra diserte expressimus folio 54 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.632284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_147", + "bdc_text": "Ac has mitto ad clarissimum virum d. Zvinggerum Basileam , obsecrando , ut eas fideliter curet , ne in alienas manus perveniant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_214", + "psc_text": "expleatur. agitur autem in his, quae cognitio dei expetenda sit, quae spes aeternitatis, in quo perfecta ueritas statu haereat. et cum tam grauis rei negotium tractetur, oportet et unumquemque his modo curam cognoscendis rebus inpendere, ut iudicio deinceps proprio consistens opinionem non sequatur alienam. EXPLICIT. 2—7 cf. Hilar. c. Constant. 2 3 sq. cf. ep. synodi Sardicensis Benigni-I jica 3 (infra p. 183, 10. 11. 15) 1 curarem ACml 2 raptim Cm2 raptum .4 5 quia quae A 6 inpensiore cura y inpensiores curae A pertinatiores A, Ca.c. 8 ex om. Cy 9 quo y quod A 10 Treuirorum y A in mg.: Incipo narrare que iesta sunt de sco paulino ep̄ο 11 illi Fab ecclesia Eng 15 fauor in hominem Cou pauor in homine ACFab hominem sc. Athanasium 16 coepit iniuriafed coepit iniuria A cepit iniuriam SICy 19 distingenda A 21 ingestis Eng (cf. l. 3) ingentis A iniectis", + "candidate_score": 0.630583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_63", + "bdc_text": "Quod cum nos in consensionem , ne fucata verius quam syncera videretur , admittere noluimus , additis nostris rationibus , benigne isti cesserunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_194", + "psc_text": "apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum animum suum inserere animis ChristiunisChristianis, subuertere enim uolunt tractatum habitum apud Nicheam, qui positus est contra Arrianam heresim et ceteras. adtulerunt uobis praeterea conscriptam fidem a se, quam recipere nos non licebat. § 2 iam quidem heretici antehac nobis pronuntiati sunt et multis diebus est conprobatum. quos et ad nostram cominunionemcommunionem non admisimus uoce nostra damnantes eos praesentes. nunc iterum quid uobis placet, iterum dicite, ut singulorum suscriptione firmetur'. uniuersi episcopi dixerunt: 'Placet, ut heretici suprascripti damnentur, quo possit ecclesia fide inconcussa, quae ucreuere catholica est, in pace perpetua permanere'. EXPLICIT. 1 iuxta] erga Cou 6 a se fidem Cy", + "candidate_score": 0.630123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_29", + "bdc_text": "convitiisque prosciderunt omniaque et singula negotia ad universam ecclesiam vel vulgus varia etiam referri voluerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "et salus omnium longe 1 discutiantur Cm2y discucicntur A dise ..... V quae] add. fuerint UG 2 confirmata] add. cum UG plerique edd. constiterant Eng consisterunt A con- stiterint Cm2 constituerint UG Til constiterit BarCouHar expositione VG 3 nitiam U Niciam Har 5 yosint A possent VG 6 laetetur] add. te UG 8 proposuisse ACml A in mg.: Lucifer eps pancracius prb hilarius dic legaci directi sunt 10 prancatio VG conpresbitero meo V 11 hilaro A quod G 12 catholicorum A 13 consilium VG 14 te nobis] tenebis A ac religiosissimej UG Cm2 edd., om. ACml 16 Ediderunt epislulam secundum - Fab uel Cou Baronius ad a. 359 n. XII Binius I 477, Ed. rejia III 190 sq., Labbe-Cossart II 793 sq., Hardouin I 71, sq., Coleti II 896 sq., Mansi III 297 17 CONSTANTINI ACml 18 ARIMINSI1A conuenerant TCCou 19 constantinus ACml 20 episcopus A 21 statuta Fed istatuta", + "candidate_score": 0.628304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_107", + "bdc_text": "Si vos docti dissilieritis , inter vos , quod clemens et misericors deus averbi dissidio hoc vestro plus nocueritis ecclesiis Galliae sanctis quam nupero civili diuturno et cruentissime bello nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.624624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8718_sent_102", + "bdc_text": "Si vos docti dissident , inter vos , quod clemens et misericors deus avertat , dissidio hoc vestro nonveritis Galliae ecclesiis sanctis , quam nuper civili diuturno et cruendissimo bello , nocuerint hostes .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.621123, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file