diff --git "a/6/6168.json" "b/6/6168.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6168.json" @@ -0,0 +1,1402 @@ +{ + "letter_id": "6168", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6168", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.046661, + 0.043073, + 0.055705, + 0.052819, + 0.056046, + 0.041721, + 0.057875, + 0.041697, + 0.05042, + 0.053404, + 0.059354, + 0.058802, + 0.04006, + 0.047068, + 0.03719, + 0.039605, + 0.061719, + 0.050931, + 0.051322, + 0.054529 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus", + "max_score": 0.728009, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_59", + "psc_text": "igitur nostrum dolorem communis dolor, et acerbitatem proprii moeroris excludat. Non enim dolere debemus eos, quos cernimus liberatos; neque enim otiose tam sanctas hoc tempore animas corporeis vinculis reminiscimur absolutas. Namque velut divino judicio tam graves viduas, ita uno tempore defunctas videmus, ut profectionis quidam videatur excessus, non mortis occasus; ne veterana emeritis stipendiis pudicitia in dubium diu servati pudoris incideret. Quos gemitus mihi, quos dolores tam acerba excitat recordatio! Et si moeroribus non vacabam; tamen in ipso dolore privato, in ipso tantorum amisso flore meritorum, communis quaedam naturae me conditio solabatur: defixusque in uno dolor acerbitatem publici funeris, domesticae specie pietatis obduxerat. 68. Repeto ergo, sacra Scriptura, solatia tua; juvat enim tuis praeceptis, tuis sententiis immorari. Quam facilius est coelum et terram praeterire, quam de Lege unum apicem cadere (Luc. XVI, 17)! Sed jam audiamus quae scripta sunt: Nunc, inquit, retine apud temet ipsam dolorem tuum, et 1132 fortiter", + "candidate_score": 0.728009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_59", + "psc_text": "igitur nostrum dolorem communis dolor, et acerbitatem proprii moeroris excludat. Non enim dolere debemus eos, quos cernimus liberatos; neque enim otiose tam sanctas hoc tempore animas corporeis vinculis reminiscimur absolutas. Namque velut divino judicio tam graves viduas, ita uno tempore defunctas videmus, ut profectionis quidam videatur excessus, non mortis occasus; ne veterana emeritis stipendiis pudicitia in dubium diu servati pudoris incideret. Quos gemitus mihi, quos dolores tam acerba excitat recordatio! Et si moeroribus non vacabam; tamen in ipso dolore privato, in ipso tantorum amisso flore meritorum, communis quaedam naturae me conditio solabatur: defixusque in uno dolor acerbitatem publici funeris, domesticae specie pietatis obduxerat. 68. Repeto ergo, sacra Scriptura, solatia tua; juvat enim tuis praeceptis, tuis sententiis immorari. Quam facilius est coelum et terram praeterire, quam de Lege unum apicem cadere (Luc. XVI, 17)! Sed jam audiamus quae scripta sunt: Nunc, inquit, retine apud temet ipsam dolorem tuum, et 1132 fortiter", + "candidate_score": 0.699133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_59", + "psc_text": "igitur nostrum dolorem communis dolor, et acerbitatem proprii moeroris excludat. Non enim dolere debemus eos, quos cernimus liberatos; neque enim otiose tam sanctas hoc tempore animas corporeis vinculis reminiscimur absolutas. Namque velut divino judicio tam graves viduas, ita uno tempore defunctas videmus, ut profectionis quidam videatur excessus, non mortis occasus; ne veterana emeritis stipendiis pudicitia in dubium diu servati pudoris incideret. Quos gemitus mihi, quos dolores tam acerba excitat recordatio! Et si moeroribus non vacabam; tamen in ipso dolore privato, in ipso tantorum amisso flore meritorum, communis quaedam naturae me conditio solabatur: defixusque in uno dolor acerbitatem publici funeris, domesticae specie pietatis obduxerat. 68. Repeto ergo, sacra Scriptura, solatia tua; juvat enim tuis praeceptis, tuis sententiis immorari. Quam facilius est coelum et terram praeterire, quam de Lege unum apicem cadere (Luc. XVI, 17)! Sed jam audiamus quae scripta sunt: Nunc, inquit, retine apud temet ipsam dolorem tuum, et 1132 fortiter", + "candidate_score": 0.689482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_69", + "psc_text": "et totum gremio sui complexa tumulum, laborioso fessa incessu, tristis affectu, dies noctesque moerorem integrat? Nam licet fletum plerumque sermone suspendat, in oratione renovat: et quamvis Scripturarum memoria consolationes serentibus praecurrat; flendi tamen desiderium precandi assiduitate compensat, lacrymarum ubertatem tunc praecipue, quando nemo interrumpere possit, instaurans. Ita quod miserearis, habes: quod reprehendas, non habes; flere enim in oratione virtutis est. Et quamquam istud familiare virginibus, quibus mollior sexus, tenerior affectus, contuitu communis fragilitatis in lacrymas etiam sine domestici sensu doloris exuberat; tamen cum major causa moerendi est, finis moeroribus excluditur. 77. Deest igitur consolandi via, quia suppetit excusandi gratia. Neque enim possis prohibere, quod doceas; praesertim cum religionis astruat lacrymas, non doloris; et communis seriem deplorationis metu pudoris obtexat. Consolare ergo qui potes adire animum, penetrare mentem. Cernat te esse praesentem, sentiat non esse defunctum; ut cujus secura de merito, ejus functa solatio, discat pro eo non graviter dolere, qui", + "candidate_score": 0.672912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_69", + "psc_text": "et totum gremio sui complexa tumulum, laborioso fessa incessu, tristis affectu, dies noctesque moerorem integrat? Nam licet fletum plerumque sermone suspendat, in oratione renovat: et quamvis Scripturarum memoria consolationes serentibus praecurrat; flendi tamen desiderium precandi assiduitate compensat, lacrymarum ubertatem tunc praecipue, quando nemo interrumpere possit, instaurans. Ita quod miserearis, habes: quod reprehendas, non habes; flere enim in oratione virtutis est. Et quamquam istud familiare virginibus, quibus mollior sexus, tenerior affectus, contuitu communis fragilitatis in lacrymas etiam sine domestici sensu doloris exuberat; tamen cum major causa moerendi est, finis moeroribus excluditur. 77. Deest igitur consolandi via, quia suppetit excusandi gratia. Neque enim possis prohibere, quod doceas; praesertim cum religionis astruat lacrymas, non doloris; et communis seriem deplorationis metu pudoris obtexat. Consolare ergo qui potes adire animum, penetrare mentem. Cernat te esse praesentem, sentiat non esse defunctum; ut cujus secura de merito, ejus functa solatio, discat pro eo non graviter dolere, qui", + "candidate_score": 0.655433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_70", + "psc_text": "enim possis prohibere, quod doceas; praesertim cum religionis astruat lacrymas, non doloris; et communis seriem deplorationis metu pudoris obtexat. Consolare ergo qui potes adire animum, penetrare mentem. Cernat te esse praesentem, sentiat non esse defunctum; ut cujus secura de merito, ejus functa solatio, discat pro eo non graviter dolere, qui se admonuerit non esse dolendum. 78. Sed quid ego te morer, frater? quid exspectem, ut nostra tecum commoriatur, et quasi consepeliatur oratio? Licet ipsa species et exanimis corporis forma soletur, oculosque manens gratia et permanens figura demulceat; nihil, inquam, moror, procedamus ad tumulum. Sed prius ultimum coram populo vale dico, pacem praedico, osculum solvo. Praecede ad illam communem omnibus et debitam, sed jam mihi prae caeteris desiderabilem domum. Para hospiti consortium; et quemadmodum hic omnia nobis fuere communia, ita illic quoque jus dividuum nesciamus. 79. Ne, quaeso, cupientem tui diu differas, properantem exspecta, festinantem adjuva, et si diutius morari tibi", + "candidate_score": 0.631232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_68", + "psc_text": "species corporis denegaret! 75. Jam jam, frater animo meo charissime, quamquam tu immaturo decesseris obitu; beatus tamen, qui ista non sustines, nec amissum fratrem moerere compelleris, quem absentem diu ferre non poteras, sed recursu celeri revisebas. 1134 Quod si tunc solitudinis meae taedia repellere, moestitiam fraternae mentis ablevare properabas; quanto nunc crebrius afflictum animum debes revisere, et ex te conceptum, per te lenire moerorem! 76. At mihi tamen dat aliquas officii usus inducias, et obsequii sacerdotalis intentio abducit animum: sanctae vero sorori quid fiet, quae licet divino metu pietatem temperet; rursus tamen ipsum pietatis dolorem studio religionis accendit, strata humi et totum gremio sui complexa tumulum, laborioso fessa incessu, tristis affectu, dies noctesque moerorem integrat? Nam licet fletum plerumque sermone suspendat, in oratione renovat: et quamvis Scripturarum memoria consolationes serentibus praecurrat; flendi tamen desiderium precandi assiduitate compensat, lacrymarum ubertatem tunc praecipue, quando nemo interrumpere possit, instaurans. Ita quod miserearis, habes:", + "candidate_score": 0.625768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_59", + "psc_text": "igitur nostrum dolorem communis dolor, et acerbitatem proprii moeroris excludat. Non enim dolere debemus eos, quos cernimus liberatos; neque enim otiose tam sanctas hoc tempore animas corporeis vinculis reminiscimur absolutas. Namque velut divino judicio tam graves viduas, ita uno tempore defunctas videmus, ut profectionis quidam videatur excessus, non mortis occasus; ne veterana emeritis stipendiis pudicitia in dubium diu servati pudoris incideret. Quos gemitus mihi, quos dolores tam acerba excitat recordatio! Et si moeroribus non vacabam; tamen in ipso dolore privato, in ipso tantorum amisso flore meritorum, communis quaedam naturae me conditio solabatur: defixusque in uno dolor acerbitatem publici funeris, domesticae specie pietatis obduxerat. 68. Repeto ergo, sacra Scriptura, solatia tua; juvat enim tuis praeceptis, tuis sententiis immorari. Quam facilius est coelum et terram praeterire, quam de Lege unum apicem cadere (Luc. XVI, 17)! Sed jam audiamus quae scripta sunt: Nunc, inquit, retine apud temet ipsam dolorem tuum, et 1132 fortiter", + "candidate_score": 0.625139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_14", + "bdc_text": "Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_108", + "psc_text": "liberabit de corpore mortis hujus? Gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (Ibid., 24, 25) . Habemus medicum, sequamur remedium. Remedium nostrum Christi gratia est, et corpus mortis corpus est nostrum. Ergo peregrinemur a corpore, ne peregrinemur a Christo: etsi in corpore sumus, tamen quae sunt corporis non sequamur, nec 1145 deseramus jura naturae, sed dona gratiae praeoptemus: Dissolvi enim, et cum Christo esse multo melius: permanere autem in carne magis necessarium propter vos (Phil. I, 23, 24) . 42. Sed non omnibus necessarium, Domine Jesu: non mihi, qui nulli utilis sum; nam mihi lucrum est mori, ne plura peccem. Lucrum mihi est mori, qui ipso libro quo alios consolor, quasi vehementiore monitore ad desiderium amissi fratris impellor; quoniam me ejus non sinit oblivisci. Nunc magis amo, et vehementius desidero. Desidero cum loquor, desidero cum relego; et ideo hoc potius scribendum arbitror, ne quando ab ejus recordatione divellar. Quod non", + "candidate_score": 0.592299, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.691083, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21_23", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.691083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_20_22", + "bdc_text": "Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.673608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21_23", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.668042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.660991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_10_12", + "bdc_text": "Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat . Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit . Sed d. Beza copiosius omnia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.657931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.651558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.648185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_410", + "psc_text": "455 in praefatione epistolis praemissa, num. 34, demonstravimus. Id autem quantum auctoritati tribuat huic collectioni Graecae, et exinde etiam collectioni Latinae, quae ex Graeca ducit originem; quantumque propterea haec collectio praestet collectioni Hispanicae, nemo non videt. Inter memoratae vero collectionis Chalcedonensis epistolas cum in Latinis, tum in Graecis codicibus integra describitur illa S. Petri Chrysologi ad Eutychem, a coaevo utique collectore inserta; ac idcirco ex antiquitate atque praestantia hujus collectionis tam apud Graecos, quam apud Latinos receptae, de integrae ejus epistolae sinceritate dubitare non licet. Cum Agnellus Ravennas a Bacchinio et a Muratorio editus, postremi capitis ejus epistolae summam dedit in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum", + "candidate_score": 0.638292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_634", + "psc_text": "hactenus quidem praesumptum fuisse epistolam 43, uti Latine edita est ex Latina collectione Chalcedonensi, ipsum esse originale Latinum S. Leonis, quod vetus collector invenerit, suaeque collectioni inseruerit, ut in caeteris plerisque Leonis epistolis accidit, ac praesertim in epistola 44, cujus originale Latinum ab eodem repertum, Latinae collectioni insertum fuit: id quod confirmare posse videtur chronica nota huic epistolae Latinae aposita, quae cum in Graeca versione ex more Graeci interpretis omissa fuerit, ex invento originali Latino derivari videtur. At hanc praesumptionem esse falsam, et Latinum textum, quem habemus epistolae 43, non esse originale, nec originalis Latini exemplum, satis manifeste deteximus. Cum enim in Graeca versione hujus epistolae ea non exigua lacuna sit, quam paulo ante indicavimus; si auctor Latinae collectionis Chalcedon. Latinum exemplum, quod insereret, nactus fuisset, ita in Latino ipsius epistolae textu suppleta legeretur memorata lacuna, sicuti ex Latino exemplo, quod invenit epistolae 33 ad Julianum, suppletae noscuntur lacunae quatuor", + "candidate_score": 0.638129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.637212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.635701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.635669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_20_22", + "bdc_text": "Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_178", + "psc_text": "media quidem parte deficientem, quae tamen in omnibus tum Graecis tum Latinis concilii Chalcedonensis codicibus collectionis 17 integra legitur. In omnibus etiam collectionibus et mss. Latinis Sardicense concilium mutilum praefertur sine tribus extremis canonibus, qui in Graecis exemplaribus continentur. In cod. Vat. 1341, et in tribus aliis Gallicanis laudatis a Coustantio (Tom. I Epist. Rom. pont., p. 772), qui exhibent collectionem Hispanicam Innocentii I, epistola ad episcopos synodi Toletanae decurtata est, cum in ea desint numeri 2, 3, 4, 5, 6, 8, et pars etiam numeri primi. In mss. collectionis Hadrianeae solum initium describitur litterarum Hormisdae ad presbyteros, diaconos et archimandritas secundae Syriae, quas manuscripta collectionis praestantissimae 14 integras conservarunt. Et, ut alia ejusdem generis omittamus, in ipsa collect. 5 Quesnelliana num. 51, capite diminuta affertur Gelasii epistola ad Orientales. Quidni igitur pariter mutila proferri potuit epistola Leonis ad Africanos? 9. Exemplar quidem hujus epistolae, quod sine tribus capitibus editionis", + "candidate_score": 0.63557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1271", + "psc_text": "epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad ipsum Alexandrinae urbis episcopum (id est Proterium) direxerat, quibus duas ad Marcianum et Proterium traditas epistolas respicit, hae jam scriptae noscuntur antequam ad Julianum litteras exararet, ac proinde chronicarum notationum quas Quesnellus praetulit manifestus error agnoscitur, quo ad eum ordinem statuendum adductus fuit. Melius igitur ex nostro Ratisponensi notas chronicas emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se", + "candidate_score": 0.634985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_20_22", + "bdc_text": "Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.634707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_20_22", + "bdc_text": "Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_832", + "psc_text": "oracula reserentur. CAP. II. Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum, quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur; vel, si salutarem lecturis omnibus paginam aliquo studii vestri accumulastis augmento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Gallias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos, et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. In rem missos, si dignum ducitis, redire mox cupimus: ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris.", + "candidate_score": 0.633584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.616417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.608969, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.691075, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_950", + "psc_text": "nescio, Deus scit (II Cor. XII, 1, 2) . Sed velut electus et bonus rex, ut collum etiam super capita omnia se tenere ostenderet, ait: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (Ibid., 4) . Quid vero quasi eminens collum ejus miramur in iis, 203 quae tacuit? Adaequemus eum, si possumus, in iis quae dixit. De collo apostoli Pauli processerunt epistolae ejus, et cum ab illo tempore coeperint eas viri sapientes exponere, adhuc conantur ea quae dixit melius scire. Cumque quotidie in ejus eruditione proficiunt, quasi ad summitatem colli innitentes, pertingere nequaquam possunt. Emineat ergo rex collo, emineat capite, sit humero sublimis; ut conversatione perfectus sit, eloquio mirabilis, prae caeteris arduus in arce contemplationis. Sed, qui conversatione magnus est, eloquio praecipuus, prae omnibus contemplatione suspensus, priusquam perveniat ad culmen regiminis, signa exterius habere debet fraternae charitatis: ut videlicet sic proximorum sollicitudinem habeat, ut ad aeternam vitam lucra animarum quaerat.", + "candidate_score": 0.691075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_637", + "psc_text": "quia mortis suae tormenta non praevidet, subiti dolores in eam irruere dicuntur. Subiti namque dolores sunt repentinae afflictiones mortis sine praevisione venientis. Subito enim dolores irruunt, cum Judaicae plebi suppliciorum perennium retributiones obviant: quae nunc in contemptu veritatis posita, non formidat. Quia enim pro paternarum traditionum observatione, ad aeternam vitam moriendo se transire aestimat, in subitos dolores tunc corruit, cum sustinere tormenta inchoat, quae non speravit. Et notandum, quia de moriente dicitur: Irruerunt in eam dolores subiti: quia videlicet dum per carnis molestias ad exitum vitae cogitur, tunc flagella dolorum irruere in eam temporaliter incipiunt, quibus ejus impietas aeterna vindicta puniatur; et quia vicino exitu reprobae Judaeorum mentes se alterutrum ad perfidiam cohortantur. In ipso autem momento mortis ejus, dixerunt ei, quae stabant juxta eam: Ne timeas, quia filium peperisti. Filium quippe peperit: quia durum in nequitia et insuperabilem populum erudivit. Quae autem mulieres juxta stant, nisi mentes aequali ordine", + "candidate_score": 0.635015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_11", + "bdc_text": "Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_880", + "psc_text": "eum regem, favere voluntati populi prophetam jussit. Et ecce, ut palam cernitur, propheta orans non auditur: populus Deum abjiciens, regemque petens, auditus est. Quid hoc esse dixerimus, nisi quia miro et tremendo divinae incomprehensibilitatis judicio sancti viri pro reprobis orantes exaudiri nequeunt: in adimplendis vero suis pravitatibus, audiri ipsi reprobi delinquentes possunt: ut illis libera iniquitas aeternae vindictae meritum augeat, et istis ex affectu compassionis merces perpetuae retributionis accrescat? Et statim eum ordinem, quo ad ejusdem regis constitutionem ventum sit, ostendere incipiens, ait: (Vers. 22.) Et ait Samuel ad universos filios Israel: Vadat unusquisque in civitatem suam. 14. Cum spiritualia discutere volumus, necesse est ut ab intentione nostra carnalia removeamus: quia mens interna non penetrat, quam exteriorum actuum pulvis caecat. Dum igitur propheta Domini omnem populum abire ad propria loca praecipit, a se utique tumultum carnalium repellit: ut eo spiritualia, quae disponenda sunt, clarius videat, quo mentis ejus aciem terrenorum", + "candidate_score": 0.616318, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.687373, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21_23", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.687373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_20_22", + "bdc_text": "Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.661107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.657829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_606", + "psc_text": "attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3. Quod vero ad Julianum episcopum Coensem spectat, nihil nobis dicendum occurrit, praeter id quod ex iisdem epistolis colligi posse intelligimus. Alias enim atque alias Nestorianae et Eutychianae haeresis occasione litteras Julianum Romano pontifici dedisse, omnibus perspectum est. Sed cum istius omnes epistolae desiderentur, ut etiam Paschasius Quesnellus in catalogo monumentorum ad S. Leonem pertinentium descripsit, nonnisi conjecturis adducti de iisdem verba facere possumus. Interim vero quid Julianus, quave occasione ad S. Leonem, labente anno 450 vel ineunte 451, scripserit, nobis indicatum est ex epistola olim 41, nunc apud Quesnellum 61, quam R. P. iis verbis orsus est: Litteras fraternitatis tuae", + "candidate_score": 0.637089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_19_21", + "bdc_text": "iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_832", + "psc_text": "ante mille ad minus annos peritorum judicio conscriptus fuit. » Quare ne Baluzius debita fraudaret laude eumdem cardinalem Casanata, istius epistolae verba typo commisit. « Actionem de Domno Antiocheno ita exhibet codex vetustissimus Vatic. num. 1322, charactere majusculo secundae aetatis, ante mille videtur ad minimum annos conscriptus, ac initio corrosus, et mutilus, suppletus tamen manu octingentorum et amplius annorum. Variae autem lectiones ad marginem annotatae desumptae erant ex aliis duobus codicibus, 1321, 1323, ejusdem bibliothecae Vaticanae. » Hos quidem codices non esse chartaceos, sed in membranis descriptos, nemini dubitare licebit. Sed praeter tria illa laudata exemplaria, alia recentiora adinventa fuisse in Vaticanis scriniis affirmat idem Casanata scribens: Duo alii codices Vaticani, numero 5405 et 4166, 492 recentissimi sunt, nec quidquam continent observatione dignum. Nec vero Quesnellum alii codices quibus praecedentes editores usi sunt debuissent latere, Corbeiensem nimirum, Divionensem, qui, quamvis inter se non concordent in actionum ordine, tamen in illis", + "candidate_score": 0.635051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.620536, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job", + "max_score": 0.684949, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_396", + "psc_text": "Haec ergo musicorum nomina cordis significant laetitiam, quae super infidelium obduratione, versa est in tristitiam: sicut de eodem Domino ait evangelista: Et contristatus est super duritiam cordis eorum. Ea vero quae sequuntur usque ad finem parabolae, quae secundum virtutem sancti Job superius exposuimus, jam confessi sumus non posse nos secundum mysticos intellectus disserere. Si autem quis possit illa allegoricae interpretationi rationabiliter coaptare, assensum praebere me fatebor. CAPUT XXXI. Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et haereditatem omnipotens de excelsis? Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus injustitiam? Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat? Ab hinc usque ad finem, justitias suas, vel maxime et misericordias atque virtutes enarrat, quas usque ad quindecim numeros digerit, velut vir perfectus, qui ascensus in corde suo disponens, per gradus quosdam profectuum usque ad domum Dei ascendendo pervenit.", + "candidate_score": 0.684949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2_4", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit : alioqui nullus esset lugendi finis aut modus .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_396", + "psc_text": "Haec ergo musicorum nomina cordis significant laetitiam, quae super infidelium obduratione, versa est in tristitiam: sicut de eodem Domino ait evangelista: Et contristatus est super duritiam cordis eorum. Ea vero quae sequuntur usque ad finem parabolae, quae secundum virtutem sancti Job superius exposuimus, jam confessi sumus non posse nos secundum mysticos intellectus disserere. Si autem quis possit illa allegoricae interpretationi rationabiliter coaptare, assensum praebere me fatebor. CAPUT XXXI. Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et haereditatem omnipotens de excelsis? Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus injustitiam? Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat? Ab hinc usque ad finem, justitias suas, vel maxime et misericordias atque virtutes enarrat, quas usque ad quindecim numeros digerit, velut vir perfectus, qui ascensus in corde suo disponens, per gradus quosdam profectuum usque ad domum Dei ascendendo pervenit.", + "candidate_score": 0.657588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_396", + "psc_text": "Haec ergo musicorum nomina cordis significant laetitiam, quae super infidelium obduratione, versa est in tristitiam: sicut de eodem Domino ait evangelista: Et contristatus est super duritiam cordis eorum. Ea vero quae sequuntur usque ad finem parabolae, quae secundum virtutem sancti Job superius exposuimus, jam confessi sumus non posse nos secundum mysticos intellectus disserere. Si autem quis possit illa allegoricae interpretationi rationabiliter coaptare, assensum praebere me fatebor. CAPUT XXXI. Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et haereditatem omnipotens de excelsis? Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus injustitiam? Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat? Ab hinc usque ad finem, justitias suas, vel maxime et misericordias atque virtutes enarrat, quas usque ad quindecim numeros digerit, velut vir perfectus, qui ascensus in corde suo disponens, per gradus quosdam profectuum usque ad domum Dei ascendendo pervenit.", + "candidate_score": 0.651016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_60", + "psc_text": "sanies, vermiumque multitudo discurrentium per vulnerum foveas, in somnis ei a daemonibus demonstrabantur. Quamobrem elegit suspendium anima mea, et mortem ossa mea. Satius est, inquit, et peccato multo tolerabilius, si victus cruciatibus, de morte mea cogitem, quam tuae majestati irrogem blasphemiam. Desperavi. Nequaquam ultra jam vivam. Desperavi, loquendo haec, quae dicere non debueram. Pro hoc itaque verbo, quo se lapsum in peccatum deplorat, poenitentiam illico profitetur dicens: Parce mihi, Domine: nihil enim sunt dies mei. Quid est homo, quia magnificas eum: aut quid apponis erga eum cor tuum? Visitas eum diluculo, et subito probas illum. Tamquam si diceret: in hoc tempore poenitentem suscipe, et obsecranti pro hoc delicto esto placabilis. Usquequo non parcis mihi. Id est, ab istis poenis mihi instantibus non desistis. Nec dimittis me ut glutiam salivam meam? Inter caetera mala dolorum et cruciatuum, synanchim habuisse se perhibet, qua tumore saucius hominis halitus intercluditur, et saepe quasi laqueo", + "candidate_score": 0.631328, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.683636, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1514", + "psc_text": "Si annis multis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum; qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita (Eccle. XI, 8) . Hinc rursum scriptum est: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis (Eccli. VII, 40) . Igitur cum culpa animum tentat, mens necesse est ut brevitatem suae delectationis aspiciat, ne ad vivacem mortem iniquitas rapiat, cum constet quod ad terminum citius mortalis vita percurrat. Sed saepe oculus contemplationis nostrae confunditur dum dolor noster flagellis crebrescentibus aggravatur. Libet praesentis vitae exsilium gemere, sed prae ipsa afflictione mens non valet damna suae caecitatis aestimare. Unde protinus subdit: CAPUT LXII. [ Rec. XXXVII ]. IBID.-- Dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum. 93. Lacrymas et doloris sensum tollit nimius moeror. Flere mala nostra nos non sinit vis consuetudinis. --Sicut enim moderata afflictio lacrymas exprimit, ita immoderata subducit, quia moeror ipse", + "candidate_score": 0.683636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.679257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_368", + "psc_text": "enim dolor noster moerentium dolori jungendus est, ut per temperamentum sublevet, non autem per augmentum gravet. Unde fortasse colligendum est 82 quod amici beati Job plusquam necesse fuerat, in consolatione doluerunt, qui dum percussionem cernunt, sed percussi mentem nesciunt, ita in immensum luctum versi sunt, ac si percussus vir tantae fortitudinis, in plaga corporis, etiam a corde cecidisset. Sequitur: CAPUT XIII. VERS. 13.-- Sederuntque cum eo in terra septem diebus et septem noctibus, et nemo loquebatur ei verbum; videbant enim dolorem ejus esse vehementem. 22. Continuis ne, an intermissis septem diebus ac noctibus, amici cum Job sederint incertum. --Utrum continuis septem diebus et septem noctibus cum afflicto Job sederint, an certe diebus septem et noctibus totidem instantia ei crebrae visitationis adhaeserint, ignoramus. Saepe enim rem quamlibet tot diebus agere dicimur, quamvis non eisdem diebus ad eam continue vacemus. Saepe vero Scriptura sacra sic totum pro parte, sicut pro toto partem", + "candidate_score": 0.671085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1428", + "psc_text": "faciem meam, et dolore torqueor, quia tunc gravius plerumque affligimur, cum quasi per consolationis studium afflictionis nostrae nobis conamur mala levigare. Sed quisquis, jam subtiliter parentis primi damnatione propagata, humani generis damna considerat, superest ut his adjungere propria metuat. Unde vir sanctus postquam communia intulit, repente specialia subjungit, dicens: 312 CAPUT XXXIV [ Rec. XVII ]. VERS. 28.-- Verebar omnia opera mea, sciens quod non parceres delinquenti. 52. Operibus etiam bonis timendum Job docet. --Quae beatus Job opera exercuit, sacrae hujus historiae textus ostendit. Holocaustis quippe multiplicibus auctorem placare studuit, quia juxta filiorum numerum, ut scriptum est, consurgens diluculo, offerebat holocausta per singulos; eosque non solum ab immundis actibus, sed a prava quoque cogitatione mundabat. De quo, Scriptura teste, perhibetur: Dicebat enim: Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis (Job. I, 5) . Affectum ergo compassionis exercuit, quia ipse de se amicorum quaestionibus exactus dicit: Flebam", + "candidate_score": 0.670419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1427", + "psc_text": "torqueor. Nequaquam quippe ita nos debere loqui dicimus cum, nostrae infirmitatis modum ex inquisitione transeuntes, nosmetipsos pavore reprehendimus, et supernae reverentiae consideratione refrenamus. In qua refrenatione scilicet mentis nostrae facies commutatur, quia quae prius non capiens audenter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnoscens, venerari inchoat quod ignorat. Sed in ipsa commutatione dolor est, quia valde affligitur, quoniam primae culpae merito ad intelligenda ea quae de ipsa sunt caecatur. Quae patitur, justa esse considerat; pavet, ne in dolore per licentiam locutionis excedat; ori silentium indicit, sed excitatus dolor eo ipso quo restringitur augetur. Dicat ergo: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor, quia tunc gravius plerumque affligimur, cum quasi per consolationis studium afflictionis nostrae nobis conamur mala levigare. Sed quisquis, jam subtiliter parentis primi damnatione propagata, humani generis damna considerat, superest ut his adjungere propria metuat. Unde vir sanctus postquam communia intulit, repente specialia subjungit, dicens: 312", + "candidate_score": 0.666337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2_4", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit : alioqui nullus esset lugendi finis aut modus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1426", + "psc_text": "hominis lapsum qui refrenandae. Menti etsi justa, tamen dura caecitas. --Sed cum haec ante mentis oculos continua cogitatione revolvimus, duris taciti quaestionibus urgemur, cur omnipotens Deus condidit quem periturum esse praescivit? cur is qui summe potens et summe bonus est nequaquam voluit hominem talem facere qui perire non posset? Cum vero haec tacita mens interrogat, pavet ne ipso interrogationis ausu in superbiam erumpat, seque humiliter comprimit, et cogitationes restringit. Sed eo gravius affligitur, quo inter mala quae sustinet etiam de conditionis suae abscondito intellectu cruciatur. Unde hic quoque apte subjungitur: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor. Nequaquam quippe ita nos debere loqui dicimus cum, nostrae infirmitatis modum ex inquisitione transeuntes, nosmetipsos pavore reprehendimus, et supernae reverentiae consideratione refrenamus. In qua refrenatione scilicet mentis nostrae facies commutatur, quia quae prius non capiens audenter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnoscens, venerari inchoat quod ignorat. Sed in ipsa", + "candidate_score": 0.664654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1514", + "psc_text": "Si annis multis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum; qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita (Eccle. XI, 8) . Hinc rursum scriptum est: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis (Eccli. VII, 40) . Igitur cum culpa animum tentat, mens necesse est ut brevitatem suae delectationis aspiciat, ne ad vivacem mortem iniquitas rapiat, cum constet quod ad terminum citius mortalis vita percurrat. Sed saepe oculus contemplationis nostrae confunditur dum dolor noster flagellis crebrescentibus aggravatur. Libet praesentis vitae exsilium gemere, sed prae ipsa afflictione mens non valet damna suae caecitatis aestimare. Unde protinus subdit: CAPUT LXII. [ Rec. XXXVII ]. IBID.-- Dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum. 93. Lacrymas et doloris sensum tollit nimius moeror. Flere mala nostra nos non sinit vis consuetudinis. --Sicut enim moderata afflictio lacrymas exprimit, ita immoderata subducit, quia moeror ipse", + "candidate_score": 0.663322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_3", + "bdc_text": "Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1968", + "psc_text": "Unde adhuc subditur: CAPUT XXV [ Vet. XIV ]. VERS. 21.-- Verbosi amici mei, ad Deum stillat oculus meus. 29. Non ab hominibus quaerendum testimonium. --Quid enim per oculum nisi cordis intentio designatur? sicut scriptum est: Si fuerit oculus tuus simplex, totum corpus tuum lucidum erit (Matth. VI, 22) . Quia cum bona intentione quid agitur, ejus intentionis actio apud Deum minime fuscatur. Cum ergo verbosi amici sunt, id est cum et ipsi derogant qui in fide sociantur, ad Deum necesse est ut oculus stillet, quatenus nostra intentio tota in amoris intimi compunctione defluat, et tanto subtilius se ad interiora erigat, quanto et per exteriora opprobria repulsa intus redire cogitur, ne foras evanescat. Sequitur. CAPUT XXVI. VERS. 22.-- Atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo! 30. Quoa peccatum in nobis flagellis suis puniat Deus incertum. --Peccatores quidem nos esse semper agnoscimus; sed tamen", + "candidate_score": 0.660632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2_4", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit : alioqui nullus esset lugendi finis aut modus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_950", + "psc_text": "cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis exstincti sunt. Hinc namque est quod nonnulli inquieti spiritus, dum plus exquirunt contemplando quam capiunt, usque ad perversa dogmata erumpunt; et dum veritatis discipuli esse humiliter negligunt, magistri errorum fiunt. Hinc per semetipsam Veritas dicit: Si oculus tuus dexter scandalizat te, erue eum, et projice abs te. Bonum est tibi cum uno oculo in vitam intrare, quam duos oculos habentem mitti in gehennam ignis (Matth. V, 29) . Duae quippe vitae, activa videlicet et contemplativa, cum conservantur in mente, quasi duo oculi habentur in facie. Dexter namque oculus vita contemplativa est, sinister activa. Sed sunt nonnulli, ut diximus, qui discrete", + "candidate_score": 0.65603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.654166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2_4", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit : alioqui nullus esset lugendi finis aut modus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949", + "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis", + "candidate_score": 0.649828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_7_9", + "bdc_text": "Cupimus enim aliquando , si fieri possit , ut quidquid literarum ab eo scriptum fuit in lucem edatur . Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1558", + "psc_text": "suae illustrationis illuminat, et tamen, permissis carnis tentationibus, tenebris caecitatis pulsat; cum dona quae contulit minime custodit; cum et mentis nostrae ad se desideria excitat, et tamen occulto judicio difficultate nos nostrae imbecillitatis angustat. [ Vet. V.] 7. Haec non inveniendo invenit, qui comprehendi non posse didicit. Lex Dei et Christi charitas. --Quae nimirum secreta ejus sapientiae pauci valent inquirere, sed nullus invenire, quia quod super nos de nobis ad immortali sapientia non injuste 340 disponitur, justum profecto est ut a nobis adhuc mortalibus ignoretur. Sed haec ipsa sapientiae illius secreta conspicere utcunque jam incomprehensibilitatis ejus est potentiam videre, quia etsi in ipsa consiliorum ejus inquisitione deficimus, deficiendo tamen verius discimus quem timeamus. Ad haec se Paulus sapientiae illius secreta tetenderat, cum dicebat: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus. Quis enim cognovit sensus Domini? vel quis consiliarius ejus fuit (Rom.", + "candidate_score": 0.642468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_7_9", + "bdc_text": "Cupimus enim aliquando , si fieri possit , ut quidquid literarum ab eo scriptum fuit in lucem edatur . Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1557", + "psc_text": "eruditio prodeat, protinus adjungendo manifestat, dicens: CAPUT VI [ Rec. IV ]. VERS. 6.-- Ut ostenderet tibi secreta sapientiae, et quod multiplex sit lex ejus. 6. Sapientiae opera quae publica. Quae secreta. --Publica sapientiae supernae sunt opera, cum omnipotens Deus regit quos creat, perficit bona quae inchoat, et aspirando adjuvat quos visitationis suae lumine illustrat. Cunctis etenim liquet quia quos gratis condidit benigne disponit. Et cum spiritalia dona largitur, ipse perficit quod ipse ex munere suae benignitatis inchoavit. Secreta vero sapientiae supernae sunt opera cum Deus quos creavit deserit; cum bona quae praeveniendo coeperat; nequaquam prosequendo consummat; cum claritate nos suae illustrationis illuminat, et tamen, permissis carnis tentationibus, tenebris caecitatis pulsat; cum dona quae contulit minime custodit; cum et mentis nostrae ad se desideria excitat, et tamen occulto judicio difficultate nos nostrae imbecillitatis angustat. [ Vet. V.] 7. Haec non inveniendo invenit, qui comprehendi non posse didicit. Lex Dei et", + "candidate_score": 0.638337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1514", + "psc_text": "Si annis multis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum; qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita (Eccle. XI, 8) . Hinc rursum scriptum est: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis (Eccli. VII, 40) . Igitur cum culpa animum tentat, mens necesse est ut brevitatem suae delectationis aspiciat, ne ad vivacem mortem iniquitas rapiat, cum constet quod ad terminum citius mortalis vita percurrat. Sed saepe oculus contemplationis nostrae confunditur dum dolor noster flagellis crebrescentibus aggravatur. Libet praesentis vitae exsilium gemere, sed prae ipsa afflictione mens non valet damna suae caecitatis aestimare. Unde protinus subdit: CAPUT LXII. [ Rec. XXXVII ]. IBID.-- Dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum. 93. Lacrymas et doloris sensum tollit nimius moeror. Flere mala nostra nos non sinit vis consuetudinis. --Sicut enim moderata afflictio lacrymas exprimit, ita immoderata subducit, quia moeror ipse", + "candidate_score": 0.636857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_851", + "psc_text": "torpent, in pravis 187 actibus remanent, et simplices, quos ingenii penna non adjuvat, ad obtinenda aeterni regni moenia virtus operationis levat. Stellio ergo dum manibus nititur, in regis aedibus moratur, quia illo simplex per intentionem recti operis pervenit, quo ingeniosus minime ascendit. Sed his auditis, quaestio nostro cordi suboritur, cur vel negligenti intelligentiae donum tribuitur, vel studiosus quisque sensus sui tarditate praepeditur? Ad quam citius respondetur, dum protinus subditur: CAPUT XI. VERS. 6.-- Nihil in terra sine causa. 13. Cur ingenium studio tardum, negligenti acre tribuatur. --Idcirco enim saepe et desidiosus ingenium accipit, ut de negligentia justius puniatur, quia quod sine labore assequi potuit, scire contemnit. Et idcirco nonnunquam studiosus tarditate intelligentiae premitur, ut eo majora praemia retributionis inveniat; quo magis in studio inventionis elaborat. Nihil ergo est in terra sine causa, quando et studioso tarditas ad praemium proficit, et desidioso velocitas ad supplicium crescit. [ Vet. V. ] Ad", + "candidate_score": 0.626841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_5", + "psc_text": "indiscusso, ad tanta me pertrahi ac talia cognovi, solo auditus pondere victus, fateor, lassatusque succubui. Sed repente inter formidinem devotionemque deprehensus, cum in largitorem munerum oculos mentis attollerem, cunctatione postposita, illico certus attendi, quia impossibile esse non poterat, quod de fraternis mihi cordibus charitas imperabat. Fore quippe idoneum me ad ista desperavi: sed ipsa mei desperatione robustior, ad illum spem protinus erexi, per quem aperta est lingua mutorum, qui linguas infantium facit disertas (Sap. X, 21); qui immensos brutosque asinae ruditus, per sensatos humani colloquii distinxit modos. Quid igitur mirum, si intellectum stulto homini praebeat, qui veritatem suam, cum voluerit, etiam per ora jumentorum narrat (Num. XXII, 28)? Hujus ergo robore considerationis accinctus, ariditatem meam ad indagandum fontem tantae profunditatis excitavi. Et quamvis eorum, quibus exponere compellebar, longe me vita transcenderet, injuriosum tamen esse non credidi, si fluenta usibus hominum plumbi fistula ministraret. Unde mox eisdem coram positis fratribus, priora", + "candidate_score": 0.624824, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.68185, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa021.opp-lat1_window_229", + "psc_text": "Cain, ne quis eum occideret, reflectere uoluit errantem et beneficio suo inuitare ad 222 A correctionem; ipsis enim nos facilius committere solemus, quorum habemus gratiam. nec tamen magna concedit, sed in eo ipso inprudentiam insipientis ulciscitur, qui cum esset perpetuis suppliciis obnoxius, non remitti sibi poenam poposcit, sed uitam corporis huius obsecrandam putauit, in qua plus aerumnae est quam uoluptatis. mors enim una est in secessione animae et corporis et in fine istius uitae, quae simul ut uenit, omnes corporis dolores auferre, non augere consueuit. B: metus uero, qui hanc uitam uiuentibus frequenter ingruunt, maestitiae, dolores, gemitus diuersique cruciatus, grauitatum 6 Philo Quod det. pot. ins. 46 (223, 18; I 296, 6 C.) 15 Gen. 2, 2 19 Gen. 4, 15 Philo Quaest. I 76 7 praestat (t alt. s. u.) M, fort. recte 9 aubiectam M et (m eras.) S 10 mortis 8 16 pepercerit Mon. 14399 pepercit cet.", + "candidate_score": 0.68185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_14", + "bdc_text": "Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa021.opp-lat1_window_162", + "psc_text": "liberabo uos in brachio C excelso et iudicio magno et sumamuos mihi in plebem et ero uester deus, et scietis quoniam ego sum dominus deus uester, qui educam uos de potentia Aegyptiorum et inducam uos in terram, in quam extendimanum meam. ecce quomodo populus Hebraeorum fructu mutauit laborem, ut qui in luto operabatur spem regnijregni operaretur aeterni. ideo et dominus in euangelio inanem populorum gentilium miseratus laborem, qui lateres construerent Iutulentae superstitioni et uoluptati corporis dediti. solidum fidei D murum aedificare non possent, uelut ad quosdam asinae fetus locutus ait: uenite ad me omnes qui laboratis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me quia mitis sum et humilis corde, et inuenietis requiem animis uestris. qua uocatione 5 Uerg. Ecl. I 40 8 Exod. 2, 23 10 Exod. 6, 5-9 26 Matth. 11, 28 sq. 3 a eaecularibus ed. Paris. a. 1661 16 eommam M'", + "candidate_score": 0.593181, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum", + "max_score": 0.681157, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_16", + "bdc_text": "Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_21", + "psc_text": "Dominus exercituum: ponite corda vestra super vias vestras. Non sit aliud loquentis tempus, et aliud facientis: praecepta mea statim in opus vertite: Dominus est enim omnipotens qui praecipit, et utique non leve est Dei omnipotentis imperium. Habuistis hucusque corda vestra vitiis servientia, sine ordine, sine praeceptore, quocumque trahebant desideria, pergentes. Nunc autem Dominus vobis praecipit ut ordinetis in se charitatem, et ponatis corda vestra super vias vestras, ut nihil absque judicio et consideratione faciatis; sed semper ante pedes vestros legalis lucerna praecedat, et dicatis: Lucerna pedibus meis lex tua et lux semitis meis (Ps. CXVIII, 105) . Vel certe ita: Quia dicitis, non est tempus aedificandae domus Domini, et ipsi habitatis in habitaculis quae sunt in ima demersa, domus autem mea deserta est: considerate, jubente me Domino, et vos in memoriam redigite quae feceritis, et quae passi sitis. (Vers. 5, 6.) Seminastis multum, et intulistis parum: comedistis, et non estis", + "candidate_score": 0.681157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_14_16", + "bdc_text": "Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam . Vale igitur . Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_21", + "psc_text": "Dominus exercituum: ponite corda vestra super vias vestras. Non sit aliud loquentis tempus, et aliud facientis: praecepta mea statim in opus vertite: Dominus est enim omnipotens qui praecipit, et utique non leve est Dei omnipotentis imperium. Habuistis hucusque corda vestra vitiis servientia, sine ordine, sine praeceptore, quocumque trahebant desideria, pergentes. Nunc autem Dominus vobis praecipit ut ordinetis in se charitatem, et ponatis corda vestra super vias vestras, ut nihil absque judicio et consideratione faciatis; sed semper ante pedes vestros legalis lucerna praecedat, et dicatis: Lucerna pedibus meis lex tua et lux semitis meis (Ps. CXVIII, 105) . Vel certe ita: Quia dicitis, non est tempus aedificandae domus Domini, et ipsi habitatis in habitaculis quae sunt in ima demersa, domus autem mea deserta est: considerate, jubente me Domino, et vos in memoriam redigite quae feceritis, et quae passi sitis. (Vers. 5, 6.) Seminastis multum, et intulistis parum: comedistis, et non estis", + "candidate_score": 0.652119, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.679766, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_176", + "psc_text": "consolabatur? pariter et super his plura replicare superforaneum statuo. nam merita sua, quibus divitem conscientiam censu pauperatus locupletavit, spe futurae retributionis celare plus studuit. episcopum fratrem maiorem natu affectuosissime observans, quem diligebat ut filium, cum tamquam patrem veneraretur. sed et ille suspiciebat hunc granditer, habens in eo consiliarium in iudiciis vicarium in ecclesiis, procuratorem in negotiis vilicum in praediis, tabularium in tributis in lectionibus comitem, in expositionibus interpretem in itineribus contubernalem, sic utrique ab alterutro usque ad invidiam exempli mutua fide germanitatis officia restituebantur. sed quid dolorem nostrum moderaturi causis potius doloris fomenta sufficimus? ergo, ut dicere institueramus, huic iam, ut est illud Maronianum, cineri ingrato id est gratiam non relaturo neniam condidimus tristem luctuosamque propemodum laboriose, quia faceret dictandi desuetudo difficultatem, nisi quod animum natura desidiosissimurn dolor fletu gravidus accendit, eius hoc carmen est: 2 germani decus et dolor Mamerti, mirantum unica pompa episcoporum,. hoc dat 3 caespite membra", + "candidate_score": 0.679766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_176", + "psc_text": "consolabatur? pariter et super his plura replicare superforaneum statuo. nam merita sua, quibus divitem conscientiam censu pauperatus locupletavit, spe futurae retributionis celare plus studuit. episcopum fratrem maiorem natu affectuosissime observans, quem diligebat ut filium, cum tamquam patrem veneraretur. sed et ille suspiciebat hunc granditer, habens in eo consiliarium in iudiciis vicarium in ecclesiis, procuratorem in negotiis vilicum in praediis, tabularium in tributis in lectionibus comitem, in expositionibus interpretem in itineribus contubernalem, sic utrique ab alterutro usque ad invidiam exempli mutua fide germanitatis officia restituebantur. sed quid dolorem nostrum moderaturi causis potius doloris fomenta sufficimus? ergo, ut dicere institueramus, huic iam, ut est illud Maronianum, cineri ingrato id est gratiam non relaturo neniam condidimus tristem luctuosamque propemodum laboriose, quia faceret dictandi desuetudo difficultatem, nisi quod animum natura desidiosissimurn dolor fletu gravidus accendit, eius hoc carmen est: 2 germani decus et dolor Mamerti, mirantum unica pompa episcoporum,. hoc dat 3 caespite membra", + "candidate_score": 0.657606, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum", + "max_score": 0.679385, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_10_12", + "bdc_text": "Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat . Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit . Sed d. Beza copiosius omnia .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_80", + "psc_text": "aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in omni tempore. Aliud est ut rapacitates et omnes iniquitates omnibus gradibus interdicat. Tertium est, ut in omnibus judiciis aequitatem et misericordiam praecipiat, ut illi et nobis indulgeat sua misericordia clemens et misericors Deus, qui cum Patre. Et (1122) tunc deosculetur omnem clerum populumque, (1123) et dicat unusquisque: vivat rex feliciter in sempiternum! tribus vicibus: vivat rex! ut supra. Et post Evangelium (1124) offert rex ad manum archiepiscopi oblationem et vinum, et sic peragatur Missa suo ordine. Deinde communicetur ab archiepiscopo corpore et sanguine Christi; (1125) et sic referant Deo gratias, post pergant ad mensam. (1126) ITEM AD REGINAM BENEDICENDAM. 263", + "candidate_score": 0.679385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_11_13", + "bdc_text": "Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit . Sed d. Beza copiosius omnia . Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_80", + "psc_text": "aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in omni tempore. Aliud est ut rapacitates et omnes iniquitates omnibus gradibus interdicat. Tertium est, ut in omnibus judiciis aequitatem et misericordiam praecipiat, ut illi et nobis indulgeat sua misericordia clemens et misericors Deus, qui cum Patre. Et (1122) tunc deosculetur omnem clerum populumque, (1123) et dicat unusquisque: vivat rex feliciter in sempiternum! tribus vicibus: vivat rex! ut supra. Et post Evangelium (1124) offert rex ad manum archiepiscopi oblationem et vinum, et sic peragatur Missa suo ordine. Deinde communicetur ab archiepiscopo corpore et sanguine Christi; (1125) et sic referant Deo gratias, post pergant ad mensam. (1126) ITEM AD REGINAM BENEDICENDAM. 263", + "candidate_score": 0.667752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat . Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_80", + "psc_text": "aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in omni tempore. Aliud est ut rapacitates et omnes iniquitates omnibus gradibus interdicat. Tertium est, ut in omnibus judiciis aequitatem et misericordiam praecipiat, ut illi et nobis indulgeat sua misericordia clemens et misericors Deus, qui cum Patre. Et (1122) tunc deosculetur omnem clerum populumque, (1123) et dicat unusquisque: vivat rex feliciter in sempiternum! tribus vicibus: vivat rex! ut supra. Et post Evangelium (1124) offert rex ad manum archiepiscopi oblationem et vinum, et sic peragatur Missa suo ordine. Deinde communicetur ab archiepiscopo corpore et sanguine Christi; (1125) et sic referant Deo gratias, post pergant ad mensam. (1126) ITEM AD REGINAM BENEDICENDAM. 263", + "candidate_score": 0.664803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_11", + "bdc_text": "Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_80", + "psc_text": "aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in omni tempore. Aliud est ut rapacitates et omnes iniquitates omnibus gradibus interdicat. Tertium est, ut in omnibus judiciis aequitatem et misericordiam praecipiat, ut illi et nobis indulgeat sua misericordia clemens et misericors Deus, qui cum Patre. Et (1122) tunc deosculetur omnem clerum populumque, (1123) et dicat unusquisque: vivat rex feliciter in sempiternum! tribus vicibus: vivat rex! ut supra. Et post Evangelium (1124) offert rex ad manum archiepiscopi oblationem et vinum, et sic peragatur Missa suo ordine. Deinde communicetur ab archiepiscopo corpore et sanguine Christi; (1125) et sic referant Deo gratias, post pergant ad mensam. (1126) ITEM AD REGINAM BENEDICENDAM. 263", + "candidate_score": 0.639754, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.678193, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_423", + "psc_text": "secantur; ne offendat ipsa durities, et incisio vulnus exasperet. Quanto igitur magis cavere nos convenit; ut cum venerimus ad consolandum, non facile, non perfunctorie loquamur? Septem diebus tacuit Job, tacuerunt amici, nec locuti essent, nisi Job dolore prorupisset in vocem; quaerendum est enim unde incipias, ne in ipso sermone offendat consolatio tua. Etiam taciturnitas ipsa medicina est, et velox in sermonibus magis vulnerat. Quid miraris si alterum vulnerat, cum frequenter ipse se vulneret; quia ex multiloquio peccatum non effugit? Etenim si medicus medendi tempus exspectat, ut digestis aegritudinibus, medicinae subsidia deferantur; ne acerba adhuc et immatura, ut asserunt, aegritudo curationis remediis reluctetur, et beneficium sentire non possit; quanto magis explorare nos convenit, ut opportune a nobis medicinalis sermo procedat, qui non accendere luctum, sed lenire videatur? Vis urget doloris: premitur cor mulieris afflictae, quae immaturo obitu maritum amisit, aut filios: quid properas cum te illa non audiat, nisi defervescat dolor?", + "candidate_score": 0.678193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_834", + "psc_text": "illa, ni fallor, quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascenderunt: quae praeparavit Dominus diligentibus eum. Ergo in occulto cordis nostri occulta sapientiae recondamus, non temere aliquibus divulgemus; nisi sacramentorum consortibus, quos Dominus vocavit ad gratiam suam, qui se in abscondito vult rogari; quoniam solus est, qui abscondita et occulta cognoscat. 2. Denique ipse Dominus Jesus ad percipiendam Legem solum Moysen, non absque Jesu tamen, in montem voluit ascendere. In Evangelio quoque Petro, Joanni, et Jacobo solis ex omni numero discipulorum resurrectionis suae gloriam revelavit (Matth. XVII, 1). Ita occultum suum voluit esse mysterium: et admonebat frequenter, ne cui facile quae viderant, annuntiarent; ne offendiculum quisquam subiret infirmior, qui vim sacramentorum fluctuanti ingenio haurire non posset. Denique ipse Petrus nesciebat quid diceret, qui 926 tria tabernacula Domino, et servulis crederet esse facienda. Deinde fulgorem gloriae Domini transfigurantis se sustinere non potuit: sed in terram cecidit, ceciderunt", + "candidate_score": 0.669062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_596", + "psc_text": "intus cum Jesu non erat, qui de doctrina ejus recesserat, et institutiones ejus reliquerat. Volebat intrare, sed penetrare non poterat; quia eum sua excludebat perfidia. Omnis enim impudicus, aut avarus, aut immundus (quod est idolorum servitus) non habet haereditatem in regno Christi et Dei. Non solum ergo ingredi moliebatur, et non ingrediebatur; sed etiam volebat videre, et non videbat. Denique loquebatur Jesus in parabolis, sed non audiebat Judas. Denique divina non videbat mysteria; non enim omnes audiunt verbum Dei, qui sibi videntur audire. Nam si omnes audirent, non diceret Jesus: Qui habet aures audiendi, audiat (Luc. VIII, 8) . Et ideo quia non audiebat, neque videre poterat, loquebatur vana pro veris, et putabat quod Jesum falleret dicens: Potuit hoc venundari, et dari pauperibus (Matth. XXVI, 9) ; cum furtis suis, non pauperibus provideret, appellans rabbi. Nam quomodo doctorem appellabat a cujus magisterio deviabat; cujusque cor (in quod se immerserat diabolus)", + "candidate_score": 0.661596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_551", + "psc_text": "in operibus agnoscitur. Et tamen de hoc homine dictum est: Et homo est et quis cognoscet eum (Jerem. XVII, 9) ? Quid est, quis? Non quo nemo, sed quo rarus, quo sapiens; sicut illud: Quis ascendet in montem Domini? Quis sapiens et intelliget ea (Ose. XIV, 10) ? Denique alibi: Vir insipiens non cognoscit ea, et stultus non intelligit haec (Psal. XCI, 7) . Et tu ergo cum legis Evangelium, quasi sapiens et non stultus cognosce quae legis: illuminet te Sapientiae fulgor aeternae. Verba quidem sunt; sed et ipsa mundant, et ipsa illuminant, et ipsa confirmant, et ipsa vivificant. Unde ait Petrus: Domine, ad quem ibimus? Verba vitae aeternae habes, et non relinquemus te (Joan. VI, 69) . 17. Denique ut adverteremus, quod secundum hominem locutus esset, paulo post dixit: Ecce appropinquat hora, ut Filius hominis tradatur in manus peccatorum (Matth. XXVI, 45) . Et Judae osculanti ait: Juda, osculo", + "candidate_score": 0.65606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_575", + "psc_text": "L, 4) . 868 Scire ergo debes quid audias, scire quid loqui debeas, scire etiam quando loqui debeas. 3. Audi ergo dicentem: Beatus qui intelligit super egenum et pauperem. Beatus quidem qui compatitur pauperi, qui haurit ejus necessitates, scit quid mali inopia afferat indigenti: sed quid sibi vult istud exordium in Domini passione? Verum est quidem quod propter pauperes passus est; sed tamen ipse corripuit Judam dicentem de illo unguento, quod effuderat Maria super pedes Christi: Potuit hoc venumdari trecentis denariis, et dari pauperibus (Marc. XIV, 5) . Idem et caeteri apostoli senserant, sed alio affectu: ille per avaritiam, isti per misericordiam; Judas enim furto prospiciebat, discipuli pauperum alimoniae consulebant. Quibus in commune respondit: Sinite illam, ut in die sepulturae meae servet illud. Pauperes enim semper habetis vobiscum, me autem non semper (Joan. XII, 7 et 8) . 4. Ergo alius intelligendus est hic beatus, qui intelligit super pauperem. Hic", + "candidate_score": 0.655869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_423", + "psc_text": "secantur; ne offendat ipsa durities, et incisio vulnus exasperet. Quanto igitur magis cavere nos convenit; ut cum venerimus ad consolandum, non facile, non perfunctorie loquamur? Septem diebus tacuit Job, tacuerunt amici, nec locuti essent, nisi Job dolore prorupisset in vocem; quaerendum est enim unde incipias, ne in ipso sermone offendat consolatio tua. Etiam taciturnitas ipsa medicina est, et velox in sermonibus magis vulnerat. Quid miraris si alterum vulnerat, cum frequenter ipse se vulneret; quia ex multiloquio peccatum non effugit? Etenim si medicus medendi tempus exspectat, ut digestis aegritudinibus, medicinae subsidia deferantur; ne acerba adhuc et immatura, ut asserunt, aegritudo curationis remediis reluctetur, et beneficium sentire non possit; quanto magis explorare nos convenit, ut opportune a nobis medicinalis sermo procedat, qui non accendere luctum, sed lenire videatur? Vis urget doloris: premitur cor mulieris afflictae, quae immaturo obitu maritum amisit, aut filios: quid properas cum te illa non audiat, nisi defervescat dolor?", + "candidate_score": 0.653021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat . Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_834", + "psc_text": "illa, ni fallor, quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascenderunt: quae praeparavit Dominus diligentibus eum. Ergo in occulto cordis nostri occulta sapientiae recondamus, non temere aliquibus divulgemus; nisi sacramentorum consortibus, quos Dominus vocavit ad gratiam suam, qui se in abscondito vult rogari; quoniam solus est, qui abscondita et occulta cognoscat. 2. Denique ipse Dominus Jesus ad percipiendam Legem solum Moysen, non absque Jesu tamen, in montem voluit ascendere. In Evangelio quoque Petro, Joanni, et Jacobo solis ex omni numero discipulorum resurrectionis suae gloriam revelavit (Matth. XVII, 1). Ita occultum suum voluit esse mysterium: et admonebat frequenter, ne cui facile quae viderant, annuntiarent; ne offendiculum quisquam subiret infirmior, qui vim sacramentorum fluctuanti ingenio haurire non posset. Denique ipse Petrus nesciebat quid diceret, qui 926 tria tabernacula Domino, et servulis crederet esse facienda. Deinde fulgorem gloriae Domini transfigurantis se sustinere non potuit: sed in terram cecidit, ceciderunt", + "candidate_score": 0.648845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_423", + "psc_text": "secantur; ne offendat ipsa durities, et incisio vulnus exasperet. Quanto igitur magis cavere nos convenit; ut cum venerimus ad consolandum, non facile, non perfunctorie loquamur? Septem diebus tacuit Job, tacuerunt amici, nec locuti essent, nisi Job dolore prorupisset in vocem; quaerendum est enim unde incipias, ne in ipso sermone offendat consolatio tua. Etiam taciturnitas ipsa medicina est, et velox in sermonibus magis vulnerat. Quid miraris si alterum vulnerat, cum frequenter ipse se vulneret; quia ex multiloquio peccatum non effugit? Etenim si medicus medendi tempus exspectat, ut digestis aegritudinibus, medicinae subsidia deferantur; ne acerba adhuc et immatura, ut asserunt, aegritudo curationis remediis reluctetur, et beneficium sentire non possit; quanto magis explorare nos convenit, ut opportune a nobis medicinalis sermo procedat, qui non accendere luctum, sed lenire videatur? Vis urget doloris: premitur cor mulieris afflictae, quae immaturo obitu maritum amisit, aut filios: quid properas cum te illa non audiat, nisi defervescat dolor?", + "candidate_score": 0.633988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_7_9", + "bdc_text": "Cupimus enim aliquando , si fieri possit , ut quidquid literarum ab eo scriptum fuit in lucem edatur . Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_551", + "psc_text": "in operibus agnoscitur. Et tamen de hoc homine dictum est: Et homo est et quis cognoscet eum (Jerem. XVII, 9) ? Quid est, quis? Non quo nemo, sed quo rarus, quo sapiens; sicut illud: Quis ascendet in montem Domini? Quis sapiens et intelliget ea (Ose. XIV, 10) ? Denique alibi: Vir insipiens non cognoscit ea, et stultus non intelligit haec (Psal. XCI, 7) . Et tu ergo cum legis Evangelium, quasi sapiens et non stultus cognosce quae legis: illuminet te Sapientiae fulgor aeternae. Verba quidem sunt; sed et ipsa mundant, et ipsa illuminant, et ipsa confirmant, et ipsa vivificant. Unde ait Petrus: Domine, ad quem ibimus? Verba vitae aeternae habes, et non relinquemus te (Joan. VI, 69) . 17. Denique ut adverteremus, quod secundum hominem locutus esset, paulo post dixit: Ecce appropinquat hora, ut Filius hominis tradatur in manus peccatorum (Matth. XXVI, 45) . Et Judae osculanti ait: Juda, osculo", + "candidate_score": 0.629421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_11", + "bdc_text": "Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_871", + "psc_text": "Euntes docete omnes gentes (Matth. XXVIII, 19) . Illis quidem etiam interclusa barbaricis montibus regna patuerunt, ut Thomae India, Matthaeo Persia. Sed tamen quo plura obirent spatia terrarum, in exortu Ecclesiae potestatem Romani imperii toto orbe diffudit, et dissidentium mentes, terrarumque divortia donata pace composuit. Didicerunt omnes homines sub uno terrarum imperio viventes, unius Dei omnipotentis imperium fideli eloquio confiteri. 22. Abstulit ergo bella usque ad fines terrae; quod factum esse non dubium est. Sed vide ne bella infirmitatis abstulerit, quae sunt in corde titubantium. Qui enim terrena transierit, jam non dicit: Foris pugnae, intus timores (II Cor. VII, 5) ; sed dicit: Nostra autem conversatio in coelis est (Philip. III, 20) . Transi ergo mundum, 935 ut incipias esse supra mundum; περάσαι enim transire est, vel ut dicam expressius, transfretare. Abstulit ergo Dominus bella, quae movebat nobis nequitia spiritalis: et devicto diabolo, pacem suam nobis reliquit. Arcum confregit, de", + "candidate_score": 0.614963, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones", + "max_score": 0.676046, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_16_18", + "bdc_text": "Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat . Budaeus frater et reliqui amici te salutant . Genevae 14 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_18", + "psc_text": "pro tua pietate jubeas praesentari. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae 2 in Quadragesima. Omnipotens Deus, jejunii caeterarumque, etc. In Edit. Gussanvill. absolvitur ad haec verba Benignus auditum. Amen. Omissio est ex aliis Excusis et manu exaratis supplenda; ubique enim legitur: Quatenus mentes nostrae, etc., ut in libro Sacram. Benedictio infra hebdomadam. --Deus, qui es custos animarum et corporum, dignare hanc familiam tuam brachio tuae defensionis protegere, ut nullis inimicorum antiquorum hostium insidiis corpora nostra patiaris illudi, sed semper cum Domino nostro Jesu Christo Filio tuo maneamus illaesi. Amen. Da huic familiae tuae fidei calorem, continentiae rigorem, fraternitatis amorem, abstinentiae virtutem. Amen. Et sic quidquid dicto, facto, vel cogitationibus peccaverunt, pietas ac benignitas clementiae ac misericordiae tuae resolvere ac indulgere dignetur. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae in 3 Quadragesima. Omnipotens Deus, jejuniorum, etc., ut in Editis. 630 Alia. --Omnipotens Deus det vobis copiam suae Benedictionis, et conferat", + "candidate_score": 0.676046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_16_18", + "bdc_text": "Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat . Budaeus frater et reliqui amici te salutant . Genevae 14 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_79", + "psc_text": "Per diem vos salutaris Domini umbra circumtegat; per noctem amica quies ipsis gratiam relatura confoveat; deducatque vos mirabiliter dextera Domini, et praebeat ante faciem vestram divinae pacis angelum comitem. Amen. Absit a vobis in via diabolus, causa dispendi, ruina peccati, casus incommodi, sors periculi; solusque Trinitatis individuae 644 Deus in auxilium vestrum atque praesidium educi curam habeat et reduci. Amen. Quod ipse praestare, etc. Alia Benedictio. --Deus, qui diligentibus te omnia cooperaris in bonum, et a servientibus tibi nulla es regione longinquus, effunde super hanc familiam tuae Benedictionis gratiam, et dirige famulum tuum N. in tua voluntate pergentem. Amen. Praesta ergo, Domine, ut haec plebs te semper mereatur habere protectorem, et praefatus famulus tuus in hac vita positus itineribus comitem. Amen. Ut tam praedicta plebs quam qui hoc iter carpunt, tuo uterque auxilio praeventi, per justitiae semitas gradiantur, sine offensione delicti. Amen. Quod ipse praestare, etc. Alia Benedictio. --Benedicat vos,", + "candidate_score": 0.671811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_16_18", + "bdc_text": "Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat . Budaeus frater et reliqui amici te salutant . Genevae 14 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_42", + "psc_text": "in actu prosperitatem, in victu abundantiam, in pace laetitiam, in conversatione gratiam, in luctatione victoriam. Amen. Ut in beneplacito conspectui tuo tramite gradientes, et praesens tempus cum felicitate percurrant, et venturum cum hilaritate suscipiant. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae 22 post Pentecosten. Benedictionis Domini vos gratia semper protegat, etc., ut in Edit. Dominica 23 post Pentec. Benedictio Dominicae 23 post Pentecosten. Omnipotens Dominus adaperiat vos vestrum in lege sua, etc., ut in Edit. Dom. 24 post Pentec.; in Gemet. est pro Dom. 23. Benedictio Dominicae 24 post Pentecosten. Aspiciat et benedicat vos Dominus, ex omni parte custodiat rex aeternus, et det vobis angelum lucis, et conservet in vobis gratiam quam profudit. Amen. Mentem regat, vias dirigat, cogitationes sanctas instruat, actus praebeat [ Forte probeat], opera confirmet, praeterita indulgeat, praesentia emendet, futura moderetur. Amen. Sit manus Domini auxiliatrix vestri, et brachium sanctum illius opituletur vobis; fiat misericordia ejus super", + "candidate_score": 0.665858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_16", + "bdc_text": "Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_42", + "psc_text": "in actu prosperitatem, in victu abundantiam, in pace laetitiam, in conversatione gratiam, in luctatione victoriam. Amen. Ut in beneplacito conspectui tuo tramite gradientes, et praesens tempus cum felicitate percurrant, et venturum cum hilaritate suscipiant. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae 22 post Pentecosten. Benedictionis Domini vos gratia semper protegat, etc., ut in Edit. Dominica 23 post Pentec. Benedictio Dominicae 23 post Pentecosten. Omnipotens Dominus adaperiat vos vestrum in lege sua, etc., ut in Edit. Dom. 24 post Pentec.; in Gemet. est pro Dom. 23. Benedictio Dominicae 24 post Pentecosten. Aspiciat et benedicat vos Dominus, ex omni parte custodiat rex aeternus, et det vobis angelum lucis, et conservet in vobis gratiam quam profudit. Amen. Mentem regat, vias dirigat, cogitationes sanctas instruat, actus praebeat [ Forte probeat], opera confirmet, praeterita indulgeat, praesentia emendet, futura moderetur. Amen. Sit manus Domini auxiliatrix vestri, et brachium sanctum illius opituletur vobis; fiat misericordia ejus super", + "candidate_score": 0.665728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_16_18", + "bdc_text": "Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat . Budaeus frater et reliqui amici te salutant . Genevae 14 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_35", + "psc_text": "misereatur vestri, sicut illuminavit Moysen et filios Israel, in columna ignis et nubis. Donet vobis gratiae perpetuae donum, et conferat gaudium angelorum. Amen. Quod ipse praestare, etc. 634 Benedictio Dominicae 12 post Pentecosten. Gratiae suae dono vos Dominus locupletet, et coelesti Benedictione custodiat, etc., ut in Edit. lib. Sacrament., ubi tamen, consentiente Cod. Gemet., legitur: gratia sua vos Dominus locupletet. Benedictio Dominicae 13 post Pentecosten. Benedicat vobis Dominus, coelorum rector et conditor, et det vobis tranquillitatem temporum, salubritatem corporum, salutemque animarum. Amen. Tribuatque vobis frugalitatis gaudium, aeternitatis praemium, lumen clarissimum sempiternum. Amen. Et concedat vobis suae pietatis auxilium, ut cum cogitatione mens videat, lingua voce proferat, actio facti non defendat. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae 14 post Pentecosten. Benedictio vos Domini comitetur, etc., ut in Editis Dom. 15 post Pentec. Benedictio Dominicae 15 post Pentecosten. Benedic, Domine, hanc plebem tuam, atque hos omnes concordes, quietos, pacificos, et sospites", + "candidate_score": 0.664473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_16_18", + "bdc_text": "Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat . Budaeus frater et reliqui amici te salutant . Genevae 14 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_29", + "psc_text": "--Omnipotens Deus, qui quinquagesimum diem futurae remissionis munere figurasti, quo gratia Spiritus sancti inebriati apostoli mente una locuti sunt ore diverso, respice hanc Ecclesiam quam ex gentibus congregari linguarum varietate signasti. Amen. Da consolationem inter pressuras saeculi, qui nobis aequalem tibi ipsi consolatorem Spiritum misisti. Amen. Et te propitiante sit ipse nunc plebis hujus custodia, qui dedit discipulis tunc doctrinam. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio in XII lectionibus, mense quarto. Benedicat vobis omnipotens Deus qui cuncta ex nihilo creavit, ut in libro Sacram. a nobis edito, pro Sabbato in XII lect., mense 4. In Gemet. eadem assignatur pro tota hebdomada. Benedictio Octavae Pentecostes. Omnipotens Trinitas, unus et verus Deus, etc., ut in Editis. Alia Benedictio. --Domine Jesu Christe, qui discipulis tuis sanctum dedisti Spiritum, Ecclesiae tuae catholicae dona largire, ut quicunque sunt ex aqua et Spiritu sancto renati, semper sint ejus protectione muniti. Amen. Redundet in eis charitas diffusa", + "candidate_score": 0.663351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_16", + "bdc_text": "Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_28", + "psc_text": "Benedictionum suarum super vos Dominus imbrem infundat, etc., ut in Excusis, pro Dominica 1 post Ascens. Dom. Alia Benedictio. --Deus, qui Tartara fregisti resurgens, aperuisti coelos ascendens, ut populi illuc per fidem ascenderent ubi te apostoli intrare viderunt, respice ascendens coelum propter quos dignatus es descendere in infernum. Amen. Sit eis quod te exaltasti protectio, quibus fuit unicum quod te humiliasti remedium. Amen. Ut in die judicii non sint sinistri numero, qui te sedere ad Patris dexteram confitentur in coelo. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio in Pentecoste. Deus, qui hodierna die, etc., ut in Editis. Benedictio in hebdomada Pentecostes. --Omnipotens Deus, qui quinquagesimum diem futurae remissionis munere figurasti, quo gratia Spiritus sancti inebriati apostoli mente una locuti sunt ore diverso, respice hanc Ecclesiam quam ex gentibus congregari linguarum varietate signasti. Amen. Da consolationem inter pressuras saeculi, qui nobis aequalem tibi ipsi consolatorem Spiritum misisti. Amen. Et te propitiante sit", + "candidate_score": 0.661183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_14_16", + "bdc_text": "Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam . Vale igitur . Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_28", + "psc_text": "Benedictionum suarum super vos Dominus imbrem infundat, etc., ut in Excusis, pro Dominica 1 post Ascens. Dom. Alia Benedictio. --Deus, qui Tartara fregisti resurgens, aperuisti coelos ascendens, ut populi illuc per fidem ascenderent ubi te apostoli intrare viderunt, respice ascendens coelum propter quos dignatus es descendere in infernum. Amen. Sit eis quod te exaltasti protectio, quibus fuit unicum quod te humiliasti remedium. Amen. Ut in die judicii non sint sinistri numero, qui te sedere ad Patris dexteram confitentur in coelo. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio in Pentecoste. Deus, qui hodierna die, etc., ut in Editis. Benedictio in hebdomada Pentecostes. --Omnipotens Deus, qui quinquagesimum diem futurae remissionis munere figurasti, quo gratia Spiritus sancti inebriati apostoli mente una locuti sunt ore diverso, respice hanc Ecclesiam quam ex gentibus congregari linguarum varietate signasti. Amen. Da consolationem inter pressuras saeculi, qui nobis aequalem tibi ipsi consolatorem Spiritum misisti. Amen. Et te propitiante sit", + "candidate_score": 0.654211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_15_17", + "bdc_text": "Vale igitur . Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat . Budaeus frater et reliqui amici te salutant .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_79", + "psc_text": "Per diem vos salutaris Domini umbra circumtegat; per noctem amica quies ipsis gratiam relatura confoveat; deducatque vos mirabiliter dextera Domini, et praebeat ante faciem vestram divinae pacis angelum comitem. Amen. Absit a vobis in via diabolus, causa dispendi, ruina peccati, casus incommodi, sors periculi; solusque Trinitatis individuae 644 Deus in auxilium vestrum atque praesidium educi curam habeat et reduci. Amen. Quod ipse praestare, etc. Alia Benedictio. --Deus, qui diligentibus te omnia cooperaris in bonum, et a servientibus tibi nulla es regione longinquus, effunde super hanc familiam tuae Benedictionis gratiam, et dirige famulum tuum N. in tua voluntate pergentem. Amen. Praesta ergo, Domine, ut haec plebs te semper mereatur habere protectorem, et praefatus famulus tuus in hac vita positus itineribus comitem. Amen. Ut tam praedicta plebs quam qui hoc iter carpunt, tuo uterque auxilio praeventi, per justitiae semitas gradiantur, sine offensione delicti. Amen. Quod ipse praestare, etc. Alia Benedictio. --Benedicat vos,", + "candidate_score": 0.653722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_15_17", + "bdc_text": "Vale igitur . Dominus tibi semper adsit teque suo spiritu regat et labores tuos benedicat . Budaeus frater et reliqui amici te salutant .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_80", + "psc_text": "ergo, Domine, ut haec plebs te semper mereatur habere protectorem, et praefatus famulus tuus in hac vita positus itineribus comitem. Amen. Ut tam praedicta plebs quam qui hoc iter carpunt, tuo uterque auxilio praeventi, per justitiae semitas gradiantur, sine offensione delicti. Amen. Quod ipse praestare, etc. Alia Benedictio. --Benedicat vos, Dominus, munere suae divinitatis, ut progrediamini prospere ad actus firmissimae securitatis. Amen. Iter vestrum inspiciat, subsequens praecedat, gressus dirigat, et ad justae dispensationis loca sine offensione perducat. Amen. Quatenus ejus gloriam in saeculi hujus itinere fideliter veneremini, et ad paradisi patriam redeuntes in choris angelicis sine fine laetemini. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio in tempore belli. Populi tui, quaesumus, omnipotens Deus, propitiare peccatis, et totius hostilitatis a nobis terrores averte, ut Christiani nominis secura libertas in tua devotione semper exsultet, et tibi subdito famulatu deserviat. Amen. Elide omnium adversariorum nostrorum superbiam, et virtute dexterae tuae prosterne hostium contumaciam. Amen.", + "candidate_score": 0.642299, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.674926, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_10_12", + "bdc_text": "Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat . Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit . Sed d. Beza copiosius omnia .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1424", + "psc_text": "tribus facile superavimus, quanto magis vos, immo solam Jerusalem, uno Deo praesule, vincemus facilius? Tacuitque omnis populus, et non respondit ei quidquam. Siquidem praeceptum regis acceperant, ut non responderent ei. Vere justus Ezechias, agens cuncta fideliter universaque consilio. Ideo autem jusserat blasphemanti Assyrio non responderi, ne eum ad majores blasphemias provocaret. Unde scriptum est: Ne succendas carbones peccatoris (Eccl. VIII, 13) ; et in psalmo legimus: Cum consisteret adversum me peccator, obmutui, et humiliatus sum, et tacui de bonis (Ps. XXXVIII, 23) ; et iterum: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium munitum labiis meis: ne declines cor meum in verba malitiae (Ps. CXL, 3) . Cap. XXXVII (Cap. XXXVII. Vers. 1 seqq.) Et ingressus est Eliacim filius Helciae, qui erat super domum, et Sobnas scriba et Joahe filius Asaph a commentariis ad Ezechiam scissis vestibus, et nuntiarunt ei verba Rabsacis. Et factum est cum audisset rex Ezechias, scidit vestimenta", + "candidate_score": 0.674926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_4", + "psc_text": "David: Qui aperit, et nemo claudit; qui claudit, et nemo aperit (Apoc. III, 7) . Neque vero, ut Montanus cum insanis feminis somniat, Prophetae in ecstasi sunt locuti, ut nescierint quid loquerentur, et cum alios erudirent, ipsi ignorarent quid dicerent. De quibus Apostolus ait: Nescientes quae loquantur, neque de quibus affirment (I Tim. I, 7) : sed juxta Salomonem qui loquitur in Proverbiis: Sapiens intelligit quae profert de ore suo; et in labiis suis portabit scientiam (Prov. XVI, 23) , etiam ipsi sciebant quid dicerent. Si enim sapientes erant Prophetae, quod negare non possumus; et Moses omni eruditus sapientia loquebatur ad Dominum, et Dominus respondebat ei; et de Daniele ad principem Tyri dicitur: Numquid sapientior es Daniele (Ezech. XXVIII, 3)? et David sapiens erat qui gloriabatur in Psalmo: Incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi (Ps. L, 8) , quomodo sapientes Prophetae instar brutorum animantium quid dicerent, ignorabant? Legimus et", + "candidate_score": 0.663159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_22_24", + "bdc_text": "Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1510", + "psc_text": "Venturus est enim Filius hominis in gloria Patris sui et reddet unicuique secundum opus suum (Matth. XVI, 17) . Sicut pastor gregem suum pascet. Iste qui postea in majestate venturus est, prius formam pastoris accipit, et dicit ipse de se: Ego sum pastor bonus, et cognosco oves meas, et cognoscunt me meae, et pono animam meam pro ovibus meis (Joan. X, 14, 15) . De quo in Zacharia Pater loquitur: Percutiam pastorem; et oves dispergentur (Zach. XIII, 7) . In brachio, inquit, suo congregabit agnos; non tauros, et arietes, et hircos, et grandes oves, quibus per Ezechiel (Cap. XXXIV) comminatur, quod lacte vescantur et operiantur lanis, 485 et infirmum conterant gregem, sed agnos adhuc tenellos, et rudis in Christo infantiae, qui nuper in baptismo sunt renati, de quibus ipse Dominus loquebatur ad Petrum: Pasce agnos meos (Joan. XXI, 15) . Unde et in eodem Ezechiele scriptum est: Suscitabo super eos", + "candidate_score": 0.657782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_22_24", + "bdc_text": "Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1511", + "psc_text": "quod lacte vescantur et operiantur lanis, 485 et infirmum conterant gregem, sed agnos adhuc tenellos, et rudis in Christo infantiae, qui nuper in baptismo sunt renati, de quibus ipse Dominus loquebatur ad Petrum: Pasce agnos meos (Joan. XXI, 15) . Unde et in eodem Ezechiele scriptum est: Suscitabo super eos pastorem unum, et pascet eos, servum meum David; et erit pastor eorum, et ego Dominus ero eis in Deum, et David in medio eorum princeps. Ego Dominus locutus sum, et ponam cum David testamentum pacis (Ezech. XXXIV, 23-25) . In quo considerandum quod post multa tempora David, gulosis pastoribus reprobatis, Dominum nostrum, qui est de stirpe David, suscitaturum esse se dicat, qui congreget agnos, et foveat in sinu suo, et foetus ovium, sive foetas oves ipse portet in humero suo. Sicut in Evangelio legimus, quod ovem erroneam et a grege solito remanentem, suis ad caulas humeris reportarit (Luc. XV). Possumus", + "candidate_score": 0.655725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_23", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1510", + "psc_text": "Venturus est enim Filius hominis in gloria Patris sui et reddet unicuique secundum opus suum (Matth. XVI, 17) . Sicut pastor gregem suum pascet. Iste qui postea in majestate venturus est, prius formam pastoris accipit, et dicit ipse de se: Ego sum pastor bonus, et cognosco oves meas, et cognoscunt me meae, et pono animam meam pro ovibus meis (Joan. X, 14, 15) . De quo in Zacharia Pater loquitur: Percutiam pastorem; et oves dispergentur (Zach. XIII, 7) . In brachio, inquit, suo congregabit agnos; non tauros, et arietes, et hircos, et grandes oves, quibus per Ezechiel (Cap. XXXIV) comminatur, quod lacte vescantur et operiantur lanis, 485 et infirmum conterant gregem, sed agnos adhuc tenellos, et rudis in Christo infantiae, qui nuper in baptismo sunt renati, de quibus ipse Dominus loquebatur ad Petrum: Pasce agnos meos (Joan. XXI, 15) . Unde et in eodem Ezechiele scriptum est: Suscitabo super eos", + "candidate_score": 0.654412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_10_12", + "bdc_text": "Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat . Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit . Sed d. Beza copiosius omnia .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_323", + "psc_text": ": Non tentabis Dominum Deum tuum (Deut. VI, 16) , et hoc contra diabolum Salvator usus sit testimonio (Matth. IV): tamen jussus ut peteret, obedientia debuit explere praeceptum, praesertim cum et Gedeon et Manue signum petierint et acceperint (Judic. VI et XIII). Quamquam juxta Hebraei sermonis ambiguitatem, in quo scriptum est ULO ENASSE ADONAI ( ), et omnes similiter transtulerunt, non tentabo Dominum, possit legi, non exaltabo Dominum. Sciebat enim rex impius quod si signum peteret, accepturus esset, et glorificaretur Dominus. Ergo quasi idolorum cultor, qui in omnibus angulis platearum et in montibus lucisque nemorosis aras constituerat, et pro Levitis habebat fanaticos; non vult signum petere quod praeceptum est. (Vers. 13.) Et dixit, audite ergo, domus David: Numquid parum vobis est molestos esse hominibus, quia molesti estis et Deo meo? Quis est iste qui dixit: Audite ergo, domus David? Nequaquam Deus qui supra ad Achaz dixerat: Pete tibi signum a", + "candidate_score": 0.652048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_11_13", + "bdc_text": "Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit . Sed d. Beza copiosius omnia . Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_426", + "psc_text": "Deo enim dicente: Honora patrem tuum, et matrem (Exod. XX, 12) : illi e contrario monuerunt filios parentibus dicere: Donum quodcumque est ex me, tibi proderit, ne honorent [Al. honorarent] patrem, et matrem (Matth. XV, 5, 6; Marc. VII, 11), et caetera his similia. Propterea autem scripserunt leges pessimas, ut opprimerent pauperes et humiles populi, ut praedas agerent de viduis, et pupillos diriperent. Qui interrogantur quid facturi sint, cum vel captivitatis, vel judicii dies advenerit, et calamitatis de longe venientis, quae multo tempore ante praedicta est. Ad cujus, inquit, fugietis auxilium, cum offenderitis Deum, qui verus auxiliator est, et ubi derelinquetis gloriam vestram? Non enim proderunt divitiae in die furoris, ne vinctos in hostilem terram ducat Assyrius, ne corruatis in praelio (Prov. XI, 4). Et ad extremum sicut in superioribus contra Samariam crebro dixerat: In omnibus his non est aversus furor ejus, sed adhuc manus ejus extenta, etiam contra Judam", + "candidate_score": 0.649819, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.674045, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea fuit acerbitas doloris quem concepi ex morte parentis optimi d. Calvini ut prae moerore nihil ad te , vir clarissime , potuerim scribere . Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_5", + "psc_text": "ferre patienter: tamen hi ipsi non satis mihi idonei ad bene beateque vivendum auctores videbantur, communia tantum et convenientia humano sensui doctrinarum praecepta statuentes: quae cum non intelligere beluinum esset, intellecta tamen non agere, ultra beluinae immanitatis esse rabiem videretur. Festinabat autem animus, non haec tantummodo agere, quae non egisse, et criminum esset plenum, et dolorum: sed hunc tanti muneris Deum parentemque cognoscere, cui se totum ipse deberet, cui famulans nobilitandum se existimabat, ad quem omnem spei suae opinionem referret, in cujus bonitate inter tantas praesentium negotiorum calamitates, tamquam tutissimo sibi portu familiarique requiesceret. Ad hunc igitur vel intelligendum, vel cognoscendum, studio flagrantissimo animus accendebatur. 4. Variae antiquorum de Deo opiniones. Hilario non probantur, pro certo habenti Deum non esse nisi unum. --Namque plures eorum numerosas incertorum deorum familias introducebant: et virilem ac muliebrem sexum in divinis naturis agere existimantes, ortus ac successiones ex diis deorum asserebant. Alii majores ac", + "candidate_score": 0.674045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2_4", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit : alioqui nullus esset lugendi finis aut modus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_30", + "psc_text": "modus sit, ut Deus ex homine, ut immortalis ex mortuo, ut aeternus sit ex sepulto. Coexcitamur ergo a Deo in Christo per mortem ejus. Sed dum in Christo plenitudo est divinitatis, habemus et significationem Dei patris nos coexcitantis in mortuo, et Christum Jesum non aliud quam Deum in divinitatis plenitudine confitendum. 14. Christi fides et mortis metum et vitae tollit taedium. --In hoc ergo conscio securitatis suae otio mens spebus suis laeta requieverat: intercessionem mortis hujus usque eo non metuens, 12 ut etiam reputaret in vitam aeternitatis. Vitam autem hujus corporis sui non modo non molestam sibi aut aegram arbitrabatur, ut eam quod pueritiae litteras, quod aegris medicinam, quod naufragis natatum, quod adolescentibus disciplinam, quod militiam esse crederet imperaturis: rerum scilicet praesentium tolerantiam, ad praemium beatae immortalitatis proficientem. Quin etiam id, quod sibi credebat, tamen per ministerium impositi sacerdotii etiam caeteris praedicabat, munus suum ad officium publicae salutis extendens. 15.", + "candidate_score": 0.654808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat . Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1171", + "psc_text": "Consortium illius nobis promissum. --Et hujus quidem gloriae suae consortium Apostolis pollicens, ait: Sic erit in consummatione saeculi. Mittet filius hominis angelos 398 suos, et colligent de regno ejus omnia scandala et qui faciunt iniquitatem, et mittet eos in caminum ignis; ibi erit fletus et stridor dentium. Tunc justi fulgebunt sicut sol in regno patris eorum: qui habet aures audiendi, audiat (Matth. XIII, 40 et seqq.) . Numquid non omnibus naturales corporalesque aures ad dictorum audientiam patent, ut ad audiendum dominica admonitione fuerit necessarium? Sed sacramenti scientiam Dominus insinuans, auditionem doctrinae fidelis exegit. In consummatione itaque saeculi de regno ejus scandala auferuntur. Habemus ergo regnantem Dominum secundum corporis claritatem, quo usque scandala auferantur. Habemus rursum conformes nos gloriae corporis sui in regno Patris, tamquam in solis claritate fulgentes: in qua habitum regni sui Apostolis in monte transformatus ostendit. 39. Gloriam impertiens, tradit nos regnum Deo sine regni sui damno. Regnum", + "candidate_score": 0.653223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2_4", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit : alioqui nullus esset lugendi finis aut modus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_179", + "psc_text": "in homine cognoscimus. 20. Sed te, quisquis es, investigabilia sectantem, et divinorum secretorum atque virtutum gravem arbitrum consulo, ut mihi imperito, et tantum de omnibus Deo ut sunt ab eo dicta credenti, rationem saltem facti istius afferas. Dominum audio, et quia his credo quae scripta sunt, scio jam post resurrectionem frequenter videndum se in corpore praebuisse multis non credentibus; certe Thomae, non nisi contrectatis ejus vulneribus credituro, sicut ait: Nisi videro in manibus ejus fixuram clavorum, et misero digitum meum in locum clavorum, et mittam manum meam in latus ejus, non credam (Joan., XX, 25) . Dominus ad omnem se intelligentiae nostrae imbecillitatem accommodat, et dubitationi infidelium satisfacturus, arcanum invisibilis virtutis operatur: facti rationem, quisquis eris coelestium rerum scrutator, expone. Erant discipuli in clauso, et secreto post passionem Domini congregati consederant. Dominus 62 Thomae fidem propositis conditionibus confirmaturus assistit, palpandi corporis et contrectandi vulneris obtulit facultatem: et utique qui compunctus", + "candidate_score": 0.651618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_18_20", + "bdc_text": "Genevae 14 . iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_180", + "psc_text": "intelligentiae nostrae imbecillitatem accommodat, et dubitationi infidelium satisfacturus, arcanum invisibilis virtutis operatur: facti rationem, quisquis eris coelestium rerum scrutator, expone. Erant discipuli in clauso, et secreto post passionem Domini congregati consederant. Dominus 62 Thomae fidem propositis conditionibus confirmaturus assistit, palpandi corporis et contrectandi vulneris obtulit facultatem: et utique qui compunctus recognoscendus sit, necesse est corpus in quo est compunctus attulerit. Quaero ergo per quas clausae domus partes sese corporeus intulerit. Diligenter enim Evangelista expressit dicens: Venit Jesus januis clausis, et stetit in medio (Ib., 26) . An constructa parietum penetrans et solida lignorum, naturam eorum impenetrabilem transcucurrit? Stetit namque corporeus, non simulatus aut fallax. Sequantur ergo oculi mentis tuae penetrantis ingressum, et cum eo clausam domum intelligentiae tuae visus introeat. Integra sunt omnia et obserata: sed esse assistit medius, cui per virtutem suam universa sunt pervia. Invisibilibus calumniaris: ego a te visibilium exposco rationem. Nihil cedit ex solido, neque per", + "candidate_score": 0.646681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_750", + "psc_text": "est. 53. Sapientia humana. Elementorum mundi et Christi discrimen. --Ut autem dictum Domini intelligas quo ait: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; Apostoli et doctrinam et fidem disce dicentis: Videte ne quis vos seducat per philosophiam et inanem deceptionem secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . De mundo est, et doctrinas hominum sapit, et philosophiae praeda est, quisquis Christum verum Deum nescit, quisquis in eo plenitudinem divinitatis ignorat. Humana mens hoc solum sapit quod intelligit, et mundus hoc tantum quod potest credit, secundum elementorum naturas id tantum possibile existimans, quod aut videret, aut ageret. Elementa enim mundi ex nihilo substiterunt: 252 sed Christus non de non substantibus manet, nec coepit ad originem, sed originem ab origine sumpsit aeternam. Elementa enim mundi aut inanima sunt, aut ad animam profecerunt: sed Christus vita est, ex Deo", + "candidate_score": 0.630603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_721", + "psc_text": "in potestate virtutis, non tamen diversum demonstraret in efficientia; cum ex quo omnia, et per quem omnia, ejusdem naturae ad id demonstraret auctorem. Utrumque autem ejusdem naturae proprium esse declarat. Namque post illud divitiarum et sapientiae et scientiae Dei protestatum profundum, et inscrutabilium judiciorum confessam inintelligentiam (Rom., XI, 33), et ininvestigabilium viarum demonstratam ignorationem, humanae tamen fidei usus officio, hunc honorem investigabilium et inscrutabilium 242 coelestium sacramentorum profundo reddidit, dicens: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula amen (Ibid., 36) : id nunc ad unius naturae significationem referens, quod non nisi opus unius possit esse naturae. 39. Epilogus: ex praedictis Pauli locis quid confectum sit. --Cum enim specialiter Deo id adscripserit, ut ex eo omnia; et proprium Christo detulerit, ut per eum omnia; et nunc honor Dei sit, quod ex ipso et per ipsum et in ipso sint omnia; et cum Spiritus", + "candidate_score": 0.628316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_18_20", + "bdc_text": "Genevae 14 . iunii 1564 . Carolus Ion villaeus tui observantissimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_181", + "psc_text": "non simulatus aut fallax. Sequantur ergo oculi mentis tuae penetrantis ingressum, et cum eo clausam domum intelligentiae tuae visus introeat. Integra sunt omnia et obserata: sed esse assistit medius, cui per virtutem suam universa sunt pervia. Invisibilibus calumniaris: ego a te visibilium exposco rationem. Nihil cedit ex solido, neque per naturam suam aliquid tamquam lapsu insensibili ligna et lapides admittunt. Corpus Domini a sese non deficit, ut sese resumat ex nihilo: et unde qui assistit in medio est? Cedit ad haec et sensus et sermo, et extra rationem humanam est veritas facti. Idcirco ergo ut de nativitate fallimus, ita et de ingressus Domini 63 mentiamur. Dicamus factum non fuisse, quia intelligentiam facti non apprehendimus: et cessante sensu nostro, facti ipsius cesset effectus. Sed mendacium nostrum facti fides vincit. Adstitit Dominus clausa domo in medio discipulorum: et Filius est natus ex Patre. Noli negare quod steterit, quia per intelligentiae infirmitatem, consistentis", + "candidate_score": 0.620692, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-1", + "max_score": 0.673785, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_22_24", + "bdc_text": "Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-1_window_7", + "psc_text": "eas de ore eorum, et pascam eas cum judicio (Ezech. XXXIV, 4) . Cum ergo pastoribus talibus, per quos Dominicae oves negliguntur et pereunt, sic Dominus comminetur; quid nos aliud facere oportet, frater charissime, quam colligendis et refovendis Christi ovibus exhibere diligentiam plenam, et curandis lapsorum vulneribus paternae pietatis adhibere medicinam, quando Dominus in Evangelio moneat et dicat: Non est opus sanis medicus, sed male habentibus (Matth. IX, 12) ? Nam et si pastores multi sumus, unum tamen gregem pascimus, et oves universas, quas Christus sanguine suo et passione quaesivit, colligere et fovere debemus, nec pati supplices et dolentes fratres nostros crudeliter despici, et superba quorumdam praesumptione calcari, cum scriptum sit: Ille autem, qui contumax est, vir sui jactans, nihil omnino perficiet: qui dilatavit tamquam inferi animam suam (Habacuc II, V): et ejusmodi homines Dominus in Evanglio suo culpet et damnet dicens: Vos estis qui justificatis vos in conspectu hominum.", + "candidate_score": 0.673785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_22_24", + "bdc_text": "Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-1_window_6", + "psc_text": ", quam diligenti sollicitudine et medela salubri fovendis et conservandis ovibus providere? cum Dominus loquatur et dicat: Quod infirmatum est non confortastis, et quod male habuit non corroborastis, et quod contribulatum est non consolidastis, et quod erravit non revocastis, et quod periit non inquisistis: et dispersae sunt oves meae, eo quod non sint pastores; et factae sunt in comesturam omnibus bestiis agri et non fuit qui inquireret, neque qui revocaret. Propterea haec dicit Dominus: Ecce ego super pastores, et inquiram oves meas de manibus eorum et avertam eos ut non pascant oves meas: et jam non pascent eas, et extraham eas de ore eorum, et pascam eas cum judicio (Ezech. XXXIV, 4) . Cum ergo pastoribus talibus, per quos Dominicae oves negliguntur et pereunt, sic Dominus comminetur; quid nos aliud facere oportet, frater charissime, quam colligendis et refovendis Christi ovibus exhibere diligentiam plenam, et curandis lapsorum vulneribus paternae pietatis adhibere", + "candidate_score": 0.669625, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1", + "max_score": 0.673511, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_345", + "psc_text": "putasti I et quando possum de natura spiritus et animae nostrae commemorare omnia quae nescimus? ubi potius exclamare debemus ad deum, quod ille exclamauit in psalmo: mirificata est scientia tua ex in e; inualuit, non potero ad illam. cur enim adiecit 'cx me' nisi quia ex seipso quam inconprehensibilis esset dei scientia coniciebat, quando quidem se ipsum conprehendere non ualebat? rapiebatur apostolus in tertium caelum et audiebat ineffabilia uerba, quae non licet homini loqui, et utrum in corpore hoc illi accidisset an extra corpus nescire se dicit nec a te comparari pecoribus pertimescit. sciebat se spiritus eius esse in tertio caelo, esse in paradiso et utrum esset in corpore nesciebat. et utique tertium caelum et paradisus non erat ipse apostolus Paulus; corpus ucrouero eius et anima atque spiritus eius ipse erat. ecce sciebat inagnamagna, alta atque diuina, quae ipse non erat; et hoc nesciebat, quod ad naturam ipsius pertinebat. quis", + "candidate_score": 0.673511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_22", + "bdc_text": "Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_251", + "psc_text": "19 egisset scit A dicit om. II 20 forte haut d,'bes ea aut dicere (haut in mg. add., s. debes eras. haud) E 21 ante om. C uixisse bene E bene om. A 22 dici E, cm. II 23 ualitudinem codd. praet. H 24 med. por om. E rep iraret (alt. a exe) E statu per qua diderat (qua s. l. m1) II 26 aliquem post bonum pon. B 27 priscilianistis AD iam iamll § 10 Noli credere nec dicere nec docere 'animam per carnem reparare habitudinem priscam et per illam renasci, per quam meruerat inquinari', si uis esse catholicus. ut enim omittam in eo quod dixisti: merito ergo per carnem priscam reparat habitudinem, quam uisa fuerat paulisper amisissvamisisse per carnem, ut per eam incipiat renaseirenasci, per quam meruerat inquinari, tam in proximo te ipsum tibi ipsi exstitisse contrarium, ut homo qui paulo ante dixeras animam per carnem reparare statum", + "candidate_score": 0.626569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_22", + "bdc_text": "Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_162", + "psc_text": "animam uel spiritum, quod creditur conferri per baptismum? merito ergo per carnem priscam reparat habitudinem, quam uisa fuerat paulisper amisisse per carnem, ut per eam incipiat renasci, per quam meruerat inquinari. uide in his uerbis quantum iste tuus doctor crraueriterrauerit! dixit 'aniraam per earnemcarnem reparare statum, per quam perdiderat ineritummeritum': habuit ergo anima aliquem statum et aliquod meritum bonum ante carnem, quod uult eam reparare per carnem, quando caro lauacro regenerationis abluitur; uixerat itaque alicubi ante carnem in statu et merito bono, quem statum et quod meritum perdidit, cum uenisset in carnem. dixit 'eam per carnem reparare habitudinem priscam, quam uisa fuerat paulisper amisisse pcr carnem': habuit ergo ante carnem habitudinem antiquam — hoc est enim 'priscam' — et ista qualis esse potuit nisi beata atque laudabilis habitudo? quam reparari per sacramentum baptismatis asseuerat, cum eam nolit ex illa originem trahere per propaginem, quam eonstatconstat in paradiso aliquando fuisse felicem.", + "candidate_score": 0.621608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_22", + "bdc_text": "Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_453", + "psc_text": "reparare habitudinem priscam perque ipsam earnemcarnem renasci, per 4 cf. Ioh. 4, 24 5 cf. Ps. 10, 7. 106, 25. 146, 8 7 Ps. 103, 29 SPs. 145, 4 13 cf. Ps. 31, 9 20 cf. 357, 7 22—418, 14 cf. 377, 17-3is, 11 1 remotus A 2 dubitationibus ACa.c. ambagimus Cml nomen animae bd 4 erius A aereus BCDEld quāuisit A5 qua | proter quq; anima 84 6 eam] et in DClml etiam Imlbd secundum—l. 11 aestimo add. Eug., om. coddLbd 7 suferens Eug. V 12 his] eis E 13 legatur Eug. 14 nominega I bisJ. 15 sunt] ē D displieeat Eug. 16 corpus non E sctA 18 hos] nos ABCl impensandi lectione E 19 conscriptos-dilectione om. D dilectioni II legisse (om. si) II tuiiibriprimi li 20 audissctet II all. et om. E 21 undecin-l 22 superiori I T ammonui li 23 sed d sunatura A 25 §. o", + "candidate_score": 0.618187, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.673178, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_10_12", + "bdc_text": "Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat . Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit . Sed d. Beza copiosius omnia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.673178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21_23", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.666641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_22_24", + "bdc_text": "Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.661264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_112", + "psc_text": "est ingenitus Pater. Sed quia excedit evangelistarum, puto quia et angelorum perceptionem, et transcendit universa unigeniti Filii ineffabilis substantia. Non ergo reor quia de pietate cogitantes de hac aliquid interrogare praesumant, propter quod dictum est: Altiora te ne quaesieris, et difficiliora te noli examinare (Eccli. III, 22) . Nam sicut aliarum plurimarum, et hujus notitia humanae perceptioni celata est, quale est apud Paulum: Quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus diligentibus se (II Cor. II, 9) . Sed etiam stellas, inquit Deus ad Abraham, non potes enumerare, neque arenam maris: et guttas pluviae quis enumerabit (Gen. XV, 5, et Eccli. I, 2)? Quis ergo audeat interius [ ed., exterius] perscrutari subsistentiam Verbi Dei, nisi forte vesanus sit? De qua propheticus spiritus dicit: Generationem ejus quis enarrabit (Isai. LIII, 8) ? Nam et ipse Salvator noster praestare volens omnibus in hoc mundo columnis,", + "candidate_score": 0.659983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_10_12", + "bdc_text": "Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat . Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit . Sed d. Beza copiosius omnia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_266", + "psc_text": "rex extraneo quodam et crudeli modo eum mori praecepit, ita ut perforata cervice exinde linguam ejus ejicerent. Hoc itaque facto, quibusdam accusantibus etiam filiam ejus, virgo sacra tunc comprehensa perempta est. Sequenti vero anno, die quo Passionis Christi memoria celebrabatur et exspectabatur Resurrectionis festivitas, crudelissima Saporis praeceptio per omnem Persarum cucurrit terram: morte condemnans eos qui se profiterentur esse Christianos. Quo tempore fertur ultra numerum multitudinem Christianorum gladio cecidisse: alios namque per civitates et castella diligenter magi requirentes, celatos inveniebant; alii vero sponte, nullo dicente, semetipsos offerebant, ne 238 taciturnitate Christum negare viderentur. Igitur dum omnes Christiani sine parcitate [ ed., neque ulli parceretur] perimerentur, etiam multi in ipsis regalibus sunt occisi, cum quibus et Azanes eunuchus regi maxime gratus. Quod dum Sapores audisset, tristis factus, hanc generalem peremptionem removit, et solummodo praeceptores religionis jussit occidi. Illo siquidem tempore, aegritudinem incurrente regina (SOZOMEN., lib. II, cap. 10. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.655421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum id nondum suscipietur . Novi quod scribam nihil aliud est quam quod rex nudius tertius ingressus est Lugdunum , cuius adventu accidit quod timendum piis omnibus erat , nempe vetitam esse publicam evangelii praedicationem quae illic florebat . Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_266", + "psc_text": "rex extraneo quodam et crudeli modo eum mori praecepit, ita ut perforata cervice exinde linguam ejus ejicerent. Hoc itaque facto, quibusdam accusantibus etiam filiam ejus, virgo sacra tunc comprehensa perempta est. Sequenti vero anno, die quo Passionis Christi memoria celebrabatur et exspectabatur Resurrectionis festivitas, crudelissima Saporis praeceptio per omnem Persarum cucurrit terram: morte condemnans eos qui se profiterentur esse Christianos. Quo tempore fertur ultra numerum multitudinem Christianorum gladio cecidisse: alios namque per civitates et castella diligenter magi requirentes, celatos inveniebant; alii vero sponte, nullo dicente, semetipsos offerebant, ne 238 taciturnitate Christum negare viderentur. Igitur dum omnes Christiani sine parcitate [ ed., neque ulli parceretur] perimerentur, etiam multi in ipsis regalibus sunt occisi, cum quibus et Azanes eunuchus regi maxime gratus. Quod dum Sapores audisset, tristis factus, hanc generalem peremptionem removit, et solummodo praeceptores religionis jussit occidi. Illo siquidem tempore, aegritudinem incurrente regina (SOZOMEN., lib. II, cap. 10. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.650135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_7_9", + "bdc_text": "Cupimus enim aliquando , si fieri possit , ut quidquid literarum ab eo scriptum fuit in lucem edatur . Nam inde hominis ingenium et eruditio , atque adeo quantus fuerit , palam fiet . Verum id nondum suscipietur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_142", + "psc_text": "[ mss. et edit. V., devotionem]. Quapropter rogo te scientem quoniam indecens est virum sapientem alia sapere, et tacere veritatem, ut spirituali ratione commotus ad scribendum de hujusmodi rebus incipias; cum et tibi sit utile et audientibus te: maxime dum per consequentiam scripturae, et vestigia sermonum ejus, et voluntatis [ mss., voluptatis] scribere cuncta volueris. Quoniam neque duos ingenitos audivimus aliquando, neque unum in duos divisum. Neque corporale aliquid passum esse didicimus aut credidimus, domine meus; sed unum quidem ingenitum, unum vero ab eo vere, et non ex ejus substantia factum, et, universaliter dicendum, nequaquam cum ingenita natura participantem aut existentem ex ejus substantia, sed factum perfecte, aliud natura atque virtute, quantum attinet ad integram similitudinem, affectum potestatemque factoris, factum scilicet inenarrabiliter. Quod etiam cogitationi non solum humanae, sed etiam quae ultra omnes homines est, incomprehensibile judicamus et credimus. Et haec quidem non rationibus nostris obstricti, sed ex Scriptura sancta", + "candidate_score": 0.632118, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1", + "max_score": 0.672988, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit : alioqui nullus esset lugendi finis aut modus . Caeterum meministi , ut opinor , quid aliquando de huius viri literis ad te scripserim , quidque abs te petierim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "animi tui non aegre tuli diuque ita esse pertuli, ut neque illa impedirem, quae tecum intentus remotusque a nobis pro te agebusagebas, et ea persequerer, quae te amittere stilus iste non sineret. § 22 Nunc illuc quaero, quod nondum discutere diligenti ratione temptauimus. nam ut primum nobis istam de ordine quaestionem nescio quis ordo peperit, memini te dixisse hanc esse iustitiam dei, qua separat inter bonos et malos et sua cuique tribuit. nam est, quantum sentio, manifestior iustitiae definitio; itaque respondeas uelim, utrum tibi uideatur aliquando deum non fuisse iustum. — Numquam, inquit. — Si ergo semper, inquam, deus iustus, semper bonum et malum fuerunt. — Prorsus, inquit mater, nihil aliud uideo, quod sequatur. non enim iudicium dei fuit ullum, quando malum non fuit, nec, si aliquando bonis et malis sua cuique non tribuit, potest uideri iustus fuisse. — Cui Licentius: Ergo dicendum nobis censes semper malum fuisse? — Non", + "candidate_score": 0.672988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit : alioqui nullus esset lugendi finis aut modus . Caeterum meministi , ut opinor , quid aliquando de huius viri literis ad te scripserim , quidque abs te petierim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_90", + "psc_text": "eonuictuconuictu diuturno et diligenti consideratione perspexeram tum uero in quadam disputatione non paruae rei, quam die natali meo cum conuiuis habui atque in libellum contuli, tanta mihi mens eius apparuerat, ut nihil aptius uerae philosophiae uideretur. itaque institueram, cum abundaret otio, agere, ut conloquio nostro non deesset. quod et in primo etiam huius operis libro abs te cognitum est. § 2 Cum igitur memorato in loco, ut commode potuimus, consedissemus, ego illis duobus adulescentibus: Quamuis nobisuobis, inquam, suscensuerim pueriliter de magnis rebus agentibus, tamen mihi uidetur non sine ordine propitio deo accidisse, quod in sermone, quo uos ab ista leuitate detrahebam, tempus ita consumptum est, ut res tanta ad Alypii aduentum dilata uideatur. quapropter quoniam ei iam quaestionem notissimam feci et quantum in ea processerimus ostendi, paratusne es, Licenti, causam, quam suscepisti, ex illa tua definitione defendere? nam meminisse me arbitror te ordinem esse dixisse, per quem deus ageret omnia.", + "candidate_score": 0.654899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit : alioqui nullus esset lugendi finis aut modus . Caeterum meministi , ut opinor , quid aliquando de huius viri literis ad te scripserim , quidque abs te petierim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_73", + "psc_text": "uidetur agi ordine? — Prorsus, inquit, uidetur. - Ergo agitur deus? ait Trygetius. — Et ille: Quid enim? inquit; Christum deum negas, qui et ordine ad nos uenit et a patre deo missum esse se dicit? si igitur deus Christum ' ordine ad nos misit et deum Christum esse non negamus, non solum agit omnia sed agitur etiam deus ordine. — Hic Trygetius addubitans: Nescio, inquit, quomodo istuc accipiam. deum enim quando nominamus, non quasi mentibus ipse Christus occurrit, sed pater. ille autem tunc occurrit, quando dei filium nominamus. — Bellam rem facis, inquit Licentius. negabimus ergo dei filium deum esse? — Hic ille, cum ei respondere periculosum uideretur, tamen se coegit atquatque ait: Et hic quidem deus cstest, sed tamen proprie patrem deum dicimus. — Cui ego: Cohibe te potius, inquam; non enim filius improprie deus dicitur. — At ille religione commotus cum etiam uerba sua scripta esse nollet,", + "candidate_score": 0.649227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_4_6", + "bdc_text": "alioqui nullus esset lugendi finis aut modus . Caeterum meministi , ut opinor , quid aliquando de huius viri literis ad te scripserim , quidque abs te petierim . Rogo igitur , quum opus fuerit et tibi significavero , ut nos iuvare hac in parte digneris .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "Iam, inquit, interroga, oro to, si possim hoc tantum noscionescio quid explicare et uerbis et Illrismeis. — Hoc ipsum, inquam, mihi rosponderesponde, primo undounde tibi uideatur aqua ista non temoretemere sic sed ordine influeroinfluere. nam quod ligneolis canalibus suporlabitur ot ducitur usque in usus nostros, potest ad ordinem pertinere. factum cstest enim ab hominibus rationoratione utentibus, ut lInouno oiuseius itinoreitinere simul ot biborentbiberent et lauarent, et pro locorum oportunitatibus consoquonsconsequens oraterat, ut ita 9 Uerg. Aen. X 875 11 cf. Uerg Aen. III 88 sqq. 1 differentia T 2 quo H P 5 quoddam T a] ac (c s.m'2) P qua nescio M ostentare se T ostentare (om. se) H (! iniantem Tml dirrnmpit T 7 habundare T 9 dous codd. deum ('ergilii'.", + "candidate_score": 0.636869, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.672446, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21_23", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.672446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21_23", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2191", + "psc_text": "laborandum est ut tecum possis et alios revocare, quatenus damna quae tuae aversionis exemplo commiseras non solum reversionis bono resarcias, sed etiam lucrum exhibeas, ut et ad promerendam praeteritorum veniam, et futurorum praemia capessenda plus Domino tuo videaris revocasse quam tuleras. Nobis ergo omnino curae erit de fraternitatis tuae quiete, ut dignum est, cogitare, quia postquam nobiscum jam Deo protegente unus es, non aliter utilitates tuas quam nostras attendimus. Aliqua vero nobis de necessitatibus vestris Joannes subdiaconus scripsit; sed credimus de Dei nostri potentia quia sanctus Petrus ad quem reversi estis vos deserere non habet. Modo autem de benedictione ejusdem sancti Petri transmisimus fraternitati vestrae paraturam unam, quam vos necesse est cum ea charitate qua a nobis est transmissa suscipere. Mense Maio, indict. 5. EPISTOLA XXXIV. AD CIRIDANUM. Cum pro sitonico id praestitum sit quod ipse jusserat, non perferendum jam ab Ecclesia illius detrimentum. Gregorius Ciridano. Gloriae vestrae dudum scripta", + "candidate_score": 0.665258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_11_13", + "bdc_text": "Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit . Sed d. Beza copiosius omnia . Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "et magna super hoc admiratione suspendimur, si ab eis illicita quaerantur accipi, quibus etiam licita relaxantur. Nec hoc quoque malum sollicitudo nostra patitur negligenter omittere, quod quidam, instinctu gloriae inanis illecti, ex laico repente habitu, sacerdotii honorem arripiunt, et, quod dicere pudet et grave tacere est, regendi rectores, et qui docendi sunt doctores, nec erubescunt videri, nec metuunt. Ducatum animarum impudenter assumunt, quibus via omnis ignota ductoris est, et quo vel ipsi gradiantur ignari sunt. Quod quam pravum quamve sit temerarium saeculari etiam ordine et disciplina monstratur. Nam dum dux exercitus nonnisi labore et sollicitudine expertus eligitur, quales animarum duces esse debeant, qui episcopatus culmen immatura cupiunt festinatione conscendere, hujus saltem rei comparatione considerent, et aggredi repente inexpertos labores abstineant, ne caeca honoris ambitio et ipsis in poenam sit, et aliis pestifera erroris semina jaciat, quippe qui non didicerunt quod ipsi doceant. Proinde paterno salutantes affectu 1018 petimus, excellentissimi filii,", + "candidate_score": 0.662355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21_23", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.662295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur . Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam . Vale igitur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1805", + "psc_text": "quia nisi illas direxerit, usque ad adventus vestros ea quae a gloria vestra transmissa sunt non tangantur, sed vobis remeantibus conserventur. De persona autem gloriosi Libertini quaedam ad nos ante pervenerant; et necesse fuit ut ea vobis sicut revera filiis quos diligimus minime taceremus. Et quantum in gloriae vestrae epistolis invenimus, moleste illa, quod non decuit, suscepistis, quando nihil asperum scripsisse meminimus, sed hortati sumus ut cum eo charitatem et gratiam haberetis. Sed quia, ad haec aspera vobis rescribentibus, ne ipsam ad nos epistolam mitteretis per somnium vos scripsistis esse prohibitos, omnipotenti Deo gratias agimus, qui sic vos vigilantes custodit, ut etiam dormientes admoneat. Sed quia in eodem somnio et a me vos de eadem causa reprehensos scribitis, qualis sim vel ex hoc colligite. Et quando vos paterna adhortatione commoneo, moleste suscipere non debetis, quia qui dormientibus purus sum, vigilantibus duplex esse non patior. 1082 EPISTOLA LIII. AD ROMANUM DEFENSOREM.", + "candidate_score": 0.66048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_21_23", + "bdc_text": "Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1035", + "psc_text": "quae contra eum dici rationabiliter poterant, mox eo huc veniente vestra debuit, quod nunc fecit, fraternitas cuncta subtiliter indicare. Quod enim multorum vos inimicitias ob hoc quod nostris vos frequentius visitamus epistolis pati signastis, dubium non est, reverendissime frater, bonos pravorum odia sustinere, divinisque intentos operibus perversorum adversitatibus lacerari. Sed quanto haec quae sunt prava circumstant, tanto in commissi vobis cura regiminis debetis instantius occupari, et circa gregis Christi vigilare custodiam, quantoque iniquorum vos contrarietas premit, tanto alacriores ac de promissa remuneratione certissimos pastoralis sollicitudinis cura debet accendere, quatenus Pastori summo lucrum de injuncto vobis opere valeatis offerre. EPISTOLA III. AD GENNADIUM PATRICIUM. Rogat ne occupato animo de Ruferio comite ac concivibus ad se vocatis ferat sententiam. Anastasium tribunum loco suo restitui petit. Gregorius Gennadio patricio Africae. His qui se apud excellentiam vestram nostris desiderant epistolis commendari, securi 847 de vestra benignitate, facimus quod petimur. Ruferius siquidem comes cum aliis", + "candidate_score": 0.659449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_22_24", + "bdc_text": "Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.659165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_22_24", + "bdc_text": "Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo . Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1017", + "psc_text": "tractatur, et vestra atque illius diversa existit assertio, nihil indiscussa veritate subtiliter respondere potuimus, quia tempore quo excellentiae vestrae scripta suscepimus, corporis aegritudine tenebamur. Sed dum nos omnipotens Deus, si ei placuerit, pristinae saluti reddiderit, veritatem diligenti ut possumus inquisitione rimabimur. Et secundum ea quae valuerimus addiscere, ita causam Deo miserante disponemus, ut animarum quarum vos curae pro vestra mercede studere dignamini salus non solum quae ab errantibus jam amissa est reparetur, sed etiam quae in verae fidei cultoribus est Redemptoris nostri gratia protegente servetur. De suprascripto autem episcopo, quem communione privatum esse asseritis, valde mirati sumus cur nobis hoc non primatis ejus, sed excellentiae vestrae epistola nuntiavit. EPISTOLA LXIV. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Pastorale munus ex charitate exercendum. Quod illud ita exerceat Dominicus, ipsi gratulatur, ac de xeniis gratias agit. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Vere mirabilis charitatis virtus est, dilecte frater, quae adventu supernae gratiae postquam spiritalia inclinavit ad infima,", + "candidate_score": 0.655029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "ut a te reciperetur, atque adhuc haberetur gratus, suaserit, non solum hunc longius a te expellere, verum etiam excessus ipsius sacerdotali te zelo modis omnibus convenit resecare; alios vero qui pravi esse memorantur paterna adhortatione a sua pravitate compescere, et ad viam stude rectitudinis revocare. Quod si, quod absit, salubri monitu eos videris in nullo proficere, et hos quoque curabis a te procul abjicere, ne pravitates eorum ex eo quod recipiuntur displicere minime videantur. Et non solum ipsi inemendati remaneant, sed etiam eorum receptione alii corrumpantur. Et considera quam et hominibus exsecrabile, et periculosum ante Dei sit oculos, si per eum a quo plectenda sunt crimina nutriri vitia videantur. Haec igitur, dilectissime frater, diligenter attende; et ita agere stude, ut et pravos salubriter corrigas, et scandalum de malorum societate filiorum tuorum animis non inducas. (Cf. Joan. Diac. l. III, cc. 30 et 45.) 1102 EPISTOLA XIV. AD ASCLEPIODOTUM. Gallicanum Romanae", + "candidate_score": 0.649884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_23", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_51", + "psc_text": "In quo etiam rationali vigilanter adjungitur, ut duodecim patriarcharum nomina describantur. Ascriptos enim Patres in pectore ferre, est antiquorum vitam sine intermissione cogitare. Nam tunc sacerdos irreprehensibiliter graditur, cum exempla Patrum praecedentium indesinenter intuetur, cum sanctorum vestigia sine cessatione considerat, et cogitationes illicitas deprimit, ne extra ordinis sui limitem pedem operis tendat. Rursum cum me ad consideranda debita pastoris opera confero, perpendo quanta intentione curandum est ut sit operatione praecipuus, quatenus vitae viam subditis vivendo denuntiet, et grex, qui pastoris vocem moresque sequitur, per exempla melius quam per verba gradiatur. Qui enim loci sui necessitate cogitur summa dicere, hac eadem necessitate compellitur summa monstrare. Illa namque vox libentius auditorum 509 cor penetrat, quam dicentis vita commendat; quia quod loquendo praecipit, ostendendo adjuvat ut fiat. Hinc enim per prophetam dicitur: Super montem excelsum ascende tu qui evangelizas Sion (Isai. XL, 9) . Ut videlicet qui coelesti praedicatione utitur, ima jam terrenorum", + "candidate_score": 0.649075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_20_22", + "bdc_text": "Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2191", + "psc_text": "laborandum est ut tecum possis et alios revocare, quatenus damna quae tuae aversionis exemplo commiseras non solum reversionis bono resarcias, sed etiam lucrum exhibeas, ut et ad promerendam praeteritorum veniam, et futurorum praemia capessenda plus Domino tuo videaris revocasse quam tuleras. Nobis ergo omnino curae erit de fraternitatis tuae quiete, ut dignum est, cogitare, quia postquam nobiscum jam Deo protegente unus es, non aliter utilitates tuas quam nostras attendimus. Aliqua vero nobis de necessitatibus vestris Joannes subdiaconus scripsit; sed credimus de Dei nostri potentia quia sanctus Petrus ad quem reversi estis vos deserere non habet. Modo autem de benedictione ejusdem sancti Petri transmisimus fraternitati vestrae paraturam unam, quam vos necesse est cum ea charitate qua a nobis est transmissa suscipere. Mense Maio, indict. 5. EPISTOLA XXXIV. AD CIRIDANUM. Cum pro sitonico id praestitum sit quod ipse jusserat, non perferendum jam ab Ecclesia illius detrimentum. Gregorius Ciridano. Gloriae vestrae dudum scripta", + "candidate_score": 0.647767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_23", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.647334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "et magna super hoc admiratione suspendimur, si ab eis illicita quaerantur accipi, quibus etiam licita relaxantur. Nec hoc quoque malum sollicitudo nostra patitur negligenter omittere, quod quidam, instinctu gloriae inanis illecti, ex laico repente habitu, sacerdotii honorem arripiunt, et, quod dicere pudet et grave tacere est, regendi rectores, et qui docendi sunt doctores, nec erubescunt videri, nec metuunt. Ducatum animarum impudenter assumunt, quibus via omnis ignota ductoris est, et quo vel ipsi gradiantur ignari sunt. Quod quam pravum quamve sit temerarium saeculari etiam ordine et disciplina monstratur. Nam dum dux exercitus nonnisi labore et sollicitudine expertus eligitur, quales animarum duces esse debeant, qui episcopatus culmen immatura cupiunt festinatione conscendere, hujus saltem rei comparatione considerent, et aggredi repente inexpertos labores abstineant, ne caeca honoris ambitio et ipsis in poenam sit, et aliis pestifera erroris semina jaciat, quippe qui non didicerunt quod ipsi doceant. Proinde paterno salutantes affectu 1018 petimus, excellentissimi filii,", + "candidate_score": 0.646057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.64521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur . Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam . Vale igitur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1925", + "psc_text": "vel in extremis debeat, ne ei tantae culpae reatus in aeterno judicio obsistat; ac deinde vestrum est cogitare quomodo filiae ejus domna Barbara et Antonina debeant ordinari, ut nulla occasio malis hominibus praebeatur. Nam postquam me de eis sollicitudinis curam gerere conjuravit, addens ut earum debeam ordinationi prospicere, aliud in epistola sua secutus est, quod hoc mihi studenti dubium non est quia possit obsistere. Ait enim ut piissimo domno imperatori saepius supplicem, quatenus ipse eas faciat ut praeviderit ordinari. Quod quam sit diversum priori voluntati perpenditis. Ex qua re dubito ne hominibus in Sicilia positis et quaerentibus occasionem in rebus ipsius apta detur occasio. Nam hoc cognito, quid facturi sunt qui, nulla existente causa, jam sigillum in substantia ipsius, quantum dicitur, nitebantur imponere. Nunquid non illos videtur ratio ad faciem adjuvare, et ad hoc illis justam quasi praebere materiam? Si dixerint: Domno imperatori commendatae sunt, negligere non possumus, periculi nostri", + "candidate_score": 0.644088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed d. Beza copiosius omnia . Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur . Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2003", + "psc_text": "26, q. 5, c. 8) quod quosdam incantatores atque sortilegos fueris insecutus. Et omnino nobis sollicitudinem zelumque tuum gratum fuisse cognoscas; sed moleste tulimus quod te dubitare ne ab eis nobis contra experientiam tuam subripi potuisset didicimus, cum certus esse ac scire debueris hoc tibi apud nos ad commendationem magis proficere, non ad culpam ascribi. Et ideo studii tui sit sollicite quaerere, et quoscunque hujusmodi inimicos Christi inveneris, ita districta ultione corrigere, ut et nos de experientia tua melius debeamus habere judicium, et Deo nostro te, quod maxime studendum est, valeas commendare. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM GALLIAE EPISCOPUM. Quod episcopus grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime", + "candidate_score": 0.643829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed d. Beza copiosius omnia . Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur . Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.642061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur . Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam . Vale igitur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1701", + "psc_text": "gloriae vestrae a quibusdam sit maledicis nuntiatum quia aliquem, quod absit, contra vos stimulum habeamus. Quod si ita est, quicunque hoc fallaciter confinxerunt, sub puritatis vobis specie duplices exstiterunt, ut se quasi fideles ostenderent, et vos de nobis prave facerent dubitare. Ego autem, gloriosa filia, bona tua olim cognoscens, et praecipue castitatem quae tibi ab adolescentia comes fuit, in magna semper veneratione et dilectione te habui. Sed ne vel nunc aliud cor meum esse gloria vestra suspicetur, nullum mihi odii vel iracundiae circa vos scrupulum inesse significo, sed paternam me vobis dilectionem exhibere cognoscite. Unum tamen, quod ad me perlatum est, reticere non debeo, ne minus esse charitatis incipiat, si silentio prematur quod ad emendationem dicendum est. Nuntiatum siquidem mihi est quod si quando vos quisquam offenderit, dolorem irremissibiliter retinetis. Quod si verum est, quia quantum vos diligo, tantum contristor, peto ut hoc a vobis vitium nobiliter excludatis, et secus", + "candidate_score": 0.641748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_23", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Henrico Bullingero ecclesiae Tigurinae [ fid]o pastori plurimum mihi observando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1409", + "psc_text": "oves Dei aut perversi homines prava loquendo dilanient, aut maligni spiritus oblectamenta vitiorum suadentes devastent. Certe beatum Jacob qui pro uxoribus suis diu servierat, dixisse meminimus: Viginti annis fui tecum, oves tuae et caprae steriles non fuerunt. Arietes tui gregis non comedi, nec captum a bestia ostendi tibi. Ego damnum omne reddebam; quidquid furto perierat a me exigebas. Die noctuque aestu urebar et gelu, fugiebat somnus ab oculis meis (Genes. XXXI, 38) . Si igitur sic laborat et vigilat qui pascit oves Laban, quanto labori, quantisque vigiliis debet intendere qui pascit oves Dei? Sed in his omnibus ipse nos instruat, qui propter nos homo factus est, qui dignatus est fieri quod fecit. Ipse et infirmitati meae, et tuae charitati spiritum sui amoris infundat, atque in omni sollicitudine et custodia circumspectionis oculum nostri cordis aperiat. Quod vero ad sacros ordines rectae fidei viri producantur, eidem omnipotenti Deo gratiae sine cessatione solvendae", + "candidate_score": 0.641273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur . Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam . Vale igitur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1393", + "psc_text": "quemadmodum a vobis facta est, sentiamus, paterna charitate salutantes, petimus ut quoties se occasio dederit, ducibus vestris per diversa loca, et maxime in his partibus constitutis, vestris praecipiatis epistolis ut hanc pacem, sicut promissum est, pure custodiant, et occasiones sibi aliquas non quaerant unde aut contentio quaedam, aut ingratitudo nascatur, quatenus voluntati vestrae amplius agere gratias valeamus. Latores vero praesentium sicut revera homines vestros eo quod decuit affectu suscepimus, quia justum fuit ut viros sapientes, et qui pacem factam Deo propitio nuntiarent, cum charitate et suscipere et dimittere deberemus. EPISTOLA XLIII. AD THEODELINDAM LANGOBARDORUM REGINAM. Gratias refert quod ad faciendam pacem se studiosius impenderit. Gregorius Theodelindae Langobardorum reginae. Quia excellentia vestra ad faciendam se pacem studiosius et benigne, sicut solet, impenderit, renuntiante filio nostro Probo abbate cognovimus. Neque enim aliter de Christianitate vestra fuerat confidendum, nisi quia in causa pacis laborem et bonitatem vestram modis omnibus monastraretis. Unde omnipotenti Deo", + "candidate_score": 0.641189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur . Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam . Vale igitur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Ad sacrae Scripturae lectionem hortatur. Commendat Narsetem. Mittit munera tabulas. Gregorius Theodoro medico imperatoris. Ego omnipotenti Deo gratias ago, quia eorum qui se vicissim veraciter diligunt loca animum non dividunt. Ecce enim, dulcissime et gloriosissime fili, longe nobis distamus corpore, et tamen praesentes nobis existimus charitate. Hoc vestra opera, hoc scripta testantur, hoc de praesenti expertus sum, hoc de absenti vestra gloria recognosco. Hoc vos et hominibus amabiles, et omnipotenti Deo dignos in perpetuum faciat. Quia enim virtutum mater est charitas, idcirco bonorum operum fructus profertis, quia ipsam eorum fructuum in mente radicem tenetis. Ea autem quae in redemptionem captivorum, Deo vobis aspirante transmisistis, laetus, fateor, et tristis accepi. Laetus videlicet vobis, quos de praeparanda mansione 712 coelestis patriae cogitare cognovi; tristis vero vehementer mihi, qui super curam rerum sancti Petri apostoli adhuc etiam de rebus dulcissimi filii mei domni Theodori rationes positurus sum, sollicite an negligenter eas expenderim, requirendus", + "candidate_score": 0.641177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur . Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam . Vale igitur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_615", + "psc_text": "Paulus apostolus in collo et in manibus gestavit, ex quibus multa miracula in populo demonstrantur, partem aliquam vobis transmittere festinabo, si tamen hanc tollere limando praevaluero; quia dum frequenter ex catenis eisdem multi venientes benedictionem petunt, ut parvum quid ex limatura accipiant, assistit sacerdos cum lima, et aliquibus petentibus ita concite aliquid de catenis ipsis excutitur, ut mora nulla sit. Quibusdam vero petentibus, diu per catenas ipsas ducitur lima, et tamen ut aliquid exinde exeat, non obtinetur. Mense Junio, indictione 12. (Cf. Joan. Diac., l. III, n. 56.) EPISTOLA XXXI. AD THEODORUM MEDICUM. Gratias refert de transmissa in pauperes pecunia. Ad sacrae Scripturae lectionem hortatur. Commendat Narsetem. Mittit munera tabulas. Gregorius Theodoro medico imperatoris. Ego omnipotenti Deo gratias ago, quia eorum qui se vicissim veraciter diligunt loca animum non dividunt. Ecce enim, dulcissime et gloriosissime fili, longe nobis distamus corpore, et tamen praesentes nobis existimus charitate. Hoc vestra opera, hoc", + "candidate_score": 0.640421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1562", + "psc_text": "quaedam adjutoria recenti adhuc confectione formata indigenti non offerunt, sed maceranda temporibus derelinquunt. Nam si immature quis dederit, dubium non est quia fit causa periculi, res salutis. Discant itaque, discant in officio suo sacerdotes, quibus animarum credita est cura, servare quod diversarum artium homines docente ratione custodiunt, et a praecipiti se ambitione, etsi non metu, saltem pudore contineant. Sed ne forsan adhuc se pravae consuetudinis quisquam velit objectu defendere, fraternitatis vestrae discretio 1010 rationis eos freno coerceat, et labi in illicitis non permittat, quia quidquid ultione dignum est, non ad imitationis, sed ad exemplum potius debet correptionis adduci. Neque autem hoc quod similiter corrigendum est patimur negligenter omittere. Nam quid prodest cuncta muniisse, si per unum locum perniciosus hosti praebeatur accessus? Cum his itaque qui in sacro sunt ordine constituti habitare mulieres prohibeantur. De quibus, ne antiquus humani generis inimicus exsultet, omnium definiendum consensu est ut praeter eas quas sacri", + "candidate_score": 0.639191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_13_15", + "bdc_text": "Interim rogo te , vir clarissime , ut pro tua humanitate duos istos pueros ex pio et nobili patre natos , et qui ad studia istuc mittuntur , commendatos habeas et in disciplina retineantur . Quia te libenter hoc facturum spero , pluribus hac de re tecum non agam . Vale igitur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_930", + "psc_text": "eorum alias de hac re, nisi ut ad nos venire debeas, jussiones accepimus. Sed et si forsitan pro reipublicae suae utilitate, quae divina sibi largitate concessa est, multa cogitantibus et in diversis sollicitudinibus occupatis suggestum, et eorum est jussio per obreptionem elicita, postquam et nobis et omnibus notum est piissimos dominos disciplinam diligere, ordines servare, canones venerari, et se in causis sacerdotalibus non miscere, instanter exsequimur quod et illorum juvat animam atque rempublicam, et ad quod nos terribilis tremendique judicis respectus impellit. Quiesce ergo a cunctis excusationibus, et huc adesse non differas, ut, veritatis indagatione roborati, causae tuae tandem terminum imponamus. Quod autem valde te pertimescere ac omnino trepidare cognovimus ne hoc fortasse in te ulciscamur, quod sine nostro consensu ad sacerdotalem ordinem cognosceris inordinate prorupisse, intolerabilis quidem culpa est; sed hanc secundum jussiones serenissimi domni imperatoris, si nequaquam amplius in contumaciae tuae errore perstiteris, laxamus, atque de hac re", + "candidate_score": 0.63726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_20_22", + "bdc_text": "Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1673", + "psc_text": "illi dejectio non sit poena, sed commodum, experientia tua eum districte commoneat ut quidquid abstulit, vel apud se de praeteritis retinet sine mora restituat. Qui si indita sibi nequitia negare fortasse voluerit, quia facile dicitur posse convinci, una cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Joanne Syracusano residens subtili inquisitione hujus rei veritatem rimare, quatenus probatione habita, quidquid eum tulisse vel suppressisse claruerit, palam verecundia confusus restituat quod inverecunde clam abstulit. Petrum autem praedicti Lucilli filium similiter tui studii sit admonere, ut quia et ipse supradictae Ecclesiae tulisse plurima perhibetur, honesta ea consideratione restituat; alioquin vestro 1042 et ipse est judicio praesentandus, ut praecedente subtili inquisitione, utrorumque causa valeat uno fine concludi. Praeterea petiit a nobis suprascriptus Trajanus frater noster ut de monasterio suo, quod in civitate Syracusana situm est, ei quatuor vel quinque dari monachi debuissent. Quod pro ejus solatio nequaquam aestimavimus denegandum, quia ad locum proficiscens incognitum, si proprios", + "candidate_score": 0.636515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_20_22", + "bdc_text": "Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1450", + "psc_text": "valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae nobis sunt visa rescripsimus. Qui quoniam maturi providique consilii sacerdos est, si cum ipso causas pro quibus missus est, tractare volueris, certi sumus quia in eo et quod utile et quod rationem habet invenies. (Vide lib XII, ep. 32). EPISTOLA LIX. AD JOANNEM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Indicat quid Bizacenus primas egerit, ne a Romano episcopo judicaretur. De illius causa, quod placuerit, loquatur cum Martino Scholastico. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Fraternitatis vestrae scripta suscepi, in quibus indicastis Martinum virum eloquentissimum 976 de Africana provincia Syracusas venisse, vobisque aliquid secretum locutum fuisse. Et quidem fraternitas vestra, quoties occasionem reperit, amorem suum erga beatum", + "candidate_score": 0.635983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_20_22", + "bdc_text": "Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.635044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_20_22", + "bdc_text": "Carolus Ion villaeus tui observantissimus . Literas quasdam ex Gallia tibi inscriptas mitto , quas ab amico quodam accepi ante triduum . Si qua responsione indigeant et eam ad me mittas tuto reddendam curabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1688", + "psc_text": "retrusa. Vel nunc ergo propositi tui consideratio et zelus te castitatis accendat id summopere modis quibus potueris studere, ut asperitatem quam de tantae iniquitatis perpetratione concepimus, ejus citius valeas correctione mollire. Nam et Vitali defensori praecipimus ut vobis hac in causa solatiari non differat. Sed quia memoratus Petrus ab homine filii nostri magnifici Philoxeni dicitur defensari, apud eum vobis cum omni studio et charitate instanter agendum est, ut eam sine aliqua faciat dilatione restitui, quem credimus hoc, quia bonus omnino vir esse dicitur, sine mora facturum. Quod si forte, quod non credimus, aliqua hoc fuerit excusatione dilatum, tunc etiam publice contestandus est. Atque fraternitas nobis vestra renuntiet, ut exinde in urbem regiam 1047 scribamus, quatenus, quod fieri honeste negligitur, ea qua dignum est ultione plectatur. EPISTOLA IX. AD JOANNEM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Basilio Capuano antistiti, pro Cethego et Flora, auri libras decem per Maximum solvat. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Gloriosi filii", + "candidate_score": 0.632117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_11", + "bdc_text": "Regina mater obtendit edictum quo prohibetur ne conciones sacrae habeantur ubicunque rex agit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2247", + "psc_text": "causa, sine consensu abbatis atque presbyteri, habere licentiam prohibemus, ne hujus rei usque ad hoc usurpatio perducatur, ut loca quae acquisitione hominum construenda sunt, ablatione destruantur. Haec igitur omnia quae hujus praecepti decretique nostri pagina continet, tam tibi quam cunctis qui in eo quo es ordine locoque successerint, vel eis quorum interesse potuerit, in perpetuum servanda decernimus. Si quis vero regum, sacerdotum, judicum, personarumque saecularium, hanc constitutionis nostrae paginam agnoscens, contra eam venire tentaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat. Et nisi vel ea quae ab illo male ablata sunt restituerit, vel digna poenitentia illicite acta defleverit, a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini nostri Redemptoris Jesu Christi alienus fiat, atque in aeterno examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis recipiant, et apud districtum Judicem praemia", + "candidate_score": 0.611178, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa054.opp-lat1", + "max_score": 0.671533, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_3", + "bdc_text": "Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa054.opp-lat1_window_148", + "psc_text": "diuideretur mare rubrum, sed diuinae imperio potestatis obtemperans. unde et F ipse ait: dextera manus tua, domine, glorificata est in uirtute, dextera manus tua, domine, confregit inimicos. illo igitur, sancta plebs, eleua mentem tuam et totum animum tuum eo confer. non sic deus uidet quemadmodum homo. deus in corde, homo in facie. nec sic igitur homo uidet quemadmodum deus. audis quia deus uidit et laudauit. noli igitur tuis oculis aestimare quae facta sunt opinionibusque colligere, eedsed quae deus uidit et probauit ea tu retractanda non putes. § 4 Et dixit deus: fiat firmamentum inter medium 24 A aquae et sit discernens inter aquam. et factum est sic. audi uerba dei: fiat dicit. iubentis est, non aestimantis, imperat naturae, non possibilitati obtemperat, non mensuras B colligit, non pondus examinat. uoluntas eius mensura rerum est, sermo eius finis est operis. 'fiat' inquit 'finnamentum inter mediam aquam'. firmum est omne quod statuit deus.", + "candidate_score": 0.671533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6168_sent_2_4", + "bdc_text": "Sic enim tanti viri obitus animum meum vulneravit ut incredibile mihi foret , nisi experirer serio , tantum posse ad moestitiam augendam , quum venit in mentem illius hominis cui totus eram obstrictus . Sed quando ita visum fuit deo nostro , aequum est ut moderate feramus quaecunque statuit : alioqui nullus esset lugendi finis aut modus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa054.opp-lat1_window_841", + "psc_text": "uidet, spectat omnia, latentes deprehendit affectus, 130 A scrutatur cordis occulta? non pudet hoc dicere, cum ipse me totum uidere non possim? quod ante pedes est uideo, quod a tergo est uidere non possum. ceruicem meam nescio, non noui occipitium, renis meos uidere non possum. similiter quantum est quod audimus, cum id quod paululum distet uidere et audire non possim ? si interiectiinterfecti parietes sint, inpeditur aspectus, inpeditur auditus. deinde corpus nostrum uno in loco haeret, angusto includitur spatio; B omnes ferae latiores sunt homine, omnes etiam uelociores. § 45 non ergo caro potest esse ad imaginem dei, sed anima nostra, quae libera est et diffusis cogitationibus atque 1 cf. Orig. hom. in Gen. I 13 (XII 155 M.) 16 Rom. 8, 27 I Cor. 14, 25 19 Hier. 20, 12 Apoc. 2, 23. 1 qui CPશM' et (quid m2) G caro ... dei om. N' 3 infirmamus C (corr.", + "candidate_score": 0.648797, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file