diff --git "a/1/1561.json" "b/1/1561.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/1/1561.json" @@ -0,0 +1,2930 @@ +{ + "letter_id": "1561", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1561", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.046871, + 0.046758, + 0.056382, + 0.05744, + 0.057536, + 0.040786, + 0.052731, + 0.041833, + 0.050169, + 0.052107, + 0.054139, + 0.052459, + 0.039737, + 0.048058, + 0.040646, + 0.039345, + 0.059709, + 0.054851, + 0.052665, + 0.055777 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.706717, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18_20", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.706717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18_20", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.697801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18_20", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.691432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18_20", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.688157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18_20", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.683738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_19_21", + "bdc_text": "Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.680712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_19_21", + "bdc_text": "Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.678418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_10_12", + "bdc_text": "Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", + "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", + "candidate_score": 0.668892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_19_21", + "bdc_text": "Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.666699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_10_12", + "bdc_text": "Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.666098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_19_21", + "bdc_text": "Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2464", + "psc_text": "acuto et docto cito solvi potuerit quod quaerebas. Jamdudum autem finire deberem, si te tantum scirem fuisse lecturum quod flagitasti ut rescriberem. Felix in Christo vivas, fili charissime. EPISTOLA CLIV. Macedonius Augustino, significans se praestitisse quod ab ipso verecunde adeo petierat; tum etiam ipsius libros magna cum voluptate et admiratione perlegisse. Domino merito venerabili et vere suspiciendo patri AUGUSTINO episcopo, MACEDONIUS. 1. Miro modo afficior sapientia tua, et in illis quae edidisti, et in his quae interveniens pro sceleratis mittere non gravaris. Nam et illa tantum habent acuminis, scientiae, sanctitatis, ut nihil supra sit: et haec tantum verecundiae, ut nisi faciam quod mandas, culpam penes me remanere, non in negotio esse dijudicem, domine merito venerabilis, et vere suspiciende pater. Non enim instas (quod plerique homines istius loci faciunt) ut quodcumque sollicitus volueris, extorqueas; sed quod tibi a judice tot curis obstricto petibile visum fuerit, admones subserviente verecundia, quae maxima difficilium", + "candidate_score": 0.665726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_19_21", + "bdc_text": "Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.665594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_19_21", + "bdc_text": "Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.665041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.664706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_44_46", + "bdc_text": "Scripsit ad te dux Suffolchiae , filia eius , Haddonus , Elmerus et Scinnerus , quorum literas ad te misi omnes , ut supra ostendi . Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.661532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_28_30", + "bdc_text": "Inventus est hisce diebus magnus thesaurus optimorum librorum : Basilius in Esaiam et Psalmos Graece , et aliquot alia scripta , seu fragmenta potius , eiusdem authoris ; Chrysostomus in evangelia Gręce ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_794", + "psc_text": "falli potuisse credendum est: si manifesta, illos in eis falli non potuisse, perspicuum est: » tuo tibi sermone respondeo. Omnes veteres tractatores qui nos in Domino praecesserunt, et qui Scripturas sanctas interpretati sunt, aut obscura interpretati sunt, aut manifesta. Si obscura, quomodo tu post eos ausus es disserere, quod illi explanare non potuerunt? si manifesta, superfluum est te voluisse disserere quod illos latere non potuit, maxime in explanatione Psalmorum quos apud Graecos interpretati sunt multis voluminibus, primus Origenes, secundus Eusebius Caesariensis, tertius Theodorus Heracleotes, quartus Asterius Scythopolitanus, quintus Apollinaris Laodicenus, sextus Didymus Alexandrinus. Feruntur et diversorum in paucos psalmos opuscula; sed nunc de integro Psalmorum corpore dicimus. Apud Latinos autem Hilarius Pictaviensis et Eusebius Vercellensis episcopi, Origenem et Eusebium transtulerunt: quorum priorem et noster Ambrosius in quibusdam secutus est. Respondeat mihi prudentia tua, quare tu post tantos et tales interpretes in explanatione Psalmorum diversa senseris? Si enim obscuri sunt Psalmi,", + "candidate_score": 0.660926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.660404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_6_8", + "bdc_text": "Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.659422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2931", + "psc_text": "Gratia Dei per Dominum nostrum Jesum Christum (Rom VII, 24, 25); et nullus locus divino adjutorio relinquatur, propter quod orantes dicere debeamus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13); sine causa etiam Dominus apostolo Petro dixisse videatur, Rogavi pro te, ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 32), si hoc totum in nobis nullo auxilio Dei, sed potestate voluntatis impletur? 4. His itaque disputationibus perversis et impiis, non solum contradicitur orationibus nostris, quibus a Domino petimus quidquid sanctos petiisse legimus et tenemus; verum etiam benedictionibus nostris resistitur, quando super populum dicimus, optantes eis et poscentes a Domino, ut eos abundare faciat in charitate invicem, et in omnes (I Thess. III, 12), et det eis secundum divitias gloriae suae virtute corroborari per Spiritum ejus (Ephes. III, 16); et impleat eos omni gaudio, et pace in credendo, et abundent in spe, et potentia Spiritus sancti (Rom. XV, 13). Utquid eis ista petimus,", + "candidate_score": 0.658675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_5_7", + "bdc_text": "idcirco eas denuo tua causa describendas putavi . Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.658553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_2_4", + "bdc_text": "Eius ad te literas pridie nonarum ianuarii tabellario Tigurum perferendas dedi . An reddantur recte , nescio ; ego sane vehementer dubito , cum quod per se iam sint hybernae navigationes odiosae , tum quia pervagatum est vitium apud eiusmodi homines , ut vel negligentes sint vel omnino infideles ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Non navigem, quia adhuc sunt hibernae reliquiae; aut, Tempus seminandi est, quia imbribus autumnalibus terra satiata est; vel si qui forte alii naturales effectus circa motum aeris et humores ad variandas temporum qualitates in siderum ordinatissima conversione notati sunt, de quibus dictum est cum conderentur: Et sint in signis et temporibus et in diebus et in annis (Gen. I, 14). Si quae autem figurae similitudinum non tantum de coelo et de sideribus, sed etiam de inferiori creatura ducuntur ad dispensationem sacramentorum, eloquentia quaedam est doctrinae salutaris, movendo affectui discentium accomodata, a visibilibus ad invisibilia, a corporalibus ad spiritualia, a temporalibus ad aeterna. CAPUT VIII. 14. Nec quisquam nostrum attendit quod eo tempore, quo Pascha celebramus, sol in ariete est, sicut illi appellant quemdam siderum locum, ubi revera mense novorum sol invenitur: sed sive illi arietem, sive aliquid aliud eamdem partem coeli vocare voluerint, nos de Scripturis sanctis hoc didicimus, quod", + "candidate_score": 0.658281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4173", + "psc_text": "suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui omnes litteras superat: et ubi te quaeram quod bene intelligas, novi. Quantum autem ad me legendum attinet, magis vereor in manibus vestris loquacitatem meam reprehendi, quam eloquium requiri. Illud breviter dixerim, quod diuturna cogitatione si ruminaveris, senties quid sapiat: cum in itinere Dei faciliora et fructuosa ignava formidine fugiuntur, in itinere saeculari duriora et sterilia aerumnoso labore tolerantur. Incolumis in Christo vigeas et proficias, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLVII. Augustinus Orontio, resalutans illum. Domino eximio meritoque honorabili, et suscipiendo filio ORONTIO, AUGUSTINUS. Ago gratias quod adventum Eximietatis tuae litteris etiam praevenire dignatus es, et ante", + "candidate_score": 0.656379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4083", + "psc_text": "et nos. Item paulo post: Non pro his autem rogo tantum, inquit, sed et pro eis qui credituri sunt per verbum eorum in me: ut omnes unum sint, sicut tu, Pater, in me, et ego in te, ut et ipsi in nobis unum sint; ut mundus credat quia tu me misisti. Et ego claritatem quam dedisti mihi, dedi illis, ut sint unum, sicut et nos unum sumus: ego in eis, et tu in me, ut sint consummati in unum (Joan. XVII, 11, 20-23). Vide quoties dixit, sint unum, sicut et nos unum sumus; nusquam tamen dixit. Ipsi et nos simus unum; sed, sicut ego et tu sumus unum, sic et ipsi in nobis sint unum: quia sicut illi erant unius ejusdemque substantiae, quos etiam unius participes vitae aeternae facere volebat; ita de Patre et Filio propterea dictum est, Unum sumus, quia unius sunt ejusdemque substantiae, et non participes vitae aeternae,", + "candidate_score": 0.655627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.655466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_23_25", + "bdc_text": "Petrus Martyr adhuc Londini suas agit partes in constituendis legibus sacris . Liber eius necdum allatus est : falsissimi sunt Byrkmanni .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.65501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45_47", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo . Vom herzogen von Suffolk .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.654676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_35_37", + "bdc_text": "nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 . Tuus discipulus et in Christo filius , Iohannes ab Ulmis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1174", + "psc_text": "exspecto. Recense sanc epistolam meam, cui quoniam festinantissime te respondisse de diaconi festinatione causatus es, ideo non conqueror, sed potius commemoro, ut quod tunc omissum est, nunc reddatur Et de otio quippe christiano ad percipiendam vel disserendam christianam sapientiam quid sentias, et de otio quod putabam tuo, cujus mihi occupationes incredibiles nuntiatae sunt, require et vide quid a te scire quaesierim. ( Et alia manu. ) Memores nostri, felices vivite, magna gaudia et solatia nostra sancti Dei. EPISTOLA XCVI. Augustinus Olympio, quem audierat provectum recens ad novam dignitatem (scilicet Magistri officiorum, quod ipsi munus post Stilichonis necem an. 408 collatum fuit), commendat impense causam Bonifacii Cataquensis episcopi, super possessione quadam Ecclesiae ab ipsius praedecessore non sine fraude comparata. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorabiliter amplectendo filio OLYMPIO, AUGUSTINUS. 1. Quidquid sis secundum saeculi hujus cursum, nos tamen charissimo et sincerissimo conservo nostro Olympio christiano fidissime scribimus. Hoc enim tibi", + "candidate_score": 0.654478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_36_38", + "bdc_text": "Oxonii , 5 febr. 1552 . Tuus discipulus et in Christo filius , Iohannes ab Ulmis . Literas omnes meis includito , praecipue Cheki :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_620", + "psc_text": "occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI, 20); alius hoc idem ita dixit, In spiritu Dei ejicio daemonia (Matth. XII, 28). Quis hanc laetitiam divinorum sacramentorum, cum sanae doctrinae luce clarescunt, non praeferat universis mundi hujus imperiis, etiam inusitata felicitate pacatis? Nonne tanquam duo Seraphim clamant ad invicem concinentia laudes Altissimi: Sanctus, sanctus, sanctus, Dominus Deus sabaoth (Isai. VI, 3); ita duo Testamenta fideliter concordantia sacratam concinunt veritatem? Occiditur ovis, celebratur Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur Lex ad timorem scripta digito Dei. Occiditur Christus, qui tanquam ovis ad immolandum ductus est, sicut Isaias testatur (Isai. LIII, 7), celebratur verum Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur ad", + "candidate_score": 0.65435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2464", + "psc_text": "acuto et docto cito solvi potuerit quod quaerebas. Jamdudum autem finire deberem, si te tantum scirem fuisse lecturum quod flagitasti ut rescriberem. Felix in Christo vivas, fili charissime. EPISTOLA CLIV. Macedonius Augustino, significans se praestitisse quod ab ipso verecunde adeo petierat; tum etiam ipsius libros magna cum voluptate et admiratione perlegisse. Domino merito venerabili et vere suspiciendo patri AUGUSTINO episcopo, MACEDONIUS. 1. Miro modo afficior sapientia tua, et in illis quae edidisti, et in his quae interveniens pro sceleratis mittere non gravaris. Nam et illa tantum habent acuminis, scientiae, sanctitatis, ut nihil supra sit: et haec tantum verecundiae, ut nisi faciam quod mandas, culpam penes me remanere, non in negotio esse dijudicem, domine merito venerabilis, et vere suspiciende pater. Non enim instas (quod plerique homines istius loci faciunt) ut quodcumque sollicitus volueris, extorqueas; sed quod tibi a judice tot curis obstricto petibile visum fuerit, admones subserviente verecundia, quae maxima difficilium", + "candidate_score": 0.65396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_4_6", + "bdc_text": "ego sane vehementer dubito , cum quod per se iam sint hybernae navigationes odiosae , tum quia pervagatum est vitium apud eiusmodi homines , ut vel negligentes sint vel omnino infideles ; idcirco eas denuo tua causa describendas putavi . Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.653624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_2_4", + "bdc_text": "Eius ad te literas pridie nonarum ianuarii tabellario Tigurum perferendas dedi . An reddantur recte , nescio ; ego sane vehementer dubito , cum quod per se iam sint hybernae navigationes odiosae , tum quia pervagatum est vitium apud eiusmodi homines , ut vel negligentes sint vel omnino infideles ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1282", + "psc_text": "si hoc quod de Jona scriptum est, Apuleius Madaurensis, vel Apollonius Tyaneus fecisse diceretur, quorum multa mira nullo fideli auctore jactitant, quamvis et daemones nonnulla faciant Angelis sanctis similia, non veritate sed specie, non sapientia sed plane fallacia: tamen, si de istis, ut dixi, quos magos vel philosophos laudabiliter nominant, tale aliquid narraretur, non jam in buccis creparet risus, sed typhus. Ita rideant Scripturas nostras: quantum possunt, rideant, dum per singulos dies rariores paucioresque se videant, vel moriendo, vel credendo; dum implentur omnia quae praedixerunt qui hos contra veritatem inaniter pugnaturos, vane latraturos, paulatim defecturos, tanto ante riserunt, nobisque posteris suis, non solum ea legenda dimiserunt, verum experienda promiserunt. 33. Non sane absurde, neque importune requiritur quid ista significent, ut cum hoc expositum fuerit, non tantum gesta, sed etiam propter aliquam significationem conscripta esse credantur. Prius ergo non dubitet Jonam prophetam in alvo ingenti marinae belluae triduo fuisse, qui vult", + "candidate_score": 0.653617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.65332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo : argumentum tibi nequaquam deesse poterit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800", + "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.653207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_4_6", + "bdc_text": "ego sane vehementer dubito , cum quod per se iam sint hybernae navigationes odiosae , tum quia pervagatum est vitium apud eiusmodi homines , ut vel negligentes sint vel omnino infideles ; idcirco eas denuo tua causa describendas putavi . Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.65265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_642", + "psc_text": "tueatur, domine eximie meritoque honorabilis et dilectissime fili. EPISTOLA LVII. Augustinus, libro quodam suo in eam rem conscripto, Celerem instruxerat, mera levitate Donatistas se ab Ecclesia catholica segregasse: cui, si eo codice satisfactum non sit, promittit adhuc scripta. In fine, cum amico quodam donatista, Celeri subdito, conferre cupit. Domino dilectissimo meritoque honorabili ac suscipiendo filio CELERI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullam fuisse justam causam, cur ab orbe terrarum, quo Ecclesia catholica secundum prophetica et evangelica promissa diffunditur, se pars Donati dirimeret, credo quod magis quoque considerans prudentia tua facillime intelligit. De qua re, si diligentior disputatio necessaria est, memini me ad legendum dedisse benevolentiae tuae codicem, cum id te petisse charissimus mihi, tuus filius, meus Caecilius intimasset; qui codex non paucis diebus apud te fuit. Quem si rei hujus cognoscendae studio, vel inter occupationes tuas legere sive voluisti sive potuisti, non dubito comperisse prudentiam tuam nihil eos habere quod", + "candidate_score": 0.652581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.652285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_3_5", + "bdc_text": "An reddantur recte , nescio ; ego sane vehementer dubito , cum quod per se iam sint hybernae navigationes odiosae , tum quia pervagatum est vitium apud eiusmodi homines , ut vel negligentes sint vel omnino infideles ; idcirco eas denuo tua causa describendas putavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2979", + "psc_text": "2. Si ergo sunt aliqui, quos in sui defensionem perversitas tanta devinxit, qui huic se dogmati dedant atque conjungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus approbatur adversum, infecti illorum et monitis et verbis ut laberentur inducti, quatenus ad rectum viae tramitem redeant festinabunt, ne diutius mentem obsidens velut eorum sensibus pastus error invadat. Nam si Pelagius quocumque restitit loco, eorum animos qui facile vel simpliciter crederent disputanti, hac affirmatione decepit: seu hac illi in urbe sint (quos nescientes nec manifestare possumus nec negare, cum et si sunt lateant, nec aliquando audeant vel illum praedicantem ista defendere, vel talia aliquo nostrorum praesente jactare, nec in tanta populi multitudine deprehendi aliquis facile, nec alicubi possit agnosci), sive in quovis terrarum loco degant; Dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corrigantur, audita ejus damnatione qui fuerit pertinax et resistens hujus dogmatis auctor inventus; nec interest ubi isti fuerint,", + "candidate_score": 0.651979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.65119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_6_8", + "bdc_text": "Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.649801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_5_7", + "bdc_text": "idcirco eas denuo tua causa describendas putavi . Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.64925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo : argumentum tibi nequaquam deesse poterit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.649102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_5_7", + "bdc_text": "idcirco eas denuo tua causa describendas putavi . Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.649033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo : argumentum tibi nequaquam deesse poterit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", + "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", + "candidate_score": 0.648882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_35_37", + "bdc_text": "nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 . Tuus discipulus et in Christo filius , Iohannes ab Ulmis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3581", + "psc_text": "enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae Reverentiae; testem invocans Deum quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer, semper quidem pro merito virtutum vestrarum, sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est: quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant; et, quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. CAPUT II. 2. Quod autem quaeritis utrum rescripserim contra libros Anniani, pseudodiaconi Celedensis, qui copiosissime pascitur, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret: sciatis me ipsos libros in schedulis missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae", + "candidate_score": 0.648775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_44_46", + "bdc_text": "Scripsit ad te dux Suffolchiae , filia eius , Haddonus , Elmerus et Scinnerus , quorum literas ad te misi omnes , ut supra ostendi . Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.648489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_44_46", + "bdc_text": "Scripsit ad te dux Suffolchiae , filia eius , Haddonus , Elmerus et Scinnerus , quorum literas ad te misi omnes , ut supra ostendi . Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.648462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_35_37", + "bdc_text": "nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 . Tuus discipulus et in Christo filius , Iohannes ab Ulmis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.648453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_5_7", + "bdc_text": "idcirco eas denuo tua causa describendas putavi . Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.64803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45_47", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo . Vom herzogen von Suffolk .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.647723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_5_7", + "bdc_text": "idcirco eas denuo tua causa describendas putavi . Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.647387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45_47", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo . Vom herzogen von Suffolk .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", + "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", + "candidate_score": 0.645613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_6_8", + "bdc_text": "Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.645237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_35_37", + "bdc_text": "nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 . Tuus discipulus et in Christo filius , Iohannes ab Ulmis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.644928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_44_46", + "bdc_text": "Scripsit ad te dux Suffolchiae , filia eius , Haddonus , Elmerus et Scinnerus , quorum literas ad te misi omnes , ut supra ostendi . Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.6447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_35_37", + "bdc_text": "nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 . Tuus discipulus et in Christo filius , Iohannes ab Ulmis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.64393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo : argumentum tibi nequaquam deesse poterit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.643716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo : argumentum tibi nequaquam deesse poterit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.6434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45_47", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo . Vom herzogen von Suffolk .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.643301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_44_46", + "bdc_text": "Scripsit ad te dux Suffolchiae , filia eius , Haddonus , Elmerus et Scinnerus , quorum literas ad te misi omnes , ut supra ostendi . Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.643095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_44_46", + "bdc_text": "Scripsit ad te dux Suffolchiae , filia eius , Haddonus , Elmerus et Scinnerus , quorum literas ad te misi omnes , ut supra ostendi . Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3237", + "psc_text": "charissimus amicus ignosce; eadem scilicet sinceritate dilectionis mihi optans medicinam, qua concedis et veniam. EPISTOLA CLXXXVIII. Augustinus et Alypius Julianae viduae matri Demetriadis virginis, ne ipsa familiave ipsius imbibat virus propinatum in libro ad Demetriadem scripto, cujus libri auctorem rescire cupiunt. Dominae debitis in Christo officiis honorandae, et merito illustri filiae JULIANAE, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Grate admodum nobis jucundeque accidit ut simul nos constitutos apud Hipponem tuae Reverentiae litterae reperirent, quibus haec rescripta pariter redderemus, cognita vestra incolumitate gaudentes, vicissimque nostram, quam vobis charam esse confidimus, mutua dilectione nuntiantes, domina debitis in Christo officiis honoranda, et merito illustris filia. Scire autem vos optime scimus quantum vobis debeamus religionis affectum, quantaque nobis et apud Deum et inter homines sit cura de vobis. Licet enim vos per litteras primum, deinde etiam praesentia corporali, pia et catholica, hoc est vera membra Christi exiguitas nostra cognoverit; tamen etiam", + "candidate_score": 0.642885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45_47", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo . Vom herzogen von Suffolk .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.64047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45_47", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo . Vom herzogen von Suffolk .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.637958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_34_36", + "bdc_text": "Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820", + "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum", + "candidate_score": 0.637745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo : argumentum tibi nequaquam deesse poterit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.636943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_12", + "bdc_text": "vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2773", + "psc_text": "Non enim et ista divina sententia est, qua dicitur, Qui unam virtutem habuerit, omnes habet; eique nulla inest, cui una defuerit: sed hominibus hoc visum est, multum quidem ingeniosis, studiosis, sed tamen hominibus. Ego vero nescio quemadmodum dicam, non dico virum, a quo denominata dicitur virtus, sed etiam mulierem quae viro suo servat tori fidem, si hoc faciat propter praeceptum et promissum Dei, eique primitus sit fidelis, non habere pudicitiam, aut pudicitiam nullam vel parvam esse virtutem; sic et maritum qui hoc idem servat uxori: et tamen sunt plurimi tales, quorum sine aliquo peccato esse neminem dixerim, et utique illud qualecumque peccatum ex aliquo vitio venit. Unde pudicitia conjugalis in viris feminisque religiosis cum procul dubio virtus sit, non enim aut nihil, aut vitium est, non tamen secum habet omnes virtutes. Nam si omnes ibi essent, nullum esset vitium; si nullum vitium, nullum omnino peccatum: quis autem sine aliquo peccato?", + "candidate_score": 0.6366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_34_36", + "bdc_text": "Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3581", + "psc_text": "enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae Reverentiae; testem invocans Deum quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer, semper quidem pro merito virtutum vestrarum, sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est: quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant; et, quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. CAPUT II. 2. Quod autem quaeritis utrum rescripserim contra libros Anniani, pseudodiaconi Celedensis, qui copiosissime pascitur, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret: sciatis me ipsos libros in schedulis missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae", + "candidate_score": 0.636057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_27", + "bdc_text": "Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3202", + "psc_text": "ipse et demonstrator esset futurus. Potuit ergo esse ista significatio rei tantae a majoribus cognoscendae, non a parvulo cognitae. Nam neque, cum hoc ante in Evangelio narraretur, dictum est, Credidit infans in utero ejus; sed, exsultavit: neque ipsa dixit, Exsultavit in fide infans in utero meo; sed, exsultavit in gaudio. Videmus autem exsultationem non solum parvulorum, sed etiam pecorum, non utique de aliqua fide, vel religione, vel qualicumque rationaii cognitione venientem. Sed haec plane inusitata et nova exstitit, quia in utero, et ad ejus adventum quae hominum Salvatorem fuerat paritura. Ideo mira, ideo in magnis signis deputanda: ideo haec exsultatio, et tanquam matri Domini reddita resalutatio, sicut solent miracula fieri, facta est divinitus in infante, non humanitus ab infante. 24. Quanquam etiamsi usque adeo est in illo puero acceleratus usus rationis et voluntatis, ut intra viscera materna jam posset agnoscere, credere, consentire, quod in aliis parvulis aetas exspectatur ut possint;", + "candidate_score": 0.635525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_34_36", + "bdc_text": "Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.633655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.632516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_15", + "bdc_text": "Deinde Ulmios meos , tua commendatione ad Coxum adductus , perquam benigne ac humaniter in aula regis accepit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_900", + "psc_text": "Gentilium, sed de cibis et praeputio verum sentiendo ac docendo, tamen tanquam gentilis factus est Gentibus, et non potuit fieri tanquam Judaeus Judaeis, nisi fallaciter suscipiendo sacramenta Judaeorum? Cur oleastro inserto servavit dispensationis veracem fidem; et naturalibus ramis non extra, sed in arbore constitutis, nescio quod dispensatoriae simulationis velamen obtendit? Cur factus tanquam gentilis Gentibus, quod sentit docet, quod ait sentit; factus autem tanquam Judaeus Judaeis, aliud in pectore claudit, aliud promit in verbis, in factis, in scriptis? Sed absit hoc sapere. Utrisque enim debebat charitatem de corde puro et conscientia bona, et fide non ficta (Id. I, 5). Ac per hoc omnibus omnia factus est, ut omnes lucrifaceret (I Cor. IX, 19-22), non mentientis astu, sed compatientis affectu; id est, non omnia mala hominum fallaciter agendo, sed aliorum omnium malis omnibus, tanquam si sua essent, misericordis medicinae diligentiam procurando. 28. Cum itaque illa Testamenti Veteris sacramenta etiam sibi agenda", + "candidate_score": 0.631882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_33_35", + "bdc_text": "Illos libros omnes ipse hoc die vidi . Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", + "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", + "candidate_score": 0.631581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_1_3", + "bdc_text": "et ipse valeo , et princeps noster recte valet . Eius ad te literas pridie nonarum ianuarii tabellario Tigurum perferendas dedi . An reddantur recte , nescio ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_387", + "psc_text": "corde nostro jucundant animam nostram (Psal. XCIII, 19). Ita est, quia ita promissum est; ita erit quod restat, sicut promissum est. Obsecramus te per eum qui tibi ista donavit, et populum, cui servis, hac per te benedictione perfudit, ut jubeas singulos quos volueris sermones eorum conscriptos, et emendatos mitti nobis. Nam et ego quod jussisti non negligo, et de Tychonii septem regulis vel clavibus, sicut saepe jam scripsi, cognoscere quid tibi videatur exspecto. Fratrem Hilarinum Hipponensem archiatrum et principalem multum commendamus. Nam de fratre Romano quid satagas novimus, nihilque petendum est nisi ut te pro illo adjuvet Dominus. Amen. EPISTOLA XLII. Augustinus Paulino, flagitans ut litterarum debitum amplius anno integro non redditum exsolvat, mittatque sibi opus adversus Paganos, cum id perfecerit. Prodit nunc primum ex corticeo codice, qui olim Narbonensis ecclesiae fuit, nunc vero est illustris familiae Phimarconensis: Dominis laudabilibus in Christo sanctissimis fratribus PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino", + "candidate_score": 0.630835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_34_36", + "bdc_text": "Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_693", + "psc_text": "temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: « Musica in luctu, importuna narratio » (Eccli. XXII, 6). Itaque, si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora; ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur, et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi", + "candidate_score": 0.630568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_8", + "bdc_text": "Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.629485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_34_36", + "bdc_text": "Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1801", + "psc_text": "mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA CXXXIII. Augustinus Marcellino tribuno, ut Donatistas in quaestione confessos atrocia facinora, puniat citra supplicium capitis, uti congruit Ecclesiae mansuetudini. Domino eximio et merito insigni, atque charissimo filio MARCELLINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Circumcelliones illos et clericos partis Donati, quos de Hipponensi ad judicium pro factis eorum publicae disciplinae cura deduxerat, a tua Nobilitate comperi auditos, et plurimos eorum de homicidio quod in Restitutum, catholicum presbyterum commiserunt, et de caede Innocentii, alterius catholici presbyteri, atque de oculo ejus effosso, et de digito praeciso fuisse confessos. Unde mihi sollicitudo maxima incussa est, ne forte Sublimitas tua censeat eos tanta legum severitate", + "candidate_score": 0.629401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo : argumentum tibi nequaquam deesse poterit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.629227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo : argumentum tibi nequaquam deesse poterit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.628999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_34_36", + "bdc_text": "Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.62834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_40_42", + "bdc_text": "Titulus conveniens dignitati Warwicensis : Illustrissimo principi ac domino , d. Iohanni Dudlaeo , potentissimo Northumbriae vel Northumbroruma . R. : . . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.626591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.62658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_1_3", + "bdc_text": "et ipse valeo , et princeps noster recte valet . Eius ad te literas pridie nonarum ianuarii tabellario Tigurum perferendas dedi . An reddantur recte , nescio ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.625797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_33_35", + "bdc_text": "Illos libros omnes ipse hoc die vidi . Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820", + "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum", + "candidate_score": 0.62448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_1_3", + "bdc_text": "et ipse valeo , et princeps noster recte valet . Eius ad te literas pridie nonarum ianuarii tabellario Tigurum perferendas dedi . An reddantur recte , nescio ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.622639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3778", + "psc_text": "propositi nostri epibatis quietis onusta intra stationem tutissimi portus secure consistat, dum navigat per hoc mare magnum et immensum, et in illo portu, intra quem jam non erit metuendum vitae navigium, mercium indiscrepans accipiat pretium placitarum. Hoc tuae Sanctitatis impetraturos nos confidimus adjutorio, per gratiam quae est in Christo Jesu Domino nostro. Omnes filios apostolatus tui dominos nostros clericos, ac sanctos in congregatione propositi servientes deprecamur ut digneris nostro officio salutare, ut cum tua Beatitudine omnes pro nobis orare dignentur. Indiscrepans Trinitas Domini Dei nostri apostolatum tuum, quem elegit per gratiam, conservet nobis in Ecclesia sua, et nostri memorem coronet in Ecclesia magna; quod optamus, domine. Si quid autem famulus tuae Sanctitatis frater suggesserit Florus, pro regula monasterii, digneris pater, petimus, libenter accipere, et per omnia nos infirmos instruere. EPISTOLA CCXVII. Augustinus Vitali Carthaginensi, delato quod doceret initium fidei non esse donum Dei, reclamat fortiter, ipsumque ex precibus Ecclesiae confutat;", + "candidate_score": 0.621585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_1_3", + "bdc_text": "et ipse valeo , et princeps noster recte valet . Eius ad te literas pridie nonarum ianuarii tabellario Tigurum perferendas dedi . An reddantur recte , nescio ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.620682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_27", + "bdc_text": "Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3201", + "psc_text": "meum de Baptismo Parvulorum, addidisti et aisti: De praegnantibus quid sentias opto cognoscere, cum credulitatis fidem pro puero mater Joannis Baptistae responderit. 23. Haec sunt certe verba Elizabeth matris Joannis: Beata tu inter mulieres, et beatus fructus ventris tui: Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? Ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo (Luc. I, 42-44). Hoc autem ut diceret, sicut Evangelista praelocutus est, repleta est Spiritu sancto, quo procul dubio revelante cognovit quid illa exsultatio significaret infantis; id est, illius venisse matrem, cujus praecursor ipse et demonstrator esset futurus. Potuit ergo esse ista significatio rei tantae a majoribus cognoscendae, non a parvulo cognitae. Nam neque, cum hoc ante in Evangelio narraretur, dictum est, Credidit infans in utero ejus; sed, exsultavit: neque ipsa dixit, Exsultavit in fide infans in utero meo; sed, exsultavit in gaudio.", + "candidate_score": 0.616548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_12_14", + "bdc_text": "vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo : argumentum tibi nequaquam deesse poterit . Is unus ac pene solus cum Treherno nostrae huius salutis author semper fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3236", + "psc_text": "saeculi dedicandam. Christum autem Dominum nostrum unigenitum Dei Filium aequalem Patri, eumdemque hominis filium quo major est Pater, et ubique totum praesentem esse non dubites tanquam Deum, et in eodem templo Dei esse tanquam inhabitantem Deum, et in loco aliquo coeli propter veri corporis modum. Sed cum me delectat loqui tecum, nescio utrum servaverim sermonis sufficientis modum, quasi diuturnum silentium loquacitate compensem. Verum quia religione et benevolentia qua me praeoccupasti, ita invisceratus es cordi meo, ut tanquam cum amico vere colloquar, quidquid in opere stili nostri utiliter elaboratum esse cognoscis, Deo gratias age. Si qua autem vitia mea perspicis, uti charissimus amicus ignosce; eadem scilicet sinceritate dilectionis mihi optans medicinam, qua concedis et veniam. EPISTOLA CLXXXVIII. Augustinus et Alypius Julianae viduae matri Demetriadis virginis, ne ipsa familiave ipsius imbibat virus propinatum in libro ad Demetriadem scripto, cujus libri auctorem rescire cupiunt. Dominae debitis in Christo officiis honorandae, et merito illustri", + "candidate_score": 0.6161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_6", + "bdc_text": "Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.61562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", + "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", + "candidate_score": 0.61551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4173", + "psc_text": "suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui omnes litteras superat: et ubi te quaeram quod bene intelligas, novi. Quantum autem ad me legendum attinet, magis vereor in manibus vestris loquacitatem meam reprehendi, quam eloquium requiri. Illud breviter dixerim, quod diuturna cogitatione si ruminaveris, senties quid sapiat: cum in itinere Dei faciliora et fructuosa ignava formidine fugiuntur, in itinere saeculari duriora et sterilia aerumnoso labore tolerantur. Incolumis in Christo vigeas et proficias, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLVII. Augustinus Orontio, resalutans illum. Domino eximio meritoque honorabili, et suscipiendo filio ORONTIO, AUGUSTINUS. Ago gratias quod adventum Eximietatis tuae litteris etiam praevenire dignatus es, et ante", + "candidate_score": 0.61431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.611573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_6", + "bdc_text": "Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4144", + "psc_text": "me videre noluisti. Deus tibi ignoscat. Quid enim aliud tibi dicam, nisi quod ipse novit quia cupio? sed scio quia nisi te correxeris, ille justus est. Cum autem tibi parcis, et mihi parcis: neque enim tam miser sum et alienus a visceribus Christi, ut non gravissimo vulnere feriatur cor meum, quando sic agunt, quos in ejus Evangelio genui. 3. Iterum dicturus es: Non eis jussi ut darent Ponticano. Respondetur tibi: Sed jussisti ut servirent Ponticano; nec possent distinguere quousque servirent, et quousque non servirent, maxime cum ea peteret quae se debere sciebant. Tuas autem litteras habere debuerunt, quas proferrent actori, si te nolente exigebat, et relegerent ei non se debere dare, nisi cum tuas litteras accepissent. Nam si verbo aliquando jussisti ne actori aliquid darent, multum est ut meminerint; multum est ut tu ipse memineris an vere jusseris, an ipsis jusseris, an aliis, an omnibus: maxime quia etiam nunc alteri", + "candidate_score": 0.6113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_9", + "bdc_text": "Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683", + "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari", + "candidate_score": 0.610113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.606376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.606353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", + "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", + "candidate_score": 0.601784, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.697718, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18_20", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1241", + "psc_text": "(Prov. X, 19) . Sed utinam praedicando verbum tuum, et laudando te tantummodo loquerer! non solum fugerem peccatum, sed meritum bonum acquirerem, quamlibet multum sic loquerer. Neque enim homo de te beatus, peccatum praeciperet germano in fide filio suo, cui scripsit dicens: Praedica verbum, insta opportune, importune (II Tim. IV, 2) . Numquid dicendum est istum non multum locutum, qui non solum opportune, verum etiam importune verbum tuum, Domine, non tacebat? Sed ideo non erat multum, quia tantum erat necessarium. Libera me, Deus, a multiloquio quod patior intus in anima mea, misera in conspectu tuo, et confugiente ad misericordiam tuam. Non enim cogitationibus taceo, etiam tacens vocibus. Et si quidem non cogitarem nisi quod placeret tibi, non utique rogarem ut me ab hoc multiloquio liberares. Sed multae sunt cogitationes meae, tales quales nosti, cogitationes hominum, quoniam vanae sunt (Psal. XCIII, 11). Dona mihi non eis consentire, et si quando me", + "candidate_score": 0.697718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_17_19", + "bdc_text": "Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1241", + "psc_text": "(Prov. X, 19) . Sed utinam praedicando verbum tuum, et laudando te tantummodo loquerer! non solum fugerem peccatum, sed meritum bonum acquirerem, quamlibet multum sic loquerer. Neque enim homo de te beatus, peccatum praeciperet germano in fide filio suo, cui scripsit dicens: Praedica verbum, insta opportune, importune (II Tim. IV, 2) . Numquid dicendum est istum non multum locutum, qui non solum opportune, verum etiam importune verbum tuum, Domine, non tacebat? Sed ideo non erat multum, quia tantum erat necessarium. Libera me, Deus, a multiloquio quod patior intus in anima mea, misera in conspectu tuo, et confugiente ad misericordiam tuam. Non enim cogitationibus taceo, etiam tacens vocibus. Et si quidem non cogitarem nisi quod placeret tibi, non utique rogarem ut me ab hoc multiloquio liberares. Sed multae sunt cogitationes meae, tales quales nosti, cogitationes hominum, quoniam vanae sunt (Psal. XCIII, 11). Dona mihi non eis consentire, et si quando me", + "candidate_score": 0.671753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1241", + "psc_text": "(Prov. X, 19) . Sed utinam praedicando verbum tuum, et laudando te tantummodo loquerer! non solum fugerem peccatum, sed meritum bonum acquirerem, quamlibet multum sic loquerer. Neque enim homo de te beatus, peccatum praeciperet germano in fide filio suo, cui scripsit dicens: Praedica verbum, insta opportune, importune (II Tim. IV, 2) . Numquid dicendum est istum non multum locutum, qui non solum opportune, verum etiam importune verbum tuum, Domine, non tacebat? Sed ideo non erat multum, quia tantum erat necessarium. Libera me, Deus, a multiloquio quod patior intus in anima mea, misera in conspectu tuo, et confugiente ad misericordiam tuam. Non enim cogitationibus taceo, etiam tacens vocibus. Et si quidem non cogitarem nisi quod placeret tibi, non utique rogarem ut me ab hoc multiloquio liberares. Sed multae sunt cogitationes meae, tales quales nosti, cogitationes hominum, quoniam vanae sunt (Psal. XCIII, 11). Dona mihi non eis consentire, et si quando me", + "candidate_score": 0.656748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_12", + "bdc_text": "vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_683", + "psc_text": "est. LIBER DECIMUS, In quo trinitatem aliam in hominis mente inesse ostenditur, eamque longe evidentiorem apparere in memoria, intelligentia et voluntate. CAPUT PRIMUM. 1. Amorem studentis animi, id est, scire cupientis, non esse amorem ejus rei quam nescit. Nunc ad ea ipsa consequenter enodatius explicanda limatior accedat intentio. Ac primum, quia rem prorsus ignotam amare omnino nullus potest, diligenter intuendum est cujusmodi sit amor studentium, id est, non jam scientium, sed adhuc scire cupientium quamque doctrinam. Et in his quippe rebus in quibus non usitate dicitur studium, solent existere amores ex auditu, dum cujusque pulchritudinis fama ad videndum ac fruendum animus accenditur, quia generaliter novit corporum pulchritudines, ex eo quod plurimas vidit, et inest intrinsecus unde approbetur, cui forinsecus inhiatur. Quod cum fit, non rei penitus incognitae amor excitatur, cujus genus ita notum est. Cum autem virum bonum amamus, cujus faciem non vidimus, ex notitia virtutum amamus, quas novimus in", + "candidate_score": 0.649717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_23", + "bdc_text": "Petrus Martyr adhuc Londini suas agit partes in constituendis legibus sacris .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_210", + "psc_text": "locus penes eum in quo statur super petram, ipsa Ecclesia catholica, ubi salubriter videt Pascha Domini, id est transitum Domini, et posteriora ejus, id est, corpus ejus, qui credit in resurrectionem ejus. Et stabis, inquit, super petram, statim ut transiet mea majestas. Revera enim statim ut transiit majestas Domini in clarificatione Domini qua resurgens ascendit ad Patrem, solidati sumus super petram. Et ipse Petrus tunc solidatus est, ut cum fiducia praedicaret, quem, priusquam esset solidatus, ter timore negaverat (Matth. XXVI, 70-74), jam quidem praedestinatione positus in specula petrae, sed adhuc manu Domini sibi superposita ne videret. Posteriora enim ejus visurus erat, et nondum ille transierat, utique a morte ad vitam, nondum resurrectione clarificatus erat. 31. Nam et quod sequitur in Exodo, et dicit, Tegam manu mea super te, donec transeam; et auferam manum meam, et tunc videbis posteriora mea: multi Israelitae quorum tunc figura erat Moyses, post resurrectionem Domini crediderunt", + "candidate_score": 0.642594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_12", + "bdc_text": "vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_684", + "psc_text": "animus accenditur, quia generaliter novit corporum pulchritudines, ex eo quod plurimas vidit, et inest intrinsecus unde approbetur, cui forinsecus inhiatur. Quod cum fit, non rei penitus incognitae amor excitatur, cujus genus ita notum est. Cum autem virum bonum amamus, cujus faciem non vidimus, ex notitia virtutum amamus, quas novimus in ipsa veritate. Ad doctrinas autem cognoscendas, plerumque nos laudantium atque praedicantium accendit auctoritas: et tamen nisi breviter impressam cujusque doctrinae haberemus in animo notionem, nullo ad eam discendam studio flagraremus. Quis enim sciendae, verbi gratia, rhetoricae ullam curam et operam impenderet, nisi ante sciret eam dicendi esse scientiam? Aliquando etiam ipsarum doctrinarum fines auditos expertosve miramur, et ex hoc inardescimus facultatem comparare discendo, qua ad eos pervenire possimus. Tanquam si litteras nescienti dicatur quamdam esse doctrinam, qua quisque valeat, quamvis longe absenti, verba mittere manu facta in silentio, quae rursus ille cui mittuntur, non auribus, sed oculis colligat, idque fieri", + "candidate_score": 0.635424, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.69676, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_10_12", + "bdc_text": "Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.69676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_10_12", + "bdc_text": "Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1365", + "psc_text": "cura procedat, frequentibus tuae dilectionis litteris me debebis instruere, ut de sanctis clementissimi principis studiis pariter in Domino gloriemur. Datum quinto idus Julii, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CXLVII. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM, ET AETIUM PRESBYTERUM. SYNOPSIS. I. De silentio conquestus curam ei Ecclesiae commendat. --II. Ut statuta synodi Chalcedonensis inconcussa permaneant, et Alexandriae catholicus episcopus eligatur. 1304 LEO JULIANO episcopo et AETIO presbytero A pari. CAP. I. Quamvis dudum litteras tuae dilectionis acceperim, miror tamen eam rescribendi opportunitatem, qua frater Anatolius necessarie usus est, silentio praeteriisse, cum pro ratione temporis atque causarum crebriora oporteat esse colloquia. Ego sane praedicti fratris litteris de his plenius, quae apud Alexandriam haeretica temeritas gessit, edoctus, ad clementissimum principem scripsi, et pro statu Ecclesiae, sicut erat necessarium, supplicavi, ut rebus nimium perturbatis studium suae pietatis impendat. Unde sicut fratrem et coepiscopum nostrum Anatolium cohortatus sum, ita etiam dilectionem tuam admonere non desino, ut clementissimi", + "candidate_score": 0.692756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16_18", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat . Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1281", + "psc_text": "fidei Christinae, qua clementia vestra praefulget, etiam his litteris quas frater et coepiscopus meus Nestorius detulit, demonstrastis, justissimum fratri meo Proterio Alexandrinae urbis antistiti impendentes favorem, quo mihi per omnia esset acceptior. Nam cui vestra pietas testimonium perhibere dignatur, indubitanter esset probandus, etiamsi taceret. Sed accedit ad gratiam, quod proprio quoque sermone cognoscitur, et quam sincerus sit catholici dogmatis praedicator, ipsius professione clarescit. Unde plenissimo affectu dilectionem orthodoxi fratris amplector, et Deo gratias ago, quod amoto eo qui Evangelio Christi voluit contraire, et a sanctorum Patrum intelligentia dissidere, talem prospexit Alexandrinae Ecclesiae sacerdotem, qui praecedentibus rectoribus et fide concordaret et vita. Nam cum 1257 amplecti se epistolam meam, quam ad beatae memoriae Flavianum contra Eutychen impium misi, toto corde profitetur, quid aliud quam apostolorum se ostendit esse discipulum? Quoniam doctrina veritatis in lumine suo permanet, et non potest esse diversum, quod unum est atque individuum. CAP. II. Rescripsi itaque praedicto", + "candidate_score": 0.684081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7_9", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.683457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16_18", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat . Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1402", + "psc_text": "--V. Omnia Christianae religionis officia et mysteria apud Alexandriam esse intercepta. --VI. Scripta de fide prolixiora promittit, Anatolii incuriam taxat, catholicos commendat. LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Litteras clementiae tuae plenas virtute dei et lumine veritatis veneranter accepi: quibus cuperem, etiam in eo quod praesentiam meam pietas vestra necessariam existimat, obedire, ut majorem fructum conspectu vestri splendoris assequerer. Sed magis id vobis arbitror placiturum, quod eligendum ratio demonstravit. Nam cum sancto et spiritali studio in universum pacem Ecclesiae muniatis, nihilque sit convenientius 1322 fidei defendendae, quam his quae per omnia instruente Spiritu sancto, irreprehensibiliter definita sunt, inhaerere: ipsi videbimur bene statuta convellere, et auctoritates quas Ecclesia universalis amplexa est, ad arbitrium haereticae petitionis infringere, atque ita nullum collidendis collidendis Ecclesiis modum ponere, sed data licentia rebellandi, dilatare magis quam sopire certamina. Unde quia post illas Ephesinae synodi impietates, quibus Dioscori scelere fides catholica refutata et perversitas Eutychiana suscepta est,", + "candidate_score": 0.682564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_8_10", + "bdc_text": "Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1413", + "psc_text": "curet ut Chalced. synodus firma permaneat, et pax Ecclesiae Alexandrinae restituatur. --II. Ut parricidae ab ea pellantur, et afflicti Aegypti episcopi adjuventur. -- III. Profugis ex Aegypto episcopis opem esse ferendam; synodi adversariis constanter resistendum esse --IV. De Attico presbytero et Andrea, ut vel corrigantur, vel repellantur ab Ecclesia. LEO ANATOLIO episcopo Constantinopolitano. CAP I. Rursus acceptis dilectionis tuae litteris, omnia quae Alexandriae insanissime gesta sunt cum magno dolore cognovi; si tamen ullae epistolarum paginae tam atrocia facinora explicare potuerunt. Sed non jam nobis in deflendis adversitatibus est morandum, cum utilius sit providere quae prosint, et quae haereticorum furorem tandem aliquando ab Ecclesiae quiete depellant. Cum enim talem principem nobis divina providentia prospexerit, ut fides ipsius sollicitudinem pene superet sacerdotum, tuae dilectionis maxime exspectatur instantia, ut venerandissimo imperatori pro universali Ecclesia supplicare non desinas, et crebris suggestionibus poscere, ut quamprimum a pervasoribus suis Alexandrina Ecclesia liberetur. Ego sane quantum potui,", + "candidate_score": 0.679662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16_18", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat . Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1637", + "psc_text": "hanc tantummodo causam videatur ejectus, haereticae perversitatis errore damnato, doctrinae apostolicae, ut ad Alexandrinam redeat, acquiescat; cum illi, etiamsi catholicus probaretur, hoc vehementer obsistat, quod vivente episcopo, tantae sedis invasor est, et auctor apparuit inauditae crudelitatis admissae. Et ideo dilectio tua sollicitudine qua clares eniti et elaborare debebit ne cum tam nefario homine sermo aliquis privatim vel publice misceatur, neve sub specie correctionis ejus quorumdam conventui praebeatur occasio; ne redeundi integram capiat libertatem, de quo jam edictis suis princeps Christianissimus judicavit. Omni igitur labore et circumspectione pervigili unitati ecclesiasticae profuturus enitere, frater charissime, ut spes suffragatoribus ipsius adimatur, et Alexandrinis ex clero suo catholicus episcopus secundum morem veterem per orthodoxos Aegyptios consecretur: quia parricida ille non alias a suis defensoribus deseritur, nisi Alexandrina Ecclesia, quae Patrum honori et suae restituenda est libertati, rectorem sanandis omnibus quae male gesta sunt, probatissimum fuerit consecuta. Datum XV kalend. Julias, Magno et Apollonio consulibus.", + "candidate_score": 0.67882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16_18", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat . Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1413", + "psc_text": "curet ut Chalced. synodus firma permaneat, et pax Ecclesiae Alexandrinae restituatur. --II. Ut parricidae ab ea pellantur, et afflicti Aegypti episcopi adjuventur. -- III. Profugis ex Aegypto episcopis opem esse ferendam; synodi adversariis constanter resistendum esse --IV. De Attico presbytero et Andrea, ut vel corrigantur, vel repellantur ab Ecclesia. LEO ANATOLIO episcopo Constantinopolitano. CAP I. Rursus acceptis dilectionis tuae litteris, omnia quae Alexandriae insanissime gesta sunt cum magno dolore cognovi; si tamen ullae epistolarum paginae tam atrocia facinora explicare potuerunt. Sed non jam nobis in deflendis adversitatibus est morandum, cum utilius sit providere quae prosint, et quae haereticorum furorem tandem aliquando ab Ecclesiae quiete depellant. Cum enim talem principem nobis divina providentia prospexerit, ut fides ipsius sollicitudinem pene superet sacerdotum, tuae dilectionis maxime exspectatur instantia, ut venerandissimo imperatori pro universali Ecclesia supplicare non desinas, et crebris suggestionibus poscere, ut quamprimum a pervasoribus suis Alexandrina Ecclesia liberetur. Ego sane quantum potui,", + "candidate_score": 0.677883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_8_10", + "bdc_text": "Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.674667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7_9", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_157", + "psc_text": "Ecclesiarum statum 641 et concordiam custodiri cupimus sacerdotum, ad unitatem vos vinculo charitatis hortantes et obtestamur, et affectione congrua commonemus, ut ea quae a nobis Deo inspirante et beatissimo Petro apostolo, discussis probatisque nunc omnibus causis decreta sunt, pro vestra pace et dignitate servetis: certi non tam nostro quam vestro honori proficere, quod talia statuisse cognoscimur. Non enim nobis ordinationes vestrarum provinciarum defendimus, quod potest forsitan ad depravandos vestrae sanctitatis animos Hilarius pro suo more mentiri; sed vobis per nostram sollicitudinem vindicamus, ne quid ulterius liceat novitati, nec praesumptori locus ultra jam pateat privilegia vestra cassandi. Nostrae etiam gratulationi hoc solum crescere profitemur, si et apostolicae sedis diligentia apud vos illibata servetur, et per sacerdotalis disciplinae custodiam honori vestro perire, quod suum est, improbis usurpationibus non sinamus. Et quoniam honoranda est semper antiquitas, fratrem et coepiscopum nostrum Leontium probabilem sacerdotem, hac, si vobis placet, dignitate volumus decorari: ut praeter ejus", + "candidate_score": 0.674407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16_18", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat . Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1278", + "psc_text": "recitentur: ut aures fidelium probent non aliud nos quam quod a majoribus accepimus praedicare. Et quia ad haec discernenda minus exercitatos habent sensus, ex Patrum saltem litteris discant quam antiquum hoc malum sit, quod nunc a nobis tam in Nestorio quam in Eutyche, qui erubuerunt Evangelium Christi secundum ipsius Domini doctrinam praedicare, damnatur. CAP. III. Per omnia igitur et in fidei regula, et in observantia disciplinae, vetustatis norma servetur, et dilectio tua constantiam providi rectoris exerceat; ut prosit Alexandrinae Ecclesiae, quod improbae quorumdam ambitioni, servato veterum privilegiorum jure, sollicitus obviavi, et metropolitanis omnibus illaesam manere volui dignitatem, sicut ex epistolarum mearum, quas ad sanctam synodum, vel ad Christianissimum principem, sive ad Constantinopolitanum episcopum misi, tenore cognosces; manifesteque perspicies hoc speciale esse sollicitudinis meae, ut neque a fidei regula in Ecclesiis Domini devietur, neque in privilegiis aliquid cujusquam improbitate minuatur. Quae cum ita sint, teneat fraternitas tua suorum consuetudinem decessorum, et", + "candidate_score": 0.6733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_8_10", + "bdc_text": "Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1293", + "psc_text": "ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex me istius causa factum esse negotii, qui semper omnem jactantiae levitatem et aliena appetendi cupiditatem mihi vitandam crediderim. Omnem fraternitatem in Christo quae cum vestra est sanctitate, tam ego ipse 1264 quam mei plurimum salutamus. Et subscriptio litteris Graecis. EPISTOLA CXXXIII SANCTI PROTERII ALEXANDRINI EPISCOPI AD BEATISSIMUM PAPAM LEONEM ROMAE URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est.", + "candidate_score": 0.672801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7_9", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1174", + "psc_text": "meum Lucianum episcopum talia et ad gloriam vestram, et ad Constantinopolitanum episcopum scripta direxerim, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in eisdem litteris ea 1203 quae per occasionem synodi male sunt attentata, reprehenderam, maluit praedictus antistes meam gratulationem tacere, quam suum ambitum publicare. Mihi autem multum fiduciae, Deo per vos operante, collatum est, quod probasse vos observantiam meam de custodia canonum paternorum, pietatis vestrae affatibus indicastis. Et merito geminatur gaudium meum, cum vobis religiosissime placere cognosco, ut et fides Nicaena suam teneat firmitatem, et privilegia Ecclesiarum illibata permaneant. CAP. II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et", + "candidate_score": 0.672597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16_18", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat . Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1359", + "psc_text": "Nam quidam ad nos rumores de Alexandrini populi ausibus deferuntur, quos ideo plenius 1300 indicare non possumus, quia necdum ex integro quae dicuntur gesta cognovimus. Sed hoc vobis pro universali Ecclesia laborandum est, ut si vera sunt quae acta dicuntur, sanctae Chalcedonensi synodo praejudicare non possint, ut quae instruente Spiritu sancto ad totius mundi salutem definita sunt, inviolata permaneant. Dat. kal. Junii, Constantino et Rufo coss. EPISTOLA CXLV. AD LEONEM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Rogat ut perturbatae Alexandrinorum Ecclesiae succurrat. --II. De fide bene definita disceptandum denuo non esse; et ut catholicus Alexandrinae Ecclesiae episcopus praeficiatur. LEO Romae episcopus LEONI semper Augusto. CAP. I. Officiis quae ad gratulationem imperii vestri pertinent persolutis, etiam hanc paginam necessariae supplicationis adjeci, qua catholicae fidei divinitus praeparatum favoris vestri posco praesidium. Nam talia in Alexandrina Ecclesia perpetrata, fratris et coepiscopi mei Anatolii relatione cognovi, ut omnis Christiana religio sentiat se impeti atque violari, nisi in", + "candidate_score": 0.671593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_10_12", + "bdc_text": "Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.671298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7_9", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1312", + "psc_text": "augmentis; et haec fides clementiae vestrae non solum me, sed et omnes Domini sacerdotes consolatur et roborat; dum in Christianissimo principe sacerdotalem experimur affectum. Quem si Orientalium partium sacerdotes 1275 studeant imitari, nihil scandalorum neque pax, neque fides Christiana patietur. Unde cum Constantinopolitanus episcopus ad omnem pietatis profectum praesenti clementiae vestrae doceatur exemplo, si fideliter vestris acquiescat hortatibus, habet in me sincerae gratiae animum: tantum ut quod verbis spondet perficiat. Si vero, quae Deo et pietati vestrae displicent, pertinaci intentione delegerit, salva mansuetudinis vestrae reverentia, utar cum omnibus, et pro omnibus, vobis quoque annitentibus, adversum superbientem liberiore constantia, quem (quod saepe dicendum est) mallem pro sanctis actibus fraterna charitate complecti, gloriosissime imperator. CAP. II. Quia vero suggestiones meas pro tranquillitate catholicae fidei libenter accipitis, significatum mihi esse fratris et coepiscopi mei Juliani sermone cognoscite, Eutychen impium pro suis quidem meritis exsulare; sed in ipso suae damnationis loco multa adversus integritatem", + "candidate_score": 0.671139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_8_10", + "bdc_text": "Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1389", + "psc_text": "extorres consolatur, et ut pro incarnationis mysterio patienter adversa tolerent, hortatur. LEO episcopis ex Aegypto catholicis apud Constantinopolum constitutis. Licet laboribus dilectionis vestrae, quos pro observantia catholicae fidei suscepistis, toto corde compatiar, et ea quae vobis ab haereticis illata sunt non aliter accipiam quam si ipse pertulerim, intelligo tamen magis esse gaudii quam moeroris, quod confortante vos Domino Jesu Christo in evangelica apostolicaque doctrina insuperabiles perstitistis. Et cum vos inimici fidei Christianae ab Ecclesiarum vestrarum sede divellerent, maluistis peregrinationis injuriam pati, quam ulla impietatis ipsorum contagione violari. Unde ad Christianissimum principem nostrum litteras dirigens gratias egi ipsius pietati, quod vos, sicut nobis indicatum est, ea qua dignum erat charitate suscepit. A cujus benevolentia non dubito eam vobis fiduciam esse collatam, ut pro universalis Ecclesiae statu constanter exsequi quae sunt agenda possitis: quia et clementia ejus pro defendendis sanctae synodi Chalcedonensis decretis sacerdotali fervet affectu, et nihil universo mundo praestari salubrius", + "candidate_score": 0.669845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16_18", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat . Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1189", + "psc_text": "non ambigens ipsam quoque pio studio elaboraturam ut auctores seditionum propositum suae professionis agnoscant, et si non intelligunt docentium praedicationem, saltem vindicantium timeant potestatem. Quem itaque profectum haec nostra cura obtineat, protinus litteris dilectionis tuae opto cognoscere, et utrum tandem rebellis imperitia conquiescat; quae si de nostra putat ambigendum esse doctrina, saltem beatae memoriae Athanasii, Theophili et Cyrilli Alexandriae sacerdotum scripta non renuat; cum quibus ita fidei nostrae forma concordat, ut in nullo a nobis discrepet, qui se illis consentire profitetur. CAP. IV. Filio nostro Aetio presbytero in suo moerore compatimur; et cum in locum officii ejus is fuerit ascitus, qui reprobatione dignus fuerat judicatus, non est dubium hanc commutationem ad catholicorum injuriam pertinere. Sed patienter interim ista toleranda sunt, ne mensuram moderationis solitae videamur excedere; cum possit pro tempore satis esse praedicto, quod clementissimorum principum favore munitur, quibus eum proxime litteris meis ita commendavi, ut apud religiosissimas mentes gratiam", + "candidate_score": 0.669736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_8_10", + "bdc_text": "Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1315", + "psc_text": "Ecclesia universalis agnoscat. Precor autem, quod vestrae novi clementiae convenire, ut eos maxime tueamini contra omnes insidias, quos mihi et vestrae mansuetudini propter amorem fidei placere cognoscitis, ut eos Constantinopolitanus episcopus laedendi non habeat facultatem. Data decimo septimo kalendas 1277 Maii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXV. AD ANATOLIUM EPISCOPUM. Per Nectarium agentem in rebus. SYNOPSIS. I. Intermissi litterarum commercii rationem reddit. --II. De destituto Andrea archidiacono et aliis in Ecclesia CP. restitutis laudat. --III. Majorem in agnoscenda culpa sinceritatem desiderat. LEO episcopus ANATOLIO episcopo. CAP. I. Si firmo incommutabilique proposito dilectio tua curam gratiae communis habuisset, nihil profecto, quod ullam anxietatem tibi ingereret, exstitisset. Non enim sinebat ratio ut ejus charitatem spernerem, quem amore pacis et studio reparandae catholicae fidei inter ipsa episcopatus rudimenta juvissem, optans in ecclesiasticis curis talem habere consortem; ut mihi de sanctis praecessoribus tuis, nec Joannis spiritualem copiosamque doctrinam, nec auctoritatem Attici, nec", + "candidate_score": 0.669691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_9_11", + "bdc_text": "Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.66947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_10_12", + "bdc_text": "Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1159", + "psc_text": "Consulente autem dilectione tua de his in quibus putaveris ambigendum, non deerit relationibus tuis meae responsionis instructio: ut sequestrata earum actione causarum, quae in quibusque Ecclesiis praesulum suorum debent cognitione firmari, hanc specialem curam vice mea functus assumas, ne haeresis vel Nestoriana vel Eutychiana in aliqua parte revirescat: quia in episcopo Constantinopolitano catholicus vigor non est, nec multum aut pro sacramento salutis humanae, aut pro sua est aestimatione sollicitus: cum si quid illi inesset spiritualis industriae, ita et a quibus ordinatus sit, et cui viro successerit cogitare deberet, ut magis beatum Flavianum, quam sui honoris sequeretur auctores. Et ideo cum piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur,", + "candidate_score": 0.668833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7_9", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.668751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_10_12", + "bdc_text": "Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1109", + "psc_text": "Alexandrinae sedi ejus, quam per sanctum Marcum evangelistam beati Petri discipulum meruit, pereat dignitatis; nec Dioscoro impietatis suae pertinacia corruente, splendor tantae Ecclesiae tenebris obscuretur alienis. Antiochena quoque Ecclesia, in qua primum praedicante beato apostolo Petro, Christianum nomen exortum est, in paternae constitutionis ordine perseveret, et in gradu tertio collocata numquam se fiat inferior. Aliud enim sunt sedes, 1169 aliud praesidentes; et magnus unicuique honor est integritas sua. Quae cum in quibuslibet locis propria ornamenta non perdat, quanto magis in Constantinopolitanae urbis magnificentia potest esse gloriosa, si per observantiam tuam, et defensionem paterni canones, et exemplum probitatis multi habeant sacerdotes? CAP. VI. Haec tibi scribens, frater, in Domino hortor ac moneo ut, deposito ambitionis desiderio, spiritu potius ferveas charitatis, ejusque virtutibus, secundum doctrinam apostolicam, proficienter orneris. Est enim patiens et benigna, et non aemulatur, non agit perperam, non inflatur, non est ambitiosa, non quaerit quae sua sunt (I Cor. XIII,", + "candidate_score": 0.668748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_8_10", + "bdc_text": "Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1390", + "psc_text": "sicut nobis indicatum est, ea qua dignum erat charitate suscepit. A cujus benevolentia non dubito eam vobis fiduciam esse collatam, ut pro universalis Ecclesiae statu constanter exsequi quae sunt agenda possitis: quia et clementia ejus pro defendendis sanctae synodi Chalcedonensis decretis sacerdotali fervet affectu, et nihil universo mundo praestari salubrius ac beatius potest, quam ut dispositum ante saecula sacramentum inviolabiliter per omnia ecclesiastica 1317 pace servetur et regia. Unumquemque igitur vestrum, quos idem animus et eadem fidei causa conjunxit, vel qui vos haereticorum persecutione despecta, indefesso ardore fidei ex Aegypto sunt secuti, fraterno simul et paterno cohortor affectu, ut aequo et forti animo haec tentamenta toleretis; agnoscentes vos non amisisse propria, sed majora meruisse, quorum brevi fatigatione, qua ad confessorum pervenitur coronas, ita utitur providentia Dei, ut per vestram patientiam multorum devotio roboretur, et cum gloria venerandi principis Alexandrina Ecclesia, depulsis haereticis, antiquam recipiat dignitatem. Datum quinto idus Octobris, Constantino", + "candidate_score": 0.668227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7_9", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1390", + "psc_text": "sicut nobis indicatum est, ea qua dignum erat charitate suscepit. A cujus benevolentia non dubito eam vobis fiduciam esse collatam, ut pro universalis Ecclesiae statu constanter exsequi quae sunt agenda possitis: quia et clementia ejus pro defendendis sanctae synodi Chalcedonensis decretis sacerdotali fervet affectu, et nihil universo mundo praestari salubrius ac beatius potest, quam ut dispositum ante saecula sacramentum inviolabiliter per omnia ecclesiastica 1317 pace servetur et regia. Unumquemque igitur vestrum, quos idem animus et eadem fidei causa conjunxit, vel qui vos haereticorum persecutione despecta, indefesso ardore fidei ex Aegypto sunt secuti, fraterno simul et paterno cohortor affectu, ut aequo et forti animo haec tentamenta toleretis; agnoscentes vos non amisisse propria, sed majora meruisse, quorum brevi fatigatione, qua ad confessorum pervenitur coronas, ita utitur providentia Dei, ut per vestram patientiam multorum devotio roboretur, et cum gloria venerandi principis Alexandrina Ecclesia, depulsis haereticis, antiquam recipiat dignitatem. Datum quinto idus Octobris, Constantino", + "candidate_score": 0.668184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7_9", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.668179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_8_10", + "bdc_text": "Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1436", + "psc_text": "Majoriano Augustis consulibus. EPISTOLA CLXI. AD PRESBYTEROS, DIACONOS ET CLERICOS ECCLESIAE CONSTANTINOPOLITANAE. SYNOPSIS. 1. Ut in fide stabiles et ab haereticorum societate alieni perseverent hortatur. --II. Ut novum judicium non instauretur, et ut Atticus et Andreas ordinis sui honore priventur, nisi voce scriptoque fidei Chalcedonensi adhaerere se profiteantur. LEO presbyteris, diaconibus et clericis Constantinopolitanae Ecclesiae. CAP. I. Laetificatus valde sum et plurimum delectatus, quod mihi fidei vestrae est, de qua in Domino glorior, manifestata constantia, et intelligo vos per omnia devotissimos doctrinae evangelicae esse discipulos, atque apostolicis praedicationibus, quae 1338 ex eodem fonte manarunt, nihil prorsus sentire diversum: quia catholica fides, quae vera et una est, nulla se patitur diversitate violari, et ideo cohortari dilectionem vestram ac monere non desino, ut instruente Spiritu sancto perseveranter id ipsum dicatis omnes, et non sint inter vos schismata. Sitis autem perfecti in eodem sensu et in eadem sententia (I Cor. I, 10) ;", + "candidate_score": 0.668151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7_9", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1389", + "psc_text": "extorres consolatur, et ut pro incarnationis mysterio patienter adversa tolerent, hortatur. LEO episcopis ex Aegypto catholicis apud Constantinopolum constitutis. Licet laboribus dilectionis vestrae, quos pro observantia catholicae fidei suscepistis, toto corde compatiar, et ea quae vobis ab haereticis illata sunt non aliter accipiam quam si ipse pertulerim, intelligo tamen magis esse gaudii quam moeroris, quod confortante vos Domino Jesu Christo in evangelica apostolicaque doctrina insuperabiles perstitistis. Et cum vos inimici fidei Christianae ab Ecclesiarum vestrarum sede divellerent, maluistis peregrinationis injuriam pati, quam ulla impietatis ipsorum contagione violari. Unde ad Christianissimum principem nostrum litteras dirigens gratias egi ipsius pietati, quod vos, sicut nobis indicatum est, ea qua dignum erat charitate suscepit. A cujus benevolentia non dubito eam vobis fiduciam esse collatam, ut pro universalis Ecclesiae statu constanter exsequi quae sunt agenda possitis: quia et clementia ejus pro defendendis sanctae synodi Chalcedonensis decretis sacerdotali fervet affectu, et nihil universo mundo praestari salubrius", + "candidate_score": 0.667878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_9_11", + "bdc_text": "Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1265", + "psc_text": "ipse clementissimus princeps se inquisitione sollicitissima curam hanc Aegyptiis delegasse, suis epistolis dignatus sit indicare. CAP. III. Epistolam sane meam ad Chalcedonensem synodum datam praesentibus episcopis et clericis lectam fuisse tuis epistolis retulisti; sed usque ad illud capitulum, quo ea quae de fide acta sunt meus videtur firmasse consensus. Unde miratus sum quod reliqua quae secuta fuerunt non pariter in notitiam eorum quibus sunt lecta prolata sint; cum maxime omnibus 1249 innotescere debuisset, improbum a nobis ambitum notatum fuisse, et novis usurpationibus obviatum: ut vetustas, quae est canonibus constituta, inviolata, ut semper scripsimus, servaretur. Aetium vero presbyterum, quem asseris fuisse discussum, gratulamur, cognitione habita, in omnibus fuisse purgatum. Epistolam quoque ad Christianissimum principem noveris me misisse, in qua illi gratias egi, quia curam mihi suam, tam pro fidei causa quam pro securitate reipublicae dignatus est indicare. Aliam quoque ad nos epistolam dedit, interveniens pro Anatolio episcopo, ut nostri illi animi", + "candidate_score": 0.667767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7_9", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1646", + "psc_text": "longinquiora translato, dignum sua gubernatione rectorem totius civitatis mereretur electio, ad cujus vos consecrationem nullus ambitus traheret, nulla seditio impelleret, nulla iniquitas incitaret; sed in medio constituta meritorum sanctitate, eum cunctis non dubitaret praeponere, quem sibi universitas cuperet praesidere. Unde reddita populis Christianis Dei pace gaudentes, commendamus vobis invicem vestri operis dignitatem, ut religiose per omnia ordinatus antistes, fraterno se juvari experiatur assensu, et ad abolenda scandala, quae error haereticus excitaverat, cooperatione vestra gaudeat adjuvari. Extruso enim qui imitator diaboli fuit, et in veritate non stetit (Joan. VIII, 44) , male utens specie pervasi honoris et nominis, congruit ut Alexandrina Ecclesia eum veneretur et diligat, quem et probitate morum, et integritate catholicae fidei, dignum tanto sacerdotio comprobavit; cui mutuae charitatis plenum animi nostri praebemus affectum: cohortantes, fratres charissimi, et fiducialiter exigentes ut in praedicatione verbi, in eruditione praecepti illam formam custodiatis charitatis, sine qua nullae possunt prodesse virtutes. Quod autem", + "candidate_score": 0.667536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7_9", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_930", + "psc_text": "constat agitatum; quodque vestra clementia amore veritatis catholicis adfutura, aliud statuendo cassavit, gloriosissime imperator. CAP. II. Unde per ipsum Dominum nostrum Jesum Christum, qui regni vestri est auctor et rector, obtestor et obsecro clementiam vestram ut in praesenti synodo fidem quam beati Patres nostri ab apostolis sibi traditam praedicarunt, non patiamini quasi dubiam retractari; et quae olim majorum sunt auctoritate damnata, redivivis non permittatis conatibus excitari; illudque potius jubeatis ut antiquae Nicaenae synodi constituta, remota haereticorum interpretatione, permaneant. Nec me quoque, ut voluit vestra clementia, ab illo credatis abesse concilio, cum in his fratribus quos direxi, id est Paschasino et Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis.", + "candidate_score": 0.667515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_10_12", + "bdc_text": "Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1273", + "psc_text": "I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae, quas frater et coepiscopus noster Nestorius pio apportavit officio. Oportebat enim ut ab Alexandrinae Ecclesiae praesule talia scripta ad sedem apostolicam mitterentur, quae ostenderent magisterio beatissimi Petri apostoli hoc ab initio per beatum Marcum ejus discipulum didicisse Aegyptios, quod constat credidisse Romanos: quoniam praeter Dominum Jesum Christum non est aliud nomen datum hominibus sub coelo, in quo oporteat nos salvos fieri (Act. IV, 12) . Sed quia non omnium est fides, et insidiosus ille tentator nullis magis corda hominum gaudet sauciare vulneribus, quam ut incautas mentes his inficiat erroribus, qui sint evangelicae veritatis inimici, magna sancti Spiritus eruditione nitendum est", + "candidate_score": 0.667458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_8_10", + "bdc_text": "Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1391", + "psc_text": "et forti animo haec tentamenta toleretis; agnoscentes vos non amisisse propria, sed majora meruisse, quorum brevi fatigatione, qua ad confessorum pervenitur coronas, ita utitur providentia Dei, ut per vestram patientiam multorum devotio roboretur, et cum gloria venerandi principis Alexandrina Ecclesia, depulsis haereticis, antiquam recipiat dignitatem. Datum quinto idus Octobris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CLV. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS. I. Eum ad vigilantiam contra haereticorum conatus incitat. --II. Conniventiam clericorum Constantinop. arguit, circa quos vigorem in Anatolio desiderat pastoralem. LEO ANATOLIO episcopo. CAP. I. Diligentiam necessariae sollicitudinis, quam fraternitas tua in dirigendis ad nos litteris exsequitur, approbamus, et acceptis per filium nostrum Olympium paginis tuis, sacerdotalem in te curam vigere sentimus: cui nos quoque, quantum Dominus donat posse, non desumus, exorantes dilectionem tuam, ut quia tempus laboris incidimus, in sancta vigilantia perseveres, donec dextera Domini faciat virtutem (Ps. CXVII, 16), et sub pedibus Ecclesiae suae conterat tentatorem. Consolatur etenim", + "candidate_score": 0.66723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_8_10", + "bdc_text": "Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam . Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1174", + "psc_text": "meum Lucianum episcopum talia et ad gloriam vestram, et ad Constantinopolitanum episcopum scripta direxerim, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in eisdem litteris ea 1203 quae per occasionem synodi male sunt attentata, reprehenderam, maluit praedictus antistes meam gratulationem tacere, quam suum ambitum publicare. Mihi autem multum fiduciae, Deo per vos operante, collatum est, quod probasse vos observantiam meam de custodia canonum paternorum, pietatis vestrae affatibus indicastis. Et merito geminatur gaudium meum, cum vobis religiosissime placere cognosco, ut et fides Nicaena suam teneat firmitatem, et privilegia Ecclesiarum illibata permaneant. CAP. II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et", + "candidate_score": 0.667078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_10_12", + "bdc_text": "Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ; vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "furori, qui caeso apud Alexandriam Proterio episcopo, synodum novam, posthabita Chalcedonensi, instaurari poscebant. --II. Leone imper. laudato, omnia in episcoporum constantia posita esse asserit, ne novi tractatus ineantur. LEO BASILIO episcopo Antiocheno. CAP. I. Ordinationem quidem dilectionis tuae secundum ecclesiasticum morem tuo vel fratrum nostrorum provincialium episcoporum debueramus sermone cognoscere; sed quia non defuerunt causae quae possent hanc diligentiam praepedire, et sanctae memoriae Marcianus princeps suis scriptis consecrationem tuam nobis cognitam fecit, nec de tuo possumus merito dubitare quem novimus, de necessitate praesenti, sicut aliquantos fratres nostros, ita etiam 1310 dilectionem tuam nostris litteris commonemus. Cognitis enim quae apud Alexandriam Eutychianorum furore commissa sunt, quaeque fraternitati vestrae comperta esse non dubito, pro ea sollicitudine quam omnibus Ecclesiis Dei debeo, haec scripta direxi, quibus dilectionem vestram credidi commonendam, ut sceleratis ausibus sancta constantia resistatis, ne in quoquam nostrum communis fides aut trepida inveniatur aut tepida: cum propitio Domino, qui Ecclesiam suam", + "candidate_score": 0.665631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20_22", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes . Haec hactenus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.664833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20_22", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes . Haec hactenus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1188", + "psc_text": "multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter dignabuntur annuere. CAP. III. Et quia secretius mihi clementissimus imperator per filium nostrum Paulum mandare dignatus est, de admonenda filia nostra clementissima Augusta Eudocia; feci quod voluit, ut litteris meis quam fructuosum ipsi foret, si catholicae fidei faveret, agnosceret, et ut clementissimi principis filii sui litteris super hoc admoneretur, obtinui; non ambigens ipsam quoque pio studio elaboraturam ut auctores seditionum propositum suae professionis agnoscant, et si non intelligunt docentium praedicationem, saltem vindicantium timeant potestatem. Quem itaque profectum haec nostra cura obtineat, protinus litteris dilectionis tuae opto cognoscere, et utrum tandem rebellis imperitia conquiescat; quae si de nostra putat ambigendum esse", + "candidate_score": 0.659911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_9_11", + "bdc_text": "Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se immiscens mensuram propriam videretur excedere. --V. Anatolium ab Illyricianis subscriptionem in sui ambitus patrocinium elicere voluisse. De epistola ad Chalcedonenses episcopos scripta. 1208 LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Quam vigilanter, quamque devote pro catholica fide fraternitas tua excubet, litterarum tuarum textus ostendit, quibus instruentibus multum mea sollicitudo relevatur; accedente religiosi imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi,", + "candidate_score": 0.659415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_9_11", + "bdc_text": "Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", + "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", + "candidate_score": 0.659122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20_22", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes . Haec hactenus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.659114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_9_11", + "bdc_text": "Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum : Eliensis episcopus ad tempus duntaxat isto officio fungitur , donec alius ad illum honorem perpetuus a parliamento decernatur . Tu velim ad illum diligenter scribas ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1413", + "psc_text": "curet ut Chalced. synodus firma permaneat, et pax Ecclesiae Alexandrinae restituatur. --II. Ut parricidae ab ea pellantur, et afflicti Aegypti episcopi adjuventur. -- III. Profugis ex Aegypto episcopis opem esse ferendam; synodi adversariis constanter resistendum esse --IV. De Attico presbytero et Andrea, ut vel corrigantur, vel repellantur ab Ecclesia. LEO ANATOLIO episcopo Constantinopolitano. CAP I. Rursus acceptis dilectionis tuae litteris, omnia quae Alexandriae insanissime gesta sunt cum magno dolore cognovi; si tamen ullae epistolarum paginae tam atrocia facinora explicare potuerunt. Sed non jam nobis in deflendis adversitatibus est morandum, cum utilius sit providere quae prosint, et quae haereticorum furorem tandem aliquando ab Ecclesiae quiete depellant. Cum enim talem principem nobis divina providentia prospexerit, ut fides ipsius sollicitudinem pene superet sacerdotum, tuae dilectionis maxime exspectatur instantia, ut venerandissimo imperatori pro universali Ecclesia supplicare non desinas, et crebris suggestionibus poscere, ut quamprimum a pervasoribus suis Alexandrina Ecclesia liberetur. Ego sane quantum potui,", + "candidate_score": 0.658441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_23_25", + "bdc_text": "Petrus Martyr adhuc Londini suas agit partes in constituendis legibus sacris . Liber eius necdum allatus est : falsissimi sunt Byrkmanni .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "codices, et a sincera veritate discordes, in nullo usu lectionis habeantur. Apocryphae autem scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent seminarium 707 falsitatum, non solum interdicendae, sed etiam penitus auferendae sunt, atque ignibus concremandae. Quamvis enim sint in illis quaedam quae videantur speciem habere pietatis, numquam tamen vacua sunt venenis, et per fabularum illecebras hoc latenter operantur, ut mirabilium narratione seductos laqueis cujuscumque erroris involvant. Unde si quis episcoporum, vel apocrypha haberi per domos non prohibuerit, vel sub canonicorum nomine eos codices in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani adulterina sunt emendatione vitiati, haereticum se noverit judicandum: quoniam QUI ALIOS ab errore non revocat, seipsum errare demonstrat. CAP. XVI. De Dictinii scriptis. Postremo autem capitulo hoc prodidit justa querimonia, quod Dictinii tractatus quos secundum Priscilliani dogma conscripsit, a multis cum veneratione legerentur, cum, si aliquid memoriae Dictinii tribuendum putant, reparationem ejus magis debeant amare quam lapsum. Non ergo Dictinium, sed Priscillianum", + "candidate_score": 0.650059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_21_23", + "bdc_text": "in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes . Haec hactenus . Petrus Martyr adhuc Londini suas agit partes in constituendis legibus sacris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.649382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_6_8", + "bdc_text": "Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.648007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_43_45", + "bdc_text": "duci , comiti a Warwik , domino Lyslae , regnorum Angliae , Hybernię et Francię regis consiliario summo ac principi . Scripsit ad te dux Suffolchiae , filia eius , Haddonus , Elmerus et Scinnerus , quorum literas ad te misi omnes , ut supra ostendi . Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.64592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_43_45", + "bdc_text": "duci , comiti a Warwik , domino Lyslae , regnorum Angliae , Hybernię et Francię regis consiliario summo ac principi . Scripsit ad te dux Suffolchiae , filia eius , Haddonus , Elmerus et Scinnerus , quorum literas ad te misi omnes , ut supra ostendi . Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.644314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_21_23", + "bdc_text": "in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes . Haec hactenus . Petrus Martyr adhuc Londini suas agit partes in constituendis legibus sacris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1198", + "psc_text": "judicio pars utraque damnatur, et ambae simul haereses a corpore Ecclesiae resecantur, quia neutra falsitas nobiscum potest habere concordiam. Nec interest quo sacrilegio ab incarnationis Dominicae veritate discordent, cum id quod pravissime sentiunt, nec auctoritas Evangelii, nec ratio suscipiat sacramenti. CAP. II. Et ideo, frater charissime, oportet dilectionem tuam toto corde perspicere, cujus Ecclesiae gubernaculis te Dominus voluerit praesidere, et ejus meminisse doctrinae, quam praecipuus apostolorum omnium beatissimus Petrus, per totum quidem mundum uniformi praedicatione, sed speciali magisterio in Antiochena et Romana urbe fundavit: ut illum in suae glorificationis domicilio praeeminentem ea intelligas reposcere, instituta quae tradidit, sicut ab ipsa quam confessus est veritate suscepit. Neque ullo modo sinas in Orientalibus Ecclesiis, maximeque in his quas Antiochenae sedi sacratissimorum Patrum Nicaeni canones deputaverunt, ab improbis haereticis Evangelio resultari, et vel Nestorii vel Eutychis a quoquam dogma defendi. Quoniam, sicut dixi, catholicae fidei petra, cujus cognomen beatus apostolus Petrus sumpsit a", + "candidate_score": 0.642461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_21_23", + "bdc_text": "in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes . Haec hactenus . Petrus Martyr adhuc Londini suas agit partes in constituendis legibus sacris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1109", + "psc_text": "Alexandrinae sedi ejus, quam per sanctum Marcum evangelistam beati Petri discipulum meruit, pereat dignitatis; nec Dioscoro impietatis suae pertinacia corruente, splendor tantae Ecclesiae tenebris obscuretur alienis. Antiochena quoque Ecclesia, in qua primum praedicante beato apostolo Petro, Christianum nomen exortum est, in paternae constitutionis ordine perseveret, et in gradu tertio collocata numquam se fiat inferior. Aliud enim sunt sedes, 1169 aliud praesidentes; et magnus unicuique honor est integritas sua. Quae cum in quibuslibet locis propria ornamenta non perdat, quanto magis in Constantinopolitanae urbis magnificentia potest esse gloriosa, si per observantiam tuam, et defensionem paterni canones, et exemplum probitatis multi habeant sacerdotes? CAP. VI. Haec tibi scribens, frater, in Domino hortor ac moneo ut, deposito ambitionis desiderio, spiritu potius ferveas charitatis, ejusque virtutibus, secundum doctrinam apostolicam, proficienter orneris. Est enim patiens et benigna, et non aemulatur, non agit perperam, non inflatur, non est ambitiosa, non quaerit quae sua sunt (I Cor. XIII,", + "candidate_score": 0.641428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_23_25", + "bdc_text": "Petrus Martyr adhuc Londini suas agit partes in constituendis legibus sacris . Liber eius necdum allatus est : falsissimi sunt Byrkmanni .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_307", + "psc_text": "quidem isti nostri non recipiunt [Forte leg. incipiunt], sed Manichaei sequuntur. Quae haeresis, quae eisdem libris utitur, et eadem dogmata, et his deteriora sectatur, ita exsecrabilis universis per omnes terras, ad primam professionis suae confessionem, nec discussa, damnetur oportet, per cujus auctores vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus, libros omnes apocryphos vel compositos, vel infectos esse, manifestum est: specialiter autem Actus illos qui vocantur S. Andreae; vel illos qui appellantur S. Joannis, quos sacrilego Leucius ore conscripsit; vel illos qui dicuntur S. Thomae, et his similia: ex quibus Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque illis est secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur; et maxime ex blasphemissimo illo libro, qui vocatur Memoria Apostolorum, in quo ad magnam perversitatis suae auctoritatem doctrinam Domini mentiuntur, qui totam destruit legem veteris Testamenti, et omnia quae S. Moysi de diversis creaturae factorisque divinitus revelata sunt; praeter reliquas ejusdem libri blasphemias, quas referre pertaesum", + "candidate_score": 0.638018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1281", + "psc_text": "fidei Christinae, qua clementia vestra praefulget, etiam his litteris quas frater et coepiscopus meus Nestorius detulit, demonstrastis, justissimum fratri meo Proterio Alexandrinae urbis antistiti impendentes favorem, quo mihi per omnia esset acceptior. Nam cui vestra pietas testimonium perhibere dignatur, indubitanter esset probandus, etiamsi taceret. Sed accedit ad gratiam, quod proprio quoque sermone cognoscitur, et quam sincerus sit catholici dogmatis praedicator, ipsius professione clarescit. Unde plenissimo affectu dilectionem orthodoxi fratris amplector, et Deo gratias ago, quod amoto eo qui Evangelio Christi voluit contraire, et a sanctorum Patrum intelligentia dissidere, talem prospexit Alexandrinae Ecclesiae sacerdotem, qui praecedentibus rectoribus et fide concordaret et vita. Nam cum 1257 amplecti se epistolam meam, quam ad beatae memoriae Flavianum contra Eutychen impium misi, toto corde profitetur, quid aliud quam apostolorum se ostendit esse discipulum? Quoniam doctrina veritatis in lumine suo permanet, et non potest esse diversum, quod unum est atque individuum. CAP. II. Rescripsi itaque praedicto", + "candidate_score": 0.636994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_7", + "bdc_text": "gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.634225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_40_42", + "bdc_text": "Titulus conveniens dignitati Warwicensis : Illustrissimo principi ac domino , d. Iohanni Dudlaeo , potentissimo Northumbriae vel Northumbroruma . R. : . . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.631947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_34_36", + "bdc_text": "Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1283", + "psc_text": "inferre, et propria videatur astruere, venerabilium Patrum qui eidem Ecclesiae praefuerunt, scripta relegantur; et quid B. Athanasius, quid Theophilus, quid Cyrillus, quid etiam alii Orientales magistri de incarnatione Domini senserint, recognoscant; nec repullulantibus decipiantur erroribus, qui olim evangelici sermonis sunt virtute prostrati: quoniam omnes fere haereses quae diversis temporibus exstiterunt, dum sacramentum corporeae nativitatis et passionis ac resurrectionis Christi non intelligunt, ab Evangelio deviarunt. Et 1258 possemus minus laborare in haereticis repellendis, si rudes animos ea non turbarent mendacia quae peremit antiquitas. Sed nunc, ut dixi, hic docendi optimus modus est, ut paternorum sensuum lineae Alexandrinae plebis et cleri auribus innotescant; ac si qui sunt qui nostra scripta despiciant, illis saltem qui nobiscum apostolicis sensibus congruunt acquiescant. In quo opere multum consacerdotis mei devotione gaudebo, et semper ipsius unanimitate laetabor: quia fraterna pax non nisi in una fidei confessione servatur. CAP. III. Quia vero quorumdam haereticorum versuta nequitia ad conturbandam", + "candidate_score": 0.629304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_38_40", + "bdc_text": "Literas omnes meis includito , praecipue Cheki : ni effecero ut literas a Warwicensi accipias , fidem mihi nullam amplius habeto . Titulus conveniens dignitati Warwicensis :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1182", + "psc_text": "πίστεως ἀνήκειν δοκιμάσει, ἐμῷ ὀνόματι τῇ ὑμετέρᾳ εὐσεβείᾳ θαῤῥῶν ὑποβάλλει· ἐπειδὴ ὁμολογουμένως ἐπίσταμαι εἰς πάντων τούτων διόρθωσιν καὶ ἐκδίκησιν, τοῦ Θεοῦ ἐπιτρέποντος, ὑμᾶς ἐπαρκεῖν. EPISTOLA CXVI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pro vigore fidei et sanctionibus contra rebelles monachos editis gratias agit. --II. Se ad Chalcedonenses episcopos litteras dedisse consensus sui testes. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quamvis nullas nunc litteras tuae pietatis acceperim, scribente tamen gloriosissimo principe, non aliter dignatione ipsius sum gavisus, quam si mihi etiam tuae serenitatis redderentur alloquia. Unde consuetudinem debiti a me officii oportuit custodiri, qua me significarem clementiae vestrae salute gaudere, et incessabilibus a Deo precibus postulare ut vos, et Romanae reipublicae, et catholicae Ecclesiae in omni prosperitate conservet. De vigore autem fidei vestrae, qua indesinenter Domino sacrificium laudis offertis, quantas Deo gratias agam, enarrare non valeo: quoniam principibus temporis nostri non 1207 solum potentiam regiam, sed etiam sacerdotalem cognoscimus inesse doctrinam. Indicante", + "candidate_score": 0.626238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_1_3", + "bdc_text": "et ipse valeo , et princeps noster recte valet . Eius ad te literas pridie nonarum ianuarii tabellario Tigurum perferendas dedi . An reddantur recte , nescio ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.625698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1189", + "psc_text": "non ambigens ipsam quoque pio studio elaboraturam ut auctores seditionum propositum suae professionis agnoscant, et si non intelligunt docentium praedicationem, saltem vindicantium timeant potestatem. Quem itaque profectum haec nostra cura obtineat, protinus litteris dilectionis tuae opto cognoscere, et utrum tandem rebellis imperitia conquiescat; quae si de nostra putat ambigendum esse doctrina, saltem beatae memoriae Athanasii, Theophili et Cyrilli Alexandriae sacerdotum scripta non renuat; cum quibus ita fidei nostrae forma concordat, ut in nullo a nobis discrepet, qui se illis consentire profitetur. CAP. IV. Filio nostro Aetio presbytero in suo moerore compatimur; et cum in locum officii ejus is fuerit ascitus, qui reprobatione dignus fuerat judicatus, non est dubium hanc commutationem ad catholicorum injuriam pertinere. Sed patienter interim ista toleranda sunt, ne mensuram moderationis solitae videamur excedere; cum possit pro tempore satis esse praedicto, quod clementissimorum principum favore munitur, quibus eum proxime litteris meis ita commendavi, ut apud religiosissimas mentes gratiam", + "candidate_score": 0.625649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1402", + "psc_text": "--V. Omnia Christianae religionis officia et mysteria apud Alexandriam esse intercepta. --VI. Scripta de fide prolixiora promittit, Anatolii incuriam taxat, catholicos commendat. LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Litteras clementiae tuae plenas virtute dei et lumine veritatis veneranter accepi: quibus cuperem, etiam in eo quod praesentiam meam pietas vestra necessariam existimat, obedire, ut majorem fructum conspectu vestri splendoris assequerer. Sed magis id vobis arbitror placiturum, quod eligendum ratio demonstravit. Nam cum sancto et spiritali studio in universum pacem Ecclesiae muniatis, nihilque sit convenientius 1322 fidei defendendae, quam his quae per omnia instruente Spiritu sancto, irreprehensibiliter definita sunt, inhaerere: ipsi videbimur bene statuta convellere, et auctoritates quas Ecclesia universalis amplexa est, ad arbitrium haereticae petitionis infringere, atque ita nullum collidendis collidendis Ecclesiis modum ponere, sed data licentia rebellandi, dilatare magis quam sopire certamina. Unde quia post illas Ephesinae synodi impietates, quibus Dioscori scelere fides catholica refutata et perversitas Eutychiana suscepta est,", + "candidate_score": 0.622288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1637", + "psc_text": "hanc tantummodo causam videatur ejectus, haereticae perversitatis errore damnato, doctrinae apostolicae, ut ad Alexandrinam redeat, acquiescat; cum illi, etiamsi catholicus probaretur, hoc vehementer obsistat, quod vivente episcopo, tantae sedis invasor est, et auctor apparuit inauditae crudelitatis admissae. Et ideo dilectio tua sollicitudine qua clares eniti et elaborare debebit ne cum tam nefario homine sermo aliquis privatim vel publice misceatur, neve sub specie correctionis ejus quorumdam conventui praebeatur occasio; ne redeundi integram capiat libertatem, de quo jam edictis suis princeps Christianissimus judicavit. Omni igitur labore et circumspectione pervigili unitati ecclesiasticae profuturus enitere, frater charissime, ut spes suffragatoribus ipsius adimatur, et Alexandrinis ex clero suo catholicus episcopus secundum morem veterem per orthodoxos Aegyptios consecretur: quia parricida ille non alias a suis defensoribus deseritur, nisi Alexandrina Ecclesia, quae Patrum honori et suae restituenda est libertati, rectorem sanandis omnibus quae male gesta sunt, probatissimum fuerit consecuta. Datum XV kalend. Julias, Magno et Apollonio consulibus.", + "candidate_score": 0.618311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_21", + "bdc_text": "in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.609311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_2", + "bdc_text": "Eius ad te literas pridie nonarum ianuarii tabellario Tigurum perferendas dedi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_90", + "psc_text": "ordinavit synodus Nicaena, lunas XIV 605 omnium annorum per decemnovennalem cyclum, ut non fallamur in luna XIV cum Judaeis et haereticis, qui dicuntur tessares koedecatitae. Et constitutum est in omnibus synodis, praeter synodum Gangrensem et Caesariensem, ut non faceret ulla Ecclesia, vel civitas, et omnis regio contraria his quae statuta sunt de Pascha in Nicaeno concilio. Credite mihi quod si non scripsisset synodus Nicaena cyclum lunarem primi mensis, sufficeret cyclus lapidis Silenitis in Perside ad exemplum rationis paschalis, cujus candor interior cum luna primi mensis crescit et decrescit. Ideo nuntiavi vobis haec omnia, eo quod dubitastis de luna primi mensis in hoc anno. Ideo praecipio vobis ne faciatis Pascha in mense Martii in anno embolismi, sed in IX kal. Maii in unitate Ecclesiae catholicae. Verum Agnum veri Israelitae immaculatum immaculati comedamus: quia in una domo 606 praeceptum est Israeli carnali agnum anniculum comedere. De quo agno immaculato veracissime praeceptum est:", + "candidate_score": 0.603768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_39", + "bdc_text": "ni effecero ut literas a Warwicensi accipias , fidem mihi nullam amplius habeto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1182", + "psc_text": "πίστεως ἀνήκειν δοκιμάσει, ἐμῷ ὀνόματι τῇ ὑμετέρᾳ εὐσεβείᾳ θαῤῥῶν ὑποβάλλει· ἐπειδὴ ὁμολογουμένως ἐπίσταμαι εἰς πάντων τούτων διόρθωσιν καὶ ἐκδίκησιν, τοῦ Θεοῦ ἐπιτρέποντος, ὑμᾶς ἐπαρκεῖν. EPISTOLA CXVI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pro vigore fidei et sanctionibus contra rebelles monachos editis gratias agit. --II. Se ad Chalcedonenses episcopos litteras dedisse consensus sui testes. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quamvis nullas nunc litteras tuae pietatis acceperim, scribente tamen gloriosissimo principe, non aliter dignatione ipsius sum gavisus, quam si mihi etiam tuae serenitatis redderentur alloquia. Unde consuetudinem debiti a me officii oportuit custodiri, qua me significarem clementiae vestrae salute gaudere, et incessabilibus a Deo precibus postulare ut vos, et Romanae reipublicae, et catholicae Ecclesiae in omni prosperitate conservet. De vigore autem fidei vestrae, qua indesinenter Domino sacrificium laudis offertis, quantas Deo gratias agam, enarrare non valeo: quoniam principibus temporis nostri non 1207 solum potentiam regiam, sed etiam sacerdotalem cognoscimus inesse doctrinam. Indicante", + "candidate_score": 0.59402, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis", + "max_score": 0.696711, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_29_31", + "bdc_text": "Basilius in Esaiam et Psalmos Graece , et aliquot alia scripta , seu fragmenta potius , eiusdem authoris ; Chrysostomus in evangelia Gręce ; integer Proclus ;", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_16", + "psc_text": "Malachim autem in commune totum edidit Jeremias. Nam antea sparsus erat per singulorum regum historias. Job librum Hebraei Moysen scripsisse putant, alii unum ex prophetis. 2. Psalterium vero scripserunt decem prophetae, id est, Moyses, David, Salomon, Asaph, Etham, Idithum, et Eman, et filii Core, id est, Asir, Elcana, Abiasaph. Sunt qui et Esdram, et Aggaeum, et Zachariam scripsisse dicant. Salomon scripsit Proverbia, Ecclesiastem, et Cantica canticorum. Isaias scripsit librum suum, Jeremias librum suum cum lamentationibus ejus. Viri synagogae sapientes scripserunt Ezechielem, duodecim prophetas, Danielem, et Paralipomenon, et Esther. Esdras scripsit librum suum. 3. Omnes autem hos libros idem Esdras propheta scriba post incensam legem a Chaldaeis, dum Judaei regressi fuissent in Jerusalem, divino afflatus spiritu reparavit; cunctaque prophetarum volumina, quae fuerant a gentibus corrupta correxit; totumque Testamentum in XXII libros constituit, ut tot libri essent in lege, quot habentur et litterae. 4. Primam post Esdram Editionem de Hebraeo in Graecum", + "candidate_score": 0.696711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_28_30", + "bdc_text": "Inventus est hisce diebus magnus thesaurus optimorum librorum : Basilius in Esaiam et Psalmos Graece , et aliquot alia scripta , seu fragmenta potius , eiusdem authoris ; Chrysostomus in evangelia Gręce ;", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_16", + "psc_text": "Malachim autem in commune totum edidit Jeremias. Nam antea sparsus erat per singulorum regum historias. Job librum Hebraei Moysen scripsisse putant, alii unum ex prophetis. 2. Psalterium vero scripserunt decem prophetae, id est, Moyses, David, Salomon, Asaph, Etham, Idithum, et Eman, et filii Core, id est, Asir, Elcana, Abiasaph. Sunt qui et Esdram, et Aggaeum, et Zachariam scripsisse dicant. Salomon scripsit Proverbia, Ecclesiastem, et Cantica canticorum. Isaias scripsit librum suum, Jeremias librum suum cum lamentationibus ejus. Viri synagogae sapientes scripserunt Ezechielem, duodecim prophetas, Danielem, et Paralipomenon, et Esther. Esdras scripsit librum suum. 3. Omnes autem hos libros idem Esdras propheta scriba post incensam legem a Chaldaeis, dum Judaei regressi fuissent in Jerusalem, divino afflatus spiritu reparavit; cunctaque prophetarum volumina, quae fuerant a gentibus corrupta correxit; totumque Testamentum in XXII libros constituit, ut tot libri essent in lege, quot habentur et litterae. 4. Primam post Esdram Editionem de Hebraeo in Graecum", + "candidate_score": 0.682423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_29", + "bdc_text": "Basilius in Esaiam et Psalmos Graece , et aliquot alia scripta , seu fragmenta potius , eiusdem authoris ;", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_16", + "psc_text": "Malachim autem in commune totum edidit Jeremias. Nam antea sparsus erat per singulorum regum historias. Job librum Hebraei Moysen scripsisse putant, alii unum ex prophetis. 2. Psalterium vero scripserunt decem prophetae, id est, Moyses, David, Salomon, Asaph, Etham, Idithum, et Eman, et filii Core, id est, Asir, Elcana, Abiasaph. Sunt qui et Esdram, et Aggaeum, et Zachariam scripsisse dicant. Salomon scripsit Proverbia, Ecclesiastem, et Cantica canticorum. Isaias scripsit librum suum, Jeremias librum suum cum lamentationibus ejus. Viri synagogae sapientes scripserunt Ezechielem, duodecim prophetas, Danielem, et Paralipomenon, et Esther. Esdras scripsit librum suum. 3. Omnes autem hos libros idem Esdras propheta scriba post incensam legem a Chaldaeis, dum Judaei regressi fuissent in Jerusalem, divino afflatus spiritu reparavit; cunctaque prophetarum volumina, quae fuerant a gentibus corrupta correxit; totumque Testamentum in XXII libros constituit, ut tot libri essent in lege, quot habentur et litterae. 4. Primam post Esdram Editionem de Hebraeo in Graecum", + "candidate_score": 0.671487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_27_29", + "bdc_text": "Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura . Inventus est hisce diebus magnus thesaurus optimorum librorum : Basilius in Esaiam et Psalmos Graece , et aliquot alia scripta , seu fragmenta potius , eiusdem authoris ;", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_16", + "psc_text": "Malachim autem in commune totum edidit Jeremias. Nam antea sparsus erat per singulorum regum historias. Job librum Hebraei Moysen scripsisse putant, alii unum ex prophetis. 2. Psalterium vero scripserunt decem prophetae, id est, Moyses, David, Salomon, Asaph, Etham, Idithum, et Eman, et filii Core, id est, Asir, Elcana, Abiasaph. Sunt qui et Esdram, et Aggaeum, et Zachariam scripsisse dicant. Salomon scripsit Proverbia, Ecclesiastem, et Cantica canticorum. Isaias scripsit librum suum, Jeremias librum suum cum lamentationibus ejus. Viri synagogae sapientes scripserunt Ezechielem, duodecim prophetas, Danielem, et Paralipomenon, et Esther. Esdras scripsit librum suum. 3. Omnes autem hos libros idem Esdras propheta scriba post incensam legem a Chaldaeis, dum Judaei regressi fuissent in Jerusalem, divino afflatus spiritu reparavit; cunctaque prophetarum volumina, quae fuerant a gentibus corrupta correxit; totumque Testamentum in XXII libros constituit, ut tot libri essent in lege, quot habentur et litterae. 4. Primam post Esdram Editionem de Hebraeo in Graecum", + "candidate_score": 0.665842, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine", + "max_score": 0.694781, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18_20", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_315", + "psc_text": "mentis ipso tuae recitationis impetu cursuque perstricta, haec parum advertere potuisse; aut certe etiam illos qui advertere potuerunt, non in te rerum liquidissimam veritatem, sed verborum affluentiam et ingenii facultatem indolemque laudasse. Plerumque enim laudatur, praedicatur et amatur eloquium in spe juvenis; etsi nondum habeat maturitatem fidemque doctoris. Quapropter ut et tu recte sapias, et alios non tantummodo delectare possit, verum etiam aedificare, quod loqueris; curam te oportet gerere de sermonibus tuis, remotis plausibus alienis.", + "candidate_score": 0.694781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18_20", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_314", + "psc_text": "persuaserim Charitati tuae. Si autem persuadere non potui, utrum tamen ea dixerim quae persuadere debuerint, qui legent potius judicabunt. 39. Si qua sane alia, quae plurima in tuis libris emendanda mihi videntur, scire fortasse desideras, venire tibi non sit onerosum, non tanquam discipulo ad magistrum, sed primaevo ad grandaevum, forti ad infirmum. Etsi enim non eos edere debuisti, majore tamen et veriore gloria quisque correctus sua confessione reprehenditur, quam cujuslibet errantis ore laudatur. Quamvis in eorumdem recitatione librorum auditores et laudatores tuos non omnes ista quae sana doctrina improbat, vel ante sensisse, vel ad ea tibi consensisse crediderim: sed acie mentis ipso tuae recitationis impetu cursuque perstricta, haec parum advertere potuisse; aut certe etiam illos qui advertere potuerunt, non in te rerum liquidissimam veritatem, sed verborum affluentiam et ingenii facultatem indolemque laudasse. Plerumque enim laudatur, praedicatur et amatur eloquium in spe juvenis; etsi nondum habeat maturitatem fidemque doctoris. Quapropter ut", + "candidate_score": 0.683387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_5_7", + "bdc_text": "idcirco eas denuo tua causa describendas putavi . Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_86", + "psc_text": "vas in honore sanctificatum, utile Domino, ad omne opus bonum semper paratum, et bene vivendo, et sana docendo. Porro autem si ipsum oportet ut diligam sicut, facio; quanto magis te, frater, cujus erga me benevolentiam, et cujus catholicam fidem cautam et sobriam optime novi. Unde factum est ut eos libros qui tibi displicuerunt, et in quibus nomen meum aliter quam velles positum comperisti, describendos mihique mittendos vere fraterna planeque sincera dilectione curares. Tantum ergo abest ut hinc tuae charitati succenseam, quia fecisti; ut potius nisi fecisses, integro jure amicitiae succensere deberem. Ago itaque uberes gratias. Quemadmodum autem acceperim factum tuum, hinc manifestius indicavi, quod hunc ad te librum, mox ut illos legi, sine aliqua dilatione conscripsi. LIBER SECUNDUS. AD PETRUM PRESBYTERUM. Petrum admonet Augustinus, ne committat, ut libros de animae Origine a Vincentio Victore ad eum scriptos laudando approbasse, aut quae temere ille scripsit fidei Christianae contraria, pro dogmatibus catholicis", + "candidate_score": 0.645624, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.692357, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16_18", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat . Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_177", + "psc_text": "cum Alexandro episcopo disputare de dogmate. Ille vero hujusmodi exercitatione verborum inexpertus erat, de vitae qualitate confidens. Fuit enim vir magnus, et conversatione mirandus. Cumque certamen imperatore praecipiente suscepisset, convenissentque philosophi, omnibus loqui volentibus, ut unum ex se quem vellent eligerent, postulavit sanctae memoriae pater noster Alexander: caeteros vero, quicunque essent, silentium tenere; praecepitque ut tantummodo his quae ab utroque dicerentur, intenderent. Suscipiente siquidem uno eorum disputationis universae negotium, ad philosophum sanctus Alexander: In nomine, inquit, Jesu Christi impero tibi imprimis ne loquaris. Et una cum ejus sermone opus impletum est. Repente namque ille homo, ut sermonem audivit, obligato ore conticuit. Putasne justum fuit considerare utrum majus hoc miraculum videretur, ut homo, et quidem philosophus, sic facile officium locutionis amitteret, an certe ut lapis violentia verbi manu divideretur, quod quidam aiunt Julianum fecisse Chaldaeum? Et haec quidem sic acta sunt ut referuntur. SOZOMEN., lib. I, cap. 17. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.692357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16_18", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat . Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_297", + "psc_text": "intellectum suum librum, et propterea quasi Paulianum fuisse depositum. SOCRATES, lib. I, cap. 24. Edit. Christ. CAPUT X. Quomodo Arius, dum studet ab Alexandro Constantinopoleos in communionem suscipi, exstinctus sit. Igitur dum post concilium Hierosolymitanum Arius venisset in Aegyptum, Alexandrina Ecclesia ejus evitante communionem, rursus venit ad Constantinopolitanam urbem, concurrentibus illic consectatoribus ejus, et obedientibus Eusebio Nicomediensi episcopo, et concilium celebrare volentibus. Horum studium sentiens Alexander tunc Constantinopolitanus episcopus, nisus est solvere tale conamen. Dumque hoc non valuisset implere, aperte Arii nisibus interdixit: non licere eum ecclesiasticum esse dicens, nec infirmandam sententiam episcoporum pene totius terrae secum convenientium in Nicaena urbe. Eusebius autem et qui circa eum erant, dum primo sermonibus flectere nequivissent Alexandrum, postea cum terrore minabantur: quia nisi susciperet Arium, certa die ipse quidem deportaretur exsilio; Arius autem in communionem susciperetur universorum. Et post haec ab alterutris recesserunt. Illi quidem definitam diem exspectantes, ut suas minas implerent; Alexander", + "candidate_score": 0.668573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16_18", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat . Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_244", + "psc_text": "a me quoddam solatium, ne tanto malo convictus, suo honore privaretur. Testis est mihi Deus hujus rei, qui et in me et in vobis benigno amore consistat. Nam etiam me ille devertit, et indecenter arripuit, quod vos quoque nostis. Tunc enim omnia gesta sunt sicut ipse desiderabat, quia omne malum in sua conscientia recondebat. Sed ut caetera perversitatis ejus omittam, quid maxime cum Theogonio nequitiae suae participe egerit, audite, deposco. Alexandrinos quosdam a nostra fide recedentes huc [ mss. et ed. V., hic] destinari praeceperam, quoniam horum ministerio mentis flammas urgebat. Sed isti benigni et optimi nimis episcopi, quos simul concilii veritas ad poenitentiam reservabat, non solum receperunt eos, et apud se reservaverunt, sed etiam malis eorum voluntatibus communicare decreverunt. Quapropter hoc circa istos ingratos decrevi peragere, ut abrepti procul deportarentur exsilio. Nunc itaque vestrum est ad Deum illa fide respicere, qua semper et fieri convenit, et esse decet, et", + "candidate_score": 0.667661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20_22", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes . Haec hactenus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_10", + "psc_text": "absolute dicatur, omnium priorum principum principiorem, si dici fas est, te vocare debemus secundum Homerum. Alios etenim reges nihil dignum habuisse comperimus; alios autem ornasse una aut duabus rebus imperium. Tu autem, o serenissime, omnes simul virtutes amplectens, universos dignosceris evicisse pietate, clementia, fortitudine, castitate, justitia, largitate, atque magnanimitate dignitati imperiali conveniente. Sine sanguine autem et purum a caede, super omnium priscorum, tuum cuncti gloriantur imperium. Res studiosas cum delectatione subjectos praecipis edoceri; favoremque et reverentiam circa tuum amorem et communem utilitatem cunctis ostendere. Quapropter omnium horum causa necessarium videtur mihi ecclesiasticam historiam conscribenti, te primitus alloqui. Cui namque potius hoc ascribam, multorum ac venerabilium virtutes utique narraturus, et ea quae circa catholicam Ecclesiam provenerunt, vel per quantas ipsa transiens tempestates, ad tuos parentumque tuorum portus accesserit? Age nunc omnia sciens, omnemque virtutem habens, et praecipue pietatem, quam principem esse sapientiae sermo divinus docet. Suscipe a me hanc scripturam, et", + "candidate_score": 0.661697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20_22", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes . Haec hactenus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", + "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", + "candidate_score": 0.655671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_44_46", + "bdc_text": "Scripsit ad te dux Suffolchiae , filia eius , Haddonus , Elmerus et Scinnerus , quorum literas ad te misi omnes , ut supra ostendi . Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.646689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_45_47", + "bdc_text": "Oglethorpus , doctor et vicecancellarius huius academiae , tuas iam avide expectat literas , itidem Hardingus , vir absolute doctus . Ornatissimo viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino suo longe colendissimo . Vom herzogen von Suffolk .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.641701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_164", + "psc_text": "Hierosolymitanus, Eustathius jam praesidens Antiochenae apud Orontem Ecclesiae, et Alexander Alexandriae, quae est apud stagnum Mariam. Julius autem Romanus episcopus propter senectutem defuit; erantque pro eo praesentes Vitus et Vincentius presbyteri ejusdem Ecclesiae. Super hos autem et alii plurimi boni et optimi ex diversis gentibus convenerunt. Alii quidem ad intelligendum et dicendum nimis idonei, scientiaque sacrorum librorum, et alia eruditione disciplinati, vitaeque virtute praeclari. Alii vero in utroque probatissimi viri, quorum utile judico etiam nomina memorare. SOZOMEN., lib. I, cap. 16, ed. Christoph. Tanquam stigmata Domini Jesu in corpore circumferentium secundum sacrum Apostolum. Erat enim Jacobus Antiochiae Mygdoniae, quam Syri et Assyrii Nisibin appellant, qui mortuos resuscitavit, vivos curavit, et alia innumera probatur operatus esse miracula. Sed haec superfluum arbitror huic operi rursus inserere, quae in Deo amabili historia latius enarravi. Paulus Neocaesareae, quod est castrum positum juxta ripas Euphratis. Is enim Licinii rabie demolitus est. Ambas enim manus ligatas", + "candidate_score": 0.632777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_34_36", + "bdc_text": "Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_450", + "psc_text": "imbutus erat Aetius, et divinarum litterarum ignarus, tantummodo in contentionibus praeparatus, quod etiam quilibet rusticus facere potest. Et dum nec veteres, qui eloquia Christiana fuerant interpretati, legisset, asserebat se multum gaudere libris Clementis et Africani, nec non Origenis, cum utique fuerint illi viri totius sapientiae virtutibus eruditi. Fecit igitur is epistolas ad imperatorem Constantium, 264 et ad alios quosdam, contentiones involvens et quaedam commenta conficiens. Quamobrem etiam Sine Deo vocabatur. Et licet eadem quae Arius vindicaret, tamen a suis non valentibus intelligere perplexiones syllogismorum ejus, cum eadem quae ille saperet, putabatur haereticus. Et propterea eorum pulsus Ecclesia credebatur, cum ipse illis potius communicare noluisset. Hactenus enim ex illis sunt qui tunc quidem Aetiani, nunc autem Eunomiani vocantur. Posteriore namque tempore Eunomius notarius ejus, eruditus ab eo, editionem ejus haereticam divulgavit. Sed de Eunomio locis convenientibus explanabimus. SOCRATES, lib. II, cap. 28. Edit. Christ. Vales. cap. 35, p. 129. CAPUT XIV.", + "candidate_score": 0.628677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1174", + "psc_text": "inimicitiis cum Arcadii ducibus cogitabat congredi contra eos. Tunc ergo agens cum Honorio, Alaricum regem Gothorum fecit ordinari magistrum militum, et accessit adversus Illyricum, eique Jovium [ ms. Lyr., Jovianum] praefectum constituit, ut arma contra Romanos attolleret, ac provinciales Honorii subderet ditioni. Et cum Alaricus barbaros sub se constitutos et per Dalmatias habitantes congregasset, venit ad Epirum, ubi multo tempore commoratus, reversus est in Italiam: quia cum discedere voluisset, Honorii litteris est detentus, sicut ipse confessus est. SOZOMEN., lib. VIII, cap. 25, p. 793. CAPUT XXV. Quomodo Alexander Antiochenus episcopus discordantem populum ad unitatem revocaverit Ecclesiae. Ea tempestate Cyrillus Theophili consobrinus, Alexandrinum suscepit episcopatum. Hierosolymorum Ecclesiae praesidebat Joannes, vir mirabilis, successor Cyrilli; Antiochiae autem Alexander, vir sermone doctus, et virtutem ostendens magnis operibus. Is enim Porphyrio succedens, qui post Flavianum fuerat ordinatus, multa reliquit monimenta clementiae. Flavianus equidem sapientiae subtilitate florebat. Porro sacratissimus Alexander conversatione summoque philosophiae eloquio, et plurimis", + "candidate_score": 0.627951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_88", + "psc_text": ". Hoc itaque tempore Romanae quidem Ecclesiae Sylvestrius retinacula gubernabat, Melchiadi succedens, qui post Marcellinum clarificatum in persecutione gentilium susceperat jura pontificatus. Antiochiae vero post tyrannum Ecclesiae inchoante pace, Vitalis praesul exstabat ( An. Dom. 314). Qui etiam antiquam ex multis temporibus destructam a tyrannis aedificavit ecclesiam. Post quem Philogonius pontificatum sumens, et reliqua aedificii superaddidit, et zelum pietatis Licinii temporibus demonstravit ( An. Dom. 316). In Hierosolymis autem post Hermonem Macarius ordinatus est, vir nomine suo dignus, et omnibus bonis ornatus. Eodemque tempore Constantinopoli Alexander pontificatum sacri ministerii possidebat, apostolicis donationibus valde clarus. Tunc igitur Alexander Alexandrinus, videns Arium amoris judiciarii aculeo stimulari, et multos ad blasphemias deceptos erigere, conciliaque propria celebrare, Ecclesiarum praesulibus ejus blasphemiam suis litteris indicavit. THEODORETUS, lib. I, cap. 2, p. 7. CAPUT XIII. Epistola Alexandri pontificis Alexandrini ad universas Ecclesias adversus Arium. Dilectissimis atque charissimis ubique catholicae Ecclesiae comministris, Alexander in Domino salutem. Dum", + "candidate_score": 0.627899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_34_36", + "bdc_text": "Reliquum est nunc ut valeas , pater in Christo colendissime , ignoscasque rusticitati mearum literarum ; nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_485", + "psc_text": "divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius honoravit. Quamobrem qui a concilio fuerant destinati tardaverunt, non valentes impetrare responsum. Sero tamen ad synodum Constantius per praesentes episcopos hujusmodi scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXII. Epistola Constantii ad Ariminense concilium. Constantius victor ac triumphator Augustus universis episcopis Arimino congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae", + "candidate_score": 0.626429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_1_3", + "bdc_text": "et ipse valeo , et princeps noster recte valet . Eius ad te literas pridie nonarum ianuarii tabellario Tigurum perferendas dedi . An reddantur recte , nescio ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_760", + "psc_text": "expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 7. p. 157. CAPUT IX. Edictum Valentiniani et Valentis de consubstantiali Trinitate. Impp. maximi, pii, victores, Augusti, Valentinianus, Valens et Gratianus, episcopis dioeceseos Asiae, Phrygiae, Carophrygiae, et Pacatianae, in Domino salutem. Tanto concilio in Illyrico celebrato, et subtiliter habita quaestione de salutari Verbo, ostenderunt ter beati pontifices Trinitatem consubstantialem Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Quam nequaquam declinantes, juxta ministeria religionis magni Regis exercent. Hanc ergo praedicari decrevit nostra quoque potentia: ita tamen ut non dicant aliqui: Sequimur religionem imperatoris, hanc patriam gubernantis, et non illi potius obedientes qui nobis salutis mandata contradidit. Evangelium namque Christi nostri sic habet:", + "candidate_score": 0.6231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_16", + "bdc_text": "Postea Alexandri studia defendi iuvarique a Warwicense curaturum se lubenter affirmat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_177", + "psc_text": "cum Alexandro episcopo disputare de dogmate. Ille vero hujusmodi exercitatione verborum inexpertus erat, de vitae qualitate confidens. Fuit enim vir magnus, et conversatione mirandus. Cumque certamen imperatore praecipiente suscepisset, convenissentque philosophi, omnibus loqui volentibus, ut unum ex se quem vellent eligerent, postulavit sanctae memoriae pater noster Alexander: caeteros vero, quicunque essent, silentium tenere; praecepitque ut tantummodo his quae ab utroque dicerentur, intenderent. Suscipiente siquidem uno eorum disputationis universae negotium, ad philosophum sanctus Alexander: In nomine, inquit, Jesu Christi impero tibi imprimis ne loquaris. Et una cum ejus sermone opus impletum est. Repente namque ille homo, ut sermonem audivit, obligato ore conticuit. Putasne justum fuit considerare utrum majus hoc miraculum videretur, ut homo, et quidem philosophus, sic facile officium locutionis amitteret, an certe ut lapis violentia verbi manu divideretur, quod quidam aiunt Julianum fecisse Chaldaeum? Et haec quidem sic acta sunt ut referuntur. SOZOMEN., lib. I, cap. 17. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.619609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_9", + "bdc_text": "Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_752", + "psc_text": "Fertur enim quia eum pro maxima virtute conversationis sapientiaeque laudaverit. Aiunt quidam, antequam sub Constantio imperatore Ariani tenerent Ecclesias, somnium vidisse Antonium monachum, quasi burdones altare sacrum calcibus evertissent, experrectumque dixisse: quoniam ab adulteris et permixtis hominibus Ecclesia calcaretur. Quae non fuisse mendacia posterior monstravit eventus. SOZOMEN., lib. VI, cap. 5, p. 642. CAPUT VI. De consulatu et fine Joviani. Tunc igitur imperator, impetum retinens haereticorum, discessit ab Antiochia, et venit ad Tarsum Ciliciae, ibique corpus Juliani sepelivit. Et dum cuncta solemnia funeri ejus exhibuisset, consul est designatus ( An. Dom. 364). Dumque Constantinopolim festinaret, venit ad praedium nomine Dadastana inter Galatiam et Bithyniam: quo philosophus Themistius cum aliis senatoribus occurrens, consularem recitavit orationem. Feliciter tunc agi poterant res Romanae publicae et simul ecclesiasticae sub principe benigno dispositae, nisi repentina mors talem virum ab hominibus abstulisset. In praedicto namque praedio hiemis tempore, in phraxis languore constrictus, est mortuus consulatu suo", + "candidate_score": 0.616358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_6", + "bdc_text": "Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_767", + "psc_text": "nostris litteris, quasi illud refertur, quod in Salvatoris nostri Jesu Christi libris ascriptum est, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae. Nunquid Paulus crucifixus est pro vobis, aut in nomine Pauli baptizati estis (I Cor. I, 12, 13) ? Et haec quidem sufficiebant humilitati nostrae, etiam si non vobis universales litteras mitteremus, propter tantum timorem, quem ibi praedicatis cunctae vestrae provinciae, a Patre et Filio Spiritum sanctum dividentes. Quamobrem necessarium habuimus ad vos destinare dominum nostrum et comministrum Elpidium presbyterum, a regio principatu Romanorum has litteras deferentem; ut si forte talis est praedicatio vestra cognoscat, quoniam qui consubstantialem Trinitatem non praedicant, anathema sint. Et si quis his non communicans invenitur, anathema sit. His autem qui consubstantialem praedicant Trinitatem, praeparata sunt regna coelorum. Rogamus ergo vos, fratres, ut non aliud doceatis, non aliud innovetis; sed consubstantialem semper et ubique praedicantes Trinitatem possidebitis regnum Dei. Ob hoc scribentes, et", + "candidate_score": 0.613534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_9", + "bdc_text": "Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_425", + "psc_text": "in coelo visa maximo miraculo conspicientibus fuit. Alios autem suos duces cum multo exercitu contra Magnentium destinavit. Ipse vero in Sirmio morabatur, et rei sustinebat eventum. Tunc igitur et Photinus Ecclesiae praesul aperte dogma quod ipse compererat exponebat. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120. Dicebat autem: Deus quidem omnipotens unus, qui in proprio Verbo condidit universa. Ante saecula vero nativitatem et existentiam Filii dicere fugiebat, sed ex Maria natum docebat Christum ( anno Dom. 355). SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. cap. 6, p. 542. 261 CAPUT VI. De Photino haeresiarcha ejusque damnatione. Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem", + "candidate_score": 0.612336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_9", + "bdc_text": "Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_426", + "psc_text": "Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem post consulatum Sergii et Nigriani ( id est an. Dom. 351) (quo anno propter bellorum turbas nullus consulum fuerat solemniter ordinatus) convenerunt in Sirmio, et Photinum (dogma Sabellii Libyensis et Pauli Samosateni saepe cognoscentes) repente damnaverunt. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 121. CAPUT VII. Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Post haec de fide propositiones ediderunt, unam Graece, aliam Latine, multum sibimet textu sensuque concordes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 542. Tunc etenim quasi antiqua fidei dogmata reprehendentes, alias propositiones de fide sanxerunt. Et unam quidem Attico", + "candidate_score": 0.610604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_9", + "bdc_text": "Constans iam aliquot dies percrebuit rumor Iohannem Chekum auratum militem , regiae maiestatis institutorem , cancellarium Angliae hoc concilio creandum :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1160", + "psc_text": "interemit, novissime tentus, et traditus est. Ex illo tempore Joannem populus custodiebat noctibus et diebus, ad ejus circumsedentes domum. SOZOMEN., lib. VIII, cap. 21, p. 787. CAPUT XVII. De secunda depositione Joannis, et de schismate facto propter eum. Post paululum vero aderant episcopi Leontius Ancyrae Galatiae, Ammonius Laodiciae, Breson Thraciae Philippensis, Acacius Beroeae Syriae, et alii quidam. His praesentibus accusatores prisci denuo movebantur. Joannes itaque confidebat in talibus, rogans ut accusatio decenter flagitaretur. Cumque supervenisset festivitas natalis Salvatoris, imperator solemniter ad ecclesiam non occurrit; sed mandavit Joanni quia ei non communicaret, nisi criminibus prius exueretur. Cumque pro securitate Joannis accusatores ejus valde perterrerentur, praesentes episcopi nihil aliud requirebant, nisi quia post depositionem non servato decreto concilii resedisset in sede. Cumque ille responderet quia sexaginta quinque episcopi communicantes ei decrevissent, Leontius et alii reclamabant dicentes: Sed plurimi te, o Joannes, deposuerant. Cumque denuo Joannes hanc regulam non orthodoxorum Ecclesiae, sed esse", + "candidate_score": 0.60929, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis", + "max_score": 0.691663, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_19_21", + "bdc_text": "Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.691663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18_20", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.685775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20_22", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes . Haec hactenus .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.673288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_20_22", + "bdc_text": "Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas : in his vero omnibus , quae ad tanti principis dignitatem facere videbuntur accurate contexes . Haec hactenus .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_143", + "psc_text": "toto animi affectu retinenda sunt, quod hominibus Deus legem scripserit, quod per Filium suum propriis Ecclesias ditaverit eloquiis. Quae monachis est ratio cum epistolis regum? cur accipiam litteras, quibus consueta nesciam reddere salutationis obsequia? Igitur rogatus ab universis fratribus ut Christianos reges suis litteris refrigeraret, ne scilicet per silentium ejus exasperarentur, ad susceptas epistolas convenientia rescripsit. Laudavit primum, quod Christum colerent, deinde salutaria persuasit, ne magnam putarent regiam potestatem, ne praesentis carnis imperio tumentes, et se homines esse nescirent, et judicandos a Christo obliviscerentur; ad postremum, clementiae circa subjectos et justitiae, curae quoque inopum admonuit, atque unum sempiternum esse Regem omnium saeculorum Jesum Christum epistolis testatus est. His principes susceptis vehementissime laetabantur. Sancta quoque apud cunctos Antonii flagrabat opinio, ita ut ejus se filios cuperent nominari. Magna etenim cum advenientibus affabilitas omnium in se studium converterat. CAP. LI.--Postquam ergo gentiles confutati, reges admoniti, fratres ab eo sunt consolatione relevati, ad", + "candidate_score": 0.658442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_5_7", + "bdc_text": "idcirco eas denuo tua causa describendas putavi . Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.65016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_6_8", + "bdc_text": "Multa cognosces ex literis , quas post Stumphii a nobis discessum trinas ad te dedi ; gratos tibi optatosque esse , qui de virorum principum benevolentia erga te rumores a me significantur , non dubito , mi dulcissime pater , praestaborque et enitar , ut indies magis magisque haec inter vos augeatur et conservetur amicitia . Te quidem in dies mehercule habeo chariorem sollicitudinesque meas quotidie magis tua plane summa merita exacuunt , ne quid aut ex amore aut ex iudicio tuo deperdam .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.64365, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.691306, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_18_20", + "bdc_text": "id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis . Rectissime feceris ( mihi crede ) si futuris hisce nundinis literas quam diligentissime ad illum scribas , quibus et studium illi tuum ac operam singulariter deferas , et pro eius celsitudinis erga te benevolentia gratias agas :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1155", + "psc_text": "petiit enim quando dicebat: media nocte surgebam ad confitendum tibi; ideo meruit hos panes quos adposuit nobis edendos. petiit cum dicit: lauabo per singulas noctes lectum meum; neque enim timuit ne excitaret dormientem quem scit semper uibrare uigilanteiBuigilantem. § 88 et ideo F scriptorum memores noctibus ac diebus orationibus insistentes peccatis nostris ueniam postulemus. nam si ille tam sanctus et qui regni erat necessitatibus occupatus septies in die laudem domino dicebat matutinis et uespertinis sacrificiis sompersemper intentus, quid Dosnos facere oportet, qui eo amplius rogare debemus quo frequentius carnis ac mentis fragilitate delinquimus. ut de uia lassis et istius aeui cursu ac uitae huius anfractu grauiter fatigatis panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet? § 89 Nec solum media nocte dominus, sed omnibus prope docet 1431 A uigilandum esse momentis; uenit enim et uespertmauespertina et secunda. et tertia uigilia et pulsare conaueuitconsueuit. beati itaque Berni illi, quos cum", + "candidate_score": 0.691306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_29_31", + "bdc_text": "Basilius in Esaiam et Psalmos Graece , et aliquot alia scripta , seu fragmenta potius , eiusdem authoris ; Chrysostomus in evangelia Gręce ; integer Proclus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "cognosceret quos referre deberet in numerum prophetarum, quos autem quasi bonus nummularius inprobaret, in quibus materia magis corrupta sorderet quam ueri splendor luminis resultaret — sic et nunc in nouo testamento multi euangelia scribere conati sunt, quae boni nummularii non probarunt, unum autem tantummodo in quattuor libros D digestum ex omnibus arbitrati sunt eligendum. § 2 et aliud quidem fertur euangelium, quod duodecim scripsisse dicuntur. ausus etiam Basilides euangelium scribere, quod dicitur secundum Basilidem. fertur etiam aliud euangelium, quod scribitur 6 sqq. Origenes hom. in Lucam I (XIII 1801 sqq. M.) 10 Hier. 35 (28), 1 11 Dent 18, 21 sqq. 16 cf. enarr. pa. 40 s. 38 2 inquitj quidem OKV, om. F 3 plerique αγ et (i ex e) T 5 exemplorum (em 8. u.) P uisu E et (8. 1 orau) T 6 sicuti B 7 prophetauerunt LX prophetarum G autcm] etiam se (om. deinde se) B", + "candidate_score": 0.676834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_17_19", + "bdc_text": "Titulum Warwicensis iam plenum ac integrum accepisti ; id unum hoc tempore postulat , ut promissa tua exolvas , quod ut enitare contendasque , vel potius ut perficias , posse enim te mihi persuasi , vehementer et etiam atque etiam rogo . Res maximi est momenti ac ponderis , quod tute ipse pro tua summa prudentia facile cogitabis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1156", + "psc_text": "cursu ac uitae huius anfractu grauiter fatigatis panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet? § 89 Nec solum media nocte dominus, sed omnibus prope docet 1431 A uigilandum esse momentis; uenit enim et uespertmauespertina et secunda. et tertia uigilia et pulsare conaueuitconsueuit. beati itaque Berni illi, quos cum uenerit dominus inueniet uigilantes. si ergo desideras ut uirtus dei praecingat se et ministret tibi, 7 Ps. 118, 62 9 Ps. 6, 7 11 Ps. 7, 19; Hier. 1, 11 14 Ps. 118, 164 19 Pa. 103, 15 23 Luc. 12, 37 (cf. 17, 8) 1 qui s. u. A III P (ex 1111) L 2 in s. M. m2 F, et in ipsa in ras. L defraudetur A (a s. M. m3) / (tM y a &. M. m2) CX defrMdatnr PaBL 3 oratii P (ł is s. i alt. m3; in mg. m3 t orationis) L orans ET", + "candidate_score": 0.669456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_37", + "bdc_text": "Tuus discipulus et in Christo filius , Iohannes ab Ulmis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1039", + "psc_text": "filio; uidemus enim legem in euangelio, cum legimus: diliges dominum deum tuum, uidemus Helian cum dei uerbo, quando legimus: ecce uirgo in utero accipiet. § 11 Unde bene Lucas addidit quia dicebant excesaum eius 9,31 quem conpleturus erat in Hierusalem. docent enim te F 2Gen.9,1ssq. SPs.1,5 HMatth.16,19 121oh.l9,27; cf. Enaeb. Hist. eccl. II 1 16 Marc. 3, 17 19 Deut. 6, 5; Matth. 22, 37;Luc.lO,27 20Eaai.7,14 1 myatice om. PL hominum A 6 III P 7 in montem A (in a. M. m3) K 3 utrimque A (m a. M. m2) B et (im ex um) E utrumque PLT et (a s. Q) Y utraque G utrique aC')( 9 uidere resurrectionis gloriam / 11 accipit P 12 iohannes quoque cui PL mater Costerius iacobus etiam qui PL 13 apparet X 14 propheta ΑαCFVχ et (-ae w3) 0 prophete K profetia P prophetia JSZ enim... uerbo neque a. tt. m3", + "candidate_score": 0.664387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_37", + "bdc_text": "Tuus discipulus et in Christo filius , Iohannes ab Ulmis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "(b eras.) C non uox, sed illndillud quod uoce praestantius est uerbum uidetur. C unde et sanctus Iohannes euangelista quod erat inquit ab initio, quod audiuimus et quod uidimus, oculis nostris perspeximus et manus nostrae scrutatae sunt de uerbo uitae: et uita apparuit, et uidimus et testamur et adnuntiamus uobis de uita, quae erat aput patrem et apparuit nobis. uides ergo quod uerbum dei et uisum est apostolis et auditum. non solum enim secundum corpus uiderunt dominum, sed etiam secundum uerbum; uiderunt enim uerbum qui cum Moyse et Helia uiderunt gloiiamgloriam uerbi. isti enim aideruntuiderunt Iesum, qui in sua D uiderunt gloria, alii non uiderunt, qui corpus tantummodo uidere potuerunt; non enim corporalibus, sed spiritalibus oculis Iesus uidetur. § 6 denique Iudaei non uiderunt eum, qui uidebant. uidit eum Abraham, quia scriptum est: Abraham diem meum uidit et gauisus est. uidit ergo eum Abraham, qui dominum utique in corpore non", + "candidate_score": 0.66173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_36_38", + "bdc_text": "Oxonii , 5 febr. 1552 . Tuus discipulus et in Christo filius , Iohannes ab Ulmis . Literas omnes meis includito , praecipue Cheki :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_107", + "psc_text": "quia dum creditur Iohanni, creditur Christo. non enim de se, sed de domino praedicabat praenuntius Christi. § 36 et ideo praeibit in conspectu domini in 1,17 spiritu et uirtute Heliae. bene ista iunguntur; numquam enim sine uirtute spiritus nec sine spiritu uirtus est. et ideo fortasse in spiritu et uirtute Heliae, quia sanctus B Helias et uirtutem magnam habuit et gratiam, uirtutem, ut ad fidem animos populorum a perfidia retorqueret, uirtutem abstinentiae atque patientiae et spiritum prophetandi. in deserto Helias, in deserto JohannesIohannes; ille coruis pascebatur, hic dumis et calcata omni uoluptatis inlecebra parsimoniam 2 Luc. 1, 46 3 Reg. IIII 13, 21 4 Reg. I 28, 16 sqq. 13 Matth. 3, 3, Esai. 40, 3 24 Reg. III 17, 3 sqq. 2 albo (v 8. V m3) P alueo X (e eras. π, exp. V) plena (a ex o) LO pleno F 3 spu sco FγΟV heligseus P 8", + "candidate_score": 0.651653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_35_37", + "bdc_text": "nam et festinans scripsi , et ludis , seriis quidem illis , vehementer impeditus . Oxonii , 5 febr. 1552 . Tuus discipulus et in Christo filius , Iohannes ab Ulmis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_180", + "psc_text": "studio asperitas montium, non ab officio prolixitas itineris retardauit. F in montana uirgo cum festinatioaefestinatione, uirgo officii memor, miuriaeiniuriae inmemor, adfectu uigente, non sexnsexu relicta perrexit domo. § 21 discite, uirgines, non circumcursare per alienas aedes, non demorari in plateis, non aliquos in publico miscere sermones. Maria in domo sera, festina in publico mansit aput cognatam suam tribus mensibus; etenim quae propter officium 1289 A 1 Esai. 7, 14 23 I Tim. 5. 13 24 I Cor. 14, 35 1 uirgo om. P 5 iodae ΕγΤ iudeae aG iudeae cet. 9 exemplo (v 8. 0 m3) P exemplum C sterelisque (i s. e alt. m3) P 16 sps sci X 17 praegnatibus mlPOV praegratibus F (in mg. praegnantibus), π (m2 praegrauidis) praegnantibus m3 P, m2 0 V cet. exhibere (h s. u. m3) P 23 uirginis (-es m3) P sedes a domos X (F in mg. aedes) 25 aera B", + "candidate_score": 0.651582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_26_28", + "bdc_text": "Filia principis convaluit ex magno et periculoso morbo . Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura . Inventus est hisce diebus magnus thesaurus optimorum librorum :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_404", + "psc_text": "8. n. m2) T 24 accipere (i ex e m2) P factorum signaculum. pectoris ornamentum, regiae libertatis insigne. ergo ut Mdiamurordiamur historiam, cum generaret Thamar, legisti quia unus de utero eius praemisit manum, quam corripiens obsetrix coccum ligauit dicens: hic exiexiet et prior. ut autem reuocauit manum puer in matris uterum, statim exiuit frater eius. dixit autem obsetrix: quid incisa est per te c saepis? et uocauit nomen eius PhareaPhares. et post ipsum exiuit frater eius, in cuius manu erat coccum, et uocauit nomen eius Zara. uides quanta aenigmata myateriummysterium prodant: manus praemissa, coccum ligatum, reducta manus, uox obsetricis gemina quod prior alter exiret, saepem alter incideret. § 21 cur autem alter manum praemisit ex utero, alter genitali praecessit exortu nisi quia per geminorum mysterium gemina describitur uita D populorum, una secundum legem, altera secundum fidem, una secundum litteram, altera secundum gratiam? prior gratia quam lex, prior fides quam littera.", + "candidate_score": 0.649148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_26_28", + "bdc_text": "Filia principis convaluit ex magno et periculoso morbo . Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura . Inventus est hisce diebus magnus thesaurus optimorum librorum :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_403", + "psc_text": "magis Cχ 8 sena a selon C filio meo sela B 4 exauctorem Lπ. suae ipsum B 6 coetu P (coitu m2) B, iste r 7 totondit comam BC 8 torum PaCX thorum cet. 9 ilIa FΟπ 11 et 13 fares libri zaram X 12 signanit X 14 hesrom pr. ΡαL esrô G hesrom alt. PaL 15 generauerit B (erit in ras. m2) generauit PaLX 17 scribtura P (-ae m3) aBCL series] eaepius aBC 22 mysterium (o 8. um m3) P 23 quod] ut χ. monile (v s. o) P munile uL monilem (m .eras.) π V acceperit E (er 8. n. m2) T 24 accipere (i ex e m2) P factorum signaculum. pectoris ornamentum, regiae libertatis insigne. ergo ut Mdiamurordiamur historiam, cum generaret Thamar, legisti quia unus de utero eius praemisit manum, quam corripiens obsetrix coccum ligauit dicens: hic exiexiet et prior. ut autem reuocauit manum puer in matris", + "candidate_score": 0.631418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_12", + "bdc_text": "vir enim tui cum primis est amans ac studiosus , praeterea summae existimationis atque dignitatis homo :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_769", + "psc_text": "est omnibus, etiam peccatoribus redamare, cui genus professionis excelsius, studium quoque debet esse uirtutis uberius, ut diligat etiam non amantes. naIDnam etsi nulla menta diligendi usum amoris excludant, non tamen uirtutis excluserint. sicut enim in eo qui E te diligit pudet gratiam non referre et gratiae amore referendae amor tibi eius inolescit quem antea non amabusamabas, ita etiam in eo qui non amat debes amare uirtutem, ut dum uirtutem amas, incipias eum amare quem non amabusamabas, cum rara et caduca remuneratio sit amantis, sempiterna uirtutis. 1 benignitatem ... subsidia in mg. inf. P 7 uicessitudo (i 8. e pr. m2) P 9 sumsit P sumpsit L sumpserat T 10 cumulato ET 11 pensantur (n alt. 8. u.) P 12 benificus Pr. 13 rettulerit (t pr. eras.) P 15 non iam (om. sit) X 16 uacuari (u alt. 8. u.) P uacare X 17 quam absolutae PL consultae (om. quam) B", + "candidate_score": 0.630845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_39_41", + "bdc_text": "ni effecero ut literas a Warwicensi accipias , fidem mihi nullam amplius habeto . Titulus conveniens dignitati Warwicensis : Illustrissimo principi ac domino , d. Iohanni Dudlaeo , potentissimo Northumbriae vel Northumbroruma . R. :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_552", + "psc_text": "§ 27 ergo et hic diabolus, quoniam fortem sensit, iactantiam praetendit, quae etiam fortes decipit;4,12 sed dominus respondjteirespondit: non temtabis dominum deum tuum. in quo et dominum et deum Christum et patrem et filium potestatis unius esse cognoscis, iuxta quod scriptum est: ego et pater unum sumus. et ideo si 'unum' obtendit diabolus, occurre ei quia scriptum est: ego et pater unum c sumus et distingue 'unum', ne discernas potestatem, distingue 4,5 'unum', ne patrem filiumque secernas. et duxit illum diabolus iterum in montem altissimum et ostendit illi omnia regna orbis terrae in momento temporis. § 28 bene in momento temporis saecularia et terrena monstrantur. non enim tam conspectus celeritas indicatur quam caducae fragilitas potestatis exprimitur; in momento enim cuncta illa D praetereunt et saepe honor saeculi abiit, antequam uenerit. quid enim saeculi potest esse diuturnum, cum ipsa diuturna non sint saecula? docemur hic inanis ambitionis flabra despicere, quod omnis", + "candidate_score": 0.630632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_39_41", + "bdc_text": "ni effecero ut literas a Warwicensi accipias , fidem mihi nullam amplius habeto . Titulus conveniens dignitati Warwicensis : Illustrissimo principi ac domino , d. Iohanni Dudlaeo , potentissimo Northumbriae vel Northumbroruma . R. :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1174", + "psc_text": "dabitur ei nisi signum lonaeIonae. nam sicut fuit lonas signum. NineuitiaNineuitis, ita erit et filius hominis. in hoc quoque Iudaeorum plebe damnata ecclesiae mysterium euidenter 11,31 exprimitur, quae in Nineuitis per paenitentiam et in regina D austri per studium percipiendae sapientiae de totius orbis finibus congregatur, ut pacifici Salomonis uerba cognoscat. regina plane, cuius regnum est indiuiaum, de diuersis et distantibus populis in unum corpus adsurgens. itaque sacramentum illud magnum est de Christo et de ecclesia, sed tamen hoc maius est, quia illud in figura ante praecessit, nunc autem plenum in ueritate mysterium est; illic enim Salomonis typus, hic autem Christus in suo corpore est. ex duobus igitur E constat ecclesia, ut aut peccare nescias aut peccare desistas; paenitentia enim delictum abolet, sapientia cauet. hoc in mysterio. § 97 ceterum Ionae signum ut typus dominicae passionis ita etiam grauium, quae Iudaei conmiseunt, testificatio peccatorum est. simul aduertere licet et maiestatis", + "candidate_score": 0.630012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_25_27", + "bdc_text": "falsissimi sunt Byrkmanni . Filia principis convaluit ex magno et periculoso morbo . Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_185", + "psc_text": "V mater est (Biglis :: supra positis) F 25 iohannea (n pr. s. u.) P 26 spus (s alt. add. m3) P Mariam tamen non repleri spiritu, sed spiritum eius exsultare cognouimus — inconprehensibilis enim inconprehensibiliter operabatur in matre — et illa post conceptum repletur, ista ante E conceptum. 1,42 sq. Benedicta tu inter mulieres et benedictus fructus uentris tui. et unde hoc mihi ut ueniat mater domini mei ad me? § 24 nouit sermonem suum spiritus sanctus nec umquam obliuiscitur, et prophetia non solum rerum conpletur miraculis, sed etiam proprietate uerborum. quis estuentris iste fructus nisi ille de quo dictum est: ecce F hereditas domini fili, mercis fructus uentris? hoc est: hereditas domini fili sunt, qui mercis sunt fructus illius, qui de Mariae uentre processit. ipse fructus uentris est, flos radicis, de quo bene prophetauit Esaias dicens: exiet uirga ex radice Iessae et flos ex radice ascendet; radix enim", + "candidate_score": 0.629476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_15", + "bdc_text": "Deinde Ulmios meos , tua commendatione ad Coxum adductus , perquam benigne ac humaniter in aula regis accepit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1363", + "psc_text": "se peccata suscepit, quaerit ecclesia, recipit pater. quasi pastor reuehit, quasi mater inquirit, quasi pater uestit. prima misericordia, secunda suffragatio, tertia reconciliatio. singula singulis quadrant: redemtor subuenit, ecclesia suffragatur, auctor reconciliatur. eadem diuiui operis misericordia, sed diuersa pro mentismeritis nostris gratia. ouis a pastore lassa reuocatur, dragma quae perierat inuenitur, ad patrem filius suis uestigiis E redit et plena condemnati erroris regreditur paenitentia. unde bene scriptum est: homines et iumenta saluos facies, domine. quae sunt ista iumenta? dixit propheta semen Israhel in semen hominum et Iuda in semen animalium. itaque quasi Israhel homo seruatur, quasi ouis Iuda colligitur. malo ergo filius esse quam ouis; ouis enim a pastore repperitur, a patre filius honoratur. § 209 Gaudeamus igitur quoniam ouis illa, quae perierat in Adam, F leuatur in Christo. umeri Christi crucis brachia sunt. illic peccata mea deposui, in illa patibuli nobilis ceruice requieui. ouis illa genere est una, non specie;", + "candidate_score": 0.628501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_41_43", + "bdc_text": "Illustrissimo principi ac domino , d. Iohanni Dudlaeo , potentissimo Northumbriae vel Northumbroruma . R. : . . . duci , comiti a Warwik , domino Lyslae , regnorum Angliae , Hybernię et Francię regis consiliario summo ac principi .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1174", + "psc_text": "dabitur ei nisi signum lonaeIonae. nam sicut fuit lonas signum. NineuitiaNineuitis, ita erit et filius hominis. in hoc quoque Iudaeorum plebe damnata ecclesiae mysterium euidenter 11,31 exprimitur, quae in Nineuitis per paenitentiam et in regina D austri per studium percipiendae sapientiae de totius orbis finibus congregatur, ut pacifici Salomonis uerba cognoscat. regina plane, cuius regnum est indiuiaum, de diuersis et distantibus populis in unum corpus adsurgens. itaque sacramentum illud magnum est de Christo et de ecclesia, sed tamen hoc maius est, quia illud in figura ante praecessit, nunc autem plenum in ueritate mysterium est; illic enim Salomonis typus, hic autem Christus in suo corpore est. ex duobus igitur E constat ecclesia, ut aut peccare nescias aut peccare desistas; paenitentia enim delictum abolet, sapientia cauet. hoc in mysterio. § 97 ceterum Ionae signum ut typus dominicae passionis ita etiam grauium, quae Iudaei conmiseunt, testificatio peccatorum est. simul aduertere licet et maiestatis", + "candidate_score": 0.627617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_26_28", + "bdc_text": "Filia principis convaluit ex magno et periculoso morbo . Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura . Inventus est hisce diebus magnus thesaurus optimorum librorum :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_185", + "psc_text": "V mater est (Biglis :: supra positis) F 25 iohannea (n pr. s. u.) P 26 spus (s alt. add. m3) P Mariam tamen non repleri spiritu, sed spiritum eius exsultare cognouimus — inconprehensibilis enim inconprehensibiliter operabatur in matre — et illa post conceptum repletur, ista ante E conceptum. 1,42 sq. Benedicta tu inter mulieres et benedictus fructus uentris tui. et unde hoc mihi ut ueniat mater domini mei ad me? § 24 nouit sermonem suum spiritus sanctus nec umquam obliuiscitur, et prophetia non solum rerum conpletur miraculis, sed etiam proprietate uerborum. quis estuentris iste fructus nisi ille de quo dictum est: ecce F hereditas domini fili, mercis fructus uentris? hoc est: hereditas domini fili sunt, qui mercis sunt fructus illius, qui de Mariae uentre processit. ipse fructus uentris est, flos radicis, de quo bene prophetauit Esaias dicens: exiet uirga ex radice Iessae et flos ex radice ascendet; radix enim", + "candidate_score": 0.625919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_26_28", + "bdc_text": "Filia principis convaluit ex magno et periculoso morbo . Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura . Inventus est hisce diebus magnus thesaurus optimorum librorum :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_196", + "psc_text": "dies, ut pareret Maria, inpletum est tempus, ut pareret Elisabet, inpletum est uitae tempus, cum sancti uiri ex hoc uitae curriculo demigrarent. plenitudinem iusti uita habet, inanes autem dies sunt inpiorum. § 30 peperit c 1,58 ergo filium Elisabet et congratulabantur uicini. habet sanctorum editio laetitiam plurimorum, quia conmune est bonum; iustitia enim conmunis est uirtus. et ideo in ortu iusti futurae uitae insigne praemittitur et gratia secutura uirtutis exsultatione uicinorum praefigurante signatur. pulchre autem tempus, quo fuit in utero propheta, describitur, ne Mariae praesentia taceatur, sed tempus siletur infantiae, eo quod D praesentia domini matusmatris in utero roboratur, qui infantiae inpedimenta nesciuit. et ideo in euangelio nihil super eo legimus nisi ortum eius et oraculum, exsultationem in utero, uocem in deserto. neque enim ullam infantiae sensit aetatem qui supra naturam, supra aetatem in utero situs matris a mensura perfectae coepit aetatis plenitudinis Christi. 1,60—64 ! Et respondit mater eius", + "candidate_score": 0.625643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_26_28", + "bdc_text": "Filia principis convaluit ex magno et periculoso morbo . Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura . Inventus est hisce diebus magnus thesaurus optimorum librorum :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Elisabet, exsultauit infans in utero eius, et repleta est spiritu sancto. § 23 uide distinctionem singulorumque uerborum proprietates. uocem prior Elisabet audiuit, sed Iohannes prior gratiam sensit: illa naturae ordine audiuit, iste exsultauit ratione mysterii, illa Mariae iste domini sensit aduentum, femina mulieris et pignus pignoris, istae gratiam loquuntur, illi intus operantur pietatisque mystenummysterium maternis D adonuntur profectibus duplicique miraculo prophetant matres spiritu paruulorum. exsultauit infans, repleta mater est. non prius mater repleta quam filius, sed cum filius esset repletus spiritu sancto, repleuit et matrem. exsultauit Iohannes, exsultauit et Mariae spiritus. exsultante Iohanne repletur Elisabet, 12 Matth. 3, 13 1 quod PLX et m2 0, quo 0 ml cet. 2 eam s. u. P, om. LX C honorem (8. u. m2) deferre 0 exemplum deferre r 7 aenioribus honorem T 11 sq. baptisma PL 13 dominicae (e s. u.) P 17 iohannee (e ex i) m3 P, m2 FOV 20", + "candidate_score": 0.624511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_26_28", + "bdc_text": "Filia principis convaluit ex magno et periculoso morbo . Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura . Inventus est hisce diebus magnus thesaurus optimorum librorum :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "11 filii P (i tert. 8. u. m3) eet. mercis aFLV et (-es m3) P, (-es m2) EOn, (is ex es) BG, merces CrT hec G et (e ex o) m1 P, m2 G 12 filii P (i tert. 8. u. m3) cet. mercis ml PG merces P m3 G m2 cet. 14 ei (e ex d) P de LX, cf. lib. VH s. 8 15 ex] de ΕγΤ radice eius ΕγΤ et (eius 8. u. m2) V 21 sps sci LX me. miraculum sentio. cognosco mysterium: mater domini uerbo feta, deo plena est. 1,44 sq. Ecce enim ut facta est uox salutationis tuae in auribus meis, exsultauit gaudio infans in utero meo. § 26 et beata quae credidisti. uides non dubitasse Mariam. sed credidisse et ideo fructum fidei consecutam. beata inquit quae credidisti. sed et uos beati, qui audistis et credidistis; quaecumque enim crediderit anima et C concipit et", + "candidate_score": 0.62343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_25_27", + "bdc_text": "falsissimi sunt Byrkmanni . Filia principis convaluit ex magno et periculoso morbo . Mira nunc parturit , quae in lucem tua cum laude brevi sunt exitura .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_404", + "psc_text": "8. n. m2) T 24 accipere (i ex e m2) P factorum signaculum. pectoris ornamentum, regiae libertatis insigne. ergo ut Mdiamurordiamur historiam, cum generaret Thamar, legisti quia unus de utero eius praemisit manum, quam corripiens obsetrix coccum ligauit dicens: hic exiexiet et prior. ut autem reuocauit manum puer in matris uterum, statim exiuit frater eius. dixit autem obsetrix: quid incisa est per te c saepis? et uocauit nomen eius PhareaPhares. et post ipsum exiuit frater eius, in cuius manu erat coccum, et uocauit nomen eius Zara. uides quanta aenigmata myateriummysterium prodant: manus praemissa, coccum ligatum, reducta manus, uox obsetricis gemina quod prior alter exiret, saepem alter incideret. § 21 cur autem alter manum praemisit ex utero, alter genitali praecessit exortu nisi quia per geminorum mysterium gemina describitur uita D populorum, una secundum legem, altera secundum fidem, una secundum litteram, altera secundum gratiam? prior gratia quam lex, prior fides quam littera.", + "candidate_score": 0.622326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1561_sent_1_3", + "bdc_text": "et ipse valeo , et princeps noster recte valet . Eius ad te literas pridie nonarum ianuarii tabellario Tigurum perferendas dedi . An reddantur recte , nescio ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1147", + "psc_text": "dus ΕγΤΧ supererogaberis A 19 superfluum PL 21 grauis AFO et (8 eras.) E (s exp.) V 22 in d