diff --git "a/1/1295.json" "b/1/1295.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/1/1295.json" @@ -0,0 +1,2186 @@ +{ + "letter_id": "1295", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1295", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.050293, + 0.048597, + 0.05529, + 0.04993, + 0.062792, + 0.041541, + 0.052009, + 0.040529, + 0.048937, + 0.049979, + 0.050727, + 0.053088, + 0.038815, + 0.041966, + 0.040161, + 0.044532, + 0.071097, + 0.049185, + 0.062156, + 0.048373 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.709756, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_51", + "psc_text": "In quo etiam rationali vigilanter adjungitur, ut duodecim patriarcharum nomina describantur. Ascriptos enim Patres in pectore ferre, est antiquorum vitam sine intermissione cogitare. Nam tunc sacerdos irreprehensibiliter graditur, cum exempla Patrum praecedentium indesinenter intuetur, cum sanctorum vestigia sine cessatione considerat, et cogitationes illicitas deprimit, ne extra ordinis sui limitem pedem operis tendat. Rursum cum me ad consideranda debita pastoris opera confero, perpendo quanta intentione curandum est ut sit operatione praecipuus, quatenus vitae viam subditis vivendo denuntiet, et grex, qui pastoris vocem moresque sequitur, per exempla melius quam per verba gradiatur. Qui enim loci sui necessitate cogitur summa dicere, hac eadem necessitate compellitur summa monstrare. Illa namque vox libentius auditorum 509 cor penetrat, quam dicentis vita commendat; quia quod loquendo praecipit, ostendendo adjuvat ut fiat. Hinc enim per prophetam dicitur: Super montem excelsum ascende tu qui evangelizas Sion (Isai. XL, 9) . Ut videlicet qui coelesti praedicatione utitur, ima jam terrenorum", + "candidate_score": 0.709756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_51", + "psc_text": "In quo etiam rationali vigilanter adjungitur, ut duodecim patriarcharum nomina describantur. Ascriptos enim Patres in pectore ferre, est antiquorum vitam sine intermissione cogitare. Nam tunc sacerdos irreprehensibiliter graditur, cum exempla Patrum praecedentium indesinenter intuetur, cum sanctorum vestigia sine cessatione considerat, et cogitationes illicitas deprimit, ne extra ordinis sui limitem pedem operis tendat. Rursum cum me ad consideranda debita pastoris opera confero, perpendo quanta intentione curandum est ut sit operatione praecipuus, quatenus vitae viam subditis vivendo denuntiet, et grex, qui pastoris vocem moresque sequitur, per exempla melius quam per verba gradiatur. Qui enim loci sui necessitate cogitur summa dicere, hac eadem necessitate compellitur summa monstrare. Illa namque vox libentius auditorum 509 cor penetrat, quam dicentis vita commendat; quia quod loquendo praecipit, ostendendo adjuvat ut fiat. Hinc enim per prophetam dicitur: Super montem excelsum ascende tu qui evangelizas Sion (Isai. XL, 9) . Ut videlicet qui coelesti praedicatione utitur, ima jam terrenorum", + "candidate_score": 0.704309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.692416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.688707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.686631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.686532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4_6", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem . Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2410", + "psc_text": "vobis quae recta sunt quaerimus; scimus enim ut semper sanctae sedis praesules primo apostoli, deinde successores eorum fecerunt, vos universalis Ecclesiae, et maxime episcoporum, qui oculi propter contemplationem et speculationem vocantur Domini, curam gerere, ac de religione et lege nostra assidue cogitare, sicut scriptum est: Beatus qui meditabitur in lege Domini die ac nocte (Psal. I, 2) . Quae meditatio non lectione per figuram litterarum tantum conspecta, sed exuberante in vobis Christi gratia, in vestra cognoscitur conscientia immobiliter insita. Nullatenus de vestro corde recedente lege Christi Domini sacrosancta, sicut in Psalmis dicit Propheta: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium: lex Dei ejus in corde ipsius (Psal. XXXVI, 30) , non atramento sed Spiritu Dei vivi vestris in arcanis conscripta; non igitur in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis. Exstinguatur, oramus, vestris sapientissimis responsis et auxiliis omnis tenebrarum caligo, ut lucifer nobis resplendeat per vos, sanctissime Pater, et", + "candidate_score": 0.686358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2410", + "psc_text": "vobis quae recta sunt quaerimus; scimus enim ut semper sanctae sedis praesules primo apostoli, deinde successores eorum fecerunt, vos universalis Ecclesiae, et maxime episcoporum, qui oculi propter contemplationem et speculationem vocantur Domini, curam gerere, ac de religione et lege nostra assidue cogitare, sicut scriptum est: Beatus qui meditabitur in lege Domini die ac nocte (Psal. I, 2) . Quae meditatio non lectione per figuram litterarum tantum conspecta, sed exuberante in vobis Christi gratia, in vestra cognoscitur conscientia immobiliter insita. Nullatenus de vestro corde recedente lege Christi Domini sacrosancta, sicut in Psalmis dicit Propheta: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium: lex Dei ejus in corde ipsius (Psal. XXXVI, 30) , non atramento sed Spiritu Dei vivi vestris in arcanis conscripta; non igitur in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis. Exstinguatur, oramus, vestris sapientissimis responsis et auxiliis omnis tenebrarum caligo, ut lucifer nobis resplendeat per vos, sanctissime Pater, et", + "candidate_score": 0.681184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.680646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17_19", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε . Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", + "candidate_score": 0.663028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_804", + "psc_text": "Thess. II, 7) , exemplum procul dubio nobis sequentibus ostendit, ut et humilitatem teneamus in mente, et lamen ordinis nostri dignitatem servemus in honore, quatenus nec in nobis humilitas timida, nec erectio sit superba. Ante hos siquidem annos octo, sanctae memoriae decessoris mei Pelagii tempore, frater et coepiscopus noster Joannes in Constantinopolitana urbe ex causa alia occasionem quaerens synodum fecit, in qua se universalem appellare conatus est. Quod mox idem decessor meus ut agnovit, directis litteris ex auctoritate sancti Petri apostoli ejusdem synodi acta cassavit. Quarum videlicet epistolarum sanctitati vestrae exemplaria studui destinare. Diaconum vero qui juxta morem pro responsis Ecclesiae faciendis piissimorum dominorum vestigiis adhaerebat, cum praefato consacerdote nostro missarum solemnia celebrare prohibuit. Cujus ego quoque sententiam sequens, similia praedicto consacerdoti nostro scripta transmisi, quorum exemplaria vestrae beatitudini censui transmittenda, hoc praecipue intendens, ut hac de re, qua ex nova superbia tota universalis Ecclesiae viscera perturbantur, prius saepe fati", + "candidate_score": 0.66, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17_19", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε . Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2089", + "psc_text": "postmodum per unctionem sancti Spiritus sanctificamur. Ipse autem qui existens Deus ante saecula, per sanctum Spiritum in utero Virginis homo conceptus est in fine saeculorum, ibi ab eodem Spiritu unctus est, ubi conceptus. Nec ante conceptus et postmodum unctus est; sed hoc ipsum de Spiritu sancto ex carne Virginis concipi, a sancto Spiritu ungi fuit. Hanc ergo nativitatis ejus veritatem quicunque a perverso errore Nestorii revertuntur coram sancta fraternitatis vestrae congregatione fateantur, eumdem Nestorium cum omnibus sequacibus suis, et reliquas haereses anathematizantes. Venerandas quoque synodos quas universalis Ecclesia recipit, se recipere et venerari promittant; et absque ulla dubitatione eos sanctitas vestra, servatis eis propriis ordinibus, in suo coetu recipiat, ut dum et per sollicitudinem occulta mentis eorum discutitis, atque eos per veram scientiam 1170 recta quae tenere debeant docetis, et per mansuetudinem nullam eis contrarietatem vel difficultatem de propriis suis ordinibus facitis, eos ab antiqui hostis ore rapiatis; et tanto", + "candidate_score": 0.658458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.656982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1906", + "psc_text": "postquam, sicut diximus, et recta fide gloria vestra munita et litteris docta est, hoc vobis nec tardum nec debuit esse difficile. Et quoniam, Deo volente, aptum nunc tempus est, agite ut, divina gratia cooperante, cum augmento possitis quod neglectum est reparare. Itaque mentem gloriosi conjugis vestri in dilectione Christianae fidei adhortatione assidua roborate, vestra illi sollicitudo augmentum in Deum amoris infundat, atque ita animos ejus, etiam pro subjectae sibi gentis plenissima conversione succendat, ut et magnum omnipotenti Domino de devotionis vestrae studio sacrificium offerat, et ea quae de vobis narrata sunt et crescant et vera esse modis omnibus approbentur; quia bona vestra non solum jam apud Romanos, qui pro vita vestra fortius oraverunt, sed etiam per diversa loca, et usque Constantinopolim ad serenissimum principem pervenerunt. Unde sicut nobis de Christianitatis vestrae solatiis laetitia facta est, ita quoque de perfecta operatione vestra angelis fiat gaudium in coelis. Sic vos in adjutorio", + "candidate_score": 0.651108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1577", + "psc_text": "quoque sollicitudinis debet excrescere, ut cultui vestium actionis quoque ornamenta conveniant, oportet ut enixius in cunctis se studiis vestra fraternitas exerceat. Circa subjectorum actus sit vigilans, vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit. Linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita lucro multiplicato reddideris, in die retributionis audire sis meritus: Euge serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 23; Luc. XIX) . Curam praeterea congregandae synodi, quam vobis atque aliis fratribus nostris pro illicitarum rerum prohibitione fiendam scripsimus, vestrae specialiter sollicitudini noveritis incumbere. Unde quia praecellentissimos filios nostros Francorum reges magnam vobis novimus dilectionem impendere, omni vos studio omnique agere annisu necesse est ut quod de synodo congreganda mandavimus fraternitatis vestrae vigilantia compleatur, atque omnia illic quae pro animarum salute scripsimus censeantur; quatenus per hoc, et vos zelum vestrum et qualiter vobis illicita displiceant ostendatis, et nos utiliter providisse,", + "candidate_score": 0.649404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.645471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_20_22", + "bdc_text": "Tuae amplitudinis studiosissimus , I. Aelmerus . Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", + "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", + "candidate_score": 0.637963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.629436, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf050", + "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", + "max_score": 0.709482, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_327", + "psc_text": "Verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL). Haec semper meditare (I Tim. IV); et pax Dei tecum sit (Philip. IV), quae te illuminet, et sapientia instruat, et ad salutis viam ducat, improbamque voluntatem procul a tua mente depellat, atque animam tuam crucis signo imprimat, ne ullum perversi spiritus scandalum ad te propius accedat, verum divino beneficio in omni virtutum perfectione futurum illud ac finis et successionis expers regnum adipiscaris, ac beatae et vitae initium afferentis Trinitatis, quae in Patre et Filio et Spiritu sancto glorificatur, lumine collustreris. CAP. XXI.-- Cum hujusmodi doctrinis, ad mores informandos accommodatis, praestantissimus senex regis filium instruxisset, ad suum hospitium se contulit. At adolescentis ministri et praeceptores frequentem ipsius in palatium ingressum perspicientes, admiratione afficiebantur. Unus autem ex iis qui priorem inter eos locum obtinebat et quem rex velut fidelissimum ac sui studiosissimum filii sui palatio praefecerat, Zardan nomine, regis filium his verbis allocutus est:", + "candidate_score": 0.709482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_327", + "psc_text": "Verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL). Haec semper meditare (I Tim. IV); et pax Dei tecum sit (Philip. IV), quae te illuminet, et sapientia instruat, et ad salutis viam ducat, improbamque voluntatem procul a tua mente depellat, atque animam tuam crucis signo imprimat, ne ullum perversi spiritus scandalum ad te propius accedat, verum divino beneficio in omni virtutum perfectione futurum illud ac finis et successionis expers regnum adipiscaris, ac beatae et vitae initium afferentis Trinitatis, quae in Patre et Filio et Spiritu sancto glorificatur, lumine collustreris. CAP. XXI.-- Cum hujusmodi doctrinis, ad mores informandos accommodatis, praestantissimus senex regis filium instruxisset, ad suum hospitium se contulit. At adolescentis ministri et praeceptores frequentem ipsius in palatium ingressum perspicientes, admiratione afficiebantur. Unus autem ex iis qui priorem inter eos locum obtinebat et quem rex velut fidelissimum ac sui studiosissimum filii sui palatio praefecerat, Zardan nomine, regis filium his verbis allocutus est:", + "candidate_score": 0.702659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_327", + "psc_text": "Verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL). Haec semper meditare (I Tim. IV); et pax Dei tecum sit (Philip. IV), quae te illuminet, et sapientia instruat, et ad salutis viam ducat, improbamque voluntatem procul a tua mente depellat, atque animam tuam crucis signo imprimat, ne ullum perversi spiritus scandalum ad te propius accedat, verum divino beneficio in omni virtutum perfectione futurum illud ac finis et successionis expers regnum adipiscaris, ac beatae et vitae initium afferentis Trinitatis, quae in Patre et Filio et Spiritu sancto glorificatur, lumine collustreris. CAP. XXI.-- Cum hujusmodi doctrinis, ad mores informandos accommodatis, praestantissimus senex regis filium instruxisset, ad suum hospitium se contulit. At adolescentis ministri et praeceptores frequentem ipsius in palatium ingressum perspicientes, admiratione afficiebantur. Unus autem ex iis qui priorem inter eos locum obtinebat et quem rex velut fidelissimum ac sui studiosissimum filii sui palatio praefecerat, Zardan nomine, regis filium his verbis allocutus est:", + "candidate_score": 0.690315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_257", + "psc_text": "vero per eximios ac singulares tuos sermones, vanitatis praesentium rerum pertaesus, ab his quidem omnino animum abducere constitui, ac tecum, quidquid mihi vitae superest, traducere, ne per fluxa et fragilia sempiternorum bonorum et omni interitu alienorum fructu excidam. Respondit senex: Si hoc feceris, prudentissimo cuidam juveni, quem copiosis atque illustrissimis parentibus natum esse intellexi, similem te praebebis. Cui cum pater nobilis cujusdam atque in primis copiosi viri filiam insigni pulchritudine praeditam despondisset, ac de hujusmodi matrimonio cum filio sermonem conseruisset, quidque in animo haberet exposuisset, haec ut ille audivit, quasi absonum quiddam ac praeposterum, hujusmodi rem excutiens, relicto patre profugit. Cumque iter faceret, apud senem quemdam pauperem, ut a diei aestu sese recrearet, divertit. Filia porro senis illius quae unica illi virgo erat, pro foribus sedens, manibus operabatur, ore autem Deum sine ulla intermissione laudabat, ex intimo pectore gratias ipsi agens. Ipsius autem laudem juvenis audiens, ait; Quodnam, o puella,", + "candidate_score": 0.683758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_327", + "psc_text": "Verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL). Haec semper meditare (I Tim. IV); et pax Dei tecum sit (Philip. IV), quae te illuminet, et sapientia instruat, et ad salutis viam ducat, improbamque voluntatem procul a tua mente depellat, atque animam tuam crucis signo imprimat, ne ullum perversi spiritus scandalum ad te propius accedat, verum divino beneficio in omni virtutum perfectione futurum illud ac finis et successionis expers regnum adipiscaris, ac beatae et vitae initium afferentis Trinitatis, quae in Patre et Filio et Spiritu sancto glorificatur, lumine collustreris. CAP. XXI.-- Cum hujusmodi doctrinis, ad mores informandos accommodatis, praestantissimus senex regis filium instruxisset, ad suum hospitium se contulit. At adolescentis ministri et praeceptores frequentem ipsius in palatium ingressum perspicientes, admiratione afficiebantur. Unus autem ex iis qui priorem inter eos locum obtinebat et quem rex velut fidelissimum ac sui studiosissimum filii sui palatio praefecerat, Zardan nomine, regis filium his verbis allocutus est:", + "candidate_score": 0.683706, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.708134, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1070", + "psc_text": "testimoniorum meditatione caelestium doctrina dei docentis inbuerit. cap. 13 § 1 Super seniores intellexi, quia praecepta tua quaesiui. nec hoc quidem difficile, ut is quem dominus docuerit super seniores intellegat, siquidem dei gratia ad doctrinam maturitatemque aetatis progrediatur senilis. cum enim aetas senectutis uita inmaculata sit, utique doctrina uitae inmaculatae senilem praestat aetatem. denique excusanti Hieremiae, quod iuuenis esset, responsum est: noli dicere: iuuenis sum, eo quod non aestimaretur iuuenis definitione diuina qui incanam haberet prudentiam, quae sanctificationis caelestis gratia reluceret. cap. 14 § 1 Uerumtamen non mihi uidetur se ipsum propheta laudare et praeferre senioribus, cum legenslegeris: non te praetereat narratio seniorum; et ipsi enim didicerunt a patribus. nam et alibi Sirach dixit Sapientia: ubi sunt senes, non multum loquaris. sed nouit quibus se praeferat senioribus, inueteratis scilicet in peccato et ueterno impietatis atque senio perfidiae delirantibus. isti sunt seniores plebis qui 3 ? 9*Ps. 118,100 12 cf. Sap.", + "candidate_score": 0.708134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1067", + "psc_text": "pro . § 2 pheticae pariter ac regiae sacramenta monstrauentmonstrauerit. uideretur, inquam, incongmaincongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non inmerito super docentes intellexisse se conprobaret. debuit hanc adsumere confidentiam qui docebatur a domino; et mandatum quod docebatur domini erat et ipse dominus qui docebat. merito super omnes intellexit quem docebat ipsa sapientia. unde et alibi a beatus quem tu erudieris, domine, et de lege tuadocueriseum. cap. 12 § 1 Ostendit igitur quod diuinum est homines docere non posse, et ideo qui docere praesumunt nesciunt, sed agnoscit discipulus qui docetur. in quo praeter donum scientiae, quod de spiritu sancto fuerat consecutus, moralis quoque suauis est locus, quod m 1*Deut. 32,7 . 3*Luc. 22, 68 6*Matth. 16, 24 7 Matth. 05 cL 8 cf. Rom. 9, 3 12 cf. Ex. 19, 7 13 cf. Ex. 28 14 cf. Ios. 5 1cf. I Reg. 16, 13 19 cf. Ps. 118,12.66.68 ci Ps. 118,", + "candidate_score": 0.674286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14_16", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit . Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_71", + "psc_text": "2 ergo is, si in consilio seniorum sederit, manum adhibebit ori suo, ut audiens sententias colligat, quod sibi ad maturiorem seruet aetatem: quemadmodum Maria, cum uerba Christi audiret, conferebat ea omnia in corde suo; quemadmodum Iohannes, cum caput suum supra pectus Iesu domini reclinaret, hauriebat profunda secreta sapientiae. cap. 7 § 1 En tibi iuuenem, qui uiam suam in iuuentute correxit! piscator erat cum fratre suo; uidit dominum Iesum, cum plicaret retia sua, et audiuit dicentem: uenite, faciam uos piscatores hominum, et relictis retibus suis et patre secutus est eum. uiam saeculi coeperat currere, sed auditis imperiis deseruit uitam mundi, secutus est Christum, probauit, quia in eo corrigit iuuenior uiam suam, si Christi uerba custodiat, dicens ad eum: diligamus ubera tua super uinum, sic tamen bibens, ut non absorberetur uino, sed gratia eius laetitiam cordis hauriret, non corporis ebrietate titubaret. § 2 denique bibens hoc uinum aperuit oculos suos et", + "candidate_score": 0.659765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_9", + "bdc_text": "Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_713", + "psc_text": "patrimonio; dulcis libido cum feruet, sed eadem horrida pt execranda cum proditur: § 2 suaues epulae cum sumuntur, sed faetidae cum digeruntur. bona multa in hoc saeculo dum uiuimus aestimantur, quia usui nobis sunt, ut pecunia honor aurum argentum possessiones: eadem nihil possunt prodesse defunctis, hic omnia relinquuntur, quin ptiametiam maiore dolore quis moritur, cum se his fraudari copiis ingpmescitingemescit. non est ergo iucunditas uera nisi illa. quae secundum uerbum est dei, ut quis bonorum meritorum atque uirtutum subsidiis gaudeat se esse munitum. cap. 7 § 1 Hac Dauid yiucunditateiucunditate dei uel bonitate laetatur, quia iugum graue a iuuentute portauit et sustinuit atque expectauit 3*Ps. 4, 5 8 II Reg. 12, 13 10*II Reg. 12, 13 12*Ps. 118. 65 26 cf. Thren. 3. 27. 1 aegrorum GMPR 1.2 conpungimus P R igitur] add. etiam 0 3 dictorum] delictorum Om1av 5 qui autem] quia cum R dilectionem Om1 6 quia paenitentia", + "candidate_score": 0.657886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_10_12", + "bdc_text": "Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat : nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet . Praeclare igitur ab humanitate tua factum est , quod hanc nostram Spartam tua prudentia ornare volueris .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_109", + "psc_text": "x3 ex] ab A' artibus. curat medicus aegrotum, sed neglegentia et desidia medici uirus uulneris serpit. quanto igitur melius remoueri huiusmodi meditummedicum, qui tempus terit, cum profectum nullum sentiat uulneratus, ut curandi officium ad eum medieummedicum transferatur, qui maturius possit aegroto sua diligentia subuenire! nonne clementior est, qui repellit nihil proficientem quam qui retinet ad discrimen aegroti? § 2 constitue aliquem praepositum aedificantibus uel etiam texentibus, qui debeat summam operis explicare: utrum is tibi probabiborprobabilior uidetur, si in id diligenter insistat ac, si quem forte incuriosum aduerterit de his qui operantur in domo aliqua construenda, repellat eum, melius credens non acdificarcaedificare quam hiantibus rimis aedificata dissolui, atque aliquem in eius substituat locum, qui cum diligentia aedificet ? similiter etiam textrini praepositum repulsorem neglegentium, ut substituat diligentes, ne longa textrinum corrumpat incuria, non magis probabis quam illum, qui desides in sua neglegentia perseuerarcperseuerare patiatur? cap. 23 § 1 Transi nunrnunc ad", + "candidate_score": 0.654267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "cordis nostri gremio debemus operire, debemus abscondere! cap. 29 § 1 Quarto uersu dicit: benedictus es, domine, doce me iustificationes tuas; non enim quicumque dixerit: domine domine, ipse intrabit in regnum caelorum, sed qui uoluntatem dei tecentfecerit. § 2 ideo iste, qui correxerit uiam suam a iuuentute sua, custodientcustodierit uerba dei, in toto corde quaesierit dominum deum suum nec-repulsus sit a mandatis dei et dignus habitus, cui committerentur arcana sapientiae, absconderit ea in corde suo, ne peccaret deo, quasi habens eloquia dei gratias agit dicens: benedictus es , domine, et desiderat ipsum doctorem habere, cupiens cognoscere secreta legis, et quemadmodum interpretationem habeat: si emeris puerum Hebraeum et seruierit tibi annis sex et reliqua, quibus praemissum est: has iustitias quas propones in conspectu filiorum Israel, haec a domino quaerit discere, quae hoinineshomines docere non poterant, nisi deus ante docuisset. § 3 quae posteaquam a Christo didicerunt apostoli, ecclesia dicit: introduxit me", + "candidate_score": 0.653267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_260", + "psc_text": "docemur et alibi: dic iniquitates tuas, ut iustificeris. itaque scire debemus, quid sit uias suas ambulare hominem et uias dei. qui facit uoluntates carnis et uiuit secundum concupiscentiam mundi huius, uias suas ambulat, quibus delectatur et gaudet; qui autem uenit uoluntatem facere patris sui qui in caelis est, cuius cibus est ut mandatum dei conpleat, qui non quaerit quod sibi uoluptati sit, sed quod placeat deo, ille uiainuiam domini pergit, illam uiam, quae ait: § 2 ego sum uia et ueritas et uita. uides ergo. quia ille uiuit secundum uerbum dei, qui uiamambulat Christi. ipse etiam dominus deus in Deuteronomio docet, quomodo in uiis suis ambules, dicens: et nunc, Israel, quid dominus deus petit a te, nisi ut timeas dominum deum tuum et ambules in uiis eius et diligas eum et seruiasserui domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua, custodias mandata eius et iustitias eius?", + "candidate_score": 0.64463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1070", + "psc_text": "testimoniorum meditatione caelestium doctrina dei docentis inbuerit. cap. 13 § 1 Super seniores intellexi, quia praecepta tua quaesiui. nec hoc quidem difficile, ut is quem dominus docuerit super seniores intellegat, siquidem dei gratia ad doctrinam maturitatemque aetatis progrediatur senilis. cum enim aetas senectutis uita inmaculata sit, utique doctrina uitae inmaculatae senilem praestat aetatem. denique excusanti Hieremiae, quod iuuenis esset, responsum est: noli dicere: iuuenis sum, eo quod non aestimaretur iuuenis definitione diuina qui incanam haberet prudentiam, quae sanctificationis caelestis gratia reluceret. cap. 14 § 1 Uerumtamen non mihi uidetur se ipsum propheta laudare et praeferre senioribus, cum legenslegeris: non te praetereat narratio seniorum; et ipsi enim didicerunt a patribus. nam et alibi Sirach dixit Sapientia: ubi sunt senes, non multum loquaris. sed nouit quibus se praeferat senioribus, inueteratis scilicet in peccato et ueterno impietatis atque senio perfidiae delirantibus. isti sunt seniores plebis qui 3 ? 9*Ps. 118,100 12 cf. Sap.", + "candidate_score": 0.642661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1046", + "psc_text": "R mutuatam GM 18 diligit deum 0 20 dietorum] sonorum AP R studia PRml 21 factorum imitatione a 22 diligatur Ov, add deus GMN Pmla 23 Sie-adicit om-GM sicut AP adicit R dicit ANPTa subiungit Ov, ef. Explan. ps. 39, c.2 legem tuam MO mandatum tuum, d omine! tota die medit atio mea e s t. diligentis circa studium cognoscendae legis haec uox est, quae instruit perfectionem hominis, quam totus hic psalmus informat. et quoniam maximum mandatum esse n ege cognouit, ut diligamus dominum deum nostrum ex toto corde nostro et ex tota anima nostra, sui imitatione nos quoque quos erudire studet uult esse perfectos dicens: quomodo dilexi mandatum tuum, domine! § 2 hoc ipso caritas crescit affectu, quod ipsum testem aduocat cui munus dilectionis inpenditur nec speciem, sed plenitudinem caritatis tali conuentione testatur. hac usus est Petrus: tu scis, inquit, domine, quia diligo te. sed qui diligit dominmndominum legem", + "candidate_score": 0.630084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_870", + "psc_text": "Pm2 27 ipse om.O dicens: sitiuit in te anima mea subiecit infra: a d haesit post te anima mea, me suscepit dextera tua. qui enim sitit, cupit semper adhaerere fonti nec aliud nisi aquam sibi expetere et contingere uidetur, ut ipso pascatur affectu. suscipiens ergo dextera (tua) animam meam et de sua uirtute mihi inpertiens facit eam esse quod non erat, ut dicat: uiuo autem iam non ego, uiuit autem in me Christus. § 4 disce autem etiam exemplo defectionem istam nimiae esse cupiditatis: concupiscit, inquit, e t deficit anima mea inatriadomini. ante concupiscens, inquit, et quasi totam se effundens in concupiscentiam longo fine suspensa defectione dissoluitur. denique quomodo deficiat anima in salutare dei, Hieremias docet: et factum est, inquit, in corde meo ut ignis ardens flammans in ossibus meis, et dissolutus sum undique et ferre non possum. hoc igitur inflammatus desiderio ait Dauid: defecit in salutare tuum anima mea,", + "candidate_score": 0.625736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_16", + "bdc_text": "sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1152", + "psc_text": "humilitatem docere inflatus; quamuis humanam sapientiam mens carnis extollet. et qui paupertate contentus est non est contentus iniuria et qui potest ferre uerberum poenas exagitatur uerborum contumeliis et qui potest administrationes contemnere dolet sibi aliquem honorificentia esse praelatum. grande est in omnibus humilitatis tenere mensuram. § 3 superbia homi- nem prima eiecideiecit. dum plus uolumus, etiam quod minus est solemus amittere. bona humilitas, quae nihil adpetendo totum quod contemnit adipiscitur. ipse dominus Iesus se humiliauit, ut nos eleuaret, et humiliauit usque ad crucem. propter quod exa l tauit. § 4 inquit, lilumillum deus, ut in nomine eius omne srenugenu fectaturflectatur. quanta fecit dominus audeo dicere, et non flexi ei genu? sed flexi ei postquam se humiliauit; sic enim, hoc est per humilitatem. per crucem sibi ecclesiam congregauit. cap. 21 § 1 Dauid rex erat, incerta et occulta sapientiae sibi patefacta testatur, sed ideo se magis humiliabat. at uero Ezechias cecidit", + "candidate_score": 0.616472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_16", + "bdc_text": "sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_452", + "psc_text": "tu enarras iustitias meas — non dixit: § 2 \"quare eogitas iustitias meas ?' — et adsumis testamentum meum per os tuum? non dixit 'per cor tuum. sermo coliiheturcohibetur indigni animi, non obstruitur paenitentia; insolentiam prohibet, non excludit correctionem. cauendum tamen est, ne et ipsa interius corda turbentur et offundat tenebras malitia, ut cor § 3 uanis eogitationibus obcaecatum lucem ueritatis amittat fulgoremque uerbi capere non possit. si igitur Dauid orat, ne auferatur ex ore suo uerbum et, si auferatur, non usque quaque, id est non penitus auferatur, quis tantus est, qui in potestate sua gratiam disputationis esse commemoret praesertim si uita redarguat quod doctrina praesumat et iudicio dei damnanda committat? is enim, qui in iudiciis 4 I Tim. 4. 14 i). 16 Ps. 49, 16 10 ef. Matth. 13, 4 2 speraui Ca 6 uerbo G 7 factis uerba v deformet MSPRT 9 ipse X obmutiscit Am1Pm2Rm2 11 tuo]add.", + "candidate_score": 0.608722, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.70715, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1776", + "psc_text": "potueritis praedicando; ut unusquisque etiam paterfamilias hoc nomine agnoscat paternum affectum suae familiae se debere. Pro Christo et pro vita aeterna, suos omnes admoneat, doceat, hortetur, corripiat; impendat benevolentiam, exerceat disciplinam: ita in domo sua ecclesiasticum et quodammodo episcopale implebit officium, ministrans Christo ut in aeternum sit cum ipso. Nam et illam maximam passionis ministrationem multi ex vestro numero ministrarunt: multi non episcopi neque clerici, juvenes et virgines, seniores cum junioribus, multi conjugati et conjugatae, multi patres matresque familias Christo ministrantes, etiam animas suas in ejus martyrio posuerunt, et honorificante Patre coronas gloriosissimas receperunt. TRACTATUS LII. Ab eo quod scriptum est, Nunc anima mea turbata est; et quid dicam? usque ad id, Haec locutus est Jesus, et abiit, et abscondit se ab eis. Cap. XII, V\\. 27-36. 1. Postquam Dominus Jesus Christus verbis lectionis hesternae ministros suos ut seipsum sequerentur hortatus est, cum ita praedixisset passionem suam, quod nisi granum", + "candidate_score": 0.70715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1776", + "psc_text": "potueritis praedicando; ut unusquisque etiam paterfamilias hoc nomine agnoscat paternum affectum suae familiae se debere. Pro Christo et pro vita aeterna, suos omnes admoneat, doceat, hortetur, corripiat; impendat benevolentiam, exerceat disciplinam: ita in domo sua ecclesiasticum et quodammodo episcopale implebit officium, ministrans Christo ut in aeternum sit cum ipso. Nam et illam maximam passionis ministrationem multi ex vestro numero ministrarunt: multi non episcopi neque clerici, juvenes et virgines, seniores cum junioribus, multi conjugati et conjugatae, multi patres matresque familias Christo ministrantes, etiam animas suas in ejus martyrio posuerunt, et honorificante Patre coronas gloriosissimas receperunt. TRACTATUS LII. Ab eo quod scriptum est, Nunc anima mea turbata est; et quid dicam? usque ad id, Haec locutus est Jesus, et abiit, et abscondit se ab eis. Cap. XII, V\\. 27-36. 1. Postquam Dominus Jesus Christus verbis lectionis hesternae ministros suos ut seipsum sequerentur hortatus est, cum ita praedixisset passionem suam, quod nisi granum", + "candidate_score": 0.696879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1776", + "psc_text": "potueritis praedicando; ut unusquisque etiam paterfamilias hoc nomine agnoscat paternum affectum suae familiae se debere. Pro Christo et pro vita aeterna, suos omnes admoneat, doceat, hortetur, corripiat; impendat benevolentiam, exerceat disciplinam: ita in domo sua ecclesiasticum et quodammodo episcopale implebit officium, ministrans Christo ut in aeternum sit cum ipso. Nam et illam maximam passionis ministrationem multi ex vestro numero ministrarunt: multi non episcopi neque clerici, juvenes et virgines, seniores cum junioribus, multi conjugati et conjugatae, multi patres matresque familias Christo ministrantes, etiam animas suas in ejus martyrio posuerunt, et honorificante Patre coronas gloriosissimas receperunt. TRACTATUS LII. Ab eo quod scriptum est, Nunc anima mea turbata est; et quid dicam? usque ad id, Haec locutus est Jesus, et abiit, et abscondit se ab eis. Cap. XII, V\\. 27-36. 1. Postquam Dominus Jesus Christus verbis lectionis hesternae ministros suos ut seipsum sequerentur hortatus est, cum ita praedixisset passionem suam, quod nisi granum", + "candidate_score": 0.680589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1776", + "psc_text": "potueritis praedicando; ut unusquisque etiam paterfamilias hoc nomine agnoscat paternum affectum suae familiae se debere. Pro Christo et pro vita aeterna, suos omnes admoneat, doceat, hortetur, corripiat; impendat benevolentiam, exerceat disciplinam: ita in domo sua ecclesiasticum et quodammodo episcopale implebit officium, ministrans Christo ut in aeternum sit cum ipso. Nam et illam maximam passionis ministrationem multi ex vestro numero ministrarunt: multi non episcopi neque clerici, juvenes et virgines, seniores cum junioribus, multi conjugati et conjugatae, multi patres matresque familias Christo ministrantes, etiam animas suas in ejus martyrio posuerunt, et honorificante Patre coronas gloriosissimas receperunt. TRACTATUS LII. Ab eo quod scriptum est, Nunc anima mea turbata est; et quid dicam? usque ad id, Haec locutus est Jesus, et abiit, et abscondit se ab eis. Cap. XII, V\\. 27-36. 1. Postquam Dominus Jesus Christus verbis lectionis hesternae ministros suos ut seipsum sequerentur hortatus est, cum ita praedixisset passionem suam, quod nisi granum", + "candidate_score": 0.673887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14_16", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit . Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1919", + "psc_text": "suorum proprietatem criminum, non ex nobis. 3. Aspiciebant ergo ad invicem discipuli, haesitantes de quo diceret. Sic quippe in eis erat erga Magistrum suum pia charitas, ut tamen eos humana alterum de altero stimularet infirmitas. Nota quidem sibi erat cujusque conscientia; verumtamen quia proximi erat ignota, ita sibi unusquisque erat certus, ut incerti essent et in caeteris singuli, et in singulis caeteri. 4. Erat ergo recumbens unus ex discipulis ejus in sinu Jesu, quem diligebat Jesus. Quid dixerit, in sinu, paulo post ait, ubi dicit, supra pectus Jesu. Ipse est Joannes cujus est hoc Evangelium, sicut postea manifestat (Joan. XXI, 20-24). Erat enim eorum haec consuetudo qui sacras Litteras nobis ministrarunt, ut quando ab aliquo eorum divina narrabatur historia, cum ad seipsum veniret, tanquam de alio loqueretur; et sic se insereret ordini narrationis suae, tanquam rerum gestarum scriptor, non tanquam sui ipsius praedicator. Nam et hoc sanctus Matthaeus fecit, qui", + "candidate_score": 0.656846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2543", + "psc_text": "non erat palam, quia non intelligebant. Et quod seorsum discipulis loquebatur, non in occulto utique loquebatur. Quis namque in occulto loquitur, qui coram tot hominibus loquitur; cum scriptum sit, In ore duorum vel trium testium stabit omne verbum (Deut. XIX, 15) : praesertim si hoc loquitur paucis, quod per eos velit innotescere multis; sicut ipse Dominus ait illis, quos adhuc paucos habebat, Quod dico vobis in tenebris, dicite in lumine; et quod in aure auditis, praedicate super tecta (Matth. X, 27) ? Ergo et hoc ipsum quod ab ipso dici videbatur occulte, quodammodo non dicebatur in occulto: quia non ita dicebatur, ut ab eis quibus dictum fuerat, taceretur; sed ita potius, ut usquequaque praedicaretur. Sic ergo dici potest aliquid et palam simul et non palam, vel in occulto simul et non in occulto, quomodo dictum est, Ut videntes videant, et non videant (Marc. IV, 12) . Quomodo enim videant, nisi", + "candidate_score": 0.650876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15_17", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2696", + "psc_text": "Quod vitium maxime cavendum est eis qui pascunt oves Christi, ne sua quaerant, non quae Jesu Christi; et in usus cupiditatum suarum conferant, pro quibus sanguis fusus est Christi. Cujus amor in eo qui pascit oves ejus, in tam magnum debet spiritualem crescere ardorem, ut vincat etiam mortis naturalem timorem, quo mori nolumus, et quando cum Christo vivere volumus. Nam et apostolus Paulus dicit se habere concupiscentiam dissolvi et esse cum Christo (Philipp. I, 23): ingemiscit tamen gravatus, et non vult exspoliari, sed supervestiri, ut absorbeatur mortale a vita (II Cor. V, 4). Et huic Dominus dilectori suo, Cum senueris, inquit, extendes manus tuas, et alius te cinget, et ducet quo tu non vis. Hoc enim ei dixit, significans qua morte clarificaturus erat Deum. Extendes, inquit, manus tuas, hoc est crucifigeris. Ad hoc autem ut venias, alius te cinget, et ducet, non quo vis, sed quo non vis. Prius dixit", + "candidate_score": 0.649462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15_17", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2215", + "psc_text": "Quae utique Petro adhuc defuit, quando mulieris ancillae interrogatione perterritus, non potuit verum testimonium perhibere; sed contra suam pollicitationem timore magno compulsus est ter negare (Matth. XXVI, 69-74). Timor autem iste non est in charitate, sed perfecta charitas foras mittit timorem (I Joan. IV, 18). Denique ante passionem Domini, servilis timor ejus interrogatus est a femina servitutis; post resurrectionem vero Domini liberalis ejus amor ab ipso Principe libertatis (Joan. XXI, 15): et ideo ibi turbabatur, hic tranquillabatur; ibi quem dilexerat negabat, hic quem negaverat diligebat. Sed adhuc etiam tunc amor ipse infirmus fuerat et angustus, donec eum roboraret et dilataret Spiritus sanctus. Qui posteaquam illi est abundantia gratiae largioris infusus, sic ad perhibendum de Christo testimonium quondam ejus frigidum pectus accendit, atque illa prius trepida quae veritatem suppresserant, ora reseravit, ut cum omnes in quos venerat Spiritus sanctus, linguis omnium gentium loquerentur, Judaeorum circumstantibus turbis, solus ad testimonium de Christo", + "candidate_score": 0.647688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1248", + "psc_text": "est? quale vinum est, quod non turbat, sed dirigit mentem? quale vinum est, quod facit perpetuo sanum, non inebriando facit insanum? Inebriabuntur. Unde? Ab ubertate domus tuae; et torrente voluptatis tuae potabis eos. Unde? Quoniam apud te fons vitae. Ipse fons vitae ambulabat in terra, ipse dicebat, Qui sitit, veniat ad me (Joan. VII, 37) . Ecce fons. Sed nos de lumine loqui coeperamus, et propositam ex Evangelio quaestionem de lumine tractabamus. Lectum est enim nobis dicente Domino, Ego sum lux mundi. Inde quaestio, ne quis carnaliter sapiens solem istum intelligendum putaret: venimus inde ad Psalmum, quo considerato, invenimus interim Dominum fontem vitae. Bibe et vive. Apud te, inquit, fons vitae: ideo sub umbraculo alarum tuarum sperant filii hominum, inebriari isto fonte quaerentes. Sed de lumine dicebamus. Sequere ergo: nam Propheta cum dixisset, Apud te fons vitae, secutus adjunxit, In lumine tuo videbimus lumen (Psal. XXXV, 8, 10) ; Deum", + "candidate_score": 0.639307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_320", + "psc_text": "non est mirum eis qui noverunt quia Deus fecit. Ipse enim fecit vinum illo die in nuptiis in sex illis hydriis, quas impleri aqua praecepit (Joan. II, 6-11), qui omni anno facit hoc in vitibus. Sicut enim quod miserunt ministri in hydrias, in vinum conversum est opere Domini; sic et quod nubes fundunt, in vinum convertitur ejusdem opere Domini. Illud autem non miramur, quia omni anno fit: assiduitate amisit admirationem. Nam et considerationem majorem invenit, quam id quod factum est in hydriis aquae. Quis est enim qui considerat opera Dei, quibus regitur et administratur totus hic mundus, et non obstupescit obruiturque miraculis? Si consideret vim unius grani, cujuslibet seminis, magna quaedam res est, horror est consideranti. Sed quia homines in aliud intenti perdiderunt considerationem operum Dei, in qua darent laudem quotidie Creatori; tanquam servavit sibi Deus inusitata quaedam quae faceret, ut tanquam dormientes homines, ad se colendum mirabilius excitaret. Mortuus", + "candidate_score": 0.629653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_360", + "psc_text": "figurabat, cui dictum est, Servasti vinum bonum usque adhuc. Bonum enim vinum Christus servavit usque adhuc, id est, Evangelium suum. 3. Jam enim incipiamus ipsa sacramentorum operta detegere, quantum ille donat in cujus nomine vobis promisimus. Erat prophetia antiquis temporibus, et a prophetiae dispensatione nulla tempora cessaverunt: sed illa prophetia, quando in illa Christus non intelligebatur, aqua erat. In aqua enim vinum quodammodo latet. Dicit Apostolus quid intelligamus in ista aqua: « Usque ad hodiernum, inquit, diem, quamdiu legitur Moyses, idipsum velamen super cor eorum positum est; quod non revelatur, quia in Christo evacuatur. Et cum transieris, inquit, ad Dominum, auferetur velamen » (II Cor. III, 14-16). Velamen dicit adopertionem prophetiae, ut non intelligeretur. Tollitur velamen, cum transieris ad Dominum: sic tollitur insipientia, cum transieris ad Dominum, et quod aqua erat, vinum tibi fit. Lege libros omnes propheticos, non intellecto Christo, quid tam insipidum et fatuum invenies? Intellige ibi Christum,", + "candidate_score": 0.628052, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum", + "max_score": 0.705375, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_0", + "psc_text": "De observationibus monachorum Etsi gloriari in Christo licet quod hujusmodi principiis sitis initiati, ut sit inchoatio vestra perfectio, et ad veram vivendi frugem gradus interpositos praevolantes, apice ipsius culminis occupato, disciplinae summam teneatis, ut in votis habere debeat imitari quisque vos potius quam posse credat institui: mihi tamen hujus licentiam praerogativae paternus ascripsit affectus, et amplectenda mihi vestrae expostulationis exactio; qui dum me auditis non solum libenter, sed etiam avide, impudentem me vestro amore fecistis. Praecedentes duco, et ultra mensuram meae possibilitatis extensus quos sequi cupio ducere compellor. Pergam igitur per tramitem vitae vestrae, et quasi qui primis litterarum imbuatur elementis depictis, adumbratas praefigurationibus notas stylo imitatore calcabo, accedentibus ad speranda beati instituti praemia quae sequenda sunt. Primum abstinentiae cura, jejunii patientia, orandi assiduitas, legendi, vel si quis adhuc litterarum expers sit, audiendi sit desiderium cum cupiditate discendi. Haec enim sunt prima quasi lactentium in Dei agnitione crepundia: quibus homo", + "candidate_score": 0.705375, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione", + "max_score": 0.704239, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione_window_0", + "psc_text": "De oratione Evangelica praecepta, fratres dilectissimi, nihil aliud sunt quam magisteria divina, fundamenta aedificandae spei, firmamenta roborandae fidei, nutrimenta fovendi cordis, gubernacula dirigendi itineris, praesidia obtinendae salutis, quae dum dociles credentium mentes in terris instruunt, ad coelestia regna perducunt. Multa per prophetas suos dici Dominus voluit et audiri, sed quanto majora sunt quae Filius Dei loquitur, quae Dei sermo, qui in prophetis suis fuit, propria voce testatur, non jam mandans ut paretur venienti via, sed ipse veniens, et viam nobis aperiens ostendit, qualiter qui in tenebris mortis errantes improvidi et prius caeci fuimus, suae gratiae luce illuminati iter vitae ipso Domino rectore teneremus. Qui inter caetera salutaria sua monita et praecepta sua divina quibus populos suos consuluit ad salutem, etiam orandi ipse formam dedit; ipse quid precaremur monuit et instruxit; qui fecit vivere, docuit et orare, ea benignitate scilicet qua et caetera dare et conferre dignatus est ut, dum prece", + "candidate_score": 0.704239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione_window_0", + "psc_text": "De oratione Evangelica praecepta, fratres dilectissimi, nihil aliud sunt quam magisteria divina, fundamenta aedificandae spei, firmamenta roborandae fidei, nutrimenta fovendi cordis, gubernacula dirigendi itineris, praesidia obtinendae salutis, quae dum dociles credentium mentes in terris instruunt, ad coelestia regna perducunt. Multa per prophetas suos dici Dominus voluit et audiri, sed quanto majora sunt quae Filius Dei loquitur, quae Dei sermo, qui in prophetis suis fuit, propria voce testatur, non jam mandans ut paretur venienti via, sed ipse veniens, et viam nobis aperiens ostendit, qualiter qui in tenebris mortis errantes improvidi et prius caeci fuimus, suae gratiae luce illuminati iter vitae ipso Domino rectore teneremus. Qui inter caetera salutaria sua monita et praecepta sua divina quibus populos suos consuluit ad salutem, etiam orandi ipse formam dedit; ipse quid precaremur monuit et instruxit; qui fecit vivere, docuit et orare, ea benignitate scilicet qua et caetera dare et conferre dignatus est ut, dum prece", + "candidate_score": 0.698574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione_window_0", + "psc_text": "De oratione Evangelica praecepta, fratres dilectissimi, nihil aliud sunt quam magisteria divina, fundamenta aedificandae spei, firmamenta roborandae fidei, nutrimenta fovendi cordis, gubernacula dirigendi itineris, praesidia obtinendae salutis, quae dum dociles credentium mentes in terris instruunt, ad coelestia regna perducunt. Multa per prophetas suos dici Dominus voluit et audiri, sed quanto majora sunt quae Filius Dei loquitur, quae Dei sermo, qui in prophetis suis fuit, propria voce testatur, non jam mandans ut paretur venienti via, sed ipse veniens, et viam nobis aperiens ostendit, qualiter qui in tenebris mortis errantes improvidi et prius caeci fuimus, suae gratiae luce illuminati iter vitae ipso Domino rectore teneremus. Qui inter caetera salutaria sua monita et praecepta sua divina quibus populos suos consuluit ad salutem, etiam orandi ipse formam dedit; ipse quid precaremur monuit et instruxit; qui fecit vivere, docuit et orare, ea benignitate scilicet qua et caetera dare et conferre dignatus est ut, dum prece", + "candidate_score": 0.682132, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.702951, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_362", + "psc_text": "bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in via tua. 2. Videbam enim plenam Ecclesiam; et alius sic ibat, alius autem sic. Mihi autem displicebat quod agebam in saeculo, et oneri mihi erat valde, non jam inflammantibus cupiditatibus, ut solebant, spe honoris et pecuniae, ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor.", + "candidate_score": 0.702951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_459", + "psc_text": "inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat. Erat etiam serva servorum tuorum. Quisquis eorum noverat eam, multum in ea laudabat et honorabat et diligebat te; quia sentiebat praesentiam tuam in corde ejus, sanctae conversationis fructibus testibus. Fuerat enim unius viri uxor, mutuam vicem parentibus reddiderat, domum suam pie tractaverat, in operibus bonis testimonium habebat. Nutrierat filios, toties eos parturiens, quoties abs te deviare cernebat. Postremo nobis, Domine, omnibus, quia ex munere tuo sinis loqui servis tuis, qui ante dormitionem ejus in te jam consociati vivebamus percepta gratia Baptismi tui, ita curam gessit, quasi omnes genuisset, ita servivit quasi ab omnibus genita fuisset. CAPUT X. Colloquium cum matre", + "candidate_score": 0.700665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", + "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", + "candidate_score": 0.700546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_52", + "psc_text": "tibi miserationes tuas, quibus eruisti me ab omnibus viis meis pessimis; ut dulcescas mihi super omnes seductiones quas sequebar; et amem te validissime et amplexer manum tuam totis praecordiis meis, et eruas me ab omni tentatione usque in finem. Ecce enim tu, Domine, rex meus et Deus meus, tibi serviat quidquid utile puer didici; tibi serviat quod loquor, et scribo, et lego, et numero: quoniam cum vana discerem, tu disciplinam dabas mihi; et in eis vanis peccata delectationum mearum dimisisti mihi. Didici enim in eis multa verba utilia; sed et quae in rebus non vanis disci possunt: et ea via tuta est in qua pueri ambularent. CAPUT XVI. Improbat modum juventutis erudiendae. 25. Sed vae tibi, flumen moris humani! Quis resistet tibi? quamdiu non siccaberis? quousque volves Evae filios in mare magnum et formidolosum, quod vix transeunt qui lignum conscenderint? Nonne ego in te legi et tonantem Jovem et adulterantem?", + "candidate_score": 0.694181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_459", + "psc_text": "inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat. Erat etiam serva servorum tuorum. Quisquis eorum noverat eam, multum in ea laudabat et honorabat et diligebat te; quia sentiebat praesentiam tuam in corde ejus, sanctae conversationis fructibus testibus. Fuerat enim unius viri uxor, mutuam vicem parentibus reddiderat, domum suam pie tractaverat, in operibus bonis testimonium habebat. Nutrierat filios, toties eos parturiens, quoties abs te deviare cernebat. Postremo nobis, Domine, omnibus, quia ex munere tuo sinis loqui servis tuis, qui ante dormitionem ejus in te jam consociati vivebamus percepta gratia Baptismi tui, ita curam gessit, quasi omnes genuisset, ita servivit quasi ab omnibus genita fuisset. CAPUT X. Colloquium cum matre", + "candidate_score": 0.689993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_267", + "psc_text": "meque illud non nisi propter se dixisse credidit. Et quod alius acciperet ad succensendum mihi, accepit honestus adolescens ad succensendum sibi, et ad me ardentius diligendum. Dixeras enim tu jam olim, et innexueras Litteris tuis: Corripe sapientem, et amabit te (Prov. IX, 8) . At ego illum jam non corripueram; sed utens tu omnibus, et scientibus et nescientibus, ordine quo nosti, et ille ordo justus est, de corde et lingua mea carbones ardentes operatus es, quibus mentem spei bonae adureres tabescentem, ac sanares. Taceat laudes tuas qui miserationes tuas non considerat, quae tibi de medullis meis confitentur. Etenim ille post illa verba proripuit se ex fovea tam alta, qua libenter demergebatur, et cum miserabili voluptate caecabatur; et excussit animum forti temperantia, et resiluerunt omnes Circensium sordes ab eo, ampliusque illuc non accessit. Deinde patrem reluctantem evicit, ut me magistro uteretur: cessit ille atque concessit. Et audire me rursus incipiens, illa", + "candidate_score": 0.682925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4_6", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem . Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.680344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15_17", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.661098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14_16", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit . Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.660963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_253", + "psc_text": "antea videbantur absurda, cum arguebam tanquam ita sentientes sanctos tuos; verum autem non ita sentiebant: et tanquam regulam diligentissime commendaret, saepe in popularibus sermonibus suis dicentem Ambrosium laetus audiebam, Littera occidit; spiritus autem vivificat (II Cor. III, 6) : cum ea quae ad litteram perversitatem docere videbantur, remoto mystico velamento spiritualiter aperiret, non dicens quod me offenderet, quamvis ea diceret, quae utrum vera essent adhuc ignorarem. Tenebam enim cor meum ab omni assensione, timens praecipitium; et suspendio magis necabar. Volebam enim eorum quae non viderem ita me certum fieri, ut certus essem quod septem et tria decem sint. Neque enim tam insanus eram, ut ne hoc quidem putarem posse comprehendi; sed sicut hoc, ita caetera cupiebam, sive corporalia quae coram sensibus meis non adessent; sive spiritualia, de quibus cogitare nisi corporaliter nesciebam. Et sanari credendo poteram, ut purgatior acies mentis meae dirigeretur aliquo modo in veritatem tuam semper manentem, et", + "candidate_score": 0.659662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_52", + "psc_text": "tibi miserationes tuas, quibus eruisti me ab omnibus viis meis pessimis; ut dulcescas mihi super omnes seductiones quas sequebar; et amem te validissime et amplexer manum tuam totis praecordiis meis, et eruas me ab omni tentatione usque in finem. Ecce enim tu, Domine, rex meus et Deus meus, tibi serviat quidquid utile puer didici; tibi serviat quod loquor, et scribo, et lego, et numero: quoniam cum vana discerem, tu disciplinam dabas mihi; et in eis vanis peccata delectationum mearum dimisisti mihi. Didici enim in eis multa verba utilia; sed et quae in rebus non vanis disci possunt: et ea via tuta est in qua pueri ambularent. CAPUT XVI. Improbat modum juventutis erudiendae. 25. Sed vae tibi, flumen moris humani! Quis resistet tibi? quamdiu non siccaberis? quousque volves Evae filios in mare magnum et formidolosum, quod vix transeunt qui lignum conscenderint? Nonne ego in te legi et tonantem Jovem et adulterantem?", + "candidate_score": 0.655128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_13_15", + "bdc_text": "Quo in argumento perrexeris , et illi quiddam utiliss [ imi ] et patri eius gratiss [ imi ] feceris . Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit . Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare :", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_52", + "psc_text": "tibi miserationes tuas, quibus eruisti me ab omnibus viis meis pessimis; ut dulcescas mihi super omnes seductiones quas sequebar; et amem te validissime et amplexer manum tuam totis praecordiis meis, et eruas me ab omni tentatione usque in finem. Ecce enim tu, Domine, rex meus et Deus meus, tibi serviat quidquid utile puer didici; tibi serviat quod loquor, et scribo, et lego, et numero: quoniam cum vana discerem, tu disciplinam dabas mihi; et in eis vanis peccata delectationum mearum dimisisti mihi. Didici enim in eis multa verba utilia; sed et quae in rebus non vanis disci possunt: et ea via tuta est in qua pueri ambularent. CAPUT XVI. Improbat modum juventutis erudiendae. 25. Sed vae tibi, flumen moris humani! Quis resistet tibi? quamdiu non siccaberis? quousque volves Evae filios in mare magnum et formidolosum, quod vix transeunt qui lignum conscenderint? Nonne ego in te legi et tonantem Jovem et adulterantem?", + "candidate_score": 0.648873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_213", + "psc_text": "studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille audita desideraret, sive quae ipse tali ingenio apta existimarem. Caeterum conatus omnis meus, quo proficere in illa secta statueram, illo homine cognito prorsus intercidit: non ut ab eis omnino separarer, sed quasi melius quidquam non inveniens, eo quo jam quoquo modo irrueram, contentus interim esse decreveram, nisi aliquid forte quod magis eligendum esset eluceret. Ita ille Faustus, qui multis laqueus mortis exstitit, meum quo captus eram relaxare jam coeperat, nec volens nec sciens. Manus enim tuae, Deus meus, in abdito providentiae tuae, non deserebant animam meam; et de sanguine cordis matris meae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro me", + "candidate_score": 0.63715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_266", + "psc_text": "non eum oblitus eras futurum inter filios tuos antistitem sacramenti tui; et ut aperte tibi tribueretur ejus correctio, per me quidem illam, sed nescientem operatus es. Nam quodam die cum sederem loco solito, et coram me adessent discipuli, venit, salutavit, sedit, atque in ea quae agebantur animum intendit: et forte lectio in manibus erat, quam dum exponerem, et opportune mihi adhibenda videretur similitudo Circensium, quo illud quod insinuabam et jucundius et planius fieret, cum irrisione mordaci eorum quos illa captivasset insania; tu scis, Deus noster, quod tunc de Alypio ab illa peste sanando non cogitaverim. At ille in se rapuit, meque illud non nisi propter se dixisse credidit. Et quod alius acciperet ad succensendum mihi, accepit honestus adolescens ad succensendum sibi, et ad me ardentius diligendum. Dixeras enim tu jam olim, et innexueras Litteris tuis: Corripe sapientem, et amabit te (Prov. IX, 8) . At ego illum jam non corripueram;", + "candidate_score": 0.631357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_213", + "psc_text": "studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille audita desideraret, sive quae ipse tali ingenio apta existimarem. Caeterum conatus omnis meus, quo proficere in illa secta statueram, illo homine cognito prorsus intercidit: non ut ab eis omnino separarer, sed quasi melius quidquam non inveniens, eo quo jam quoquo modo irrueram, contentus interim esse decreveram, nisi aliquid forte quod magis eligendum esset eluceret. Ita ille Faustus, qui multis laqueus mortis exstitit, meum quo captus eram relaxare jam coeperat, nec volens nec sciens. Manus enim tuae, Deus meus, in abdito providentiae tuae, non deserebant animam meam; et de sanguine cordis matris meae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro me", + "candidate_score": 0.629249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_226", + "psc_text": "et id erat peccatum insanabilius, quo me peccatorem non esse arbitrabar; et exsecrabilis iniquitas te, Deus omnipotens, te in me ad perniciem meam, quam mea te ad salutem malle superari. Nondum ergo posueras custodiam ori meo, et ostium continentiae circum labia mea, ut non declinaret cor meum in verba maligna, ad excusandas excusationes in peccatis cum hominibus operantibus iniquitatem; et ideo adhuc combinabam cum electis eorum (Psal. CXL, 3, 4). 19. Sed tamen jam desperans in ea falsa doctrina me posse proficere; eaque ipsa quibus si nihil melius reperirem, contentus esse decreveram, jam remissius negligentiusque retinebam. Etenim suborta est etiam mihi cogitatio, prudentiores caeteris fuisse illos philosophos, quos Academicos appellant, quod de omnibus dubitandum esse censuerant, nec aliquid veri ab homine comprehendi posse decreverant. Ita enim et mihi liquido sensisse videbantur, ut vulgo habentur, etiam illorum intentionem nondum intelligenti. Nec dissimulavi eumdem hospitem meum reprimere a nimia fiducia, quam sensi", + "candidate_score": 0.627188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_267", + "psc_text": "meque illud non nisi propter se dixisse credidit. Et quod alius acciperet ad succensendum mihi, accepit honestus adolescens ad succensendum sibi, et ad me ardentius diligendum. Dixeras enim tu jam olim, et innexueras Litteris tuis: Corripe sapientem, et amabit te (Prov. IX, 8) . At ego illum jam non corripueram; sed utens tu omnibus, et scientibus et nescientibus, ordine quo nosti, et ille ordo justus est, de corde et lingua mea carbones ardentes operatus es, quibus mentem spei bonae adureres tabescentem, ac sanares. Taceat laudes tuas qui miserationes tuas non considerat, quae tibi de medullis meis confitentur. Etenim ille post illa verba proripuit se ex fovea tam alta, qua libenter demergebatur, et cum miserabili voluptate caecabatur; et excussit animum forti temperantia, et resiluerunt omnes Circensium sordes ab eo, ampliusque illuc non accessit. Deinde patrem reluctantem evicit, ut me magistro uteretur: cessit ille atque concessit. Et audire me rursus incipiens, illa", + "candidate_score": 0.626915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_11_13", + "bdc_text": "nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet . Praeclare igitur ab humanitate tua factum est , quod hanc nostram Spartam tua prudentia ornare volueris . Quo in argumento perrexeris , et illi quiddam utiliss [ imi ] et patri eius gratiss [ imi ] feceris .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_332", + "psc_text": "XXV, 33, 34): quoniam caput quadrupedis pro te honoravit populus primogenitus, conversus corde in Aegyptum, et curvans imaginem tuam, animam suam ante imaginem vituli manducantis fenum (Exod. XXXII, 1-6; et Psal. CV, 19, 20). Inveni haec ibi, et non manducavi. Placuit enim tibi, Domine, auferre opprobrium diminutionis ab Jacob, ut major serviret minori (Rom. IX, 13); et vocasti Gentes in haereditatem tuam. Et ego ad te veneram ex Gentibus, et intendi in aurum quod ab Aegypto voluisti ut auferret populus tuus (Exod. III, 22; et XI, 2), quoniam tuum erat, ubicumque erat. Et dixisti Atheniensibus per Apostolum tuum, quod in te vivimus et movemur et sumus; sicut et quidam secundum eos dixerunt (Act. XVII, 28): et utique inde erant illi libri. Et non attendi in idola Aegyptiorum, quibus de auro tuo ministrabant, qui transmutaverunt veritatem Dei in mendacium, et coluerunt, et servierunt creaturae potius quam Creatori (Rom. I, 25). CAPUT", + "candidate_score": 0.615129, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.702279, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1011", + "psc_text": "symbolum fidei, quisquis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascribit, et tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. Multi it que in ea gaudentes pariter et exsultantes, recognoverunt fidei suae sensum, et ita se semper ex traditione paterna tenuisse, ut vester apostolatus exposuit, jure laetantur. Nonnulli sollicitiores facti, beatitudinis vestrae admonitione percepta modis, omnibus se gratulantur instructos, datamque sibi occasionem gaudent, qua libere ac fiducialiter, suffragante etiam apostolicae sedis auctoritate, eloquantur, et asserat unusquisque quod credit. CAP. III. Quis autem apostolatui vestro pro hoc tanto munere, quo non solum Gallias, sed totum mundum, velut quibusdam pretiosissimis gemmis ornavit, dignas aestimet gratias posse persolvi? Doctrinae post Deum vestrae debet fidelis, ut constanter teneat quod credebat; debet etiam infidelis, ut a perfidia sua, agnita veritate, discedat, 1109 et apostolicae institutionis luce perfusus, erroris sui tenebras derelinquat, magisque sequatur et credat, quod per os vestrum Dominus noster Jesus Christus de", + "candidate_score": 0.702279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.699881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1011", + "psc_text": "symbolum fidei, quisquis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascribit, et tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. Multi it que in ea gaudentes pariter et exsultantes, recognoverunt fidei suae sensum, et ita se semper ex traditione paterna tenuisse, ut vester apostolatus exposuit, jure laetantur. Nonnulli sollicitiores facti, beatitudinis vestrae admonitione percepta modis, omnibus se gratulantur instructos, datamque sibi occasionem gaudent, qua libere ac fiducialiter, suffragante etiam apostolicae sedis auctoritate, eloquantur, et asserat unusquisque quod credit. CAP. III. Quis autem apostolatui vestro pro hoc tanto munere, quo non solum Gallias, sed totum mundum, velut quibusdam pretiosissimis gemmis ornavit, dignas aestimet gratias posse persolvi? Doctrinae post Deum vestrae debet fidelis, ut constanter teneat quod credebat; debet etiam infidelis, ut a perfidia sua, agnita veritate, discedat, 1109 et apostolicae institutionis luce perfusus, erroris sui tenebras derelinquat, magisque sequatur et credat, quod per os vestrum Dominus noster Jesus Christus de", + "candidate_score": 0.689546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1012", + "psc_text": "ornavit, dignas aestimet gratias posse persolvi? Doctrinae post Deum vestrae debet fidelis, ut constanter teneat quod credebat; debet etiam infidelis, ut a perfidia sua, agnita veritate, discedat, 1109 et apostolicae institutionis luce perfusus, erroris sui tenebras derelinquat, magisque sequatur et credat, quod per os vestrum Dominus noster Jesus Christus de sacramento incarnationis suae docet, quam id teneat quod diabolus humanae salutis et veritatis inimicus instillat. CAP. IV. Optassemus etiam ad filium vestrum, gloriosissimum ac fidelissimum principem, super eamdem causam litteras dare, quibus congratulantes fidei ipsius, humilitatis quoque nostrae sollicitudinem, qua vos in Christo sequimur, proderemus, nisi ad nos de Orientalibus partibus necessarium amplius non putarunt. Aliqui codices carent voce, partibus. nuntio perlato, fieri hoc minime necessarium putassemus. Meritis autem apostolatus vestri pius Dominus praestitit ut haeresim jam diu occulte nutritam vestris temporibus proderet. Ad laudem enim sollicitudinis vestrae pertinet quod malorum error latere non potuit; ad gloriam fidei redundat quod", + "candidate_score": 0.688215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_732", + "psc_text": "qui apud nos sunt exarchum, sanctitati vestrae suggessi: quandoquidem ne ad vos 952 contenderem, regiarum litterarum vincula retinuerunt, quemadmodum et alios. Et sanctitatem vestram oro ut et paterno affectu illos videat, et sinceras aures vestras illis benignas praebeat, et calumniis vexatam ac sine causa impugnatam senectutem meam studio et providentia vestra dignetur, tum ante omnia fidei insidiis appetitae quam maximam potest curam gerat, paternamque haereditatem Ecclesiis integram custodiat: ut pro his etiam paratas remunerationes a munifico et liberali Domino sanctitas vestra recipiat. 941 Λέοντι ἐπισκόπῳ Ῥώμης. Εἰ Παῦλος τῆς ἀληθείας ὁ κήρυξ, ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος σάλπιγξ, πρὸς τὸν μέγαν ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος", + "candidate_score": 0.686853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_956", + "psc_text": "beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus sui pravitate a catholicae fidei veritate recedentes, seipsos dignos abjectione fecerint, suo etiam consensu, auctoritatis vestrae praecedente sententia, damnatione congrua persequendos. Litterarum ergo vestrarum formam secuti, modum praescriptae ordinationis nos servasse, his per fratrem et coepiscopum nostrum Cyriacum missis ostendimus. Superest ut, annuente Domino perfectis rebus, palmam fidei et consummati certaminis coronam quiete perpetua retinentes, 1082 hoc futuris memorabile saeculis relinquatis, ut ob hoc exstitisse praesenti tempore impiae sectae contumacia videatur, ut vobis propugnatoribus in aeternum prostrata succumberet. Et alia manu: Incolumem beatitudinem tuam summa Divinitas tucatur atque custodiat, domine sancte ac beatissime pater. EUSEBIUS episcopus Mediolanensis Ecclesiae, in omnia", + "candidate_score": 0.685747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1011", + "psc_text": "symbolum fidei, quisquis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascribit, et tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. Multi it que in ea gaudentes pariter et exsultantes, recognoverunt fidei suae sensum, et ita se semper ex traditione paterna tenuisse, ut vester apostolatus exposuit, jure laetantur. Nonnulli sollicitiores facti, beatitudinis vestrae admonitione percepta modis, omnibus se gratulantur instructos, datamque sibi occasionem gaudent, qua libere ac fiducialiter, suffragante etiam apostolicae sedis auctoritate, eloquantur, et asserat unusquisque quod credit. CAP. III. Quis autem apostolatui vestro pro hoc tanto munere, quo non solum Gallias, sed totum mundum, velut quibusdam pretiosissimis gemmis ornavit, dignas aestimet gratias posse persolvi? Doctrinae post Deum vestrae debet fidelis, ut constanter teneat quod credebat; debet etiam infidelis, ut a perfidia sua, agnita veritate, discedat, 1109 et apostolicae institutionis luce perfusus, erroris sui tenebras derelinquat, magisque sequatur et credat, quod per os vestrum Dominus noster Jesus Christus de", + "candidate_score": 0.683525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει φροντίσαι, καὶ φυλάξαι ταῖς ἐκκλησίαις τὸν πατρῷον κλῆρον ἀκήρατον· ἵνα καὶ τὰς ἀντὶ τούτων ἀντιδόσεις δέξηται ὑμῶν ἡ ἁγιότης παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου δεσπότου. ADMONITIO IN SEQUENTIS EPISTOLAE FRAGMENTUM. 1. Insigne quod subjicimus epistolae Anatolii fragmentum, ex quo hunc post Flaviani mortem ordinatum discimus, e codice Regio 940 a Cotelerio editum fuit inter Ecclesiae Graecae Monumenta tom. I, pag. 66. Istud Quesnellus secundae Leonis editioni inseruit, praemisitque epistolis 69, 70 et 71, datis mense Julio an. 450, in quibus de ipsius Anatolii ordinatione sermo est. In observationibus autem ad hoc fragmentum affirmat, circa haec tempora (praedictarum scilicet epistolarum Leonis) Flavianum obiisse;", + "candidate_score": 0.683141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.680074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.675254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.66991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Quod nos ante oculos semper habentes, non desinemus Domino ac Deo nostro gratias agere et pariter supplicare, gratulantes quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque doctrinae apostolicae sedi, unde religionis nostrae, propitio Christo, fons et origo manavit, antistitem dederit; petentes etiam ut datum concessumque munus pontificii vestri, longissima ad aedificationem Ecclesiarum suarum aetate custodiat. Nos autem etsi impares meritis, pari tamen fide, si quid (quod absit) contra Ecclesiam catholicam profana infestatione tentetur, parati sumus, confortante Domino, cum beatitudine vestra pro veritate fidei 1110 animas nostras ponere, et vitam hanc auctori salutis nostrae et largitori aeternitatis impendere. Et alia manu: Ora pro me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram", + "candidate_score": 0.667457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.665687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17_19", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε . Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.665028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17_19", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε . Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_833", + "psc_text": "ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris. 1005 Salonius venerator vester, apostolatum vestrum in Domino saluto, orationum vestrarum subsidia deposcens. Veranus cultor vestri apostolatus, beatitudinem vestram saluto, et ut pro me oretis peto. EPISTOLA LXIX. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Consensum suum ad ordinationem Anatolii CP. suspendit; professionem fidei exigit. --II. Petit ut idem haereticorum communionem abdicet, communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare.", + "candidate_score": 0.664229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1041", + "psc_text": "cum nullum sit dubium quin gaudeat omnino vestra beatitudo, quod quae ab ipsis celebratur congregatio, praestantiorem habuerit honorem, prompto animo progressa est ad confirmandum quidem ipsum canonem centum quinquaginta sanctorum Patrum statuentium, ut Constantinopolitanus episcopus habeat honorem et primum locum post Romanam sanctissimam sedem, eo quod etiam Constantinopolis sit nova Roma, definivitque etiam ut ordinationes ipse faceret metropolitarum Ponticae, et Asianae, et Thracicae dioecesis; episcopis, qui sub ipsorum ditione sunt, a propriis metropolitis ordinationem accipientibus, ut in hoc potius auferantur throno Constantinopolitano ordinationes complurium episcoporum, quas per sexaginta et septuaginta annos facere consueverat. CAP. V. Ita vero cum omnes res bene essent progressae, atque in laetitiam desiissent, piissimi protinus episcopi Paschasinus et Lucentius et reverendissimus presbyter Bonifacius, saepe quidem de hac ipsa re a nobis edocti, et ignorantes intentionem vestrae sanctitatis, quam habetis erga Constantinopolis sanctissimam Ecclesiam, postquam signavit sancta synodus, et subscriptione confirmavit hujusmodi definitionem, rejiciunt synodum, turbant et", + "candidate_score": 0.663093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17_19", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε . Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.662507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_732", + "psc_text": "qui apud nos sunt exarchum, sanctitati vestrae suggessi: quandoquidem ne ad vos 952 contenderem, regiarum litterarum vincula retinuerunt, quemadmodum et alios. Et sanctitatem vestram oro ut et paterno affectu illos videat, et sinceras aures vestras illis benignas praebeat, et calumniis vexatam ac sine causa impugnatam senectutem meam studio et providentia vestra dignetur, tum ante omnia fidei insidiis appetitae quam maximam potest curam gerat, paternamque haereditatem Ecclesiis integram custodiat: ut pro his etiam paratas remunerationes a munifico et liberali Domino sanctitas vestra recipiat. 941 Λέοντι ἐπισκόπῳ Ῥώμης. Εἰ Παῦλος τῆς ἀληθείας ὁ κήρυξ, ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος σάλπιγξ, πρὸς τὸν μέγαν ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος", + "candidate_score": 0.661831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_956", + "psc_text": "beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus sui pravitate a catholicae fidei veritate recedentes, seipsos dignos abjectione fecerint, suo etiam consensu, auctoritatis vestrae praecedente sententia, damnatione congrua persequendos. Litterarum ergo vestrarum formam secuti, modum praescriptae ordinationis nos servasse, his per fratrem et coepiscopum nostrum Cyriacum missis ostendimus. Superest ut, annuente Domino perfectis rebus, palmam fidei et consummati certaminis coronam quiete perpetua retinentes, 1082 hoc futuris memorabile saeculis relinquatis, ut ob hoc exstitisse praesenti tempore impiae sectae contumacia videatur, ut vobis propugnatoribus in aeternum prostrata succumberet. Et alia manu: Incolumem beatitudinem tuam summa Divinitas tucatur atque custodiat, domine sancte ac beatissime pater. EUSEBIUS episcopus Mediolanensis Ecclesiae, in omnia", + "candidate_score": 0.660986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει φροντίσαι, καὶ φυλάξαι ταῖς ἐκκλησίαις τὸν πατρῷον κλῆρον ἀκήρατον· ἵνα καὶ τὰς ἀντὶ τούτων ἀντιδόσεις δέξηται ὑμῶν ἡ ἁγιότης παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου δεσπότου. ADMONITIO IN SEQUENTIS EPISTOLAE FRAGMENTUM. 1. Insigne quod subjicimus epistolae Anatolii fragmentum, ex quo hunc post Flaviani mortem ordinatum discimus, e codice Regio 940 a Cotelerio editum fuit inter Ecclesiae Graecae Monumenta tom. I, pag. 66. Istud Quesnellus secundae Leonis editioni inseruit, praemisitque epistolis 69, 70 et 71, datis mense Julio an. 450, in quibus de ipsius Anatolii ordinatione sermo est. In observationibus autem ad hoc fragmentum affirmat, circa haec tempora (praedictarum scilicet epistolarum Leonis) Flavianum obiisse;", + "candidate_score": 0.660764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17_19", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε . Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1174", + "psc_text": "meum Lucianum episcopum talia et ad gloriam vestram, et ad Constantinopolitanum episcopum scripta direxerim, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in eisdem litteris ea 1203 quae per occasionem synodi male sunt attentata, reprehenderam, maluit praedictus antistes meam gratulationem tacere, quam suum ambitum publicare. Mihi autem multum fiduciae, Deo per vos operante, collatum est, quod probasse vos observantiam meam de custodia canonum paternorum, pietatis vestrae affatibus indicastis. Et merito geminatur gaudium meum, cum vobis religiosissime placere cognosco, ut et fides Nicaena suam teneat firmitatem, et privilegia Ecclesiarum illibata permaneant. CAP. II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et", + "candidate_score": 0.658541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17_19", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε . Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1175", + "psc_text": "II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et didicisse quod credant, et agnovisse quod timeant. Quia vero omnibus modis obediendum est pietatis vestrae religiosissimae voluntati, constitutionibus synodalibus, quae mihi de confirmatione fidei catholicae, et de haereticorum 1205 damnatione placuerunt, libens adjeci sententiam meam; quae ut ad notitiam omnium sacerdotum Ecclesiarumque perveniat, vestrae clementiae praeceptio ordinare dignabitur. Affuturam credo et spero gratiam Dei, quae tam sanctam tanti principis curam plenissimum desiderii sui fructum faciat obtinere, ut omnibus dissentiendi occasionibus amputatis, apostolicae ubique doctrinae pax regnet et veritas. Fratri autem meo Juliano episcopo noverit vestra clementia hoc me proprie delegasse, ut quidquid illic ad custodiam fidei pertinere probaverit, meo nomine", + "candidate_score": 0.658206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17_19", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε . Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_939", + "psc_text": "quo sancti Patres nostri spiritu praedicamus, et Nestorianam et Eutychianam cum suis auctoribus condemnat pariter et persequitur pravitatem. Bene valete in Domine, fratres charissimi. Data sexto kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. Λέων ἐπίσκοπος τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ τῇ ἐν Νικαίᾳ, ἀγαπητοῖς ἀδελφοῖς, ἐν κυρίῳ χαίρειν. Ἐμοὶ μὲν ἦν εὐκταϊον, ἀγαπητοὶ, κατὰ τὴν προσοῦσαν διάθεσιν τῷ ἡμετερῳ συστηματι, τοὺς τοῦ κυρίου πάντας ἱερέας ἐν ἑνὶ ζήλῳ τῆς καθολικῆς πίστεως συνιστάναι, καὶ μηδένα πρὸς χάριν, ἢ φόβον βιωτικῆς δυναστείας τὸ φαῦλον αἰρούμενον, τῆς 1070 ὁδοῦ τῆς ἀληθείας ἐκτρέπεσθαι Ἀλλ' ἐπειδὴ πολλὰ συμβαίνει πολλάκις τὰ δυνάμενα μετάνοιαν ἐμποιεῖν, καὶ ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ νικᾷ τῶν ἁμαρτανόντων τὰ πλημμελήμματα, καὶ διὰ τοῦτο τὰ τῆς τιμωρίας ἐν ἀναρτήσει καθίσταται, ὅπως ἂν χώραν σχεῖν ἡ διόρθωσις δυνηθῇ, περιπτύσσεσθαι δίκαιον πλῆρες εὐσεβείας ὑπάρχον τοῦ γαληνοτάτου βασιλέως τὸ βούλημα· δι' οὗ τὴν ἁγίαν ὑμῶν ἀδελφότητα πρὸς ἀνατροπὴν μέν τῶν ἐπιβουλῶν τοῦ διαβόλου, τῆς δὲ ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης ἀνάκτησιν συνελθεῖν", + "candidate_score": 0.656984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17_19", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε . Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.656441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_19_21", + "bdc_text": "Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa . Tuae amplitudinis studiosissimus , I. Aelmerus . Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1273", + "psc_text": "I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae, quas frater et coepiscopus noster Nestorius pio apportavit officio. Oportebat enim ut ab Alexandrinae Ecclesiae praesule talia scripta ad sedem apostolicam mitterentur, quae ostenderent magisterio beatissimi Petri apostoli hoc ab initio per beatum Marcum ejus discipulum didicisse Aegyptios, quod constat credidisse Romanos: quoniam praeter Dominum Jesum Christum non est aliud nomen datum hominibus sub coelo, in quo oporteat nos salvos fieri (Act. IV, 12) . Sed quia non omnium est fides, et insidiosus ille tentator nullis magis corda hominum gaudet sauciare vulneribus, quam ut incautas mentes his inficiat erroribus, qui sint evangelicae veritatis inimici, magna sancti Spiritus eruditione nitendum est", + "candidate_score": 0.64825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.643283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.641568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_19_21", + "bdc_text": "Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa . Tuae amplitudinis studiosissimus , I. Aelmerus . Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.637136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_19", + "bdc_text": "Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_712", + "psc_text": "ἐπειδὴ τὴν ἐκκλησίαν ὑμῶν ταύτῇ τῇ πράξει ἔγνωμεν διασκορπισθεῖσαν, παραμυθητέους καὶ προτρεπτέους ὑμᾶς εἶναι πιστεύρμεν διὰ τῶν ἡμετέρων ἐπιστολῶν, ἵνα ὑπὲρ τῆς καθολικῆς πίστεως τῆς ἐκδικίας, τῇ τῶν ἀπίστων ἀνομίᾳ ἐναντιώσησθε. Οὐ γὰρ βουλόμεθα τὴν ἀγάπην ὑμῶν, ταύτῃ τῇ λὑπῃ καταφορτίζεσθαι, ὅθαν μείζων δόξα τῇ ὑμετέρᾳ παραμονῇ ἐπακολουθῇ ἵνα ἀπὸ τοῦ δεδοκιμασμένου ἐπισκόπου ὑμῶν, οὐδὲ μία ὑμᾶς ἀπειλὴ, οὐδὲ εἷς φόβος ἀποσπάσαι δυνήσεται· εἴ τις γὰρ ὑγιαίνοντος καὶ ζῶντος Φλαβιανοῦ τοῦ ἐπισκόπου (ὑμῶν) τὴν ἀρχιερωσύνην αὐτοῦ τολμήσει ὑπεισελθεῖν, οὐδέποτε εἰς κοινωνίαν ἡμετέραν γενήσεται, οὐδὲ μεταξὺ τῶν ἐπισκόπων δυνήσεται ἀριθμηθῆναι. Ἡμεῖς γὰρ καθάπερ Νεστόριον ἐν τῇ αὐτοῦ διαστροφῇ ἀναθεματίσαμεν, οὕτως καὶ ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.613458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_3", + "bdc_text": "Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_261", + "psc_text": "et nihil usquam a suo capite dissideret. Qui ergo scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum; sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat: et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere (Matth. XXIII, 4). Discipuli enim sumus humilis et mitis magistri, dicentis: Discite a me quia mitis sum et humilis corde; et invenietis requiem animabus vestris. Jugum enim meum suave est, et onus meum leve (Matth. XI, 29) . Quod quomodo experiemur, nisi et illud in observantiam veniat, quod idem Dominus ait? Qui major est vestrum, erit minister vester. Qui autem se exaltaverit, humiliabitur; et qui se humiliat exaltabitur (Matth. XX, 26; Marc. X, 43; Luc. XXII, 26; Luc. XIV, 11) . 693 EPISTOLA XV. AD TURRIBIUM ASTURICENSEM EPISCOPUM. De Priscillianistarum erroribus. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. Contra Priscillianistas, qui sanctam Trinitatem, non personis, sed tantum nominibus distinguunt.", + "candidate_score": 0.577762, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1", + "max_score": 0.701351, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "§ 1 De patientia locuturus, fratres dilectissimi, et utilitates eius et commoda praedicaturus unde potius incipiam, quam quod nunc quoque ad audientiam uestram patientiam uideo esse necessariam, ut nec hoc ipsum quod auditis et discitis sine patientia facere possitis? tunc enim demum sermo et ratio salutaris efficaciter discitur, si patienter quod dicitur audiatur. nec inuenio, fratres dilectissimi, inter ceteras disciplinae caelestis uias quibus ad consequenda diuinitus praemia spei ac fidei nostrae secta dirigitur quid magis sit uel utilius ad uitam uel maius ad gloriam quam ut qui praeceptis dominicis obsequio timoris ac deuotionis innitimur patientiam maxime tota obseruatione tueamur. § 2 Hanc se sectari philosophi quoque profitentur, sed tam illic patientia falsa est quam et falsa sapientia est. unde enim uel sapiens esse uel patiens possit qui nec sapientiam nec patientiam Dei nouit? quando ipse de his qui sibi sapere in mundo uidentur moneat et dicat: perdam sapientiam sapientium et", + "candidate_score": 0.701351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "§ 1 De patientia locuturus, fratres dilectissimi, et utilitates eius et commoda praedicaturus unde potius incipiam, quam quod nunc quoque ad audientiam uestram patientiam uideo esse necessariam, ut nec hoc ipsum quod auditis et discitis sine patientia facere possitis? tunc enim demum sermo et ratio salutaris efficaciter discitur, si patienter quod dicitur audiatur. nec inuenio, fratres dilectissimi, inter ceteras disciplinae caelestis uias quibus ad consequenda diuinitus praemia spei ac fidei nostrae secta dirigitur quid magis sit uel utilius ad uitam uel maius ad gloriam quam ut qui praeceptis dominicis obsequio timoris ac deuotionis innitimur patientiam maxime tota obseruatione tueamur. § 2 Hanc se sectari philosophi quoque profitentur, sed tam illic patientia falsa est quam et falsa sapientia est. unde enim uel sapiens esse uel patiens possit qui nec sapientiam nec patientiam Dei nouit? quando ipse de his qui sibi sapere in mundo uidentur moneat et dicat: perdam sapientiam sapientium et", + "candidate_score": 0.689559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "martyria consummat. ipsa est quae fidei nostrae fundamenta firmiter munit. ipsa est quae incrementa spei sublimiter prouehit. ipsa actum dirigit, ut tenere possimus uiam Christi, dum per eius tolerantiam gradimur. ipsa efficit ut perseueremus filii Dei, dum patientiam patris imitamur. § 21 Et quoniam plurimos scio, fratres dilectissimi, uel pondere iniuriarum angentium uel dolore de eis qui aduersum se grassantur et saeuiunt uindicari uelociter cupere, nec illud in extrema parte reticendum est, ut in istis fluctuantis mundi turbinibus et Iudaeorum siue gentilium et haereticorum quoque persecutionibus constituti patienter expectemus ultionis diem nec ad uindictam doloris nostri querula festinatione properemus, cum scriptum sit: expecta me, dicit Dominus, in die resurrectionis meae in testimonium, quoniam iudicium meum ad congregationes gentium, ut excipiam reges et effundam super eos iram meam. expectare nos iubet Dominus et futurae ultionis diem forti patientia sustinere. qui et in Apocalypsi loquitur dicens: ne signaueris uerba prophetiae libri huius,", + "candidate_score": 0.688283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "martyria consummat. ipsa est quae fidei nostrae fundamenta firmiter munit. ipsa est quae incrementa spei sublimiter prouehit. ipsa actum dirigit, ut tenere possimus uiam Christi, dum per eius tolerantiam gradimur. ipsa efficit ut perseueremus filii Dei, dum patientiam patris imitamur. § 21 Et quoniam plurimos scio, fratres dilectissimi, uel pondere iniuriarum angentium uel dolore de eis qui aduersum se grassantur et saeuiunt uindicari uelociter cupere, nec illud in extrema parte reticendum est, ut in istis fluctuantis mundi turbinibus et Iudaeorum siue gentilium et haereticorum quoque persecutionibus constituti patienter expectemus ultionis diem nec ad uindictam doloris nostri querula festinatione properemus, cum scriptum sit: expecta me, dicit Dominus, in die resurrectionis meae in testimonium, quoniam iudicium meum ad congregationes gentium, ut excipiam reges et effundam super eos iram meam. expectare nos iubet Dominus et futurae ultionis diem forti patientia sustinere. qui et in Apocalypsi loquitur dicens: ne signaueris uerba prophetiae libri huius,", + "candidate_score": 0.684436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "martyria consummat. ipsa est quae fidei nostrae fundamenta firmiter munit. ipsa est quae incrementa spei sublimiter prouehit. ipsa actum dirigit, ut tenere possimus uiam Christi, dum per eius tolerantiam gradimur. ipsa efficit ut perseueremus filii Dei, dum patientiam patris imitamur. § 21 Et quoniam plurimos scio, fratres dilectissimi, uel pondere iniuriarum angentium uel dolore de eis qui aduersum se grassantur et saeuiunt uindicari uelociter cupere, nec illud in extrema parte reticendum est, ut in istis fluctuantis mundi turbinibus et Iudaeorum siue gentilium et haereticorum quoque persecutionibus constituti patienter expectemus ultionis diem nec ad uindictam doloris nostri querula festinatione properemus, cum scriptum sit: expecta me, dicit Dominus, in die resurrectionis meae in testimonium, quoniam iudicium meum ad congregationes gentium, ut excipiam reges et effundam super eos iram meam. expectare nos iubet Dominus et futurae ultionis diem forti patientia sustinere. qui et in Apocalypsi loquitur dicens: ne signaueris uerba prophetiae libri huius,", + "candidate_score": 0.67129, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.700744, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_519", + "psc_text": "1) . Vale, et nos, ut facis, quasi filius dilige. EPISTOLA XXIX. Pulchritudinem summi boni quaerendam suadet, fore ut illa recreetur oculus noster, atque anima nutriatur spondens; eo quod hic animae cibus sit, cujus cognitionem sanctis Deus revelat, quemque David cupide indagavit. Hoc bonum diligenter tenendum esse; quando idem ipsum sit, quod annuntiaverunt. Evangelistae, scilicet Christum. Hoc bonum qui cum desiderio hauserit, eum ad mysteriorum scientiam perventurum, et jam neglecturum quae sunt corporis, ad quod Apostolus nos adhortatur. Elevandam igitur animam ab affectibus, ut feratur ad bonum illud, in quo fons vitae est, et quo nonnisi virtute perducimur. Verum perseverantiam ad id opus esse et constantiam. AMBROSIUS IRENAEO salutem. 1. Inter legendum, cum paululum requievissem animo, quia lucubratione destiteram, versiculum illum coepi mecum volvere, quo vesperi in vigiliis usi fueramus: Ὠραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων (Ps. XLIV, 3). Ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων αὐτὸν (Isai. LII, 7).", + "candidate_score": 0.700744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_519", + "psc_text": "1) . Vale, et nos, ut facis, quasi filius dilige. EPISTOLA XXIX. Pulchritudinem summi boni quaerendam suadet, fore ut illa recreetur oculus noster, atque anima nutriatur spondens; eo quod hic animae cibus sit, cujus cognitionem sanctis Deus revelat, quemque David cupide indagavit. Hoc bonum diligenter tenendum esse; quando idem ipsum sit, quod annuntiaverunt. Evangelistae, scilicet Christum. Hoc bonum qui cum desiderio hauserit, eum ad mysteriorum scientiam perventurum, et jam neglecturum quae sunt corporis, ad quod Apostolus nos adhortatur. Elevandam igitur animam ab affectibus, ut feratur ad bonum illud, in quo fons vitae est, et quo nonnisi virtute perducimur. Verum perseverantiam ad id opus esse et constantiam. AMBROSIUS IRENAEO salutem. 1. Inter legendum, cum paululum requievissem animo, quia lucubratione destiteram, versiculum illum coepi mecum volvere, quo vesperi in vigiliis usi fueramus: Ὠραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων (Ps. XLIV, 3). Ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων αὐτὸν (Isai. LII, 7).", + "candidate_score": 0.693991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_886", + "psc_text": "suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a me tamen sacramentis baptismatis initiaretur, scribendum arbitratus est: quod etsi non rationabiliter, amabiliter tamen erga me suum studium testificatus est. 3. Hunc ergo non intimo anhelem spiritu, secretisque mentis atque animi visceribus amplectar? Hunc mihi mortuum putem? Immo mihi magis mortuum. Quas ego Domino deferebam gratias, quod ita in me conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod", + "candidate_score": 0.691166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_731", + "psc_text": "cupiditatis ardorem, quem adventus Dominici exspectatione adoleverat, osculo ejus volebat stillanter exstinguere, hoc explere sitim suam munere. Ideoque sanctus Propheta ait: Os meum aperies, et annuntiabit laudem tuam (Psal. L, 17) . Qui ergo laudat Dominum Jesum, osculatur eum: qui laudat, credit utique. Denique ipse David ait: Credidi, propter quod locutus sum (Psal. CXV, 10) ; et supra: Repleatur os meum laude tua, et cantem gloriam tuam (Ps. LXX, 8) . 15. De specialis quoque gratiae infusione eadem te Scriptura docet, quod osculetur Christum, qui accipit Spiritum, dicente propheta sancto: Os meum aperui, et attraxi Spiritum (Psal. CXVIII, 131) . Osculatur ergo Christum, qui confitetur illum: Corde enim creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) . Osculatur vero pedes Christi, qui Evangelium legens, Domini Jesu gesta cognoscit et pio miratur affectu; ideoque religioso osculo velut quaedam deambulantis Domini lambit vestigia. Osculamur ergo Christum communionis osculo:", + "candidate_score": 0.689431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_886", + "psc_text": "suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a me tamen sacramentis baptismatis initiaretur, scribendum arbitratus est: quod etsi non rationabiliter, amabiliter tamen erga me suum studium testificatus est. 3. Hunc ergo non intimo anhelem spiritu, secretisque mentis atque animi visceribus amplectar? Hunc mihi mortuum putem? Immo mihi magis mortuum. Quas ego Domino deferebam gratias, quod ita in me conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod", + "candidate_score": 0.68561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4_6", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem . Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_387", + "psc_text": "Et 866 legi quod eos timere non debeam, qui possunt carnem occidere. Et audivi dicentem: Qui perdiderit animam suam propter me, inveniet eam (Matth. X, 39) . 9. Ergo si vult Dominus, certum est quod nullus obsistat. Quod si adhuc nostra differt certamina, quid veremini? Servum Christi non custodia corporalis, sed Domini providentia sepire consuevit. 10. Turbati estis quia apertas reperistis geminas fores, quas captus oculis quidam, dum hospitium proprium repetit, patefecisse memoratur. In quo cognoscite quod nihil suffragetur humana custodia. Ecce unus qui videndi munus amisit, solvit vestra universa munimina, et custodias lusit: Dominus autem suae misericordiae custodiam non amisit. Nonne ante biduum, ut meministis, etiam illud repertum est, quod a parte laeva basilicae ingressus quidam pervius fuit, quem putabatis clausum esse atque munitum? Sepserunt nempe armati basilicam, explorabant hos atque illos aditus: caecitate perfusi sunt, ut quod apertum erat videre non possent: itaque per plurimas noctes quod apertum", + "candidate_score": 0.672477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_9", + "bdc_text": "Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_812", + "psc_text": "providus auctor nostrae salutis, et vitae studium, et disciplinam pietatis infundere; ideoque praecepit homini ab omni ligno, quod est in paradiso, esse gustandum, de ligno autem scientiae boni et mali non esse gustandum (Gen. III, 2, 3). 10. Sed quia creatura omnis passioni obnoxia, ideo delectatio, sicut serpentino illapsu, humanis irrepsit affectibus. Itaque non immerito sanctus Moyses delectationem serpentis figuravit similitudine; prona est enim in ventrem sicut serpens, non pedibus incedens, aut ullis elevata cruribus, sed sinuoso flexu totius velut corporis sui lubrica. Ei terra cibus est sicut serpenti, quoniam escam nescit coelestem; corporalibus enim pascitur, atque in varias mutatur species cupiditatum, et tortuosis angulatur anfractibus. Venenum in dentibus habet, quibus unusquisque se eviscerat luxuriosus, helluo internecat, abliguritor perimit. Quantos ruperunt vina, dissolvit ebrietas, distendit cruditas? 11. Nunc intelligo qua causa Dominus Deus insufflavit in faciem hominis: ibi enim sensus omnis, ibi sedes atque illecebra delectationis, in oculis, auribus, naribus,", + "candidate_score": 0.650531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_12_14", + "bdc_text": "Praeclare igitur ab humanitate tua factum est , quod hanc nostram Spartam tua prudentia ornare volueris . Quo in argumento perrexeris , et illi quiddam utiliss [ imi ] et patri eius gratiss [ imi ] feceris . Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_623", + "psc_text": "sed illa scrutur, quae mundavit Spiritus (Rom. VIII, 27). Novit ergo Deus quid postulet Spiritus et quae Spiritus sapientia sit; quae interpellat pro sanctis, sicut habes: Quia et Spiritus interpellat pro nobis (Ibid.) ; pro quibus enim Christus passus est, et quos sanguine mundavit suo, pro iis interpellat et Spiritus. Vale, et nos ut filius dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA XXXVII. Cum SIMPLICIANUS AMBROSIO testatus esset eum utiliter facturum, si quid ex Apostolo dissereret apud populum, ipsius voluntati se hoc daturum spondet sanctus vir, maxime cum amicum in eo judicem sibi futurum noscat. Itaque mittit ad eum, quod eodem absente disputaverat, scilicet libertatem nostram in sapientia positam esse: quam sententiam a philosophis ambitiose jactatam dicit. Hanc tamen a Patribus proditam cum ex Salomone astruit, tum exemplis Jacobi ac Josephi. Ex his ostendit non venditione servum, at sapientia liberum quemque fieri. Hinc demonstrato quis liber, an secus, eum solum definit", + "candidate_score": 0.646131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_2", + "psc_text": "non venerit, excusat, et laudata ipsius humilitate, fide ac pietate, a se mitti libros petitos scribit, seque voluntati ejusdem in lucubrandis tractatibus de Spiritu sancto satisfacturum spondet. Beatissimo augusto GRATIANO, et christianissimo principi AMBROSIUS episcopus. 1. Non mihi affectus defuit, christianissime principum; nihil enim habeo, quod hoc verius et gloriosius dicam: non, inquam, mihi affectus defuit, sed affectum verecundia retardavit, quominus clementiae tuae occurrerem. Revertenti tamen si non occurri vestigio, occurri animo, occurri voto, in quo majora sunt officia sacerdotis. Occurri, dico? Quando enim abfui, quem toto sequebar affectu, cui sensu ac mentibus inhaerebam? Et certe major animorum praesentia est. Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio:", + "candidate_score": 0.623869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_530", + "psc_text": "his hauserit affectionibus, excludens dolorem et formidinem, incredibiliter exaestuat. Osculata enim Verbum Dei, modum non capit, nec expletur, dicens: Suavis es, Domine, et in jucunditate tua doce me justificationes tuas (Psal. CXVIII, 68) . Osculata Dei Verbum, concupiscit super omnem decorem, diligit super omnem laetitiam, delectatur super omnia aromata, cupit frequenter videre, saepe intendere, cupit attrahi, ut sequi possit. Unguentum, inquit, exinanitum est nomen tuum (Cant. I, 2) ; propterea te diligimus adolescentulae, propterea certamus, sed comprehendere te non possumus. Attrahe nos, ut possimus currere, ut odore unguentorum tuorum accipiamus virtutem sequendi. 907 11. Festinat etiam interna mysteria videre, ipsam requiem Verbi, ipsam boni illius summi habitationem, et lucem ejus, et claritatem. In illo sinu ac recessu patrio festinat audire sermones ejus; et cum audierit, super omnem suavitatem accipit. Doceat te Propheta, qui gustavit, et ait: Quam dulcia faucibus meis verba tua, super mel et favum ori meo (Psal. CXVIII,", + "candidate_score": 0.623129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_11", + "bdc_text": "nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_783", + "psc_text": "Spiritu et vultu suo splendorem luminis, more torrentis effundit; ut eo illuminatus dicat: Et erat ignis flammigerans in ossibus meis, et dissolutus sum undique et ferre non possum (Jerem. XX, 9) . Et David ait: De vultu tuo judicium meum prodeat (Psal. XVI, 2) . 16. Hoc igitur mentis vigore, ut revertar unde digressus sum, quo et externa subigit, et separata et distantia videt, et validiora viribus animalia subjicit, tantam caeteris venerationem sui infudit; ut certatim quasi regi obediant, voci ejus obsecundent. Et cum sint irrationabilia, rationem agnoscant et disciplinam eam imprimant, quam natura non tribuit. Denique videntes ferae ejus mansuetudinem, ejus imperio 975 mansuescunt. Saepe suspenderunt morsus suos, revocante sono vocis humanae. Videmus innoxio canum dente lepores sine vulnere capi, leones quoque ipsos, si vox hominis resultaverit, praedam dimittere: pardos atque ursos incitari ac revocari vocibus: equos plausu hominum fremere, silentio mollire cursum, denique saepe sine verbere praetereunt verberatos,", + "candidate_score": 0.617162, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.70009, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", + "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", + "candidate_score": 0.70009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_75", + "psc_text": "quid Judaico sacerdotio os ejus observare, nisi praedicationi sanctae Ecclesiae insidiari? Os namque ejus observavit, quia rectam praedicationem fidei reprehendere vehementer studuit. Bene autem tunc os ejus observasse dicitur, cum illa preces multiplicaret, quia tanto callidius ei nocere studuit, quanto majora ejus desideria in praedicationis instantia recognovit. Denique os ejus non observaret, sed attenderet, si praedicationem fidei nostrae ad salutis suae fructum audire voluisset. Sequitur: (Vers. 13.) Porro Anna loquebatur in corde suo, tantumque labia ejus movebantur, et vox penitus non audiebatur. 27. Quid est aliud cor sanctae Ecclesiae, nisi ea quae intra se est devota et erudita beatitudo fidelium? In corde autem suo Anna locuta est, quia sanctae Ecclesiae praedicatio eis tantum profuit qui vero lumine illustrandi erant ex divina praedestinatione. Quid vero est motus labiorum, nisi signorum promotio in sanctis praedicatoribus? Qui profecto, etsi velut foris loquentia labia et in imo stare videbantur, dum caecis visum, auditum surdis,", + "candidate_score": 0.692946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", + "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", + "candidate_score": 0.681479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_76", + "psc_text": "In corde autem suo Anna locuta est, quia sanctae Ecclesiae praedicatio eis tantum profuit qui vero lumine illustrandi erant ex divina praedestinatione. Quid vero est motus labiorum, nisi signorum promotio in sanctis praedicatoribus? Qui profecto, etsi velut foris loquentia labia et in imo stare videbantur, dum caecis visum, auditum surdis, vitam mortuis dabant, magnos utique meritorum motus exhibebant. Unde et illud ingens labium sanctae Ecclesiae, dum loquens velut in imo stare videretur, quia non solum verbo et conversatione humilis erat, sed et signorum potestate sublimis, ut motus sui, usque ad coelum se extulit, dicens: Nostra conversatio in coelis est (Philip. III, 20) . Heli itaque tantum Annae labia mota conspexit, et vocem penitus non audivit, quia Judaicum sacerdotium opera apostolorum miratum est, sed ex eorum praedicatione non est promotum in salutem. Vox itaque Annae non audiebatur, quia etsi signorum ostensione sancta Ecclesia mirabilis erat, dum praedicationis verba protulit, ad amorem", + "candidate_score": 0.681373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15_17", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_78", + "psc_text": "Spiritualiter autem sancta Ecclesia ebria creditur, quam Judaea non aestimat vera asserere, sed haeretica, et falsa praedicare. Ebria tamen erat, non potatione erroris, sed repletione Spiritus sancti. Etenim mutare cor, mentem alienare consuevit ebrietas. Mutato autem corde pergebat, qui nuper domos intrans, fideles quosque minis terrens, caedibus lanians, jam eum quem persecutus Jesum fuerat verum esse omnipotentis Dei Filium praedicabat (Act. IX, 5, 20). Unde et superioris sensus insaniam sese perdidisse glorians, dicit: Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et contumeliosus, sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci (I Tim. I, 13) . Aliud cor se accepisse testificans, ait: Nos autem sensum Christi habemus (I Cor. II, 16) . Unde et tanto attentius praedicabat, quanto in sensu Christi vim majoris dilectionis acceperat. 19 Sed dum ardenter sancta Ecclesia diligeret, dum fiducialiter ea quae diligebat praedicaret, Judaeorum sacerdotium ejus verba in onere impatientiae, non in suavitate devotionis, habuit. Quare et sequitur:", + "candidate_score": 0.651886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15_17", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_79", + "psc_text": "autem sensum Christi habemus (I Cor. II, 16) . Unde et tanto attentius praedicabat, quanto in sensu Christi vim majoris dilectionis acceperat. 19 Sed dum ardenter sancta Ecclesia diligeret, dum fiducialiter ea quae diligebat praedicaret, Judaeorum sacerdotium ejus verba in onere impatientiae, non in suavitate devotionis, habuit. Quare et sequitur: (Vers. 14.) Dixitque ei: Usquequo ebria eris? Et quia ei silentium indicere tentavit, adjunxit: (Vers. 14.) Digere paulisper vinum, quo mades. 29. Vinum quo madebat Anna digereret, si a fervore praedicationis sancta Ecclesia Judaeorum minis victa tepuisset. Et quia ultro praedicationis sensum ei subtrahere nitebantur, vinum Anna paulisper digerere jubetur. An non digerere Annam Heli tunc jussit, cum Judaeorum principes caesis apostolis denuntiaverunt, dicentes ne ultra loquerentur in nomine Jesu? Sed quia illud quo madebant digerere vinum noluerunt, respondentes, dixerunt: Obedire oportet magis Deo quam hominibus (Act. V, 29) . Et iterum: Non possumus quae vidimus et audivimus non loqui", + "candidate_score": 0.650439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", + "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", + "candidate_score": 0.627689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_544", + "psc_text": "17) . Sed quid in corde accipimus, nisi consilium? Quid autem in mente, nisi voluntatem? Quid vero in virtute, nisi amoris affectio designatur? Sed et per consilium quid aliud quam veritatis certitudinem investigamus? Et per voluntatem quid diligentes, nisi bona valde concupiscimus? Per affectionem quid nisi veri gaudii perfruitionem quaerimus? Per gradus namque dilectionis ad summa sustollimur, cum cordis nostri consilio veritas revelatur, et voluntati mentis bonitas vera conceditur, atque affectioni virtutis nostrae per infusionem divinae gratiae spiritale et verum gaudium datur. 13. Ter igitur est Samuel vocatus a Domino, quia dum ordo praedicatorum rudis adhuc Ecclesiae ad superna se studia extendit, et veritatem de ratione consilii, et bonitatem de electione voluntatis, et verum gaudium appetiit de intentione affectionis. Ter etiam ad Heli vocatus accessit, quia de omni appetitu suo sacram Scripturam meditationis festinatione consuluit. Ter item, quia ab eo non vocaretur audivit, quia meditando didicit quod Patres nostri ad", + "candidate_score": 0.626544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1774", + "psc_text": "zelo rectitudinis sancti doctores habent affectum magnae charitatis, ipsa autem charitatis magnitudo ostenditur, quia projectum regem 374 plangere perhibetur? Quo ergo affectu electorum subditorum peccata plangunt, qui pro projectis reprobis plangere tam affectuose didicerunt? Instantia namque luctus ostenditur, quia subjunctum est: CAPUT III. (I Reg. XVI, 1.) Dixit Dominus ad Samuelem: Usquequo tu luges Saul, cum ego projecerim eum, ne regnet super Israel? 1. Cui enim dicitur: Usquequo tu luges? instanter lugere declaratur. Magnus ergo est affectus sanctorum, etiam cum austeritatem vindictae exterius proferunt. Nam foris saeviunt, sed intus per amorem liquescunt. More matrum parvulos verberant, sed affectu gemunt cum parvulis, quos castigant. Sed quid est, quod Dominus ait: Usquequo tu luges Saul? An potest mater filium morientem cernere, et per scissionem viscerum nequaquam flere? Mortuum sine luctu tolerat, quae moritur, sed infirmatur. Quid est, quod dicit: Usquequo tu luges Saul? Nisi quia perditi nimis lugendi non sunt? Nam saepe", + "candidate_score": 0.625355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_11", + "bdc_text": "nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_853", + "psc_text": "sibi equites. Velut enim in equis saeviunt, qui et sublimes sunt dignitate, et potentia truces. Equites quoque sunt, quia dum feroces cordis sui motus contra impotentes dirigunt, ad omne, quod per tyrannidem exercere appetunt, veloces sunt. Anhelant quippe impetu, spumant rabie, et quos cursu tyrannidis impetunt, elidunt. Sed dum in pastoribus reprobis alii mundanae elationis fastus aemulantur, alii eorum exemplo, quos valent, opprimunt: nonnulli etiam sunt, qui ad exercenda mala, quae per seipsos bonis inferre nequeunt, nequiores se alios introducunt. Unde et sequitur: Et praecursores quadrigarum suarum. 4. Quae sunt enim quadrigae regis, nisi perversae mentes malorum subditorum, in quorum consiliis praelatus reprobus requiescit? Quadrigae etenim sunt, quae reges portant: dum per iniqua consilia pravorum acta rectorum adjuvantur. In eis quippe, quasi per sublime rex ducitur, dum per eos, qui ad temporales honores eis favent, quidquid carnales praepositi de altitudine saeculi in desiderio volunt exsequuntur. Qui recte quadrigarum nomine designantur.", + "candidate_score": 0.610924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_11", + "bdc_text": "nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_901", + "psc_text": "his dicitur, qui adhuc carnales sunt, piarum minarum illis bonitas exhibetur. Quod tale est, ac si dicat: Quia virtutis personam petitis, sub ejus disciplina vacare vitae otio non potestis. Quare et equites regis et persecutores regalium quadrigarum, tribuni et centuriones fieri perhibentur. Omnia quidem haec militiae terrenae sunt. Dum ergo equites, et persecutores quadrigarum, tribuni, et centuriones fieri praedicuntur, ad omne belli exercitium summoventur. Equites quippe sunt, quando in virtute spiritus carnis suae voluptatis fluxa restringuntur, et cunctis illecebrosis motibus magna potestate dominantur. Velut enim equo sublimis invehitur, qui per bonum castitatis carni suae praepositus, liber, et velox, et effugere hostem, cum dedignatur, poterit, et invadere, cum dignatur. Per hoc quidem quod bene praesidere didicit, tanta virtutis incrementa accepit, ut velut irruentis equitis impetum sustinere hostis non possit. Et quia in virtutis suae robore exempla electorum Patrum sequuntur, persecutores sunt regalium quadrigarum. 193 Quadrigae etenim regis sunt, bona exempla electi", + "candidate_score": 0.606188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_11", + "bdc_text": "nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1338", + "psc_text": "quando reproba cogitatione nobis malignus spiritus suggerit, ut proximus odio habeatur. Sed equus, qui solus cernitur, solus non est: quia Deum nemo diligit, qui fratrem odit (I Joan. IV, 20). Quia item divina charitas cum nullo principali vitio in mente convenit, quoties spirituale vitium nobis daemonum fraude suggeritur, equitum saevientium cavere debemus velocitatem nimiam et ferocitatem violentam. In comparatione quidem equitis, sagittari aut peditis ictus omnimodo debilis est. Impetus vero equitis, equi viribus violentus est: quia nimirum virtus maligni spiritus nulla est in electorum certamine, si ipse residere non permittitur in mala cogitatione. Quia ergo valde fortes in bello hostes nostri sunt, quando insidere internis cogitationibus permittuntur, in Philistinorum exercitu equitum turba numeratur. Currus vero decem unicuique electo in praelium deputantur. Quinque enim nobis sunt sensus corporis, quibus experimentum accipimus delectationis. Sed spiritus maligni, quando per blandimenta carnis mentem decipere gestiunt, corporeis sensibus rerum species ostendunt quas caro appetat, et", + "candidate_score": 0.602585, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.699862, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_693", + "psc_text": "argentea; ut omnis sapientium sensus, omnis sermo prudentium, flagrantium passionum calore decoctus, incipiat esse pretiosior. Bonus ignis charitatis, quo corpus omne Ecclesiae in mutuam adolescit gratiam. Bonus ignis dilectionis, quo unusquisque sanctus ad reverentiam sui auctoris accenditur. Sed qui Deum diligit, non perfunctorie diligit: sed diligit legem ejus, praecepta custodit, justificat cor suum, non dictorum sonora praedicatione, sed studiosa imitatione factorum. Doceat igitur nos Deus quemadmodum a sanctis suis diligatur. 3. (Vers. 97.) Sic inquiens Propheta subjungit: Quomodo dilexi mandatum tuum, Domine: tota die meditatio mea est. Diligentis circa studium cognoscendae Legis haec vox est, quae instruit perfectionem hominis, quam totus hic psalmus informat. Et quoniam maximum mandatum in Lege esse cognovit, ut diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde nostro, et ex tota anima nostra, sui imitatione nos quoque, quos erudire studet, vult esse perfectos, dicens: Quomodo dilexi mandatum tuum, Domine. Hoc ipso charitas crescit affectu, quod ipsum testem", + "candidate_score": 0.699862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_709", + "psc_text": "cedant necesse est ei doctores quoque, quem testimoniorum meditatione coelestium doctrina Dei docentis imbuerit. 13. (Vers. 100.) Sequitur: Super seniores intellexi; quia praecepta tua exquisivi. Nec hoc quidem difficile, ut is quem Dominus docuerit, super seniores intelligat; siquidem Dei gratia ad doctrinam et maturitatem 1135 aetatis progrediatur senilis. Cum enim aetas senectutis vita immaculata sit, utique doctrina vitae immaculatae senilem praestat aetatem (Sap. IV, 19). Denique excusanti Hieremiae quod juvenis esset, responsum est: Noli dicere: juvenis sum (Jerem. I, 7); eo quod non aestimaretur juvenis definitione divina, qui canam haberet prudentiam, quae sanctificationis coelestis gratia reluceret. 14. Verumtamen non mihi videtur se ipsum laudare Propheta, et praeferre senioribus, cum legerit: Non te praetereat narratio seniorum: et ipsi enim didicerunt a Patribus (Eccli. VIII, 11) . Nam et alibi dixit Sirach Sapientia: Ubi sunt senes, non multum loquaris (Eccli. XXXII, 13) . Sed novit quibus se praeferat senioribus, inveteratis scilicet in", + "candidate_score": 0.696873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1062", + "psc_text": "Itaque malorum granatorum, hoc est, diversorum et innumerabilium fructuum, et praecipue fidei odoribus, gratiae, sapientiae, et gloriae, vitaeque aeternae subnixa divitiis, quae sunt circa sinistram et dexteram Sponsi, per animas sanctas laudantium congregationum plausibus excitat Christum, dicens: Adjuravi vos, filiae Hierusalem, ne suscitetis et resuscitetis dilectionem, usquequo voluerit (Ibid. 4) . 27. Unde eam mirantur filiae Hierusalem, sanctae animae patriarcharum, et prophetarum, veterumque justorum, vel coelestes potentiae, dicentes: Quae est haec quae ascendit dealbata, innitens super fratrem suum (Ibid., 5) ? hoc est, talibus solemnitatibus fulget Ecclesia: et quae ante per diem fusca erat, jam splendet in noctibus et relucet. 28. Ipse quoque Dominus tanto munere psallentium delectatus ait: Pone me ut signaculum in cor tuum, ut sigillum in brachium tuum; quia valida est ut mors charitas, durus sicut inferi zelus. Alae ejus, alae ignis et flammae: aqua multa excludere non poterit charitatem, et flumina non inundabunt eam (Ibid., 6", + "candidate_score": 0.690458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_302", + "psc_text": "senectutis maturitatem, tramitemque singulis praescriptum aetatibus nequaquam vitae nostrae usus excedat. Similiter etiam animae nostrae quaedam esse videntur aetates, per quas percurrit et transit; ut possit dicere: Cursum consummavi (II Tim. IV, 7) . 1042 Denique animae aetas est illa, de qua dicitur: Et aetas senectutis vita immaculata (Sap. IV, 9) . Per omnia ergo Legem custodit, qui et in his corporis nostri aetatibus, et in illis animae nostrae processibus non deviarit a Lege. 31. (Vers. 45.) Et ingrediebar in latitudine; quia testimonia tua exquisivi. Qui secundum mandata angustam et arctam graditur viam, ambulat in latitudine. Unde legimus: In tribulatione dilatasti mihi (Psal. IV, 2) . Et alibi: In tribulatione invocavi Dominum, et exaudivit me in latitudine (Psal. CXVII, 5) . Sapiens enim in cordis sui ambulat innocentia, et de ejus fonte superfluunt aquae super ejus plateas, qui mentem suam non intra corporalia et terrena concludit; sed dirigit ad coelestia,", + "candidate_score": 0.686729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1051", + "psc_text": "vel media nocte, 1214 si non potes tota semper nocte vigilare; ut dum oras nocte, veri solis pectori tuo splendor irradiet; quia omnis anima quae Christum cogitat, in lumine semper est: dies lucet, tibi semper Christus aspirat. Sed quia sequens versiculus de tempore precandi evidenter expressit, in isto versiculo actuum magis operumque arbitror, quam orationis tempus intelligendum. 19. Praecurrit aetatis maturitatem quisquis in adolescentia positus senilem gravitatem induit, et juveniles annos veterana quadam continentia regit, fervoremque virentis corporis incana morum maturitate componit. Nam quid potest habere laudis, si effetum corpus voluptatibus, et jam senectutis gelu frigidum, ad sera devotionis officia, deposito jam segnior vigore, convertat? Non est corona, nisi ubi fuerit difficilioris lucta certaminis: ad quam rari attingere possunt, non omnes qui ingressi fuerint stadium, pervenire. Ille laudabilis, cui est in seipso ante certamen, qui carnem suam reluctantem sibi mentis coercet imperio, parca frugalitate castigat, et servituti redigit; ne effrenata", + "candidate_score": 0.6837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_8_10", + "bdc_text": "Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat :", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_302", + "psc_text": "senectutis maturitatem, tramitemque singulis praescriptum aetatibus nequaquam vitae nostrae usus excedat. Similiter etiam animae nostrae quaedam esse videntur aetates, per quas percurrit et transit; ut possit dicere: Cursum consummavi (II Tim. IV, 7) . 1042 Denique animae aetas est illa, de qua dicitur: Et aetas senectutis vita immaculata (Sap. IV, 9) . Per omnia ergo Legem custodit, qui et in his corporis nostri aetatibus, et in illis animae nostrae processibus non deviarit a Lege. 31. (Vers. 45.) Et ingrediebar in latitudine; quia testimonia tua exquisivi. Qui secundum mandata angustam et arctam graditur viam, ambulat in latitudine. Unde legimus: In tribulatione dilatasti mihi (Psal. IV, 2) . Et alibi: In tribulatione invocavi Dominum, et exaudivit me in latitudine (Psal. CXVII, 5) . Sapiens enim in cordis sui ambulat innocentia, et de ejus fonte superfluunt aquae super ejus plateas, qui mentem suam non intra corporalia et terrena concludit; sed dirigit ad coelestia,", + "candidate_score": 0.67482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4_6", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem . Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_704", + "psc_text": "meditatur in Lege. Angustior dies est meditatione doctrinae. Non tantus dies in tempore, quantus meditator in Lege. Unde vide ne illud magis videatur significare, quod ei qui in Lege meditatur, semper dies est, et lumen sine defectu, quod nullae tenebrae noctis interpolent. Alioquin quomodo negligentiorem in processu operis declararet, quem diligentiorem in ipsis operis sui Propheta principiis esse voluisset? In die ergo meditator Legis, et Evangelii praedicator. 9. Et fortasse illi qui novum non recipiunt Testamentum, in nocte legerunt, et ideo nescierunt neque intellexerunt. Unde Salvator, ne etiam nos legeremus in tenebris, admonet dicens ambulandum in die, quia non offendit qui in die ambulat (Joan. XI, 9 et 10); 1134 videt enim gratiam lucis. Qui autem ambulat in tenebris, scopulum offensionis incurrit. 10. (Vers. 99.) Sequitur: Super omnes docentes me intellexi; quia testimonia tua meditatio mea est. Doctrinam profitentur scribae Judaeorum; quia Legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. Sed", + "candidate_score": 0.672429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_9_11", + "bdc_text": "Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat : nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_922", + "psc_text": "plurimos tristis et nimium severa crudelitas. Sed juventus ad amorem liberior, ad lapsum incautior, ad infirmitatem fragilior, ad correctionem durior est. Alius se restringit a luxuria: sed avaritiae cupiditate raptatur. Plerumque enim peccata hujusmodi sunt, ut si alterum declines, incurras alterum: et naturae usus adjuvat infirmitatem. Odisti luxuriam quasi frugi, sed frugalitatis studio habendi cupiditas frequenter irrepit. Avaritiae ipsi rapina est subdita. Et quanto tolerabilius est propria profundere, quam aliena diripere! Sunt qui metuentes 1184 aliquid proprio minuere de censu, etiam inopi sumptum negent, et misericordiam detrimentum putent. Sunt qui degenerem vitantes ignobilitatem, flabro saecularis ambitionis agitentur, et sicut quassatae arundines huc atque illuc ferantur incerti. Sunt etiam qui dum majorum suorum statum sequuntur, veluti digna conversatione contenti, ne errores quidem patrios existiment declinandos; ut fide mutandam perfidiam non arbitrentur: cum in melius mutare propositum non levitas, sed virtus: neque culpa, sed gratia sit. Alius circensibus ludis, aut theatralibus sollicitatus", + "candidate_score": 0.664805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14_16", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit . Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_47", + "psc_text": "ad maturiorem servet aetatem: quemadmodum Maria cum verba Christi audiret, conferebat ea omnia in corde suo (Luc. II, 51): quemadmodum Joannes cum caput suum supra pectus Jesu Domini reclinaret (Joan. XIII, 25), hauriebat profunda secreta sapientiae. 7. En tibi juvenem qui viam suam in juventute correxit. Piscator erat cum fratre suo; vidit Dominum Jesum, cum plicaret retia sua, et audivit dicentem: Venite . . . . faciam vos piscatores hominum . . . . et relictis retibus suis, et patre, secutus est eum (Matth. IV, 19 et 20) . Viam saeculi coeperat currere: sed auditis Christi imperiis, deseruit vitam mundi, secutus est Christum: probavit quia in eo corrigit juvenior viam suam, si Christi verba custodiat, dicens ad eum: Diligamus ubera tua super vinum (Cant. I, 1) . Sic tamen bibens, ut non absorberetur vino: sed gratia ejus laetitiam cordis hauriret, non corporis ebrietate titubaret. Denique bibens hoc vinum, aperuit oculos", + "candidate_score": 0.657654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_10_12", + "bdc_text": "Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat : nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet . Praeclare igitur ab humanitate tua factum est , quod hanc nostram Spartam tua prudentia ornare volueris .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_72", + "psc_text": "negligenter: et desidia medici virus alta vulneris serpit. Quanto igitur melius removeri hujusmodi medicum qui tempus terit, cum profectum nullum sentiat vulneratus; ut curandi officium ad eum medicum transferatur, qui maturius possit aegroto sua diligentia subvenire! Nonne clementior est qui repellit nihil proficientem, quam qui retinet ad discrimen aegroti? Constitue aliquem praepositum aedificantibus, vel etiam texentibus, qui debeat summam operis explicare; utrum is tibi probabilior videtur, si in id diligenter insistat, ac si quem forte incuriosum adverterit de iis qui operantur in domo aliqua construenda, repellat eum, melius credens non aedificare, quam hiantibus rimis aedificata dissolvi; atque aliquem in ejus substituat locum, qui cum diligentia aedificet? Similiter etiam textrini praepositum repulsorem negligentium, ut substituat diligentes, ne longa textrinum corrumpat incuria; non magis probabis, quam illum qui desides in sua negligentia perseverare patiatur? 23. Transi nunc ad eos qui mandata aedificant, et legem intexunt, et animam uniuscujusque receperunt sanandam. Nonne si", + "candidate_score": 0.656175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_9", + "bdc_text": "Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_921", + "psc_text": "immaculatum facit, recte charitas multitudinem operit peccatorum; quia plenitudo Legis charitas est. 45. Omnem, inquit, viam injustam odio habui. Si is qui praecepta justitiae diligit, facit illa quae diligit; utique is qui odit iniquitatem, non facit quod exosus est. Nec immerito ad omnia praecepta Domini corrigitur, qui omnem viam odit iniquitatis. Nam nisi omnem viam iniquitatis oderis, non potes in omnibus praeceptis Dei corrigi. Potest enim fieri ut aliquis se temperet a crudelitatis horrore; lubrico tamen deceptus amore meretricis, et semitas incontinentiae juvenilis ingressus, impressum semel non queat revocare vestigium. Multos enim vitia blandiora decipiunt, et contra avertit a se plurimos tristis et nimium severa crudelitas. Sed juventus ad amorem liberior, ad lapsum incautior, ad infirmitatem fragilior, ad correctionem durior est. Alius se restringit a luxuria: sed avaritiae cupiditate raptatur. Plerumque enim peccata hujusmodi sunt, ut si alterum declines, incurras alterum: et naturae usus adjuvat infirmitatem. Odisti luxuriam quasi frugi,", + "candidate_score": 0.652917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14_16", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit . Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_48", + "psc_text": "secutus est Christum: probavit quia in eo corrigit juvenior viam suam, si Christi verba custodiat, dicens ad eum: Diligamus ubera tua super vinum (Cant. I, 1) . Sic tamen bibens, ut non absorberetur vino: sed gratia ejus laetitiam cordis hauriret, non corporis ebrietate titubaret. Denique bibens hoc vinum, aperuit oculos suos, et vidit viam rectam, reliquit tortuosas vias dicens: Aequitas dilexit te (Ibid., 3) ; hoc est, non flexuosa itinera te sequuntur, sed solus ad te potest justitiae trames pervenire. Qui enim diligit justitiam, non se avertit a Christo. Quomodo enim arbitrum justitiae, remuneratoremque meritorum innocens metuat conscientia? 8. In hoc ergo juvene viam suam corrigente spectato magna mysteria, quae in Canticis Canticorum sanctus Salomon repletus Domini spiritu resultavit. Constitue Dominum Jesum recumbentem in convivio, reclinantem se Joannem supra pectus ejus, mirantes alios quod servus se supra Dominum reclinaret, quod caro illa 984 peccatrix supra templum Verbi recumberet, quod anima", + "candidate_score": 0.652519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_9", + "bdc_text": "Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_922", + "psc_text": "plurimos tristis et nimium severa crudelitas. Sed juventus ad amorem liberior, ad lapsum incautior, ad infirmitatem fragilior, ad correctionem durior est. Alius se restringit a luxuria: sed avaritiae cupiditate raptatur. Plerumque enim peccata hujusmodi sunt, ut si alterum declines, incurras alterum: et naturae usus adjuvat infirmitatem. Odisti luxuriam quasi frugi, sed frugalitatis studio habendi cupiditas frequenter irrepit. Avaritiae ipsi rapina est subdita. Et quanto tolerabilius est propria profundere, quam aliena diripere! Sunt qui metuentes 1184 aliquid proprio minuere de censu, etiam inopi sumptum negent, et misericordiam detrimentum putent. Sunt qui degenerem vitantes ignobilitatem, flabro saecularis ambitionis agitentur, et sicut quassatae arundines huc atque illuc ferantur incerti. Sunt etiam qui dum majorum suorum statum sequuntur, veluti digna conversatione contenti, ne errores quidem patrios existiment declinandos; ut fide mutandam perfidiam non arbitrentur: cum in melius mutare propositum non levitas, sed virtus: neque culpa, sed gratia sit. Alius circensibus ludis, aut theatralibus sollicitatus", + "candidate_score": 0.651503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_10_12", + "bdc_text": "Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat : nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet . Praeclare igitur ab humanitate tua factum est , quod hanc nostram Spartam tua prudentia ornare volueris .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_71", + "psc_text": "regias, sed divinae munus gratiae depoposcit, accipere meruit sapientiae disciplinam: repletus est Domini Spiritu, ut cognosceret mandata omnia (III Reg. 11 et 12). Qui autem non habet, ut in corde suo exquirat Dominum, et facit quidem opus Dei, sed negligenter facit, maledicto subjectus est, sicut legimus: Quia maledictus omnis qui opus Dei facit negligenter (Jerem. XLVIII, 10) . Merito ergo repellitur, quia maledicto dignus est, quia polluit magis et impedit opus quod negligenter putaverit exsequendum. 22. Consideremus ergo utrum bonitas sit repelli ab opere negligentem: an vero retineri. Et imaginem rei hujus ex aliis sumamus artibus. Curat medicus aegrotum, sed negligenter: et desidia medici virus alta vulneris serpit. Quanto igitur melius removeri hujusmodi medicum qui tempus terit, cum profectum nullum sentiat vulneratus; ut curandi officium ad eum medicum transferatur, qui maturius possit aegroto sua diligentia subvenire! Nonne clementior est qui repellit nihil proficientem, quam qui retinet ad discrimen aegroti? Constitue", + "candidate_score": 0.649013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_736", + "psc_text": "(Sup. v. 103) ! Haec eorum pascua, qui dicunt: Lucerna pedibus meis verbum tuum, Domine. Pascitur enim os nostrum verbo, cum loquimur mandata Dei Verbi. Pascitur et oculus noster interior lucernae spiritalis lumine, quae nobis in hac mundi nocte praelucet; ne sicut in tenebris ambulantes, incertis titubemus vestigiis, et viam veram invenire nequeamus. Intelligibilis igitur pedum gressus, intelligibilis et lucerna; quia Verbum Dei lucerna est. Nonne hoc in principio erat Verbum apud Deum: quomodo ergo lucerna est? Nonne hoc erat verum lumen, quod illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum: quomodo ergo lucerna dicitur? Esaias clamat: Populus qui sedebat in tenebris, lucem vidit magnam (Esai. IX, 2) : quomodo hic dicitur lucerna? 6. Sed videamus ne forte idem Verbum Dei aliis magna lux sit, aliis lucerna. Mihi lucerna, angelis lux est. Petro lux erat, quando astitit ei angelus in carcere, et lumen circumfulsit eum (Act. XII, 7). Paulo lux erat,", + "candidate_score": 0.646343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_776", + "psc_text": "Deus (Psal. LXXXIV, 9) . Aperiam in parabolis os meum, loquar propositiones ab initio saeculi (Psal. LXXVII, 2) . Paravi lucernam Christo meo (Psal. CXXXI, 17) . Corpus suum quod erat ante limosum, et coeno haereditariae colluvionis obstructum, ut oleum spiritale recipere non posset, Christo paravit, ut luceat. Christo lucet, cujus opera in Christi lucent lumine. Christo lucebat Petrus, cum diceret: In nomine Jesu Christi Nazareni surge, et ambula (Act. III, 6) . Christo lucebat ille qui dicebat: Sanet te Dominus Jesus (Act. IX, 34) . Christo lucebat martyrum lucerna, qui pro Christo subiere martyrium. Christo lucebat David, qui poterat dicere: Cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum (Ps. LXXXIII, 3) . Christo paraverat mentem cum de eo, a quo frequenter ad mortem fuerat appetitus, diceret: Non mihi contingat a Domino, si fecero hoc verbum, Domino meo, Christo Domini injicere manum meam (I Reg. XXIV, 7) . Cum", + "candidate_score": 0.645494, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum", + "max_score": 0.696726, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_74", + "psc_text": "inducent super se peccatum, ne moriantur (Exod. XVIII, 42, 43) . Quod nonnulli nostrorum servare adhuc feruntur: plerique spiritali interpretatione ad cautionem verecundiae et custodiam castitatis, dictum arbitrantur. CAPUT XIX. Decorum quomodo describatur ab Oratore: an et quantum ad virtutem conferat formositas: postremo qua cura ne quid affectatum aut effeminatum in nobis appareat, efficiendum? 81. Delectavit me diutius in partibus demorari verecundiae; quia ad vos loquebar, qui aut bona ejus ex vobis recognoscitis, aut damna ignoratis. Quae cum sit omnibus aetatibus, personis, temporibus et locis apta, tamen adolescentes, juvenilesque annos maxime decet. 82. In omni autem servandum aetate, ut deceat quod agas et conveniat, et quadret sibi ordo vitae tuae. Unde Tullius etiam ordinem putat in illo decore servari oportere: idque positum dicit in formositate, ordine, ornatu ad actionem apto: quae difficile ait loquendo explicari posse, et ideo satis esse intelligi. 83. Formositatem autem cur posuerit, non satis intelligo; quamvis", + "candidate_score": 0.696726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_8_10", + "bdc_text": "Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_74", + "psc_text": "inducent super se peccatum, ne moriantur (Exod. XVIII, 42, 43) . Quod nonnulli nostrorum servare adhuc feruntur: plerique spiritali interpretatione ad cautionem verecundiae et custodiam castitatis, dictum arbitrantur. CAPUT XIX. Decorum quomodo describatur ab Oratore: an et quantum ad virtutem conferat formositas: postremo qua cura ne quid affectatum aut effeminatum in nobis appareat, efficiendum? 81. Delectavit me diutius in partibus demorari verecundiae; quia ad vos loquebar, qui aut bona ejus ex vobis recognoscitis, aut damna ignoratis. Quae cum sit omnibus aetatibus, personis, temporibus et locis apta, tamen adolescentes, juvenilesque annos maxime decet. 82. In omni autem servandum aetate, ut deceat quod agas et conveniat, et quadret sibi ordo vitae tuae. Unde Tullius etiam ordinem putat in illo decore servari oportere: idque positum dicit in formositate, ordine, ornatu ad actionem apto: quae difficile ait loquendo explicari posse, et ideo satis esse intelligi. 83. Formositatem autem cur posuerit, non satis intelligo; quamvis", + "candidate_score": 0.674126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_8_10", + "bdc_text": "Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_186", + "psc_text": "tranquillitas animi, studium mansuetudinis, moderationis gratia, honesti cura, decoris consideratio spectatur et quaeritur. 210. Ordo igitur quidam vitae nobis tenendus est, ut a verecundia prima quaedam fundamenta ducantur: quae socia ac familiaris est mentis 57 placiditati, proterviae fugitans, ab omni aliena luxu, sobrietatem diligit, honestatem fovet, decorum illud requirit. 211. Sequatur conversationis electio, ut adjungamur probatissimis quibusque senioribus. Namque ut aequalium usus dulcior, ita senum tutior est, qui magisterio quodam et ductu vitae colorat mores adolescentium, et velut murice probitatis inficit. Namque si hi qui sunt ignari locorum, cum solertibus viarum iter adoriri gestiunt; quanto magis adolescentes cum senibus debent novum sibi iter vitae aggredi, quo minus errare possint, et a vero tramite virtutis deflectere! Nihil enim pulchrius quam eosdem et magistros vitae et testes habere. 212. Quaerendum etiam in omni actu quid personis, quid temporibus conveniat atque aetatibus, quid etiam singulorum ingeniis sit accommodum. Saepe enim quod alterum decet,", + "candidate_score": 0.672136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_9", + "bdc_text": "Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_408", + "psc_text": "plaga magna statim mortui sunt: Jesus vero et Caleb cum innoxia aetate vel sexu in terram promissionis intraverunt (Num. XIV, 6 et seq.). 56. Pars igitur melior gloriam saluti praetulit, deterior salutem honestati. Divina autem sententia eos probavit, qui honesta utilibus praestare arbitrabantur: eos vero condemnavit, apud quos ea quae videbantur saluti potius quam honestati accommoda, praeponderabant. 122 CAPUT IX. Fraudes et turpia lucra maxime dedecere clericos, quorum est utilitati omnium inservire: illos in causis pecuniariis intervenire nequaquam debere, secus vero in capitalibus. Eisdem ne cui, etiam lacessiti, noceant, exemplum David; neu autem vitam honestati praeferant, caedes Nabuthe proponitur. 57. Nihil itaque deformius quam nullum habere amorem honestatis, et usu quodam degeneris mercaturae, quaestu sollicitari ignobili, avaro aestuare corde, diebus ac noctibus hiare in alieni detrimenta patrimonii, non elevare animum ad honestatis nitorem, non considerare verae laudis pulchritudinem. 58. Hinc nascuntur aucupio quaesitae haereditates, continentiae atque gravitatis simulatione captatae: quod", + "candidate_score": 0.654178, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.696557, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_29", + "psc_text": "docuit, praedicamus: obsecrantes, ut succincti lumbos mentis vestrae castam et sobriam vitam in timore Dei ducatis, nec concupiscentiis carnis mens principatus sui oblita, consentiat. Brevia et caduca sunt terrenarum gaudia voluptatum, quae ad aeternitatem vocatos, a semitis vitae conantur avertere. Fidelis ergo et religiosus animus, ea quae sunt coelestia, concupiscat, et divinarum promissionum avidus, in amorem se incorruptibilis boni, et in spem verae lucis attollat. Certi autem estote, dilectissimi, quod labor vester, quo vitiis resistitis, et carnalibus desideriis repugnatis, placens in conspectu Dei est atque 14 pretiosus, nec solum vobis, sed etiam mihi apud Dei misericordiam profuturus: quia de profectu Dominici gregis gloriatur cura pastoris. Corona enim mea, sicut Apostolus ait, et gaudium vos estis (I Thess. II, 19) ; si fides vestra, quae ab initio Evangelii in universo mundo praedicata est (Rom. I, 8), in dilectione et sanctitate permanserit. Nam licet omnem Ecclesiam, quae in toto est orbe terrarum,", + "candidate_score": 0.696557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_9_11", + "bdc_text": "Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat : nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_497", + "psc_text": "Quis est qui nihil virtutis sibi adjici, aut qui nihil vitii sibi optet auferri? cum et adversa noceant et secunda corrumpant, nec minoris sit periculi carere desideratis quam abundare concessis. Insidiae sunt in divitiarum amplitudine, insidiae in paupertatis angustiis. Illae elevant ad superbiam, hae incitant ad querelam. Tentat sanitas, tentat infirmitas, dum et illa materia est negligentiae, et haec causa tristitiae. Laqueus est in securitate, laqueus est in timore; nec interest utrum animus, qui terreno tenetur affectu, gaudiis occupetur an curis, cum par morbus sit vel sub vana delectatione languescere, vel sub anxia sollicitudine laborare. CAP. II. Impletur itaque per omnia sententia Veritatis qua discimus angustam esse et arduam viam quae ducit ad vitam (Matth. VII, 14); et cum latitudo itineris ad mortem trahentis multis frequentetur agminibus, in salutis semitis paucorum intrantium sunt rara vestigia. Unde autem populosior est via laeva quam dextera, nisi quia ad mundana gaudia et corporalia", + "candidate_score": 0.679308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_8_10", + "bdc_text": "Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_497", + "psc_text": "Quis est qui nihil virtutis sibi adjici, aut qui nihil vitii sibi optet auferri? cum et adversa noceant et secunda corrumpant, nec minoris sit periculi carere desideratis quam abundare concessis. Insidiae sunt in divitiarum amplitudine, insidiae in paupertatis angustiis. Illae elevant ad superbiam, hae incitant ad querelam. Tentat sanitas, tentat infirmitas, dum et illa materia est negligentiae, et haec causa tristitiae. Laqueus est in securitate, laqueus est in timore; nec interest utrum animus, qui terreno tenetur affectu, gaudiis occupetur an curis, cum par morbus sit vel sub vana delectatione languescere, vel sub anxia sollicitudine laborare. CAP. II. Impletur itaque per omnia sententia Veritatis qua discimus angustam esse et arduam viam quae ducit ad vitam (Matth. VII, 14); et cum latitudo itineris ad mortem trahentis multis frequentetur agminibus, in salutis semitis paucorum intrantium sunt rara vestigia. Unde autem populosior est via laeva quam dextera, nisi quia ad mundana gaudia et corporalia", + "candidate_score": 0.675571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_9", + "bdc_text": "Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_973", + "psc_text": "nostris (Rom. VII, 23), Dei lege superanda est: ut licet per omnes sensus corporis multae insidientur illecebrae, anima tamen, cui summum bonum et verum gaudium Deus est, inter castas spiritalesque delicias in sapientiae latitudine et in veritatis luce versetur. Si enim seipsum sibi rationalis homo comparet, omnesque suorum actuum qualitates vera inspectione dijudicet, numquid in intimis conscientiae suae hoc delectationis inveniet de iniquitate commissa, quod de aequitate servata? aut tantum ei jucunditatis carnalis voluptas, quantum spiritalis pariet appetitus? Nihil prorsus de virtutum bonis attigit, nihil de pietatis suavitate gustavit, qui magis vult in his sordescere quae immunda sunt, quam in iis splendere quae sancta sunt. Non sinit ratio ut cordibus non usquequaque captivis ita placeat satiata ira, ut remissa vindicta; aut tantum generent gaudium male quaesita de alieno, quantum bene expensa de proprio. Felicior semper est parca temperantia quam profusa luxuria; major requies humilibus quam superbis; et sublimior mens quae", + "candidate_score": 0.658404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_9", + "bdc_text": "Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_497", + "psc_text": "Quis est qui nihil virtutis sibi adjici, aut qui nihil vitii sibi optet auferri? cum et adversa noceant et secunda corrumpant, nec minoris sit periculi carere desideratis quam abundare concessis. Insidiae sunt in divitiarum amplitudine, insidiae in paupertatis angustiis. Illae elevant ad superbiam, hae incitant ad querelam. Tentat sanitas, tentat infirmitas, dum et illa materia est negligentiae, et haec causa tristitiae. Laqueus est in securitate, laqueus est in timore; nec interest utrum animus, qui terreno tenetur affectu, gaudiis occupetur an curis, cum par morbus sit vel sub vana delectatione languescere, vel sub anxia sollicitudine laborare. CAP. II. Impletur itaque per omnia sententia Veritatis qua discimus angustam esse et arduam viam quae ducit ad vitam (Matth. VII, 14); et cum latitudo itineris ad mortem trahentis multis frequentetur agminibus, in salutis semitis paucorum intrantium sunt rara vestigia. Unde autem populosior est via laeva quam dextera, nisi quia ad mundana gaudia et corporalia", + "candidate_score": 0.657531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_9", + "bdc_text": "Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_499", + "psc_text": "sunt (II Cor. IV, 18) : latet quodammodo et in abscondito est virtutum via, quoniam spe salvi facti sumus (Rom. VIII, 24) , et fides vera id super omnia diligit, quod nullo sensu carnis attingit. Magni est ergo operis et laboris mobilitatem cordis ab omnibus continere peccatis, et cum undique innumerae voluptatum illecebrae blandiantur, ad nulla contagia vigorem animi relaxare. Quis picem tangit, et non inquinatur ab ea (Eccli. XIII, 1)? quis non infirmatur in carne? quis non sordescit in pulvere? quis postremo est tantae puritatis, ut iis non polluatur sine quibus vita non ducitur? Jubet enim per Apostolum doctrina divina, ut qui habent uxores, tamquam 186 non habentes sint; et qui flent, tamquam non flentes; et qui gaudent, tamquam non gaudentes; et qui emunt, tamquam non possidentes; et qui utuntur hoc mundo, tamquam non utantur: praeterit enim figura mundi hujus (I Cor. VII, 29-31) . Beata igitur mens quae", + "candidate_score": 0.650788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_16_18", + "bdc_text": "sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_951", + "psc_text": "Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota mente tua, et ex tota virtute tua (Matth. XXII, 37) , in nullo nos vult ab amoris sui vinculis relaxari. Et cum huic praecepto proximi quoque copulat 353 charitatem, imitationem nobis suae bonitatis indicit: ut quod diligit diligamus, et quod operatur operemur. Quamvis enim Dei agricultura simus, et Dei aedificatio (I Cor. III, 9) , et neque qui plantat sit aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus (Ibid., 7) ; in omnibus tamen exigit nostri ministerii servitutem, et nos dispensatores suorum vult esse donorum, ut QUI FERT Dei imaginem, Dei faciat voluntatem. Propter quod in oratione Dominica sacratissime dicimus: Adveniat regnum tuum, fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra (Matth. VI, 10) . Quibus verbis quid aliud postulamus, quam ut Deus quos necdum sibi subdidit subdat, et sicut in coelo angelos, ita et in terra homines ministros", + "candidate_score": 0.637618, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-virginitate", + "max_score": 0.6965, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-virginitate_window_35", + "psc_text": "pudicitiae annos, animos castitatis: tum deinde si matris tuta custodia, comitum sobria sedulitas. Si haec praesto sunt, non deest virgini longaeva canities: si haec desunt, differatur puella moribus quam annis adolescentior. 40. Non ergo aetas rejicitur florentior, sed animus examinatur. At certe Theclam non senectus, sed virtus probavit. Et hinc quid plura contexam, cum omnis aetas habilis Deo, perfecta sit Christo? Denique non virtutem aetatis appendicem dicimus, sed virtutis aetatem. Nec mirere in adolescentulis professionem, cum legeris in parvulis passionem; scriptum est enim: Ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem (Psal. VIII, 3) . An dubitamus si eum usque ad continentiam sequatur adolescentia, quem usque ad mortem confitetur infantia? Et quasi incredibile putamus, si puellae nubiles Christum sequantur ad regnum, quem etiam pueri sequebantur in deserto; sicut legimus quia saturata sunt de quinque panibus quatuor millia hominum, exceptis inquit, pueris et mulieribus (Matth. XIV, 21) . 41. Nolite ergo a", + "candidate_score": 0.6965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_8_10", + "bdc_text": "Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-virginitate_window_35", + "psc_text": "pudicitiae annos, animos castitatis: tum deinde si matris tuta custodia, comitum sobria sedulitas. Si haec praesto sunt, non deest virgini longaeva canities: si haec desunt, differatur puella moribus quam annis adolescentior. 40. Non ergo aetas rejicitur florentior, sed animus examinatur. At certe Theclam non senectus, sed virtus probavit. Et hinc quid plura contexam, cum omnis aetas habilis Deo, perfecta sit Christo? Denique non virtutem aetatis appendicem dicimus, sed virtutis aetatem. Nec mirere in adolescentulis professionem, cum legeris in parvulis passionem; scriptum est enim: Ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem (Psal. VIII, 3) . An dubitamus si eum usque ad continentiam sequatur adolescentia, quem usque ad mortem confitetur infantia? Et quasi incredibile putamus, si puellae nubiles Christum sequantur ad regnum, quem etiam pueri sequebantur in deserto; sicut legimus quia saturata sunt de quinque panibus quatuor millia hominum, exceptis inquit, pueris et mulieribus (Matth. XIV, 21) . 41. Nolite ergo a", + "candidate_score": 0.674536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_11", + "bdc_text": "nam ut luxuriantibus segetibus depastionem et ferocientibus equis fraena paramus , ita hiis teneris animis nec senum consilium nec gravium virorum authoritas deesse debet .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-virginitate_window_88", + "psc_text": "rapiatur. 95. Sunt enim ejus velut quatuor equi, quatuor affectiones, ira, cupiditas, voluptas, timor. Quibus furentibus cum coeperit agi, nequaquam seipsa cognoscit: corruptibile enim corpus animam gravat, et tamquam irrationabilium animalium currus invitam rapit, volventibus curis velut quodam impetu proruentem, donec memoratae corporis passiones Verbi virtute mitescant. Haec verbi tamquam boni agitatoris est providentia, ne illi animae quae in se non est morti obnoxia, corpus mortale conjunctum agitationem sui faciat esse difficilem. 96. Primo igitur hos veloces motus corporis domitet, et nexu rationis infrenet: dein caveat ne dispari motu se velut equi implicet, ut bonum aut improbus decoloret, aut tardus impediat, aut turbidus inquietet; fremit enim equus malitiae, seseque jactando currum laedit, gravat jugalem. Hunc bonus auriga demulcet, et in campum veritatis immittit, fraudis declinat anfractum. Tutus ad superiora cursus est, periculosus ad inferiora descensus. Inde quasi emeriti qui bene portaverint jugum Verbi, usque ad Domini praesepe ducuntur, in quo", + "candidate_score": 0.614242, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.696053, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.696053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.692984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.692726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.690296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4_6", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem . Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.689836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.688359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.688039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6_8", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4254", + "psc_text": "tantum a me quidquam discere, sed ab ullo prorsus hominum. Verumtamen, quia cum illic essem, te quidem per aetatem verecundante, boni parentes et amantissimi bonorum studiorum tuorum, quanto pietatis veraeque sapientiae ardore flagrares, mihi intimare dignati sunt, et benevolentissime petierunt ne tibi instruendae, in quo opus esset, meam operulam denegarem; admonendam te his litteris credidi, secundum supra dictas optiones, ut quaeras quod vis, ne sim superfluus, si conatus fuero docere quod scis: dum tamen firmissime teneas, quod etsi aliquid salubriter per me scire potueris, ille te docebit qui est interioris hominis magister interior, qui in corde tuo tibi ostendit verum esse quod dicitur; quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. EPISTOLA CCLXVII. Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum. Dominae religiosissimae et praestantissimae, et in Christi charitate laudabili filiae FABIOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quanquam", + "candidate_score": 0.687971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0_2", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet . Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.686743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4_6", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem . Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.684164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.682762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4254", + "psc_text": "tantum a me quidquam discere, sed ab ullo prorsus hominum. Verumtamen, quia cum illic essem, te quidem per aetatem verecundante, boni parentes et amantissimi bonorum studiorum tuorum, quanto pietatis veraeque sapientiae ardore flagrares, mihi intimare dignati sunt, et benevolentissime petierunt ne tibi instruendae, in quo opus esset, meam operulam denegarem; admonendam te his litteris credidi, secundum supra dictas optiones, ut quaeras quod vis, ne sim superfluus, si conatus fuero docere quod scis: dum tamen firmissime teneas, quod etsi aliquid salubriter per me scire potueris, ille te docebit qui est interioris hominis magister interior, qui in corde tuo tibi ostendit verum esse quod dicitur; quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. EPISTOLA CCLXVII. Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum. Dominae religiosissimae et praestantissimae, et in Christi charitate laudabili filiae FABIOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quanquam", + "candidate_score": 0.679224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4_6", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem . Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3349", + "psc_text": "per Jesum Christum Dominum nostrum, multa et multipliciter est locutus; non solum illud omne tristitiae nubilum fugit de cordibus nostris, sed etiam tantum ibi laetitiae lumen infulsit, ut nihil egisse in nobis videretur ille moeror et timor, nisi successurorum ampliorem flagrantiam gaudiorum. 2. Itaque, frater charissime, quamvis non te videamus oculis carnis, animo tamen in fide Christi, in gratia Christi, in membris Christi tenemus, amplectimur, osculamur; et remeante a nobis ad te nostrorum invicem colloquiorum sanctissimo et fidelissimo perlatore, quem voluisti esse apud nos non solum advectorem scriptorum tuorum, verum etiam narratorem testemque factorum, rescripta persolvimus, et aliquanto diutius tecum sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc", + "candidate_score": 0.668552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.662474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17_19", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε . Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_675", + "psc_text": "et te oportet aequo animo facere pro Ecclesiae disciplina, praesertim salva conscientia, quam tu nosti et Deus. Neque enim et ille si causam tuam discutiendam distulit, odio tui fecit, et non necessitatibus suis; quas tu si ita nosses quemadmodum tuam nosti, nec mirareris nec contristareris. Quod etiam de nostris petimus credas, quia similiter eas non potes nosse. Sunt autem majores nobis, et auctoritate digniores, et loco viciniores episcopi, per quos facilius possitis ad curam vestram pertinentis Ecclesiae causas exsequi. Nec ego tamen tacui apud venerabilem et debita mihi pro ejus meritis honorificentia suscipiendum fratrem et collegam meum senem Aurelium, tribulationem vestram et querimoniam litterarum vestrarum; sed per exemplum epistolae tuae, innocentiam tuam ei perferre curavi. Litteras autem tuas vel pridie, vel ante biduum Natalis Domini accepi, quando illum insinuasti ad Ecclesiam Badesilitanam venturum, a qua timetis Dei plebem conturbari atque corrumpi. Quapropter per litteras quidem alloqui plebem vestram non audeo;", + "candidate_score": 0.66153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.65413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.654025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1246", + "psc_text": "participatione omnis rationalis anima fit beata. 12. Itaque ab exordio generis humani, quicumque in eum crediderunt, eumque utcumque intellexerunt, et secundum ejus praecepta pie et juste vixerunt, quandolibet et ubilibet fuerint, per eum procul dubio salvi facti sunt. Sicut enim nos in eum credimus et apud Patrem manentem, et qui in carne jam venerit, sic credebant in eum antiqui, et apud Patrem manentem, et in carne venturum. Nec quia pro temporum varietate nunc factum annuntiatur, quod tunc futurum praenuntiabatur, ideo fides ipsa variata, vel salus ipsa diversa est. Nec quia una eademque res, aliis atque aliis sacris et sacramentis vel praedicatur aut prophetatur, ideo alias atque alias res vel alias atque alias salutes oportet intelligi. Quid autem quando fiat quod ad unam eamdemque fidelium et piorum liberationem pertineat, consilium Deo tribuamus nobis obedientiam teneamus. Proinde aliis tunc nominibus et signis, aliis autem nunc, et prius occultius, postea manifestius, et prius", + "candidate_score": 0.652789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_16_18", + "bdc_text": "sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.64897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4254", + "psc_text": "tantum a me quidquam discere, sed ab ullo prorsus hominum. Verumtamen, quia cum illic essem, te quidem per aetatem verecundante, boni parentes et amantissimi bonorum studiorum tuorum, quanto pietatis veraeque sapientiae ardore flagrares, mihi intimare dignati sunt, et benevolentissime petierunt ne tibi instruendae, in quo opus esset, meam operulam denegarem; admonendam te his litteris credidi, secundum supra dictas optiones, ut quaeras quod vis, ne sim superfluus, si conatus fuero docere quod scis: dum tamen firmissime teneas, quod etsi aliquid salubriter per me scire potueris, ille te docebit qui est interioris hominis magister interior, qui in corde tuo tibi ostendit verum esse quod dicitur; quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. EPISTOLA CCLXVII. Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum. Dominae religiosissimae et praestantissimae, et in Christi charitate laudabili filiae FABIOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quanquam", + "candidate_score": 0.646098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15_17", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_829", + "psc_text": "vestro (Ibid., V, 12, 13). 6. Manifestum est quidem, quia ista in Ecclesia non accidunt sine gravi tristitia sanctorum atque fidelium; verumtamen consoletur nos qui cuncta praedixit, atque ut abundantia iniquitatis non refrigescamus, sed usque in finem perseveremus, ut salvi esse possimus, admonuit. Nam quantum ad me attinet, si est in me quantulacumque charitas Christi, quis vestrum infirmatur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 29)? Nolite itaque augere cruciatus meos, deficiendo vel in suspicionibus falsis, vel in peccatis alienis. Nolite, obsecro vos, ne dicam de vobis: Et super dolorem vulnerum meorum addiderunt. Nam illi qui gaudent de istis doloribus nostris, de quibus in persona corporis Christi tanto ante praedictum est, Adversus me insultabant qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum (Psal. LXVIII, 27, 13), valde tolerabilius sustinentur; pro quibus tamen etiam ipsis orare, et bonum eis velle didicimus. Ad", + "candidate_score": 0.6454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.639839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_195", + "psc_text": "Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania convertat in frugem, et credat expertis quod experiri periculose desiderat. Nunc ergo ex ejus carmine, et ex epistola quam ad eum misi, intelligit benevolentissima et mansuetissima prudentia tua, quid de illo doleam, quid timeam, quid cupiam. Nec despero affuturum Dominum, ut per te ministrum ejus tantis curarum aestibus liberer. Sane quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed", + "candidate_score": 0.635155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_20_22", + "bdc_text": "Tuae amplitudinis studiosissimus , I. Aelmerus . Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.63297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_220", + "psc_text": "et spineam coronam, et crucem ac sanguinem obsecravi, ut si se ipsi aliquid offendissent, vel nostri misererentur, et cogitarent venerabilis senis Valerii circa me ineffabilem charitatem, qui mihi tractandi verba veritatis tam periculosum onus non dubitarit propter eos imponere, eisque saepe dixerit quod orationes ejus exauditae essent de nostro adventu; quos non utique ad communem mortem vel spectaculum mortis illorum, sed ad communem conatum in aeternam vitam ad se venisse laetatus est. Postremo etiam dixi certum esse me, et fidere in eum qui mentiri nescit, qui per os prophetae sui pollicitus est de Domino nostro Jesu Christo dicens, Si reliquerint filii ejus legem meam, et in praeceptis meis non ambulaverint, si justificationes meas profanaverint, visitabo in virga facinora eorum, et in flagellis delicta eorum; misericordiam autem meam non auferam (Psalm. LXXXVIII, 31-34): in eum ergo me fidere, quod si haec tanta quae sibi essent lecta et dicta contemnerent, visitaturus esset", + "candidate_score": 0.626816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", + "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", + "candidate_score": 0.613311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21_23", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero . [ Daneben von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", + "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", + "candidate_score": 0.611649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.608527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_12", + "bdc_text": "Praeclare igitur ab humanitate tua factum est , quod hanc nostram Spartam tua prudentia ornare volueris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1545", + "psc_text": "etiam defendere, non jam eorum, sed ipsius generis humani me pudet, cujus aures haec ferre potuerunt. CAPUT V. 32. Cum igitur tanta sit caecitas mentium per illuviem peccatorum amoremque carnis, ut etiam ista sententiarum portenta, otia doctorum conterere disputando potuerint, dubitabis tu, Dioscore, vel quisquam vigilanti ingenio praeditus, ullo modo ad sequendam veritatem melius consuli potuisse generi humano, quam ut homo ab ipsa Veritate susceptus ineffabiliter atque mirabiliter, et ipsius in terris personam gerens, recta praecipiendo, et divina faciendo, salubriter credi persuaderet quod nondum prudenter posset intelligi? Hujus nos gloriae servimus, huic te immobiliter atque constanter credere hortamur, per quem factum est, ut non pauci, sed populi etiam, qui non possunt ista dijudicare ratione, fide credant, donec salutaribus praeceptis adminiculati, evadant ab his perplexitatibus in auras purissimae atque sincerissimae veritatis. Cujus auctoritati tanto devotius obtemperari oportet, quanto videmus nullum jam errorem se audere extollere, ad congregandas sibi turbas imperitorum, qui", + "candidate_score": 0.607061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_3", + "bdc_text": "Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_972", + "psc_text": "sumus tibi primitus conqueri, ut consideret Gravitas vestra quam multi vestrum, imo vos omnes, qui vos pati dicitis persecutionem, sub ipsis quasi terribilibus imperatorum catholicorum legibus in possessionibus vestris et alienis securi sedeatis, et nos a vestris tam inaudita mala patiamur. Vos dicitis pati persecutionem; et nos ab armatis vestris fustibus et ferro concidimur. Vos dicitis pati persecutionem; et nostrae domus ab armatis vestris compilando vastantur. Vos dicitis pati persecutionem; et nostri oculi ab armatis vestris calce et aceto exstinguuntur. Insuper etiam si quas mortes sibi ultro ingerunt, nobis volunt esse invidiosas, vobis gloriosas. Quod nobis faciunt, sibi non imputant; et quod sibi faciunt, nobis imputant. Vivunt ut latrones, moriuntur ut circumcelliones, honorantur ut martyres; et tamen nec latrones aliquando audivimus eos quos depraedati sunt, excaecasse. Occisos auferunt luci, non vivis auferunt lucem. 9. Nos interim si quando vestros tenemus, cum magna dilectione servamus illaesos, loquimur illis, et legimus omnia,", + "candidate_score": 0.572159, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.695738, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1353", + "psc_text": "Nouit Hieremias propheta aetatis huius beatitudinem dicens: bonum, inquit, est iuueni uiro, cum aufert iugum graue in iuuentute sua: sedebisedebit t singulariter et tacebit. non expectat frigescentes senectute annos nec emortuam iam per aetatem uitiorum consuetudinem. uult longi praelii militem; uult eum Christi seruum, quem ne ipsa quidem praeteritorum criminum recordatio polluat nam in his, qui iam prouectioris aetatis crediderunt, inest quidem per donum gratiae praeteritorum indulgentia; sed non abest per conscientueconscientiae 18 Thren. III, 27. 1 quasi ex que corr. m. 2 V 2 infantiae om. R sed. 1 lilt. eros. I 8 otiosae R elocutus est V 4 corriget RC 6 et qua C quia et pE aera ex aere m. 2 V obliuionem V 7 confirmans Cp(A) 8 ac ex ae V ac ex hao R consuetudinum V 9 rudens V 10 et om. C aetatum V 18 abstrahi (aba i. ras. «V) R abstrahere p 14", + "candidate_score": 0.695738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1088", + "psc_text": "apostolum intellegamus, ut duce eo docti prophetise scientiam consequamur. aitenimita: et uos, cum essetis mortui in peccatis et praeputio corporis uestri, conuiuificauit cum illo donans nobis omnia peccata, delens quod aduersus nos fuit chirographum in sententiis, quod erat contrarium nobis, tollens illud de medio et adfigens illud cruci, spolians se carne, et principatus et potestates ostentui fecit cum fiducia triumphans eos in semetipso. sacramentum itaque salutis nostrae primum resurgens ipse ex mortuis decretumque mortis nostrae, quo ante detinebamur, absoluens in se ipso, qui ex mortuis aeternus iam maneret, impleuit. sed in eo ipso, quod nobis uitae auctor in se est, dum per adsumptionem corporis homo natus et mortuus iam rursum jetemusaeternus ex mortuis est, omnes quoque inimicas uirtutes mundique potestates principesque aeris huius ostentui reddidit, id est uel nostrae spei uel suae damnationis fecit ostenta et ipsos quaedamquaeso quasi ex diis saeculi portenta constituit his ipsis in se cum fiducia", + "candidate_score": 0.670431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4_6", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem . Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1562", + "psc_text": "autem in me Christus. § 6 Propheta itaque secundum apostolum non saeculo uiuens constanter et libere. a.it : portio mea dominus. tenuit hunc, quem in superioribus modum, cum se custoditurum legem dei spopondit. non enim de ea, quam corporaliter agebat, loqui intellegitur, cum quando custoditurum se potius, quam custodire fateatur. § 7 Sequitur deinde: deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo: miserere mei secundum eloquium tuum. Moysen deprecatum esse meminimus, ut deum uideret et forte cognata preci eius prophetae huius oratio existimabitur. sed dictum meminit a deo: nemo hominum uidebit faciem meam et uiuet. ergo quod negatum Moysi meminerit, id concedi sibi postulat? sed rursum, licet dicto euangelico anterior sit, meminit tamen hanc fidei beatitudinem reseruari, quia dicitur: b e'& t i mundo corde, quoniam ipsi deum uidebunt. itaque cum in lege sciat dictum, quod nemo faciem dei uideat et uiuat, et ex euangelica beatitudine non ambigat omnes mundo", + "candidate_score": 0.667736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1031", + "psc_text": "est intra corporum saorumsuorum emortua domicilia conaepnltos in caelestem uitam spiritalemque deduxit. sunt enim multi in uiuentibus mortuÎ. nam et in euangeliis mortui non putati non differre docentur a mortaismortuis domino dicente: sine mortuos sepelire mortuos suos, et apostolus scit quasdam mortuas uiuere, id est, dum uiuunt, esse iam mortuas. sed hos omnes de sepulcris dominus, qui in filios dei regenerantur, eduxit. § 9 Verum haec qui in nobis deus super occasum ascendens per uirtutem resurrectionis operatus est, idem omnia ad huius spei nostrae praeparationem adumbrata gessit in lege, ut non alius prophetarum, alius euangeliorum deus possit intellegi. atque ideo erga nos quoque paribus haec momentis, quibus ex Aegypto populum eduxit, inpleuit. nam et patres nostri sub nube fuerunt et in Moyse in mari baptizati sunt et in similitudinem cajlestiscaelestis panis manDamanna e cseliscaelis decidente saturati sunt et Christo aquam petra praebente potati sunt; 11 Luc. IX, 60; cf. Matth.", + "candidate_score": 0.664123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14_16", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit . Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1749", + "psc_text": "se statuit iuratus. et quid illud sit, sequens uersus loquitur. ait enim: humiliatus sum usquequaque. domine: uiuifica me secundum uerbum tuum. unigenitus dei filius naturae nostrae ex uirgine sibi corpus adsumens, cum in se ipso ueram et perfectam humanae prudentiseprudentiae formam praebuisset, quid a se disci tamquam exemplo doctrinae uoluerit, noscendum est. ait enim: uenite admead omnes, qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quoniam mitis sum et humilis corde: et inuenietis requiem animabus uestris. ipse utique perfectus et sine peccato solus et unus, in cuius ore delusdolus non fuit, hoc praecipuum a se doctrinae sumi noluituoluit exemplum, mansuetudinis scilicet et humilitatis, per quae animabus requies inueniretur. § 9 Scit insolentem esse et incapacem rerum secundarum naturae nostrae infirmitatem. alii per opes insolescunt nescientes 18 Matth. XI, 28 sq. 1 lustitia et ratione C cruciamur cp cruciamus m. 2", + "candidate_score": 0.661689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1330", + "psc_text": "suorum, sed ipsius tantum uoluntatis obsessum? nonne cum in aliquam turbidae adfectionis uoluntatem infirmitatis nostrae aculeis commouemur, metuimus adsistentes undique nobis choros angelorum et plenum ministeriis caelestibus mundum? si enim angeli paruulorum patrem nostrum cotidie uident, qui in caelis est, possumus testimonia eorum metuere, quos et nobiscum manere et deo cotidie scimus adsistere. quin etiam ipsum illum diabolum, per quem ipsa illa uitiorum nostrorum incentiua praebentur, suosque omnes testes metuere debemus, puncto temporis omnem amplitudinem mundi huius obeuntem: cui dulce est peccare nos, ut peccatorum nostrorum testimonio glorietur. est enim eius haec propria calliditas, instigare ad peccandum et arguere peccantes. dictum est enim: aut nescisquidsitdiabQlus, accusatorfratrumuestrorum? § 9 Et quia essent hae aduersariseaduersariae nobis uirtutes in testimonio cum ceteris permanentes, de sanctis tantum prophetam meminisse dignum fuit dicentem: beati scrutantes testimonia eius, non aliena scilicet, sed illa, quae dei sunt. non neglegentem autem testimoniorum dei oportet esse scrutationem: ob quod", + "candidate_score": 0.660034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_3_5", + "bdc_text": "Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem . Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1323", + "psc_text": "et quia haec simplicia et splendida sunt nosque in uerum lumen per obseruantiam suorum dirigentia, idcirco ita dictum est: prseceptumpraeceptum domini lucidum, inluminans oculos. de lege autem non conuenerat ista dixisse, quia per umbram futurorum sancta est et animas per futurorum cognitionem conuertens; mandatum autem per obseruantiam sui inluminans. § 7 Ergo quia beati sunt scrutantes testimonia dei, et aliud legem, aliud mandatum, aliud testimonia esse sicut cetera diximus, quae haec dei sint testimonia, noscendum est. legis etenim totius liber sub testimoniis datus est. caelum namque et terram Moyses librum testamenti traditurus in testimonium aduocauit. sunt et plurima in causam testimoniorum constituta, 4 Gal. IV, 24. 7 Rom. VII, 14. 10 Exod. XX, 18. 13 Ps. XVIII, 9. 1 habuit duos filios R (iVou. Testam. Vat. 460 viovs ltJX.) 2 sed qui — ex libera in mQrg. add. m. 1 p 8 rempromiseionem V 4 umbra esset p 5 allegoramina", + "candidate_score": 0.659443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3032", + "psc_text": "Atque ad id spebus fidelibus expetendum adhortatio 2 iustitiam tuam R sed cf. p. 833, 32 8 miserator et om. R 12 ipso Re ipse b 18 laudium R cf. Neue Formenl. /, 272 laudum E 19 regnum omnium R cf. Sabatier II, 280 omnium E 20 progeniae R 24 eloquntur R 27 dominatui intelligat coaeternam Rb dominatui subiiciant coaeterno e 82 spebus E spem R. prophetae continuo subiecta est: fi d e Ii s dominus in uerbis suis et sanctus in omnibus operibus suis. uerborum fides forte nutaret, nisi sanctitas operibus esset admixta. atque ita sanctitas in operibus fidem confirmat in uerbis. ut de sancti fide in promissis non ambigas, cuius sanctitate utaris in rebus. si enim sanctum esse deum intellegimus per id, quod nascimur, uiuimus, alimur et copiis omnibus humanae naturanaturae congruis abundamus, sanctitas ista esse non potest infidelis. in dictis. § 18 Scit autem propheta esse et", + "candidate_score": 0.655654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_495", + "psc_text": "est, idem omnia secundum hominem et loquatur; et quorum infirmitates portauit et peccata suscepit, eorum ad deum deprecetur obsequio. proprietates autem uirtutesque uerboromuerborum, etiam inuitis licet et cunctantibus nobis, inteilegentiseintellegentiae huius exigunt sensum, ut omnia ex persona eius dici non ambigamos in psalmo. ait enim: deus, in nomine tuo salnifieasaluifica me. in humilitate corporis unigenitus dei filius sub prophetae sui dictis haec precatur, qui et gloriam, quam ante saecula habuerat, reposcebat. saluificari se in dei nomine rogat, in quo est et nuncupatus et natus, ut se in eo corpore, in quo erat natus, idipsum, quod natursenaturae anteriori sumsuae et generi erat proprium, saluum faceret dei nomen. § 5 Et quia omnis hsechaec ex persona formae seruilis oratio est, cui formae seruili usque ad crucem mortis adsumptseadsumptae salutem eius nominis, quod dei est, deprecatur, et saluandus ex dei nomine id continuo subiecit: et in uirtute tua iudica me. namque ob meritum", + "candidate_score": 0.654171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_19_21", + "bdc_text": "Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa . Tuae amplitudinis studiosissimus , I. Aelmerus . Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_135", + "psc_text": "Beatus ergo apostolus Paulus, secundum professionem suam HebrreusHebraeus ex Hebraeis, etiam secundum hebraicam cognitionem et fidem psalmum hunc primum esse dixit, translatorum distinctione non usus: cui maximum hoc pnedicandipraedicandi ad synagogse principes studium erat, ut dominum nostrum Iesum Christum dei filium, natum, passum, resurgentem regnare in aeternum ex doctrina legis ostenderet. tenuit itaque hunc modum, ut HebnsisHebraeis praedicans HebneorumHebraeorum consuetudine uteretur. sed nobis translatorum utendum auctoritate est, legem non ambiguitate litterae, sed doctrinae scientia transferentum. § 5 Praestat autem nunc absolutissimam intellegentiam personae, temporis, causae apostolica auctoritas. nam quid in libro Actorum suorum de hoc eodem psalmo idem apostoli senserint, uerbis ipsorum loquemur. scriptum namque est: ipsis dicentibus: domine, tu es, qui fecisti cselumcaelum et terram et mare et omnia, quae in illis sunt, qui perospatrisnostriDauid, sancti pueri tui, dixisti: quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt 25 Act. ap. IV, 24. 1 redigerunt 1' 2 et in diapsalmis distincxerunt", + "candidate_score": 0.653795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2715", + "psc_text": "Christum sunt, quidquid illud in psalmis est sub diuersorum personis prophetatum, omne de ipso est: quia doctrina omnis, diuersis licet praeceptorum generibus multiformis, hoc per diuersos praestat, ut ipse noscatur. haec nobis propter praesentem psalmum commemoranda necessario fuerunt, ne forte sine probabili auctoritate praesumpsisse existimaremur, ut ad personam Christi omnem hanc eius prophetiam referremus. § 2 Diligenter autem ea obseruanda est ratio, ut, quaecumque homini illi, quem ex utero sanctae uirginis adsumpsit et in quo se nasci hominem, qui deus erat, uoluit, apta esse et congrua uidebuntur, cum debita caelesti naturae susesuae dignitate tractentur neque sacramentum salutis nostrae, quo in forma dei manens formam serui accepit, ad contumeliam indemutabilis suae et inuisibilis et incorporeseincorporeae et inpassibilis substantiae coaptemus. quod enim homo fuit, nobis profecit, sibi nihil dempsit. exinaniuit enim se in forma dei manens, ut et forma hominis 1 in lege Moysi Rb in libro moysi PTe (in P ex", + "candidate_score": 0.653209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_13_15", + "bdc_text": "Quo in argumento perrexeris , et illi quiddam utiliss [ imi ] et patri eius gratiss [ imi ] feceris . Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit . Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1749", + "psc_text": "se statuit iuratus. et quid illud sit, sequens uersus loquitur. ait enim: humiliatus sum usquequaque. domine: uiuifica me secundum uerbum tuum. unigenitus dei filius naturae nostrae ex uirgine sibi corpus adsumens, cum in se ipso ueram et perfectam humanae prudentiseprudentiae formam praebuisset, quid a se disci tamquam exemplo doctrinae uoluerit, noscendum est. ait enim: uenite admead omnes, qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quoniam mitis sum et humilis corde: et inuenietis requiem animabus uestris. ipse utique perfectus et sine peccato solus et unus, in cuius ore delusdolus non fuit, hoc praecipuum a se doctrinae sumi noluituoluit exemplum, mansuetudinis scilicet et humilitatis, per quae animabus requies inueniretur. § 9 Scit insolentem esse et incapacem rerum secundarum naturae nostrae infirmitatem. alii per opes insolescunt nescientes 18 Matth. XI, 28 sq. 1 lustitia et ratione C cruciamur cp cruciamus m. 2", + "candidate_score": 0.65228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1529", + "psc_text": "in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in mandatis tuis, quae dilexi uehementer. § 12 Sed neque meditatio legis neque ipsa dilectio inpensa sufficiet, nisi fructum operum et uoluntatis efficientia consequatur. neque in hoc propheta cessauit; ait enim: et tuli manus meas ad mandata tua, qusequae dilexi ualde. 5 I Cor. 4, 8. 1 terrenorum V 9 cominus C 3 negantes se b 4 negamus C 5 et apostolus VCp fort. regnastis et om. Cp regnaretis VC fort. recte cf. Abh. IV, 85 8 suae R 9 gemina autem intellegentia = (eras. e) lectionS intellegentiae R geminautem intellegentia eleotionem intellegentie C geminam autem intellegentiae lectionem V geminam L.", + "candidate_score": 0.651639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1749", + "psc_text": "se statuit iuratus. et quid illud sit, sequens uersus loquitur. ait enim: humiliatus sum usquequaque. domine: uiuifica me secundum uerbum tuum. unigenitus dei filius naturae nostrae ex uirgine sibi corpus adsumens, cum in se ipso ueram et perfectam humanae prudentiseprudentiae formam praebuisset, quid a se disci tamquam exemplo doctrinae uoluerit, noscendum est. ait enim: uenite admead omnes, qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quoniam mitis sum et humilis corde: et inuenietis requiem animabus uestris. ipse utique perfectus et sine peccato solus et unus, in cuius ore delusdolus non fuit, hoc praecipuum a se doctrinae sumi noluituoluit exemplum, mansuetudinis scilicet et humilitatis, per quae animabus requies inueniretur. § 9 Scit insolentem esse et incapacem rerum secundarum naturae nostrae infirmitatem. alii per opes insolescunt nescientes 18 Matth. XI, 28 sq. 1 lustitia et ratione C cruciamur cp cruciamus m. 2", + "candidate_score": 0.650751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_12_14", + "bdc_text": "Praeclare igitur ab humanitate tua factum est , quod hanc nostram Spartam tua prudentia ornare volueris . Quo in argumento perrexeris , et illi quiddam utiliss [ imi ] et patri eius gratiss [ imi ] feceris . Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2679", + "psc_text": "allidit ad petram om. PT iustus?uirtus R 91 teberatreni T 22 ao ex hac R Finit pail. CXXXVI inoipit CXXXVII R Explicit pttlm CXXXVI incipit psalA CXXXVIIP Expl. de CXXXVI incip. de CXXXVfl T. et hoc ita esse, ex euangelicis dictis promptum est noscere. nam cum ait dominus: confiteor tibi, pater, domine cae 1 i et terrseterrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus saeculi et reuelasti ea paruulis, tandemlaudem dei patris ob reuelata paruulis, qusequae ignorata essent prudentibus, confitetur, docens ideo absconsa ea esse his, qui prudentes uiderentur, quia non secundum innocentiam paruulorum praeceptis euangelicis credidissent. at uero, ubi in isdem euangeliisdicitur: et baptizabantur omnes in Iordane confitentes peccata sua, illic confessio peccatorum sine ambiguitate significationis alterius continetur. § 2 Maxima autem et utilissima est letalium uitiorum morbis in eorum confessione medicina. sed confessio peccati non est tamquam rerum aliis ignoratarum professio, ut si fur de furto, aut homicida", + "candidate_score": 0.646664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_12_14", + "bdc_text": "Praeclare igitur ab humanitate tua factum est , quod hanc nostram Spartam tua prudentia ornare volueris . Quo in argumento perrexeris , et illi quiddam utiliss [ imi ] et patri eius gratiss [ imi ] feceris . Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1749", + "psc_text": "se statuit iuratus. et quid illud sit, sequens uersus loquitur. ait enim: humiliatus sum usquequaque. domine: uiuifica me secundum uerbum tuum. unigenitus dei filius naturae nostrae ex uirgine sibi corpus adsumens, cum in se ipso ueram et perfectam humanae prudentiseprudentiae formam praebuisset, quid a se disci tamquam exemplo doctrinae uoluerit, noscendum est. ait enim: uenite admead omnes, qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quoniam mitis sum et humilis corde: et inuenietis requiem animabus uestris. ipse utique perfectus et sine peccato solus et unus, in cuius ore delusdolus non fuit, hoc praecipuum a se doctrinae sumi noluituoluit exemplum, mansuetudinis scilicet et humilitatis, per quae animabus requies inueniretur. § 9 Scit insolentem esse et incapacem rerum secundarum naturae nostrae infirmitatem. alii per opes insolescunt nescientes 18 Matth. XI, 28 sq. 1 lustitia et ratione C cruciamur cp cruciamus m. 2", + "candidate_score": 0.646424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1375", + "psc_text": "fidelium operum usus praecesserit, doctrinae cognitio non adprehendetur. et agendum a nobis antea fideliter est, ut scientiam consequamur. uias ergo, secundum superiorem expositionem, legem, prophetas, omnia euangeiiaeuangelia et apostolos esse existimamus: quos in mandatis dei se exercens propheta considerauit, ut nouerit. § 11 Conclusit autem octauum numerum hoehoc uersu: in iustificationibus tuis meditabor, non obliuiscar sermonum tuorum. a doctrinae perfectae ordine propheta non excedit. in iustificationibus, quas doceri se orauit, meditatur, sicut exercetur in mandatis. mandatorum enim ea est ratio, 1 litati i. ras. 3 R in omni uerbo ex in omnibus uerbo V et t omni scientia RC et in omni scientia pE 3 es eorr. tn. 2 V opus C o- Ó in dom esae V in dominum esae Rp eeae in domino C 6 deleotionis V 8 septimo uersu VCp 9 et om. Cp considerabo ex considerabor m. 1 F 11 gentiu V disidia V 12 hac", + "candidate_score": 0.643959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_16_18", + "bdc_text": "sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1867", + "psc_text": "uero non solum ad poenam, sed etiam ad terrorem, cura dicitur: aspiciens in terram et faciens eam tremere. propheta ergo non solitarium hoc orat, ut in se deus respiciat, sed cum miseratione respiciat: neque cum miseratione tantum, sed secundum iudicium diligentium nomen eius. § 7 Est quidem ex bonitate dei misericordia; sed promerenda est haec a nobis studio innocentiseinnocentiae, ut respiciat in nos, qualiter respexit in Abraham, qualiter in Isaac, qualiter in Iacob, qualiter in Ioseph, qualiter in Iob, qualiter in Moysen. scit enim ad haec misericordisemisericordiae suae opera deum solere respicere, cum dicitur: dominus de caelo respexit in terram, ut audiret gemitum uinculatorum et soluat filios interemptorum, et rursum: et respexit super filios pauperum et non spreuit deprecationem eorum. 9 Exod. XIV, 24. 11 Gen. XVIII, 16. 18 Ps. Cm, 82. 28 Ps. CI, 20. 25 Ibid. 18. 1 per hos R cibos VCpE 2 ita per Cpe animam", + "candidate_score": 0.641774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15_17", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2146", + "psc_text": "contemptu eximat usque ad finem misericordisemisericordiae in se semper intentum. et idcirco, donec sibi deus misereatur, intentus est, idcirco gemina oratione misericordiam sibi dei precatur, quia multum ipse atque anima sua repleta aspernatione sit, deo, ut diximus, tantum potente in multa aspernatione misereri: neque solum in id potente, sed potente etiam in controuersum omnia retorquere et quandam uicissitudinem praestare patiendi. § 11 Testis nobis est et pauper in AbrahseAbrahae sinu quiescens et diues perustus in poena. ille enim in aggestu fimi ante diuitis ianuam fame tabidus, ulcerum sanie defluens sederat, eanibuscanibus uulnera dissoluta lingentibus. sed hsechaec erat militia corporis, hapchaec aduersus saeculum pugna, interius tamen anima eius per fidem innulnerabiliinuulnerabili et ad omne telum, ad uolnptatisuoluptatis uitia inuia: et ideircoidcirco ab angelis post carnis dissolutionem beata in AbrahseAbrahae sinus fertur. ille uero, cui omnis erat uestitus in purpura, cui totius ciuitatis nobilitas graui dominatu subdita 8 ex miseratione pereuntium est", + "candidate_score": 0.640444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_19_21", + "bdc_text": "Deus te ad Nestoris ducat annos suae ecclesiae caussa . Tuae amplitudinis studiosissimus , I. Aelmerus . Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_128", + "psc_text": "deus uerbum, homo nascitur. poscente rege PtolomaMPtolomaeo) septuaginta seniores libros VeteriVeteris* Testamenti ex hebra'is litteris in graecas transtulerunt. erat autem iam a Moyse antea institutum, in synagoga omni septuaginta esse doctores. nam idem Moyses, quamuis uerba Testamenti in litteras condidisset, tamen separatim quaedam ex occultis legis secretiora mysteria septuaginta senioribus, qui doctores deinceps manerent, intimauerat. cuius doctrinae etiam dominus in euangeliis meminit, dicens: super cathedram Moysi, inquit, sederunt. scribae et pharisiei: omnia ergo, quaecumque dixerint uobis, facite et seruate: secundum uero facta eorum nolite facere. doctrina ergo horum mansit in posterum, qua1. ab ipso scriptore legis accepta in hoc seniorum et numero et officio conseniataconseruata est. 20 Matth. XXIII, 2. 1 repromissio R E deuB E (θσ nou. Tesf. I at.) di V om. R 2 sicut primo et in psalmo scriptum est secundo (corr. m. 1) R sicut et in psalmo scribtum est T sicut in psalmo primo scriptum", + "candidate_score": 0.639953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_16_18", + "bdc_text": "sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue . Vale , colendissime vir , καὶ ἐμοὶ αὐτοσχεδιαζόντι συγγίνωσκε .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2684", + "psc_text": "temperans maledicus esse persistet? manum quidem homicidam non habebit, gedsed linguam habebit. et quomodo quis ex toto corde poterit confiteri non exigua secum peccati parte residente? detersis itaque omnibus uitiis confessione opus est desinendi et orandum semper ad deum est, ut in cohibendis peccatis extinguendisqua incentiuis eorum pendula uoluntatis nostrae studia confirmet. § 4 Ob quod iam confidens propheta per confessionem ac precem suam in portu se innocentiae conlocatum ait: confitebor tibi, domine, in toto corde meo: quoniam audisti uerba oris mei. duplex intellegentisB huius, ut superius iam diximus, sensus est. nam siue laudem deo confitetur, quia uerba oris eius audita sunt, siue per misericordiam dei, cum diu orasset, adiutus iam omnibus peccatis desinentibus confitetur. fidei nostrae utrumque conueniens, ut et dominum laudemus et confiteamur intellecta peccata. § 5 Dehincsequitur: et in conspectu angelorum psallam tibi. parum sibi existimat propheta esse, ut hominibus tantum praesentibus psallat, quia homines corporalium tantum", + "candidate_score": 0.635525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_4", + "bdc_text": "Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1562", + "psc_text": "autem in me Christus. § 6 Propheta itaque secundum apostolum non saeculo uiuens constanter et libere. a.it : portio mea dominus. tenuit hunc, quem in superioribus modum, cum se custoditurum legem dei spopondit. non enim de ea, quam corporaliter agebat, loqui intellegitur, cum quando custoditurum se potius, quam custodire fateatur. § 7 Sequitur deinde: deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo: miserere mei secundum eloquium tuum. Moysen deprecatum esse meminimus, ut deum uideret et forte cognata preci eius prophetae huius oratio existimabitur. sed dictum meminit a deo: nemo hominum uidebit faciem meam et uiuet. ergo quod negatum Moysi meminerit, id concedi sibi postulat? sed rursum, licet dicto euangelico anterior sit, meminit tamen hanc fidei beatitudinem reseruari, quia dicitur: b e'& t i mundo corde, quoniam ipsi deum uidebunt. itaque cum in lege sciat dictum, quod nemo faciem dei uideat et uiuat, et ex euangelica beatitudine non ambigat omnes mundo", + "candidate_score": 0.634714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21_23", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero . [ Daneben von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "eius scripsi (cf. Paucker suppl. lex. lat. p. 240 et Arch. II., 604) episcopon eius R episcopatum eius DE.* conpetentios r accipiet R aocipiat rDE alius (post alius spatium 3-4 litt. in fine lin.) R aliter r alter DE. I* neque secundum quosdam HebrseosHebraeos quinque libri, neque secundum aliorum simplicitatem psalmi Dauid dicendi sunt, sed secundum apostolicam auctoritatem liber psalmorum esse noscendus est. § 2 Sunt autem plures eorundem psalmorum scriptores. nam aliquibus Dauid auctor praescribitur, in aliquibus Salomon, in aliquibus Asaph, in aliquibus Idith um, in aliquibus filiorum Chore, in aliquo Moyses. et quidem absurdum est psalmos Daoid nominare, cum ibi auctores eorum ipsis inscriptionum titulis commendentur. et liber psalmorum rectius esse dicatur, dinersisdiuersis in unum uolumen prophetiis diuersorum et auctorum et temporum congregatis. visum autem aliquibus est Hieremise et Aggsei et ZachariseZachariae quorundam psalmorum superscriptionibus nomina praenotare, cum horum nihil in authenticis septuaginta translatorum libris ita editum reperiatur,", + "candidate_score": 0.634532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_6", + "bdc_text": "Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_812", + "psc_text": "est: eius tantum in strato meminit, in eo matutinus ex nocturna recordatione meditatur; adiutor suus est et sub uelamento alarum eius exultat, id est tegmine protegentis est tutus. § 10 Sed horum omnium hinc profectus, hinc causa est, quia sequitur: adhaesit anima mea post te, me suscepit dextera tua. amoris hsechaec uis est, ufc his, quos amamus. etiamsi absentes sint, hsereamus, dum adfectum insitum nequaquam aut locus diuellit aut tempus. adhaesit ergo deo prophelapropheta non biandimentisblandimentis saeculi, non corporis uitiis amorem suum ab eo caritatququecaritatemque retrahentibus, quia secundum apostolum adhserenti deounusest spiritus et dominus pro discipulis orauit: pater, sicut nos unum sumus, ut et illi unum sint in nobis. adhaerens ergo deo susceptus a dei dextera est : id est per uirtutem dei, qusequae significatur in dextera, ab eo, qui dei et uirtus et sapientia et uerbum caro est factus, adsumptus est conformis gloriae corporis iam futurus. § 11 Et", + "candidate_score": 0.634506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_20_22", + "bdc_text": "Tuae amplitudinis studiosissimus , I. Aelmerus . Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "eius scripsi (cf. Paucker suppl. lex. lat. p. 240 et Arch. II., 604) episcopon eius R episcopatum eius DE.* conpetentios r accipiet R aocipiat rDE alius (post alius spatium 3-4 litt. in fine lin.) R aliter r alter DE. I* neque secundum quosdam HebrseosHebraeos quinque libri, neque secundum aliorum simplicitatem psalmi Dauid dicendi sunt, sed secundum apostolicam auctoritatem liber psalmorum esse noscendus est. § 2 Sunt autem plures eorundem psalmorum scriptores. nam aliquibus Dauid auctor praescribitur, in aliquibus Salomon, in aliquibus Asaph, in aliquibus Idith um, in aliquibus filiorum Chore, in aliquo Moyses. et quidem absurdum est psalmos Daoid nominare, cum ibi auctores eorum ipsis inscriptionum titulis commendentur. et liber psalmorum rectius esse dicatur, dinersisdiuersis in unum uolumen prophetiis diuersorum et auctorum et temporum congregatis. visum autem aliquibus est Hieremise et Aggsei et ZachariseZachariae quorundam psalmorum superscriptionibus nomina praenotare, cum horum nihil in authenticis septuaginta translatorum libris ita editum reperiatur,", + "candidate_score": 0.631991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3195", + "psc_text": "hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora uideantur, interrogemus. deus scrutator dicitur renum et cordis, in quibus quasi duobus locis hominis secreta teneantur. sed in corde quidem secretum animae, in renibus uero secretum carnis est: quas subinde inter se diuersitates interioris et eIteriorisexterioris hominis etiam apostolus docet, cum ait: consentio legi secundum interiorem hominem; sed uideo aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur;", + "candidate_score": 0.629501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21_23", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero . [ Daneben von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "cum ibi auctores eorum ipsis inscriptionum titulis commendentur. et liber psalmorum rectius esse dicatur, dinersisdiuersis in unum uolumen prophetiis diuersorum et auctorum et temporum congregatis. visum autem aliquibus est Hieremise et Aggsei et ZachariseZachariae quorundam psalmorum superscriptionibus nomina praenotare, cum horum nihil in authenticis septuaginta translatorum libris ita editum reperiatur, adeo ut etiam in plurimis latinis et graecis codicibus sine horum nominibus simplices tantum psalmorum tituli praeferantur. § 3 De his autem, qui sine diuersorum auctorum nominibus sub diuersis superscriptionibus habentur, antiquorum uirorum ista traditio est, quod ex eo psalmo, cuius auctor in superscriptione ponitur, qui deinceps sine auctorum superscriptione succedunt, illius esse existimandi sunt, qui anterioris psalmi auctor inscribitur, usque in eum psalmum, in quo nomen auctoris 1 secundum aliorum R secundum pluriii r secundum plurimorum DE 2 Dauit R 5 nam aliquibus Rdte nam in aliquibus rd1 tamquam rii Dauid r 6 idithun r idichun R 7 filio", + "candidate_score": 0.623581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21_23", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero . [ Daneben von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_6", + "psc_text": "R dicetur rDE in supr. add. m. 1 R progatia hil phetis r 11 congre R 13 suprascriptionibus r ni R 14 ita dictum r d1 a repperiatu R 15 sine ex sint R 16 pferantur R 17 qui sub (sub in marg.) R diuersorum om. re auctorum om. R 18 antiquorum ' latinorum H, sed cf. infr. p. o, 2.i 20 ponitur R (cf. infr. p. o, 4) praeponitur rDE quae deinceps R 21 illiu' R eius rDE existimant! ante prioris psalmi R, sed cf. infr. p. 5, o 22 usque eum R in quo rd* (cf. infr. p. 16, 10) quo RtPe auctoris alterius R alterius auctoris re alicuius auctoris d1 auctoris alicuius «. alterius prseferaturpraeferatur: ut si psalmi alicuius superscriptio talis sit: psalmus Dauid, ceteri, qui sine titulo consequantur, Dauid esse credantur, donec cum prophetae alterius nomen in superscriptione ponatur; et ex eo usque in alterum prophetam,", + "candidate_score": 0.617958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_134", + "psc_text": "R adibita R arguitur « 23 doctorina (na in rOB. a m. 1) secretina secretrinore r non probabiles t 24 interpraetandi VR. transferentes et in numerum redegerunt et in ordinem conlocauerunt et diapsalmis distinxerunt, qui omnes secundum Hebraeos confusi et habebantur et habentur. horum igitur translationes HebrseisHebraeis tum lingua tantum sua utentibus non erant necessariae. ipsis tamen, omnibus diligenti et religiosa custodia obseruatis. quibus postea dominus legem omnem sacramento et corporationis suae et passionis et resurrectionis inpleuerat, cumque his libris, quos regi idem translatores ediderant, conlatis et fideliter consonantibus repertis, indissolubilis constituta est priuilegio doctrina; et aptatisaetatis auctoritas. § 4 Beatus ergo apostolus Paulus, secundum professionem suam HebrreusHebraeus ex Hebraeis, etiam secundum hebraicam cognitionem et fidem psalmum hunc primum esse dixit, translatorum distinctione non usus: cui maximum hoc pnedicandipraedicandi ad synagogse principes studium erat, ut dominum nostrum Iesum Christum dei filium, natum, passum, resurgentem regnare in aeternum ex doctrina legis", + "candidate_score": 0.616829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "eius scripsi (cf. Paucker suppl. lex. lat. p. 240 et Arch. II., 604) episcopon eius R episcopatum eius DE.* conpetentios r accipiet R aocipiat rDE alius (post alius spatium 3-4 litt. in fine lin.) R aliter r alter DE. I* neque secundum quosdam HebrseosHebraeos quinque libri, neque secundum aliorum simplicitatem psalmi Dauid dicendi sunt, sed secundum apostolicam auctoritatem liber psalmorum esse noscendus est. § 2 Sunt autem plures eorundem psalmorum scriptores. nam aliquibus Dauid auctor praescribitur, in aliquibus Salomon, in aliquibus Asaph, in aliquibus Idith um, in aliquibus filiorum Chore, in aliquo Moyses. et quidem absurdum est psalmos Daoid nominare, cum ibi auctores eorum ipsis inscriptionum titulis commendentur. et liber psalmorum rectius esse dicatur, dinersisdiuersis in unum uolumen prophetiis diuersorum et auctorum et temporum congregatis. visum autem aliquibus est Hieremise et Aggsei et ZachariseZachariae quorundam psalmorum superscriptionibus nomina praenotare, cum horum nihil in authenticis septuaginta translatorum libris ita editum reperiatur,", + "candidate_score": 0.615379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21_23", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero . [ Daneben von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_939", + "psc_text": "to. deetio zonten edinas teiali tulio nos a. In T omnia satis bene litt. graec. scripta sunt et articulus Tfj ante δυναστιἰα superscripta pronuntiatione eius temporis (ti) accurate est exaratus; qui cum etiam ex uestigiis in RP eluceat et a Tischendorfio (II, 68) probetur, in textum erat recipiendus. 16 diffinitionis PXT 17 TOY ATUJONOC R 21 dominatio PTE demonstratio R 22 illut V 23 quo VI'T. qd Rs corpore V 26 euacuauerit (1 litt. eras.) R 26 & nouissima Re et nouigsime (e in ras. P) PT. XXII. Hilar. Pict. parsI. 17 inimica deuincetur mors; tunc solus in uirtute saa saeculi dominabitur. nunc enim quamuis regnet, tamen princeps huius saeculi petiit, ut modo tritici apostolos cerneret; et sunt spiritales nequitiae in cselestibuscaelestibus, aduersum quas spiritalibus nos armis beatus Paulus instruxit, aduersum quas militantes nos fidei nostrae angeli, qui secundum euangelia cotidie in caelis deum patrem uident, prosecuntur et misericordia dri", + "candidate_score": 0.615351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21_23", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero . [ Daneben von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_132", + "psc_text": "translsitores septuaginta in principio ediderunt ceteris diuerse transferentibus: et secundum hanc ambiguitatem haec ab illis in omni translatione est facta confusio. § 3 Sed perfecta horum septuaginta interpretum auctoritas manet. primum, quod ante aduentum corporalem domini transtulerunt, nec adulatio interpretandi adhibita tempori arguetur, tanto anteriore interpretationis aetate: dehinc, quod ipsi illi principes doctoresque synagogae et praeter scientiam legis per Moysen quoque doctrina secretiore perfecti non potuerunt inprobabiles esse arbitri interpretandi, qui certissimi et grauissimi erant auctores docendi. hi ergo psalmos inter ceteros libros 1 trasferentea r 2 cognitionum ex cognitionem m. 2 V scientia V 3 ambigua R hebraeicae V uario V nuntia - tia (quae lilt. correcta sit non apparet) R 5 post transtulerunt 1-2 iitt. eras. R multi- R modu m sermonum intellegentiam V 6 ut om. Rb 7 interpraetantes Vll 8 attulerint RE occulte V ..moysi VR 9 traditionis profectae V ambiguae VII hebrea V 10 cumemorata", + "candidate_score": 0.612519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_132", + "psc_text": "translsitores septuaginta in principio ediderunt ceteris diuerse transferentibus: et secundum hanc ambiguitatem haec ab illis in omni translatione est facta confusio. § 3 Sed perfecta horum septuaginta interpretum auctoritas manet. primum, quod ante aduentum corporalem domini transtulerunt, nec adulatio interpretandi adhibita tempori arguetur, tanto anteriore interpretationis aetate: dehinc, quod ipsi illi principes doctoresque synagogae et praeter scientiam legis per Moysen quoque doctrina secretiore perfecti non potuerunt inprobabiles esse arbitri interpretandi, qui certissimi et grauissimi erant auctores docendi. hi ergo psalmos inter ceteros libros 1 trasferentea r 2 cognitionum ex cognitionem m. 2 V scientia V 3 ambigua R hebraeicae V uario V nuntia - tia (quae lilt. correcta sit non apparet) R 5 post transtulerunt 1-2 iitt. eras. R multi- R modu m sermonum intellegentiam V 6 ut om. Rb 7 interpraetantes Vll 8 attulerint RE occulte V ..moysi VR 9 traditionis profectae V ambiguae VII hebrea V 10 cumemorata", + "candidate_score": 0.610442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_16", + "bdc_text": "sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_834", + "psc_text": "R quaatenus (ercu. n?) R in om. R 98 ingruen t ibus corr. m. 1 R p quae P 24 mederi ex mediri R 96 refertur PTE ==metus (eras. ne, tu in ras.) R. 15* consortium carnis animam undique subrepentium inlecebrarum aestus absorbeat. adsunt namque cotidie et pugnant blandimentis fallacibus, quasdam machinas excidii admouentes. itaque per doctrinam cselesfciscaelestis eruditionis peruigilem curam fidei inpendere admonemur, timere insidiantem semper hostem, ne incautam securitatem nostram ipse in speculis positus ipcurset. uigilandum ergo in oratione dei est et semper orandum, ut, cum fatigari anima et adfligi subrepentium inlecebrarum aculeis cceperitcoeperit, deus semper oratus exaudiat nosque ab his, quae timemuseripiat. ait enim: a timore inimici eripe animam meam. deus enim non tum tantum orandus est, cum quae timentur ingruerint — et timenda sunt ea, quae, cum coeperint adesse, dominantur —, sed semper atque indefessis precibus orandus est, ut nos a timore eorum, quorum dominatum timemus,", + "candidate_score": 0.606827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_16", + "bdc_text": "sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2832", + "psc_text": "generalis autem forte et ex RE 20 profetiae G profetae R nosoitur GE noscetur R 22 praeoe GR1. 83 depraecari GR1. nescio quid et sublimius elocuntur, eius potius hominis, in quo ex partu uirginis ad sacramentum humanae salutis unigenitus dei filius natus est, repertus est psalmus iste intellegi oportere. secundum eam enim qusequae in se generis fuit utriusque naturam. dei uidelicet atque hominis, non modo in euangeliis, sed etiam in prophetis ita coaptatis ad utrumque dictis locutus est, ut. dum diuinitatis susesuae inpassibilem atque indemutabilem uirtutem docet, infirmitatem quoque naturae corporeae non taceret: rursumque, cum ex susceptione carnis infirmitatis in eo sermo esset, praeconium quoque mox non infirmandse ex aliquo dioi.. nitatis adsisteret. quod enim deus est, naturae suae est; quod autem homo fuit, naturae nostrae adsumptio est. loquitur itaque in psalmo ex infirmitatis nostrae, quam adsumpsit, affectu, cum traditorem suum nouit, cum consilia aduersum se inita prospicit, cum quaestionum", + "candidate_score": 0.606228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_3", + "bdc_text": "Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1948", + "psc_text": "VR cum non utique Cpb nam utique non e manent e 16 ut om. VR acientium Vx noticiong p 17 profeta V profecto C iustificationes pb 18 solus V iusta tamen p dum V domino R drb Cp 20 ne et — s cognitionem om. C ne & ab ipso salus pe 23 expraesum V psit P aeternorum C 24 notiones ex notionib. m. 2 V hebreo V haebraeo R. annis seruiente, et post hoc idem sexennii tempus et terra omni in otium relinquenda et fructibus eius etiam bestiis deputandis, in iubelaei quoque anni, id est quinquagesimi lege, per quam et laxatis pactionibus debitorum et agris omnibus ad dominorum, si qui forte uenissent, iura redeuntibus nonanoua et caelestis rerum omnium et remissio et reformatio prsenuntiatur. et quia ab his, qui ista non exquisierint, salus longe est, totus in exquirendis his propheta detentus et diuinsediuinae atque aeternae misericordisemisericordiae iustificationes in speculo", + "candidate_score": 0.571821, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "stoa0270.stoa002.opp-lat2", + "max_score": 0.694795, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa002.opp-lat2_window_6", + "psc_text": "F legitur post praefationem (eap. 2 in.) : Inc. uita sci ac beatissimi patroni nostri Martini episcopi atque confessoris, in A eodem item loco: Inc. uita sci ac beatissimi Martini archiepiscopi turoniensis 10 mortalium AFQ 1\\\\ studio et gloriae (F gloria ut uidetur) saeculari AFV: studio gloriao saecularis 3 codd. Gisel. 'Studium h. J. notI ardorem animi et desideriuiu, sed litterarum exercitationem designat' de Prato 11 quaesiuerunt AFv 12 uirorum V s. I. 13 utique om. A 14 suam BMV: sui AFQv 17 curam V 20 socraten V: socratem AFv 23 animas suas v Ii dederunt F II Si F corr. e Sed solam hominum memoriam se perpetnandosperpetuandos crediderunt, cum » hominis officium sit, perenneinperennem potius uitam quam perennem memoriam quaerere, non scribendo aut pugnando uel philosophando, sed pie sancte religioseque uiuendo. § 5 qui quidem error humanus litteris traditus in tantum ualuit, ut multos plane aemulos uel inanis philosophiae", + "candidate_score": 0.694795, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-praedestinatione-sanctorum", + "max_score": 0.694464, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam enim eas perlegi , toties cum duobus charissimis Christi ecclesiae luminibus loqui mihi videbar . Deinde singularis illa animi tui affectio , qua meam discipulam complecteris , me cogit si nullo alio modo , at saltem literis meis meam erga te observantiam profiteri . Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-praedestinatione-sanctorum_window_48", + "psc_text": "remota est a sensibus carnis haec schola, in qua Deus auditur et docet. Multos venire videmus ad Filium, quia multos credere videmus in Christum: sed ubi et quomodo a Patre audierint hoc et didicerint, non videmus. Nimium gratia ista secreta est: gratiam vero esse quis ambigat? Haec itaque gratia, quae occulte humanis cordibus divina largitate tribuitur, a nullo duro corde respuitur. Ideo quippe tribuitur, ut cordis duritia primitus auferatur. Quando ergo Pater intus auditur et docet, ut veniatur ad Filium, aufert cor lapideum, et dat cor carneum, sicut propheta praedicante promisit (Ezech. XI, 19). Sic quippe facit filios promissionis, et vasa misericordiae quae praeparavit in gloriam. 14. Cur ergo non omnes docet, ut veniant ad Christum; nisi quia omnes quos docet, misericordia docet; quos autem non docet, judicio non docet? Quoniam cujus vult miseretur, et quem vult obdurat: sed miseretur, bona tribuens; obdurat, digna retribuens. Aut si et ista, ut", + "candidate_score": 0.694464, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.693397, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_704", + "psc_text": "» (Prov. 4. 5. sqq.). Omnes pene virtutes corporis mutantur in senibus, et crescente sola sapientia, decrescunt caetera: jejunia, vigiliae, et eleemosynae, chameuniae, huc illucque discursus, peregrinorum susceptio, defensio pauperum, instantia orationum, perseverantia, visitatio languentium, labor manuum, unde praebeantur eleemosynae: et, ne sermonem longius traham, cuncta quae per corpus exercentur, fracto corpore minora fiunt. Nec hoc dico, quod in juvenibus et adhuc solidioris aetatis, his dumtaxat qui labore, et ardentissimo studio, vitae quoque sanctimonia, et orationis ad Dominum Jesum frequentia, scientiam consecuti sunt, frigeat sapientia, quae in plerisque senibus aetate marcescit: sed quod adolescentia multa corporis sustineat bella, et inter incentiva vitiorum, et carnis titillationes, quasi ignis in lignis viridibus suffocetur, et suum non possit explicare fulgorem. Senectus vero eorum, qui adolescentiam suam honestis artibus instruxerunt, et in lege Domini meditati sunt die ac nocte, aetate fit doctior, usu tritior, processu temporis sapientior, et veterum studiorum dulcissimos fructus metit (Confer.", + "candidate_score": 0.693397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.691427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ? Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3104", + "psc_text": "Neque magna aut tota Apostoli gloria est, non fornicari: sed hoc agit, ut castigatione corporis, erudiatur animus; quantoque nihil ex voluptatibus concupiscit, tanto magis possit de virtutibus cogitare: ne perfectionis magister, imperfectum aliquid in se ostendat: ne Christi imitator, extra praeceptum quicquam aut voluntatem Christi faciat: neve minus exemplo, quam verbo doceat, cumque aliis praedicaverit, ipse reprobetur: audiatque cum Pharisaeis: Dicunt enim et non faciunt (Matth. 23. 3) . 23. Apostolici vero et praecepti est, et exempli, ut habeamus rationem, non conscientiae tantum, sed etiam famae (Rom. 12. 17). Non superfluum et a fructu vacuum, gentium magister hoc docet: vult enim etiam extraneos ad fidem homines, per fidelium opera proficere, ut religionem ipsam religionis disciplina commendet. Et ideo sicut luminaria in mundo lucere 1109 nos jubet, in medio nationis pravae et perversae, ut incredulae mentes errantium, ex nostrorum actuum lumine, ignorantiae suae tenebras deprehendant. Unde et ipse ad Romanos ait:", + "candidate_score": 0.687824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_8_10", + "bdc_text": "Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_704", + "psc_text": "» (Prov. 4. 5. sqq.). Omnes pene virtutes corporis mutantur in senibus, et crescente sola sapientia, decrescunt caetera: jejunia, vigiliae, et eleemosynae, chameuniae, huc illucque discursus, peregrinorum susceptio, defensio pauperum, instantia orationum, perseverantia, visitatio languentium, labor manuum, unde praebeantur eleemosynae: et, ne sermonem longius traham, cuncta quae per corpus exercentur, fracto corpore minora fiunt. Nec hoc dico, quod in juvenibus et adhuc solidioris aetatis, his dumtaxat qui labore, et ardentissimo studio, vitae quoque sanctimonia, et orationis ad Dominum Jesum frequentia, scientiam consecuti sunt, frigeat sapientia, quae in plerisque senibus aetate marcescit: sed quod adolescentia multa corporis sustineat bella, et inter incentiva vitiorum, et carnis titillationes, quasi ignis in lignis viridibus suffocetur, et suum non possit explicare fulgorem. Senectus vero eorum, qui adolescentiam suam honestis artibus instruxerunt, et in lege Domini meditati sunt die ac nocte, aetate fit doctior, usu tritior, processu temporis sapientior, et veterum studiorum dulcissimos fructus metit (Confer.", + "candidate_score": 0.68555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_8_10", + "bdc_text": "Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_794", + "psc_text": "de Tuenda sanitate ), puerorum et juvenum, ac perfectae aetatis virorum mulierumque corpora insito calore fervere, et noxios esse his aetatibus cibos, qui calorem augeant; sanitatique conducere frigida quaeque in esu et potu sumere. Sicut e contrario senibus, qui pituita laborant et frigore, calidos cibos, et vetera vina prodesse. Unde et Salvator: « Attendite, inquit, vobis, ne forte graventur corda vestra in crapula et ebrietate, et curis hujus vitae » (Luc. 21. 34). Et 288 Apostolus: « Nolite inebriari vino, in quo est luxuria » (Ephes. 5. 18). Nec mirum hoc figulum sensisse de vasculo, quod ipse fabricatus est, cum etiam Comicus, cujus finis est humanos mores nosse atque describere, dixerit: Sine Cerere et Libero friget Venus. (TERENT. in Eunuc. 10. Quid vitandum juvenibus in cibis. --Primum igitur, si tamen stomachi firmitas patitur, donec puellares annos transeas, aquam in potu sume, quae natura frigidissima est. Aut si hoc imbecillitas prohibet,", + "candidate_score": 0.681863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2657", + "psc_text": "notus Pontifici, et Judaeorum insidias non timebat: in tantum, ut Petrum introduceret in atrium, et staret solus Apostolorum ante crucem: matremque Salvatoris in sua reciperet; ET HAEREDITATEM virginis Domini, virginem matrem filius virgo susciperet. 6. Annis igitur plurimis sic suam transegit aetatem, ut ante se vetulam cerneret, quam adolescentulam fuisse meminisset, laudans illud Platonicum, qui Philosophiam meditationem mortis esse dixit. Unde et noster Apostolus: Quotidie, inquit, morior propter vestram salutem (1. Cor. 15. 31) . Et Dominus, juxta antiqua exemplaria: Nisi quis tulerit crucem suam quotidie, et secutus fuerit me, non potest meus esse discipulus (Luc. 14. 27.) Multoque ante per Prophetam Spiritus Sanctus: Propter te mortificamur tota die, aestimati sumus ut oves occisionis (Rom. 8 36) . Et post multas aetates illa sententia: Memento semper diem mortis, et nunquam peccabis (Eccli. 7) . Disertissimique praeceptum Satyrici: Vive memor lethi, fugit hora, hoc quod loquor, inde est. Sic ergo (ut", + "candidate_score": 0.678999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_13_15", + "bdc_text": "Quo in argumento perrexeris , et illi quiddam utiliss [ imi ] et patri eius gratiss [ imi ] feceris . Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit . Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2357", + "psc_text": "Quam dulcia gutturi meo eloquia tua, super mel ori meo (Ps. 118. 103) . CAPUT PRIMUM.--Cur Joannes discipulos suos mittit ad Dominum, ut interrogent eum: Tu es qui venturus es, an alium exspectamus (Matth. 11. 3, et Luc. 7. 20) ? Cum prius ipse de eodem dixerit: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi (Joan. 1. 29) . De hac Quaestione in Commentariis Matthaei plenius diximus. Unde apparet quae haec interrogas, ipsa te volumina non habere. Tamen stringendum est breviter, ne omnino tacuisse videamur. Joannes mittebat discipulos suos in vinculis constitutus, ut sibi quaerens, illis disceret; et capite truncandus, illum doceret esse sectandum, quem interrogatione 852 sua magistrum omnium fatebatur. Neque enim poterat ignorare, quem ignorantibus ante monstraverat, et de quo dixerat: Qui habet sponsam, sponsus est (Ibid. 3. 29) ; Et, Cujus non sum dignus calceamenta portare (Matth. 3. 11) ; Et, Illum oportet crescere, me autem minui", + "candidate_score": 0.677425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1_3", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas . Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2658", + "psc_text": "per Prophetam Spiritus Sanctus: Propter te mortificamur tota die, aestimati sumus ut oves occisionis (Rom. 8 36) . Et post multas aetates illa sententia: Memento semper diem mortis, et nunquam peccabis (Eccli. 7) . Disertissimique praeceptum Satyrici: Vive memor lethi, fugit hora, hoc quod loquor, inde est. Sic ergo (ut dicere coeperamus) aetatem duxit, et vixit, ut semper se crederet esse morituram. Sic induta est vestibus, ut meminisset sepulcri, offerens se hostiam rationabilem, vivam, placentem Deo. 7. Quando Romam venit. --Denique cum et me Romam cum sanctis Pontificibus, Paulino et Epiphanio, Ecclesiastica traxisset necessitas (quorum alter Antiochenam Syriae, alter Salaminiam Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ]", + "candidate_score": 0.677208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_8_10", + "bdc_text": "Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_705", + "psc_text": "incentiva vitiorum, et carnis titillationes, quasi ignis in lignis viridibus suffocetur, et suum non possit explicare fulgorem. Senectus vero eorum, qui adolescentiam suam honestis artibus instruxerunt, et in lege Domini meditati sunt die ac nocte, aetate fit doctior, usu tritior, processu temporis sapientior, et veterum studiorum dulcissimos fructus metit (Confer. Praefat. lib. 2. in Amos). Unde et sapiens ille vir Graeciae Themistocles, cum expletis centum et septem annis, se mori cerneret, dixisse fertur, se dolere, quod tunc egrederetur e vita, quando sapere coepisset. Plato octogesimo primo anno scribens, mortuus est. Et Isocrates, nonaginta novem annos in docendi scribendique labore complevit. Taceo caeteros Philosophos, Pythagoram, Democritum, Xenocratem, Zenonem, et Cleantem, qui jam aetate longaeva in sapientiae studiis floruerunt. Ad Poetas venio, Homerum, Hesiodum, Simonidem, Stesichorum, qui grandes natu, cygneum nescio quid, et solito dulcius, vicina morte, cecinerunt. Sophocles cum propter nimiam senectutem et rei familiaris negligentiam, a filiis accusaretur amentiae, Oedipi", + "candidate_score": 0.676061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim vel illi utilius vel marchioni gratius vel mihi optatius praestari posset , non modo abs te , sed vel a quoquam alio tanta doctrina et pietate praedito , quam ut ea , quam pater amore ut filiam , et ego dilectione ut discipulam , prosequor , eas vitae praeceptiones ex uberrimo sacri tui pectoris fonte ad se dimanare sentiat , quibus ad bene beateque vivendum perduci posset ?", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3104", + "psc_text": "Neque magna aut tota Apostoli gloria est, non fornicari: sed hoc agit, ut castigatione corporis, erudiatur animus; quantoque nihil ex voluptatibus concupiscit, tanto magis possit de virtutibus cogitare: ne perfectionis magister, imperfectum aliquid in se ostendat: ne Christi imitator, extra praeceptum quicquam aut voluntatem Christi faciat: neve minus exemplo, quam verbo doceat, cumque aliis praedicaverit, ipse reprobetur: audiatque cum Pharisaeis: Dicunt enim et non faciunt (Matth. 23. 3) . 23. Apostolici vero et praecepti est, et exempli, ut habeamus rationem, non conscientiae tantum, sed etiam famae (Rom. 12. 17). Non superfluum et a fructu vacuum, gentium magister hoc docet: vult enim etiam extraneos ad fidem homines, per fidelium opera proficere, ut religionem ipsam religionis disciplina commendet. Et ideo sicut luminaria in mundo lucere 1109 nos jubet, in medio nationis pravae et perversae, ut incredulae mentes errantium, ex nostrorum actuum lumine, ignorantiae suae tenebras deprehendant. Unde et ipse ad Romanos ait:", + "candidate_score": 0.67519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_8_10", + "bdc_text": "Quam autem sint utilia senum consilia ad hanc , qua iam ipsa est 14 annos nata , aetatem moderandam et regendam , tu pro tua prudentia probe iudicare potes . Nam ea aetate omnes , ut est apud comicum , a labore sunt proclives ad libidinem , et facilius rerum iucunditate et naturae corruptione ad voluptatem , quam Plato τὸν κακὸν δέλεαρ appellat , praecipites feruntur quam ad ea studia persequenda quae ad virtutis laudem comparata sunt . Quanto igitur pluribus haec aetas laborat morbis , tanto cum diligentiores tum etiam prudentiores medici quaerendi sunt , ut quae naturae corruptione aetatisque infirmitate illis insita sunt , ea optimorum virorum industria , labor , et studium aut tollat aut corrigat :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1685", + "psc_text": "habuerit securitatem, cunctis perturbationibus caret. Sapientia quippe in nobis operatur bonum: postquam ei mundum cordis praebuerimus habitaculum, et cogitationes 614 in opera verterimus. Nec ambigitur, quin in utramque partem, vel faciendi, vel non faciendi bona, habeamus liberam facultatem, et oppressis pravis, recta nascantur: tuncque virtutum inter se concinit chorus, cum vitiorum in animis fuerit solitudo. Sicut enim continentia in corporibus nostris obtinens principatum, infirmitates nasci prohibet, et amatores sui nec debilitat, nec occidit, praeteritosque languores in pristinam restituit sanitatem, et expellens quod contra naturam est, revocat ea quae naturae congrua sunt, ut aequali temperamento vitae hujus ratio conservetur: sic anima legum jussa conservans, quantum recipere potest humana natura, a malorum contagione secernitur, et ex omni parte sollicita, seque circumspiciens, nihil ad se introire permittit, quod contrarium sit praeclaris cogitationibus. Quin potius in templum versa Dei, coelesti jugiter solemnitate perfruitur, habens divitias, observantiam legis, quae jacentes suscitat, malosque puniens, alios corrigit,", + "candidate_score": 0.672763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_2_4", + "bdc_text": "Multum enim ( mihi crede ) et Buceri sanctissimi viri , quem vivum colebamus ut patrem , mortui autem memoriam constantissime retinemus tanquam summi numinis apostoli , et tuae etiam literae , quas ad illustrissimum herum nostrum missitastis utrique , profuerunt tum ad illam quam amplexi eramus religionis constantiam confirmandam , tum ad magis magisque incitandum et incendendum eorum animos , qui vel temporis diuturnitate remissiores , vel rei quam profitemus satietate fastidiosiores , vel animorum levitate et inconstantia negligentiores , coeperunt esse . Vestrae enim autoritati cedendum gravitatemque sequendum esse semper arbitrati sunt . Et quod ad me ipsum attinet , cum et illius et tuas mihi semper dominus meus literas , quas a vobis laeta sane fronte nunquam non accepit , tradiderit , me felicissimum iudicare solebam , qui τοιοῦτον τῶν κειμηλίων custos esse possem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", + "candidate_score": 0.662824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.656692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_1", + "bdc_text": "Primum quod hanc clarissimi marchionis nostri familiam tuis longe doctissimis monumentis illustrare , et optimis tuis consiliis in vera religione retinere , omni studio , labore et diligentia contendas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3108", + "psc_text": "in portum, quasi ex multa tempestate curarum te recipias, et excitatos foris cogitationum fluctus, secreti tranquillitate componas. Tantum ibi sit divinae lectionis studium, tam crebrae orationum vices, tam firma et pressa de futuris cogitatio, ut omnes reliqui temporis occupationes facile hac vocatione compenses. Nec hoc ideo dicimus, quo te retrahamus a tuis: imo id agimus, ut ibi discas, ibique mediteris, qualem tuis praebere te debeas. 25. 1110 Familiam tuam ita rege et confove, ut te matrem magis tuorum, quam dominam videri velis, a quibus benignitate potius, quam severitate exige reverentiam. Fidelius et gratius semper obsequium est, quod ab amore, quam quod a metu proficiscitur. Praecipue autem in conjugio venerabili atque immaculato Apostolicae regulae ordo teneatur. 26. Servetur in primis viro auctoritas sua, totaque a te discat domus, quantum illi honoris debeat. Tu illum dominum obsequio tuo, tu magnum illum tua humilitate demonstra, tanto ipsa honoratior futura, quanto illum amplius honoraveris.", + "candidate_score": 0.6563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15_17", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1951", + "psc_text": "multa hortamenta exisset foras, quaerenti mihi quid egisset, respondit: Tantum profeci, ut seni homini pene persuaserit, ne vinum bibam. Haec refero, non quod inconsideranter, et ultra vires sumpta onera probem, monente Scriptura: Super te onus ne levaveris; sed quod mentis ejus ardorem, et desiderium fidelis animae, ex hac quoque probare velim perseverantia, decantantis: Sitivit anima mea in te, quam multipliciter tibi caro mea (Psal. 62. 2) . Difficile est modum tenere in omnibus. Et vere juxta Philosophorum sententiam, μεσότης ἡ ἀρετὴ, ὑπερβολὴ κακία reputantur: Quod nos una et brevi sententiola exprimere possumus: Ne quid nimis (Terent. And. Act. 1) . Quae in contemptu ciborum tantam habebat pertinaciam: in luctu mitis erat, et suorum mortibus frangebatur, maxime liberorum. Nam et in viri et filiarum dormitione semper periclitata est. Et cum os stomachumque signaret, et matris [ Ms. matricis ] dolorem crucis niteretur impressione lenire; superabatur affectu, et credulam mentem, parentis viscera", + "candidate_score": 0.651342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_0", + "bdc_text": "Cum omnia quae in nostros conferuntur beneficia , ad nos quoque eadem pertinere existimare solemus , ornatissime vir , merito sane me multis nominibus multum tuae humanitati debere mihi persuadeam oportet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.650424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_17", + "bdc_text": "Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2434", + "psc_text": "in tricesimo primo Psalmo dicitur: Peccatum meum cognitum tibi feci, et iniquitatem meam non abscondi. Dixi: Confitebor adversum me injustitiam meam Domino, et tu remisisti impietatem peccati mei. Pro hac orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno (Psal. 31. 5. et seqq.) , non David, et justo viro, et (ut simpliciter 876 loquar) Prophetae, cujus verba narrantur, sed peccatori congruit. Cumque justus sub persona poenitentis talia profudisset, a Deo meretur audire: Intelligere te faciam, et docebo te in via hac qua ambulabis: confirmabo super te oculos meos (Ibid. 8) . In tricesimo quoque septimo Psalmo, cujus titulus est, In commemorationem, ut doceat nos semper peccatorum nostrorum memores esse debere, et agere poenitentiam, tale quid legimus: Non est pax essibus meis a facie peccatorum meorum. Quoniam iniquitates meae elevatae sunt super caput meum, quasi onus grave gravatae sunt super me. Corruptae sunt, et putruerunt cicatrices meae, a facie insipientiae meae.", + "candidate_score": 0.648039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_15_17", + "bdc_text": "Extimescebam enim te tantum virum tam sedulo in vinea Chrisi occupatum interpellare : sed cum ille pertinaciter insisteret , et tuam incredibilem humanitatem predicasset , omnem pudorem et timorem ex animo eieci . Aequo igitur animo et lęta fronte haec suscipe , quaeso , et quicquid hic a me peccatum est , meo in te amori et familiaris mei importunitati tribue .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1950", + "psc_text": "se dederat continentiae, quantae ipsa fracto et senili debilitatoque corpusculo. Fateor, in hac re pertinacior fuit, ut sibi non parceret, 714 et nulli cederet admonenti. Referam quod expertus sum. Mense Julio ferventissimis aestibus incidit in ardorem febris, et post desperationem, cum Dei misericordia respirasset, et medici persuaderent ob refectionem corporis vino opus esse tenui et parco, ne aquam bibens in hydropem verteretur; et ego clam beatum Papam Epiphanium rogarem, ut eam moneret, imo compelleret vinum bibere, illa ut erat prudens et solertis ingenii, statim sensit insidias; et subridens, meum esse quod ille diceret, intimavit. Quid plura? cum beatus Pontifex post multa hortamenta exisset foras, quaerenti mihi quid egisset, respondit: Tantum profeci, ut seni homini pene persuaserit, ne vinum bibam. Haec refero, non quod inconsideranter, et ultra vires sumpta onera probem, monente Scriptura: Super te onus ne levaveris; sed quod mentis ejus ardorem, et desiderium fidelis animae, ex hac quoque probare", + "candidate_score": 0.641984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_14", + "bdc_text": "Haec ad tuam humanitatem scribere tum tuum singulare in meam discipulam studium , tum Iohannis ab Ulmis integerrimi et doctissimi adolescentis , importunitas me adduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001", + "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae", + "candidate_score": 0.635723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_20_22", + "bdc_text": "Tuae amplitudinis studiosissimus , I. Aelmerus . Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2062", + "psc_text": "asteriscos habeat et virgulas praenotatas; et postea aliam translationem absque his signis ediderim: pace tua dixerim, videris mihi non intelligere, quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta Interpretum est: et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint, quam habetur in Hebraeo. Ubi autem asterisci, id est, stellulae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est: Et ibi Graeca transtulimus: hic de ipso Hebraico, quod intelligebamus, expressimus: sensuum potius veritatem, quam verborum ordinem interdum conservantes. Et miror quomodo Septuaginta Interpretum libros legas, non puros ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos; et Christiani hominis interpretatiunculam non sequaris, praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta Interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt, imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod si feceris, omnes Ecclesiarum", + "candidate_score": 0.631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_20_22", + "bdc_text": "Tuae amplitudinis studiosissimus , I. Aelmerus . Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae . Bullingero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1824", + "psc_text": "AD-OLAM ATH EL. In eodem: Quoniam supervenit mansuetudo, et corripiemur (Ibid. 10) . In Graeco invenisse vos dicitis: Mansuetudo super nos: sed et hoc superfluum est. 59. Nonagesimo: Dicet Domino, susceptor meus es tu (Ps. 90. 2) . Et dicitis quod in Graeco, es, non habeat. Ego vobis amplius dicam, quod apud Hebraeos nec es, habeat, nec tu; sed apud Septuaginta, et apud Latinos pro εὐφωνίᾳ, et verborum consequentia positum sit. 60. Nonagesimo tertio, Beatus homo quem tu erudieris, Domine (Psal. 93. 12) . Dicitis in Graeco non esse, tu: et verum est; sed apud Latinos propter εὐφωνίαν positum. Si enim dicamus, Beatus homo, quem erudieris, Domine, compositionis elegantiam non habebit. Et [al. Sed ] quando dicitur, Domine; et apostropha fit ad Dominum, nihil nocet sensu, si ponatur et, tu. In eodem: Et in malitia eorum disperdet eos (Ibid. 23) . In Graeco dicitis non esse praepositionem, in; sed legi,", + "candidate_score": 0.629562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_860", + "psc_text": "Antonium, te petente, transposui, ut nihil desit ex sensu, cum aliquid desit ex verbis. Alii syllabas aucupentur et litteras [al. syllabis occupentur et litteris ], tu quaere sententias. Dies me deficiet, si omnium qui ad sensum interpretati sunt, testimonia replicavero. Sufficit in praesenti nominasse Hilarium Confessorem, qui Homilias in Job, et in Psalmos tractatus plurimos in Latinum vertit e Graeco, nec assedit litterae dormitanti, et putida rusticorum interpretatione se torsit: sed quasi captivos sensus in suam linguam, victoris jure transposuit. 7. Nec hoc mirum in caeteris saeculi videlicet, aut Ecclesiae viris, cum Septuaginta interpretes, et Evangelistae atque Apostoli idem in sacris voluminibus fecerint. Legimus in Marco dicentem Dominum: TALITHA CUMI, statimque subjectum est, « quod interpretatur, puella, tibi dico, surge » (Marc. 5. 41). Arguatur Evangelista mendacii, quare addiderit, tibi dico, cum in Hebraeo tantum sit, puella surge. Sed ut ἐμφατικώτερον faceret; et sensum vocantis atque imperantis exprimeret, addidit, tibi", + "candidate_score": 0.617762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1295_sent_21", + "bdc_text": "Reverendo in Christo patri , Tigurinae ecclesiae antistiti , hae tradantur literae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_970", + "psc_text": "interpretatus est, et Prophetarum obscura disseruit: et tam novi quam veteris Testamenti revelavit maxima sacramenta. Si igitur quae bona sunt, transtuli, et mala vel amputavi, vel correxi, vel tacui; arguendus sum cur per me Latini bona ejus habeant, et mala ignorent? Si hoc crimen est, arguatur Confessor Hilarius qui Psalmorum interpretationem, et Homilias in Job ex libris ejus, id est, ex Graeco in latinum transtulit. Sit in culpa ejusdem confessionis Vercellensis Eusebius, qui omnium Psalmorum Commentarios haeretici hominis ( Eusebii Caesariensis ) vertit in nostrum eloquium: licet haeretica praetermittens, optima quaeque transtulerit. Taceo de Victorino Petabionensi, et caeteris, qui Origenem in explanatione duntaxat Scripturarum secuti sunt, et expresserunt: ne non tam me defendere, quam socios criminis videar quaerere. Ad teipsum 349 veniam: cur tractatus ejus in Job descriptos habes? In quibus contra diabolum, et de stellis coeloque disputans, quaedam locutus est, quae Ecclesia non recipit? Tibi soli licet τῷ σοφωτάτῳ", + "candidate_score": 0.607106, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file