diff --git "a/1/1503.json" "b/1/1503.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/1/1503.json" @@ -0,0 +1,2018 @@ +{ + "letter_id": "1503", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1503", + "dominant_topic": 8, + "topic_dist": [ + 0.050647, + 0.048887, + 0.057499, + 0.052462, + 0.049361, + 0.053891, + 0.047469, + 0.047392, + 0.059516, + 0.051296, + 0.048838, + 0.04768, + 0.047116, + 0.045444, + 0.052319, + 0.051931, + 0.050154, + 0.045475, + 0.047592, + 0.045032 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.688328, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38_40", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", + "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", + "candidate_score": 0.688328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_9_11", + "bdc_text": "Servavi ergo eundem ordinem et argumenta eadem ; supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", + "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", + "candidate_score": 0.685859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", + "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", + "candidate_score": 0.673181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38_40", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_25", + "psc_text": "Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa plenius cognoscenda, e quibus pauca illa, quae transtuleram videbantur assumta. Excusantem me urgere vehementius cepit, et sub Dei testimonio convenire, ne sibi ad opus bonum, quae se auxilia juvare possent, denegarem. Cumque 317 vehementer insisteret, et desiderium ejus secundum Deum esse perspicerem, acquievi tandem, et interpretatus sum quidem. 12. In Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis", + "candidate_score": 0.663777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", + "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", + "candidate_score": 0.655853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_10_12", + "bdc_text": "supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", + "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", + "candidate_score": 0.648485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_1_3", + "bdc_text": "Tam abest , ut aegre feram , charissime domine compater , quae de praefatione mea scribis , ut potius maximas tibi agam gratias tuumque erga me candorem et studium maximopere laudem mihique de eo gratulor . Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ; quia enim urgebas me , ut maturarem illam , scripsi festinanter et proinde quoque incogitanter et impudenter et gaudeo , quod illa ad me sit remissa ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_64", + "psc_text": "Praefatiunculam subjicis? Commentarios lege, sed illos quos designavi. Et cui hoc justum videtur, ut is qui tot libros conscripsit, in quibus omnibus pene praeconia ejus usque ad caelum fert: qui tot jam annis et lecti sunt ab omnibus et leguntur: ex quibus quamplurimi ita edocti jam de hoc mundo decesserunt, et perrexerunt ad Dominum, hanc de Origene sententiam tenentes, quam ex librorum istius assertione didicerant, et abierunt sperantes juxta hujus testimonium inventuros se eum secundum post Apostolos Ecclesiarum magistrum, 331 et ut nunc iterum scribit, invenerunt eum cum impiis haereticis et gentilibus condemnatum. Quomodo se ex contentione commutet et dicat, quia illum quem triginta fere annis continuis legens et scribens, Apostolis exaequavi, nunc haereticum pronuntio? Numquid aliquos novos ejus libros modo legit, quos ante non legerat? Sed ex his eisdem dictis, eum et tunc Apostolum, et nunc haereticum dicit, et nullo modo hoc ita fieri potuit. Aut enim tunc recte", + "candidate_score": 0.644212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_25", + "psc_text": "Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa plenius cognoscenda, e quibus pauca illa, quae transtuleram videbantur assumta. Excusantem me urgere vehementius cepit, et sub Dei testimonio convenire, ne sibi ad opus bonum, quae se auxilia juvare possent, denegarem. Cumque 317 vehementer insisteret, et desiderium ejus secundum Deum esse perspicerem, acquievi tandem, et interpretatus sum quidem. 12. In Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis", + "candidate_score": 0.643124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_9_11", + "bdc_text": "Servavi ergo eundem ordinem et argumenta eadem ; supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_32", + "psc_text": "ex alienis, vel justificabitur, vel condemnabitur. Sed et in ea nihilominus Praefatiuncula, quam in ipsis περὶ Ἀρχῶν libris praemisimus, qualiter interpretationis nostrae fidem observandam dixerimus, ex ipsis aeque sermonibus comprobetur. Aequum namque est, etiam ex ipsa, quae ad rem pertinent, inseri. Nam cum honoris gratia mentionem fecissemus hujus viri, qui haec nunc adducit ad crimen, pro eo quod ante nos ipse prior Origenis quamplurima fuisset interpretatus, et ejus vel eloquentiam in explicando, vel in interpretando diligentiam laudassemus, eumque nobis sequendum in opere simili diceremus, post aliquanta etiam hoc [Al. haec] adjecimus: « Hunc ergo etiam nos, licet non eloquentiae viribus, disciplinae tamen regulis, inquantum possumus, sequimur: observantes hoc, ne ea, quae in libris Origenis a semetipso discrepantia inveniuntur atque contraria, proferamus. » Memento; qui legis, ne hic te breviter dictus sermo praetereat, quem dixi, quia non proferam ea quae in libris Origenis a semetipso discrepantia inveniuntur atque contraria. Non enim", + "candidate_score": 0.638856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_25_27", + "bdc_text": "Gott wett , es were alles vermitten! Von Genff hör ich noch nüt , wie es mitt dem Hieronymo gang . Üwer schriben schic k ich üch hie wider und das unser darmitt ; Latinum exemplar modo non est mihi ad manus ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_25", + "psc_text": "Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa plenius cognoscenda, e quibus pauca illa, quae transtuleram videbantur assumta. Excusantem me urgere vehementius cepit, et sub Dei testimonio convenire, ne sibi ad opus bonum, quae se auxilia juvare possent, denegarem. Cumque 317 vehementer insisteret, et desiderium ejus secundum Deum esse perspicerem, acquievi tandem, et interpretatus sum quidem. 12. In Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis", + "candidate_score": 0.632191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_13_15", + "bdc_text": "Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus . Impone mihi vicissim , quicquid velis , et praestabo tibi . Dedicatorię nihil subieci :", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", + "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", + "candidate_score": 0.629328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_188", + "psc_text": "Nam Porphyrius te docuit de Christianis male loqui, concidere virgines, continentes, Diaconos, Presbyteros, et omnem prorsus Christianorum gradum et ordinem libellis editis infamare. Ille vero de Synagoga Barrabas tuus pro Christo electus, docuit te resurrectionem carnis, non in virtute, sed in fragilitate sperare: literae occidentis amicum fieri, et inimicum spiritus vivificantis. Et alia quaedam secretiora, quae si res poposcerit, postmodum proferentur in tempore. 13. Sed quid in longum sermo producitur? Conviciis ejus et injuriis non respondeamus, lacerationibus ejus, ad quod opus quotidie stilum ejus Porphyrius exacuit, non obviemus. Ad hoc enim Jesus noster, non Barrabas magister, silere nos docuit. Ad illud veniamus, ut ostendatur quam vera sunt, quae vel pro sua excusatione, vel pro nostra accusatione conscripsit. Ait duas esse solas Praefatiunculas suas, in quibus laudare visus est Origenem: in eo tamen interpretationis opere eum laudaverit, 369 in quo nihil omnino dogmaticum, nihil de fide dictum sit, et quod penitus", + "candidate_score": 0.627433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_13_15", + "bdc_text": "Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus . Impone mihi vicissim , quicquid velis , et praestabo tibi . Dedicatorię nihil subieci :", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_257", + "psc_text": "exercuimus ingenium, 395 et multa jam nobis opuscula desudata sunt. Ille hoc primum prope opus adiit, et fortasse compulsus: et nihil mirum si fluctuavit in primis. Nec occasio derogandi Christianis captanda est, sed emendationis utilitas requirenda. 39. Haec si ad eum rescripsisses, nonne majorem gratiam et aedificationem vel ipsi initia in timore Dei habenti, vel caeteris legentibus praebuisses, quam nunc istae tuae Invectivae moeroris et confusionis omnibus timentibus Deum praestant, qui et in te foedissimam obtrectandi libidinem, et in me respondendi necessitatem miserabilem [Al. mirabilem] vident? Si enim, ut dixi, de tuis libris contra Jovinianum scriptis, nunc eadem, quibus illum arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis,", + "candidate_score": 0.624148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_256", + "psc_text": "legerentur, et offenderentur pene omnes, cum quibus etiam tu ipse esse putabaris, exemplaria jam de foro, jam de publico subtraxisti, et haec non ad aliquem alium, sed ad me remisisti, caussam pariter, quia multi scandalum pati videbantur, insinuans: quomodo ego Apologeticum denuo descripsi, et quae aliter intelligebantur, ad intelligentiam rectiorem prout potui, revocavi? Aequum est ergo, ut quod nobis fieri volumus, aliis nos faciamus. Sicut enim meos libros mihi remisisti, ut a me emendarentur: ita et ad illum suos remitte, et quod culpabile videtur, insinua, ut ipse se, si in aliquo erravit, emendet. Tum praeterea et nos jam in multis exercuimus ingenium, 395 et multa jam nobis opuscula desudata sunt. Ille hoc primum prope opus adiit, et fortasse compulsus: et nihil mirum si fluctuavit in primis. Nec occasio derogandi Christianis captanda est, sed emendationis utilitas requirenda. 39. Haec si ad eum rescripsisses, nonne majorem gratiam et aedificationem vel ipsi initia", + "candidate_score": 0.619036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_65", + "psc_text": "quia illum quem triginta fere annis continuis legens et scribens, Apostolis exaequavi, nunc haereticum pronuntio? Numquid aliquos novos ejus libros modo legit, quos ante non legerat? Sed ex his eisdem dictis, eum et tunc Apostolum, et nunc haereticum dicit, et nullo modo hoc ita fieri potuit. Aut enim tunc recte dixit, et modo livore quodam et contentione pervertitur, et audiendus non est. Aut si tunc maledixit, et modo seipsum condemnat, quale ergo de se caeterorum exspectabit judicium, is qui secundum Apostoli sententiam a semetipso damnatur? 22. Et quid, inquit, abscinditur poenitentia? Non: erratur, et in verbo maxime: licet quidem de errore poenitere. Sed simul aliquis poenitentiam agit, simul accusat, simul judicat, simulque condemnat? Quasi vero si qua meretrix una se nocte, aut duabus a scortando contineat, debeat continuo leges de pudicitia scribere, et non solum leges condere, verum et sepulcra obruere omnium, quae jam defunctae sunt feminarum, quod eas suspicetur", + "candidate_score": 0.608442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_224", + "psc_text": "nisi ipse de his jam tibi exclusisses poenitentiae facultatem, dicens, « Revolvite Commentarios meos in Epistolam ad Ephesios, et inde agnoscetis, quomodo Origenis dogmatibus adversatus sum. » 383 Fortassis velles iterum et de his poenitere, et in istis condemnare temetipsum, sicut et in caeteris. Tamen quantum in me est, concedo ego tibi et pro his poenitere: sed et pro omnibus non solum, quae locutus es, sed et quae locuturus es, si agas poenitentiam, bene facis. Certum est enim, quod poenitenda sunt cuncta quae scripseris, Quod si hinc me aliquis culpandum putat, quare omnino aliquid de Origene interpretatus sum, si hoc culpatur, ego in hoc opere postremus sum, et necesse est, ut culpa a primis incipiat. Et tamen nemo commissum punit, quod, ne admitteretur [Al. committeretur], ante non vetuit. Licuit, fecimus. Si quid prohibet lex, observari in posterum solet. Sed damnari dicit quis debere cum auctore suo libros. Sed quid facimus", + "candidate_score": 0.605479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_64", + "psc_text": "Praefatiunculam subjicis? Commentarios lege, sed illos quos designavi. Et cui hoc justum videtur, ut is qui tot libros conscripsit, in quibus omnibus pene praeconia ejus usque ad caelum fert: qui tot jam annis et lecti sunt ab omnibus et leguntur: ex quibus quamplurimi ita edocti jam de hoc mundo decesserunt, et perrexerunt ad Dominum, hanc de Origene sententiam tenentes, quam ex librorum istius assertione didicerant, et abierunt sperantes juxta hujus testimonium inventuros se eum secundum post Apostolos Ecclesiarum magistrum, 331 et ut nunc iterum scribit, invenerunt eum cum impiis haereticis et gentilibus condemnatum. Quomodo se ex contentione commutet et dicat, quia illum quem triginta fere annis continuis legens et scribens, Apostolis exaequavi, nunc haereticum pronuntio? Numquid aliquos novos ejus libros modo legit, quos ante non legerat? Sed ex his eisdem dictis, eum et tunc Apostolum, et nunc haereticum dicit, et nullo modo hoc ita fieri potuit. Aut enim tunc recte", + "candidate_score": 0.605284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.605048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_62", + "psc_text": "incessabiliter canes suos, qui me per urbes, per vicos, per iter quoque transeuntem calumniarum latratibus insectentur, et fanda adversum me omnia, atque infanda tentantur [Al. tentant]. Quid, quaeso te, sceleris admisimus, si fecimus quod fecisti? Si tamen nefarium est uti exemplis tuis, de te ipse, quid judicas? 22. Veruntamen dic mihi, o magister, jam enim ad te convertenda responsio est, ad legentem, aut ad interpretantem, si qua illa est scriptoris culpa, recte revocatur? Absit, inquit: nequaquam. Quid me subtiliter circumvenis? Nunquid non et ego legi? nunquid non et ego interpretatus sum? Sed lege ea quae interpretatus sum, vide si quid in his dogmaticum invenies: certe si aliquid horum, quae nunc ad damnationem voco reperies. Postremo ait: « Si vis plenius nosse quomodo apud me etiam suspicio hujuscemodi dogmatum semper exsecrabilis fuerit, lege Commentarios meos in Epistola Pauli ad Ephesios, et ex his quae scripsi, quid de eo senserim, legens eum,", + "candidate_score": 0.601928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_223", + "psc_text": "ad saniorem intelligentiam declinavi. Pro his me jubes agere poenitentiam. Non puto hoc te sentire. Quod si pro his neque tibi, neque mihi poenitendum est, pro quibus me aliis invitas ad poenitentiam? 28. Scripta mea nulla exstant, in quibus error meus aliquis corrigendus sit. Tua exstant multa, quae, ut video, nunc secundum sententiam tuam universa damnanda sunt. Exceperas tibi Commentarios in Epistolam ad Ephesios, in quibus te putaveras [Al. putabas] aliquid emendatius condidisse. Etiam ipse [Forte ibi] vidisti, quam similes per omnia esse Origenis sensibus inventi sunt, imo [Al. uno] et plus aliquid, quam hoc quod damnari expostulas, continere. Et nisi ipse de his jam tibi exclusisses poenitentiae facultatem, dicens, « Revolvite Commentarios meos in Epistolam ad Ephesios, et inde agnoscetis, quomodo Origenis dogmatibus adversatus sum. » 383 Fortassis velles iterum et de his poenitere, et in istis condemnare temetipsum, sicut et in caeteris. Tamen quantum in me est, concedo", + "candidate_score": 0.600069, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica", + "max_score": 0.682696, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4_6", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque . Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_117", + "psc_text": "nominum. Multum enim habet ista res loquacitatis, utilitatis parum. Neque enim eo minus utiliter in loquendo appellas panem, lignum, lapidem, quod nescis cur haec ita sint appellata. D. Ita prorsus, ut dicis, sentio.Decimus septimus, Paeon quartus, ex quarta longa M. Primus pes vocatur Pyrrhichius, ex duabus brevibus, temporum duum, ut fuga. Secundus, Iambus, ex brevi et longa, ut parens, temporum trium. Tertius, Trochaeus, vel Chorius, ex longa et brevi, ut meta, temporum trium. Quartus, Spondeus, ex duabus longis, ut aestas, temporum quatuor. Quintus, Tribrachus, ex tribus brevibus, ut macula, temporum trium. Sextus, Dactylus, ex longa et duabus brevibus, ut Maenalus, temporum quatuor. Septimus, Amphibrachus, ex brevi et longa et brevi, ut carina, temporum quatuor. Octavus, Anapaestus, ex duabus brevibus et longa, ut Erato, temporum quatuor. Nonus, Bacchius, ex brevi et duabus longis, ut Achates, temporum quinque. Decimus, Creticus vel Amphimacrus, ex longa et brevi et longa, ut insulae, temporum quinque.", + "candidate_score": 0.682696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4_6", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque . Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_197", + "psc_text": "Tres breves. M. Quantum ergo silendum est, dum repetitur? D. Unum tempus, quod est unius brevis syllabae spatium. M. Age, jam percute hoc metrum, non voce, sed plausu. D. Feci. M. Percute etiam hoc modo anapaestum. D. Et hoc feci. M. Quid tibi visum est interesse? D. Prorsus nihil. M. Quid? causam, cur ita sit, potesne dicere? D. Videtur mihi satis apparere: nam quod in illo ad silentium, hoc in isto ad productionem ultimae syllabae refertur; nam eodem modo ibi brevis ultima, ut hic longa, percutitur; et post tantumdem intervallum reditur ad caput. Sed ibi quiescitur donec spatium pyrrhichii pedis, hic donec longae syllabae impleatur. Ita in utroque par mora est, qua interposita remeamus. M. Non igitur absurde illi ultimam syllabam metri, seu longa seu brevis sit, nihil ad rem pertinere voluerunt: ubi enim finis est, silentium sequitur, quantum ad ipsum metrum attinet quod finitur. An eos in hac causa", + "candidate_score": 0.674958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4_6", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque . Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_202", + "psc_text": "eumdem plausum adhibendum vidisti, ut ab illis tribus brevibus, id est pyrrhichio et semipede, post quem oporteret unum tempus silere, discerneretur anapaestus? D. Jam intelligo, et in viam redeo, metrumque in pyrrhichio minimum tres syllabas breves, quae, annumerato silentio, duorum pyrrhichiorum tempus occupant, esse confirmo. M. Probant ergo aures tuae hoc genus numeri: Si aliqua, Bene vis, Bene dic, Bene fac, Animus, Si aliquid, Male vis, Male dic, Male fac, Animus, Medium est. D. Satis probant, praesertim cum jam recordatus sim quemadmodum eos plaudi oporteat, ne cum metro pyrrhichio anapaesti confundantur pedes. 3. M. Vide et ista: Si aliquid es, Age bene, Male qui agit, Nihil agit, Et ideo, Miser erit. D. Suaviter etiam ista se insinuant, nisi uno loco, ubi finis tertii cum initio quarti copulatur. M. Idipsum omnino est, quod a tuis auribus desideravi. Non enim frustra sensus offenditur, cum omnium syllabarum nullo interposito silentio tempora singula exspectat:", + "candidate_score": 0.67242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_344", + "psc_text": "si videtur, cum istum versum pronuntiamus, Deus creator omnium, istos quatuor iambos quibus constat, et tempora duodecim ubinam esse arbitreris, id est, in sono tantum qui auditur, an etiam in sensu audientis qui ad aures pertinet, an in actu etiam pronuntiantis, an quia notus versus est, in memoria quoque nostra hos numeros esse fatendum est? D. In his omnibus puto. M. Nusquamne amplius? D. Quid aliud restet non video, nisi forte interior et superior aliqua vis sit unde ista procedunt. M. Non ego quaero quid suspicandum sit: quare si haec quatuor genera ita tibi apparent, ut nullum aliud videas quod aeque manifestum sit, discernamus ea, si placet, ab invicem, et videamus utrum singula esse sine invicem possint. Nam credo non te esse negaturum fieri posse, ut in aliquo loco aliquis sonus existat hujuscemodi morulis et dimensionibus verberans aerem vel stillicidio vel aliquo alio pulsu corporum, ubi nullus adsit auditor. Quod", + "candidate_score": 0.670542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4_6", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque . Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_169", + "psc_text": "Nonne illud considerandum est utrum aliqua dimensio pedis, quamvis octo tempora non excedat, quae dispondeus obtinet, excedat tamen numerum quatuor syllabarum? D. Quare, quaeso? M. Imo tu, quare me potius quam teipsum rogas? An tibi non videtur sine ulla fraude vel offensione aurium, sive quod ad plausum ac divisionem pedum, sive quod ad spatium temporis pertinet, pro una longa syllaba duas posse poni breves? D. Quis hoc negaverit? M. Hinc ergo est, quod pro iambo vel chorio tribrachum ponimus, et pro spondeo dactylum vel anapaestum vel proceleumaticum, cum vel pro secunda ejus, vel pro prima duas breves ponimus, vel quatuor pro utraque. D. Assentior. M. Fac igitur hoc idem in ionico quolibet, vel alio quopiam quadrisyllabo sex temporum pede, et pro una ejus quacumque longa duas breves constitue. Num quidquam mensurae deperit, aut plausui resistit? D. Nihil omnino. M. Considera ergo quot syllabae fiunt. D. Quinque fieri video. M. Vides", + "candidate_score": 0.659837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_197", + "psc_text": "Tres breves. M. Quantum ergo silendum est, dum repetitur? D. Unum tempus, quod est unius brevis syllabae spatium. M. Age, jam percute hoc metrum, non voce, sed plausu. D. Feci. M. Percute etiam hoc modo anapaestum. D. Et hoc feci. M. Quid tibi visum est interesse? D. Prorsus nihil. M. Quid? causam, cur ita sit, potesne dicere? D. Videtur mihi satis apparere: nam quod in illo ad silentium, hoc in isto ad productionem ultimae syllabae refertur; nam eodem modo ibi brevis ultima, ut hic longa, percutitur; et post tantumdem intervallum reditur ad caput. Sed ibi quiescitur donec spatium pyrrhichii pedis, hic donec longae syllabae impleatur. Ita in utroque par mora est, qua interposita remeamus. M. Non igitur absurde illi ultimam syllabam metri, seu longa seu brevis sit, nihil ad rem pertinere voluerunt: ubi enim finis est, silentium sequitur, quantum ad ipsum metrum attinet quod finitur. An eos in hac causa", + "candidate_score": 0.658216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4_6", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque . Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_144", + "psc_text": "a quatuor temporibus, quare et metiuntur et plauduntur aequaliter. Restat octo temporum pes qui dispondeus vocatur, cui sicut pyrrhichio par nullus est. Habes a me quod poposcisti et facere potui. Perge ad reliqua. M. Faciam: sed post tam longum sermonem respiremus aliquantulum; et illorum versuum meminerimus, quos mihi extemporales paulo ante ipsa lassitudo suggessit. Volo tandem tibi parcas, labor est in chartis, Et apertum ire per auras animum permittas. Placet hoc nam sapienter, remittere interdum Aciem rebus agendis decenter intentam. D. Placet sane, ac libenter obtempero. LIBER TERTIUS. In quo exponitur quid intersit discriminis inter rhythmum, metrum et versum; tum agitur seorsim de rhythmo; ac deinde tractatio de metro inchoatur. CAPUT PRIMUM.-- Rhythmus ac metrum quid. 1. M. Tertius hic sermo postulat, ut quoniam de pedum amicitia quadam concordiaque satis dictum est, videamus quid ex his contextis continuatisque gignatur. Quare primum ex te quaero, utrum possint copulati sibi pedes, quos", + "candidate_score": 0.65787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_202", + "psc_text": "eumdem plausum adhibendum vidisti, ut ab illis tribus brevibus, id est pyrrhichio et semipede, post quem oporteret unum tempus silere, discerneretur anapaestus? D. Jam intelligo, et in viam redeo, metrumque in pyrrhichio minimum tres syllabas breves, quae, annumerato silentio, duorum pyrrhichiorum tempus occupant, esse confirmo. M. Probant ergo aures tuae hoc genus numeri: Si aliqua, Bene vis, Bene dic, Bene fac, Animus, Si aliquid, Male vis, Male dic, Male fac, Animus, Medium est. D. Satis probant, praesertim cum jam recordatus sim quemadmodum eos plaudi oporteat, ne cum metro pyrrhichio anapaesti confundantur pedes. 3. M. Vide et ista: Si aliquid es, Age bene, Male qui agit, Nihil agit, Et ideo, Miser erit. D. Suaviter etiam ista se insinuant, nisi uno loco, ubi finis tertii cum initio quarti copulatur. M. Idipsum omnino est, quod a tuis auribus desideravi. Non enim frustra sensus offenditur, cum omnium syllabarum nullo interposito silentio tempora singula exspectat:", + "candidate_score": 0.655004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_219", + "psc_text": "sex temporibus debetur implendis. D. Verum dicis. M. Constituto ergo trochaeo post dactylum, licebitne etiam unum tempus silere? D. Ita cogor fateri. M. Quis te tandem cogeret, si meminisses superiorum? Hoc enim tibi accidit, quod de indifferentia ultimae syllabae, et quomodo sibi ultimam longam vindicent aures, ubi restat spatium quo porrigatur, etiamsi brevis sit, quid demonstratum fuerit oblitus es. D. Jam intelligo: nam utique si ultimam syllabam brevem, quando restat silentium, longam aures accipiunt, sicut superiore ratione exemplisque cognovimus; nihil intererit utrum post dactylum trochaeus, an spondeus locetur. Quamobrem cum repetitio distinguenda silentio est, unam longam syllabam oportet post dactylum ponere, ut duorum temporum spatio sileamus. M. Quid si pyrrhichius ponatur post dactylum, rectene fieri putas? D. Non recte: nam utrum idem sit, an iambus, nihil interest: siquidem pro iambo eum necesse est accipi propter ultimam, quam longam exigunt aures, quia restat silentium. Iambum autem non oportere poni post dactylum,", + "candidate_score": 0.65403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_144", + "psc_text": "a quatuor temporibus, quare et metiuntur et plauduntur aequaliter. Restat octo temporum pes qui dispondeus vocatur, cui sicut pyrrhichio par nullus est. Habes a me quod poposcisti et facere potui. Perge ad reliqua. M. Faciam: sed post tam longum sermonem respiremus aliquantulum; et illorum versuum meminerimus, quos mihi extemporales paulo ante ipsa lassitudo suggessit. Volo tandem tibi parcas, labor est in chartis, Et apertum ire per auras animum permittas. Placet hoc nam sapienter, remittere interdum Aciem rebus agendis decenter intentam. D. Placet sane, ac libenter obtempero. LIBER TERTIUS. In quo exponitur quid intersit discriminis inter rhythmum, metrum et versum; tum agitur seorsim de rhythmo; ac deinde tractatio de metro inchoatur. CAPUT PRIMUM.-- Rhythmus ac metrum quid. 1. M. Tertius hic sermo postulat, ut quoniam de pedum amicitia quadam concordiaque satis dictum est, videamus quid ex his contextis continuatisque gignatur. Quare primum ex te quaero, utrum possint copulati sibi pedes, quos", + "candidate_score": 0.653618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_292", + "psc_text": "claudere: octo enim semipedes quatuor integros pedes faciunt. Simul incideret alia deformitas, ut non eosdem pedes in membro extremo quos in primo metiremur, et prius membrum potius finiretur nota brevioris temporis, id est semipede, quam posterius, cui hoc finis jure debetur. Nam in illo tres trochaei semis, Roma cerne quanta sit: in hoc quatuor iambi scanderentur, tibi deum benignitas. Nunc vero et trochaeos in utroque membro scandimus, et semipede versus clauditur, ut spatii brevioris notam terminus teneat. Nam sunt in priore quatuor, Roma, Roma cerne quanta; in posteriore autem tres semis, sit deum benignitas. An contradicere aliquid paras? D. Nihil omnino, et libenter assentior. 8. M. Teneamus igitur has leges inconcussas, si placet, ut neque membrorum duorum tendens ad aequalitatem partitio versui desit, sicuti huic deest, Cornua velatarum obvertimus antennarum. Neque ipsa aequalitas membrorum conversibilem, ut ita dicam, faciat partitionem, ut in hoc facit, Cornua velatarum vertimus antennarum. Neque cum", + "candidate_score": 0.650457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4_6", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque . Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_201", + "psc_text": "in pyrrhichio, et quatuor syllabae breves potius, post quas silere opus non sit, quam quinque post quas opus sit? M. Vigilanter quidem, sed non caves ne ab hoc te ita proceleumaticus, ut ab illo anapaestus excludat. D. Verum dicis. M. Placet ergo hic modus in quinque brevibus, et silentio unius temporis? D. Placet vero. M. Videtur mihi oblitum esse te, quemadmodum in rhythmo dixerimus posse discerni utrum pyrrhichio an proceleumatico curreretur. D. Bene admones: nam plausu istos numeros ab invicem distinguendos comperimus: quare jam neque hic istum proceleumaticum metuo, quem plausu adhibito a pyrrhichio discernere potero. M. Cur igitur non eumdem plausum adhibendum vidisti, ut ab illis tribus brevibus, id est pyrrhichio et semipede, post quem oporteret unum tempus silere, discerneretur anapaestus? D. Jam intelligo, et in viam redeo, metrumque in pyrrhichio minimum tres syllabas breves, quae, annumerato silentio, duorum pyrrhichiorum tempus occupant, esse confirmo. M. Probant ergo aures tuae", + "candidate_score": 0.650353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4_6", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque . Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_48", + "psc_text": "quos posterius dixi, minorem a majore quarta parte majoris excedi: in his autem aliis, quales sunt tria et decem, vel quatuor et undecim, videmus quidem nonnullam convenientiam, quia partes ad se habent, de quibus dici possit, tot ad tot; sed numquid talem, qualis est in superioribus? Nam neque quota parte minori major aequetur, neque quota parte minorem major excedat, dici ullo modo potest. Nam neque tria quota pars sit denarii numeri, neque quatuor quota pars sit undenarii, dixerit quispiam. Cum autem dico ut consideres quota sit pars, liquidam dico, et sine ullo additamento; sicuti est dimidia, tertia, quarta, quinta, sexta, et deinceps; non ut trientes et semiunciae, et hoc genus praecisionum aliquid addatur. D. Jam intelligo. 16. M. Ergo ex his inaequalibus motibus rationabilibus, quoniam duo genera subjectis etiam numerorum exemplis proposui, quos quibus anteponendos arbitraris? illosne in quibus illa quota pars dici potest, an in quibus non potest? D.", + "candidate_score": 0.649161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4_6", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque . Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_139", + "psc_text": "spondeo, dactylo, et anapaesto, vel per se ipse numerosum aliquid in musica continuatus efficiat? Potest enim simili ratione media quoque pedis ejus syllaba, quae longa est, plausu dividi; ut cum singula tempora singulis lateribus dederit, non jam unum et tria, sed bina tempora levatio positioque sibi vindicent: nisi habes aliquid quod resistat. D. Nihil sane habeo quod dicam, nisi hunc etiam esse admittendum. M. Aliquid ergo plaudamus quaternorum temporum pedibus ordinatum atque contextum, quibus iste commixtus sit, et eodem modo sensu exploremus utrum nihil imparile offendat. Et ideo attende in hunc numerum propter judicandi facilitatem cum plausu tertio repetitum. Sumas optima, facias honesta. Sumas optima, facias honesta, Sumas optima, facias honesta. D. Jamjam, obsecro, parce auribus meis: nam etiam plausu non admoto, ipse per se horum pedum cursus in illo amphibracho vehementissime claudicat. M. Quid igitur putandum est esse causae, ut in hoc fieri non possit quod in molosso et", + "candidate_score": 0.648902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_226", + "psc_text": "paeoni quarto. Quod autem de molosso, id etiam de caeteris sex temporum pedibus dixerim. Jam proceleumaticum arbitror ad caeteros qui quatuor temporibus constant, esse referendum, nisi cum tres breves post eum locamus. Quod ita est ac si anapaestum locemus, propter ultimam syllabam quae cum silentio longa accipi solet. Primo vero epitrito iambus recte subjungitur, et bacchius et creticus et paeon quartus. Hoc dictum sit et de secundo, ut tempora sileantur aut quatuor, aut duo. Duos autem reliquos epitritos recte possunt consequi spondeus et molossus: ita ut primam spondei, et primam vel secundam molossi in duas breves solvere liceat. Ergo in his metris aut tria tempora, aut unum tacebitur. Dispondeus restat, post quem si posuerimus spondeum, quatuor tempora silenda erunt; si molossum, duo, manente licentia solvendi longam in duas breves, vel in spondeo, vel in molosso, excepta ultima. Habes quod me excurrere voluisti. Nisi aliquid forte emendabis. CAPUT XI.-- Iambus post", + "candidate_score": 0.648404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_102", + "psc_text": "syllaba, quae primam tenet partem, duobus temporibus tenditur: restat longa et brevis, quod est trium temporum spatium. At vero medius qui habet brevem syllabam mediam, geminam potest partitionem pati, quia eadem brevis et priori et posteriori parti tribui potest: idcirco aut in duo et tria, aut in tria et duo dividitur tempora: quamobrem sesquatorum numerorum ratio tres istos possidet pedes. M. Omnesne jam trium syllabarum pedes consideravimus, an aliquid restat? D. Unum reliquum video, qui ex tribus longis constat. M. Tracta ergo etiam hujus divisionem. D. Una syllaba et duae, aut duae atque una hujus divisio est; tempora scilicet duo et quatuor, aut quatuor et duo: quare complicatorum numerorum ratione istius pedis sibi partes conferuntur. CAPUT VI.-- Pedes tetrasyllabi. 9. M. Nunc quaternarum syllabarum pedes consequenter atque ordine videamus, et ipse jam dic quem horum primum esse oporteat, addita etiam ratione divisionis ejus. D. Scilicet quatuor brevium, qui dividitur in", + "candidate_score": 0.648218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_103", + "psc_text": "et quatuor, aut quatuor et duo: quare complicatorum numerorum ratione istius pedis sibi partes conferuntur. CAPUT VI.-- Pedes tetrasyllabi. 9. M. Nunc quaternarum syllabarum pedes consequenter atque ordine videamus, et ipse jam dic quem horum primum esse oporteat, addita etiam ratione divisionis ejus. D. Scilicet quatuor brevium, qui dividitur in duas binarum syllabarum partes, aequalium ratione numerorum duo et duo tempora possidentes. M. Tenes; jam itaque perge ipse, et persequere caetera. Nihil enim opus esse jam puto te per singula interrogari, cum sit una ratio demendi deinceps breves syllabas, et pro his longas subjiciendi, donec ad omnes longas veniatur; et cum demuntur breves, longaeque subduntur, quas varietates faciant, et quot pedes gignant, considerandi; ea scilicet syllaba principatum ordinis retinente, quae una fuerit inter caeteras vel longa vel brevis: in his enim omnibus jam superius es exercitatus. Ubi autem duae breves sunt et duae longae, quod in praecedentibus non erat, quas", + "candidate_score": 0.648142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_169", + "psc_text": "Nonne illud considerandum est utrum aliqua dimensio pedis, quamvis octo tempora non excedat, quae dispondeus obtinet, excedat tamen numerum quatuor syllabarum? D. Quare, quaeso? M. Imo tu, quare me potius quam teipsum rogas? An tibi non videtur sine ulla fraude vel offensione aurium, sive quod ad plausum ac divisionem pedum, sive quod ad spatium temporis pertinet, pro una longa syllaba duas posse poni breves? D. Quis hoc negaverit? M. Hinc ergo est, quod pro iambo vel chorio tribrachum ponimus, et pro spondeo dactylum vel anapaestum vel proceleumaticum, cum vel pro secunda ejus, vel pro prima duas breves ponimus, vel quatuor pro utraque. D. Assentior. M. Fac igitur hoc idem in ionico quolibet, vel alio quopiam quadrisyllabo sex temporum pede, et pro una ejus quacumque longa duas breves constitue. Num quidquam mensurae deperit, aut plausui resistit? D. Nihil omnino. M. Considera ergo quot syllabae fiunt. D. Quinque fieri video. M. Vides", + "candidate_score": 0.647095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_89", + "psc_text": "debere: ac per hoc si spatium quod brevis occupat, recte unum tempus vocatur; spatium item quod longa occupat, recte duo tempora nominari. D. Recte prorsus: nam id rationem postulare consentio. CAPUT IV.-- Pedes dissyllabi. 4. M. Age, nunc collationes ipsas videamus: nam una brevis syllaba ad unam brevem syllabam quaero quam rationem tibi habere videatur, vel hi motus inter se quid vocentur. Meministi enim, nisi fallor, in superiore sermone nos omnibus motibus, qui inter se aliqua numerositate conveniunt, imposuisse vocabula. D. Aequales eos memini nominatos: tantumdem enim ad sese habent temporis. M. Sed istam collationem syllabarum qua sibi jam conferuntur ut habeant ad se aliquos numeros, num censes sine vocabulo esse relinquendam? D. Non puto. M. Atqui scias, veteres pedem nuncupasse talem collationem sonorum. Sed quousque pedem progredi ratio sinat, diligenter advertendum est. Quamobrem jam dic etiam, brevis et longa syllaba qua sibi ratione conferuntur? D. Opinor, ex illo genere", + "candidate_score": 0.646668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_7_9", + "bdc_text": "subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas . Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta . Servavi ergo eundem ordinem et argumenta eadem ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_445", + "psc_text": "Tenet ordinem, seipsa tota diligens quod supra se est, id est Deum, socias autem animas tanquam seipsam. Hac quippe dilectionis virtute inferiora ordinat, nec ab inferioribus sordidatur. Quod autem illam sordidat, non est malum, quia etiam corpus creatura Dei est, et specie sua quamvis infima decoratur, sed prae animae dignitate contemnitur; sicuti auri dignitas, etiam purgatissimi argenti commixtione sordescit. Quapropter quicumque de nostra quoque poenali mortalitate numeri facti sunt, non eos abdicemus a fabricatione divinae providentiae, cum sint in genere suo pulchri. Neque amemus eos, ut quasi perfruendo talibus beati efficiamur. His etenim, quoniam temporales sunt, tanquam tabula in fluctibus, neque abjiciendo quasi onerosos, neque amplectendo quasi fundatos, sed bene utendo carebimus. A dilectione autem proximi tanta quanta praecipitur, certissimus gradus fit nobis, ut inhaereamus Deo, et non teneamur tantum ordinatione illius, sed nostrum etiam ordinem inconcussum certumque teneamus. 47. An fortasse ordinem non diligit anima illis etiam numeris sensualibus", + "candidate_score": 0.646275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_270", + "psc_text": "metrum claudi, cum aliis autem positus nullo modo; et cum dichorio quidem propter ipsum dichorium; itaque hoc minime miror. Cum caeteris vero senum temporum pedibus, cur memoratum trium temporum pedem in fine repudiet, nescio quae est causa secretior fortasse quam ut a nobis erui atque ostendi queat: sed hoc ita esse his exemplis probo. Nam ista duo metra, Potestate placet, potestate potentium placet, nemo ambigit suaviter singula repeti cum silentio trium temporum in fine. At ista insuaviter cum eodem silentio: Potestate praeclara placet. Potestate tibi multum placet. Potestate jam tibi sic placet. Potestate multum tibi placet. Potestatis magnitudo placet. Quod ad sensum attinet, peregit officium suum in hac quaestione, et quid acceperit, et quid exploserit indicavit: sed de causa cur ita sit, ratio consulenda est. Ac mea quidem in tanta obscuritate nihil aliud videt, nisi cum diiambo antispastum dimidiam partem priorem habere communem: nam uterque a brevi et longa incipit;", + "candidate_score": 0.646194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_15_17", + "bdc_text": "Dedicatorię nihil subieci : si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO DE SEQUENTIBUS SEX LIBRIS DE MUSICA Ex disciplinarum libris quos Augustinus Mediolani, cum esset Baptismum percepturus anno Christi trecentesimo octogesimo septimo delibavit (Vide Retract. lib. 1, cap. 6), quanquam caeteri perierint (nam de Grammatica, Principia Dialecticae, Categoriae, et Principia Rhetoricae, qui libri inter ejus opera sunt hactenus vulgati, supposititios esse in appendice ostendemus), sex isti de Musica, iique integerrimi ad nos usque pervenerunt; studiosius nimirum a librariis descripti, cum suis omnibus numeris absoluti prodiissent circiter annum Christi, ut videtur, trecentesimum octogesimum nonum, quo tempore post editos libros de Genesi contra Manichaeos iis perficiendis in Africa se vacavisse innuit Augustinus libro primo Retractationum, capite undecimo. Eum porro dialogos hosce cum Licentio habuisse ferunt manuscripti plerique etiam vetustiores; quod nescimus an intelligi possit ex illis Licentii ad Augustinum versibus in epistola vigesima sexta: Praesentem ipsa mihi te reddent, si mihi morem Gesseris, et libros, quibus in te lenta recumbit Musica, tradideris;", + "candidate_score": 0.644906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_15_17", + "bdc_text": "Dedicatorię nihil subieci : si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_3", + "psc_text": "per ista quae a nobis desiderasti scripta proludere, quando conscripsi de solo rhythmo sex libros, et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem, sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem.", + "candidate_score": 0.644234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_16_18", + "bdc_text": "si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam . Si quid amplius tibi possum praestare , praestabo .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_3", + "psc_text": "per ista quae a nobis desiderasti scripta proludere, quando conscripsi de solo rhythmo sex libros, et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem, sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem.", + "candidate_score": 0.636169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_89", + "psc_text": "debere: ac per hoc si spatium quod brevis occupat, recte unum tempus vocatur; spatium item quod longa occupat, recte duo tempora nominari. D. Recte prorsus: nam id rationem postulare consentio. CAPUT IV.-- Pedes dissyllabi. 4. M. Age, nunc collationes ipsas videamus: nam una brevis syllaba ad unam brevem syllabam quaero quam rationem tibi habere videatur, vel hi motus inter se quid vocentur. Meministi enim, nisi fallor, in superiore sermone nos omnibus motibus, qui inter se aliqua numerositate conveniunt, imposuisse vocabula. D. Aequales eos memini nominatos: tantumdem enim ad sese habent temporis. M. Sed istam collationem syllabarum qua sibi jam conferuntur ut habeant ad se aliquos numeros, num censes sine vocabulo esse relinquendam? D. Non puto. M. Atqui scias, veteres pedem nuncupasse talem collationem sonorum. Sed quousque pedem progredi ratio sinat, diligenter advertendum est. Quamobrem jam dic etiam, brevis et longa syllaba qua sibi ratione conferuntur? D. Opinor, ex illo genere", + "candidate_score": 0.626926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_35_37", + "bdc_text": "Si sind auch sonst unruͤwig , von wegen das min herren die hieigen kinderbricht inn frantzösisch laßen tollmetschen und den nien zuͦ halten befolhen. Mallent Calvini aut intricatioribus uti . Haec modo . Wenn das buͤchli us ist , so schickend mir so vil exemplar[ia ] , als üch der Frosch[ower ] laßen wil , und zwei laßend mir binden .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_3", + "psc_text": "per ista quae a nobis desiderasti scripta proludere, quando conscripsi de solo rhythmo sex libros, et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem, sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem.", + "candidate_score": 0.622649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_88", + "psc_text": "Rursus hoc vide, quamlibet syllabam brevem minimeque diu pronuntiatam, et mox ut eruperit desinentem, occupare tamen in tempore aliquid spatii, et habere quamdam morulam suam. D. Video necesse esse quod dicis. M. Dic nunc, unde numerum exordiamur. D. Ab uno scilicet. M. Non absurde igitur hoc in tempore quasi minimum spatii, quod brevis obtinet syllaba, unum tempus veteres vocaverunt: a brevi enim ad longam progredimur. D. Verum est. M. Sequitur jam, ut illud quoque animadvertas, quoniam ut in numeris ab uno ad duo est prima progressio; ita in syllabis, qua scilicet a brevi ad longam progredimur, longam duplum temporis habere debere: ac per hoc si spatium quod brevis occupat, recte unum tempus vocatur; spatium item quod longa occupat, recte duo tempora nominari. D. Recte prorsus: nam id rationem postulare consentio. CAPUT IV.-- Pedes dissyllabi. 4. M. Age, nunc collationes ipsas videamus: nam una brevis syllaba ad unam brevem syllabam quaero", + "candidate_score": 0.622108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_117", + "psc_text": "nominum. Multum enim habet ista res loquacitatis, utilitatis parum. Neque enim eo minus utiliter in loquendo appellas panem, lignum, lapidem, quod nescis cur haec ita sint appellata. D. Ita prorsus, ut dicis, sentio.Decimus septimus, Paeon quartus, ex quarta longa M. Primus pes vocatur Pyrrhichius, ex duabus brevibus, temporum duum, ut fuga. Secundus, Iambus, ex brevi et longa, ut parens, temporum trium. Tertius, Trochaeus, vel Chorius, ex longa et brevi, ut meta, temporum trium. Quartus, Spondeus, ex duabus longis, ut aestas, temporum quatuor. Quintus, Tribrachus, ex tribus brevibus, ut macula, temporum trium. Sextus, Dactylus, ex longa et duabus brevibus, ut Maenalus, temporum quatuor. Septimus, Amphibrachus, ex brevi et longa et brevi, ut carina, temporum quatuor. Octavus, Anapaestus, ex duabus brevibus et longa, ut Erato, temporum quatuor. Nonus, Bacchius, ex brevi et duabus longis, ut Achates, temporum quinque. Decimus, Creticus vel Amphimacrus, ex longa et brevi et longa, ut insulae, temporum quinque.", + "candidate_score": 0.621855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_16_18", + "bdc_text": "si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam . Si quid amplius tibi possum praestare , praestabo .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO DE SEQUENTIBUS SEX LIBRIS DE MUSICA Ex disciplinarum libris quos Augustinus Mediolani, cum esset Baptismum percepturus anno Christi trecentesimo octogesimo septimo delibavit (Vide Retract. lib. 1, cap. 6), quanquam caeteri perierint (nam de Grammatica, Principia Dialecticae, Categoriae, et Principia Rhetoricae, qui libri inter ejus opera sunt hactenus vulgati, supposititios esse in appendice ostendemus), sex isti de Musica, iique integerrimi ad nos usque pervenerunt; studiosius nimirum a librariis descripti, cum suis omnibus numeris absoluti prodiissent circiter annum Christi, ut videtur, trecentesimum octogesimum nonum, quo tempore post editos libros de Genesi contra Manichaeos iis perficiendis in Africa se vacavisse innuit Augustinus libro primo Retractationum, capite undecimo. Eum porro dialogos hosce cum Licentio habuisse ferunt manuscripti plerique etiam vetustiores; quod nescimus an intelligi possit ex illis Licentii ad Augustinum versibus in epistola vigesima sexta: Praesentem ipsa mihi te reddent, si mihi morem Gesseris, et libros, quibus in te lenta recumbit Musica, tradideris;", + "candidate_score": 0.621448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_289", + "psc_text": "placet? D. Imo assentior. M. Videsne etiam illud, cum tempus hic differentiam habere non possit, nisi quod aliud est longius, aliud brevius; quia cum versus finitur, id agitur ne pergat longius, in breviore tempore notam finis esse oportere? D. Video quidem: sed quo pertinet quod additum est, Hic? M. Eo scilicet quod non ubique temporis differentiam in sola brevitate ac longitudine accipimus. An tu aestatis ac hiemis differentiam, aut esse temporis negas, aut in spatio potius breviore vel longiore, ac non in vi frigoris calorisque constituis, vel humoris et siccitatis, et si quid tale aliud? D. Jam intelligo, et hanc quam quaerimus termini notam, a temporis brevitate ducendam esse consentio. 7. M. Attende igitur hunc versum, Roma, Roma, cerne quanta sit deum benignitas, qui trochaicus dicitur, et metire illum, atque responde quod inveneris de membris ejus et numero pedum. D. De pedibus quidem facile responderim: liquet enim eos septem et", + "candidate_score": 0.620688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_17", + "bdc_text": "Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_3", + "psc_text": "per ista quae a nobis desiderasti scripta proludere, quando conscripsi de solo rhythmo sex libros, et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem, sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem.", + "candidate_score": 0.611736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_17", + "bdc_text": "Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_344", + "psc_text": "si videtur, cum istum versum pronuntiamus, Deus creator omnium, istos quatuor iambos quibus constat, et tempora duodecim ubinam esse arbitreris, id est, in sono tantum qui auditur, an etiam in sensu audientis qui ad aures pertinet, an in actu etiam pronuntiantis, an quia notus versus est, in memoria quoque nostra hos numeros esse fatendum est? D. In his omnibus puto. M. Nusquamne amplius? D. Quid aliud restet non video, nisi forte interior et superior aliqua vis sit unde ista procedunt. M. Non ego quaero quid suspicandum sit: quare si haec quatuor genera ita tibi apparent, ut nullum aliud videas quod aeque manifestum sit, discernamus ea, si placet, ab invicem, et videamus utrum singula esse sine invicem possint. Nam credo non te esse negaturum fieri posse, ut in aliquo loco aliquis sonus existat hujuscemodi morulis et dimensionibus verberans aerem vel stillicidio vel aliquo alio pulsu corporum, ubi nullus adsit auditor. Quod", + "candidate_score": 0.610803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_17", + "bdc_text": "Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_170", + "psc_text": "pro utraque. D. Assentior. M. Fac igitur hoc idem in ionico quolibet, vel alio quopiam quadrisyllabo sex temporum pede, et pro una ejus quacumque longa duas breves constitue. Num quidquam mensurae deperit, aut plausui resistit? D. Nihil omnino. M. Considera ergo quot syllabae fiunt. D. Quinque fieri video. M. Vides certe posse quatuor syllabarum numerum excedi. D. Video sane. M. Quid, si pro duabus, quae ibi sunt longae, quatuor breves posueris? nonne in uno pede sex syllabas necesse est metiri? D. Ita est. M. Quid, si cujuslibet epitriti omnes longas solvas in breves? num etiam de septem syllabis dubitandum est? D. Nullo modo. M. Quid ipse dispondeus? nonne octo efficit, cum pro omnibus longis binas breves locamus? D. Verissimum est. 12. M. Quae igitur ratio est, qua cogimur et tam multarum syllabarum metiri pedes, et pedem qui adhibetur ad numeros, non excedere quatuor syllabas, ante tractatis rationibus confitemur? nonne tibi", + "candidate_score": 0.610318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_355", + "psc_text": "aliis imprimi paulo ante dixisti. D. Nollem praeponere: sed rursus quomodo non praeponam diuturniora minus diuturnis, non video. M. Non te istuc moveat. Non enim sicut aeterna temporalibus, ita ea quae diutius abolentur, iis quae breviore tempore transeunt, praeferenda sunt. Quia et sanitas unius diei profecto est melior, quam multorum dierum imbecillitas. Et si optanda optandis comparemus, melior est unius diei lectio, quam plurium scriptio, si eadem res uno die legatur, quae pluribus scribitur. Ita numeri qui sunt in memoria, etsi diutius manent quam illi a quibus imprimuntur, non eos tamen anteponere oportet eis quos agimus, non in corpore, sed in anima: utrique enim praetereunt, alii cessatione, alii oblivione. Sed illi quos operamur, etiam nondum cessantibus nobis successione sequentium videntur auferri, dum primi secundis, et secundi tertiis, atque ita deinceps priores posterioribus praetereundo concedunt locum, donec ultimos perimat ipsa cessatio. Oblivione vero plures simul numeri, quamvis paulatim, absterguntur: nam nec", + "candidate_score": 0.6042, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.677396, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Tam abest , ut aegre feram , charissime domine compater , quae de praefatione mea scribis , ut potius maximas tibi agam gratias tuumque erga me candorem et studium maximopere laudem mihique de eo gratulor . Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_229", + "psc_text": ") elogium, te voluntatem habere mentiendi, artem fingendi non habere. 6. Comparare et emere quid differant? --Sequar ordinem epistolae, et ipsa, ut locutus es, verba subnectam. « Eloquentiam, ut dicis, tuam, et in Praefatione mea laudasse me fateor; et etiam nunc laudarem, nisi tu eam contra Tullii tui sententiam, multa jactantia faceres odiosam. » Ubi jactavi eloquentiam meam, qui etiam a te laudatam non libenter accepi? An hoc dicis, quia non vis subdola praedicatione palpari? Aperte accusaberis, ut qui laudantem respuis, sentias criminantem. Imperitiam autem tuam, non tam stultus eram, ut reprehenderem; quam nemo potest fortius accusare, quam tu ipse dum scribis. Sed volui ostendere condiscipulis tuis, qui tecum non didicerunt litteras, quid per triginta annos in Oriente profeceris: qui, συγγραφεὺ ἀγράμματος ( scriptor illitteratus ), procacitatem, disertitudinem, et maledicere omnibus, bonae conscientiae signum arbitraris. Nec tibi, ut dicis, ferulas adhibeo, neque athenogeronta ( Senem discipulum ) meum scutica, et", + "candidate_score": 0.677396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_1_3", + "bdc_text": "Tam abest , ut aegre feram , charissime domine compater , quae de praefatione mea scribis , ut potius maximas tibi agam gratias tuumque erga me candorem et studium maximopere laudem mihique de eo gratulor . Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ; quia enim urgebas me , ut maturarem illam , scripsi festinanter et proinde quoque incogitanter et impudenter et gaudeo , quod illa ad me sit remissa ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_229", + "psc_text": ") elogium, te voluntatem habere mentiendi, artem fingendi non habere. 6. Comparare et emere quid differant? --Sequar ordinem epistolae, et ipsa, ut locutus es, verba subnectam. « Eloquentiam, ut dicis, tuam, et in Praefatione mea laudasse me fateor; et etiam nunc laudarem, nisi tu eam contra Tullii tui sententiam, multa jactantia faceres odiosam. » Ubi jactavi eloquentiam meam, qui etiam a te laudatam non libenter accepi? An hoc dicis, quia non vis subdola praedicatione palpari? Aperte accusaberis, ut qui laudantem respuis, sentias criminantem. Imperitiam autem tuam, non tam stultus eram, ut reprehenderem; quam nemo potest fortius accusare, quam tu ipse dum scribis. Sed volui ostendere condiscipulis tuis, qui tecum non didicerunt litteras, quid per triginta annos in Oriente profeceris: qui, συγγραφεὺ ἀγράμματος ( scriptor illitteratus ), procacitatem, disertitudinem, et maledicere omnibus, bonae conscientiae signum arbitraris. Nec tibi, ut dicis, ferulas adhibeo, neque athenogeronta ( Senem discipulum ) meum scutica, et", + "candidate_score": 0.669145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.661625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_207", + "psc_text": "trium puerorum, et Belis, Draconisque fabulas, quae in volumine Hebraico non habentur, Hebraei soleant dicere, qui me criminatur, stultum se sycophantam probat. Non enim quid ipse sentirem, sed quid illi contra nos dicere soleant, explicavi. Quorum opinioni, si non respondi in Prologo, brevitati studens, ne non praefationem, sed librum viderer scribere, puto quod statim subjecerim; dixi enim, « De quo non est hujus temporis disserere. » Alioquin et ex eo, quod asserui Porphyrium contra hunc prophetam multa dixisse, vocavique hujus rei testes Methodium, Eusebium, et Apollinarium, qui multis versuum millibus illius vesaniae responderunt, me accusare poterit, quare non in praefatiuncula contra libros Porphyrii scripserim. Qui istiusmodi naenia consectatur, et Scripturae Hebraicae veritatem non vult recipere, audiat libere proclamantem: 528 Nemo enim cogitur legere, quod non vult. Ego petentibus scripsi, non fastidiosis; gratis, non invidis; studiosis, non oscitantibus. Et tamen miror quomodo Theodotionem haereticum et judaizantem legit, et qualiscumque peccatoris christiani", + "candidate_score": 0.651222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.650636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38_40", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.647366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_203", + "psc_text": "eorum vicina maria non sufficiant, cur in solo studio Scripturarum veteri sapore contenti sunt? Nec hoc dico quod praecessores meos mordeam, aut quidquam de his arbitrer detrahendum, quorum translationem diligentissime emendatam olim meae linguae hominibus dedi: sed quod aliud sit in ecclesiis Christi credentium Psalmos legere, aliud Judaeis singula verba calumniantibus respondere. » 31. Ex Prologo in libb. Salomonis. --Salomonis etiam libros, quos olim juxta Septuaginta additis obelis et asteriscis in Latinum verteram, ex Hebraico transferens, et dedicans sanctis episcopis Chromatio et Heliodoro, haec in Praefatiunculae meae fine subjeci: « Si cui Septuaginta interpretum magis editio placet, habet eam a nobis olim emendatam. Neque enim sic nova cudimus, ut vetera destruamus. » 32. Ex Prolog. in Isaiam. --Veniam et ad Isaiam, et partem Prologi ejus super Septuaginta interpretatione subjungam. Quem cum magis evangelistam quam prophetam dicerem, eo quod universa Christi Ecclesiae mysteria sic ad liquidum persecutus esset, ut non de", + "candidate_score": 0.645229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38_40", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_254", + "psc_text": "parte susceperis, quia non mala, sed bona, et tuae esse fidei judicabas? Haec sunt de quibus quaesivi, utrum bona essent, an mala, quae in Praefatione laudasti, quae amputatis pessimis, quasi optima remansisse confessus es, et te in verae argumentationis appendi equuleo, ut si bona dixeris, haereticus comproberis [ Al. comprehendaris]; si mala, statim audias: Cur ergo quae mala sunt, in Praefatione laudasti? Et non illud adjunxi, quod tu callide simulas: Cur quae mala erant, ad Latinorum notitiam transtulisti? Mala enim ostendere interdum non docentis est, sed vetantis [ Al. vitantis]: ut caveat lector, non ut sequatur errores; ut nota contemnat, quae nonnunquam ignota miraculo sunt. Et audes post haec dicere, quod ego auctor talium scriptorum sim: tu autem ut interpres, in quibus emendare aliquid potueris, plus egeris quam interpres; in quibus non potueris, solum interpres fueris. Recte ista diceres, si libri tui περὶ Ἀρχῶν Praefatiunculam non haberent. Quod et Hilarius", + "candidate_score": 0.644911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_25_27", + "bdc_text": "Gott wett , es were alles vermitten! Von Genff hör ich noch nüt , wie es mitt dem Hieronymo gang . Üwer schriben schic k ich üch hie wider und das unser darmitt ; Latinum exemplar modo non est mihi ad manus ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.641762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_9_11", + "bdc_text": "Servavi ergo eundem ordinem et argumenta eadem ; supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.64167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.641224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.639053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_27", + "psc_text": "reor te ignorasse Eusebii σύνταγμα, et Pamphilum martyrem nihil omnino operis condidisse. Ipse enim Eusebius amator et praeco et contubernalis Pamphili tres libros scripsit elegantissimos, vitam Pamphili continentes: in quibus cum caetera miris laudibus praedicaret, humilitatemque ejus ferret in coelum, etiam hoc in tertio libro addidit: « Quis studiosorum amicus non fuit Pamphili? Si quos videbat ad victum necessariis indigere, praebebat large quae poterat. Scripturas quoque sanctas non ad legendum tantum, sed et ad habendum, tribuebat promptissime. Nec solum viris, sed et feminis, quas vidisset lectioni deditas. Unde et multos codices praeparabat, ut cum necessitas poposcisset, volentibus largiretur. Et ipse quidem proprii operis nihil omnino scripsit, exceptis epistolis, quas ad amicos forte mittebat; intantum se humilitate dejecerat. Veterum autem tractatus Scriptorum legebat studiosissime, et in eorum meditatione jugiter versabatur. » 10. Thophilus et Anastasius Origenem haereticum dicebant. --Defensor Origenis, et laudator Pamphili, dicit Pamphilum nihil omnino scripsisse, nec proprii quidquam", + "candidate_score": 0.636105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_10_12", + "bdc_text": "supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_203", + "psc_text": "eorum vicina maria non sufficiant, cur in solo studio Scripturarum veteri sapore contenti sunt? Nec hoc dico quod praecessores meos mordeam, aut quidquam de his arbitrer detrahendum, quorum translationem diligentissime emendatam olim meae linguae hominibus dedi: sed quod aliud sit in ecclesiis Christi credentium Psalmos legere, aliud Judaeis singula verba calumniantibus respondere. » 31. Ex Prologo in libb. Salomonis. --Salomonis etiam libros, quos olim juxta Septuaginta additis obelis et asteriscis in Latinum verteram, ex Hebraico transferens, et dedicans sanctis episcopis Chromatio et Heliodoro, haec in Praefatiunculae meae fine subjeci: « Si cui Septuaginta interpretum magis editio placet, habet eam a nobis olim emendatam. Neque enim sic nova cudimus, ut vetera destruamus. » 32. Ex Prolog. in Isaiam. --Veniam et ad Isaiam, et partem Prologi ejus super Septuaginta interpretatione subjungam. Quem cum magis evangelistam quam prophetam dicerem, eo quod universa Christi Ecclesiae mysteria sic ad liquidum persecutus esset, ut non de", + "candidate_score": 0.635524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_9_11", + "bdc_text": "Servavi ergo eundem ordinem et argumenta eadem ; supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.635416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_10_12", + "bdc_text": "supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_208", + "psc_text": "contra libros Porphyrii scripserim. Qui istiusmodi naenia consectatur, et Scripturae Hebraicae veritatem non vult recipere, audiat libere proclamantem: 528 Nemo enim cogitur legere, quod non vult. Ego petentibus scripsi, non fastidiosis; gratis, non invidis; studiosis, non oscitantibus. Et tamen miror quomodo Theodotionem haereticum et judaizantem legit, et qualiscumque peccatoris christiani translationem fastidit. 34. Quaeso te, amice dulcissime, qui tam curiosus es, ut etiam somnia mea noveris, omniaque quae per tot annos absque metu futurae scripsi calumniae, in accusationem vocas; ut respondeas, quomodo eorum praefationes librorum nescias, quos accusas: quae quodam vaticinio, futurae calumniae responderunt; implentes proverbium: « Prius antidotum, quam venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta", + "candidate_score": 0.634809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_46_48", + "bdc_text": "decembris 1551 . Tuus Ioannes H[allerus ] . De titulo libri fac quoque , quod tibi videatur .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_141", + "psc_text": "fecerunt [ Al. fecerant]: feci et ego postremus rogatus a fratribus. Si jubetur, ne fiat, jussio observari solet in posterum. Si culpantur, qui ante jussionem fecerunt, culpa a primis incipiat. » Tandem evomuit, quod volebat, et omnis animi tumor in nostrae accusationis erupit invidiam. Ubi interpretatur libros περὶ Ἀρχῶν, me sequi se dicit: ubi accusatur cur hoc fecerit, meum ponit exemplum; et securus, et periclitans sine me vivere non potest. Audiat igitur quod nescire se simulat. Nemo tibi objicit, quare Origenem interpretatus es, alioqui Hilarius et Ambrosius hoc crimine tenebuntur; sed quia interpretatus haeretica, Praefationis tuae laude firmasti. Ego ipse, quem in crimen vocas, sic [ Al. ideo] septuaginta Homilias ejus transtuli, et nonnulla de Tomis, ut et mala in bonorum interpretatione 505 subtraherem, et aperte in libris περὶ Ἀρχῶν ad coarguendam translationem tuam, quid lector vitaret, ostenderem. Vis Origenem in Latinum vertere? Habes multas homilias ejus et tomos, in", + "candidate_score": 0.632699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_46_48", + "bdc_text": "decembris 1551 . Tuus Ioannes H[allerus ] . De titulo libri fac quoque , quod tibi videatur .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_248", + "psc_text": "discrepet, Latinus lector inveniat; nunc eosdem libros, haereticos criminaris: et verso stylo, quem praedicaveras, quia consortem putabas, accusas, quoniam [ Al. additur modo] perfidiae tuae cernis inimicum. Quis e duobus calumniator est martyris? Ego qui illum dico haereticum non fuisse, nec scripsisse librum, qui ab omnibus reprehenditur: an tu, qui volumen hominis Ariani, titulo commutato, sub nomine Martyris edidisti? Non tibi sufficit scandalum Graeciae, nisi illud et Latinorum auribus ingeras, et inclytum Martyrem tua quantum in te est translatione deformes. Tu quidem alia mente fecisti, non ut me accusares, sed ut Origenis per nos scripta defenderes. Attamen scito Romanam fidem, Apostolica voce laudatam, istiusmodi praestigias non recipere: etiam si Angelus aliter annuntiet, quam semel praedicatum est, Pauli auctoritate munitam non posse mutari. Ergo, frater, sive a te falsatus est 543 liber, ut multi putant: sive ab altero, ut forsitan persuadere conaberis, et temere credidisti, haeretici hominis σύνταγμα ( opus )", + "candidate_score": 0.629529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_16_18", + "bdc_text": "si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam . Si quid amplius tibi possum praestare , praestabo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.627294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_27", + "psc_text": "reor te ignorasse Eusebii σύνταγμα, et Pamphilum martyrem nihil omnino operis condidisse. Ipse enim Eusebius amator et praeco et contubernalis Pamphili tres libros scripsit elegantissimos, vitam Pamphili continentes: in quibus cum caetera miris laudibus praedicaret, humilitatemque ejus ferret in coelum, etiam hoc in tertio libro addidit: « Quis studiosorum amicus non fuit Pamphili? Si quos videbat ad victum necessariis indigere, praebebat large quae poterat. Scripturas quoque sanctas non ad legendum tantum, sed et ad habendum, tribuebat promptissime. Nec solum viris, sed et feminis, quas vidisset lectioni deditas. Unde et multos codices praeparabat, ut cum necessitas poposcisset, volentibus largiretur. Et ipse quidem proprii operis nihil omnino scripsit, exceptis epistolis, quas ad amicos forte mittebat; intantum se humilitate dejecerat. Veterum autem tractatus Scriptorum legebat studiosissime, et in eorum meditatione jugiter versabatur. » 10. Thophilus et Anastasius Origenem haereticum dicebant. --Defensor Origenis, et laudator Pamphili, dicit Pamphilum nihil omnino scripsisse, nec proprii quidquam", + "candidate_score": 0.625305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.624686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_203", + "psc_text": "eorum vicina maria non sufficiant, cur in solo studio Scripturarum veteri sapore contenti sunt? Nec hoc dico quod praecessores meos mordeam, aut quidquam de his arbitrer detrahendum, quorum translationem diligentissime emendatam olim meae linguae hominibus dedi: sed quod aliud sit in ecclesiis Christi credentium Psalmos legere, aliud Judaeis singula verba calumniantibus respondere. » 31. Ex Prologo in libb. Salomonis. --Salomonis etiam libros, quos olim juxta Septuaginta additis obelis et asteriscis in Latinum verteram, ex Hebraico transferens, et dedicans sanctis episcopis Chromatio et Heliodoro, haec in Praefatiunculae meae fine subjeci: « Si cui Septuaginta interpretum magis editio placet, habet eam a nobis olim emendatam. Neque enim sic nova cudimus, ut vetera destruamus. » 32. Ex Prolog. in Isaiam. --Veniam et ad Isaiam, et partem Prologi ejus super Septuaginta interpretatione subjungam. Quem cum magis evangelistam quam prophetam dicerem, eo quod universa Christi Ecclesiae mysteria sic ad liquidum persecutus esset, ut non de", + "candidate_score": 0.624141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_208", + "psc_text": "contra libros Porphyrii scripserim. Qui istiusmodi naenia consectatur, et Scripturae Hebraicae veritatem non vult recipere, audiat libere proclamantem: 528 Nemo enim cogitur legere, quod non vult. Ego petentibus scripsi, non fastidiosis; gratis, non invidis; studiosis, non oscitantibus. Et tamen miror quomodo Theodotionem haereticum et judaizantem legit, et qualiscumque peccatoris christiani translationem fastidit. 34. Quaeso te, amice dulcissime, qui tam curiosus es, ut etiam somnia mea noveris, omniaque quae per tot annos absque metu futurae scripsi calumniae, in accusationem vocas; ut respondeas, quomodo eorum praefationes librorum nescias, quos accusas: quae quodam vaticinio, futurae calumniae responderunt; implentes proverbium: « Prius antidotum, quam venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta", + "candidate_score": 0.619102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_47_49", + "bdc_text": "Tuus Ioannes H[allerus ] . De titulo libri fac quoque , quod tibi videatur . Placet formula illa , quam hic remitto .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_249", + "psc_text": "Apostolica voce laudatam, istiusmodi praestigias non recipere: etiam si Angelus aliter annuntiet, quam semel praedicatum est, Pauli auctoritate munitam non posse mutari. Ergo, frater, sive a te falsatus est 543 liber, ut multi putant: sive ab altero, ut forsitan persuadere conaberis, et temere credidisti, haeretici hominis σύνταγμα ( opus ) esse martyris, muta titulum, et Romanam simplicitatem tanto periculo libera. Non tibi expedit, ut per te clarissimus martyr haereticus judicetur; ut qui effudit pro Christo sanguinem, contrarius fidei Christi approbetur. Dic potius, Inveni librum, putavi illum martyris: ne timeas poenitentiam. Jam te non urgebo, non quaeram a quo acceperis: vel mortuorum aliquem nominato, vel in platea ab ignoto homine te emisse dicito. Non enim damnationem tuam quaerimus, sed conversionem. Melius est, ut tu erraveris, quam ut Martyr haereticus fuerit. Interim de praesenti compede, utcumque erue pedem. In futuro judicio tu videris, quid ad martyris contra te respondeas querimonias. 13. De", + "candidate_score": 0.614786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_47_49", + "bdc_text": "Tuus Ioannes H[allerus ] . De titulo libri fac quoque , quod tibi videatur . Placet formula illa , quam hic remitto .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_177", + "psc_text": "scripsisse, exceptis brevibus Epistolis ad amicos: et primus liber sex voluminum illius, eadem et eisdem verbis contineat, quae sub nomine Pamphili a te ficta sunt, perspicuum est te idcirco librum hunc disseminare voluisse, ut sub persona martyris haeresim introduceres. Cumque de hoc ipso libro quem Pamphili simulas, multa perverteris, et aliter in Graeco, aliter in Latino sit, fraudem tuam errori meo imputare non debes. Credidi enim ejus esse librum, quem titulus praeferebat, sicut περὶ Ἀρχῶν, et multa alia Origenis opera, plurimorumque Graeciae tractatorum, quae aut ante non legi, aut nunc compellor legere, quaestione haereseos suscitata, ut sciam quae vitare debeam, quae probare. Unde et in adolescentia homilias tantum ejus quas loquebatur ad populum, in quibus non tanta scandala tenebantur, simpliciter rogantibus transtuli, nullis praejudicans ex his quae probantur, illa suscipere quae manifeste haeretica sunt. Certe (ut compendium longi sermonis faciam) sicut ego ostendo, me ab his accepisse librum qui de", + "candidate_score": 0.613863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_27_29", + "bdc_text": "Latinum exemplar modo non est mihi ad manus ; mitto ergo Germanicum , sicut a Musculo translatum est ; exhibuimus enim primo senatui nostro legendum .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_193", + "psc_text": "Septuaginta nescierunt; cur me non suscipiant Latini mei, qui inviolata editione veteri, ita novam condidi, ut laborem meum Hebraeis, et (quod his majus est) Apostolis auctoribus probem? Scripsi nuper librum de Optimo genere interpretandi, ostendens illa de Evangelio: Ex Aegypto vocavi filium meum (Ose. XI, 1) ; et: Quoniam Nazaraeus vocabitur (Matth. II, 15, 23) ; et: Videbunt in quem compunxerunt (Zach. XII, 10) ; et illud Apostoli: quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascenderunt, quae praeparavit Dominus diligentibus se (Cor. I, 19) ; caeteraque his similia, in Hebraeorum libris inveniri. Certe Apostolus et Evangelistae, Septuaginta interpretes noverant. Et unde eis hoc dicere, quod in Septuaginta non habetur? Et Christus Dominus noster, utriusque Testamenti conditor, in Evangelio secundum Joannem: Qui credit, 523 inquit, in me sicut dicit Scriptura, flumina de ventre ejus fluent aquae vivae (Joan. VII, 38) . Utique scriptum est, quod Salvator scriptum", + "candidate_score": 0.612749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_47_49", + "bdc_text": "Tuus Ioannes H[allerus ] . De titulo libri fac quoque , quod tibi videatur . Placet formula illa , quam hic remitto .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_248", + "psc_text": "discrepet, Latinus lector inveniat; nunc eosdem libros, haereticos criminaris: et verso stylo, quem praedicaveras, quia consortem putabas, accusas, quoniam [ Al. additur modo] perfidiae tuae cernis inimicum. Quis e duobus calumniator est martyris? Ego qui illum dico haereticum non fuisse, nec scripsisse librum, qui ab omnibus reprehenditur: an tu, qui volumen hominis Ariani, titulo commutato, sub nomine Martyris edidisti? Non tibi sufficit scandalum Graeciae, nisi illud et Latinorum auribus ingeras, et inclytum Martyrem tua quantum in te est translatione deformes. Tu quidem alia mente fecisti, non ut me accusares, sed ut Origenis per nos scripta defenderes. Attamen scito Romanam fidem, Apostolica voce laudatam, istiusmodi praestigias non recipere: etiam si Angelus aliter annuntiet, quam semel praedicatum est, Pauli auctoritate munitam non posse mutari. Ergo, frater, sive a te falsatus est 543 liber, ut multi putant: sive ab altero, ut forsitan persuadere conaberis, et temere credidisti, haeretici hominis σύνταγμα ( opus )", + "candidate_score": 0.61227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_251", + "psc_text": "Quaeso quis permiserit, ut in Commentariis tuis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam de te ipso scriberes, et non de Origene totum, aut ex te, aut ex alio? » Interim in te dum aliud agis, crimen fortissimum prodidisti, et oblitus es veteris proverbii: Mendaces memores esse debere. Dicis enim me in Commentariis meis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam ex me ipso posuisse. Si ergo Apollinarii sunt et Origenis, quae sub aliorum nomine posui: quomodo in libris tuis mihi crimen impingis, quod quando scribo: « Alius hoc dicit; Quidam sic suspicatur; » alius ille, et quidam, ego sim. Inter Apollinarium et Didymum explanationis, styli, et dogmatum magna diversitas est. Cum in uno capitulo diversas pono sententias, num contrarios sensus sequi credendus sum? Sed haec alias. 14. Quid damnet in translatione libri περὶ Ἀρχῶν. Origenis interpretes. --Nunc quaero a te: quis tibi objecerit, quare de Origene vel abstuleris quaedam,", + "candidate_score": 0.603698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_29_31", + "bdc_text": "exhibuimus enim primo senatui nostro legendum . Quid senatus scripserit , nondum habeo ; nostra tamen confirmavit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_185", + "psc_text": "Ex Aegypto vocavi filium meum (Ose. XI, 1) ; Et: Quoniam Nazareus vocabitur (Matth. II, 23) ; et: Videbunt in quem compunxerunt (Zach. XII, 10) ; et: Flumina de ventre ejus fluent aquae vivae (Joan. VII, 38) ; et: Quae nec oculus vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus diligentibus se (I Cor. II, 9) ; et multa alia, quae proprium σύνταγμα desiderant. Interrogemus ergo eos, ubi haec scripta sint; et cum dicere non potuerint, de libris Hebraeis proferamus. Primum testimonium est in Osee. Secundum in Isaia. Tertium in Zacharia. Quartum in Proverbiis. Quintum aeque in Isaia. Quod multi ignorantes, apocryphorum deliramenta sectantur, et Iberas naenias libris authenticis praeferunt. Causas erroris non est meum exponere. 520 Judaei prudenti factum dicunt esse consilio, ne Ptolemaeus unius Dei cultor, apud Hebraeos etiam duplicem divinitatem deprehenderet: quod maxime idcirco faciebant, quia in Platonis dogma cadere videbatur. Denique ubicumque", + "candidate_score": 0.601372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_29_31", + "bdc_text": "exhibuimus enim primo senatui nostro legendum . Quid senatus scripserit , nondum habeo ; nostra tamen confirmavit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_193", + "psc_text": "Septuaginta nescierunt; cur me non suscipiant Latini mei, qui inviolata editione veteri, ita novam condidi, ut laborem meum Hebraeis, et (quod his majus est) Apostolis auctoribus probem? Scripsi nuper librum de Optimo genere interpretandi, ostendens illa de Evangelio: Ex Aegypto vocavi filium meum (Ose. XI, 1) ; et: Quoniam Nazaraeus vocabitur (Matth. II, 15, 23) ; et: Videbunt in quem compunxerunt (Zach. XII, 10) ; et illud Apostoli: quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascenderunt, quae praeparavit Dominus diligentibus se (Cor. I, 19) ; caeteraque his similia, in Hebraeorum libris inveniri. Certe Apostolus et Evangelistae, Septuaginta interpretes noverant. Et unde eis hoc dicere, quod in Septuaginta non habetur? Et Christus Dominus noster, utriusque Testamenti conditor, in Evangelio secundum Joannem: Qui credit, 523 inquit, in me sicut dicit Scriptura, flumina de ventre ejus fluent aquae vivae (Joan. VII, 38) . Utique scriptum est, quod Salvator scriptum", + "candidate_score": 0.596182, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae", + "max_score": 0.677332, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.677332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_10_12", + "bdc_text": "supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.676582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_9_11", + "bdc_text": "Servavi ergo eundem ordinem et argumenta eadem ; supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.669898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.654882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38_40", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.653464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.651805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38_40", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.651457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.646268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_25_27", + "bdc_text": "Gott wett , es were alles vermitten! Von Genff hör ich noch nüt , wie es mitt dem Hieronymo gang . Üwer schriben schic k ich üch hie wider und das unser darmitt ; Latinum exemplar modo non est mihi ad manus ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.639169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_10_12", + "bdc_text": "supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_11", + "psc_text": "locis, vel perstrictae leviter, hic per quaedam verborum compendia explicentur. Orationum itaque vestrarum adjutus auxilio, misi librum benevolis placiturum: tamen invidis displiciturum esse non ambigo. Optima enim quaeque, ut ait Plinius, malunt contemnere et invidere plerique, quam discere. Si quis in hac interpretatione voluerit aliquid reprehendere, interroget Hebraeos, suam conscientiam recolat, videat ordinem textumque sermonis, et tunc nostro labori, si potuerit, detrahat. Ubicumque ergo asteriscos, id est, stellas + radiare in hoc volumine videritis, ibi sciatis de Hebraeo additum quod in Latinis codicibus non habetur. Ubi vero obelus, transversa scilicet virga ÷, praeposita est, illic signatur quid Septuaginta Interpretes addiderint, vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea", + "candidate_score": 0.638839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_25_27", + "bdc_text": "Gott wett , es were alles vermitten! Von Genff hör ich noch nüt , wie es mitt dem Hieronymo gang . Üwer schriben schic k ich üch hie wider und das unser darmitt ; Latinum exemplar modo non est mihi ad manus ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_4", + "psc_text": "certum exstat, S. Hieronymum negare aliis sexcentis locis, Spiritu Sancto movente, editam fuisse Versionem Graecam Septuaginta, quia aliud est, inquit prologo in Genesim, vatem, aliud est esse interpretem. Ibi spiritus ventura praedicit, hic eruditio et verborum copia, ea, quae intelligit, transfert. Et iterum: Aut aliter de eisdem libris per Septuaginta Interpretes, aliter per apostolos Spiritus sanctus testimonia texuit, ut quod illi tacuerunt, hi scriptum esse mentiti sint. Haec adversus Rufinum afferens in suo Apologiae libro secundo, non potuit ibidem verba subsequentis praefationis in Paralipomena replicare ad suam defensionem; quin illico stultitiae argueretur in causa LXX Interpretum, de quibus tam contraria et invicem sibi pugnantia scripsisset. Prudenter itaque reticet quod olim animo ac salivae Domnionis tribuerat, apud quem summa forte ea fuit auctoritas editionis LXX, sed salvo semper honore Hebraei styli, ut et apud omnes alios hujus temporis ecclesiasticos viros, qui utramque auctoritatem, Hebraeorum scilicet, Graecorumque librorum, divinam esse fatebantur. Jam", + "candidate_score": 0.63032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_25_27", + "bdc_text": "Gott wett , es were alles vermitten! Von Genff hör ich noch nüt , wie es mitt dem Hieronymo gang . Üwer schriben schic k ich üch hie wider und das unser darmitt ; Latinum exemplar modo non est mihi ad manus ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.628538, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani", + "max_score": 0.673317, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1107", + "psc_text": "V, 12). Vides nempe quomodo negotium vexat pudoris, atque contra nos id valere plurimum putat, qui non malum dicere audeamus, quod velandum tamen pudore fateamur. Nullum vestimentum ergo texuisti, quo deformitatem tui dogmatis operires, praeter pannos quibus in parentis tui et magistri haereditate crevisti. Persistit igitur erigi in nos, faciensque apostrophen: « Age tu, » inquit, « defensor concupiscentiae, aperto sermone narra fructus et opera ejus. Ecce ego contra eam, non timeo lucem, quam illa trepidat, quam illa odit. Omnis enim qui male agit, odit lucem, et non venit ad lucem, ne manifestentur opera ejus (Joan. III, 20). Videsne concupiscentiam mali esse originem, per quam miserae animae libidini serviunt, non sponte, quia hoc est quod nolente animo gerimus solum? » Hinc est quod et tu: « Nam quid est, » inquis, « quod labia, lingua, manus, inflexiones dorsi, cervicis, et laterum, ut ad opera congrua moveantur, positum in potestate est;", + "candidate_score": 0.673317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_26", + "psc_text": "cum esset congressurus, agnoscere; sed levitate turpissima concitatus in certamen maximum luminibus involutis, Andabatarum more, processit? Quod factum ejusmodi allegatione defendit, ut dicat se patroni sui festinationem, quam ille in transmittendis schedis habuit, imitari praecipiti responsione voluisse: quasi non honestissime potuerit intimare tempus sibi aliquod debere concedi, quo ad lectionem editi operis perveniret; flagitium esse inter eruditos in scribendi gravitate delinquere, et impatientia deliberandi impugnare quod nescias. Huc accedit, quod nobis calliditatis moliturus invidiam, quae dictorum ejus seriem curtaverit, his excerptis fidem accommodavit, quae verisimilius falsitate ejus et malignitate, quam cujusquam nostrum imperita simplicitate videntur esse composita. Verum id quovis animo, quovis auctore contigerit; nobis tamen duobus suffragatur modis: quia simul patuit et quanta sit levitas, et quanta imbecillitas in veritatis inimico, qui se approbavit, et cum loqui non debeat, tacere non posse, et paucis semiplenis discerptisque magis quam aggregatis sententiis, de primo tamen solum libro meo ita cessisse fractum,", + "candidate_score": 0.646265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_19_21", + "bdc_text": "Bi uns ist nüt nüws , dann das von dem ermürten löuffer in Meiland vil und mengerlei red ist ; fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1107", + "psc_text": "V, 12). Vides nempe quomodo negotium vexat pudoris, atque contra nos id valere plurimum putat, qui non malum dicere audeamus, quod velandum tamen pudore fateamur. Nullum vestimentum ergo texuisti, quo deformitatem tui dogmatis operires, praeter pannos quibus in parentis tui et magistri haereditate crevisti. Persistit igitur erigi in nos, faciensque apostrophen: « Age tu, » inquit, « defensor concupiscentiae, aperto sermone narra fructus et opera ejus. Ecce ego contra eam, non timeo lucem, quam illa trepidat, quam illa odit. Omnis enim qui male agit, odit lucem, et non venit ad lucem, ne manifestentur opera ejus (Joan. III, 20). Videsne concupiscentiam mali esse originem, per quam miserae animae libidini serviunt, non sponte, quia hoc est quod nolente animo gerimus solum? » Hinc est quod et tu: « Nam quid est, » inquis, « quod labia, lingua, manus, inflexiones dorsi, cervicis, et laterum, ut ad opera congrua moveantur, positum in potestate est;", + "candidate_score": 0.639972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_9_11", + "bdc_text": "Servavi ergo eundem ordinem et argumenta eadem ; supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1488", + "psc_text": "De his quae egimus satis superque lectorem instructum puto, qua virtute vel meorum dictorum aliquid oppugnet, vel opinionem tueatur suam; et ideo non erit necesse scriptorum id omnium repetitione monstrare. Quoniam vix singulos sparsosque versiculos de libro meo proponens sibi, eosque laudans frequenter, nonnunquam etiam titillat suggillatione brevissima; cum tamen hoc quod mordendum putat, a me non sit ita, ut suspicatur, prolatum. Quamobrem ad illud opus meum lectorem dirigo: videbit assertionem concinere veritati. Hic sane qui sibi querebatur objectum, quod naturam criminaretur et semina, continuam simulandi non potuit tenere patientiam: sed postquam praestigiis patroni sui serenavit auditum, velut testudo caput aperit. Nam cum dixisset, quia nisi Adam peccasset, ita homines generare potuissent, ut solemus aut articulos commovere, aut unguiculas exsecare: addidit, « Sed si semen ipsum nullum maledictum habet, quid est quod scriptum est in libro Sapientiae, Non ignorans quoniam nequam erat natio illorum, et naturalis malitia ipsorum, et quia", + "candidate_score": 0.637152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus . Impone mihi vicissim , quicquid velis , et praestabo tibi .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_793", + "psc_text": "hoc opere auxilium Dei poscas, cum sit in tuo libero arbitrio sive facere hoc, sive non facere. An ut ea tibi praesto sint, quae in potestate tua non sunt, et sine quibus hoc effici non potest; sicut sunt, ut alia omittam, ipse victus atque otium? At haec pene semper Deus per voluntates nobis subministrat aliorum. Vides ergo id te poscere ab omnipotente Deo, cum propter implendos tuos libros poscis auxilium, ut in voluntatibus hominum, quod te adjuvet, et quod te non impediat, operetur. Nam si nolint homines tibi victum subministrare sumptusque congruentes, si nolint postremo a te inquietando impediendoque cessare; scribere, vel dictare ista non poteris. Speras ergo auxilio Dei sic agi hominum voluntates inter quos vivis, ut tibi necessarium nihil desit. Paratur enim (quod non creditis) voluntas a Domino (Prov. VIII, sec. LXX). Aut igitur tuum dogma jam corrige, aut ad hoc defendendum desine divinum auxilium postulare. II. JUL.", + "candidate_score": 0.627424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_16_18", + "bdc_text": "si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam . Si quid amplius tibi possum praestare , praestabo .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1173", + "psc_text": "quippe quadrupla illa responsione nihil te profecisse sensisti, ut haec tibi octupla necessaria videretur. Si ergo talibus incrementis loquacitas tua promovetur; quem non terreat, non veritas, sed numerositas librorum tuorum, quam computare me piget? Homo enim stupenda ubertate facundus, qui prius uni meo tuos quatuor, et alteri meo tuos octo putasti esse reddendos; quis non timeat ne forte sex libris meis amplius quam mille tuos reddere mediteris, si uni eorum qui prior est, jam sexdecim reddas, atque ita singulos quosque sequentium duplicato praecedente numero persequaris, ostendens nobis quam multum loquaris non intelligendo quae loqueris? VI. JUL. Tamen cum hoc ibi satiatissime constet effectum, breviter licet, in praesenti quoque disputatione repetetur. Convertamur ergo ad ipsum, cujus cum eruditione decertamus. Annuis nempe, a nobis recte fuisse collectum, quia si fetus non nisi per sexum, si sexus non nisi per corpus, si corpus non nisi per Deum exstitisset, ambigi non posset fecunditatem ad", + "candidate_score": 0.625326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_16_18", + "bdc_text": "si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam . Si quid amplius tibi possum praestare , praestabo .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_2155", + "psc_text": "redis ad eam, ecce loquacitati tuae non sufficiunt, quae dixeras de muliere sufficiant. Sed nisi talis verbosus esses, unde octo libros, quos uni meo reddis, impleres? Sed dic quod tibi placet: ecce post promissam sufficientiam, abundantiam quoque tuam patienter audivimus. Cur enim perdas res tam bellas, quae postea tibi in mentem venerunt? Quamvis et illud venire debuit, ut de libro tuo, qui complendus adhuc in manibus erat, tolleres quod dixeras, Sufficiant ista de muliere: ne tuae pollicitationi tam indecenter contrarius legereris. Sed perge, profer in medium, contra quam promisisti, quae postea cogitasti. Dic parturitionum laborem pro parientium corporibus viribusque variari; atque ita describe barbaras rusticasque feminas in facilitate pariendi, ut nec parturire videantur; ac per hoc non parvum dolorem in pariendo sentire, sed nullum. Quod si ita est, quid te adjuvat? nonne contra te ipsum loqueris, qui dolores istos ita naturales esse dixisti, ut sine illis Eva parere non posset,", + "candidate_score": 0.616233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_29", + "psc_text": "omnia examussim ejus verba positurum; sed ea capita, quibus destructis, naturalis mali opinio conteratur. AUG. Ea quae praetermittis, colligentur forta se vel a nobis vel ab aliis, ut appareat cur praetermiseris. XXI. JUL. Quod licet plene primo opere constet effectum: tamen quoniam nunc nonnulla de uno duntaxat libro meo sibi refellenda proposuit, meque, ut praelocutus sum, arguit, quod capita dictorum ejus quae inserui, magna ex parte truncaverim; ostendam primo, id quod reprehendit, nec a me esse factum, et ab illo impudentissime in hoc eodem opere frequentatum. Tunc probabo, illis ipsis concisis brevibusque sententiis, quas de scriptis meis, quibus fuerat impugnatus, interserit, ita nullis eum solidis responsionibus obstitisse, ut et illa invexata permaneant, et hic planius detestanda fateatur, quam nostra oratio laboraverat explicare. AUG. Jam superius ad ista respondi. XXII. JUL. Attoniti ergo, quid contra me scripserit, audiamus. « Verba, » inquit, « de libro meo tibi a me misso tibique", + "candidate_score": 0.608384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_24", + "bdc_text": "stat die sach imm rechten und ist ein wilder handel .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_61", + "psc_text": "vitam et mortem, aquam et ignem; quod placuerit ei, dabitur illi (Eccli. XV, 14, etc.) . Et per Isaiam Deus: Si volueritis, inquit, et audieritis me, quae bona sunt terrae edetis. Si nolueritis, nec audieritis, gladius vos comedet (Isai. I, 19) . Et Apostolus: Resipiscite juste, et nolite peceare (I Cor. XV, 34) : atque iterum, Nolite errare; Deus non irridetur: quae enim seminaverit homo, illa et metet (Galat. VI, 7 et 8) . AUG. Haec testimonia propter illam voluntatem dicta sunt, in qua quisque id quod vult agit: ut si non habetur, ab eo poscatur qui in nobis operatur et velle (Philipp. II, 13): si autem habetur, fiant opera justitiae, et ei qui illam operatus est agantur gratiae. XLVI. JUL. Voluntas itaque motus est animi, in jure suo habentis utrum sinisterior ad prava decurrat, an dexterior ad celsa contendat. AUG. Quid est ergo, Ne declines in dexteram, neque in", + "candidate_score": 0.605382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_2", + "bdc_text": "Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_194", + "psc_text": "te ipsum existimo credere. Neque enim in eodem libro meo, contra quem latras, non sum praelocutus, cui sim chartulae respondere compulsus: sed quaeris conviciando quid dicas, sentiens te nihil validum dicere disputando. Quanquam et in his meis verbis, quae mox tibi quasi refellenda proponis, id quod dico advertere potuisti: non enim dicerem, « Non est ita ut loqueris, quicumque ista dixisti; » si certus essem te illa dixisse, non eum qui qualem voluit, et cui voluit scripturam misit, quam mihi missam refutare susceperam. Sed Deo gratias, quod universo ipsi operi tuo, unde quae voluit, sicut ei placuit, iste decerpsit, ita Domino adjuvante respondi, ut omnia tua, quae contra antiquissimam catholicam fidem novus haereticus erexeras, machinamenta subverterem. LXXIV. JUL. Contra haec ergo verba mea, quae rescripseris audiamus: « Non est ita ut loqueris, quicumque ista dixisti; non est ita: multum falleris, vel fallere meditaris: non liberum negamus arbitrium; sed, Si vos", + "candidate_score": 0.601401, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.673013, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38_40", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.673013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.668728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.655889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_9_11", + "bdc_text": "Servavi ergo eundem ordinem et argumenta eadem ; supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.648191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.637586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_25", + "bdc_text": "Gott wett , es were alles vermitten! Von Genff hör ich noch nüt , wie es mitt dem Hieronymo gang .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_915", + "psc_text": "magnus Antonius. Deserens enim solitudinem, totas circumibat urbes, satisfaciens universis, quoniam Athanasius doctrinae apostolicae praedicator exstaret, et hostes essent veritatis participes Arii. Sic igitur sciebant illi sacratissimi viri quid tempori unicuique congrueret, et quando opus erat frui quiete, quando necessarium solitudini praeponere civitates. THEODORETUS, lib. IV, cap. 25. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 190 CAPUT VI. De Acepsema et aliis. Fuit igitur illo tempore in Cyrestensium eremo famosissimus Acepsemas in cella reclusus, et sexaginta annis neque visus neque locutus est. Zeugmatius quoque mirabilis, qui licet oculorum acie privaretur, omnia circumibat, confortans oves lupisque resistens. Propter quam causam monachicam ejus cellulam concremaverunt; sed Trajanus magister militum fidelissimus aliam ei fabricavit, multoque eum fovit auxilio. Hoc itaque tempore fuit Ephraem in Edessa, in Alexandria vero Didymus. Et Ephraem Syra usus lingua, spiritalis gratiae radios emittebat. Qui licet nesciret doctrinam Graecam, multos Graecorum cruditosque redarguit, et totius haereticae pravitatis infirmitatem nudavit. Et", + "candidate_score": 0.626013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_25", + "bdc_text": "Gott wett , es were alles vermitten! Von Genff hör ich noch nüt , wie es mitt dem Hieronymo gang .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_627", + "psc_text": "siquidem et Gaza, virorum sacerdotio dignorum, et mulierum virginitatis conversatione pollentium, dividentes uteros, et hordeo cumulantes, exposuerunt comestioni porcorum. In Sebastia vero, quae est ejusdem provinciae civitas, Joannis Baptistae sepulcrum aperuerunt ignique tradiderunt, ossa vero ac pulverem disperserunt. Porro scelus quod in Phoenice commiserunt, quis poterit vel dicere sine lacrymis vel audire? In Heliopoli enim, quae est circa Libanum, erat quidam diaconus, nomine Cyrillus. Is, imperante Constantio, succensus zelo divino, multa idola quae ibi adorabantur contrivit et igni cremavit. Cujus actionis memores nec nominandi viri, non solum peremerunt eum, sed etiam secantes ventrem, ex ejus jecore comederunt. Qui tamen omnium inspectorem Deum non potuerunt effugere, sed dignas reddiderunt sua praesumptione poenas. Quicunque enim illo scelere participati sunt, dentibus caruerunt, et facti omnes elingues sunt; nam et ipsae linguae pariter defluxerunt, consumptae putredine. Perdiderunt etiam visum, et passionibus suis virtutem praedicaverunt omnibus pietatis. THEODORETUS, lib. III, cap. 6. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.6142, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "tlg2040.tlg002.perseus-grc1", + "max_score": 0.672536, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg002.perseus-grc1_window_30", + "psc_text": "ὥστε καὶ θυμὸn ἐγείρειn διὰ τῆς συντόνου καὶ αὐστηρᾶς ἁρμονίας, καὶ μέντοι καὶ χαλᾶn καὶ μαλάττειn ἐκμαλάττειn ξολβ. τερτιυς. πάλιn διὰ τῆς ἀνειμένης, ὁπότε βούλοιτο. ταύτῃ τοι καὶ ταῦτά τοι καὶ τὸ ἐναγώνιοn ξολβ. τερτιυς. Ἀλεξάνδρῳ ποτὲ τὸ Φρύγιοn ἐπαυλήσαντα, ἐξαναστῆσαι αὐτὸn ἐπὶ τὰ ὅπλα λέγεται μεταξὺ δειπνοῦντα, καὶ ἐπαναγαγεῖν πάλιn πρὸς τοὺς συμπότας, τὴn ἁρμονίαν χαλάσαντα. τοσαύτηn ἰσχὺn ἔn τε μουσικῇ καὶ τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι, πρὸς τὴn τοῦ τέλους κτῆσιν ἡ μελέτη παρέχεται. Ἐπεὶ δὲ στεφάνωn καὶ ἀθλητῶn ἐμνήσθην, ἐκεῖνοι μυρία παθόντες ἐπὶ μυρίοις, καὶ πολλαχόθεν τὴn ῥώμηn ἑαυτοῖς συναυξήσαντες, πολλὰ μὲn γυμναστικοῖς ἐνιδρώσαντες πόνοις, πολλὰς δὲ πληγὰς ἐn παιδοτρίβου λαβόντες, δίαιταn δὲ οὐ τὴn ἡδίστην, ἀλλὰ τὴn παρὰ τῶn γυμναστῶν αἱρούμενοι, καὶ τἄλλα, ἵνα μὴ διατρίβω λέγων, οὕτω διάγοντες, ὡς τὸn πρὸ τῆς ἀγωνίας βίον μελέτηn εἶναι τῆς ἀγωνίας, τηνικαῦτα ἀποδύονται πρὸς τὸ στάδιον, καὶ πάντα πονοῦσι καὶ κινδυνεύουσιν, ὥστε κοτίνου λαβεῖn στέφανοn ἢ σελίνου ἢ ἄλλου τινὸς", + "candidate_score": 0.672536, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta017.pta-grc1", + "max_score": 0.672237, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_518", + "psc_text": "δυνησόμεθα σωθῆναι, ὁπότε ταῦτα πεπόνθασιν οἱ προσδοκήσαντες ἡμῖν ἔσεσθαι βοηθοί. θαυμάσαι δέ ἐστιν τὸν προφητικὸν βίον, ὃν ὁ μὲν Ἀπόστολος παρέστησεν εἰπών· περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι. ἡ δὲ παροῦσα γραφὴ τὸν Ἠσαΐαν ἑνὶ ἐνδύματι σάκκῳ κεχρημένον εἰσάγει, πενθοῦντα δηλαδὴ καὶ ἀποκλαόμενον τοὺς διὰ τὰς οἰκείας ἀσεβείας μακρὰν ἀποπίπτοντας τοῦ θεοῦ. τὸ δὲ κελευσθέντα γυμνὸν βαδίσαι καὶ μὴ μελλῆσαι, πρᾶξαι δὲ τοῦτο παραχρῆμα ἐπ’ ὀφθαλμοῖς τῶν παρόντων αὐτῷ, μεγίστης ὑπακοῆς καὶ προθυμίας τῆς πρὸς τὸν θεὸν γένοιτ’ ἂν δεῖγμα, παραστήματός τε καὶ φρονήματος ἐπῃρμένου, πᾶσαν τὴν παρὰ ἀνθρώποις δόξαν ἐν οὐδενὶ τιθεμένου. Ζητῶν τὰ προκείμενα σῶσαι πρὸς λέξιν ἀφορμὰς οἶμαι λαμβάνειν ἀπὸ τῶν ἐμπεριεχομένων ἐν αὐτοῖς λόγων, ἐν οἷς εἴρηται· Πέπτωκε πέπτωκε Βαβυλών, καὶ πάντα τὰ ἀγάλματα αὐτῆς καὶ τὰ χειροποίητα αὐτῆς συνετρίβη· ἄντικρυς γὰρ ταῦτα περὶ Βαβυλῶνος εἴρηται. καὶ προϊὼν αὖθις ὁ λόγος φησίν· ἐπ’ ἐμὲ οἱ Ἐλαμῖται, καὶ πρέσβεις τῶν Περσῶν ἐπ’ ἐμὲ ἔρχονται,", + "candidate_score": 0.672237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_701", + "psc_text": "πέφυκεν οὕτω καθαίρεσθαι ὁμοίως τῷ μελανθίῳ καὶ τῷ κυμίνῳ, ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τῶν ἀσθενεστέρων σπερμάτων τὴν ῥάβδον παραλαμβάνει· ῥάβδῳ γὰρ τύπτων καθαίρει τὸ κύμινον καὶ τὸ μελάνθιον. ἐπὶ δὲ τοῦ σίτου καὶ τῆς κριθῆς, τῶν τε τούτοις παραπλησίων τοὺς τῆς ἁμάξης τροχοὺς ἐπάγει σιδηροῦς ὄντας καὶ ὀξεῖς καὶ ἰσχυρῶς τέμνειν καὶ περικόπτειν τὰ περιττὰ τοῦ πυροῦ δυναμένους. κατὰ τὰ αὐτὰ γοῦν καὶ ὁ τῶν ψυχῶν γεωργὸς τοῦ θεοῦ λόγου, κατὰ μὲν τὸν ἐπιτήδειον καιρὸν τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς νεοῦσθαι βούλεται διὰ λογικῆς διδασκαλίας ἀνασχιζούσης καὶ ἀνατεμνούσης τοὺς ἐν βάθει κρυπτομένους λογισμοὺς τῷ τοῦ λόγου ἀρότρῳ. διὸ προστάττει λέγων· Νεώσατε ἑαυτοῖς νεώματα καὶ μὴ σπείρητε ἐπ’ ἀκάνθαις. ἐπειδὰν δὲ ὁμαλισθῇ τὸ ὡσπερεὶ πρόσωπον τῆς ψυχῆς πάσης κακίας περιαιρεθείσης τῆς πάλαι ἐν αὐτῇ ἀκανθῶν δίκην φυείσης τηνικαῦτα καταλλήλως τῇ τῶν ὑποδεχομένων τὸν σπόρον διαφορᾷ, καταβάλλεται τὰ σπέρματα, τοῖς μὲν ἀσθενέστερά τινα καὶ μικρὰ μελανθίῳ καὶ κυμίνῳ ἀναλογοῦντα, τοῖς δὲ σπουδαιότερα καὶ ἀναγκαῖα,", + "candidate_score": 0.671063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_806", + "psc_text": "φημι· Οὐαὶ τοῖς ταλαιπωροῦσιν ὑμᾶς, καὶ οὐαὶ αὐτοῖς ἀληθῶς, ὅτι ὑμᾶς οὐδεὶς ποιεῖ ταλαιπώρους, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς νομίζει μὲν ἀνθρώπους ἀθετεῖν, ἀλλ’ ὑμᾶς οὐκ ἀθετεῖ, ἀλλὰ τὸν ἀποστείλαντα ὑμᾶς. τούτοις δὲ ἀδελφὰ τυγχάνει τὰ δι’ ὧν ὁ σωτὴρ τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς ἔλεγεν· ὁ ὑμᾶς ἀθετῶν ἐμὲ ἀθετεῖ, καὶ ὁ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. δύο γὰρ ὄντων ταγμάτων, ὡς ἂν εἴποι τις κατὰ τοὺς καιροὺς τῶν διωγμῶν, τῶν μὲν δρώντων, τῶν δὲ πασχόντων, μακάριος ἂν εἴη ὁ πάσχων, ἀλλὰ μὴ δρῶν· ἄθλιος δὲ ὁ δρῶν, ἀλλὰ μὴ πάσχων. οὐαὶ δὲ τοῖς αὐτοῖς ἔσται καὶ ἄλλως, ἐπειδὴ ἁλώσονται οἱ ἀθετοῦντες καὶ παραδοθήσονται τῷ παραλαμβάνοντι τοὺς ἀποβλήτους τοῦ θεοῦ γινομένους, ὃς παραλαβὼν τὰς ψυχὰς αὐτῶν οὕτως διαφθείρῃ ὡς ἑξῆς ἐπιλέγεσθαι τό· καὶ ὡς σὴς ἐφ’ ἱματίῳ οὕτως ἡττηθήσονται. Μακαρίσας ὁ προφητικὸς λόγος τοὺς ἀποστόλους τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰουδαίοις ἅμα καὶ Ἕλλησι τὰ οὐράνια καὶ εὐαγγελικὰ σπέρματα κατασπείραντας, ταλανίσας δὲ τοὺς", + "candidate_score": 0.665534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6_8", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas . Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_707", + "psc_text": "τέρατα ὄντα τοῖς μὴ νοοῦσι μὴ νομίζητε ἄνθρωπον εἰρηκέναι· ἀπόφασις γὰρ ἀπὸ κυρίου σαβαὼθ ἐξενήνεκται, πρὸς ἣν βουλεύσασθε ὑμεῖς οἱ ἀσεβεῖς, πρὸς οὓς ταῦτα εἴρηται. καὶ εἰ οἷοί τέ ἐστε, ὑμῖν ἑαυτοῖς ματαίαν παράκλησιν καὶ παραμυθίαν εὑρεῖν ταύτης ἑαυτοῖς ὑψώσατε. Τὴν διὰ τῶν μετὰ χεῖρας ταλανιζομένην Ἀριὴλ καὶ αὐτοὶ οἱ Ἰουδαίων παῖδες ὁμολογοῦσι τὴν Ἰερουσαλὴμ εἶναι· φασὶ δὲ ἰδίως τὸ θυσιαστήριον τὸ πρὸ τοῦ ναοῦ συνεστὸς Ἀριὴλ ὠνομάσθαι, καὶ τοῦτο δῆλον εἶναι ἀπὸ τοῦ Ἰεζεκιήλ, οὗ πρὸς τοῖς τελευταίοις ἐπὶ τῆς διαγραφῆς τῆς πόλεως οὕτως εἴρηται· Καὶ ταῦτα τὰ μέτρα τοῦ θυσιαστηρίου ἐν πήχει πήχεως καὶ πήχεως καὶ παλαιστῆς· κόλπωμα βάθος ἐπὶ πῆχυν. καὶ ἑξῆς ἐπιφέρει· καὶ τὸ Ἀριὴλ πήχεων τεσσάρων, καὶ ἀπὸ τοῦ Ἀριὴλ καὶ ὑπεράνω τῶν κεράτων πῆχυς. καὶ τὸ Ἀριὴλ πηχῶν δώδεκα μήκους πήχεις δώδεκα πλάτος, τετράγωνον ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτοῦ. ἑρμηνεύεσθαι δέ φασι τὸ Ἀριὴλ λέων θεοῦ, ἐπειδὴ γὰρ τοῦ θεοῦ ἦν τὸ θυσιαστήριον, κατήσθιέ", + "candidate_score": 0.635535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_30_32", + "bdc_text": "Quid senatus scripserit , nondum habeo ; nostra tamen confirmavit . Die Losanner sind in dem handel schon unruͤwig .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_1464", + "psc_text": "ἀναγέγραπται ἐν τῷ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίῳ πεπληρῶσθαι ἐπ’ αὐτῷ δ��δάξας τὴν προφητείαν, ὁπηνίκα ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ, οὗ ἦν ἀνατεθραμμένος, καὶ εἰσῆλθε κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων εἰς τὴν συναγωγήν, ἀνέστη τε ἀναγνῶναι. καὶ ἐπεδόθη αὐτῷ βιβλίον Ἠσαΐου τοῦ προφήτου, ὅπερ ἀνοίξας εὗρε τό· Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς, ἀπέσταλκέ με, κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, ἀποστεῖλαι τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει, κηρύξαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτόν. ὅτε πτύξας τὸ βιβλίον καὶ ἀποδοὺς τῷ ὑπηρέτῃ ἐκάθισε· καὶ πάντων οἱ ὀφθαλμοὶ ἦσαν ἐν τῇ συναγωγῇ ἀτενίζοντες αὐτῷ. καὶ ἤρξατο λέγειν πρὸς αὐτοὺς ὅτι σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν. καὶ πάντες ἐμαρτύρουν αὐτῷ καὶ ἐθαύμαζον ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ. ἐπιστήσας δὲ τῷ καιρῷ τῷ δηλουμένῳ ἀπὸ τοῦ· σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη, εὕροις ἂν ὅτι κατ’ αὐτὸν ἐκεῖνον μετὰ τὸ βαπτισθῆναι ἐν τῷ Ἰορδάνῃ τὸ", + "candidate_score": 0.606995, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.670831, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_37_39", + "bdc_text": "Wenn das buͤchli us ist , so schickend mir so vil exemplar[ia ] , als üch der Frosch[ower ] laßen wil , und zwei laßend mir binden . Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_564", + "psc_text": "Duplex est stultitia; alia summae nobilitati conjuncta.---Sciendum nobis est quod alii intra sanctam Ecclesiam vocantur stulti, sed tamen nobiles, alii vero sunt stulti et ignobiles. Stulti namque dicuntur, sed esse ignobiles nequeunt, qui carnis prudentiam contemnentes, profuturam sibi stultitiam appetunt, et ad novitatem internae prolis virtutis nobilitate sublevantur; qui stultam sapientiam mundi despiciunt, et sapientem Dei stultitiam concupiscunt. Scriptum quippe est: 656 Quod stultum est Dei, sapientius est hominibus (I Cor. I, 25) . Hanc nos stultitiam Paulus comprehendere admonet, dicens: Si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc saeculo, stultus fiat, ut sit sapiens (Ibid., III, 18) . Hanc stultitiam qui perfecte secuti sunt, voce sapientiae audire meruerunt: Vos qui secuti estis me, in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae, sedebitis et vos super duodecim thronos, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) . Ecce relinquentes temporalia gloriam potestatis aeternae mercati sunt. Quid itaque in", + "candidate_score": 0.670831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_564", + "psc_text": "Duplex est stultitia; alia summae nobilitati conjuncta.---Sciendum nobis est quod alii intra sanctam Ecclesiam vocantur stulti, sed tamen nobiles, alii vero sunt stulti et ignobiles. Stulti namque dicuntur, sed esse ignobiles nequeunt, qui carnis prudentiam contemnentes, profuturam sibi stultitiam appetunt, et ad novitatem internae prolis virtutis nobilitate sublevantur; qui stultam sapientiam mundi despiciunt, et sapientem Dei stultitiam concupiscunt. Scriptum quippe est: 656 Quod stultum est Dei, sapientius est hominibus (I Cor. I, 25) . Hanc nos stultitiam Paulus comprehendere admonet, dicens: Si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc saeculo, stultus fiat, ut sit sapiens (Ibid., III, 18) . Hanc stultitiam qui perfecte secuti sunt, voce sapientiae audire meruerunt: Vos qui secuti estis me, in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae, sedebitis et vos super duodecim thronos, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) . Ecce relinquentes temporalia gloriam potestatis aeternae mercati sunt. Quid itaque in", + "candidate_score": 0.663213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_37_39", + "bdc_text": "Wenn das buͤchli us ist , so schickend mir so vil exemplar[ia ] , als üch der Frosch[ower ] laßen wil , und zwei laßend mir binden . Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_590", + "psc_text": "Qui stultus est, serviet sapienti (Prov. XI, 29) . Et tamen saepe conspicimus sapientes subesse, stultos vero arcem dominii tenere; sapientes serviliter obsequi, stultos tyrannica elatione dominari. Quomodo igitur definitione divinae sententiae sapienti stultus servit, dum plerumque hunc jure temporalis dominii comprimit? Sed sciendum est quia contra sapientis vitam, dum stultus praeeminens terrorem potestatis exercet, dum hunc laboribus fatigat, contumeliis lacerat, profecto hunc ab omni vitiorum rubigine urendo purgat. Stultus ergo sapienti etiam dominando servit, quem ad meliorem statum premendo provehit. Sic nonnunquam pupillis dominis ad disciplinae magisterium servi praesunt, terrent, premunt, feriunt, et tamen esse servi nullo modo desistunt, quia ad hoc ipsum ordinati sunt, ut proficientibus dominis etiam feriendo famulentur. Quia igitur mala reproborum bonos, dum cruciant, purgant, utilitati justorum militat etiam potestas iniquorum. Sed plerumque justi tribulatione deprehensi, tardam manum subvenientis aestimant, cum se persequentium immanitas paulo longius angustat. Et concita quidem sunt ereptoris remedia, sed hoc", + "candidate_score": 0.642953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus . Impone mihi vicissim , quicquid velis , et praestabo tibi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.642054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_590", + "psc_text": "Qui stultus est, serviet sapienti (Prov. XI, 29) . Et tamen saepe conspicimus sapientes subesse, stultos vero arcem dominii tenere; sapientes serviliter obsequi, stultos tyrannica elatione dominari. Quomodo igitur definitione divinae sententiae sapienti stultus servit, dum plerumque hunc jure temporalis dominii comprimit? Sed sciendum est quia contra sapientis vitam, dum stultus praeeminens terrorem potestatis exercet, dum hunc laboribus fatigat, contumeliis lacerat, profecto hunc ab omni vitiorum rubigine urendo purgat. Stultus ergo sapienti etiam dominando servit, quem ad meliorem statum premendo provehit. Sic nonnunquam pupillis dominis ad disciplinae magisterium servi praesunt, terrent, premunt, feriunt, et tamen esse servi nullo modo desistunt, quia ad hoc ipsum ordinati sunt, ut proficientibus dominis etiam feriendo famulentur. Quia igitur mala reproborum bonos, dum cruciant, purgant, utilitati justorum militat etiam potestas iniquorum. Sed plerumque justi tribulatione deprehensi, tardam manum subvenientis aestimant, cum se persequentium immanitas paulo longius angustat. Et concita quidem sunt ereptoris remedia, sed hoc", + "candidate_score": 0.641747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_36_38", + "bdc_text": "Haec modo . Wenn das buͤchli us ist , so schickend mir so vil exemplar[ia ] , als üch der Frosch[ower ] laßen wil , und zwei laßend mir binden . Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_564", + "psc_text": "Duplex est stultitia; alia summae nobilitati conjuncta.---Sciendum nobis est quod alii intra sanctam Ecclesiam vocantur stulti, sed tamen nobiles, alii vero sunt stulti et ignobiles. Stulti namque dicuntur, sed esse ignobiles nequeunt, qui carnis prudentiam contemnentes, profuturam sibi stultitiam appetunt, et ad novitatem internae prolis virtutis nobilitate sublevantur; qui stultam sapientiam mundi despiciunt, et sapientem Dei stultitiam concupiscunt. Scriptum quippe est: 656 Quod stultum est Dei, sapientius est hominibus (I Cor. I, 25) . Hanc nos stultitiam Paulus comprehendere admonet, dicens: Si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc saeculo, stultus fiat, ut sit sapiens (Ibid., III, 18) . Hanc stultitiam qui perfecte secuti sunt, voce sapientiae audire meruerunt: Vos qui secuti estis me, in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae, sedebitis et vos super duodecim thronos, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) . Ecce relinquentes temporalia gloriam potestatis aeternae mercati sunt. Quid itaque in", + "candidate_score": 0.635806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_7", + "bdc_text": "subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2733", + "psc_text": "VERS. 25.---Omne sublime videt. 42. Diaboli ejusque membrorum immensa superbia. Saul propter elationem reprobatus. Davidis in suprema dignitate humilitas.---Id est, cunctos velut infra se positos quasi de sublimi respicit, quia dum per intentionem contra auctorem nititur, aestimare sibi quemlibet similem dedignatur. Quod apte etiam ejus membris congruit, quia omnes iniqui per tumorem cordis elati cunctos quos cernunt superbiae fastu despiciunt; et si quando exterius venerantur, intus tamen in secreto cordis, ubi apud se sua aestimatione magni sunt, cunctorum sibi vitam meritumque postponunt, eosque infra se esse respiciunt, quia per elatam cogitationem cordis in cujusdam se altitudinis arce posuerunt. Quibus bene per prophetam dicitur: Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes (Isai. V, 21) . Hinc etiam Paulus ait: Nolite prudentes esse apud vosmetipsos (Rom. XII, 16) . Hinc ad Saul divina increpatione dicitur: Nonne cum esses parvulus in oculis tuis, caput te constitui in tribubus Israel", + "candidate_score": 0.634214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus . Impone mihi vicissim , quicquid velis , et praestabo tibi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2882", + "psc_text": "dixi exponendo quod faciant, istis aperio confitendo quod parcant. Illis verborum medicamenta non subtraho, istis lacerationem vulnerum non abscondo. Igitur quaeso ut quisquis haec legerit, apud districtum judicem solatium mihi suae orationis impendat, et omne quod in me sordidum deprehendit fletibus diluat. Orationis autem atque expositionis virtute collata, lector meus in recompensatione me superat, si cum per me verba accipit, pro me lacrymas reddat.", + "candidate_score": 0.627427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_23_25", + "bdc_text": "hatt den mitt recht angnon ; stat die sach imm rechten und ist ein wilder handel . Gott wett , es were alles vermitten! Von Genff hör ich noch nüt , wie es mitt dem Hieronymo gang .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2561", + "psc_text": "dicere: Sumite psalmum, et date tympanum, nisi accipite spiritale canticum cordis, et reddite temporalem macerationem corporis? Si superna praedicatio negotium non fuisset, nequaquam sub typo fortis mulieris Salomon de sancta Ecclesia diceret: Sindonem fecit et vendidit, et cingulum tradidit Chananaeo (Prov. XXXI, 24) . Quid enim signatur per linteum sindonis, nisi subtilis intextio sanctae praedicationis? In qua molliter quiescitur, quia mens in illa fidelium spe superna refovetur. Unde et Petro animalia in linteo demonstrantur (Act. X, 11) , quia peccatorum animae misericorditer aggregatae, in blanda fidei quiete continentur. Hanc ergo sindonem Ecclesia fecit, et vendidit, quia fidem quam credendo texuerat loquendo dedit, et ab infidelibus vitam rectae conversationis accepit. Quae et Chananaeo cingulum tradidit, quia per vigorem demonstratae justitiae, fluxa opera gentilitatis astrinxit, ut hoc quod praecipitur vivendo teneatur: Sint lumbi vestri praecincti (Luc. XII, 35) . Praedicatores ergo suos Dominus quaerendo ancillas invenit, permutando amicos facit, ditando negotiatores exhibet.", + "candidate_score": 0.626614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_7", + "bdc_text": "subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2742", + "psc_text": "membra sunt, de quo superna voce dicitur, [Rec. XVIII.] Omne sublime videt, quia non sotum per semetipsum, sed per eorum quoque corda quos ceperit quasi de sublimi cunctos inferius despicit. [Vet. XVII.] 46. Superbia per oculos quasi per quasdam fenestras se ostendit.---Notandum vero quod Leviathan iste, qui per corpoream bestiam designatur, sublime videre describitur, quia videlicet cordis superbia cum exterius usque ad corpus extenditur, prius per oculos indicatur. Ipsi quippe per fastum tumoris inflati, quasi ex sublimi respiciunt, et quo se deprimunt, altius extollunt. Nisi enim superbia per oculos quasi per quasdam se fenestras ostenderet, nequaquam Deo Psalmista dixisset: Populum humilem salvum facies, et oculos superborum humiliabis (Psal. XVII, 28) . Nisi se superbia per oculos funderet, Salomon quoque de Judaeae elatione non diceret: Generatio cujus excelsi sunt oculi, et palpebrae ejus in altum subrectae (Prov. XXX, 13) . Quia ergo per corporeum animal Leviathan iste signatur, et superbia usque", + "candidate_score": 0.62112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_32_34", + "bdc_text": "Die Losanner sind in dem handel schon unruͤwig . Min herren hand inen verbotten , das si sich deß handelß nüt bladind ; das verdrüßt si , meinend , on ir hilff mög das für nitt glöscht werden .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.619249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_7", + "bdc_text": "subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2743", + "psc_text": "humilem salvum facies, et oculos superborum humiliabis (Psal. XVII, 28) . Nisi se superbia per oculos funderet, Salomon quoque de Judaeae elatione non diceret: Generatio cujus excelsi sunt oculi, et palpebrae ejus in altum subrectae (Prov. XXX, 13) . Quia ergo per corporeum animal Leviathan iste signatur, et superbia usque ad corpus prodiens apertius oculis principatur, antiquus hostis quasi de sublimi omnes videre describitur. Sed quia multa ad ostendendum humani generis inimicum prolata sunt, valde mens appetit, ut in fine locutionis dominicae, unum aliquid manifestius exprimatur, unde membra illius brevi nobis designatione monstrentur. Sequitur: CAPUT XXIII. IBID.---Ipse est rex super universos filios superbiae. 47. Radix vitiorum et malorum omnium superbia.---Ut Leviathan iste in cunctis quae superius dicta sunt caderet, sola se superbia perculit. Neque enim per tot illos vitiorum ramos aresceret, nisi per hanc prius in radice putruisset. Scriptum est namque: Omnis peccati initium superbia (Eccli. X, 15) . Per", + "candidate_score": 0.618829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_7", + "bdc_text": "subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2362", + "psc_text": "subter premit. 13. Dum superbiendo altiora petunt, ad inferiora retruduntur.---Apte autem subjungitur: Simul et facies eorum demerge in foveam. Ac si dicat, Ut ego. Justo namque judicio superborum facies Dominus in foveam mergit, quia intentionem cordis eorum sese ultra homines erigentem inferius dejicit. Ima enim 1054 respicit, cujus facies foveam attendit. Et bene de superbis dicitur quod eorum facies in foveam demerguntur, quia ima petunt, dum superbiendo altiora appetunt; et quo magis extollendo se erigunt, eo magis ruendo inferius tendunt. Terrenam quippe gloriam quaerunt, et infima sunt quae prospiciunt, dum superbiendo alta sectantur. Unde miro et diverso modo res agitur, ut humiles coelum petant, dum se inferius dejiciunt; superbi infima appetant, dum despiciendo caeteros quasi in altioribus extolluntur. Isti se, dum despiciunt, coelestibus junguntur; illi, dum se erigunt, a superioribus dividuntur, atque, ut ita dixerim, illi se elevantes deprimunt, isti deprimentes elevant. Et bene de superbientibus per Psalmistam dicitur: Humiliat", + "candidate_score": 0.617439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_17", + "bdc_text": "Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2030", + "psc_text": "Quid autem per cubitum, nisi operatio; quid per senarium numerum, nisi perfectio operationis ostenditur, quia et sexto die cuncta opera Dominus explesse memoratur? Quid ergo super sex cubitos palmus insinuat (Genes. II, 1) , nisi contemplationis vim, quae jam initia aeternae et septimae quietis demonstrat? Quia enim aeternorum contemplatio hic minime perficitur, mensura septimi cubiti non expletur. Electorum itaque ecclesia, quia cuncta quae operanda sunt perficit, in sex cubitis sese in monte posita civitas ostendit. Quia vero hic adhuc sola initia contemplationis 981 inspicit, de septimo cubito non nisi palmum tangit. 54. Culmen contemplationis non attingitur, nisi ab exteriorum curarum oppressione liberemur.---Sciendum vero est quia nequaquam culmen contemplationis attingimus, si non ab exterioris curae oppressione cessemus. Nequaquam nosmetipsos intuemur, ut sciamus aliud in nobis esse rationale quod regit, aliud animale quod regitur, nisi ad secretum hujus silentii recurrentes, ab omni exterius perturbatione sopiamur. Quod silentium nostrum bene etiam Adam dormiens", + "candidate_score": 0.617065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_48", + "bdc_text": "De titulo libri fac quoque , quod tibi videatur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1058", + "psc_text": "adsunt, perpendit recte, quae sibi minus sunt, atque in illorum pulchritudine conspicit foeditatem suam, quam in semetipso et potest perpeti, et sentire non potest. Lucem namque debet conspicere, qui vult de tenebris judicare, ut in illa videat quid de tenebris aestimet, per quas videre praepeditur. Peccator namque si incognita vita justorum semetipsum conspicit, peccatorem se nullatenus comprehendit. Videre enim se non potest, quia, fulgorem lucis nesciens, cum semetipsum conspicit, quid aliud quam tenebras attendit? Justorum ergo debemus vitam conspicere, ut subtiliter deprehendamus nostram. Illorum videlicet species, quasi quaedam formanobis imitanda proponitur. 767 16. Justi libri sunt, ex quibus judicabimur.--- Viva lectio est vita bonorum; unde et non immerito iidem justi in sacro eloquio libri nominantur, sicut scriptum est: Libri aperti sunt, et alius liber apertus est, qui est vitae, et judicati sunt mortui ex his quae scripta erant in libris (Apoc. XX, 12) . Liber namque vitae est ipsa visio", + "candidate_score": 0.615111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_7", + "bdc_text": "subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2363", + "psc_text": "ut humiles coelum petant, dum se inferius dejiciunt; superbi infima appetant, dum despiciendo caeteros quasi in altioribus extolluntur. Isti se, dum despiciunt, coelestibus junguntur; illi, dum se erigunt, a superioribus dividuntur, atque, ut ita dixerim, illi se elevantes deprimunt, isti deprimentes elevant. Et bene de superbientibus per Psalmistam dicitur: Humiliat autem peccatores usque ad terram (Psal. CXLVI, 6) , quia ea quae infra sunt ambientes, dum extollendo se erigunt, amisso coelo quid aliud quam terram petunt? Quibus hoc ipsum jam in imis cecidisse est relictis superioribus ima quaesisse. Recte ergo eorum facies in foveam demergi perhibentur, quia sequentes infima, ad inferni barathrum tendunt. Justo enim judicio agitur, ut quos hic voluntaria aversio excaecat, illic ab intuitu veri luminis digna supplicii fovea abscondat. Igitur quia vir sanctus tanto divinae potentiae terrore discussus est, ut ei diceretur: Si habes brachium ut Deus, et si voce simili tonas, disperge superbos in furore tuo,", + "candidate_score": 0.613712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_7", + "bdc_text": "subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2744", + "psc_text": "universos filios superbiae. 47. Radix vitiorum et malorum omnium superbia.---Ut Leviathan iste in cunctis quae superius dicta sunt caderet, sola se superbia perculit. Neque enim per tot illos vitiorum ramos aresceret, nisi per hanc prius in radice putruisset. Scriptum est namque: Omnis peccati initium superbia (Eccli. X, 15) . Per hanc enim ipse succubuit, per hanc se sequentem hominem stravit. Eo etenim telo salutem nostrae immortalitatis impetiit, quo vitam suae beatitudinis exstinxit. Sed idcirco hanc Dominus fini suae locutionis inseruit, ut cum post mala omnia Leviathan istius superbiam diceret, quid esset malis omnibus deterius indicaret. Quamvis etiam per hoc quod in imo ponitur vitiorum radix esse monstretur. Sicut enim inferius radix tegitur, sed ab illa rami extrinsecus expanduntur, ita se superbia intrinsecus celat, sed ab illa protinus aperta vitia pullulant. Nulla quippe mala ad publicum prodirent, nisi haec mentem in occulto constringeret. Haec est quae Leviathan istius sensum fervescere sicut", + "candidate_score": 0.60667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_24", + "bdc_text": "stat die sach imm rechten und ist ein wilder handel .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_581", + "psc_text": "locutionis usu pro dextro habere dicimus quod pro magno pensamus, pro sinistro vero id quod despicimus; quod Zacharias aperte insinuat, dicens: Et ostendit mihi Jesum sacerdotem magnum, stantem coram angelo Domini, et Satan stabat a dextris ejus, ut adversaretur ei (Zach. III, 1) . Qui ut patentius hoc quod praemisit ostenderet, secutus adjunxit: Et dixit Dominus ad Satan: Increpet Dominus in te, Satan, qui elegit Jerusalem. Nunquid non est iste torris erutus de igne? Et Jesus indutus erat vestibus sordidis (Ibid., 2) . Sordidis enim vestibus Jesus indutus erat, quia quamvis alienus ab omni peccato, tamen in similitudinem venit carnis peccati. Cui venienti Satan a dextris stetit. Pro magno namque Dominus Judaicum populum, et pro nihilo gentes habere videbatur. Sed postquam incarnatus apparuit, gentilitas quae pro sinistro habita fuerat credidit; Judaicus vero populus ad perfidiam declinavit. Satan ergo illi a dextris stetit, quia illum ei populum rapuit, qui dudum dilectus", + "candidate_score": 0.606142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_21", + "bdc_text": "er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1758", + "psc_text": "infirmitatis opprobria despicientes irriderent. An non concussi fuerant, qui dicebant: Quousque animam nostram tollis? si tu es Christus, dic nobis palam (Joan. X, 24) . Vel certe extrema terrae concussit et tenuit, quia cum infirma corda humilium pio timore terruit, nequaquam ea judicio districto dereliquit. Inde enim multitudo credentium in Deum robustius stetit, unde in se humiliata trepidavit. Nam quia eum Deus quem concutit tenet, insinuat per prophetam, dicens: Super quem requiescet spiritus meus, nisi super humilem et quietum, et trementem sermones meos (Isai. LXVI, 2, sec. LXX) ? Quia eum quem concutit tenet, Salomone attestante intimatur, quia ait: Beatus vir qui semper est pavidus; qui autem mentis est durae, corruit in malum (Prov. XXVIII, 14) . Igitur quia extrema Judaeae Dominus in apostolis tenuit, atque ex illa Scribas et Pharisaeos ac pontifices impietatis suae merito exigente reprobavit, quid adhuc de eorum damnatione subdatur audiamus. Sequitur: CAPUT IV. VERS. 14.---Restituetur", + "candidate_score": 0.605832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_30_32", + "bdc_text": "Quid senatus scripserit , nondum habeo ; nostra tamen confirmavit . Die Losanner sind in dem handel schon unruͤwig .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2561", + "psc_text": "dicere: Sumite psalmum, et date tympanum, nisi accipite spiritale canticum cordis, et reddite temporalem macerationem corporis? Si superna praedicatio negotium non fuisset, nequaquam sub typo fortis mulieris Salomon de sancta Ecclesia diceret: Sindonem fecit et vendidit, et cingulum tradidit Chananaeo (Prov. XXXI, 24) . Quid enim signatur per linteum sindonis, nisi subtilis intextio sanctae praedicationis? In qua molliter quiescitur, quia mens in illa fidelium spe superna refovetur. Unde et Petro animalia in linteo demonstrantur (Act. X, 11) , quia peccatorum animae misericorditer aggregatae, in blanda fidei quiete continentur. Hanc ergo sindonem Ecclesia fecit, et vendidit, quia fidem quam credendo texuerat loquendo dedit, et ab infidelibus vitam rectae conversationis accepit. Quae et Chananaeo cingulum tradidit, quia per vigorem demonstratae justitiae, fluxa opera gentilitatis astrinxit, ut hoc quod praecipitur vivendo teneatur: Sint lumbi vestri praecincti (Luc. XII, 35) . Praedicatores ergo suos Dominus quaerendo ancillas invenit, permutando amicos facit, ditando negotiatores exhibet.", + "candidate_score": 0.605608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2287", + "psc_text": "VERS. 26.---Nunquid per sapientiam tuam plumescit accipiter expandens alas suas ad Austrum? 92. Gratia Dei veterem hominem exspoliamus. De accipitre quaedam notatu digna.---Quia per annos singulos pennam veterem accipiter nova nascente projiciat, ac sine intermissione plumescat, pene nullus ignorat. Non autem hic illud plumae tempus dicitur, quo in nido vestitur, quia tunc nimirum adhuc videlicet pullus ad Austrum alas expandere non valet, sed illa annua pluma describitur, quae laxata veteri penna renovatur. Et quidem domesticis accipitribus quo melius plumescere debeant humida ac tepentia loca requiruntur. Agrestibus vero moris est ut flante Austro alas expandant, quatenus eorum membra ad laxandam pennam veterem venti tepore concalescant. Cum vero ventus deest, alis contra radios solis extensis atque percussis, tepentem sibi auram faciunt, sicque apertis poris vel veteres exsiliunt, vel novae succrescunt. Quid est ergo accipitrem in Austro plumescere, nisi quod unusquisque 1038 sanctorum tactus flatu sancti Spiritus concalescit, et, usum vetustae conversationis abjiciens,", + "candidate_score": 0.603469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2288", + "psc_text": "veterem venti tepore concalescant. Cum vero ventus deest, alis contra radios solis extensis atque percussis, tepentem sibi auram faciunt, sicque apertis poris vel veteres exsiliunt, vel novae succrescunt. Quid est ergo accipitrem in Austro plumescere, nisi quod unusquisque 1038 sanctorum tactus flatu sancti Spiritus concalescit, et, usum vetustae conversationis abjiciens, novi hominis formam sumit? Quod Paulus admonet, dicens: Exspoliantes vos veterem hominem cum actibus suis, et induentes novum (Coloss. III, 9) . Et rursum: Licet is qui foris est noster homo corrumpatur, tamen is qui intus est renovatur de die in diem (II Cor. IV, 16) . Vetustam autem pennam projicere est inveterata studia dolosae actionis amittere, et novam pennam sumere est mitem ac simplicem bene vivendo sensum tenere. Penna namque veteris conversationis gravat, et pluma novae immutationis sublevat, ut ad volatum tanto leviorem quanto noviorem reddat. [Vet. XXXIII.] 93. Ad hanc renovationem necessaria confessio.---Et bene ait: Expandit alas suas", + "candidate_score": 0.60084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_34", + "bdc_text": "das verdrüßt si , meinend , on ir hilff mög das für nitt glöscht werden .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_176", + "psc_text": "exarsit ab ira mea, et ardebit usque ad inferos deorsum (Deut. XXXII, 22) . Quantum ad praesentem etenim percussionem spectat, recte 572 dicitur: Ignis exarsit ab ira mea (De Poenit., d. 3, c. 43) . Quantum vero ad aeternam damnationem, apte mox subditur: Et ardebit usque ad inferos deorsum. Licet a quibusdam dici soleat illud quod scriptum est: Non judicat Deus bis in idipsum (Nahum. I, 9) . Qui tamen hoc quod per prophetam de iniquis dicitur, non attendunt: Et duplici confusione contere eos (Jerem. XVII, 18). Et quod alias scriptum est: Jesus populum de terra Aegypti salvans, secundo eos qui non crediderunt, perdidit (Judae, V). Quibus tamen si consensum praebemus, quamlibet culpam bis feriri non posse, hoc ex peccato percussis atque in peccato suo morientibus debet aestimari, quia eorum percussio hic coepta illic perficitur, ut incorrectis unum flagellum sit quod temporaliter incipit, sed in aeternis suppliciis consummatur, quatenus eis", + "candidate_score": 0.589515, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "pta0007.pta007.pta-grc1", + "max_score": 0.670367, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta007.pta-grc1_window_119", + "psc_text": "ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν· οὐκ ἔχει δὲ ῥίζαν ἐν ἑαυτῷ ἀλλὰ πρόσκαιρός ἐστι, γενομένης δὲ θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθὺς σκανδαλίζεται· κατὰ δὲ τὸν Μάρκον· οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἳ ὅταν ἀκούσωσι τὸν λόγον εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσι, καὶ οὐκ ἔχουσι ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν, ἐπὰν γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθέως σκανδαλίζωνται· κατὰ δὲ τὸν Λουκᾶν· οἱ δὲ ἐπὶ τὴν πέτραν, οἳ ὅταν ἀκούσωσι μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται· περὶ δὲ τῶν καλῶς καρποφορούντων διδάσκουσα λέγει· ὁ δὲ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρεὶς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιεὶς, ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἑκατὸν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα, ἤ· καὶ ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσι τὸν λόγον", + "candidate_score": 0.670367, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2", + "max_score": 0.670089, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_327", + "psc_text": "οὗτοι ἀλλ’ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν καὶ οἱ ἄνδρες τῶν αἱμάτων ; διὰ τί δὲ εἰς ἑσπέραν; ἐπειδὴ ἐπὶ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος ἤμελλεν ταῦτα γίγνεσθαι. Ἀντὶ δὲ τοῦ· καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων, ὁ μὲν Ἀκύλας· καὶ ὀχλασάτωσαν ὡς κύων, Ἀ ἡρμήνευσεν, ὁ δὲ Σύμμαχος· καὶ συνηχήσουσιν ὡς κύνες Σ , ὁ δὲ Θεοδοτίων· καὶ ἠχήσουσιν ὡς κύων Θ , καὶ ἡ ε ἔκδοσις ὁμοίως· καὶ ἠχήσουσιν ὡς κύνες ε . ἄντικρυς δὲ διὰ τούτων τοὺς ὀψέ ποτε κατὰ τοὺς χρόνους τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀφίξεως ὁμοίως τῷ τότε Σαούλ, τὸν ἀναίτιον διώξαντι, μέλλοντας καὶ αὐτοὺς τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ πολεμεῖν κύνας ὠνόμασεν. ἐπεὶ καὶ διὰ τοῦ προφήτου Ἡσαΐου τὸ αὐτὸ ἅγιον πνεῦμα περὶ τῶν αὐτῶν διδάσκει λέγον· πάντες κύνες ἐνεοὶ οὐκ εἰδότες ὑλακτεῖν · καὶ ἐν κα ψαλμῷ τὰ πάθη τοῦ σωτῆρος ἡμῶν διαγράφοντι μετὰ τῶν ἄλλων ἐξ αὐτοῦ προσώπου λέλεκται τοῦ σωτῆρος· περιεκύκλωσάν με κύνες πολλοί, συναγωγὴ πονηρευομένων περιέσχον", + "candidate_score": 0.670089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1748", + "psc_text": "ὑπερκοσμίοις διαγωγῆς; ὅτε μὲν γὰρ περὶ τὰ αἰσθητὰ περισκοπεῖ καὶ περὶ τὰ ἔργα τῆς τοῦ κόσμου προνοίας καταγίνεται, ἐργάζεσθαι λέγεται· καὶ οὕτως ἀκουστέον λέγοντος τοῦ σωτῆρος ἡμῶν· ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι. ὅτι δὲ πρὸς τοῖς ἀσωμάτοις καὶ ὑπερκοσμίοις ἐστίν, καί, ὡς ἂν εἴποι τις, ἐν τῇ αὐτόσε αὐτοῦ περιωπῇ, τὸ τηνικαῦτα ἀνάπαυσιν ἄγειν καὶ τὸ αὐτοῦ σάββατον ἐπιτελεῖν νοεῖται. Κατὰ τὰ αὐτὰ τοιγαροῦν καὶ οἱ τοῦ θεοῦ ἄνδρες, ἐπειδὰν τῶν κοπούντων τὴν ψυχὴν ἔργ��ν (τοιαῦτα δὲ πάντα τὰ σωματικὰ καὶ φίλα τῆς γεώδους σαρκὸς) ἀπαλλαγέντες ὅλοι γένωνται πρὸς τῷ θεῷ καὶ πρὸς τῇ τῶν θείων καὶ νοητῶν σχολῇ τε καὶ θεωρίᾳ, τότε τὰ φίλα τῷ θεῷ Σάββατα καὶ ἀνάπαυσιν κυρίῳ τῷ θεῷ ἄγουσιν. καὶ περὶ τῶν τοιούτων σαββάτων διδάσκει λέγων· ἆρα ἀπολείπεται σαββατισμὸς τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ; καὶ πάλιν· σπουδάσωμεν οὖν εἰσελθεῖν εἰς ἐκείνην τὴν κατάπαυσιν. τὸ γὰρ τέλειον σάββατον καὶ ἡ τελεία καὶ ἡ τρισμακαρία", + "candidate_score": 0.654318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_40_42", + "bdc_text": "sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere . Vale , vale .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1161", + "psc_text": "παρατίθεσθαι, ἀναγκαίως τῇ ἑαυτοῦ ἐκκλησίᾳ παρακελεύεται προσέχειν τοῖς λεγομένοις καὶ συνιέναι τὰς παραθέσεις τῆς τῶν παλαιῶν κατηγορίας, ὡς ἂν μὴ τοῖς αὐτοῖς περιπέσοι, μαθοῦσα δὲ ἐκ τῆς περὶ ἐκείνων διηγήσεως, ὁποῖον αὐτοὺς διεδέξατο τέλος, σωφρονίζοιτο ἐκ τοῦ παραδείγματος· εἰπών· διανοίξω ἐν παραβολῇ τὸ στόμα μου, φθέγξομαι προβλήματα ἀπ’ ἀρχῆς, ἐπιφέρει τὰς τοῦ προτέρου λαοῦ κατηγορίας· παραβολῇ γὰρ ἐκείνοις κέχρηται ἀντὶ ὑποδείγματος εἰς ἡμετέραν νουθεσίαν. Καὶ καθ’ ἑτέραν δὲ διάνοιαν ὁ παρὼν λόγος τὰς παρανομίας τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους συγκαταριθμεῖται, ἐπειδήπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἐλέγετο· ἵνα τί, ὁ θεός, ἀπώσω εἰς τέλος, ὠργίσθη ὁ θυμός σου ἐπὶ πρόβατα νομῆς σου; καὶ ὅσα ἄλλα περὶ τῆς καταλαβούσης αὐτοὺς πολιορκίας ἐλέγετο· τὰς γὰρ τούτων αἰτίας παρίστησι διὰ τῶν προκειμένων. καὶ ἐπειδὴ ἐν τῷ πρὸ τούτου ἐλέγετο ψαλμῷ· μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται κύριος, καὶ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι; ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκόψει ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν; ἢ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι", + "candidate_score": 0.64382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6_8", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas . Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_297", + "psc_text": "διαλυθὲν διαφωνεῖ ἢ ἔκτρωμα γυναικός, ἵνα μὴ ἴδωσιν ἥλιον. πρὶν ἢ αὐξήσωσιν αἱ ἄκανθαι ὑμῶν, ὥστε γενέσθαι ῥάμνος, ἔτι ζῶντα ὡς ὁλόξηρον λαίλαψ ἀρεῖ Σ . Εἴη δ’ ἂν ὁ νοῦς τῶν προκειμένων τοιοῦτος. Ἐπειδὴ τὰ τέλη τῶν ἁμαρτωλῶν, ὁποῖα ἔσται, διαγράφειν πρόκειται καὶ ταῦτα πρὸς τοῖς προλεχθεῖσιν περιμένειν αὐτούς, ὦ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων , μανθάνετε· ἐλέγετο δὴ πρὸ τούτου, ὅτι ὁ θεὸς συντρίψει τοὺς ὀδόντας αὐτῶν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ τὰς μύλας τῶν λεόντων συνθλάσει κύριος, καὶ ἐξουδενωθή σονται ὡς ὕδωρ διαπορευόμενον. Πρὸς τούτοις οὖν καὶ τάδε πείσονται· ὁ πάλαι πρότερον τὸ ἑαυτοῦ τόξον καθ’ ἑτέρων ἐντείνων βάλλων τε καὶ ἀναιρῶν ἑτέρους ὥσπερ βέλεσι τοῖς ἑαυτοῦ λόγοις, οὗτος ἐν τῷ τῆς κρίσεως καιρῷ θορυβηθήσεται, καὶ τὰ βέλη αὐτοῦ, δι’ ὧν ἠκόντιζεν καὶ ἀνῄρει πολλούς, θρυπτόμενα ἀφανισθήσεται. εἶθ’ ὥσπερ χόριον προχωρῆσαν ἀπὸ γυναικὸς οὐδεμιᾶς μετέχει ζωῆς, διαλυθὲν δὲ διαφωνεῖ, ἢ ὥσπερ τὸ ἐν τῷ χoρίῳ ἐναποθανὸν ἔκτρωμα προελθὸν τῆς", + "candidate_score": 0.639556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_15_17", + "bdc_text": "Dedicatorię nihil subieci : si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_469", + "psc_text": "συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως ἁμαρτιῶν τῷ ν ψαλμῷ ἐφήρμοσεν, οὕτως οὖν καὶ ἐφ’ ἑκάστῳ ψαλμῷ κατά τινας λόγους τῇ τῶν ἀριθμῶν δυνάμει τὰς οἰκείας διανοίας εἴποι ἂν ἐφηρμόσθαι. Ἀλλ’ ὁ ταῦτα λέγων οὔ μοι δοκεῖ τυγχάνειν τοῦ σκοποῦ· πρῶτον μὲν ὅτι οὐδὲ ὅλως ἀριθμός τις ἐν τῇ Ἑβραϊκῇ βίβλῳ τῶν Ψαλμῶν φέρεται, ἄνευ δὲ τῆς τοῦ ἀριθμοῦ προσθήκης ἀνεγράφησαν· εἶθ’ ὅτι διαφόρως οἱ μέν εἰσι συνημμένοι, οἱ δὲ διῃρημένοι· αὐτίκα γοῦν ὁ πρῶτος καὶ ὁ δεύτερος κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς βίβλου συνημμένοι εἰσὶ κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν· καὶ πάλιν ὁ θ συνημμένος παρ’ ἡμῖν ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ διῄρηται εἰς δύο· καὶ πᾶσα δὲ ἡ τῶν Ψαλμῶν βίβλος εἰς μέρη ε διῄρηται, καθὼς ἤδη πρότερον εἴρηται. ὧν οὕτως ἐχόντων σχολάζοι ἂν ἡ προλεχθεῖσα τῶν ἀριθμῶν θεωρία. ποῖον δὲ καὶ λόγον εἴποι ἄν τις ἔχειν, φέρ’ εἰπεῖν, τοῦ μετὰ χεῖρας ψαλμοῦ, λέγω δὲ τοῦ ξβ, τὴν διάνοιαν πρὸς τὸν τοιόνδε ἀριθμὸν ἐφαρμόττειν ἢ τῶν", + "candidate_score": 0.634809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_43_45", + "bdc_text": "Salvi sint omnes tui . Salutant vos nostri omnes . Bernae 15 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_521", + "psc_text": "ἀλλὰ καὶ ὁ Ἡσαΐας ταὐτὸν παρίστησιν εἰπών· ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ. σωτήριον δὲ θεοῦ πάσῃ σαρκὶ γνωσθησόμενον τί ποτε ἦν ἄρα ἢ ὁ χριστὸς τοῦ θεοῦ, καθὼς πολλάκις ἀπεδείξαμεν; τοῦτο οὖν τὸ σωτήριον πᾶσιν ἀνθρώποις τοῖς πάλαι σαρκίνοις ἀποκαλυφθήσεσθαι προεφητεύετο. εἰκότως οὖν καὶ ὁ μετὰ χεῖρας ψαλμὸς τοῦτο αὐτὸ σημαίνων ἐπισφραγίζεται τὴν ἐπαγγελίαν διὰ τοῦ φάναι· πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει. Ὑποκαταβὰς δὲ σαφέστερον ἑρμηνεύει τὴν διάνοιαν ἐπιλέγων· ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ θεός, ὁ σωτὴρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν. Καὶ ἔτι σαφέστερον ἐπιλέγει· καὶ φοβηθήσονται οἱ κατοικοῦντες τὰ πέρατα ἀπὸ τῶν σημείων σου. Τὸ γὰρ φοβηθῆναι πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὰ πέρατα ἀπὸ τῶν σημείων τοῦ θεοῦ ἀγαθὸν ἦν καὶ σοφίας ἀρχή, ἐπείπερ ἀρχὴ σοφίας φόβος κυρίου. διὰ δὴ ταῦτα εἰς τὸ τέλος προγέγραπται ὁ ψαλμὸς καὶ ἔστιν ᾠδῆς ψαλμὸς ἐπινίκιον ὕμνον εἰς τὸν σωτῆρα τῶν ἐθνῶν περιέχων, ἐφ’ οἷς", + "candidate_score": 0.629719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_41_43", + "bdc_text": "Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere . Vale , vale . Salvi sint omnes tui .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_521", + "psc_text": "ἀλλὰ καὶ ὁ Ἡσαΐας ταὐτὸν παρίστησιν εἰπών· ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ. σωτήριον δὲ θεοῦ πάσῃ σαρκὶ γνωσθησόμενον τί ποτε ἦν ἄρα ἢ ὁ χριστὸς τοῦ θεοῦ, καθὼς πολλάκις ἀπεδείξαμεν; τοῦτο οὖν τὸ σωτήριον πᾶσιν ἀνθρώποις τοῖς πάλαι σαρκίνοις ἀποκαλυφθήσεσθαι προεφητεύετο. εἰκότως οὖν καὶ ὁ μετὰ χεῖρας ψαλμὸς τοῦτο αὐτὸ σημαίνων ἐπισφραγίζεται τὴν ἐπαγγελίαν διὰ τοῦ φάναι· πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει. Ὑποκαταβὰς δὲ σαφέστερον ἑρμηνεύει τὴν διάνοιαν ἐπιλέγων· ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ θεός, ὁ σωτὴρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν. Καὶ ἔτι σαφέστερον ἐπιλέγει· καὶ φοβηθήσονται οἱ κατοικοῦντες τὰ πέρατα ἀπὸ τῶν σημείων σου. Τὸ γὰρ φοβηθῆναι πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὰ πέρατα ἀπὸ τῶν σημείων τοῦ θεοῦ ἀγαθὸν ἦν καὶ σοφίας ἀρχή, ἐπείπερ ἀρχὴ σοφίας φόβος κυρίου. διὰ δὴ ταῦτα εἰς τὸ τέλος προγέγραπται ὁ ψαλμὸς καὶ ἔστιν ᾠδῆς ψαλμὸς ἐπινίκιον ὕμνον εἰς τὸν σωτῆρα τῶν ἐθνῶν περιέχων, ἐφ’ οἷς", + "candidate_score": 0.622506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_22_24", + "bdc_text": "Die red ist für den sch[ultheß ] kan ; hatt den mitt recht angnon ; stat die sach imm rechten und ist ein wilder handel .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1325", + "psc_text": "μέλι δὲ ἐνταῦθα τὸ ἐκ πέτρας οὐδ’ ἄλλως ἢ κατὰ διάνοιαν ἐκδεκτέον· ἐπεὶ καὶ αὐτὸς Μωσῆς τὴν αὐτὴν τίθησι μαρτυρίαν λέγων ἐν Μεγάλῃ ᾠδῇ· ἐθήλασαν μέλι ἐκ πέτρας, καὶ ἔλαιον ἐκ στερεᾶς πέτρας· ἅπερ πρὸς μὲν ψιλὴν τὴν λέξιν οὐχ ὑφέστηκεν, ἀλληγορικῶς δὲ κατὰ μόνην τὴν διάνοιαν ἐξακούεται· αὐτὸς γὰρ ὁ Χριστὸς ἡ πέτρα ἦν ὁ ταῦτα πάντα παρέχων αὐτοῖς διὰ τῆς αὐτοῦ διδασκαλίας, οὐ καθ’ ὃν χρόνον ἐπεδήμει μόνον, ἀλλὰ καὶ πρὸ τῆς ἐνσάρκου ἐπιδημίας αὐτοῦ, ὡς ἐξ ἅπαντος αὐτοὺς μὲν εἶναι ἀναπολογήτους, δικαίαν δὲ τὴν τοῦ θεοῦ κρίσιν μετὰ τὰ τοσαῦτα τὴν ἀποβολὴν αὐτὴν ἐργασαμένην. ἀλλὰ γὰρ ταῦτα ἡμᾶς τοὺς ἐξ ἐθνῶν ἐπὶ τὴν ἔνθεον ἀγαλλίασιν διὰ τῶν πρώτων κεκλημένους ὁ λόγος διδάσκει προφυλαττομένοις, μή πῆ τοῖς ὁμοίοις καὶ αὐτοί ποτε περιπέσοιμεν. πα Ἔλεγχος τῶν ἀρχόντων τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους καὶ προφητεία περὶ τῶν ἐθνῶν Ψαλμὸς τῷ Ἀσάφ. Ὁ θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν, ἐν μέσῳ δὲ θεοὺς διακρίνει.", + "candidate_score": 0.61315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_26", + "bdc_text": "Üwer schriben schic k ich üch hie wider und das unser darmitt ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_601", + "psc_text": "εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα, ἔθου θλίψεις ἐπὶ τὸν νῶτον ἡμῶν, ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν· διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος, καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν. Καὶ ταῦτα ἀκολούθως εἴρηται τοῖς ἔμπροσθεν. ἐχρῆν γὰρ ἡμᾶς διδαχθῆναι, πῶς ὁ θεὸς τὴν ψυχὴν ἔθετο εἰς ζωὴν τῶν ταῦτα φασκόντων καὶ πῶς τοὺς πόδας αὐτῶν οὐ παρέδωκεν εἰς σάλον. τί γὰρ παθόντες ἤμελλον οὐ τὸ σῶμα, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν ψ��χὴν ἀπολλύναι, τίνος δὲ γενομένου εἰς τοσοῦτον ἤλασαν κινδύνου, ὡς τοὺς πόδας μέλλειν σαλεύεσθαι, κατὰ μέρος διεξέρχονται εὐχαριστοῦντες ἅμα τῷ θεῷ καὶ διδασκαλίαν ποιούμενοι ὧν ὑπομεμενήκασιν. πρῶτον οὖν φασιν· ἐδοκίμασας ὑμᾶς, ὁ θεός. Καὶ πῶς ἐδοκίμασας, ἑρμηνεύουσι λέγοντες· ἐπύρωσας ἡμᾶς, ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον. Φωναὶ δὲ αὗται, ὡς ἔφην, ἀποστόλων καὶ μαθητῶν καὶ εὐαγγελιστῶν τυγχάνουσι τοῦ σωτῆρος, ὧν εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα. εἶεν δ’ ἂν καὶ τῶν ἁγίων τοῦ θεοῦ μαρτύρων, οἳ", + "candidate_score": 0.593652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_26", + "bdc_text": "Üwer schriben schic k ich üch hie wider und das unser darmitt ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_370", + "psc_text": "τὴν δὲ Ἰδουμαίαν τοῦ ὑποδήματος τοῦ θεοῦ κατηξιῶσθαι. ταῦτ’ οὖν τῷ πνεύματι τῷ θείῳ φωτισθεὶς ὁ Δαυὶδ κοινοποιεῖ τὸν λόγον ὡς ἐκ προσώπου τοῦ παντὸς λαοῦ καί φησιν· ὁ θεός, ἀπώσω ἡμᾶς καὶ καθεῖλες ἡμᾶς, ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον· ὁ θεός, ἀπεβάλου ἡμᾶς καὶ διέκοψας ἡμᾶς, Σ σαφῶς ἀποβολὴν καὶ ἀποκοπὴν αὐτῶν δηλώσας. εἶτ’ ἐπιλέγει· ὠργίσθης καὶ οἰκτείρησας ἡμᾶς, κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν· θυμωθεὶς μετέστρεψας ἡμᾶς, Ἀ κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον· ὠργίσθης καὶ περιήγαγες ἡμᾶς, Σ κατὰ δὲ τὴν ε ἔκδοσιν· καὶ περιήγαγες ἡμᾶς. ε Tαῦτα δὲ μᾶλλον τῶν λόγων ἡ τῶν πραγμάτων ἔκβασις παρίστησιν· μετὰ γοῦν τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν παρουσίαν πάντα ταῦτα πεπόνθασιν, ὅτε ἔφθασεν ἐπ’ αὐτοὺς ὀργὴ εἰς τέλος , ἀπώσθησάν τε καὶ καθῃρέθησαν καὶ ἀπεβλήθησαν διεκόπησάν τε καὶ περιήχθησαν διασκορπισθέντες εἰς πάντα τὰ ἔθνη. Ἀλλὰ καὶ συνέσεισας, φησί, τὴν γῆν καὶ συνετάραξας αὐτήν, διὰ τὸ μυρία κακὰ ἐν αὐτῇ γίγνεσθαι, λέγω δὲ τῇ αὐτῶν γῇ ἤτοι", + "candidate_score": 0.592932, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento", + "max_score": 0.669413, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_59", + "psc_text": "redemit? Sed totum me redemit, qui ait: Mihi indignamini, qui totum hominem sanum feci in sabbato (Joan. VII, 23) ? Totum me redemit, quia in virum perfectum fidelis non ex parte, sed totus resurgit. 69. Desinant ergo isti misericordes timere, ne Christus carnem suam, vel animam perfectam sensumque hominis non potuerit gubernare, qui etiam illum asinae pullum, quem ante nemo sederat (Luc. XIX, 30), gubernavit. Qui plantavit aurem, non audiet (Psal. XCIII, 9) ? Qui alios regebat, se regere ipse non poterat? Qui peccata donabat, peccatum ipse faciebat? Desinant nimium solliciti isti, tamquam paedagogi Christi, vereri ne etiam in ipso concupiscentia carnis legem mentis oppresserit, quae non oppressit in Paulo, sed tantummodo repugnavit (Rom. VII, 23). Athleta Christi victorias mentis numerat suae. hi trepidant ne caro titubaverit in Domino, quae vicit in servulo? 70. Non vult pro se timere nos Christus, non vult pro se flere nos Dominus. Denique dicit:", + "candidate_score": 0.669413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_19_21", + "bdc_text": "Bi uns ist nüt nüws , dann das von dem ermürten löuffer in Meiland vil und mengerlei red ist ; fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_59", + "psc_text": "redemit? Sed totum me redemit, qui ait: Mihi indignamini, qui totum hominem sanum feci in sabbato (Joan. VII, 23) ? Totum me redemit, quia in virum perfectum fidelis non ex parte, sed totus resurgit. 69. Desinant ergo isti misericordes timere, ne Christus carnem suam, vel animam perfectam sensumque hominis non potuerit gubernare, qui etiam illum asinae pullum, quem ante nemo sederat (Luc. XIX, 30), gubernavit. Qui plantavit aurem, non audiet (Psal. XCIII, 9) ? Qui alios regebat, se regere ipse non poterat? Qui peccata donabat, peccatum ipse faciebat? Desinant nimium solliciti isti, tamquam paedagogi Christi, vereri ne etiam in ipso concupiscentia carnis legem mentis oppresserit, quae non oppressit in Paulo, sed tantummodo repugnavit (Rom. VII, 23). Athleta Christi victorias mentis numerat suae. hi trepidant ne caro titubaverit in Domino, quae vicit in servulo? 70. Non vult pro se timere nos Christus, non vult pro se flere nos Dominus. Denique dicit:", + "candidate_score": 0.648032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_21", + "bdc_text": "er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_59", + "psc_text": "redemit? Sed totum me redemit, qui ait: Mihi indignamini, qui totum hominem sanum feci in sabbato (Joan. VII, 23) ? Totum me redemit, quia in virum perfectum fidelis non ex parte, sed totus resurgit. 69. Desinant ergo isti misericordes timere, ne Christus carnem suam, vel animam perfectam sensumque hominis non potuerit gubernare, qui etiam illum asinae pullum, quem ante nemo sederat (Luc. XIX, 30), gubernavit. Qui plantavit aurem, non audiet (Psal. XCIII, 9) ? Qui alios regebat, se regere ipse non poterat? Qui peccata donabat, peccatum ipse faciebat? Desinant nimium solliciti isti, tamquam paedagogi Christi, vereri ne etiam in ipso concupiscentia carnis legem mentis oppresserit, quae non oppressit in Paulo, sed tantummodo repugnavit (Rom. VII, 23). Athleta Christi victorias mentis numerat suae. hi trepidant ne caro titubaverit in Domino, quae vicit in servulo? 70. Non vult pro se timere nos Christus, non vult pro se flere nos Dominus. Denique dicit:", + "candidate_score": 0.614928, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2", + "max_score": 0.668305, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_953", + "psc_text": "ὑποδὺς τὴν φύσιν, οἷά τις ἰατρῶν ἄριστος τῆς τῶν καμνόντων ἕνεκεν σωτηρίας ὁρῇ μὲν δεινά, θιγγάνει δ’ ἀηδέων ἐπ’ ἀλλοτρίῃσί τε ξυμφορῇσιν ἰδίας καρποῦται λύπας, οὐ νοσοῦντας αὐτὸ μόνον οὐδ’ ἕλκεσι δεινοῖς καὶ σεσηπόσιν ἤδη τραύμασιν πιεζομένους, ἀλλὰ καὶ ἐν νεκροῖς κειμένους ἡμᾶς ἐξ αὐτῶν μυχῶν τοῦ θανάτου αὐτὸς ἑαυτῷ διεσώσατο, ὅτι μηδ’ ἄλλῳ τῳ τῶν κατ’ οὐρανὸν τοσοῦτον παρῆν ἰσχύος, ὡς τῇ τῶν τοσούτων ἀβλαβῶς διακονήσασθαι σωτηρίᾳ. μόνος δ’ οὖν καὶ τῆς ἡμῶν αὐτῶν βαρυπαθοῦς φθορᾶς ἐφαψάμενος, μόνος τοὺς ἡμετέρους ἀνατλὰς πόνους, μόνος τὰ πρόστιμα Cf. Is. 53, 4. 5 τῶν ἡμετέρων ἀσεβημάτων περιθέμενος, οὐχ ἡμιθνῆτας, ἀλλὰ καὶ πάμπαν ἐν μνήμασι καὶ John 11, 39 τάφοις μυσαροὺς ἤδη καὶ ὀδωδότας ἀναλαβὼν πάλαι τε καὶ νῦν σπουδῇ τῇ φιλανθρώπῳ παρὰ πᾶσαν τὴν οὗτινος οὖν ἡμῶν τε αὐτῶν ἐλπίδα σῴζει τε καὶ τῶν τοῦ πατρὸς ἀγαθῶν ἀφθονίαν μεταδίδωσιν, ὁ ζωοποιός, ὁ φωταγωγός, ὁ μέγας ἡμῶν ἰατρὸς καὶ βασιλεὺς καὶ κύριος, ὁ", + "candidate_score": 0.668305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_476", + "psc_text": "4 καὶ αὖθίς φησιν μεθ’ ἕτερα· εἰ δὲ καὶ τὸν κύριον φαντασιωδῶς τὰ τοιαῦτα πεποιηκέναι φήσουσιν, ἐπὶ τὰ προφητικὰ ἀνάγοντες αὐτούς, ἐξ αὐτῶν ἐπιδείξομεν πάντα οὕτως περὶ αὐτοῦ καὶ προειρῆσθαι καὶ γεγονέναι βεβαίως καὶ αὐτὸν μόνον εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ· δι’ ὃ καὶ ἐν τῷ ἐκείνου ὀνόματι οἱ ἀληθῶς αὐτοῦ μαθηταί, παρ’ αὐτοῦ λαβόντες τὴν χάριν ἐπιτελοῦσιν ἐπ’ εὐεργεσίᾳ τῇ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων, καθὼς εἷς ἕκαστος τὴν δωρεὰν εἴληφεν παρ’ αὐτοῦ. οἱ μὲν γὰρ δαίμονας ἐλαύνουσιν βεβαίως καὶ ἀληθῶς, ὥστε πολλάκις καὶ πιστεύειν ἐκείνους αὐτοὺς τοὺς καθαρισθέντας ἀπὸ τῶν πονηρῶν πνευμάτων καὶ εἶναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, οἱ δὲ καὶ πρόγνωσιν ἔχουσιν τῶν μελλόντων καὶ ὀπτασίας καὶ ῥήσεις προφητικάς, ἄλλοι δὲ τοὺς κάμνοντας διὰ τῆς τῶν χειρῶν ἐπιθέσεως ἰῶνται καὶ ὑγιεῖς ἀποκαθιστᾶσιν, ἤδη δέ, καθὼς ἔφαμεν, καὶ νεκροὶ ἠγέρθησαν καὶ παρέμειναν σὺν ἡμῖν ἔτεσιν ἱκανοῖς, καί, τί γάρ; οὐκ ἔστιν ἀριθμὸν εἰπεῖν τῶν χαρισμάτων ὧν κατὰ παντὸς τοῦ κόσμου ἡ", + "candidate_score": 0.606112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_29_31", + "bdc_text": "exhibuimus enim primo senatui nostro legendum . Quid senatus scripserit , nondum habeo ; nostra tamen confirmavit .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_270", + "psc_text": "δὲ Λουκᾶς ἀρχόμενος καὶ αὐτὸς τοῦ κατ’ αὐτὸν Luke 1, 1-4 συγγράμματος τὴν αἰτίαν προύθηκεν δι’ ἣν πεποίηται τὴν σύνταξιν, δηλῶν ὡς ἄρα πολλῶν καὶ ἄλλων προπετέστερον ἐπιτετηδευκότων διήγησιν ποιήσασθαι ὧν αὐτὸς πεπληροφόρητο λόγων, ἀναγκαίως ἀπαλλάττων ἡμᾶς τῆς περὶ τοὺς ἄλλους ἀμφηρίστου ὑπολήψεως, τὸν ἀσφαλῆ λόγον ὧν αὐτὸς ἱκανῶς τὴν ἀλήθειαν κατειλήφει ἐκ τῆς ἅμα Παύλῳ συνουσίας τε καὶ διατριβῆς καὶ τῆς τῶν λοιπῶν ἀποστόλων ὁμιλίας ὠφελημένος, διὰ τοῦ ἰδίου παρέδωκεν εὐαγγελίου. καὶ ταῦτα μὲν ἡμεῖς περὶ τούτων· οἰκειότερον δὲ κατὰ καιρὸν διὰ τῆς τῶν ἀρχαίων παραθέσεως τὰ καὶ τοῖς ἄλλοις περὶ αὐτῶν εἰρημένα πειρασόμεθα δηλῶσαι. Τῶν δὲ Ἰωάννου γραμμάτων πρὸς τῷ εὐαγγελίῳ καὶ ἡ προτέρα τῶν ἐπιστολῶν παρά τε τοῖς νῦν καὶ τοῖς ἔτ’ ἀρχαίοις ἀναμφίλεκτος ὡμολόγηται, ἀντιλέγονται δὲ αἱ λοιπαὶ δύο, τῆς δ’ Ἀποκαλύψεως εἰς ἑκάτερον ἔτι νῦν παρὰ τοῖς πολλοῖς περιέλκεται ἡ δόξα· ὁμοίως γε μὴν ἐκ τῆς τῶν ἀρχαίων μαρτυρ��ας ἐν οἰκείῳ καιρῷ τὴν ἐπίκρισιν δέξεται", + "candidate_score": 0.597134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_26", + "bdc_text": "Üwer schriben schic k ich üch hie wider und das unser darmitt ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_16", + "psc_text": "αὐτοῖς ῥήμασι καὶ ἐπὶ Exod. 3, 4-6 τῷδέ φησιν ἡ γραφή ὡς δὲ εἶδεν κύριος ὅτι προσάγει ἰδεῖν, ἐκάλεσεν αὐτὸν κύριος ἐκ τοῦ βάτου λέγων, Μωυσῆ Μωυσῆ· ὁ δὲ εἶπεν, τί ἐστιν; καὶ εἶπεν, μὴ ἐγγίσῃς ὧδε· λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου· ὁ γὰρ τόπος, ἐν ᾧ σὺ ἕστηκας ἐπ’ αὐτοῦ, γῆ ἁγία ἐστίν. καὶ εἶπεν αὐτῷ, ἐγώ εἰμι ὁ θεὸς τοῦ πατρός σου, θεὸς Ἀβραὰμ καὶ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ θεὸς Ἰακώβ. καὶ ὅτι γέ ἐστιν οὐσία τις προκόσμιος ζῶσα καὶ ὑφεστῶσα, ἡ τῷ πατρὶ καὶ θεῷ τῶν ὅλων εἰς τὴν τῶν γενητῶν ἁπάντων δημιουργίαν ὑπηρετησαμένη, λόγος θεοῦ καὶ σοφία χρηματίζουσα, πρὸς ταῖς τεθειμέναις ἀποδείξεσιν ἔτι καὶ αὐτῆς ἐξ ἰδίου προσώπου τῆς σοφίας ἐπακοῦσαι πάρεστιν, διὰ Σολομῶνος λευκότατα ὧδέ πως τὰ περὶ αὐτῆς Prov. 8, 12. 15. 16 μυσταγωγούσης ἐγὼ ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλήν, καὶ γνῶσιν καὶ ἔννοιαν ἐγὼ ἐπεκαλεσάμην. δι’ ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσιν, καὶ οἱ δυνάσται γράφουσι", + "candidate_score": 0.594004, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1", + "max_score": 0.668238, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2295", + "psc_text": "τοῦ ἡμετέρου σώματος, ἐν κράσει ἀνομοίων γινομένων, τὴν ποιὰν κρᾶσιν ζωήν τε ἐργάζεσθαι καὶ ψυχὴν, οὖσαν τὸ ἐπὶ τῇ κράσει πάθημα. ὅτι δὲ ἀδύνατον , πολλὰ ἤδη πρὸς ταύτην τὴν δόξαν εἴρηται. καὶ γὰρ ὅτι τὸ μὲν πρότερον ἡ ψυχἠ, ἡ δ᾿ ἁρμονία ὕστερον, καὶ ὡς τὸ μὲν ἄρχει καὶ ἐπιστατεῖ τῷ σώματι καὶ μάχεται πολλαχῆ, ἁρμονία δὲ οὐκ ἂν οὔσα ταῦτα ποιοῖ· καὶ ὡς τὸ μὲν οὐσία, ἡ δὲ ἁρμονία οὐκ οὐσία· καὶ ὅτι ἡ κρᾶσις τῶν σωμάτων, ἐξ ὧν συνέσταμεν , ἐν λόγῳ οὖσα, ὑγίεια ἂν εἴη· καὶ ὅτι καθ᾿ ἕκαστον μέρος ἄλλως κραθὲν εἴη ἂν ψυχὴ ἑτέρα, ὥστε πολλὰς εἶναι· καὶ τόδε μέγιστον . ὡς ἀνάγκη πρὸ τῆς ψυχῆς ταύτης ἄλλην ψυχὴν εἶναι τὴν ποιοῦσαν τὴν ἁρμονίαν ταύτην, οἶον ἐπὶ τῶν ὀργάνων, τὸν μουσικὸν, τὸν ἐντιθέντα ταῖς χορδαῖς τὴν ἁρμονίαν, λόγον ἔχοντα παρ᾿ αὐτῷ , καθ᾿ ὃν ἁρμόσει. οὔτε γὰρ ἐκεῖ αἱ χορδαὶ παρ᾿ αὑτῶν οὔτ᾿ ἐνταῦθα", + "candidate_score": 0.668238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6_8", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas . Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2101", + "psc_text": "ἂν εἰπ��ῖν· οὐκοῦν οὐδ’ εἰ λέγουσί τι καὶ ἀποφαίνονται. πρὸς δὴ τοὺς τοιούτους τίς ἂν εἴη λόγος; θαυμάσαι μέντοι τις ἂν εἰ ἀγνοοῦσι πότερον ἐπὶ τῆς γῆς εἰσιν ἢ ἐν τῷ οὐρανῷ· πολλῷ δὲ θαυμασιώτερον εἰ οὐκ οἴδασι, καὶ ταῦτα φάσκοντες φιλοσοφεῖν, ἆρά γε τὰ τέτταρα πλείονά ἐστιν ἢ τὰ τρία, καὶ τὸ ἕν καὶ τὰ δύο πόσα ἐστίν. οὐδὲ γὰρ ὁπόσους ἔχουσιν ἐπὶ τῶν χειρῶν δακτύλους οὗτοί γε δύνανται εἰπεῖν, οὐδὲ πότερον ἕκαστος αὐτῶν εἰς ἐστιν ἢ πλείους. ὥστε οὐδὲ τοὔνομα τὸ ἴδιον εἰδεῖεν ἂν, οὐδὲ τὴν πατρίδα καὶ τὸν Ἀρίστιππον. οὐκοῦν οὐδὲ τίνας φιλοῦσιν ἢ μισοῦσιν, οὐδὲ τίνων ἐπιθυμοῦσιν· οὐδ’ εἰ γελάσαιεν ἢ δακρύσαιεν ἕξουσιν εἰπεῖν ὅτι τόδε μὲν εἴη γελοῖον, τὸ δὲ λυπηρόν. δῆλον οὖν ὡς οὐδὲ τί νυνὶ λέγομεν ἡμεῖς συνίασιν. οὐδὲν οὖν οἴ γε τοιοῦτοι διαφέροιεν ἂν ἐμπίδων ἢ μυιῶν, καίτοι κἀκεῖνα γνωρίζει τὰ κατὰ φύσιν καὶ πάρα φύσιν.” Πρὸς δὴ τοὺς οὕτω διακειμένους εἰ", + "candidate_score": 0.646151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6_8", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas . Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_920", + "psc_text": "νομίζω, εἰ καὶ τὰ μάλιστα δοκεῖς προλαβὼν τοῦτο προστεθεικέναι τῷ λόγῳ, τὸ πάντως ἐξ ἀνάγκης τὸ ἕτερον δεῖν λέγειν, ἢ ὅτι κεχώρισται τῆς ὕλης ὁ θεὸς θεὸς, ἢ αὖ πάλιν ὅτι ἀμέριστος αὐτῆς τυγχάνει. εἰ μὲν οὖν ἡνῶσθαί τις αὐτὸν εἰπεῖν ἐθέλοι, ἕν τὸ ἀγέννητον λέξει· ἑκάτερον γὰρ τούτων μέρος ἔσται τοῦ πλησίον· ἀλλήλων δὲ μέρη τυγχάνοντα οὐκ ἔσται ἀγέννητα δύο, ὡς οὐδὲ διάφορα μέρη κατακερματιζόμενα εἰς πολλὰ γεννητὰ, ἀλλ’ ἢ ὡς ὁ λόγος ἀπαιτεῖ) ἔν τι γεννητὸν τὸν ἄνθρωπον πολυμερὲς πρὸς τοῦ θεοῦ γεγονέναι φαμέν. οὕτως ἀνάγκη, εἰ μὴ κεχώρισται τῆς ὕλης ὁ θεὸς, ἐν τὸ ἀγέννητον εἶναι λέγειν. εἰ δὲ κεχωρίσθαι φήσει τις, ἀνάγκη εἶναί τι τὸ ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων, ὅπερ καὶ τὸν χωρισμὸν αὐτῶν δείκνυσιν. ἀδύνατον γὰρ ἐν διαστάσει ἐξετάζεσθαί τι ἀπό τινος, οὐκ ὄντος ἑτέρου καθ’ ὃ ἡ διάστασις ἑκατέρου γίνεται· ὅπερ οὐ μέχρι τούτου ἵσταται καὶ μόνου, ἀλλὰ καὶ πλείστων ὅσων. ὃν γὰρ ἐπὶ τῶν", + "candidate_score": 0.642932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6_8", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas . Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2275", + "psc_text": "γεννήματα, ἢ καὶ, ὥσπερ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις, πλεῖστα, τοῦ σπέρματος εἰς πολλοὺς τόπους μεριζομένου, οὗ δὴ ὅλον ἕκαστόν ἐστι, πῶς οὐ διδάσκει τοῦτο τοὺς βουλομένους μανθάνειν ὡς ὅπου τὸ μέρος ταὐτόν ἐστι τῷ ὅλῳ, τοῦτο ἐν τῇ αὐτοῦ οὐσίᾳ τὸ ποσὸν εἶναι ὑπερβέβηκεν, ἄποσον δὲ αὐτὸ εἶναι ���ξ ἀνάγκης; οὕτω γὰρ ἂν μένοι τὸ αὐτὸ, τοῦ ποσοῦ κλεπτομένου, ἅτε μὴ μέλον αὐτῷ ποσότητος καὶ ὄγκου, ὡς ἂν τῆς οὐσίας αὐτοῦ ἕτερόν τι οὔσης. ἄποσον ἄρα ἡ ψυχὴ καὶ οἱ λόγοι.” “ Ὅτι δὲ εἰ σῶμα εἴη ἡ ψυχὴ, οὔτε τὸ αἰσθάνεσθαι, οὔτε τὸ νοεῖν, οὔτε τὸ ἐπίστασθαι, οὔτε ἀρεταὶ ταὶ οὔτετιτῶν καλῶν ἔσται, ἐκ τῶνδεδῆλον. εἴ τι μέλλει αἰσθάνεσθαί τινος, ἕν αὐτὸ δεῖ εἶναι καὶ τῷ αὐτῷ παντὸς ἀντιλαμβάνεσθαι· καὶ εἰ διὰ πολλῶν αἰσθητηρίων πλείω τὰ εἰσιόντα εἴη, ἢ πολλαὶ περὶ ἓν ποιότητες, κἂν δι᾿ ἑνὸς ποικίλον , οἷον πρόσωπον. οὐ γὰρ ἄλλο μὲν ῥινὸς, ἄλλο δὲ ὀφθαλμοῦ, ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.639196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_40", + "bdc_text": "sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1031", + "psc_text": "‚ διὰ τὴν σεμνότητα τοῦ νόμου ‚ ἣν προὴμαι διασαφῆσαί σοι, Φιλόκρατες ‚ δι’ ἣν ἔχεις φιλομάθειαν.” Ταῦτα μὲν ὁ ἀρχιερεὺς τοῖς ἥκουσιν ὡς αὐτὸν Ἕλλησι περὶ τῆς ἀλληγορουμένης ἐν τοῖς ἱεροῖς νόμοις ἰδέας διεστείλατο, ὡς ἂν μέλλουσι ταῖς ἐκδο- θησομέναις περιτεύξεσθαι τῶν γραφῶν ἑρμηνείαις. ὁ δὲ Ἀριστόβουλος καὶ τῆς κατ᾿ Ἀριστοτέλην φιλοσοφίας πρὸς τῇ πατρίῳ μετειληχὼς, (ὁποῖα περὶ τῶν ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις φερομένων ὡς περὶ θεοῦ μελῶν διῆλθεν ἐπακοῦσαι καιρός· οὗτος δ᾿ αὐτὸς ἐκεῖνος, οὗ καὶ ἡ δευτέρα τῶν Μακκαβαίων ἐν ἀρχῇ τῆς βίβλου μνημονεύει·) ἐν τῷ πρὸς Πτολεμαῖον τὸν βασιλέα συγγράμματι τοῦτον καὶ αὐτὸς διασαφεῖ τὸν τρόπον “Πλὴν ἱκανῶς εἰρημένων πρὸς τὰ προκείμενα ζητήματα ἐπεφώνησας καὶ σὺ, βασιλεῦ, διότι σημαίνεται διὰ τοῦ νόμου τοῦ παρ᾿ ἡμῖν καὶ χεῖρες καὶ βραχίων καὶ πρόσωπον καὶ πόδες καὶ περίπατος ἐπὶ τῆς θείας δυνάμεως· ἃ τεύξεται λόγου κα- θήκοντος καὶ οὐκ ἀντιδοξήσει τοῖς προειρημένοις ὑφ᾿ ἡμῶν οὐδέν. παρακαλέσαι δέ σε βούλομαι", + "candidate_score": 0.637018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_40", + "bdc_text": "sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2161", + "psc_text": "ἥκιστα αὐτῶν πεφροντίκαμεν, τῆ τῶν κρειττόνων ἀσκήσει τὰς ἑαυτῶν ἀναθέντες ψυχάς. τούτου δὴ οὖν σὺν θεῷ διὰ τῆς ἀληθείας ἡμῖν ἐπισφραγισθέντος, τὰ μὲν τῆς Προπαρασκευῆς ἐνταῦθά μοι περιγραφήσεται· μεταβὰς δὲ ἐπὶ τὴν ἐντελεστέραν ὑπόθεσιν τῆς Εὐαγγελικῆς Ἀποδείξεως, ἀπὸ τοῦ λείποντος τῆς καθ’ ἡμῶν κατηγορίας σκέμματος τὴν καταρχὴν τῆς δευτέρας ἐπισυνάψω πρα- γματείας. Ἠν δὲ τοῦτο ἐπιμεμφόμενον ἡμῖν, ὅτι δὴ τὰ Εβραίων λόγια τῶν πατρίων προτιμήσαντες οὐ τὸν ὅμοιον τῷ Ἰουδαίων βίον ζηλοῦντες προειλόμεθα· πρὸς ὃ μετὰ τὴν τοῦ παρόντος λόγου συμπλήρωσιν, θεοῦ συνεργοῦντος, ἀπαντῆσαι πειράσομαι. τα���τῃ γὰρ ἡγοῦμαι τοῖς πρώτοις τὰ δεύτερα ὥσπερ ὑφ’ ἑνὶ δεσμῷ συμπλακέντα μίαν τὴν καθόλου διάνοιαν τοῦ παντὸς ἀποτελέσειν λόγου. τό γε μὴν παρὸν, ἐπειδὴ πέφηνεν ἐν τοῖς πρὸ τούτου συγγράμμασιν ἡ κατὰ Πλάτωνα φιλισοφία τοτὲ μὲν τοῖς Ἑβραίων συμφωνοῦσα λόγοις , τοτὲ δὲ πρὸς αὐτοὺς διεστῶσα, ἐν οἷς ἐλήλεγκται καὶ πρὸς τὰ αὐτὴ ἀρέσκοντα διαφωνοῦσα· τὰ δὲ κατὰ τοὺς ἄλλους τοὺς δὴ φυσικοὺς ἐπικληθέντας", + "candidate_score": 0.636823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_15_17", + "bdc_text": "Dedicatorię nihil subieci : si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1393", + "psc_text": "δηλωθέντος συγγράμματος ἐπαγγελίας τοιαῦτά τινα ἦν· τὰς δ᾿ ἐν μέρει τῶν λεχθέντων προτάσεις, καὶ τούτων τὰς ἐπι- λύσεις , τήν τε λογικὴν πραγματείαν οἰκείως τῇ τῶν ἀνδρῶν σοφίᾳ τε καὶ φωνῇ διὰ πασῶν τῶν παρ᾿ αὐτοῖς προφητικῶν γραφῶν φερομένην , ὅτῳ φίλον, τῆς τούτων ἐντεύξεως τὰς βίβλους ἐπὶ σχολῆς μετὰ χεῖρας λαβὼν εἴσεται. εἰ δέ τις καὶ τῆς γλώσσης αὐτῆς φιλοκάλως γένοιτο ἐν πείρᾳ, ἴδοι ἂν, οἷα παρὰ βαρβάροις , ἄνδρας λογικωτάτους οὐδὲν σοφιστῶν οὐδὲ ῥητόρων ἀποδέοντας τῇ οἰκείᾳ γλώσσῃ. εἶεν δ᾿ ἂν αὐτοῖς καὶ ἔμμετροι ποιήσεις, ὡς ἡ μεγάλη Μώσεως ᾠδὴ, καὶ τοῦ Δαβὶδ ὁ ριη΄ Ψαλμὸς, τῷ καλουμένῳ παρ᾿ Ἕλλησιν ἡρῴῳ μέτρῳ συντεταγμένοι. φασὶ γοῦν ἑξάμετρα εἶναι ταῦτα, δι᾿ ἑκκαίδεκα συλ- λαβῶν πεποιημένα. καὶ τὰ λοιπὰ δὲ τὰ παρ᾿ αὐτοῖς στιχήρη δι᾿ ἐπῶν λέγεται τριμέτρων τε καὶ τετρα- μέτρων κατὰ τὴν οἰκείαν αὐτῶν συγκεῖσθαι φωνήν. καὶ τὰ μὲν τῆς λέξεως αὐτοῖς ὧδέ πη λογικῆς συνέσεως ἔχει, τὰ δὲ", + "candidate_score": 0.633856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6_8", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas . Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_921", + "psc_text": "εἰ δὲ κεχωρίσθαι φήσει τις, ἀνάγκη εἶναί τι τὸ ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων, ὅπερ καὶ τὸν χωρισμὸν αὐτῶν δείκνυσιν. ἀδύνατον γὰρ ἐν διαστάσει ἐξετάζεσθαί τι ἀπό τινος, οὐκ ὄντος ἑτέρου καθ’ ὃ ἡ διάστασις ἑκατέρου γίνεται· ὅπερ οὐ μέχρι τούτου ἵσταται καὶ μόνου, ἀλλὰ καὶ πλείστων ὅσων. ὃν γὰρ ἐπὶ τῶν δύο ἀγεννήτων εἴπομεν λόγον, τοῦτον ἐξ ἀνάγκης ὁμοίως προχωρεῖν, εἰ τὰ ἀγέννητα δοθείη τρία. καὶ γὰρ ἐπὶ τούτων ἐροίμην ἂν εἰ κεχώρισται ἀλλήλων, ἢ αὖ πάλιν ἕκαστον ἥνωται τῷ πλησίον. εἰ μὲν γὰρ ἡνῶσθαί τις εἰπεῖν ἐθέλοι, τὸν αὐτὸν ἀκούσει τῷ πρώτῳ λόγον· εἰ δ’ αὖ πάλιν κεχωρίσθαι, οὐ φεύξεται τὴν ἐξ ἀνάγκης τοῦ χωρίζοντος ὑπόστασιν.” “Αν δὲ ἄρα τις καὶ τρίτον εἶναι λέξῃ λόγον ὡς ἁρμόζοντα περὶ τῶν ἀγεννήτων λέγεσθαι, τουτέστι τὸ μήτε κεχωρίσθαι τῆς ὕλης τὸν θεὸν μήτ’ αὖ πάλιν ὡς ἐν μέρει ἡνῶσθαι, εἶναι δὲ καθάπερ ἐν τόπῳ τῇ ὕλῃ τὸν θεὸν, ἢ καὶ τὴν ὕλην ἐν", + "candidate_score": 0.633529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6_8", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas . Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1918", + "psc_text": "εἶναι θελῆσαι· Θαμύρου δὲ ἀηδόνος , Θερσίτην δὲ πιθήκου βίον ἑλέσθαι. ποῦ δ’ ἂν εἴη τὰ τῆς μετὰ τὴν ἐνθένδε ἀπαλλαγὴν κρίσεως , ἣν ἐν μὲν τῷ περὶ ψυχῆς ὑπογράφων φησὶν, ὡς “Ἐπειδὰν ἀφίκωνται οἱ τετελευτηκότες εἰς τὸν τόπον οἷ ὁ δαίμων ἕκαστον κομίζει , . . . καὶ οἳ μὲν ἂν δόξωσι μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες ἃ δὴ αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν , ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται εἰς τὴν λίμνην, καὶ ἐκεῖ οἰκοῦσί τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν τε ἀδικημάτων διδόντες δίκας ἀπολύονται, εἴ τίς τι ἠδίκηκε, τῶν τε εὐεργεσιῶν τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν ἀξίαν ἕκαστος. οἳ δ’ ἂν δόξωσιν ἀνιάτως ἔχειν διὰ τὰ μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων, ἢ ἱεροσυλίας πολλὰς καὶ μεγάλας ἢ φόνους ἀδίκους καὶ παρανόμονς πολλοὺς ἐξειργασμένοι, ἢ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα τυγχάνει ὄντα , τούτους δὲ ἡ προσήκουσα μοῖρα ῥίπτει εἰς τὸν Τάρταρον, ὅθεν οὔ ποτε ἐκβαίνουσι.” Καὶ τὰ μὲν περὶ τῶν ἀσεβῶν ὧδέ πη διῆλθε. περὶ", + "candidate_score": 0.633505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6_8", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas . Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1430", + "psc_text": "εἶναί τε ὁμοῦ ταὐτὸν καὶ μὴ εἶναι. εἰ δὲ οὕτως ἔχει σχολῇ γ’ ἂν ἄλλο τι εἷναι δύναιτο, τοῦ ὄντος αὐτοῦ μὴ ὄντος κατὰ αὐτὸ τὸ ὄν. τὸ γὰρ ὂν ἀίδιόν τε βέβαιόν τε ἐστὶν, ἀεὶ κατὰ ταὐτὸν, οὐδὲ γέγονε μὲν, ἐφθάρη δὲ, οὐδ’ ἐμεγεθύνετο μὲν, ἐμειώθη δέ· οὐδὲ μὴ ἐγένετό πω πλέον, ἢ ἔλασσον· καὶ μὲν δὴ τά τε ἄλλα καὶ οὐδὲ τοπικός κινηθήσεται. οὐδὲ γὰρ θέμις αὐτῷ κινηθῆναι , οὐδὲ μὲν ὀπίσω, οὐδὲ πρόσω· οὔτε ἄνω ποτὲ οὔτε κάτω· οὐδ’ εἰς δεξιὰ, οὐδ’ εἰς ἀριστερὰ μεταβήσεταί ποτε τὸ ὄν· οὔτε περὶ τὸ μέσον ποτε ἑαυτοῦ κινηθήσεται, ἀλλὰ μᾶλλον καὶ ἐστήξεται καὶ ἀραρός τε καὶ ἑστήκὸς ἔσται κατὰ ταὐτὰ ἔχον ἀεὶ καὶ ὡσαύτως.” Καὶ ἐξῆς μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει “ Τοσαῦτα μὲν οὖν μοι πρὸ ὁδοῦ. αὐτὸς δ’ οὐκίτι σχηματισθήσομαι , οὐδ’ ἀγνοεῖν φήσω τὸ ὄνομα τοῦ ἀσωμάτου· καὶ γὰρ κινδυνεύει νῦν ἤδη ἥδιον εἶναι εἰπεῖν μᾶλλον ἢ μὴ εἰπεῖν.", + "candidate_score": 0.631544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_41_43", + "bdc_text": "Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere . Vale , vale . Salvi sint omnes tui .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_409", + "psc_text": "δὲ πάντων διελθεῖν εὔλογον δι’ ὧν ὁ προειρημένος συγγραφεὺς ἐν οἷς ἐπέγραψε Περὶ τῆς τῶν ἐμψύχων ἀποχῆς\" μὴ χρῆναί φησι μήτε τῷ ἐπὶ πάντων θεῷ μήτε ταῖς μετ’ αὐτὸν θείαις δυνάμεσι γεῶδες μηδὲν μήτε θυμιᾶν μήτε θύειν· ἀλλό- τρια γὰρ τὰ τοιαῦτα ἢ κατὰ τὴν πρέπουσαν εὐσέβειαν. \" Θεῷ μὲν τῷ ἐπὶ πᾶσιν, ὥς τις ἀνὴρ σοφὸς ἔφη, μηδὲν τῶν αἰσθητῶν μήτε θυμιῶντες μήτ’ ἐπονομάζοντες· οὐδὲν γὰρ ἔνυλον ὃ μὴ τῷ ἀύλῳ εὐθύς ἐστιν ἀκάθαρτον. διὸ οὐδὲ λόγος τούτῳ ὁ κατὰ φω- 28 Θεῷ — ] Porphyr. De abstin. 2, 34. νὴν οἰκεῖος, οὐδ᾿ ὁ ἔνδον, ὅταν πάθει ψυχῆς ᾖ μεμολυσμένος· διὰ δὲ σιγῆς καθαρᾶς καὶ τῶν περὶ αὐτοῦ καθαρῶν ἐννοιῶν θρησκεύομεν αὐτόν. δεῖ ἄρα συναφθέντας καὶ ὁμοιωθέντας αὐτῷ τὴν αὑτῶν ἀναγωγὴν θυσίαν ἱερὰν προσάγειν τῷ θεῷ, τὴν αὐτὴν δὲ καὶ ὕμνον οὖσαν καὶ ἡμῶν σωτηρίαν. ἐν ἀπαθείᾳ ἄρα τῆς ψυχῆς, τοῦ δὲ θεοῦ θεωρίᾳ ἡ θυσία αὕτη τελεῖται.” “Τοῖς", + "candidate_score": 0.623438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_28", + "bdc_text": "mitto ergo Germanicum , sicut a Musculo translatum est ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2049", + "psc_text": "θεωρητὰ, ταῦτα μέντοι κινεῖσθαι ἐν τῷ κενῷ καὶ διὰ τοῦ κενοῦ· εἶναι δὲ καὶ αὐτὸ τὸ κενὸν ἄπειρον καὶ τὰ σώματα ἄπειρα. συμβεβηκέναι δὲ τοῖς σώμασι τρία ταῦτα, σχήματα, μέγεθος, βάρος, ἀλλ᾿ ὁ μὲν Δημόκριτος ἔλεγε δύο, μέγεθος καὶ σχῆμα· ὁ δὲ Ἐπἐκουρος τούτοις καὶ τρίτον βάρος προσέθηκεν. ἀνάγκη γὰρ, φησὶ, κινεῖσθαι τὰ σώματα τῇ τοῦ βάρους πληγῇ, ἐπεὶ οὐ κινηθήσεται. εἶναι δὲ τὰ σχήματα τῶν ἀτόμων περιληπτὰ , οὐκ ἄπειρα· μὴ γὰρ εἶναι μήτε ἀγκιστροειδεῖς , μήτε τριαινοειδεῖς , μήτε κρικοειδεῖς· ταῦτα γὰρ τὰ σχήματά ἐστιν εὔθραυστα, αἶ δὲ ἄτομοι ἀπαθεῖς, ἄθραυστοι· ἴδια δὲ ἔχειν σχή- ματα λόγῳ θεωρητά. καὶ εἴρηται ἄτομος οὐχ ὅτι ἐστὶν ἐλαχίστη , ἀλλ᾿ ὅτι οὐ δύναται τμηθῆναι, ἀπαθὴς οὖσα καὶ ἀμέτοχος κενοῦ ’ ὥστε ἐὰν εἴπῃ ἄτομον, ἄθραυστον λέγει , ἀπαθῆ , ἀμέτοχον κενοῦ. ὅτι δέ ἐστιν ἄτομος σαφές· καὶ γάρ ἐστι στοιχεῖα καὶ ζῷα κενὰ καὶ ἡ μονάς.” “ Ἐμπεδοκλῆς Μέτωνος, Ἀκραγαντῖνος, τέτταρα", + "candidate_score": 0.614896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_920", + "psc_text": "νομίζω, εἰ καὶ τὰ μάλιστα δοκεῖς προλαβὼν τοῦτο προστεθεικέναι τῷ λόγῳ, τὸ πάντως ἐξ ἀνάγκης τὸ ἕτερον δεῖν λέγειν, ἢ ὅτι κεχώρισται τῆς ὕλης ὁ θεὸς θεὸς, ἢ αὖ πάλιν ὅτι ἀμέριστος αὐτῆς τυγχάνει. εἰ μὲν οὖν ἡνῶσθαί τις αὐτὸν εἰπεῖν ἐθέλοι, ἕν τὸ ἀγέννητον λέξει· ἑκάτερον γὰρ τούτων μέρος ἔσται τοῦ πλησίον· ἀλλήλων δὲ μέρη τυγχάνοντα οὐκ ἔσται ἀγέννητα δύο, ὡς οὐδὲ διάφορα μέρη κατακερματιζόμενα εἰς πολλὰ γεννητὰ, ἀλλ’ ἢ ὡς ὁ λόγος ἀπαιτεῖ) ἔν τι γεννητὸν τὸν ἄνθρωπον πολυμερὲς πρὸς τοῦ θεοῦ γεγονέναι φαμέν. οὕτως ἀνάγκη, εἰ μὴ κεχώρισται τῆς ὕλης ὁ θεὸς, ἐν τὸ ἀγέννητον εἶναι λέγειν. εἰ δὲ κεχωρίσθαι φήσει τις, ἀνάγκη εἶναί τι τὸ ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων, ὅπερ καὶ τὸν χωρισμὸν αὐτῶν δείκνυσιν. ἀδύνατον γὰρ ἐν διαστάσει ἐξετάζεσθαί τι ἀπό τινος, οὐκ ὄντος ἑτέρου καθ’ ὃ ἡ διάστασις ἑκατέρου γίνεται· ὅπερ οὐ μέχρι τούτου ἵσταται καὶ μόνου, ἀλλὰ καὶ πλείστων ὅσων. ὃν γὰρ ἐπὶ τῶν", + "candidate_score": 0.613275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_921", + "psc_text": "εἰ δὲ κεχωρίσθαι φήσει τις, ἀνάγκη εἶναί τι τὸ ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων, ὅπερ καὶ τὸν χωρισμὸν αὐτῶν δείκνυσιν. ἀδύνατον γὰρ ἐν διαστάσει ἐξετάζεσθαί τι ἀπό τινος, οὐκ ὄντος ἑτέρου καθ’ ὃ ἡ διάστασις ἑκατέρου γίνεται· ὅπερ οὐ μέχρι τούτου ἵσταται καὶ μόνου, ἀλλὰ καὶ πλείστων ὅσων. ὃν γὰρ ἐπὶ τῶν δύο ἀγεννήτων εἴπομεν λόγον, τοῦτον ἐξ ἀνάγκης ὁμοίως προχωρεῖν, εἰ τὰ ἀγέννητα δοθείη τρία. καὶ γὰρ ἐπὶ τούτων ἐροίμην ἂν εἰ κεχώρισται ἀλλήλων, ἢ αὖ πάλιν ἕκαστον ἥνωται τῷ πλησίον. εἰ μὲν γὰρ ἡνῶσθαί τις εἰπεῖν ἐθέλοι, τὸν αὐτὸν ἀκούσει τῷ πρώτῳ λόγον· εἰ δ’ αὖ πάλιν κεχωρίσθαι, οὐ φεύξεται τὴν ἐξ ἀνάγκης τοῦ χωρίζοντος ὑπόστασιν.” “Αν δὲ ἄρα τις καὶ τρίτον εἶναι λέξῃ λόγον ὡς ἁρμόζοντα περὶ τῶν ἀγεννήτων λέγεσθαι, τουτέστι τὸ μήτε κεχωρίσθαι τῆς ὕλης τὸν θεὸν μήτ’ αὖ πάλιν ὡς ἐν μέρει ἡνῶσθαι, εἶναι δὲ καθάπερ ἐν τόπῳ τῇ ὕλῃ τὸν θεὸν, ἢ καὶ τὴν ὕλην ἐν", + "candidate_score": 0.613141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_724", + "psc_text": "τὴν ἀναφορὰν, τοιαῦτα οἶόν ἐστι καρφῶν τε τι- νῶν διακρατήσεις καὶ περι·στροφαὶ, καὶ τριχῶν ἐπαφαί τε καὶ ἐκτάσεις, καὶ ὅσα τούτοις ὁμοίως γίνεται. ὅτι μὲν γὰρ γίνεται καὶ αὐτὰ γνώριμον· οὐ μὴν ἔχει τὴν κατὰ τὸ τέλος καὶ τὴν οὑ χάριν αἰτίαν. τὰ μὲν οὖν οὕτω γινόμενα ἀσκόπως καὶ ἀπλῶς γινόμενα οὐδεμίαν εὔλογον ἔχει διαίρεσιν · τῶν δὲ ἐπί τι τὴν ἀναφορὰν ἐχόντων καί τινος γιγνομένων χάριν τὰ μὲν κατὰ φύσιν, τὰ δὲ κατὰ λόγον γίγνεται. τὰ τε γὰρ φύσιν αἰτίαν ἔχοντα τῆς γενέσεως κατά τινας ἀριθμοὺς καὶ τάξιν ὡρισμένην πρόεισιν ἐπί τι τέλος, ἐν ᾧ γιγνόμενα τοῦ γίγνεσθαι παύονται , εἰ μή τι αὐτοῖς ἐνστὰν ἐμποδὼν γίγνοιτο τῇ κατὰ φύσιν αὐ- τῶν ἐπὶ τὸ προκείμενον ὁδῷ. ἀλλὰ καὶ τὰ κατὰ λόγον γιγνόμενα ἔχει τι τέλος. οὐδὲν γὰρ ὡς ἔτυχε τῶν κατὰ λόγον γιγνομένων γίγνεται , ἀλλ’ ἐπί τινα σκοπὸν ἡ ἀναφορὰ πᾶσιν αὐτοῖς. ἔστι δὲ κατὰ λόγον γιγνόμενα ὅσα", + "candidate_score": 0.602325, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam", + "max_score": 0.667724, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_133", + "psc_text": "radix neque ramus. Et orietur vobis qui timetis nomen meum sol justitiae, et sanitas in pennis ejus, et egrediemini, et salietis sicut vituli de vinculis relaxati, et 983 conculcabitis iniquos, et erunt cinis subter [Al. inter] pedes vestros, in die qua ego facio, dicit Dominus omnipotens. Quia laborare me fecerunt impii in sermonibus suis, et dixerunt: Omnis qui facit malum, bonus est in conspectu Domini, et tales ei placent: et, vanus est qui servit Deo: et, quod emolumentum, quia custodivimus praecepta ejus, et ambulavimus tristes coram Domino exercituum (Sap. II, in fin.)? Et adversum eorum verba temeraria locuti sunt timentes Deum, et unusquisque cum suo proximo contulerunt ea quae ad timorem Dei pertinent: attendit Dominus et audivit, et scriptus est liber monumenti his qui timent Dominum, et cogitant nomen ejus, et cum dies venerit, habere se eos in peculium pollicetur, et parcere eis sicut parcit homo filio suo servienti sibi,", + "candidate_score": 0.667724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_37_39", + "bdc_text": "Wenn das buͤchli us ist , so schickend mir so vil exemplar[ia ] , als üch der Frosch[ower ] laßen wil , und zwei laßend mir binden . Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_130", + "psc_text": "timentibus Deum, singulis cum proximo suo, qui verba blasphemiae, nec audire voluere 982 nec dicere, attendit Dominus et audivit, et scriptus est liber monumenti coram eo, timentibus, et cogitantibus nomen ejus: ut cum dies judicii venerit, reddat et blasphemantibus poenas, et timentibus praemia. Liber autem scriptus est, de quo in Daniele legimus: Throni positi sunt, et libri aperti sunt (Dan. VII, 10) . Et erunt Domino exercituum in peculium timentes Dominum, in die qua judicii tempus advenerit. Pro peculio in Hebraeo legitur SGOLLA ( ), quod Aquila περιούσιον, et caeteri περιποίησιν interpretati sunt. Timentes igitur Dominum, qui locuti sunt cum proximo suo, et ad verba blasphemiae responderunt, erunt in die judicii in peculium, et parcet eis: quia omnis homo sub peccato. Sive eliget eos, sicut eligere solet homo filium suum servientem sibi. In quo duplex affectus est, et pietatis in filium, et servitutis in famulum. Et tunc qui nunc blasphematis", + "candidate_score": 0.653864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_36_38", + "bdc_text": "Haec modo . Wenn das buͤchli us ist , so schickend mir so vil exemplar[ia ] , als üch der Frosch[ower ] laßen wil , und zwei laßend mir binden . Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_130", + "psc_text": "timentibus Deum, singulis cum proximo suo, qui verba blasphemiae, nec audire voluere 982 nec dicere, attendit Dominus et audivit, et scriptus est liber monumenti coram eo, timentibus, et cogitantibus nomen ejus: ut cum dies judicii venerit, reddat et blasphemantibus poenas, et timentibus praemia. Liber autem scriptus est, de quo in Daniele legimus: Throni positi sunt, et libri aperti sunt (Dan. VII, 10) . Et erunt Domino exercituum in peculium timentes Dominum, in die qua judicii tempus advenerit. Pro peculio in Hebraeo legitur SGOLLA ( ), quod Aquila περιούσιον, et caeteri περιποίησιν interpretati sunt. Timentes igitur Dominum, qui locuti sunt cum proximo suo, et ad verba blasphemiae responderunt, erunt in die judicii in peculium, et parcet eis: quia omnis homo sub peccato. Sive eliget eos, sicut eligere solet homo filium suum servientem sibi. In quo duplex affectus est, et pietatis in filium, et servitutis in famulum. Et tunc qui nunc blasphematis", + "candidate_score": 0.639096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_19_21", + "bdc_text": "Bi uns ist nüt nüws , dann das von dem ermürten löuffer in Meiland vil und mengerlei red ist ; fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_63", + "psc_text": "nuptias, et in illud incurrere, quod in alio loco scriptum est: Ne sis justus multum (Eccl. VII, 17) . Ad sinistram divertere, est cum quis luxuriae se tradit et libini, et scandalizat multos in lege: cui melius est, ut mola 961 asinaria ligetur circa collum, et in mare praecipitetur, quam scandalizet unum de minimis. Infirmos autem faciunt multos, qui cum credentes in Christo fidei robur acceperint, infirmari eos faciunt negligentia conversationis suae, quibus rectissime dicitur: Irritum fecistis pactum Levi, pactum vitae et pacis, et caetera, quae pertinere ad officium diximus sacerdotis. Quam ob causam, et ego, inquit, dedi vos contemptibiles et humiles omnibus populis, ut vos contemnerent, et pro honore et gloria, quasi dejectos humilesque calcarent: Sicut non servastis vias meas, et accepistis faciem in lege. Inter omnia peccata Levi, sive eorum qui ex Levi sunt, sacerdotum Dei, illud et ultimum et maximum ponitur, quare accipiant faciem in lege, ut", + "candidate_score": 0.638524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_23_25", + "bdc_text": "hatt den mitt recht angnon ; stat die sach imm rechten und ist ein wilder handel . Gott wett , es were alles vermitten! Von Genff hör ich noch nüt , wie es mitt dem Hieronymo gang .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_88", + "psc_text": "Reversus ergo populus de Babylone, et videns cunctas in circuitu nationes, ipsosque Babylonis idolis servientes, abundare divitiis, vigere corporibus, omnia quae bona putantur in saeculo possidere; se vero qui habeat [ Al. habebat] notitiam Dei, squalore, inedia, servitute coopertum, scandalizatur et dicit: Non est in rebus humanis providentia, omnia casu feruntur incerto, nec Dei judicio gubernantur, quin potius mala [ Al. mali et boni] ei placent, et bona displicent: aut certe si Deus cuncta dijudicat, ubi est illius aequum justumque judicium? Istiusmodi quaestionem mens incredula futurorum quotidie suscitat Deo, et cum viderit iniquos potentes, sanctos humiles illos rebus omnibus affluere, hos ne ea quidem quae ad victum necessaria sunt, habere; et interdum surdis auribus caecisque oculis, et omni parte membrorum ulceribus, et infirmitate depressos, qualis in Evangelio (Luc. XVI) Lazarus legitur, qui ante fores divitis 969 purpurati, desiderabat micis, quae abjiciuntur de mensarum reliquiis, inopem animam sustentare; divitem vero tantae", + "candidate_score": 0.621188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_27_29", + "bdc_text": "Latinum exemplar modo non est mihi ad manus ; mitto ergo Germanicum , sicut a Musculo translatum est ; exhibuimus enim primo senatui nostro legendum .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_4", + "psc_text": "putans fuisse qui scripsit, secundum illud quod de Joanne legimus: Ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam (Mat. XI, 10) . Quod nos omnino non recipimus, ne animarum de coelo ruinas suscipere compellamur. Alios commentarios in hunc prophetam legisse me nescio: excepto Apollinaris brevi libello, cujus non tam interpretatio quam interpretationis puncta dicenda sunt. INCIPIT LIBER. (CAP. I) (Cap. I.--Vers. 1.) Onus verbi Domini ad Israel, in manu Malachi. LXX: Assumptio verbi Domini super Israel, in manu angeli ejus. Quid significet onus, id est, pondus, quod Hebraice MASSA ( ), et ab Aquila ἅρμα dicitur, vel quid λῆμμα, id est, assumptio, quod et Septuaginta et caeteri interpretes transtulerunt, in aliis prophetis diximus. Nam et Naum scribit: Onus Ninive: liber Visionis Naum Elcesaei (Num. II) . Et Abacuc: Onus quod vidit Abacuc propheta (Abac. I) . Et Zacharias: Onus verbi Domini in terra Adrach, et Damasci requiei ejus (Zach. IX", + "candidate_score": 0.610871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_24", + "bdc_text": "stat die sach imm rechten und ist ein wilder handel .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_62", + "psc_text": "pertinere personam, nec ad eos qui illius cultui dedicati sunt, etiamsi ego taceam prudens lector intelligit. Et est sensus: Ego vos volui facere quae priori capitulo continentur, et de quibus per Moysen in Deuteronomio sum locutus: Date Levi doctrinam ejus, et veritatem viro justo (Deut. XXXIII, 8, sec. LXX) , et reliqua: vos autem recessistis de via recta, sive declinastis, dicente me: Non declines neque ad dextram, neque ad sinitram (Deut. V, 32) ; et infirmos fecistis multos in lege, sive scandalizastis, ut Aquila et Symmachus verterunt. Declinare ad dextram, est abstinere a cibis quos Deus creavit ad utendum: condemnare nuptias, et in illud incurrere, quod in alio loco scriptum est: Ne sis justus multum (Eccl. VII, 17) . Ad sinistram divertere, est cum quis luxuriae se tradit et libini, et scandalizat multos in lege: cui melius est, ut mola 961 asinaria ligetur circa collum, et in mare praecipitetur, quam", + "candidate_score": 0.605838, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2", + "max_score": 0.667077, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_242", + "psc_text": "PRO MELETH,, INTELLIGENTIAE DAVID. Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus. Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus: non est qui faciat bonum. Deus de coelo prospexit super filios hominum: ut videat si est intelligens, ÷ aut ** requirens Deum. Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt: non est qui faciat bonum, non est usque ad unum. Nonne scient ÷ omnes ** qui operantur iniquitatem: qui devorant plebem meam, ut cibum panis? Deum non invocaverunt: illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor. Quoniam Deus dissipavit ossa eorum, qui hominibus placent: confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos. Quis dabit ex Sion salutare Israel? cum converterit Deus captivitatem plebis suae, exsultabit Jacob, ÷ et ** laetabitur Israel. IN FINEM, PRO MELETH, INTELLECTUS DAVID. Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus: corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in voluntatibus suis. Non est qui faciat bonum: non est usque ad unum. Dominus", + "candidate_score": 0.667077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_10", + "psc_text": "LIBRUM PSALMORUM. Psalterium Romae dudum positus emendaram, et juxta Septuaginta interpretes, licet cursim, magna illud ex parte correxeram. Quod quia rursum videtis, o Paula et Eustochium, scriptorum vitio depravatum, plusque antiquum errorem, quam novam emendationem valere: cogitis, ut veluti quodam novali, scissum jam arvum exerceam, et obliquis sulcis renascentes spinas eradicem: aequum esse, dicentes, ut quod crebro male pullulat, crebrius succidatur. Unde consueta praefatione commoneo tam vos, quibus forte labor iste desudat, quam eos qui exemplaria istiusmodi habere voluerint, ut quae diligenter emendavi, cum cura et diligentia transcribantur. Notet sibi unusquisque vel jacentem lineam, vel signa radiantia: id est, vel obelos ÷ vel asteriscos +. Et ubicumque viderit virgulam praecedentem ÷, ab ea usque ad duo puncta ** quae impressimus, sciat in Septuaginta translatoribus [ Al. interpretibus] plus haberi. Ubi autem stellae + similitudinem perspexerit, de Hebraeis voluminibus additum noverit, aeque usque ad duo puncta, juxta Theodotionis dumtaxat editionem, qui", + "candidate_score": 0.654255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_38_40", + "bdc_text": "Sind gott trülich befolhen , et boni , quaeso , meas ineptias consule ; stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_10", + "psc_text": "LIBRUM PSALMORUM. Psalterium Romae dudum positus emendaram, et juxta Septuaginta interpretes, licet cursim, magna illud ex parte correxeram. Quod quia rursum videtis, o Paula et Eustochium, scriptorum vitio depravatum, plusque antiquum errorem, quam novam emendationem valere: cogitis, ut veluti quodam novali, scissum jam arvum exerceam, et obliquis sulcis renascentes spinas eradicem: aequum esse, dicentes, ut quod crebro male pullulat, crebrius succidatur. Unde consueta praefatione commoneo tam vos, quibus forte labor iste desudat, quam eos qui exemplaria istiusmodi habere voluerint, ut quae diligenter emendavi, cum cura et diligentia transcribantur. Notet sibi unusquisque vel jacentem lineam, vel signa radiantia: id est, vel obelos ÷ vel asteriscos +. Et ubicumque viderit virgulam praecedentem ÷, ab ea usque ad duo puncta ** quae impressimus, sciat in Septuaginta translatoribus [ Al. interpretibus] plus haberi. Ubi autem stellae + similitudinem perspexerit, de Hebraeis voluminibus additum noverit, aeque usque ad duo puncta, juxta Theodotionis dumtaxat editionem, qui", + "candidate_score": 0.653558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_42_44", + "bdc_text": "Vale , vale . Salvi sint omnes tui . Salutant vos nostri omnes .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_660", + "psc_text": "[ Lamech. ] Allevat Dominus omnes qui ruunt: et erigit omnes elisos. [ Ain. ] Oculi omnium in te sperant, Domine: et tu das escam illis in tempore opportuno. [ Phe. ] Aperis tu manum tuam; et imples omne animal [ Ms. omnem animam] benedictione. [ Sade. ] Justus Dominus in viis suis: et sanctus in omnibus operibus suis. [ Coph. ] Prope est Dominus omnibus invocantibus eum, in veritate. [ Res. ] Voluntatem timentium se faciet: et orationes eorum exaudiet, et salvos faciet eos. [ Sin. ] Custodit Dominus omnes diligentes se [ Ms. eum]: et omnes peccatores disperdet. [ Thav. ] Laudem Domini loquetur os meum: et benedicat omnis caro nomen sanctum ejus in aeternum, et in saeculum saeculi. PSALMUS CXLV. ALLELUIA, ÷ AGGAEI, ET ZACHARIAE ** Lauda, anima mea, Dominum, laudabo Dominum in vita mea: psallam Deo meo quamdiu fuero. Nolite confidere in principibus, in filiis hominum,", + "candidate_score": 0.618881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_426", + "psc_text": "Quoniam omnes dies nostri defecerunt, et nos in ira tua defecimus. Anni nostri sicut aranea meditabuntur: dies annorum nostrorum in ipsis septuaginta anni. Si autem in potentatibus octoginta anni: et plurimum eorum labor et dolor. Quoniam supervenit super nos mansuetudo: et corripiemur. Quis novit potestatem irae tuae? aut [ Ms. et] prae timore iram tuam [ Ms. irae tuae] dinumerare? Dexteram tuam, Domine, notam fac nobis: et eruditos corde in sapientia: Convertere, Domine, aliquantulum, et deprecare super servos tuos. Repleti sumus mane misericordia tua: exsultavimus, et delectati sunt in omnibus diebus nostris. Delectati sunt pro diebus, in [ Ms. tac in] quibus nos humiliasti: et annis, in quibus vidimus mala. Respice in servos tuos, et in opera tua, Domine: et dirige filios eorum. Et sit splendor Domini Dei nostri super nos: et opera manuum nostrarum dirige super nos. PSALMUS XC. ÷ LAUS CANTICI DAVID ** Qui habitat in adjutorio Altissimi,", + "candidate_score": 0.607104, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.666443, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Tam abest , ut aegre feram , charissime domine compater , quae de praefatione mea scribis , ut potius maximas tibi agam gratias tuumque erga me candorem et studium maximopere laudem mihique de eo gratulor . Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_449", + "psc_text": "superemicet. quid multa? capti hospitis genua complector iumenta sisto, frena ligo sarcinas solvo, quaesitum volumen invenio produco, lectito excerpo maxima ex magnis capita defrustans. tribuit et quoddam dictare celeranti scribarum sequacitas saltuosa compendium, qui comprehendebant signis quod litteris non tenebant. quibus lacrimis sane maduerimus mutuo vicissim fletu rigati, tunc cum ab amplexu saepe repetito separaremur, longum est dixisse nec refert; quod triumphali sufficit gaudio, spoliis onustum caritatis et spiritalis compotem praedae me domum rettuli. quaeris nunc, quid de manubiis meis iudicem; nollem adhuc prodere, quo diuturnius expectatione penderes; plus me enim ulciscerer, si quod sensi tacerem. sed iam nec ipse frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras", + "candidate_score": 0.666443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_40_42", + "bdc_text": "sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere . Vale , vale .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.659299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.656981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_40_42", + "bdc_text": "sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere . Vale , vale .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_248", + "psc_text": "animum tuum bene metior, modo citius venies, quando non ad epulas sed ad lacrimas evocaris. vale. Sidonius Ruricio suo salutem Officii sermone praefato bybliopolam nostrum 1 non gratiose sed iudicialiter expertus insinuo, cuius ut fidem in pectore, sic in opere celeritatem circa dominum te 2 mihi sibique communem satis abunde probavi, librum igitur hic ipse deportat heptateuchi, scriptum velocitate summa, summo nitore, quamquam et a nobis relectum et retractatum. defert volumen et prophetarum, licet me absente decursum, sua tamen cura manuque de supervacuis sententiis cruderatum, nec semper illo contra legente, qui promiserat operam suam; credo, quia infirmitas fuerit impedimento, quominus pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium,", + "candidate_score": 0.656504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_40_42", + "bdc_text": "sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere . Vale , vale .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.650715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_40_42", + "bdc_text": "sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere . Vale , vale .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_460", + "psc_text": "perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est quique supradicto tamdiu potes uti libello, ut eum non amplius zothecula tua quam memoria concludat. haec et his plura fors aliquis. ego vero cuncta praetereo et malo precari veniam quam reatum, si hoc esse creditur, deprecari. praesentum quoque neglegentiam litterarum nunc nec excuso, primum quod, etsi cupiam, parum cultius scribere queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat. at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque", + "candidate_score": 0.649608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Tam abest , ut aegre feram , charissime domine compater , quae de praefatione mea scribis , ut potius maximas tibi agam gratias tuumque erga me candorem et studium maximopere laudem mihique de eo gratulor . Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", + "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", + "candidate_score": 0.648574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_1_3", + "bdc_text": "Tam abest , ut aegre feram , charissime domine compater , quae de praefatione mea scribis , ut potius maximas tibi agam gratias tuumque erga me candorem et studium maximopere laudem mihique de eo gratulor . Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ; quia enim urgebas me , ut maturarem illam , scripsi festinanter et proinde quoque incogitanter et impudenter et gaudeo , quod illa ad me sit remissa ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.648417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_1_3", + "bdc_text": "Tam abest , ut aegre feram , charissime domine compater , quae de praefatione mea scribis , ut potius maximas tibi agam gratias tuumque erga me candorem et studium maximopere laudem mihique de eo gratulor . Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ; quia enim urgebas me , ut maturarem illam , scripsi festinanter et proinde quoque incogitanter et impudenter et gaudeo , quod illa ad me sit remissa ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_449", + "psc_text": "superemicet. quid multa? capti hospitis genua complector iumenta sisto, frena ligo sarcinas solvo, quaesitum volumen invenio produco, lectito excerpo maxima ex magnis capita defrustans. tribuit et quoddam dictare celeranti scribarum sequacitas saltuosa compendium, qui comprehendebant signis quod litteris non tenebant. quibus lacrimis sane maduerimus mutuo vicissim fletu rigati, tunc cum ab amplexu saepe repetito separaremur, longum est dixisse nec refert; quod triumphali sufficit gaudio, spoliis onustum caritatis et spiritalis compotem praedae me domum rettuli. quaeris nunc, quid de manubiis meis iudicem; nollem adhuc prodere, quo diuturnius expectatione penderes; plus me enim ulciscerer, si quod sensi tacerem. sed iam nec ipse frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras", + "candidate_score": 0.648151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.646944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_1_3", + "bdc_text": "Tam abest , ut aegre feram , charissime domine compater , quae de praefatione mea scribis , ut potius maximas tibi agam gratias tuumque erga me candorem et studium maximopere laudem mihique de eo gratulor . Certe eadem omnia , quae tu scribis et cogitas , inter scribendum ego quoque ipse cogitavi et maxime tum , postquam eam iam dimisissem ; quia enim urgebas me , ut maturarem illam , scripsi festinanter et proinde quoque incogitanter et impudenter et gaudeo , quod illa ad me sit remissa ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", + "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", + "candidate_score": 0.645959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_460", + "psc_text": "perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est quique supradicto tamdiu potes uti libello, ut eum non amplius zothecula tua quam memoria concludat. haec et his plura fors aliquis. ego vero cuncta praetereo et malo precari veniam quam reatum, si hoc esse creditur, deprecari. praesentum quoque neglegentiam litterarum nunc nec excuso, primum quod, etsi cupiam, parum cultius scribere queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat. at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque", + "candidate_score": 0.645081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_457", + "psc_text": "operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici. scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta placuissent, ut nulla tibi displicitura confiderem; huc item, quisquis iudicii eventus foret, vidi partibus meis nequaquam pietatis ex solido constare rationem, si non saltim vobis esset anterius allatum volumen, etsi non videretur oblatum; sub hoc scilicet temperamento, ut, si forte placuissem, non vos arrogantia praeterisse, si secus, non vos improbitas expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam", + "candidate_score": 0.644443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_39_41", + "bdc_text": "stolidior sum , quam qui quicquam vulgare deberem ; sed quia libell ipse tibi placuit et prelo ipse commisisti , antequam ego hoc factum esse scirem , fac ergo quoque , quod reliquum est , ut praefatio aliquo modo rei conveniat . Certe non potui propter brevitatem temporis saepius relegere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_180", + "psc_text": "manibus habebam. legebamus pariter laudabamus iocabamurque et, quae vota communia sunt, illum lectio, me ille capiebat, cum repente puer familiaris adstitit vultuosus. cui nos: quid ita? et ille: lectorem, inquit, Constantem nomine pro foribus vidi a dominis Simplicio et Apollinare redeuntem; dedit quidem litteras quas acceperat sed perdidit quas recepit. quibus agnitis serenitas laetitiae meae confestim nubilo superducti maeroris insorduit tantamque mihi bilem nuntii huiusce contrarietas excitavit, ut per plurimos dies illum ipsum hermam stolidissimum venire ante oculos meos inexoratus arcuerim, laturus aegre, si mihi apices aut quoscumque aut quorumcumque non redderet, taceam vestros, qui mihi, dum recti compos animus durat, minime frequentes maxime desiderabiles iudicabuntur. 4, at postquam nostra sensim temporis intervallo ira defremuit, percontor admissum,1 num verbo quippiam praeterea detulisset. respondit ipse, quamquam esset trepidus et sternax et prae reatu balbutiret ore, caecutiret intuitu, totum quo instrui, quo delectari valerem, paginis quae intercidissent fuisse mandatum, quocirca recurrite ad", + "candidate_score": 0.643036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", + "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", + "candidate_score": 0.63815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_21_23", + "bdc_text": "er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ; hatt den mitt recht angnon ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_392", + "psc_text": "multum domino vacat vel ipsi, dum responsa petit subactus orbis. istic Saxona caerulum videmus assuetum ante salo solum timere; cuius verticis extimas per oras non contenta suos tenere morsus altat lammina marginem comarum, et sic crinibus ad cutem recisis decrescit caput additurque vultus. hic tonso occipiti, senex Sygamber, postquam victus es, elicis retrorsum cervicem ad veterem novos capillos. hic glaucis Herulus genis vagatur, imos Oceani colens recessus algoso prope concolor profundo. hic Burgundio septipes frequenter flexo poplite supplicat quietem. istis Ostrogothus viget patronis vicinosque premens subinde Chunos, his quod subditur, hinc superbit illis. hinc, Romane, tibi petis salutem, et contra Scythicae plagae catervas, si quos Parrhasis ursa fert tumultus, Eorice, tuae manus rogantur, ut Martem validus per inquilinum defendat tenuem Garumna Thybrim. ipse hic Parthicus Arsaces precatur, aulae Susidis ut tenere culmen possit foedere sub stipendiali. nam quod partibus arma Bosphoranis grandi hinc surgere sentit apparatu, maestam Persida iam sonum", + "candidate_score": 0.636429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11_13", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere . Ideo da operam , ut illa non sit incommoda prorsus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.635189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_10_12", + "bdc_text": "supervacua tantum rescidi . Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem . Sed non possum me amplius a dedicatione retrahere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_460", + "psc_text": "perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est quique supradicto tamdiu potes uti libello, ut eum non amplius zothecula tua quam memoria concludat. haec et his plura fors aliquis. ego vero cuncta praetereo et malo precari veniam quam reatum, si hoc esse creditur, deprecari. praesentum quoque neglegentiam litterarum nunc nec excuso, primum quod, etsi cupiam, parum cultius scribere queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat. at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque", + "candidate_score": 0.63328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_15_17", + "bdc_text": "Dedicatorię nihil subieci : si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.63278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_15_17", + "bdc_text": "Dedicatorię nihil subieci : si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_460", + "psc_text": "perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est quique supradicto tamdiu potes uti libello, ut eum non amplius zothecula tua quam memoria concludat. haec et his plura fors aliquis. ego vero cuncta praetereo et malo precari veniam quam reatum, si hoc esse creditur, deprecari. praesentum quoque neglegentiam litterarum nunc nec excuso, primum quod, etsi cupiam, parum cultius scribere queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat. at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque", + "candidate_score": 0.629221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_8", + "bdc_text": "Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_457", + "psc_text": "operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici. scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta placuissent, ut nulla tibi displicitura confiderem; huc item, quisquis iudicii eventus foret, vidi partibus meis nequaquam pietatis ex solido constare rationem, si non saltim vobis esset anterius allatum volumen, etsi non videretur oblatum; sub hoc scilicet temperamento, ut, si forte placuissem, non vos arrogantia praeterisse, si secus, non vos improbitas expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam", + "candidate_score": 0.627765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_16_18", + "bdc_text": "si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam . Si quid amplius tibi possum praestare , praestabo .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.624912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.622531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_16_18", + "bdc_text": "si placet tibi aliquid addere , fac , obsecro , de tuo . Libellorum Musculi 12 mitto exemplaria , utriusque 6 , nec est , quod solvas quicquam . Si quid amplius tibi possum praestare , praestabo .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_460", + "psc_text": "perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est quique supradicto tamdiu potes uti libello, ut eum non amplius zothecula tua quam memoria concludat. haec et his plura fors aliquis. ego vero cuncta praetereo et malo precari veniam quam reatum, si hoc esse creditur, deprecari. praesentum quoque neglegentiam litterarum nunc nec excuso, primum quod, etsi cupiam, parum cultius scribere queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat. at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque", + "candidate_score": 0.621637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_11", + "bdc_text": "Et nisi illi iam scirent consilium meum de dedicando eis libello , rescinderem omnem dedicationem nihilque praeter ad lectorem praefationem praefigerem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_460", + "psc_text": "perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est quique supradicto tamdiu potes uti libello, ut eum non amplius zothecula tua quam memoria concludat. haec et his plura fors aliquis. ego vero cuncta praetereo et malo precari veniam quam reatum, si hoc esse creditur, deprecari. praesentum quoque neglegentiam litterarum nunc nec excuso, primum quod, etsi cupiam, parum cultius scribere queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat. at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque", + "candidate_score": 0.620901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_163", + "psc_text": "litium spectat, breve quidem saepe est audientiae sed diuturnum semper iniuriae, vale, Sidonius Simplicio suo salutem Solet dicere currentem mones qui rogatum ut faciat quod facturus fuerat etiam non rogatus. percontere forsitan, quo spectet ista praemitti, baiulus apicum sedulo precatur, ut ad vos a me litteras ferat, cuius a nobis itinere comperto id ipsum erat utique, si tacuisset, orandus; namque hoc officium vester potius amor quam geruli respectus elicuit. ceterum hic ipse beneficium se computat meruisse, qui praestitit, quamquam identidem quod poposcit acceperit, sed quae nobis amicitiarum iura minime agnoscens. unde quamquam absens facile coniecto, quo repente stupore ferietur, cum intuitu nostri dignanter admissus intellexerit se paginam meam magis otiose flagitasse quam tradere, videre mihi videor, ut homini non usque ad invidiam per-faceto nova erunt omnia, cum invitabitur peregrinus ad domicilium, trepidus ad conloquium, rusticus ad laetitiam, pauper ad mensam, et cum apud crudos caeparumque crapulis esculentos hic agat vulgus,", + "candidate_score": 0.62027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_3", + "bdc_text": "quia enim urgebas me , ut maturarem illam , scripsi festinanter et proinde quoque incogitanter et impudenter et gaudeo , quod illa ad me sit remissa ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", + "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", + "candidate_score": 0.606241, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf003", + "work_id": "tlg1205.tlg001.perseus-grc2", + "max_score": 0.66587, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "tlg1205.tlg001.perseus-grc2_window_3", + "psc_text": "ἡμῶν τι σκέψασθαι, ὅπως παυσώμεθά ποτε ὑπὸ τῶν συκοφαντῶν σφαττόμενοι. Οὐδὲ γὰρ εἰς χρήματα ἡ παρὰ τῶν διωκόντων ζημία, οὐδὲ εἰς ἐπιτιμίαν ἡ αἰσχύνη, ἢ εἰς ἄλλο τι τῶν μειζόνων ἡ βλάβη· τούτων γὰρ καταφρονοῦμεν, κἂν τοῖς πολλοῖς δοκῇ σπουδαῖα, δέροντα οὐ μόνον μὴ ἀντιπαίειν οὐδὲ μὴν δικάζεσθαι τοῖς ἄγουσι καὶ ἁρπάζουσιν ἡμᾶς μεμαθηκότες, ἀλλὰ τοῖς μέν, κἂν κατὰ κόῤῥης προσπηλακίζωσι, καὶ τὸ ἕτερον παίειν παρέχειν τῆς κεφαλῆς μέρος, τοῖς δέ, εἰ τὸν χιτῶνα ἀφαιροῖντο, ἐπιδιδόναι καὶ τὸ ἱμάτιον. Ἀλλ᾿ εἰς τὰ σώματα καὶ τὰς ψυχάς, ὅταν ἀπείπωμεν τοῖς χρήμασιν, ἐπιβουλεύουσιν ἡμῖν, κατασκεδάζοντες ὄχλον ἐγκλημάτων· ἃ ἡμῖν μὲν οὐδὲ μέχρις ὑπονοίας, τοῖς δὲ ἀδολεσχοῦσι καὶ τῷ ἐκείνων πρόσεστι γένει. Καὶ εἰ μέν τις ἡμᾶς ἐλέγχειν ἔχει ἢ μικρὸν ἢ μεῖζον ἀδικοῦντας, κολάζεσθαι οὐ παραιτούμεθα, ἀλλὰ καὶ ἥτις πικροτάτη καὶ ἀνηλεὴς τιμωρία ὑπέχειν ἀξιοῦμεν. Εἰ δὲ μέχρις ὀνόματος ἡ κατηγορία (εἰς γοῦν τὴν σήμερον ἡμέραν ἃ περὶ ἡμῶν λογοποιοῦσιν ἡ κοινὴ", + "candidate_score": 0.66587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_28_30", + "bdc_text": "mitto ergo Germanicum , sicut a Musculo translatum est ; exhibuimus enim primo senatui nostro legendum . Quid senatus scripserit , nondum habeo ;", + "psc_chunk_id": "tlg1205.tlg001.perseus-grc2_window_51", + "psc_text": "μέν, ὂν δὲ οὐδέποτε; Περὶ νοητοῦ καὶ αἰσθητοῦ διαλεγόμενος ὁ Πλάτων τὸ μὲν ἀεὶ ὄν, τὸ νοητόν, ἀγένητον εἶναι διδάσκει, τὸ δὲ οὐκ ὄν, τὸ αἰσθητόν, γενητόν, ἀρχόμενον εἶναι καὶ παυόμενον. Τούτῳ καὶ οἱ ἀπὸ τῆς στοᾶς τῷ λόγῳ ἐκπυρωθήσεσθαι τὰ πάντα καὶ πάλιν ἔσεσθαί φασιν, ἑτέραν ἀρχὴν τοῦ κόσμου λαβόντος. Εἰ δέ, καίτοι δισσοῦ αἰτίου κατ᾿ αὐτοὺς ὄντος, τοῦ μὲν δραστηρίου καὶ καταρχομένου, καθὸ ἡ πρόνοια, τοῦ δὲ πάσχοντος καὶ τρεπομένου, καθὸ ἡ ὕλη, ἀδύνατον δέ ἐστι καὶ προνοούμενον ἐπὶ ταὐτοῦ μεῖναι τὸν κόσμον γενόμενον, πῶς ἡ τούτων μένει σύστασις, οὐ φύσει ὄντων ἀλλὰ γενομένων; Τί δὲ τῆς ὕλης κρείττους οἱ θεοί, τὴν σύστασιν ἐξ ὕδατος· ἔχοντες; Ἀλλ᾿ οὐδὲ κατ᾿ αὐτοὺς ὕδωρ τοῖς πᾶσιν ἀρχή. Ἔκ τε ἁπλῶν καὶ μονοειδῶν τί ἂν συστῆναι στοιχείων δύναιτο; Δε�� δὲ καὶ τῇ ὕλῃ τεχνίτου καὶ ὕλης τῷ τεχνίτῃ. Ἢ πῶς ἂν γένοιτο τὰ ἐκτυπώματα χωρὶς τῆς ὕλης ἢ τοῦ τεχνίτου; Οὔτε πρεσβυτέραν", + "candidate_score": 0.608214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "tlg1205.tlg001.perseus-grc2_window_65", + "psc_text": "δεσμὰ καὶ τὸν τάρταρον χρόνον ὑπὸ καιρῶν τρεπόμενον καὶ ἀφανῆ γινόμενον, πρὸς τοίνυν τούτους φαμέν· εἴτε χρόνος ἐστὶν ὁ Κρόνος, μεταβάλλει, εἴτε καιρός, τρέπεται, εἴτε σκότος ἢ πάγος ἢ οὐσία ὑγρά, οὐδὲν αὐτῶν μένει· τὸ δὲ θεῖον καὶ ἀθάνατον καὶ ἀκίνητον καὶ ἀναλλοίωτον· οὔτε ἄρα ὁ Κρόνος οὔτε τὸ ἐπ᾿ αὐτῷ εἴδωλον θεός. Περὶ δὲ τοῦ Διός, εἰ μὲν ἀήρ ἐστι γεγονὼς ἐκ Κρόνου, οὗ τὸ μὲν ἄρσεν ὁ Ζεύς, τὸ δὲ θῆλυ Ἥρα (διὸ καὶ ἀδελφὴ καὶ γυνή), ἀλλοιοῦται, εἰ δὲ καιρός, τρέπεται· οὔτε δὲ μεταβάλλει οὔτε μεταπίπτει τὸ θεῖον. Τί δεῖ πλέον λέγοντα ἐνοχλεῖν ὑμῖν, οἳ ἄμεινον τὰ παρ᾿ ἑκάστοις τῶν πεφυσιολογηκότων οἴδατε, ἢ οἶα περὶ τῆς φύσεως ἐνόησαν οἱ συγγραψάμενοι, ἢ ἃ περὶ τῆς Ἀθηνᾶς ἣν φρόνησιν διὰ πάντων διήκουσάν φασιν, ἢ περὶ τῆς Ἴσιδος ἣν φύσιν αἰῶνος, ἐξ ἧς πάντες ἔφυσαν καὶ δι᾿ ἦς πάντες εἰσί, λέγουσιν, ἢ περὶ τοῦ Ὀσίριδος οὖ σφαγέντος ὑπὸ Τυφῶνος τοῦ", + "candidate_score": 0.606444, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1", + "max_score": 0.665842, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4_6", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque . Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "facio? oror et dies est, occido et nox est. si cursum meum seruauero, demorabor mundi salutem. festinemus ad redemptionem etiam nostram: festinare debeo etiam ipse ad nouam uitam; erit enim beneficio crucis, qua uniuersa renouantur, et sol nouus et caelum nouum. festino ergo ut illum possim uidere solem iustitiae inluminantem animas uniuersorum. sed quid faciam ? ipse uult post triduum fieri resurrectionem. inueni quid faciam, ut et moras non F faciam et numerum dierum custodiam. non faciam integrum diem et integram noctem. adbreuiabo horas, ut tribus quidem diebus et noctibus sit inter mortuos dominus Iesus, citius tamen quam trium dierum et noctium interualla patiuntur resurgat a mortuis. adbreuiabo igitur horas, ubi ascenderit crucem. a sexta hora statim fiat nox, ne uideam domini passionem, sed fugiam parricidalis persecutionis spectaculum. occidam et erit nox horarum trium, egrediar et innouabo diem, ut sit horarum trium: percursus est primus dies, sequetur nox secunda spatio", + "candidate_score": 0.665842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_18_20", + "bdc_text": "Si quid amplius tibi possum praestare , praestabo . Bi uns ist nüt nüws , dann das von dem ermürten löuffer in Meiland vil und mengerlei red ist ; fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "19 et omnes om. DP' 20 ueterascent BP'C opertifl (eras.) opertorium P 21 mutuabuntur P (u alt. s. u.) 24 et gentes DP 25 sinagoga P sinagoga illud B milibus, uel quia nunc adsui caelum uidetur nebulis et caligine nocturnisque tenebris et croceo diei surgentis rubore diuersa ac discolora specie saepe contextum — tunc autem nox non erit amplius et non indigebunt luce lucernae et lumine solis. quia dominusinluminabitsuper eos, sicut dixit Iohannes — uel quia nae hisbis qui adsuunt ceruicalia ad euertendas animas populi. § 25 deploranti F prophetae miseriam nostrae fragilitatis, quae et in hac uita requiem non haberet et uniuersa subito incursu mortis amitteret, spiritus sanctus infudit tamdiu non resurrecturos homines, donec ueniret qui non adsueret uetera nouis nec uestimentum nouum conmitteret in uestimentum uetus, sed omnia faceret noua, sicut ipse dixit: ecce faciam noua. ipse est enim resurrectio, primogenitus ex mortuis, in quo omnes quidem 635", + "candidate_score": 0.640984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_26_28", + "bdc_text": "Üwer schriben schic k ich üch hie wider und das unser darmitt ; Latinum exemplar modo non est mihi ad manus ; mitto ergo Germanicum , sicut a Musculo translatum est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_247", + "psc_text": "atque B usitati muneris praebitorem, ut in subueniendo, si mentummeritum hominis offendit, diuinum non offendat exemplum. dicit aliqui: (quando suscepit eum deus)? ut hoc adstruamus, ueni mecum ad scripturae sacrae exordium, uide quomodo dominus manibus suis de Iutoluto hominem figurauerit, unde et hic ipse in posterioribus dicit: manus tuae fecerunt me et plasmauerunt me. quasi figulus quidam deus fabricam carnis est operatus humanae. et ad Hieremiam dicitur: descende in domum figuli, et illic audies uerba mea. figulo utique C saepe contingit, ut dum uas fingitur, cadat de manibus eius et iterum colligat lutum, ut uas reformet. denique et Hieremias dicit: descendi et uidi quo modo cecidit uas, quod ipse faciebat in manibus suis. et iterum inquit: fecit uas aliud quo modo placuit illi. recte ergo susceptor dicitur, quia manibus suis nos ipse suscepit, ipse formauit. humani figuli uasa sunt illa, alia in honorem, alia in contumeliam. omnes sumus fictilia uasa:", + "candidate_score": 0.614194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_4", + "bdc_text": "si vel in nonum eam pressissem diem , quod ille tamen de annis loquitur , mutassem plaeraque .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_29", + "psc_text": "in nocte diem D in diem (die BP') noctem cet., fort. diem in nocte; in diem noctem mutauisse Henricus Schenkl 2 recipit P prae- dixerat DP1 3 erat om. B 4 didicerat DP' ? etiam ad redemptionem BDP' 8 ipsam B quia B 9 renouantur uniuersa DP 12 et s. u. D 13 dierum meorum B 14 adbrebiabo P abbreuiabo B adbreuiando C oras P quidem horas in tribus B 15 et PPC ac D et tribus B citius ... trium om. DP' spatio relicto 17 adbrebiabo P adbreuiando C 21 percussus PBC 22 sequetur Gelenius sequitur libri secunda C secundo cet. sequetur B sequitur cet. 23 resurgit PDP* 24 tamquam] sicut DP* dies inluminabitur. hic est ille dies magnus. quem Abraham uidit et gauisus est, de quo et Dauid dixit: hic est dies, quem fecit dominus; exultemus et laetemur in eo, cui non ministerio laboris, sed fructu exultationis interero.", + "candidate_score": 0.602714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_19", + "bdc_text": "Bi uns ist nüt nüws , dann das von dem ermürten löuffer in Meiland vil und mengerlei red ist ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "19 et omnes om. DP' 20 ueterascent BP'C opertifl (eras.) opertorium P 21 mutuabuntur P (u alt. s. u.) 24 et gentes DP 25 sinagoga P sinagoga illud B milibus, uel quia nunc adsui caelum uidetur nebulis et caligine nocturnisque tenebris et croceo diei surgentis rubore diuersa ac discolora specie saepe contextum — tunc autem nox non erit amplius et non indigebunt luce lucernae et lumine solis. quia dominusinluminabitsuper eos, sicut dixit Iohannes — uel quia nae hisbis qui adsuunt ceruicalia ad euertendas animas populi. § 25 deploranti F prophetae miseriam nostrae fragilitatis, quae et in hac uita requiem non haberet et uniuersa subito incursu mortis amitteret, spiritus sanctus infudit tamdiu non resurrecturos homines, donec ueniret qui non adsueret uetera nouis nec uestimentum nouum conmitteret in uestimentum uetus, sed omnia faceret noua, sicut ipse dixit: ecce faciam noua. ipse est enim resurrectio, primogenitus ex mortuis, in quo omnes quidem 635", + "candidate_score": 0.602444, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "pta0007.pta008.pta-grc1", + "max_score": 0.664951, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_20_22", + "bdc_text": "fürcht , wir werdind noch durch die sach in unruͦ w und liden kan. Hie ist ein schuͦmacher , der do sol grett han : er wette , das , wenn das rei ßlauffen den großen Hansen nüt sötte schaden als deß sch[ultheßen ] N[egerli ] sun und aber arm gsellen drumb ans halßysen muͤßtind , das der sch[ultheß ] selbs und alle , die sich der sach annemind , bi imm dinnen hangetind . Die red ist für den sch[ultheß ] kan ;", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta008.pta-grc1_window_227", + "psc_text": "ὁρᾷ,· οὐδὲ Παῦλος γοῦν πλουτῶν ἐν παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει κινδύνου ἀπήλλακται τοῦ ὡς ἐπὶ τούτοις ἐν τῷ ὑπεραίρεσθαι ἁμαρτάνειν, ἀλλὰ δεῖται σκόλοπος τοῦ σατανᾶ κολαφίζοντος αὐτὸν, ἵνα μὴ ὑπεραίρηται. κἂν συνειδῇ τις ἑαυτῷ τὰ κρείττονα καὶ ἀναπτερωθῇ ἀπὸ τῶν κακῶν, ἀναγινωσκέτω τὸ εἰρημένον ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Παραλειπομένων περὶ Ἐζεκίου, ὅστις πεπτωκέναι λέγεται ἀπὸ τοῦ ὕψους τῆς καρδίας αὐτοῦ. εἰ δὲ, ἐπεὶ μὴ πλείονα περὶ τοῦ πένητος εἰρήκαμεν, καταφρονεῖ τις, ὡς μὴ πειρασμοῦ τοῦ περὶ τῆς πενίας, ἴστω ὅτι ὁ ἐπιβουλεύων ἐπιβουλεύει ὑπὲρ τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα, καὶ μάλιστα ἐπεὶ κατὰ τὸν Σολομῶντα ὁ πτωχὸς οὐχ ὑφίσταται ἀπειλήν. τί δὲ δεῖ λέγειν, ὅσοι διὰ τὸν σωματικὸν πλοῦτον, μὴ καλῶς αὐτὸν οἰκονομήσαντες, τὴν μετὰ τοῦ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ πλουσίου χώραν ἐν τῇ κολάσει εἰλήφασι, καὶ ὅσοι ἀγεννῶς τὴν πενίαν φέροντες, δουλοπρεπέστερον καὶ ταπεινότερον ἢ κατὰ τὰ ἐν τοῖς ἁγίοις πρέποντα ἀναστρεφόμενοι, τῆς ἐπουρανίου ἐλπίδος ἀποπεπτώκασιν; οὐδὲ οἱ μεταξὺ", + "candidate_score": 0.664951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_5_7", + "bdc_text": "Mitto nunc abbreviationem , in qua tamen paucas quoque horas consumpsi , ne facerem aliquam moram . Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta008.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ τὸν περὶ τοῦ, τίνα τρόπον εὔχεσθαι δεῖ, καὶ τίνα ἐπὶ τῆς εὐχῆς λέγειν πρὸς θεὸν. καὶ ποῖοι καιροὶ ποίων καιρῶν πρὸς τὴν εὐχήν εἰσιν ἐπιτηδειότεροι τὸν διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῶν ἀποκαλύψεων εὐλαβούμενον, μή τις εἰς αὐτὸν λογίσηται ὑπὲρ ὃ βλέπει ἢ ἀκούει ἐξ αὐτοῦ, ὁμολογεῖν καθὸ δεῖ προσεύχεσθαι μὴ εἰδέναι· ὃ γὰρ δεῖ προσεύξασθαι, φησὶ, καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν. ἀναγκαῖον δὲ οὐ τὸ προσεύχεσθαι μόνον ἀλλὰ καὶ τὸ προσεύχεσθαι καθὸ δεῖ καὶ προσεύχεσθαι ὃ δεῖ. ἵνα γὰρ καὶ ὃ δεῖ προσεύχεσθαι δυνηθῶμεν καταλαβεῖν, ἐλλιπές ἐστι τοῦτο, ἐὰν μὴ καὶ τὸ καθὸ δεῖ προσλάβωμεν. τί δὲ ἡμῖν ὄφελος τοῦ καθὸ δεῖ, μὴ εἰδόσιν εὔχεσθαι ὃ δεῖ; τὸ μὲν οὖν ἕτερον τούτων, λέγω δὴ τὸ ὃ δεῖ. οἱ λόγοι εἰσὶ τῆς εὐχῆς, τὸ δὲ καθὸ δεῖ ἡ κατάστασις τοῦ εὐχομένου· οἷον ὡς ἐπὶ παραδείγματος τὸ μὲν ὃ δεῖ· αἰτεῖτε τὰ μεγάλα, καὶ τὰ μικρὰ ὑμῖν προστεθήσεται, καὶ αἰτεῖτε τὰ ἐπουράνια, καὶ", + "candidate_score": 0.649593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_6_8", + "bdc_text": "Vides tantum me decidisse , ut tertia aut quarta vix supersit pars ; subiicio tamen et illa tibi , ut , quaecunque adhuc tibi supervacua videantur , demas ac tollas . Videtur haec minus odiosa , et fortassis adhuc plura decidissem , nisi prior illa illis fuisset lecta .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta008.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ τὸν περὶ τοῦ, τίνα τρόπον εὔχεσθαι δεῖ, καὶ τίνα ἐπὶ τῆς εὐχῆς λέγειν πρὸς θεὸν. καὶ ποῖοι καιροὶ ποίων καιρῶν πρὸς τὴν εὐχήν εἰσιν ἐπιτηδειότεροι τὸν διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῶν ἀποκαλύψεων εὐλαβούμενον, μή τις εἰς αὐτὸν λογίσηται ὑπὲρ ὃ βλέπει ἢ ἀκούει ἐξ αὐτοῦ, ὁμολογεῖν καθὸ δεῖ προσεύχεσθαι μὴ εἰδέναι· ὃ γὰρ δεῖ προσεύξασθαι, φησὶ, καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν. ἀναγκαῖον δὲ οὐ τὸ προσεύχεσθαι μόνον ἀλλὰ καὶ τὸ προσεύχεσθαι καθὸ δεῖ καὶ προσεύχεσθαι ὃ δεῖ. ἵνα γὰρ καὶ ὃ δεῖ προσεύχεσθαι δυνηθῶμεν καταλαβεῖν, ἐλλιπές ἐστι τοῦτο, ἐὰν μὴ καὶ τὸ καθὸ δεῖ προσλάβωμεν. τί δὲ ἡμῖν ὄφελος τοῦ καθὸ δεῖ, μὴ εἰδόσιν εὔχεσθαι ὃ δεῖ; τὸ μὲν οὖν ἕτερον τούτων, λέγω δὴ τὸ ὃ δεῖ. οἱ λόγοι εἰσὶ τῆς εὐχῆς, τὸ δὲ καθὸ δεῖ ἡ κατάστασις τοῦ εὐχομένου· οἷον ὡς ἐπὶ παραδείγματος τὸ μὲν ὃ δεῖ· αἰτεῖτε τὰ μεγάλα, καὶ τὰ μικρὰ ὑμῖν προστεθήσεται, καὶ αἰτεῖτε τὰ ἐπουράνια, καὶ", + "candidate_score": 0.632039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1503_sent_26", + "bdc_text": "Üwer schriben schic k ich üch hie wider und das unser darmitt ;", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta008.pta-grc1_window_204", + "psc_text": "ὑπὲρ ἃ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ τὰ ὑπὲρ ἃ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη. καὶ ταῦτα δέ μοι δοκεῖ ἀναγκαιότατα ἐξητάσθαι, ἵνα τό τε σήμερον νοηθῇ καὶ τὸ καθ’ ἡμέραν, ὅτε τὸν · ἐπιούσιον ἄρτον δοθῆναι ἡμῖν ἀπὸ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ εὐχόμεθα. εἰ κατὰ τελευταῖον δὲ βιβλίον πρότερον ἐξετάζομεν τὸ ἡμῶν, ἐπεὶ λέγεται οὐχί· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον ἀλλὰ τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν καθ’ ἡμέραν, ὅμως γε ἐξεταστέον, πῶς ἡμῶν ἐστιν ὁ ἄρτος οὗτος. διδάσκει δὴ ὁ ἀπόστολος ὅτι εἴτε ζωὴ εἴτε θάνατος εἴτε ἐνεστῶτα εἴτε μέλλοντα, πάντα τῶν ἁγίων ἐστί· περὶ οὗ οὐκ ἀναγκαῖον ἐπὶ τοῦ παρόντος λέγειν. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, ἢ ὡς Λουκᾶς· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφήκαμεν παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν. περὶ τῶν ὀφειλημάτων καὶ ὁ ἀπόστολος λέγει· ἀπόδοτε πᾶσι τὰς ὀφειλὰς. τῷ τὸν φόρον τὸν", + "candidate_score": 0.598162, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file