diff --git "a/6/6328.json" "b/6/6328.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6328.json" @@ -0,0 +1,3226 @@ +{ + "letter_id": "6328", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6328", + "dominant_topic": 2, + "topic_dist": [ + 0.04851, + 0.046434, + 0.059003, + 0.056784, + 0.05643, + 0.040407, + 0.051044, + 0.040793, + 0.051088, + 0.054035, + 0.053472, + 0.051683, + 0.038885, + 0.045804, + 0.04085, + 0.040075, + 0.057961, + 0.054277, + 0.05564, + 0.056826 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.713043, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_86", + "psc_text": "audiamus uerissimum demonstratorem corporis sui. cum enim dixisset: quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me, tamquam quaereremus, utrum in eo quod dixit (de me' illic intellegenda esset ecclesia propter id quod scriptum est: erunt duo in carne una, ut non solum de capite, uerum etiam de corpore certa diuina oracula teneremus, sequitur euangelista et dicit: tunc aperuit illis sensum, ut intellege. rent s cripturasscripturas, et dixit illis: quoniam sic scriptum . est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis tertia die. hic ipsum caput ostenditur, quod etiam 10. 20 Luc. 24, 44 16 cf. Ioh. 14, 6 24 Epli. 5, 31 26 Luc. 24, 45-46 1 si om. Oml noluisset] uoluisset v 2 noluisset] uoluisset Hv 3 quia] add. et Hf) 10 isti-quos in ras. Jlm2 17 quia s. l. Hm2 inimi Om] sunt inimici Hml 18 hunc Ilml 20 quae", + "candidate_score": 0.713043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_85", + "psc_text": "cum post resurrectionem praeberet se etiam contrectandum atque palpandum manibus dubitantium discipulorum et cum accepisset coram illis et manducasset quod ei porrexerant, dixit eis: isti sunt sermones quos locutus sum ad uos cum adhuc essem uobiscum, quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me. de quo autem nisi de illo scripta sunt, quae nos quoque commemorauimus ex lege et prophetis et psalmis, sicut per singula demonstraui? cum ergo ipse dicat qui ueritas est: oportebat adimpleri omnia, quomodo isti negant, nisi quia ueritati inimici sunt? si autem obscura esse adhuc dicunt, et hinc ipsum caput audiamus uerissimum demonstratorem corporis sui. cum enim dixisset: quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me, tamquam quaereremus, utrum in eo quod dixit (de me' illic intellegenda esset ecclesia propter id quod scriptum est: erunt duo in carne una, ut non solum de capite,", + "candidate_score": 0.698723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_211", + "psc_text": "tanta mirabilia uel exauditionum uel sanitatum fiunt, ita ut latentia per tot annos corpora martyrum, quod possunt a multis interrogantes audire, Ambrosio fuerint reuelata et ad ipsa corpora caecus multorum annorum ciuitati Mediolanensi notissimus oculos lumenque receperit, aut quia ille somnium uidit et ille in spiritu 26 cf. Confess. IX 7. De ciu. dei XXII 8 S faerunt episcopi Ibnl 8 circumcelionam Oml 9 circumceliones Oml 10 abruta 0 18 de om. II 20 simus OIIm2, c/. p. 287, 27. 293, 21 27 audiri II 30 reciperet 077 in om. II assumptus audiuit, siue ne iret in partem Donati siue ut recederet a parte Donati. quaecumque talia in catholica fiunt, ideo sunt approbanda, quia in catholica fiunt, non ideo ipsa catholica manifestatur, quia haec in ea fiunt. ipse dominus Iesus cum resurrexisset a mortuis et discipulorum oculis uidendum manibusque tangendum suum corpus offerret, ne quid tamen fallaciae se pati arbitrarentur,", + "candidate_score": 0.689397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_211", + "psc_text": "tanta mirabilia uel exauditionum uel sanitatum fiunt, ita ut latentia per tot annos corpora martyrum, quod possunt a multis interrogantes audire, Ambrosio fuerint reuelata et ad ipsa corpora caecus multorum annorum ciuitati Mediolanensi notissimus oculos lumenque receperit, aut quia ille somnium uidit et ille in spiritu 26 cf. Confess. IX 7. De ciu. dei XXII 8 S faerunt episcopi Ibnl 8 circumcelionam Oml 9 circumceliones Oml 10 abruta 0 18 de om. II 20 simus OIIm2, c/. p. 287, 27. 293, 21 27 audiri II 30 reciperet 077 in om. II assumptus audiuit, siue ne iret in partem Donati siue ut recederet a parte Donati. quaecumque talia in catholica fiunt, ideo sunt approbanda, quia in catholica fiunt, non ideo ipsa catholica manifestatur, quia haec in ea fiunt. ipse dominus Iesus cum resurrexisset a mortuis et discipulorum oculis uidendum manibusque tangendum suum corpus offerret, ne quid tamen fallaciae se pati arbitrarentur,", + "candidate_score": 0.68753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_211", + "psc_text": "tanta mirabilia uel exauditionum uel sanitatum fiunt, ita ut latentia per tot annos corpora martyrum, quod possunt a multis interrogantes audire, Ambrosio fuerint reuelata et ad ipsa corpora caecus multorum annorum ciuitati Mediolanensi notissimus oculos lumenque receperit, aut quia ille somnium uidit et ille in spiritu 26 cf. Confess. IX 7. De ciu. dei XXII 8 S faerunt episcopi Ibnl 8 circumcelionam Oml 9 circumceliones Oml 10 abruta 0 18 de om. II 20 simus OIIm2, c/. p. 287, 27. 293, 21 27 audiri II 30 reciperet 077 in om. II assumptus audiuit, siue ne iret in partem Donati siue ut recederet a parte Donati. quaecumque talia in catholica fiunt, ideo sunt approbanda, quia in catholica fiunt, non ideo ipsa catholica manifestatur, quia haec in ea fiunt. ipse dominus Iesus cum resurrexisset a mortuis et discipulorum oculis uidendum manibusque tangendum suum corpus offerret, ne quid tamen fallaciae se pati arbitrarentur,", + "candidate_score": 0.676087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_86", + "psc_text": "audiamus uerissimum demonstratorem corporis sui. cum enim dixisset: quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me, tamquam quaereremus, utrum in eo quod dixit (de me' illic intellegenda esset ecclesia propter id quod scriptum est: erunt duo in carne una, ut non solum de capite, uerum etiam de corpore certa diuina oracula teneremus, sequitur euangelista et dicit: tunc aperuit illis sensum, ut intellege. rent s cripturasscripturas, et dixit illis: quoniam sic scriptum . est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis tertia die. hic ipsum caput ostenditur, quod etiam 10. 20 Luc. 24, 44 16 cf. Ioh. 14, 6 24 Epli. 5, 31 26 Luc. 24, 45-46 1 si om. Oml noluisset] uoluisset v 2 noluisset] uoluisset Hv 3 quia] add. et Hf) 10 isti-quos in ras. Jlm2 17 quia s. l. Hm2 inimi Om] sunt inimici Hml 18 hunc Ilml 20 quae", + "candidate_score": 0.674557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20_22", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_211", + "psc_text": "tanta mirabilia uel exauditionum uel sanitatum fiunt, ita ut latentia per tot annos corpora martyrum, quod possunt a multis interrogantes audire, Ambrosio fuerint reuelata et ad ipsa corpora caecus multorum annorum ciuitati Mediolanensi notissimus oculos lumenque receperit, aut quia ille somnium uidit et ille in spiritu 26 cf. Confess. IX 7. De ciu. dei XXII 8 S faerunt episcopi Ibnl 8 circumcelionam Oml 9 circumceliones Oml 10 abruta 0 18 de om. II 20 simus OIIm2, c/. p. 287, 27. 293, 21 27 audiri II 30 reciperet 077 in om. II assumptus audiuit, siue ne iret in partem Donati siue ut recederet a parte Donati. quaecumque talia in catholica fiunt, ideo sunt approbanda, quia in catholica fiunt, non ideo ipsa catholica manifestatur, quia haec in ea fiunt. ipse dominus Iesus cum resurrexisset a mortuis et discipulorum oculis uidendum manibusque tangendum suum corpus offerret, ne quid tamen fallaciae se pati arbitrarentur,", + "candidate_score": 0.673466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_17_19", + "bdc_text": "Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri . absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_86", + "psc_text": "audiamus uerissimum demonstratorem corporis sui. cum enim dixisset: quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me, tamquam quaereremus, utrum in eo quod dixit (de me' illic intellegenda esset ecclesia propter id quod scriptum est: erunt duo in carne una, ut non solum de capite, uerum etiam de corpore certa diuina oracula teneremus, sequitur euangelista et dicit: tunc aperuit illis sensum, ut intellege. rent s cripturasscripturas, et dixit illis: quoniam sic scriptum . est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis tertia die. hic ipsum caput ostenditur, quod etiam 10. 20 Luc. 24, 44 16 cf. Ioh. 14, 6 24 Epli. 5, 31 26 Luc. 24, 45-46 1 si om. Oml noluisset] uoluisset v 2 noluisset] uoluisset Hv 3 quia] add. et Hf) 10 isti-quos in ras. Jlm2 17 quia s. l. Hm2 inimi Om] sunt inimici Hml 18 hunc Ilml 20 quae", + "candidate_score": 0.663503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_22", + "psc_text": "§ 7 Totus Christus caput et corpus est: caput unigenitus dei filius et corpus eius ecclesia, sponsus et sponsa, duo in carne una. quicumque de ipso capite a scripturis sanctis dissentiunt, etiamsi in omnibus locis inueniantur in quibus ecclesia designata est, non sunt in ecclesia. et rursus quicumque de ipso capite scripturis sanctis consentiunt et unitati ecclesiae non communicant, non sunt in ecclesia, quia de Christi corpore, quod est ecclesia, ab ipsius Christi testificatione dissentiunt. uerbi gratia qui non credunt Christum in carne uenisse de uirgine Maria ex semine Dauid, quod apertissime scriptura dei loquitur, aut non in corpore ipso resurrexisse, in quo crucifixus et sepultus est, etiamsi per omnes terras inueniantur per quas est ecclesia, non utique sunt in ecclesia, quia ipsum caput ecclesiae non tenent, quod est Christus Iesus, nec in aliqua diuinarum scripturarum obscuritate falluntur, sed notissimis et apertissimis earum testimoniis contradicunt. item quicumque credunt quidem quod", + "candidate_score": 0.655956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_17_19", + "bdc_text": "Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri . absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_85", + "psc_text": "cum post resurrectionem praeberet se etiam contrectandum atque palpandum manibus dubitantium discipulorum et cum accepisset coram illis et manducasset quod ei porrexerant, dixit eis: isti sunt sermones quos locutus sum ad uos cum adhuc essem uobiscum, quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me. de quo autem nisi de illo scripta sunt, quae nos quoque commemorauimus ex lege et prophetis et psalmis, sicut per singula demonstraui? cum ergo ipse dicat qui ueritas est: oportebat adimpleri omnia, quomodo isti negant, nisi quia ueritati inimici sunt? si autem obscura esse adhuc dicunt, et hinc ipsum caput audiamus uerissimum demonstratorem corporis sui. cum enim dixisset: quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me, tamquam quaereremus, utrum in eo quod dixit (de me' illic intellegenda esset ecclesia propter id quod scriptum est: erunt duo in carne una, ut non solum de capite,", + "candidate_score": 0.653879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_37", + "bdc_text": "Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "epistulae meae quod ego illi ipsius, cui iam respondi; illam quippe scripsit ad suos, sicut ego hanc ad uos. cui si uelit etiam ipse respondeat. § 2 Quaestio certe inter nos uersatur ubi sit ecclesia, utrum apud nos an apud illos. quae utique una est quam maiores nostri catholicam nominarunt, ut ex ipso nomine ostenderent quia per totum est; 'secundum totum' enim καθ' ὅλον Graece dicitur. haec autem ecclesia corpus Christi est, sicut dicit apostolus: pro corpore eius, quae est eccles i a. unde utique manifestum est eum, qui non est in membris Christi, christianamChristianam salutem habere non posse. membra uero Christi per unitatis caritatem sibi copulantur et per eandem capiti suo cohaerent, quod est Christus Iesus. totum igitur, quod annuntiatur de Christo, caput et corpus est. caput est ipse unigenitus Iesus Christus filius dei uiui, ipsesaluatorcorporis, qui mortuus est propter delicta nostra et resurreiitresurrexit propter iustificationemnostram, corpus eius ecclesia", + "candidate_score": 0.648627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo . Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "epistulae meae quod ego illi ipsius, cui iam respondi; illam quippe scripsit ad suos, sicut ego hanc ad uos. cui si uelit etiam ipse respondeat. § 2 Quaestio certe inter nos uersatur ubi sit ecclesia, utrum apud nos an apud illos. quae utique una est quam maiores nostri catholicam nominarunt, ut ex ipso nomine ostenderent quia per totum est; 'secundum totum' enim καθ' ὅλον Graece dicitur. haec autem ecclesia corpus Christi est, sicut dicit apostolus: pro corpore eius, quae est eccles i a. unde utique manifestum est eum, qui non est in membris Christi, christianamChristianam salutem habere non posse. membra uero Christi per unitatis caritatem sibi copulantur et per eandem capiti suo cohaerent, quod est Christus Iesus. totum igitur, quod annuntiatur de Christo, caput et corpus est. caput est ipse unigenitus Iesus Christus filius dei uiui, ipsesaluatorcorporis, qui mortuus est propter delicta nostra et resurreiitresurrexit propter iustificationemnostram, corpus eius ecclesia", + "candidate_score": 0.646224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_17", + "bdc_text": "Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "intellegamus orbem terrarum, locum autem uelleris populum Israhel. nouimus enim illam quondam gentem diuini sacramenti gratia tamquam caelesti rore perfusam, cuius muneris per omnes in circuitu gentes, quia eo carebant, tamquam siccitas fuit. erat autem apud illum populum hoc munus in uellere, hoc est in uelamine et quasi nube secreti, quia nondum fuerat reuelatum. nunc autem uidemus orbem terrarum iam reuelato rore saginari per euangelium domini nostri Iesu Christi, quod tunc in illo tegmine figurabatur, illam uero gentem amisso sacerdotio quod habebat, quia in scripturis non intellegit Christum, tamquam in sicco uellere remansisse. nec in talibus tamen rerum figuris, quamuis non uideam quid hic aliud possit intellegi, uolo quaeramus ecclesiam. prorsus quae alicuius uel talis interpretationis indigent interim seponamus, non quia falsa sunt, quae hoc modo de talibus tamquam inuolucris interpretando soluuntur, sed quia uel interpretem quaerunt, nolo in eis nostra ingenia comparentur, sed aperta ueritas clamet luceat, in obturatas", + "candidate_score": 0.642559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_8_10", + "bdc_text": "de controversi quorum haec fuit fere summa . Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_144", + "psc_text": "et de commixtione malorum cum bonis in eadem communione sacramenti, sicut ludas ab initio malus inter bonos undecim conuersatus est, et de bonorum paucitate propter malorum plurium comparationem et rursus de bonorum multitudine per se ipsam considerata. ex quibus, ne longum faciam, pauca commemoro. est in Canticis canticorum, quod de sancta ecclesia dictum omnis christianusChristianus agnoscit: sicut lilium in medio spinarum, ita proxima mea in medio filiarum. unde appellat spinas nisi propter malignitatem morum, et easdem unde filias nisi propter communionem sacramentorum? uidet etiam Ezechiel signatos quosdam, ne cum malis pariter interirent,, de quibus ei dicitur: qui gemunt et maerent peccata et iniquitates populi mei quae fiunt in medio eorum. populum suum non diceret, quem solis illis illaesis perire mox iubet, nisi eum populum qui eius sacramenta gestabat. dicit et dominus de superseminatis zizaniis: sinite utraque crescere usque ad messem, id est triticum et zizania, et ipse interpretatur messem finem", + "candidate_score": 0.641393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_29_31", + "bdc_text": "legentes agant , in ultoni profecto huic disputationem d. males oculis perstrinxit . Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.638786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_31_33", + "bdc_text": "Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_2", + "psc_text": "pertinacissimi defensores, me uidelicet absentis epistulae respondisse, ubi uerba mea ille non audiret quibus continuo 1 cf. Petil. lib. I init. 2 salus et cet.) cf. Petil. I 29, 31 extr. 6 cf. Petil. I 1, 1 10 cf. Petil. II 1, 1 Aur. Ang. epia ad catholicoa de secta donatistarum 0, inscriptio ml deleta in U aagastinas contra donatistas Tlm2 6 conetantinensis II 8 responderimus Hv 17 legire llml 21 possint Oml responderet. defendat ergo uerba epistulae suae et, si potest, ostendat responsionibus meis non ea fuisse refutata atque conuicta aut, si hoc non uult, faciat et ipse huic epistulae meae quod ego illi ipsius, cui iam respondi; illam quippe scripsit ad suos, sicut ego hanc ad uos. cui si uelit etiam ipse respondeat. § 2 Quaestio certe inter nos uersatur ubi sit ecclesia, utrum apud nos an apud illos. quae utique una est quam maiores nostri catholicam nominarunt,", + "candidate_score": 0.635795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_13", + "bdc_text": "et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_223", + "psc_text": "plerumque ordinatissima potestate sibi homines subditos per terrores leuium poenarum a grauioribus malis prohibeant atque compescant, plerumque autem a bona uita et a bonis factis minando et saeuiendo deterreant. sed cum a malo et illicito prohibent, correctores et consnltoresconsultores sunt, cum autem a bono et licito, persecutores et oppressores sunt. culpantur etiam qui prohibent a malo, si modum peccati modus cohercitionis excedat. item iure culpandi sunt, qui turbide atque inordinate in eos cohercendos insiliunt, qui nulla sibi lege subiecti sunt. § 54 Proinde circumcellionum uestrorum inordinatas licentias et superbas insanias iuste reprehendimus, etiam cum aliquibus 1 cf. Matth. 13, 29 7 cf. Luc. 15 10 cf. Ps. 21, 4 13 Ps. 100, 5 22 cf. pag. 116, 4 sqq. 3 etsi-mali sunt om. 0 4 sunt.] simul 0, om. 77 sic] si Om2 5 in om. 77 8 drachma v 11 quaerela 77ml 14 proximo sno occulte] secreto proximo suo", + "candidate_score": 0.63361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_206", + "psc_text": "gratia mea; uirtus in infirmitate perficitur. nonne legimus ab ipso domino deo nonnullos exauditos in excelsis montium Iudaeae, quae tamen excelsa ita displicebant deo, ut et reges qui ea non euerterent culparentur et qui euerterent laudarentur? unde intellegitur magis ualere petentis affectum quam petitionis locum. de uisis autem fallacibus legant quae scripta sunt, et quia ipse satanas transfigurat se tamquam angelum lucis et quia multos seduxerunt somnia sua, audiant etiam quae narrent pagani de templis et diis suis mirabiliter uel facta uel uisa, et tamen dii gentium daemonia, dominus autem caelos fecit. exaudiuntur ergo multi et multis modis non solum christiani catholici, sed et pagani et Iudaei et haeretici uariis erroribus et superstitionibus dediti. exaudiuntur autem uel ab spiritibus seductoribus, qui tamen nihil faciunt nisi permittantur, deo sublimiter atque ineffabiliter iudicante quid cuique tribuendum sit, sinesiue ab ipso deo uel ad poenam malitiae uel ad solacium miseriae uel ad admonitionem", + "candidate_score": 0.623192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_213", + "psc_text": "ipse testatus est, hoc eius ore commendatum tenemus. haec sunt causae nostrae documenta, haec fundamenta. haec firmamenta. § 51 Legimus in Actibus apostolorum dictum de quibusdam credentibus, quod cotidie scrutarentur scripturas. an haec ita se haberent. quas utique scripturas nisi canonicas legis et prophetarum? huc accesserunt euangelia, apostolicae epistulae, Actus apostolorum, Apocaiypsis lohannisIohannis. scrutamini haec omnia et eruite aliquid manifestum, quo demonstretis ecclesiam uel in sola Africa remansisse uel ex Africa futurum esse ut impleatur quod dominus dicit: praedicabitur hoc euangelium in uniuerso orbe in testimonium omnibus gentibus, et tunc ueniet finis. sed aliquid proferte, quod non egeat interprete, nec unde conuincamini quod de alia re dictum sit et uos illud ad uestrum sensum detorquere conemini. uidetis enim unicum illud, quod proferre consuestis: ubi 7 cf. pag. 260, 23 sqq. 10 Luc. 24, 47 13 cf. Lnc. 24, 44 16 cf. Act. 17, 11 23 Matth. 24, 14 28 Cant.", + "candidate_score": 0.614182, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.710901, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_11_13", + "bdc_text": "festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d. praeterea videri sibi dicebat non re ipsa potius quam 15 . et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.710901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2312", + "psc_text": "in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam atque substantiam, sed assumpta visibili specie sicut voluit apparuisse iis quibus apparuit, quando per corporis oculos in Scripturis sanctis visus esse narratur, in adjutorio Domini inconcusse credo, et quantum ipse donat intelligo. CAPUT V. 16. De spirituali autem corpore, quod in resurrectione habebimus, quantam capiat in melius commutationem: utrum in simplicitatem spiritus cedat, ut totus homo jam spiritus sit; an quod magis puto, sed nondum plena fiducia confirmo, ita futurum sit spirituale corpus, ut propter ineffabilem quamdam facilitatem spirituale dicatur, servet tamen substantiam corporalem, quae per seipsam vivere ac sentire non possit, sed per illum qui ea utitur spiritum; neque", + "candidate_score": 0.706106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0_2", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer . Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.69913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_11", + "bdc_text": "festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.688547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0_2", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer . Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.686703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2794", + "psc_text": "quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc charitatis debitum flagito, cujus doctrina, in nomine et adjutorio Domini, tantum in latina lingua ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt! Maxime tamen istam sententiam, Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, si quo alio modo exponi melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS,", + "candidate_score": 0.685779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0_2", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer . Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_693", + "psc_text": "temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: « Musica in luctu, importuna narratio » (Eccli. XXII, 6). Itaque, si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora; ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur, et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi", + "candidate_score": 0.677759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1_3", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.676274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_11_13", + "bdc_text": "festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d. praeterea videri sibi dicebat non re ipsa potius quam 15 . et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.674618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.672776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20_22", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2312", + "psc_text": "in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam atque substantiam, sed assumpta visibili specie sicut voluit apparuisse iis quibus apparuit, quando per corporis oculos in Scripturis sanctis visus esse narratur, in adjutorio Domini inconcusse credo, et quantum ipse donat intelligo. CAPUT V. 16. De spirituali autem corpore, quod in resurrectione habebimus, quantam capiat in melius commutationem: utrum in simplicitatem spiritus cedat, ut totus homo jam spiritus sit; an quod magis puto, sed nondum plena fiducia confirmo, ita futurum sit spirituale corpus, ut propter ineffabilem quamdam facilitatem spirituale dicatur, servet tamen substantiam corporalem, quae per seipsam vivere ac sentire non possit, sed per illum qui ea utitur spiritum; neque", + "candidate_score": 0.672024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_39_41", + "bdc_text": "Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes . Datum illi Tui optimus . G. G. J. Th. atque sacramenta d. D.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_598", + "psc_text": "sicut dicit Apostolus, Deus enim est qui operatur in vobis et velle et operari, pro bona voluntate (Philipp. II, 13), nec requiescere poterimus post omnia bona opera nostra quae in hac vita gerimus, nisi ejus dono ad aeternitatem sanctificati atque perfecti; propterea de ipso Deo dicitur quia cum fecisset omnia opera valde bona, septimo die requievit ab omnibus operibus suis quae fecit (Gen. I, 31, et II, 2). Futuram enim requiem significabat, quam post bona opera daturus erat nobis hominibus. Sicut enim cum bene operamur, ipse dicitur operari in nobis, cujus munere bene operamur: ita cum requiescimus, ipse requiescere dicitur, quo donante requiescimus. CAPUT XI. 20. Hinc est quod etiam in tribus primis praeceptis Decalogi quae ad Deum pertinent (caetera enim septem ad proximum pertinent, id est ad hominem, quia in duobus praeceptis tota lex pendet [Matth. XXII, 40] ), tertium ibi de observatione sabbati positum est: ut in primo", + "candidate_score": 0.662806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1_3", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.662594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9_11", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1110", + "psc_text": "sui generis dignitate per totum orbem sparsa dominica frumenta mansisse. Ac per hoc si perturbati tanquam ad aliquem portum sic ad auctoritatem Cypriani confugitis, videtis quem illic scopulum vester error offendat; si autem jam nec illuc confugere audetis, sine ullo luctamine naufragatis. 40. Porro autem Cyprianus, aut non sensit omnino quod eum sensisse recitatis; aut hoc postea correxit in regula veritatis; aut hunc quasi naevum sui candidissimi pectoris cooperuit ubere charitatis, dum unitatem Ecclesiae toto orbe crescentis, et copiosissime defendit, et perseverantissime tenuit vinculum pacis: scriptum est enim, Charitas cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8). Accessit huc etiam, quod tanquam sarmentum fructuosissimum, si quid in eo fuerat emendandum, purgavit Pater falce passionis: Sarmentum enim, ait Dominus, quod in me dat fructum, purgat illud Pater meus, ut majorem fructum afferat (Joan. XV, 2). Unde, nisi quia haerens in diffusione vitis, radicem non deseruit unitatis? Nam etsi traderet corpus suum ut", + "candidate_score": 0.661731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_12_14", + "bdc_text": "praeterea videri sibi dicebat non re ipsa potius quam 15 . et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male . non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.657756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.656465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_8_10", + "bdc_text": "de controversi quorum haec fuit fere summa . Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_805", + "psc_text": "occasum; ex Sion species decoris ejus (Psal. XLIX, 1, 2). Si hoc non vultis intelligere, audite Evangelium, jam per os proprium loquente ipso Domino et dicente: Quia oportebat de Christo compleri omnia quae de illo scripta sunt in Lege et Prophetis et Psalmis, et praedicavi in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum, per omnes gentes incipiens ab Jerusalem (Luc. XXIV, 44, 47). Quod in Psalmo dixit, vocavit terram a solis ortu usque ad occasum; hoc in Evangelio, per omnes gentes: et quod in Psalmo dixit, ex Sion species decoris ejus; hoc in Evangelio dixit, incipiens ab Jerusalem. 2. Fingitis vos ante tempus messis fugere permixta zizania, quia vos estis sola zizania. Nam si frumenta essetis, permixta zizania toleraretis, et a segete Christi non vos divideretis. De zizaniis quidem dictum est, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum: sed et de tritico dictum est, Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit", + "candidate_score": 0.654819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.654765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4_6", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.652038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_693", + "psc_text": "temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: « Musica in luctu, importuna narratio » (Eccli. XXII, 6). Itaque, si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora; ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur, et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi", + "candidate_score": 0.650757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4_6", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.649941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33_35", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo . Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2739", + "psc_text": "illarum recte vinceret caeteras, me securissimo fieret, quando etiam secundum omnes id quod agebam, invictum persistere demonstrabam. Nunc vero unam volo, si possum, ratione recta eligere ex omnibus; et propterea hujus ipsius de qua nunc agimus defensionem, in his quae commemoravi de illo libro, verbis meis attentius intuens, validam firmamque non video. 20. Nam velut firmamentum ejus illud est, quod ibi dixi: Quis autem novit quid parvulis, de quorum cruciatibus duritia majorum contunditur, aut exercetur fides, aut misericordia probatur: quis ergo novit quid ipsis parvulis in secreto judiciorum suorum bonae compensationis reservet Deus? Sed hoc non immerito dici video de his qui vel pro Christi nomine ac vera religione tale aliquid etiam nescientes patiuntur, vel Sacramento Christi jam imbuti sunt; quia sine societate unius Mediatoris liberari a damnatione non possunt, ut possit eis, etiam pro illis malis quae hic in diversis afflictionibus pertulerunt, compensatio ista praestari. Nunc autem cum ista", + "candidate_score": 0.649554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.648097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4_6", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.646436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4_6", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.645026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32_34", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2739", + "psc_text": "illarum recte vinceret caeteras, me securissimo fieret, quando etiam secundum omnes id quod agebam, invictum persistere demonstrabam. Nunc vero unam volo, si possum, ratione recta eligere ex omnibus; et propterea hujus ipsius de qua nunc agimus defensionem, in his quae commemoravi de illo libro, verbis meis attentius intuens, validam firmamque non video. 20. Nam velut firmamentum ejus illud est, quod ibi dixi: Quis autem novit quid parvulis, de quorum cruciatibus duritia majorum contunditur, aut exercetur fides, aut misericordia probatur: quis ergo novit quid ipsis parvulis in secreto judiciorum suorum bonae compensationis reservet Deus? Sed hoc non immerito dici video de his qui vel pro Christi nomine ac vera religione tale aliquid etiam nescientes patiuntur, vel Sacramento Christi jam imbuti sunt; quia sine societate unius Mediatoris liberari a damnatione non possunt, ut possit eis, etiam pro illis malis quae hic in diversis afflictionibus pertulerunt, compensatio ista praestari. Nunc autem cum ista", + "candidate_score": 0.643443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3965", + "psc_text": "colloquar fabulerque, non satior. Proinde hinc etiam nostra in te desideria metire. Cum jamdiu finem mereretur epistolaris paginae forsitan ingrata verbositas, subtrahimus verecundiam; dum cupiditati consulimus, et sermonem relinquere, esse a te recedere suspicamur. Nolo ergo non desinere, sed non possum: si enim credis, mi pater, adeo nostris sensibus ac praecordiis inhaesisti, ex quo non contenti tua fama tam gloriosa, tam maxima, scriptis te tuis intueri maluimus, cum una mihi, atque haec brevis epistola tua, ardoris tantas flammas, incendiaque commoverit. Unde deprecamur te, ac tota mente deposcimus, ut quoniam gentiles ritus te etiam legendo, ut nunquam alias, abunde affatimque contempsimus (quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt,", + "candidate_score": 0.640105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33_35", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo . Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4086", + "psc_text": "aliud proferamus, unde ὁμούσιον demonstremus. Sunt enim et alia multa; sed interim de hoc uno cogita, deposito studio contentionis, ut habeas propitium Deum. Non enim bonum hominis est hominem vincere, sed bonum est homini ut eum veritas vincat volentem; quia malum est homini ut eum veritas vincat invitum. Nam ipsa vincat necesse est, sive negantem sive confitentem. Da veniam, si quid liberius dixi, non ad contumeliam tuam, sed ad defensionem meam. Praesumpsi enim de gravitate et prudentia tua, quia potes considerare quantam mihi respondendi necessitatem imposueris; aut si et hoc non recte feci, et hinc da veniam. Huic scripturae a me dictatae et relectae ego Augustinus subscripsi. EPISTOLA CCXXXIX. Augustinus Pascentio, de eadem re urgens ut explanet fidem suam. 1. Si dicis te mihi dixisse fidem tuam, et me tibi noluisse dicere fidem meam, quod te audio non tacere; recordare, obsecro, quam utrumque sit falsum. Nam nec tu mihi voluisti", + "candidate_score": 0.638805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1632", + "psc_text": "per libros quaerere, aut in reminiscendis memoriam ventilare), sed vel pauca, quae ad horam dictationis hujus in mentem veniunt, sciscitabor. De resurrectionis forma non grandem, sed plenam fidei instructione epistolam, qua secundae consultationi meae, dum Carthagini hiemares rescripseras, si habes relatam in schedis, rogo ut mittas, aut certe retexas eam mihi; quod tibi facile est. Nam etsi scripta non exstat, quia forte brevis epistola, ut tumultuaria tibi inter libros tuos haberi spreta sit, renova eam mihi eodem sensu promptam de thesauro cordis tui, et mitte ad me inter alia responsa quae reddes mihi, ut spero, praestante mihi ac tibi commeatum dierum Christo, ut ea, quo labor tuus in me fructificet, accipiam, secundum haec capitula Scripturarum, de quibus te, qui vides quasi per Deum, interrogavi, ut audiam quid in te vel ex te mihi loquatur Deus. 15. Hoc autem rogo lucere mihi facias, quo modo vel qua ratione Dominus post resurrectionem", + "candidate_score": 0.638417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4_6", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.637524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32_34", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.637455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.637422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_6", + "bdc_text": "diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.636148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3164", + "psc_text": "proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem, et de quibus audierimus quae multum dolemus et facile credere nolumus; audiet a communi amico Sanctitas tua, quo in Dei misericordia cum salute remeante speramus nos de omnibus fieri posse certissimos. DE SUBSEQUENTE EPISTOLA. (LIB. II RETRACT. CAP. XLIX.) De praesentia Dei scripsi librum, ubi nostra intentio contra haeresim Pelagianam maxime vigilat, non expresse nominatam: sed in eo etiam de praesentia naturae, quem Deum verum et summum dicimus, et de templo ejus operose ac subtiliter disputatur. Hic liber sic incipit: « Fateor me, frater dilectissime Dardane. » DE PRAESENTIA DEI LIBER, SEU EPISTOLA CLXXXVII . Respondet ad duas quaestiones Dardani,", + "candidate_score": 0.635077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.634478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_693", + "psc_text": "temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: « Musica in luctu, importuna narratio » (Eccli. XXII, 6). Itaque, si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora; ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur, et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi", + "candidate_score": 0.634194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.634122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.633682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.630334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio . lingu secissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.630317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3191", + "psc_text": "promissum est sumpserimus! 17. Cum igitur qui ubique est, non in omnibus habitet; etiam in quibus habitat, non aequaliter habitat. Nam unde est illud quod Elisaeus poposcit, ut dupliciter in eo fieret Spiritus Dei qui erat in Elia (IV Reg. II, 9)? et unde in omnibus sanctis sunt alii aliis sanctiores, nisi abundantius habendo habitatorem Deum? Quomodo ergo verum supra diximus, quod Deus ubique sit totus, quando in aliis est amplius, in aliis minus? Sed non est negligenter intuendum quod diximus, in seipso esse ubique totum. Non ergo in eis quia alii plus eum capiunt, alii minus. Ideo enim ubique esse dicitur, quia nulli parti rerum absens est, ideo totus, quia non parti rerum partem suam praesentem praebet, et alteri parti alteram partem, aequales aequalibus, minori vero minorem, majorique majorem; sed non solum universitati creaturae, verum etiam cuilibet parti ejus totus pariter adest. Hique ab eo longe esse dicuntur, qui", + "candidate_score": 0.628872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_15", + "bdc_text": "controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_866", + "psc_text": "ei diceret Jacobus, Et scient omnes; sed diceret, Et putabunt omnes, quoniam quae de te audierunt, falsa sunt: praesertim quia in ipsis Jerosolymis Apostoli jam decreverant, ne quisquam Gentes cogeret judaizare (Act. XV, 28); non autem decreverant, ne quisquam tunc Judaeos judaizare prohiberet, quamvis etiam ipsos jam doctrina christiana non cogeret. Proinde si post Apostolorum decretum Petrus habuit illam in Antiochia simulationem, qua Gentes cogeret judaizare, quod jam nec ipse cogebatur, quamvis propter commendanda eloquia Dei quae Judaeis sunt credita, non prohibebatur; quid mirum, si constringebat eum Paulus libere asserere, quod cum caeteris Apostolis se Jerosolymis decrevisse meminerat? 11. Si autem hoc, quod magis arbitror, ante illud Jerosolymitanum concilium Petrus fecit; nec sic mirum est, quod eum volebat Paulus non timide obtegere, sed fidenter asserere quod eum pariter sentire jam noverat: sive quod cum eo contulerat Evangelium; sive quod in Cornelii centurionis vocatione, etiam divinitus eum de hac re admonitum", + "candidate_score": 0.628274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4241", + "psc_text": "Evangelio suo, Post haec exiit Jesus et discipuli ejus in Judaeam terram, et illic morabatur cum eis, et baptizabat (Joan. III, 22): tunc paulo post de illo loquens ait, Ut ergo cognovit Jesus quia audierunt Pharisaei quod Jesus plures discipulos faceret, et baptizaret plures quam Joannes (quanquam Jesus ipse non baptizaret, sed discipuli ejus), reliquit Judaeam, et abiit iterum in Galilaeam (Id. IV, 1-3). Tunc ergo quando ab Jerosolymis exiit cum discipulis suis in Judaeam terram, et illic morabatur cum eis, baptizabat non per seipsum, sed per discipulos suos; quos intelligimus jam fuisse baptizatos, sive baptismo Joannis, sicut nonnulli arbitrantur, sive quod magis credibile est, baptismo Christi. Neque enim ministerium baptizandi defugeret, ut haberet baptizatos servos, per quos caeteros baptizaret, qui non defugit memorabilis illius humilitatis ministerium, quando eis lavit pedes; et petenti Petro ut non tantum pedes, verum etiam manus et caput ei lavaret, respondit, Qui lotus est non", + "candidate_score": 0.62278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.622141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "8. Scitote quod primi majores vestri causam Caeciliani ad imperatorem Constantinum detulerunt. Exigite hoc a nobis, probemus vobis; et si non probaverimus, facite de nobis quidquid potueritis. Sed quia Constantinus non est ausus de causa episcopi judicare, eam discutiendam atque finiendam episcopis delegavit. Quod et factum est in urbe Roma praesidente Melchiade episcopo illius Ecclesiae cum multis collegis suis. Qui cum Caecilianum innocentem pronuntiassent, et Donatum qui schisma Carthagini fecerat, sententia percussissent, iterum vestri ad Imperatorem venerunt, de judicio episcoporum, in quo victi fuerant, murmurarunt. Quomodo enim potest malus litigator laudare judices, quibus judicantibus victus est? Iterum tamen clementissimus Imperator alios judices episcopos dedit apud Arelatum galliae civitatem, et ab ipsis vestri ad ipsum Imperatorem appellarunt, donec etiam ipse causam cognosceret, et Caecilianum innocentem, illos calumniosos pronuntiaret. Nec sic toties victi quieverunt, sed de Felice Aptungitano, per quem Caecilianus fuerat ordinatus, quotidianis interpellationibus ipsi Imperatori taedium fecerunt, dicentes eum esse", + "candidate_score": 0.620083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3929", + "psc_text": "quod symbolum non reddiderit. Post illam confessionem redduntur officia omnium membrorum, nisi linguae solius; se tamen didicisse symbolum, ideoque memoria jam tenere nihilominus in eadem tentatione litteris fassus est: sicque omnis est ab eo deleta nugacitas, quae, ut scis, multum decolorabat naturalem quamdam ejus benignitatem, eumque insultantem Christianis faciebat valde sacrilegum. Quid dicam, nisi, Domino hymnum canamus, et superexaltemus eum in saecula, Amen? EPISTOLA CCXXVIII. Augustinus Honorato, docens quandonam episcopo sive clericis fugere liceat, imminente obsidionis aut excidii periculo. Sancto fratri et coepiscopo HONORATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charitati tuae misso exemplo epistolae quam fratri Quodvultdeo nostro coepiscopo scripsi, putabam me hoc onere caruisse quod mihi imposuisti, quaerendo consilium quid in his periculis quae tempora nostra invenerunt, facere debeatis. Quamvis enim epistolam illam breviter scripserim, nihil me tamen praetermisisse arbitror, quod et respondenti dicere, et quaerenti audire sufficeret: quandoquidem dixi nec eos esse prohibendos qui ad loca, si possunt,", + "candidate_score": 0.617826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.617692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_805", + "psc_text": "occasum; ex Sion species decoris ejus (Psal. XLIX, 1, 2). Si hoc non vultis intelligere, audite Evangelium, jam per os proprium loquente ipso Domino et dicente: Quia oportebat de Christo compleri omnia quae de illo scripta sunt in Lege et Prophetis et Psalmis, et praedicavi in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum, per omnes gentes incipiens ab Jerusalem (Luc. XXIV, 44, 47). Quod in Psalmo dixit, vocavit terram a solis ortu usque ad occasum; hoc in Evangelio, per omnes gentes: et quod in Psalmo dixit, ex Sion species decoris ejus; hoc in Evangelio dixit, incipiens ab Jerusalem. 2. Fingitis vos ante tempus messis fugere permixta zizania, quia vos estis sola zizania. Nam si frumenta essetis, permixta zizania toleraretis, et a segete Christi non vos divideretis. De zizaniis quidem dictum est, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum: sed et de tritico dictum est, Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit", + "candidate_score": 0.617396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2739", + "psc_text": "illarum recte vinceret caeteras, me securissimo fieret, quando etiam secundum omnes id quod agebam, invictum persistere demonstrabam. Nunc vero unam volo, si possum, ratione recta eligere ex omnibus; et propterea hujus ipsius de qua nunc agimus defensionem, in his quae commemoravi de illo libro, verbis meis attentius intuens, validam firmamque non video. 20. Nam velut firmamentum ejus illud est, quod ibi dixi: Quis autem novit quid parvulis, de quorum cruciatibus duritia majorum contunditur, aut exercetur fides, aut misericordia probatur: quis ergo novit quid ipsis parvulis in secreto judiciorum suorum bonae compensationis reservet Deus? Sed hoc non immerito dici video de his qui vel pro Christi nomine ac vera religione tale aliquid etiam nescientes patiuntur, vel Sacramento Christi jam imbuti sunt; quia sine societate unius Mediatoris liberari a damnatione non possunt, ut possit eis, etiam pro illis malis quae hic in diversis afflictionibus pertulerunt, compensatio ista praestari. Nunc autem cum ista", + "candidate_score": 0.61699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.616792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.616779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3193", + "psc_text": "qui sanitatis accessu aciem recipiendo proficiunt. CAPUT VI. 18. Porro autem quod parum distincte putavimus posse intelligi cum diceremus Deum esse ubique totum, nisi adderemus, In seipso, video diligentius exponendum. Quomodo enim ubique, si in seipso? Ubique scilicet, quia nusquam est absens. In seipso autem, quia non continetur ab eis quibus est praesens, tanquam sine eis esse non possit. Nam spatia locorum tolle corporibus, nusquam erunt, et quia nusquam erunt, nec erunt. Tolle ipsa corpora qualitatibus corporum, non erit ubi sint, et ideo necesse est ut non sint. Etenim cum per totam suam molem corpus aequaliter sanum est, aut aequaliter candidum, non est in una quam in alia parte ejus sanitas major aut candor, nec major in toto quam in parte ejus; quia non sanius aut candidius totum constat esse quam partem. Si autem inaequaliter sit sanum aut inaequaliter candidum, fieri potest ut in minore parte sit sanitas major aut", + "candidate_score": 0.615971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.612939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.612033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_12", + "bdc_text": "praeterea videri sibi dicebat non re ipsa potius quam 15 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2219", + "psc_text": "Deum vidisse credendus est. Ipsi enim dicti sunt venisse in conspectum Dei, non Deus in conspectum eorum. Veniunt autem in conspectum nostrum quae videmus, non a quibus videmur. Venerunt ergo, sicut in multis codicibus legitur, ut assisterent coram Deo, non ut coram ipsis Deus. Nec est opus hoc loco immorari, ut pro viribus nostris conemur ostendere quomodo et hoc temporaliter fiat, cum in Dei conspectu sint omnia semper. 26. Nunc enim quaeritur quomodo videatur Deus; non ea specie qua et in isto saeculo quibusdam voluit apparere, quando non solum cum Abraham aliisque justis, verum etiam cum Cain fratricida locutus est (Gen. XVIII, 1, et IV, 6-15): sed quomodo videatur in illo regno, ubi eum videbunt filii ejus sicuti est. Tunc quippe satiabitur in bonis desiderium eorum: quo desiderio flagrabat Moyses, cui loqui ad Deum facie ad faciem non sufficiebat, et dicebat, Ostende mihi temetipsum manifeste, ut videam te (Exod. XXXIII,", + "candidate_score": 0.609922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_31", + "bdc_text": "Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4180", + "psc_text": "ipse mihi amicus eram, sed potius inimicus: diligebam quippe iniquitatem; et vera quidem divina sententia est qua scriptum est in sanctis Libris, Qui autem diligit iniquitatem, odit animam suam (Psal. X, 6). Cum ergo odissem animam meam, verum amicum quomodo habere poteram, ea mihi optantem in quibus ipse meipsum patiebar inimicum? Cum vero benignitas et gratia Salvatoris nostri illuxit mihi, non secundum merita mea, sed secundum ipsius misericordiam; tu ab hac alienus, quomodo esse poteras amicus meus, qui unde beatus esse possem penitus ignorabas, et non in hoc me amabas, in quo mihi ipse jam fueram utcumque amicus effectus? 4. Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex", + "candidate_score": 0.602568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_5", + "bdc_text": "Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.595167, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1", + "max_score": 0.704939, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_691", + "psc_text": "τοῦ σώματος ἐμποιεῖ. ἣν ὁπόση ἐστὶν ἐρεῖ σοι ὁ θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος Ἀμφιλόχιος, ὁ καὶ γνωρίσας τῷ ἐπὶ πλεῖον συγγεγενῆσθαι ἡμῖν καὶ δυνατὸς ὢν λόγῳ παραστῆσαι τὰ θεαθέντα. γνωρίζεσθαι δὲ βούλομαι τὰ ἐμαυτοῦ δυσχερῆ οὐκ ἄλλου τινὸς ἕνεκεν ἢ τῆς πρὸς τὸ ἐφεξῆς συγγνώμης, ὡς μὴ ῥᾳθυμίας ἔχειν κατάγνωσιν ἐὰν ἄρα ἐλλίπωμενἐλλείπωμεν E. τὴν ἐπίσκεψιν ὑμῶν. καίτοιγε οὐκ ἀπολογίας μᾶλλον ἢ παραμυθίας δεῖ πρὸς τὴν ζημίαν ταύτην. εἰ γὰρ ἦν μοι δυνατὸν συνεῖναί σου τῇ σεμνότητι, πολλῷ ἂν ἐγὼ τῶν παρʼ ἄλλοις σπουδαζομένων ταύτην ἐμαυτῷ προτιμοτέραν ἐθέμην. Ἀσχολίῳ, ἐπισκόπῳ Θεσσαλονίκης Ὅσης ἡμᾶς εὐφροσύνης ἐνέπλησε τὰ γράμματα τῆς ὁσιότητός σου ἡμεῖς μὲν οὐκ ἂν ῥᾳδίως ἐνδείξασθαι δυνηθείημεν, ἀσθενοῦντος τοῦ λόγου πρὸς τὴν ἐνάργειαν·ἐνέργειαν E. αὐτὸς δὲ καὶ παρὰ σεαυτῷσεαυτοῦ Harl. εἰκάζειν ὀφείλεις, τεκμαιρόμενος τῷ κάλλει τῶν ἐπεσταλμένων. τί γὰρ οὐκ εἶχε τὰ γράμματα; οὐ τὴν πρὸς Κύριον ἀγάπην; οὐ τὸ περὶ τοὺς μάρτυρας θαῦμα, οὕτως ἐναργῶς τὸν τρόπον τῆς ἀθλήσεως ὑπογράφοντα, ὥστε", + "candidate_score": 0.704939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_36_38", + "bdc_text": "quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo . Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant . in Paulius Saxoni consules d. venerandissime tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1362", + "psc_text": "ἀληθινῆς εὐσταθείας τῶν σῶν τρόπων καὶ τῆς κοσμιότητος ἀπολαῦσαι. πάντως δὲ τὴν σωτήριον ἡμέραν τοῦ πάσχα μεθʼ ἡμῶν ποιῆσαι προθυμηθήσῃ, μετὰ τῆς κοσμιωτάτης συμβίου σου, ἣν καὶ προσαγορεύομεν διὰ σοῦ καὶ παρακαλοῦμεν συμπρᾶξαι ἡμῖν εἰς τὸ ἐπεῖξαί σε πρὸς ἡμᾶς. Φιλαγρίῳ Ἀρκήνῳ Χάρις τῷ ἁγίῳ Θεῷ· οὐ γὰρ ἂν εἴποιμι χάριν ἔχειν τοῖς ἠδικηκόσι σε, ὅτι μοι γεγόνασι γραμμάτων ὑπόθεσις· ἀλλʼ ὁ πανταχόθεν εὐεργετῶν ἡμᾶς Κύριος οἶδε καὶ διὰ τῶν λυπηρῶν πληροῦν πολλάκις τὰς παρακλήσεις. ὅθεν καὶ ἡμῖν τὴν εἰκαιότητασκαιότητα editi antiqui, Harl., Regius primus. τῶν ἀποδράντωνἀποδρασάντων editi antiqui. σε,σου Clarom. εὐφροσύνης ἐποίησεν ἀφορμήν. Ἀλλὰ γράφοις ἡμῖν διὰ πάσης προφάσεως, τοιαῦτα γράφων, οὕτω μὲν ἀπὸ χρηστῆς γνώμης, οὕτω δὲ ἀπὸ γλώττης κεκαθαρμένης. καὶ γὰρ εἰ μή φαμεν προσποιεῖσθαι τὸ ἐν τῇ λέξει τερπνόν, ἀλλʼ οὖν φυσικῶς πως κατακηλούμεθα παρʼ αὐτοῦ, καὶ ἄγετε ἡμᾶς οἱ τὸν λόγον χαρίεντες, ὥσπερ οἱ τὰς μελίσσας διὰ τῶν κρουμάτων.κρουσμάτων editi antiqui. πολλάς γε οὖν πέμπε", + "candidate_score": 0.652867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_38_40", + "bdc_text": "in Paulius Saxoni consules d. venerandissime tuos omnes . Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes . Datum illi Tui optimus .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1369", + "psc_text": "Δεσπότου γένοιτό σοι ἀντίδοσις· καί σε ἴδοιμενἴδωμεν editi antiqui. ἐν τῇ μεγάλῃ ἡμέρᾳ τῆς δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς εὐδόκιμον, ἵνα, ὥσπερ τῆς ἐνταῦθα περιφανείας ἠξίωσαι, οὕτω καὶ παρὰ τῷ οὐρανίῳ βασιλεῖ σεμνότητος ἀπολαύσῃς. Παρακαλοῦμεν οὖν προηγουμένως τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ διαρκῆ παρασχέσθαι τὴν σπουδήν, ἔπειτα καὶ τὸ εἰς ἡμᾶς εὐμενὲς ἐπαυξῆσαι, μνήμης τε πάσης καὶ προστασίας ἡμᾶς ἀξιοῦντα, καὶκαὶ add. Capps. σεμνῦναι ἡμᾶς καὶ γράμμασιν, ὥστε, ἀπόδειξιν ἡμᾶς ἔχοντας ὅτι οὐ βαρύνομεν ὑμᾶς ἐπιστέλλοντας,βαρύνῃ ἡμᾶς ἐπιστέλλοντας MSS. et editi; σοι add. editi antiqui, E. συνεχέστερόν σου τῇ μεγαλονοίᾳ καταθαρρήσειν Ὑπερεχίῳ Καὶ προσαγορεύω τὴν τιμιότητά σου καὶ εὔχομαί σοι τὰ ἀγαθά· ἐμαυτὸν δὲ καταμηνύω σπουδὴν ἔχοντι πάντως εἰδέναι τὰ καθʼ ἡμᾶς, μηδὲν ἄμεινον τῆς συνηθείας πράττοντα.πράττοντι editi antiqui. τῶν γὰρ δυσφημοτέρων φείδομαι, ὡς ἂν μὴ πάνυ λυποίην τὸν τὰ βέλτιστα ἡμῖν συνευχόμενον. Φαλερίῳ Πάνυ ἡδέως ἐτέρφθηνἐτέρφθης E. τοῖς ποταμίοις ἰχθύσι, μνησικακήσαςμὴ κακίσας E. αὐτῶν τὴν φυγὴν ἣν ἔφυγον", + "candidate_score": 0.651794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4_6", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.644668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1420", + "psc_text": "τὸ γράμμα ἐνεχείρησα. ὅπερ δεξάμενος, μὴ καὶ τοῦ ἀντιγράφειν ἀπόσχῃ, ὡς καὶ τούτου συναποδημοῦντος. Ἴσθι δέ, ὡς ἐν τῷ μεταξὺ γέγονεν ἐπισκόπων ἐπιδημία τῶν ἀπʼ Αἰγύπτου, καὶ γράμματα διεδόθη σύμφωνα παλαιοῖς γράμμασιν, τοῖς τε θείοις αὐτοῖς, καὶ τοῖς καθʼ ὁμοφωνίαν τῶν θείων ἐν Νικαίᾳ γραφεῖσιν. ἀναγκαία δὲ ἦν ἡ μετʼ ἐξηγήσεως τῶν αὐτῶν ἐπανάληψις, διὰ τὴν οὐχ ὑγιῆ τῶν κειμένων παρεξήγησιν, ἣν εἰσῆγον οἱ πάλαι μὲν ἄντικρυς ἀντιλέγοντες, νῦν δὲ τὴν ἀντιλογίαν ἐξηγήσεως σχήματι μεθοδεύσαντες. ἔνθα ἦν ἡ τοῦ ὁμοουσίου κακοῦργος ἀναίρεσις, ὡς οὐκ ὀφείλοντος νοεῖσθαι κατʼ οὐδεμίαν ἄρνησιν Ἑλληνικήν· ἀντεισαγωγὴ δὲ τοῦ ὁμοουσίου τὸ ὅμοιον κατʼ οὐσίαν, ὅπερ ἐπετηδεύθη, χυδαίως ὀνομασθέν, καὶ κακοήθως νοηθέν· ἐπειδὴ ἡ ὁμοιότης τῶν ἐν οὐσίᾳ ἐστί, τῶν οὐσιωδῶν, ἵνα δὴ οὕτως ὡμοιωμένη οὐσία οὐσία νοῆται, οἷος ἂν εἴη καὶ ἀνδριὰς πρὸς βασιλέα. Πρὸς ἅπερ ἀντεγράφη τὸ ὑπὸ τῶν εὐσεβεῖν εἰδότων καὶ βουλομένων, ὅτι οὐχ ὅμοιον Θεῷ ἀλλὰ Θεὸν δηλοῖ τὸ ὁμοούσιον, ὡς ἂν γέννημα", + "candidate_score": 0.641917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1081", + "psc_text": "γραμμάτων ἐξήρκεσεν ἂν ἡμῖν τήν τε ἐπὶ ταῖς φροντίσι παραμυθίαν ἱκανὴν παρασχεῖν καὶ διδασκαλίαν ἀκριβῆ τῶν πραγμάτων ποιήσασθαι. πολλὰ γὰρ ἦν ἃ ἐπεζητοῦμεν παρὰ τοῦ σαφέστατα ἐπισταμένου μαθεῖν, διὰ τὸ τὰς φήμας πεπλανημένως πρὸς ἡμᾶς διαβαίνειν, ἃ πάντα εὐσταθῶς καὶ ἐμπείρως διηγήσατο ἡμῖν ὁ ποθεινότατος καὶ τιμιώτατος ἀδελφὸς ἡμῶν Θεοδόσιος ὁ συμπρεσβύτερος. ἃ τοίνυν ἑαυτοῖς συμβουλεύομεν, ταῦτα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν εὐλάβειαν γράφομεν· ὅτι πολλοῖς συνέβη ταῦτα, ἃ καὶ ὑμῖν, καὶ οὐ κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ παρελθόντι χρόνῳ μυρία τῶν τοιούτων τὰ ὑποδείγματα· τὰ μὲν ἐγγράφως αἱ ἱστορίαι καταλελοίπασι, τὰ δὲ τῇ ἀγράφῳ μνήμῃ παρὰ τῶν εἰδότων διεδεξάμεθα· ὅτι καὶ κατὰ ἄνδρα ἕκαστον, καὶ κατὰ πόλεις πειρασμοὶ περιέσχον ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου τοὺς εἰς αὐτὸν ἠλπικότας. ἀλλʼ ὅμως παρῆλθε πάντα, καὶ οὐδὲν τῶν σκυθρωπῶν ἀθάνατον ἔσχε τὸ λυπηρόν. ὡς γὰρ αἱ χάλαζαι, καὶ οἱ χείμαρροι, καὶ ὅσα τῶν κακῶν αὐτοσχέδια, τὰ μὲν μαλακὰ ῥᾳδίως", + "candidate_score": 0.64005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_480", + "psc_text": "συντυχὼν τοῖς περὶ Θεόδοτον, παρʼ αὐτῶν λαβεῖν γραμματεῖον πίστεως, καὶ αὐτὸοὗτοι E. προτεῖναι τῷ προειρημένῳ· ἵνα ἀμφότερα γένηται, ἥ τε ὀρθὴ πίστις παρʼ αὐτοῦ ὁμολογηθῇ,ὁμολογῆται tres MSS. recen. καὶ αὐτοὶ πληροφορηθῶσι, μηδεμίαν ἔχοντες ἀντιλογίας ὑπόθεσιν ἐκ τοῦ τὰς παρʼ αὐτῶν προτάσεις παραδεχθῆναι. ἀλλὰ πρὶν μαθεῖν τίνος ἕνεκεν συνετύχομεν, καὶ τί ἡμῖν ἐκ τῆς ὁμιλίας κατώρθωται, οἱ περὶ τὸν ἐπίσκοπον Θεόδοτον οὐκέτι ἡμᾶς εἰς τὴν σύνοδον προτρέψασθαι κατηξίωσαν. ἀλλʼ ἀπὸ μέσης ἀνεζεύξαμενἀνέζευξαν editi antiqi. τῆς ὁδοῦ, ἀθυμήσαντες, ὅτι ἀτελεῖς ἡμῖν ποιοῦσι τοὺς ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τῶν ἐκκλησιῶν καμάτους. Μετὰ ταῦτα τοίνυν, ἐπειδὴ κατέλαβεν ἡμᾶς ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπὶ τὴν Ἀρμενίαν ὁδοῦ, εἰδὼς τοῦ ἀνδρὸς τὸ ἰδιότροπον καὶ βουλόμενος ὑπὸἐπί nonnulli MSS. μάρτυρι ἀξιοπίστῳ αὐτός τε ὑπὲρ τῶν πεπραγμένων ἀπολογήσασθαι κἀκεῖνον πληροφορῆσαι, ἦλθον ἐπὶ τὰ Γήτασα τὸν ἀγρὸν τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου Μελετίου, συμπαρόντος μοιμου E. καὶ αὐτοῦ τοῦ προειρημένου Θεοδότου· καὶ οὕτως ἐκεῖ, ἐπειδὴ ἐνεκλήθημεν παρʼ αὐτοῦ ἐπὶ τῇἐπὶ τῇ ...συναφείᾳ περὶ", + "candidate_score": 0.637725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_31_33", + "bdc_text": "Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_890", + "psc_text": "οἷα νῦν ἐνεκάλεσας, τὴν τῶν γραμμάτων ἔνδειαν ἀντὶ μεγίστης ἀδικίας ἡμῖν προφέρων. φίλου γὰρ τὸ ἔγκλημα, καὶ ἀνάμενε τῷ τὰ τοιαῦτα ἀπαιτεῖν ὀφλήματα. οὐ γὰρ οὕτω τις ἄτοπός εἰμι φιλίας χρήστης. Τοῖς κατὰ Νεοκαισάρειαν λογιωτάτοις. Ὅλως μὲν οὐδὲν ἐδεόμην τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην δημοσιεύειν ὑμῖν, οὐδὲ τὰς αἰτίας λέγειν, δι’ ἃς νῦν ἐγὼ ἐπὶ τῶν τόπων εἰμὶ τούτων· καὶ γὰρ οὐδὲ ἄλλως τῶν φανητιώντων ἐγώ, οὐδὲ τὸ πρᾶγμα τοσούτων μαρτύρων ἄξιον. ἀλλʼ, οἶμαι, οὐχ ἃ βουλόμεθα ποιοῦμεν, ἀλλʼ ἐφʼ ἃ προκαλοῦνται ἡμᾶς οἱ καθηγούμενοι. ἐπεὶ· ἔμοιγε τὸ παντελῶς ἀγνοεῖσθαι πλέον ἐσπούδασται ἢ τοῖς φιλοδόξοις τὸ διαφαίνεσθαι. ἐπεὶ δὲ πάντων, ὡς ἀκούω, τῶν κατὰ τὴν ὑμετέραν πόλιν τὰ ὦτα διατεθρύλληται, καὶ εἰσί τινες λογοποιοί, δημιουργοὶ τοῦ ψεύδους, πρὸς αὐτὸ τοῦτο μεμισθωμένοι, οἳ τὰ ἐμὰ ὑμῖν ἐξηγοῦνται, οὐκ ᾠήθην δεῖν περιιδεῖν ὑμᾶς γνώμῃ πονηρᾷ καὶ φωνῇ ῥυπώσῃ δίδασκομένους, ἀλλʼ αὐτὸς εἰπεῖν τὰ ἐμαυτοῦ ὅπως ἔχει. ἐγὼ καὶ διὰ τὴν ἐκ παιδός μοι πρὸς", + "candidate_score": 0.637061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_25", + "bdc_text": "derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1420", + "psc_text": "τὸ γράμμα ἐνεχείρησα. ὅπερ δεξάμενος, μὴ καὶ τοῦ ἀντιγράφειν ἀπόσχῃ, ὡς καὶ τούτου συναποδημοῦντος. Ἴσθι δέ, ὡς ἐν τῷ μεταξὺ γέγονεν ἐπισκόπων ἐπιδημία τῶν ἀπʼ Αἰγύπτου, καὶ γράμματα διεδόθη σύμφωνα παλαιοῖς γράμμασιν, τοῖς τε θείοις αὐτοῖς, καὶ τοῖς καθʼ ὁμοφωνίαν τῶν θείων ἐν Νικαίᾳ γραφεῖσιν. ἀναγκαία δὲ ἦν ἡ μετʼ ἐξηγήσεως τῶν αὐτῶν ἐπανάληψις, διὰ τὴν οὐχ ὑγιῆ τῶν κειμένων παρεξήγησιν, ἣν εἰσῆγον οἱ πάλαι μὲν ἄντικρυς ἀντιλέγοντες, νῦν δὲ τὴν ἀντιλογίαν ��ξηγήσεως σχήματι μεθοδεύσαντες. ἔνθα ἦν ἡ τοῦ ὁμοουσίου κακοῦργος ἀναίρεσις, ὡς οὐκ ὀφείλοντος νοεῖσθαι κατʼ οὐδεμίαν ἄρνησιν Ἑλληνικήν· ἀντεισαγωγὴ δὲ τοῦ ὁμοουσίου τὸ ὅμοιον κατʼ οὐσίαν, ὅπερ ἐπετηδεύθη, χυδαίως ὀνομασθέν, καὶ κακοήθως νοηθέν· ἐπειδὴ ἡ ὁμοιότης τῶν ἐν οὐσίᾳ ἐστί, τῶν οὐσιωδῶν, ἵνα δὴ οὕτως ὡμοιωμένη οὐσία οὐσία νοῆται, οἷος ἂν εἴη καὶ ἀνδριὰς πρὸς βασιλέα. Πρὸς ἅπερ ἀντεγράφη τὸ ὑπὸ τῶν εὐσεβεῖν εἰδότων καὶ βουλομένων, ὅτι οὐχ ὅμοιον Θεῷ ἀλλὰ Θεὸν δηλοῖ τὸ ὁμοούσιον, ὡς ἂν γέννημα", + "candidate_score": 0.633764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1294", + "psc_text": "ἀπὸ τῶν καλλίστων ἡμῖν γνωρισθέντος, νῦν δὲ ἐκ παντοίας ἀρετῆς εἰς τοσοῦτον περιφανείας ἀναδραμόντος; ὥστε μοι φίλων ἁπάντων φίλτατος ὁ σά μοι γράμματα διαφέρων. Περὶ μέντοι τῆς τῶν προστησομένων τῆς συμμορίας ἐκλογῆς, εἰ μὲν ἀνθρώποις χαριζόμενος, ἢ ἱκεσίαις ἐνδιδούς, ἢ φόβῳ εἴκων ποιῶ τι, μήτε ταῦταταυτί editi antiqui. ποιήσαιμι. οὐ γὰρ οἰκονόμος, ἀλλὰ κάπηλος ἔσομαι, τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἀνθρωπίνας φιλίας διαμειβόμενος. εἰ δὲ αἱ μὲν διδόμεναι ψῆφοι παρὰ ἀνθρώπων δίδονται ἐκ τῆς ἔξωθεν ἐπιφανείας μαρτυρεῖν ἐχόντων, ἅπερ ἂν μαρτυρῶσιν, αἱ δὲ κρίσεις τῶν ἐπιτηδειοτέρων τῷ εἰδότι τὰ ἀπόρρητα τῶν καρδιῶν παρὰ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως ἐπιτρέπονται, τάχα τῷ παντὶ βέλτιον καταθέμενον τὴν μαρτυρίαν σπουδῆς μὲν καὶ διαστάσεως πάσης ὡς ὑπὲρὡς ὑπὲρ editi antiqui; ὥσπερ MSS. et editi recentiores. οἰκείων τῶν μαρτυρηθέντων ἀφίστασθαι, προσεύχεσθαι δὲ τῷ Θεῷ μὴ λαθεῖν τὸ συμφέρον. οὕτω γὰρ οὐκέτι ἄνθρωπον τῆς ἐφʼ ἑκάτερα ἐκβάσεως αἰτιασόμεθα, ἀλλὰ τῷ Θεῷ τὴν χάριν τῶν γινομένων εἰσόμεθα. καίτοι εἰ", + "candidate_score": 0.632161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_3_5", + "bdc_text": "Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀν��ρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.630256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_530", + "psc_text": "μάρτυρες, ἀλλʼ ὀφθαλμοὶ δικαίων, καὶ ὄψεις ἀνδρῶν τελείων· ὅσοι τότε ὁρῶσι, πρὸς ἃ βλέποντες νῦν εἰσὶ συνέσει. Φιρμίνῳ Καὶ σπάνιά σου τὰ γράμματα, καὶ μικρὰ ταῦτα, ἢ ὄκνῳ τοῦ γράφειν, ἢ ἄλλως, τὸν ἐκ τοῦ πλήθους κόρον διαφεύγειν οἰκονομοῦντος, ἤπου καὶ πρὸς βραχυλογίαν ἑαυτὸν συνεθίζοντος. ἡμῖν μέντοι οὐδὲν ἐξαρκεῖ, ἀλλὰ κἂν ὑπερβάλλῃ τῷ πλήθει, τῆς ἐπιθυμίας ἐστὶν ἐλάττω διὰ τὸ βούλεσθαιπάνθʼ add. editi antiqi. ἕκαστα περὶ σοῦ μανθάνειν, πῶς μέν σοι τὸ σῶμα ἔχει, ὅπως δέ σοι τὰ τῆς ἀσκήσεως, καὶ πότερον ἐπιμένεις τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐγνωσμένοις ἤ τι καὶ μετεβουλεύσω, πρὸς τὰ συμπίπτοντα τὴν γνώμην μετατιθέμενος.μεταθέμενος editi antiqi. Εἰ μὲν οὖν ὁ αὐτὸς διέμειναςδιέμενες Med. σεαυτῷ, οὐκ ἂν πλῆθος γραμμάτων ἐπεζητοῦμεν, ἀλλʼ ἐξήρκει ἡμῖν τοσοῦτον· ὁ δεῖνα τῷ δεῖνι· ὑγιαίνειν ἡμᾶς ἴσθι, καὶ ἔρρωσο. ἐπεὶ δὲ ἀκούομεν ἃἀκούομεν ἃ τὰ ἀκουόμενα E. καὶ λέγειν αἰσχυνόμεθα, καταλιπόντα σε τὴν τῶν μακαρίων προγόνων τάξιν, ἐπὶ τὸν πρὸς πατρὸς πάππον αὐτομολεῖν καὶ", + "candidate_score": 0.629899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_3_5", + "bdc_text": "Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1354", + "psc_text": "γὰρ ποιούμεθα τοῦom. E. ὄχλον ἡμῶν τὸ γράμμα φέρειν τῇ τιμιότητί σου, τὸ μὴ δέχεσθαι ἐφʼ οἷς ἂν ἑκάστοτε γράφομενγράφωμεν Med. et duo MSS. τὰς ἀποκρίσεις. πάλιν δὲ εἰς ἑτέραν μεθίστησι διάνοιαν ἡ ἔννοια τοῦ πλήθους τῶν περὶ σὲ πραγμάτων, καὶ συγγνώμην ἔχομεν τῷ τοσαῦτα διὰ χειρὸς ἔχοντι ἐπιλανθανομένῳ ἡμῶν, ὧν οὐδὲ εἰ πᾶσα ἦν σχολὴ καὶ ἡσυχία, διὰ τὸ ταπεινὸν τοῦ βίου μεμνῆσθαι ῥᾴδιον. Σὲ μὲν οὖν ὁ ἅγιοςΘεὸς add. Vat. et Clar. καὶ ἐπὶ μείζονα τῆς περιφανείας ἀγάγοι καὶ τῇ παρούσῃ λαμπρότητι συντηρήσοι τῇ ἑαυτοῦ χάριτι· ἡμεῖς δὲ πᾶσαν πρόφασιν ἀμειβόμεθα γράμμασιν, οὐχ ἥκιστα δὲ τὴν παροῦσαν διὰ τόνδε, ὃν καὶ παρακατατιθέμεθά σοι καὶ ἀξιοῦμεν λαβεῖν τινα αὐτὸν τῆς τῶν γραμμάτων ἡμῶνἡμῖν E. διακονίας αἴσθησιν. Βασιλείου, ἀνεπίγραφος, ὑπὲρ πατριώτου Τοὺς ἐκ τῆς πατρίδος ἡμῶν ἀφικομένους συνίστησί σοι αὐτὸτὸ add. E. τῆς πατρίδος δίκαιον, εἰ καὶ ὅτι τῇ τοῦ τρόπου χρηστότητι πάντας ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ἄγεις πρόνοιαν τοὺς ὁπωσοῦν", + "candidate_score": 0.629661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_730", + "psc_text": "antiqi. ἡμῖν μάρτυσινμάρτυρας E. ἐπιδέδειξαι, καὶ αὐτῷ παρασχέσθαι. Τὸ δὲ πρᾶγμα γνωρίσει ἡ ἐπιδοθεῖσα παρʼ αὐτοῦ δέησις τοῖς βασιλεῦσιν, ἣν καὶ λαβεῖν εἰς χεῖρας καὶ συμπρᾶξαι τῷ ἀνδρὶ τὰ δυνατὰ παρακλήθητι. καὶ γὰρ Χριστιανῷ χαρίζῃ,χαρίζει editi antiqi. καὶ εὐγενεῖ, καὶ ἀπὸ λόγου πολλοῦ τὸ αἰδέσιμον ἐπαγομένῳ. ἐὰν δὲ προσθῶμεν, ὅτι καὶ ἡμεῖς μεγάλην διὰ τῆς εἰς αὐτὸν εὐποιίας ὑποδεχόμεθαἀποδεχόμεθα E. ἀποδεξόμεθα editi antiqi. χάριν, πάντως, κἂν μικρὸν ᾖ ἄλλως τὸ ἡμέτερον, ἀλλὰ τῆς σῆς σεμνότητος ἀεὶ ἐν λόγῳ ποιεῖσθαι τὰ καθʼ ἡμᾶς ἀνεχομένης, οὐ μικρὸν φανεῖται τὸ χαρισθὲν ἡμῖν. Ὀτρηίῳ Μελητινης Οἶδα ὅτι καὶ τῆς σῆς εὐλαβείας τοσοῦτον ἅπτεται ὁ χωρισμὸς τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου Εὐσεβίου ὅσον καὶ ἡμῶν αὐτῶν. ἐπεὶ οὖν ἀμφότεροι χρῄζομεν παρακλήσεως, ἀλλήλοις γενώμεθα παραμυθία. καὶ σύ τε ἡμῖν ἐπίστελλε τὰ ἐκ Σαμοσάτων, ἡμεῖς τε ἅπερ ἂν μάθωμεν ἀπὸ τῆς Θρᾴκης ἀπαγγελοῦμεν. φέρει γὰρ ἐμοὶ μὲν τὸ γινώσκειν τοῦ λαοῦ τὴν ἔνστασιν οὐ μικρὰν ῥᾳστώνην ἐκ τῶν παρόντων", + "candidate_score": 0.629609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1256", + "psc_text": "Εὐσέβιον, καὶ περιπτύξασθαι, καὶ πρὸς τὴν νεότητα πάλιν τῇ μνήμῃ ἐπανελθεῖν, καὶ ὑπομνησθῆναι ἡμερῶν ἐκείνων, ἐν αἷς καὶ δωμάτιον ἡμῖν ἕν, καὶ ἑστία μία, καὶ παιδαγωγὸς ὁ αὐτός, καὶ ἄνεσις, καὶ σπουδή, καὶ τρυφή, καὶ ἔνδεια, καὶ πάντα ἡμῖν ἐξ ἴσουἴσης editi antiqui. πρὸς ἀλλήλους ὑπῆρχε. πόσου οἴει τίθεσθαί με ἄξιον πάντα ταῦτα διὰ τῆς σῆς συντυχίας ἀναλαβεῖν τῇ μνήμῃ, καὶ τὸ βαρὺ τοῦτο γῆρας ἀποξυσάμενον, νέον δοκεῖν πάλιν ἐκ γέροντος γεγενῆσθαι; ἀλλʼ ἐκείνων μέν με διέφυγεν ἡ ἀπόλαυσις, τὸ δὲ διὰ γράμματος ἰδεῖν σου τὴν λογιότητα, καὶ τὸν ἐνόντα τρόπον ἑαυτὸν παραμυθήσασθαι, οὐκ ἀφῃρέθην, τῇ συντυχίᾳ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Κυριακοῦ τοῦ συμπρεσβυτέρου· ὃν αἰσχύνομαι συνιστῶν σοι καὶ οἰκεῖον ποιῶν δι’ ἐμαυτοῦ, μή ποτε δόξω περίεργόν τι ποιεῖν σοὶ προσάγων τὰ ἴδιά σου καὶ ἐξαίρετα. ἀλλʼ ἐπειδή με δεῖ καὶ μάρτυρα εἶναι τῆς ἀληθείας, καὶ τοῖς συνημμένοις πνευματικῶς τὰ μέγιστα τῶν ἐμοὶ προσόντων χαρίζεσθαι, τὸ μὲν περὶ τὴν ἱερωσύνην ἀνεπηρέαστον τοῦ", + "candidate_score": 0.629508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_594", + "psc_text": "τοῦ ὑγιαίνειν, ἢ καὶ τοῦ μετρίαν σχολὴν ἄγειν ἀπὸ τῶν πραγμάτων. Ἀπέστειλα δὲ νῦν διὰ τοῦ ἀναγνώστου τὸ μεῖζον καὶ πρότερον, ἐπελθὼν αὐτὸ ὡς ἐμοὶ δυνατόν. τὸ δὲ δεύτερονκαὶ μικρότερον add. Editi Paris. παρακατέσχον, βουλόμενος αὐτὸ μεταγράψαι, καὶ μὴ εὐπορῶν τέωςτέος E. τινὸς τῶν εἰς τάχος γραφόντων. μέχρι γὰρ τοσαύτης ἦλθε πενίας τὰ ἐπίφθονα Καππαδοκῶν. Εὐσεβίῳ, ἐπισκόπῳ Σαμοσάτων Ἐν οἵοις ἡμᾶς ὄντας κατέλαβεν ὁ χρηστὸς ἸσαάκηςἸσαάκιος editi antiqi. αὐτός σοι ἄμεινον διηγήσεται, εἰ καὶ μὴ ἀρκοῦσαν ἔχει τὴν γλῶσσαν, ὥστε τραγικῶς ἐξαγγεῖλαι τὸ ὑπεραῖρον τῶν παθῶν, τοσοῦτον ἦν τῆς ἀρρωστίας τὸ μέγεθος. καὶ τὸ εἰκὸς δὲ παντὶ γνώριμον τῷ ἐμὲ καὶ κατὰ βραχὺ ἐπισταμένῳ. εἰ γὰρ ἐν τῇ δοκούσῃ εὐεξίᾳ τῶν ἀπεγνωσμένων πρὸς τὸ ζῇν ἀσθενέστερον διεκείμην, γινώσκειν ἔξεστι τίς ἂν ἤμην ἐπὶ τῆς ἀρρωστίας. καίτοιγε ἐχρῆν (δὸς γὰρ τῷ πυρετῷ συγγνώμην ἐρεσχελοῦντι), ἐπειδή μοι κατὰ φύσιν ἦν τὸ νοσεῖν, ἐν τῇ μεταβολῇ ταύτῃταύτης quattuor MSS. τῆς ἕξεως ὑγείαςὑγιείας E.", + "candidate_score": 0.629434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_382", + "psc_text": "τῶν τετολμημένων τὴν δίκην, παρέσονται μὲν οἱ παῖδες. τί γὰρ ἄλλο δεῖ γενέσθαι, εἰ τοῦτό σοι κέκριται ; πλὴν ἀλλʼ ἡμεῖς οὐκ οἴδαμεν ποίαν ἔτι χάριν εἰληφότες ἐσόμεθα, ἐάν περ μὴ ἐξαρκέσωμενἐξαρκέσομεν editi antiqi. ἐξελέσθαι τοὺς παῖδας τῆς τιμωρίας. εἰ δὲ αὐτόν σε ἡ ἐπὶ τῆς λεωφόρου ἀσχολία καθέξει, τίς ὁ ὑποδεχόμενος ἐκεῖ τοὺς ἀνθρώπους ; τίς δὲ ὁ μέλλων αὐτοὺς ἀντὶ σοῦ ἀμύνεσθαι ; ἀλλʼ εἰ δοκεῖ σοι ἐλθεῖν αὐτοὺς εἰς ὄψιν καὶ τοῦτο πάντως κέκριται, μέχρι Σασίμων κέλευσον γενέσθαι αὐτῶν τὴν παράστασιν, καὶ αὐτοῦ δεῖξον σεαυτοῦ τὸ πρᾶον τοῦ ἤθους καὶ μεγαλόθυμον. λαβὼν γὰρ ὑποχειρίους τοὺς παροξύναντας, καὶ ἐν τούτῳ τὸ εὐκαταφρόνητονἀκαταφρόνητον E. τῆς σεαυτοῦσῆς editi antiqi. ἀξίας ἐπιδειξάμενος, ἄφες αὐτοὺς ἀβλαβεῖς, ὡς ἐν τοῖς προτέροις γράμμασι παρεκαλέσαμεν, ἡμῖν μὲν διδοὺς τὴν χάριν, παρὰ δὲ Θεοῦ τὴν ἐφʼ οἷς ποιεῖς ἀντίδοσιν ἐκδεχόμενος. Καὶ ταῦτα λέγω, οὐχ ὡς οὕτως ὀφείλοντος τελεσθῆναι τοῦ πράγματος, ἀλλὰ συνενδιδοὺς τῇ ὁρμῇ σου, καὶ", + "candidate_score": 0.629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_363", + "psc_text": "ὅθεν τι καὶ ἡμεῖς συμβαλέσθαι τῇ περὶ τοῦτο σπουδῇ βουληθέντες, ἐνομίσαμεν ἐπιτηδειοτάτην ἀρχὴν τοῖς πράγμασι δώσειν, εἰ, ὥσπερ ἐπὶ κορυφὴν τῶν ὅλων, ἐπὶἐπὶ add. Capps. τὴν σὴν ἀναδράμοιμεν τελειότητα, καὶ σοὶ συμβούλῳ τε χρησαίμεθα καὶ ἡγεμόνι τῶν πράξεων. ὅθεν καὶ τὸ�� ἀδελφὸν Δωρόθεον, τὸν διάκονον τῆς ὑπὸ τὸν τιμιώτατον ἐπίσκοπον Μελέτιον ἐκκλησίας, ἀγαθῷ κεχρημένον περὶ τὴν τῆς πίστεως ὀρθότητα ζήλῳ, καὶ ἐπιθυμοῦντα καὶ αὐτὸν τὴν εἰρήνην τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιδεῖν, πρὸς τὴν σὴν θεοσέβειαν ἀνεπέμψαμεν,ἀνεπέμψαμεν Capps, ἀναπέμψαι MSS. ὥστε, ταῖς σαῖς ὑποθήκαις ἀκολουθοῦντα (ἃς καὶ τῷ χρόνῳ καὶ τῇ τῶν πραγμάτων πείρᾳ, καὶ τῷ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἔχειν τὴν ἐκ τοῦ Πνεύματος συμβουλίαν, ἀσφαλεστέρας ποιεῖσθαι δύνασαι), οὕτως ἐγχειρεῖν τοῖς σπουδαζομένοις. Ὃν καὶ ὑποδέξῃ δηλονότι, καὶ προσβλέψεις εἰρηνικοῖς ὀφθαλμοῖς, στηρίξας τε αὐτὸν τῇ διὰ τῶν προσευχῶν βοηθείᾳ, καὶ ἐφοδιάσας γράμμασι, μᾶλλον δὲ καὶ παραζεύξας τινὰςτισί editi antiqi. τῶν αὐτόθεν σπουδαίων, ἐπὶ τὰ προκείμενα ὁδηγήσεις. ἐφάνη δὲ ἡμῖν ἀκόλουθον ἐπιστεῖλαι τῷ ἐπισκόπῳ Ῥώμης,", + "candidate_score": 0.628428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_890", + "psc_text": "οἷα νῦν ἐνεκάλεσας, τὴν τῶν γραμμάτων ἔνδειαν ἀντὶ μεγίστης ἀδικίας ἡμῖν προφέρων. φίλου γὰρ τὸ ἔγκλημα, καὶ ἀνάμενε τῷ τὰ τοιαῦτα ἀπαιτεῖν ὀφλήματα. οὐ γὰρ οὕτω τις ἄτοπός εἰμι φιλίας χρήστης. Τοῖς κατὰ Νεοκαισάρειαν λογιωτάτοις. Ὅλως μὲν οὐδὲν ἐδεόμην τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην δημοσιεύειν ὑμῖν, οὐδὲ τὰς αἰτίας λέγειν, δι’ ἃς νῦν ἐγὼ ἐπὶ τῶν τόπων εἰμὶ τούτων· καὶ γὰρ οὐδὲ ἄλλως τῶν φανητιώντων ἐγώ, οὐδὲ τὸ πρᾶγμα τοσούτων μαρτύρων ἄξιον. ἀλλʼ, οἶμαι, οὐχ ἃ βουλόμεθα ποιοῦμεν, ἀλλʼ ἐφʼ ἃ προκαλοῦνται ἡμᾶς οἱ καθηγούμενοι. ἐπεὶ· ἔμοιγε τὸ παντελῶς ἀγνοεῖσθαι πλέον ἐσπούδασται ἢ τοῖς φιλοδόξοις τὸ διαφαίνεσθαι. ἐπεὶ δὲ πάντων, ὡς ἀκούω, τῶν κατὰ τὴν ὑμετέραν πόλιν τὰ ὦτα διατεθρύλληται, καὶ εἰσί τινες λογοποιοί, δημιουργοὶ τοῦ ψεύδους, πρὸς αὐτὸ τοῦτο μεμισθωμένοι, οἳ τὰ ἐμὰ ὑμῖν ἐξηγοῦνται, οὐκ ᾠήθην δεῖν περιιδεῖν ὑμᾶς γνώμῃ πονηρᾷ καὶ φωνῇ ῥυπώσῃ δίδασκομένους, ἀλλʼ αὐτὸς εἰπεῖν τὰ ἐμαυτοῦ ὅπως ἔχει. ἐγὼ καὶ διὰ τὴν ἐκ παιδός μοι πρὸς", + "candidate_score": 0.627991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_14", + "bdc_text": "non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_989", + "psc_text": "ἐμά, διὰ τί κρίνομαι ὑπὲρ τῶν ἀλλοτρίων; ἀλλʼ ἐροῦσιν, ὅτι κοινωνὸς Ἀπολλιναρίου ἐγώ, καὶ τῶν τοιούτων δογμάτων τὴν διαστροφὴν ἔχων ἐν ἐμαυτῷ. ἀπαιτηθήτωσαν τὰς ἀποδείξεις. εἰ μὲν γὰρ καρδίαν ἀνθρώπου διερευνᾷν ἴσασι, τοῦτο ὁμολογησάτωσαν, καὶ γνωρίσατε αὐτῶν τὴν περὶ πάντα ἀλήθειαν· εἰ δὲ ἐκ τῶν φαινομένων καὶ πᾶσι προδήλων ἐλέγχουσί μου τὴν κοινωνίαν, δειξάτωσαν ἢ κανονικὰ γράμματα παρʼ ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν διαπεμπόμενα, ἢ παρʼ ἐκείνου πρὸς ἐμέ, ἢ τῶν κληρικῶν τὰς πρὸς ἡμᾶς ἐπιμιξίας, ἢ εἴ τινα αὐτῶν εἰς κοινωνίαν εὐχῆς ἐδεξάμεθά ποτε. εἰ δὲ ἐπιστολὴν προφέρουσι τὴν λοιπὸν πρὸ κέ ἐτῶν γραφεῖσαν αὐτῷ, παρὰ λαϊκοῦ πρὸς λαϊκόν, καὶ οὐδὲ ταύτην ὡς γέγραπται παρʼ ἐμοῦ, ἀλλὰ μεταποιηθεῖσαν, ὑπὸ τίνων δὲ ὁ Θεὸς οἶδε· γνωρίσατε αὐτόθεν τὴν ἀδικίαν, ὅτι οὐδεὶς ἐν ἐπισκοπῇ ὢν ἐγκαλεῖται, εἴ τι κατὰ ἀδιαφορίαν ἐν τῷ λαϊκῷ βίῳ ἀπαρατηρήτως ἔγραψε, καὶ τοῦτο μηδὲ περὶ πίστεως, ἀλλὰ ψιλὸν γράμμα φιλικὴν ἔχον προσηγορίαν. τάχα δὲ κἀκεῖνοι φαίνονται καὶ Ἕλλησι", + "candidate_score": 0.627468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1255", + "psc_text": "Med. τῶν εὐχῶν ἐξόρισον. καὶ τὴν κώμην τὴν ὑποδεξαμένην τὴν ἁρπαγεῖσαν, καὶ φυλάξασαν, ἤτοι ὑπερμαχήσασαν, καὶ αὐτὴν ἔξω τῶν εὐχῶν πανδημεὶ ποίησον· ἵνα μάθωσι πάντες, ὡς ὄφιν, ὡς ἄλλο τι θηρίον, κοινὸν ἐχθρὸν ἡγούμενοι τὸν ἅρπαγα, οὕτως ἀποδιώκεινδιώκειν editi antiqui. αὐτὸν καὶ προΐστασθαι τῶν ἀδικουμένων. Εὐσεβίῳ ἑταίρῳ συστατικὴ ἐπὶ Κυριακῷ πρεσβυτέρῳ Εὐθὺς καὶ κατὰ πόδας τῆς σῆς ἀναχωρήσεως ἐπιστὰς τῇ πόλει, ὅσον ἠθύμησα διαμαρτών σου, τί δεῖ καὶ λέγειν πρὸς ἄνδρα οὐ λόγου δεόμενον, ἀλλὰ πείρᾳ εἰδότα, τῷ τὰοὐ λόγου... εἰδότα, τῷ τὰ οὐ λόγων... εἰδότα τά editi antiqui. ὅμοια πεπονθέναι; ὅσου γὰρ ἦν ἄξιον ἐμοὶ ἰδεῖν τὸν πάντα ἄριστον Εὐσέβιον, καὶ περιπτύξασθαι, καὶ πρὸς τὴν νεότητα πάλιν τῇ μνήμῃ ἐπανελθεῖν, καὶ ὑπομνησθῆναι ἡμερῶν ἐκείνων, ἐν αἷς καὶ δωμάτιον ἡμῖν ἕν, καὶ ἑστία μία, καὶ παιδαγωγὸς ὁ αὐτός, καὶ ἄνεσις, καὶ σπουδή, καὶ τρυφή, καὶ ἔνδεια, καὶ πάντα ἡμῖν ἐξ ἴσουἴσης editi antiqui. πρὸς ἀλλήλους ὑπῆρχε. πόσου οἴει τίθεσθαί με", + "candidate_score": 0.627279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1110", + "psc_text": "ὅτι πάρεσμεν· καὶ γὰρ ἡμέτερον ἦν τὸ χωρίον τὸ ἀποδεδειγμένον εἰς ὑποδοχὴν τῶν συντρεχόντων. ὡς δὲ ἐκ τοῦ ἑτέρου μέρους οὐδεὶς ἦν, οὔτε προτρέχων, οὔτε εὐαγγελιζόμενος τὴν παρουσίαν τῶν προσδοκωμένων, οἱ δὲ παρʼ ἡμῶν ἀποσταλέντες ἐπανῆλθον κατήφειαν πολλὴν καὶ γογγυσμὸν τῶν ἐκεῖ διηγούμενοι, ὡς καινῆς πίστεως παρʼ ἡμῶν καταγγελθείσης· καὶ ἐλέγοντο διορίζεσθαι, ἦ μὴν μὴ ἐπιτρέψειν τῷ ἐπισκόπῳ αὐτῶν πρὸς ἡμᾶς διαβῆναι· ἦλθε δέ τις καὶ γράμμα φέρων ἡμῖν, ἀφωσιωμένον καὶ οὐδεμίαν ἔχον μνήμην τῶν ἐξ ἀρχῆς συγκειμένων. καὶ ὁ πάσης δέ μοι αἰδοῦς καὶ τιμῆς ἄξιος ἀδελφὸς Θεόφιλος, ἕνα τῶν αὐτῷ συνόντων ἀποστείλας, ἐδήλωσέ τινα, ἃ ἐνόμισε καὶ αὐτῷ ἐπιβάλλοντα εἶναι εἰπεῖν καὶ ἡμῖν ἀκοῦσαι πρέποντα. ἐπιστεῖλαι γὰρ οὐκ ἠξίωσεν, οὐ τὸν ἐκ τῶν γραμμάτων ἔλε��χον ὑφορώμενος τοσοῦτον, ὅσον φροντίζων τοῦ μὴ εἰς ἀνάγκην ἐλθεῖν προσειπεῖν ἡμᾶς ὡς ἐπισκόπους· πλήν γε δή, ὅτι σφοδρὰ ἦν τὰ ῥήματα, καὶ ἀπὸ καρδίας ἐκθερμανθείσης ἐξενεχθέντα. ἐπὶ τούτοις διελύθημεν κατῃσχυμμένοι, καὶ συμπεπτωκότες τῇ", + "candidate_score": 0.62689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_461", + "psc_text": "εὐθὺς τοῖς προλαβοῦσιν ἀπάγεσθαι, ἀλλὰ τὸ ἥμισυ τῆς ἀκροάσεως ἀκέραιον διασώζειν πρὸς ἀπολογίαν τῷ μὴ παρόντι. Εὐσεβίῳ, ἐπισκόπῳ Σαμοσατωι Πάλαι ἐπιστείλας τῇ θεοσεβείᾳ σου ἄλλων τέ τινων ἕνεκεν καὶ τοῦ συντυχεῖν ἡμᾶς ἀλλήλοις, διήμαρτον τῆς ἐλπίδος, οὐκ ἀφικομένων τῶν γραμμάτων εἰς τὰς χεῖρας τῆς σῆς τιμιότητος, τοῦ μακαρίου διακόνου Θεοφράστου δεξαμένου μὲν τὰ γράμματα ἡμῶν ἐπί τινα περιοδείαν ἀναγκαίως ἀποδημούντων,ἀποδημοῦντος editi antiqi. μὴ διαπεμψαμένου δὲ τῇ θεοσεβείᾳ, σου, τῷ προκαταληφθῆναι τῇ ἀρρωστίᾳ ὑφʼ ἧς ἐτελεύτησεν. ὅθεν τοσοῦτον ὕστερος ἦλθον τοῦ καιροῦ πρὸς τὸ γράφειν, ὥστε μηδὲ ὄφελός τι ἐλπίζειν ἐκ τῆς ἐπιστολῆς ἔσεσθαι ταύτης, εἰς στενὸν παντελῶς κατακλεισθέντος τοῦ χρόνου. ὁ γάρ τοι θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος Μελέτιος καὶ Θεόδοτος ἐπέταξαν ἡμῖν πρὸς αὐτοὺς διαβῆναι, ἀγάπης τε ἐπίδειγμα τὴνσήν add. E. συντυχίαν ποιούμενοι, καί τινα καὶ διόρθωσιν γενέσθαι τῶν νῦν παραλυπούντων βουλόμενοι. ἀπέδειξάν τε ἡμῖν χρόνον μὲν τῆς συντυχίας τὰ μέσα τοῦ προσιόντος μηνὸς Ἰουνίου, τόπον δὲ ΦαργαμοῦνΦαρμαγοῦν E. τὸ χωρίον, ἐπίσημον", + "candidate_score": 0.626601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_377", + "psc_text": "τὰ πράγματα δείξει, τίς μὲν ὁ κατακολουθῶν σοι ἐπὶ τὰ καλά, τίς δὲ ὁ μετοκλάζων καὶ προδιδοὺς δειλίᾳ τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. ἐὰν δὲ τὰ τῆς ἐκκλησίας προδιδόμενα ᾖ, ὀλίγοςοὐδείς E. μοι λόγος διὰ ῥημάτων πείθειν τοὺς τοσούτου μεσε editi antiqi. τιθεμένους ἄξιον, ὅσονὅσου E. ἂν τιμήσωνται ἄνθρωποι οὔπω ἑαυτοὺςἑαυτοὺς E. μετρεῖν δεδιδαγμένοι. μετʼ οὐ πολὺ γάρ, τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι, ἡ διὰ τῶν ἔργων ἀπόδειξις τὰς συκοφαντίας ἐλέγξει, διοτιὅτι E. προσδοκῶμεν ὑπὲρ τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας τάχα μέν τι καὶ μεῖζον πείσεσθαι· εἰ δὲ μή, πάντως γε τῶν ἐκκλησιῶν καὶ τῶν πατρίδων ἀπελαθήσεσθαι. ἐὰν δὲ καὶ μηδὲν τῶν ἐλπιζομένων γένηται, οὐ μακράν ἐστι τὸ τοῦ Χριστοῦ δικαστήριον. ὥστε, εἰ μὲν τὴν συντυχίαν διὰ τὰς ἐκκλησίας ἐπιζητεῖς ἕτοιμος συνδραμεῖν ὅπουπερ ἂν προκαλῇ·προσκαλῇ editi antiqi. εἰ δέ, ἵνα τὰς συκοφαντίας διαλύσω, οὐ σχολή μοι νῦν ἀποκρίνασθαι περὶ τούτων. Ἡσυχίῳ Οἶδά σου καὶ τὴν πρὸςπερί editi antiqi. ἡμᾶς ἀγάπην, καὶ τὴν περὶ", + "candidate_score": 0.626599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_347", + "psc_text": "ἀδόλου σοι προσαγομένην· πόρρω γὰρ θωπείας δουλοπρεποῦς τὰ ἡμέτερα· καὶ ἔχε ἡμᾶς τῷ καταλόγῳ τῶν σεαυτοῦ φίλων ἐναριθμίους, γράμμασι συνεχέσι σαυτόν τε δεικνὺς καὶ παραμυθούμενος τὴν ἀπόλειψιν. Ἡσυχίῳ Ἐμὲ πολλὰ μὲν ἦν καὶ ἐξ ἀρχῆς τὰ συνάπτοντά σου τῇ τιμιότητι, ὅ τε περὶ λόγους κοινὸς ἔρως, πολλαχοῦ παρὰ τῶν πεπειραμένων περιφερόμενος,συμπεριφερόμενος Codex Medicaeus. ἥ τε πρὸς τὸν θαυμάσιον ἄνδρα ΤερέντιονΤερεντῖνον editi antiqi. ἡμῖν ἐκ παλαιοῦ φιλία. ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ πάντα ἄριστος, καὶ πάσης ἡμῖν οἰκειότητος ὄνομα ἐκπληρῶν, ὁ αἰδεσιμώτατος ἀδελφὸς Ἐλπίδιος εἰς λόγους ἀφίκετο, καὶ ἕκαστα τῶν ἐν σοὶ καλῶν διηγήσατο (δυνατώτατος δέ, εἴπερ τις ἄλλος, καὶ ἀρετὴν ἀνθρώπου καταμαθεῖν, καὶ παραστῆσαι ταύτην τῷ λόγῳ), τοσοῦτον ἡμῖν τὸν ἐπὶ σοὶ πόθον ἐξέκαυσεν, ὥστε εὔχεσθαι ἡμᾶς ἐπιστῆναί σέ ποτε τῇ παλαιᾷ ἑστίᾳ ἡμῶν, ἵνα μὴ ἀκοῇ μόνον, ἀλλὰ καὶ πείρᾳ τῶν ἐν σοὶ καλῶν ἀπολαύσωμεν. ἈταρβίῳΑὐταρκίῳ cod. Claromontanus. Καὶ τί πέρας ἔσται τῆς σιωπῆς, εἰ ἐγὼ μέν, τὰ ἐκ τῆς", + "candidate_score": 0.626001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1314", + "psc_text": "ποιουμένην ἀεί, τὸν βίον ἑαυτῆς ῥυθμίζειν πρὸς ἀπολογίαν τοῦ ἀπαραλογίστου κριτοῦ, ἵνα γένηταί σοι παρρησία ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις ἔμπροσθεν τοῦ τὰ κρυπτὰ τῶν καρδιῶν ἡμῶν ἀποκαλύπτειν μέλλοντος ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐπισκοπῆς αὐτοῦ. Τὴν εὐγενεστάτην θυγατέρα ἀσπαζόμεθα διὰ σοῦ· καὶ παρακαλῶ ἐν τῇ μελέτῃ τῶν λογίωνλόγων editi antiqui. τοῦ Κυρίου διάγειν αὐτήν, ἵνα ἐκτρέφηται ὑπὸ τῆς ἀγαθῆς διδασκαλίας τὴν ψυχήν, καὶ ἐπιδιδῷἐπιδῷ E. πρὸς αὔξησιν καὶ μέγεθος ἡ διάνοια αὐτῆς μᾶλλον ἢ τὸ σῶμα ὑπὸ τῆς φύσεως. ἘλευθέρᾳἸουλίττῃ add. Coisl. recent. Πάνυ ἐμαυτῷ ἐπιβάλλειν κρίνων καὶ διὰ τὸ τῆς ἡλικίας πρεσβυτικὸν καὶ διὰ τὸ τῆς πνευματικῆς διαθέσεως γνήσιον τὴν ἀσύγκριτόν σου εὐγένειαν καὶ ἐν τῇ σωματικῇ παρουσίᾳ ἐπισκέπτεσθαι, καὶ ἀπούσηςἀπούσῃ E. et editi antiqui. μὴ ἀπολιμπάνεσθαι, ἀλλὰ γράμμασιν ἀποπληροῦν τὸ ἐνδέον, ἐπειδὴ εὗρον πρέπουσαν διάκονον τῶν πρὸς τὴν σὴν σεμνότητα γραμμάτων τήνδε δι’ αὐτῆς προσφθέγγομαί σε, προηγουμένως παρορμῶν ἐπὶ τὸ ἔργον τὸ τοῦ Κυρίου, ἵνα σε ὁ ἅγιος Θεὸς", + "candidate_score": 0.625715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_480", + "psc_text": "συντυχὼν τοῖς περὶ Θεόδοτον, παρʼ αὐτῶν λαβεῖν γραμματεῖον πίστεως, καὶ αὐτὸοὗτοι E. προτεῖναι τῷ προειρημένῳ· ἵνα ἀμφότερα γένηται, ἥ τε ὀρθὴ πίστις παρʼ ��ὐτοῦ ὁμολογηθῇ,ὁμολογῆται tres MSS. recen. καὶ αὐτοὶ πληροφορηθῶσι, μηδεμίαν ἔχοντες ἀντιλογίας ὑπόθεσιν ἐκ τοῦ τὰς παρʼ αὐτῶν προτάσεις παραδεχθῆναι. ἀλλὰ πρὶν μαθεῖν τίνος ἕνεκεν συνετύχομεν, καὶ τί ἡμῖν ἐκ τῆς ὁμιλίας κατώρθωται, οἱ περὶ τὸν ἐπίσκοπον Θεόδοτον οὐκέτι ἡμᾶς εἰς τὴν σύνοδον προτρέψασθαι κατηξίωσαν. ἀλλʼ ἀπὸ μέσης ἀνεζεύξαμενἀνέζευξαν editi antiqi. τῆς ὁδοῦ, ἀθυμήσαντες, ὅτι ἀτελεῖς ἡμῖν ποιοῦσι τοὺς ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τῶν ἐκκλησιῶν καμάτους. Μετὰ ταῦτα τοίνυν, ἐπειδὴ κατέλαβεν ἡμᾶς ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπὶ τὴν Ἀρμενίαν ὁδοῦ, εἰδὼς τοῦ ἀνδρὸς τὸ ἰδιότροπον καὶ βουλόμενος ὑπὸἐπί nonnulli MSS. μάρτυρι ἀξιοπίστῳ αὐτός τε ὑπὲρ τῶν πεπραγμένων ἀπολογήσασθαι κἀκεῖνον πληροφορῆσαι, ἦλθον ἐπὶ τὰ Γήτασα τὸν ἀγρὸν τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου Μελετίου, συμπαρόντος μοιμου E. καὶ αὐτοῦ τοῦ προειρημένου Θεοδότου· καὶ οὕτως ἐκεῖ, ἐπειδὴ ἐνεκλήθημεν παρʼ αὐτοῦ ἐπὶ τῇἐπὶ τῇ ...συναφείᾳ περὶ", + "candidate_score": 0.625595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_520", + "psc_text": "ἐξαιτουμένων αὐτὸν πασῶν ἡγήσατο προτιμοτέραν εἶναι τὴν παρʼ ἡμῶν, οὐκ οἶδά πουοἶδά που οἶδʼ ὅπως editi antiqi. μαθὼν εἶναί τινα ἡμῶν λόγον παρὰ τῇ σῇ τελειότητι. ὅπως οὖν μήτε αὐτὸς ψευσθῇ τῶν ἐλπίδων, ἃς ἐφʼ ἡμῖν ἔσχε, καὶ ἡμῖν ὑπάρξῃ πρὸς τοὺς ἐνταῦθα σεμνολογεῖσθαι, παρακέκλησο, δέσποτα ἀνυπέρβλητε, ἐπινεῦσαι πρὸς τὴν αἴτησιν. πάντως δὲ οὐδενὸς χεῖρον τῶν πώποτε φιλοσοφησάντων ἐπέσκεψαι τὰ ἀνθρώπινα, καὶ οἶδας ὡς καλὸς θησαυρὸς πᾶσι τοῖς δεομένοις ὑπουργεῖν προαποκείμενος.προαποκείμενός ἐστι editi antiqi. Τοῖς ἐν Ταρσῷ πρεσβυτέροις Συντυχὼν τῷδε, πολλὴν ἔσχον τῷ ἁγίῳ Θεῷ τὴν χάριν, ὅτι με καὶ διὰ τῆς αὐτοῦ παρουσίας ἀπὸ πολλῶν θλίψεων παρεμυθήσατο, καὶ τὴν ὑμετέραν ἀγάπην ἐναργῶς ἔδειξε δι’ αὐτοῦ. σχεδὸν γὰρ τὸν πάντων ὑμῶν περὶ τὴν ἀλήθειαν ζῆλον ἐν τῇ τοῦ ἑνὸς ἀνδρὸς προαιρέσει κατέμαθον. ἃ μὲν οὖν ἰδίᾳ διελέχθημεν πρὸς ἀλλήλους αὐτὸς ὑμῖν ἀπαγγελεῖ·ἐπαγγελεῖ editi antiqi. ἃ δὲ παρʼ ἐμοῦ γνωρισθῆναι ὑμῶν προσῆκε τῇ ἀγάπῃ, ταῦτά ἐστιν. Ὁ καιρὸς πολλὴν ἔχει ῥοπὴν", + "candidate_score": 0.625106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_14", + "bdc_text": "non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_990", + "psc_text": "ταύτην ὡς γέγραπται παρʼ ἐμοῦ, ἀλλὰ μεταποιηθεῖσαν, ὑπὸ τίνων δὲ ὁ Θεὸς οἶδε· γνωρίσατε αὐτόθεν τὴν ἀδικίαν, ὅτι οὐδεὶς ἐν ἐπισκοπῇ ὢν ἐγκαλεῖται, εἴ τι κατὰ ἀδιαφορίαν ἐν τῷ λαϊκῷ βίῳ ἀπαρατηρήτως ἔγραψε, καὶ τοῦτο μηδὲ περὶ πίστεως, ἀλλὰ ψιλὸν γράμμα φιλικὴν ἔχον προσηγορίαν. τάχα δὲ κἀκεῖνοι φαίνονται καὶ Ἕλλησι καὶ Ἰουδαίοις γράψαντες καὶ μὴ ἔχοντες ἔγκλημα. μέχρι γὰρ σήμερον οὐδεὶς ἐκρίθη ἐπὶ τοιούτῳ πρά��ματι, ἐφʼ ᾧ ἡμεῖς καταδικαζόμεθα παρὰ τῶν διυλιζόντων τοὺς κώνωπας. ὅτι μὲν οὖν οὔτε ἐγράψαμεν ἐκεῖνα, οὔτε συντεθείμεθα αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ ἀναθεματίζομεν τοὺς ἔχοντας ἐκεῖνο τὸ πονηρὸν φρόνημα, τὸ τῆς συγχύσεως τῶν ὑποστάσεων, ἐν ᾧ ἡ ἀσεβεστάτη αἵρεσις τοῦ Σαβελλίου ἀνενεώθη, τοῦτο μὲν οὖν γνώριμον τῷ Θεῷ, τῷ τὰς καρδίας γινώσκοντι, γνώριμον δὲ καὶ πάσῃ τῇ ἀδελφότητι τῇ εἰς πεῖραν ἐλθούσῃ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως. καὶ αὐτοὶ δὲ ἐκεῖνοι, οἱ νῦν σφοδροὶ κατήγοροι ἡμῶν, ἐρευνησάτωσαν τὸ ἴδιον συνειδός, καὶ γνώσονται, ὅτι ἐκ παιδὸς μακρὰν ἐγενόμεθα τῶν τοιούτων", + "candidate_score": 0.624867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_34_36", + "bdc_text": "Atque hac parum pro habeo . Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1298", + "psc_text": "ἐκεῖνος, ὃν ἐκ παιδὸς οἴδαμεν τοσοῦτον πρὸς τὴν ὀρθότητα καὶ τὸν κατησκημένον βίον τῷ τόνῳ χρώμενον, ὥστε ἐγκαλεῖσθαι τὴν ἐνἐπὶ E. duo MSS. τούτοις ἀμετρίαν, ἀποστὰς νῦνom. Med. τοῦ σκοπεῖν πάντα τρόπον ὅ τι χρὴ ποιοῦντα τῷ Θεῷ προσοικειοῦσθαι, ἀποβλέπεις πρὸς τὰ τῷ δεῖνι δοκοῦντα περὶ σοῦ, καὶ τῆς ἑτέρων γνώμης τὴν ζωὴν ἔχεις ἐξηρτημένην, καὶ ὅπως μὴ φίλοις ἄχρηστος, μηδὲ ἐχθροῖς ᾖς καταγέλαστος ἐνθυμῇ, καὶ τὴν παρὰ πολλῶν αἰσχύνην, ὡς δεινόν τι, φοβῇ, καὶ οὐκ ἐννοεῖς, ὅτι ἐν ὅσῳ περὶ ταῦτα τρίβῃ, λανθάνεις σεαυτὸν τῆς προηγουμένης ζωῆς ἀμελῶν; ὅτι γὰρ οὐκ ἐγχωρεῖ ἀμφοτέρων ὁμοῦ περιγενέσθαι, τῶν τε κατὰ τὸν κόσμον τοῦτον πραγμάτων καὶ τῆς κατὰ Θεὸν πολιτείας, πλήρεις μὲν αἱ θεῖαι Γραφαὶ ὧν ἐδίδαξανπλήρεις ... ἐδίδαξαν πλήρης μὲν ἡ θεία Γραφὴ ὧν ἐδίδαξεν ἡμᾶς quatuor MSS. ἡμᾶς· πλήρης δὲ καὶ αὐτὴ ἡ φύσις τῶν τοιούτων ὑποδειγμάτων ἐστίν. ἔν τε γὰρ τῇ κατὰ τὸν νοῦν ἐνεργείᾳ δύο νοῆσαι κατὰ ταὐτὸν", + "candidate_score": 0.624727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_363", + "psc_text": "ὅθεν τι καὶ ἡμεῖς συμβαλέσθαι τῇ περὶ τοῦτο σπουδῇ βουληθέντες, ἐνομίσαμεν ἐπιτηδειοτάτην ἀρχὴν τοῖς πράγμασι δώσειν, εἰ, ὥσπερ ἐπὶ κορυφὴν τῶν ὅλων, ἐπὶἐπὶ add. Capps. τὴν σὴν ἀναδράμοιμεν τελειότητα, καὶ σοὶ συμβούλῳ τε χρησαίμεθα καὶ ἡγεμόνι τῶν πράξεων. ὅθεν καὶ τὸν ἀδελφὸν Δωρόθεον, τὸν διάκονον τῆς ὑπὸ τὸν τιμιώτατον ἐπίσκοπον Μελέτιον ἐκκλησίας, ἀγαθῷ κεχρημένον περὶ τὴν τῆς πίστεως ὀρθότητα ζήλῳ, καὶ ἐπιθυμοῦντα καὶ αὐτὸν τὴν εἰρήνην τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιδεῖν, πρὸς τὴν σὴν θεοσέβειαν ἀνεπέμψαμεν,ἀνεπέμψαμεν Capps, ἀναπέμψαι MSS. ὥστε, ταῖς σαῖς ὑποθήκαις ἀκολουθοῦντα (ἃς καὶ τῷ χρόνῳ καὶ τῇ τῶν πραγμάτων πείρᾳ, καὶ τῷ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἔχειν τὴν ἐκ τοῦ Πνεύματος συμβουλίαν, ἀσφαλεστέρας ποιεῖσθαι δύνασαι), οὕτως ἐγχειρεῖν τοῖς σπουδαζομένοις. Ὃν καὶ ὑποδέξῃ δηλονότι, καὶ προσβλέψεις εἰρηνικοῖς ���φθαλμοῖς, στηρίξας τε αὐτὸν τῇ διὰ τῶν προσευχῶν βοηθείᾳ, καὶ ἐφοδιάσας γράμμασι, μᾶλλον δὲ καὶ παραζεύξας τινὰςτισί editi antiqi. τῶν αὐτόθεν σπουδαίων, ἐπὶ τὰ προκείμενα ὁδηγήσεις. ἐφάνη δὲ ἡμῖν ἀκόλουθον ἐπιστεῖλαι τῷ ἐπισκόπῳ Ῥώμης,", + "candidate_score": 0.621386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_3_5", + "bdc_text": "Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_718", + "psc_text": "εὐαγγελικοῦ ἔχεται βίου. τὸ ἐν ἐγκρατείᾳ εὔτονον, τὸ ἐν προσευχαῖς φιλόπονον, τὸ ἐν φιλαδελφίᾳ συμπαθές, τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν,τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν om. E τὸ τοῦ φρονήματος καταβεβλημένον, ὁ συντριμμὸς τῆς καρδίας,τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν add. E. τὸ τῆς πίστεως ὑγιές, τὸ ἐν σκυθρωπότητι ὁμαλόν, μηδέποτε τῆς ἐννοίας ἡμῶν λειπούσης τοῦ φοβεροῦ καὶ ἀπαραιτήτου δικαστηρίου τὴν μνήμην πρὸς ὃ ἐπειγόμεθα μὲν ἅπαντες, μέμνηνται δὲ αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπʼ αὐτοῦ ἔκβασιν ἀγωνιῶσιν ἐλάχιστοι. Πρὸς ἐλευθέραν Ἐγώ, καὶ πάνυ βουλόμενος συνεχῶς ἐπιστέλλειν τῇ εὐγενείᾳ ὑμῶν, ἐπέσχονἀπέσχον editi antiqi. ἐμαυτὸν ἀεί, μήπως δόξω τινὰς ὑμῖν πειρασμοὺς ἐπεγείρειν διὰ τοὺς φιλέχθρωςφιλεχθῶς editi antiqi. πρὸς ἡμᾶς διακειμένους καί, ὡς ἀκούω, μέχρι καὶ τούτων τὴν ἔχθραν ἐλαύνοντας, ὥστε πολυπραγμονεῖνφιλοπραγμονεῖν E, Harl. εἴ πού τις καὶ γράμμα ἡμέτερον δέχοιτο. ἐπειδὴ δὲ αὐτή, καλῶς ποιοῦσα, κατῆρξας τοῦ γράμματος καὶ ἐπέστειλας ἡμῖν ἃὡς E. ἐχρῆν περὶ τῶν κατὰ τὴντήν om. E ψυχήν σου πραγμάτων ἀνακοινουμένη, προετράπην", + "candidate_score": 0.615604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_990", + "psc_text": "ταύτην ὡς γέγραπται παρʼ ἐμοῦ, ἀλλὰ μεταποιηθεῖσαν, ὑπὸ τίνων δὲ ὁ Θεὸς οἶδε· γνωρίσατε αὐτόθεν τὴν ἀδικίαν, ὅτι οὐδεὶς ἐν ἐπισκοπῇ ὢν ἐγκαλεῖται, εἴ τι κατὰ ἀδιαφορίαν ἐν τῷ λαϊκῷ βίῳ ἀπαρατηρήτως ἔγραψε, καὶ τοῦτο μηδὲ περὶ πίστεως, ἀλλὰ ψιλὸν γράμμα φιλικὴν ἔχον προσηγορίαν. τάχα δὲ κἀκεῖνοι φαίνονται καὶ Ἕλλησι καὶ Ἰουδαίοις γράψαντες καὶ μὴ ἔχοντες ἔγκλημα. μέχρι γὰρ σήμερον οὐδεὶς ἐκρίθη ἐπὶ τοιούτῳ πράγματι, ἐφʼ ᾧ ἡμεῖς καταδικαζόμεθα παρὰ τῶν διυλιζόντων τοὺς κώνωπας. ὅτι μὲν οὖν οὔτε ἐγράψαμεν ἐκεῖνα, οὔτε συντεθείμεθα αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ ἀναθεματίζομεν τοὺς ἔχοντας ἐκεῖνο τὸ πονηρὸν φρόνημα, τὸ τῆς συγχύσεως τῶν ὑποστάσεων, ἐν ᾧ ἡ ἀσεβεστάτη αἵρεσις τοῦ Σαβελλίου ἀνενεώθη, τοῦτο μὲν οὖν γνώριμον τῷ Θεῷ, τῷ τὰς καρδίας γινώσκοντι, γνώριμον δὲ καὶ πάσῃ τῇ ἀδελφότητι τῇ εἰς πεῖραν ἐλθούσῃ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως. καὶ αὐτοὶ δὲ ἐκεῖνοι, οἱ ν��ν σφοδροὶ κατήγοροι ἡμῶν, ἐρευνησάτωσαν τὸ ἴδιον συνειδός, καὶ γνώσονται, ὅτι ἐκ παιδὸς μακρὰν ἐγενόμεθα τῶν τοιούτων", + "candidate_score": 0.606752, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae", + "max_score": 0.703204, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_71", + "psc_text": "singula demonstravi? Cum ergo ipse dicat qui Veritas est (Joan. XIV, 6), Oportebat adimpleri omnia; quomodo isti negant, nisi quia veritati inimici sunt? Si autem obscura esse adhuc dicunt, et hinc ipsum caput audiamus verissimum demonstratorem corporis sui. Cum enim dixisset, quia oportebat adimpleri omnia scripta in Lege Moysi, et Prophetis, et Psalmis de me; tanquam quaereremus utrum in eo quod dixit, de me, illic intelligenda esset Ecclesia, propter id quod scriptum est, Erunt duo in carne una (Gen. II, 24) ; ut non solum de capite, verum etiam de corpore certa divina oracula teneremus, sequitur Evangelista et dicit: Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit illis: Quoniam sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertia die. Hic ipsum caput ostenditur, quod etiam se manibus discipulorum praebuit contrectandum. Vide quemadmodum de corpore adjungat, quod est Ecclesia, ut nos nec in sponso, nec in", + "candidate_score": 0.703204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_26_28", + "bdc_text": "Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_162", + "psc_text": "quid faciant ipsi pisces mali. CAPUT XIX.--49. Omissis ergo istis morarum tendiculis ostendat Ecclesiam vel in sola Africa, perditis tot gentibus, retinendam, vel ex Africa in omnibus gentibus reparandam atque adimplendam: et sic ostendat, ut non dicat, Verum est, quia hoc ego dico, aut quia hoc dixit ille collega meus, aut illi collegae mei, aut illi episcopi, vel clerici, vel laici nostri, aut ideo verum est, quia illa et illa mirabilia fecit Donatus vel Pontius, vel quilibet alius, aut quia homines ad memorias mortuorum nostrorum orant, et exaudiuntur, aut quia illa et illa ibi contingunt, aut quia ille frater noster, aut illa soror nostra tale visum vigilans vidit, vel tale visum dormiens somniavit. Removeantur ista vel figmenta mendacium hominum, vel portenta fallacium spirituum. Aut enim non sunt vera quae dicuntur, aut si haereticorum aliqua mira facta sunt, magis cavere debemus: quod cum dixisset Dominus quosdam futuros esse fallaces, qui nonnulla", + "candidate_score": 0.669495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_17", + "bdc_text": "Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_31", + "psc_text": "gentes, quia eo carebant, tanquam siccitas erat. Erat autem apud illum populum hoc munus in vellere, id est in velamine et quasi in nube secreti, quia nondum fuerat revelatum. Nunc autem videmus orbem terrarum jam revelato rore saginari per Evangelium Domini nostri Jesu Christi, quod tunc in illo tegmine figurabatur: illam vero gentem amisso sacerdotio quod habebat, quia in Scripturis non intelligit Christum, tanquam in sicco vellere remansisse. Nec in talibus tamen rerum figuris, quamvis non videam quid hic aliud possit intelligi, volo quaeramus Ecclesiam. Prorsus quae alicujus vel talis interpretationis indigent, interim seponamus: non quia falsa sunt, quae hoc modo de talibus tanquam involucris interpretando solvuntur; sed quia vel interpretem quaerunt, nolo in eis nostra ingenia comparentur; sed aperta veritas clamet, luceat, in obturatas aures irrumpat, dissimulantium oculos feriat; nemo in eis latebris quaerat falsae suae sententiae locum, omnem conatum contradicendi confundat, omnem frontem impudentis elidat. CAPUT VI.--11. O", + "candidate_score": 0.663418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_71", + "psc_text": "singula demonstravi? Cum ergo ipse dicat qui Veritas est (Joan. XIV, 6), Oportebat adimpleri omnia; quomodo isti negant, nisi quia veritati inimici sunt? Si autem obscura esse adhuc dicunt, et hinc ipsum caput audiamus verissimum demonstratorem corporis sui. Cum enim dixisset, quia oportebat adimpleri omnia scripta in Lege Moysi, et Prophetis, et Psalmis de me; tanquam quaereremus utrum in eo quod dixit, de me, illic intelligenda esset Ecclesia, propter id quod scriptum est, Erunt duo in carne una (Gen. II, 24) ; ut non solum de capite, verum etiam de corpore certa divina oracula teneremus, sequitur Evangelista et dicit: Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit illis: Quoniam sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertia die. Hic ipsum caput ostenditur, quod etiam se manibus discipulorum praebuit contrectandum. Vide quemadmodum de corpore adjungat, quod est Ecclesia, ut nos nec in sponso, nec in", + "candidate_score": 0.661646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_17_19", + "bdc_text": "Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri . absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_71", + "psc_text": "singula demonstravi? Cum ergo ipse dicat qui Veritas est (Joan. XIV, 6), Oportebat adimpleri omnia; quomodo isti negant, nisi quia veritati inimici sunt? Si autem obscura esse adhuc dicunt, et hinc ipsum caput audiamus verissimum demonstratorem corporis sui. Cum enim dixisset, quia oportebat adimpleri omnia scripta in Lege Moysi, et Prophetis, et Psalmis de me; tanquam quaereremus utrum in eo quod dixit, de me, illic intelligenda esset Ecclesia, propter id quod scriptum est, Erunt duo in carne una (Gen. II, 24) ; ut non solum de capite, verum etiam de corpore certa divina oracula teneremus, sequitur Evangelista et dicit: Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit illis: Quoniam sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertia die. Hic ipsum caput ostenditur, quod etiam se manibus discipulorum praebuit contrectandum. Vide quemadmodum de corpore adjungat, quod est Ecclesia, ut nos nec in sponso, nec in", + "candidate_score": 0.655387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32_34", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_2", + "psc_text": "ipsis vel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. In multorum enim manibus illam Epistolam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid verum adversus nos eum dixisse arbitrantes. Sed nunc si legere voluerint quae respondimus, profecto intelligent quid sibi abjiciendum, et quid tenendum sit. Neque enim illa nostra sunt, sicut ipsi possunt considerare, si velint sine studio partium judicare: nam de Scripturis sanctis ita sunt omnia prolata et probata, ut ea negare non possit, nisi qui illarum Scripturarum se inimicum esse profitetur. Sed de illo opere nostro video quid possint dicere illius tam malae causae pertinacissimi defensores: me videlicet absentis Epistolae respondisse, ubi verba mea ille non audiret, quibus continuo responderet. Defendat ergo verba Epistolae suae, et, si potest, ostendat responsionibus meis non ea fuisse refutata atque convicta. Aut si hoc non vult, faciat et ipse huic Epistolae meae, quod ego illi ipsius, cui jam respondi. Illam", + "candidate_score": 0.651293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_31_33", + "bdc_text": "Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_2", + "psc_text": "ipsis vel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. In multorum enim manibus illam Epistolam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid verum adversus nos eum dixisse arbitrantes. Sed nunc si legere voluerint quae respondimus, profecto intelligent quid sibi abjiciendum, et quid tenendum sit. Neque enim illa nostra sunt, sicut ipsi possunt considerare, si velint sine studio partium judicare: nam de Scripturis sanctis ita sunt omnia prolata et probata, ut ea negare non possit, nisi qui illarum Scripturarum se inimicum esse profitetur. Sed de illo opere nostro video quid possint dicere illius tam malae causae pertinacissimi defensores: me videlicet absentis Epistolae respondisse, ubi verba mea ille non audiret, quibus continuo responderet. Defendat ergo verba Epistolae suae, et, si potest, ostendat responsionibus meis non ea fuisse refutata atque convicta. Aut si hoc non vult, faciat et ipse huic Epistolae meae, quod ego illi ipsius, cui jam respondi. Illam", + "candidate_score": 0.647429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_7_9", + "bdc_text": "lingu secissimo . de controversi quorum haec fuit fere summa . Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_232", + "psc_text": "Sicut ergo jam denuo communicans nondum insertus est; sic et antequam visibiliter excommunicetur, quisquis contra veritatem, qua convincitur et arguitur, inimicum gestat animum, jam praecisus est. Ita fit ut et semen bonum, et semen malum, utraque per agrum crescant usque ad messem: id est, et filii regni, et filii maligni utrique per mundum crescant usque in finem saeculi; illis fructum ferentibus cum tolerantia, illis cum sterilitate amaricantibus. 75. Vos autem innitentes tot evidentissimis testimoniis Legis, Prophetarum, Psalmorum, ipsius Domini, et Apostolorum, de sancta Ecclesia toto terrarum orbe diffusa, exigite ab istis ut ostendant de Africa, quod attinet ad partem Donati, aliqua manifesta de canonicis Libris testimonia. Neque enim, sicut jam dixi, ullo modo fieri posset ut Ecclesia, sicut dicunt, et quod absit, tam cito ex tot gentibus peritura, tot testimoniis tam sublimiter et tam indubitanter praedicaretur; et de ista, quam volunt, sua, quae usque in finem, sicut contendunt, permansura fuerat,", + "candidate_score": 0.635744, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.701646, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_11", + "bdc_text": "festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_158", + "psc_text": "Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus, legisque praeceptum suis partibus in unius voluntatis propositum tendit. Hoc ergo quod vobis inter alia contentionem excitavit, quoniam non attinet ad totius legis virtutem, separationem quamdam et seditionem inter vos non debet efficere. Dico autem haec non tanquam cogens vos omnibus modis huic satis optimae et qualiscunque sit, consentire quaestioni; potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una", + "candidate_score": 0.701646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_11_13", + "bdc_text": "festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d. praeterea videri sibi dicebat non re ipsa potius quam 15 . et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_158", + "psc_text": "Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus, legisque praeceptum suis partibus in unius voluntatis propositum tendit. Hoc ergo quod vobis inter alia contentionem excitavit, quoniam non attinet ad totius legis virtutem, separationem quamdam et seditionem inter vos non debet efficere. Dico autem haec non tanquam cogens vos omnibus modis huic satis optimae et qualiscunque sit, consentire quaestioni; potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una", + "candidate_score": 0.69023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_11_13", + "bdc_text": "festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d. praeterea videri sibi dicebat non re ipsa potius quam 15 . et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_157", + "psc_text": "quidem dogmate cuncti consentiunt; cum vero in quadam sententiae parte discordant, licet disciplinae virtute separentur, tamen ad invicem corporis unitate conspirant. Cum haec ita sint, quanto potius justum est vos, magni Dei ministros, in voluntate religionis alterutris esse concordes? Consideremus itaque ratione majori, et ampliori intelligentia cogitemus, si recte se habeat propter parva et vana sermonum certamina fratres fratribus resultare, et honorem concilii per vos impia contentione discerpere, dum ad invicem pro sic parvis et nequaquam necessariis litigatis. Vulgaria sunt haec et infantum fatuitatibus magis accommodanda, quam sacrorum virorum et prudentium intelligentiae consona. Recedamus ergo volentes a tentationibus diabolicis. Magnus Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus,", + "candidate_score": 0.685601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_11", + "bdc_text": "festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_157", + "psc_text": "quidem dogmate cuncti consentiunt; cum vero in quadam sententiae parte discordant, licet disciplinae virtute separentur, tamen ad invicem corporis unitate conspirant. Cum haec ita sint, quanto potius justum est vos, magni Dei ministros, in voluntate religionis alterutris esse concordes? Consideremus itaque ratione majori, et ampliori intelligentia cogitemus, si recte se habeat propter parva et vana sermonum certamina fratres fratribus resultare, et honorem concilii per vos impia contentione discerpere, dum ad invicem pro sic parvis et nequaquam necessariis litigatis. Vulgaria sunt haec et infantum fatuitatibus magis accommodanda, quam sacrorum virorum et prudentium intelligentiae consona. Recedamus ergo volentes a tentationibus diabolicis. Magnus Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus,", + "candidate_score": 0.669964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_11", + "bdc_text": "festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.666622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9_11", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822", + "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.", + "candidate_score": 0.666599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9_11", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_999", + "psc_text": "suum Arcadium designavit Augustum, consulatu Merobaudis secundo et Saturnini ( An. Dom. 383), sexta decima Januarii mensis die. Non longo post tempore aderant undique totius religionis episcopi eodem consulatu, Junio [ ms. Lyr., Julio] mense. SOCRAT., lib. V, cap. 10, p. 267. CAPUT XIX. Quomodo Theodosius examinatione facta haereticorum omnes expulerit et foverit solos orthodoxos. Inter haec evocans imperator Nectarium, tractabat cum eo quid fieret, ut non Christianitas discordaret, sed tota uniretur Ecclesia. Dicebat autem: Oportet examinari quaestionem Ecclesias segregantem: quia dum discordia recederet; concordia Ecclesias congregaret. Hoc audiens Nectarius cogitabat, et evocans Agelium, tunc Novatianorum episcopum, tanquam in fide consortem, indicavit ei votum imperatoris. At ille cum esset rebus aliis venerandus, de dogmate tamen non valebat reddere rationem; sed lectorem suum, Sisinnium nomine, statuit qui pro eo deberet proferre sermonem, virum eloquentem et rebus expertum, summeque scientem non solum sacrarum profundissima litterarum, sed etiam philosophica 339 dogmata. Is ergo", + "candidate_score": 0.665806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9_11", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_55", + "psc_text": "de libertate leges scriptas in manumissionibus anteponi. Constantinus igitur hanc studens sane in omnibus honorabat religionem; erat quippe et per semetipsam gloriosa propter virtutem plurimorum tunc in ea pollentium. SOZOMEN., lib. I, cap. 9, p. 413. CAPUT X. De diversis confessoribus eorumque conversatione. Itaque persecutionibus jam cessantibus, adhuc multi confessorum superstites Ecclesias exornabant; ut fuit Osius Cordubae pontifex, et Amphion Epiphaneiae Ciliciae, et Maximus, qui post Macarium Hierosolymorum tenuit praesulatum, et Paphnutius Aegyptius, per quem aiunt plurima miracula operatum Deum, daemonesque subjecisse, variarumque passionum condonasse ei sanitates. Ferunt autem quod Paphnutius et Maximus ex illis confessoribus fuerunt quos Maximinus imperator in metallis ad opera exercenda damnavit, oculos eorum dextros evellens, et sinistras suras incidens. SOZOMEN., lib. I, cap. 10, p. 414. 211 Secundum eos autem fuisse percepimus Spiridionem Tremithuntis Cypriorum episcopum, ad cujus virtutem demonstrandam sufficere puto quae hactenus de eo servatur opinio. Quanta per eum divino praesidio gesta sint,", + "candidate_score": 0.657784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9_11", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.655541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_8_10", + "bdc_text": "de controversi quorum haec fuit fere summa . Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1272", + "psc_text": "damnationem. Porro Cyrillus cum Juvenale volens se ulcisci contra Joannem, damnavit etiam ipsum. His tali mixtione confusis, cognoscens Nestorius contentionem ad quamdam perniciem pervenisse, Dei Genitricem Mariam vocabat, dicens: Dicatur, inquit, etiam Dei Genitrix Maria, et ea quae afferunt tristitiam conquiescant. Sed nullus eum ex poenitentia talia dicentem suscepit. Quapropter hactenus damnatus, et in exsilium missus, Oasin inhabitare dignoscitur. Hunc ergo terminum tunc synodus habuit. Quae gesta sunt consulatu Bassi et Antiochi ( An. Dom. 431), 18 die Junii mensis. SOCRATES, lib. VII, cap. 33. Edit. Christ. Vales. cap. 34, p. 376. CAPUT VI. Quomodo Joannes Antiochenus Cyrillum damnaverit. Porro Joannes veniens Antiochiam, et plurimos episcoporum colligens, damnavit Cyrillum, cum jam esset in Alexandria. Post paululum vero tempus inimicitias resolventes, ad gratiam sunt regressi, et sedes alterutris reddiderunt. Post damnationem vero Nestorii, dura Constantinopoli turba contra Ecclesiam facta est. Divisus est namque populus propter tepidum ejus, sicut dixi, tractatum. Clerici", + "candidate_score": 0.65427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9_11", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_166", + "psc_text": "in Constantini Vita haec ita dicit. THEODORETUS lib. I. cap. 7, p. 24. Cunctarum igitur Ecclesiarum quae totam Europam, Libyamque, et Asiam replebant, simul erant ministrorum Dei congesta cacumina; unaque orationis domus tanquam a Deo dilatata intrinsecus ferebat omnes in idem, Syros simul, et Cilicas, Phoenicasque, et Arabes, atque Palaestinos, inter hos et Aegyptios, Thebaeos, Libyas, nec non et qui ex Mesopotamia oriuntur, sed etiam Persa ad concilium venit episcopus. Verum nec Scytha defuit ex eorum choro, Pontusque, et Asia, Phrygia, et Pamphylia viros probatissimos praebuerunt. Aderant Thraces, et Macedones, Achivi et Epirotae, et horum quoque interius habitantes. Ipse autem Hispanorum valde famosus Osius unus erat, et simul plurimis assidebat. De regia vero civitate praesul Alexander propter senectutem defuit; presbyteri vero praesentes locum ejus implebant. Talem itaque a saeculo solus unus imperator Constantinus Christo coronam vinculo pacis exornans, suo Salvatori de victoria inimicorum et hostium Deo docibilem [ ed. et", + "candidate_score": 0.654049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9_11", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.653835, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.699792, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_826", + "psc_text": "orationes S. Stephani. Ubi Augustinus episcopus se excusat, quod sermonem facere non potuerit. Habitus ipso die Paschae. De miraculis Dei per orationes beatissimi martyris Stephani libellos solemus audire. Libellus hujus, aspectus est; pro scriptura notitia, pro charta facies demonstratur. Qui nostis quid in illo dolentes videre soleatis, in praesenti gaudentes legite quod videtis: ut Dominus Deus noster abundantius honoretur, et quod in libello conscriptum est, in vestram memoriam conscribatur. Date veniam, quia diuturnum non reddo sermonem: nostis etenim fatigationem meam. Ut heri jejunus tanta agere possem et non deficere, ut et hodie vobiscum loquar, orationes sancti Stephani praestiterunt. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CCCXXI. Ubi libellum sanati hominis promisit, feria secunda Paschae. Diximus quidem hesterno die, sicut meminit Charitas vestra: Hujus libellus, aspectus est. Tamen quia nonnulla nobis indicavit, quae nosse debetis, ad majorem admirationem et Domini nostri gloriam, de suorum sanctorum memoriis, de quibus dictum est, Pretiosa in conspectu", + "candidate_score": 0.699792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_22_24", + "bdc_text": "eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_826", + "psc_text": "orationes S. Stephani. Ubi Augustinus episcopus se excusat, quod sermonem facere non potuerit. Habitus ipso die Paschae. De miraculis Dei per orationes beatissimi martyris Stephani libellos solemus audire. Libellus hujus, aspectus est; pro scriptura notitia, pro charta facies demonstratur. Qui nostis quid in illo dolentes videre soleatis, in praesenti gaudentes legite quod videtis: ut Dominus Deus noster abundantius honoretur, et quod in libello conscriptum est, in vestram memoriam conscribatur. Date veniam, quia diuturnum non reddo sermonem: nostis etenim fatigationem meam. Ut heri jejunus tanta agere possem et non deficere, ut et hodie vobiscum loquar, orationes sancti Stephani praestiterunt. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CCCXXI. Ubi libellum sanati hominis promisit, feria secunda Paschae. Diximus quidem hesterno die, sicut meminit Charitas vestra: Hujus libellus, aspectus est. Tamen quia nonnulla nobis indicavit, quae nosse debetis, ad majorem admirationem et Domini nostri gloriam, de suorum sanctorum memoriis, de quibus dictum est, Pretiosa in conspectu", + "candidate_score": 0.693614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_22_24", + "bdc_text": "eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_833", + "psc_text": "locum nos venire debuisse. Nam et ego Beatitudinem tuam saepius postea videbam per alias civitates in itinere, quo veniebamus, talem prorsus, qualem modo conspicio. Admoniti ergo evidenti auctoritate divina, ad hanc venimus civitatem ante dies ferme quindecim. Passionis meae vel oculi vestri testes sunt, vel miserabilis soror mea, quae ad eruditionem omnium, communis mali praebet exemplum: ut qui in illa qualis ego fuerim vident, in me quantum per Spiritum sanctum suum Dominus sit operatus, agnoscant. Orabam ego quotidie cum magnis lacrymis in loco ubi est memoria gloriosissimi martyris Stephani. Die autem dominico Paschae, sicut alii qui praesentes erant, viderunt, dum orans cum magno fletu cancellos teneo, subito cecidi. Alienatus autem a sensu, ubi fuerim nescio. Post paululum assurrexi, et illum tremorem in corpore meo non inveni. Huic itaque tanto Dei beneficio non ingratus, hunc libellum obtuli; in quo etiam quae de nostris calamitatibus ignorabatis, et quod de mea incolumitate et", + "candidate_score": 0.672893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_22_24", + "bdc_text": "eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_827", + "psc_text": "Dominum, etc. SERMO CCCXXI. Ubi libellum sanati hominis promisit, feria secunda Paschae. Diximus quidem hesterno die, sicut meminit Charitas vestra: Hujus libellus, aspectus est. Tamen quia nonnulla nobis indicavit, quae nosse debetis, ad majorem admirationem et Domini nostri gloriam, de suorum sanctorum memoriis, de quibus dictum est, Pretiosa in conspectu Domini mors sanctorum ejus. (Psal. CXV, 15) ; etiam libellum dare decet, qui habet omnia quae ex ejus ore cognovimus. Sed si Dominus voluerit, hodie parabitur, et vobis die crastino recitabitur. SERMO CCCXXII. Ubi libellum promissum sanati hominis praesentavit, feria tertia Paschae. Hesterno die libellum promisimus Charitati vestrae, ubi de illo sanato audire etiam possitis, quae videre non potuistis. Si ergo placet Charitati vestrae, imo quia placere debet quod et mihi placet, ambo fratres stent in conspectu vestro: ut qui illum non viderant, in isto videant quid ille patiebatur. Stent ergo ambo, unus cui donata est gratia, et alter cui", + "candidate_score": 0.671655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_22_24", + "bdc_text": "eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_825", + "psc_text": "facit. Per conservum beneficia sumamus, honorem et gloriam Domino demus. Quid vobis plus dicam et multum loquar? Legite quatuor versus quos in cella scripsimus, legite, tenete, in corde habete. Propterea enim eos ibi scribere voluimus, ut qui vult legat, quando vult legat. Ut omnes teneant, ideo pauci sunt: ut omnes legant, ideo publice scripti sunt. Non opus est ut quaeratur codex: camera illa codex vester sit. Aliquanto quidem temperius solito processimus: sed quia longa lectio recitata est, et graves aestus sunt, libellum beneficiorum Dei per ipsum, quem lecturi hodie fuimus, in diem dominicum differamus. SERMO CCCXX. De homine sanato per orationes S. Stephani. Ubi Augustinus episcopus se excusat, quod sermonem facere non potuerit. Habitus ipso die Paschae. De miraculis Dei per orationes beatissimi martyris Stephani libellos solemus audire. Libellus hujus, aspectus est; pro scriptura notitia, pro charta facies demonstratur. Qui nostis quid in illo dolentes videre soleatis, in praesenti gaudentes", + "candidate_score": 0.665493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_24_26", + "bdc_text": "Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse . Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_195", + "psc_text": "scriptum est, Respexit illum Dominus. At ille amare flevit (Luc. XXII, 33, 61, 62) . Amara erat recordatio negationis, ut dulcis esset gratia redemptionis. Nisi desertus, non negaret; nisi respectus, non fleret. Odit Deus praesumptores de viribus suis, et tumorem istum in eis, quos diligit, tanquam medicus secat. Secando quidem infert dolorem: sed firmat postea sanitatem. Itaque resurgens Dominus commendat Petro oves suas, illi negatori; sed negatori, quia praesumptori; postea pastori, quia amatori. Nam quare ter interrogat amantem, nisi ut compungat ter negantem? Proinde perfecit postea Petrus gratia Dei, quod primo non potuit fiducia sui. Nam posteaquam illi oves, non Petri, sed suas commendavit, ut non pasceret sibi, sed Domino, annuntiavit ei passionem futuram, quam primo perdiderat; quoniam praepropere festinabat. Cum senior, inquit, factus fueris, alter te cinget, et feret quo tu non vis. Hoc autem dixit, significans qua morte glorificaturus erat Dominum (Joan. XXI, 18 et 19) . Factum", + "candidate_score": 0.658768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23_25", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_826", + "psc_text": "orationes S. Stephani. Ubi Augustinus episcopus se excusat, quod sermonem facere non potuerit. Habitus ipso die Paschae. De miraculis Dei per orationes beatissimi martyris Stephani libellos solemus audire. Libellus hujus, aspectus est; pro scriptura notitia, pro charta facies demonstratur. Qui nostis quid in illo dolentes videre soleatis, in praesenti gaudentes legite quod videtis: ut Dominus Deus noster abundantius honoretur, et quod in libello conscriptum est, in vestram memoriam conscribatur. Date veniam, quia diuturnum non reddo sermonem: nostis etenim fatigationem meam. Ut heri jejunus tanta agere possem et non deficere, ut et hodie vobiscum loquar, orationes sancti Stephani praestiterunt. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CCCXXI. Ubi libellum sanati hominis promisit, feria secunda Paschae. Diximus quidem hesterno die, sicut meminit Charitas vestra: Hujus libellus, aspectus est. Tamen quia nonnulla nobis indicavit, quae nosse debetis, ad majorem admirationem et Domini nostri gloriam, de suorum sanctorum memoriis, de quibus dictum est, Pretiosa in conspectu", + "candidate_score": 0.652837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_91", + "psc_text": "aegrotare, incipit audire praeceptum, et incipit facere, si vere curat recipere bonam et integram valetudinem; cum autem coeperit id facere, non continuo jam sanus est; sed diu observando pervenit ad illam sanitatem, quam minus temperando perdiderat: hoc illi autem prodest quod jam incipit observare, ne augeat aegritudinem, et ut non solum deterior non fiat, sed etiam incipiat melius habere, qui paulatim fit sanus: spes est enim perfectae sanitatis, quando incipit homo minus minusque aegrotare. Sic etiam juste vivere in hac vita, quid est aliud, nisi audire praecepta legis, et facere? Numquid ergo quicumque faciunt praecepta legis, jam sani sunt? Nondum: sed ut sani fiant, faciunt. Non deficiant faciendo: quia paulatim recipitur quod semel amissum est. Si enim cito rediret homo ad pristinam beatitudinem, ludus illi esset peccando cadere in mortem. CAPUT IV. 4. Cum praeceptis medici ferendus etiam dolor sectionis. Cecidit quisque, verbi gratia, in morbum corporis per intemperantiam, natum", + "candidate_score": 0.649859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_15", + "bdc_text": "controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_978", + "psc_text": "et cordibus caeci. CAPUT III. 3. Domini praecepta duo in speciem contraria conciliantur. Sed ne forte occurrat alicui, quod Dominus bona opera velut jubet abscondi, ubi dicit, Cavete facere justitiam vestram coram hominibus, ut videamini ab eis; alioquin mercedem non habebitis apud Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. VI, 1) : debet quaestio ista dissolvi, ut noverimus quemadmodum Domino obtemperemus, nec obtemperare illi non possimus, cum eum contra jubere audimus. Hac dicit, Luceant opera vestra coram hominibus, ut videant bona facta vestra: hac dicit, Cavete facere justitiam vestram coram hominibus, ut videamini ab eis. Vultis nosse quam sit ista quaestio dissolvenda, et nisi dissolvatur, moleste erit, si remaneat insoluta? Quidam homines faciunt bene, et timent videri; et omni studio, quantum possunt, cooperiunt bona opera sua. Captant quando neminem videant: tunc aliquid porrigunt, timentes ne offendant in illud praeceptum ubi dictum est, Cavete facere justitiam vestram coram hominibus, ut videamini", + "candidate_score": 0.631674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_12", + "bdc_text": "praeterea videri sibi dicebat non re ipsa potius quam 15 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_72", + "psc_text": "non vident, quia radii ad longe posita non perveniunt; si autem ad eos aliquid propinquius admoveris, nisi sit intervallum aliquod inter oculos videntis et corpus quod videtur, videri omnino non potest; nam si propius admovendo oculos ipsos, quibus aliquid videtur, contingas, perdito spatio amittitur visio: hoc ergo dico, quoniam tales oculi, qui nonnisi per intervalla et spatia locorum vident quidquid vident, nec nunc possunt videre Deum, nec tunc poterunt, quia ille non est in loco. Aut ergo aliud erit quod videre possint, et quod in loco videri non potest: aut si manebit in eis non posse videre nisi in loco, non videbunt eum qui non est in loco. CAPUT XV. 15. De corpore spirituali, deque invisibili Dei natura quid jam certum. Hoc autem donec de spirituali corpore diligentius requiratur, quod aut intelligatur aut recte credatur, teneamus corpus resurrecturum, teneamus formam corporis nostri, hanc futuram, quam vel Christus exhibuit, vel in", + "candidate_score": 0.624913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_13", + "bdc_text": "et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_615", + "psc_text": "temere judicatis. Tamen, fratres mei, obsecro vos, de potestatibus potest mihi dici: Moneret illum, et bona faceret. Et respondeo ego: Monui, sed non me audivit. Et ibi monui, ubi tu non audisti. Populum quis monet in parte? Vel potuimus unum hominem in parte admonere, et dicere: Sic age, vel sic age, ubi alius nullus esset. Quis ducat populum in partem, et nullo sciente moneat populum? 18. Malus mortuus, bis dolendus. Ista necessitas nos coegit talia vobis loqui, ne malam rationem reddamus Deo de vobis; ne dicatur nobis, Tu moneres, tu dares, ego exigerem (Luc. XIX, 23). CAPUT XX. Avertite ergo vos, ergo omnino avertite vos ab istis cruentis factis. Non ad vos pertineat, cum talia videtis et auditis, nisi misereri. Sed malus mortuus est. Bis dolendus est; quia et mortuus, et malus. Bis dolendus; quia bis mortuus, et temporaliter, et in aeternum. Nam si bonus mortuus esset, affectu humano doleremus;", + "candidate_score": 0.624756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_31", + "bdc_text": "Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_335", + "psc_text": "Cor. III, 7) . Audi etiam et ipsum, de quo agimus, amicum sponsi. Certe cum Christo quasi discipulos habebat, et Christi discipulus non erat: audi illum confitentem se Christi discipulum. Vide illum inter Christi discipulos, et tanto certiorem, quanto humiliorem; tanto humiliorem, quanto majorem. Vide illum facientem quod scriptum est, Quanto magnus es, tanto humilia te in omnibus, et coram Deo invenies gratiam (Eccli. III, 20) . Jam dixit, Non sum dignus corrigiam calceamenti solvere: sed non in hoc se discipulum demonstravit. Qui de coelo, inquit, venit, super omnes est (Joan. III, 31) : nos autem omnes de plenitudine ejus accepimus (Id. I, 16) . Ergo et ipse inter discipulos erat, qui cum Christo discipulos colligebat. Audi apertius fatentem se discipulum: Qui habet sponsam, sponsus est; amicus autem sponsi stat, et audit eum (Id. III, 29) . Et ideo stat, quia audit eum. Stat et audit; quia si non audiat,", + "candidate_score": 0.601952, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.69901, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2847", + "psc_text": "caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis adoretur, qui et suscipitur. » Sexto, Hildemarus: « Sciendum est, inquit, quia sunt multi qui postquam prima vice legunt lectionem hospiti, jam postea nunquam legunt eidem hospiti, etiamsi post unum, vel duos, vel decem annos venerit. Isti tales non regulariter faciunt, eo quod regula dicit hospiti legi lectionem. Jam si humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam", + "candidate_score": 0.69901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.694519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1162", + "psc_text": "minus tamen 273 idonee lectiones. » Antequam vero praedictum lectionarium Paulus concinnaret, auctorum eorum quorum homiliae recitabantur in divinis officiis, nomina haud praecinebantur, uti Carolus in praefata epistola est auctor. De passionibus SS. martyrum ne quidem mentionem facit S. Benedictus. Usus tamen in nonnullis Ecclesiis jam invaluerat ante ejus tempora eas in Ecclesia publice legendi; cujus rei praeclarum habemus S. Augustini testimonium in serm. 2 de S. Stephano, ubi sic loquitur (Serm. 315): « Cum aliorum martyrum vix gesta inveniamus, quae in solemnitatibus eorum recitare possimus, hujus passio in canonico libro est. » Et certe in concilio Carthaginensi III, sub finem saeculi IV celebrato, permissum fuerat legi passiones martyrum, cum anniversarii dies eorum celebrantur. In Regula etiam S. Caesarii ad virgines apud Boll. n. 69 (Jan. 12), decernitur, ut « quando festivitates martyrum celebrantur, prima missa de Evangeliis legatur, reliquae de Passionibus martyrum. » Idem habetur in Regula S. Aureliani", + "candidate_score": 0.691375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2035", + "psc_text": "etiam arridet; quamvis sollicitos maxime in praevidendis lectionibus velim lectores, certumque ad id muneris olim tempus illis assignatum legamus (Cap. 37): « Ad matutinalem, et ad majorem missam, inquiunt Divionenses S. Benigni Consuet mss., accipiens librum in quo legendum est, et 487 secedens in minorem chorum, praevidet lectionem. Quod si juvenis est adhuc in custodia positus, tunc non secedit; sed quantum praevidet, praevidet in majori choro. » Aliquid hujusmodi habet Udalricus lib. II, cap. 34. Et ms. Rituale Affligeniensis monasterii (Apud Haef. lib. X, tract. 2, disq. 2): « De hebdomadario lectore hoc sciendum, et quod infra ambas missas matutinalem scilicet et majorem, lectionem suam praevideat, et affirmat sedens in posteriori loco ubi videri valeat a conventu: et siquidem junior est, aut minus in legendo exercitatus, advocetur aliquis seniorum qui lectionem ejus auscultet, et accentuare doceat secundum usum monasterii observatum. » Id olim in Corbeiensi monasterio praestabat in sacristia, ut", + "candidate_score": 0.690738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1193", + "psc_text": "privatis diebus unam de Novo Testamento, dominicis et sabbato duas lectiones haberent, nec ita frequentes apud eos essent sacerdotes aut levitae. An etiam absolute necessaria sit ad legendum in vigiliis Evangelium ordinatio, quaestio esse posset; quam solvit Boherius dicens: « Haec lectio, quae fit in vigiliis, potest competere non solum non ordinato, imo et mulieri; » et citat. art. ext. de poenit. et remiss. cap. Nova et 20, q. 1, Sanctimoniales. Vide 16 c., q. 1. Quare autem ad vigilias S. Evangelium legi jusserit S. Pater, declarat S. Hildegardis his verbis: « Dominicis autem diebus, et in aliis solemnitatibus post nocturnos Evangelium legi praecipiens, intelligi vult quod omni tempore, videlicet tam in nocte quam die nuntium Dei audiri, et compleri, et per illud Deo serviri debet; et ut etiam audito Evangelio monachi illius Evangelii recordarentur: Ecce nos reliquimus omnia, et secuti sumus te; et etiam hoc intendit, ut si quis", + "candidate_score": 0.690106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3645", + "psc_text": "Bernardus Cassinensis. Et certe antiquiores monachorum Patres suam in conventu fratrum Regulam frequenter legi decernunt. Regula S. Augustini, ex cap. 24, et Tarnatensis singulis hebdomadis in conventu legebantur. Regula S. Aureliani et S. Ferreoli semel in mense, scilicet in calendis. Magister suam quotidie in refectorio legi jubet. Similiter et Regula Cujusdam ad virgines (Cap. 9): « Ante mensam vero semper capitulum Regulae unum aut amplius, si abbatissae placuerit, legatur. » S. Benedictus autem nullum determinate tempus assignavit ad lectionem Regulae, contentus dicere ut saepius in congregatione legatur. Sed antiquus ordinis nostri usus obtinuit ut aliquid ex ea quotidie, saltem semel in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem", + "candidate_score": 0.690004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", + "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", + "candidate_score": 0.688274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2037", + "psc_text": "Ergo aliis diebus, dum officium foris non celebrabatur, in secretario residebat. Sed lecturus tota hebdomada dominica ingrediatur. ] Ad legendum scilicet. Qui ingrediens post missas et communionem. ] Communionem dicit non illam quam facit sacerdos celebrans, sed illam « quam faciunt, seu facere consueverunt fratres diebus dominicis ante altare majus confestim post missam, » ut loquitur Boherius. Et recte omnino post communionem sacram ingreditur, ut ante divino verbo impleatur, quod mox lecturus aliis eructare debet. Petat ab omnibus pro se orari. ] « Quod quidem verbo non petitur, sed provolutione corporali, quae fit iterum in multis coenobiis finita ipsa benedictione, id est oratione, » inquit iterum Boherius. Ut avertat ab eo Deus spiritum elationis. ] Apposite ad hunc locum Petrus Damiani (Opuscul. II, cap. 18): « Lectoribus vitium arrogantiae familiare est, praesertim si cui lepor eloquentiae suppetit, dum patentes Scripturae campos effraenis lingua percurrit, populari favori cor deditum spiritus elationis", + "candidate_score": 0.6862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20_22", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2037", + "psc_text": "Ergo aliis diebus, dum officium foris non celebrabatur, in secretario residebat. Sed lecturus tota hebdomada dominica ingrediatur. ] Ad legendum scilicet. Qui ingrediens post missas et communionem. ] Communionem dicit non illam quam facit sacerdos celebrans, sed illam « quam faciunt, seu facere consueverunt fratres diebus dominicis ante altare majus confestim post missam, » ut loquitur Boherius. Et recte omnino post communionem sacram ingreditur, ut ante divino verbo impleatur, quod mox lecturus aliis eructare debet. Petat ab omnibus pro se orari. ] « Quod quidem verbo non petitur, sed provolutione corporali, quae fit iterum in multis coenobiis finita ipsa benedictione, id est oratione, » inquit iterum Boherius. Ut avertat ab eo Deus spiritum elationis. ] Apposite ad hunc locum Petrus Damiani (Opuscul. II, cap. 18): « Lectoribus vitium arrogantiae familiare est, praesertim si cui lepor eloquentiae suppetit, dum patentes Scripturae campos effraenis lingua percurrit, populari favori cor deditum spiritus elationis", + "candidate_score": 0.68504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20_22", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2847", + "psc_text": "caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis adoretur, qui et suscipitur. » Sexto, Hildemarus: « Sciendum est, inquit, quia sunt multi qui postquam prima vice legunt lectionem hospiti, jam postea nunquam legunt eidem hospiti, etiamsi post unum, vel duos, vel decem annos venerit. Isti tales non regulariter faciunt, eo quod regula dicit hospiti legi lectionem. Jam si humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam", + "candidate_score": 0.68289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_39_41", + "bdc_text": "Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes . Datum illi Tui optimus . G. G. J. Th. atque sacramenta d. D.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1898", + "psc_text": "Omni die dominico, vel sabbato angelum Domini paratum invenio sacrosanctum corpus et sanguinem Domini nostri Jesu Christi secum deferentem; » et quod de S. Severo abbate Agathensi scribunt: « Tantum diebus dominicis post perceptam eucharistiam sumebat escam. » Nimirum cum S. abbate Theona sibi persuasum habebant justius esse, « ut cum hac cordis humilitate qua credimus et fatemur illa sacrosancta mysteria nunquam pro merito nos posse contingere, singulis ea dominicis diebus ob remedium nostrarum aegritudinum praesumamus, quam ut vana persuasione cordis elati, vel post annum dignos eorum participio nos esse credamus. » Ubi quosdam redarguit, qui in monasteriis consistentes, dignius ac devotius se communicaturos existimabant, si different in annum: quibus cum Ambrosio, seu quovis alio dicere potuisset ( De Sacrament. ): « Si quotidianus panis est, cur post annum illum sumis, quemadmodum Graeci in Oriente facere consueverunt? Accipe quotidie quod quotidie tibi prosit; sic vive ut quotidie merearis accipere. »", + "candidate_score": 0.681356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", + "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", + "candidate_score": 0.678539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2847", + "psc_text": "caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis adoretur, qui et suscipitur. » Sexto, Hildemarus: « Sciendum est, inquit, quia sunt multi qui postquam prima vice legunt lectionem hospiti, jam postea nunquam legunt eidem hospiti, etiamsi post unum, vel duos, vel decem annos venerit. Isti tales non regulariter faciunt, eo quod regula dicit hospiti legi lectionem. Jam si humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam", + "candidate_score": 0.678218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2035", + "psc_text": "etiam arridet; quamvis sollicitos maxime in praevidendis lectionibus velim lectores, certumque ad id muneris olim tempus illis assignatum legamus (Cap. 37): « Ad matutinalem, et ad majorem missam, inquiunt Divionenses S. Benigni Consuet mss., accipiens librum in quo legendum est, et 487 secedens in minorem chorum, praevidet lectionem. Quod si juvenis est adhuc in custodia positus, tunc non secedit; sed quantum praevidet, praevidet in majori choro. » Aliquid hujusmodi habet Udalricus lib. II, cap. 34. Et ms. Rituale Affligeniensis monasterii (Apud Haef. lib. X, tract. 2, disq. 2): « De hebdomadario lectore hoc sciendum, et quod infra ambas missas matutinalem scilicet et majorem, lectionem suam praevideat, et affirmat sedens in posteriori loco ubi videri valeat a conventu: et siquidem junior est, aut minus in legendo exercitatus, advocetur aliquis seniorum qui lectionem ejus auscultet, et accentuare doceat secundum usum monasterii observatum. » Id olim in Corbeiensi monasterio praestabat in sacristia, ut", + "candidate_score": 0.677019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846", + "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis", + "candidate_score": 0.67638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20_22", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2028", + "psc_text": "Hanc porro lectionem ad mensam adeo necessariam existimavit S. P. Benedictus, ut ad omnes omnino mensas eam frequentari voluerit; ut indicat absoluta et indeterminata ejus locutio mensis edentium fratrum lectio deesse non debet. Hinc synodus Aquisgranensis (Can. 28): « Servitores non ad unam mensam, sed in propriis locis post refectionem fratrum reficiantur, quibus eadem lectio quae fratribus recitata est, recitetur. » Cujus statuti praxim videre est apud Cluniacenses, quibus « tempore refectionis nunquam deerat lectio utrisque mensis, » ut loquitur Joannes Monachus in Vita S. Odonis, lib. I, num. 30: unde et Udalricus agens de lectore hebdomadario (Lib. II, cap. 34), « librum, inquit, in quo legendum est, in refectorium portat et reportat qui legit ad servitores. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., cap. 37. Idem etiam ex recentioribus Congregationibus institutum amplexi sunt Cassinenses, ubi major est congregatio, Coelestini, Olivetani, et Fulienses, ut in eorum Declarationibus sive Constitutionibus", + "candidate_score": 0.674366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1162", + "psc_text": "minus tamen 273 idonee lectiones. » Antequam vero praedictum lectionarium Paulus concinnaret, auctorum eorum quorum homiliae recitabantur in divinis officiis, nomina haud praecinebantur, uti Carolus in praefata epistola est auctor. De passionibus SS. martyrum ne quidem mentionem facit S. Benedictus. Usus tamen in nonnullis Ecclesiis jam invaluerat ante ejus tempora eas in Ecclesia publice legendi; cujus rei praeclarum habemus S. Augustini testimonium in serm. 2 de S. Stephano, ubi sic loquitur (Serm. 315): « Cum aliorum martyrum vix gesta inveniamus, quae in solemnitatibus eorum recitare possimus, hujus passio in canonico libro est. » Et certe in concilio Carthaginensi III, sub finem saeculi IV celebrato, permissum fuerat legi passiones martyrum, cum anniversarii dies eorum celebrantur. In Regula etiam S. Caesarii ad virgines apud Boll. n. 69 (Jan. 12), decernitur, ut « quando festivitates martyrum celebrantur, prima missa de Evangeliis legatur, reliquae de Passionibus martyrum. » Idem habetur in Regula S. Aureliani", + "candidate_score": 0.673724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20_22", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1373", + "psc_text": "longius resonantem ediderunt. » Sed hoc comitis liberalitate non monachorum expensis. Denique in ms. Chronico Cavensis monasterii (Apud Boll., ad Vit. S. Petr. abbatis Cavens., 4 Mart.) organorum mentionem reperi in dedicatione ecclesiae ab Urbano II facta; sed hoc in summa festivitate, et praesente summo pontifice. Caeterum in nostris Galliis dubito an visa fuerint in monachorum ecclesiis organa ante trecentos aut ad summum quadringentos annos. Porro erravit Navarrus dum asseruit tempore S. Thomae Aquinatis organorum usum nondum receptum fuisse: nam praeter ea quae diximus, anno 757 « delata sunt organa de Graecia, missa ab imperatore cum certis muneribus domno Pippino regi, » ex Chronico S. Benigni Divionensis. Sed de his, quae obiter dicta sunt, satis: venio ad Regulae textum. Ubique credimus divinam esse praesentiam. ] Licet Deum ubique praesentem esse sit res per se nota, ut vix Deum concipiamus quin eum ubique praesentem intelligamus, non defuere tamen qui vel ipso", + "candidate_score": 0.671662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2662", + "psc_text": "Cosmographiae quoque notitiam vobis percurrendam esse non immerito suademus, ut loca singula, quae in libris sanctis legitis, in qua parte mundi sint posita, evidenter agnoscere debeatis. » Inter alios vero Julii oratoris libellum de Cosmographia, Marcellini Constantinopolitanam Hierosolymitanamque descriptionem, et Ptolomei Cosmographiam laudat: alteroque post capite (Cap. 27): « Illud quoque, infit, commonendum esse credidimus, quoniam tam in sacris litteris quam in expositoribus doctissimis multa per schemati, multa per definitiones, multa per artem grammaticam, multa per artem rhetoricam, multa, per dialecticam, multa per disciplinam arithmeticam, multa per musicam, multa per disciplinam geometricam, multa per astronomicam intelligere possumus. » Postea consolatus quorumdam simplicitatem fratrum, qui ad arduum adeo studium haud possunt assurgere, subdit (Cap. 28): « Verumtamen nec illud Patres sanctissimi decreverunt, ut saecularium litterarum studia respuantur, quia exinde non minimum ad sacras Scripturas intelligendas sensus noster instruitur: si tamen divina gratia suffragante, notitia ipsarum rerum sobrie ac rationabiliter inquiratur, non", + "candidate_score": 0.668849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1250", + "psc_text": "S. Mariae in medio Augusti, S. Martini, S. Caeciliae, S. Agathae et S. Agnetis, et S. Benedicti in Quadragesimae diebus; et in calendis Novembris celebratur festivitas omnium SS. Istae omnes, quia per totum mundum celebrantur, ideo sunt praecipuae. Deinde praecipuae sunt omnium SS. qui in illa civitate requiescunt, ubi eorum corpora humata sunt. » Hactenus Hildemarus. Aliter Bernardus festivitates a solemnitatibus ita videtur distinguere, ut solemnitates ad Christi sive sanctorum festa praecipua; festivitates vero ad alia minus praecipua, de quibus officium 12 lectionum celebratur, pertinere videtur. Sed Hildemari sententiam, quam sequuntur Boherius et Menardus, quam etiam indicat Amalarius in Supplemento, praeferrem. 296 Sicut diximus dominico die agendum, ita agatur. Quem in locum Boherius: « Hoc, inquit, adverbium sicut notat identitatem in principiis et finibus vigiliarum; in mediis vero similitudinem ut sequitur, quia ad numerum et dicendi modum refertur. » Quasi diceret, hoc idem sit principium vigiliarum quod in dominica; nempe", + "candidate_score": 0.668782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_610", + "psc_text": "« legerat juvenis libros antiquorum philosophorum, Virgiliique mendacia, quae nolebat jam nec audire, nec discipulos suos legere, Sufficiunt, inquiens, divini poetae vobis, nec egetis luxuriosa sermonis Virgilii vos pollui facundia; » quae totidem verbis de S. Maiolo scribit Syrus in ejus Vita lib. I, c. 14. Vide Vitam S. Odonis, saec. V Bened., et S. Hugonis abbatis Cluniac., auctore Hildeberto Coenoman., n. 18, apud Bollandum 29 April.; et Regul. S. Isid. cap. 9. Orationi frequenter incumbere. ] Exemplo S. Martini, de quo Severus Sulpitius scribit In ejus Vitae lib. I , quod « nunquam hora ulla vel momentum praeteriit, quo non aut orationibus incumberet, aut insisteret lectioni; quanquam etiam inter legendum, aut si quid aliud forte agebat, nunquam animum ab oratione laxabat; nimirum, ut fabriferrariis mos est, qui inter operandum pro quodam laboris levamine incudem suam feriunt, ita Martinus etiam, dum aliud agere videretur, semper 144 orabat. » Et certe,", + "candidate_score": 0.668659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1193", + "psc_text": "privatis diebus unam de Novo Testamento, dominicis et sabbato duas lectiones haberent, nec ita frequentes apud eos essent sacerdotes aut levitae. An etiam absolute necessaria sit ad legendum in vigiliis Evangelium ordinatio, quaestio esse posset; quam solvit Boherius dicens: « Haec lectio, quae fit in vigiliis, potest competere non solum non ordinato, imo et mulieri; » et citat. art. ext. de poenit. et remiss. cap. Nova et 20, q. 1, Sanctimoniales. Vide 16 c., q. 1. Quare autem ad vigilias S. Evangelium legi jusserit S. Pater, declarat S. Hildegardis his verbis: « Dominicis autem diebus, et in aliis solemnitatibus post nocturnos Evangelium legi praecipiens, intelligi vult quod omni tempore, videlicet tam in nocte quam die nuntium Dei audiri, et compleri, et per illud Deo serviri debet; et ut etiam audito Evangelio monachi illius Evangelii recordarentur: Ecce nos reliquimus omnia, et secuti sumus te; et etiam hoc intendit, ut si quis", + "candidate_score": 0.668252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2_4", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2041", + "psc_text": "Post versum vere dictum complente abbate, mox primo abbati, deinde omnibus pacem tradat; deinde in medio omnium mensarum sibi ordinet sellam, et post omnium sessionem ad mensas, petita benedictione, sedeat et ipse in sella cum codice. » Et sic accepta benedictione ingrediatur ad legendum. ] Quem in locum Smaragdus: « Quod autem dicit accepta benedictione ingrediatur ad legendum, subintelligitur a fratribus oratione accepta, et a sacerdote benedictionis collecta, ingrediatur ad lectionem perficiendam. Quae collecta hoc modo, si placet, lectori a sacerdote ante altare datur missa peracta, dicaturque: Averte, quaesumus, Domine, ab hoc famulo tuo spiritum elationis, ut humiliter legens, sensum et intellectum capiat lectionis. Per Dominum nostrum, etc. » Eamdem collectam habet Boherius cum his praemittendis versiculis: Salvum fac servum tuum, et: Mitte ei auxilium de Sancto. Aliam benedictionem profert Hildemarus his verbis: « Capitula vero haec sunt quae debent dici: Salvum fac servum tuum: Deus meus, sperantem in te.", + "candidate_score": 0.668107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3645", + "psc_text": "Bernardus Cassinensis. Et certe antiquiores monachorum Patres suam in conventu fratrum Regulam frequenter legi decernunt. Regula S. Augustini, ex cap. 24, et Tarnatensis singulis hebdomadis in conventu legebantur. Regula S. Aureliani et S. Ferreoli semel in mense, scilicet in calendis. Magister suam quotidie in refectorio legi jubet. Similiter et Regula Cujusdam ad virgines (Cap. 9): « Ante mensam vero semper capitulum Regulae unum aut amplius, si abbatissae placuerit, legatur. » S. Benedictus autem nullum determinate tempus assignavit ad lectionem Regulae, contentus dicere ut saepius in congregatione legatur. Sed antiquus ordinis nostri usus obtinuit ut aliquid ex ea quotidie, saltem semel in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem", + "candidate_score": 0.667166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2028", + "psc_text": "Hanc porro lectionem ad mensam adeo necessariam existimavit S. P. Benedictus, ut ad omnes omnino mensas eam frequentari voluerit; ut indicat absoluta et indeterminata ejus locutio mensis edentium fratrum lectio deesse non debet. Hinc synodus Aquisgranensis (Can. 28): « Servitores non ad unam mensam, sed in propriis locis post refectionem fratrum reficiantur, quibus eadem lectio quae fratribus recitata est, recitetur. » Cujus statuti praxim videre est apud Cluniacenses, quibus « tempore refectionis nunquam deerat lectio utrisque mensis, » ut loquitur Joannes Monachus in Vita S. Odonis, lib. I, num. 30: unde et Udalricus agens de lectore hebdomadario (Lib. II, cap. 34), « librum, inquit, in quo legendum est, in refectorium portat et reportat qui legit ad servitores. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., cap. 37. Idem etiam ex recentioribus Congregationibus institutum amplexi sunt Cassinenses, ubi major est congregatio, Coelestini, Olivetani, et Fulienses, ut in eorum Declarationibus sive Constitutionibus", + "candidate_score": 0.6668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_13_15", + "bdc_text": "et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male . non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis . controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_331", + "psc_text": "Collat., n. 44: « Sane qui propterea non objurgat, quia vel aptius tempus exspectat, vel metuit ne increpati deteriores fiant, et invalidos pejus noceant, hoc non est negligentia, vel cupiditatis occasio, sed consilium charitatis: nam, ut in XX Moralium libro dicitur. Sancti viri cum vident quosdam sua verba despicere, dum eos intelligunt divinitus deseri, gementes conticescunt; unde est illud: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena? scriptum est: Noli arguere derisorem, ne oderit te. Tacent ergo sancti viri, non ut eorum odium timeatur, sed ne illi odiendo pejores fiant. » His concinit S. Bernardus, seu quilibet auctor tractatus de Passione Domini, cap. 19, ubi sic loquitur: « Sunt quandoque malorum vitia arguendo, quandoque tacite sufferenda, secundum quod uniuscujusque, qui talis est, videris expedire; quia non omnes aegroti uno genere medicinae curantur. » Verum si sic miscere debent praelati temporibus tempora, ut correctionem in illud tempus differant quo fructuose eam sustinere", + "candidate_score": 0.665814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_13_15", + "bdc_text": "et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male . non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis . controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_238", + "psc_text": "mea pudicit a tutior erit in eremo, ubi in pace cum paucis, aut sola conversans soli placeam cui me probavi? Nequaquam: nam volenti perperam agere, et desertum abundantiam habet, et nemus umbram, et silentium solitudo; malum quippe, quod nemo videt, nemo arguit; ubi autem non timetur reprehensor, securius accedit tentator, licentius perpetratur iniquitas. In conventu vero bona, si qua facis, nemo prohibet; malum vero facere si vis, non licet; mox etenim a pluribus comperitur, arguitur, emendatur. » Accedit quod jam notavit Petrus Venerabilis Lib. I epist. 20: « Non enim ut in acie fieri solet, multi contra multos, nec ut in duello unus contra unum, sed inusitato praeliandi more solus contra plurimos et numero et virtute praestantes dubia sub sorte contendit » anachoreta. Hac ratione Victorianus abbas Assanensis in Hispania In ejus Vita, n. 19, Boll. 12 Januar. , cum quosdam videret monachos, qui « foris vitam solitariam degebant in", + "candidate_score": 0.663397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_14_16", + "bdc_text": "non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis . controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat . aliquod incurreret .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_329", + "psc_text": "qua dicit: Argue, obsecra, increpa. ] Quae verba sic explicat citatus a Smaragdo S. Hieronymus: Argue peccantes, contestare ne peccent, increpa resistentes; et S. Prosper: Argue coaequales, obsecra seniores, increpa juniores; Richardus de S. Angelo: Argue admonendo, obsecra comminando, increpa ad poenam procedendo. At omnium optimam, ut existimat Smaragdus, apostolicae sententiae expositionem tradit S. Benedictus, cum subdit: Id est miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta. ] « Ac si diceret, inquit Smaragdus, temporibus argutionis misce tempora obsecrationis; » quamvis aliter hunc locum explicent Hildemarus et Bernardus Cassinensis: Abbas nimirum miscet temporibus tempora, cum propter furorem aut aliam alicujus fratris passionem, aliud in tempus differt increpationem, quam ille iratus aut perturbatus ferre non posset, et tunc non modo non prodesse, sed etiam obesse plurimum posset. Egregie enim citatus ab Hildemaro S. Gregorius: « Perturbati, inquit, quid audiant ignorant; sed ad se reducti tanto libentius exhortationis verba recipiunt, quanto se tranquillius toleratos erubescunt;", + "candidate_score": 0.662722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_13_15", + "bdc_text": "et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male . non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis . controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_332", + "psc_text": "Domini, cap. 19, ubi sic loquitur: « Sunt quandoque malorum vitia arguendo, quandoque tacite sufferenda, secundum quod uniuscujusque, qui talis est, videris expedire; quia non omnes aegroti uno genere medicinae curantur. » Verum si sic miscere debent praelati temporibus tempora, ut correctionem in illud tempus differant quo fructuose eam sustinere possint subditi; non minus tenentur et ipsi ea exspectare tempora quibus eam utiliter queant inferre, ut nunquam perturbato adhuc animo peccantes puniant, ne forte plus vindictae quam rationi et justitiae tribuere videantur: « Sane quia mox ut infertur injuria [egregium B. Petri Damiani monitum Opusc. 18, dissertat. 3, cap. 4 ], perturbatur animus, vix rectum 80 illico valet promulgare judicium: sicut enim intuentis visum aqua dum quiescit admittit, si turbatur obtundit; sic humanus animus in ipso perturbationis articulo inoffensam recti judicii regulam et lineam non attendit, unde necesse est ut in posterum sententia differatur, quatenus aequata justitiae lance, judicium quod", + "candidate_score": 0.662508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_38_40", + "bdc_text": "in Paulius Saxoni consules d. venerandissime tuos omnes . Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes . Datum illi Tui optimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1176", + "psc_text": "omnes, Amen. Et subsequatur mox abbas hymnum Te decet laus. Et data benedictione, incipiant matutinos. Qui ordo vigiliarum, omni tempore, tam aestatis quam hiemis, aequaliter in die dominico teneatur: nisi forte (quod absit) tardius surgant, aliquid de lectionibus breviandum est aut responsoriis: quod tamen omnino caveatur ne proveniat. Quod si contigerit, digne inde satisfaciat Deo in oratorio per cujus evenerit neglectum. COMMENTARIUS. Speciale sacris dominicarum vigiliis caput consecravit S. P. Benedictus. Hoc nimirum decebat noctes illas reverendissimas, ut eas vocat S. Columbanus; hoc postulabat praecipua inter alias hujus diei solemnitas et praerogativa: haec est enim dies quam fecit Dominus, in qua laetari et exsultare omnes Christi fideles David invitat. « In hac die, inquit Boherius in primo comm., mundus sumpsit exordium, in hac per resurrectionem et mors interitum, et vita accepit principium. Haec est dies consecrata, dies Domini vocata, dies plena gratia, dies felix, dies chara, dies dulcis, non amara.", + "candidate_score": 0.656733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2_4", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2848", + "psc_text": "humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam exstitit S. Benedicto lectionem adhibere hospitibus; nam in Regula abbatis Isaiae haec lego (Cap. 33): « Hilariter occurre extero, et saluta illum, ne discessus vester ab invicem sit cum detrimento; et cave ne cum advenerit ad te interroges illum inutilia 681 tibi; sed postula ab illo ut oret, et cum sederit, dic illi: Quomodo vales, frater mi? et exhibe illi librum aliquem ad legendum. » Et post haec omnis ei exhibeatur humanitas. ] Omnis humanitas Smaragdo « dicitur omnis miserantis affectus, et obsequium plenum et perfectum amoris, quod hospitibus exhiberi oportet in cibi, et potus, et omnium illis competentium administrationem.", + "candidate_score": 0.656633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2_4", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1216", + "psc_text": "fratris negligentis; 2º ut satisfactio fiat in oratorio, « ut quia in omnibus fratribus negligenter agens deliquit, infit Smaragdus, ab omnibus satisfaciens videatur, et pro ejus delicto omnibus Cunctipotentis imploretur misericordia. » CAPUT XII. Quomodo matutinorum solemnitas agatur. In matutinis dominico die in primis dicatur sexagesimus sextus psalmus sine antiphona in directum. Post quem dicatur quinquagesimus cum Alleluia. Post quem dicatur centesimus septimus decimus et sexagesimus secundus. Inde benedictiones et laudes, lectio una de Apocalypsi ex corde, et responsorium, et Ambrosianum, versus, canticum de Evangelio, litania: et completum est. COMMENTARIUS. 287 In matutinis. ] Id est laudibus, quas matutinorum nomine appellabant veteres, a voce matuta, hoc est aurora, eo quod ea oriente inciperentur. Nunc vero matutinorum nomine intelligimus vigilias nocturnas, quas etiam ita appellatas olim fuisse probat Menardus noster ex conc. Turon. II, can. 18, et Mabillonius in lib. II de Antiqua Liturgia Gallicana. Atque ita Beda in Vita S.", + "candidate_score": 0.655755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_39_41", + "bdc_text": "Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes . Datum illi Tui optimus . G. G. J. Th. atque sacramenta d. D.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1176", + "psc_text": "omnes, Amen. Et subsequatur mox abbas hymnum Te decet laus. Et data benedictione, incipiant matutinos. Qui ordo vigiliarum, omni tempore, tam aestatis quam hiemis, aequaliter in die dominico teneatur: nisi forte (quod absit) tardius surgant, aliquid de lectionibus breviandum est aut responsoriis: quod tamen omnino caveatur ne proveniat. Quod si contigerit, digne inde satisfaciat Deo in oratorio per cujus evenerit neglectum. COMMENTARIUS. Speciale sacris dominicarum vigiliis caput consecravit S. P. Benedictus. Hoc nimirum decebat noctes illas reverendissimas, ut eas vocat S. Columbanus; hoc postulabat praecipua inter alias hujus diei solemnitas et praerogativa: haec est enim dies quam fecit Dominus, in qua laetari et exsultare omnes Christi fideles David invitat. « In hac die, inquit Boherius in primo comm., mundus sumpsit exordium, in hac per resurrectionem et mors interitum, et vita accepit principium. Haec est dies consecrata, dies Domini vocata, dies plena gratia, dies felix, dies chara, dies dulcis, non amara.", + "candidate_score": 0.655318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2_4", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1193", + "psc_text": "privatis diebus unam de Novo Testamento, dominicis et sabbato duas lectiones haberent, nec ita frequentes apud eos essent sacerdotes aut levitae. An etiam absolute necessaria sit ad legendum in vigiliis Evangelium ordinatio, quaestio esse posset; quam solvit Boherius dicens: « Haec lectio, quae fit in vigiliis, potest competere non solum non ordinato, imo et mulieri; » et citat. art. ext. de poenit. et remiss. cap. Nova et 20, q. 1, Sanctimoniales. Vide 16 c., q. 1. Quare autem ad vigilias S. Evangelium legi jusserit S. Pater, declarat S. Hildegardis his verbis: « Dominicis autem diebus, et in aliis solemnitatibus post nocturnos Evangelium legi praecipiens, intelligi vult quod omni tempore, videlicet tam in nocte quam die nuntium Dei audiri, et compleri, et per illud Deo serviri debet; et ut etiam audito Evangelio monachi illius Evangelii recordarentur: Ecce nos reliquimus omnia, et secuti sumus te; et etiam hoc intendit, ut si quis", + "candidate_score": 0.655118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_39_41", + "bdc_text": "Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes . Datum illi Tui optimus . G. G. J. Th. atque sacramenta d. D.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1334", + "psc_text": "mater est, quae et idipsum lumen portat in mente, quod illa dudum gestavit in ventre, advesperascente jam die digna Deum laude magnificat, et de collatis beneficiis gratias agens, spiritus ejus in Deo salutari suo gratulabunda exsultat. » Completorium autem. ] Ita ultimam diei horam canonicam S. Benedictus appellat, qua cuncta diei complemus officia. Ita etiam S. Isidorus in Regul. c. 7. Sed in lib. I de offic. eccles., cap. 21, completas vocat, nonnulli Patres completam. S. Columbanus Regul. c. 7, initium noctis; Fructuosus Bracar. episc., primam noctis horam, forte quia dicebatur in crepusculo vespertino, ut videre est apud Eddium (Saec. IV, part. 1) in Vita S. Wilfridi, c. 64, sive instante noctis articulo, ut in Hist. translat. S. Genulfi (Saec. IV, part. 2), n. 25. Et haec forsitan erit hora quam S. Basilius petitionem appellat. Trium psalmorum dictione terminetur. ] Apposite ad hunc locum S. Ambrosius (Lib. V in Hexam.,", + "candidate_score": 0.652716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_39", + "bdc_text": "Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1898", + "psc_text": "Omni die dominico, vel sabbato angelum Domini paratum invenio sacrosanctum corpus et sanguinem Domini nostri Jesu Christi secum deferentem; » et quod de S. Severo abbate Agathensi scribunt: « Tantum diebus dominicis post perceptam eucharistiam sumebat escam. » Nimirum cum S. abbate Theona sibi persuasum habebant justius esse, « ut cum hac cordis humilitate qua credimus et fatemur illa sacrosancta mysteria nunquam pro merito nos posse contingere, singulis ea dominicis diebus ob remedium nostrarum aegritudinum praesumamus, quam ut vana persuasione cordis elati, vel post annum dignos eorum participio nos esse credamus. » Ubi quosdam redarguit, qui in monasteriis consistentes, dignius ac devotius se communicaturos existimabant, si different in annum: quibus cum Ambrosio, seu quovis alio dicere potuisset ( De Sacrament. ): « Si quotidianus panis est, cur post annum illum sumis, quemadmodum Graeci in Oriente facere consueverunt? Accipe quotidie quod quotidie tibi prosit; sic vive ut quotidie merearis accipere. »", + "candidate_score": 0.652591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_14_16", + "bdc_text": "non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis . controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat . aliquod incurreret .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3689", + "psc_text": "coram omnibus emendanda: unde et hanc periodum cum hac interpunctione scribit: Peccantes coram omnibus, arguantur, supple: coram omnibus. Ita quoque S. Augustinus hunc Apostoli locum: Peccantes coram omnibus arguantur, conciliat cum illa Matthaei sententia: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum (Serm. 82, de Script.) . « Ipsa, inquit, corripienda sunt coram omnibus, quae peccantur coram omnibus. Ipsa corripienda sunt secrete, quae peccantur secretius. Distribuite tempora, et concordat Scriptura. » Hunc etiam Regulae locum de peccatis publicis interpretantur Smaragdus, Richardus de S. Angelo, Boherius, Turrecremata, Matthias Lambertus. Atque ita in Regula Tarnatensi decernitur (Cap. 8), ut « quaecunque absque testibus admittuntur, si ad abbatis notitiam pervenerit, secretius emendetur; si omnibus innotuerit, coram omnibus est reus admissi criminis arguendus. » 886 Ejus rei praxim videre est in antiquis Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, auctore Udalrico, ubi haec leguntur: « Sunt adhuc apud nos alia genera correctionis, quae", + "candidate_score": 0.652506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_39", + "bdc_text": "Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2044", + "psc_text": "dicit: Salvum fac servum tuum: Mitte ei, Domine, auxilium de Sancto. Dominus custodiat te ab omni malo. Deinde absque salutatione: Dominus custodiat introitum tuum, et exitum tuum, et auferat a te spiritum elationis. Amen. » Exstat etiam apud Udalricum, lib. II, cap. 34. Praeter hanc benedictionem, solet et alia dari in refectorio priusquam incipiat lectionem, de qua Boherius: « Finito tamen versu in refectorio, stans in medio petit sibi iterum benedici, inclinans donec fuerit benedictio subsecuta. » Et Udalricus cum Benignianis Consuetudinibus (Lib. II, c. 34): « Cum primum domnus abbas vel prior consederit, petit lector benedictionem, et accelerat lectionem adoriri. » Et de hac forte benedictione capiendus est can. 62 concil. Aquisg.: « Ut abbas, praepositus, et decanus quamvis presbyteri non sint, lectoribus benedictionem tribuant; » et can. 67: « Ut lector stando benedictionem postulet. » Summumque fiat silentium ad mensam. ] Duplex hic silentium a S. P. Benedicto", + "candidate_score": 0.652112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23_25", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.649303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23_25", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2680", + "psc_text": "liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset instituta, tanta meditationis instantia spiritualis scientiae perfectionem conabatur assequi, ut consentiente cum ingenio lectione, duplicato naturae et industriae bono, eruditissima redderetur. Atque ut melius scias quibus potissimum studiis animum informaret, audi Rodulfum ipsius Vitae scriptorem hoc modo prosequentem: Sed et dicta SS. Patrum, et decreta canonum, totiusque ecclesiastici ordinis jura plenitudini perfectionis adjecit. Eo in Parthenone non parvus ancillarum Dei numerus collectus est, quae ad exemplum beatae magistrae, coelestis disciplinae studiis instituebantur, et in tantum doctrina ejus proficiebant, ut plures ex illis postmodum magistrae fierent aliarum, ita ut nulla, aut etiam rara in illis regionibus essent monasteria feminarum quae non", + "candidate_score": 0.648216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_39", + "bdc_text": "Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1139", + "psc_text": "Damiani (Lib. de Dominus vobiscum, cap. 2): « Lecturus magnae humilitatis gratia non a sacerdote, sed ab eo cui sacerdos jusserit, se postulat benedici dicens: Jube, domne, benedicere. Sacerdos autem ut tantae humilitatis vicem reddat, non subjecto cuiquam benedicendi delegat officium, non per semetipsum benedictionem dare praesumit, sed prius ut a Deo, qui est super omnia benedictus, praerogetur, exposcit. » Sedentibus omnibus in scamnis. ] Nota quam vilem et humilem velit esse oratorii supellectilem, qui sedentibus non superba subsellia, sed sola concedit scamna. Ita veteres monachi sedilibus humillimis insidentes ad vocem psallentis a Cassiano describuntur (Lib. II, cap. 12). Ita etiam de nostris legimus in lib. II de Gestis SS. Rotonensium cap. 5. Porro licet Petrus Boherius hunc locum exponens dicat in hac expresse Regula non contineri, num standum an sedendum sit quando psalmi canuntur, ex his tamen S. Benedicti verbis satis apposite intulit Menardus, instituti nostri monachis inter psallendum", + "candidate_score": 0.644953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_14_16", + "bdc_text": "non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis . controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat . aliquod incurreret .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_331", + "psc_text": "Collat., n. 44: « Sane qui propterea non objurgat, quia vel aptius tempus exspectat, vel metuit ne increpati deteriores fiant, et invalidos pejus noceant, hoc non est negligentia, vel cupiditatis occasio, sed consilium charitatis: nam, ut in XX Moralium libro dicitur. Sancti viri cum vident quosdam sua verba despicere, dum eos intelligunt divinitus deseri, gementes conticescunt; unde est illud: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena? scriptum est: Noli arguere derisorem, ne oderit te. Tacent ergo sancti viri, non ut eorum odium timeatur, sed ne illi odiendo pejores fiant. » His concinit S. Bernardus, seu quilibet auctor tractatus de Passione Domini, cap. 19, ubi sic loquitur: « Sunt quandoque malorum vitia arguendo, quandoque tacite sufferenda, secundum quod uniuscujusque, qui talis est, videris expedire; quia non omnes aegroti uno genere medicinae curantur. » Verum si sic miscere debent praelati temporibus tempora, ut correctionem in illud tempus differant quo fructuose eam sustinere", + "candidate_score": 0.644632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2_4", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1103", + "psc_text": "excederet fidem, nisi id referret testis oculatus et sincerus; eum scilicet « sub una quondam lectione Danielem totum dum tertius lecturus assurrexisset, explevisse. » His omnibus suffragari videtur Boherius in primo commentario ad cap. 11, sic scribens: « In majoribus noctibus majores lectiones recitari consueverunt, et psalmi ac responsoria spatiosius decantari. » Praeterea docet Menardus S. Benedictum ad singulos psalmos Aegyptiorum monachorum more orationes interposuisse; id quod etiam decernunt S. Isidorus in Regula 7; S. Fructuosus cap. 3, et Magister cap. 33. Adde quod S. Pater psalmos cum antiphonis cantari praecipit: quod de inserendis singulis psalmorum versiculis antiphonis, ut supra vidimus in ecclesia Turonensi, non sine fundamento interpretari posset aliquis. Quae cum ita se habeant, nemo jam non videt qua ratione etiam in nocte prolixiori vigilias ad auroram usque producere possent; alioquin si matutinas laudes una cum nocturnis mediis adhuc in tenebris persolvissent, non septies exemplo prophetae, sed sexies laudem", + "candidate_score": 0.644615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2_4", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1068", + "psc_text": "matutinalis synaxis, ut B. permittit Benedictus in oratorio peculiaris orationis gratia remorari. » Quod vero S. Pater ait a fratribus qui Psalterii vel lectionum aliquid indigent, sic intelligit Menardus, ut fratres qui Psalterio aut lectione non indigent, liberas hoc per intervallum horas habeant, quia non omnia dici momenta S. Pater minutatim prosecutus est, neque ordinavit quid inter laudes et primam fieri deberet, neque tempore jejunii quid a vesperis ad collationis lectionem. Sed Hildemarus, ut modo dicebamus, censet ei qui nihil se indigere credit talem ab abbate Scripturae quaestionem esse proponendam, quam ille difficile solvat. Verum cum Regulae textum non solum de praevidendis lectionibus et Psalterio memoriter addiscendo, sed etiam de studio scrutandisque Scripturae locis difficilioribus explicuerimus; nullusque sit qui his non indigeat, omnes aequaliter hic Regulae locus tangere dicendus est; possetque ita intelligi: A fratribus qui omnes indigent Psalterio et lectione, meditationi inserviatur: nam verba illa qui indigent notant causam", + "candidate_score": 0.64337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_39", + "bdc_text": "Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2041", + "psc_text": "Post versum vere dictum complente abbate, mox primo abbati, deinde omnibus pacem tradat; deinde in medio omnium mensarum sibi ordinet sellam, et post omnium sessionem ad mensas, petita benedictione, sedeat et ipse in sella cum codice. » Et sic accepta benedictione ingrediatur ad legendum. ] Quem in locum Smaragdus: « Quod autem dicit accepta benedictione ingrediatur ad legendum, subintelligitur a fratribus oratione accepta, et a sacerdote benedictionis collecta, ingrediatur ad lectionem perficiendam. Quae collecta hoc modo, si placet, lectori a sacerdote ante altare datur missa peracta, dicaturque: Averte, quaesumus, Domine, ab hoc famulo tuo spiritum elationis, ut humiliter legens, sensum et intellectum capiat lectionis. Per Dominum nostrum, etc. » Eamdem collectam habet Boherius cum his praemittendis versiculis: Salvum fac servum tuum, et: Mitte ei auxilium de Sancto. Aliam benedictionem profert Hildemarus his verbis: « Capitula vero haec sunt quae debent dici: Salvum fac servum tuum: Deus meus, sperantem in te.", + "candidate_score": 0.641012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2_4", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1892", + "psc_text": "Hujus exceptionis varias rationes afferunt antiqui Regulae commentatores. Imprimis Hildemarus mentem suam ita explicat: « Consuetudo namque fuit in illa terra, sicut et hodie faciunt canonici, post missam statim incipere sextam. Voluit itaque B. Benedictus tollere hanc consuetudinem; ideo dixit usque ad missam sustineant, ut dum ante missam non audet lector manducare, facto intervallo propter illum illa consuetudo rumperetur. » Aliter Smaragdus: « Quod autem dicit usque ad missas sustineant, intelligitur usque ad missam principalem, quae ab omnibus solemniter canitur. Nam sunt plerique monachorum ministeriales, qui mane audiunt missam, et comedunt, et pergunt quo volunt, et dicunt se missas audisse, et ita comedisse: quod vitium praevidens, et prohibens B. Benedictus dixit: In diebus solemnibus usque ad missas sustineant. » Boherius vero in primo commentario: « Forte quia habent spectare lectorem mensae in hujusmodi mixto. Lector enim in fine missae majoris jejunus recipit licentiam, et benedictionem legendi; et tunc expone Solemnibus,", + "candidate_score": 0.64049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2_4", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2028", + "psc_text": "Hanc porro lectionem ad mensam adeo necessariam existimavit S. P. Benedictus, ut ad omnes omnino mensas eam frequentari voluerit; ut indicat absoluta et indeterminata ejus locutio mensis edentium fratrum lectio deesse non debet. Hinc synodus Aquisgranensis (Can. 28): « Servitores non ad unam mensam, sed in propriis locis post refectionem fratrum reficiantur, quibus eadem lectio quae fratribus recitata est, recitetur. » Cujus statuti praxim videre est apud Cluniacenses, quibus « tempore refectionis nunquam deerat lectio utrisque mensis, » ut loquitur Joannes Monachus in Vita S. Odonis, lib. I, num. 30: unde et Udalricus agens de lectore hebdomadario (Lib. II, cap. 34), « librum, inquit, in quo legendum est, in refectorium portat et reportat qui legit ad servitores. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., cap. 37. Idem etiam ex recentioribus Congregationibus institutum amplexi sunt Cassinenses, ubi major est congregatio, Coelestini, Olivetani, et Fulienses, ut in eorum Declarationibus sive Constitutionibus", + "candidate_score": 0.640031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23_25", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1210", + "psc_text": "videre est in lib. I de Ecclesiastica Cura Caroli Magni, in cujus cap. 7 haec leguntur: « Finem vero lectionis sono gutturis designavit (Carolus imperator), ad quem universi ita intente suspensi erant, ut sive finita sententia, sive in media distinctione, sive subdistinctione significaret, nullus sequens superius aut inferius inciperet quantumcunque incongruum initium vel finis videretur. » In plurimis tamen monasteriis usus obtinuerat ut pridie lectiones terminarentur ab uno aliquo cui haec cura demandata erat, qui singulis indicabat lectoribus quid quantumque quis legere deberet. Hic erat ut plurimum cantor sive armarius: « Lectiones ab armario pridie ante sint terminatae et correctae, » inquiunt mss. Consuet. Germaniae. Et lib. Usuum Cisterc. (Cap. 11): « Prima dominica Septuagesimae . . . incipiatur lectio Genesis, vel aliorum librorum, ut diximus, ibi ubi cantor lectiones vigiliarum usque ad quadragesimam debere finire praeviderit. » Et infra (Cap. 16): « Librum Jeremiae prophetae his diebus tam in", + "candidate_score": 0.639597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_27_29", + "bdc_text": "Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo . legentes agant , in ultoni profecto huic disputationem d. males oculis perstrinxit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1452", + "psc_text": "comment. exscribit Boherius; in secundo vero: « Lectisternia, inquit, id est lectorum stramenta, » de quibus c. 55, ad quod remittit: « Stramenta lectorum matta, sagum, laena, et capitale. » Denique Richardus de S. Angelo: « Lectisternia, id est ordines, seu ordinationes lectorum. » Ad quem accedit Theobaldus Artaldus hunc locum Gallice ita reddens: Ils doivent avoir et garder les lieux et situations de leurs couches. Ex his omnibus sententiis duae omnino videntur probabiles. Prima, quam refert Bernardus Cassinensis, qua lectisternia dicuntur lecti strati, seu lecti cum suo stramento. Eam sequitur Menardus hunc in locum ita scribens: « Lectisternia sunt lecti. Sidonius epist. 15, l. 4: Epulum multiplex et capacissima lectisternia para. Acta S. Findani, c. 4: Pro lectisterniis lapides velatos inter fratres pausans occulte corpori supposuit. » Concinit antiqua versio Gallica Regulae S. Benedicti: Les lits soient appareillés comme il appartient à leur conversation; et versio Guidonis: Et aient", + "candidate_score": 0.633296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_27_29", + "bdc_text": "Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo . legentes agant , in ultoni profecto huic disputationem d. males oculis perstrinxit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2886", + "psc_text": "mattam vel nattam dicimus: in his autem solis antiqui monachi dormire solebant, et his solis lectulos suos sternebant. » Eodem modo loquitur Petrus Diaconus, sed Bernardus Cassinensis et Boherius lectos stratos intelligunt lectos « ordinatos cum suis stramentis, id est omnibus ad quiescendum necessariis praeparatos. » Similiter Richardus de S. Angelo lectos ordinatos quos etiam molles vult esse S. Fructuosus, c. 10. Vide Regulam Magistri, cap. 79. Et domus Dei a sapientibus sapienter administretur. ] S. Pachomius « sollicitudinem totius dispensationis erga fratres et peregrinos eisdem commisit, qui se in ordine sequebantur, » ut legimus in ejus Vita, cap. 25 (Apud Rosweid, lib. I de Vit. Patr.). Hospitibus autem, cui non praecipitur, nullatenus societur neque colloquatur. ] Haec fuit communis veterum monachorum praxis, quam videre est in omnibus pene antiquis Regulis, Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 8): « Nec licebit aliqua fratri eum superveniente sermocinari, non", + "candidate_score": 0.633245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio . lingu secissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_791", + "psc_text": "His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis: Si ad ludicra sermo convertitur, in his quanto assuetior, tanto loquacior invenitur. Ex hinc colliges hujusmodi colloquia non fuisse communia, hoc est omnibus simul in unum coeuntibus, sed inter se ad proprium libitum divisis, aut ad nutum abbatis; alioquin S. Bernardus, qui fuisset praesens, si communia exstitissent, ludicra nequaquam passus fuisset. Quam frequenter autem illa hora occurreret nos latet: sanctimoniales Strictioris Observantiae ordinis Cisterciensis in Hispania In Constit. c. 2 et 11, apud Henriq. in Liliis Cist., p. 26 semel in hebdomada extra Adventum aut Quadragesimam junctae recreationem habent ante vel post vesperas ad nutum abbatissae; dummodo dies ille non", + "candidate_score": 0.630943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_15", + "bdc_text": "controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3689", + "psc_text": "coram omnibus emendanda: unde et hanc periodum cum hac interpunctione scribit: Peccantes coram omnibus, arguantur, supple: coram omnibus. Ita quoque S. Augustinus hunc Apostoli locum: Peccantes coram omnibus arguantur, conciliat cum illa Matthaei sententia: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum (Serm. 82, de Script.) . « Ipsa, inquit, corripienda sunt coram omnibus, quae peccantur coram omnibus. Ipsa corripienda sunt secrete, quae peccantur secretius. Distribuite tempora, et concordat Scriptura. » Hunc etiam Regulae locum de peccatis publicis interpretantur Smaragdus, Richardus de S. Angelo, Boherius, Turrecremata, Matthias Lambertus. Atque ita in Regula Tarnatensi decernitur (Cap. 8), ut « quaecunque absque testibus admittuntur, si ad abbatis notitiam pervenerit, secretius emendetur; si omnibus innotuerit, coram omnibus est reus admissi criminis arguendus. » 886 Ejus rei praxim videre est in antiquis Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, auctore Udalrico, ubi haec leguntur: « Sunt adhuc apud nos alia genera correctionis, quae", + "candidate_score": 0.627446, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.696269, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.696269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_687", + "psc_text": "ad confitendum tibi (Psal. CXVIII, 62) ; ideo meruit hos panes quos apposuit nobis edendos. Petiit cum dicit: Lavabo per singulas noctes lectum meum (Psal. VI, 7) ; neque enim timuit ne excitaret dormientem, quem scit semper vigilantem. 88. Et ideo scriptorum memores, noctibus ac diebus orationi instantes, peccatis nostris veniam postulemus. Nam si ille tam sanctus, et qui regni erat necessitatibus occupatus, septies in die laudem Domino dicebat, matutinis et vespertinis sacrificiis semper intentus (Psal. CXVIII, 164): quid nos facere oportet, qui eo amplius rogare debemus, quo frequentius carnis ac mentis fragilitate delinquimus; ut de via lassis, et istius aevi cursu ac vitae hujus anfractu graviter fatigatis, panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet?. 89. Nec solum media nocte Dominus, sed omnibus 1431 prope docet vigilandum esse momentis; venit enim et vespertina, et secunda, et tertia vigilia, et pulsare consuevit: Beati, itaque, servi illi, quos cum venerit", + "candidate_score": 0.692983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_11_13", + "bdc_text": "festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d. praeterea videri sibi dicebat non re ipsa potius quam 15 . et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_147", + "psc_text": "1299 angelis, prophetis, et apostolis crede. Vide quam signate Scriptura singulorum libret momenta verborum: Festinant, inquit, Verbum videre. Etenim cum caro Domini videtur, Verbum videtur, quod est Filius. Non mediocre fidei tibi hoc videatur exemplum, non vilis persona pastorum. Certe quo vilior ad prudentiam, eo pretiosior ad fidem. Non gymnasia choris referta sapientum, sed plebem Dominus simplicem requisivit, quae phalerare audita, et fucare nesciret. Simplicitas enim quaeritur, non ambitio desideratur. Nec contemnenda putes quasi vilia verba prophetarum: a pastoribus etiam Maria fidem colligit: a pastoribus populus ad Dei reverentiam congregatur; mirati enim sunt de iis, quae dicebantur a pastoribus ad ipsos. (Vers. 19.) Maria autem conservabat omnia verba haec, conferens in corde suo. . 54. Discamus sanctae Virginis in omnibus castitatem, quae non minus ore pudica quam corpore, argumenta fidei conferebat in corde. Si Maria a pastoribus discit, cur tu declinas discere a sacerdotibus? Si Maria ante praecepta apostolica tacet,", + "candidate_score": 0.681905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_22_24", + "bdc_text": "eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_687", + "psc_text": "ad confitendum tibi (Psal. CXVIII, 62) ; ideo meruit hos panes quos apposuit nobis edendos. Petiit cum dicit: Lavabo per singulas noctes lectum meum (Psal. VI, 7) ; neque enim timuit ne excitaret dormientem, quem scit semper vigilantem. 88. Et ideo scriptorum memores, noctibus ac diebus orationi instantes, peccatis nostris veniam postulemus. Nam si ille tam sanctus, et qui regni erat necessitatibus occupatus, septies in die laudem Domino dicebat, matutinis et vespertinis sacrificiis semper intentus (Psal. CXVIII, 164): quid nos facere oportet, qui eo amplius rogare debemus, quo frequentius carnis ac mentis fragilitate delinquimus; ut de via lassis, et istius aevi cursu ac vitae hujus anfractu graviter fatigatis, panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet?. 89. Nec solum media nocte Dominus, sed omnibus 1431 prope docet vigilandum esse momentis; venit enim et vespertina, et secunda, et tertia vigilia, et pulsare consuevit: Beati, itaque, servi illi, quos cum venerit", + "candidate_score": 0.678166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_37_39", + "bdc_text": "Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant . in Paulius Saxoni consules d. venerandissime tuos omnes . Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.668639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_10_12", + "bdc_text": "Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d. praeterea videri sibi dicebat non re ipsa potius quam 15 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_147", + "psc_text": "1299 angelis, prophetis, et apostolis crede. Vide quam signate Scriptura singulorum libret momenta verborum: Festinant, inquit, Verbum videre. Etenim cum caro Domini videtur, Verbum videtur, quod est Filius. Non mediocre fidei tibi hoc videatur exemplum, non vilis persona pastorum. Certe quo vilior ad prudentiam, eo pretiosior ad fidem. Non gymnasia choris referta sapientum, sed plebem Dominus simplicem requisivit, quae phalerare audita, et fucare nesciret. Simplicitas enim quaeritur, non ambitio desideratur. Nec contemnenda putes quasi vilia verba prophetarum: a pastoribus etiam Maria fidem colligit: a pastoribus populus ad Dei reverentiam congregatur; mirati enim sunt de iis, quae dicebantur a pastoribus ad ipsos. (Vers. 19.) Maria autem conservabat omnia verba haec, conferens in corde suo. . 54. Discamus sanctae Virginis in omnibus castitatem, quae non minus ore pudica quam corpore, argumenta fidei conferebat in corde. Si Maria a pastoribus discit, cur tu declinas discere a sacerdotibus? Si Maria ante praecepta apostolica tacet,", + "candidate_score": 0.660672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo . Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_29", + "psc_text": "Non enim voluntate tantum humana visum est: sed sicut placuit ei qui in me, inquit, loquitur Christus; qui ut id quod bonum est, nobis quoque bonum videri possit, operatur; quem enim miseratur, et vocat (II Cor. XIII, 3). Et ideo qui Christum sequitur, potest interrogatus cur esse voluerit Christianus, respondere: Visum est mihi. Quod cum dicit, non negat Deo visum; a Deo enim praeparatur voluntas hominum. Ut enim Deus honorificetur a sancto, Dei gratia est. Denique plurimi voluerunt scribere Evangelium: sed quatuor tantummodo, qui divinam meruerunt gratiam, sunt recepti. Visum est, inquit, et mihi assecuto a principio omnia diligenter ex ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18)", + "candidate_score": 0.650293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo . Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.646762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23_25", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_390", + "psc_text": "per singulas noctes lavatur a David, ut legimus: Lavabo per singulas noctes lectum meum: lacrymis meis stratum meum rigabo (Psal. VI, 7) . Hic est lectus doloris, in quo anima nostra gravi conscientiae aegra cruciatu jacebat. Sed si quis secundum Christi praecepta se gesserit, jam non lectus doloris est, sed quietis. Miseratione etenim Domini coepit quies esse quod mors erat: qui nobis soporem mortis vertit in gratiam voluptatis. Nec solum levare lectum, sed etiam domum suam repetere, hoc est, ad paradisum redire censetur; ea est enim vera domus, quae hominem prima suscepit: non jure amissa, sed fraude. Merito ergo restituitur domus, quoniam venerat qui nexum fraudis aboleret, jus reformaret. 15. (Vers. 25.) Nec mora ulla sanitatis intervenit: unum dictorum remediorumque momentum est. Spectant surgentem increduli, mirantur abeuntem: et divini operis miracula malunt timere quam credere. Nam si credidissent, non timuissent utique, sed dilexissent; perfecta enim dilectio timorem excludit foras (I", + "candidate_score": 0.640076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_37", + "bdc_text": "Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.638466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_390", + "psc_text": "per singulas noctes lavatur a David, ut legimus: Lavabo per singulas noctes lectum meum: lacrymis meis stratum meum rigabo (Psal. VI, 7) . Hic est lectus doloris, in quo anima nostra gravi conscientiae aegra cruciatu jacebat. Sed si quis secundum Christi praecepta se gesserit, jam non lectus doloris est, sed quietis. Miseratione etenim Domini coepit quies esse quod mors erat: qui nobis soporem mortis vertit in gratiam voluptatis. Nec solum levare lectum, sed etiam domum suam repetere, hoc est, ad paradisum redire censetur; ea est enim vera domus, quae hominem prima suscepit: non jure amissa, sed fraude. Merito ergo restituitur domus, quoniam venerat qui nexum fraudis aboleret, jus reformaret. 15. (Vers. 25.) Nec mora ulla sanitatis intervenit: unum dictorum remediorumque momentum est. Spectant surgentem increduli, mirantur abeuntem: et divini operis miracula malunt timere quam credere. Nam si credidissent, non timuissent utique, sed dilexissent; perfecta enim dilectio timorem excludit foras (I", + "candidate_score": 0.624919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1080", + "psc_text": "prodidit, ut acquirat omnium. Sed quid de Deo loquar? Susanna tacuit, et vicit; melior enim causa, quae non defenditur, et probatur. Et hic Pilatus absolvit: sed absolvit judicio, crucifixit mysterio. Verum hoc speciale Christi: illud humanum, ut apud iniquos judices magis videretur noluisse, quam non potuisse defendi. 98. Cur autem Dominus tacuerit, ipse praemisit, dicens: Si vobis dixero, non credetis mihi: si vos interrogavero, non respondebitis mihi (Luc. XXII, 67 et 68) . Illud tamen praestantissimum, quod maluit regem se probare, quam dicere; ut condemnandi causam habere non possent, qui quod objiciunt, hoc fatentur. 99. (Vers. 8.) Herode autem cupiente aliqua mirabilia ejus videre, ipse tacuit et nihil fecit; quia nec illius crudelitas merebatur videre divina, et Dominus jactantiam declinabat. Et fortasse typice in Herode omnes impii significantur: qui si Legi non crediderint et prophetis, mirabilia Christi opera in Evangelio quoque videre non possint. 100. (Vers. 11.) Ad Herodem mittitur,", + "candidate_score": 0.620043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_652", + "psc_text": "ideo Apostolus ait: Haereticum hominem post unam . . . . correptionem devita (Tit. III, X), sciens quia subversus est, qui ejusmodi est. Hos Scripturae verus interpres Christus illudit; ut inanes suos in vanum effundant impetus, et nocere non possint. 51. Qui si quem versuta disputationis suae circumscriptione praevenerint, faciunt obmutescere; mutus est enim qui Verbum Dei non eadem qua est gloria confitetur. Cave ergo ne tibi vocem tollat haereticus, si prior eum non ipse deprehenderis; serpit enim, dum latet ejus perfidia: si autem commenta impietatis ejus agnoveris, jacturam piae vocis timere non poteris. Cave igitur versutae disputationis venena: animam petunt, guttur invadunt, vitalibus vulnus affigunt. Graves sunt morsus haereticorum, qui ipsis graviores et rapaciores bestiis, nullum avaritiae finem impietatisque noverunt. . 52. Nec vos moveat quod formam praetendere videntur humanam: et si foris homo cernitur, intus bestia fremit. Et ideo eos lupos esse non dubium est, juxta Domini Jesu", + "candidate_score": 0.615725, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.696207, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "In nostro arbitrio est, vel Lazarum sequi, vel divitem. EPISTOLA XLIX AD PAMMACHIUM. Apologeticam superiorem Epistolam Pammachio mittit, eidemque gratulatur quod ab omnibus dignus haberetur Sacerdotio; tandem eum invitat ad lectionem translationum suarum ex Hebraeo, et aliorum opusculorum. 1. Christiani interdum pudoris est, etiam apud amicos tacere, et humilitatem suam magis silentio consolari, quam retractando veteres amicitas, ambitionis crimen incurrere. Quamdiu tacuisti, tacui, nec expostulare unquam super hac re volui: ne non amicum quaerere, sed potentiorem viderer expetere. Nunc autem provocatus officio litterarum, primas semper partes habere tentabo: et non tam rescribere, quam scribere; ut et verecunde hucusque tacuisse, et verecundius loqui coepisse cognoscar. 2. De opusculis meis contra Jovinianum, quod et prudenter et amanter feceris, exemplaria subtrahendo, optime novi. Sed nihil profuit ista diligentia, cum aliquanti ex Urbe venientes, mihi eadem lectitarent, quae se Romae excepisse referebant. In hac quoque provincia jam libri fuerant divulgati: et ut ipse legisti,", + "candidate_score": 0.696207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.68872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0_2", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer . Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.683874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0_2", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer . Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.682639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1_3", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555", + "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem", + "candidate_score": 0.678998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20_22", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "In nostro arbitrio est, vel Lazarum sequi, vel divitem. EPISTOLA XLIX AD PAMMACHIUM. Apologeticam superiorem Epistolam Pammachio mittit, eidemque gratulatur quod ab omnibus dignus haberetur Sacerdotio; tandem eum invitat ad lectionem translationum suarum ex Hebraeo, et aliorum opusculorum. 1. Christiani interdum pudoris est, etiam apud amicos tacere, et humilitatem suam magis silentio consolari, quam retractando veteres amicitas, ambitionis crimen incurrere. Quamdiu tacuisti, tacui, nec expostulare unquam super hac re volui: ne non amicum quaerere, sed potentiorem viderer expetere. Nunc autem provocatus officio litterarum, primas semper partes habere tentabo: et non tam rescribere, quam scribere; ut et verecunde hucusque tacuisse, et verecundius loqui coepisse cognoscar. 2. De opusculis meis contra Jovinianum, quod et prudenter et amanter feceris, exemplaria subtrahendo, optime novi. Sed nihil profuit ista diligentia, cum aliquanti ex Urbe venientes, mihi eadem lectitarent, quae se Romae excepisse referebant. In hac quoque provincia jam libri fuerant divulgati: et ut ipse legisti,", + "candidate_score": 0.675355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0_2", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer . Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.673917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "In nostro arbitrio est, vel Lazarum sequi, vel divitem. EPISTOLA XLIX AD PAMMACHIUM. Apologeticam superiorem Epistolam Pammachio mittit, eidemque gratulatur quod ab omnibus dignus haberetur Sacerdotio; tandem eum invitat ad lectionem translationum suarum ex Hebraeo, et aliorum opusculorum. 1. Christiani interdum pudoris est, etiam apud amicos tacere, et humilitatem suam magis silentio consolari, quam retractando veteres amicitas, ambitionis crimen incurrere. Quamdiu tacuisti, tacui, nec expostulare unquam super hac re volui: ne non amicum quaerere, sed potentiorem viderer expetere. Nunc autem provocatus officio litterarum, primas semper partes habere tentabo: et non tam rescribere, quam scribere; ut et verecunde hucusque tacuisse, et verecundius loqui coepisse cognoscar. 2. De opusculis meis contra Jovinianum, quod et prudenter et amanter feceris, exemplaria subtrahendo, optime novi. Sed nihil profuit ista diligentia, cum aliquanti ex Urbe venientes, mihi eadem lectitarent, quae se Romae excepisse referebant. In hac quoque provincia jam libri fuerant divulgati: et ut ipse legisti,", + "candidate_score": 0.673052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_15_17", + "bdc_text": "controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat . aliquod incurreret . Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_907", + "psc_text": "Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit, et nemo aperit: nullo alio reserante, pandentur. Si haberes hoc fundamentum, imo si quasi extrema manus operi tuo induceretur, nihil pulchrius, nihil doctius, nihil dulcius, nihilque Latinius tuis haberemus voluminibus. 10. Tertullianus creber est in sententiis, sed difficilis in loquendo. Beatus Cyprianus instar fontis purissimi, dulcis incedit et placidus; et cum totus sit in exhortatione virtutum, occupatus persecutionum angustiis, de Scripturis divinis nequaquam disseruit. Inclyto Victorinus martyrio coronatus, quod intelligit, eloqui non potest. Lactantius quasi quidam fluvius eloquentiae Tullianae, utinam tam nostra affirmare potuisset, quam facile aliena destruxit. Arnobius inaequalis et nimius,", + "candidate_score": 0.672452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_22_24", + "bdc_text": "eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1925", + "psc_text": "per singulas noctes lectum meum, lacrymis meis stratum meum rigabo (Psal. 6. 7) . In qua fontes crederes lacrymarum, ita levia peccato plangebat, ut illam gravissimorum criminum crederes ream. Cumque a nobis crebrius moneretur, ut parceret oculis, et eos servaret Evangelicae lectioni, aiebat: Turpanda est facies, quam contra Dei praeceptum purpurisso et cerussa et stibio saepe depinxi. Affligendum corpus, quod multis vacavit deliciis. Longus risus, perpeti compensandus est fletu. Mollia linteamina et serica pretiosissima, asperitate cilicii commutanda. Quae viro et saeculo placui, nunc Christo placere desidero. Si inter tales tantasque virtutes castitatem in illa voluero praedicare, superfluus videar: in qua etiam cum saecularis esset, omnium Romae matronarum exemplum fuit: quae ita se gessit, ut nunquam de illa etiam maledicorum quidquam auderet fama confingere. Nihil animo ejus clementius, nihil erga humiles blandius fuit. Non appetebat [Ms. appellabat ] potentes: nec tamen superbos et gloriolam quaerentes, fastidio despiciebat. Si pauperem videbat, sustentabat;", + "candidate_score": 0.670035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.668481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_13_15", + "bdc_text": "et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male . non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis . controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_609", + "psc_text": "Minutio, Victorino, Lactantio, Hilario, ne non tam me defendisse, quam alios videar accusasse. Paulum Apostolum proferam, quem quotiescumque lego, videor mihi non verba audire, sed tonitrua. Legite Epistolas ejus, et maxime ad Romanos, ad Galatas, ad Ephesios, in quibus totus in certamine positus est; et videbitis eum in testimoniis quae sumit de veteri Testamento, quam artifex, quam prudens, quam dissimulator fit ejus quod agit. Videntur quidem verba simplicia, et quasi innocentis hominis et rusticani; et qui nec facere nec declinare noverit insidias: sed quocumque respexeris, fulmina sunt. Haeret in causa, capit omne quod tetigerit: tergum vertit, ut superet: fugam simulat, ut occidat. Calumniemur ergo illum, atque dicamus ei: Testimonia quibus contra Judaeos, vel caeteras haereses usus es, aliter in suis locis, aliter in tuis Epistolis sonant. Videmus exempla captiva servire tibi ad victoriam, quae suis in voluminibus non dimicant. Nonne nobis loquitur cum Salvatore: aliter foris, aliter domi loquimur? Turbae", + "candidate_score": 0.668258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.666553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1_3", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.666331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0_2", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer . Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.66569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_15_17", + "bdc_text": "controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat . aliquod incurreret . Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1468", + "psc_text": "Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere: ut si non creditis neganti, credatis saltem accusanti. Sed libentius mihi erranti creditur, quam correcto. Nec mirum, putant enim me suum esse συμμύστην, et propter animales et luteos nolle palam dogmata confiteri. Ipsorum enim decretum est, non facile margaritas ante porcos esse mittendas, nec dandum sanctum canibus (Matth. 7), et cum David dicere: Abscondi in corde meo eloquia tua, ut non peccem tibi (Ps. 118. 11) . Et in alio loco super justo: Qui loquitur, inquit, veritatem cum proximo suo (Ps. 14. 3. et 23. 4) , id est, cum his qui domestici fidei sunt. Ex quo volunt intelligi, nos", + "candidate_score": 0.665656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_15_17", + "bdc_text": "controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat . aliquod incurreret . Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet", + "candidate_score": 0.664968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_15_17", + "bdc_text": "controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat . aliquod incurreret . Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1479", + "psc_text": "nec venena jam timebo, cum antidotum praebibero. Non mihi nocebit, si dixero: Origenes, cum in caeteris libris omnes vicerit, in Cantico canticorum ipse se vicit; nec formidabo sententiam, qua illum doctorem Ecclesiarum quondam adolescentulus nominavi. Nisi forte accusare debui, cujus rogatu [al. rogatus ] opuscula transferebam, et dicere in prologo: Hic cujus interpretor libros haereticus est, cave lector, ne legas: fuge viperam: aut si legere volueris, scito a malis hominibus et haereticis corrupta esse, quae transtuli; quanquam timere non debeas; ego enim omnia, quae vitiata fuerant, correxi. Hoc est aliis verbis dicere: ego, qui interpretor, catholicus sum; hic, quem interpretor, haereticus est. Denique et vos satis simpliciter, et ingenue, et non malitiose, parvi scilicet pendentes praecepta rhetorica, et praestigias oratorum, dum libros ejus περὶ Ἀρχῶν haereticos confitemini, et in alios crimen transferre vultis, injecistis legentibus scrupulum, ut totam auctoris vitam discuterent, et ex caeteris libris ejus conjecturam praesentis facerent quaestionis.", + "candidate_score": 0.664832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_15_17", + "bdc_text": "controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat . aliquod incurreret . Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2066", + "psc_text": "caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt; ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes Praefatiunculae divinorum Voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas,", + "candidate_score": 0.663131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_26_28", + "bdc_text": "Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_914", + "psc_text": "(2. Cor. 12): aut si narravit, nequaquam ineffabilia sunt. 2. Secunda Quaestio fuit, in qua dicis legisse te per ransitum in Opusculis meis, quod agni qui stant a dextris, et haedi qui stant a sinistris (Matth. 25), Christiani sint atque gentiles: et non potius boni et mali. Non memini me hoc aliquando dixisse, et si dixissem, non essem in errore pertinax. Quantum autem dictanti subito occurrit, in secundo volumine contra Jovinianum super hoc capitulo disputasse me novi, et non solum super hoc, sed et de eo quod in eamdem quaestionem cadit, ubi pisces mali a bonis piscibus separabuntur (Matth. 13). Quod ergo ibi plene dictum est, nunc omittendum videtur. 3. Tertio interrogaveras, quod dicit Apostolus in adventu Domini Salvatoris, rapi quosdam viventes obviam in nubibus, ita ut non praeveniantur ab his, qui in Christo dormierunt (1. Thess. 4): visque nosse, utrum sic occurrant in corporibus et [al. ut ] non", + "candidate_score": 0.66275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_25_27", + "bdc_text": "derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse . Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2871", + "psc_text": "Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt? Maxime tamen istam sententiam: « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jacob. 2. 10): » si quo alio modo exponi melius posse novit tua dilectio, per Dominum obsecro, ut id nobiscum communicare digneris. » EPISTOLA CXXXIII. AD CTESIPHONTEM. Adversus Pelagium. Pelagiani dogmatis insaniam, in primis vero ἀπαθείαν, et ἀναμαρτησίαν, sive ab animi perturbationibus immunitatem, et impeccantiam, rogatu Ctesiphontis refellit, ostendens e quorum coenosis fontibus manarint. Tum Ruffinum redarguit, qui Xisti Pythagorici, sub nomine Sixti martyris ac Romani Pontificis, Pelagianum errorem redolentem librum Latine interpretatus sit, aliumque Eusebii Pamphili pro Origene, obtruderit quasi", + "candidate_score": 0.661735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.656491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_37_39", + "bdc_text": "Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant . in Paulius Saxoni consules d. venerandissime tuos omnes . Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1095", + "psc_text": "videmus expletum. Ipsa Christiana nobis omnibus Christianorum nomen imposuit: nomen novum, in quo « benedicentur [al. benedicuntur ] omnes familiae gentium. » Recordatur autem non in una generatione, sed in omnibus: vel cunctas significans nationes, vel duas generationes, Judaeorum atque Gentilium. Et quia hoc parum est, si in duabus 393 generationibus nominis Domini recordetur, propterea populi qui in Ecclesia fuerint, confitebuntur et laudabunt Dominum in aeternum et in saeculum saeculi. Quando et tu, o filia Principia, sanctorum mixta choro, inter virgines duceris ad regem, et ex domibus eburneis delectabis sponsum in honore tuo: tunc recordare et mei, qui hujus Psalmi tibi, Domino revelante, intelligentiam tribui, et dicito: « Memor ero nominis tui; » ut quae partem intellexisti carminis, si vita comes fuerit, et totum Canticum Canticorum intelligas. EPISTOLA LXVI. AD PAMMACHIUM. Paulinam Paulae filiam, quae Pammachio nupserat, juveni docto cum primis et nobili, defunctam laudat, ipsumque Pammachium, qui statim ab", + "candidate_score": 0.655859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33_35", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo . Vale .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2814", + "psc_text": "peccatorum societate remotissimam nitebar ostendere. Et ideo 1009 quaecumque illarum veritate posset convinci et repudiari, ad curam intentionis meae, quam tunc habebam non pertinebat: quandoquidem cunctis diligentiore disputatione discussis, quaecumque illarum recte vinceret caeteras, me securissimo fieret, quando etiam secundum omnes id, quod agebam, invictum persistere demonstrabam. Nunc vero unam volo, si possum, ratione recta eligere ex omnibus: et propterea hujus ipsius, de qua nunc agimus defensionem, in his, quae commemoravi de illo libro, verbis meis attentius intuens, validam firmamque non video. » 20. « Nam velut firmamentum ejus illud est, quod ibi dixi, Quis autem novit quid parvulis, de quorum cruciatibus duritia majorum contunditur, aut exercetur fides, aut misericordia probatur: quis, inquam, novit quid ipsis parvulis in secreto judiciorum suorum bonae compensationis reservet Deus? Sed hoc non immerito dici video de his, qui vel pro Christi nomine ac vera religione tale aliquid etiam nescientes patiuntur, vel sacramento Christi jam", + "candidate_score": 0.65152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_14_16", + "bdc_text": "non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis . controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat . aliquod incurreret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_907", + "psc_text": "Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit, et nemo aperit: nullo alio reserante, pandentur. Si haberes hoc fundamentum, imo si quasi extrema manus operi tuo induceretur, nihil pulchrius, nihil doctius, nihil dulcius, nihilque Latinius tuis haberemus voluminibus. 10. Tertullianus creber est in sententiis, sed difficilis in loquendo. Beatus Cyprianus instar fontis purissimi, dulcis incedit et placidus; et cum totus sit in exhortatione virtutum, occupatus persecutionum angustiis, de Scripturis divinis nequaquam disseruit. Inclyto Victorinus martyrio coronatus, quod intelligit, eloqui non potest. Lactantius quasi quidam fluvius eloquentiae Tullianae, utinam tam nostra affirmare potuisset, quam facile aliena destruxit. Arnobius inaequalis et nimius,", + "candidate_score": 0.650959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32_34", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_609", + "psc_text": "Minutio, Victorino, Lactantio, Hilario, ne non tam me defendisse, quam alios videar accusasse. Paulum Apostolum proferam, quem quotiescumque lego, videor mihi non verba audire, sed tonitrua. Legite Epistolas ejus, et maxime ad Romanos, ad Galatas, ad Ephesios, in quibus totus in certamine positus est; et videbitis eum in testimoniis quae sumit de veteri Testamento, quam artifex, quam prudens, quam dissimulator fit ejus quod agit. Videntur quidem verba simplicia, et quasi innocentis hominis et rusticani; et qui nec facere nec declinare noverit insidias: sed quocumque respexeris, fulmina sunt. Haeret in causa, capit omne quod tetigerit: tergum vertit, ut superet: fugam simulat, ut occidat. Calumniemur ergo illum, atque dicamus ei: Testimonia quibus contra Judaeos, vel caeteras haereses usus es, aliter in suis locis, aliter in tuis Epistolis sonant. Videmus exempla captiva servire tibi ad victoriam, quae suis in voluminibus non dimicant. Nonne nobis loquitur cum Salvatore: aliter foris, aliter domi loquimur? Turbae", + "candidate_score": 0.650258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1938", + "psc_text": "eos vermis; et sicut lanam, sic devoravit eos tinea (Isai. 51. 7. 8) . Et: Per patientiam vestram possidebitis animas vestras (Luc. 21. 19) . Et: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis (Rom. 8. 18) : Et alibi: Tribulationem super tribulationem sustinere (Ephes. 3) : ut patienter agamus in omnibus quae accidunt nobis. Patiens enim vir multum prudens: qui autem pusillanimis est, vehementer insipiens (Prov. 14. 29) . 18. In languoribus et crebra infirmitate dicebat: Quando ïnfirma sum, tunc fortis sum (2 Cor. 12. 10) . Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus (Ibid. 4. 7) , donec mortale hoc induat immortalitatem, et corruptivum hoc vestiatur incorruptione (1. Cor. 15. 53) . Et iterum: Sicut superabundant passiones Christi in nobis, et per Christum abundavit et consolatio (2. Cor. 1. 5) . Ac deinde: Ut socii passionum estis, sic eritis et consolationis (Ibid. v. 7)", + "candidate_score": 0.650192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32_34", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2814", + "psc_text": "peccatorum societate remotissimam nitebar ostendere. Et ideo 1009 quaecumque illarum veritate posset convinci et repudiari, ad curam intentionis meae, quam tunc habebam non pertinebat: quandoquidem cunctis diligentiore disputatione discussis, quaecumque illarum recte vinceret caeteras, me securissimo fieret, quando etiam secundum omnes id, quod agebam, invictum persistere demonstrabam. Nunc vero unam volo, si possum, ratione recta eligere ex omnibus: et propterea hujus ipsius, de qua nunc agimus defensionem, in his, quae commemoravi de illo libro, verbis meis attentius intuens, validam firmamque non video. » 20. « Nam velut firmamentum ejus illud est, quod ibi dixi, Quis autem novit quid parvulis, de quorum cruciatibus duritia majorum contunditur, aut exercetur fides, aut misericordia probatur: quis, inquam, novit quid ipsis parvulis in secreto judiciorum suorum bonae compensationis reservet Deus? Sed hoc non immerito dici video de his, qui vel pro Christi nomine ac vera religione tale aliquid etiam nescientes patiuntur, vel sacramento Christi jam", + "candidate_score": 0.649345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_6_8", + "bdc_text": "diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio . lingu secissimo . de controversi quorum haec fuit fere summa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_314", + "psc_text": "secteris, quae nunc strictis dentibus, nunc labiis dissolutis, balbutientem linguam in dimidiata verba moderantur, rusticum putantes omne quod nascitur. Adeo illis adulterium etiam linguae placet: « Quae enim communicatio luci ad tenebras? Qui consensus Christo cum Belial » (2. Cor. 6. 14)? Quid facit cum Psalterio Horatius? cum Evangeliis Maro? cum Apostolo Cicero? Nonne scandalizatur frater, si te viderit in idolio recumbentem? Et licet omnia munda mundis, et nihil rejiciendum, quod cum gratiarum actione percipitur: tamen simul bibere non debemus calicem Christi, et calicem daemoniorum. Referam tibi meae infelicitatis historiam. 30. Cum ante annos plurimos domo, parentibus sorore, cognatis, et quod his difficilius est, consuetudine lautioris cibi, propter coelorum me regna 115 castrassem, et Jerosolymam militaturus pergerem, Bibliotheca, quam mihi Romae summo studio ac labore confeceram, carere omnino non poteram. Itaque miser ego lecturus Tullium, jejunabam. Post noctium crebras vigilias, post lacrymas, quas mihi praeteritorum recordatio peccatorum ex imis visceribus", + "candidate_score": 0.647949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_2_4", + "bdc_text": "Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat . Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini . D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.647406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_6_8", + "bdc_text": "diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio . lingu secissimo . de controversi quorum haec fuit fere summa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.645738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_27_29", + "bdc_text": "Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo . legentes agant , in ultoni profecto huic disputationem d. males oculis perstrinxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2255", + "psc_text": "ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae magnitudinem, et doctrinam saecularium litterarum, merito subtraham scientiam Legis Dei, quam nemo accipere potest, nisi ei data fuerit a Patre luminum (Jacob. 1), qui illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum (Joan. 1) , et stat medius credentium, qui in nomine ejus fuerint congregati (Matth. 18). Unde libere profiteor (nec dictum superbe pertimesco) me scribere tibi non in doctis humanae sapientiae verbis, quam Deus destructurus est; sed in verbis fidei, spiritualibus spiritualia comparantem (1. Cor. 2. 23): ut abyssus veteris Testamenti invocet abyssum Evangelicam (Ps. 41), in voce cataractarum, id est, Prophetarum et Apostolorum suorum, et veritas Domini perveniat usque", + "candidate_score": 0.644911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32_34", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_852", + "psc_text": "supercilio et concrepantibus digitis, eructare et dicere: Quid enim, si redemit, si sollicitavit? fecit quod sibi profuit. MIRA SCELERIS defensio; quasi non et latrones et fures et piratae faciant, quod sibi prodest. Certe Annas et Caiphas seducentes infelicem Judam fecerunt quod sibi utile existimabant. 4. Volo in chartulis meis quaslibet ineptias scribere; commentari de Scripturis, remordere laedentes, digerere stomachum, in locis me exercere communibus, et quasi limatas ad pugnandum (al. expugnandum ) sagittas reponere. Quamdiu non profero cogitata, maledicta, non crimina sunt: imo ne maledicta quidem, quae aures publicae nesciant. Tu corrumpas servulos, sollicites clientes: et, ut in fabulis legimus (Metam. l. 4), auro ad Danaen penetres, dissimulatoque quod feceris, me falsarium voces: cum multo pejus crimen accusando in te confitearis, quam in me arguis. Alius te haereticum, alius insimulat dogmatum perversorem. Taces ipse: respondere non audes: interpretem laceras; de syllabis calumniaris; et totam defensionem tui putas, si tacenti detrahas.", + "candidate_score": 0.64401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4_6", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.643183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_6_8", + "bdc_text": "diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio . lingu secissimo . de controversi quorum haec fuit fere summa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_430", + "psc_text": "in hac luce jucundius, quo animae pabulo omnia mella superantur. » Quam dulcia, inquit Propheta, gutturi meo eloquia tua, super mel ori meo (Ps. 118. 103) . « Nam cum idcirco, ut ait praecipuus orator, homines a bestiis differamus, quod loqui possumus: qua laude dignus est, qui in ea re caeteros superat, in qua homines bestias antecellunt? » 2. « Accingere igitur, et mihi quae subjecta sunt dissere, servans utrobique moderamen, ut nec proposita solutionem desiderent, nec epistola brevitatem. Fateor quippe tibi, eos quos mihi jampridem Lactantii dederas libros, ideo non libenter lego, quia et plurimae epistolae ejus (al. hujus ) usque ad mille spatia versuum tenduntur, et raro de nostro dogmate disputant: quo fit, ut et legenti fastidium generet longitudo: et si qua brevia sunt, scholasticis magis sint apta, quam nobis, de metris et regionum situ et philosophis disputantia. 1. « Quid sibi vult quod in Genesi scriptum est:", + "candidate_score": 0.642828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23_25", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.64194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33_35", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo . Vale .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_609", + "psc_text": "Minutio, Victorino, Lactantio, Hilario, ne non tam me defendisse, quam alios videar accusasse. Paulum Apostolum proferam, quem quotiescumque lego, videor mihi non verba audire, sed tonitrua. Legite Epistolas ejus, et maxime ad Romanos, ad Galatas, ad Ephesios, in quibus totus in certamine positus est; et videbitis eum in testimoniis quae sumit de veteri Testamento, quam artifex, quam prudens, quam dissimulator fit ejus quod agit. Videntur quidem verba simplicia, et quasi innocentis hominis et rusticani; et qui nec facere nec declinare noverit insidias: sed quocumque respexeris, fulmina sunt. Haeret in causa, capit omne quod tetigerit: tergum vertit, ut superet: fugam simulat, ut occidat. Calumniemur ergo illum, atque dicamus ei: Testimonia quibus contra Judaeos, vel caeteras haereses usus es, aliter in suis locis, aliter in tuis Epistolis sonant. Videmus exempla captiva servire tibi ad victoriam, quae suis in voluminibus non dimicant. Nonne nobis loquitur cum Salvatore: aliter foris, aliter domi loquimur? Turbae", + "candidate_score": 0.641837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23_25", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1925", + "psc_text": "per singulas noctes lectum meum, lacrymis meis stratum meum rigabo (Psal. 6. 7) . In qua fontes crederes lacrymarum, ita levia peccato plangebat, ut illam gravissimorum criminum crederes ream. Cumque a nobis crebrius moneretur, ut parceret oculis, et eos servaret Evangelicae lectioni, aiebat: Turpanda est facies, quam contra Dei praeceptum purpurisso et cerussa et stibio saepe depinxi. Affligendum corpus, quod multis vacavit deliciis. Longus risus, perpeti compensandus est fletu. Mollia linteamina et serica pretiosissima, asperitate cilicii commutanda. Quae viro et saeculo placui, nunc Christo placere desidero. Si inter tales tantasque virtutes castitatem in illa voluero praedicare, superfluus videar: in qua etiam cum saecularis esset, omnium Romae matronarum exemplum fuit: quae ita se gessit, ut nunquam de illa etiam maledicorum quidquam auderet fama confingere. Nihil animo ejus clementius, nihil erga humiles blandius fuit. Non appetebat [Ms. appellabat ] potentes: nec tamen superbos et gloriolam quaerentes, fastidio despiciebat. Si pauperem videbat, sustentabat;", + "candidate_score": 0.640395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_6_8", + "bdc_text": "diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio . lingu secissimo . de controversi quorum haec fuit fere summa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1467", + "psc_text": "haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem sectam lacerant. Quod autem opponunt, congregasse me libros illius, super cunctos homines: utinam omnium Tractatorum haberem volumina, ut tarditatem ingenii, 525 lectionis diligentia compensarem. Congregavi libros ejus, fateor; et ideo errores non sequor, quia scio universa quae scripsit. Credite experto, quasi Christianus Christianis loquor: Venenata sunt illius dogmata, aliena a Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere:", + "candidate_score": 0.638879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.638775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4_6", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.638686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_31_33", + "bdc_text": "Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_609", + "psc_text": "Minutio, Victorino, Lactantio, Hilario, ne non tam me defendisse, quam alios videar accusasse. Paulum Apostolum proferam, quem quotiescumque lego, videor mihi non verba audire, sed tonitrua. Legite Epistolas ejus, et maxime ad Romanos, ad Galatas, ad Ephesios, in quibus totus in certamine positus est; et videbitis eum in testimoniis quae sumit de veteri Testamento, quam artifex, quam prudens, quam dissimulator fit ejus quod agit. Videntur quidem verba simplicia, et quasi innocentis hominis et rusticani; et qui nec facere nec declinare noverit insidias: sed quocumque respexeris, fulmina sunt. Haeret in causa, capit omne quod tetigerit: tergum vertit, ut superet: fugam simulat, ut occidat. Calumniemur ergo illum, atque dicamus ei: Testimonia quibus contra Judaeos, vel caeteras haereses usus es, aliter in suis locis, aliter in tuis Epistolis sonant. Videmus exempla captiva servire tibi ad victoriam, quae suis in voluminibus non dimicant. Nonne nobis loquitur cum Salvatore: aliter foris, aliter domi loquimur? Turbae", + "candidate_score": 0.637929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.636701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_6_8", + "bdc_text": "diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio . lingu secissimo . de controversi quorum haec fuit fere summa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1200", + "psc_text": "mortuis, vel viventibus taceo: quorum in scriptis suis et vires manifestae sunt et voluntas. 6. Nec statim prava opinione fallaris, contra Gentes hoc esse licitum, in aliis disputationibus dissimulandum, quia omnes pene omnium libri, exceptis his qui cum Epicuro litteras non didicerunt, eruditionis doctrinaeque plenissimi sunt. Quanquam ego illud magis reor, quod dictanti venit in mentem, non te ignorare quod semper a doctis viris usurpatum est; sed per te mihi proponi ab alio quaestionem, qui forte propter amorem historiarum Sallustii, Calpurnius cognomento Lanarius sit. Cui quaeso ut suadeas, ne vescentium dentibus edentulus invideat, et oculos caprearum, talpa contemnat. Dives, ut cernis, ad disputandum materia; sed jam epistolaris angustia finienda est. EPISTOLA LXXI AD LUCINIUM. Lucinium Boeticum genere, qui cum uxore sua Theodora castam ducebat vitam, et Jerosolymam navigare constituerat, hortatur ut in proposito perstet et adnaviget. Interea opera quaedam sua, quae ille postulaverat, una cum quatuor ciliciolis, et Isaiae codice,", + "candidate_score": 0.636367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_27_29", + "bdc_text": "Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo . legentes agant , in ultoni profecto huic disputationem d. males oculis perstrinxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_609", + "psc_text": "Minutio, Victorino, Lactantio, Hilario, ne non tam me defendisse, quam alios videar accusasse. Paulum Apostolum proferam, quem quotiescumque lego, videor mihi non verba audire, sed tonitrua. Legite Epistolas ejus, et maxime ad Romanos, ad Galatas, ad Ephesios, in quibus totus in certamine positus est; et videbitis eum in testimoniis quae sumit de veteri Testamento, quam artifex, quam prudens, quam dissimulator fit ejus quod agit. Videntur quidem verba simplicia, et quasi innocentis hominis et rusticani; et qui nec facere nec declinare noverit insidias: sed quocumque respexeris, fulmina sunt. Haeret in causa, capit omne quod tetigerit: tergum vertit, ut superet: fugam simulat, ut occidat. Calumniemur ergo illum, atque dicamus ei: Testimonia quibus contra Judaeos, vel caeteras haereses usus es, aliter in suis locis, aliter in tuis Epistolis sonant. Videmus exempla captiva servire tibi ad victoriam, quae suis in voluminibus non dimicant. Nonne nobis loquitur cum Salvatore: aliter foris, aliter domi loquimur? Turbae", + "candidate_score": 0.636285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_31_33", + "bdc_text": "Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_650", + "psc_text": "Aristotelis, non περὶ ἑρμηνείας ( Praedicamenta De Interpretatione ), non ἀναλυτικὰ ( Resolutiones ), non saltem Ciceronis τόπους, sed per imperitorum circulos, muliercularumque συμπόσια ( Compotationes ), syllogismos ἀσυλλογίστους texere, et quasi sophismata nostra callida argumentatione dissolvere. Stultus ego qui me putaverim haec absque Philosophis scire non posse; qui meliorem stili partem eam legerim, quae deleret, quam quae scriberet. Frustra 237 ergo Alexandri verti Commentarios: nequidquam me doctus magister per εἰσαγωγήν Porphyrii introduxit ad Logicam: et, ut humana contemnam, sine causa Gregorium Nazianzenum et Didymum in Scripturis sanctis catechistas habui: nihil mihi profuit Hebraeorum eruditio, et ab adolescentia usque ad hanc aetatem quotidiana in Lege, Prophetis, Evangeliis, Apostolisque meditatio. 2. Inventus est homo absque praeceptore perfectus πνευματοφόρος, καὶ αὐτοδίδακτος, qui eloquentia Tullium, argumentis Aristotelem, prudentia Platonem, eruditione Aristarchum, multitudine librorum Chalcenterum, Didymum scientia Scripturarum, omnesque sui temporis vincat Tractatores. Denique dicitur materiam poscere: et Carneadis aliquid referens, in utramque partem,", + "candidate_score": 0.635843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_6_8", + "bdc_text": "diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio . lingu secissimo . de controversi quorum haec fuit fere summa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.635842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_27_29", + "bdc_text": "Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo . legentes agant , in ultoni profecto huic disputationem d. males oculis perstrinxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.633065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_14", + "bdc_text": "non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2085", + "psc_text": "doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al. vel ] Apostolorum: de quorum scriptis quod omni errore careant dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate, et veraci de temetipso cogitatione, qua nisi esses praeditus, non utique diceres, (utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus). » 4. « Quod si teipsum consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate, nec fallaciter dixisse credo: quanto magis aequum est me credere Apostolum Paulum non aliud sensisse quam scripserit, ubi ait de Petro et Barnaba: Cum viderem quia non recte ingrediuntur [al. ingrediebantur, et ingrediantur] ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus: si tu cum sis Judaeus,", + "candidate_score": 0.62791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.626213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_6", + "bdc_text": "diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.624076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.623039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2814", + "psc_text": "peccatorum societate remotissimam nitebar ostendere. Et ideo 1009 quaecumque illarum veritate posset convinci et repudiari, ad curam intentionis meae, quam tunc habebam non pertinebat: quandoquidem cunctis diligentiore disputatione discussis, quaecumque illarum recte vinceret caeteras, me securissimo fieret, quando etiam secundum omnes id, quod agebam, invictum persistere demonstrabam. Nunc vero unam volo, si possum, ratione recta eligere ex omnibus: et propterea hujus ipsius, de qua nunc agimus defensionem, in his, quae commemoravi de illo libro, verbis meis attentius intuens, validam firmamque non video. » 20. « Nam velut firmamentum ejus illud est, quod ibi dixi, Quis autem novit quid parvulis, de quorum cruciatibus duritia majorum contunditur, aut exercetur fides, aut misericordia probatur: quis, inquam, novit quid ipsis parvulis in secreto judiciorum suorum bonae compensationis reservet Deus? Sed hoc non immerito dici video de his, qui vel pro Christi nomine ac vera religione tale aliquid etiam nescientes patiuntur, vel sacramento Christi jam", + "candidate_score": 0.61988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_33", + "bdc_text": "adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_609", + "psc_text": "Minutio, Victorino, Lactantio, Hilario, ne non tam me defendisse, quam alios videar accusasse. Paulum Apostolum proferam, quem quotiescumque lego, videor mihi non verba audire, sed tonitrua. Legite Epistolas ejus, et maxime ad Romanos, ad Galatas, ad Ephesios, in quibus totus in certamine positus est; et videbitis eum in testimoniis quae sumit de veteri Testamento, quam artifex, quam prudens, quam dissimulator fit ejus quod agit. Videntur quidem verba simplicia, et quasi innocentis hominis et rusticani; et qui nec facere nec declinare noverit insidias: sed quocumque respexeris, fulmina sunt. Haeret in causa, capit omne quod tetigerit: tergum vertit, ut superet: fugam simulat, ut occidat. Calumniemur ergo illum, atque dicamus ei: Testimonia quibus contra Judaeos, vel caeteras haereses usus es, aliter in suis locis, aliter in tuis Epistolis sonant. Videmus exempla captiva servire tibi ad victoriam, quae suis in voluminibus non dimicant. Nonne nobis loquitur cum Salvatore: aliter foris, aliter domi loquimur? Turbae", + "candidate_score": 0.618318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1925", + "psc_text": "per singulas noctes lectum meum, lacrymis meis stratum meum rigabo (Psal. 6. 7) . In qua fontes crederes lacrymarum, ita levia peccato plangebat, ut illam gravissimorum criminum crederes ream. Cumque a nobis crebrius moneretur, ut parceret oculis, et eos servaret Evangelicae lectioni, aiebat: Turpanda est facies, quam contra Dei praeceptum purpurisso et cerussa et stibio saepe depinxi. Affligendum corpus, quod multis vacavit deliciis. Longus risus, perpeti compensandus est fletu. Mollia linteamina et serica pretiosissima, asperitate cilicii commutanda. Quae viro et saeculo placui, nunc Christo placere desidero. Si inter tales tantasque virtutes castitatem in illa voluero praedicare, superfluus videar: in qua etiam cum saecularis esset, omnium Romae matronarum exemplum fuit: quae ita se gessit, ut nunquam de illa etiam maledicorum quidquam auderet fama confingere. Nihil animo ejus clementius, nihil erga humiles blandius fuit. Non appetebat [Ms. appellabat ] potentes: nec tamen superbos et gloriolam quaerentes, fastidio despiciebat. Si pauperem videbat, sustentabat;", + "candidate_score": 0.616131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1038", + "psc_text": "istiusmodi, σεμνοτάτη filia, perstrinxi breviter, ut nec te poeniteret sexus tui, nec viros nomen suum erigeret: in quorum condemnationem, feminarum in Scripturis sanctis vita laudatur. Gaudeo, et veluti quodam tripudio effertur animus meus, cum in Babylone invenitur Daniel, Ananias, Azarias, Misael. O quam multi sunt 375 senes et Judices Israel, quos rex Babylonius frigit in sartagine sua. Quam multae Susannae, quod interpretatur lilium, quae candore pudicitiae sponso serta componunt, et coronam spineam mutant in gloriam triumphantis. Habes ibi in studio Scripturarum, et in sanctimonia mentis et corporis Marcellam et Asellam: quarum altera te per prata virentia, et varios divinorum Voluminum flores ducat ad eum qui dicit in Cantico: Ego flos campi, et lilium convallium (Cant. 2. 1) ; altera ipsa flos Domini tecum mereatur audire: Ut lilium in medio spinarum, sic proxima mea in medio filiarum (Ibid. 2) . Et quia de floribus et liliis loqui coepimus, semperque virginitas floribus", + "candidate_score": 0.61543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_27", + "bdc_text": "Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_835", + "psc_text": "eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem nisi eo modo quo Job interpretatus est: ut signis adhibitis, quid inter hanc tuam, et Septuaginta, quorum est gravis sima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in Hebraicis litteris et 302 exemplaribus invenitur, quod tot Interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii, vel majore spiritus concordia, quam si [al. quasi ] unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam; nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque Hebraearum viam atque regulas mordicus", + "candidate_score": 0.602687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_27", + "bdc_text": "Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2065", + "psc_text": "Apud Latinos autem Hilarius Pictaviensis, et Eusebius Vercellensis Episcopi, Origenem et Eusebium transtulerunt, quorum priorem et noster Ambrosius in quibusdam secutus est. Respondeat mihi prudentia tua, quare tu post tantos et tales Interpretes in explanatione Psalmorum diversa senseris. Si enim obscuri sunt Psalmi, te quoque in eis falli potuisse credendum est. Si manifesti, illos in eis falli potuisse non creditur: ac per hoc utroque modo superflua erit interpretatio tua, et hac lege post priores nullus loqui audebit, et quodcumque alius occupaverit alius de eo licentiam scribendi non habebit. QUIN POTIUS humanitatis tuae est, in quo veniam tibi tribuis, indulgere et caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus", + "candidate_score": 0.602089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_27", + "bdc_text": "Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.600673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_27", + "bdc_text": "Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_881", + "psc_text": "si a diligenti lectore Translationi veteri conferatur: et tamen jure Septuaginta Editio obtinuit in Ecclesiis, vel quia prima est, et ante Christi facta adventum, vel quia ab Apostolis (in quibus tamen ab Hebraico non discrepat) usurpata. Aquila autem proselytus et contentiosus interpres, qui non solum verba, sed etymologias quoque verborum transferre conatus est, jure projicitur a nobis. Quis enim pro frumento et vino et oleo, possit, vel legere, vel intelligere, χεῦμα, ὀπωρισμόν, ϛιλπνότητα, quod nos possumus dicere « fusionem, pomationemque, » et « splendentiam. » Aut quia Hebraei non solum habent ἄρθρα, sed et πρόαρθρα, ille κακοζήλως, et syllabas interpretatur, et litteras dicitque σὺν τόν οὐρανόν καὶ σὺν τήν γήν, quod Graeca et Latina lingua omnino non recipit; cujus rei exemplum ex nostro sermone capere possumus. Quanta enim apud Graecos bene dicuntur, quae si ad verbum transferamus, 317 in Latino non resonant: et e regione, quae apud nos placent si", + "candidate_score": 0.600624, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.695001, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_272", + "psc_text": "etiam illa consuetudo a cardinali Baronio annotata, qui asseverat Romanum clerum Adventus tempore in divinis recitandis officiis eam legere consuevisse, quamque immediate forte post Gelasii decretum observatam fuisse, indicant sacrarum lectionum libri, qui ad usum chori inserviebant, quos inter unum vetustissimum nostris oculis lustravimus in Vaticana bibliotheca asservatum. Hunc porro lectionum codicem sexto Ecclesiae saeculo ab Agimundo presbytero, Romanis et uncialibus characteribus descriptum, et in duas partes divisum, prodit epigraphes quaedam ad calcem alterius partis appositae, in qua non tantum scriptoris nomen exprimitur, verum etiam indicatur eo codice uti consuevisse, in divinis persolvendis officiis, ecclesiam Sanctorum duodecim Apostolorum urbis Romae. Illum itaque integre percurrentes, fere omnes S. pontificis nostri sermones, et homilias, secundum ordinem dierum atque festorum distributas offendimus, cujus distributionis unum integrum specimen ad hujus nostri Operis calcem apponere et exhibere ipsi Vaticanae bibliothecae scriptores humanissime nobis persuaserunt. Ut inde lectores colligere possent, contra quosdam recentiores criticos, antiquissimam esse", + "candidate_score": 0.695001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_272", + "psc_text": "etiam illa consuetudo a cardinali Baronio annotata, qui asseverat Romanum clerum Adventus tempore in divinis recitandis officiis eam legere consuevisse, quamque immediate forte post Gelasii decretum observatam fuisse, indicant sacrarum lectionum libri, qui ad usum chori inserviebant, quos inter unum vetustissimum nostris oculis lustravimus in Vaticana bibliotheca asservatum. Hunc porro lectionum codicem sexto Ecclesiae saeculo ab Agimundo presbytero, Romanis et uncialibus characteribus descriptum, et in duas partes divisum, prodit epigraphes quaedam ad calcem alterius partis appositae, in qua non tantum scriptoris nomen exprimitur, verum etiam indicatur eo codice uti consuevisse, in divinis persolvendis officiis, ecclesiam Sanctorum duodecim Apostolorum urbis Romae. Illum itaque integre percurrentes, fere omnes S. pontificis nostri sermones, et homilias, secundum ordinem dierum atque festorum distributas offendimus, cujus distributionis unum integrum specimen ad hujus nostri Operis calcem apponere et exhibere ipsi Vaticanae bibliothecae scriptores humanissime nobis persuaserunt. Ut inde lectores colligere possent, contra quosdam recentiores criticos, antiquissimam esse", + "candidate_score": 0.677298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_11", + "bdc_text": "festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_989", + "psc_text": "episcopum suum in eam impietatem potuisse traduci, qua ab incarnationis Dominicae veritate descivisse cognoverant. In re autem tanti momenti (ait) cupio me plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur. Addit quoque De Ecclesiae Alexandrinae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur desiderare, ad cujus episcopum Proterium recenter ordinatum, istiusque ordinatores, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus, Julianum ipsum scire voluit. Alterum quod huic epistolae ad Julianum superaddendum censuit, pertinebat ad epistolam de Domini incarnatione jam pridem a quatuor annis ad Flavianum scriptam, et ad gesta synodalia Chalcedonensis concilii. Suspicione enim ducebatur S. pontifex ipsi traditam non fuisse laudatam epistolam, quam per Basilium diaconum miserat, et aliunde cum synodalia gesta propter linguae diversitatem parum clara reperiisset, ideo eidem injunxit: Ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata; ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam", + "candidate_score": 0.660168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9_11", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_509", + "psc_text": "fabulationibus verba vendere, rogabo Launoium potissimum an umquam Gelasii epistolam de qua agimus lustraverit? Jam lustrasse credendum est, cum de fraude Bellarminum arguat, quod has voces, canones appellare voluerint, suppresserit. Igitur debuit ei innotescere praedictam epistolam hunc titulum perferre: Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum Gelasius ostendit. Non potuit ignorare quemadmodum in epistolae corpore agens pontifex de Sabellii damnatione, et de profligata in Nicaena synodo Ariana haeresi, atque de aliis et aliis synodis ob diversas occasiones tum habitis, nullum Christianum latere poterat, uniuscujusque synodi constitutum, quod universalis Ecclesiae probavit assensus, non aliquam magis exsequi sedem oportere, quam primam, quae unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et", + "candidate_score": 0.658232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9_11", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_779", + "psc_text": "haereticum damnaverant, nulla habita prorsus ratione, quod submotis omnibus aequivocationibus et generalis concilii oecumenici decretis obtemperaverat, et in posterum summam cum ipso Cyrillo servavit concordiam. Quid mirum igitur, si judices clandestinas has Dioscori machinationes attendentes, scissamque esse synodum in duas contrarias factiones (Orientales enim tamquam orthodoxum Theodoretum praedicabant dicentes: Orthodoxum synodo, seditiosos foras mitte. Homicidas foras mitte ). Graviora adhuc metuentes, cum stomacho sunt interlocuti dicentes: Acclamationes istae populares neque episcopos decent, neque partes iuvant. Patiamini universorum fieri lectionem? Quid mirum, inquam, si adhuc ab incoeptis clamoribus desistere recusantes Aegyptii, ipsi judices serio, et ea qua pollebant auctoritate silentium cunctis indixerunt, universorumque latrocinii Ephesini Actorum jusserunt per Constantinum fieri lectionem? In harum porro rerum circumstantiis, quis non videt minus circumspecte, et magis praecipitanter, quam prudenter judices egissent, si Theodoreto episcopo inter judices locum dare deliberassent? Prius enim ex tota Actorum lectione inquirendum erat, an Dioscorus saltem aliquem coloratum titulum habuisset,", + "candidate_score": 0.654348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_15", + "bdc_text": "controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.635473, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta007.pta-grc1", + "max_score": 0.69344, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.69344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20_22", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.67252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_17_19", + "bdc_text": "Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri . absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.656187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_18_20", + "bdc_text": "absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_221", + "psc_text": "γέγραφεν· αἱ γὰρ εἰκόνες τούτων ὧν εἰσιν εἰκόνες καὶ ἀπόντων δεικτικαί εἰσιν, ὥστε καὶ τὸν ἀπόντα δι’ αὐτῶν φαίνεσθαι δοκεῖν. εἰ δὲ τοῦ θεοῦ ἀοράτου ὄντος ἀόρατον εἶναι καὶ τὸν λόγον συμβαίνει, πῶς εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ καθ’ ἑαυτὸν ὁ λόγος εἶναι δύναται, καὶ αὐτὸς ἀόρατος ὤν; ἀδύνατον γὰρ τὸ μὴ ὁρατὸν διὰ τοῦ ἀοράτου φανῆναί ποτε. καὶ ἐν τούτοις δὲ ὁ Μάρκελλος οὐ συνορᾷ, ὅτι εἰ τὴν σάρκα δοίημεν εἶναι τὴν εἰκόνα τοῦ θεοῦ, ὥρα καὶ πάντων ἀνθρώπων τὰς σάρκας καὶ τὰ τῶν σωμάτων πρόσωπα εἰκόνας εἶναι λέγειν τοῦ θεοῦ, ὥστε κατ’ αὐτὸν μηδὲν ἐξαίρετον ἐσχηκέναι τὸν σωτῆρα. ὁ δ’ ὥσπερ ἐπιλαθόμενος ὧν μετὰ ταῦτα περὶ τῆς σαρκὸς συνέγραψεν (»δούλου μορφὴν« αὐτὴν εἰπὼν ἐξ ἀποστολικῆς παραθέσεως καὶ διὰ τοῦτο μὴ δύνασθαι συνεῖναι τῷ λόγῳ διὰ τὸ »δούλου μορφὴν« εἶναι, ἀλλὰ καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ φήσας πῶς ἐγχωρεῖ τὴν ἐκ γῆς τε οὖσαν καὶ μηδὲν ὠφελοῦσαν ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν", + "candidate_score": 0.64608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32_34", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse . Atque hac parum pro habeo .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ��αῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.642062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_31_33", + "bdc_text": "Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.641502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_125", + "psc_text": "λύσιν ἐπιδέχονται. ἀμαθῶς ἄρα καὶ ἀπείρως τῆς τῶν θείων γραφῶν θεωρίας οὐ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐναντίως τῷ ἀποστόλῳ Μάρκελλος τοὺς Ἑλλήνων σοφοὺς ἐντυχόντας ταῖς Παροιμίαις Σολομῶνος μαθεῖν καὶ ζηλῶσαι τὸ προφητικὸν γράμμα καὶ τὸν αὐτὸν ἐκείνῳ γράψαι τρόπον ἀπεφήνατο. τούτων ἡμῖν εἰρημένων εἰς ἀπόδειξιν τοῦ μηδὲ ταῖς θείαις γραφαῖς ὃν χρὴ τρόπον ἐντετυχηκέναι τὸν ἄνδρα, καλεῖ δὴ καιρὸς καὶ τὴν οὐχ ὑγιῆ τῆς πίστεως αὐτοῦ δόξαν ἐπισκέψασθαι, ὡς ἐναντία δοξάζων τῇ ἐκκλησιαστικῇ διδασκαλίᾳ αὐτήν τε καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν. ὅτι τήν τε ἐκκλησιαστικὴν διδασκαλίαν καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν Θήσω δὲ πρῶτα δι’ ὧν τοῖς ὀρθῶς καὶ ἐκκλησιαστικῶς γραφεῖσιν ἀντιλέγειν πειρᾶται, διαβάλλων τοὺς γράψαντας, καὶ μονονουχὶ πάμμαχον συνιστάμενος ἀγῶνα πρὸς πάντας. ἄρτι μὲν γὰρ πρὸς Ἀστέριον τὴν ἀντίρρησιν ποιεῖται. ἄρτι δὲ πρὸς Εὐσέβιον τὸν μέγαν. καὶ ἔπειτα ἐπὶ τὸν τοῦ θεοῦ ἄνθρωπον, τὸν ὡς ἀληθῶς τρισμακάριον τρέπεται Παυλῖνον, ἄνδρα τιμηθέντα μὲν τῆς Ἀντιοχέων ἐκκλησίας πρεσβείῳ, διαπρεπῶς δ’ ἐπισκοπεύσαντα τῆς", + "candidate_score": 0.631117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_71", + "psc_text": "Erich Klostermann. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ ΤΟΥ ΑΓΚΥΡΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Λόγος Α′ αʹ πόθεν ὁρμώμενος ὁ Μάρκελλος τουτὶ τὸ σύγγραμμα ἔγραψεν. βʹ ὅτι οὐδὲ τὰς θείας ἐξηκρίβου γραφάς. γʹ Μαρκέλλου περὶ τῶν παρ’ Ἕλλησιν παροιμιῶν. δʹ ὅτι τήν τε ἐκκλησιαστικὴν διδασκαλίαν καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν. πόθεν ὁρμώμενος ὁ Μάρκελλος τουτὶ τὸ σύγγραμμα ἔγραψεν Ἡ ὑπόθεσις αὐτῷ τῆς γραφῆς μισαδελφία κατέστη, τὸ δὲ ταύτης αἴτιον ζῆλος καὶ φθόνος, ἃ δὴ καὶ ἄλλους μυρίους εἰς κακῶν ἔσχατα κατεκρήμνισεν· ζῆλος γοῦν καὶ φθόνος ἀρχῆθεν ἀδελφοκτονίαν εἰργάσαντο. ἔνθεν ὁρμηθεὶς ὁ ἀνήρ, ἓν τουτὶ γράψας καὶ μόνον ὡς μήποτ’ ὤφελεν σύγγραμμα, εὐθὺς ἀρχόμενος ἀφ’ ἑστίας τοῖς ἁγίοις τοῦ θεοῦ λειτουργοῖς πολεμεῖν προὔθετο, ἀφέμενος τοῦ λέγειν τε καὶ γράφειν πρὸς τὸ μέγα καὶ πολὺ στῖφος τῶν τὴν αὐτοῦ χώραν λυμαινομένων αἱρεσιωτῶν, ὃ δὴ καὶ μάλιστα πράττειν ἐχρῆν (εἴπερ τις αὐτῷ παρῆν σωτηρίου λόγου δύναμις) ποιμένος ἀγαθοῦ δίκην ὥσπερ τινὰς λύκους καὶ θῆρας τοὺς ἐχθροὺς", + "candidate_score": 0.630445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30_32", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.630385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_14", + "bdc_text": "non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς α���τόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.623883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_25", + "bdc_text": "derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.619509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_25", + "bdc_text": "derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_139", + "psc_text": "δυνηθεὶς συνεῖναι, ὡς διὰ μὲν τῆς προτέρας παραθέσεως τὸ ἀσώματον καὶ ἀπαθὲς τοῦ πατρὸς ἐδήλου, διὰ δὲ τῆς δευτέρας τὸ μὴ χρόνῳ πρὸ πάντων δὲ αἰώνων τὸν υἱὸν γεγεννηκέναι. αὖθις δὲ μεθ’ ἕτερα περὶ τοῦ Ὠριγένους ὁ αὐτὸς ταῦτα γράφει καίτοι εἰ δεῖ τἀληθὲς περὶ Ὠριγένους εἰπεῖν, τοῦτο προσήκει λέγειν, ὅτι ἄρτι τῶν κατὰ φιλοσοφίαν ἀποστὰς μαθημάτων, καὶ τοῖς θείοις ὁμιλῆσαι προελόμενος λόγοις πρὸ τῆς ἀκριβοῦς τῶν γραφῶν καταλήψεως, διὰ τὸ πολὺ καὶ φιλότιμον τῆς ἔξωθεν παιδεύσεως θᾶττον τοῦ δέοντος ἀρξάμενος ὑπογράφειν ὑπὸ τῶν τῆς φιλοσοφίας παρήχθη λόγων, καί τινα δι’ αὐτοὺς οὐ καλῶς γέγραφεν. δῆ��ον δέ· ἔτι γὰρ τῶν Πλάτωνος μεμνημένος δογμάτων, καὶ τῆς τῶν ἀρχῶν παρ’ αὐτῷ διαφορᾶς, ΠΕΡΙ ΑΡΧΩΝ γέγραφεν βιβλίον, καὶ ταύτην τῷ συγγράμματι τὴν ἐπιγραφὴν ἔθετο. δεῖγμα δὲ τούτου μέγιστον τὸ μηδὲ ἄλλοθέν ποθεν τὴν ἀρχὴν τῶν λέξεων αὐτὸν ἢ τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ βιβλίου ποιήσασθαι, ἀλλ’ ἀπὸ τῶν Πλάτωνι λεχθέντων ῥημάτων· γέγραφεν γὰρ ἀρχόμενος οὕτως·", + "candidate_score": 0.617725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.613514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_125", + "psc_text": "λύσιν ἐπιδέχονται. ἀμαθῶς ἄρα καὶ ἀπείρως τῆς τῶν θείων γραφῶν θεωρίας οὐ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐναντίως τῷ ἀποστόλῳ Μάρκελλος τοὺς Ἑλλήνων σοφοὺς ἐντυχόντας ταῖς Παροιμίαις Σολομῶνος μαθεῖν καὶ ζηλῶσαι τὸ προφητικὸν γράμμα καὶ τὸν αὐτὸν ἐκείνῳ γράψαι τρόπον ἀπεφήνατο. τούτων ἡμῖν εἰρημένων εἰς ἀπόδειξιν τοῦ μηδὲ ταῖς θείαις γραφαῖς ὃν χρὴ τρόπον ἐντετυχηκέναι τὸν ἄνδρα, καλεῖ δὴ καιρὸς καὶ τὴν οὐχ ὑγιῆ τῆς πίστεως αὐτοῦ δόξαν ἐπισκέψασθαι, ὡς ἐναντία δοξάζων τῇ ἐκκλησιαστικῇ διδασκαλίᾳ αὐτήν τε καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν. ὅτι τήν τε ἐκκλησιαστικὴν διδασκαλίαν καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν Θήσω δὲ πρῶτα δι’ ὧν τοῖς ὀρθῶς καὶ ἐκκλησιαστικῶς γραφεῖσιν ἀντιλέγειν πειρᾶται, διαβάλλων τοὺς γράψαντας, καὶ μονονουχὶ πάμμαχον συνιστάμενος ἀγῶνα πρὸς πάντας. ἄρτι μὲν γὰρ πρὸς Ἀστέριον τὴν ἀντίρρησιν ποιεῖται. ἄρτι δὲ πρὸς Εὐσέβιον τὸν μέγαν. καὶ ἔπειτα ἐπὶ τὸν τοῦ θεοῦ ἄνθρωπον, τὸν ὡς ἀληθῶς τρισμακάριον τρέπεται Παυλῖνον, ἄνδρα τιμηθέντα μὲν τῆς Ἀντιοχέων ἐκκ��ησίας πρεσβείῳ, διαπρεπῶς δ’ ἐπισκοπεύσαντα τῆς", + "candidate_score": 0.605591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_71", + "psc_text": "Erich Klostermann. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ ΤΟΥ ΑΓΚΥΡΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Λόγος Α′ αʹ πόθεν ὁρμώμενος ὁ Μάρκελλος τουτὶ τὸ σύγγραμμα ἔγραψεν. βʹ ὅτι οὐδὲ τὰς θείας ἐξηκρίβου γραφάς. γʹ Μαρκέλλου περὶ τῶν παρ’ Ἕλλησιν παροιμιῶν. δʹ ὅτι τήν τε ἐκκλησιαστικὴν διδασκαλίαν καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν. πόθεν ὁρμώμενος ὁ Μάρκελλος τουτὶ τὸ σύγγραμμα ἔγραψεν Ἡ ὑπόθεσις αὐτῷ τῆς γραφῆς μισαδελφία κατέστη, τὸ δὲ ταύτης αἴτιον ζῆλος καὶ φθόνος, ἃ δὴ καὶ ἄλλους μυρίους εἰς κακῶν ἔσχατα κατεκρήμνισεν· ζῆλος γοῦν καὶ φθόνος ἀρχῆθεν ἀδελφοκτονίαν εἰργάσαντο. ἔνθεν ὁρμηθεὶς ὁ ἀνήρ, ἓν τουτὶ γράψας καὶ μόνον ὡς μήποτ’ ὤφελεν σύγγραμμα, εὐθὺς ἀρχόμενος ἀφ’ ἑστίας τοῖς ἁγίοις τοῦ θεοῦ λειτουργοῖς πολεμεῖν προὔθετο, ἀφέμενος τοῦ λέγειν τε καὶ γράφειν πρὸς τὸ μέγα καὶ πολὺ στῖφος τῶν τὴν αὐτοῦ χώραν λυμαινομένων αἱρεσιωτῶν, ὃ δὴ καὶ μάλιστα πράττειν ἐχρῆν (εἴπερ τις αὐτῷ παρῆν σωτηρίου λόγου δύναμις) ποιμένος ἀγαθοῦ δίκην ὥσπερ τινὰς λύκους καὶ θῆρας τοὺς ἐχθροὺς", + "candidate_score": 0.605126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_153", + "psc_text": "ἐχόντων περὶ θεοῦ δόξαν. ὤδινεν γὰρ ἀληθῶς δριμεῖάν τινα καὶ πικρὰν ὠδῖνα, ὅτι ἠπίστατο Γαλάτας περὶ θεοσεβείας μὴ ὥσπερ ἐκεῖνος δοξάζοντας, μηδὲ δύο οὐσίας τε καὶ πράγματα καὶ δυνάμεις καὶ θεοὺς λέγοντας. τήρει δὲ ταῦτα ὅπως διαλοιδορεῖται πικρῶς τῷ μηδὲν εἰρηκότι πλεῖον, ὡς αὐτὸς γράφει, ἢ τὸ ἀποστολικὸν ῥητόν. καὶ νῦν δύο μὲν θεοὺς λέγειν τὸν Εὐσέβιον ὁμολογεῖ, ὡς ἂν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ θεολογοῦντα σὺν τῷ πατρί· προϊὼν δ’ ἐν τοῖς ἕξῆς, ὥσπερ ἐπιλελησμένος ὧν ἐνταῦθα κατηγόρηκεν, τὸν αὐτὸν πειρᾶται διαβάλλειν ὡς ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν εἶναι λέγοντα. ἑξῆς δὲ τοῖς προκειμένοις ἐπισυνάπτει πολλήν τινα καὶ μακρὰν φλυαρίαν, τά τε ὄντα τά τε μὴ ὄντα ἑαυτῷ συνείρων, μονονουχὶ κατὰ τοὺς φήσαντας τὰ χείλη ἡμῶν παρ’ ἡμῶν ἐστιν· τίς ἡμῶν κύριός ἐστιν«; δι’ ὧν δείκνυται, καθὼς ἀρχόμενος ἔφην τοῦ συγγράμματος, ἐξ ὑπερβαλλούσης ἔχθρας τε καὶ μισαδελφίας ἐπιπηδήσας τῇ γραφῇ. μεταβὰς δ’ ἐκ τούτων Ἀστέριον αὖθις τραγῳδεῖ, μακρὰν ἀποτείνων καὶ περὶ", + "candidate_score": 0.604053, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2", + "max_score": 0.692958, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_33", + "psc_text": "assidendi mos est quibusdam, non perspicio rationem, nisi quam pueri uolunt. quid enim, si Hermas ille, cuius scriptura fere 'pastor' inscribitur, transacta oratione non super lectum assedisset, uerum aliud quid fecisset, id quoque ad obseruationem uindicaremus? utique non. simpliciter enim et nunc positum est, cum adorassem et assedissem super lectum, ad ordinem narrationis, non ad instar disciplinae. alioquin nusquam erit adorandum, nisi ubi fuerit lectus. immo contra scripturam fecerit, si quis in cathedra aut subsellio sederit. porro cum perinde faciant nationes adoratis sigillaribus suis residendo, uel propterea in nobis reprehendi meretur, quod apud idola celebratur. eo apponitur et inreuerentiae crimen, etiam ipsis nationibus, si quid saperent, intellegendum. si quidem inreuerens est assidere sub conspectu contraque conspectum eius quem cum maxime reuerearis ac uenereris, quanto magis sub conspectu dei uiui angelo adhuc orationis adstante factum istud inreligiosissimum est? nisi exprobramus deo, quod nos oratio fatigauerit. cap. 17 Atquin cum modestia et", + "candidate_score": 0.692958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_20_22", + "bdc_text": "cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ.", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_33", + "psc_text": "assidendi mos est quibusdam, non perspicio rationem, nisi quam pueri uolunt. quid enim, si Hermas ille, cuius scriptura fere 'pastor' inscribitur, transacta oratione non super lectum assedisset, uerum aliud quid fecisset, id quoque ad obseruationem uindicaremus? utique non. simpliciter enim et nunc positum est, cum adorassem et assedissem super lectum, ad ordinem narrationis, non ad instar disciplinae. alioquin nusquam erit adorandum, nisi ubi fuerit lectus. immo contra scripturam fecerit, si quis in cathedra aut subsellio sederit. porro cum perinde faciant nationes adoratis sigillaribus suis residendo, uel propterea in nobis reprehendi meretur, quod apud idola celebratur. eo apponitur et inreuerentiae crimen, etiam ipsis nationibus, si quid saperent, intellegendum. si quidem inreuerens est assidere sub conspectu contraque conspectum eius quem cum maxime reuerearis ac uenereris, quanto magis sub conspectu dei uiui angelo adhuc orationis adstante factum istud inreligiosissimum est? nisi exprobramus deo, quod nos oratio fatigauerit. cap. 17 Atquin cum modestia et", + "candidate_score": 0.683708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa020.opp-lat2_window_33", + "psc_text": "assidendi mos est quibusdam, non perspicio rationem, nisi quam pueri uolunt. quid enim, si Hermas ille, cuius scriptura fere 'pastor' inscribitur, transacta oratione non super lectum assedisset, uerum aliud quid fecisset, id quoque ad obseruationem uindicaremus? utique non. simpliciter enim et nunc positum est, cum adorassem et assedissem super lectum, ad ordinem narrationis, non ad instar disciplinae. alioquin nusquam erit adorandum, nisi ubi fuerit lectus. immo contra scripturam fecerit, si quis in cathedra aut subsellio sederit. porro cum perinde faciant nationes adoratis sigillaribus suis residendo, uel propterea in nobis reprehendi meretur, quod apud idola celebratur. eo apponitur et inreuerentiae crimen, etiam ipsis nationibus, si quid saperent, intellegendum. si quidem inreuerens est assidere sub conspectu contraque conspectum eius quem cum maxime reuerearis ac uenereris, quanto magis sub conspectu dei uiui angelo adhuc orationis adstante factum istud inreligiosissimum est? nisi exprobramus deo, quod nos oratio fatigauerit. cap. 17 Atquin cum modestia et", + "candidate_score": 0.668378, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.692889, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998", + "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.", + "candidate_score": 0.692889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_1", + "bdc_text": "Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.667191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_38_40", + "bdc_text": "in Paulius Saxoni consules d. venerandissime tuos omnes . Det Tubingae , qui Decundus acervimus sacola saluta , si placet , deo nomine tuos omnes . Datum illi Tui optimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1460", + "psc_text": "Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae ut nos gentesque nostras, quae nostro post Deum regimine moderantur, et vestris sunt a Christo acquisitae temporibus, communi Domino tuis crebro commendes orationibus, ut per eamdem rem quos orbis latitudo dissociat, vera in Deum acta charitas feliciter convalescat. EPISTOLA LXII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Defensorum nomen usurpantes compescat. Fortunatum amoveat ab Ecclesiae negotiis. Martianum Joanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quod tonsuratores in Sicilia prava sibi praesumptione nomen defensorum sumerent, 979 atque eos non solum utilitatibus ecclesiasticis non esse utiles, sed etiam hac occasione multa indisciplinata committere. Proinde experientiae tuae praesenti auctoritate", + "candidate_score": 0.662016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_25_27", + "bdc_text": "derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse . Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_484", + "psc_text": "rescripsit mihi, sicut ex nomine epistolae agnosco, sanctissima fraternitas tua, quia nescierit de qua causa scriberem. Ad quod rescriptum vehementer obstupui, mecum tacitus volvens, si verum dicit, quid esse deterius potest, quam ut agantur talia contra servos Dei, et ipse nesciat qui praesto est? 663 Quae enim potest esse pastoris excusatio, si lupus oves comedit, et pastor nescit? Si autem scivit sanctitas vestra, et de qua causa scripserim, et quid vel contra Joannem presbyterum, vel contra Athanasium Isauriae monachum atque presbyterum gestum sit, et mihi scripsit, nescio; contra hoc ego quid respondeam, quando per Scripturam suam Veritas dicit: Os quod mentitur, occidit animam (Sap. I, 11) . Requiro, frater sanctissime, illa tanta abstinentia ad hoc pervenit, ut fratri suo ea quae novit gesta, negando velit abscondere? nunquid non melius fuerat in illud os carnes ad vescendum ingredi, quam de eo falsum sermonem ad illudendum proximum exire? praecipue cum Veritas dicat:", + "candidate_score": 0.661447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23_25", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_356", + "psc_text": "ut ex me aliquid serenissimis principibus dicatur, sed magis ex se agat dilectio tua, quatenus, oblatis in sacello consuetudinibus, honores mereatur accipere. Si quid tamen potueris de eo mitius agere, maximam mercedem habebis. Sed ita fac ut labor ejus quo hic ad nos fatigatus est, vacuus non sit. Si vero in eadem causa difficile aliquid esse perspexeris, etiam quia per me hoc postulet, indicare 620 debes, et cujus bonitatis, cujus modestiae sit atque sapientiae serenissimis Dominis intimare. EPISTOLA LIV. INCIPIT EPISTOLA SANCTI LICINIANI EPISCOPI DE LIBRO REGULARUM, AD SANCTUM GREGORIUM PAPAM URBIS ROMAE DIRECTA. Librum Regulae pastoralis laudat: objicit tamen non fore qui sacra mysteria celebrent, nisi ordinentur nonnunquam minus periti. Libros in Job, aliosve morales a Gregorio conscriptos postulat. Domino beatissimo papae Gregorio Licinianus episcopus. Librum Regularum a sanctitate tua editum, et ad nos divina gratia opitulante perlatum, tanto libentius legimus, quanto in eo spiritales regulas inesse cognoscimus. Quis", + "candidate_score": 0.654227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23_25", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", + "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", + "candidate_score": 0.651142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4_6", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "gaudio relevati quod de vestrae salutis indicio prospera cuncta cognovimus; sed in his omnipotentem Dominum deprecamur, ut sicut vos in praesenti vita, quae quodammodo umbra futurae est, de transitoria praestitit corporis incolumitate gaudere, 858 ita in illa coelesti patria, in qua vita vera est, de perfecta animae salute gratulari communique faciat exsultatione gaudere. Harum itaque lator nostris se apud vos desiderans epistolis commendari, a nobis inquisitus utrum, sicut decet clericum, litteras didicisset, eas se ignorare respondit. Quid ergo commendationis de eo apud fraternitatem vestram amplius agamus ignoro, nisi ut de ejus anima debeatis esse solliciti, ac circa eum pastorali invigilare studio, ut qui nescit legere, lingua vestra illi sit codex, ut in bono praedicationis vestrae vel operis quod imitetur aspiciat. Solet enim plerumque strictius cor viva vox trahere quam lectio dicta per transitum. Sed dum haec ei interius spiritalis a vobis magisterli doctrina tribuetur, exterior quoque sollicitudo non desit; ut", + "candidate_score": 0.646421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_23_25", + "bdc_text": "Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit . Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", + "candidate_score": 0.63884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4_6", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest . Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.635397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_5_7", + "bdc_text": "Cum autem de tua valetudine , patriaeque non tuaestat . diligenter ex me quaesivisset , ac d. Bezae scripturae ei a me legendum esset oblatum , pauca quaedam inde arcepta dicendi occasione , de in foelici illa funę colloveri pro singulari sua humanitate colloquio . lingu secissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2162", + "psc_text": "monachi, nisi despectus mundi? Quomodo igitur mundum despiciunt qui in monasterio positi aurum quaerunt? Ita igitur tua experientia faciat, ut neque loci ordinatio differatur, neque ad nos ulterius hac de re querela perveniat. Praeterea, quia idem charissimus quondam filius meus Claudius, aliqua me loquente de Proverbiis, de Canticis canticorum, de Prophetis, de libris quoque Regum, et de Heptateuco audierat, quae ego scripto tradere prae infirmitate non potui, ipse ea suo sensu dictavit, ne oblivione deperirent, ut apto tempore haec eadem mihi inferret, et emendatius dictarentur. (Quae cum mihi legisset, inveni dictorum meorum sensum valde inutilius fuisse permutatum.) Unde necesse est ut tua experientia, omni excusatione atque mora cessante, ad ejus monasterium accedat, convenire fratres faciat, et sub omni veritate quantascunque de diversis Scripturis chartulas detulit, ad medium deducant, quas tu suscipe, et mihi celerrime transmitte. De tuo autem reditu, quia molestiam te validam incurrisse cognovimus, Deo propitio, in subsequenti cogitamus.", + "candidate_score": 0.627846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.622836, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1", + "max_score": 0.692796, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_26_28", + "bdc_text": "Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_45", + "psc_text": "manifestos in ecclesia malos intellegamus, qui pisces reprobos intra natantia retia propterea malos occultos intellegi uolunt, quia, sicut illos nesciunt piscatores, sic istos nesciunt sacerdotes. cur enim non dicamus: 'sic ergo et palea manifesti sunt mali, quia in aperto eam uident trituratores'? sed sicut illi non possunt ante litoris exitum separari, sic nec illa potest ante finem debitum uentilari. custodit autem deus innocentiam sanctorum et fidelium suorum sicut piscium bonorum, sicut pinguium frumentorum, ut intra ista retia non eis noceant permixta genera reprobanda et in ista area non eis noceat permixta palea uentilanda, quia, sicut ipsi dixerunt relegerunt suscripserunt, nec causae causa nec personae poterit praeiudicare persona. 1 horreum BCb et Uulg., cf. Cresc. II 22, 27 5 uidente Cml 7 areae Gml 11 conatur Bml 17 iruarea A aream b 19 propterea scripai propter codd. v occultos malos bv occulto A uoluit A 21 enim (nim in ras.) A", + "candidate_score": 0.692796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_25_27", + "bdc_text": "derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse . Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_45", + "psc_text": "manifestos in ecclesia malos intellegamus, qui pisces reprobos intra natantia retia propterea malos occultos intellegi uolunt, quia, sicut illos nesciunt piscatores, sic istos nesciunt sacerdotes. cur enim non dicamus: 'sic ergo et palea manifesti sunt mali, quia in aperto eam uident trituratores'? sed sicut illi non possunt ante litoris exitum separari, sic nec illa potest ante finem debitum uentilari. custodit autem deus innocentiam sanctorum et fidelium suorum sicut piscium bonorum, sicut pinguium frumentorum, ut intra ista retia non eis noceant permixta genera reprobanda et in ista area non eis noceat permixta palea uentilanda, quia, sicut ipsi dixerunt relegerunt suscripserunt, nec causae causa nec personae poterit praeiudicare persona. 1 horreum BCb et Uulg., cf. Cresc. II 22, 27 5 uidente Cml 7 areae Gml 11 conatur Bml 17 iruarea A aream b 19 propterea scripai propter codd. v occultos malos bv occulto A uoluit A 21 enim (nim in ras.) A", + "candidate_score": 0.688522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_6", + "psc_text": "per omnes gentes futuram ecclesiam suam dominus dicit incipientem ab Hierusalem. diuina lectio recitatur, quemadmodum coeperit ab Hierusalem, ubi primum congregatis fidelibus missuumissus est de caelo spiritus sanctus. diurnaediuinae lectiones recitantur, quemadmodum se ab Hierusalem per uicina et longinqua diffuderit. expressa sunt nomina locorum, manifestata sunt nomina ciuitatum, in quibus ecclesia Christi apostolico labore fundata est, quae loca et ciuitates etiam epistulas ab apostolis accipere meruerunt; quas epistulas et ipsi in uestris congregationibus legunt et tamen non communicant eorum locorum et ciuitatium ecclesiis, quae ipsas epistulas accipere meruerunt, obicientes eis nescio qua crimina Afrorum, quod eorum contagione perierint, cum ipsi dixerint in hac ipsa conlatione, quam modo Carthagini habuimus, quod nec causae causa nec personae persona praeiudicetpraeindicet. § 3 Tunc autem hoc dixerunt, quando eis diximus: 'concilium, quod contra Caecilianum profertis, sic non obest absenti Caeciliano, quemadmodum concilium, quod in causa Maximiani factum est, ubi damnatus est Primianus, non obest", + "candidate_score": 0.688365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_25_27", + "bdc_text": "derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse . Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_44", + "psc_text": "et area sub aqua uel sub terra trituratur aut certe nocturnis horis, non in sole conteritur aut in ea rusticus caecus operatur? quanto ergo melius se ipsos corrigunt quam euangelia sancta peruertunt et ad uanum suae mentis errorem eloquia dominica detorquere conantur! aut enim et illa piscium similitudo non propter occultos, sed tantum propter mixtos in ecclesia malos a domino posita est aut certe singulis rebus propriae similitudines datae sunt, de piscibus propter occultos, de area propter manifestos malos, quod, sicut illi ante litus, sic isti ante uentilabrum bonis in ecclesia misceantur. ipsi enim nos admonent, ut in area paleam manifestos in ecclesia malos intellegamus, qui pisces reprobos intra natantia retia propterea malos occultos intellegi uolunt, quia, sicut illos nesciunt piscatores, sic istos nesciunt sacerdotes. cur enim non dicamus: 'sic ergo et palea manifesti sunt mali, quia in aperto eam uident trituratores'? sed sicut illi non possunt ante litoris exitum", + "candidate_score": 0.687164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_26_28", + "bdc_text": "Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_44", + "psc_text": "et area sub aqua uel sub terra trituratur aut certe nocturnis horis, non in sole conteritur aut in ea rusticus caecus operatur? quanto ergo melius se ipsos corrigunt quam euangelia sancta peruertunt et ad uanum suae mentis errorem eloquia dominica detorquere conantur! aut enim et illa piscium similitudo non propter occultos, sed tantum propter mixtos in ecclesia malos a domino posita est aut certe singulis rebus propriae similitudines datae sunt, de piscibus propter occultos, de area propter manifestos malos, quod, sicut illi ante litus, sic isti ante uentilabrum bonis in ecclesia misceantur. ipsi enim nos admonent, ut in area paleam manifestos in ecclesia malos intellegamus, qui pisces reprobos intra natantia retia propterea malos occultos intellegi uolunt, quia, sicut illos nesciunt piscatores, sic istos nesciunt sacerdotes. cur enim non dicamus: 'sic ergo et palea manifesti sunt mali, quia in aperto eam uident trituratores'? sed sicut illi non possunt ante litoris exitum", + "candidate_score": 0.686672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_26", + "bdc_text": "Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_44", + "psc_text": "et area sub aqua uel sub terra trituratur aut certe nocturnis horis, non in sole conteritur aut in ea rusticus caecus operatur? quanto ergo melius se ipsos corrigunt quam euangelia sancta peruertunt et ad uanum suae mentis errorem eloquia dominica detorquere conantur! aut enim et illa piscium similitudo non propter occultos, sed tantum propter mixtos in ecclesia malos a domino posita est aut certe singulis rebus propriae similitudines datae sunt, de piscibus propter occultos, de area propter manifestos malos, quod, sicut illi ante litus, sic isti ante uentilabrum bonis in ecclesia misceantur. ipsi enim nos admonent, ut in area paleam manifestos in ecclesia malos intellegamus, qui pisces reprobos intra natantia retia propterea malos occultos intellegi uolunt, quia, sicut illos nesciunt piscatores, sic istos nesciunt sacerdotes. cur enim non dicamus: 'sic ergo et palea manifesti sunt mali, quia in aperto eam uident trituratores'? sed sicut illi non possunt ante litoris exitum", + "candidate_score": 0.685215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_26", + "bdc_text": "Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_45", + "psc_text": "manifestos in ecclesia malos intellegamus, qui pisces reprobos intra natantia retia propterea malos occultos intellegi uolunt, quia, sicut illos nesciunt piscatores, sic istos nesciunt sacerdotes. cur enim non dicamus: 'sic ergo et palea manifesti sunt mali, quia in aperto eam uident trituratores'? sed sicut illi non possunt ante litoris exitum separari, sic nec illa potest ante finem debitum uentilari. custodit autem deus innocentiam sanctorum et fidelium suorum sicut piscium bonorum, sicut pinguium frumentorum, ut intra ista retia non eis noceant permixta genera reprobanda et in ista area non eis noceat permixta palea uentilanda, quia, sicut ipsi dixerunt relegerunt suscripserunt, nec causae causa nec personae poterit praeiudicare persona. 1 horreum BCb et Uulg., cf. Cresc. II 22, 27 5 uidente Cml 7 areae Gml 11 conatur Bml 17 iruarea A aream b 19 propterea scripai propter codd. v occultos malos bv occulto A uoluit A 21 enim (nim in ras.) A", + "candidate_score": 0.680388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_24_26", + "bdc_text": "Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse . Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_44", + "psc_text": "et area sub aqua uel sub terra trituratur aut certe nocturnis horis, non in sole conteritur aut in ea rusticus caecus operatur? quanto ergo melius se ipsos corrigunt quam euangelia sancta peruertunt et ad uanum suae mentis errorem eloquia dominica detorquere conantur! aut enim et illa piscium similitudo non propter occultos, sed tantum propter mixtos in ecclesia malos a domino posita est aut certe singulis rebus propriae similitudines datae sunt, de piscibus propter occultos, de area propter manifestos malos, quod, sicut illi ante litus, sic isti ante uentilabrum bonis in ecclesia misceantur. ipsi enim nos admonent, ut in area paleam manifestos in ecclesia malos intellegamus, qui pisces reprobos intra natantia retia propterea malos occultos intellegi uolunt, quia, sicut illos nesciunt piscatores, sic istos nesciunt sacerdotes. cur enim non dicamus: 'sic ergo et palea manifesti sunt mali, quia in aperto eam uident trituratores'? sed sicut illi non possunt ante litoris exitum", + "candidate_score": 0.679635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_26_28", + "bdc_text": "Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_37", + "psc_text": "om. c ud JBml 18 uerba ipsius c 25 sepa*»rentur A 26 uicti) uiti Bml 27 fine c adhuc in mari sunt, a piscatoribus [intra retia] non uidentur. quomodo ergo testimonium propheticum, quod in sua responsione posuerunt, quo ecclesiae dictum est: non adiciet ultra per te transire incircumcisus et inmundus, ad hoc tempus pertinere intellegitur, quando ecclesia retibus comparata est, quibus in mari adhuc positis pisces malos bonis permixtos uel occultos esse confessi sunt? unde manifestum est non nisi in futuro saeculo post iudicium nullum incircumcisum et inmundum per ecclesiam transiturum. o uiolentia ueritatis. quae suos non in carne, sed in corde torquet inimicos, ut eam confiteantur inuiti! § 12 Ecce manifestatum est quod dicebatur a nobis, distinguenda esse tempora ecclesiae: non eam nunc esse talem, qualis post resurrectionem futura est; nunc malos habere permixtos, tunc omnino non habituram; ad illam eius puritatem. non ad huius temporis permixtionem illa diuina", + "candidate_score": 0.671847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_26_28", + "bdc_text": "Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "et boni et mali pisces, quousque in litore, hoc est in fine saeculi, separentur, intra eadem permixti retia continentur, uicti euidentia ueritatis malos in ecclesia usque in finem saeculi permixtos esse. confessi sunt, sed eos occultos esse dixerunt, quoniam sic a sacerdotibus ignorantur, quemadmodum pisces intra retia, cum 6 Esai. 52, 1. cf. Breuic. III 9, 16 7 Matth. 13, 30 12 Cypr. ep. 54, 3 17 II Cor. 5, 19 19 Ioh. 3, 17 26 cf. Matth. 13, 47—50 28 cf. Breuic. III 8, 10 11 immundo cml 12 qui] senserunt qui b 14 pr. aut oni. c nostra om. c ud JBml 18 uerba ipsius c 25 sepa*»rentur A 26 uicti) uiti Bml 27 fine c adhuc in mari sunt, a piscatoribus [intra retia] non uidentur. quomodo ergo testimonium propheticum, quod in sua responsione posuerunt, quo ecclesiae dictum est: non adiciet ultra per te transire incircumcisus et inmundus,", + "candidate_score": 0.665336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_9_11", + "bdc_text": "Quomodo quidem omnium mirum in modum sibi dolore dicebat , Iam saciesanctam synaxin , quae quidem concordia lymbolum esset , tantarum rixarum atque discordiarum materiam atque segetem extitisse . Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "Cypriani sententiam aperte commemorare uoluerunt, scientes etiam illic, si facerent, se offensuros esse naufragium, quoniam Cyprianus non reliquit unitatem et cum eis in illa permansit, qui de hac re diuersa senserunt. unde aut tunc ecclesia perisse dicenda est et non fuit iam, ex qua nasceretur Donatus illorum, aut si, quod uerum est, permansit ecclesia, non in ea contaminant mali bonos, sicut Cyprianus etiam iudicauit, qui cum diuersa sentientibus in eadem uniuersitate permansit. ac per hoc isti se detestando sacrilegio schismatis induerunt, qui propter nescio quorum crimina non probata, etiamsi uera essent, nullo 7 cf. Luc. 24, 47 10 cf. Cypr. epist. 54, 3' 1 dixisis.e B dixisisse (tert. s s. 1.) C 2 hiis b 3 exsistimet ut uid. Aml exestimet Am2Cml 4 praua Bml non sunt cml hiia b 7 orbe terrarum b 8 diffudit BmlC fuerunt Bml 10 tolerando ABC 12 ammonuit c 13 credo v crn A", + "candidate_score": 0.665034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_25_27", + "bdc_text": "derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse . Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "et boni et mali pisces, quousque in litore, hoc est in fine saeculi, separentur, intra eadem permixti retia continentur, uicti euidentia ueritatis malos in ecclesia usque in finem saeculi permixtos esse. confessi sunt, sed eos occultos esse dixerunt, quoniam sic a sacerdotibus ignorantur, quemadmodum pisces intra retia, cum 6 Esai. 52, 1. cf. Breuic. III 9, 16 7 Matth. 13, 30 12 Cypr. ep. 54, 3 17 II Cor. 5, 19 19 Ioh. 3, 17 26 cf. Matth. 13, 47—50 28 cf. Breuic. III 8, 10 11 immundo cml 12 qui] senserunt qui b 14 pr. aut oni. c nostra om. c ud JBml 18 uerba ipsius c 25 sepa*»rentur A 26 uicti) uiti Bml 27 fine c adhuc in mari sunt, a piscatoribus [intra retia] non uidentur. quomodo ergo testimonium propheticum, quod in sua responsione posuerunt, quo ecclesiae dictum est: non adiciet ultra per te transire incircumcisus et inmundus,", + "candidate_score": 0.662749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_25_27", + "bdc_text": "derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse . Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_37", + "psc_text": "om. c ud JBml 18 uerba ipsius c 25 sepa*»rentur A 26 uicti) uiti Bml 27 fine c adhuc in mari sunt, a piscatoribus [intra retia] non uidentur. quomodo ergo testimonium propheticum, quod in sua responsione posuerunt, quo ecclesiae dictum est: non adiciet ultra per te transire incircumcisus et inmundus, ad hoc tempus pertinere intellegitur, quando ecclesia retibus comparata est, quibus in mari adhuc positis pisces malos bonis permixtos uel occultos esse confessi sunt? unde manifestum est non nisi in futuro saeculo post iudicium nullum incircumcisum et inmundum per ecclesiam transiturum. o uiolentia ueritatis. quae suos non in carne, sed in corde torquet inimicos, ut eam confiteantur inuiti! § 12 Ecce manifestatum est quod dicebatur a nobis, distinguenda esse tempora ecclesiae: non eam nunc esse talem, qualis post resurrectionem futura est; nunc malos habere permixtos, tunc omnino non habituram; ad illam eius puritatem. non ad huius temporis permixtionem illa diuina", + "candidate_score": 0.662316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_26", + "bdc_text": "Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "et boni et mali pisces, quousque in litore, hoc est in fine saeculi, separentur, intra eadem permixti retia continentur, uicti euidentia ueritatis malos in ecclesia usque in finem saeculi permixtos esse. confessi sunt, sed eos occultos esse dixerunt, quoniam sic a sacerdotibus ignorantur, quemadmodum pisces intra retia, cum 6 Esai. 52, 1. cf. Breuic. III 9, 16 7 Matth. 13, 30 12 Cypr. ep. 54, 3 17 II Cor. 5, 19 19 Ioh. 3, 17 26 cf. Matth. 13, 47—50 28 cf. Breuic. III 8, 10 11 immundo cml 12 qui] senserunt qui b 14 pr. aut oni. c nostra om. c ud JBml 18 uerba ipsius c 25 sepa*»rentur A 26 uicti) uiti Bml 27 fine c adhuc in mari sunt, a piscatoribus [intra retia] non uidentur. quomodo ergo testimonium propheticum, quod in sua responsione posuerunt, quo ecclesiae dictum est: non adiciet ultra per te transire incircumcisus et inmundus,", + "candidate_score": 0.662224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_24_26", + "bdc_text": "Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse . Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_45", + "psc_text": "manifestos in ecclesia malos intellegamus, qui pisces reprobos intra natantia retia propterea malos occultos intellegi uolunt, quia, sicut illos nesciunt piscatores, sic istos nesciunt sacerdotes. cur enim non dicamus: 'sic ergo et palea manifesti sunt mali, quia in aperto eam uident trituratores'? sed sicut illi non possunt ante litoris exitum separari, sic nec illa potest ante finem debitum uentilari. custodit autem deus innocentiam sanctorum et fidelium suorum sicut piscium bonorum, sicut pinguium frumentorum, ut intra ista retia non eis noceant permixta genera reprobanda et in ista area non eis noceat permixta palea uentilanda, quia, sicut ipsi dixerunt relegerunt suscripserunt, nec causae causa nec personae poterit praeiudicare persona. 1 horreum BCb et Uulg., cf. Cresc. II 22, 27 5 uidente Cml 7 areae Gml 11 conatur Bml 17 iruarea A aream b 19 propterea scripai propter codd. v occultos malos bv occulto A uoluit A 21 enim (nim in ras.) A", + "candidate_score": 0.661278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_10_12", + "bdc_text": "Deinde vero Optolam sanctum Ciceri . festari singulare suum concordiae studium , quo non desisteret ecclesiae huius ministros , quomodo fiescunque cum illis ei has de re tolloquendi facile officultas offerretur , a contentionibus atque naus ad putationem concordiamque christianis dignissimam revocar , d. praeterea videri sibi dicebat non re ipsa potius quam 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "Cypriani sententiam aperte commemorare uoluerunt, scientes etiam illic, si facerent, se offensuros esse naufragium, quoniam Cyprianus non reliquit unitatem et cum eis in illa permansit, qui de hac re diuersa senserunt. unde aut tunc ecclesia perisse dicenda est et non fuit iam, ex qua nasceretur Donatus illorum, aut si, quod uerum est, permansit ecclesia, non in ea contaminant mali bonos, sicut Cyprianus etiam iudicauit, qui cum diuersa sentientibus in eadem uniuersitate permansit. ac per hoc isti se detestando sacrilegio schismatis induerunt, qui propter nescio quorum crimina non probata, etiamsi uera essent, nullo 7 cf. Luc. 24, 47 10 cf. Cypr. epist. 54, 3' 1 dixisis.e B dixisisse (tert. s s. 1.) C 2 hiis b 3 exsistimet ut uid. Aml exestimet Am2Cml 4 praua Bml non sunt cml hiia b 7 orbe terrarum b 8 diffudit BmlC fuerunt Bml 10 tolerando ABC 12 ammonuit c 13 credo v crn A", + "candidate_score": 0.660985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_26_28", + "bdc_text": "Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti . Disputatio illa Mauritinensi , si quam legisse puto , nunc in linguam Latinam vellitur , Tiguri . Mauriles agant , in aliorum profecto hęc disputationem disputabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_129", + "psc_text": "malis non posse maculari. neque enim et ipsi non uident inuicem simul natantes, sicut a piscatoribus intra aquam positi non uidentur. sed, ut dixi, sufficit causae nostrae, quod mali non polluunt, quorum mala facta nesciuntur. § 37 Fuerunt quidam tempore Caeciliani beati pacifici, qui eum, etiamsi innocens non esset, scientes pro catholica unitate tolerarent (et), cum eum uiderent tot ignotis gentibus, per quas ipsa unitas dilatatur, sacramentorum participandorum communione cohaerere eisque talem non posse monstrari, qualem ipsi eum esse cognoscerent, ipsi se contra istas calumnias defenderent uerbis beati et pacifici Cypriani clamarentque fidenter et dicerent: taelm. unum] add. et HAEL v § 128 Iohannes quoque, cum taceat, quemadmodum dominus discipulos suos ad haec animalia sibi adducenda miserit, interponit tamen breuiter hoc de pullo cum testimonio etiam prophetae, quod Mattheus adhibet. in quo etiam testimonio prophetico aliquantum diuersa euangelistarum locutio ab ea quidem sententia non recedit; sed potest mouere, quod hoc Mattheus sic adhibet, ut asinam dicat commemorasse prophetam. non autem ita se habet uel quod Iohannes interponit uel codices ecclesiastici interpretationis usitatae. cuius rei causa illa mihi uidetur, quod Mattheus Hebraea lingua perhibetur euangelium conscripsisse. manifestum est autem interpretationem illam, quae dicitur Septuaginta, in nonnullis se aliter habere, quam inueniunt in Hebraeo", + "candidate_score": 0.585244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_3", + "bdc_text": "Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_768", + "psc_text": "Marcusque ita coniunxerunt Petrum hoc suggessisse, quasi adhuc Moyses et Helias cum domino loquerentur. non enim expresserunt, quod tunc. sed tacuerunt potius, quod iste addidit, illis discedentibus hoc Petrum de tribus tabernaculis faciendis domino suggessisse. addidit etiam Lucas intrantibus illis in nubem factam esse uocem de nube. quod illi non dixerunt, sed nec contra dixemntdixerunt. 1 cf. Marc. 9, 2; cf. Matth. 17, 1; cf. Luc. 9, 28 14 Luc. 9, 33 17 cf. Matth. 17, 4; cf. Marc. 9, 5 2 si om. Fl g (Eug. cod. VaticamtS) 5 loquitur B et om. B 6 pronuntiamuB T, renuntiamus Sl pollicimur ClP 8 mattheus et om. HAelL quod HlAELSl 9 montem B ClP 3IQ AlS (Eug. cod. Ambr.) uisione B 10 intuens dixit HAelLS1 illi HAELS 11 adnumeratos Hl, -ti ElLS! dixerat CPV <1 p g, dixerunt HAELS1 12 eo loqu.] eloquendi M AEL 14 mose C1 M (Eug.) moysi", + "candidate_score": 0.584753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_3", + "bdc_text": "Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1383", + "psc_text": "et 53 17 loh. 1, 42 20 Marc. 3. 16 26 *Marc. 5, 21 et 6, 30 1 ait] dicit RD 3 illum] eum V 6 uocabit B 8 illia] eis RD V 12 iesus om. AelL, dominus g 14 sequerer ordinem XOO edd. pracUr p g nec B 17 uocaueris Bx 23 hoc ante B A1E1L, ante hoc RD. antea hoc r, hoc antea cetf nomen dominus R 24 iohannis ClP 25 posuit] add. et HAEL y g nihil BRD, nihil cuiquam cd., edd. ante BRD HAEL 7, antea cef., edd. 26 transisse(t) B ad illum et erat circa mare, et cetera usque ad illud ubi ait: et conuenientes apostoli ad legum renuntiauerunt illi omnia quae egerant et docuerant. hoc ultimum dixit cum Luca nihilo discordans, cetera iam ante tractata sunt. sequitur Marcus: Sletet ait illis: uenite seorsum in desertum locum et requiescite pusillum, et cetera usque ad illud", + "candidate_score": 0.584591, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "pta0007.pta008.pta-grc1", + "max_score": 0.692187, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta008.pta-grc1_window_140", + "psc_text": "ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὑπὲρ τοῦ ταπεινὴν περὶ θεοῦ ὑπόληψιν τῶν νομιζόντων αὐτὸν εἶναι τοπικῶς ἐν οὐρανοῖς περιελεῖν καὶ μὴ ἐᾶν τινα ἐν σωματικῷ τόπῳ εἶναι τὸν θεὸν (ἐπεὶ τούτῳ ἀκόλουθόν ἐστι καὶ σῶμα αὐτὸν εἶναι) λέγειν, ᾧ ἕπεται δόγματα ἀσεβέστατα, τὸ διαιρετὸν καὶ ὑλικὸν καὶ φθαρτὸν αὐτὸν εἶναι ὑπολαμβάνειν· πᾶν γὰρ σῶμα διαιρετόν ἐστι καὶ ὑλικὸν καὶ φθαρτόν· ἢ λεγέτωσαν ἡμῖν μὴ κενοπαθοῦντες ἀλλὰ τρανῶς καταλαμβάνειν φάσκοντες. πῶς οἷόν τε ἐστὶν ἑτέρας εἶναι φύσεως παρὰ τὴν ὑλικήν. ἐπεὶ δὲ καὶ πρὸ τῆς σωματικῆς Χριστοῦ ἐπιδημίας γραμμάτων πολλὰ τὸ ἐν σωματικῷ τόπῳ εἶναι τὸν θεὸν λέγειν δοκεῖ. οὐκ ἄτοπόν μοι φαίνεται ὀλίγα κἀκείνων παραθέσθαι ὑπὲρ τοῦ πάντα περισπασμὸν ἀφελεῖν ἀπὸ τῶν διὰ τὸν ἰδιωτισμὸν τὸ ὅσον ἐπ’ αὐτοῖς μικρῷ καὶ βραχεῖ τόπῳ ἐμπεριλαμβανόντων τὸν ἐπὶ πάντων θεόν. καὶ πρῶτόν γε ἐν τῇ Γενέσει Ἀδὰμ καὶ Εὔα, φησὶν, ἤκουσαν τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ περιπατοῦντος τὸ δειλινὸν ἐν τῷ παραδείσῳ· καὶ", + "candidate_score": 0.692187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_18_20", + "bdc_text": "absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta008.pta-grc1_window_140", + "psc_text": "ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὑπὲρ τοῦ ταπεινὴν περὶ θεοῦ ὑπόληψιν τῶν νομιζόντων αὐτὸν εἶναι τοπικῶς ἐν οὐρανοῖς περιελεῖν καὶ μὴ ἐᾶν τινα ἐν σωματικῷ τόπῳ εἶναι τὸν θεὸν (ἐπεὶ τούτῳ ἀκόλουθόν ἐστι καὶ σῶμα αὐτὸν εἶναι) λέγειν, ᾧ ἕπεται δόγματα ἀσεβέστατα, τὸ διαιρετὸν καὶ ὑλικὸν καὶ φθαρτὸν αὐτὸν εἶναι ὑπολαμβάνειν· πᾶν γὰρ σῶμα διαιρετόν ἐστι καὶ ὑλικὸν καὶ φθαρτόν· ἢ λεγέτωσαν ἡμῖν μὴ κενοπαθοῦντες ἀλλὰ τρανῶς καταλαμβάνειν φάσκοντες. πῶς οἷόν τε ἐστὶν ἑτέρας εἶναι φύσεως παρὰ τὴν ὑλικήν. ἐπεὶ δὲ καὶ πρὸ τῆς σωματικῆς Χριστοῦ ἐπιδημίας γραμμάτων πολλὰ τὸ ἐν σωματικῷ τόπῳ εἶναι τὸν θεὸν λέγειν δοκεῖ. οὐκ ἄτοπόν μοι φαίνεται ὀλίγα κἀκείνων παραθέσθαι ὑπὲρ τοῦ πάντα περισπασμὸν ἀφελεῖν ἀπὸ τῶν διὰ τὸν ἰδιωτισμὸν τὸ ὅσον ἐπ’ αὐτοῖς μικρῷ καὶ βραχεῖ τόπῳ ἐμπεριλαμβανόντων τὸν ἐπὶ πάντων θεόν. καὶ πρῶτόν γε ἐν τῇ Γενέσει Ἀδὰμ καὶ Εὔα, φησὶν, ἤκουσαν τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ περιπατοῦντος τὸ δειλινὸν ἐν τῷ παραδείσῳ· καὶ", + "candidate_score": 0.662527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S .", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta008.pta-grc1_window_94", + "psc_text": "ὅλων καὶ πατρὶ, ᾧ καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἡμῶν προσηύχετο, ὡς προπαρεθέμεθα, καὶ διδάσκει ἡμᾶς προσεύχεσθαι. ἀκούσας γάρ· δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι οὐ διδάσκει αὑτῷ προσεύχεσθαι ἀλλὰ τῷ πατρὶ, λέγοντας· πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἑξῆς. εἰ γὰρ ἕτερος, ὡς ἐν ἄλλοις δείκνυται, κατ’ οὐσίαν καὶ ὑποκείμενόν ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ πατρὸς, ἤτοι προσευκτέον τῷ υἱῷ καὶ οὐ τῷ πατρὶ ἢ ἀμφοτέροις ἢ τῷ πατρὶ μόνῳ. τὸ μὲν οὖν τῷ υἱῷ καὶ οὐ τῷ πατρὶ πᾶς ὁστισοῦν ὁμολογήσει εἶναι ἀτοπώτατον καὶ παρὰ τὴν ἐνάργειαν λεχθησόμενον ἄν· εἰ δὲ ἀμφοτέροις, δῆλον ὅτι κἂν ἀξιώσεις προσενέγκοιμεν πληθυντικῶς, παράσχεσθε καὶ εὐεργετήσατε καὶ ἐπιχορηγήσατε καὶ σώσατε, καὶ εἴ τι τούτων ὅμοιον, διὰ τῶν προσευχῶν λέγοντες· ὅπερ καὶ αὐτόθεν ἀπεμφαῖνον, οὐδὲ ἐν ταῖς γραφαῖς ἔχει τις δεῖξαι κείμενον ὑπό τινων λεγόμενον. λείπεται τοίνυν προσεύχεσθαι μόνῳ τῷ θεῷ τῷ τῶν ὅλων πατρὶ, ἀλλὰ μὴ χωρὶς τοῦ ἀρχιερέως, ὅστις μεθ’ ὁρκωμοσίας κατεστάθη ὑπὸ τοῦ πατρὸς", + "candidate_score": 0.61196, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf030", + "work_id": "stoa0171.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.691064, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0171.stoa002.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "lectione Henrici Omont: 1 LVCn. CECILH - INCIPIT LIBER. AD DONA 2 TVM - CONFESSORE}I' DE MORTIB; jpERSECVTOa 3 A VDIVIT dfis orationes tuas donate karissime quae in conspectu 4 Ix. ei' p ofiis horas ......................... ffm nrotl. qui glosa con 5 fessione sempitni sibi coronA p fidei meritis quesief. Ecce adda 6 his olbib; aduersariis rr* restituta p orbfl tranquillitate pfligata nup 7 per 25 fere spatia nihil agnoscitur in C, cotidie fadebus ceterotJ.q; proponit Brandt (cf. Proleg. adn. 4) secutus Baluzium qui tota die fundis ceterorumque edidit; LeNourry (cf eius Specimen Manuscripti Colbertini) in u. 4 codicis praeter extrema uerba qui gldsa (sic scripsit) perpauca eaque falso paene omnia, A Laubmann nihil legit; Lenglet Specimen LeNourryi secutus coni. quas in conspectu eius constanter fundis per dies omnes et carissimorum fratrum, qui, item Duebner; Fritzsche quas in conspectu eius constitutus fundere soles, imo et preces sanctissimorum martyrum qui 9", + "candidate_score": 0.691064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "stoa0171.stoa002.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "lectione Henrici Omont: 1 LVCn. CECILH - INCIPIT LIBER. AD DONA 2 TVM - CONFESSORE}I' DE MORTIB; jpERSECVTOa 3 A VDIVIT dfis orationes tuas donate karissime quae in conspectu 4 Ix. ei' p ofiis horas ......................... ffm nrotl. qui glosa con 5 fessione sempitni sibi coronA p fidei meritis quesief. Ecce adda 6 his olbib; aduersariis rr* restituta p orbfl tranquillitate pfligata nup 7 per 25 fere spatia nihil agnoscitur in C, cotidie fadebus ceterotJ.q; proponit Brandt (cf. Proleg. adn. 4) secutus Baluzium qui tota die fundis ceterorumque edidit; LeNourry (cf eius Specimen Manuscripti Colbertini) in u. 4 codicis praeter extrema uerba qui gldsa (sic scripsit) perpauca eaque falso paene omnia, A Laubmann nihil legit; Lenglet Specimen LeNourryi secutus coni. quas in conspectu eius constanter fundis per dies omnes et carissimorum fratrum, qui, item Duebner; Fritzsche quas in conspectu eius constitutus fundere soles, imo et preces sanctissimorum martyrum qui 9", + "candidate_score": 0.673945, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1", + "max_score": 0.690721, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_0_2", + "bdc_text": "d. S. P. D . Redditae mihi sunt , pater venerande , proximae tuae literae , quibus equidem legendis propter falsam illam meam de tuo obitu persuasioni ex falso , qui hic sparsus est , numore conceptum , minime affectus sum , ita ut tui quasi ex mortuis rursus excitati literas ad me scriptas mihi viverer , eoque nescio quo pacto maiore quam laetitiae voluptateque pertunderer . Animo tui aequitatem , qua et uxoris tuae charissimae obitum et morbi illius periculosissimi molestas sane reliquias patienter , ut tuae quidem significant literae , fers , utinque ita imitari , si usus postulet , possim , ut vehementer ad miror atque suspicio . Pro foliis reu primitiis quidem Benedum , egregii d. Bezae scripti gratias , tibi quantum possum , ago maximas , maiores etiam animo meo habeo , quorum sane lectio mihi et iucundum et maximam reliqua quoque legendi auditati excitavit , cui utinam mox mihi satisfacere liceat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_100", + "psc_text": "Dl ne El ferre tacitus v 12 possim Dl manicheorum CDM, manichaeorum cet. conteuentia D1 13 qua* (e ras) M 14 co*parandi {n ras.) C 15 libros B2 in mg. ecclesiae catholicae moribus B iiccclesie CD et om. v § 2 (2) In eo igitur, qui est de moribus ecclesiae catholicae, ubi posui testimonium, in quo legitur, quoniam propter te adficimur tota die, aestimati sumus ut oues, mendositas nostri codicis me fefellit minus memorem scripturarum, in quibus nondum adsnetusadsuetus eram. nam eiusdem interpretationis alii codices non habent: propter te adficimur, sod propter te morte adficimur, quod uno uerbo alii dixerunt mortificamur. hoc esse uerius graeci libri indicant, ex qua lingua in latinam secundum Septuaginta interpretes ueterum diuinarum scripturarum est facta translatio. et tamen secundum haec uerba, id est: propter te adficimur, multa disputans dixi, quae in ipsis rebus non tamquam falsa inprobo, uerum tamen conuenientiam scripturarum ueterum et nouarum, quam", + "candidate_score": 0.690721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_13_15", + "bdc_text": "et verbis atque opinione munis nimis partis sententiis orta consilia etiam et ab invile male . non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis . controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_21", + "psc_text": "sententiam et in hac re oportuit intueri, ubi ait: si nos ipsos iudicaremus, a domino non iudicaremur. illud etiam, quod scriptum est: ex multiloquio non effugies peccatum, terret me plurimum, non quia multa scripsi uel quia multa etiam, quae dictata non sunt, tamen a me dicta conscripta sunt — absit enim, ut multiloquium deputetur, quando necessaria dicuntur, quantalibet sermonum multitudine ac prolixitate dicantur — sed istam sententiam scripturae sanctae propterea timeo, quia et de tam multis disputationibus meis sine dubio multa colligi possunt, quae si non falsa, at certe uideantur siue etiam conuincantur non necessaria. quem uero Christus fidelium suorum non terruit, ubi ait: omne uerbum otiosum, quodcumque digeritdixerit homo, reddetproillorationem in die iudicii? unde et eius apostolus Iacobus: sit omnis homo, inquit, uelox ad audiendum, tardus autem ad loquendum; et alio loco: nolite, inquit, plures magistri 3 I Cor. 11, 31 4 Prou. 10, 19 Aug. Serm. 56, 4", + "candidate_score": 0.666299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_37", + "bdc_text": "Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_215", + "psc_text": "christus cet. v uenerit 01 ueniret' christus B carne] cruce Bl 15 uera] et u. Bx iam] etiam H errat H cepit C' 16 eum om. Bl in] ad M 17 plurimum E, multi B apud 62 in ras., ad B1 18 anthiochiam C2DEHMNPR, athiociam Cl scribtum D scriptum-discipuli M2 in ras. discipoli V Christiani. propterea dixi: haec est nostris temporibus Christiana religio, non quia prioribus temporibus non fuit, sed quia posterioribus hoc nomen accepit. § 4 (4) Alio loco: intende igitur, inquam, in haec, quae secuntur, diligenter et pie, quantum potes; tales enim adiuuat deus. quod non ita intellegendum est, quasi tantummodo tales adiuuet, cum etiam adiuuet non tales, ut sint tales, id est ut diligenter et pie quaerant; tales autem adiuuat, ut inueniant. § 5 itemque alibi: deinde, inquam, iam erit consequens, ut post mortem corporalem, quam debemus primo peccato, tempore suo atque ordine suo hoc corpus restituatur", + "candidate_score": 0.652579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo . Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_215", + "psc_text": "christus cet. v uenerit 01 ueniret' christus B carne] cruce Bl 15 uera] et u. Bx iam] etiam H errat H cepit C' 16 eum om. Bl in] ad M 17 plurimum E, multi B apud 62 in ras., ad B1 18 anthiochiam C2DEHMNPR, athiociam Cl scribtum D scriptum-discipuli M2 in ras. discipoli V Christiani. propterea dixi: haec est nostris temporibus Christiana religio, non quia prioribus temporibus non fuit, sed quia posterioribus hoc nomen accepit. § 4 (4) Alio loco: intende igitur, inquam, in haec, quae secuntur, diligenter et pie, quantum potes; tales enim adiuuat deus. quod non ita intellegendum est, quasi tantummodo tales adiuuet, cum etiam adiuuet non tales, ut sint tales, id est ut diligenter et pie quaerant; tales autem adiuuat, ut inueniant. § 5 itemque alibi: deinde, inquam, iam erit consequens, ut post mortem corporalem, quam debemus primo peccato, tempore suo atque ordine suo hoc corpus restituatur", + "candidate_score": 0.64881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_29_31", + "bdc_text": "legentes agant , in ultoni profecto huic disputationem d. males oculis perstrinxit . Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S . Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_131", + "psc_text": "a) E -possimus D1NV 18 id] hoc H aucturitati D\\\\ auctoritate Hl, auctori- tatis GNSV subditi B credebamus (cr in ras.) M. 19 disserendum ClDl oppitulante P, itulante ClDl, opilante Hl deo agere possemus, ratio considerata et pertractata perduceret. et quoniam constitit inter nos diligenter ratione discussa malum non exortum nisi ex libero uoluntatis arbitrio, tres libri, quos eadem disputatio peperit, appellati sunt de libero arbitrio. quorum secundum et tertium in Africa iam Hippone Regio presbyter ordinatus, sicut tunc potui, terminaui. § 2 (2) In his libris ita multa disserta sunt, ut incidentes nonnullae quaestiones, quas uel enodare non poteram uel longam sermocinationem in praesenti requirebant, ita differrentur, ut ex utraque parte uel ex omnibus earundem quaestionum partibus, in quibus non apparebat, quid potius congrueret ueritati, ad hoc tamen ratiocinatio nostra concluderetur, ut, quodlibet eorum uerum esset, laudandus crederetur uel etiam ostenderetur deus. propter eos quippe disputatio illa suscepta est,", + "candidate_score": 0.645944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_15", + "bdc_text": "controversio extitisse , id quod facillime probare possit , etiam vellet , nisi timeret , ne in principum receptis Actuos semper , ut omnium suum audeat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_22", + "psc_text": "non terruit, ubi ait: omne uerbum otiosum, quodcumque digeritdixerit homo, reddetproillorationem in die iudicii? unde et eius apostolus Iacobus: sit omnis homo, inquit, uelox ad audiendum, tardus autem ad loquendum; et alio loco: nolite, inquit, plures magistri 3 I Cor. 11, 31 4 Prou. 10, 19 Aug. Serm. 56, 4 8 Aug. c. Cresc. I, 1, 2 14 Matth. 12, 36 16 Iac. 1, 19 18 Iac. 3, 1 sq. 1 uelit BI G1 accipiat quisque B hoc om. Q quod E tamenn** (illa ras.) H 2 sententiam illam E pr. sen*tentiam C et om. Q hac] ac C pr. re Hl in ras. intueri oportuit B 3 nosmet BP 4 diiudicaremur BR post etiam ras. 10 litt. M (illud etiam ras.) 5 terret] esset R 6 pr. multa (a in ras.) C, multum F 7 conscripta (c pr. in ras.) G 8 depotetur V, deputem BC2DEFG2 (in . mg.)", + "candidate_score": 0.63148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_602", + "psc_text": "epistolas BFGNOPQ 4 num. om. BEFPQ, XXVI v 5 titulum om. ElQ crisconium GN, cresconia F grammaticum cum D partibus R 6 quatuor C 7 gramaticus CD, grammacus S2, om. El crisconius GNS 8 aepistolam (o ex u) CD meam] nostram a quam Cl partis Dl 9 meas a . uenerat ClDla aepistulae DH redarguit F putaui GS mihi putauit H 10 ipsum n scripsit H, scripsit ipsum B opere Dl 11 eius] citius Oa 12 uidere* (t ras.) N, uiderit FGS de] me a 13 quos] quod BFHNQ1R, quo a **scismaticos (hi ras.) C, hiscismaticos D1, echismaticos HMPQ, cismaticos EQl donauerunt Ql 14 alios q; a reciperunt 01 baptismumque M, baptismumqugie CD 15 his M sua F repetiuerunt (i in ras. m. 2) D 16 respondere C ad cuncta] adiuncta B posse] non posse a librum quartum 0 17 addedi V i4 id ipsum D quantum] quartum (om. potui)", + "candidate_score": 0.62003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_4", + "bdc_text": "D . Scheggium tuo nomine ut literis tuis iussisti , plurimum salutari , quod quidem ei et gratissimum fuit et a me , ut si tibi rescriberem te quoque suo nomine plurimum resalutarem summopere potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_597", + "psc_text": "ipsius, quam scripsit ad suos, quia non tota in nostras manus uenerat, sed prior parua pars eius, quanta potui celeritate et ueritate respondi. etiam ipsa epistula est ad nostros, sed ideo inter libros habetur, quia ceteri duo in eadem causa libri sunt. postea quippe inuenimus totam eique tanta diligentia respondi, quanta Fausto Manicheo, uerba scilicet eius sub eius nomine prius ponens particulatim et sub meo per singula responsionem meam. sed prius, quod scripseram, antequam totam reperiremus, peruenit ad Petilianum, et iratus respondere conatus est in me potius dicens. quidquid eum libuit, in causa uero omnino deficiens. quod cum possit conlatis utriusque nostrum scriptis facillime aduerti, tamen propter tardiores hoc ipse respondendo demonstrare curaui. sic est additus eidem operi nostro liber tertius. 1 num. om. BFPQ, XXV v 2 petaliani P2, peciliani R 3 finerem P1 trinitatae C 5 scripsit] s. ecclesiam Va, ecclesiam scripsit O, fidem scripsit Q2 quam om.", + "candidate_score": 0.620008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_3", + "bdc_text": "Dedi ea quoque d. Scheggio , M. Samueli , Heylando , Martino Lydio legenda ea tamen conditione , ne offerrent , praeterea nemini .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_377", + "psc_text": "ardua et diuina praecepta et promissa, quae illis etiam libris ueteribus desint. sed addendum erat 'paene' atque dicendum: ut paene nulla in euangelio atque apostolica doctrina reperiantur quamuis ardua et diuina praecepta et promissa, quae illis eiiametiam libris ueteribltsueteribus desint. quid est enim, quod in sermone euangelico in monte dominus dicit: audistis, quia dictum est antiquis hoc; ego autem dico uobis hoc, si nil ipse amplius praecepit, quam praeceptum est in illis ueteribus libris? deinde regnum caelorum illi populo fuisse promissum non legimus in his, quae promissa sunt lege data per Moysen in monte 3 c. Adim. 3, 4 (p. 122, 5 sqq. ed. Zycha) 14 Matth. 5, 21 sq. 17 Matth. 5, 3. 10. 20. 7, 21. 18, 3 18 Ex. 19, 3 sqq. 1 aliqui C', alia quae E2 urguentibus D1EP1RSV 2 praetermissi Dl, praetermissa a cumu»lo (1 ras.) M, cumulo C adiuncto (nc in rai. m. 2)", + "candidate_score": 0.584127, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1", + "max_score": 0.690309, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19_21", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret . et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_364", + "psc_text": "αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη· βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν δι’ ἐσόπτρου 〈ἐν〉 αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον« καὶ | τὰ ἑξῆς. ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα· διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας [γραφῆς] ἐκείνης τῆς τῷ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. εἶθ’ ὁ μηδὲν λέγειν δύνασθαι ὁμολογῶν μηδὲ μεμαθηκέναι τι ἀπὸ τῆς γραφῆς. τοιαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς ἀπεφήνατο, οὔτ’ ἀπὸ τῆς γραφῆς λαβὼν οὔτε ἀφ’ ἑτέρων παραλαβὼν οὔτε ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας μαθών ἑαυτῷ δὲ ἀναπλάσας καὶ τῆς οἰκείας ἐνθυμήσεως ἐπινοήσας ξένον καὶ τῆς ἀληθείας ἀλλότριον", + "candidate_score": 0.690309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_18_20", + "bdc_text": "absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_358", + "psc_text": "ἐντεῦθεν μεταβὰς ἐπὶ τὰς ἀποστολικὰς περὶ τοῦ Χριστοῦ θεολογίας, πάλιν διαστρόφοις κέχρηται ἑρμηνείαις. τοῦ γὰρ θείου ἀποστόλου θεολογοῦντος διαρρήδην τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ λέγοντος »ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως, ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα τά τε ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, εἴτε ὁρατὰ εἴτε ἀόρατα. εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι· πάντα δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται· καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκεν«, 7 ὁ θαυμαστὸς οὗτος αὖθις ἐπὶ τὴν σάρκα 〈κατα〉πεσὼν αὐτὴν 5, εἶναι ἀποφαίνεται τὴν εἰκόνα τοῦ ἀοράτου θεοῦ, οὐκ ἀκούων ὡς ἀρσενικῷ χαρακτῆρι ἐξενήνεκται τὸ »ὅς ἐστιν εἰκών«. τὸ γὰρ »ὃς« οὐκ οἶδ ὅπως ἐφαρμόσας τῇ σαρκί, ταύτην ἔφη δηλοῦσθαι ὡς αὐτῆς οὔσης τῆς εἰκόνος »τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου«. καὶ πάλιν τὸ »αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων« περὶ τῆς σαρκὸς φησιν εἰρῆσθαι οὐκ αἰδούμενος τὸ »αὐτὸς« ἐπὶ τῆς σαρκὸς ἐκλαμβάνειν.", + "candidate_score": 0.658956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_19", + "bdc_text": "mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_364", + "psc_text": "αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη· βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν δι’ ἐσόπτρου 〈ἐν〉 αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον« καὶ | τὰ ἑξῆς. ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα· διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας [γραφῆς] ἐκείνης τῆς τῷ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. εἶθ’ ὁ μηδὲν λέγειν δύνασθαι ὁμολογῶν μηδὲ μεμαθηκέναι τι ἀπὸ τῆς γραφῆς. τοιαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς ἀπεφήνατο, οὔτ’ ἀπὸ τῆς γραφῆς λαβὼν οὔτε ἀφ’ ἑτέρων παραλαβὼν οὔτε ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας μαθών ἑαυτῷ δὲ ἀναπλάσας καὶ τῆς οἰκείας ἐνθυμήσεως ἐπινοήσας ξένον καὶ τῆς ἀληθείας ἀλλότριον", + "candidate_score": 0.653949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_18_20", + "bdc_text": "absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_297", + "psc_text": "γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός«. καὶ ἐπιλέγει (Nr. 14) ἑνὸς δὲ αἰῶνος ἐνταῦθα μέμνηται, ἀφ’ οὗ τὰ κατὰ τὸν Χριστὸν τεθεμελιῶσθαι ἔφη, καίτοι πολλῶν παρεληλυθότων αἰώνων, ὡς ὁ Δαυὶδ ἔφη »ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων«. καὶ μεταβὰς ἑξῆς ἐπὶ τὸ »ἐν ἀρχῇ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι« καὶ τὴν γῆν πάλιν τὴν σάρκα εἶναι λέγει, γράφει δὲ οὕτως (Nr. 18) ποίαν ταύτην τὴν γῆν ἢ δηλονότι τὴν ἡμετέραν σάρκα, τὴν μετὰ τὴν παρακοὴν γῆν αὖθις γενομένην; »γῆ« γὰρ »εἶ« φησὶν »καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«. ἔδει γὰρ ταύτην ἰάσεως τυχεῖν. καὶ ταῦτα δὲ φάσκει, οὐ μνημονεύσας ὁ σοφώτατος ὡς καὶ ἀνωτέρω πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι ἐκτίσθαι τὴν σάρκα ἀρχὴν ὁδῶν τοῦ θεοῦ εἰρηκὼς ἔτυχεν. εἰ δὲ ὅλως διὰ τῆς γῆς τὴν σάρκα ἐδήλου, πῶς οὐ προϋπάρχειν τῆς σαρκὸς ἀνάγκη ὁμολογεῖν τὸν λέγοντα | πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι ἑαυτὸν εἶναι, »πρὸ« γὰρ »τοῦ", + "candidate_score": 0.652608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_17_19", + "bdc_text": "Brentii quidem scripta appice. fibi quoque valde obscura et tene mihi atque olim Christi antichristi Tiguri . absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_363", + "psc_text": "τῷ σώματι ἐδίδασκεν λέγων »ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ«, ἀλλ’ οὐδὲ νοήσας τίνι τρόπῳ καταποθήσεσθαι τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς ἔγραφεν φάσκων »ἐφ’ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι 〈ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι〉, ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς«· τούτων ἀμαθῶς ἔχων τὸν μὲν λόγον διαβεβαιοῦται ἓν καὶ ταὐτὸν μέλλειν γίγνεσθαι τῷ θεῷ ὥσπερ καὶ πρότερον ἦν, τὴν δὲ σάρκα καταλειφθεῖσαν ὑπὸ τοῦ λόγου οὐκ οἶδ’ ὅ τι ποτὲ γενήσεσθαι. ἐπάκουσον δ’ οὖν ὅπως ταῦτά φησιν (Nr. 108) εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως", + "candidate_score": 0.650696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_18_20", + "bdc_text": "absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_109", + "psc_text": "»καὶ χαρακτῆρα τῆς ὑποστάσεως«. διὰ ταῦτα γὰρ περὶ αὐτοῦ γράφων ἔλεγεν »ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου. πρωτότοκος πάσης κτίσεως, ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα τὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, εἴτε ὁρατὰ εἴτε ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι· τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται· καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων καὶ 〈τὰ〉 πάντα ἐν αὐτῷ συν ἑστηκεν«. ταῦτα γὰρ περὶ τῆς θεότητος τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ, κἂν μὴ Μαρκέλλῳ δοκῇ, εἴρηται. οὐ γὰρ περὶ τῆς σαρκὸς εἶπεν ἂν τοσαῦτα ὁ θεῖος ἀπόστολος. μωρὸν γὰρ τοῦτο καὶ ἀδιανόητον, πρὸς τῷ καὶ ἀσυνάρτητον εἶναι τῆς φράσεως τὴν ἑρμηνείαν· πῶς γὰρ περὶ τῆς σαρκὸς ἥρμοζε λέγειν »ὅς ἐστιν εἰκών«, δέον (εἰ ἄρα) φῆσαι· ἥ ἐστιν εἰκών. 〈ιεʹ.〉 καὶ ἐν ἑτέρῳ δὲ πάλιν ὁ αὐτὸς εἰκόνα τοῦ θεοῦ αὐτὸν ὠνόμαζεν λέγων »εἰ δὲ καὶ ἔστιν κεκαλυμμένον τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν, ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις ἐστὶν κεκαλυμμένον,", + "candidate_score": 0.650305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_18_20", + "bdc_text": "absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_364", + "psc_text": "αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη· βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν δι’ ἐσόπτρου 〈ἐν〉 αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον« καὶ | τὰ ἑξῆς. ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα· διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας [γραφῆς] ἐκείνης τῆς τῷ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. εἶθ’ ὁ μηδὲν λέγειν δύνασθαι ὁμολογῶν μηδὲ μεμαθηκέναι τι ἀπὸ τῆς γραφῆς. τοιαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς ἀπεφήνατο, οὔτ’ ἀπὸ τῆς γραφῆς λαβὼν οὔτε ἀφ’ ἑτέρων παραλαβὼν οὔτε ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας μαθών ἑαυτῷ δὲ ἀναπλάσας καὶ τῆς οἰκείας ἐνθυμήσεως ἐπινοήσας ξένον καὶ τῆς ἀληθείας ἀλλότριον", + "candidate_score": 0.646508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_18_20", + "bdc_text": "absurda . mihi esse , ita ut ea iis minime sibi copiare potuerit , ipsumque putant , velle corpus Christi nullo et aliquis . cum scriptum loco physica quaedam ratione in loca extendere , cum illud ubique esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_263", + "psc_text": "σωτῆρος τοῦ λόγου ἔρημον ἐτόλμα λέγειν. ιʹ ὁποῖα αἱ θεῖαι γραφαὶ περὶ τῆς σαρκὸς τοῦ σωτῆρος διδάσκουσιν, καὶ ὡς τὰ ἐναντία Μάρκελλος ἐφρόνει. ιαʹ ὅπως μὴ νοήσας τὴν εὐαγγελικὴν φωνὴν σκανδαλίζειν ἔφη τὴν σάρκα τοῦ σωτῆρος καὶ μηδὲν ὠφελεῖν. ιβʹ ἑρμηνεία τῆς εὐαγγελικῆς λέξεως. ιγʹ ὅπως τὴν τοῦ Χριστοῦ βασιλείαν ἀρχὴν μὲν εἰληφέναι τὴν ἀπὸ τετρακοσίων ἐτῶν τέλος δὲ ἕξειν ἐν τῇ συντελείᾳ διεβεβαιοῦτο, διαστρόφους ποιούμενος τὰς τῶν θείων γραφῶν ἑρμηνείας. ιδ′ ἐξηγήσεις τῆς ὑγιοῦς διανοίας τῶν ἀναγνωσμάτων. ιεʹ ὅπως εἴρηται τὰ πάντα ὑποταγήσεσθαι τῷ υἱῷ καὶ αὐτὸν τῷ πατρὶ. ιςʹ ὅπως εἴρηται τῷ ἀποστόλῳ τὸ »τότε ἔσται ὁ θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν«. 75ν ιζʹ ὅπως αἱ θεῖαι γραφαὶ τὰ περὶ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀτελευτήτου βασιλείας παριστῶσιν, καὶ ὡς Μάρκελλος γυμνῇ τῇ κεφαλῇ παυθήσεσθαι αὐτοῦ τὴν βασιλείαν ἀπεφαίνετο. ιηʹ ὅπως ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ υἱοῦ ἓν γενήσονται πάντες οἱ τῆς τότε μακαριότητος ἀξιούμενοι. ιθʹ ὅτι ὥσπερ ὁ πατὴρ", + "candidate_score": 0.646503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_31_33", + "bdc_text": "Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_124", + "psc_text": "τοῦτον γράφοντι τὸν τρόπον (Nr. 45) τί γὰρ ἕτερον ἦν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον 〈ἢ τὸ〉 κατὰ τὸν λόγον; οὕτως δὲ ἦν ἀποκεκρυμμένον ἐν τῷ θεῷ τοῦτο πρότερον τὸ μυστήριον, ὥστε μηδένα τοῦ προτέρου λαοῦ σαφῶς τὰ κατὰ τὸν λόγον εἰδέναι) — εἰ δὴ οὖν τοῦτο λέγοι, μανθανέτω ὅτι καὶ πᾶς Ἰουδαίων τῶν τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ μὴ ἐπεγνωκότων ὁμολογήσειεν ἂν τὸν λόγον ἔχειν τὸν θεὸν καὶ μὴ ε���ναι ἄλογον. τοῦτο δὲ καὶ Σαβέλλιος αὐτὸς καὶ πᾶς Ἕλλην τε καὶ βάρβαρος, ὁ θεὸν εἶναι ὑφιστάμενος, ἀναμφιλέκτως φήσαι ἄν· ἅμα γὰρ τῷ θεὸν εἰπεῖν, καὶ σοφὸν αὐτὸν νοεῖ καὶ λογικὸν καὶ δυνατὸν καὶ δίκαιον καὶ ἀγαθόν. ποῖον οὖν μυστήριον ἦν ἀποκεκρυμμένον τὸ τοῖς πᾶσιν ὁμολογούμενον; τίς γὰρ οὐκ ἂν εἴποι ἐν τῷ θεῷ σοφίαν εἶναι καὶ δύναμιν καὶ ζωὴν καὶ φῶς καὶ ἀλήθειαν καὶ δικαιοσύνην καὶ λόγον καὶ πᾶν ὅ τι καλὸν καὶ ἀγαθόν; μᾶλλον δὲ αὐτὸν εἶναι πάντα ταῦτα καὶ I εἴ", + "candidate_score": 0.637837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_31_33", + "bdc_text": "Optimo suo amico d. Sultzcio , qui ea descripsi is mihi dixit . Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui . adcationum , ne viderentur et victi disputationem de integro revelari voluisse .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_123", + "psc_text": "γραφαὶ δεδηλώκασιν. τίνι τοίνυν λόγῳ ταῦτα πάντα παρεὶς Μάρκελλος ἐπὶ μόνου τοῦ λόγου ἵσταται, οὐ διαβαίνων μὲν καὶ ἐπὶ τὰς λοιπὰς ἐπωνυμίας, μόνον δὲ λόγον αὐτὸν εἶναι φάσκων τοῦ θεοῦ καὶ λόγον σημαντικόν, ποτὲ μὲν ἡσυχάζοντα ἐν τῷ θεῷ, ποτὲ δὲ ἐνεργείᾳ μόνῃ λαλοῦντα [λέγοντα] ἢ πράττοντα, ἢ διὰ τὸ Σαβελλιάζειν ἄντικρυς καὶ μὴ πιστεύειν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ μηδὲ γνωρίζειν τὸ μυστήριον τὸ προϋπάρχον μὲν πάλαι, μόνῃ δὲ τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς αὐτοῦ φανερωθὲν χάριτος; εἰ δὲ λέγοι μυστήριον εἶναι ἀγνοούμενον τὸ λόγον ἔχειν ἐν ἑαυτῷ τὸν θεὸν καὶ χρῆσθαι λόγῳ (τοῦτο γὰρ αὐτῷ Μαρκέλλῳ δοκεῖ τοῦτον γράφοντι τὸν τρόπον (Nr. 45) τί γὰρ ἕτερον ἦν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον 〈ἢ τὸ〉 κατὰ τὸν λόγον; οὕτως δὲ ἦν ἀποκεκρυμμένον ἐν τῷ θεῷ τοῦτο πρότερον τὸ μυστήριον, ὥστε μηδένα τοῦ προτέρου λαοῦ σαφῶς τὰ κατὰ τὸν λόγον εἰδέναι) — εἰ δὴ οὖν τοῦτο λέγοι, μανθανέτω ὅτι καὶ πᾶς Ἰουδαίων", + "candidate_score": 0.637259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_123", + "psc_text": "γραφαὶ δεδηλώκασιν. τίνι τοίνυν λόγῳ ταῦτα πάντα παρεὶς Μάρκελλος ἐπὶ μόνου τοῦ λόγου ἵσταται, οὐ διαβαίνων μὲν καὶ ἐπὶ τὰς λοιπὰς ἐπωνυμίας, μόνον δὲ λόγον αὐτὸν εἶναι φάσκων τοῦ θεοῦ καὶ λόγον σημαντικόν, ποτὲ μὲν ἡσυχάζοντα ἐν τῷ θεῷ, ποτὲ δὲ ἐνεργείᾳ μόνῃ λαλοῦντα [λέγοντα] ἢ πράττοντα, ἢ διὰ τὸ Σαβελλιάζειν ἄντικρυς καὶ μὴ πιστεύειν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ μηδὲ γνωρίζειν τὸ μυστήριον τὸ προϋπάρχον μὲν πάλαι, μόνῃ δὲ τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς αὐτοῦ φανερωθὲν χάριτος; εἰ δὲ λέγοι μυστήριον εἶναι ἀγνοούμενον τὸ λόγον ἔχειν ἐν ἑαυτῷ τὸν θεὸν καὶ χρῆσθαι λόγῳ (τοῦτο γὰρ αὐτῷ Μαρκέλλῳ δοκεῖ τοῦτον γράφοντι τὸν τρόπον (Nr. 45) τί γὰρ ἕτερον ἦν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον 〈ἢ τὸ〉 κατὰ τὸν λόγον; οὕτως δὲ ἦν ἀποκεκρυμμένον ἐν τῷ θεῷ τοῦτο πρότερον τὸ μυστήριον, ὥστε μηδένα τοῦ προτέρου λαοῦ σαφῶς τὰ κατὰ τὸν λόγον εἰδέναι) — εἰ δὴ οὖν τοῦτο λέγοι, μανθανέτω ὅτι καὶ πᾶς Ἰουδαίων", + "candidate_score": 0.627368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_14", + "bdc_text": "non bene a te invicem perceptis hunc inter theologos peractis .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_3", + "psc_text": "τροφίμοις φευκτὸν εἶναι τὸν ἐν αὐτοῖς λόγον. ἐπεὶ δὲ διεσκεψάμην, μήποτ’ ἄρα τινὲς τῆς ἐκκλησιαστικῆς θεολογίας ὑποσυρεῖεν τῇ πολλῇ | παραθέσει, ᾗ κέχρηται ὁ ἀνὴρ εἰς πίστωσιν ὧν ᾤετο αὐτῷ συμβαλεῖσθαι, καὶ τούτων ἔκρινα δεῖν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸν ἔλεγχον ἐκφῆναι, ὡς ἂν μάθοι πᾶς ὅτι μηδὲ εἷς αὐτῷ λόγος τῆς ἐνθέου γραφῆς ἀρνουμένῳ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ συνῳδὸν παρείχετο μαρτυρίαν, πάντες δ’ ἄντικρυς αὐτῷ τὴν ἐναντίαν ἐφθέγγοντο φωνὴν ‹ἀ›διαστρόφως τὰς οὐκ ὀρθῶς αὐτοῦ τῶν θείων γραφῶν παρεξηγήσεις εὐθύνοντες. συνάψω δὲ κατὰ τὸ αὐτὸ τῇ τούτων φώρᾳ τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεολογίαν. νεώτερον μὲν λέγειν ἔχων οὐδέν, οὐδ’ ἐμαυτοῦ σοφόν τι καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊσχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. πρὸ δὲ τῆς τούτων ἐξετάσεως, ἐπειδὴ μεταξὺ τοῦ συγγράμματος τὸν Σαβέλλιον ὑπ’ αὐτοῦ κοπτόμενον εὗρον, καταπλαγεὶς τῆς ἠλιθιότητος τὸν ἄνδρα. ὡς οὐκ ἐφείσατο κακῶς", + "candidate_score": 0.625217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_30", + "bdc_text": "Misit proxime d. Antverpisti argumenta sua , quivis in illo colloquio tota nostri S. S .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_175", + "psc_text": "εἷς δὲ καὶ ὁ αὐτὸς εὐαγγελιστὴς ὁμοῦ ‹θεὸν› καὶ λόχον αὐτὸν ἐδίδαξεν εἰπὼν »καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος« , ὁ δ’ αὐτὸς καὶ φῶς αὐτὸν ὠνόμασεν. διατί οὖν μὴ κυρίως καὶ ἀληθῶς υἱὸν μονογενῆ καὶ ὅσα ἄλλα αὐτὸς ὁ δεσπότης καὶ σωτὴρ 〈διὰ〉 τοῦ εὐαγγελιστοῦ περὶ ἑαυτοῦ μεμαρτύρηκεν; ὁ δὲ πάντα παρεὶς μόνον λόγον αὐτὸν κυρίως καὶ ἀληθῶς ὑπάρχειν φησίν· καὶ προστίθησιν ὡς ἄρα μόνον εἴη λόγος, ἐντεῦθέν τε καταπίπτει ἐπὶ τὴν τοῦ ἀνθρωπείου λόγου ὁμοιότητα.| καὶ φῶς μὲν αὐτὸν ἀκούων οὐκ ἐκπίπτει ἐπὶ τὸ σωματικὸν φῶς, οὐδ’ ὅμοιον αὐτὸν εἶναί φησι τῷ ἡλίου φέγγει, ἐπὶ δὲ τοῦ λόγου σημαντικὸν αὐτὸν δίδωσιν καὶ ὅμοιον τῷ ἀνθρωπίνῳ· ὡς ποτὲ μὲν λέγειν αὐτὸν ἡσυχάζειν ἐν τῷ θεῷ ποτὲ δὲ προϊέναι τοῦ θεοῦ, καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς γίγνεσθαι αὐτοῦ, καθ’ ὁμοιότητα τοῦ παρ’ ἡμῖν λόγου, τοῦ τε ἐνδιαθέτου καλουμένου καὶ τοῦ κατὰ προφορὰν διὰ φωνῆς ἐξακουομένου. λέγει δ’ οὖν αὐτοῖς ῥήμασιν (Nr. 56)", + "candidate_score": 0.616774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_78", + "psc_text": "πρὸς αὐτὸν Μάρκελλον καὶ πρὸς τοὺς διαφθονουμένους τῇ τοῦ υἱοῦ φύσει ἀναγεγράφθαι αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἡμῶν εἰρηκὼς »οὐκ ἔστιν γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ | ὅτι ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε; 〈εἰ〉 ἐκείνους εἶπ��ν θεοὺς πρὸς οὓς ὁ λόγος ἐγένετο τοῦ θεοῦ, καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή, ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον ὑμεῖς λέγετε ὅτι βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον· υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰμί«. ἀκούεις ὁσάκις αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἑαυτὸν οὐ λόγον, ἀλλὰ υἱὸν ὠνόμασεν καὶ μονογενῆ προσεῖπεν, ὅπως δὲ ἀπεστάλθαι ἑαυτὸν καὶ ἡγιάσθαι πρὸ τοῦ ἀποσταλῆναι ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐδίδασκεν, καὶ ὡς τοὺς ὀκνοῦντας υἱὸν αὐτὸν ὁμολογεῖν τοῦ θεοῦ δυσωπεῖ διδάσκων ἐκ τῆς θείας γραφῆς ὡς οὐ μόνον υἱοὶ θεοῦ ἀλλὰ καὶ θεοὶ θνητοὶ τὴν φύσιν ἄνδρες ἐκλήθησαν· διὸ μὴ χρῆναι νομίζειν βλάσφημον εἶναι τὸ καὶ υἱὸν θεοῦ καὶ θεὸν ὁμολογεῖν »ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον«. τί οὖν ἐχρῆν παθεῖν τὸν μετὰ τὰς τοσαύτας", + "candidate_score": 0.605732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_170", + "psc_text": "καίτοι οὐ λόγον μόνον αὐτὸς ὁ μέγας καὶ θεῖος εὐαγγελιστὴς κέκλπκεν, ὡς πολλάκις ἡμῖν εἴρηται, ἀλλὰ καὶ θεὸν καὶ φῶς καὶ υἱὸν καὶ μονογενῆ· αὐτόν τε τὸν σωτῆρα ἱστορεῖ ἑαυτὸν ἀποκαλοῦντα λόγον μὲν οὐδαμοῦ τῆς γραφῆς, δι’ ὅλου δὲ τοῦ εὐαγγελίου ζωὴν καὶ φῶς καὶ μονογενῆ καὶ υἱὸν θεοῦ καὶ ἀλήθειαν καὶ ἀνάστασιν καὶ ἄρτον ζωῆς καὶ ἄμπελον καὶ ποιμένα καὶ μυρία ἕτερα, ὥσπερ οὖν ἤδη προδέδεικται. τί δήποτ’ οὖν, τοσούτων ὄντων, ἐπὶ μὲν τῶν λοιπῶν ἁπάντων οὐχ ἵσταται ἐπὶ τῆς λέξεως τὴν δὲ τῶν λεγομένων διάνοιαν πολυπραγμονεῖ, ἐπὶ δὲ μόνου τοῦ λόγου κυριολεκτεῖσθαι αὐτόν φησιν ὡς οὐδὲν ὄντα ἕτερον ἢ λόγον. γράφει δ’ οὖν αὐτοῖς ῥήμασιν λέγων (Nr. 40) οὐ καταχρηστικῶς ὀνομασθεὶς λόγος, κἂν διαρραγῶσιν οἱ ἑτεροδιδασκαλοῦντες ψευδόμενοι, ἀλλὰ κυρίως τε καὶ ἀληθῶς ὑπάρχων λόγος. καὶ πάλιν (Nr. 39) μανθανέτω τοίνυν θεοῦ λόγον ἐληλυθέναι, οὐ λόγον καταχρηστικῶς ὀνομασθέντα, ὡς αὐτοί φασιν, 〈ἀλλ’〉 ἀληθῆ ὄντα λόγον. καὶ αὖθις (Nr. 43", + "candidate_score": 0.605089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_32", + "bdc_text": "Int alia etiam illi scriptit , Heydelbergensibus cum nihil fere ad argumenta sua respondere potui .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg009.1st1K-grc1_window_124", + "psc_text": "τοῦτον γράφοντι τὸν τρόπον (Nr. 45) τί γὰρ ἕτερον ἦν ἀποκεκρυμμένον μυστήριον 〈ἢ τὸ〉 κατὰ τὸν λόγον; οὕτως δὲ ἦν ἀποκεκρυμμένον ἐν τῷ θεῷ τοῦτο πρότερον τὸ μυστήριον, ὥστε μηδένα τοῦ προτέρου λαοῦ σαφῶς τὰ κατὰ τὸν λόγον εἰδέναι) — εἰ δὴ οὖν τοῦτο λέγοι, μανθανέτω ὅτι καὶ πᾶς Ἰουδαίων τῶν τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ μὴ ἐπεγνωκότων ὁμολογήσειεν ἂν τὸν λόγον ἔχειν τὸν θεὸν καὶ μὴ εἶναι ἄλογον. τοῦτο δὲ καὶ Σαβέλλιος αὐτὸς καὶ πᾶς Ἕλλην τε καὶ βάρβαρος, ὁ θεὸν εἶναι ὑφιστάμενος, ἀναμφιλέκτως φήσαι ἄν· ἅμα γὰρ τῷ θεὸν εἰπεῖν, καὶ σοφὸν αὐτὸν νοεῖ καὶ λογικὸν καὶ δυνατὸν καὶ δίκαιον καὶ ἀγαθόν. ποῖον οὖν μυστήριον ἦν ἀποκεκρυμμένον τὸ τοῖς πᾶσιν ὁμολογούμενον; τίς γὰρ οὐκ ἂν εἴποι ἐν τῷ θεῷ σοφίαν εἶναι καὶ δύναμιν καὶ ζωὴν καὶ φῶς καὶ ἀλήθειαν καὶ δικαιοσύνην καὶ λόγον καὶ πᾶν ὅ τι καλὸν καὶ ἀγαθόν; μᾶλλον δὲ αὐτὸν εἶναι πάντα ταῦτα καὶ I εἴ", + "candidate_score": 0.60487, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore", + "max_score": 0.689574, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_21_23", + "bdc_text": "et ad raro audiit , post in lectione sua publica organi , Christo , cui d. Ambrosio , praelegu lectiones atque d. Heckiander semper fere interesse solent , Cogius , quam magna studiosorum frequentia celebratur , afficere mane non dubitavit , ea tibi hic scripta mitto , hac re delegio , qui theologos suos semper quam et maximo ecclesie suos Rhell. tumopote excusat , quos enim non dubito , aliis excus ad quia aliis solicitis . eg. ipsum alii , alibi apudam cum nostris atque oratione , utque apud meos semper Christ. Libellum tuum postremum mihi quoque se legisse illo plurimum dixit , eumque multum lavavit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_803", + "psc_text": "Dominum videbat in carne, et Dominum audiebat per carnem, sicut audistis, cum Epistola ad Hebraeos legeretur, quasi per velum (Hebr. X, 20). Nullum erit velum, quando videbimus facie ad faciem. Maria ergo sedebat, hoc est vacabat, et audiebat, et laudabat: Martha vero circa plurimum ministerium occupata erat. Et dicit ei Dominus, Martha, Martha, circa multa es occupata: porro unum est necessarium (Luc. X, 38, 42) . Unum verum: multa non erunt necessaria. Antequam perveniamus ad unum, multis indigemus. Unum nos extendat, ne multa distendant et abrumpant ab uno. Ipsum unum dixit apostolus Paulus, quia nondum perceperat. Ego, inquit, non me arbitror apprehendisse. Unum autem, quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus. Non distentus, sed extentus. Unum enim extendit, non distendit. Multa distendunt, unum extendit. Et quamdiu extendit? Quamdiu hic sumus. Cum venerimus, colligit, non extendit. Unum autem, quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus, secundum intentionem.", + "candidate_score": 0.689574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_24_26", + "bdc_text": "Et gravius ante mihi gloriendum video , d. studie suntimanas eundem a me petiit , ut eum perlegeret derebat enim d. Andreae ei dedisse , eum valde accurate scriptum esse . Cognovi praeterea tunc eodem d. Andreae Swencfeldianorum errorum refutationem moliciter Nihil adhuc , an tibi responsui sint , ea piscari peccari sunt valde occulti .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_731", + "psc_text": "et altitudinem divinitatis suae, et misericordiam humanitatis, in Scripturis sanctis Dominus noster Jesus Christus ostendit, quemadmodum solet, in mysteriis et sacramentis; ut petentes accipiant, et quaerentes inveniant, et pulsantibus aperiatur. Hoc enim etiam quod lectum est hodie de sancto Evangelio quaerit intellectorem, et facit gaudium spirituale, cum fuerit intellectum. Intendat Sanctitas vestra quid sibi velit, quod eo modo se Dominum discipulis demonstrasse sancta Scriptura testatur, quomodo Evangelista narrat. Perrexerunt enim discipuli piscatum, et tota nocte nihil ceperunt. Dominus autem apparuit eis mane in littore, interrogavit utrum haberent pulmentarium: illi se dixerunt non habere. Ait illis: Mittite retia in dexteram partem, et invenietis. Qui quasi empturus venerat, gratis tanta largitus est; et largitus de mari, tanquam de creatura sua. Magnum quidem miraculum. Miserunt statim, et tantum ceperunt ut prae multitudine piscium extrahere retia non possent. Sed hoc tantum miraculum si attendas quis fecerit, non est mirum: multa enim majora jam fecerat.", + "candidate_score": 0.657083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale . quae in praesilia ad testulo volui , plura non habeo . Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_56", + "psc_text": "omnibus gentibus salutare tuum (Psal. LXVI, 2, 3) . Quod dixit, in terra; hoc repetivit, in omnibus gentibus: et quod dixit, viam tuam; hoc repetivit, salutare tuum. Ipsum Dominum dixisse meminimus, Ego sum via (Joan. XIV, 6) . Et modo cum Evangelium legeretur, audivimus Simeonem beatissimum senem responsum accepisse divinum, quod non gustaret mortem, nisi prius vidisset Christum Domini. Qui cum accepisset in manibus infantem Christum, et cognovisset parvulum magnum: Nunc dimittis, inquit, Domine, servum tuum, secundum verbum tuum, in pace: quoniam viderunt oculi mei salutare tuum (Luc. II, 26, 29, 30) . Bene ergo nuntiemus diem ex die, salutare ejus. Annuntiemus in gentibus gloriam ejus, in omnibus populis mirabilia ejus (Psal. XCV, 2 et 3) . In praesepi jacet, sed mundum continet: ubera sugit, sed Angelos pascit: pannis involvitur, sed immortalitate nos vestit: lactatur, sed adoratur: locum in diversorio non invenit, sed templum sibi in credentium cordibus facit. Ut", + "candidate_score": 0.645681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6328_sent_37", + "bdc_text": "Vale Christus igitur et haec , quae scripsi , aequi potius pro plurimum salutant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_56", + "psc_text": "omnibus gentibus salutare tuum (Psal. LXVI, 2, 3) . Quod dixit, in terra; hoc repetivit, in omnibus gentibus: et quod dixit, viam tuam; hoc repetivit, salutare tuum. Ipsum Dominum dixisse meminimus, Ego sum via (Joan. XIV, 6) . Et modo cum Evangelium legeretur, audivimus Simeonem beatissimum senem responsum accepisse divinum, quod non gustaret mortem, nisi prius vidisset Christum Domini. Qui cum accepisset in manibus infantem Christum, et cognovisset parvulum magnum: Nunc dimittis, inquit, Domine, servum tuum, secundum verbum tuum, in pace: quoniam viderunt oculi mei salutare tuum (Luc. II, 26, 29, 30) . Bene ergo nuntiemus diem ex die, salutare ejus. Annuntiemus in gentibus gloriam ejus, in omnibus populis mirabilia ejus (Psal. XCV, 2 et 3) . In praesepi jacet, sed mundum continet: ubera sugit, sed Angelos pascit: pannis involvitur, sed immortalitate nos vestit: lactatur, sed adoratur: locum in diversorio non invenit, sed templum sibi in credentium cordibus facit. Ut", + "candidate_score": 0.643918, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file